Egas Moniz sempre defendeu o seu uso só en casos graves onde houbese risco de violencia ou suicidio. Con todo, a pesar de que preto do 6% dos pacientes non sobreviven á operación, e de varios outros quedan con alteracións da personalidade moi severas, foi practicada con exceso de entusiasmo en moitos países, en particular o Xapón e os Estados Unidos. Neste último país foi popularizada polo cirurxián Walter Freeman, que divulgou a técnica por todo o mundo.