Outra estreita afinidade entre estas dúas intelixencias - Houaiss e Oiticica ou [E1]Oiticica[/E1] e Houaiss - é o respecto á lingua estándar, á norma culta, apáñago da Cultura, que, lonxe de ser entendida como antiliberal e aprofundadora das diferenzas sociais, considérase como un punto ideal a ser alcanzado pola acción da escola e das diversas axencias de cultura que dispón a sociedade. Ambos eran devotos da disciplina gramatical.
En liñas xerais, despois de que os estudos lingüísticos en Brasil puideron beneficiarse da contribución máis moderna de Europa e América, trazanse cinco xeracións de representantes ben delineados das cales só trataremos das tres primeiras, porque na última delas entra a actividade e a produción de Antônio Houaiss, sobre quen queremos falar hoxe. Na primeira, entra, entre outros, M. Said Ali, João Ribeiro, Pacheco da Silva Júnior, Maximino Maciel.