Houbo moitos opositores á Reforma de Henrique. A Reforma de Henrique, como Thomas More e o bispo John Fischer, que foron executados pola súa oposición. Pero tamén houbo un partido crecente de protestantes genuínos que estaban inspirados nas doutrinas entón correntes no continente. Cando Henrique foi sucedido polo seu fillo Eduardo VI [E1] en 1547[/E1], os protestantes viron en ascenso no goberno. Unha reforma máis radical foi imposta, coa destrución de imaxes e o peche de capelas.
Entre 1540 e 1553[/E2], baixo Thomas Cromwell, a política coñecida como a disolución dos monasterios foi puxada en práctica. A veneración de santos, lugares de peregrinación foron atacados. Enormes extensións de terras e propiedades da Igrexa pasaron ás mans da coroa e posteriormente da nobreza e das clases altas. Os dereitos adquiridos foron unha poderosa forza de apoio ás disolucións.