 Bir kumsalda geçen kısa bir hikaye yazın
Güneş batıyor, ufukta her yönde kilometrelerce uzanan bir silüet oluşturuyordu. Sahil, tek başına durup manzarayı seyreden genç bir kadın dışında boştu. Dalgalar kıyıyı ve ayaklarının altındaki kumlu yüzeyi yıkarken, kendini bir duygu karışımıyla dolu buldu. Geçmişin anıları akıp gidiyor, günün endişelerini ve stresini alıp götürüyor. Okyanusun sesi, tuzlu havanın kokusu - bunların hepsi başa çıkılamayacak kadar fazlaydı. Güneş sonunda son selamını vererek dalgaların altına battı ve bir günün daha bitişini işaret etti. Derin bir nefes alarak gözlerini kapattı ve uzun, derin bir iç çekti. Bu sahile daha önce sayısız kez gelmişti ve bu sefer farklı değildi. Bu sefer tam da ihtiyacı olan şey olmuştu. Etrafta dalgalardan başka kimse yoktu. Tek başınaydı, etrafı kumsalın güzelliğinden başka hiçbir şeyle çevrili değildi. Kıyı şeridine doğru yürürken dalgaların çıplak ayaklarına çarpmasına izin verirken, düşüncelerinin de akıntıyla birlikte uçup gitmesine izin verdi. Ve uzun zamandır ilk defa kendini huzurlu hissediyordu.