 Çıkan bir yangınla ilgili bir hikaye anlatın.
Her şey bir kıvılcımla başladı. Küçük başladı, yanan bir kibritin fısıltısından başka bir şey değildi. Ama o gün rüzgar kuvvetliydi ve kıvılcım büyüdü, çok uzaklara yayıldı. İnsanlar uzaktan, gökyüzünü uğursuz bir siyah örtüyle kaplayan dumanı fark etmeye başladılar. Yangın yayıldıkça insanlar dağıldı ve hayvanlar ellerinden geldiğince çabuk kaçtı. Ne yazık ki, hepsi zamanında kaçamadı. İtfaiyeciler, polis memurları ve topluluktan gönüllüler, yangını kontrol altına almak ve yoluna çıkanların hayatlarını korumak için bir araya geldi. Cesurca savaştılar ve sonunda yangın söndürüldü. Ancak hasar, herkesin tahmin ettiğinden çok daha büyüktü. Evler, işyerleri ve anılar duman içinde. Ancak yıkım ve umutsuzluğun ortasında değişmeyen bir şey vardı: insan ruhunun dayanıklılığı. Her geçmişe ve yaştan insan, eski anka kuşu gibi küllerinden başlayarak yeniden inşa etmek için birlik içinde bir araya geldi. Hiçbir şeyin, hatta kükreyen bir ateşin bile insan kalbinin iradesini söndüremeyeceğini gösterdiler.