 Göreliliğin temel ilkelerini açıklar.
Görelilik kuramı iki temel ilke üzerine kuruludur. Birincisi, gözlemcinin referans çerçevesi ne olursa olsun herhangi bir deneyin sonucunun aynı olduğunu belirten görelilik ilkesidir. İkincisi, gözlemci nerede ve ne kadar hızlı hareket ederse etsin fizik yasalarının aynı kaldığını belirten değişmezlik ilkesidir. Bu ilkeler, ışık hızına yakın bir hızda hareketin zaman, uzay ve fizik kanunları üzerindeki etkilerini inceleyen özel göreliliğin temelini oluşturur. Bu teori, Einstein'ın enerji ve kütleyi ilişkilendiren ünlü denklemi tarafından desteklenmektedir: E = mc2. Genel görelilik, özel göreliliğin bir uzantısıdır ve yerçekimini uzay-zamanın eğriliği açısından açıklar. Einstein'ın genel görelilik için ünlü denklemi, uzay-zamanın geometrisini madde ve enerjinin dağılımıyla ilişkilendiren G = 8πT'dir.