 "Güneş doğdu ve o gitmişti" cümlesiyle biten bir hikaye yazın.
Asla bulamayacağı şeyi aramak için haftalardır seyahat ediyordu. Her geçen gün umudu azaldı ve yolculuğunun boşuna olduğuna olan inancı daha da güçlendi. Yine de devam etti, çünkü aramaya devam ederse bir gün aradığını bulacağını biliyordu. Sonunda, araştırmasının son gününde şafak söktü ve güneş ufku gıdıkladı, ışık huzmeleri yorgun yüzünü öptü. Eve gitme vaktinin geldiğini anlayınca son bir kez etrafına baktı ve içini çekti. Hiçbir şey bulamamıştı ama yolculuğunda gördüklerini ve yaşadıklarını düşündükçe içini bir huzur kapladı ve boşuna gitmediğini anladı. Ufka son bir kez baktıktan sonra güneş yükseldi ve o gitti.