Esta obra foi fundamental para rescatar a arquitectura orixinal de 1922, devolvendo ao público un fermoso patio interior interconectado aos Pátios da Minerva e dos Canóns e un nobre espazo para exposicións, ademais de permitir que parte da Reserva Técnica sexa vista, sen prexudicar a seguridade da colección. Con unha área de 2.000 metros, o novo patio recibiu o nome de [E2]Gustavo Barroso[/E2], en homenaxe ao fundador e primeiro [E1]director do Museo Histórico Nacional.