Para a nosa vanidade, [E1]mestre Oiticica[/E1] preparaba unha nova edición deste seu libro e quería escoitar a voz crítica da nosa xeración sobre o que fixera e o que sería susceptible de corrección e mellora. Imaxina o noso desvanecemento por sermos así contemplados por un dos catedráticos máis autorizados do bastión tradicional da cultura humanística no noso país, o Colexio Pedro II. Oiticica foi xeneroso connosco. Deixou estas palabras inscritas na "Advertencia desta edición", que reproduce
En liñas xerais, despois de que os estudos lingüísticos en Brasil puideron beneficiarse da contribución máis moderna de Europa e América, trazanse cinco xeracións de representantes ben delineados das cales só trataremos das tres primeiras, porque na última delas entra a actividade e a produción de Antônio Houaiss, sobre quen queremos falar hoxe. Na primeira, entra, entre outros, M. Said Ali, João Ribeiro, Pacheco da Silva Júnior, Maximino Maciel.