Para a nosa vanidade, o mestre Oiticica preparaba unha nova edición deste seu libro e quería escoitar a voz crítica da nosa xeración sobre o que fixera e o que sería susceptible de corrección e mellora. Imaxina o noso desvanecemento por sermos así contemplados por un dos catedráticos máis autorizados do tradicional baluarte da cultura humanística no noso país, o Colexio Pedro II.
En liñas xerais, despois de que os estudos lingüísticos en Brasil puideron beneficiarse da contribución máis moderna de Europa e América, trazanse cinco xeracións de representantes ben delineados das cales só trataremos das tres primeiras, porque na última delas entra a actividade e a produción de Antônio Houaiss, sobre quen queremos falar hoxe. Na primeira, entra, entre outros, M. Said Ali, João Ribeiro, Pacheco da Silva Júnior, Maximino Maciel.