Un consenso comezou a xurdir durante o reinado de Isabel I.[E1]En 1559[/E1], Isabel retorna á relixión do seu pai, co restablecemento do "Acto de Supremacia" e do "Libro de Oracións" de Eduardo VI. A través da "Confesión dos Trinta e Nove Artigos" (1563), Isabel alcanza un compromiso entre o protestantismo e o catolicismo: aínda que o dogma se aproxima ao calvinismo, só admitindo como sacramento o bautismo e a Eucaristía.
A revolta histórica normalmente produce unha nova forma de pensar sobre a forma de organización da sociedade. Así foi coa Reforma Protestante. Seguindo o colapso das institucións monásticas e do escolasticismo no final da Idade Media en Europa, acentuado pola "Captura Babilónica da igrexa" no papado de Avignon, o Gran Cisma e o fracaso da conciliación, vimos no século XVI[/E2] fermentar un enorme debate sobre a reforma da relixión e os valores relixiosos fundamentais posteriores.