 Bir Shakespeare sonesi besteleyin.
Ah ben, göğsümden geçen aşk acısı Geliyor yüreğimi delen, Ruhu parçalayıp gidiyor şimdi, Tüm hatıraları fırtınaların esintisine bırakıyor. Rüzgâr hatırlar ve unutmaz, Geçen zamanımda yankılanıyor soğuk, Tanıştığım acı ve teselli zamanı, Beni tırmandıran aşkı oradan buldum. Hüzün, çok neşeli, yüreğimi doldururken Keşke aşk dolsa girintisine Kaybın derinliklerini ayırıyorum dizlerimin üstüne çöküp Ve bakıyorum günlerin başladığı ve hiç ayrılmadığı. Bitmeyen gece, görülecek silüetler Senin karanlığında aşkı bulabilir miyiz?