text:
 26.4.2012
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 C 121/5
 MONETĀRAIS NOLĪGUMS
 starp Eiropas Savienību un Sanmarīno Republiku
 2012/C 121/02
 EIROPAS SAVIENĪBA
 un
 SANMARĪNO REPUBLIKA,
 tā kā:
 (1)
 Euro 1999. gada 1. janvārī saskaņā ar Padomes 1998. gada 3. maija Regulu (EK) Nr. 974/98 (1) aizstāja to dalībvalstu, tostarp Itālijas, valūtu, kas piedalās ekonomiskās un monetārās savienības trešajā posmā.
 (2)
 Pirms euro ieviešanas Itālija un Sanmarīno Republika bija noslēgušas divpusējos nolīgumus par monetārajiem jautājumiem un visbeidzot Convenzione monetaria tra la Repubblica Italiana e la Repubblica di San Marino, kas noslēgts 1991. gada 21. decembrī.
 (3)
 Deklarācijā Nr. 6, kas pievienota Līguma par Eiropas Savienību Nobeiguma aktam, noteikts, ka Kopienai ir jāveicina atkārtotas sarunas ar Sanmarīno Republiku par spēkā esošajiem nolīgumiem, ja tās ir vajadzīgas vienotās valūtas ieviešanas gadījumā.
 (4)
 Itālijas Republika Eiropas Kopienas vārdā 2000. gada 29. novembrī noslēdza monetāro nolīgumu ar Sanmarīno Republiku (2).
 (5)
 Saskaņā ar minēto monetāro nolīgumu Sanmarīno Republika izmanto euro kā oficiālo valūtu un piešķir likumīga maksāšanas līdzekļa statusu euro banknotēm un monētām. Sanmarīno Republikai ir jānodrošina, ka tās teritorijā tiek piemēroti Eiropas Savienības (ES) noteikumi par euro denominācijas banknotēm un monētām, tostarp noteikumi par aizsardzību pret viltošanu. Sanmarīno Republika veic visus vajadzīgos pasākumus, lai apkarotu euro viltošanu un sadarbotos ar Eiropas Komisiju, Eiropas Centrālo banku (ECB) un Eiropas Policijas biroju. Pirms tiek parakstīts sadarbības nolīgums starp Eiropas Policijas biroju un Sanmarīno Republiku, Sanmarīno Republikai ar kompetentu Itālijas iestāžu starpniecību šajā jomā jāsadarbojas ar Eiropas Policijas biroju.
 (6)
 Sanmarīno Republikai pirmām kārtām būtu jāņem vērā Finanšu darījumu darba grupas (FATF) ieteikumi, jo īpaši FATF aicinājumi biedriem un FATF veida reģionālu struktūru biedriem piemērot vajadzīgos pasākumus pret noteiktām augsta riska jurisdikcijām. Sanmarīno Republikai, kas ir pārstāvēta Ekspertu komitejā nelikumīgi iegūtu līdzekļu legalizēšanas novēršanas pasākumu un terorisma finansēšanas novērtēšanai, ir pienācīgi jāņem vērā ieteikumi, kas ir vai tiks izteikti Sanmarīno Republikas savstarpējā novērtējuma ziņojumos, lai uzlabotu tās reaģēšanu uz nelikumīgi iegūtu līdzekļu legalizēšanas draudiem.
 (7)
 Šajā nolīgumā ECB un valstu centrālajām bankām nav paredzēts pienākums iekļaut Sanmarīno Republikas finanšu instrumentus to aktīvu sarakstā(-os), kurus var izmantot Eiropas Centrālo banku sistēmas monetārās politikas operācijās.
 (8)
 Sanmarīno Republikai ir banku nozare, kas sagaida ciešāku sadarbību ar eurozonas banku nozari. Tādēļ, lai nodrošinātu vienlīdzīgākus apstākļus, Sanmarīno Republikā būtu pakāpeniski jāievieš attiecīgie ES tiesību akti banku un finanšu jomā, tiesību akti par nelikumīgi iegūtu līdzekļu legalizēšanas novēršanu, krāpšanas un viltošanas novēršanu attiecībā uz bezskaidras naudas maksāšanas līdzekļiem un prasības sniegt statistikas pārskatus.
 (9)
 Būtu jāizveido Apvienotā komiteja, kurā ir Sanmarīno Republikas, Itālijas Republikas, Komisijas un ECB pārstāvji, lai izvērtētu šā nolīguma piemērošanu, lemtu par monētu emisijas maksimālo gada apjomu un novērtētu Sanmarīno Republikas veiktos pasākumus saistībā ar attiecīgo ES tiesību aktu īstenošanu.
 (10)
 Eiropas Savienības Tiesai vajadzētu būt iestādei, kas risina jebkuru strīdu, kurš var izcelties par šā nolīguma piemērošanu,
 IR VIENOJUŠĀS ŠĀDI.
 1. pants
 Sanmarīno Republikai ir tiesības izmantot euro kā savu oficiālo valūtu saskaņā ar Padomes 1997. gada 17. jūnija Regulu (EK) Nr. 1103/97 par dažiem noteikumiem attiecībā uz euro ieviešanu (3) un 1998. gada 3. maija Regulu (EK) Nr. 974/98 par euro ieviešanu. Sanmarīno Republika piešķir euro banknotēm un monētām likumīga maksāšanas līdzekļa statusu.
 2. pants
 Sanmarīno Republika neemitē nekāda veida banknotes, monētas vai naudas aizstājējus, ja vien šādas emisijas nosacījumi nav saskaņoti ar Eiropas Savienību. Nosacījumi par euro monētu emisiju pēc šā nolīguma stāšanās spēkā ir izklāstīti nākamajos pantos.
 3. pants
 Sanmarīno Republikas emitējamo euro monētu maksimālo gada apjomu (vērtības izteiksmē) aprēķina ar šo nolīgumu izveidotā Apvienotā komiteja, saskaitot:
 —
 fiksētu daļu, kuras sākotnējais apmērs pirmajā gadā pēc šā nolīguma stāšanās spēkā ir EUR 2 600 000. Apvienotā komiteja katru gadu var pārskatīt fiksēto daļu, ņemot vērā gan inflāciju – pamatojoties uz Itālijas SPCI inflāciju – pēdējos 12 mēnešos, par kuriem aprēķināšanas brīdi ir pieejami dati, gan iespējamās tendences, kas var ietekmēt kolekcionāriem paredzēto euro monētu tirgu,
 —
 mainīgu daļu, kuru aprēķina, vidējo Itālijas Republikas monētu emisijas apjomu uz vienu iedzīvotāju par pēdējiem 12 mēnešiem, par kuriem ir pieejami dati, reizinot ar Sanmarīno Republikas iedzīvotāju skaitu.
 4. pants
 1. Ciktāl tas attiecas uz nominālvērtību, likumīga maksāšanas līdzekļa statusu, tehniskiem parametriem, vienādās puses mākslinieciskajām īpašībām un valsts puses kopīgajām mākslinieciskajām īpašībām, Sanmarīno Republikas emitētās euro monētas ir identiskas monētām, ko emitē Eiropas Savienības dalībvalstis, kas ir pieņēmušas euro.
 2. Sanmarīno Republika iepriekš nosūta savu euro monētu valsts puses paraugu Eiropas Komisijai, kas pārbauda tā atbilstību ES noteikumiem.
 5. pants
 1. Sanmarīno Republikas emitētās euro monētas kaļ Itālijas Republikas Instituto Poligrafico e Zecca dello Stato.
 2. Atkāpjoties no 1. punkta, Sanmarīno Republika ar Apvienotās komitejas piekrišanu savas monētas var kalt kādā no ES kaltuvēm, kas kaļ euro monētas, bet nav 1. punktā minētā kaltuve.
 3. Vismaz 70 % apgrozībai paredzēto euro monētu tiek laisti apgrozībā ar nominālvērtību, sākot ar nākamo gadu pēc šā nolīguma stāšanās spēkā. Pēc trīs gadiem šī procentuālā daļa sasniedz 80 %. Pēc tam Apvienotā komiteja regulāri pārbauda šīs procentuālās daļas piemērotību.
 4. Sanmarīno Republika var emitēt kolekcionāriem paredzētas euro monētas. Tās ieskaita gada maksimālajā apjomā, kas minēts 3. pantā. Sanmarīno Republikas kolekcionāriem paredzēto euro monētu emisiju veic atbilstīgi Eiropas Savienības pamatnostādnēm par kolekcionāriem paredzētajām euro monētām, kurās inter alia ir noteikts, ka ir jāpieņem konkrēti tehniskie parametri, mākslinieciskas īpašības un denominācijas, lai kolekcionāriem paredzētās euro monētas varētu atšķirt no apgrozībai paredzētajām monētām.
 6. pants
 1. Sanmarīno Republikā emitēto euro monētu apjomu pieskaita Itālijas emitēto monētu apjomam, lai saņemtu Eiropas Centrālās bankas apstiprinājumu par Itālijas Republikas kopējo emitēto apjomu saskaņā ar Līguma par Eiropas Savienības darbību 128. panta 2. punktu.
 2. Katru gadu ne vēlāk kā 1. septembrī Sanmarīno Republika paziņo Eiropas Komisijai un Itālijas Republikai nākamajā gadā emitējamo euro monētu paredzēto apjomu un nominālvērtību. Tāpat Sanmarīno Republika informē Eiropas Komisiju par minēto monētu emisijas paredzētajiem nosacījumiem, tostarp sniedz informāciju par kolekcionāriem paredzēto monētu procentuālo daļu un sīki izstrādātiem noteikumiem par apgrozībai paredzēto euro monētu ieviešanu.
 3. Tūlīt pēc šā nolīguma parakstīšanas Sanmarīno Republika sniedz 2. punktā norādīto informāciju par gadu pēc nolīguma spēkā stāšanās dienas.
 7. pants
 1. Šis nolīgums neskar Sanmarīno Republikas tiesības arī turpmāk emitēt skudo zelta monētas.
 2. Kolekcionāriem paredzētās monētas un skudo zelta monētas, ko emitējusi Sanmarīno Republika, nav likumīgs maksāšanas līdzeklis Eiropas Savienībā.
 8. pants
 1. Sanmarīno Republika apņemas, veicot tiešu transponēšanu vai līdzvērtīgas darbības, īstenot visus attiecīgos pasākumus, lai ieviestu šā nolīguma pielikumā uzskaitītos ES tiesību aktus un noteikumus šādās jomās:
 a)
 euro banknotes un monētas;
 b)
 tiesību akti banku un finanšu jomā, jo īpaši saistībā ar attiecīgo iestāžu darbību un uzraudzību;
 c)
 nelikumīgi iegūtu līdzekļu legalizācijas novēršana, krāpšanas un skaidras naudas un bezskaidras naudas maksāšanas līdzekļu viltošanas novēršana, medaļas un žetoni un statistikas pārskatu sniegšanas prasības. Saistībā ar tiesību aktiem par statistiskās informācijas vākšanu ne vēlāk kā 18 mēnešus pirms noteiktā statistikas pārskatu sniegšanas sākuma ar Eiropas Centrālo banku ir jāvienojas par sīki izstrādātiem īstenošanas noteikumiem un tehniskiem pielāgojumiem (tostarp attiecīgām atkāpēm, kas vajadzīgas, lai ņemtu vērā Sanmarīno Republikas īpašo situāciju);
 d)
 pasākumi, kas vajadzīgi euro kā vienotās valūtas izmantošanai un kas pieņemti, pamatojoties uz Līguma par Eiropas Savienības darbību 133. pantu.
 2. Tiesību aktus un noteikumus, kas minēti 1. punktā, Sanmarīno Republika īsteno līdz pielikumā minētajam termiņam, kas sākas no šā nolīguma spēkā stāšanās dienas.
 3. Maksimālais apjoms, kas noteikts 3. pantā:
 a)
 tiek automātiski un uz laiku samazināts par 1⁄3, ja un kad pielikumā noteiktais termiņš nav ievērots un tik ilgi, kamēr attiecīgie ES tiesību akti un noteikumi nav pieņemti;
 b)
 var tikt uz laiku samazināts par 1⁄2 pēc Padomes lēmuma, kas pieņemts ar kvalificētu balsu vairākumu pēc Komisijas priekšlikuma un pēc Sanmarīno Republikas pārstāvju uzklausīšanas, ja un kad Sanmarīno Republika vairāk nekā divus gadus neievēro vienu vai vairākus pielikumā minētos ES tiesību aktus un noteikumus, ko tā pieņēmusi saskaņotajā termiņā.
 Maksimālo apjomu atjauno ierastā līmenī, izmantojot to pašu procedūru, tiklīdz Sanmarīno Republika ir pieņēmusi piemērotus pasākumus, lai novērstu pagaidu samazinājuma iemeslus.
 4. Lai veicinātu attiecīgo ES tiesību aktu īstenošanu, Sanmarīno Republika var lūgt tehnisku palīdzību Eiropas Savienības delegācijas pārstāvjiem.
 5. Reizi gadā vai, ja vajadzīgs, biežāk Komisija veic grozījumus pielikumā, ņemot vērā jaunus attiecīgos ES tiesību aktus un noteikumus un spēkā esošo tiesību aktu grozījumus. Pēc tam Apvienotā komiteja lemj par piemērotu un samērīgu termiņu, līdz kuram Sanmarīno Republika īsteno pielikumam pievienotos jaunos tiesību aktus un noteikumus.
 6. Izņēmuma gadījumā Apvienotā komiteja var pārskatīt pielikumā noteikto termiņu.
 7. Atjaunināto pielikumu publicē Eiropas Savienības Oficiālajā Vēstnesī.
 9. pants
 Kredītiestādes un, attiecīgā gadījumā, pārējās finanšu iestādes, kurām ir atļauts veikt darbību Sanmarīno Republikā, var piekļūt starpbanku norēķinu un maksājumu un vērtspapīru norēķinu sistēmām eurozonā saskaņā ar attiecīgajiem noteikumiem un nosacījumiem, kurus, saskaņojot ar Eiropas Centrālo banku, ir noteikusi Itālijas banka.
 10. pants
 1. Eiropas Savienības Tiesas ekskluzīvā kompetencē ir izšķirt jebkuru strīdu starp Pusēm, kurš var rasties par šā nolīguma piemērošanu un kuru nav bijis iespējams atrisināt Apvienotajā komitejā.
 2. Ja Eiropas Savienība, ko pārstāv Eiropas Komisija un kas rīkojas atbilstīgi ieteikumam, kuru sagatavojusi ES delegācija Apvienotajā komitejā, vai Sanmarīno Republika uzskata, ka otra Puse nav izpildījusi kādu no šajā nolīgumā paredzētajiem pienākumiem, tā var celt prasību Tiesā. Tiesas spriedums Pusēm ir saistošs, un tās veic nepieciešamos pasākumus, lai izpildītu Tiesas sprieduma prasības noteiktajā termiņā.
 11. pants
 1. Tiek izveidota Apvienotā komiteja. Tajā ir Sanmarīno Republikas un Eiropas Savienības pārstāvji. Apvienotā komiteja vienprātīgi pieņem savu reglamentu. Eiropas Savienības delegācijā ir pārstāvji no Eiropas Komisijas un Itālijas Republikas, kā arī pārstāvji no Eiropas Centrālās bankas.
 2. Apvienotā komiteja tiekas vismaz reizi gadā. Par priekšsēdētāju katru gadu rotācijas kārtībā izvēlas kādu Eiropas Savienības pārstāvi vai Sanmarīno Republikas pārstāvi. Apvienotā komiteja lēmumus pieņem vienprātīgi.
 3. Apvienotā komiteja apmainās ar viedokļiem un informāciju un pieņem lēmumus, kas minēti 3., 5. un 8. pantā. Tā izvērtē Sanmarīno Republikas veiktos pasākumus un cenšas atrisināt jebkuru strīdu, kas var rasties saistībā ar šā nolīguma īstenošanu.
 4. Par Apvienotās komitejas pirmo priekšsēdētāju pēc šā nolīguma stāšanās spēkā, kā paredzēts 13. pantā, izvēlas kādu no Eiropas Savienības pārstāvjiem.
 12. pants
 Katra Puse var izbeigt šā nolīguma darbību, par to brīdinot vienu gadu iepriekš.
 13. pants
 Šis nolīgums stājas spēkā nākamā mēneša pirmajā dienā pēc tam, kad Puses viena otrai ir paziņojušas, ka saskaņā ar katrai Pusei piemērojamiem noteikumiem ir pabeigtas to ratifikācijas, noslēgšanas vai pieņemšanas procedūras.
 14. pants
 Sākot ar šā nolīguma spēkā stāšanās dienu, tiek atcelts 2000. gada 29. novembra Monetārais nolīgums. Atsauces uz 2000. gada 29. novembra nolīgumu saprot kā atsauces uz šo nolīgumu.
 Briselē, 2012. gada 27. martā, sagatavots divos eksemplāros angļu valodā.
 Eiropas Savienības vārdā –
 Eiropas Komisijas priekšsēdētāja vietnieks, kas atbild par ekonomiku, monetārajām lietām un euro,
 Olli REHN
 Sanmarīno Republikas vārdā –
 Ārlietu ministre
 Antonella MULARONI
 (1) OV L 139, 11.5.1998., 1. lpp.
 (2) OV C 209, 27.7.2001., 1. lpp.
 (3) OV L 162, 19.6.1997., 1. lpp.
 PIELIKUMS
 ĪSTENOJAMIE NOTEIKUMI
 ĪSTENOŠANAS TERMIŅŠ
 (KAS PIEMĒROJAMS KOPŠ NOLĪGUMA STĀŠANĀS SPĒKĀ)
 Nelikumīgi iegūtu līdzekļu legalizācijas novēršana
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2005. gada 26. oktobra Direktīva 2005/60/EK par to, lai nepieļautu finanšu sistēmas izmantošanu nelikumīgi iegūtu līdzekļu legalizēšanai un teroristu finansēšana (OV L 309, 25.11.2005., 15. lpp.)
 Ar grozījumiem, kas izdarīti ar:
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2007. gada 13. novembra Direktīvu 2007/64/EK par maksājumu pakalpojumiem iekšējā tirgū, ar ko groza Direktīvas 97/7/EK, 2002/65/EK, 2005/60/EK un 2006/48/EK un atceļ Direktīvu 97/5/EK (OV L 319, 5.12.2007., 1. lpp.)
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2008. gada 11. marta Direktīvu 2008/20/EK, ar ko Direktīvu 2005/60/EK par to, lai nepieļautu finanšu sistēmas izmantošanu nelikumīgi iegūtu līdzekļu legalizēšanai un teroristu finansēšanai, groza attiecībā uz Komisijai piešķirtajām ieviešanas pilnvarām (OV L 76, 19.3.2008., 46. lpp.)
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2009. gada 16. septembra Direktīvu 2009/110/EK par elektroniskās naudas iestāžu darbības sākšanu, veikšanu un konsultatīvu uzraudzību, par grozījumiem Direktīvā 2005/60/EK un Direktīvā 2006/48/EK un par Direktīvas 2000/46/EK atcelšanu (OV L 267, 10.10.2009., 7. lpp.)
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2010. gada 24. novembra Direktīvu 2010/78/ES, ar ko groza Direktīvas 98/26/EK, 2002/87/EK, 2003/6/EK, 2003/41/EK, 2003/71/EK, 2004/39/EK, 2004/109/EK, 2005/60/EK, 2006/48/EK, 2006/49/EK un 2009/65/EK attiecībā uz Eiropas Uzraudzības iestādes (Eiropas Banku iestādes), Eiropas Uzraudzības iestādes (Eiropas Apdrošināšanas un aroda pensiju iestādes) un Eiropas Uzraudzības iestādes (Eiropas Vērtspapīru un tirgu iestādes) pilnvarām (OV L 331, 15.12.2010., 120. lpp.)
 Ar papildinājumiem, kas izdarīti ar:
 Padomes 2007. gada 6. decembra Lēmumu 2007/845/TI attiecībā uz sadarbību starp dalībvalstu līdzekļu atguves dienestiem noziedzīgi iegūtu līdzekļu vai citu īpašumu meklēšanas un identificēšanas jomā (OV L 332, 18.12.2007., 103. lpp.)
 Komisijas 2006. gada 1. augusta Direktīvu 2006/70/EK, ar ko nosaka īstenošanas pasākumus Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīvai 2005/60/EK attiecībā uz “politiski ietekmējamas personas” definīciju un tehniskajiem kritērijiem vienkāršotām klienta uzticamības pārbaudes procedūrām un atbrīvojumam sakarā ar finanšu darbību, kuru veic reti vai ļoti ierobežotos apjomos (OV L 214, 4.8.2006., 29. lpp.)
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2006. gada 15. novembra Regulu (EK) Nr. 1781/2006 attiecībā uz naudas līdzekļu pārskaitījumiem pievienoto informāciju par maksātāju (OV L 345, 8.12.2006., 1. lpp.)
 Labojumu Eiropas Parlamenta un Padomes 2006. gada 15. novembra Regulā (EK) Nr. 1781/2006 attiecībā uz naudas līdzekļu pārskaitījumiem pievienoto informāciju par maksātāju (OV L 345, 8.12.2006.) (OV L 323, 8.12.2007., 59. lpp.)
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2005. gada 26. oktobra Regulu (EK) Nr. 1889/2005 par skaidras naudas kontroli, kuru ieved Kopienas teritorijā vai izved no tās (OV L 309, 25.11.2005., 9. lpp.)
 Padomes 2001. gada 26. jūnija Pamatlēmumu 2001/500/TI par noziedzīgi iegūtu līdzekļu legalizēšanu un nozieguma rīku un noziedzīgi iegūto līdzekļu identifikāciju, meklēšanu, iesaldēšanu, arestēšanu un konfiskāciju (OV L 182, 5.7.2001., 1. lpp.)
 1 gads
 Padomes 2000. gada 17. oktobra Lēmums 2000/642/TI par sadarbības pasākumiem starp dalībvalstu finanšu ziņu vākšanas vienībām attiecībā uz informācijas apmaiņu (OV L 271, 24.10.2000., 4. lpp.)
 1 gads
 Krāpšanas un viltošanas novēršana
 Padomes 2001. gada 28. jūnija Regula (EK) Nr. 1338/2001, ar kuru paredz pasākumus, kas vajadzīgi euro aizsardzībai pret viltošanu (OV L 181, 4.7.2001., 6. lpp.)
 Ar grozījumiem, kas izdarīti ar:
 Padomes 2008. gada 18. decembra Regulu (EK) Nr. 44/2009, ar ko groza Regulu (EK) Nr. 1338/2001, ar kuru paredz pasākumus, kas vajadzīgi euro aizsardzībai pret viltošanu (OV L 17, 22.1.2009., 1. lpp.)
 1 gads
 Padomes 2003. gada 8. decembra Lēmums 2003/861/EK par analīzi un sadarbību attiecībā uz viltotām euro monētām (OV L 325, 12.12.2003., 44. lpp.)
 1 gads
 Padomes 2004. gada 6. decembra Regula (EK) Nr. 2182/2004 par medaļām un žetoniem, kas līdzīgi euro monētām (OV L 373, 21.12.2004., 1. lpp.)
 Ar grozījumiem, kas izdarīti ar:
 Padomes 2008. gada 18. decembra Regulu (EK) Nr. 46/2009, ar kuru groza Regulu (EK) Nr. 2182/2004 par medaļām un žetoniem, kas līdzīgi euro monētām (OV L 17, 22.1.2009., 5. lpp.)
 1 gads
 Padomes 2000. gada 29. maija Pamatlēmums 2000/383/TI par pastiprinātu aizsardzību, izmantojot kriminālsodus un citas sankcijas, pret naudas viltošanu saistībā ar euro ieviešanu (OV L 140, 14.6.2000., 1. lpp.)
 Ar grozījumiem, kas izdarīti ar:
 Padomes 2001. gada 6. decembra Pamatlēmumu 2001/888/TI, ar ko groza Pamatlēmumu 2000/383/TI par pastiprinātu aizsardzību, izmantojot kriminālsodus un citas sankcijas, pret naudas viltošanu saistībā ar euro ieviešanu (OV L 329, 14.12.2001., 3. lpp.)
 1 gads
 Padomes 2001. gada 6. decembra Lēmums 2001/887/TI par euro aizsardzību pret viltošanu (OV L 329, 14.12.2001., 1. lpp.)
 1 gads
 Padomes 2001. gada 28. maija Pamatlēmums 2001/413/TI par krāpšanas un viltošanas apkarošanu attiecībā uz bezskaidras naudas maksāšanas līdzekļiem (OV L 149, 2.6.2001., 1. lpp.)
 1 gads
 Noteikumi par euro banknotēm un monētām
 Padomes 1998. gada 3. maija Regula (EK) Nr. 975/98 par apgrozībai paredzēto euro monētu nominālvērtībām un tehniskajiem datiem (OV L 139, 11.5.1998., 6. lpp.)
 Ar grozījumiem, kas izdarīti ar:
 Padomes 1999. gada 22. februāra Regulu (EK) Nr. 423/1999, ar ko groza Regulu (EK) Nr. 975/98 par apgrozībai paredzēto euro monētu nominālvērtībām un tehniskajiem datiem (OV L 52, 27.2.1999., 2. lpp.)
 1 gads
 Padomes 1999. gada 10. maija Secinājumi par euro monētu kvalitātes vadības sistēmu
 1 gads
 Padomes 1998. gada 23. novembra un 2002. gada 5. novembra Secinājumi par kolekcionāriem paredzētajām monētām
 1 gads
 Komisijas 2008. gada 19. decembra Ieteikums 2009/23/EK par kopīgām pamatnostādnēm attiecībā uz apgrozībai paredzēto euro monētu emisiju un to valsts pusēm (K(2008) 8625) OV L 9, 14.1.2009., 52. lpp.)
 1 gads
 Komisijas 2001. gada 22. oktobra Paziņojums 2001/C 318/03 par euro monētu vienādās puses noformējuma autortiesību aizsardzību (COM(2001) 600 galīgā redakcija) (OV C 318, 13.11.2001., 3. lpp.)
 1 gads
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2010. gada 15. decembra Regula (ES) Nr. 1210/2010 par euro monētu autentiskuma noteikšanu un rīkošanos ar apgrozībai nederīgām euro monētām (OV L 339, 22.12.2010., 1. lpp.)
 1 gads
 Eiropas Centrālās bankas 2003. gada 20. marta Pamatnostādne ECB/2003/5 par pasākumu īstenošanu, lai novērstu euro banknošu neatļautu atveidošanu, un par euro banknošu maiņu un izņemšanu no apgrozības (OV L 78, 25.3.2003., 20. lpp.)
 1 gads
 Eiropas Centrālās bankas 2003. gada 20. marta Lēmums ECB/2003/4 par euro banknošu nominālvērtībām, parametriem, atveidošanu, apmaiņu un izņemšanu no apgrozības (OV L 78, 25.3.2003., 16. lpp.)
 1 gads
 Padomes 1998. gada 23. novembra Regula (EK) Nr. 2532/98 par Eiropas Centrālās bankas pilnvarām piemērot sankcijas (OV L 318, 27.11.1998., 4.–7. lpp.)
 1 gads
 Eiropas Centrālās bankas 2010. gada 16. septembra Lēmums ECB/2010/14 par euro banknošu autentiskuma un derīguma pārbaudi, kā arī to atkārtotu laišanu apgrozībā (OV L 267, 9.10.2010., 1. lpp.)
 1 gads
 Banku un finanšu tiesības
 Komisijas 2006. gada 10. augusta Direktīva 2006/73/EK, ar ko īsteno Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīvu 2004/39/EK attiecībā uz ieguldījumu sabiedrību organizatoriskām prasībām un darbības nosacījumiem un jēdzienu definīcijām minētās direktīvas mērķiem (OV L 241, 2.9.2006., 26.–58. lpp.)
 6 gadi
 Komisijas 2006. gada 10. augusta Regula (EK) Nr. 1287/2006, ar ko īsteno Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīvu 2004/39/EK attiecībā uz ieguldījumu sabiedrību pienākumu vest uzskaiti, darījumu pārskatu sniegšanu, tirgus pārskatāmību, finanšu instrumentu pielaidi tirdzniecībai un šajā direktīvā definētajiem terminiem (OV L 241, 2.9.2006., 1.–25. lpp.)
 6 gadi
 Eiropas Parlamenta un Padomes 1997. gada 27. janvāra Direktīva 1997/5/EK par pārrobežu pārskaitījumiem (OV L 43, 14.2.1997., 25.–30. lpp.)
 6 gadi
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2006. gada 14. jūnija Direktīva 2006/49/EK par ieguldījumu sabiedrību un kredītiestāžu kapitāla pietiekamību (Pārstrādāta versija) (OV L 177, 30.6.2006., 201. lpp.)
 Ar grozījumiem, kas izdarīti ar:
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2008. gada 11. marta Direktīvu 2008/23/EK, ar ko Direktīvu 2006/49/EK par ieguldījumu sabiedrību un kredītiestāžu kapitāla pietiekamību groza attiecībā uz Komisijai piešķirtajām ieviešanas pilnvarām (OV L 76, 19.3.2008., 54. lpp.)
 Komisijas 2009. gada 7. aprīļa Direktīvu 2009/27/EK, ar ko dažus pielikumus Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīvai 2006/49/EK groza attiecībā uz riska vadības tehniskajiem noteikumiem (OV L 94, 8.4.2009., 97. lpp.)
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2009. gada 16. septembra Direktīvu 2009/111/EK, ar ko groza Direktīvu 2006/48/EK, Direktīvu 2006/49/EK un Direktīvu 2007/64/EK attiecībā uz bankām, kuras saistītas ar galvenajām iestādēm, dažiem pašu kapitāla posteņiem, lieliem riska darījumiem, uzraudzības pasākumiem un krīzes pārvaldību (OV L 302, 17.11.2009., 97. lpp.)
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2010. gada 24. novembra Direktīvu 2010/76/ES, ar ko groza Direktīvu 2006/48/EK un Direktīvu 2006/49/EK attiecībā uz kapitāla prasībām, kas piemērojamas tirdzniecības portfelim un atkārtotai vērtspapirizācijai, un attiecībā uz atalgojuma politikas uzraudzības pārbaudi (OV L 329, 14.12.10., 3. lpp.)
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2010. gada 24. novembra Direktīvu 2010/78/ES, ar ko groza Direktīvas 98/26/EK, 2002/87/EK, 2003/6/EK, 2003/41/EK, 2003/71/EK, 2004/39/EK, 2004/109/EK, 2005/60/EK, 2006/48/EK, 2006/49/EK un 2009/65/EK attiecībā uz Eiropas Uzraudzības iestādes (Eiropas Banku iestādes), Eiropas Uzraudzības iestādes (Eiropas Apdrošināšanas un aroda pensiju iestādes) un Eiropas Uzraudzības iestādes (Eiropas Vērtspapīru un tirgu iestādes) pilnvarām (OV L 331, 15.12.2010., 120. lpp.)
 4 gadi
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2006. gada 14. jūnija Direktīva 2006/48/EK par kredītiestāžu darbības sākšanu un veikšanu (pārstrādāta versija) (OV L 177, 30.6.2006., 1. lpp.)
 Ar grozījumiem, kas izdarīti ar:
 Komisijas 2007. gada 27. marta Direktīvu 2007/18/EK, ar ko groza Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīvu 2006/48/EK attiecībā uz noteiktu iestāžu iekļaušanu tās piemērošanas darbības jomā vai izslēgšanu no tās un riska darījumiem ar daudzpusējām attīstības bankām (OV L 87, 28.3.2007., 9. lpp.)
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2007. gada 5. septembra Direktīvu 2007/44/EK, ar ko groza Padomes Direktīvu 92/49/EEK un Direktīvas 2002/83/EK, 2004/39/EK, 2005/68/EK un 2006/48/EK attiecībā uz procedūras noteikumiem un vērtēšanas kritērijiem, kas piemērojami, veicot piesardzīgu novērtējumu par līdzdalības iegūšanu un palielināšanu finanšu nozarē (OV L 247, 21.9.2007., 1. lpp.)
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2007. gada 13. novembra Direktīvu 2007/64/EK par maksājumu pakalpojumiem iekšējā tirgū, ar ko groza Direktīvas 97/7/EK, 2002/65/EK, 2005/60/EK un 2006/48/EK un atceļ Direktīvu 97/5/EK (OV L 319, 5.12.2007., 1. lpp.)
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2008. gada 11. marta Direktīvu 2008/24/EK, ar ko Direktīvu 2006/48/EK par kredītiestāžu darbības sākšanu un veikšanu groza attiecībā uz Komisijai piešķirtajām ieviešanas pilnvarām (OV L 81, 20.3.2008., 38. lpp.)
 Komisijas 2009. gada 27. jūlija Direktīvu 2009/83/EK, ar ko groza dažus pielikumus Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīvai 2006/48/EK attiecībā uz riska vadības tehniskajiem noteikumiem (OV L 196, 28.7.2009., 14. lpp.)
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2009. gada 16. septembra Direktīvu 2009/110/EK par elektroniskās naudas iestāžu darbības sākšanu, veikšanu un konsultatīvu uzraudzību, par grozījumiem Direktīvā 2005/60/EK un Direktīvā 2006/48/EK un par Direktīvas 2000/46/EK atcelšanu (OV L 267, 10.10.2009., 7. lpp.)
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2009. gada 16. septembra Direktīvu 2009/111/EK, ar ko groza Direktīvu 2006/48/EK, Direktīvu 2006/49/EK un Direktīvu 2007/64/EK attiecībā uz bankām, kuras saistītas ar galvenajām iestādēm, dažiem pašu kapitāla posteņiem, lieliem riska darījumiem, uzraudzības pasākumiem un krīzes pārvaldību (OV L 302, 17.11.2009., 97. lpp.)
 Komisijas 2010. gada 9. marta Direktīvu 2010/16/ES, ar kuru groza Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīvu 2006/48/EK attiecībā uz konkrētas iestādes izslēgšanu no piemērošanas jomas (OV L 60, 10.3.2010., 15. lpp)
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2010. gada 24. novembra Direktīvu 2010/76/ES, ar ko groza Direktīvu 2006/48/EK un Direktīvu 2006/49/EK attiecībā uz kapitāla prasībām, kas piemērojamas tirdzniecības portfelim un atkārtotai vērtspapirizācijai, un attiecībā uz atalgojuma politikas uzraudzības pārbaudi (OV L 329, 14.12.10., 3. lpp.)
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2010. gada 24. novembra Direktīvu 2010/78/ES, ar ko groza Direktīvas 98/26/EK, 2002/87/EK, 2003/6/EK, 2003/41/EK, 2003/71/EK, 2004/39/EK, 2004/109/EK, 2005/60/EK, 2006/48/EK, 2006/49/EK un 2009/65/EK attiecībā uz Eiropas Uzraudzības iestādes (Eiropas Banku iestādes), Eiropas Uzraudzības iestādes (Eiropas Apdrošināšanas un aroda pensiju iestādes) un Eiropas Uzraudzības iestādes (Eiropas Vērtspapīru un tirgu iestādes) pilnvarām (OV L 331, 15.12.2010., 120. lpp.)
 4 gadi
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2009. gada 16. septembra Direktīva 2009/110/EK par elektroniskās naudas iestāžu darbības sākšanu, veikšanu un konsultatīvu uzraudzību, par grozījumiem Direktīvā 2005/60/EK un Direktīvā 2006/48/EK un par Direktīvas 2000/46/EK atcelšanu (OV L 267, 10.10.2009., 7. lpp.)
 4 gadi
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2007. gada 13. novembra Direktīva 2007/64/EK par maksājumu pakalpojumiem iekšējā tirgū, ar ko groza Direktīvas 97/7/EK, 2002/65/EK, 2005/60/EK un 2006/48/EK un atceļ Direktīvu 97/5/EK (OV L 319, 5.12.2007., 1. lpp.)
 Labojumi Eiropas Parlamenta un Padomes 2007. gada 13. novembra Direktīvā 2007/64/EK par maksājumu pakalpojumiem iekšējā tirgū, ar ko groza Direktīvas 97/7/EK, 2002/65/EK, 2005/60/EK un 2006/48/EK un atceļ Direktīvu 97/5/EK (OV L 319, 5.12.2007.) (OV L 187, 18.7.2009., 5. lpp.)
 Ar grozījumiem, kas izdarīti ar:
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2009. gada 16. septembra Direktīvu 2009/111/EK, ar ko groza Direktīvu 2006/48/EK, Direktīvu 2006/49/EK un Direktīvu 2007/64/EK attiecībā uz bankām, kuras saistītas ar galvenajām iestādēm, dažiem pašu kapitāla posteņiem, lieliem riska darījumiem, uzraudzības pasākumiem un krīzes pārvaldību (OV L 302, 17.11.2009., 97. lpp.)
 4 gadi
 Padomes 1986. gada 8. decembra Direktīva 86/635/EEK par banku un citu finanšu iestāžu gada pārskatiem un konsolidētajiem pārskatiem (OV L 372, 31.12.1986., 1. lpp.)
 Labojumi Padomes 1986. gada 8. decembra Direktīvā 86/635/EEK par banku un citu finanšu iestāžu gada pārskatiem un konsolidētajiem pārskatiem (OV L 60, 3.3.1987., 17. lpp.)
 Ar grozījumiem, kas izdarīti ar:
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2001. gada 27. septembra Direktīvu 2001/65/EK, ar ko Direktīvas 78/660/EEK, 83/349/EEK un 86/635/EEK groza attiecībā uz novērtēšanas noteikumiem, ko piemēro noteiktu veidu sabiedrību, kā arī banku un citu finanšu iestāžu gada pārskatiem un konsolidētajiem pārskatiem (OV L 283, 27.10.2001., 28. lpp.)
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2003. gada 18. jūnija Direktīvu 2003/51/EK, ar ko attiecībā uz noteikta veida sabiedrību, banku un citu finanšu iestāžu un apdrošināšanas uzņēmumu gada un konsolidētajiem pārskatiem groza Direktīvas 78/660/EEK, 83/349/EEK, 86/635/EEK un 91/674/EEK (OV L 178, 17.7.2003., 16. lpp.)
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2006. gada 14. jūnija Direktīvu 2006/46/EK, ar ko groza Padomes Direktīvas 78/660/EEK attiecībā uz noteiktu veidu sabiedrību gada pārskatiem, 83/349/EEK attiecībā uz konsolidētajiem pārskatiem, 86/635/EEK par banku un citu finanšu iestāžu gada pārskatiem un konsolidētajiem pārskatiem un 91/674/EEK par apdrošināšanas uzņēmumu gada pārskatiem un konsolidētajiem pārskatiem (OV L 224, 16.8.2006., 1. lpp.)
 4 gadi
 Eiropas Parlamenta un Padomes 1994. gada 30. maija Direktīva 94/19/EK par noguldījumu garantiju sistēmām (OV L 135, 31.5.1994., 5. lpp.)
 Ar grozījumiem, kas izdarīti ar:
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2005. gada 9. marta Direktīvu 2005/1/EK, ar ko groza Padomes Direktīvas 73/239/EEK, 85/611/EEK, 91/675/EEK, 92/49/EEK un 93/6/EEK, kā arī Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīvas 94/19/EK, 98/78/EK, 2000/12/EK, 2001/34/EK, 2002/83/EK un 2002/87/EK, lai izveidotu finanšu pakalpojumu komiteju jaunu organizatorisko struktūru (OV L 79, 24.3.2005., 9. lpp.)
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2009. gada 11. marta Direktīvu 2009/14/EK, ar ko Direktīvu 94/19/EK par noguldījumu garantiju sistēmām groza attiecībā uz seguma līmeni un izmaksas kavējumu (OV L 68, 13.3.2009., 3. lpp.)
 4 gadi
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2001. gada 4. aprīļa Direktīva 2001/24/EK par kredītiestāžu reorganizāciju un likvidāciju (OV L 125, 5.5.2001., 15. lpp.)
 6 gadi
 Padomes 1989. gada 13. februāra Direktīva 89/117/EEK par pienākumiem saistībā ar gada pārskata dokumentu publicēšanu, kas attiecas uz tādu kredītiestāžu un finanšu iestāžu kādā dalībvalstī reģistrētām filiālēm, kuru galvenais birojs nav minētajā dalībvalstī (OV L 44, 16.2.1989., 40. lpp.)
 6 gadi
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2002. gada 16. decembra Direktīva 2002/87/EK par papildu uzraudzību kredītiestādēm, apdrošināšanas uzņēmumiem un ieguldījumu sabiedrībām finanšu konglomerātos un par grozījumiem Padomes Direktīvās 73/239/EEK, 79/267/EEK, 92/49/EEK, 92/96/EEK, 93/6/EEK un 93/22/EEK, kā arī Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīvās 98/78/EK un 2000/12/EK (OV L 35, 11.2.2003., 1. lpp.)
 Ar grozījumiem, kas izdarīti ar:
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2005. gada 9. marta Direktīvu 2005/1/EK, ar ko groza Padomes Direktīvas 73/239/EEK, 85/611/EEK, 91/675/EEK, 92/49/EEK un 93/6/EEK, kā arī Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīvas 94/19/EK, 98/78/EK, 2000/12/EK, 2001/34/EK, 2002/83/EK un 2002/87/EK, lai izveidotu finanšu pakalpojumu komiteju jaunu organizatorisko struktūru (OV L 79, 24.3.2005., 9. lpp.)
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2008. gada 11. marta Direktīvu 2008/25/EK, ar ko Direktīvu 2002/87/EK par papildu uzraudzību kredītiestādēm, apdrošināšanas uzņēmumiem un ieguldījumu sabiedrībām finanšu konglomerātos groza attiecībā uz Komisijai piešķirtajām ieviešanas pilnvarām (OV L 81, 20.3.2008., 40. lpp)
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2010. gada 24. novembra Direktīvu 2010/78/ES, ar ko groza Direktīvas 98/26/EK, 2002/87/EK, 2003/6/EK, 2003/41/EK, 2003/71/EK, 2004/39/EK, 2004/109/EK, 2005/60/EK, 2006/48/EK, 2006/49/EK un 2009/65/EK attiecībā uz Eiropas Uzraudzības iestādes (Eiropas Banku iestādes), Eiropas Uzraudzības iestādes (Eiropas Apdrošināšanas un aroda pensiju iestādes) un Eiropas Uzraudzības iestādes (Eiropas Vērtspapīru un tirgu iestādes) pilnvarām (OV L 331, 15.12.2010., 120. lpp)
 6 gadi
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2004. gada 21. aprīļa Direktīva 2004/39/EK, kas attiecas uz finanšu instrumentu tirgiem un ar ko groza Padomes Direktīvas 85/611/EEK un 93/6/EEK un Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīvu 2000/12/EK un atceļ Padomes Direktīvu 93/22/EEK (OV L 145, 30.4.2004., 1. lpp.)
 Labojumi Eiropas Parlamenta un Padomes 2004. gada 21. aprīļa Direktīvā 2004/39/EK, kas attiecas uz finanšu instrumentu tirgiem un ar ko groza Padomes Direktīvas 85/611/EEK un 93/6/EEK un Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīvu 2000/12/EK un atceļ Padomes Direktīvu 93/22/EEK (OV L 45, 16.2.2005., 18. lpp.)
 Ar grozījumiem, kas izdarīti ar:
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2006. gada 5. aprīļa Direktīvu 2006/31/EK, ar kuru attiecībā uz dažiem termiņiem groza Direktīvu 2004/39/EK, kas attiecas uz finanšu instrumentu tirgiem (OV L 114, 27.4.2006., 60. lpp.)
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2007. gada 5. septembra Direktīvu 2007/44/EK, ar ko groza Padomes Direktīvu 92/49/EEK un Direktīvas 2002/83/EK, 2004/39/EK, 2005/68/EK un 2006/48/EK attiecībā uz procedūras noteikumiem un vērtēšanas kritērijiem, kas piemērojami, veicot piesardzīgu novērtējumu par līdzdalības iegūšanu un palielināšanu finanšu nozarē (OV L 247, 21.9.2007., 1. lpp.)
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2008. gada 11. marta Direktīvu 2008/10/EK, ar kuru Direktīvu 2004/39/EK, kas attiecas uz finanšu instrumentu tirgiem, groza attiecībā uz Komisijai piešķirtajām ieviešanas pilnvarām (OV L 76, 19.3.2008., 33. lpp.)
 Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīvu 2010/78/ES, ar ko groza Direktīvas 98/26/EK, 2002/87/EK, 2003/6/EK, 2003/41/EK, 2003/71/EK, 2004/39/EK, 2004/109/EK, 2005/60/EK, 2006/48/EK, 2006/49/EK un 2009/65/EK attiecībā uz Eiropas Uzraudzības iestādes (Eiropas Banku iestādes), Eiropas Uzraudzības iestādes (Eiropas Apdrošināšanas un aroda pensiju iestādes) un Eiropas Uzraudzības iestādes (Eiropas Vērtspapīru un tirgu iestādes) pilnvarām (OV L 331, 15.12.2010., 120. lpp.)
 Ar papildinājumiem, kas izdarīti ar:
 Komisijas 2006. gada 10. augusta Direktīvu 2006/73/EK, ar ko īsteno Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīvu 2004/39/EK attiecībā uz ieguldījumu sabiedrību organizatoriskām prasībām un darbības nosacījumiem un jēdzienu definīcijām minētās direktīvas mērķiem (OV L 241, 2.9.2006., 26. lpp.)
 Komisijas 2006. gada 10. augusta Regulu (EK) Nr. 1287/2006, ar ko īsteno Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīvu 2004/39/EK attiecībā uz ieguldījumu sabiedrību pienākumu vest uzskaiti, darījumu pārskatu sniegšanu, tirgus pārskatāmību, finanšu instrumentu pielaidi tirdzniecībai un šajā direktīvā definētajiem terminiem (OV L 241, 2.9.2006., 1. lpp.)
 6 gadi
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2009. gada 16. septembra Regula (EK) Nr. 924/2009 par pārrobežu maksājumiem Kopienā, ar kuru atceļ Regulu (EK) Nr. 2560/2001 (OV L 266, 9.10.2009., 11. lpp.)
 6 gadi
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2002. gada 6. jūnija Direktīva 2002/47/EK par finanšu nodrošinājuma līgumiem (OV L 168, 27.6.2002., 43. lpp.)
 Ar grozījumiem, kas izdarīti ar:
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2009. gada 6. maija Direktīvu 2009/44/EK, ar ko Direktīvu 98/26/EK par norēķinu galīgumu maksājumu un vērtspapīru norēķinu sistēmās un Direktīvu 2002/47/EK par finanšu nodrošinājuma līgumiem groza attiecībā uz saistītām sistēmām un kredītprasībām (OV L 146, 10.6.2009., 37. lpp.)
 6 gadi
 Komisijas 1997. gada 30. jūlija Ieteikums 97/489/EK attiecībā uz darījumiem ar elektronisko maksājumu instrumentiem un jo īpaši attiecībām starp kartes turētāju un emitentu (OV L 208, 2.8.1997., 52. lpp.)
 6 gadi
 Eiropas Parlamenta un Padomes 1997. gada 3. marta Direktīva 97/9/EK par ieguldītāju kompensācijas sistēmām (OV L 84, 26.3.1997., 22. lpp.)
 6 gadi
 Eiropas Parlamenta un Padomes 1998. gada 19. maija Direktīva 98/26/EK par norēķinu galīgumu maksājumu un vērtspapīru norēķinu sistēmās (OV L 166, 11.6.1998., 45. lpp.)
 Ar grozījumiem, kas izdarīti ar:
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2009. gada 6. maija Direktīvu 2009/44/EK, ar ko Direktīvu 98/26/EK par norēķinu galīgumu maksājumu un vērtspapīru norēķinu sistēmās un Direktīvu 2002/47/EK par finanšu nodrošinājuma līgumiem groza attiecībā uz saistītām sistēmām un kredītprasībām (OV L 146, 10.6.2009., 37. lpp.)
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2010. gada 24. novembra Direktīvu 2010/78/ES, ar ko groza Direktīvas 98/26/EK, 2002/87/EK, 2003/6/EK, 2003/41/EK, 2003/71/EK, 2004/39/EK, 2004/109/EK, 2005/60/EK, 2006/48/EK, 2006/49/EK un 2009/65/EK attiecībā uz Eiropas Uzraudzības iestādes (Eiropas Banku iestādes), Eiropas Uzraudzības iestādes (Eiropas Apdrošināšanas un aroda pensiju iestādes) un Eiropas Uzraudzības iestādes (Eiropas Vērtspapīru un tirgu iestādes) pilnvarām (OV L 331, 15.12.2010., 120. lpp.)
 6 gadi
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2010. gada 24. novembra Direktīva 2010/78/ES, ar ko groza Direktīvas 98/26/EK, 2002/87/EK, 2003/6/EK, 2003/41/EK, 2003/71/EK, 2004/39/EK, 2004/109/EK, 2005/60/EK, 2006/48/EK, 2006/49/EK un 2009/65/EK attiecībā uz Eiropas Uzraudzības iestādes (Eiropas Banku iestādes), Eiropas Uzraudzības iestādes (Eiropas Apdrošināšanas un aroda pensiju iestādes) un Eiropas Uzraudzības iestādes (Eiropas Vērtspapīru un tirgu iestādes) pilnvarām (OV L 331, 15.12.2010., 120. lpp.)
 4 gadi
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2010. gada 24. novembra Regula (ES) Nr. 1093/2010, ar ko izveido Eiropas Uzraudzības iestādi (Eiropas Banku iestādi), groza Lēmumu Nr. 716/2009/EK un atceļ Komisijas Lēmumu 2009/78/EK (OV L 331, 15.12.2010., 12. lpp.)
 4 gadi
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2010. gada 24. novembra Regula (ES) Nr. 1095/2010, ar ko izveido Eiropas Uzraudzības iestādi (Eiropas Vērtspapīru un tirgu iestādi), groza Lēmumu Nr. 716/2009/EK un atceļ Komisijas Lēmumu 2009/77/EK (OV L 331, 15.12.2010., 84. lpp.)
 4 gadi
 Eiropas Parlamenta un Padomes 2010. gada 24. novembra Regula (ES) Nr. 1092/2010 par Eiropas Savienības finanšu sistēmas makrouzraudzību un Eiropas Sistēmisko risku kolēģijas izveidošanu (OV L 331, 15.12.2010., 1. lpp.)
 4 gadi
 Padomes 2010. gada 17. novembra Regula (ES) Nr. 1096/2010, ar kuru Eiropas Centrālajai bankai piešķir konkrētus uzdevumus saistībā ar Eiropas Sistēmisko risku kolēģijas darbību (OV L 331, 15.12.2010., 162. lpp.)
 4 gadi
 Tiesību akti par statistiskās informācijas vākšanu (mandāta 6. panta 1. punkts)
 Eiropas Centrālās bankas 2008. gada 19. decembra Regula (EK) Nr. 25/2009 par monetāro finanšu iestāžu nozares bilanci (pārstrādāta redakcija) (ECB/2008/32) (OV L 15, 20.1.2009., 14. lpp.)
 Ar grozījumiem, kas izdarīti ar:
 Eiropas Centrālās bankas 2011. gada 25. augusta Regulu (ES) Nr. 883/2011, ar ko groza Regulu (EK) Nr. 25/2009 par monetāro finanšu iestāžu nozares bilanci (pārstrādāta redakcija) (ECB/2008/32) (OV L 228, 3.9.2011., 13. lpp.)
 4 gadi
 Eiropas Centrālās bankas 2001. gada 20. decembra Regula (EK) Nr. 63/2002 par statistiku attiecībā uz procentu likmēm, ko monetārās finanšu iestādes piemēro mājsaimniecību un nefinanšu sabiedrību noguldījumiem un aizdevumiem (ECB/2001/18) (OV L 10, 12.1.2002., 24. lpp.)
 Ar grozījumiem, kas izdarīti ar:
 Eiropas Centrālās bankas 2010. gada 23. jūlija Regulu (ES) Nr. 674/2010, ar ko groza Regulu (EK) Nr. 63/2002 (ECB/2001/18) par statistiku attiecībā uz procentu likmēm, ko monetārās finanšu iestādes piemēro mājsaimniecību un nefinanšu sabiedrību noguldījumiem un aizdevumiem (ECB/2010/7) (OV L 196, 28.7.2010., 23. lpp.)
 Eiropas Centrālās bankas 2009. gada 31. marta Regulu (EK) Nr. 290/2009, ar ko groza Regulu (EK) Nr. 63/2002 (ECB/2001/18) par statistiku attiecībā uz procentu likmēm, ko monetārās finanšu iestādes piemēro mājsaimniecību un nefinanšu sabiedrību noguldījumiem un aizdevumiem (ECB/2009/7) (OV L 94, 8.4.2009., 75. lpp.)
 Eiropas Centrālās bankas 2004. gada 16. decembra Regulu (EK) Nr. 2181/2004, ar kuru groza Regulu (EK) Nr. 2423/2001 (ECB/2001/13) par monetāro finanšu iestāžu nozares konsolidēto bilanci un Regulu (EK) Nr. 63/2002 (ECB/2001/18) par statistiku attiecībā uz procentu likmēm, ko monetārās finanšu iestādes piemēro mājsaimniecību un nefinanšu korporāciju noguldījumiem un aizdevumiem (ECB/2004/21) (OV L 371, 18.12.2004., 42. lpp.)
 4 gadi
 Eiropas Centrālās bankas 2007. gada 1. augusta Pamatnostādne ECB/2007/9 par monetāro, finanšu iestāžu un tirgu statistiku (pārstrādāta) (OV L 341, 27.12.2007., 1. lpp.)
 Labojums Eiropas Centrālās bankas 2007. gada 1. augusta Pamatnostādnē ECB/2007/9 par monetāro, finanšu iestāžu un tirgu statistiku (pārstrādāta) (OV L 84, 26.3.2008., 393. lpp.)
 Ar grozījumiem, kas izdarīti ar:
 Eiropas Centrālās bankas 2008. gada 19. decembra Pamatnostādni ECB/2008/31, ar ko groza Pamatnostādni ECB/2007/9 par monetāro, finanšu iestāžu un tirgu statistiku (pārstrādāta redakcija) (OV L 53, 26.2.2009., 76. lpp.)
 Eiropas Centrālās bankas 2009. gada 4. decembra Pamatnostādni ECB/2009/23, ar ko groza Pamatnostādni ECB/2007/9 par monetāro, finanšu iestāžu un tirgu statistiku (OV L 16, 21.1.2010., 6. lpp.)
 Eiropas Centrālās bankas 2011. gada 25. augusta Pamatnostādni ECB/2011/13, ar ko groza Pamatnostādni ECB/2007/9 par monetāro, finanšu iestāžu un tirgu statistiku (OV L 228, 3.9.2011., 37. lpp.)
 4 gadi
 Eiropas Centrālās bankas 2002. gada 21. novembra Pamatnostādne ECB/2002/7 par Eiropas Centrālās bankas statistikas ziņošanas prasībām ceturkšņa finanšu pārskatu jomā (OV L 334, 11.12.2002., 24. lpp.)
 Ar grozījumiem, kas izdarīti ar:
 Eiropas Centrālās bankas 2005. gada 17. novembra Pamatnostādni ECB/2005/13, ar ko groza Pamatnostādni ECB/2002/7 par Eiropas Centrālās bankas statistikas ziņošanas prasībām ceturkšņa finanšu kontu jomā (OV L 30, 2.2.2006., 1. lpp.)
 Eiropas Centrālās bankas 2006. gada 20. aprīļa Pamatnostādni ECB/2006/6, ar ko groza Pamatnostādni ECB/2002/7 par Eiropas Centrālās bankas statistikas ziņošanas prasībām ceturkšņa finanšu kontu jomā (OV L 115, 28.4.2006., 46. lpp.)
 Eiropas Centrālās bankas 2007. gada 15. novembra Pamatnostādni ECB/2007/13, ar ko groza Pamatnostādni ECB/2002/7 par Eiropas Centrālās bankas statistikas ziņošanas prasībām ceturkšņa finanšu pārskatu jomā (OV L 311, 29.11.2007., 47. lpp.)
 Eiropas Centrālās bankas 2008. gada 26. augusta Pamatnostādni ECB/2008/6, ar ko groza Pamatnostādni ECB/2002/7 par Eiropas Centrālās bankas statistikas ziņošanas prasībām ceturkšņa finanšu pārskatu jomā (OV L 259, 27.9.2008., 12. lpp.)
 4 gadi


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 27.5.2019
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 LI 139/1
 A BIZOTTSÁG (EU) 2019/772 VÉGREHAJTÁSI RENDELETE
 (2019. május 16.)
 az 1300/2014/EU rendeletnek az eszközleltár tekintetében a hozzáférhetőség korlátainak azonosítása, a felhasználók tájékoztatása, valamint a hozzáférhetőséggel kapcsolatos előrelépés figyelemmel kísérése és értékelése céljából történő módosításáról
 (EGT-vonatkozású szöveg)
 AZ EURÓPAI BIZOTTSÁG,
 tekintettel az Európai Unió működéséről szóló szerződésre,
 tekintettel a vasúti rendszer Európai Unión belüli kölcsönös átjárhatóságáról szóló, 2016. május 11-i (EU) 2016/797 európai parlamenti és tanácsi irányelvre (1) és különösen annak 5. cikke (11) bekezdésére,
 mivel:
 (1)
 Az 1300/2014/EU bizottsági rendelet (2) 7. cikke szerint az 1300/2014/EU rendelet mellékletének 7. fejezetét módosítani kell annak érdekében, hogy meghatározzák az eszközleltár jellemzőit, beleértve annak tartalmát, adatformátumát, funkcionális és műszaki kialakítását, üzemmódját, az adatbevitelre és -lekérésre, valamint az önértékelésre és az adatszolgáltatásért felelős szervezetek kijelölésére vonatkozó szabályokat.
 (2)
 Az (EU) 2016/796 európai parlamenti és tanácsi rendelet (3) 5. cikke (1) bekezdésének, valamint az 1300/2014/EU rendelet 7. cikke (2) bekezdésének megfelelően munkacsoportot hoztak létre annak érdekében, hogy az a hozzáférhetőség korlátainak azonosítása, a felhasználók tájékoztatása, továbbá a hozzáférhetőséggel kapcsolatos előrelépés figyelemmel kísérése és értékelése céljából javaslatot tegyen egy, az eszközleltár kapcsán gyűjtendő adatok minimális szerkezetére és tartalmára vonatkozó ajánlásra. A munkacsoport 2017 májusában fejezte be munkáját, az Ügynökség pedig ennek nyomán véglegesítette az 1300/2014/EU rendelet módosítására irányuló ERA-REC-128 ajánlást.
 (3)
 Az eszközleltár statikus, a berendezések meglétét jelző eszköz, tehát nem célja, hogy információval szolgáljon a berendezések állapotáról és működéséről.
 (4)
 Amennyiben egy állomáson vagy annak bizonyos elemein bármilyen, az 1300/2014/EU rendelet 8. cikke szerinti nemzeti végrehajtási tervben előírt korszerűsítést, felújítást vagy munkálatokat végeznek, össze kell gyűjteni az állomásra vagy annak elemeire vonatkozó, a munkálatok 1300/2014/EU rendeletnek való megfelelésével kapcsolatos információkat.
 (5)
 Az e rendeletben előírt intézkedések összhangban vannak az (EU) 2016/797 irányelv 51. cikkének (1) bekezdésével létrehozott bizottság véleményével,
 ELFOGADTA EZT A RENDELETET:
 1. cikk
 Az 1300/2014/EU rendelet a következőképpen módosul:
 1.
 A rendelet szövege a 7. cikk után a következő 7a. cikkel egészül ki:
 „7a. cikk
 A hozzáférhetőségi adatok gyűjtése, karbantartása és cseréje
 (1) 2019. június 16. után kilenc hónapon belül minden tagállam meghatározza a hozzáférhetőségi adatok gyűjtéséért, karbantartásáért és cseréjéért felelős szervezeteket.
 (2) A tagállamok kérhetik a Bizottságtól e határidő meghosszabbítását. A határidő kizárólag kivételes, megfelelően indokolt esetekben és korlátozott időre hosszabbítható meg. Indokolt esetnek tekintendő különösen, ha az Európai Unió Vasúti Ügynöksége az e rendelet hatálybalépésétől számított két hónapon belül nem bocsátja rendelkezésre teljes mértékben működőképes formában az e rendelet mellékletében meghatározott adatgyűjtő eszközt és üzemmódokat.
 (3) Minden állomás esetében ki kell jelölni egy, a hozzáférhetőségi adatok cseréjéért felelős szervezetet.
 (4) Az adatok gyűjtésének és átalakításának az e rendelet hatálybalépését követő 36 hónapon belül be kell fejeződnie.
 (5) Mindaddig, amíg a 454/2011/EU bizottsági rendelet (*1) I. mellékletének 7.2., 7.3. és 7.4. pontjában említett adatcsere-architektúra nem teljesen működőképes, a hozzáférhetőségi adatok gyűjtése ezen adatoknak az Európai Unió Vasúti Ügynöksége által üzemeltetett, az európai vasútállomások hozzáférhetőségi adatait tartalmazó adatbázisba (ERSAD) való átvitele révén történik.
 (*1) A Bizottság 454/2011/EU rendelete (2011. május 5.) a transzeurópai vasúti rendszer személyszállítási szolgáltatások telematikai alkalmazásai alrendszerére vonatkozó átjárhatósági műszaki előírásról (HL L 123., 2011.5.12., 11. o.).”"
 2.
 A melléklet e rendelet mellékletével összhangban módosul.
 2. cikk
 Ez a rendelet az Európai Unió Hivatalos Lapjában való kihirdetését követő huszadik napon lép hatályba.
 Ez a rendelet teljes egészében kötelező és közvetlenül alkalmazandó valamennyi tagállamban.
 Kelt Brüsszelben, 2019. május 16-án.
 a Bizottság részéről
 az elnök
 Jean-Claude JUNCKER
 (1) HL L 138., 2016.5.26., 44. o.
 (2) A Bizottság 1300/2014/EU rendelete (2014. november 18.) az uniós vasúti rendszernek a fogyatékossággal élő és a csökkent mozgásképességű személyek általi hozzáférhetőségével kapcsolatos átjárhatósági műszaki előírásokról (HL L 356., 2014.12.12., 110. o.).
 (3) Az Európai Parlament és a Tanács (EU) 2016/796 rendelete (2016. május 11.) az Európai Unió Vasúti Ügynökségéről és a 881/2004/EK rendelet hatályon kívül helyezéséről (HL L 138., 2016.5.26., 1. o.).
 MELLÉKLET
 Az 1300/2014/EU rendelet melléklete a következőképpen módosul:
 1.
 A 2. fejezet 2.3. szakasza az első mondat után a következő bekezdéssel egészül ki:
 „Hozzáférhetőségi adatok
 A hozzáférhetőségi adatok a személyforgalmi vasútállomások hozzáférhetőségével kapcsolatban összegyűjtendő, karbantartandó és cserélendő információkat, azaz a személyforgalmi vasútállomások jellemzőinek és berendezéseinek leírását jelentik. Ezt a leírást adott esetben az állomás ezen ÁME-nek való megfelelésével kapcsolatos információk egészítik ki.”
 2.
 A 7. fejezet 7.2. szakaszának 7.2.1. alszakasza a következő alszakaszokkal egészül ki:
 „7.2.1.1. Eszközleltár – infrastruktúra
 7.2.1.1.1. Funkcionális és műszaki kialakítás
 Az eszközleltár funkciói a következők:
 1.
 a hozzáférhetőség meglévő akadályainak és korlátainak azonosítása;
 2.
 gyakorlati tájékoztatás nyújtása a felhasználók számára;
 3.
 a hozzáférhetőséggel kapcsolatos előrelépés figyelemmel kísérése és értékelése.
 A hozzáférhetőségi adatok cseréjére szolgáló architektúráról a 454/2011/EU rendelet (telematikai alkalmazásokra vonatkozó ÁME) rendelkezik.
 A hozzáférhetőségi adatok formázására és cseréjére a következő szabványok vonatkoznak:
 1.
 CEN/TS 16614-1:2014 Tömegközlekedés – Hálózati és menetrendi adatok cseréje (NeTEx) – 1. rész: A tömegközlekedési hálózati topológiákkal kapcsolatos adatcsere formátuma 2014.5.14.
 2.
 EN 12896-1:2016 Tömegközlekedés. Referencia-adatmodell. Általános fogalmak (Transmodel)
 A tervezett különleges felhasználás tekintetében az O. függelék 1. hivatkozásában említett műszaki dokumentáció tartalmaz egy harmonizált egyedi Transmodel-profilt.
 7.2.1.1.2. A hozzáférhetőségi adatok bevitelére és az azokkal kapcsolatos önértékelésre vonatkozó szabályok
 A hozzáférhetőségi adatok bevitelére és az azokkal kapcsolatos önértékelésre a következő szabályok vonatkoznak:
 1.
 az eszközökkel kapcsolatos hozzáférhetőségi adatokat gyűjtő szervezeteknek tevékenységükben nem kell függetlennek lenniük az eszközök napi kezelésétől;
 2.
 a hozzáférhetőségi adatoknak az (EU) 2019/772 bizottsági végrehajtási rendelet (*1) hatálybalépését követően végzett első gyűjtése során az állomások ezen ÁME-nek való megfelelése nem értékeltként is bejegyezhető a leltárba;
 3.
 amennyiben egy állomáson vagy annak elemein egy ezen ÁME-hez kapcsolódó nemzeti végrehajtási tervben előírt korszerűsítést, felújítást vagy bármilyen munkálatokat végeznek, a megfelelő hozzáférhetőségi adatokat – beleértve adott esetben az ezen ÁME-nek való megfelelés státuszát – frissíteni kell;
 4.
 az ezen ÁME-nek való megfelelés státusza az ezen ÁME 6.2.4. pontjában leírt, időközi ellenőrzésre vonatkozó tanúsítvány alapján is frissíthető;
 5.
 a berendezések műszaki állapotát nem szükséges rögzíteni a leltárban.
 Az adatgyűjtő eszközt, amelynek üzemmódjait az O. függelék 2. hivatkozásában szereplő műszaki dokumentáció ismerteti, a Bizottság rendelkezésére kell bocsátani.
 Amennyiben rendelkezésre állnak strukturált hozzáférhetőségi adatok, és azok átalakíthatók a harmonizált profilnak megfelelő formátumúra, alternatív megoldásként – az átalakításukat követően – ezek az adatok is továbbíthatók. A meglévő hozzáférhetőségi adatok átalakításának módszertanát és a kommunikációs protokollt az O. függelék 3. hivatkozásában szereplő műszaki dokumentáció rögzíti.
 7.2.1.1.3. Adatlekérési szabályok
 Az ERSAD esetében:
 1.
 a nyilvánosságnak szóló információkat az Európai Unió Vasúti Ügynöksége által üzemeltetett nyilvános weboldalon keresztül kell hozzáférhetővé tenni;
 2.
 a nyilvántartásba vett nemzeti hatóságok számára lehetővé kell tenni a tagállam szempontjából lényeges valamennyi hozzáférhetőségi adat lekérését;
 3.
 a Bizottság és az Ügynökség számára minden hozzáférhetőségi adat lekérését lehetővé kell tenni.
 Az Ügynökség által üzemeltetett ERSAD adatbázis nem kapcsolható össze más adatbázisokkal.
 7.2.1.1.4. A felhasználói visszajelzések kezelésére vonatkozó szabályok
 A felhasználók visszajelzései a következő formát ölthetik:
 1.
 felhasználói szövetségek – köztük a fogyatékossággal élő személyeket képviselő szervezetek – intézményi visszajelzései: használhatók a meglévő struktúrák, feltéve, hogy azok a fogyatékossággal élő és a csökkent mozgásképességű személyek szervezeteinek képviselőit is magukban foglalják, és a megfelelő – nem feltétlenül a nemzeti – szinten tükrözik az adott helyzetet. A felhasználói visszajelzések benyújtására vonatkozó eljárást úgy kell megszervezni, hogy abban e szervezetek egyenlő feltételek mellett vehessenek részt;
 2.
 egyéni visszajelzések: a honlap látogatói számára lehetőséget kell biztosítani arra, hogy bejelentsék az egyes állomások hozzáférhetőségével kapcsolatban észlelt helytelen információkat, továbbá észrevételeik beérkezéséről visszaigazolást kell küldeni részükre.
 Az adatok gyűjtéséért, karbantartásáért és cseréjéért felelős szervezeteknek mindkét esetben megfelelően figyelembe kell venniük a felhasználóktól kapott visszajelzéseket.
 (*1) A Bizottság (EU) 2019/772 végrehajtási rendelete (2019. május 16.) az 1300/2014/EU bizottsági rendeletnek az eszközleltár tekintetében a hozzáférhetőség korlátainak azonosítása, a felhasználók tájékoztatása, valamint a hozzáférhetőséggel kapcsolatos előrelépés figyelemmel kísérése és értékelése céljából történő módosításáról (HL L 139 I., 2019.5.27., 1. o.).”"
 3.
 A rendelet a következő függelékkel egészül ki:
 „O. függelék
 A műszaki dokumentációk felsorolása
 Hivatkozás száma
 Cím
 1.
 Az állomások leírására szolgáló harmonizált, egyedi, a hálózati és menetrendi adatok cseréjére szolgáló (NeTEx-) profil.
 2.
 Az adatgyűjtő eszköz üzemmódjai
 3.
 A meglévő hozzáférhetőségi adatok átalakításának módszertana, beleértve a külső kapcsolódási pont és a kommunikációs protokoll leírását.
 (*1) A Bizottság (EU) 2019/772 végrehajtási rendelete (2019. május 16.) az 1300/2014/EU bizottsági rendeletnek az eszközleltár tekintetében a hozzáférhetőség korlátainak azonosítása, a felhasználók tájékoztatása, valamint a hozzáférhetőséggel kapcsolatos előrelépés figyelemmel kísérése és értékelése céljából történő módosításáról (HL L 139 I., 2019.5.27., 1. o.).””


type: contracts

text:
 30.6.2005
 PT
 Jornal Oficial da União Europeia
 C 160/1
 CONVENÇÃO
 SOBRE A ADESÃO DA REPÚBLICA CHECA, DA REPÚBLICA DA ESTÓNIA, DA REPÚBLICA DE CHIPRE, DA REPÚBLICA DA LETÓNIA, DA REPÚBLICA DA LITUÂNIA, DA REPÚBLICA DA HUNGRIA, DA REPÚBLICA DE MALTA, DA REPÚBLICA DA POLÓNIA, DA REPÚBLICA DA ESLOVÉNIA E DA REPÚBLICA ESLOVACA À CONVENÇÃO RELATIVA À ELIMINAÇÃO DA DUPLA TRIBUTAÇÃO EM CASO DE CORRECÇÃO DE LUCROS ENTRE EMPRESAS ASSOCIADAS
 (2005/C 160/01)
 AS ALTAS PARTES CONTRATANTES DO TRATADO QUE INSTITUI A COMUNIDADE EUROPEIA,
 SUA MAJESTADE O REI DOS BELGAS,
 O PRESIDENTE DA REPÚBLICA CHECA,
 SUA MAJESTADE A RAINHA DA DINAMARCA,
 O PRESIDENTE DA REPÚBLICA FEDERAL DA ALEMANHA,
 O PRESIDENTE DA REPÚBLICA DA ESTÓNIA,
 O PRESIDENTE DA REPÚBLICA HELÉNICA,
 SUA MAJESTADE O REI DE ESPANHA,
 O PRESIDENTE DA REPÚBLICA FRANCESA,
 A PRESIDENTE DA IRLANDA,
 O PRESIDENTE DA REPÚBLICA ITALIANA,
 O PRESIDENTE DA REPÚBLICA DE CHIPRE,
 O CONSELHO DE MINISTROS DA REPÚBLICA DA LETÓNIA,
 O PRESIDENTE DA REPÚBLICA DA LITUÂNIA,
 SUA ALTEZA REAL O GRÃO-DUQUE DO LUXEMBURGO,
 O PRESIDENTE DA REPÚBLICA DA HUNGRIA,
 O PRESIDENTE DE MALTA,
 SUA MAJESTADE A RAINHA DOS PAÍSES BAIXOS,
 O PRESIDENTE FEDERAL DA REPÚBLICA DA ÁUSTRIA,
 O PRESIDENTE DA REPÚBLICA DA POLÓNIA,
 O PRESIDENTE DA REPÚBLICA PORTUGUESA,
 O PRESIDENTE DA REPÚBLICA DA ESLOVÉNIA,
 O PRESIDENTE DA REPÚBLICA DA ESLOVÁQUIA,
 O PRESIDENTE DA REPÚBLICA DA FINLÂNDIA,
 O GOVERNO DO REINO DA SUÉCIA,
 SUA MAJESTADE A RAINHA DO REINO UNIDO DA GRÃ-BRETANHA E IRLANDA DO NORTE,
 ACORDARAM NO SEGUINTE:
 Artigo 1.o
 A República Checa, a República da Estónia, a República de Chipre, a República da Letónia, a República da Lituânia, a República da Hungria, a República de Malta, a República da Polónia, a República da Eslovénia e a República Eslovaca aderem à Convenção relativa à eliminação da dupla tributação em caso de correcção de lucros entre empresas associadas, assinada em Bruxelas, em 23 de Julho de 1990, com as adaptações e alterações nela introduzidas pela Convenção sobre a adesão da República da Áustria, da República da Finlândia e do Reino da Suécia à Convenção relativa à eliminação da dupla tributação em caso de correcção de lucros entre empresas associadas, assinada em Bruxelas, em 21 de Dezembro de 1995, e pelo protocolo de alteração da Convenção relativa à eliminação da dupla tributação em caso de correcção de lucros entre empresas associadas, assinado em Bruxelas em 25 de Maio de 1999.
 Artigo 2.o
 A Convenção relativa à eliminação da dupla tributação em caso de correcção de lucros entre empresas associadas é alterada do seguinte modo:
 1.
 No n.o 2 do artigo 2.o:
 a)
 A seguir à alínea a) é aditada a seguinte alínea:
 «b)
 Na República Checa:
 —
 daň z příjmů fyzických osob
 —
 daň z příjmů právnických osob»
 ;
 b)
 A alínea b) passa a alínea c) e passa a ter a seguinte redacção:
 «c)
 Na Dinamarca:
 —
 indkomstskat til staten,
 —
 den kommunale indkomstskat,
 —
 den amtskommunale indkomstskat»
 ;
 c)
 A alínea c) passa a alínea d);
 d)
 A seguir à alínea d) é aditada a seguinte alínea:
 «e)
 Na República da Estónia:
 —
 tulumaks»
 ;
 e)
 A alínea d) passa a alínea f);
 f)
 A alínea e) passa a alínea g) e passa a ter a seguinte redacção:
 «g)
 Em Espanha:
 —
 impuesto sobre la Renta de las Personas Físicas,
 —
 impuesto sobre Sociedades,
 —
 impuesto sobre la Renta de no Residentes»
 ;
 g)
 A alínea f) passa a alínea h);
 h)
 A alínea g) passa a alínea i);
 i)
 A alínea h) passa a alínea j) e passa a ter a seguinte redacção:
 «j)
 Em Itália:
 —
 imposta sul reddito delle persone fisiche,
 —
 imposta sul reddito delle società,
 —
 imposta regionale sulle attività produttive.»
 ;
 j)
 A seguir à alínea j) são aditadas as seguintes alíneas:
 «k)
 Na República de Chipre:
 —
 Φόρος Εισοδήματος,
 —
 Έκτακτη Εισφορά για την Άμυνα της Δημοκρατίας;
 l)
 Na República da Letónia:
 —
 uzņēmumu ienākuma nodoklis,
 —
 iedzīvotāju ienākuma nodoklis;
 m)
 Na República da Lituânia:
 —
 Gyventojų pajamų mokestis,
 —
 Pelno mokestis»
 ;
 k)
 A alínea i) passa a alínea n);
 l)
 A seguir à alínea n) são aditadas as seguintes alíneas:
 «o)
 Na República da Hungria:
 —
 személyi jövedelemadó,
 —
 társasági adó,
 —
 osztalékadó;
 p)
 Na República de Malta:
 —
 taxxa fuq l — income.»
 ;
 m)
 A alínea j) passa a alínea q);
 n)
 A alínea k) passa a alínea r);
 o)
 A seguir à alínea r) é aditada a seguinte alínea:
 «s)
 Na República da Polónia:
 —
 podatek dochodowy od osób fizycznych,
 —
 podatek dochodowy od osób prawnych.»
 ;
 p)
 A alínea l) passa a alínea t);
 q)
 A seguir à alínea t) são aditadas as seguintes alíneas:
 «u)
 Na República da Eslovénia:
 —
 dohodnina,
 —
 davek od dobička pravnih oseb;
 v)
 Na República Eslovaca:
 —
 daň z príjmov právnických osôb,
 —
 daň z príjmov fyzických osôb.»
 ;
 r)
 A alínea m) passa a alínea w);
 s)
 A alínea n) passa a alínea x) e passa a ter a seguinte redacção:
 «x)
 Na Suécia:
 —
 statlig inkomstskatt,
 —
 kupongskatt,
 —
 kommunal inkomstskatt.»
 ;
 t)
 A alínea o) passa a alínea y);
 2.
 No artigo 3.o, são aditados os seguintes travessões ao n.o 1:
 «—
 Na República Checa:
 —
 Ministr financí ou um representante autorizado,
 —
 Na República da Estónia:
 —
 Rahandusminister ou um representante autorizado,
 —
 Na República de Chipre:
 —
 Ο Υπουργός Οικονομικών ou um representante autorizado,
 —
 Na República da Letónia:
 —
 Valsts ieņēmumu dienests
 —
 Na República da Lituânia:
 —
 Finansu ministras ou um representante autorizado,
 —
 Na República da Hungria:
 —
 a pénzügyminiszter ou um representante autorizado,
 —
 Na República de Malta:
 —
 il-Ministru responsabbli ghall-finanzi ou um representante autorizado,
 —
 Na República da Polónia:
 —
 Minister Finansów ou um representante autorizado,
 —
 Na República da Eslovénia
 —
 Ministrstvo za finance ou um representante autorizado,
 —
 Na República Eslovaca:
 —
 Minister financií ou um representante autorizado.»
 .
 3.
 No artigo 3.o, o travessão:
 «—
 Na Itália:
 Il Ministro delle Finanze ou um representante autorizado»
 ,
 passa a ter a seguinte redacção:
 «
 —
 Em Itália:
 Il Capo del Dipartimento per le Politiche Fiscali ou um representante autorizado.»
 .
 Artigo 3.o
 O Secretário-Geral do Conselho da União Europeia remeterá aos Governos da República Checa, da República da Estónia, da República de Chipre, da República da Letónia, da República da Lituânia, da República da Hungria, da República de Malta, da República da Polónia, da República da Eslovénia e da República Eslovaca uma cópia autenticada:
 —
 da Convenção relativa à eliminação da dupla tributação em caso de correcção de lucros entre empresas associadas,
 —
 da Convenção sobre a adesão da República da Áustria, da República da Finlândia e do Reino da Suécia à Convenção relativa à eliminação da dupla tributação em caso de correcção de lucros entre empresas associadas,
 e
 —
 do Protocolo de alteração da Convenção relativa à eliminação da dupla tributação em caso de correcção de lucros entre empresas associadas,
 nas línguas alemã, dinamarquesa, espanhola, finlandesa, francesa, grega, inglesa, irlandesa, italiana, neerlandesa, portuguesa e sueca.
 Os textos checo, eslovaco, esloveno, estónio, letão, lituano, húngaro, maltês e polaco da Convenção relativa à eliminação da dupla tributação em caso de correcção de lucros entre empresas associadas, da Convenção sobre a adesão da República da Áustria, da República da Finlândia e do Reino da Suécia à Convenção relativa à eliminação da dupla tributação em caso de correcção de lucros entre empresas associadas e do Protocolo de Alteração da Convenção relativa à eliminação da dupla tributação em caso de correcção de lucros entre empresas associadas constam dos anexos I a IX da presente Convenção. Os textos checo, eslovaco, esloveno, estónio, letão, lituano, húngaro, maltês e polaco fazem fé nas mesmas condições que os outros textos da Convenção relativa à eliminação da dupla tributação em caso de correcção de lucros entre empresas associadas.
 Artigo 4.o
 A presente Convenção está sujeita à ratificação, aceitação ou aprovação pelos estados signatários. Os instrumentos de ratificação, aceitação ou aprovação são depositados junto do Secretário-Geral do Conselho da União Europeia.
 Artigo 5.o
 A presente Convenção entra em vigor, nas relações entre os estados contratantes que a tenham ratificado, aceite ou aprovado, no primeiro dia do terceiro mês seguinte ao depósito do último instrumento de ratificação, aceitação ou aprovação, por esses estados.
 Artigo 6.o
 O Secretário-Geral do Conselho da União Europeia notifica todos os estados signatários:
 a)
 Do depósito de cada instrumento de ratificação, aceitação ou aprovação;
 b)
 Das datas de entrada em vigor da presente Convenção entre os estados que a tenham ratificado, aceite ou aprovado.
 Artigo 7.o
 A presente Convenção, redigida num único exemplar nas línguas alemã, checa, dinamarquesa, eslovaca, eslovena, espanhola, estónia, finlandesa, francesa, grega, húngara, inglesa, irlandesa, italiana, letã, lituana, neerlandesa, maltesa, polaca, portuguesa e sueca, qualquer dos vinte e um textos fazendo igualmente fé, será depositada nos arquivos do Secretariado-Geral do Conselho da União Europeia. O Secretário-Geral remeterá uma cópia autenticada da presente Convenção a cada um dos governos dos estados signatários.
 Hecho en Bruselas, el ocho de diciembre de dos mil cuatro.
 V Bruselu dne osmého prosince dva tisíce čtyři.
 Udfærdiget i Bruxelles den ottende december to tusind og fire.
 Geschehen zu Brüssel am achten Dezember zweitausendundvier.
 Kahe tuhande neljanda aasta detsembrikuu kaheksandal päeval Brüsselis.
 Έγινε στις Βρυξέλλες, στις οκτώ Δεκεμβρίου δύο χιλιάδες τέσσερα.
 Done at Brussels on the eighth day of December in the year two thousand and four.
 Fait à Bruxelles, le huit décembre deux mille quatre.
 Fatto a Bruxelles, addì otto dicembre duemilaquattro.
 Briselē, divi tūkstoši ceturtā gada astotajā decembrī.
 Priimta du tūkstančiai ketvirtų metų gruodžio aštuntą dieną Briuselyje.
 Kelt Brüsszelben, a kettőezer-negyedik év december hό nyolcadik napján.
 Magħmul fi Brussell fit-tmien jum ta' Diċembru tas-sena elfejn u erbgħa.
 Gedaan te Brussel, de achtste december tweeduizendvier.
 Sporządzono w Brukseli, dnia ósmego grudnia roku dwutysięcznego czwartego.
 Feito em Bruxelas, em oito de Dezembro de dois mil e quatro.
 V Bruseli ôsmeho decembra dvetisícštyri.
 V Bruslju, dne osmega decembra leta dva tisoč štiri.
 Tehty Brysselissä kahdeksantena päivänä joulukuuta vuonna kaksituhattaneljä.
 Som skedde i Bryssel den åttonde december tjugohundrafyra.
 POUR SA MAJESTE LE ROI DES BELGES
 VOOR ZIJNE MAJESTEIT DE KONING DER BELGEN
 FÜR SEINE MAJESTÄT DER KÖNIG DER BELGIER
 ZA PREZIDENTA ČESKÉ REPUBLIKY
 FOR HENDES MAJESTÆT DANMARKS DRONNING
 FÜR DEN PRÄSIDENTEN DER BUNDESREPUBLIK DEUTSCHLAND
 EESTI VABARIIGI PRESIDENDI NIMEL
 ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔPO THΣ EΛΛHNIKHΣ ΔHMOKPATIAΣ
 POR SU MAJESTAD EL REY DE ESPAÑA
 POUR LE PRÉSIDENT DE LA RÉPUBLIQUE FRANÇAISE
 THAR CEANN UACHTARÁN NA hÉIREANN
 FOR THE PRESIDENT OF IRELAND
 PER IL PRESIDENTE DELLA REPUBBLICA ITALIANA
 ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔPO THΣ KYΠPIAKHΣ ΔHMOKPATIAΣ
 LATVIJAS REPUBLIKAS MINISTRU KABINETA VĀRDĀ
 LIETUVOS RESPUBLIKOS PREZIDENTO VARDU
 POUR SON ALTESSE ROYALE LE GRAND-DUC DE LUXEMBOURG
 A MAGYAR KÖZTÁRSASÁG ELNÖKE RÉSZÉRŐL
 GĦALL-PRESIDENT TA’ MALTA
 VOOR HARE MAJESTEIT DE KONINGIN DER NEDERLANDEN
 FÜR DEN BUNDESPRÄSIDENTEN DER REPUBLIK ÖSTERREICH
 ZA PREZYDENTA RZECZYPOSLITEJ POLSKIEJ
 PELO PRESIDENTE DA REPÚBLICA PORTUGUESA
 ZA PREDSEDNIKA REPUBLIKE SLOVENIJE
 ZA PREZIDENTA SLOVENSKEJ REPUBLIKY
 SUOMEN TASAVALLAN PRESIDENTIN PUOLESTA
 FÖR REPUBLIKEN FINLANDS PRESIDENT
 FÖR KONUNGARIKET SVERIGES REGERING
 FOR HER MAJESTY THE QUEEN OF THE UNITED KINGDOM OF GREAT BRITAIN AND NORTHERN IRELAND


type: wikipedia

text:
Apollo 12 – szósta załogowa misja programu Apollo, druga misja z lądowaniem ludzi na Księżycu. Misja ta była dowodzona przez Charlesa „Pete'a” Conrada. Start rakiety Saturn V misji Apollo 12 nastąpił 14 listopada 1969 roku, cztery miesiące po misji Apollo 11. Miejscem lądowania był księżycowy Ocean Burz. Wielkim osiągnięciem tej misji było precyzyjne lądowanie modułu księżycowego, 163 metry od amerykańskiej sondy kosmicznej Surveyor 3, która również łagodnie lądowała na Księżycu, dwa i pół roku wcześniej. Astronauci wymontowali z Surveyora 3 kamerę telewizyjną oraz kilka innych detali i przywieźli je na Ziemię. Conrad i pilot modułu księżycowego Alan LaVern Bean spędzili na powierzchni Księżyca jeden dzień i siedem godzin, podczas gdy w module dowodzenia na orbicie okołoksiężycowej pozostawał pilot Richard Gordon. Misja zakończyła się wodowaniem na Pacyfiku 24 listopada 1969 roku.
 Podstawowe dane
 źródło
 Statek kosmiczny: CSM–108, LM-6
 Rakieta nośna: SA-507
 Stanowisko startowe: 39A
 Start: 14 listopada 1969, 11:22:00 EST
 Azymut startu: 72,0°
 Orbita okołoziemska: 185,4 km x 181,1 km
 Orbity okołoksiężycowe:
 Orbita początkowa: 315,2 km x 114,2 km
 Orbita kołowa: 122,4 km x 101,1 km
 Orbita podejścia do lądowania (LM): 114,0 km x 16,1 km
 Współrzędne miejsca lądowania: 3,012°S, 23,422°W
 Lądowanie na Księżycu: 19 listopada 1969, 1:54:36 EST
 Start z powierzchni Księżyca: 20 listopada 1969, 9:25:47 EST
 Orbita postartowa LM:96,2 km x 17,1 km
 Orbita końcowa (po dokowaniu LM i CSM): 117,5 km x 107,5 km
 Czas spędzony przez załogę na Księżycu: 31 godz. 31 min. 25 s.
 Czas EVA: 7 godz. 45 min. 18 s. (dwa spacery)
 Czas pobytu na orbicie okołoksiężycowej: 88 godz. 58 min. 12 s. (45 okrążeń)
 Czas trwania misji: 244 godz. 36 min. 25 s.
 Wodowanie 24 listopada 1969, 15:58:25 EST
 Informacje dodatkowe
 źródło
 Uderzenie stopnia startowego LM w powierzchnię Księżyca: 20 listopada 1969, 17:17: 18 EST
 Współrzędne miejsca upadku stopnia startowego LM: 3,94°S, 21,20°W
 Prędkość stopnia startowego LM podczas uderzenia: 1680 m/s
 Kąt upadku stopnia startowego LM: 3,7°
 Masa stopnia startowego LM podczas uderzenia: 2383 kg.
 Statek kosmiczny i rakieta nośna
 źródło
 Statek kosmiczny
 Czas dostarczenia elementów do KSC
 CSM: marzec 1969
 LM: marzec 1969
 Rakieta nośna
 źródło
 Pierwszy stopień (S-IC): maj 1969
 Drugi stopień (S-II): kwiecień 1969
 Trzeci stopień (S-IVB): marzec 1969
 Instrument Unit (IU): maj 1969
 Masa startowa rakiety i statku kosmicznego: 2 942 790 kg
 Masa umieszczona na orbicie okołoziemskiej: 136 103 kg
 Masa umieszczona na orbicie okołoksiężycowej: 32 811 kg
 Główne cele misji
 źródło
 Przeprowadzenie badań na powierzchni księżycowego morza i pobranie próbek gruntu.
 Ustawienie aparatury naukowej ALSEP.
 Opracowanie techniki precyzyjnego lądowania na Księżycu.
 Rozwijanie umiejętności pracy na powierzchni Księżyca.
 Wykonanie fotografii potencjalnych przyszłych miejsc lądowań.
 Szczegółowy opis celów misji i eksperymentów
 Cele główne
 Pobranie próbki awaryjnej gruntu księżycowego.
 Wyjście astronautów z lądownika i praca na powierzchni.
 Ustawienie aparatury naukowej ALSEP.
 Pobranie gruntu z powierzchni Księżyca.
 Wykonanie badań geologicznych.
 Wykonanie bliskich, stereometrycznych zdjęć powierzchni.
 Uzyskanie danych o charakterystyce powierzchni Księżyca poprzez obserwację skutków pracy silnika DPS w miejscu lądowania.
 Badanie składu chemicznego i składu izotopowego wiatru słonecznego.
 Ocena wpływu warunków panujących na Księżycu na percepcję wzrokową lunonautów.
 Określenie położenia LM na powierzchni Księżyca.
 Wykonanie fotografii potencjalnych przyszłych miejsc lądowania.
 Fotografowanie selenodezyjnych punktów odniesienia z orbity okołoksiężycowej (selenodezja – księżycowy odpowiednik geodezji).
 Wielospektralna fotografia powierzchni Księżyca z orbity okołoksiężycowej. Celem eksperymentu był pomiar różnic koloru skał księżycowych.
 Cele drugorzędne
 źródło
 Odzyskanie elementów sondy Surveyor 3.
 Wykonanie dokumentacji fotograficznej pobytu astronautów na Księżycu.
 Przeprowadzenie transmisji telewizyjnej podczas pobytu na Księżycu (cel osiągnięty częściowo).
 Załoga
 Pete Conrad (uczestniczył w misjach Gemini 5, Gemini 11, Apollo 12 i Skylab 2), dowódca
 Richard Gordon (uczestniczył w misjach Gemini 11 i Apollo 12), pilot modułu dowodzenia
 Alan Bean (uczestniczył w misjach Apollo 12, Skylab 3), pilot modułu księżycowego
 Cała załoga wywodziła się z amerykańskiej marynarki wojennej.
 Wodowanie
 Miejsce wodowania; Środkowy Pacyfik, 15°47′S, 165°09′W
 Pozycja: stabilna II (wierzchołkiem do dołu)
 Okręt ratowniczy: USS Hornet
 Podjęcie załogi: 24 listopada 1969, 16:58 EST
 Podjęcie statku: 24 listopada 1969, 17:46 EST
 Przebieg misji
 Start i przelot na orbitę okołoksiężycową
 Apollo 12 wystartował w zaplanowanym czasie podczas burzy. 36,5 sekundy po wystrzeleniu z Kennedy Space Center statek kosmiczny zainicjował wyładowanie atmosferyczne, które poprzez Saturna V i pióropusz zjonizowanych gazów silników rakietowych zwarło się do ziemi. Było widoczne dla obserwatorów na Ziemi. Obwody zabezpieczające ogniwa paliwowe w module serwisowym wykryły przeciążenie i wyłączyły wszystkie trzy ogniwa. Drugie uderzenie piorunu w 52 sekundzie po starcie, gdy statek i rakieta znajdowały się w chmurach, trafiło w 8-płaszczyznowy wskaźnik położenia. W pomieszczeniu kontroli misji potok telemetrycznych informacji zaindukował lawinę absurdalnych komunikatów. Jednakże Saturn V kontynuował lot prawidłowo, uderzenia piorunów nie wpłynęły na sprawność rakiety.
 Utrata trzech ogniw paliwowych spowodowała przełączenie CSM na zasilanie w energię elektryczną z baterii. Baterie nie były w stanie utrzymać 27 V DC przy 75 A obciążeniu. Jedna z przetwornic wyłączyła się. Problemy z dostarczaniem energii elektrycznej powodowały uruchamianie sygnalizacji ostrzegawczej na panelu kontrolnym i wadliwe działanie instrumentów.
 W 98 sekundzie od startu, załoga na polecenie kontrolera z Ziemi Johna Aarona, włączyła automatyczny układ przywracania sprawności zasilania i odzyskano dane telemetryczne. Z danych tych wynikało, że trzy ogniwa paliwowe są wyłączone i John Aaron kazał je wyzerować. Ogniwa 1 i 2 wróciły do szyny zasilającej w 144 sekundzie; ogniwo 3 w 171 sekundzie. Napięcie główne wzrosło do około 30 V, i parametry elektryczne wróciły do normy.
 Po dotarciu na orbitę parkingową (orbita okołoziemska) astronauci uważnie sprawdzili sprawność statku kosmicznego i okazało się, że uderzenie pioruna nie spowodowało żadnych poważnych uszkodzeń. Bliskoziemski lot trwał do godziny 19:10. Odlot od Ziemi odbył się z prędkością 10 788 m/s. Następnym etapem było kolejne włączenie silnika trzeciego stopnia S-IVB i nadanie statkowi kosmicznemu Apollo 12 prędkości ucieczki z Ziemi i kursu na orbitę okołoksiężycową po tak zwanej trajektorii hybrydowej.W odróżnieniu od misji Apollo 8, Apollo 10 i Apollo 11 astronauci w Apollo 12 nie podróżowali po trajektorii swobodnego powrotu, która wykorzystywała grawitację Księżyca, by zawrócić statek z powrotem ku Ziemi. Zaletą tej trajektorii było względne bezpieczeństwo. Załoga mogła wrócić na Ziemię nawet w sytuacji, gdyby zawiódł system napędowy. Po trzydziestu godzinach i pięćdziesięciu trzech minutach po starcie, statek opuścił trajektorię swobodnego powrotu. Od tego momentu, jedyną siłą, która mogła sprowadzić statek z powrotem na Ziemię, był główny silnik Apollo. Lot po trajektorii hybrydowej oznaczał, że w przypadku awarii silnika, Apollo 12 co prawda zostanie skierowany ku Ziemi, jednak ominie planetę w zbyt dużej odległości, by wejść w atmosferę.Trajektoria swobodnego powrotu stanowi technicznie bardzo wygodne rozwiązanie, ale powoduje poważne ograniczenia, dotyczące wejście statku na orbitę okołoksiężycową, zawężając obszar lądowania i badań do okolic równikowych Księżyca.
 Początkowo istniała obawa, że uderzenie piorunu mogło uruchomić mechanizm rozwijania spadochronów hamujących modułu dowodzenia poprzez zdetonowanie śrub eksplozywnych. Jeżeli rzeczywiście tak się stało, można było oczekiwać różnych efektów podczas lądowania, aż do uderzenia modułu dowodzenia w ocean z dużą prędkością i śmierci astronautów włącznie. Astronauci nic nie wiedzieli o takiej ewentualności i nie zostali o tym powiadomieni aż do szczęśliwego wodowania na Pacyfiku.
 Kiedy statek kosmiczny Apollo 12 uzyskał trajektorię i prędkość trans-lunarną, nadszedł moment na rozłączenie członu S-IVB i modułu księżycowego. Następnie moduł księżycowy został połączony z modułem dowodzenia, a w członie S-IVB silnik został włączony po raz ostatni, aby resztki paliwa wykorzystać do wejścia na orbitę okołosłoneczną. Jednak niewielki błąd w systemie sterowania rakiety Saturn V spowodował zbyt wielkie odchylenie od kursu, człon S-IVB nie wykorzystał grawitacji Księżyca do uzyskania prędkości ucieczki z Ziemi i osiągnął jedynie bardzo ekscentryczną, niestabilną orbitę okołoziemską. W końcu człon opuścił orbitę okołoziemską w 1971 roku, aby po 31 latach znowu się na niej znaleźć. Wcześniej został odkryty przez astronoma Billa Yeunga jako planetoida i zanim ustalono, że jest to obiekt sztuczny, skatalogowano go jako J002E3. Rok później, w czerwcu 2002 roku, opuścił orbitę okołoziemską. Jego dalsza trajektoria jest nieznana. Była to ostatnia próba umieszczenia członów S-IVB na orbicie okołosłonecznej w misjach Apollo, następne człony były kierowane w Księżyc.
 Lądowanie
 Umieszczenie statku na orbicie okołoksiężycowej zostało przeprowadzone za pomocą dwóch manewrów z wykorzystaniem głównego silnika statku Apollo. W trakcie lotu poza Księżycem o godzinie 3:47 w dniu 18 listopada 1969 roku zmniejszono prędkość o 881 m/s. Po kolejnych czterech godzinach i dziewiętnastu minutach prędkość zmniejszono o dalsze 51,5 m/s, co przekształciło orbitę statku w elipsę o parametrach 100÷122 km. Przed przejściem na orbitę podejścia do lądowania, pozycja statku względem Księżyca była przesunięta o około 8 km na północ w stosunku do zakładanej. Błąd został skorygowany w trakcie lądowania, poprzez aktualizację danych w komputerze systemu kierowania lądownika. Po wejściu na orbitę okołoksiężycową okazało się, że położenie statku jest bardziej odległe od planowanego, niż w przypadku Apollo 11. Problem nie wynikał jedynie z nawigacji, ale także z obliczeń dotyczących położenia miejsca lądowania. Procedury lądowania wyglądały nieco inaczej, niż Apollo 11. Wnioski jakie wyciągnięto z poprzedniej misji spowodowały zmiany w procedurach. Tym razem manewr musiał być bardziej precyzyjny. Statek wyprawowy LM odłączył się o godzinie 4:15 19 listopada 1969 roku. Pierwsze zmniejszenie prędkości o 21,9 m/s nastąpiło po 55. minutach. Peryselenium orbity lądownik osiągnął o 6:42 i w tym momencie rozpoczęło się ostateczne lądowanie. Rozdzielenie statku Apollo i lądownika odbyło się w pozycji radialnej w odniesieniu do Księżyca i zostało przeprowadzone w bardziej delikatny sposób. Pozwoliło to zapobiec powstaniu niezamierzonych przyspieszeń. Zmieniono orientację lądownika w czasie schodzenia. Lądownik rozpoczął schodzenie z przednią stroną skierowaną ku górze, co uniemożliwiło wykonywanie zdjęć. Podczas gdy Aldrin z Apollo 11 sfilmował niemal całe czternastominutowe podejście do lądowania, Bean włączył kamerę na siedem minut przed osadzeniem lądownika Interpid. W zbiornikach człony hamującego było o około 100 kg więcej aerozyny 50 i tetratlenku diazotu niż w czasie misji Apollo 11. Zadaniem tej misji było nie tylko lądowanie, ale także precyzyjne trafienie w sąsiedztwo Surveyora 3. Początkowo silnik dostarczał minimalny ciąg 5700 N (580 kG). Po 27 sekundach został włączony pełny ciąg. Conrad i Bean przejęli sterowanie na wysokości 110 m i miękko posadzili statek niecałe 250 metrów od miejsca, którego współrzędne zaprogramowano w komputerze i 163 metry od sondy, która spoczywała na powierzchni Księżyca od trzydziestu jeden miesięcy. Apollo 12 wylądował na Oceanie Burz, na którym wcześniej lądowało kilka bezzałogowych misji (Łuna 5, Surveyor 3, Ranger 7). Międzynarodowa Unia Astronomiczna ang. International Astronomical Union ochrzciła ten region Mare Cognitum łac. Morze Poznane.
 Drugie księżycowe załogowe lądowanie odbyło się przy użyciu zaawansowanego radaru dopplerowskiego, który umożliwiał precyzyjne określenie punktu lądowania. Większość trajektorii zniżania pokonywana była automatycznie, z ręcznym sterowaniem przez końcowe kilkadziesiąt metrów.
 EVA
 Pojęcie EVA używane w astronautyce, pochodzi od ang. Extra-vehicular activity (EVA) i oznacza działania na zewnątrz statku kosmicznego. Termin ten głównie dotyczy EVA wykonanych na zewnątrz statku kosmicznego orbitującego wokół Ziemi (spacer kosmiczny), również odnosi się EVA wykonanych na powierzchni Księżyca (spacer księżycowy). W późniejszych księżycowych misjach (Apollo 15, Apollo 16, Apollo 17) w drodze powrotnej pilot modułu dowodzenia wykonywał EVA w celu odzyskania puszek z filmami wykonanymi przez kamerę panoramiczną znajdującą się w pojemniku modułu serwisowego. Te trzy spacery kosmiczne były przeprowadzone w głębokiej przestrzeni kosmicznej.
 W celu poprawienia jakości obrazu telewizyjnego emitowanego z Księżyca, Apollo 12 wiózł kamerę kolorową, nie monochromatyczną jak Apollo 11. Niestety, kiedy Bean umieszczał kamerę w pobliżu modułu księżycowego skierował obiektyw na Słońce, a była to jedna z niewielu czynności jakich nie było wolno z tą kamerą robić, tak więc relacja telewizyjna misji Apollo 12 przedstawiała obraz składający się z dwóch pól o różnych kolorach połączonych krzywą linią.
 Apollo 12 szczęśliwie wylądował w pobliżu sondy Surveyor 3. Astronauci wyszli na zewnątrz nieco później niż planowano. Spowodowane było to dokładnym określeniem miejsca położenia lądownika. Biorąc pod uwagę bliskość horyzontu i nieobecność atmosfery nie było to łatwe. W rezultacie dopiero po wyjściu z lądownika Conrad stwierdzić, że lądownik znajduje się we właściwym miejscu. Astronauci spędzili na powierzchni prawie osiem godzin – dwa razy po cztery godziny, oddzielone dwunastogodzinnym odpoczynkiem. W trakcie pierwszego spaceru astronauci rozstawili ALSEP w odległości około 200 m na północ od LM, a następnie przeszli 200 metrów do brzegu dużego, starego krateru Middle Crescent. Następny spacer był bardziej ambitny. Po dojściu do ALSEP poszli na południowy zachód wokół krawędzi krateru Head, a dalej skierowali się na południe do krateru Bench. Po kolejnych stu metrach osiągnęli najbardziej odległy punkt od lądownika. Dotarli w ten sposób do stosunkowo młodego krateru Aharp-Apollo. W powrotnej drodze ponownie odwiedzili krater Bench i po kolejnych 200 metrach mały krater Halo, położony około 200 metrów na południe od LM. Później skierowali się do krateru Surveyor. Krater ten ma około 200 metrów średnicy. Na jego zachodnim skraju, na stoku pochylonym pod kątem 12 stopni, znajduje się sonda, której krater zawdzięcza swoją nazwę. Conrad i Bean wymontowali części sondy (kamerę telewizyjną i próbnik gruntu), aby zabrać je na Ziemię do analizy. Astronauci zebrali próbki skał i wykonali zdjęcia, które miały być później porównane z fotografiami zrobionymi przez sondę po wylądowaniu w kwietniu 1967 roku. Zwrócili uwagę, że sonda jest pokryta warstwą pyłu, a izolacja przewodów elektrycznych w znacznym stopniu rozpadła się. Następnie powrócili do LM i przygotowali się do powrotu na statek Apollo 12. Obecnie twierdzi się, że pospolite bakterie Streptococcus mitis znalezione na elementach sondy a zanieczyszczone na Ziemi, przeżyły w stanie uśpienia w tych surowych warunkach przez 2 i pół roku. Jednakże znalezisko to jest kwestionowane. Części zabrane z powierzchni Księżyca i przywiezione na Ziemię były traktowane w sposób nieprzestrzegający koniecznych procedur zapewniających sterylność. W tej chwili nie ma żadnych dowodów na to, iż wspomniane bakterie były kiedykolwiek wystawione na oddziaływanie przestrzeni kosmicznej.
 Podczas aktywności EVA astronauci Conrad i Bean gromadzili skały księżycowe, ustawiali wyposażenie do pomiaru aktywności sejsmicznej Księżyca, do pomiaru strumienia wiatru słonecznego, strumienia pola magnetycznego i przekazywali te dane na Ziemię. Urządzenia te były częścią pierwszego kompletu stacji ALSEP, zasilanej energią atomową, założonej przez astronautów na Księżycu do przekazywania danych na Ziemię przez dłuższy okres. Astronauci wykonywali zdjęcia i podczas gdy Alean Bean naświetlił kilka rolek filmu na powierzchni Księżyca, Gordon na pokładzie modułu dowodzenia na księżycowej orbicie wykonał fotografie w różnych widmach.
 Pamiątkowa płyta członu zniżania modułu księżycowego Apollo 12 była wyjątkowa, ponieważ inaczej niż inne plakietki programu Apollo nie posiadała opisu Ziemi i posiadała inną strukturę. Plakietki pozostałych misji miały czarne liternictwo na polerowanej stali nierdzewnej, podczas gdy plakietka Apollo 12 miała czarne liternictwo na matowej stali nierdzewnej.
 Powrót na Ziemię
 Start kabiny statku wyprawowego nastąpił 20 listopada o godzinie 14:26. Połączenie ze statkiem Apollo miało miejsce o godzinie 18:05. Po starcie członu wznoszenia z powierzchni Księżyca i po operacji dokowania do modułu dowodzenia, człon wznoszenia został odłączony od zestawu CSM i po zmniejszeniu prędkości o 60 m/s, zakończył swoją rolę rozbijając się o powierzchnię Księżyca. Podczas deorbitacji stopnia startowego LM, czas działania silnika hamującego ASP trwał dłużej niż zaplanowano. Spowodowało to przesunięcie miejsca upadku o 65 km w stosunku do zaplanowanego. Stopień startowy uderzył w powierzchnię Księżyca 76 km (planowano 10 km) na południowy wschód od sondy Surveyor 3. Stało się to 20 listopada 1969 roku o współrzędnych 3,94° Płd, 21,20° Zach. Wywołało to wstrząs, jak wybuch 800 kg trinitrotoluenu. Sejsmometry, które astronauci zostawili na Księżycu notowały wibracje tego uderzenia przez ponad godzinę.
 Załoga misji Apollo 12 została jeden dzień dłużej na orbicie okołoksiężycowej. Czas poprzedzający odlot selenonauci poświęcili na odpoczynek i badania naukowe, a zwłaszcza na fotografowanie rejonów przewidzianych na lądowiska dla misji Apollo 13, Apollo 14 i Apollo 15. Posługiwali się różnobarwnymi filtrami optycznymi. Odlot Apollo 12 ku Ziemi nastąpił 21 listopada o godzinie 20:21:49. Całkowity czas pobytu na powierzchni Księżyca wynosił trzydzieści jeden i pół godziny, a całkowity czas na orbicie około księżycowej wynosił osiemdziesiąt dziewięć godzin.
 W drodze powrotnej na Ziemię, po opuszczeniu orbity księżycowej, załoga Apollo 12 obserwowała i fotografowała zaćmienie Słońca, chociaż tym razem obiektem zasłaniającym Słońce była Ziemia.
 Przed wejściem w atmosferę Moduł Dowodzenia/Serwisowy podzielił się na dwa moduły: dowodzenia i serwisowy. Moduł dowodzenia z załogą na pokładzie wykonał sterowane wejście w atmosferę, a moduł serwisowy zgodnie z planem spłonął.
 Moduł dowodzenia, Yankee Clipper wodował 24 listopada 1969 roku w rejonie Wysp Pago Pago na Oceanie Spokojnym 24 listopada o godzinie 20:58. Również tę wyprawę zakończono kwarantanną biologiczną selenonautów, która trwała do 10 grudnia 1969 roku. Tak jak w przypadku misji Apollo 11 dała wynik negatywny.
 Yankee Clipper jest wystawiony w Virginia Air and Space Center, w Hampton w Wirginii. Jego okręt poszukiwawczy USS Hornet (CV-12) jest eksponatem w muzeum w Alameda w Kalifornii.
 Kamera sondy Surveyor 3 odzyskana przez załogę Apollo 12 znajduje się teraz w Galerii Eksploracji Planet National Air and Space Museum.
 W 2009 roku sztuczny satelita Księżyca Lunar Reconnaissance Orbiter sfotografował miejsce lądowania Apollo 12.
 Na zdjęciu są widoczne: człon zniżania „Intrepid”, zestaw urządzeń badawczych (ALSEP), sonda Surveyor 3 i ślady stóp astronautów.
 Podsumowanie
 źródło
 Pierwszy raz wykorzystano silniczki orientacji stopnia S-IVB do wykonania manewru wymijania połączonych statków Apollo i LM.
 Po raz pierwszy wykorzystano trajektorię hybrydową.
 Pierwsze precyzyjne lądowanie (163 m od celu).
 Pierwszy raz astronauci wykonali dwa spacery.
 Ustawienie na powierzchni Księżyca pierwszego zestawu ALSEP.
 Po raz pierwszy astronauci współpracowali z geologami na Ziemi w czasie pracy na Księżycu.
 Największa dotychczas całkowita odległość przebyta przez selenoautów na powierzchni Księżyca (2,3 km).
 Najdłuższy dotychczasowy pobyt człowieka na Księżycu.
 Największy ładunek dotychczas przywieziony z Księżyca na Ziemię (34,4 kg próbek gruntu księżycowego oraz elementy sondy Surveyor 3).
 Wszystkie prace na Księżycu zostały wykonane zgodnie z planem i w przewidzianym czasie.
 Zobacz też
 profil misji Apollo
 moduł księżycowy LM
 moduł Dowodzenia/Serwisowy CSM
 wejście statku kosmicznego Apollo w atmosferę ziemską
 ALSEP
 Przypisy
 Bibliografia
 Apollo 12 Command and Service Module (CSM)
 Apollo 12
 Apollo 12 and Surveyor 3
 Program Apollo
 Załogowe loty kosmiczne w 1969


text:
20 . 3 . 93 Jornal Oficial das Comunidades Europeias N9 C 80 / 1
 II
 (Actos preparatórios)
 COMISSÃO
 PROPOSTAS DA COMISSÃO RELATIVAS À FIXAÇÃO DE PREÇOS DE PRODUTOS
 AGRÍCOLAS E DE DETERMINADAS MEDIDAS CONEXAS ( 1993 / 1994 ) — VOLUME III
 (ACTOS JURÍDICOS)
 COM(93) 36 final — Vol. III
 Apresentadas pela Comissão em 9 de Fevereiro de 1 993
 Proposta de
 REGULAMENTO (CEE ) N« . . . DO CONSELHO
 de . . .
 que altera o Regulamento (CEE ) n? 3653 / 90 que prevê disposições transitórias relativas à
 organização comum do mercado dos cereais e do arroz em Portugal
 ( 93 / C 80 / 01 )
 O CONSELHO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS , de cereais , decorrente do seu alinhamento pelos preços
 comunitários ;
 Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade
 Económica Europeia , Considerando que , no âmbito da reforma da política
 agrícola comum , foi prevista , pelo Regulamento ( CEE )
 Tendo em conta o Acto de Adesão de Espanha e de
 n? 1766 / 92 do Conselho, de 30 de Junho de 1992 , que
 estabelece a organização comum de mercado no sector dos
 Portugal e , nomeadamente , o n? 3 do seu artigo 234?,
 cereais ( 2), uma diminuição dos preços de intervenção; que
 as perdas de rendimento resultantes dessa diminuição são
 Tendo em conta a proposta da Comissão , compensadas por um apoio directo por hectare instituído
 pelo Regulamento (CEE ) n9 1765 / 92 do Conselho , de 30
 Tendo em conta o parecer do Parlamento Europeu , de Junho de 1992 , que institui o sistema de apoio aos
 produtores de determinadas culturas arvenses ( 3 ), alterado
 pelo Regulamento (CEE ) n? 2467 / 92 (4 );
 Tendo em conta o parecer do Comité Económico e
 Social ,
 Considerando que , a fim de evitar uma dupla compensa
 Considerando que o Regulamento ( CEE ) n? 3653 / 90 (*) ção , o cálculo das ajudas portuguesas deve ser adaptado ;
 introduziu um regime de ajuda destinado a compensar a
 descida dos preços garantidos aos produtores portugueses
 ( 2 ) JO n9 L 181 de 1 . 7 . 1992 , p . 21 .
 ( 3 ) JO n<? L 181 de 1 . 7 . 1992 , p . 12 .
 0 ) JO n9 L 362 de 27 . 12 . 1990 , p . 28 . (4 ) JO n1? L 246 de 27. 8 . 1992 , p . 11
 ---pagebreak--- N«? C 80 / 2 Jornal Oficial das Comunidades Europeias 20 . 3 . 93
 Considerando que , por outro lado , é conveniente adaptar o 2 . Os montantes e a duração da ajuda referida no n9 1
 Regulamento (CEE ) n? 3653 / 90 às alterações da legislação são os previstos no anexo do presente regulamento .».
 verificadas desde a sua adopção ,
 4 . São revogados os artigos 69 e 79
 ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO :
 5 . O artigo 8? passa a ter a seguinte redacção :
 «Artigo 8?
 Artigo 19
 Em derrogação do artigo 49 do Regulamento ( CEE )
 n<? 1766 / 92 , o triticale colhido em Portugal pode ser
 O Regulamento ( CEE ) n9 3653 / 90 é alterado do seguinte adquirido em intervenção neste Estado-membro duran
 modo : te a campanha de 1993 / 1994 , sendo o preço de inter
 venção o previsto para a cevada .».
 1 . O n9 1 do artigo 29 passa a ter a seguinte redacção :
 6 . No artigo 10?, os termos «previsto no artigo 269 do
 « 1 . Os preços comuns são aplicáveis em Portugal em
 Regulamento ( CEE ) n9 2727 / 75 » são substituídos
 relação a todos os cereais referidos no artigo 19 do
 Regulamento ( CEE ) n9 1766 / 92 .».
 pelos termos «previsto no artigo 239 do Regulamento
 ( CEE ) n? 1766 / 92».
 2 . É revogado o n? 2 do artigo 29
 7 . É aditado o anexo do presente regulamento
 3 . O artigo 39 passa a ter a seguinte redacção :
 «Artigo 3 ? Artigo 2?
 1 . É concedida uma ajuda aos produtores portugueses O presente regulamento entra em vigor no terceiro dia
 dos cereais referidos no anexo , produzidos em Portugal seguinte ao da sua publicação no Jornal Oficial das Comu
 e colocados no mercado pelo produtor ou por ele nidades Europeias .
 vendidos a um organismo de intervenção nos termos
 dos artigos 49 ou 69 do Regulamento ( CEE ) n9 1766 /
 92 . É aplicável a partir da campanha de 1993 / 1994 .
 O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável
 em todos os Estados-membros .
 Feito em . . .
 Pelo Conselho
 ANEXO
 « ANEXO
 Ajudas aos produtores de cereais em Portugal
 Campanha
 1993 / 1994 1994 / 1995 1995 / 1996 1996 / 1997 1997 / 1998 1998 / 1999 1999 / 2000
 Cereal
 Trigo mole 96,68 86,54 75,68 63,97 51,19 36,98 20,63
 Milho 50,37 43,17 35,98 28,78 21,59 14,39 7,20
 Cevada , triticale , centeio 63,78 54,67 45,56 36,45 27,33 18,22 9,11
 Sorgo 43,78 37,52 31,27 25,02 18,76 12,51 6,25 »