Como Oiticica, Houaiss non perfilou a tese populista para quen, en palabras de Silvio, "a lingua errada do pobo" era a forma auténtica da fala brasileira. Neste, [E1]Oiticica[/E1] como anarquista, e Houaiss como socialista, tocan na mesma tecla. Como ben resumiu Silvio Elia, Pode, polo tanto, o home, ser racional e libre que é, mellorar, perfeccionar o seu comportamento por un proceso chamado "educación"
En liñas xerais, despois de que os estudos lingüísticos en Brasil puideron beneficiarse da contribución máis moderna de Europa e América, trazanse cinco xeracións de representantes ben delineados das cales só trataremos das tres primeiras, porque na última delas entra a actividade e a produción de Antônio Houaiss, sobre quen queremos falar hoxe. Na primeira, entra, entre outros, M. Said Ali, João Ribeiro, Pacheco da Silva Júnior, Maximino Maciel.