 Şu kelimeleri içeren 200 kelimelik kendi kısa hikayenizi oluşturun: "plaka" ve "gururlu".
Bir zamanlar çok sevdikleri küçük bir evcil kuşları olan bir aile varmış. Her gün kuşu küçücük kafesinden çıkarıp masanın üzerindeki bir tabağa koyarlardı. Kuş güneş ışığının tadını çıkardığında ve insan ailesinin ilgisini çekerken hayret edeceklerdi. Her sabah aile kalkıp küçük hazineleri için nefis bir meyve ve tohum çeşitleri hazırlardı. Tabağı kendi yarattıkları ile ağzına kadar doldururlar, kuş da yemeğini keyifle gagalar. Gün geçtikçe aile, evcil hayvanlarının ne kadar büyüdüğü ile gurur duyardı. Kuş, aile için bir nimetti; onlar için bir umut ve neşe sembolü oldu. Ancak zaman yavaş yavaş geçerken hiçbir şey eskisi gibi kalmıyor. Birkaç yıl sonra, minik evcil hayvan yaşlanıyordu ve yavaş yavaş daha zayıf hale geliyordu. Ama yine de gençken sahip olduğu aynı gururu sürdürdü. Son gününde aile aynı küçük tabağı çıkardı ve en sevdiği yemekle doldurdu. Kuş o gün sessizce öldü ama aile, sevgili evcil hayvanlarıyla geçirdikleri zamandan hâlâ gurur duyuyordu. “Tabak” ve “gururlu” sözcükleri, masalarındaki tabağa her baktıklarında küçük dostlarını hatırladıkları için ailelerin yaşam biçimlerine sağlam bir şekilde yerleşmiştir.