type: other

text:
„Prejudiciële verwijzing – Verkoop van stofzuigers aan particulieren – Etiket betreffende de energieklasse – Richtlijn 2010/30/EU – Gedelegeerde verordening (EU) nr. 665/2013 – Stofzuigers – Aanbrengen van andere symbolen – Oneerlijke handelspraktijken – Consumentenbescherming – Richtlijn 2005/29/EG – Artikel 7 – Ontbreken van details over de omstandigheden waaronder de energie-efficiëntie is gemeten – Misleidende omissie”
 In zaak C‐632/16,
 betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 267 VWEU, ingediend door de voorzitter van de rechtbank van koophandel Antwerpen (België) bij beslissing van 6 juli 2016, ingekomen bij het Hof op 7 december 2016, in de procedure
 samengesteld als volgt: T. von Danwitz, kamerpresident, A. Tizzano, vicepresident van het Hof, waarnemend rechter van de Vierde kamer, C. Vajda, K. Jürimäe en C. Lycourgos (rapporteur), rechters,
 gezien de stukken en na de terechtzitting op 26 oktober 2017,
 – Dyson BV en Dyson Ltd, vertegenwoordigd door P. Maeyaert en C. Van Wichelen, advocaten,
 – BSH Home Appliances NV, vertegenwoordigd door V. Raus en L. Depypere, advocaten,
 – de Belgische regering, vertegenwoordigd door J. Van Holm en P. Cottin als gemachtigden,
 – de Europese Commissie, vertegenwoordigd door A. Cleenewerck de Crayencour, K. Talabér-Ritz en E. Manhaeve als gemachtigden,
 1 Het verzoek om een prejudiciële beslissing betreft de uitlegging van gedelegeerde verordening (EU) nr. 665/2013 van de Commissie van 3 mei 2013 houdende aanvulling van richtlijn 2010/30/EU van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot de energie-etikettering van stofzuigers (PB 2013, L 192, blz. 1), en van artikel 7 van richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt en tot wijziging van richtlijn 84/450/EEG van de Raad, richtlijnen 97/7/EG, 98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad („richtlijn oneerlijke handelspraktijken”) (PB 2005, L 149, blz. 22).
 2 Dit verzoek is ingediend in het kader van een geding tussen Dyson Ltd en Dyson BV (hierna samen: „Dyson”) enerzijds en BSH Home Appliances NV (hierna: „BSH”) anderzijds, over oneerlijke handelspraktijken van BSH doordat zij heeft verzuimd om informatie te verstrekken over de energieprestaties van de door haar verkochte stofzuigers, en voorts doordat zij op de verpakking van de stofzuigers die zij verkoopt andere informatie heeft toegevoegd dan die welke moet worden vermeld op het etiket betreffende de energieklasse van stofzuigers, waarvan het model is opgenomen in bijlage II bij gedelegeerde verordening nr. 665/2013 (hierna: „energie-etiket”).
 3 Artikel 2 van richtlijn 2005/29 bepaalt:
 4 Artikel 3, lid 4, van deze richtlijn luidt:
 „In geval van strijdigheid tussen de bepalingen van deze richtlijn en andere [...] voorschriften [van de Unie] betreffende specifieke aspecten van oneerlijke handelspraktijken, prevaleren laatstgenoemde voorschriften en zijn deze van toepassing op deze specifieke aspecten.”
 5 Artikel 7 van deze richtlijn, met als opschrift „Misleidende omissies”, luidt:
 5. Overeenkomstig de [...] wetgeving [van de Unie] vereiste informatie met betrekking tot commerciële communicatie, inclusief reclame en marketing, wordt als essentieel beschouwd (een niet-limitatieve lijst staat in bijlage II).”
 6 Richtlijn 2010/30/EU van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 2010 betreffende de vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaardproductinformatie van energiegerelateerde producten (PB 2010, L 153, blz. 1), is ingetrokken bij verordening (EU) 2017/1369 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2017 tot vaststelling van een kader voor energie-etikettering en tot intrekking van richtlijn 2010/30/EU (PB 2017, L 198, blz. 1). Ten tijde van de feiten van het hoofdgeding was richtlijn 2010/30 nog van toepassing.
 7 De overwegingen 5 en 8 van richtlijn 2010/30 luidden als volgt:
 8 Artikel 1, lid 1, van die richtlijn voorzag in het volgende:
 9 Artikel 3, lid 1, van die richtlijn bepaalde:
 b) met betrekking tot de producten die onder het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen, indien dit tot misleiding of verwarring bij de eindgebruikers over het verbruik van energie of, waar van toepassing, andere essentiële hulpbronnen tijdens het gebruik kan leiden, het aanbrengen van andere etiketten, merktekens, symbolen of opschriften die niet voldoen aan de eisen van deze richtlijn en van de desbetreffende gedelegeerde handelingen, verboden wordt;
 10 Artikel 4 van die richtlijn was als volgt verwoord:
 11 Artikel 5 van richtlijn 2010/30 bepaalde:
 12 In artikel 10 van deze richtlijn was bepaald:
 Gedelegeerde verordening nr. 665/2013
 13 Overweging 5 van gedelegeerde verordening nr. 665/2013 luidt:
 „In deze verordening dienen een uniform ontwerp en een uniforme inhoud voor het etiket voor stofzuigers te worden vastgelegd.”
 14 Artikel 1, lid 1, van deze verordening bepaalt:
 15 Artikel 3, lid 1, van die verordening voorziet in het volgende:
 16 In artikel 4 van dezelfde verordening is bepaald:
 17 Volgens bijlage I bij gedelegeerde verordening nr. 665/2013 wordt de energie-efficiëntieklasse van een stofzuiger bepaald aan de hand van zijn jaarlijkse elektriciteitsverbruik, zijn reinigingsprestatieklasse, die wordt bepaald aan de hand van zijn stofopname, en zijn stofheruitstootklasse, die wordt bepaald aan de hand van zijn heruitstoot van stof.
 18 In bijlage II bij die verordening is het ontwerp van het energie-etiket vastgelegd en een opsomming gegeven van de informatie die daarop moet worden vermeld, zoals de energie-efficiëntieklasse van het betreffende stofzuigermodel, zijn reinigingsprestatieklasse en zijn stofheruitstootklasse. In deze bijlage wordt voorts gepreciseerd dat het ontwerp van het etiket moet voldoen aan punt 3.1, 3.2, of 3.3 van deze bijlage, naargelang het gaat om een stofzuiger voor algemene doeleinden, een hardevloerenstofzuiger of een tapijtstofzuiger, en dat, in afwijking daarvan, wanneer aan een bepaald model een „milieukeur” is toegekend krachtens verordening (EG) nr. 66/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 betreffende de [...]milieukeur [van de Europese Unie] (PB 2010, L 27, blz. 1) (hierna: „milieukeur van de Unie”), een kopie van deze milieukeur mag worden toegevoegd.
 19 Krachtens artikel VI.99, § 1, van het Wetboek van economisch recht (Belgisch Staatsblad, 29 maart 2013, blz. 19975) – zoals gewijzigd bij wet van 21 december 2013 (Belgisch Staatsblad, 30 december 2013, blz. 103506) – dat ertoe strekt artikel 7, lid 1, van richtlijn 2005/29 in nationaal recht om te zetten, wordt als misleidende omissie beschouwd, een handelspraktijk die in haar feitelijke context, al haar kenmerken en omstandigheden en de beperkingen van het communicatiemedium in aanmerking genomen, essentiële informatie welke de gemiddelde consument, naargelang de context, nodig heeft om een geïnformeerd besluit over een transactie te nemen, weglaat en die bijgevolg de gemiddelde consument ertoe brengt of kan brengen een besluit over een transactie te nemen dat hij anders niet had genomen.
 20 Dyson en BSH brengen allebei stofzuigers op de markt, die bij verkoop moeten worden voorzien van een energie-etiket overeenkomstig gedelegeerde verordening nr. 665/2013. Dit etiket geeft de resultaten weer van testen die met een lege stofcontainer zijn uitgevoerd. Dyson verwijt BSH met name dat zij de consument heeft misleid en dat zij zich schuldig heeft gemaakt aan oneerlijke handelspraktijken. Daarom heeft zij een vordering ingesteld bij de verwijzende rechter, de voorzitter van de rechtbank van koophandel Antwerpen (België).
 21 Om te beginnen verwerpt de verwijzende rechter het argument van Dyson dat BSH zich schuldig heeft gemaakt aan oneerlijke handelspraktijken doordat zij de energieklasse A vermeldt op de energie-etiketten van de stofzuigers die zij verkoopt. Een dergelijke indeling is immers wel degelijk het resultaat van testen met een lege stofcontainer, die volgens de verwijzende rechter de enige testen zijn waarmee het jaarlijkse energieverbruik van een stofzuiger kan worden geëvalueerd.
 22 Voorts merkt de verwijzende rechter evenwel op dat Dyson terecht stelt dat de stofzuiger niet op een normale manier wordt gebruikt wanneer de testen met een lege stofcontainer worden uitgevoerd, en dat met die testen geen vergelijking kan worden gemaakt van apparaten die op een verschillende manier functioneren, te weten, enerzijds stofzuigers zoals die welke door BSH worden verkocht, die zijn voorzien van een stofzak waarvan de poriën met stof verstopt raken naarmate de stofzuiger wordt gebruikt, waardoor de motor een hoger vermogen moet ontwikkelen, en anderzijds stofzuigers van het merk Dyson, die niet zijn voorzien van een dergelijke zak en waarvan het gebruik geen enkele invloed zou hebben op het vermogen dat de motor dient te ontwikkelen. De verwijzende rechter is bijgevolg van oordeel dat de vraag rijst of BSH de consument heeft misleid doordat zij de gekozen testmethode niet heeft gepreciseerd.
 23 In dit verband merkt de verwijzende rechter op dat BSH slechts gedelegeerde verordening nr. 665/2013 naleeft. Deze verordening regelt op een zeer gedetailleerde wijze het energie-etiket en de vermeldingen die daarop moeten voorkomen, zodat BSH, wanneer zij bepaalt welke informatie zij aan de consument meedeelt, dan ook gebonden is aan de beperkingen van dit medium. Gelet op artikel 7, leden 1 en 3, van richtlijn 2005/29, is de verwijzende rechter van oordeel dat moet worden onderzocht of BSH bij het besluit over de gegevens die worden vermeld op door haar verkochte stofzuigers over een zekere vrijheid beschikte wat het energieverbruik van deze apparaten betreft.
 24 De verwijzende rechter merkt voorts op dat BSH, naast het energie-etiket zoals vereist door gedelegeerde verordening nr. 665/2013, andere symbolen aanbrengt op haar stofzuigers, met name een groen label met de vermelding „Energy A”, dat aangeeft dat de stofzuiger qua energie-efficiëntie globaal klasse A heeft gehaald, een oranje label met de vermelding „AAAA Best rated: A in all classes”, dat aangeeft dat de stofzuiger klasse A heeft gehaald wat betreft schoonmaakprestaties op zowel tapijt als harde vloeren, energie-efficiëntie en stofheruitstoot, eneen zwart label met de afbeelding van een tapijt en de vermelding „class A Performance”, dat aangeeft dat de stofzuiger klasse A heeft gehaald wat betreft stofopname op tapijt.
 25 De verwijzende rechter merkt op dat BSH hiermee informatie verstrekt die al integraal door het energie-etiket wordt meegedeeld. Voor hem rijst de vraag of een dergelijke praktijk krachtens gedelegeerde verordening nr. 665/2013 is toegestaan.
 26 Daarop heeft de voorzitter van de rechtbank van koophandel Antwerpen de behandeling van de zaak geschorst en het Hof de volgende prejudiciële vragen gesteld:
 „1) Kan het strikt naleven van [gedelegeerde verordening nr. 665/2013] (zonder aanvulling van het etiket zoals gedefinieerd in bijlage II ervan met informatie omtrent de testomstandigheden die hebben geleid tot de indeling in een energie-efficiëntieklasse volgens bijlage I) worden beschouwd als een misleidende omissie in de zin van artikel 7 van [richtlijn 2005/29]?
 2) Verzet [gedelegeerde verordening nr. 665/2013] zich tegen de aanvulling van dit etiket met andere symbolen die dezelfde informatie meedelen?”
 27 Met zijn eerste vraag wenst de verwijzende rechter in wezen te vernemen of artikel 7 van richtlijn 2005/29 aldus moet worden uitgelegd dat het niet verstrekken van informatie aan de consument omtrent de testomstandigheden die hebben geleid tot de indeling in de op het energie-etiket aangegeven energieklasse, een „misleidende omissie” in de zin van deze bepaling vormt.
 28 Vooraf moet in herinnering worden gebracht dat richtlijn 2005/29 tot doel heeft uniforme regels voor oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten vast te stellen, teneinde tot de goede werking van de interne markt bij te dragen en een hoog niveau van consumentenbescherming tot stand te brengen (arrest van 26 oktober 2016, Canal Digital Danmark, C‐611/14, EU:C:2016:800, punt 25).
 29 In dit kader vormt de loutere vermelding op het energie-etiket van informatie die vereist is krachtens gedelegeerde verordening nr. 665/2013, zonder te preciseren onder welke omstandigheden de energie-efficiënte van een stofzuiger is gemeten, een „handelspraktijk” in de zin van artikel 2, onder d), van richtlijn 2005/29.
 30 Het begrip „handelspraktijk” wordt immers bijzonder ruim gedefinieerd, waarbij de daarmee beoogde praktijken van commerciële aard moeten zijn, namelijk van handelaars uitgaan, en bovendien rechtstreeks verband moeten houden met de verkoopbevordering, het verkopen of het leveren van hun producten aan consumenten (zie in die zin arrest van 17 oktober 2013, RLvS, C‐391/12, EU:C:2013:669, punt 37).
 31 Het verstrekken van informatie over de energie-efficiëntie van een product dat is uitgestald met het oog op de verkoop aan particulieren, of het niet-verstrekken van deze informatie, vormt wanneer zij van een handelaar uitgaat, een handelspraktijk die rechtstreeks verband houdt met de verkoop van dat product aan consumenten. Zoals de advocaat-generaal in punt 77 van zijn conclusie heeft benadrukt, is het irrelevant dat deze informatie nadelig is voor de handelaar of dat de handelaar deze informatie heeft verstrekt om aan gedelegeerde verordening nr. 665/2013 te voldoen.
 32 Met betrekking tot, in de eerste plaats, het feit dat op het energie-etiket geen informatie omtrent de testomstandigheden is verstrekt, zij opgemerkt dat artikel 3, lid 4, van richtlijn 2005/29 bepaalt dat in geval van strijdigheid tussen de bepalingen van deze richtlijn en andere voorschriften van de Unie betreffende specifieke aspecten van oneerlijke handelspraktijken, laatstgenoemde voorschriften prevaleren en van toepassing zijn op deze specifieke aspecten.
 33 In casu zijn richtlijn 2010/30 en gedelegeerde verordening nr. 665/2013 voorschriften van de Unie betreffende specifieke aspecten van oneerlijke handelspraktijken in de zin van artikel 3, lid 4, van richtlijn 2005/29. Uit de overwegingen 5 en 8 van richtlijn 2010/30 volgt weliswaar met name dat deze instrumenten in de eerste plaats tot doel hebben het milieu te beschermen, maar dat neemt niet weg dat het doel nauwkeurige, zinnige en vergelijkbare informatie te verstrekken over het specifieke energieverbruik van energiegerelateerde producten door middel van een uniform energie-etiket dat de handelaar moet aanbrengen op producten die zijn uitgestald met het oog op de verkoop aan particulieren, bijdraagt tot de consumentenbescherming.
 34 Wanneer derhalve een conflict bestaat tussen artikel 7 van richtlijn 2005/29 enerzijds, en de bepalingen van richtlijn 2010/30 en gedelegeerde verordening nr. 665/2013 anderzijds, moeten laatstgenoemde bepalingen worden toegepast overeenkomstig artikel 3, lid 4, van richtlijn 2005/29.
 35 In dit verband zij opgemerkt dat richtlijn 2010/30 en gedelegeerde verordening nr. 665/2013 aldus moeten worden uitgelegd dat op het energie-etiket geen informatie mag worden toegevoegd over de omstandigheden waaronder de energie-efficiëntie van stofzuigers is gemeten.
 36 In overweging 8 van richtlijn 2010/30 wordt immers gepreciseerd dat het nodig is voor alle producten van hetzelfde type een uniform etiket in te voeren. Aan deze doelstelling van eenvormigheid wordt uitvoering gegeven door artikel 1, lid 1, artikel 4, en artikel 10, lid 4, onder d) en g), van richtlijn 2010/30, volgens welke deze richtlijn een kader biedt voor de harmonisatie van nationale voorschriften met betrekking tot met name eindgebruikersinformatie over het energieverbruik door middel van etikettering en verstrekking van standaardinformatie, en volgens welke de lidstaten ervoor dienen te zorgen dat informatie over het verbruik van elektrische energie tijdens het gebruik van het apparaat wordt verstrekt door middel van een etiket waarvan de lay-out en de specifieke inhoudmoeten worden vastgesteld middels een gedelegeerde handeling, namelijk – wat stofzuigers betreft – gedelegeerde verordening nr. 665/2013.
 37 Zoals blijkt uit overweging 8 en artikel 10 van richtlijn 2010/30, moet met de uniformisering van de lay-out en van de op het energie-etiket vermelde gegevens, alsook het eenvoudige en beknopte karakter van dit etiket, worden bereikt dat de daarin vervatte informatie voor de eindgebruiker gemakkelijker leesbaar en vergelijkbaar wordt.
 38 Verder volgt uit overweging 5 van gedelegeerde verordening nr. 665/2013 dat in deze verordening een uniform ontwerp en een uniforme inhoud voor het etiket voor stofzuigers moeten worden vastgelegd.
 39 Het ontwerp en de inhoud van dit etiket worden specifiek vastgelegd in bijlage II bij die verordening. Bovendien is in deze bijlage bepaald dat in afwijking van het daarin nauwkeurig vastgelegde ontwerp van het energie-etiket, op dat etiket slechts een kopie van de milieukeur van de Unie mag worden toegevoegd wanneer aan het betreffende stofzuigermodel een dergelijke milieukeur is toegekend.
 40 Bijgevolg verzet gedelegeerde verordening nr. 665/2013, gelezen tegen de achtergrond van richtlijn 2010/30, zich ertegen dat andere gegevens dan, in voorkomend geval, een kopie van de milieukeur van de Unie worden toegevoegd op het energie-etiket.
 41 Dit verbod heeft tot gevolg dat artikel 7 van richtlijn 2005/29 overeenkomstig artikel 3, lid 4, van deze richtlijn geen toepassing kan vinden wanneer het energie-etiket geen informatie bevat omtrent de omstandigheden waaronder de energie-efficiëntie van een stofzuiger is getest.
 42 In de tweede plaats moet ten aanzien van het feit dat geen informatie omtrent de testomstandigheden op andere plaatsen dan het energie-etiket wordt vermeld, worden opgemerkt dat een handelspraktijk volgens artikel 7, lid 1, van richtlijn 2005/29 als misleidend wordt beschouwd indien zij in haar feitelijke context, al haar kenmerken en omstandigheden en de beperkingen van het communicatiemedium in aanmerking genomen, essentiële informatie die de gemiddelde consument, gelet op de context, nodig heeft om een geïnformeerd besluit over een transactie te nemen, weglaat en zij de gemiddelde consument er dus toe brengt of kan brengen een besluit over een transactie te nemen dat hij anders niet had genomen. Voorts volgt uit lid 5 van datzelfde artikel dat de door het Unierecht voorgeschreven informatie inzake commerciële communicatie, met inbegrip van reclame en marketing, als essentieel wordt beschouwd.
 43 In casu kunnen de omstandigheden waaronder de energie-efficiëntie van het stofzuigermodel in kwestie is gemeten, niet worden beschouwd als informatie die voor de gemiddelde consument essentieel is.
 44 Richtlijn 2010/30 heeft het gebruik van een uniform energie-etiket teneinde de eindgebruikers te informeren over het energieverbruik van bepaalde producten tijdens hun gebruik immers verplicht gesteld, en gedelegeerde verordening nr. 665/2013 omvat een uitputtende lijst van informatie omtrent het energieverbruik van een stofzuiger tijdens het gebruik ervan, die door middel van dat energie-etiket ter kennis moet worden gebracht van de consumenten, maar vereist niet dat op dat etiket wordt vermeld onder welke omstandigheden de energie-efficiëntie van een stofzuiger is gemeten. Bijgevolg moet worden opgemerkt dat uit gezamenlijke lezing van richtlijn 2010/30 en gedelegeerde verordening nr. 665/2013 volgt dat dergelijke informatie niet essentieel kan worden geacht voor de gemiddelde consument.
 45 Bijgevolg kan er geen sprake zijn van een misleidende omissie in de zin van artikel 7 van richtlijn 2005/29, wanneer geen melding wordt gemaakt van de omstandigheden waaronder de energie-efficiëntie van een stofzuiger is getest.
 46 Gelet op een en ander moet op de eerste vraag worden geantwoord dat artikel 7 van richtlijn 2005/29 aldus moet worden uitgelegd dat het niet verstrekken van informatie aan de consument omtrent de testomstandigheden die hebben geleid tot de indeling in de op het energie-etiket aangegeven energie-efficiëntieklasse, geen „misleidende omissie” in de zin van die bepaling vormt.
 47 Vooraf zij eraan herinnerd dat het vaste rechtspraak is dat het Hof in het kader van de bij artikel 267 VWEU ingestelde procedure van samenwerking tussen de nationale rechterlijke instanties en het Hof tot taak heeft om de verwijzende rechter een nuttig antwoord te geven aan de hand waarvan deze het voor hem aanhangige geding kan beslechten, en dat het Hof daartoe in voorkomend geval de hem voorgelegde vraag dient te herformuleren (zie met name arrest van 21 december 2016, Ucar en Kilic, C‐508/15 en C‐509/15, EU:C:2016:986, punt 51 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
 48 In casu staat vast dat gedelegeerde verordening nr. 665/2013, volgens welke een energie-etiket dient te worden aangebracht op elke stofzuiger die op de retailmarkt wordt verhandeld, moet worden uitgelegd in het licht van richtlijn 2010/30, waarop die verordening is gebaseerd. Derhalve moet de tweede vraag, die verband houdt met gedelegeerde verordening nr. 665/2013, zo worden geherformuleerd dat zij eveneens op richtlijn 2010/30 ziet.
 49 Voorts blijkt uit de verwijzingsbeslissing dat BSH in casu meerdere etiketten of symbolen waarin niet is voorzien bij gedelegeerde verordening nr. 665/2013, zoals met name een groen label met het opschrift „Energy A”, een oranje label met het opschrift „AAAA Best rated: A in all classes” eneen zwart label met de afbeelding van een tapijt en de vermelding „Class A Performance”, heeft aangebracht op de verpakking van de stofzuigers die zij verkoopt, naast het energie-etiket.
 50 Met zijn tweede vraag wenst de verwijzende rechter dus in wezen te vernemen of gedelegeerde verordening nr. 665/2013, gelezen tegen de achtergrond van richtlijn 2010/30, aldus moet worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzet dat andere etiketten of symbolen die de op het energie-etiket vermelde informatie in herinnering roepen, op andere plaatsen dan dit energie-etiket worden aangebracht.
 51 Vastgesteld moet worden dat het aanbrengen van onder meer etiketten en symbolen op andere plaatsen dan het energie-etiket overeenkomstig artikel 3, lid 1, onder b), van richtlijn 2010/30 verboden is, in de eerste plaats indien deze etiketten of symbolen niet voldoen aan de vereisten van deze richtlijn of van de bijhorende gedelegeerde handelingen – in casu gedelegeerde verordening nr. 665/2013 – en in de tweede plaats indien dat kan leiden tot misleiding of verwarring bij de eindgebruikers over het verbruik van energie of, waar van toepassing, andere essentiële hulpbronnen tijdens het gebruik van het elektrische apparaat. Overeenkomstig dat artikel vindt een dergelijk verbod toepassing indien aan deze tweeledige voorwaarde is voldaan.
 52 Aangezien in casu in gedelegeerde verordening nr. 665/2013 niet is voorzien in de etiketten of symbolen die BSH op de verpakking van de door haar verkochte stofzuigers heeft aangebracht, moeten zij worden geacht niet aan de vereisten van deze verordening te voldoen. Bijgevolg is het aanbrengen van deze etiketten of symbolen verboden indien dit kan leiden tot misleiding of verwarring bij de eindgebruikers over het energieverbruik van een stofzuiger tijdens zijn gebruik.
 53 Het staat aan de verwijzende rechter om, gelet op alle relevante elementen, vast te stellen of het aanbrengen van de door BSH gebruikte etiketten of symbolen een dergelijk gevaar meebrengt.
 54 Het is evenwel vaste rechtspraak van het Hof dat het in het kader van een prejudiciële verwijzing uiteindelijk aan de verwijzende rechter staat om de feiten te beoordelen, waarbij het Hof, dat de nationale rechter nuttige antwoorden dient te verschaffen, bevoegd is om op basis van met name het dossier van het hoofdgeding en van de ingediende opmerkingen aanwijzingen te geven die de verwijzende rechter in staat stellen uitspraak te doen (arrest van 5 juni 2014, I, C‐255/13, EU:C:2014:1291, punt 55 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
 55 In dit verband zij opgemerkt dat uit de bewoordingen van artikel 3, lid 1, onder b), van richtlijn 2010/30 voortvloeit dat genoemde rechter het in punt 52 van het onderhavige arrest bedoelde criterium, dat de eindgebruiker beoogt te beschermen tegen elk gevaar van misleiding of verwarring over het energieverbruik van een elektrisch apparaat tijdens zijn gebruik, strikt moet toepassen. De strikte toepassing van dit criterium wordt bevestigd door het door die richtlijn nagestreefde doel van milieubescherming, dat in punt 33 van het onderhavige arrest in herinnering is gebracht.
 56 Voorts zij opgemerkt dat in het kader van richtlijn 2005/29 het criterium van de gemiddelde – dit wil zeggen redelijk geïnformeerde, omzichtige en oplettende – consument als maatstaf wordt genomen bij de beoordeling of er sprake is van een misleidende handelspraktijk, waarbij rekening wordt gehouden met maatschappelijke, culturele en taalkundige factoren (arresten van 12 mei 2011, Ving Sverige, C‐122/10, EU:C:2011:299, punt 22, en 26 oktober 2016, Canal Digital Danmark, C‐611/14, EU:C:2016:800, punt 39). De samenhang van de vragen rechtvaardigt dat diezelfde maatstaf eveneens wordt gehanteerd in het kader van de beoordeling van het gevaar van misleiding of verwarring in de zin van artikel 3, lid 1, onder b), van richtlijn 2010/30.
 57 In dit verband kan de loutere omstandigheid dat de door BSH aangebrachte etiketten of symbolen verwijzen naar informatie die al is opgenomen in het energie-etiket, niet volstaan om een dergelijk gevaar uit te sluiten.Opgemerkt zij immers dat de door BSH gebruikte symbolen vanuit grafisch oogpunt niet identiek zijn aan die welke op het energie-etiket worden gebruikt, en voorts dat bepaalde door BSH gebruikte etiketten of symbolen dezelfde informatie herhalen maar dat voor elk etiket een andere grafische vormgeving wordt gebruikt, waardoor de indruk kan ontstaan dat het telkens om andere informatie gaat.
 58 Bijgevolg moet op de tweede vraag worden geantwoord dat gedelegeerde verordening nr. 665/2013, gelezen tegen de achtergrond van artikel 3, lid 1, onder b), van richtlijn 2010/30, aldus moet worden uitgelegd dat zij zich ertegen verzet dat etiketten of symbolen die de op het energie-etiket vermelde informatie in herinnering roepen, op andere plaatsen dan dit energie-etiket worden aangebracht, indien dat kan leiden tot misleiding of verwarring bij de eindgebruikers over het energieverbruik tijdens het gebruik van de op de retailmarkt verhandelde stofzuiger in kwestie. Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of dit het geval is, gelet op alle relevante elementen en rekening houdend met de perceptie van de gemiddelde – dat wil zeggen redelijk geïnformeerde, omzichtige en oplettende – consument, waarbij eveneens rekening wordt gehouden met maatschappelijke, culturele en taalkundige factoren.


type: wikipedia

text:
Delia Steinberg Guzmán (née le à Buenos Aires) est une philosophe, écrivaine, et pianiste. Elle est, de 1991 à 2020, la présidente de l'organisation internationale Nouvelle Acropole, et devient présidente d'honneur.
 Biographie
 Delia Steinberg Guzmán commence ses études musicales dès l’enfance et à dix-sept ans elle obtient le titre de professeur de piano et de composition du Conservatoire national de musique de Buenos Aires. Elle obtient ensuite sa licence en philosophie à l’université de Buenos Aires.
 Pour assurer la promotion des nouvelles valeurs de la musique, elle lance, en 1982, le concours international de piano qui porte son nom (Concours international de piano Delia Steinberg) et qui se tient annuellement à Madrid en Espagne avec la participation de jeunes pianistes du monde entier.
 Bibliographie sélective
 Ouvrages en français
 Philosophie à vivre, Édition des 3 Monts, 2002
 Les jeux de Maya, Éditions des 3 Monts, 2004
 Ouvrages en espagnol
 El héroe cotidiano (Le héros au quotidien), Madrid, 1a ed. 1996, 2a ed. 2002
 Amor platónico, amor sexual (Amour platonique, amour sexuel), Lima, 1998
 El arte de saber elegir (L’art de savoir choisir), Lima, 2002
 La belleza metafísica de la mujer (La beauté métaphysique de la femme), Lima, 2002
 Libertad e inexorabilidad (Liberté et inexorabilité), Madrid, 2002
 Esoterismo práctico (Ésotérisme pratique), Madrid, 2002
 La vida después de la muerte (la vie après la mort), Madrid, 2002
 ¿Qué hacemos con el corazón y la mente? (Que faisons-nous avec le cœur et la raison ?), Madrid, 2005
 ¿Soy libre realmente? (Sommes-nous réellement libres?), Lima, 2005
 Pensamientos (Pensées), Lima, 2007
 Notes et références
 Liens externes
 Concurso Internacional de Piano Delia Steinberg
 Philosophe argentin
 Naissance en janvier 1943


text:
Eryk XIV, Erik XIV (ur. 13 grudnia 1533 w Sztokholmie, zm. 26 lutego 1577 na zamku Örbyhus) – król Szwecji w latach 1560–1568.
 Życiorys
 Syn Gustawa I Wazy i Katarzyny saskiej. Także władca Estonii po jej zdobyciu w 1561.
 Uważany za zdolnego i inteligentnego monarchę. Prowadził umiejętną politykę. Jednak wkrótce jego nad wyraz bujna ambicja i stany niezrównoważenia psychicznego doprowadziły go do choroby umysłowej i obłąkania.
 Dążył do uczynienia ze Szwecji mocarstwa. W przeciwieństwie do swojego ojca, zadowolonego z istniejącego status quo i uzyskanej suwerenności, Eryk dążył do narzucenia innym państwom hegemonii w strefie Morza Bałtyckiego. Dążenia te doprowadziły do konfliktu z królem Danii (Fryderykiem II).
 W polityce wewnętrznej napotkał opozycję szlachty wspieraną przez jego przyrodniego brata, późniejszego króla Jana III. Przez większość czasu jego panowania toczyła się skandynawska wojna siedmioletnia (znana jako I wojna północna) przeciw Danii, w trakcie której skutecznie odparł wszystkie duńskie próby podboju posiadłości szwedzkich.
 Pod koniec życia stan umysłowy króla coraz bardziej się pogarszał i prowadził do represji politycznych wobec przeciwników, w tym do zamordowania członków rodziny Sture w maju 1567 r. W 1568 roku Eryk został usunięty z tronu i uwięziony przez Jana, który przejął władzę.
 Zmarł w więzieniu, prawdopodobnie otruty arszenikiem. Dokument podpisany przez Jana III i Bengta Gylta dawał strażnikom pilnującym Eryka prawo do jego otrucia, jeżeli ktokolwiek podejmowałby próbę jego uwolnienia. Późniejsze analizy jego zwłok wykazały obecność trucizny. Pochowany w katedrze w Västerås.
 Eryk przed wstąpieniem w związek małżeński był w kilku nieformalnych związkach. Z Agdą Persdotter miał trzy córki:
 Virginię Eriksdotter (1559–1633)
 Konstancję Eriksdotter (1560–1649)
 Lukrecję Eriksdotter (1564–1574)
 Z Kariną Jacobsdotter:
 prawdopodobnie nieślubny syn (zm. ok. 1565)
 Ostatecznie 4 lipca 1568 poślubił Katarzynę Månsdotter.
 (1550–1612). Z tego małżeństwa miał następujące dzieci:
 Sygrydę (1566 lub 1568–1633)
 Gustawa (1566–1607)
 Henryka (1570–1574)
 Arnolda (1572-1573)
 Przypisy
 Bibliografia
 Larsson L.-O., Arvet Efter Gustav Vasa: En Berattelse Om Fyra Kungar Och Ett Rike, Wydawnictwo "Prisma", Stockholm 2005, .
 Praca zbiorowa: Svenskt biografiskt handlexikon, Wydawnictwo "Albert Bonniers Förlag", Sztokholm 1906, [on-line] T. I. ss. 309–310. [dostęp 1 lutego 2011]
 Praca zbiorowa: Nordisk familjebok, Wydawnictwo "Nordisk familjeboks förlags aktiebolag", Sztokholm 1907, [on-line] wyd. II. T. 7. ss. 783–790. [dostęp 1 lutego 2011]
 Władcy Szwecji
 Wazowie
 Zamordowani monarchowie
 Urodzeni w 1533
 Ludzie urodzeni w Sztokholmie
 Zmarli w 1577
 Władcy Finlandii


text:
Jamais seul (Listen) est le quatrième épisode de la huitième saison de la seconde série télévisée britannique de science-fiction Doctor Who, diffusé sur BBC One le .
 Synopsis
 Le Docteur a une nouvelle théorie sur ce qui se cache au coin de notre œil ou sous notre lit. Il recrute Clara, en plein doute sentimental, pour l'aider à vérifier ses hypothèses.
 Distribution
 Peter Capaldi : Douzième Docteur
 Jenna Coleman : Clara Oswald
 Samuel Anderson : Danny Pink / Orson Pink
 Remi Gooding : Rupert Pink
 Robert Goodman : Reg
 Kiran Shah : Silhouette
 Version française
 Version française - Dubbing Brothers
 Adaptation - Olivier Lips & Rodolph Freytt
 Direction artistique - David Macaluso
 Chargée de production - Jennifer Harvey
 Mixage - Marc Lacroix
 Avec les voix de
 Philippe Résimont - le Docteur
 Marielle Ostrowski - Clara
 Frédéric Nyssen - Danny
 Robert Dubois - Surveillant de nuit
 Maho Carpino - Rupert
 Résumé
 Clara Oswald rencontre son collègue professeur de Coal Hill, Danny Pink, pour leur premier rendez-vous galant dans un restaurant. Cependant, les choses tournent vite très mal quand le sujet de son temps sous les drapeaux est mis sur la table, et ils s'offensent mutuellement par leur manque de tact. De retour chez elle, elle découvre que le Docteur l'y attend et a besoin de son aide. Alors qu'ils entrent dans le TARDIS, il se demande si tout être vivant a un compagnon permanent, en utilisant le 'rêve' que tous les enfants font qu'une main venant de dessous leur lit les saisit pendant la nuit. Clara commence par rejeter cette affirmation, mais accepte de visiter son enfance afin qu'ils puissent enquêter. Elle utilise le circuit télépathique du TARDIS pour essayer de se verrouiller sur l'événement, mais, quand son esprit est distrait par le souvenir de Danny, ils finissent dans un orphelinat du Gloucester au milieu des années 1990, où Clara a le choc de rencontrer Rupert Pink ; il s'agit de Danny, enfant, avant qu'il ne change son prénom.
 Clara essaie de convaincre Rupert qu'il n'y a rien sous son lit, alors qu'il s'en écarte tellement il en a peur. Ils rampent dessous, et à ce moment-là quelque chose s'assied dessus, bien que Rupert dise que rien d'autre n'est entré dans la pièce depuis qu'ils parlent. Sortant de leur cachette, il découvrent une silhouette sous les couvertures de Rupert, et le Docteur, qui apparaît soudain, exige qu'ils se retournent et promettent qu'ils ne la regarderont pas. Ils font ainsi, et la silhouette s'échappe par la porte. Voulant guérir Rupert de sa peur en utilisant des petits soldats de plastique sous son lit comme 'protection', Clara se trouve involontairement à l'origine de son prénom ultérieur, Danny, et de son orientation militaire, lorsque Rupert baptise le chef des soldats Dan.
 Se sentant coupable pour la façon dont elle a quitté son rendez-vous, Clara retourne au restaurant, quelques instants après que la version antérieure d'elle-même l'a quittée. Elle renoue les liens avec Danny, mais lorsqu'elle l'appelle par hasard Rupert, il devient suspicieux, se demandant comment il connait son ancien nom, et il l'accuse de délibérément se moquer de lui. Il part furieux, au moment même où une silhouette en scaphandre spatial appelle Clara vers le TARDIS. Pensant au départ que le personnage en costume est le Docteur, Clara est secouée quand il ôte son casque pour révéler un homme ayant une très forte ressemblance avec Danny, que le Docteur dit être 'Orson Pink', un des premiers voyageurs temporels de la Terre, qui serait originaire de 100 ans dans l'avenir de Clara. Le Docteur l'a récupéré à la fin de l'univers, où il était naufragé au cours de ses voyages dans le temps. Il est aussi suggéré qu'Orson a parmi ses ancêtres un voyageur du temps, et il a toujours le soldat que Clara a donné à Danny dans les années 1990 ; cela suggère que Danny et Clara sont les arrière-grands-parents d'Orson.
 Le Docteur emmène Clara et Orson au vaisseau d'Orson, et leur montre le paysage de la dernière planète de l'univers, où Orson était naufragé, et révèle que quelque chose dont le Docteur pense être l'entité, le constant et terrifiant compagnon sur lequel le Docteur enquête, tente d'entrer par un sas du vaisseau spatial. Le Docteur déverrouille la porte et force Clara et Orson à rentrer dans le TARDIS puis se confronte à l'entité. La bulle atmosphérique du vaisseau se disperse alors que le Docteur est sur le point de voir la créature, il est sauvé au dernier moment par Orson. Alors qu'il est toujours inconscient, Clara doit faire usage des circuits télépathiques du TARDIS pour échapper à la planète et à ce qui semble être une créature qui essaie d'entrer.
 Sortant du TARDIS, qui a atterri à un endroit inconnu, Clara se retrouve dans une vieille grange, où un enfant est dans son lit, pleurant sous les couvertures. Clara s'approche de l'enfant, mais est forcée de se cacher sous le lit lorsque deux personnes entrent et tentent de convaincre l'enfant de quitter son refuge. Entendant leur conversation, Clara comprend que l'enfant est en fait le Docteur, et que ses parents tentent de le convaincre de devenir un soldat parce qu'ils ne pensent pas qu'il est capable de devenir un véritable Seigneur du Temps. Après leur départ, Clara saisit accidentellement la jambe du Docteur quand il essaie de quitter son lit, et elle comprend qu'elle est le monstre sous le lit du Docteur. Après avoir convaincu le jeune Docteur de retourner dormir, elle le console, et révèle qu'un jour il reviendra dans cette grange. Clara retourne ensuite à l'intérieur du TARDIS et fait promettre au Docteur de ne jamais essayer de savoir où ils viennent de se poser, le laissant ignorant de ce qu'elle a fait.
 Ramenant Clara sur Terre et Orson à son époque, le Docteur décide qu'il n'y a pas de créature sous les lits. Clara, pendant ce temps, se rend chez Danny, où ils s'excusent pour les choses blessantes qu'ils se sont dites et ils s'embrassent.
 Continuité
 La grange dans laquelle Le Docteur enfant dort est la même que celle où Le Docteur de la Guerre tente d'utiliser le Moment dans « Le Jour du Docteur ».
 Lorsque Le Docteur se réveille dans le Tardis, il s'exclame « Des Sontariens sont en train de changer le cours de l'histoire de l'humanité ! ». (« The Sontarans are perverting the course of human history ! ») les premiers mots du Quatrième Docteur après sa régénération.
 Fuite avant diffusion
 Le script complet de cet épisode et de quelques autres de la série 8 a été mis en ligne début à la suite d'une erreur de la filiale BBC Miami. Celle-ci avait mis les fichiers sur un serveur accessible de l'extérieur, où les fichiers pouvaient être indexés par les moteurs de recherche. À la fin du mois d'août, une vidéo de travail en noir et blanc de l'épisode complet provenant de la même source a été mise en ligne.
 Réception
 L'épisode a été nommé pour un Prix Hugo.
 Références
 Lien
 Épisode de Doctor Who


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 31.3.2011
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 L 85/16
 EEZ APVIENOTĀS KOMITEJAS LĒMUMS
 Nr. 132/2010
 (2010. gada 10. decembris),
 ar ko groza EEZ līguma XIII pielikumu (Transports)
 EEZ APVIENOTĀ KOMITEJA,
 ņemot vērā Līgumu par Eiropas Ekonomikas zonu, kurā grozījumi izdarīti ar Protokolu, ar ko pielāgo Līgumu par Eiropas Ekonomikas zonu, turpmāk “Līgums”, un jo īpaši tā 98. pantu,
 tā kā:
 (1)
 Līguma XIII pielikums tika grozīts ar EEZ Apvienotās komitejas 2010. gada 10. novembra Lēmumu Nr. 123/2010 (1).
 (2)
 Līgumā ir jāiekļauj Komisijas 2009. gada 16. decembra Regula (ES) Nr. 1266/2009, ar kuru tehnikas attīstībai pielāgo Padomes Regulu (EEK) Nr. 3821/85 par reģistrācijas kontrolierīcēm, ko izmanto autotransportā (2),
 IR NOLĒMUSI ŠĀDI.
 1. pants
 Līguma XIII pielikuma 21. punktu (Padomes Direktīva (EEK) Nr. 3821/85) papildina ar šādu ievilkumu:
 “—
 32009 R 1266: Komisijas 2009. gada 16. decembra Regula (ES) Nr. 1266/2009 (OV L 339, 22.12.2009., 3. lpp.).”
 2. pants
 Regulas (ES) Nr. 1266/2009 teksts īslandiešu un norvēģu valodā, kas jāpublicē Eiropas Savienības Oficiālā Vēstneša EEZ papildinājumā, ir autentisks.
 3. pants
 Šis lēmums stājas spēkā 2010. gada 11. decembrī, ja EEZ Apvienotajai komitejai ir sniegti visi paziņojumi saskaņā ar Līguma 103. panta 1. punktu (3).
 4. pants
 Šo lēmumu publicē Eiropas Savienības Oficiālā Vēstneša EEZ iedaļā un tā EEZ papildinājumā.
 Briselē, 2010. gada 10. decembrī
 EEZ Apvienotās komitejas vārdā –
 priekšsēdētājs
 Stefán Haukur JÓHANNESSON
 (1) OV L 58, 3.3.2011., 81. lpp.
 (2) OV L 339, 22.12.2009., 3. lpp.
 (3) Konstitucionālās prasības nav norādītas.


type: legislation

text:
 14.11.2018
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 L 286/17
 РЕГЛАМЕНТ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ (ЕС) 2018/1712 НА КОМИСИЯТА
 от 13 ноември 2018 година
 за изменение на Регламент за изпълнение (ЕС) 2018/1013 за налагане на временни защитни мерки във връзка с вноса на някои стоманени продукти
 ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
 като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
 като взе предвид Регламент (ЕС) 2015/478 на Европейския парламент и на Съвета от 11 март 2015 г. (1), и по-специално член 5 и член 7 от него,
 като взе предвид Регламент (ЕС) 2015/755 на Европейския парламент и на Съвета от 29 април 2015 г. (2), и по-специално член 3 и член 4 от него,
 като има предвид, че:
 I. ОБЩА ИНФОРМАЦИЯ
 (1)
 На 18 юли 2018 г. с Регламент за изпълнение (ЕС) 2018/1013 (3) Комисията наложи временни защитни мерки във връзка с вноса на някои стоманени продукти. Южна Африка попада в обхвата на тези мерки.
 (2)
 Въпреки това съгласно член 33 от Споразумението за икономическо партньорство (СИП) между Европейския съюз и неговите държави членки, от една страна, и държавите от Южноафриканската общност за развитие (ЮАОР), от друга страна (4), държавите по СИП ЮАОР следва да бъдат изключени от обхвата на защитните мерки, приети от ЕС съгласно Споразумението на СТО за защитните мерки.
 (3)
 Понастоящем от държавите по СИП ЮАОР единствено Южна Африка е обект на временните защитни мерки по отношение на две категории продукти, а именно — горещовалцовани ламарини и ленти от неръждаема стомана (продукт от категория 8) и студеновалцовани ламарини и ленти от неръждаема стомана (продукт от категория 9).
 (4)
 Поради това Регламент за изпълнение (ЕС) 2018/1013 следва да бъде изменен, така че Южна Африка да бъде извадена от обхвата на временните мерки по отношение на тези две категории продукти.
 II. УВЕЛИЧЕНИЕ НА ВНОСА
 (5)
 Както е показано в таблиците по-долу, изключването на Южна Африка от обхвата на временните мерки не води до промяна на общите тенденции при вноса на съответните две категории продукти, който е нараснал значително.
 Продукт от категория 8
 2013 г.
 2014 г.
 2015 г.
 2016 г.
 2017 г.
 Общ внос (в тонове)
 175 816
 233 028
 269 697
 351 075
 436 173
 Индекс (2013 г. = 100)
 100
 133
 153
 200
 248
 Без Южна Африка
 157 289
 214 041
 246 965
 325 272
 407 050
 Индекс (2013 г. = 100)
 100
 136
 157
 207
 259
 Продукт от категория 9
 2013 г.
 2014 г.
 2015 г.
 2016 г.
 2017 г.
 Общ внос (в тонове)
 697 457
 1 017 613
 787 521
 843 352
 976 108
 Индекс (2013 г. = 100)
 100
 146
 113
 121
 140
 Без Южна Африка
 645 259
 954 614
 697 537
 751 259
 869 549
 Индекс (2013 г. = 100)
 100
 148
 108
 116
 135
 (6)
 Изключването на Южна Африка не се отразява и върху развитието на вноса като цяло, като се има предвид неголемия ѝ дял, представляващ по-малко от 0,5 % от общия внос през периода 2013—2017 г. Поради същата причина вносът от Южна Африка не променя заключенията от съображение 81 от Регламент за изпълнение (ЕС) 2018/1013 по отношение на въздействието на други фактори върху състоянието на промишлеността на Съюза.
 III. НИВО НА ВРЕМЕННИТЕ МЕРКИ
 (7)
 Южна Африка следва да бъде изключена от обхвата на временните защитни мерки за продукти от категории 8 и 9, а квотата за същите продукти — съответно коригирана. Вносът от Южна Африка, извършен от влизането в сила на временните защитни мерки насам, следва да бъде изключен с обратна сила при изчисляването на безмитната квота за остатъка от периода на валидност на временните мерки,
 (8)
 Мерките, предвидени в настоящия регламент, са в съответствие със становището на Комитета по защитните мерки, изготвено съгласно член 3, параграф 3 от Регламент (ЕС) 2015/478 и член 22, параграф 3 от Регламент (ЕС) 2015/755,
 ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
 Член 1
 По отношение на вноса на продуктите от категории 8 и 9 с произход от Южна Африка, изброени в приложение V към Регламент за изпълнение (ЕС) 2018/1013, не се прилагат временните защитни мерки, предвидени в Регламент за изпълнение (ЕС) 2018/1013. Приложение V към Регламент за изпълнение (ЕС) 2018/1013, отнасящо се до категории продукти 8 и 9, се заменя, както следва:
 „
 ПРИЛОЖЕНИЕ V
 Тарифни квоти
 Номер на продукта
 Пореден номер
 Категория на продукта
 Кодове по КН
 Обем на тарифната квота (в нетни тонове)
 Допълнителна митническа ставка
 8
 09.8508
 Горещовалцовани ламарини и ленти от неръждаема стомана
 7219 11 00 , 7219 12 10 , 7219 12 90 , 7219 13 10 , 7219 13 90 , 7219 14 10 , 7219 14 90 , 7219 22 10 , 7219 22 90 , 7219 23 00 , 7219 24 00 , 7220 11 00 , 7220 12 00
 178 865
 25 %
 9
 09.8509
 Студеновалцовани ламарини и ленти от неръждаема стомана
 7219 31 00 , 7219 32 10 , 7219 32 90 , 7219 33 10 , 7219 33 90 , 7219 34 10 , 7219 34 90 , 7219 35 10 , 7219 35 90 , 7219 90 20 , 7219 90 80 , 7220 20 21 , 7220 20 29 , 7220 20 41 , 7220 20 49 , 7220 20 81 , 7220 20 89 , 7220 90 20 , 7220 90 80
 423 442
 25 %
 “
 Член 2
 1. Приложение IV към Регламент за изпълнение (ЕС) 2018/1013 се изменя, доколкото засяга групи продукти 8 и 9 с произход от Южна Африка, за да отразява разпоредбите на член 1. Вписването за Южна Африка в приложение IV към Регламент за изпълнение (ЕС) 2018/1013 се заменя, както следва:
 „
 ПРИЛОЖЕНИЕ IV
 Списък на продуктите с произход от развиващите се страни, към които се прилагат временните мерки (отбелязани с „х“)
 Държава/Група продукти
 1
 2
 3
 4
 5
 6
 7
 8
 9
 12
 13
 14
 15
 16
 17
 18
 20
 21
 22
 23
 25
 26
 28
 Южна Африка
 “
 2. Стоките с произход от Южна Африка, попадащи в категории продукти 8 и 9 и внесени в ЕС след влизането в сила на Регламент (ЕС) 2018/1013, се изключват от изчисляването на безмитната квота.
 Член 3
 Настоящият регламент влиза в сила в деня след деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
 Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
 Съставено в Брюксел на 13 ноември 2018 година.
 За Комисията
 Председател
 Jean-Claude JUNCKER
 (1) ОВ L 83, 27.3.2015 г., стр. 16.
 (2) ОВ L 123, 19.5.2015 г., стр. 33.
 (3) Регламент за изпълнение (ЕС) 2018/1013 на Комисията от 17 юли 2018 г. за налагане на временни защитни мерки във връзка с вноса на някои стоманени продукти (ОВ L 181, 18.7.2018 г., стр. 39).
 (4) ОВ L 250, 16.9.2016 г., стр. 3.