text:
Ptychococcus ist eine auf Neuguinea und in Papuasien heimische Palmengattung.
 Merkmale
 Die Vertreter sind mittelgroße, einzelstämmige, monözische Palmen. Sie sind unbewehrt. Der Stamm ist aufrecht und eher schlank, hat eine bräunlich graue Oberfläche und ist mit deutlichen Blattnarben versehen. Die äußere Rinde des Stammes ist sehr dicht und ist von schwärzlichen Fasern durchzogen. Die Stämme erreichen bis 26 m Höhe bei einem Durchmesser von 25 cm. Junge Pflanzen in Botanischen Gärten haben bei 3 bis 4 m Höhe erst einen Durchmesser von 6 bis 7 cm. Das ist ungewöhnlich bei Palmen, die ansonsten kein sekundäres Dickenwachstum zeigen. Bei Ptychococcus wird vermutet, dass ein diffuses sekundäres Dickenwachstum zur Verdickung älterer Exemplare führt.
 Die Chromosomenzahl ist 2n = 32.
 Blätter
 Adulte Pflanzen tragen meist sechs bis 13 Blätter. Die Blätter sind spiralig angeordnet, ihre Spreiten sind fiederig unterteilt. Die Blattscheiden bilden einen auffallenden Kronenschaft. Der Blattstiel ist sehr kurz. An der Oberseite (adaxial) hat er eine Rinne, die Unterseite ist abgerundet, beide Seiten sind dicht behaart. Die Rhachis ist adaxial zunächst flach, zur Spitze hin dann gefurcht. Die Unterseite ist abgerundet. Sie ist ebenfalls dicht behaart.
 Die Fiederblättchen sind lanzettlich, einfach gefaltet, zur Spitze hin verschmälert, dann gestutzt oder leicht gespitzt. Der Blattrand ist gezähnt. An beiden Oberflächen stehen rotbraune bis fahle Schuppen, an der Unterseite und entlang der Adern dichter. Die Mittelrippe tritt deutlich hervor, die randständigen Rippen sind groß, transverse Leitbündel sind nicht erkennbar.
 Blütenstände
 Die Blütenstände stehen einzeln unter den Blättern (infrafoliar). Sie sind steif und meist stehen mehrere gruppiert unterhalb des Kronenschafts. Zur Blütezeit stehen sie waagrecht, zur Fruchtreife hängen sie. Im unteren Bereich sind sie dreifach verzweigt, weiter oben weniger stark. Alle Zweige sind dicht schuppig behaart und mit der Zeit verkahlend. Der Blütenstandsstiel ist kurz und gedrungen. Das Vorblatt ist röhrig, seitlich zweikielig und leicht geschnäbelt. Es trägt eine verkahlende Behaarung. Das Hochblatt am Blütenstandsstiel ähnelt dem Vorblatt, ist aber nicht gekielt. Die Blütenstandsachse ist länger als der Stiel und trägt sehr kurze, rundliche Hochblätter, in deren Achseln die Seitenzweige und Rachillae sitzen. Diese, die blütentragenden Achsen, sind eher kurz, manchmal zickzackförmig und tragen kurze rundliche Hochblätter, in denen die großen Blüten in Triaden stehen.
 Blüten
 Die männlichen Blüten sind leicht asymmetrisch. Die drei Kelchblätter sind grünlich, nicht verwachsen, imbricat und zur Basis hin gekielt. Die drei Kronblätter sind nicht verwachsen, valvat, oval und kahl oder dicht mit kleinen, häutigen Schuppen bedeckt. Es gibt zahlreiche Staubblätter, meist um die 100 bis 150. Die äußeren Filamente sind leicht mit den Kronblättern verwachsen. Die Filamente sind cremig-weiß, kurz, ahlenförmig und in der Knospe aufrecht, nicht gekrümmt. Die Antheren sind dorsifix, das heißt die Filamente setzen an ihrer Rückseite an. Das Konnektiv ist tanninhaltig. Das Stempelrudiment ist flaschenförmig, wobei der Hals so lang wie die Staubblätter ist. Der Pollen ist ellipsoidisch und asymmetrisch. Die Keimöffnung ist ein distaler Sulcus. Die längste Achse misst 46 bis 66 Mikrometer.
 Die weiblichen Blüten sind eiförmig, fahl grün und zur Blütezeit kleiner als die männlichen. Die drei Kelchblätter sind nicht verwachsen, imbricat, rundlich und manchmal mit kleinen Haaren bedeckt. Die drei Kronblätter sind ebenfalls nicht verwachsen, breit imbricat mit kurzen, dicken valvaten Spitzen. Sie sind manchmal dicht mit Schuppen besetzt. Sie umfassen selbst zur Anthese das Gynoeceum fest. Es gibt drei Staminodien, die in etwa zu einem niedrigen Halbbecher vereint sind. Das Gynoeceum ist eiförmig, einfächrig und besitzt eine einzelne Samenanlage. Ein Griffel ist nicht ausdifferenziert. Die Samenanlage hängt im Samenfach und ist fünfkantig.
 Es ist nicht bekannt, ob männliche oder weibliche Blüten Nektar bilden. Verwandte Palmen mit ähnlichem Blütenbau werden von Bienen und anderen Hautflüglern bestäubt.
 Früchte und Samen
 Die Frucht ist eiförmig, bis 6 cm lang und trocken deutlich gefurcht und kantig. Zur Reife ist sie orange bis rot. Die Blütenhülle verbleibt als großer Becher an der Frucht, die Narbenreste liegen etwas exzentrisch. Das Exokarp ist mit kurzen Faserbündeln und Brachysklereiden versehen. Das Mesokarp ist orange, fleischig und enthält tanninhaltige Zellen sowie Leitbündel ohne Faserscheiden. Das Endokarp hat einen großen Kiel und ist tief gefurcht. Zwischen den Furchen stehen drei seitliche und zwei ventrale Rücken. Die Wand ist hart und dick. Der Samen ist fünflappig, entsprechend dem Endokarp. Die Narbe (Hilum) ist rund und sitzt apikal, die Raphen-Äste sind dünn. Das Endosperm ist homogen mit einer seichten randlichen Furchung, oder es ist tief gefurcht.
 Die Art der Fruchtausbreitung ist nicht bekannt. Jedenfalls zeigen die Früchte Anpassungen an Ausbreitung durch Tiere (Zoochorie). Von ihrer Größe her sind allerdings die meisten fruchtfressenden Vögel auszuschließen. Abgefallene Früchte sollen von Kasuaren gefressen werden.
 Verbreitung und Standorte
 Die Gattung ist auf Neuguinea und den Bismarck-Archipel beschränkt. Die Vertreter wachsen im Tiefland wie im Hochland. Im Tiefland kommen sie vor allem im Regenwald entlang von Flüssen vor, im Hochland auf Bergrücken. Beide Arten werden auch rund um Dörfer kultiviert. Ptychococcus lepidotus wird häufig in Friedhöfen angepflanzt. Manche Standorte können auch auf Verwilderung zurückgehen, sodass sich heute das natürliche Verbreitungsgebiet nicht mehr vom durch den Menschen verursachten Verbreitungsgebiet unterscheiden lässt.
 Systematik
 Die Gattung Ptychococcus wird innerhalb der Familie Arecaceae in die Unterfamilie Arecoideae, Tribus Areceae, Subtribus Ptychospermatinae gestellt.
 Es wurden neun Arten beschrieben, Scott Zona hat in seiner Gattungsrevision 2005 nur mehr zwei Arten anerkannt. Ihm folgte auch die World Checklist of Selected Plant Families der Royal Botanic Gardens, Kew:
 Ptychococcus lepidotus : Die Heimat ist Papua-Neuguinea.
 Ptychococcus paradoxus : Die Heimat ist Papuasien.
 Nutzung
 Das harte Holz wird zu Jagdbogen und Speeren verarbeitet. Ebenso wird es als Bauholz verwendet.
 Belege
 John Dransfield, Natalie W. Uhl, Conny B. Asmussen, William J. Baker, Madeline M. Harley, Carl E. Lewis: Genera Palmarum. The Evolution and Classification of Palms. Zweite Auflage, Royal Botanic Gardens, Kew 2008, ISBN 978-1-84246-182-2, S. 603–604.
 Scott Zona: A Revision of Ptychococcus (Arecaceae). Systematic Botany, Band 30, 2005, S. 520–529.
 Einzelnachweise
 Weblinks
 Ptychococcus auf der Homepage des Fairchild Tropical Botanic Garden
 Palmengewächse
 Arecaceae


type: other

text:
Handbal, Liga Zimbrilor / Steaua București – CSM Bacău 29-22 (15-12) – Sport Bacau
 CSM Bacău a pierdut la prima deplasare în Liga Zimbrilor pe terenul vicecampioanei, aflată la al treilea meci în 5 zile, două dintre acestea în SEHA League. Băcăuanii au început foarte bine meciul, cu Tamaș în formă, dar și cu un atac rapid și precis. Astfel, elevii lui Eden Hairi au condus cu 9-7 în minutul 19, după un contraatac fructificat de Juverdianu. Pe finalul primei reprize, steliștii au recuperat și au trecut în avantaj, e drept, și cu puțin ajutor din partea arbitrilor. Din păcate, în rerpiza secundă, băcăuanii au comis numeroase erori, ceea ce le-a permis gazdelor să se desprindă decisiv, însă diferența parcă e un pic cam mare față de ce s-a jucat. Remarcabilă evoluția din rerpriza secundă a portarului băcăuan Eugen Crăciunescu, care, în afara câtorva intervenții spectaculoase, a reușit să și înscrie.
 Am pierdut după un meci de mare luptă. Chiar dacă scorul final ar putea indica o victorie facilă a gazdelor, în teren lucrurile nu au stat chiar așa. Rezultatul la pauză este cel care arată mai degrabă realitatea și diferența de valoare dintre cele două echipe. Mă bucur că echipa noastră a reușit, pe alocuri, să se ridice la nivelul și la valoarea vicecampioanei României. Acest fapt ne aduce un plus de încredere în perspectiva realizării obiectivului pe care ni l-am propus pentru acest sezon. Eden Hairi, pentru handbalmania.ro
 CSM Bacău a evoluat în alcătuirea: Eugen Crăciunescu (1 gol), Răducu Tamaș, Richard Freiwald – Valentin Anton (5), Alexandru Juverdianu (3), Alexandru Tărîță (3), Robert Gal (2), Mihai Cotinghiu (2), Rareș Păunică (2), Bogdan Păunescu (2), Bahdan Serhel (1), Bogdan Tudorancea (1), Gabriel Cotinghiu, Alexandru Bologa, Alex Dascălu, Ionuț Uruianu. Antrenor: Eden Hairi. Sâmbăta viitoare, de la ora 11, CSM Bacău primește, pe teren propriu, vizita echipei antrenate de Sandu Iacob, CSM Focșani.
 Autor adminPublicat pe 15/09/2018 15/09/2018 Categorii HANDBAL, Handbal masculin, Liga nationalaEtichete csm bacau, handbal bacau, liga zimbrilor, steaua bucuresti
 Precedent Articolul anterior: Fotbal, Cupa României / AFK Csikszereda Miercurea Ciuc – Aerostar Bacău 3-2 (1-2)
 Următor Articolul următor: Handbal masculin / CSM Bacău a pus în vânzare abonamente și bilete pentru meciul de sâmbătă


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Avis juridique important
 |
 22002A0515(03)
 Acordo sob forma de troca de cartas entre a Comunidade e a Jordânia respeitante ao regime de importação na Comunidade de flores e seus botões, cortados, frescos, da posição 0603 10 da Pauta Aduaneira Comum
 Jornal Oficial no L 129 de 15/05/2002 p. 0177 - 0178
 ACORDOsob forma de troca de cartas entre a Comunidade e a Jordânia respeitante ao regime de importação na Comunidade de flores e seus botões, cortados, frescos, da posição 0603 10 da Pauta Aduaneira ComumA. Carta da ComunidadeExcelentíssimo Senhor,A Comunidade e a Jordânia acordaram no seguinte:O regime actualmente em vigor prevê a abolição dos direitos aduaneiros aplicáveis à importação na Comunidade de flores e seus botões, cortados, frescos, da posição 0603 10 da Pauta Aduaneira Comum, originários da Jordânia, dentro do limite de um contingente pautal de 100 toneladas.No que respeita à importação na Comunidade de rosas e de cravos que beneficiam dessa eliminação de direitos aduaneiros, a Jordânia compromete-se a respeitar as condições seguintes:- o nível de preços das importações na Comunidade deve representar, pelo menos, 85 % do nível dos preços comunitários para os mesmos produtos, durante os mesmos períodos,- o nível dos preços jordanos será determinado com base nos preços dos produtos importados praticados em mercados importadores representativos da Comunidade,- o nível dos preços comunitários será determinado com base nos preços no produtor praticados em mercados representativos dos principais Estados-Membros produtores,- os níveis de preços serão registados de 15 em 15 dias e ponderados em função das quantidades correspondentes. Esta disposição é aplicável aos preços comunitários e jordanos,- tanto para os preços comunitários no produtor, como para os preços na importação de produtos jordanos, será estabelecida uma distinção entre rosas com flores grandes e pequenas e entre cravos com uma ou mais flores,- se o nível dos preços jordanos aplicáveis a qualquer tipo de produtos for inferior a 85 % do nível dos preços comunitários, o tratamento pautal preferencial será suspendido. A Comunidade restabelecerá este tratamento logo que o nível de preços jordanos atinja, pelo menos, 85 % do nível de preços na Comunidade.Muito agradeceria a Vossa Excelência se dignasse confirmar o acordo do Governo da Jordânia sobre o que precede.Queira aceitar, Excelentíssimo Senhor, os protestos da minha mais elevada consideração.Em nome do Conselho da União EuropeiaB. Carta da JordâniaExcelentíssimo Senhor,Tenho a honra de acusar a recepção da carta de hoje de Vossa Excelência do seguinte teor: "A Comunidade e a Jordânia acordaram no seguinte:O regime actualmente em vigor prevê a abolição dos direitos aduaneiros aplicáveis à importação na Comunidade de flores e seus botões, cortados, frescos, da posição 0603 10 da Pauta Aduaneira Comum, originários da Jordânia, dentro do limite de um contingente pautal de 100 toneladas.No que respeita à importação na Comunidade de rosas e de cravos que beneficiam dessa eliminação de direitos aduaneiros, a Jordânia compromete-se a respeitar as condições seguintes:- o nível de preços das importações na Comunidade deve representar, pelo menos, 85 % do nível dos preços comunitários para os mesmos produtos, durante os mesmos períodos,- o nível dos preços jordanos será determinado com base nos preços dos produtos importados praticados em mercados importadores representativos da Comunidade,- o nível dos preços comunitários será determinado com base nos preços no produtor praticados em mercados representativos dos principais Estados-Membros produtores,- os níveis de preços serão registados de 15 em 15 dias e ponderados em função das quantidades correspondentes. Esta disposição é aplicável aos preços comunitários e jordanos,- tanto para os preços comunitários no produtor, como para os preços na importação de produtos jordanos, será estabelecida uma distinção entre rosas com flores grandes e pequenas e entre cravos com uma ou mais flores,- se o nível dos preços jordanos aplicáveis a qualquer tipo de produtos for inferior a 85 % do nível dos preços comunitários, o tratamento pautal preferencial será suspendido. A Comunidade restabelecerá este tratamento logo que o nível de preços jordanos atinja, pelo menos, 85 % do nível de preços na Comunidade.Muito agradeceria a Vossa Excelência se dignasse confirmar o acordo do Governo da Jordânia sobre o que precede."Tenho a honra de confirmar o acordo do Governo da Jordânia quanto ao conteúdo da carta de Vossa Excelência.Queira aceitar, Excelentíssimo Senhor, os protestos da minha mais elevada consideração.Pelo Governo do Reino Hachemita da Jordânia


type: legislation

text:
 12.9.2014
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 271/14
 UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 962/2014 VAN DE COMMISSIE
 van 29 augustus 2014
 tot inschrijving van een benaming in het register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen (Pescabivona (BGA))
 DE EUROPESE COMMISSIE,
 Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
 Gezien Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen (1), en met name artikel 52, lid 2,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 Overeenkomstig artikel 50, lid 2, onder a), van Verordening (EU) nr. 1151/2012 is de door Italië ingediende aanvraag tot registratie van de benaming „Pescabivona” bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie
 (2).
 (2)
 Aangezien bij de Commissie geen bezwaren zijn ingediend overeenkomstig artikel 51 van Verordening (EU) nr. 1151/2012, moet de benaming „Pescabivona” worden ingeschreven in het register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen,
 HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
 Artikel 1
 De benaming „Pescabivona” (BGA) wordt ingeschreven in het register van beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen.
 Met de in de eerste alinea vermelde benaming wordt een product aangeduid van categorie 1.6. Groenten, fruit en granen, in ongewijzigde staat of verwerkt, als opgenomen in bijlage XI bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2014 van de Commissie (3).
 Artikel 2
 Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
 Gedaan te Brussel, 29 augustus 2014.
 Voor de Commissie,
 namens de voorzitter,
 Tonio BORG
 Lid van de Commissie
 (1) PB L 343 van 14.12.2012, blz. 1.
 (2) PB C 103 van 8.4.2014, blz. 13.
 (3) Uitvoeringsverordening (EU) nr. 668/2014 van de Commissie van 13 juni 2014 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EU) nr. 1151/2012 van het Europees Parlement en de Raad inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen (PB L 179 van 19.6.2014, blz. 36).


type: wikipedia

text:
 Události
 21. května – Karel IV. se oženil s Alžbětou Pomořanskou
 první zmínka o založení městyse Kunvaldu
 morová nákaza v Čechách
 Probíhající události
 1351–1368 – Povstání rudých turbanů
 Narození
 14. prosince – Jean Charlier de Gerson, francouzský filozof a teolog († 12. července 1429)
 ? – Ťien I, politik čínské říše Ming († 1435)
 ? – Nefise Hatun, osmanská princezna a dcera sultána Murada I. († 1400)
 Úmrtí
 Česko
 ? – Čeněk z Lipé, český šlechtic (* ?)
 ? – Markéta Opavská, manželka moravského markraběte Jana Jindřicha (* 1325/1330)
 Svět
 13. ledna – Menhard Bavorský, hornobavorský vévoda a tyrolský hrabě (* 1344)
 9. července – Johana z Valois, nevlastní sestra francouzského krále Filipa VI. (* 1304)
 16. července – Ferdinand Aragonský, aragonský infant a markýz z Tortosy (* 1329)
 18. července – Konstancie Aragonská, sicilská královna jako manželka Fridricha III. (* 1343/1344)
 23. srpna – Čchen Jou-liang, zakladatel povstaleckého státu a dynastie Velká Chan (* 1320)
 7. října – Eleonora de Bohun, anglická šlechtična a vnučka krále Eduarda I. (* 17. října 1304)
 10. prosince – Alžběta z Burgh, hraběnka z Ulsteru a vévodkyně z Clarence (* 6. června 1332)
 ? – Blanka Namurská, norská královna jako manželka Magnuse IV. (* 1318/1320)
 Hlava státu
 České království – Karel IV.
 Moravské markrabství – Jan Jindřich
 Svatá říše římská – Karel IV.
 Papež – bl. Urban V.
 Anglické království – Eduard III.
 Francouzské království – Jan II.
 Polské království – Kazimír III. Veliký
 Uherské království – Ludvík I. Uherský
 Lucemburské vévodství – Václav Lucemburský
 Byzantská říše – Jan V. Palaiologos
 Externí odkazy
 14. století


type: caselaw

text:
15.7.2006
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 C 165/6
 Domstolens dom (Store Afdeling) af 16. maj 2006 — Yvonne Watts, The Queen mod Bedford Primary Care Trust, Secretary of State for Health (anmodning om præjudiciel afgørelse fra Court of Appeal (Civil Division) — Det Forenede Kongerige)
 (Sag C-372/04) (1)
 (Social sikring - statsfinansieret, nationalt sundhedssystem - udgifter afholdt til lægebehandling i en anden medlemsstat - artikel 48 EF til 50 EF og artikel 152, stk. 5, EF - artikel 22 i forordning (EØF) nr. 1408/71)
 (2006/C 165/11)
 Processprog: engelsk
 Den forelæggende ret
 Court of Appeal (Civil Division)
 Parter i hovedsagen
 Sagsøger: Yvonne Watts, The Queen
 Sagsøgt: Bedford Primary Care Trust, Secretary of State for Health
 Sagens genstand
 Anmodning om præjudiciel afgørelse — Court of Appeal (Civil Division) — fortolkning af artikel 48 EF, 49 EF, 50 EF, 55 EF og 152, stk. 5, EF, samt artikel 22 i Rådets forordning (EØF) nr. 1408/71 af 14. juni 1971 om anvendelse af de sociale sikringsordninger på arbejdstagere og deres familiemedlemmer, der flytter inden for Fællesskabet, som ændret og ajourført ved Rådets forordning (EF) nr. 118/97 af 2. december 1996 (EFT L 28, s. 1), samt Rådets forordning (EØF) nr. 574/72 af 21. marts 1972 om gennemførelse af forordning nr. 1408/71, som ændret og ajourført ved forordning nr. 118/97 — betingelser for refusion af hospitalsudgifter, der er afholdt uden forudgående godkendelse i en anden medlemsstat end den medlemsstat, hvor den kompetente institution er beliggende
 Konklusion
 1)
 Artikel 22, stk. 2, andet afsnit, i Rådets forordning (EØF) nr. 1408/71 af 14. juni 1971 om anvendelse af de sociale sikringsordninger på arbejdstagere, selvstændige erhvervsdrivende og deres familiemedlemmer, der flytter inden for Fællesskabet, som ændret og ajourført ved Rådets forordning (EF) nr. 118/97 af 2. december 1996, skal fortolkes således, at den kompetente institution, for at have ret til at give afslag på den tilladelse, der er omhandlet i samme artikels stk. 1, litra c), nr. i), med den begrundelse, at der foreligger ventetid på hospitalsbehandling, skal godtgøre, at fristen ikke overskrider den rimelige frist, baseret på en objektiv, medicinsk vurdering af patientens lægelige behov, i lyset af alle de parametre, der kendetegner patientens sygdomstilstand på tidspunktet for indgivelsen af anmodningen, eller i givet fald på det tidspunkt, hvor anmodningen fornyes.
 2)
 Artikel 49 EF finder anvendelse i en situation, hvor en person, hvis helbredstilstand kræver hospitalsbehandling, rejser til en anden medlemsstat og dér modtager den pågældende behandling mod vederlag, uden at det er fornødent at tage stilling til, om den hospitalsbehandling, der udbydes inden for rammerne af den nationale sundhedstjeneste, som vedkommende er omfattet af, i sig selv udgør en tjenesteydelse som omhandlet i bestemmelserne om fri udveksling af tjenesteydelser.
 Artikel 49 EF skal fortolkes således, at den ikke er til hinder for, at afholdelse af udgifterne til den påtænkte behandling på et hospital i en anden medlemsstat er betinget af en forhåndstilladelse fra den kompetente institution.
 Et afslag på forhåndstilladelse kan ikke alene begrundes med, at der er udarbejdet ventelister med henblik på planlægning og administration af udbuddet af hospitalsydelser, på baggrund af generelt fastsatte lægelige prioriteter, uden at der har været foretaget en objektiv, medicinsk vurdering af patientens sygdomstilstand, baggrunden for og den forventede udvikling af sygdommen, omfanget af patientens smerter og/eller arten af hans handicap på tidspunktet for anmodningen om tilladelse eller for fornyelse af anmodningen om tilladelse.
 Såfremt den frist, der fremgår af ventelisterne, viser sig at overskride den frist, der ud fra en objektiv, medicinsk vurdering af de nævnte omstændigheder er rimelig, må den kompetente institution ikke afslå at meddele den tilladelse, der er ansøgt om, med begrundelse i ventelisterne, i et angiveligt indgreb i den almindelige prioritetsrækkefølge, der er fastsat ud fra den hastende karakter af de sager, der skal behandles, i de vederlagsfri hospitalsbehandlinger, der ydes inden for rammerne af det pågældende nationale system, i forpligtelsen til at afse særlige økonomiske midler med henblik på afholdelse af udgifterne til den påtænkte behandling i en anden medlemsstat og/eller i en sammenligning af prisen for behandlingen med prisen for en tilsvarende behandling i den kompetente medlemsstat.
 3)
 Artikel 49 EF skal fortolkes således, at i tilfælde, hvor den kompetente medlemsstats lovgivning fastsætter vederlagsfri hospitalsbehandlinger inden for rammerne af den nationale sundhedstjeneste, og hvor lovgivningen i den medlemsstat, hvor en patient, der er omfattet af den nævnte tjeneste, har fået eller skulle have fået tilladelse til at modtage hospitalsbehandling på denne tjenestes bekostning, ikke indeholder bestemmelse om en fuldstændig afholdelse af udgifterne til behandlingen, skal den kompetente myndighed refundere patienten et beløb, der svarer til den eventuelle forskel mellem dels de objektivt opgjorte udgifter til en tilsvarende behandling på et hospital, der henhører under den pågældende tjeneste, i givet fald med et øverste loft svarende til de samlede udgifter, der er opkrævet for behandlingen i opholdsmedlemsstaten, dels det beløb, som sidstnævnte medlemsstats institution i henhold til artikel 22, stk. 1, litra c), nr. i), i forordning nr. 1408/71, som ændret og ajourført ved forordning nr. 118/97, skal afholde, på vegne af den kompetente institution, i henhold til denne medlemsstats lovgivning.
 Artikel 22, stk. 1, litra c), nr. i), i forordning nr. 1408/71 skal fortolkes således, at den ret, som den tildeler vedkommende patient, udelukkende vedrører udgifter til den behandling, som patienten har modtaget i opholdsmedlemsstaten, dvs. for så vidt angår naturalydelser ved hospitalsbehandling udgifter til egentlige lægelige ydelser og udgifter, der er uadskilleligt forbundet med vedkommendes ophold på hospitalet.
 Artikel 49 EF skal fortolkes således, at en patient, der har fået tilladelse til at rejse til en anden medlemsstat, for dér at modtage hospitalsbehandling, eller som har fået afslag på tilladelsen, hvilket afslag efterfølgende viser sig at være ugrundet, kun har ret til at kræve, at den kompetente institution afholder udgifter i forbindelse med grænseoverskridende rejser med henblik på lægebehandling, for så vidt som den kompetente medlemsstats lovgivning indeholder en forpligtelse for det nationale system om en tilsvarende afholdelse af udgifter som led i en behandling på et lokalt hospital, der er omfattet af denne ordning.
 4)
 Den kompetente myndigheds forpligtelse — såvel i henhold til artikel 22 i forordning nr. 1408/71, som ændret og ajourført ved forordning nr. 118/97, som i henhold til artikel 49 EF — til at give tilladelse til en patient, der er omfattet af en national sundhedstjeneste, på denne institutions bekostning at modtage hospitalsbehandling i en anden medlemsstat, såfremt ventetiden overskrider den frist, der ud fra en objektiv, medicinsk vurdering af patientens tilstand og lægelige behov er rimelig, er ikke i strid med artikel 152, stk. 5, EF.
 (1) EUT C 273 af 6.11.2004.


text:
 Fógra dlíthiúil tábhachtach
 |
 12008E/PRO/32
 Leagan comhdhlúite den Chonradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh - PRÓTACAIL - Prótacal (Uimh. 32) maidir le maoin a fháil sa Danmhairg
 Official Journal 115 , 09/05/2008 P. 0318 - 0318
 PRÓTACAL (Uimh. 32)MAIDIR LE MAOIN A FHÁIL SA DANMHAIRGTÁ NA hARDPHÁIRTITHE CONARTHACHA,ÓS MIAN LEO fadhbanna speisialta áirithe a bhaineann leis an Danmhairg a réiteach,TAR ÉIS COMHAONTÚ ar na forálacha seo a leanas, a chuirfear i gceangal leis an gConradh ar an Aontas Eorpach agus leis an gConradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh:D'ainneoin fhorálacha na gConarthaí, féadfaidh an Danmhairg a cuid reachtaíochta atá ann cheana a choimeád ar bun maidir le háit chónaithe thánaisteach a fháil.--------------------------------------------------


text:
 19.6.2015
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 154/8
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/943
 z dnia 18 czerwca 2015 r.
 w sprawie środków nadzwyczajnych zawieszających przywóz suszonej fasoli z Nigerii i zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 669/2009
 (Tekst mający znaczenie dla EOG)
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (1), w szczególności jego art. 53 ust. 1,
 uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (2), w szczególności jego art. 15 ust. 5,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 Rozporządzeniem (WE) nr 178/2002 ustanowiono ogólne zasady dotyczące żywności, a w szczególności bezpieczeństwa żywności, na poziomie unijnym i krajowym. W rozporządzeniu tym przewidziano podjęcie przez Komisję środków nadzwyczajnych w przypadku, gdy istnieją dowody na to, że żywność przywożona z państwa trzeciego może stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi.
 (2)
 W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 669/2009 (3) przewidziano zwiększony poziom kontroli urzędowych przywozu niektórych rodzajów pasz i żywności niepochodzących od zwierząt, wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia. W odniesieniu do suszonej fasoli z Nigerii takie wzmożone kontrole przewiduje się od dnia 1 lipca 2013 r. w zakresie obecności pozostałości pestycydów.
 (3)
 Wyniki kontroli urzędowych przeprowadzanych przez państwa członkowskie w ramach rozporządzenia (WE) nr 669/2009 na suszonej fasoli z Nigerii pokazują, że utrzymuje się wysoka częstotliwość występowania niezgodności z wymogami prawa żywnościowego w zakresie pozostałości pestycydów. Po ponad rocznym okresie wzmożonych kontroli na granicach Unii nie zaobserwowano poprawy w tym zakresie.
 (4)
 Od stycznia 2013 r. w ramach systemu wczesnego ostrzegania o niebezpiecznej żywności i paszach wydano ponad 50 powiadomień dotyczących suszonej fasoli z Nigerii, przy czym w prawie wszystkich informowano o obecności niedozwolonej substancji czynnej dichlorfos na poziomie znacznie przekraczającym ostrą dawkę referencyjną wstępnie ustanowioną przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności.
 (5)
 Wyniki te stanowią dowód na to, że przywóz tej żywności stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia ludzi i że zagrożenie to nie może być w wystarczającym stopniu zmniejszone za pomocą środków podejmowanych przez zainteresowane państwa członkowskie. Należy zatem zawiesić przywóz do Unii suszonej fasoli z Nigerii, do czasu przedstawienia przez władze Nigerii wystarczających gwarancji, że wprowadziły odpowiedni system kontroli urzędowych w celu zapewnienia spełnienia przez przedmiotowe produkty odpowiednich wymogów prawa żywnościowego.
 (6)
 W rezultacie tego zawieszenia nie należy wymagać zwiększonego poziomu kontroli urzędowych przywozu suszonej fasoli pochodzącej z Nigerii. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 669/2009.
 (7)
 Aby zapewnić Nigerii niezbędny czas na przedstawienie informacji zwrotnych oraz rozważenie właściwych środków zarządzania ryzykiem, zawieszenie przywozu suszonej fasoli powinno obowiązywać do dnia 30 czerwca 2016 r.
 (8)
 Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 Niniejsze rozporządzenie stosuje się do wszystkich rodzajów suszonej fasoli pochodzącej z Nigerii zgłaszanej w ramach kodu CN 0713 39 00.
 Artykuł 2
 Przywóz do Unii środków spożywczych, o których mowa w art. 1, zostaje zakazany.
 Artykuł 3
 Wszystkimi kosztami ponoszonymi w związku ze stosowaniem niniejszego rozporządzenia zostaje obciążony odbiorca lub jego przedstawiciel.
 Artykuł 4
 W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 669/2009 skreśla się następującą pozycję:
 „Suszona fasola
 (Żywność)
 0713 39 00
 Nigeria (NG)
 Pozostałości pestycydów (2)
 50”
 Artykuł 5
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie stosuje się do dnia 30 czerwca 2016 r.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 18 czerwca 2015 r.
 W imieniu Komisji
 Jean-Claude JUNCKER
 Przewodniczący
 (1) Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.
 (2) Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1.
 (3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 669/2009 z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zwiększonego poziomu kontroli urzędowych przywozu niektórych rodzajów pasz i żywności niepochodzących od zwierząt i zmieniające decyzję 2006/504/WE (Dz.U. L 194 z 25.7.2009, s. 11).


text:
 Nr. L 243/28 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 1 . 9. 83
 VERORDENING (EEG) Nr. 2462/83 VAN DE COMMISSIE
 van 31 augustus 1983
 houdende vaststelling van de restituties welke vanaf 1 september 1983 van
 toepassing zijn op bepaalde zuivelprodukten die worden uitgevoerd in de vorm
 van niet in bijlage II van het Verdrag vermelde goederen
 DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE onder bijlage II van het Verdrag vallen en waarvan
 GEMEENSCHAPPEN, de vervaardiging onder vergelijkbare voorwaarden
 geschiedt ;
 Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese c) met de noodzaak gelijke mededingingsvoorwaarden
 Economische Gemeenschap, te waarborgen tussen de industrieën die produkten
 uit de Gemeenschap gebruiken en die welke
 Gelet op Verordening (EEG) nr. 804/68 van de Raad produkten uit derde landen onder de regeling van
 van 27 juni 1968 houdende een gemeenschappelijke het actieve veredelingsverkeer gebruiken ;
 ordening der markten in de sector melk en zuivelpro
 dukten ('), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG)
 nr. 1 600/83 (2), en met name op artikel 17, lid 5, Overwegende dat in artikel 4, lid 3, van Verordening
 (EEG) nr. 3035/80 is bepaald dat voor de vaststelling
 van de restitutie in voorkomend geval rekening moet
 Overwegende dat overeenkomstig artikel 17, lid 1 , van worden gehouden met de restituties bij de produktie
 Verordening (EEG) nr. 804/68 het verschil tussen de ' en de steunmaatregelen of andere maatregelen van
 prijzen in de internationale handel van de in artikel 1 , gelijke werking die voor de in bijlage A van genoemde
 sub a), b), c) en e), van deze verordening bedoelde verordening vermelde basisprodukten of de daarmee
 produkten en de prijzen in de Gemeenschap over gelijkgestelde produkten in alle Lid-Staten worden
 brugd kan worden door een restitutie bij de uitvoer ; toegepast uit hoofde van de verordening houdende een
 dat in Verordening (EEG) nr. 3035/80 van de Raad van gemeenschappelijke ordening der markten in de
 11 november 1980 tot vaststelling van de algemene betrokken sector ;
 regels aangaande de toekenning van restituties bij
 uitvoer en de criteria voor de vaststelling van het resti
 tutiebedrag betreffende bepaalde landbouwprodukten, Overwegende dat overeenkomstig artikel 11 , lid 1 , van
 uitgevoerd in de vorm van goederen die niet onder Verordening (EEG) nr. 804/68 steun wordt verleend
 bijlage II van het Verdrag vallen (3), laatstelijk gewijzigd aan in de Gemeenschap geproduceerde en tot caseïne
 bij Verordening (EEG) nr. 1028/83 (4), die produkten verwerkte ondermelk, indien deze melk en de daaruit
 zijn aangegeven waarvoor een restitutie dient te vervaardigde caseïne aan bepaalde eisen voldoen, welke
 worden vastgesteld welke van toepassing is bij de zijn vastgesteld in artikel 1 van Verordening (EEG) nr.
 uitvoer ervan in de vorm van goederen welke in de 987/68 van de Raad van 15 juli 1968 houdende vast
 bijlage van Verordening (EEG) nr. 804/68 zijn stelling van de algemene voorschriften voor de toeken
 genoemd ; ning van steun voor ondermelk die tot caseïne en
 caseïnaten is verwerkt ^, laatstelijk gewijzigd door de
 Toetredingsakte (6) ;
 Overwegende dat overeenkomstig artikel 4, lid 1 ,
 eerste alinea, van Verordening (EEG) nr. 3035/80 de
 restitutie per 100 kg van elk van de betrokken basis Overwegende dat Verordening (EEG) nr. 262/79 van
 produkten voor iedere maand moet worden vastge de Commissie van 12 februari 1979 betreffende de
 steld ; verkoop tegen verlaagde prijs van boter, bestemd voor
 de vervaardiging van bartketbakkerswerk, consumptie
 Overwegende dat overeenkomstig lid 2 van dit zelfde ijs en andere voedingsmiddelen Q, laatstelijk gewijzigd
 artikel bij de vaststelling van deze restitutie met name bij Verordening (EEG) nr. 1014/83 (8) en Verordening
 rekening dient te worden gehouden : (EEG) nr. 1932/81 van de Commissie van 13 juli 1981
 betreffende de toekenning van de steun voor boter en
 a) enerzijds met de gemiddelde kosten waartegen de boterconcentraat bestemd voor de vervaardiging van
 verwerkende industrieën zich op de markt van de banketbakkerswerk, consumptie-ijs en andere
 Gemeenschap van de betrokken basisprodukten voedingsmiddelen (9), laatstelijk gewijzigd bij Verorde
 kunnen voorzien en anderzijds met de op de ning (EEG) nr. 48/82 (10), de levering van boter tegen
 wereldmarkt toegepaste prijzen ; verlaagde prijs toestaat aan de fabrikanten van
 bepaalde koopwaren ;
 b) met het niveau van de restitutie van toepassing op
 de uitvoer van verwerkte landbouwprodukten die
 O PB nr. L 169 van 18. 7. 1968, blz. 6.
 (6) PB nr. L 73 van 27. 3. 1972, blz. 14.
 (') PB nr. L 148 van 28 . 6. 1968, blz. 13. O PB nr. L 41 van 16. 2. 1979, blz. 1 .
 b) PB nr. L 163 van 22. 6. 1983, blz. 56. (8) PB nr. L 114 van 29. 4. 1983, blz. 8 .
 0 PB nr. L 323 van 29 . 11 . 1980, blz. 27. O PB nr. L 191 van 14. 7. 1981 , blz. 6.
 (<) PB nr. L 116 van 30 . 4. 1983, blz. 9. (10) PB nr. L 7 van 12. 1 . 1982, blz. 5.
 ---pagebreak--- 1 . 9 . 83 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. L 243/29
 Overwegende dat de in deze verordening vervatte in bijlage A van Verordening (EEG) nr. 3035/80 en
 maatregelen in overeenstemming zijn met het advies bedoeld in artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 804/68
 van het Comité van beheer voor melk en zuivelpro en die worden uitgevoerd in de vorm van in de bijlage
 dukten, van Verordening (EEG) nr. 804/68 genoemde goede
 ren, worden vastgesteld zoals aangegeven in de bijlage.
 HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING 2. Voor in de vorige alinea vermelde en niet in de
 VASTGESTELD : bijlage opgenomen produkten wordt geen restitutiebe
 drag vastgesteld.
 Artikel 1 Artikel 2
 1 . De restitutiebedragen welke vanaf 1 september Deze verordening treedt in werking op 1 september
 1983 van toepassing zijn op basisprodukten genoemd 1983 .
 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk
 in elke Lid-Staat.
 Gedaan te Brussel, 31 augustus 1983 .
 Voor de Commissie
 Karl-Heinz NARJES
 Lid van de Commissie
 ---pagebreak--- Nr. L 243/30 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 1 . 9 . 83
 BIJLAGE
 bij de verordening van de Commissie van 31 augustus 1983 houdende vaststelling van de
 restituties welke vanaf 1 september 1983 van toepassing zijn op bepaalde zuivelprodukten
 die worden uitgevoerd in de vorm van niet in bijlage II van het Verdrag vermelde goederen
 (Ecu/100 kg)
 Nr. van het
 gemeen
 schappelijk Omschrijving van de produkten Restituties
 douanetarief
 ex 04.02 A II Melk in poeder, verkregen volgens het verstuivingsprocédé,
 met een vetgehalte van minder dan 1,5 gewichtspercent en
 een watergehalte van minder dan 5 gewichtspercenten (PG
 2):
 a) in geval van uitvoer van goederen van post 35.01 van het
 gemeenschappelijk douanetarief
 b) in geval van uitvoer van andere goederen 59,41
 ex 04.02 A II Melk in poeder, verkregen volgens het verstuivingsprocédé
 met een vetgehalte van 26 gewichtspercenten en een waterge
 halte van minder dan 5 gewichtspercenten (PG 3) 96,82
 ex 04.02 A III Ingedikte melk met een vetgehalte van 7,5 gewichtspercenten
 en een gehalte aan droge stof van 25 gewichtspercenten (PG
 4) 24,60
 ex 04.03 Boter met een vetgehalte van 82 gewichtspercenten (PG 6) :
 a) bij uitvoer van de navolgende produkten, vervaardigd over
 eenkomstig het bepaalde in de Verordeningen (EEG) nr.
 262/79 en (EEG) nr. 1932/81 :
 — produkten van post 19.08 of van onderverdelingen
 18.06 B en 21.07 C,
 — preparaten voor de bereiding van consumptie-ijs, zoge
 naamde „ice-mix" van onderverdeling 18.06 D en van
 post 21.07,
 — ongekookt en ongebakken deeg en preparaten in
 poedervorm van onderverdeling 19.02 B II b)
 b) in geval van uitvoer van goederen behorende tot de
 postonderverdelingen 18.06 D II c) en 21.07 G VII tot en
 met IX van het gemeenschappelijk douanetarief 170,16 (')
 c) in geval van uitvoer van andere goederen 157,16
 (') Dit bedrag is uitsluitend van toepassing in de gevallen als bedoeld in artikel 7 van Verordening
 (EEG) nr. 1760/83.


text:
 Важна правна забележка
 |
 21993A1231(10)
 Официален вестник n° L 346 , 31/12/1993 стр. 0020 - 0024 специално финландско издание: глава 4 том 5 стр. 0212 специално шведско издание: глава 4 том 5 стр. 0212 специално чешко издание глава 04 том 02 стр. 141 - 145 специално испанско издание глава 04 том 02 стр. 141 - 145 специално унгарско издание глава 04 том 02 стр. 141 - 145 специално литвийско издание глава 04 том 02 стр. 141 - 145 LV.ES глава 04 том 02 стр. 141 - 145 MT.ES глава 04 том 02 стр. 141 - 145 PL.ES глава 04 том 02 стр. 141 - 145 SK.ES глава 04 том 02 стр. 141 - 145 специално словенско издание глава 04 том 02 стр. 141 - 145
 19920502Споразумениепод формата на размяна на писма между Европейската икономическа общност и Република Исландия относно риболоваОпорто, 2 май 1992 г.Уважаеми господа,Подписването на Споразумението за Европейското икономическо пространство даде възможност на Исландия и на Общността да проучат подходящите средства за укрепване на тяхното сътрудничество в риболовния сектор.Във връзка с това те решиха да сключат Споразумение за стопански риболов и морската околна среда.Съгласно това споразумение Исландия ще даде на Общността възможност за риболов в Исландската икономическа зона, отговарящи на количество до 3000 тона еквивалент на морски костур. През 1993 г. те ще включват квота за целеви риболов на морски костур и на съпътстващ улов (без треска) в замяна на квота от 30000 тона мойва (mallotus villosus) от Общността, която ще бъде разпределена по Споразумение за стопанския риболов между Европейската общност и правителството на Дания и местното правителство на Гренландия. Съставът на квотата през следващите години може да бъде променен чрез споразумение в светлината на допълнителни научни изследвания на запасите от риба от семейство macrouridae.Квотата, отпусната на Общността, ще бъде ловена в районите на Исландската икономическа зона, определена с прави линии, свързващи следните координати:I. ЮГ–ЗАПАД1. | 63°12′N | 23°05′W | SW до 62°00′N 26°00′W |2. | 62°58′N | 22°25′W | |3. | 63°06′N | 21°30′W | |4. | 63°03′N | 21°00′W | || оттам, 180° SW | |II. ЮГ–ИЗТОК1. | 63°10′N | 17°00′W | оттам 180 |2. | 63°36′N | 14°30′W | |3. | 63°53′N | 13°30′W | |4. | 63°50′N | 13°10′W | |5. | 63°40′N | 13°10′W | |6. | 62°58′N | 11°15′W | |Ако районите, определени в точки I и II, се окажат недостатъчни за стопанските риболовни дейности, както е предвидено по-горе, страните се споразумяват за необходимите корекции на тези райони.Квотата, отпусната на Исландия, може да се лови в гренландската риболовна зона или в исландската икономическа зона.С оглед всяка от страните да предостави възможности за риболов на другата страна в своята риболовна зона, ще бъде сключено споразумение за риболов между Исландия и Общността, веднага щом стане възможно и преди 31 декември 1992 г. споразумението съдържа също така клаузи относно условията, съгласно които могат да бъдат използвани възможностите за риболов. Същите следва да включват издаването на ограничен брой на разрешителни за риболов на траулери, различни от рибопреработвателни кораби, за определен период от годината (от юли до декември), нотификация за навлизането и напускането на риболовната зона на другата страна, спазване на всички опазващи мерки, приложими за корабите на другата страна, включително задължението, когато се изисква от страната, в чиято зона се извършва риболовът, на борда да присъства инспектор за сметка на кораба, докато същият се намира в риболовната зона на другата страна.Предлагам допълнителните преговори да се базират на проектотекста, който вече е установен между страните (приложение).Ще ви бъда благодарен да потвърдите съгласието на Европейската икономическа общност за изложения по-горе ангажимент.Please accept, Sirs, the assurance of my highest consideration.Les ruego acepten, señores, el testimonio de mi mayor consideración.Modtag, mine herrer, forsikringen om min mest udmærkede højagtelse.Genehmigen Sie, sehr geehrte Herren, den Ausdruck meiner ausgezeichnetsten Hochachtung.Παρακαλώ δεχθείτε, Κύριοι, τη διαβεβαίωση της υψίστης εκτιμήσεώς μου.Veuillez agréer, Messieurs, l'assurance de ma très haute considération.Vogliano accettare, Signori, l'espressione della mia profonda stima.Gelieve, mijne heren, de verzekering van mijn zeer bijzondere hoogachting te aanvaarden.Queiram aceitar, Excelentíssimos Senhores, a expressão da minha mais elevada consideração.For the Government of the Republic of IcelandPor el Gobierno de la República de IslandiaFor regeringen for Republikken IslandFür die Regierung der Republik IslandΓια την κυβέρνηση της Δημοκρατίας της ΙσλανδίαςPour le gouvernement de la république d'IslandePer il governo della Repubblica d'IslandaVoor de Regering van de Republiek IJslandPelo Governo da República da Islândia+++++ TIFF +++++Опорто, 2 май 1992 годинаУважаеми господа,Имам честта да потвърдя получаването на вашето писмо с днешна дата, както следва:"Подписването на Споразумението за Европейското икономическо пространство даде възможност на Исландия и на Общността да проучат подходящите средства за укрепване на тяхното сътрудничество в риболовния сектор.Във връзка с това те решиха да сключат Споразумение за стопански риболов и морската околна среда.Съгласно това споразумение Исландия ще даде на Общността възможности за риболов в Исландската икономическа зона, отговарящи на количество до 3000 тона еквивалент на морски костур. През 1993 г. те ще включват квота за целеви риболов на морски костур и на съпътстващ улов (без треска) в замяна на квота от 30000 тона мойва (mallotus villosus) от Общността, която ще бъде разпределена по Споразумение за стопанския риболов между Европейската общност и правителството на Дания и местното правителство на Гренландия. Съставът на квотата през следващите години може да бъде променен чрез споразумение в светлината на допълнителни научни изследвания на запасите от риба от семейство macrouridae.Квотата, отпусната на Общността, ще бъде ловена в районите на Исландската икономическа зона, определена с прави линии, свързващи следните координати:I. ЮГ–ЗАПАД1. | 63°12′N | 23°05′W | JZ до 62°00′N 26°00′W |2. | 62°58′N | 22°25′W | |3. | 63°06′N | 21°30′W | |4. | 63°03′N | 21°00′W | || оттам, 180° SW | |II. ЮГ-ИЗТОК1. | 63°10′N | 17°00′W | оттам, 180 |2. | 63°36′N | 14°30′W | |3. | 63°53′N | 13°30′W | |4. | 63°50′N | 13°10′W | |5. | 63°40′N | 13°10′W | |6. | 62°58′N | 11°15′W | |Ако районите, определени в точки I и II, се окажат недостатъчни за стопанските риболовни дейности, както е предвидено по-горе, страните се споразумяват за необходимите корекции на тези райони.Квотата, отпусната на Исландия, може да се лови в гренландската риболовна зона или в исландската икономическа зона.С оглед всяка от страните да предостави възможности за риболов на другата страна в своята риболовна зона, ще бъде сключено споразумение за риболов между Исландия и Общността, веднага щом стане възможно и преди 31 декември 1992 г. споразумението съдържа също така клаузи относно условията, съгласно които могат да бъдат използвани възможностите за риболов. Същите следва да включват издаването на ограничен брой на разрешителни за риболов на траулери, различни от рибопреработвателни кораби, за определен период от годината (от юли до декември), нотификаця за навлизането и напускането на риболовната зона на другата страна, спазване на всички опазващи мерки, приложими за корабите на другата страна, включително задължението, когато се изисква от страната, в чиято зона се ивършва риболовът, на борда да присъства инспектор за сметка на кораба, докато същият се намира в риболовната зона на другата страна.Предлагам допълнителните преговори да се базират на проектотекста, който вече е установен между страните (приложение).Ще ви бъда благодарен да потвърдите съгласието на Европейската икономическа общност за изложения по-горе ангажимент."Имам удоволствието да потвърдя, че Европейската икономическа общност е съгласна със съдържанието на вашето писмо.Le ruego acepte, señor, el testimonio de nuestra mayor consideración.Modtag, hr., forsikringen om vor mest udmærkede højagtelse.Genehmigen Sie, sehr geehrter Herr, den Ausdruck unserer ausgezeichnetsten Hochachtung.Παρακαλώ δεχθείτε, Κύριε, τη διαβεβαίωση της υψίστης εκτιμήσεώς μας.Please accept, Sir, the assurance of our highest consideration.Veuillez agréer, Monsieur, l'assurance de notre très haute considération.Voglia accettare, Signore, l'espressione della nostra profonda stima.Gelieve, mijnheer, de verzekering van onze zeer bijzondere hoogachting te aanvaarden.Queira aceitar, Excelentíssimo Senhor, a expressão da nossa mais elevada consideração.En nombre del Consejo de las Comunidades EuropeasPå vegne af Rådet for De Europæiske FællesskaberIm Namen des Rates der Europäischen GemeinschaftenΕξ ονόματος του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών ΚοινοτήτωνOn behalf of the Council of the European CommunitiesAu nom du Conseil des Communautés européennesA nome del Consiglio delle Comunità europeeNamens de Raad van de Europese GemeenschappenEm nome do Conselho das Comunidades Europeias+++++ TIFF +++++--------------------------------------------------


text:
 4.6.2014
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 L 165/44
 A BIZOTTSÁG 594/2014/EU VÉGREHAJTÁSI RENDELETE
 (2014. június 3.)
 az európai szociális vállalkozási alapokról szóló 346/2013/EU európai parlamenti és tanácsi rendelet 17. cikke (1) bekezdése szerinti értesítés formátuma tekintetében végrehajtás-technikai standardok megállapításáról
 (EGT-vonatkozású szöveg)
 AZ EURÓPAI BIZOTTSÁG,
 tekintettel az Európai Unió működéséről szóló szerződésre,
 tekintettel az európai szociális vállalkozási alapokról szóló, 2013. április 17-i 346/2013/EU európai parlamenti és tanácsi rendeletre (1), és különösen annak 17. cikke (5) bekezdésére,
 mivel:
 (1)
 A 346/2013/EU rendelet 17. cikkének (1) bekezdése előírja az európai szociális vállalkozási alap (ESZVA) letelepedés szerinti tagállamának hatáskörrel rendelkező hatósága számára, hogy a minősített szociális vállalkozási alapok kezelőinek „útlevelével” kapcsolatos fejleményekről értesítenie kell a fogadó tagállamokat és az Európai Értékpapír-piaci Hatóságot (ESMA). Az említett rendelet 22. cikkének (3) bekezdése azt is előírja a letelepedés szerinti tagállam hatáskörrel rendelkező hatósága számára, hogy tájékoztatnia kell a fogadó tagállamok hatáskörrel rendelkező hatóságait az ESZVA kezelőjének a nyilvántartásból való törléséről.
 (2)
 Figyelembe véve, hogy az ESMA még nem dolgozott ki az értesítéshez használandó saját IT-eszközt, a hatáskörrel rendelkező hatóságok közötti és az ESMA felé történő ilyen típusú értesítés továbbításának legmegfelelőbb formátuma az e-mail. Az ESMA-nak ezért létre kell hoznia a megfelelő e-mail címek jegyzékét és azt valamennyi hatáskörrel rendelkező hatóság tudomására kell hoznia.
 (3)
 Ez a rendelet az ESMA által a Bizottságnak benyújtott végrehajtás-technikai standardtervezeten alapul.
 (4)
 Az értesítés formátumának korlátozott alkalmazási köre és hatása miatt, valamint figyelembe véve, hogy csak a hatáskörrel rendelkező hatóságoknak kell használniuk a meghatározott specifikus formátumot, az ESMA nem folytatott nyilvános konzultációt az értesítés formátumának bevezetésével kapcsolatosan. Az ESMA kikérte az 1095/2010/EU európai parlamenti és tanácsi rendelet (2) 37. cikkével összhangban létrehozott Értékpapírpiaci Érdekképviseleti Csoport véleményét,
 ELFOGADTA EZT A RENDELETET:
 1. cikk
 Tárgy
 E rendelet meghatározza a hatáskörrel rendelkező hatóságok között és az ESMA felé továbbított, a 346/2013/EU rendelet 17. cikkének (1) bekezdésében és 22. cikkének (3) bekezdésében meghatározott fejleményekkel kapcsolatos felügyeleti információkról szóló értesítés formátumát.
 2. cikk
 Az értesítés formátuma
 Az európai szociális vállalkozási alap letelepedés szerinti tagállamának hatáskörrel rendelkező hatósága az e rendelet mellékletében meghatározott formanyomtatványt kitöltve, e-mailben értesíti a fogadó tagállam hatáskörrel rendelkező hatóságát és az ESMA-t a 346/2013/EU rendelet 17. cikkének (1) bekezdésében és a 22. cikkének (3) bekezdésében meghatározott fejleményekről.
 3. cikk
 Az e-mail címek jegyzéke
 Az egyes hatáskörrel rendelkező hatóságok továbbítják az ESMA felé a felügyeleti információkról szóló értesítésre szolgáló releváns e-mail címeket.
 Az ESMA valamennyi hatáskörrel rendelkező hatóság tudomására hozza a megfelelő e-mail címek jegyzékét, beleértve az ESMA releváns e-mail címét.
 4. cikk
 Hatálybalépés
 Ez a rendelet az Európai Unió Hivatalos Lapjában való kihirdetését követő harmadik napon lép hatályba.
 Ez a rendelet teljes egészében kötelező és közvetlenül alkalmazandó valamennyi tagállamban.
 Kelt Brüsszelben, 2014. június 3-án.
 a Bizottság részéről
 az elnök
 José Manuel BARROSO
 (1) HL L 115., 2013.4.25., 18. o.
 (2) Az Európai Parlament és a Tanács 2010. november 24-i 1095/2010/EU rendelete az európai felügyeleti hatóság (Európai Értékpapír-piaci Hatóság) létrehozásáról (HL L 331., 2010.12.15., 84. o.).
 MELLÉKLET
 Értesítés európai szociális vállalkozási alap (ESZVA) kezelőjének nyilvántartásba vételéről vagy a már bejelentett adatok frissítése


text:
 Ważna informacja prawna
 |
 41995A1127(02)
 Dziennik Urzędowy C 316 , 27/11/1995 P. 0034 - 0047
 Konwencjasporządzona na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie wykorzystania technologii informatycznej dla potrzeb celnychWYSOKIE UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY niniejszej Konwencji, państwa członkowskie Unii Europejskiej,ODWOŁUJĄC SIĘ do aktu Rady Unii Europejskiej z dnia 26 lipca 1995 roku,ODWOŁUJĄC SIĘ do zobowiązań zawartych w Konwencji o wzajemnej pomocy między administracjami celnymi, podpisanej w Rzymie dnia 7 września 1967 roku,MAJĄC NA WZGLĘDZIE, że administracje celne wraz z innymi właściwymi organami są odpowiedzialne na granicach zewnętrznych Wspólnoty i wewnątrz obszaru wspólnotowego, za zapobieganie, poszukiwanie i ściganie naruszeń nie tylko postanowień wspólnotowych, ale również postanowień prawa krajowego, w szczególności tych, które objęte są art. 36 i art. 223 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,MAJĄC NA WZGLĘDZIE, że rozwój wszelkiego rodzaju niedozwolonego handlu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego, moralności i bezpieczeństwa,PRZEKONANE, że istnieje potrzeba zacieśnienia współpracy między administracjami celnymi poprzez ustanowienie procedur, które pozwolą administracjom celnym działać wspólnie i wymieniać dane osobowe lub inne, mające związek z niedozwolonym handlem, wykorzystując nowe technologie zarządzania i przekazywania takich informacji, podlegające postanowieniom Konwencji Rady Europy o ochronie osób fizycznych w zakresie automatycznego przetwarzania danych osobowych, sporządzonej w Strasburgu dnia 28 stycznia 1981 roku,MAJĄC NA UWADZE, że administracje celne muszą w zakresie ich codziennych działań stosować zarówno postanowienia wspólnotowe, jak i niewspólnotowe i że, w związku z tym, istnieje oczywista konieczność zapewnienia, aby postanowienia o pomocy wzajemnej i współpracy administracyjnej w obydwu sektorach odpowiadały sobie w największym możliwym stopniu,UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:ROZDZIAŁ IDEFINICJEArtykuł 1Do celów niniejszej Konwencji:1) termin "przepisy krajowe" oznacza ustawy lub rozporządzenia państwa członkowskiego, w stosowaniu których administracja celna tego państwa członkowskiego posiada ogólną lub częściową kompetencję w odniesieniu do:- przepływu towarów podlegającego środkom zakazu, ograniczenia lub kontroli, w szczególności tym określonym w art. 36 i 223 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,- przeniesienia, zamiany, ukrywania lub maskowania mienia lub wpływów pieniężnych pochodzących lub uzyskanych bezpośrednio czy pośrednio lub używanych w ramach niedozwolonego handlu narkotykami;2) termin "dane osobowe" oznacza wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub dającej się zidentyfikować osoby;3) termin "dostarczające państwo członkowskie" oznacza państwo, które wprowadza dane do Systemu Informacji Celnej.ROZDZIAŁ IITWORZENIE SYSTEMU INFORMACJI CELNEJArtykuł 21. Administracje celne państw członkowskich tworzą i utrzymują wspólny zautomatyzowany system informacji dla potrzeb celnych, zwany dalej "Systemem Informacji Celnej".2. Celem Systemu Informacji Celnej, zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji, jest pomoc w zapobieganiu, prowadzeniu dochodzenia i ściganiu poważnych naruszeń przepisów krajowych poprzez zwiększenie, dzięki szybkiemu rozpowszechnianiu informacji, skuteczności współpracy i procedur kontroli administracji celnych państw członkowskich.ROZDZIAŁ IIIFUNKCJONOWANIE I UŻYTKOWANIE INFORMACJI CELNYCHArtykuł 31. System Informacji Celnej składa się z centralnej bazy danych, dostępnej z terminali umiejscowionych w każdym państwie członkowskim. Zawiera on wyłącznie dane, w tym dane osobowe, niezbędne do realizacji swojego celu, określonego w art. 2 ust. 2, w następujących kategoriach:(i) towary;(ii) środki transportu;(iii) przedsiębiorstwa;(iv) osoby;(v) tendencje w dziedzinie nadużyć finansowych;(vi) dostępna wiedza specjalistyczna.2. Komisja zapewnia techniczne zarządzanie infrastrukturą Systemu Informacji Celnej zgodnie z zasadami przewidzianymi w przyjętych przez Radę przepisach wykonawczych.Komisja przedstawia sprawozdania z zarządzania komitetowi określonemu w art. 16.3. Komisja informuje wspomniany komitet o praktycznych ustaleniach przyjętych dla zarządzania technicznego.Artykuł 4Państwa członkowskie określają pozycje, jakie należy włączyć do Systemu Informacji Celnej, odpowiadające każdej z kategorii (i)–(vi) wymienionych w art. 3, w zakresie niezbędnym do osiągnięcia celu systemu. Żadna pozycja dotycząca danych osobowych w żadnym razie nie powinna zostać umieszczona w kategoriach (v) i (vi) wymienionych w art. 3. Pozycje dotyczące informacji wprowadzonych w odniesieniu do osób zawierają nie więcej niż:(i) nazwisko, nazwisko panieńskie, imiona i pseudonimy;(ii) datę i miejsce urodzenia;(iii) obywatelstwo;(iv) płeć;(v) wszystkie rzeczywiste i trwałe znaki szczególne;(vi) powód wprowadzenia danych;(vii) proponowane działanie;(viii) kod ostrzegawczy, który wskazuje na posiadanie broni, stosowanie przemocy lub ucieczki w przeszłości.W żadnym razie nie wprowadza się danych osobowych, określonych w art. 6 zdanie pierwsze Konwencji w sprawie ochrony osób w zakresie automatycznego przetwarzania danych osobowych, sporządzonej w Strasburgu w dniu 28 stycznia 1981 r., zwanej dalej "konwencją strasburską z 1981 r.".Artykuł 51. Dane wchodzące w zakres kategorii (i)–(iv) wymienionych w art. 3 wprowadzane są do Systemu Informacji Celnej jedynie do celów obserwacyjnych i sprawozdawczych, dyskretnego nadzoru lub szczególnych kontroli.2. Do celów proponowanych działań, określonych w ust. 1, dane osobowe wchodzące w zakres kategorii (i)–(iv) wymienionych w art. 3 mogą zostać wprowadzone do Systemu Informacji Celnej wyłącznie, jeżeli, szczególnie na podstawie wcześniejszych nielegalnych działań, istniejące informacje pozwalają domniemywać, że dana osoba dopuszczała się lub dopuszcza się bądź dopuści się poważnych naruszeń przepisów krajowych.Artykuł 61. Jeżeli proponowane działania, określone w art. 5 ust. 1, są wprowadzane w życie, następujące informacje mogą być zbierane i przekazywane w całości lub częściowo dostarczającemu państwu członkowskiemu:(i) fakt znalezienia danego towaru, środków transportu, przedsiębiorstwa lub osoby;(ii) miejsce, godzina i powody kontroli;(iii) przebyta trasa i cel podróży;(iv) osoby towarzyszące danej osobie lub pasażerowie środków transportu;(v) wykorzystywane środki transportu;(vi) przewożone przedmioty;(vii) warunki, w jakich towary, środki transportu, przedsiębiorstwo lub osoba zostały znalezione.W przypadku gdy takie informacje zostały zebrane w trakcie operacji dyskretnego nadzoru, należy podjąć kroki w celu zapewnienia, aby tajny charakter operacji nadzoru nie został narażony na niebezpieczeństwo.2. W ramach szczególnych kontroli, określonych w art. 5 ust. 1, osoby, środki transportu i przedmioty mogą zostać poddane rewizji w dopuszczalnym zakresie i zgodnie z przepisami ustawowymi, wykonawczymi i procedurami państwa członkowskiego, w którym przeprowadzana jest rewizja. Jeżeli przepisy państwa członkowskiego nie zezwalają na przeprowadzanie szczególnych kontroli, kontrole te są automatycznie zamienione na obserwacje i sprawozdanie przez to państwo członkowskie.Artykuł 71. Bezpośredni dostęp do danych zawartych w Systemie Informacji Celnej jest zastrzeżony wyłącznie dla władz krajowych wyznaczonych przez każde państwo członkowskie. Tymi władzami krajowymi są administracje celne, ale zgodnie z przepisami ustawowymi, wykonawczymi i procedurami danego państwa członkowskiego do działania dla osiągnięcia celu określonego w art. 2 ust. 2 włączyć można również inne uprawnione władze.2. Każde państwo członkowskie przesyła pozostałym państwom członkowskim oraz komitetowi, o którym mowa w art. 16, wykaz właściwych władz, wyznaczonych zgodnie z ust. 1, które upoważnione są do bezpośredniego dostępu do danych znajdujących się w Systemie Informacji Celnej, określając dla każdego organu, do jakich danych i w jakim celu może on mieć dostęp.3. Bez uszczerbku dla przepisów ust. 1 i 2, państwa członkowskie mogą, w drodze jednomyślnej zgody, zezwolić międzynarodowym lub regionalnym organizacjom na dostęp do Systemu Informacji Celnej. Wspomniana zgoda udzielana jest w formie protokołu do niniejszej Konwencji. Podejmując decyzję, państwa członkowskie uwzględniają każde z istniejących wzajemnych uzgodnień, jak również każdą opinię wspólnego organu nadzorczego, o którym mowa w art. 18, dotyczącą odpowiedniości środków ochrony danych.Artykuł 81. Państwa członkowskie mogą korzystać z danych uzyskanych z Systemu Informacji Celnej jedynie dla osiągnięcia celu, określonego w art. 2 ust. 2; jednakże mogą one wykorzystywać je do celów administracyjnych lub innych po uprzednim uzyskaniu pozwolenia i z zastrzeżeniem warunków nałożonych przez państwo członkowskie, które wprowadziło dane do systemu. Tego rodzaju inne wykorzystanie musi być zgodne z przepisami ustawowymi, wykonawczymi i procedurami państwa członkowskiego, które chce z nich skorzystać, i powinno uwzględniać zasadę 5.5 zalecenia R(87) 15 Komitetu Ministrów Rady Europy z dnia 17 września 1987 r.2. Bez uszczerbku dla przepisów ust. 1 i 4 niniejszego artykułu oraz art. 7 ust. 3, dane pochodzące z Systemu Informacji Celnej mogą zostać wykorzystane tylko przez władze krajowe danego państwa członkowskiego wyznaczone przez dane państwo członkowskie, właściwe, zgodnie z przepisami ustawowymi wykonawczymi i procedurami wspomnianego państwa członkowskiego, do działania dla osiągnięcia celu, określonego w art. 2 ust. 2.3. Każde państwo członkowskie przesyła pozostałym państwom członkowskim oraz komitetowi, o którym w art. 16, wykaz właściwych władz, wyznaczonych zgodnie z postanowieniami ust. 2.4. Dane uzyskane z Systemu Informacji Celnej mogą, po uprzednim uzyskaniu zezwolenia państwa członkowskiego, które wprowadziło je do Systemu, i z zastrzeżeniem określonych warunków, zostać przekazane do użytku władzom krajowym innym niż organy wyznaczone zgodnie z ust. 2, państwom niebędącym państwami członkowskimi oraz organizacjom międzynarodowym lub regionalnym, które chcą z nich skorzystać. Każde państwo członkowskie podejmuje szczególne środki w celu zapewnienia bezpieczeństwa tych danych, jeżeli są one przesyłane lub dostarczane służbom znajdującym się poza jego własnym terytorium. Szczegóły dotyczące tych środków muszą zostać przekazane wspólnemu organowi nadzoru, określonemu w art. 18.Artykuł 91. Wprowadzenie danych do Systemu Informacji Celnej podlega przepisom ustawowym, wykonawczym i procedurom dostarczającego państwa członkowskiego, chyba że niniejsza Konwencja ustanawia bardziej rygorystyczne przepisy.2. Wykorzystanie danych uzyskanych z Systemu Informacji Celnej, włączając w to każde z działań określonych w art. 5 proponowane przez dostarczające państwo członkowskie, podlega przepisom ustawowym, wykonawczym i procedurom państwa członkowskiego, które te dane wykorzystuje, chyba że niniejsza Konwencja ustanawia bardziej rygorystyczne przepisy.Artykuł 101. Każde z państw członkowskich wyznacza właściwą administrację celną odpowiedzialną za System Informacji Celnej na szczeblu krajowym.2. Administracja ta jest odpowiedzialna za prawidłowe funkcjonowanie Systemu Informacji Celnej na obszarze państwa członkowskiego i podejmuje środki niezbędne w celu zapewnienia zgodności z przepisami niniejszej Konwencji.3. Państwa członkowskie informują się wzajemnie o właściwej administracji, o której mowa w ust. 1.ROZDZIAŁ IVZMIANA DANYCHArtykuł 111. Jedynie dostarczające państwo członkowskie ma prawo zmieniać, uzupełniać, poprawiać lub usuwać dane, które wprowadziło do Systemu Informacji Celnej.2. Jeżeli dostarczające państwo członkowskie zauważy lub dowie się, że dane, które wprowadziło, są nieścisłe lub że zostały one wprowadzone bądź są przechowywane niezgodnie z niniejszą Konwencją, odpowiednio zmienia, uzupełnia, poprawia lub usuwa takie dane i powiadamia o tym pozostałe państwa członkowskie.3. Jeżeli jedno z państw członkowskich posiada dowody sugerujące, że część danych jest nieścisła lub zostały one wprowadzone lub są przechowywane w Systemie Informacji Celnej niezgodnie z niniejszą Konwencją, tak szybko jak to możliwe powiadamia o tym dostarczające państwo członkowskie. To ostatnie sprawdzi właściwe dane i jeśli to będzie konieczne, niezwłocznie poprawi lub usunie nieprawidłowości. Dostarczające państwo członkowskie poinformuje inne państwa członkowskie o dokonaniu jakichkolwiek poprawek lub usunięć.4. Jeżeli, w chwili wprowadzania danych do Systemu Informacji Celnej, państwo członkowskie zauważy, że jego sprawozdanie jest sprzeczne z poprzednim sprawozdaniem pod względem faktów lub wymaganego działania, powiadamia o tym niezwłocznie państwo członkowskie, które przygotowało poprzednie sprawozdanie. Obydwa państwa członkowskie podejmują wysiłki w celu rozwiązania danej kwestii. W przypadku braku porozumienia pierwsze sprawozdanie zostaje zachowane, natomiast elementy nowego sprawozdania, które nie są sprzeczne z pierwszym sprawozdaniem, wprowadzane są do systemu.5. Bez uszczerbku dla postanowień niniejszej Konwencji, kiedy w państwie członkowskim sąd lub inny właściwy organ tego państwa podejmuje ostateczną decyzję o zmianie, uzupełnieniu, poprawieniu lub usunięciu danych znajdujących się w Systemie Informacji Celnej, państwa członkowskie zobowiązują się wzajemnie do wykonania tej decyzji. W przypadku sprzeczności między decyzjami sądów lub innych właściwych organów w różnych państwach członkowskich, włącznie z decyzjami, o których mowa w art. 15 ust. 4, dotyczącymi poprawek lub usunięć, państwo członkowskie, które wprowadziło odnośne dane, usuwa te dane z systemu.ROZDZIAŁ VPRZECHOWYWANIE DANYCHArtykuł 121. Dane wprowadzone do Systemu Informacji Celnej przechowywane są jedynie przez okres konieczny dla osiągnięcia celu, który uzasadniał ich wprowadzenie. Potrzeba ich przechowywania jest przynajmniej raz w roku badana przez państwo członkowskie, które ich dostarczyło.2. Dostarczające państwo członkowskie może, w okresie badania, podjąć decyzję o przechowaniu danych aż do następnego badania, jeżeli zachowanie danych jest konieczne do osiągnięcia celów, którymi uzasadnione było ich wprowadzenie. Bez uszczerbku dla przepisów art. 15, jeżeli nie podjęto decyzji o zachowaniu tych danych, są one automatycznie przesyłane do części Systemu Informacji Celnej, do której dostęp jest ograniczony zgodnie z ust. 4.3. Jeżeli zgodnie z ust. 2 przewidziano przesłanie danych przechowywanych w Systemie Informacji Celnej, system ten automatycznie, z wyprzedzeniem jednego miesiąca, informuje o tym państwo członkowskie, które dostarczyło te dane.4. Dane przesyłane zgodnie z ust. 2 przechowuje się nadal przez okres jednego roku w Systemie Informacji Celnej, ale, bez uszczerbku dla przepisów art. 15, są one udostępniane jedynie przedstawicielowi komitetu, o którym mowa w art. 16, lub organom kontrolnym, o których mowa w art. 17 ust. 1 oraz art. 18 ust. 1. W tym okresie mogą oni z nich korzystać tylko w celu sprawdzenia ich dokładności i legalności, a następnie dane te muszą zostać usunięte.ROZDZIAŁ VIOCHRONA DANYCH OSOBOWYCHArtykuł 131. Każde państwo członkowskie, które chciałoby uzyskiwać dane osobowe z Systemu Informacji Celnej lub wprowadzać je do niego, uchwali, nie później niż do chwili wejścia w życie niniejszej Konwencji, przepisy krajowe, które zapewnią poziom ochrony danych osobowych, co najmniej równy temu, który wynika z zasad konwencji strasburskiej z 1981 r.2. Państwo członkowskie otrzymuje dane osobowe z Systemu Informacji Celnej lub wprowadza je do niego, jeżeli ustalenia dotyczące ochrony takich danych, przewidziane w ust. 1, weszły w życie na terytorium tego państwa członkowskiego. Państwo członkowskie wyznacza również uprzednio krajowy organ nadzorczy lub władze, zgodnie z art. 17.3. W celu zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów niniejszej Konwencji dotyczących ochrony danych osobowych System Informacji Celnej traktowany jest w każdym z państw członkowskich jako państwowe archiwum podlegające przepisom prawa krajowego, o których mowa w ust. 1, i wszystkim innym bardziej rygorystycznym przepisom zawartym w niniejszej Konwencji.Artykuł 141. Z zastrzeżeniem art. 8 ust. 1, każde państwo członkowskie zapewnia, że wykorzystywanie danych osobowych pochodzących z Systemu Informacji Celnej do innych celów niż określone w art. 2 ust. 2 jest sprzeczne z jego przepisami ustawowymi, wykonawczymi i procedurami.2. Dane mogą być kopiowane tylko ze względów natury technicznej, pod warunkiem że takie kopiowanie jest potrzebne do bezpośredniego poszukiwania przeprowadzanego przez władze, o których mowa w art. 7. Z zastrzeżeniem art. 8 ust. 1, danych osobowych wprowadzonych przez inne państwa członkowskie nie można kopiować z Systemu Informacji Celnej do innych archiwów z danymi krajowymi.Artykuł 151. Prawa osób w odniesieniu do danych osobowych w Systemie Informacji Celnej, w szczególności prawo dostępu do nich, są wprowadzane w życie zgodnie z przepisami ustawowymi, wykonawczymi i procedurami państwa członkowskiego, w którym te prawa są powoływane.Jeżeli przewidują to przepisy ustawowe, wykonawcze i procedury danego państwa członkowskiego, krajowy organ nadzorczy, o którym mowa w art. 17, decyduje, czy informacje mogą zostać udostępnione i według jakiej procedury.Państwo członkowskie, które nie dostarczyło właściwych danych, będzie mogło przekazać dane tylko w przypadku, jeżeli wcześniej dało dostarczającemu państwu członkowskiemu możliwość zajęcia stanowiska.2. Państwo członkowskie, do którego zwrócono się z wnioskiem o udostępnienie danych osobowych, odmawia dostępu do nich, jeżeli może to zaszkodzić wykonaniu prawnych zadań określonych w sprawozdaniu zgodnie z art. 5 ust. 1 lub ochronie praw i swobód innych osób. We wszystkich przypadkach danych nie udostępnia się w okresie prowadzenia dyskretnego nadzoru lub obserwowania i przekazywania sprawozdań.3. W każdym państwie członkowskim każda osoba może, zgodnie z przepisami ustawowymi, wykonawczymi i procedurami danego państwa członkowskiego, zażądać sprostowania lub usunięcia dotyczących jej danych osobowych, jeżeli dane te są nieścisłe lub zostały umieszczone bądź są przechowywane w Systemie Informacji Celnej niezgodnie z celem określonym w art. 2 ust. 2 niniejszej Konwencji lub art. 5 konwencji strasburskiej z 1981 r.4. Na terytorium każdego z państw członkowskich każda osoba może, zgodnie z przepisami ustawowymi, wykonawczymi i procedurami danego państwa członkowskiego, wszcząć postępowanie lub, jeżeli jest to właściwe, wnieść skargę do sądu lub właściwego organu zgodnie z przepisami ustawowymi, wykonawczymi i procedurami tego państwa członkowskiego, odnośnie do dotyczących jej danych osobowych umieszczonych w Systemie Informacji Celnej, aby:(i) sprostować lub usunąć błędne dane osobowe;(ii) sprostować lub usunąć dane osobowe wprowadzone lub przechowywane w Systemie Informacji Celnej wbrew niniejszej Konwencji;(iii) uzyskać dostęp do danych osobowych;(iv) otrzymać odszkodowanie zgodnie z art. 21 ust. 2.Zainteresowane państwa członkowskie zobowiązują się wzajemnie do wykonywania ostatecznych decyzji sądów lub innych właściwych organów, zgodnie z pkt (i)–(iii).5. Odniesienia w niniejszym artykule i art. 11 ust. 5 do "decyzji ostatecznej" nie oznacza, że państwo członkowskie ma obowiązek odwołać się od decyzji sądu lub innego właściwego organu.ROZDZIAŁ VIIRAMY INSTYTUCJONALNEArtykuł 161. Ustanawia się składający się z przedstawicieli administracji celnych państw członkowskich komitet. Komitet podejmuje decyzje jednomyślnie, w odniesieniu do przepisów ust. 2 tiret pierwsze, i większością dwóch trzecich w odniesieniu do przepisów ust. 2 tiret drugie. Przyjmuje on swój regulamin jednomyślnie.2. Komitet jest odpowiedzialny za:- wprowadzenie w życie i prawidłowe stosowanie przepisów niniejszej Konwencji, bez uszczerbku dla kompetencji organów, o których mowa w art. 17 ust. 1 i art. 18 ust. 1,- sprawne funkcjonowanie Systemu Informacji Celnej w odniesieniu do aspektu technicznego i operacyjnego. Komitet podejmuje wszelkie niezbędne działania w celu zapewnienia prawidłowego stosowania środków określonych w art. 12 i art. 19 w zakresie Systemu Informacji Celnej. W celu zastosowania niniejszego ustępu komitet może mieć bezpośredni dostęp do danych i bezpośrednio korzystać z Systemu Informacji Celnej.3. Komitet zdaje corocznie Radzie sprawozdanie, zgodnie z przepisami tytułu VI Traktatu o Unii Europejskiej, dotyczące efektywności i skuteczności Systemu Informacji Celnej, przedstawiając, o ile zaistnieje taka potrzeba, zalecenia.4. Komisja jest włączona w prace komitetu.ROZDZIAŁ VIIINADZÓR NAD OCHRONĄ DANYCH OSOBOWYCHArtykuł 171. Każde państwo członkowskie wyznacza krajowy organ nadzorczy lub organy odpowiedzialne za ochronę danych osobowych, aby w sposób niezależny kontrolowały tego rodzaju dane wprowadzane do Systemu Informacji Celnej.Organy nadzorcze muszą, zgodnie z właściwymi przepisami krajowymi, sprawować niezależny nadzór i kontrolę, w celu zapewnienia, że przetwarzanie i wykorzystywanie danych zawartych w Systemie Informacji Celnej nie narusza praw danych osób. W tym celu organy nadzorcze posiadają dostęp do Systemu Informacji Celnej.2. Każda osoba może zwrócić się do każdego krajowego organu nadzorczego o sprawdzenie w Systemie Informacji Celnej odnoszących się do niej danych osobowych, jak również o sprawdzenie sposobu, w jaki dane te są lub były wykorzystywane. Prawo to podlega przepisom ustawowym, wykonawczym i procedurom państwa członkowskiego, w którym przedstawiono wniosek. Jeżeli dane te wprowadzone zostały przez inne państwo członkowskie, kontrola dokonywana jest w ścisłej współpracy z krajowym organem nadzoru tego drugiego państwa członkowskiego.Artykuł 181. Ustanawia się Wspólny Organ Nadzorczy, składający się z dwóch przedstawicieli każdego państwa członkowskiego, wywodzących się z odpowiedniego niezależnego krajowego nadzorczego organu lub organów.2. Wspólny Organ Nadzorczy wykonuje swoje zadania zgodnie niniejszą Konwencją oraz konwencją strasburską z 1981 r., uwzględniając zalecenie R (87) 15 Komitetu Ministrów Rady Europy z dnia 17 września 1987 r.3. Wspólny Organ Kontrolny jest organem właściwym do nadzoru funkcjonowania Systemu Informacji Celnej, badania wszelkich trudności dotyczących stosowania lub interpretacji, które mogą się pojawić w trakcie działania systemu, badania problemów, które mogą się pojawić w trakcie przeprowadzania niezależnego nadzoru przez krajowe organy nadzorcze państw członkowskich lub wykonywania praw dostępu do systemu, z których mogą korzystać poszczególne osoby, jak również do formułowania propozycji w celu wspólnego rozwiązania problemów.4. W celu wykonywania swoich obowiązków Wspólny Organ Nadzorczy posiada dostęp do Systemu Informacji Celnej.5. Sprawozdania sporządzane przez Wspólny Organ Nadzorczy przekazuje się organom, którym krajowe organy nadzorcze przedkładają swoje sprawozdania.ROZDZIAŁ IXBEZPIECZEŃSTWO SYSTEMU INFORMACJI CELNEJArtykuł 191. Wszelkie środki administracyjne niezbędne do zachowania bezpieczeństwa przyjmowane są przez:(i) właściwe organy państw członkowskich w odniesieniu do terminali Systemu Informacji Celnej znajdujących się w tych państwach;(ii) Komitet, o którym mowa w art. 16, w odniesieniu do Systemu Informacji Celnej i terminali znajdujących się w tych samych pomieszczeniach co System Informacji Celnej i wykorzystywanych do celów technicznych i do celów kontroli, określonych w ust. 3.2. Właściwe organy oraz komitet, o którym mowa w art. 16 przyjmują środki w celu w szczególności:(i) zapobiegania uzyskaniu dostępu do urządzeń wykorzystywanych do przetwarzania danych przez wszystkie osoby nieupoważnione;(ii) zapobiegania odczytywaniu, kopiowaniu, zmienianiu lub usuwaniu danych i nośników danych przez osoby nieupoważnione;(iii) zapobiegania niedozwolonemu wprowadzaniu danych, jak również dokonywaniu wszelkich niedozwolonych konsultacji, zmian lub usuwania danych;(iv) zapobiegania uzyskaniu dostępu do danych Systemu Informacji Celnej z wykorzystaniem sprzętu do przesyłania danych przez wszystkie nieupoważnione osoby;(v) zapewnienia, by, w odniesieniu do korzystania z Systemu Informacji Celnej, upoważnione osoby mogły posiadać dostęp jedynie do danych, które wchodzą w zakres ich kompetencji;(vi) zapewnienia możliwości przeprowadzania kontroli i ustalenie, jakim organom można przekazywać dane z wykorzystaniem sprzętu do przesyłania danych;(vii) zapewnienia możliwości przeprowadzania kontroli i ustalania a posteriori, jakie dane zostały wprowadzone do Systemu Informacji Celnej, kiedy i przez kogo, oraz zagwarantowanie kontroli zadawanych pytań;(viii) zapobiegania niedozwolonemu odczytywaniu, kopiowaniu, zmienianiu i usuwaniu podczas przesyłania danych i transportu nośników danych.3. Komitet, o którym mowa w art. 16, kontroluje zapytania kierowane do Systemu Informacji Celnej w celu sprawdzenia, czy prowadzone poszukiwania były dozwolone i czy prowadzone były przez upoważnionych użytkowników. Przynajmniej 1 % wszystkich zapytań poddawanych jest kontroli. Zestawienie takich poszukiwań i kontroli przechowywane jest w Systemie i może być używane jedynie w wyżej wymienionych celach przez wspomniany komitet oraz organy kontrolne, o których mowa w art. 17 i 18, i usuwa się je po upływie sześciu miesięcy.Artykuł 20Właściwa administracja celna, o której mowa w art. 10 ust. 1 niniejszej Konwencji, jest odpowiedzialna za środki bezpieczeństwa określone w art. 19, w odniesieniu do terminali znajdujących się na terytorium danego państwa członkowskiego, za badania określone w art. 12 ust. 1 i 2, oraz za prawidłowe wdrożenie niniejszej Konwencji, w zakresie, w jakim jest to konieczne na podstawie przepisów ustawowych, wykonawczych i procedur wspomnianego państwa członkowskiego.ROZDZIAŁ XOBOWIĄZKI I ZOBOWIĄZANIAArtykuł 211. Każde państwo członkowskie odpowiada za rzetelność, poprawność i legalność danych, które wprowadziło do Systemu Informacji Celnej. Ponadto każde państwo członkowskie odpowiada za spełnianie wymagań przepisów arty. 5 konwencji strasburskiej z 1981 r.2. Zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi, wykonawczymi i procedurami każde państwo członkowskie jest odpowiedzialne za szkodę wyrządzoną osobie w wyniku użycia Systemu Informacji Celnej w tym państwie członkowskim.Odnosi się to również do sytuacji, kiedy szkoda została wyrządzona przez dostarczające państwo członkowskie w wyniku wprowadzenia błędnych danych lub wprowadzenia ich do systemu niezgodnie z niniejszą Konwencją.3. Jeżeli państwo członkowskie, przeciw któremu podjęte zostały działania odnoszące się do błędnych danych, nie jest państwem członkowskim, które dostarczyło tych danych, to to państwo członkowskie stara się dojść do porozumienia odnośnie do wysokości ewentualnie wypłacanych kwot tytułem odszkodowania, które zostaną mu zwrócone przez dostarczające państwo członkowskie. Uzgodnione kwoty zwraca się na wniosek.Artykuł 221. Koszty funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacji Celnej przez państwa członkowskie na swoim terytoriach ponosi każde z nich.2. Pozostałe wydatki poniesione w związku z wprowadzeniem w życie niniejszej Konwencji, z wyjątkiem wydatków nierozłącznie związanych z funkcjonowanie Systemu Informacji Celnej do celów stosowania ustawodawstwa celnego i rolnego Wspólnoty, ponoszą państwa członkowskie. Udział każdego państwa członkowskiego ustala się zgodnie ze stosunkiem produktu krajowego brutto do ogólnej sumy produktów krajowych brutto państw członkowskich w roku poprzedzającym rok, w którym zostały poniesione koszty.W celu zastosowania niniejszego ustępu wyrażenie "produkt krajowy brutto" oznacza produkt krajowy brutto ustalony zgodnie z dyrektywą Rady 89/130/EWG, Euratom z dnia 13 lutego 1989 r. w sprawie harmonizacji obliczania produktu krajowego brutto w cenach rynkowych [1], lub wszystkimi aktami Wspólnoty, które wprowadzają do niej zmiany lub ją zastępują.ROZDZIAŁ XIWDROŻENIE I POSTANOWIENIA KOŃCOWEArtykuł 23Informacje dostarczone na mocy niniejszej Konwencji są przedmiotem bezpośredniej wymiany między władzami państw członkowskich.Artykuł 241. Niniejsza Konwencja podlega przyjęciu przez państwa członkowskie zgodnie z ich odpowiednimi wymogami konstytucyjnymi.2. Państwa członkowskie zawiadamiają Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej o dopełnieniu przez nie wymogów konstytucyjnych w celu przyjęcia niniejszej Konwencji.3. Niniejsza Konwencja wchodzi w życie dziewięćdziesiąt dni po notyfikacji, o której mowa w ust. 2, przez państwo członkowskie dokonujące jako ostatnie tej formalności.Artykuł 251. Niniejsza konwencja jest otwarta do przystąpienia dla każdego państwa, które staje się członkiem Unii Europejskiej.2. Tekst niniejszej Konwencji w języku państwa przystępującego, sporządzony przez Radę Unii Europejskiej, jest autentyczny.3. Dokumenty przystąpienia składane są u depozytariusza.4. Niniejsza Konwencja wchodzi w życie odnośnie do każdego państwa przystępującego do niej po dziewięćdziesięciu dniach od zdeponowania przez nie dokumentu przystąpienia lub z datą wejścia w życie Konwencji, jeśli nie weszła ona jeszcze w życie po upływie wspomnianego okresu dziewięćdziesięciu dni.Artykuł 261. Funkcję depozytariusza niniejszej Konwencji pełni Sekretarz Generalny Rady Unii Europejskiej.2. Depozytariusz publikuje w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich informacje odnośnie do postępu w przyjęciach i przystąpieniach, deklaracje i zastrzeżenia oraz wszelkie inne notyfikacje odnoszące się do niniejszej Konwencji.Artykuł 271. Każdy spór między państwami członkowskimi dotyczący wykładni lub stosowania niniejszej Konwencji musi na etapie początkowym zostać zbadany przez Radę zgodnie z procedurą określoną w tytule VI Traktatu o Unii Europejskiej, w celu znalezienia rozwiązania.Jeżeli w ciągu sześciu miesięcy żadne rozwiązanie nie zostanie znalezione, sprawa może zostać przekazana przez stronę sporu do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich.2. Każdy spór między jednym lub więcej państwami członkowskimi a Komisją Wspólnot Europejskich dotyczący stosowania niniejszej Konwencji, który nie został rozstrzygnięty w drodze negocjacji, może zostać przedłożony Trybunałowi Sprawiedliwości.En fe de lo cual, los plenipotenciarios abajo firmantes suscriben el presente Convenio.Til bekræftelse heraf har undertegnede befuldmægtigede underskrevet denne konvention.Zu Urkund dessen haben die unterzeichneten Bevollmächtigten ihre Unterschriften unter dieses Übereinkommen gesetzt.Σε πίστωση των ανωτέρω, οι υπογράφοντες πληρεξούσιοι έθεσαν την υπογραφή τους κάτω από την παρούσα σύμβαση.In witness whereof, the undersigned Plenipotentiaries have hereunto set their hands.En foi de quoi, les plénipotentiaires soussignés ont apposé leurs signatures au bas de la présente convention.Dá fhianú sin, chuir na Lánchumhachtaigh thíos-sínithe a lámh leis an gCoinbhinsiún seo.In fede di che, i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce alla presente convenzione.Ten blijke waarvan de ondergetekende gevolmachtigden hun handtekening onder deze overeenkomst hebben gesteld.Em fé do que, os plenipotenciários abaixo assinados apuseram as suas assinaturas no final da presente convenção.Tämän vakuudeksi alla mainitut täysivaltaiset edustajat ovat allekirjoittaneet tämän yleissopimuksen.Til bekräftelse härav har undertecknade befullmäktigade ombud undertecknat denna konvention.Hecho en Bruselas, el veintiseis de julio de mil novecientos noventa y cinco, en un ejemplar único, en lenguas alemana, inglesa, danesa, española, finesa, francesa, griega, gaélica, italiana, neerlandesa, portuguesa y sueca, cuyos textos son igualmente auténticos y que será depositado en los archivos de la Secretaría General del Consejo de la Unión Europea.Udfærdiget i Bruxelles den seksogtyvende juli nitten hundrede og femoghalvfems, i ét eksemplar på dansk, engelsk, finsk, fransk, græsk, irsk, italiensk, nederlandsk, portugisisk, spansk, svensk og tysk, hvilke tekster alle har samme gyldighed, og deponeres i arkiverne i Generalsekretariatet for Rådet for Den Europæiske Union.Geschehen zu Brüssel am sechsundzwanzigsten Juli neunzehnhundertfünfundneunzig in einer Urschrift in dänischer, deutscher, englischer, finnischer, französischer, griechischer, irischer, italienischer, niederländischer, portugiesischer, schwedischer und spanischer Sprache, wobei jeder Wortlaut gleichermaßen verbindlich ist; die Urschrift wird im Archiv des Generalsekretariats des Rates der Europäischen Union hinterlegt.Έγινε στις Βρυξέλλες, στις είκοσι έξι Ιουλίου χίλια εννιακόσια ενενήντα πέντε, σε ένα μόνο αντίτυπο, στην αγγλική, γαλλική, γερμανική, δανική, ελληνική, ιρλανδική, ισπανική, ιταλική, ολλανδική, πορτογαλική, σουηδική και φινλανδική γλώσσα, όλα δε τα κείμενα είναι εξίσου αυθεντικά και κατατίθενται στα αρχεία της Γενικής Γραμματείας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Done at Brussels on the twenty-sixth day of July in the year one thousand nine hundred and ninety-five in a single original, in the Danish, Dutch, English, Finnish, French, German, Greek, Irish, Italian, Portuguese, Spanish and Swedish languages, each text being equally authentic, such original remaining deposited in the archives of the General Secretariat of the Council of the European Union.Fait à Bruxelles, le vingt-six juillet mil neuf cent quatre-vingt-quinze, en un exemplaire unique, en langues allemande, anglaise, danoise, espagnole, finnoise, française, grecque, irlandaise, italienne, néerlandaise, portugaise et suédoise, tous ces textes faisant également foi, exemplaire qui est déposé dans les archives du Secrétariat général du Conseil de l'Union européenne.Arna dhéanamh sa Bhruiséil, an séú lá is fiche de Iúil sa bhliain míle naoi gcéad nócha a cúig, i scríbhinn bhunaidh amháin sa Bhéarla, sa Danmhairgis, san Fhionlainnis, sa Fhraincis, sa Ghaeilge, sa Ghearmáinis, sa Ghréigis, san Iodáilis, san Ollainnis, sa Phortaingéilis, sa Spáinnis agus sa tSualainnis agus comhúdarás ag na téacsanna i ngach ceann de na teangacha sin; déanfar an scríbhinn bhunaidh sin a thaisceadh i gcartlann Ardrúnaíocht Chomhairle an Aontais Eorpaigh.Fatto a Bruxelles, addì ventisei luglio millenovecentonovantacinque, in unico esemplare in lingua danese, finlandese, francese, greca, inglese, irlandese, italiana, olandese, portoghese, spagnola, svedese e tedesca, i testi di ciascuna di queste lingue facenti ugualmente fede, esemplare depositato negli archivi del segretariato generale dell'Unione europea.Gedaan te Brussel, de zesentwintigste juli negentienhonderd vijfennegentig, in één exemplaar, in de Deense, de Duitse, de Engelse, de Finse, de Franse, de Griekse, de Ierse, de Italiaanse, de Nederlandse, de Portugese, de Spaanse en de Zweedse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek, dat wordt neergelegd in het archief van het Secretariaat-generaal van de Raad van de Europese Unie.Feito em Bruxelas, em vinte e seis de Julho de mil novecentos c noventa e cinco, em exemplar único, nas línguas alemã, dinamarquesa, espanhola, finlandesa, francesa, grega, inglesa, irlandesa, italiana, neerlandesa, portuguesa e sueca, fazendo igualmente fé todos os textos, depositado nos arquivos do Secretariado-Geral do Conselho da União Europeia.Tehty Brysselissä kahdentenakymmenentenäkuudentena päivänä heinäkuuta vuonna tuhatyhdeksänsataayhdeksänkymmentäviisi yhtenä ainoana kappaleena englannin, espanjan, hollannin, iirin, italian, kreikan, portugalin, ranskan, ruotsin, saksan, suomen ja tanskan kielellä kaikkien näiden tekstien ollessa yhtä todistusvoimaiset, ja se talletetaan Euroopan unionin neuvoston pääsihteeristön arkistoon.Utfärdad i Bryssel den tjugosjätte juli nittonhundranittiofem i ett enda exemplar, på danska, engelska, finska, franska, grekiska, irländska, italienska, nederländska, portugisiska, spanska, svenska och tyska, varvid alla texter är lika giltiga, och deponerad i arkiven vid generalsekretariatet för Europeiska unionens råd.Pour le gouvernement du royaume de BelgiqueVoor de Regering van het Koninkrijk BelgiëFür die Regierung des Königreichs Belgien+++++ TIFF +++++For regeringen for Kongeriget Danmark+++++ TIFF +++++Für die Regierung der Bundesrepublik Deutschland+++++ TIFF +++++Για την κυβέρνηση της Ελληνικής Δημοκρατίας+++++ TIFF +++++Por el Gobierno del Reino de España+++++ TIFF +++++Pour le gouvernement de la République française+++++ TIFF +++++Thar ceann Rialtas na hÉireannFor the Government of Ireland+++++ TIFF +++++Per il governo della Repubblica italiana+++++ TIFF +++++Pour le gouvernement du grand-duché de Luxembourg+++++ TIFF +++++Voor de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden+++++ TIFF +++++Für die Regierung der Republik Österreich+++++ TIFF +++++Pelo Governo da República Portuguesa+++++ TIFF +++++Suomen hallituksen puolesta+++++ TIFF +++++På svenska regeringens vägnar+++++ TIFF +++++For the Government of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland+++++ TIFF +++++[1] Dz.U. L 49 z 21.2.1989, str. 26.--------------------------------------------------


text:
 25.7.2016
 SV
 Europeiska unionens officiella tidning
 C 270/33
 Begäran om förhandsavgörande framställd av High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court) (Förenade kungariket) den 30 maj 2016 – American Express Co. mot The Lords Commissioners of Her Majesty’s Treasury
 (Mål C-304/16)
 (2016/C 270/37)
 Rättegångsspråk: engelska
 Hänskjutande domstol
 High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Administrative Court)
 Parter i målet vid den nationella domstolen
 Sökande: American Express Co.
 Motpart: The Lords Commissioners of Her Majesty’s Treasury, Diners Club International Limited, MasterCard Europe S.A.
 Tolknings- och giltighetsfrågor
 1)
 Gäller kravet i artiklarna 1.5 och 2.18 i förordning (EU) 2015/751 (1) (förordningen om förmedlingsavgifter), på att en trepartsbetalningsordning för kontokort som ger ut kortbaserade betalningsinstrument med en co-branding-partner eller genom en agent ska anses vara en fyrpartsbetalningsordning för kontokort, endast såvitt co-branding-partnern eller agenten är ”utgivare” i den mening som avses i artikel 2.2 och skäl 29 i förordningen om förmedlingsavgifter (nämligen om nämnda partner eller agent har ett avtalsförhållande med betalaren, i enlighet med vilket partnern eller agenten har avtalat att tillhandahålla betalaren ett betalningsinstrument för att initiera och bearbeta betalarens kortbaserade betalningstransaktioner)?
 2)
 Om fråga 1 ska besvaras nekande, är artiklarna 1.5 och 2.18 i förordningen om förmedlingsavgifter ogiltiga, i den del det i dessa föreskrivs att sådana arrangemang ska anses utgöra fyrpartsbetalningsordningar, på grund av
 a)
 underlåtenhet att tillhandahålla en motivering i enlighet med artikel 296 FEUF,
 b)
 en uppenbart oriktig bedömning och/eller
 c)
 åsidosättande av proportionalitetsprincipen?
 (1) Europaparlamentets och rådets förordning (EU) 2015/751 av den 29 april 2015 om förmedlingsavgifter för kortbaserade betalningstransaktioner EUT L 123, s. 1.