Na definición sucinta de Queneau, un autor oulipiano é un ratón que constrúe o labirinto do que se propón saír. Un labirinto de palabras, por suposto; un labirinto textual. E se gran parte da produción destes autores autocompartidos non sobrevive fóra do contexto no que xurdiu, como mecanismo lúdico ou exercicio de estilo, o certo é que os procesos do OuLiPo están inscritos na estrutura de algunhas obras mestras de autores como [E2]Italo Calvino[/E2] (