 Bir programlama dilinin farklı yönlerini tanımlar.
Bir programlama dili, birlikte eksiksiz bir dil oluşturan birkaç bileşenden oluşur. Bu bileşenler, sözdizimi, veri türleri, değişkenler, ifadeler, döngüler, kontrol yapıları, işlevler, sınıflar, kitaplıklar ve çerçeveler gibi öğeleri içerir. Sözdizimi, programlama dilinin nasıl yazıldığını ve yapılandırıldığını yöneten kurallar kümesini ifade eder. Veri türleri, programda kullanılan verilerin yapısını sağlar. Değişkenler, verileri depolamaya, işlemeye ve kullanmaya yardımcı olur. İfadeler değişkenlerden, değişmezlerden ve işleçlerden oluşur. Döngüler, belirli bir kod bölümünün birden çok kez tekrarlanmasına izin verir. Kontrol yapıları, programın akışını belirli koşullara göre kontrol etme yeteneği sağlar. Fonksiyonlar yeniden kullanılabilir kod bloklarıdır. Sınıflar, dilde türler oluşturmak için kullanılır. Kitaplıklar, bir program geliştirmek için kullanılabilen önceden var olan kod koleksiyonlarıdır. Çerçeveler, programların geliştirilmesini basitleştirmek için yapı ve API'ler sağlar.