 Uzunluğu 500 kelimeden az olan kısa bir kurgu öyküsü oluşturun.
Carol işte geçen uzun bir günün ardından bitkin düşmüştü. İki ay önce veterinerde çalışmaya başlamıştı ama sanki üzerinden bir yıl geçmiş gibiydi. Sürekli etrafta koşuşturmakla ve hayvanlarla uğraşmakla meşguldü ve bu ona zarar vermeye başlıyordu. Otobüsten yeni inmiş ve eve yürüyordu ki yakınlardaki bir ara sokakta küçük bir kaplan yavrusu fark etti. Dikkatli bir şekilde yaklaştı ve yavru şakacı bir miyavladı. Carol kalbinin sıkıştığını hissetti. Bu, birinin kaybolan evcil hayvanı olmalı. Eğilip yavruyu kaldırdı ve yumuşak tüylerini yavaşça okşadı. Yavru gözlerini açtı ve dikkatle ona baktı. Carol bir an düşündü ve yavruyu evine götürmeye karar verdi. Bu çaresiz hayvanla derin bir bağ hissetti ve onu bir arkadaş olarak yanında tutmaya karar verdi. Carol, yavruya büyükannesinin adını verdi ve sonraki birkaç hafta içinde hızla bağ kurdular. Floransa, dünyada kalan nezaketin bir hatırlatıcısı olarak hizmet etti ve işte geçen uzun bir günün ardından çok ihtiyaç duyulan teselliyi sağladı. Yavru, Carol'la oynamaya ve ona sarılmaya her zaman can atıyordu, bu ona muazzam bir memnuniyet duygusu veriyordu. Bir akşam, Carol göz ucuyla evinin önünden yavaşça geçen yabancı bir figür gördü. Daha iyi bakmak için döndüğünde, figür gitmişti. Şaşırdı ama fazla düşünmedi - ta ki ertesi sabah uyandığında oturma odasında aynı figürü bulana kadar. Figür ile Florence arasında bir yakınlık hissetti ve birdenbire her şey yerli yerine oturdu. Carol, kraliyet ailesinin bir parçası olması gereken bir kaplan almıştı. Floransa'yı hak ettiği yere geri döndürdü ama aralarındaki bağ asla unutulmayacaktı. O andan itibaren Carol, ihtiyacı olan hayvanlara yardım etmenin onun görevi olduğunu anladı ve en çok ihtiyaç duydukları anda sevgi dolu bir yuva sağlamak için her zaman yanlarında olacağına yemin etti.