Con Bhutto fóra, os ollos volven cara a outro ex-primeiro ministro, tamén candidato, Nawaz Sharif. Mal pasara unha hora da morte de Bhutto cando entrou no Hospital Xeral de Rawalpindi. Hospital Xeral de Rawalpindi para as condolencias. Dada a confusión que reinaba, foi un feito. É un artista político, un home hábil. Aínda que os dous estaban probando unha alianza, Sharif non podería ser máis diferente de Bhutto. Se ela era pro-EUA, non ocultaba os seus lazos.
Despois do seu asasinato, o presidente, que acaba de abandonar o uniforme de xeneral, non ten nin sequera como garantir a súa supervivencia política. Se o conflito entre ambos era aberto, a ausencia de Bhutto empeora a situación. Se a lóxica aínda prevalece no país en ruínas, parece evidente que os máis interesados na súa morte son precisamente o Talibán e a [E2]al-Qaeda[/E2].