O segundo elo entre Oiticica e Houaiss está no interese da descrición do sistema fonético do portugués, especialmente do portugués do Brasil. José Oiticica, despois de traballar para unha tese de concurso ao [E1]Colexio Pedro II[/E1] sobre a lingua de Camões, presenta á Congregación, en 1916, a 1a serie dos seus Estudos de Fonoloxía que, incontestablemente, abre un novo camiño neste dominio da descrición lingüística entre nós.
Para a nosa vanidade, o mestre Oiticica preparaba unha nova edición deste seu libro e quería escoitar a voz crítica da nosa xeración sobre o que fixera e o que sería susceptible de corrección e mellora. Imaxina o noso desvanecemento por sermos así contemplados por un dos catedráticos máis autorizados do tradicional baluarte da cultura humanística no noso país, o [E2]Colexio Pedro II[/E2]. Oiticica foi xeneroso connosco. Deixou estas palabras inscritas na "Advertencia desta edición", que reproduzo da