type: other

text:
7.a La privación del derecho a conducir vehículos a motor y ciclomotores.
 12.a El sometimiento a programas de tipo formativo, cultural, educativo, profesional, de educación sexual y otros similares.
 Número 3 del artículo 96 redactado por el apartado vigésimo segundo del artículo único de la L.O. 5/2010, de 22 de junio, por la que se modifica la L.O. 10/1995, de 23 de noviembre, del Código Penal («B.O.E.» 23 junio).
 Durante la ejecución de la sentencia, el juez o tribunal sentenciador adoptará, mediante un procedimiento contradictorio, previa propuesta del Juez de Vigilancia Penitenciaria, alguna de las siguientes decisiones:
 A estos efectos, el Juez de Vigilancia Penitenciaria estará obligado a elevar al menos anualmente, una propuesta de mantenimiento, cese, sustitución o suspensión de la medida de seguridad de la pena privativa de libertad impuesta.
 Artículo 97 redactado por el apartado trigésimo noveno del artículo único de la L.O. 15/2003, de 25 de noviembre, por la que se modifica la L.O. 10/1995, de 23 de noviembre, del Código Penal («B.O.E.» 26 noviembre).Vigencia: 1 octubre 2004
 Artículo 97 redactado por el apartado vigésimo tercero del artículo único de la L.O. 5/2010, de 22 de junio, por la que se modifica la L.O. 10/1995, de 23 de noviembre, del Código Penal («B.O.E.» 23 junio).
 3. En ambos casos el juez o tribunal deducirá testimonio por el quebrantamiento.
 Número 3 del artículo 100 redactado por el apartado vigésimo quinto del artículo único de la L.O. 5/2010, de 22 de junio, por la que se modifica la L.O. 10/1995, de 23 de noviembre, del Código Penal («B.O.E.» 23 junio).
 En los casos previstos en los artículos 101 a 104, el juez o tribunal cuando imponga la medida privativa de libertad, o durante la ejecución de la misma, podrá acordar razonadamente la obligación de que el sometido a la medida observe una o varias de las siguientes medidas:
 Artículo 105 redactado por el apartado cuadragésimo tercero del artículo único de la L.O. 15/2003, de 25 de noviembre, por la que se modifica la L.O. 10/1995, de 23 de noviembre, del Código Penal («B.O.E.» 26 noviembre).Vigencia: 1 octubre 2004
 Artículo 105 redactado por el apartado vigésimo séptimo del artículo único de la L.O. 5/2010, de 22 de junio, por la que se modifica la L.O. 10/1995, de 23 de noviembre, del Código Penal («B.O.E.» 23 junio).


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 18.11.2006
 ES
 Diario Oficial de la Unión Europea
 C 281/4
 Sentencia del Tribunal de Justicia (Sala Segunda) de 14 de septiembre de 2006 (peticiones de decisión prejudicial planteadas por el Symvoulio tis Epikrateias — Grecia) — Elmeka NE/Ypourgos Oikonomikon
 (Asuntos acumulados C-181/04 a C-183/04) (1)
 (Sexta Directiva IVA - Exenciones - Artículo 15, apartados 4, letra a), 5 y 8 - Exención del arrendamiento de buques marítimos - Alcance)
 (2006/C 281/07)
 Lengua de procedimiento: griego
 Órgano jurisdiccional remitente
 Symvoulio tis Epikrateias
 Partes en el procedimiento principal
 Demandante: Elmeka NE
 Demandada: Ypourgos Oikonomikon
 Objeto
 Peticiones de decisión prejudicial — Symvoulio tis Epikrateias — Interpretación del art. 15, apartados 4), 5) y 8) de la Directiva 77/388/CEE del Consejo, de 17 de mayo de 1977, Sexta Directiva en materia de armonización de las legislaciones de los Estados miembros relativas a los impuestos sobre el volumen de negocios — Sistema común del impuesto sobre el valor añadido: base imponible uniforme (DO L 145, p. 1) — Exenciones — Exención de los arrendamientos de buques marítimos — Alcance
 Fallo
 1)
 El artículo 15, apartado 4, letra a), de la Directiva 77/388/CEE del Consejo, de 17 de mayo de 1977, Sexta Directiva en materia de armonización de las legislaciones de los Estados miembros relativas a los impuestos sobre el volumen de negocios — Sistema común del impuesto sobre el valor añadido: base imponible uniforme, al que se remite el apartado 5 del mismo artículo, en su versión modificada por la Directiva 92/111/CEE del Consejo, de 14 de diciembre de 1992, se aplica no sólo a los buques dedicados a la navegación en alta mar y que efectúen un tráfico remunerado de viajeros sino también a los buques dedicados a la navegación en alta mar y que desarrollen una actividad comercial, industrial o pesquera.
 2)
 El artículo 15, apartado 8, de la Directiva 77/388 debe interpretarse en el sentido de que la exención prevista en dicha disposición se refiere a las prestaciones de servicios realizadas directamente al armador para las necesidades directas de los buques marítimos.
 3)
 En el marco del sistema común del impuesto sobre el valor añadido, las autoridades tributarias nacionales están obligadas a respetar el principio de protección de la confianza legítima. Corresponde al órgano jurisdiccional remitente juzgar si, en las circunstancias de los asuntos del litigio principal, el sujeto pasivo podía razonablemente considerar que la resolución controvertida había sido adoptada por una autoridad competente.
 (1) DO C 168, de 26.6.2004.
 DO C 201, de 7.8.2004.


text:
USA's Højesteretsdommere
 by Thomas on Søn okt 16, 2016 4:02 am
 Navn___________ Fødselsår____ Udnævnt af_____
 Anthony Kennedy 1936 Reagan
 David Souter 1939 Bush
 Clarence Thomas 1948 Bush
 Ruth Bader Ginsburg 1933 Clinton
 Stephen Breyer 1938 Clinton
 John G. Roberts 1955 Bush
 Samuel Alito 1950 Bush
 Sonia Sotomayor 1954 Obama
 Elena Kagan 1960 Obama
 *) Souter er pensioneret fra højesteret - den egentlige grund er uklar - han har siddet i lavere retssale senere.
 En højesteretsdommer kan principielt ikke afsættes (det kan lade sig gøre; men det er mere end svært), fordi en højesteretsdommer må ikke være påvirkelig overfor pression - og skal kunne fortælle alt og alle (navnlig præsident og senat, at denne eller hin lov er i strid med forfatningen - og derfor ugyldig. Det ligger også i forfatningen.
 Præsidenten udpeger højesteretsdommere; men de skal godkendes af senatet.
 Det er netop her humlen i dette valg ligger: Vinder demokraterne flertallet i senatet og Hillary Clinton bliver præsident, så kan de udpege hvem, det passer dem til at sidde i højesteret - og da sådanne snildt kan sidde til de ikke kan tygge smør mere (20-30 år er almindeligt).
 Ikke alene er der et sæde ledigt, som Bush udnævnte, hvilket kan give et flertal på 5 mod 4 i højesteret til demokratisk udpegede dommere. Desuden kommer der 2 som Bill Clinton udpegede og som er over 75 og dermed ikke kunne påregnes som siddende så forfærdelig længe. Så trækker de sig, så taler sandsynligheden for, at Clintons udpeger flertallet i højesteret!
 Clarence Thomas er også ved at være oppe i årene, så dem, der bliver tilbage kan snildt være udpeget af Obama - og de er forholdsvis unge. Dvs. Højesteret bliver domineret af demokratisk udpegede dommere en lang tid fremover.
 Det er den republikanerne frygter!
 Forskellige love kan gennemføres - som f.eks. en udlægning af våbenloven, som ikke er republikanernes kop the - for ikke at tale om dødsstraf og abortlovgivningen. Der er med skoleskyderierne lagt op til betydelige stramninger af våbenloven.
 Hvad der kan være af mere umiddelbar interesse er, at senatet overkørte Obama's veto mod, at private kan sagsøge (i dette tilfælde Saudi Arabien) - nok ikke det smarteste senatet har lavet.
 Former Pueblo crew members William Thomas Massie, Dunnie Richard Tuck, Donald Raymond McClarren, and Lloyd Bucher sued the North Korean government for the abuse they suffered at its hands during their captivity. North Korea did not respond to the suit. In December 2008, U.S. District Judge Henry H. Kennedy, Jr. in Washington, D.C., awarded the plaintiffs $65 million in damages, describing their ill treatment by North Korea as "extensive and shocking."[40] The plaintiffs, as of October 2009, were attempting to collect the judgment from North Korean assets frozen by the U.S. government.
 Det betyder, at en ny højesteret kan omstøde (eller lade være) senatets beslutning om privates ret til at sagsøge andre stater, hvilket nok vil være en fornuftig ting. Der kan imidlertid indtil da være mulighed for ikke alene at indefryse Ghadaffi's og Putin's private midler; men også direkte at inddrage dem. Det er nok den, Putin skal være mere end almindelig nervøs for - man ved jo aldrig, hvad banksvin kan finde på.
 Det andet er, at præsidenten kan få erklæret den lovgivning, der fulgte med opbringningen af Pueblo, i strid med forfatningen. Dvs. at præsidenten evt. ikke længere er bundet af 48 timers fristen for indsættelse af amerikanske tropper. Inden 48 timer skal præsidenten have godkendt af senatet, at amerikanske tropper er i krig. Det gør i praksis alt andet end commando raids mere end vanskeligt - ikke uden at få besked af senatet på at trække tropperne ud.
 Det er så en konsekvens af Vietnamkrigen, hvor der kun var godkendelse af budgettet tilbage i senatets hånd for at få pålagt præsidenten at ophøre med at kriges. Det er måske det, der gnaver i den manglende budgetgodkendelse - blandt andet.
 Så situationen er mere end speget, trods af at det ellers overses totalt i den "debat", der er om yngre damers private dele.
 Det var derfor hele
 by Thomas on Tors okt 20, 2016 11:54 am
 fissegramseriet kom frem!
 Det var fordi højesteret skal opretholde den fri abort. Derfor skal flertallet i højesteret væk fra de højreorienteredes kontrol.
 Men det næste er spørgsmålet om kontrollen med skydevåben.
 Det er derfor ulykker med skydevåben sammenkobles med abort.
 Men det mere luskede er nok: Hvordan bedragerier skal behandles - det kommer til at ramme Trump. Skal vi gætte, at dødsstraffen genindføres for banksvin af Clinton?


type: wikipedia

text:
Andrzej Kobylański est un footballeur polonais né le à Ostrowiec Świętokrzyski. Il évoluait au poste d'attaquant.
 Biographie
 En club
 Andrzej Kobylański joue en Pologne et en Allemagne. Il dispute 70 matchs en première division polonaise, marquant 16 buts, 107 matchs en deuxième division polonaise, inscrivant 16 buts, 88 matchs en première division allemande, marquant 8 buts, et 154 matchs en deuxième division allemande, marquant 37 buts.
 Il réalise sa meilleure performance lors de la saison 1994-1995, où il inscrit 11 buts en deuxième division allemande avec le club d'Hanovre 96.
 Il participe aux compétitions européennes avec les clubs polonais du Widzew Łódź et du Wisła Płock. Il joue à cet effet quatre matchs en Ligue des champions, et quatre en Coupe de l'UEFA. Il inscrit son seul but en Coupe d'Europe le , lors du premier tour de la Ligue des champions contre le Neftchi Bakou (victoire 8-0).
 En équipe nationale
 Il participe aux Jeux olympiques d'été de 1992 avec la Pologne qui se classera deuxième du tournoi. Il joue trois matchs lors du tournoi olympique.
 International polonais, il reçoit 6 sélections en équipe de Pologne entre 1992 et 1993.
 Il joue son premier match en équipe nationale le contre la Lettonie en amical (victoire 1-0).
 Son dernier match en équipe nationale a lieu le , contre la Finlande en amical (victoire 2-1).
 Carrière
 1988-1989 : KSZO Ostrowiec Świętokrzyski
 1989-1993 : Siarka Tarnobrzeg
 1993 : FC Cologne
 1993-1994 : Tennis Borussia Berlin
 1994-1995 : Hanovre 96
 1995-1997 : Waldhof Mannheim
 1997-1998 : Widzew Łódź
 1998-2000 : Hanovre 96
 2000-2003 : Energie Cottbus
 2003-2004 : Wisła Płock
 2004-2005 : Wuppertaler SV
 2005-2007 : SV Rot-Weiß Bad Muskau
 Palmarès
 Avec la Pologne :
 Médaillé d'argent aux Jeux olympiques d'été de 1992.
 Références
 Liens externes
 Footballeur international polonais
 Joueur du Wisła Płock
 Joueur du Widzew Łódź
 Joueur du FC Cologne
 Joueur du Tennis Borussia Berlin
 Joueur du Hanovre 96
 Joueur du Waldhof Mannheim
 Joueur du FC Energie Cottbus
 Footballeur aux Jeux olympiques d'été de 1992
 Médaillé d'argent olympique polonais
 Naissance en juillet 1970
 Naissance dans la voïvodie de Sainte-Croix


text:
Economie (uit het Oudgriekse oikos (οἶκος), huis en nomos (νόμος), regel; letterlijk dus huishoudkunde) is een wetenschap die zich bezighoudt met de keuzes die mensen maken bij de productie, distributie en consumptie van goederen en diensten. Daarbij wordt onderscheid gemaakt tussen macro-economie, waar vragen naar voren komen over de nationale en wereldwijde economie, zoals werkloosheid, inflatie en rentestanden, meso-economie en micro-economie, over het gedrag van bedrijven en consumenten.
 In Nederland wordt economie tot de sociale wetenschappen gerekend, in Vlaanderen tot de gedragswetenschappen. Net als deze wetenschappen houdt de economische wetenschap zich niet alleen bezig met beschrijvende uitspraken, oftewel hoe de economie werkt, maar (in de politieke economie) ook met normatieve uitspraken, oftewel wat gewenste situaties zijn.
 Geschiedenis van de economie
 De bakermat voor de moderne economie ligt in het Verenigd Koninkrijk. De Schot John Law beschreef met zijn 'Water Diamanten'-theorie in 1705 het systeem van vraag en aanbod op de markt. De vader van de economie is Adam Smith. Zijn boek An Inquiry into the Nature and Causes of the Wealth of Nations uit 1776 is het begin voor de economie als wetenschappelijke discipline. Anderen hebben zijn werk verder uitgewerkt. Het grote moment in de geschiedenis van de economie is de eerste industriële revolutie. Deze revolutie vond plaats in de jaren 1780-1850. De productie van goederen en diensten wordt anders opgezet en neemt indrukwekkend toe.
 In navolging van Adam Smiths The Wealth of Nations, analyseerden klassieke economen zoals David Ricardo en John Stuart Mill de manieren waarop de grondbezitters, kapitalisten, en de werkende klasse nationale rijkdom produceerden en verdeelden. Te midden van de Londense achterstandswijken verwierp Karl Marx het exploitatieve en ontvreemdende kapitalistische systeem dat hij om zich heen zag, alvorens de neoklassieke economen in het nieuwe imperialistische tijdperk een positieve, wiskundige en wetenschappelijke fundering probeerden te leggen voor de economie.
 Na de Tweede Wereldoorlog leidde John Maynard Keynes een reactie tegen de terughoudendheid van de overheid in de economie en bepleitte een interventioneel fiscaal beleid om de economische vraag, groei en voorspoed te stimuleren. Maar in een wereld verdeeld tussen de kapitalistische eerste wereld, de socialistische tweede wereld en de arme derde wereld, hield de naoorlogse consensus geen stand.
 Mensen als Milton Friedman en Friedrich von Hayek inspireerden westerse leiders met hun waarschuwing voor de The Road to Serfdom en socialisme, en focusten hun theorie op wat kon worden bereikt met een beter monetair beleid en deregulatie. Dit werd in de jaren tachtig voor een groot deel overgenomen in beleid maar werd al snel uitgedaagd door ontwikkelingseconomen zoals Amartya Sen en informatie-economen zoals Joseph Stiglitz, die nieuw licht laten schijnen op het economisch denken van de eenentwintigste eeuw.
 Economische vragen
 Belangrijke economische vragen zijn:
 in hoeverre bepalen de gemaakte keuzes wat, hoe en voor wie wordt geproduceerd;
 in hoeverre dragen keuzes uit eigenbelang bij aan het algemene belang.
 Wat, hoe en voor wie
 Wat geproduceerd wordt is in een vrije markt afhankelijk van vraag en aanbod. Vraag en aanbod komen samen op de markt. Door vraag en aanbod samen ontstaat de prijs van een product - goederen en diensten. Prijzen zijn schaarste-indicatoren.
 Aan de aanbodzijde bepalen de productiefactoren hoe producten worden geproduceerd. Er worden vier productiefactoren onderscheiden:
 land: naast landbouw- en bouwgrond ook natuurlijke hulpbronnen;
 arbeid;
 kapitaal: dit is fysiek of economisch kapitaal zoals gebouwen, inventaris, machines, installaties en transportmiddelen, de bezittingen die gebruikt worden voor de bedrijfsvoering. Financieel kapitaal valt hier niet onder aangezien dit geen productie voortbrengt;
 ondernemerschap: dit is de factor die innovatie en management inbrengt en die het risico draagt.
 Elke productiefactor heeft een eigen beloning:
 voor arbeid is dat loon;
 voor kapitaal is dat interest;
 voor land is dat pacht;
 voor ondernemerschap is dat winst.
 Voor wie wordt geproduceerd wordt bepaald door de vraagzijde:
 voor de consument via consumptie;
 voor het bedrijfsleven via investeringen;
 voor de overheid via overheidsuitgaven.
 Eigenbelang en algemeen belang
 De economische theorie stelt dat eigenbelang het nastreven van maximaal nut is, waarbij nut een maat is voor relatieve tevredenheid. Een belangrijke vraag is dan of dit individuele streven collectief kan leiden tot een maximaal nut voor iedereen, oftewel of de onzichtbare hand van Adam Smith inderdaad het algemeen belang dient. De vraag of en in hoeverre de onzichtbare hand zelfregulerend werkt zonder overheidsingrijpen is tot op heden actueel.
 Aannames
 Binnen de economie wordt een aantal aannames gedaan. Over een aantal bestaat overeenstemming, maar de meningsverschillen over andere zijn aanleiding geweest tot het ontstaan van verschillende economische scholen. Belangrijke aannames zijn:
 schaarste maakt dat elke keuze een afweging is tussen alternatieven;
 bij veel economische modellen wordt ervan uitgegaan dat er rationele keuzes worden gemaakt;
 een belangrijke rol bij keuzes zijn de voordelen die te behalen zijn. Die voordelen worden uitgedrukt als nut en zijn gebaseerd op de preferenties of voorkeuren;
 keuzes gaan gepaard met kosten waaronder het verlies van de alternatieve optie, dan ook wel alternatieve kosten of opportuniteitskosten genoemd;
 als de keuze niet alles of niets is, maar beide opties deels mogelijk zijn, dan is de optimale keuze die waar de marginale opbrengst gelijk is aan de marginale kosten. Buiten dat optimum levert het opgeven van het ene product minder op dan het andere product oplevert;
 keuzes worden gemaakt uit eigenbelang op basis van de prikkels (incentives) die men ontvangt.
 Kernbegrippen uit de economie
 Economische organisatievormen
 Er zijn verschillende manieren om de staatshuishouding en het productieproces te organiseren. De belangrijkste vormen zijn:
 centraal geleide of planeconomie die in praktijk is gebracht door het socialisme.
 vrijemarkteconomie of kapitalisme dat in zijn pure vorm voorkwam in de beginfase van de industriële revolutie.
 gemengde economie die nu min of meer in praktijk wordt gebracht in bijna alle landen op de wereld. De ene samenleving zal meer het karakter vertonen van een centraal geleide economie terwijl een andere samenleving meer het karakter heeft van een vrijemarkteconomie. Hier zijn verschillende vormen van organisatie mogelijk. De meeste westerse samenlevingen kennen een vorm van gemengde economie met de nadruk op het vrijemarktmodel.
 In de organisatieleer wordt ingegaan op zwakke en sterke punten van verschillende economische stelsels.
 Schaarste
 De schaarste van goederen en productiemiddelen, en het beheer daarvan vormt de vraagstelling voor de economie als wetenschap. De kernvraag voor de economie als wetenschap is de optimale verdeling van de schaarste. Schaarste heeft in de economie niet de betekenis van een tekort maar van beperkt beschikbaar. Die vraag heeft ook raakvlakken met de politiek en de politieke filosofie. Het economische vraagstuk omvat onder meer productie, distributie, welvaart en consumptie. Economisch handelen ontstaat omdat men niet alles tegelijk kan hebben. Er moeten keuzen worden gemaakt.
 Prijzen
 De economische wetenschap bestudeert de factoren die deze keuzes bepalen. Prijzen zijn hierbij belangrijk. Economie wordt ook wel opgevat als de studie van de ruil in de ruimste zin van het woord. Het voordeel daarvan is dat die wat specifieker is dan de bovengenoemde, en de kern raakt van datgene waar het in de economie om gaat (lonen, prijzen, verkoop, koop), maar het nadeel ervan is dat deze iets te beperkt is: niet alle economische handelingen hebben direct met ruil te maken
 Verdere begrippen
 Daarnaast zijn meer kernbegrippen uit de economie de volgende: aanbod, aandeel, balans, bank, bedrijf, belegging, beroep, centrale bank, economisch model, economische groei, effectenbeurs, elasticiteit, geld, handel, handelsoorlog, handelsrecht, handelsregister, inflatie, kredietcrisis, lening, Kamer van Koophandel, marketing, markt, marktaandeel, marktfalen, marktwerking, mededinging, modaal inkomen, monopolie, omzetbelasting, overheidsfalen, perfecte markt, prijs, prijsafspraak, oligopolie, solvabiliteit, staatsschuld en vraag.
 Deelterreinen
 Het brede terrein van de economische wetenschap kan in een aantal deelterreinen worden onderscheiden. Een belangrijk eerste onderscheid is:
 algemene economie;
 bedrijfseconomie;
 fiscale economie;
 commerciële economie.
 Binnen het vakgebied van de algemene economie zijn er weer verschillende deelterreinen:
 macro-economie;
 micro-economie;
 econometrie;
 internationale economische betrekkingen ofwel internationale politieke economie;
 openbare financiën;
 gezondheidseconomie;
 institutionele economie;
 wiskundige economie en econometrie.
 De economische wetenschap die de nationale economie bestudeert wordt ook wel staathuishoudkunde genoemd. Verder zijn er nog weer andere deelterreinen zoals de transporteconomie, de monetaire economie, landbouweconomie etc.
 Macro-economie
 De macro-economie wil de verschillende geaggregeerde (opgetelde) grootheden in de volkshuishouding vaststellen en hun ontwikkeling verklaren. Enkele belangrijke grootheden in de macro-economie zijn: het nationaal inkomen, de werkgelegenheid, de betalingsbalans, de consumptie, de investeringen, de inflatie en de overheidsbestedingen. In de macro-economie wordt nagegaan hoe deze grootheden zich in de toekomst gaan ontwikkelen en hoe ze zich in de toekomst kunnen ontwikkelen. Van groot belang hierbij is het inzicht in de conjunctuur, het ondernemersklimaat, de productiecapaciteit, de hoogte van de wisselkoersen, de rentevoet enzovoort.
 Op basis van de relaties tussen economische sectoren zoals productiehuishoudingen, consumptiehuishoudingen, overheid en buitenland tracht de macro-economie inzicht te verschaffen in toekomstige ontwikkelingen. Vooral de groei van het nationaal inkomen heeft de aandacht van economen en politici.
 Micro-economie
 Micro-economie houdt zich bezig met gedragingen van individuele economische agenten. Hierbij kan het gaan om gezinnen, bedrijven maar eveneens om politici of belangengroepen. In deze tak van de economie staan vraag en aanbod centraal. Vraag en aanbod komen samen op de markt waar via het prijsmechanisme een prijs tot stand komt. Prijzen beïnvloeden de gedragingen van personen. De micro-economie tracht te verklaren in welke mate de prijs het aankoop- en verkoopgedrag beïnvloedt.
 Hiervoor is elasticiteit erg belangrijk. Een voorbeeld van een elasticiteit is de prijselasticiteit van de vraag. Dit is een getal dat aangeeft met hoeveel procent de gevraagde hoeveelheid van een goed verandert als de prijs van dat goed met één procent verandert. Bijvoorbeeld: als de prijs van iPods met 1% stijgt, met hoeveel procent zal dan de gevraagde hoeveelheid van iPods dalen? De daling kan aan de hand van elasticiteit berekend worden. De laatste jaren staat ook de speltheorie erg in de belangstelling binnen de micro-economie.
 Internationale economische betrekkingen
 Dit onderdeel van de economie kent twee poten: de reële sfeer en de monetaire sfeer. In de reële sfeer gaat het om de bestudering van internationale goederen- en dienstenstromen. Een mogelijke verklaringsgrond voor die stromen ligt in het feit dat landen verschillen. Een andere bron is gelegen in onvolledige mededinging tussen bedrijven. Bedrijven met een grotere afzetmarkt kunnen goedkoper produceren en eventueel gaan exporteren. De monetaire sfeer bestudeert de geldstromen tussen de landen. Hierbij komen zaken aan de orde als betalingsbalans, wisselkoersen en kapitaalstromen. De studie van internationale economische betrekkingen is ook wel bekend als internationale politieke economie.
 Openbare financiën
 Openbare financiën houdt zich bezig met de inkomsten en de uitgaven van de overheid. De effecten van de belastingen en de overheidsuitgaven op de economie worden in kaart gebracht. Ook wordt nagedacht over de vraag wat tot de taak van de overheid hoort en wat niet. Vragen rond bijvoorbeeld privatisering, draagkrachtbeginsel en profijtbeginsel komen in de leer van de openbare financiën aan de orde.
 Bedrijfseconomie
 Binnen het deelterrein van de bedrijfseconomie zijn globaal vier deelterreinen te onderscheiden met elk weer hun eigen specialistische onderverdeling:
 kosten- en waardeleer : externe rapportage, jaarverslag, accounting
 financiering: treasury, cash management, werkkapitaalbeheer, ondernemingsfinanciering, rente- en valutamanagement
 marketing
 interne organisatie ofwel management en organisatie : bedrijfsethiek, logistiek, management, organisatiekunde
 Gerelateerde vakgebieden
 Beroepseconomie
 Communicatie
 Econometrie
 Ethiek
 Informatiekunde
 Ondernemingsrecht
 Operationeel onderzoek
 Statistiek
 Wiskunde
 Kritiek op het mainstream economisch denken
 De economische wetenschap wordt regelmatig verweten dat ze berust op onrealistische, onverifieerbare of sterk gesimplificeerde aannames. Voorbeelden van dergelijke aannames zijn de notie van volledige informatie, winstmaximalisatie en rationele keuzes. Vanuit de kritiek op de aanname van volledige rationaliteit is in de laatste jaren het terrein van de gedragseconomie sterk gegroeid. Daarnaast hebben prominente mainstream-economen zoals Keynes opgemerkt dat belangrijke aspecten van de economie eerder conceptueel dan kwantitatief zijn, en daarmee moeilijk te modelleren en kwantitatief te formaliseren. In 1992 publiceerde een groep economen waaronder Nederlandse Nobelprijswinnaar Jan Tinbergen een oproep in de American Economic Review om het intellectueel monopolie van de economisch mainstream te doorbreken en een 'nieuw pluralisme' te laten ontstaan. In 2009 stelde Nobelprijswinnaar Paul Krugman dat de kredietcrisis niet was voorzien omdat de economische discipline als groep mathematische schoonheid was gaan aanzien voor waarheid en het realiteitsgehalte van haar modellen vergat te testen.
 Recentelijk is ook feministische kritiek van neoklassieke modellen meer naar de voorgrond gekomen. Uit deze kritiek ontstond de feministische economie. In tegenstelling tot de gebruikelijke perceptie van economie als een positieve en objectieve wetenschap vestigen feministische economen aandacht op het feit dat economisch denken sociaal geconstrueerd is, en wijzen erop dat veel economische modellen en onderzoeksmethoden masculiene voorkeuren weerspiegelen. Enkele van hun primaire kritieken richten zich op het gebrek aan discussie over: de egoïstische aard van actoren (homo economicus); exogene voorkeuren; de onmogelijkheid van interpersoonlijke nutsvergelijkingen; het negeren van vrijwilligerswerk en huishoudelijk werk; en het negeren van klasse- en geslachtsverschillen. De ecologische economie ontstond in de jaren '80 vanuit een kritiek op de manier waarop natuur werd gemodelleerd in de mainstream economie. Ook Nassim Nicholas Taleb bekritiseert het conventionele of mainstream economisch denken. Taleb is het oneens met het grootste deel van de economische theorie, wat in zijn visie sterk lijdt onder het overmatig gebruik van Plato’s ideeënleer, en roept op tot de intrekking van de Nobelprijs voor de Economie, aangezien economische theorieën volgens hem enorme schade kunnen veroorzaken.
 Ondanks dergelijke kritiek is het academisch economisch onderwijs de afgelopen jaren steeds technischer en wiskundiger van aard geworden.
 Zie ook
 Begrippen in de economische wetenschap
 Economie (systeem)
 Econoom, onder meer voor opleidingen in de economie
 Prijs van de Zweedse Rijksbank voor economie (Nobelprijs voor de Economie)
 Sociale economie
 Evolutionaire economie
 Wetenschapsgeschiedenis


type: legislation

text:
 Viktigt rättsligt meddelande
 |
 52009PC0382
 [pic] | EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION |Bryssel den 17.7.2009KOM(2009) 382 slutlig2009/0105 (COD)Förslag tillEUROPAPARLAMENTETS OCH RÅDETS FÖRORDNINGom ändring av förordning (EG) nr 1080/2006 om Europeiska regionala utvecklingsfonden vad gäller stödberättigade bostadsinsatser till förmån för marginaliserade befolkningsgrupperMOTIVERING1. BAKGRUND |110 | Motiv och syfte Förslaget syftar till att möjliggöra bidrag ur Europeiska regionala utvecklingsfonden (Eruf) till bostadsinsatser som görs till förmån för marginaliserade befolkningsgrupper bosatta i de medlemsstater som anslöt sig till Europeiska unionen den 1 maj 2004 eller efter det datumet. Den stora merparten av dessa befolkningsgrupper i de nya medlemsstaterna bor på landsbygden eller i tillfälliga bostäder (både på landsbygden och i städer) och Eruf-stöd kan inte komma dem till del. Enligt artikel 7.2 i Eruf-förordningen[1] berättigar utgifter till bostäder i de nya medlemsstaterna till bidrag. Erfarenheten hittills pekar dock på att villkoren för berättigande inte helt motsvarar de faktiska behoven. Enligt gällande Eruf-bestämmelser får bostadsinsatser göras inom ramen för utvecklingen av stadsområden och i form av renovering av befintliga bostäder. Därför är inte bidrag till bostadsinsatser på landsbygden eller till ersättning av mycket dåliga ”hus” i stads- eller landsbygdsområden berättigade till stöd enligt Eruf-förordningen. EU är alltmer angelägen om att bekämpa social utslagning, vilket inbegriper romernas speciella situation. Europaparlamentet[2] och rådet[3] har upprepade gånger bett kommissionen vidta åtgärder för att främja integrationen av dessa grupper som lider av extrem fattigdom och marginalisering. Kommissionen har åtagit sig att inom ramen för strukturfonderna föreslå åtgärder som kan förbättra dessa gruppers levnadsförhållanden. Detta förslag till ändring av Eruf-förordningen återspeglar det åtagandet. Av förenklingsskäl innehåller förslaget dessutom smärre redaktionella ändringar av den aktuella artikel 7.2 i Eruf-förordningen beträffande ramen för bostadsinsatser i stadsområden, dock utan att de befintliga reglerna för berättigande för de tolv medlemsstaterna ändras. I synnerhet gäller det följande: i) Artikel 7.2 i Eruf-förordningen bemyndigar kommissionen att fastställa kriterierna för urvalet av områden och förteckningen över bostadsinsatser som kan få bidrag. Kommissionen har utövat sina befogenheter i artikel 47 i förordning (EG) nr 1828/2006. Med hänsyn dock till de många olika bostadssituationer som faktiskt finns har det visat sig att de kriterier som kommissionen fastställt inte är lämpliga. Därför håller man på och förenklar dem. För att den pågående förenklingen av artikel 47 i förordning (EG) nr 1828/2006 ska kunna beaktas föreslås det att man föreskriver att kommissionens genomförandebefogenheter blir en icke-bindande möjlighet. ii) Av tydlighetsskäl bör man i den föreslagna förordningen ta med de slag av åtgärder i befintliga byggnader (renovering av gemensamma utrymmen i bostadshus, renovering och ändrad användning av offentligägda byggnader för att göra om dem till ”socialt boende”) som det kan beviljas bidrag till. iii) Slutligen bör man förbättra den aktuella lydelsen av artikel 7.2 i Eruf-förordningen, nämligen att ”utgifterna ska planeras inom ramen för en integrerad stadsutvecklingsinsats eller ett prioriterat område för områden som genomgår eller hotas av förslumning eller social utslagning”. Därför föreslås det att termerna ”insats” och ”prioriterat område” ersätts med termen ”integrerat tillvägagångssätt”, vilket säkerställer att en bostadsinsats ingår i en bredare insats som omfattar aspekter kopplade till boende, exempelvis sociala tjänster, offentliga utrymmen, kultur, utbildning, transportinfrastruktur, och ekonomisk verksamhet i området, oavsett finansieringskällor. |lt | Allmän bakgrund Tillträde till bostad och godtagbara bostadsförhållanden för alla medborgare och särskilt för de mest utsatta är ett av vårt samhälles grundläggande krav. Levnadsförhållandena hos befolkningsgrupper som lever i extrem fattigdom och marginalisering är för det mesta bedrövliga. Hög arbetslöshet, låg utbildningsnivå, brist på färdigheter, brist på hälso- och sjukvård, brottslighet, geografisk segregering, social utslagning, rasism och vräkningar utgör tillsammans en sorglig bild som står i skarp kontrast mot Europeiska unionens viktigaste värderingar. Ekonomiskt stöd ur strukturfonderna kan i avsevärd utsträckning bidra till de nationella myndigheternas ansträngningar att få bukt med denna oacceptabla situation. Därför ska det finnas bidrag även till sådana bostadsinsatser för dessa befolkningsgrupper som för närvarande inte är bidragsberättigande enligt Eruf-förordningen, dvs. till i) bostadsinsatser som inte är begränsade till stadsområden och ii) bostadsinsatser som går ut på att ersätta extremt dåliga hus, oavsett om de är belägna i ”stads-” eller ”landsbygds”-områden. För att undvika omotiverad diskriminering bör den ledsagande principen för de föreslagna insatserna vara den andra grundläggande principen om integrering av romer, enligt vilken insatser som är riktade till romer som målgrupp inte bör utesluta andra människor som lever under liknande socioekonomiska förhållanden[4]. Vidare är bostadsinsatser till förmån för marginaliserade grupper som kännetecknas av extrem fattigdom bara en del av en komplex fråga. Därför bör de hanteras inom ramen för ett flerdimensionellt integrerat tillvägagångssätt som ska fastställas på nationell nivå med starka partnerskap och som tar hänsyn till aspekter som gäller utbildning, sociala frågor, integrering, kultur, hälsa, sysselsättning, säkerhet osv. Därför är syftet med förslaget om ändring av den aktuella Eruf-förordningen att inom ramen för ett integrerat tillvägagångssätt tillhandahålla godtagbara bostadsförhållanden. I detta sammanhang är myndigheternas roll på alla genomförandestadier av yttersta vikt. |Nd | Gällande bestämmelser Med undantag för insatser till förmån för energieffektivitet och förnybara energikällor, vilka är tillgängliga för alla medlemsstater, är Eruf -bidrag till insatser inom bostadssektorn reserverade enbart för de medlemsstater som anslöt sig till Europeiska unionen den 1 maj 2004 eller efter det datumet, och på de villkor som anges i artikel 7.2 i förordning nr 1080/2006 och artikel 47 i kommissionens förordning nr 1828/2006. Som förklarats ovan är dessa villkor inte tillräckliga för att angripa det särskilda bostadsproblemet hos marginaliserade befolkningsgrupper. Det bör också noteras att det redan utbetalas bidrag ur Europeiska jordbruksfonden för landsbygdsutveckling (EJFLU) till bostäder i landsbygdsområden enligt förordning (EG) nr 1698/2005 ( t.ex. Axel 3:”Livskvalitet och diversifierad ekonomi på landsbygden”- artikel 52 b) ii) “Förnyelse och utveckling av byarna”). Bidrag både ur Europeiska regionala utvecklingsfonden och Europeiska jordbruksfonden till bostadsinsatser till förmån för marginaliserade befolkningsgrupper på landsbygden, vilka genomförs inom ramen för integrerade tillvägagångssätt där strukturfonderna också kan bidra, kommer avsevärt att öka det tillgängliga ekonomiska stödet. Det kommer att ligga inom medlemsstaternas befogenheter att inom ramen för ett integrerat tillvägagångssätt fastställa hur fonderna ska komplettera varandra för att man ska uppnå högsta möjliga synergieffekter. |Bostad språk blir man hos marginaliserade grupper. Det var också noteras att | Förenlighet med Europeiska unionens politik och mål på andra områden Förslaget är fullt förenligt med EU:s politiska mål inom icke-diskriminering, lika möjligheter, ekonomisk och social sammanhållning, regionalutveckling och territoriell sammanhållning. |2. SAMRÅD MED BERÖRDA PARTER OCH KONSEKVENSANALYS |Samråd med berörda parter |211 | Metoder, målsektorer och deltagarnas allmänna profil Nationella myndigheter, företrädare för marginaliserade befolkningsgrupper och Europaparlamentets ledamöter har informellt rådfrågats vid flera tillfällen om de möjligheter som bereds marginaliserade befolkningsgrupper enligt artikel 7.2 i Eruf-förordningen, vilka hinder som finns och vad det finns för möjligheter att undanröja dem. |212 | Sammanfattning av svaren och av hur de har beaktats Alla dessa samråd ledde till slutsatsen att de lösningar som grundas på tolkningen av förordning (EG) nr 1080/2006 inte är tillräckliga. |Extern experthjälp |229 | Det fanns inget behov av extern experthjälp. |230 | Konsekvensanalys Detta förslag möjliggör ekonomiskt bidrag ur Europeiska regionala utvecklingsfonden till bostadsinsatser i de fall där levnadsförhållandena för marginaliserade befolkningsgrupper är extremt dåliga och där det finns en hög grad av socialt utanförskap. Detta vore inte möjligt utan en ändring av den aktuella juridiska ramen. |3. RÄTTSLIGA ASPEKTER |305 | Sammanfattning av den föreslagna åtgärden Syftet med den föreslagna ändringen av artikel 7.2 i förordning (EG) nr 1080/2006 om Europeiska regionala utvecklingsfonden är att möjliggöra och underlätta bostadsinsatser till förmån för marginaliserade befolkningsgrupper i de nya medlemsstaterna, i de fall där de aktuella bestämmelserna inte kan tillämpas. Med hänsyn till insatsens komplexitet är det viktigt att de nationella myndigheterna agerar inom ramen för ett integrerat tillvägagångssätt. Dessutom föreslås det i förenklingssyfte smärre redaktionella ändringar i den befintliga bestämmelsen. |310 | Rättslig grund I artikel 7.2 i Europaparlamentets och rådets förordning (EG) nr 1080/2006 av den 5 juli 2006 om Europeiska regionala utvecklingsfonden fastställs de villkor för bidragsberättigande som är tillämpliga för bostadssektorn i de nya medlemsstaterna. |329 | Subsidiaritetsprincipen Förslaget är förenligt med subsidiaritetsprincipen i den utsträckning som det utökar de nya medlemsstaternas möjligheter att tillhandahålla stöd till bostadsinsatser till förmån för marginaliserade befolkningsgrupper på de sätt som de anser vara lämpligare, alltmedan det integrerade tillvägagångssättet förblir huvudvillkoret för insatserna. Detta kommer att möjliggöra insatser på ett sätt som ”fångar upp” specificiteten hos varje grupp men som ändå bygger på en gemensam metod. |Proportionalitetsprincipen |331 | Förslaget är förenligt med proportionalitetsprincipen eftersom det är begränsat till att möjliggöra Eruf-stöd i bostadssektorn till förmån för marginaliserade befolkningsgrupper och i fall där de aktuella bestämmelsena inte kan tillämpas. Insatsen är begränsad till de medlemsstater där problemet för närvarande finns. |332 |Val av regleringsform |341 | Föreslagen regleringsform: förordning. |342 | Kommissionen har redan utforskat de möjligheter som den aktuella lagstiftningen erbjuder. Även med den mest flexibla tolkning tillåter inte det aktuella bestämmelserna, som fastställer begränsat bidragsberättigande, bostadsinsatser utanför stadsområden eller ersättning av tillfälliga bostäder med hus till förmån för marginaliserade befolkningsgrupper i de nya medlemsstaterna. |4. BUDGETKONSEKVENSER |409 | Förslaget påverkar inte gemenskapens budget. |Förslag till2009/0105 (COD)EUROPAPARLAMENTETS OCH RÅDETS FÖRORDNING (EG) nr .../2009om ändring av förordning (EG) nr 1080/2006 om Europeiska regionala utvecklingsfonden vad gäller stödberättigade bostadsinsatser till förmån för marginaliserade befolkningsgrupperEUROPAPARLAMENTET OCH EUROPEISKA UNIONENS RÅD HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNINGmed beaktande av fördraget om upprättande av Europeiska gemenskapen, särskilt artikel 162,med beaktande av kommissionens förslag[5],med beaktande av Europeiska ekonomiska och sociala kommitténs yttrande[6],med beaktande av Regionkommitténs yttrande[7],i enlighet med förfarandet i artikel 251 i fördraget, ochav följande skäl:(1) För att förbättra gemenskapens ekonomiska och sociala sammanhållning är det nödvändigt att stödja begränsade insatser som gäller renovering av befintliga byggnader som används som bostäder i de medlemsstater som anslöt sig till Europeiska unionen den 1 maj 2004 eller efter det datumet. Dessa insatser får göras på de villkor som anges i artikel 7.2 i Europaparlamentets och rådets förordning (EG) nr 1080/2006 av den 5 juli 2006 om Europeiska regionala utvecklingsfonden och om upphävande av förordning (EG) nr 1783/1999[8](2) Utgifterna ska planeras inom ramen för en integrerad stadsutvecklingsinsats eller en prioriterad linje för områden som genomgår eller hotas av förslumning eller social utslagning. För att uppnå tydlighet bör man förenkla villkoren för bostadsinsatser i stadsområden. Därför bör utgifter för bostadsinsatser planeras med beaktande av olika parametrar, oavsett finansieringskällan. Det bör också anges att endast utgifter för insatser i befintliga byggnader berättigar till stöd.(3) I de medlemsstater för vilka artikel 7.2 i förordning (EG) nr 1080/2006 är tillämplig bor ett stort antal marginaliserade befolkningsgrupper även utanför stadsområdena. Därför är det nödvändigt att utvidga berättigandet till bidrag till att omfatta utgifter till bostadsinsatser som görs till förmån för dessa befolkningsgrupper även när de är bosatta på landsbygden.(4) Med hänsyn till dessa befolkningsgruppers extremt dåliga bostadsförhållanden bör även utgifter för att ersätta deras befintliga bostäder med nybyggda hus berättiga till bidrag, oavsett om grupperna bor i stads- eller landsbygdsområden.(5) I enlighet med princip nr 2 i de gemensamma grundläggande principerna om integrering av romer, vilka rådet upprepade i sina slutsatser om integrering av romer av den 8 juni 2009, bör bostadsinsatser som riktas till en särskild grupp inte utesluta andra människor som lever under liknande socioekonomiska förhållanden.(6) I enlighet med princip nr 1 i dessa gemensamma grundläggande principer bör bostadsinsatser till förmån för marginaliserade befolkningsgrupper genomföras inom ramen för ett integrerat tillvägagångssätt, som i synnerhet omfattar insatser inom utbildning, hälsa, sociala frågor, sysselsättning och säkerhet.(7) För närvarande görs en förenkling av kriterierna i den aktuella regleringsramen vilka gäller urvalet av områden där bostadsinsatser ska genomföras. Med hänsyn till de många olika bostadssituationerna i medlemsstaterna bör dessa kriterier fastställas på ett decentraliserat sätt. Därför bör inte kommissionen har skyldigheten att anta sådana kriterier.(8) Förordning (EG) nr 1080/2006 bör därför ändras i enlighet med detta.HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.Artikel 1Artikel 7.2 i förordning (EG) nr 1080/2006 ska ersättas med följande:”2. Utgifter för bostäder, med undantag för energieffektivitet och förnybar energi enligt punkt 1a, berättigar till bidrag endast för de medlemsstater som anslöt sig till Europeiska unionen den 1 maj 2004 eller senare, och på följande villkor:a) utgifterna ska planeras inom någon av följande ramar:i) En integrerad stadsutvecklingsinsats för områden som genomgår eller hotas av förslumning eller social utslagning, ellerii) ett integrerat tillvägagångssätt till förmån för marginaliserade befolkningsgrupper.b) Anslaget för utgifter för bostäder ska vara antingen högst 3 % av Eruf-anslaget till det berörda operativa programmet eller 2 % av det totala Eruf-anslaget.Vid tillämpning av punkt a) i) i första understycket ska utgifterna begränsas till någon av följande insatser:- Renovering av gemensamma utrymmen i befintligt flerfamiljsboende, eller- renovering och ändrad användning av befintliga byggnader som ägs av myndigheter eller ideella aktörer för att användas som bostäder för låginkomsthushåll eller personer med särskilda behov.Vid tillämpning av punkt a) ii) i första understycket får insatserna omfatta ersättning av befintliga bostäder med nybyggda hus.Kommissionen får anta en förteckning över de kriterier som behövs för att fastställa områdena enligt punkt a) i) i första stycket och en förteckning över stödberättigande insatser i enlighet med det förfarande som avses i artikel 103.3 i förordning (EG) nr 1083/2006.”Artikel 2Denna förordning träder i kraft den tjugonde dagen efter det att den har offentliggjorts i Europeiska unionens officiella tidning .Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater.Utfärdad i Bryssel denPå Europaparlamentets vägnar På rådets vägnarOrdförande Ordförande[...] [...] [1] Europaparlamentets och rådets förordning (EG) nr 1080/2006 av den 5 juli 2006, ändrad genom förordning (EG) nr 397/2009, EUT L 210, 31.7.2006, s. 1.[2] Europaparlamentets resolution av den 11 mars 2009 om romernas sociala situation och om att förbättra deras tillträde till arbetsmarknaden i EU (2008/2137(INI))[3] Rådets slutsatser om integrering av romer, Luxemburg den 8 juni 2009.[4] “Tydlig men inte exkluderande inriktning på romerna är avgörande för initiativ till integrationspolitik. Detta innebär att man inriktar sig på romerna som målgrupp, men inte utesluter andra människor som lever under liknande socioekonomiska förhållanden (...)” .Gemensamma grundläggande principer för romers integreing som diskuterades vid första mötet i den integrerade plattformen för romers integrering i Prag i april 2009, bifogade till rådets slutsatser om romers integrering, Luxemburg den 8 juni 2009.[5] EUT C [...], [...], s. [...].[6] EUT C [...], [...], s. [...].[7] EUT C [...], [...], s. [...].[8] EUT L 210, 31.7.2006, s. 1.


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 21996D0425(03)
 Decisione del Comitato misto SEE n. 6/96, del 29 febbraio 1996, che modifica l'allegato XI (servizi di telecomunicazione) dell'accordo SEE
 Gazzetta ufficiale n. L 102 del 25/04/1996 pag. 0049 - 0049
 DECISIONE DEL COMITATO MISTO SEE N. 6/96 del 29 febbraio 1996 che modifica l'allegato XI (servizi di telecomunicazione) dell'accordo SEEIL COMITATO MISTO SEE,visto l'accordo sullo Spazio economico europeo, modificato dal protocollo di adattamento dell'accordo sullo Spazio economico europeo, in appresso denominato «l'accordo», in particolare l'articolo 98,considerando che l'allegato XI dell'accordo è stato modificato dalla decisione n. 26/95 del Comitato misto SEE (1);considerando che la risoluzione 95/C 258/01 del Consiglio, del 18 settembre 1995, sulla creazione del futuro quadro normativo delle telecomunicazioni (2) deve essere incorporata nell'accordo,DECIDE:Articolo 1 Il punto seguente è inserito dopo il punto 26.C (risoluzione 95/C 188/02 del Consiglio) dell'allegato XI dell'accordo:«26.D. 395 Y 1003(01): Risoluzione 95/C 258/01 del Consiglio, del 18 settembre 1995, sulla creazione del futuro quadro normativo delle telecomunicazioni (GU n. C 258 del 3. 10. 1995, pag. 1).»Articolo 2 I testi della risoluzione 95/C 258/01 nelle lingue islandese e norvegese, allegati alle rispettive versioni linguistiche della presente decisione, fanno fede.Articolo 3 La presente decisione entra in vigore il 1° marzo 1996 a condizione che siano state fatte al Comitato misto SEE tutte le notifiche previste dall'articolo 103, paragrafo 1 dell'accordo.Articolo 4 La presente decisione è pubblicata nella sezione SEE e nel supplemento SEE della Gazzetta ufficiale delle Comunità europee.Fatto a Bruxelles, addì 29 febbraio 1996.Per il Comitato misto SEEIl PresidenteP. BENAVIDES(1) GU n. L 273 del 16. 11. 1995, pag. 47.(2) GU n. C 258 del 3. 10. 1995, pag. 1.


jurisdiction: US

text:
 I
 111th CONGRESS
 1st Session
 H. R. 3703
 IN THE HOUSE OF REPRESENTATIVES
 October 1, 2009
 Mr. Burton of Indiana
 (for himself, Mr. Wexler,
 Mr. McMahon, and
 Mr. Turner) introduced the following
 bill; which was referred to the Committee
 on Energy and Commerce
 A BILL
 To require the President to call a White House Conference
 on Autism.
 1.Short titleThis Act may be cited as the
 White House Conference on Autism Act
 of 2009.
 2.FindingsThe Congress finds the following:
 (1)Autism Spectrum
 Disorders (ASD) are the fastest-growing serious developmental disability in the
 U.S. occurring in all racial, ethnic, and socioeconomic groups.
 (2)According to the
 Centers for Disease Control and Prevention’s Autism and Disabilities Monitoring
 Network the rate of Autism in the United States has exploded from an estimated
 1 in 10,000 during the 1980s to a the current rate of 1 in 150 demonstrating
 that the United States is facing an literal epidemic of autism.
 (3)The epidemic shows
 no sign of slowing as a new case of autism is diagnosed almost every 20
 minutes.
 (4)More children will
 be diagnosed with autism this year than with AIDS, diabetes, and cancer
 combined.
 (5)Autism costs the
 Nation over $35,000,000,000 per year, a figure expected to significantly
 increase in the next decade.
 (6)Autism is a life
 changing condition not a life threatening condition. Our Nation’s educational,
 labor, housing and medical communities are ill-equipped and undertrained to
 handle a generation of autism individuals.
 (7)In the long-term,
 this autism epidemic could potentially deprive our Nation of a huge pool of
 future military, industrial, medical, and scientific talent.
 (8)Although autism
 spectrum disorders are an urgent societal concern and comprehensive research is
 the best hope for understanding the causes of autism and other developmental
 disorders, autism receives less than 5 percent of the Federal research funding
 of many less prevalent childhood diseases.
 (9)In December 2006,
 Congress passed and President Bush signed into law the Combating Autism
 Act of 2006, which committed nearly $1,000,000,000 to autism research,
 including essential research on environmental factors, treatments, and early
 identification and support services.
 (10)A White House
 Conference on Autism presents an historic opportunity to build on the
 foundation of the Combating Autism Act to advance the scientific study and
 analysis of many promising cutting-edge treatments and services for
 autism.
 3.Authorization of
 the conference
 (a)Authority To
 Call ConferenceNot later than December 31, 2010, the President
 shall call the White House Conference on Autism (in this Act referred to as the
 Conference) to be convened not later than 18 months after the
 selection of the Policy Committee established in section 4, in order to make
 fundamental policy recommendations on ways to combat the autism epidemic in the
 United States and to implement the purposes set forth in subsection (c).
 (b)Planning and
 DirectionThe Secretary of Health and Human Services, the
 Secretary of Education, and the Secretary of Housing and Urban Development (in
 this Act referred to as the Cochairs) shall plan, conduct, and
 convene the Conference, in consultation with the Surgeon General.
 (c)Purposes of the
 ConferenceThe purposes of the Conference are to—
 (1)galvanize a
 national effort to find the underlying cause or causes of autism;
 (2)identify viable
 solutions and valuable services to help autistic individuals and families of
 autistic individuals meet the challenges they face on a daily basis;
 (3)bring together the
 best scientific minds to chart a comprehensive research agenda, including the
 exploration of potential environmental triggers or contributors;
 (4)bring together
 parents of autistic children and leaders in the field of education and social
 services to begin a national dialogue about addressing the life-long challenges
 faced by these children and their families;
 (5)highlight emerging
 and innovative programs from the public and private sectors, including
 community-based and faith-based organizations that effectively serve the needs
 of autistic children and adults and recommend such programs as can be
 reasonably and cost-effectively replicated; and
 (6)review the current
 structure, scope, and effectiveness of existing legislation and programs at the
 Federal, State, and local levels that provide autism research services; and to
 develop such specific and comprehensive recommendations for legislative action
 as may be appropriate for improving those bills and programs with the aim of
 enhancing the health, quality of life and well-being of autistic individuals
 and their families.
 4.Policy committee;
 related committees
 (a)EstablishmentNot
 later than June 30, 2009, there is established a Policy Committee comprising of
 17 members to be selected as follows:
 (1)Presidential
 appointeesNine members shall be selected by the President and
 shall include—
 (A)3 members who are
 officers or employees of the United States, including the Surgeon General;
 and
 (B)6 members with
 experience in addressing the needs of people with autism spectrum disorders in
 the United States.
 (2)House
 appointees
 (A)Two members shall
 be selected by the Speaker of the House of Representatives after consultation
 with the chairperson of the Committee on Education and Labor, and the
 chairperson of the Committee on Energy and Commerce, of the House of
 Representatives.
 (B)Two members shall
 be selected by the minority leader of the House of Representatives, after
 consultation with the ranking minority members of such committees.
 (3)Senate
 appointees
 (A)Two members shall
 be selected by the majority leader of the Senate, after consultation with
 members of the Committee on Health, Education, Labor, and Pensions, and the
 Committee on Banking, Housing, and Urban Affairs of the Senate.
 (B)Two members shall
 be selected by the minority leader of the Senate, after consultation with
 members of such committees.
 (b)Special
 qualificationsOf the members of the Policy Committee appointed
 under paragraph (a)(1)(B), (a)(2), and (a)(3), 50 percent must be drawn from
 private industry, the nonprofit sector, or academia, of whom—
 (1)at least 1 shall
 be a parent or legal guardian of individuals with autism or other pervasive
 developmental disorders;
 (2)at least 1 other
 shall be knowledgeable about autism intervention programs and systems,
 including complementary and alternative therapies;
 (3)at least 1 other
 shall be knowledgeable about programs specifically designed to meet the unique
 educational needs of children and adults with autism;
 (4)at least 1 other
 shall be knowledgeable about programs specifically designed to meet the unique
 housing needs of children and adults with autism;
 (5)at least 1 other
 shall be knowledgeable about programs specifically designed to train and
 educate law enforcement and criminal justice officials to respond to the unique
 needs of children and adults with autism; and
 (6)at least 1 other
 shall be knowledgeable about environmental or toxic exposure of adults and
 children as it relates to the development of autism.
 (c)Voting;
 Chairperson
 (1)VotingThe
 Policy Committee shall act by the vote of a majority of the members present. A
 quorum of Committee members shall be required to conduct Committee
 business.
 (2)ChairpersonThe
 Surgeon General shall serve as the chairperson of the Policy Committee. The
 chairperson may vote only to break a tie vote of the other members of the
 Policy Committee.
 (d)Duties of the
 Policy CommitteeThe Policy Committee shall initially meet at the
 call of the Cochairs, not later than 30 days after the last member is selected
 under subsection (a). Subsequent meetings of the Policy Committee shall be held
 at the call of the chairperson. Through meetings, hearings, and working
 sessions, the Policy Committee shall—
 (1)make
 recommendations to the Cochairs to facilitate the timely convening of the
 Conference;
 (2)submit to the
 Cochairs a proposed agenda for the Conference not later than 90 days after the
 first meeting of the Policy Committee;
 (3)make
 recommendations for the delegates of the Conference;
 (4)establish the
 number of delegates to be selected under section 5; and
 (5)establish an
 executive committee consisting of 3 members of the Policy Committee to work
 with delegates of the Conference.
 5.Conference
 delegatesTo carry out the
 purposes of the Conference, the Cochairs shall bring together delegates
 representative of the spectrum of thought in the field of autism and
 neurodevelopmental disorders, without regard to political affiliation or past
 partisan activity, who shall include—
 (1)representatives of
 Federal, State, and local governments;
 (2)professional
 people and laypeople who are working in the field of autism and
 neurodevelopmental disorders; and
 (3)representatives of
 the general public who are affected by autism spectrum disorders in the United
 States.
 6.Conference
 administration
 (a)AdministrationIn
 administering this section, the Cochairs shall—
 (1)provide written
 notice to all members of the Policy Committee of each meeting, hearing, or
 working session of such Committee not later than 48 hours before the occurrence
 of such meeting, hearing, or working session;
 (2)request the
 cooperation and assistance of the heads of such other Federal departments and
 agencies as may be appropriate, including the detailing of personnel;
 (3)make available for
 public comment a proposed agenda prepared by the Policy Committee, which will
 reflect to the greatest extent possible the major issues facing the field of
 autism consistent with the purposes of the Conference set forth in section
 3(c);
 (4)prepare and make
 available background materials that the Cochairs deem necessary for the use of
 delegates to the Conference; and
 (5)employ such
 additional personnel as may be necessary to carry out the provisions of this
 Act without regard to provisions of title 5, United States Code, governing
 appointments in the competitive service, and without regard to chapter 51 and
 subchapter III of chapter 53 of such title relating to classification and
 General Schedule pay rates.
 (b)DutiesIn
 carrying out the Cochairs’s responsibilities and functions under this section,
 the Cochairs shall ensure that—
 (1)the proposed
 agenda prepared under subsection (a)(3) is published in the Federal Register
 not later than 30 days after such agenda is approved by the Policy
 Committee;
 (2)the personnel
 employed under subsection (a)(5) are fairly balanced in terms of points of
 views represented and are appointed without regard to political affiliation or
 previous partisan activities;
 (3)the
 recommendations of the Conference are not inappropriately influenced by any
 public official or by any special interest, but instead are the result of the
 independent and collective judgment of the delegates of the Conference;
 and
 (4)before the
 Conference is convened—
 (A)current and
 adequate statistical data (including decennial census data) and other
 information on autism spectrum disorders in the United States; and
 (B)such information
 as may be necessary to evaluate Federal programs and policies relating to
 autism spectrum disorders;
 which the
 Cochairs may obtain by making grants to or entering into an agreement with,
 public agencies or nonprofit organizations, are readily available in advance of
 the Conference to the delegates.(c)GiftsThe
 Cochairs may accept, on behalf of the United States, gifts (in cash or in kind,
 including voluntary and uncompensated services), which shall be available to
 carry out this Act. Gifts of cash shall be available in addition to amounts
 appropriated to carry out this title. Gifts may be earmarked by the donor or
 the executive committee for a specific purpose.
 (d)RecordsThe
 Cochairs shall maintain records regarding—
 (1)the sources,
 amounts, and uses of gifts accepted under subsection (c); and
 (2)the identity of
 each person receiving assistance to carry out this Act, and the amount of such
 assistance received by each such person.
 7.Report of the
 conference
 (a)Preliminary
 ReportNot later than 100 days after the Conference adjourns, the
 Policy Committee shall prepare a preliminary report on the Conference which
 shall be published in the Federal Register and submitted to the chief executive
 officers of the States. The Policy Committee shall request that the chief
 executive officers of the States submit to the Policy Committee, not later than
 45 days after receiving such report, their views and findings on such
 report.
 (b)Final
 ReportNot later than 6 months after the date on which the
 Conference adjourns, the Policy Committee shall—
 (1)prepare a final
 report of the Conference which shall include a compilation of the views and
 findings of the chief executive officers of the States received under
 subsection (a); and
 (2)publish in the
 Federal Register, and transmit to the President and to Congress, the
 recommendations for the administrative action and the legislation necessary to
 implement the recommendations contained in such report.
 8.Status
 reports
 (a)Initial Status
 ReportNot later than 2 years after the date on which the
 Conference adjourns, the Surgeon General shall—
 (1)prepare a status
 report documenting the implementation of the recommendations contained in the
 final report described in section 7(b)(1); and
 (2)publish in the
 Federal Register, and transmit to the President and to Congress, such status
 report.
 (b)Subsequent
 Status ReportsNot later than 5 years after the date on which the
 Conference adjourns, and every 5 years thereafter until all recommendations in
 the final report described in section 7(b)(1) are achieved, the Comptroller
 General shall—
 (1)prepare a status
 report documenting the implementation of the recommendations contained in such
 final report; and
 (2)publish in the
 Federal Register, and transmit to the President and to Congress, such status
 report.
 9.Definition of
 stateFor the purposes of this
 Act, the term State means any of the several States, the District
 of Columbia, the Commonwealth of Puerto Rico, Guam, American Samoa, the Virgin
 Islands of the United States, or the Commonwealth of the Northern Mariana
 Islands.
 10.Authorization of
 appropriations
 (a)Authorization
 (1)In
 generalThere are authorized to be appropriated to carry out this
 Act—
 (A)such sums as may
 be necessary for the first fiscal year in which the Policy Committee plans the
 Conference and for the following fiscal year; and
 (B)such sums as may
 be necessary for the fiscal year in which the Conference is held.
 (2)LimitationAny
 new spending authority or new authority to enter into contracts under this Act,
 and under which the United States is obligated to make outlays, shall be
 effective only to the extent, and in such amounts, as are provided in advance
 in appropriations Acts.
 (b)Availability of
 Funds
 (1)In
 generalExcept as provided in paragraph (3), funds appropriated
 to carry out this Act and funds received as gifts under section 6(c) shall
 remain available for obligation or expenditure until the expiration of the
 1-year period beginning on the date the Conference adjourns.
 (2)Unobligated
 fundsExcept as provided in paragraph (3), any such funds neither
 expended nor obligated before the expiration of the 1-year period beginning on
 the date the Conference adjourns shall be returned to the United States
 Treasury.
 (3)Conference not
 convenedIf the Conference is not convened before December 31,
 2010, a trust fund shall be established and such funds shall only be available
 for a future Conference on Autism.


text:
 26.11.2015
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 L 311/15
 ROZHODNUTÍ SMÍŠENÉHO VÝBORU EHP
 č. 265/2014
 ze dne 12. prosince 2014,
 kterým se mění příloha II (Technické předpisy, normy, zkoušení a certifikace) Dohody o EHP [2015/2132]
 SMÍŠENÝ VÝBOR EHP,
 s ohledem na Dohodu o Evropském hospodářském prostoru (dále jen „Dohoda o EHP“), a zejména na článek 98 této dohody,
 vzhledem k těmto důvodům:
 (1)
 Nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 658/2014 ze dne 15. května 2014 o poplatcích, které se platí Evropské agentuře pro léčivé přípravky za vykonávání činností souvisejících s farmakovigilancí humánních léčivých přípravků (1), má být začleněno do Dohody o EHP.
 (2)
 Příloha II Dohody o EHP by proto měla být odpovídajícím způsobem změněna,
 PŘIJAL TOTO ROZHODNUTÍ:
 Článek 1
 V Dohodě o EHP příloze II kapitole XIII se za bod 15zp (prováděcí rozhodnutí Komise 2012/707/EU) vkládá nový bod, který zní:
 „16.
 32014 R 0658: nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 658/2014 ze dne 15. května 2014 o poplatcích, které se platí Evropské agentuře pro léčivé přípravky za vykonávání činností souvisejících s farmakovigilancí humánních léčivých přípravků (Úř. věst. L 189, 27.6.2014, s. 112).“
 Článek 2
 Znění nařízení (EU) č. 658/2014 v islandském a norském jazyce, která mají být zveřejněna v dodatku EHP Úředního věstníku Evropské unie, jsou platná.
 Článek 3
 Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem 13. prosince 2014 za předpokladu, že jsou učiněna veškerá oznámení podle čl. 103 odst. 1 Dohody o EHP (2).
 Článek 4
 Toto rozhodnutí bude zveřejněno v oddíle EHP a v dodatku EHP Úředního věstníku Evropské unie.
 V Bruselu dne 12. prosince 2014.
 Za Smíšený výbor EHP
 předseda
 Kurt JÄGER
 (1) Úř. věst. L 189, 27.6.2014, s. 112.
 (2) Nebyly oznámeny žádné ústavní požadavky.


text:
RESOLUCIÓN de la Delegación Provincial de la Consejería de Innovación, Ciencia y Empresa de la Junta de Andalucía en Málaga, por la que se declara en concreto de utilidad pública la instalación de generación de energía eléctrica «Parque Eólico cortijo La Linera 28 MW», en los términos municipales de Campillos y Teba (Málaga), y se convoca el levantamiento de actas previas a la ocupación. Expte. CG-56
 RESOLUCIÓN de la Delegación Provincial de la Consejería de Innovación, Ciencia y Empresa de la Junta de Andalucía en Málaga, por la que se declara en concreto de utilidad pública la instalación de generación de energía eléctrica «Parque Eólico cortijo La Linera 28 MW», en los términos municipales de Campillos y Teba (Málaga), y se convoca el levantamiento de actas previas a la ocupación. Expte. CG-56 Mis Leyes
 RESOLUCIÓN de la Delegación Provincial de la Consejería de Innovación, Ciencia y Empresa de la Junta de Andalucía en Málaga, por la que se declara en concreto de utilidad pública la instalación de generación de energía eléctrica «Parque Eólico cortijo La Linera 28 MW», en los términos municipales de Campillos y Teba (Málaga), y se convoca el levantamiento de actas previas a la ocupación. Expte. CG-56 Estado :
 Comunidad Autónoma de Andalucía Vistos: El expediente no CG-56 iniciado a instancia de don José Ramón Largo Seisdedos, en nombre y representación de la entidad Sistemas Energéticos de La Linera, S.A.U, con domicilio a efectos de notificaciones en Avenida San Francisco Javier, n.o 15, 4a planta, en Sevilla, por el que se solicitaba la declaración en concreto de utilidad pública de la instalación referenciada, y los siguientes
 Primero.-Concedida por Resolución de 26 de junio de 2003 de la Dirección General de Industria, Energía y Minas autorización administrativa, mediante Resolución de 3 de julio de 2006 de la Delegación Provincial de la Delegación Provincial de la Consejería de Innovación, Ciencia y Empresa de Málaga se aprobó el Proyecto de Ejecución y se fijó el importe de la garantía de restitución de los terrenos de la instalación de generación de energía eléctrica «Parque Eólico Cortijo la Linera», en los términos municipales de Campillos y Teba (Málaga), el cual fue modificado por Resolución de 14 de enero de 2008, cuyas características principales son:
 Segundo.-El día 28 de diciembre de 2007, don José Ramón Largo Seisdedos, en nombre y representación de la entidad Sistemas Energéticos de La Linera, S.A.U, solicitó la declaración en concreto de utilidad pública de dicha instalación, a los efectos de expropiación forzosa de bienes y derechos necesarios para su establecimiento y de la imposición y ejercicio de la servidumbre de paso, acompañado relación de bienes y derechos afectados.
 Tercero.-Conforme a lo establecido en el artículo 53.2 de la Ley 54/1997, de 27 de noviembre, del Sector Eléctrico y en el artículo 144 del Real Decreto 1955/2000, de 1 de diciembre, por el que se regulan las actividades de transporte, distribución, comercialización, suministro y procedimientos de autorización de instalaciones de energía eléctrica, se procedió a someter a Información Pública la petición de declaración en concreto de utilidad pública, junto a la documentación técnica obrante en el expediente, durante el plazo de veinte días, mediante la inserción de anuncio, con la relación concreta e individualizada de los bienes y derechos afectados por el procedimiento, en el Boletín Oficial del Estado (BOE no 111, de 7 de mayo de 2008), Boletín Oficial de la Junta de Andalucía (BOJA no 89, de 6 de mayo de 2008), Boletín Oficial de la Provincia de Málaga (BOP no 76, de 24 de abril de 2008) y Diario Sur de fecha 26 de abril de 2008.
 Asimismo, fue efectuada publicación durante veinte días en los tablones de anuncios y edictos de los Ayuntamientos de Campillos y Teba, según diligencias acreditativas de la mismas, no constando que se hubieren efectuado alegaciones durante el trámite de información pública.
 Cuarto.-Conforme a lo establecido en el artículo 146 del Real Decreto 1955/2000, de 1 de diciembre, se procedió a remitir separatas a la Diputación Provincial de Málaga, Ayuntamiento de Campillos y Teba, a fin de que en plazo de veinte días emitieran el correspondiente informe.
 Quinto.-Fueron emitidos informes por todos y cada uno de los organismos afectados, citados anteriormente, dándose por la empresa beneficiaria la conformidad a los mismos.
 Sexto.-El día 19 de junio de 2008 doña Asunción García Peces, en nombre y representación de la entidad Sistemas Energéticos de La Linera, S.A.U, solicitó, al no haber sido posible alcanzar acuerdo, que, previo los trámites oportunos, se señalase día y hora para el levantamiento de Actas Previas a la Ocupación, realizar las notificaciones a los interesados y las publicaciones correspondientes, adjuntándose relación de las parcelas para su ocupación.
 Séptimo.-El día 30 de julio de 2008 doña Asunción García Peces, en nombre y representación de la entidad Sistemas Energéticos de La Linera, S.A.U, habiéndose alcanzado nuevos Acuerdos con propietarios afectados, solicitó la convocatoria de Actas Previas, únicamente respecto a la parcela indicada en el ITEM 18 de la relación de bienes y derechos.
 Primero.-Es competente para la Resolución del presente expediente la Delegación Provincial de la Consejería de Innovación, Ciencia y Empresa de Málaga, según lo previsto en la Resolución de 23 de febrero de 2005 de la Dirección General de Industria, Energía y Minas, por la que se delegan competencias en materia de autorización de instalaciones eléctricas en las Delegaciones Provinciales de la Consejería de Innovación, Ciencia y Empresa, en relación con el artículo 113 del Real Decreto 1955/2000, de 1 de diciembre y el Decreto 201/2004, de 11 de mayo, por el que se regula la estructura orgánica de la Consejería de Innovación, Ciencia y Empresa.
 Tercero.-El artículo 52.1 de la Ley 54/1997, de 27 de noviembre, declara de utilidad pública «las instalaciones eléctricas de generación, transporte y distribución de energía eléctrica, a los efectos de expropiación forzosa de los bienes y derechos necesarios para su establecimiento y de la imposición y ejercicio de la servidumbre de paso» (artículo 140.1 Real Decreto 1955/2000), cuya declaración, al amparo del artículo 54.1 «llevará implícita en todo caso la necesidad de ocupación de los bienes o de adquisición de los derechos afectados e implicará la urgente ocupación a los efectos del artículo 52 de la Ley de Expropiación Forzosa», como «la autorización para el establecimiento o paso de la instalación eléctrica, sobre terrenos de dominio, uso o servicio público, o patrimoniales del Estado, o de las Comunidades Autónomas, o de uso público propios o comunales de la provincia o municipio, obras y servicios de los mismos y zonas de servidumbre pública» (artículo 54.2 Ley 54/1997, artículo 149.2 Real Decreto 1955/2000), «adquiriendo la empresa solicitante la condición de beneficiario en el expediente expropiatorio» (artículo 149.1 Real Decreto 1955/2000). En el presente caso no se han presentado alegaciones, aceptándose por la beneficiaria todas las manifestaciones hechas por los organismos afectados.
 Cuarto.-El artículo 150 del Real Decreto 1955/2000 dispone que «Declarada la utilidad pública de la instalación, se iniciarán las actuaciones expropiatorias, conforme al procedimiento de urgencia establecido en el artículo 52 de la Ley de Expropiación Forzosa», añadiendo éste último que «Se notificará a los interesados afectados, según los artículos 3 y 4 de esta Ley, el día y hora en que ha de levantarse el acta previa a la ocupación», la cual «se llevará a efecto con una antelación mínima de ocho días y mediante cédula».
 Asimismo, dicho artículo 52 añade que «Con la misma anticipación se publicarán edictos en los tablones oficiales, y, en resumen, en el «Boletín Oficial del Estado» y en el de la provincia, en un periódico de la localidad y en dos diarios de la capital de la provincia, si los hubiere», como el artículo 148 del Real Decreto 1955/2000, respecto a la resolución, que «se publicará en el Boletín Oficial del Estado, y en el Boletín Oficial de la provincia o provincias afectadas», por lo que cabe acumular en este mismo acto tanto la declaración de utilidad pública como la convocatoria para el levantamiento de Actas, al ser ésta última consecuencia necesaria de la resolución, como coincidir determinados boletines en los que deben publicarse.
 Por todo ello, vistos los preceptos legales citados, y conforme al artículo 52 siguientes de la Ley 54/1997, a los artículo 143 y siguientes del Real Decreto 1955/2000, de 1 de diciembre, así como al artículo 52 de la Ley de 16 de diciembre de 1954, de Expropiación forzosa,
 Primero.-Declarar de utilidad pública la instalación de generación de energía eléctrica «Parque Eólico Cortijo La Linera 28 MW», en los términos municipales de Campillos y Teba (Málaga), lo cual lleva implícita en todo caso la necesidad de ocupación de los bienes o de adquisición de los derechos afectados e implica la urgente ocupación a los efectos del artículo 52 de la Ley de Expropiación Forzosa, adquiriendo la empresa solicitante, Sistemas Energéticos de La Linera, S.A.U. la condición de beneficiaria en el expediente expropiatorio.
 Segundo.-Convocar a los titulares de bienes y derechos afectados para que comparezcan el día y hora y en el Ayuntamiento que figura en la relación anexa a esta Resolución, en cuyo término municipal radican las fincas afectadas, para de conformidad con el artículo 52 de la Ley de 16 de diciembre de 1954, de Expropiación forzosa, llevar a cabo el levantamiento del acta previa a la ocupación y, si procediera, el de ocupación definitiva.
 Tercero.-Ordenar la publicación de esta Resolución en el Boletín Oficial del Estado, Boletín Oficial de la Junta de Andalucía, Boletín Oficial de la Provincia de Málaga, en los Tablones de Edictos de los Ayuntamientos de Campillos y Teba, y mediante anuncio en dos diarios de la capital de la provincia, sirviendo la misma como notificación, conforme al artículo 59.5 de la Ley 30/1992, de 26 de noviembre, modificada por Ley 4/1999, de 13 de enero, respecto a aquellos interesados que en el procedimiento sean desconocidos, se ignore el lugar de la notificación, o bien, intentada la misma, no se hubiese podido practicar.
 Contra la presente resolución, que no agota la vía administrativa, podrá interponer recurso de alzada en el plazo de un mes, contado desde el día siguiente al de su notificación, conforme a lo establecido en los artículos 107.1,114 y 115 de la Ley 30/92, de 26 de noviembre, de Régimen Jurídico de las Administraciones Públicas y del Procedimiento Administrativo Común, modificada por Ley 4/1999, de 13 de enero, y el artículo 115.1 de la Ley 9/2007, de 22 de octubre, de la Administración de la Junta de Andalucía, ante el Excmo. Sr. Consejero de Innovación, Ciencia y Empresa.
 Málaga, 14 de agosto de 2008.-El Director General de Industria, Energía y Minas (por Resolución de 3 de febrero de 2005, BOJA no 59, de 28 de marzo), la Delegada Provincial, Pilar Serrano Boigas.
 Calendario de citaciones para el levantamiento de actas previas. EXP.: CG-56
 Ocupación del pleno dominio para camino parque
 Ocupación del pleno dominio para la cimentación del aerogenerador
 Ocupación del pleno dominio para la plataforma del aerogenerador
 Servidumbre paso para red subterránea de media tensión
 Ocupación temporal para instalación
 de red subterránea
 Total servidumbre vuelo aero
 Hermoso Rodríguez, Diego.
 Avda. Andalucía, 116, 41657.


text:
Ambtenarenrecht 96
 Arbeidsrecht 82
 Belastingrecht 45
 Civiel recht 568
 Personen- en f...
 Socialezekerhe... 90
 Hoger beroep 10
 12 rechterlijke uitspraken gevonden op het trefwoord arbeidsconflict, binnen het rechtgebied Personen- en familierecht.
 ECLI:NL:GHDHA:2016:2367 Gerechtshof Den Haag, 200.191.070/02
 200.191.070/02
 Schorsing en voorziening gevraagd met betrekking tot alimentatie en zorgregeling. Hof stelt - tijdelijke - zorgregeling vast. Bekijk de uitspraak
 ECLI:NL:GHSHE:2015:789 Gerechtshof 's-Hertogenbosch, F 200.151.021-01
 F 200.151.021-01
 2015/78 met annotatie van L. van Straten
 Kinderalimentatie. Niet voor herstel vatbaar, maar wel verwijtbaar inkomensverlies. Met fictief inkomen rekening houden. Terugbetalingsverplichting vaststellen voor teveel ontvangen... Bekijk de uitspraak
 ECLI:NL:GHAMS:2014:1449 Gerechtshof Amsterdam, 200.137.098/01
 200.137.098/01
 Wijziging kinderalimentatie; berekening daarvan over verscheidene periodes, mede met hantering van de met ingang van 1 april 2013 geldende, voor het berekenen van kinderalimentatie toe te... Bekijk de uitspraak
 ECLI:NL:GHAMS:2013:3028 Gerechtshof Amsterdam, 200.123.318/01 en 200.123.318/02
 200.123.318/01 en 200.123.318/02
 Vaststelling kinderalimentatie. Berekening draagkracht onderhoudsplichtige. Zijn inkomensverlies is niet voor herstel vatbaar. Vraag of hij zich van zijn gedragingen die tot de... Bekijk de uitspraak
 ECLI:NL:GHAMS:2012:CA2992 LJN CA2992, Gerechtshof Amsterdam, 200.093.648/01
 200.093.648/01
 Moeten ex-samenwoners de door de man behaalde gokwinst delen? Bekijk de uitspraak
 ECLI:NL:GHARN:2011:BQ5123 LJN BQ5123, Gerechtshof Arnhem, 200.051.910
 200.051.910
 Geen nietigheid van het convenant betreffende de kinderalimentatie, immers daarin wordt niet afgezien van het volgens de wet verschuldigde levensonderhoud. Aangezien niet in geschil is... Bekijk de uitspraak
 ECLI:NL:GHSGR:2011:BR3893 LJN BR3893, Gerechtshof 's-Gravenhage, 200.074.260-01
 200.074.260-01
 Partneralimentatie met internationaal karakter: behoeftigheid, behoefte, draagkracht. Bekijk de uitspraak
 ECLI:NL:GHSHE:2011:BP4348 LJN BP4348, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, HV 200.063.954
 HV 200.063.954
 De man heeft zijn stellingen met betrekking tot zijn reële dan wel in redelijk te verwerven inkomen niet met bescheiden onderbouwd. Daarom gaat het hof voor de vaststelling van de... Bekijk de uitspraak


text:
 28.8.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 L 256/1
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΜΕΙΚΤΉΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ ΤΟΥ ΕΟΧ
 αριθ. 33/2014
 της 8ης Απριλίου 2014
 για την τροποποίηση του παραρτήματος I (Κτηνιατρικά και φυτοϋγειονομικά θέματα) της συμφωνίας για τον ΕΟΧ
 Η ΜΕΙΚΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΕΟΧ,
 Έχοντας υπόψη τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (εφεξής «η συμφωνία για τον ΕΟΧ»), και ιδίως το άρθρο 98,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1)
 Η εκτελεστική απόφαση 2013/76/ΕΕ της Επιτροπής, της 4ης Φεβρουαρίου 2013, για την τροποποίηση της απόφασης 2009/719/ΕΚ που επιτρέπει σε ορισμένα κράτη μέλη να αναθεωρήσουν τα ετήσια προγράμματά τους για την παρακολούθηση της ΣΕΒ (1), πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία για τον ΕΟΧ.
 (2)
 Η παρούσα απόφαση αφορά νομοθεσία σχετική με θέματα του κτηνιατρικού τομέα. Η νομοθεσία για θέματα του κτηνιατρικού τομέα δεν εφαρμόζεται στο Λιχτενστάιν, στον βαθμό που η εφαρμογή της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με το εμπόριο γεωργικών προϊόντων επεκτείνεται στο Λιχτενστάιν, όπως διευκρινίζεται στις τομεακές προσαρμογές του παραρτήματος I της συμφωνίας για τον ΕΟΧ. Ως εκ τούτου, η παρούσα απόφαση δεν εφαρμόζεται στο Λιχτενστάιν.
 (3)
 Το παράρτημα I της συμφωνίας για τον ΕΟΧ πρέπει, επομένως, να τροποποιηθεί αναλόγως,
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
 Άρθρο 1
 Υπό τον τίτλο «ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΤΗΣ ΕΖΕΣ ΚΑΙ Η ΕΠΟΠΤΕΥΟΥΣΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΖΕΣ ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΔΕΟΝΤΩΣ ΥΠΟΨΗ» στο μέρος 7.2 του κεφαλαίου Ι του παραρτήματος I της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, προστίθενται τα ακόλουθα στο σημείο 41β (απόφαση 2009/719/ΕΚ της Επιτροπής):
 «—
 32013 D 0076: Εκτελεστική απόφαση 2013/76/ΕΕ της Επιτροπής, της 4ης Φεβρουαρίου 2013 (ΕΕ L 35 της 6.2.2013, σ. 6).
 Οι διατάξεις της απόφασης, για τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας, προσαρμόζονται ως εξής:
 Στο παράρτημα προστίθενται τα εξής:
 “ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΖΕΣ ΣΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΟΥΝ ΤΟ ΕΤΗΣΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΗΣ ΣΕΒ
 —
 Νορβηγία”»
 Άρθρο 2
 Τα κείμενα της εκτελεστικής απόφασης 2013/76/ΕΕ στην ισλανδική και τη νορβηγική γλώσσα, τα οποία δημοσιεύονται στο συμπλήρωμα ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι αυθεντικά.
 Άρθρο 3
 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει στις 9 Απριλίου 2014, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν πραγματοποιηθεί όλες οι κοινοποιήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 103 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ (2).
 Άρθρο 4
 Η παρούσα απόφαση δημοσιεύεται στο τμήμα ΕΟΧ και στο συμπλήρωμα ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Βρυξέλλες, 8 Απριλίου 2014.
 Για τη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧ
 Ο Πρόεδρος
 Gianluca GRIPPA
 (1) ΕΕ L 35 της 6.2.2013, σ. 6.
 (2) Δεν έχουν αναφερθεί συνταγματικές απαιτήσεις.


text:
 31.10.2013
 EN
 Official Journal of the European Union
 L 291/28
 DECISION OF THE EEA JOINT COMMITTEE
 No 71/2013
 of 3 May 2013
 amending Annex II (Technical regulations, standards, testing and certification) to the EEA Agreement
 THE EEA JOINT COMMITTEE,
 Having regard to the Agreement on the European Economic Area (‘the EEA Agreement’), and in particular Article 98 thereof,
 Whereas:
 (1)
 Commission Regulation (EU) No 835/2012 of 18 September 2012 amending Regulation (EC) No 1907/2006 of the European Parliament and of the Council on the Registration, Evaluation, Authorisation and Restriction of Chemicals (REACH) as regards Annex XVII (Cadmium) (1) is to be incorporated into the EEA Agreement.
 (2)
 Annex II to the EEA Agreement should therefore be amended accordingly,
 HAS ADOPTED THIS DECISION:
 Article 1
 The following indent is added in point 12zc (Regulation (EC) No 1907/2006 of the European Parliament and of the Council) of Chapter XV of Annex II to the EEA Agreement:
 ‘—
 32012 R 0835: Commission Regulation (EU) No 835/2012 of 18 September 2012 (OJ L 252, 19.9.2012, p. 1).’.
 Article 2
 The text of Regulation (EU) No 835/2012 in the Icelandic and Norwegian languages, to be published in the EEA Supplement to the Official Journal of the European Union, shall be authentic.
 Article 3
 This Decision shall enter into force on 4 May 2013, provided that all the notifications under Article 103(1) of the EEA Agreement have been made (2).
 Article 4
 This Decision shall be published in the EEA Section of, and in the EEA Supplement to, the Official Journal of the European Union.
 Done at Brussels, 3 May 2013.
 For the EEA Joint Committee
 The President
 Gianluca GRIPPA
 (1) OJ L 252, 19.9.2012, p. 1.
 (2) No constitutional requirements indicated.


text:
 Avis juridique important
 |
 21994A0103(67)
 Agreement on the European Economic Area - Annex XVII - Intellectual property - List provided for in Article 65 (2)
 Official Journal L 001 , 03/01/1994 P. 0482 - 0483
 ANNEX XVIIINTELLECTUAL PROPERTY List provided for in Article 65(2)INTRODUCTIONWhen the acts referred to in this Annex contain notions or refer to procedures which are specific to the Community legal order, such as: - preambles; - the addressees of the Community acts; - references to territories or languages of the EC; - references to rights and obligations of EC Member States, their public entities, undertakings or individuals in relation to each other; and- references to information and notification procedures; Protocol 1 on horizontal adaptations shall apply, unless otherwise provided for in this Annex. ACTS REFERRED TO:1. 387 L 0054: Council Directive 87/54/EEC of 16 December 1986 on the legal protection of topographies of semiconductor products (OJ No L 24, 27.1.1987, p. 36). The provisions of the Directive shall, for the purposes of the Agreement, be read with the following adaptations: (a) in Article 1(1)(c), the reference to Article 223(1)(b) of the EEC Treaty shall be replaced by reference to Article 123 of the EEA Agreement; (b) Article 3(6) to 3(8) shall not apply; (c) Article 5(5) shall be replaced by the following: 'The exclusive rights to authorize or prohibit the acts specified in paragraph 1(b) shall not apply to any such act committed after the topography or the semiconductor product has been put on the market in a Contracting Party by the person entitled to authorize its marketing or with his consent.`2. 390 D 0510: First Council Decision 90/510/EEC of 9 October 1990 on the extension of the legal protection of topographies of semiconductor products to persons from certain countries and territories (OJ No L 285, 17.10.1990, p. 29). The provisions of the Decision shall, for the purposes of the Agreement, be read with the following adaptations: (a) in the Annex, the references to Austria and Sweden shall be deleted; (b) in addition, the following shall apply: where a country or territory listed in the Annex does not give the same protection as provided for in that Decision to persons from a Contracting Party, the Contracting Parties will use their best endeavours to ensure that such protection is given by the said country or territory to the said Contracting Party at the latest one year after the date of entry into force of this Agreement. 3. (a) 390 D 0511: Second Council Decision 90/511/EEC of 9 October 1990 on the extension of the legal protection of topographies of semiconductor products to persons from certain countries and territories (OJ No L 285, 17.10.1990, p. 31). (b) 390 D 0541: Commission Decision 90/541/EEC of 26 October 1990 in accordance with Council Decision 90/511/EEC determining the countries to the companies or other legal persons of which legal protection of topographies of semiconductors is extended (OJ No L 307, 7.11.1990, p. 21). In addition to these two Decisions, the following shall apply: the EFTA States undertake to adopt for the purposes of this Agreement Council Decision 90/511/EEC and the decisions taken by the Commission in accordance with the said Council Decision, if their application is extended beyond 31 December 1992. Ensuing amendments or replacements are to be adopted before the entry into force of the Agreement. 4. 389 L 0104: First Council Directive 89/104/EEC of 21 December 1988 to approximate the laws of the Member States relating to trade marks (OJ No L 40, 11.2.1989, p. 1). The provisions of the Directive shall, for the purposes of the Agreement, be read with the following adaptations: (a) in Article 3(2), the term 'trade mark law` shall be understood to be the trade mark law applicable in a Contracting Party; (b) in Articles 4(2)(a)(i), (2)(b) and (3), 9 and 14, the provisions concerning the Community trade mark shall not apply to EFTA States unless the Community trade mark extends to them; (c) Article 7(1) shall be replaced by the following: 'The trade mark shall not entitle the proprietor to prohibit its use in relation to goods which have been put on the market in a Contracting Party under that trade mark by the proprietor or with his consent.`5. 391 L 0250: Council Directive 91/250/EEC of 14 May 1991 on the legal protection of computer programs (OJ No L 122, 17.5.1991, p. 42). The provisions of the Directive shall, for the purposes of the Agreement, be read with the following adaptation: Article 4(c) shall be replaced by the following: 'any form of distribution to the public, including the rental, of the original computer program or of copies thereof. The first sale in a Contracting Party of a copy of a program by the rightholder or with his consent shall exhaust the distribution right within the territories of the Contracting Parties of that copy, with the exception of the right to control further rental of the program or a copy thereof.`


text:
 26.5.2015
 ET
 Euroopa Liidu Teataja
 C 171/36
 Avaliku Teenistuse Kohtu 26. märtsi 2015. aasta otsus – DO versus ESMA
 (Kohtuasi F-32/14) (1)
 ((Avalik teenistus - ESMA töötajad - Ajutine teenistuja - Lepingu pikendamata jätmine - Hindamisaruanne - Hindamisaruande hilinenud koostamine - Ebakõla üldise ja erihinnangu vahel))
 (2015/C 171/43)
 Kohtumenetluse keel: inglise
 Pooled
 Hageja: DO (esindaja: advokaat S. Pappas)
 Kostja: Euroopa Väärtpaberiturujärelevalve (esindajad: R. Vasileva ning advokaadid D. Waelbroeck ja A. Duron)
 Ese
 Nõue tühistada otsus jätta hageja ajutise teenistuja leping pikendamata negatiivse hindamisaruande tõttu, tühistada eespool nimetatud hindamisaruanne ja hüvitada kahju
 Resolutsioon
 1.
 Jätta hagi rahuldamata.
 2.
 Jätta DO kohtukulud tema enda kanda ja mõista temalt välja Euroopa Väärtpaberiturujärelevalve kohtukulud.
 (1) ELT C 184, 16.6.2014, lk 45.


text:
 26.1.2008
 ES
 Diario Oficial de la Unión Europea
 C 22/38
 Recurso interpuesto el 30 de noviembre de 2007 — Comisión de las Comunidades Europeas/República Helénica
 (Asunto C-541/07)
 (2008/C 22/67)
 Lengua de procedimiento: griego
 Partes
 Demandante: Comisión de las Comunidades Europeas (representante: M. Patakia, agente)
 Demandada: República Helénica
 Pretensiones de la parte demandante
 —
 Que se declare que la República Helénica ha incumplido las obligaciones que le incumben en virtud de los artículos 28 y 30 del Tratado CE al prohibir la aplicación en las ventanillas de los automóviles, con carácter general, de láminas de vidrio legalmente fabricadas y/o comercializadas en el mercado de otros Estados miembros de la Unión Europea mediante la resolución 12078/1343 del Ministerio de Transportes, de 3 de marzo de 2004, interpretada a la luz de la circular 45007/4795 de 28 de julio de 2004, adoptada por la Dirección de Seguridad en Carretera y Medio Ambiente.
 —
 Que se condene en costas a la República Helénica.
 Motivos y principales alegaciones
 1.
 Tras haber recibido una denuncia, la Comisión examinó la normativa interna que prohíbe la aplicación de láminas de vidrio en los parabrisas y, con carácter general, en las ventanillas de los automóviles.
 2.
 La Comisión considera que dicha prohibición no se halla comprendida dentro del ámbito de aplicación de la Directiva 92/22/CEE, en su versión modificada por la Directiva 2001/92/CE, y que, a falta de armonización a nivel comunitario, tal prohibición ha de examinarse a la luz de los artículos 28 CE y 30 CE.
 3.
 En opinión de la Comisión, esta prohibición supone una medida de efecto equivalente a las restricciones cuantitativas a la libre circulación de mercancías, contraria a lo dispuesto en el artículo 28 CE, hecho que constituye, en la práctica, un obstáculo al comercio en Grecia de dichas láminas, que se fabrican y circulan legalmente en otros Estados miembros.
 4.
 Además, la Comisión observa que las autoridades griegas no han logrado presentar pruebas suficientes ni de la justificación de la medida ni del respeto de la proporcionalidad.
 5.
 En particular, la Comisión estima que no está demostrada la existencia de criterios para comprobar, en la realización de controles, si dichas láminas cumplen determinados requisitos mínimos, como afirman las autoridades griegas.
 6.
 Por consiguiente, la Comisión considera que dicha medida legislativa supone una infracción del artículo 28 CE, que no está justificada ni con arreglo al artículo 30 CE ni por razones imperiosas de interés general, en el sentido de la jurisprudencia del Tribunal de Justicia.


text:
 5.7.2008
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 C 171/16
 A Tribunal Superior de Justicia de Madrid (Spanyolország) által 2008. április 15-én benyújtott előzetes döntéshozatal iránti kérelem – Real Sociedad de Fútbol S.A.D. és Nihat Kahveci kontra Consejo Superior de Deportes és Real Federación Española de Fútbol
 (C-152/08. sz. ügy)
 (2008/C 171/28)
 Az eljárás nyelve: spanyol
 A kérdést előterjesztő bíróság
 Tribunal Superior de Justicia de Madrid
 Az alapeljárás felei
 Felperes: Real Sociedad de Fútbol S.A.D. és Nihat Kahveci
 Alperes: Consejo Superior de Deportes és Real Federación Española de Fútbol
 Az előzetes döntéshozatalra előterjesztett kérdések
 Az Ankarában 1963. szeptember 12-én aláírt, az 1963. december 23-i 64/732/EGK tanácsi rendelettel elfogadott, Törökország és az EGK közötti társulásról szóló megállapodás (1) 37. cikke, valamint ennek 1970. november 23-i kiegészítő jegyzőkönyvével (2) ellentétes-e az, hogy egy sportszövetség valamely török állampolgárságú hivatásos sportolóra, aki az alapeljárásban szereplőhöz hasonló spanyol labdarúgóklubnál vállal szabályosan munkát, olyan szabályt alkalmaz, amely szerint a klubok az országos szinten rendezett versenyeken csak korlátozott számban indíthatnak az Európai Gazdasági Térségen kívüli harmadik államokbeli játékosokat?
 (1) Az Európai Gazdasági Közösség és Törökország között társulást létrehozó, Ankarában 1963. szeptember 12-én aláírt, és a Közösség nevében az 1963. december 23-i 64/732/EGK tanácsi határozattal (HL 1964., 217., 3685. o.; magyar nyelvű különkiadás 11. fejezet, 11. kötet, 10. o.) megkötött, jóváhagyott és megerősített megállapodás.
 (2) Az 1970. november 23-án Brüsszelben aláírt, és a Közösség nevében az 1972. december 19-i 64/732/EGK tanácsi rendelettel (HL L 293., 1. o.; magyar nyelvű különkiadás 11. fejezet, 11. kötet, 43. o.) megkötött, jóváhagyott és megerősített kiegészítő jegyzőkönyv.


text:
Pivovar Eggenberg bez nemovitostí - Písecký deník
 České Budějovice - Správce konkurzní podstaty Pivovaru Eggenberg, a. s., prohrál „soud poslední naděje" na to, že nepřijde o nemovitosti pivovaru v ceně 210 milionů korun.
 Nejvyšší soud ČR (NS) totiž zamítl jeho dovolání proti rozsudku, jímž vrchní soud zamítl žalobu o určení, že vklad nemovitého majetku pivovaru do společnosti Pivo Eggenberg A. D. 1560, s. r. o., (dále A. D.), proti stanovení obchodního podílu ve výši jen 30 % je neúčinný a majetek má být vydán do konkurzní podstaty Pivovaru Eggenberg.
 Krajský soud v Č. Budějovicích žalobě v květnu 2010 vyhověl. Vrchní soud ale konstatoval, že žalobce přes poučení o koncentraci řízení k okamžiku skončení prvního jednání netvrdil žádné skutečnosti, z nichž by bylo možno v okolnosti založení žalované shledat úmyslný neúčinný úkon. Proto žalobu zamítl.
 Žalobce podal dovolání. Podle něj šlo o úmyslně zkracující právní úkon, který by byl promlčen až po pěti letech – smyslem založení s. r. o. bylo tzv. „uklizení majetku" před věřiteli při vědomí, že pivovaru hrozí konkurs. NS ale konstatoval, že právní posouzení věci odvolacím soudem je správné, a dovolání úpadce zamítl.
 Děda týral vnučku
 Ani u Ústavního soudu ČR neuspěl J. S. se stížností na rozhodnutí trestních soudů v Táboře a NS o jeho potrestání podmínkou za týrání svěřené osoby, vnučky, fyzickým trestáním a systematickým psychickým terorem nejméně od ledna 2009 do května 2010 ve městě na Táborsku.
 Okresní soud v Táboře mu za to v květnu 2011 uložil 30 měsíců podmíněně na tři roky a krajský soud jeho odvolání zamítl. Obžalovaný pak podal dovolání. Jeho jednání prý nemělo intenzitu trestného činu. Nikdy vůči vnučce fyzický trest nepoužil, ani jakýmkoli zlým nakládáním vůči ní neprojevoval vyšší stupeň necitelnosti a bezohlednosti. Nikdy na ní nebyly zjištěny stopy fyzického násilí. Vždy s ní řešil vše po dobrém.
 Z dokazovaní i znaleckých posudků podle něho jasně vyplývá jeho upřímná starost o vnučku. Navrhoval, aby jako plnoletá byla znovu vyslechnuta, a poukázal na její písemné prohlášení, že vypovídala nepravdivě. Nejvyšší soud však loni v červenci jeho dovolání odmítl jako neopodstatněné (Deník 9. 8. 2012).
 J. S. podal ústavní stížnost. Ústavní soud uzavřel, že ani on nemá důvod pochybovat o vině stěžovatele. Jeho stížnost odmítl.