Un consenso comezou a xurdir durante o reinado de Isabel I. En 1559, Isabel volveu á relixión do seu pai, co restablecemento do "Acto de Supremacia" e do "Libro de Oracións" de Eduardo VI. A través da "Confesión dos Trinta e Nove Artigos" (1563), Isabel alcanza un compromiso entre o protestantismo e o catolicismo: aínda que o dogma se aproxima ao calvinismo, só admitindo como sacramento.