Egas Moniz sempre defendeu o seu uso só en casos graves onde houbese risco de violencia ou suicidio. Con todo, a pesar de que preto do 6% dos pacientes non sobreviven á operación, e de varios outros quedan con alteracións da personalidade moi severas, foi practicada con exceso de entusiasmo en moitos países, especialmente o Xapón e os Estados Unidos. Neste último país foi popularizada polo cirurxián Walter Freeman, que divulgou a técnica por todo o seu país, percorrendo o mundo.
A leucotomía foi a primeira técnica de [E2]Psicoterapia[/E2], é dicir, o uso de manipulacións orgánicas do cerebro para curar ou mellorar os síntomas dunha patoloxía psiquiátrica (en contraposición á neurocirurxía que se ocupa de pacientes con patoloxía orgánica directa ou neurolóxica).