type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 7.11.2009
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 267/60
 Решение на Първоинстанционния съд от 16 септември 2009 г. — Offshore Legends/СХВП — Acteon (OFFSHORE LEGENDS в черно и бяло, и OFFSHORE LEGENDS в синьо, черно и зелено)
 (Съединени дела T-305/07 и Т-306/07) (1)
 (Марка на Общността - Процедура по възражение - Заявка за две фигуративни марки на Общността OFFSHORE LEGENDS, едната в черно и бяло, другата в синьо, черно и зелено - По-ранна национална фигуративна марка OFFSHORE 1 - Относителни основания за отказ - Вероятност от объркване - Сходство на стоките и знаците - Липса на искане за доказване на реалното използване на по-ранната марка - Член 8, параграф 1, буква б) от Регламент (ЕО) No 40/94 [понастоящем член 8, параграф 1, буква б) от Регламент (ЕО) No 207/2009] - Член 43, параграфи 2 и 3 от Регламент No 40/94 във връзка с член 15, параграф 2, буква а) от Регламент No 40/94 [понастоящем член 42, параграфи 2 и 3 и член 15, параграф 1, втора алинея, буква а) от Регламент No 207/2009)
 2009/C 267/104
 Език на производството: френски
 Страни
 Жалбоподател: Offshore Legends (Nevele, Белгия) (представители: P. Maeyaert и N. Clarembeaux, avocats)
 Ответник: Служба за хармонизация във вътрешния пазар (марки, дизайни и модели) (представител: A. Folliard-Monguiral)
 Друга страна в производството пред апелативния състав на СХВП, встъпила в производството пред Първоинстанционния съд: Acteon (Saint-Tropez, Франция) (представител: M. Milon, avocat)
 Предмет
 Две жалби срещу две решения на втори апелативен състав на СХВП от 29 май 2007 г. (преписки R 1031/2006-2 и R 1038/2006-2) относно процедури по възражение между Acteon и Offshore Legends.
 Диспозитив
 1)
 Отхвърля жалбите.
 2)
 Осъжда Offshore Legends да заплати съдебните разноски.
 (1) ОВ C 269, 10.11.2007 г.


type: wikipedia

text:
El ordenamiento de panqueques (panecillos, arepas...) es el término coloquial para el problema matemático de ordenar una pila desordenada de panqueques por orden de tamaño utilizando una espátula que puede ser insertada en cualquier punto en la pila para voltear todos los panqueques encima de ella. Un número de panqueque es el número máximo de volteos requeridos sin repetir para ordenar un número dado de panqueques. Este problema fue presentado de esta forma por el geómetra americano Jacob E. Goodman. Es una variación del problema de ordenamiento en que la única operación permitida la de invertir los elementos de algún prefijo de la secuencia.
 A diferencia de un algoritmo de ordenación tradicional, que intenta ordenar con el menor número de comparaciones posible, su objetivo es ordenar la secuencia en el menor número posible de inversiones.Una variante del problema se ocupa de panqueque quemados donde cada uno de estos tiene un lado quemado y todos los panqueques deben además, acaba con este, en la parte inferior.
 Los problemas de panqueque
 El problema de panqueque original
 El número mínimo de volteos requeridos para ordenar cualquier pila de n panqueques se ha demostrado que está entre 15/14n y 18/11n, pero el valor exacto no es conocido.
 El algoritmo de ordenamiento panqueques más sencillo requiere a lo sumo de 2n − 3 volteos. En este algoritmo - una variación del ordenamiento por selección- ponemos el panqueque más grande todavía sin ordenar en el tope de la pila con un volteo, y entonces volteamos una vez más poniéndolo en su posición final. Se repite el procedimiento para los restantes panqueques.
 En 1979, Bill Gates y Christos Papadimitriou dieron una cota superior de 5/3n. Treinta años más tarde, esta cota fue mejorada
 a 18/11n
 por
 un equipo de investigadores en la Universidad de Texas en Dallas (Chitturi et al., 2009).
 Se ha demostrado que el problema de determinar el número mínimo de movimientos para una pila dada es NP-hard en un artículo publicado en 2015, respondiendo de este modo una cuestión abierta durante más de tres décadas.
 El problema del panqueque quemado
 En una variación más difícil llamada el problema del panqueque quemado, el fondo de cada panqueque en la pila está quemado, y el ordenamiento tiene que ser completado con el lado quemado de cada panqueque en la parte inferior. En 2008, un grupo de estudiantes universitarios construyó una computadora bacteriana que puede solucionar un ejemplo sencillo del problema de los panqueques quemado por la programación de E. coli para voltear los segmentos de ADN los cuales son análogos a panqueques quemados. A pesar de que la capacidad de procesamiento expresado por el volteo de ADN es bajo, el alto número de bacterias en un cultivo proporciona una gran plataforma de computación paralela. Las bacterias reportan cuando han resuelto el problema al volverse resistentes a los antibióticos.
 El problema de panqueques en cadenas
 La discusión anterior presupone que cada pancake es único, es decir, la secuencia en la que se realizan las inversiones de prefijo es una permutación.
 Sin embargo, "las cadenas" son secuencias en las que se puede repetir un símbolo.hitturi y Sudborough (2010) y Hurkens et al. (2007) mostraron de forma independiente que la complejidad de la transformación de una cadena en otra con inversiones de prefijo es NP-completo. También dieron cotas para el mismo. Hurkens et al. dio un algoritmo exacto para ordenar cadenas binarias y ternarias. Chitturi (2011) demostró que la complejidad de la transformación de una cadena en otra con inversiones de prefijo, es decir, el problema de los panqueques quemados en las cadenas, es NP-completo.
 Historia
 A pesar de ser visto más a menudo como un problema educativo, el ordenamiento de panqueques también aparece en redes de procesamiento paralelo, en el que puede proporcionar un algoritmo de encaminamiento eficaz entre procesadores.
 El problema es notable por ser el tema del único artículo matemático conocido escrito por el fundador de Microsoft, Bill Gates (cuando William Gates), titulado "Cotas para el ordenamiento por inversión de prefijos", publicado en 1979 donde se describe un algoritmo eficaz para el problema de ordenamiento de panqueques. Además, el artículo más notable publicado por el cocreador de Futurama, David X. Cohen (como David S. Cohen) se refería al problema de los panqueques quemados. Sus colaboradores eran Christos Papadimitriou (entonces en Harvard, ahora en Berkeley) y Manuel Blum (entonces en Berkeley, ahora en Carnegie Mellon Universidad), respectivamente.
 Referencias
 Algoritmos de ordenamiento


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 22000D1019(17)
 Decisione del Comitato misto SEE n. 44/1999, del 26 marzo 1999, che modifica l'allegato XX (ambiente) dell'accordo SEE
 Gazzetta ufficiale n. L 266 del 19/10/2000 pag. 0052 - 0052
 Decisione del Comitato misto SEEn. 44/1999del 26 marzo 1999che modifica l'allegato XX (ambiente) dell'accordo SEEIL COMITATO MISTO SEE,visto l'accordo sullo Spazio economico europeo, modificato dal protocollo di adattamento di detto accordo, in appresso denominato "l'accordo", in particolare l'articolo 98,considerando quanto segue:(1) L'allegato XX dell'accordo è stato modificato dalla decisione n. 21/1999 del Comitato misto SEE, del 26 febbraio 1999(1).(2) Occorre integrare nell'accordo la decisione 98/488/CE della Commissione, del 7 aprile 1998, che stabilisce i criteri ecologici per l'assegnazione del marchio comunitario di qualità ecologica agli ammendamenti(2),DECIDE:Articolo 11. Il testo del punto 2ec (decisione 94/923/CE della Commissione) dell'allegato XX dell'accordo è sostituito dal testo seguente:"398 D 0488: Decisione 98/488/CE della Commissione, del 7 aprile 1998, che stabilisce i criteri ecologici per l'assegnazione del marchio comunitario di qualità ecologica agli ammendamenti (GU L 219 del 7.8.1998, pag. 39)."Articolo 2I testi della decisione 98/488/CE nelle lingue islandese e norvegese, allegati alle rispettive versioni linguistiche della presente decisione, fanno fede.Articolo 3La presente decisione entra in vigore il 27 marzo 1999, a condizione che al Comitato misto SEE siano pervenute tutte le notifiche previste all'articolo 103, paragrafo 1, dell'accordo. Essa si applica a partire dal 1o aprile 1998.Articolo 4La presente decisione è pubblicata nella sezione SEE e nel supplemento SEE della Gazzetta ufficiale delle Comunità europee.Fatto a Bruxelles, addì 26 marzo 1999.Per il Comitato misto SEEIl PresidenteF. Barbaso(1) GU L 148 del 22.6.2000, pag. 46.(2) GU L 219 del 7.8.1998, pag. 39.


text:
Is iomaí fuaim a chloistear ar fheirm.
 (Leagan Uladh. Leagan Chonnachta.)
 Bíonn an t-asal ag gáirtheach / ag gángarnach ag búiríl. Bíonn an t-asal ag áthairíl
 Bíonn an banbh ag sceamhlaíl. Bíonn an banbh ag scréachaigh.
 Bíonn an bheach ag crónán
 Bíonn an bhó ag géimneach. Bíonn an bhó ag búbáil.
 Bíonn an capall ag seitreach. Bíonn an capall ag siotraíl.
 Bíonn an chaora ag méileach.
 Bíonn an cat ag meamhlach agus ag crónán. Bíonn an cat ag crónán.
 Bíonn an chearc ag scolagarnach / sclugaíl / glógarsach / gráigíl. Bíonn an chearc ag grágallach.
 Bíonn an gamhain ag béicigh.
 Bíonn an coileach ag glaoch / ag gairm / ag scairtíl. Bíonn an coileach ag glaoch.
 Bíonn an cú ag uallfairt. Bíonn an cú ag glamaíl.
 Bíonn na feithidí ag seabhrán
 Bíonn an gabhar ag meigeallach. Bíonn an gabhar ag meigeallach.
 Bíonn an ghé ag beadaoil.
 Bíonn na héanlaithe ag gocarsaigh / giolcaireacht.
 Bíonn an lacha ag grágarsach / gogalach / gogarsach / glógarsach / glagarnach.
 Bíonn an lao ag mionghéimneach.
 Bíonn an loscán / frog ag cnúdán
 Bíonn an luchóg ag gíoglach / bíogaíl / bíogarnach.
 Bíonn an mhuc ag gnúsachtach / griotháil / mucadaíl / grúscán / cneadadh.
 Bíonn an madadh / madra / gadhar ag tafann / amhastraíl / glafaireacht / glamach / sceamhaíl/ donáil
 Bíonn an préachán ag cágaíl / ag agallach / ag brácáil
 Bíonn an tarbh ag búiríl. Bíonn an tarbh ag búitrigh.
 Tagairtí
 Ainmhithe
 Fuaimeanna
 Liostaí
 Gramadach na Gaeilge


text:
14.8.2017
 IT
 Gazzetta ufficiale dell’Unione europea
 C 269/10
 Domanda di pronuncia pregiudiziale proposta dal Varhoven kasatsionen sad (Bulgaria) il 6 giugno 2017 — Neli Valcheva/Georgios Babanarakis
 (Causa C-335/17)
 (2017/C 269/15)
 Lingua processuale: il bulgaro
 Giudice del rinvio
 Varhoven kasatsionen sad
 Parti
 Ricorrente: Neli Valcheva
 Resistente: Georgios Babanarakis
 Questione pregiudiziale
 Se la nozione di «diritto di visita» utilizzata nell’articolo 1, paragrafo 2, lettera a) e nell’articolo 2, punto 10, del regolamento (CE) n. 2201/2003 (1) del Consiglio, del 27 novembre 2003, relativo alla competenza, al riconoscimento e all’esecuzione delle decisioni in materia matrimoniale e in materia di responsabilità genitoriale, debba essere interpretata in modo da ricomprendervi non solo la visita del minore da parte dei genitori, bensì anche la visita da parte di altri parenti distinti dai genitori, quali i nonni.
 (1) GU 2003, L 338, pag. 1.


type: legislation

text:
 27.9.2014
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 283/40
 UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 1022/2014 VAN DE COMMISSIE
 van 26 september 2014
 tot 220e wijziging van Verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad tot vaststelling van beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met het Al-Qa'ida-netwerk
 DE EUROPESE COMMISSIE,
 Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
 Gezien Verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 tot vaststelling van beperkende maatregelen tegen sommige personen en entiteiten die banden hebben met het Al-Qa'ida-netwerk (1), en met name artikel 7, lid 1, onder a), en artikel 7 bis, lid 5,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 In bijlage I bij Verordening (EG) nr. 881/2002 worden de personen, groepen en entiteiten opgesomd waarvan de tegoeden en economische middelen krachtens die verordening worden bevroren.
 (2)
 Het Sanctiecomité van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties heeft op 9 september 2014 besloten tot wijziging van één vermelding op de lijst van personen, groepen en entiteiten waarvan de tegoeden en economische middelen dienen te worden bevroren. Bovendien moet één persoon van de lijst worden geschrapt aangezien deze persoon moet worden opgenomen op de lijst van Verordening (EU) nr. 753/2011 van de Raad (2), en moet één bestaande vermelding worden gewijzigd om nieuwe identificatiegegevens op te nemen overeenkomstig het besluit van de VN-Veiligheidsraad van 15 augustus 2014.
 (3)
 Bijlage I bij Verordening (EG) nr. 881/2002 dient daarom dienovereenkomstig te worden bijgewerkt,
 HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
 Artikel 1
 Bijlage I bij Verordening (EG) nr. 881/2002 wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze verordening.
 Artikel 2
 Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
 Gedaan te Brussel, 26 september 2014.
 Voor de Commissie,
 namens de voorzitter,
 Hoofd van de dienst Instrumenten voor het buitenlands beleid
 (1) PB L 139 van 29.5.2002, blz. 9.
 (2) Verordening (EU) nr. 753/2011 van de Raad van 1 augustus 2011 betreffende beperkende maatregelen tegen bepaalde personen, groepen, ondernemingen en entiteiten in verband met de situatie in Afghanistan (PB L 199 van 2.8.2011, blz. 1).
 BIJLAGE
 Bijlage I bij Verordening (EG) nr. 881/2002 wordt als volgt gewijzigd:
 1)
 De volgende vermelding wordt geschrapt van de lijst „Natuurlijke personen”:
 „Qari Rahmat (ook bekend als Kari Rahmat). Geboortedatum: a) 1981, b) 1982. Geboorteplaats: Shadal (variant Shadaal) Bazaar, district Achin, provincie Nangarhar, Afghanistan. Adres: a) Kamkai Village, Achin District, Nangarhar Province, Afghanistan b) Nangarhar Province, Afghanistan. Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 2 bis, lid 4, onder b): 20.8.2014.”.
 2)
 De vermelding „Mokhtar Belmokhtar (ook bekend als a) Belaouar Khaled Abou El Abass; b) Belaouer Khaled Abou El Abass; c) Belmokhtar Khaled Abou El Abes; d) Khaled Abou El Abass; e) Khaled Abou El Abbes; f) Khaled Abou El Abes; g) Khaled Abulabbas Na Oor; h) Mukhtar Belmukhtar; i) Abou Abbes Khaled; j) Belaoua; k) Belaour). Geboortedatum: 1.6.1972. Geboorteplaats: Ghardaia, Algeria. Nationaliteit: Algerijns. Overige informatie: a) naam van vader is Mohamed en naam van moeder is Zohra Chemkha; b) lid van de raad van de organisatie van Al-Qa'ida in de islamitische Maghreb (GSPC); c) hoofd van Katibat el Moulathamoune, actief in de vierde regio van GSPC (Sahel/Sahara). Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 2 bis, lid 4, onder b): 11-11-2003.” wordt vervangen door:
 „Mokhtar Belmokhtar (ook bekend als a) Belaouar Khaled Abou El Abass; b) Belaouer Khaled Abou El Abass; c) Belmokhtar Khaled Abou El Abes; d) Khaled Abou El Abass; e) Khaled Abou El Abbes; f) Khaled Abou El Abes; g) Khaled Abulabbas Na Oor; h) Mukhtar Belmukhtar; i) Abou Abbes Khaled; j) Belaoua; k) Belaour). Geboortedatum: 1.6.1972. Geboorteplaats: Ghardaia, Algerije. Nationaliteit: Algerijns. Overige informatie: a) naam van vader is Mohamed en naam van moeder is Zohra Chemkha; b) lid van de raad van de organisatie van Al-Qa'ida in de islamitische Maghreb (GSPC); c) hoofd van AI Mouakaoune Biddam, AI Moulathamoun en AI Mourabitoun. Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 2 bis, lid 4, onder b): 11.11.2003.”.
 3)
 De vermelding „Hamid Hamad Hamid al-'Ali. Geboortedatum: 17 november 1960. Geboorteplaats: a) Koeweit, b) Qatar. Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 2 bis, lid 4, onder b): 15.8.2014.” wordt vervangen door:
 „Hamid Hamad Hamid al-'Ali. Geboortedatum: 17 november 1960. Geboorteplaats: a) Koeweit, b) Qatar. Nationaliteit: Koeweits. Paspoort nr.: a) 001714467 (Koeweits paspoort); b) 101505554 (Koeweits paspoort). Datum van aanwijzing bedoeld in artikel 2 bis, lid 4, onder b): 15.8.2014.”.


text:
27. februāris ir gada 58. diena pēc Gregora kalendāra. Līdz gada beigām ir atlikušas 307 (308 garajā gadā) dienas.
 Vārda dienas
 Andra, Līva, Līvija
 Notikumi
 1617. gads — Krievija un Zviedrija parakstīja Stolbovas miera līgumu, beidzot Ingrijas karu.
 1812. gads — pieņemts pašreizējais Argentīnas karogs.
 1844. gads — Dominikāna ieguva neatkarību no Haiti.
 1870. gads — pieņemts pašreizējais Japānas karogs.
 1885. gads — izveidota vācu kolonija Āfrikā — Vācu Austrumāfrika.
 1900. gads — Apvienotajā Karalistē nodibināta Leiboristu partija, par tās sekretāru ievēlēja Ramzeju Makdonaldu.
 1919. gads — dibināta Lietuvas—Baltkrievijas PSR ar galvaspilsētu Viļņu.
 1932. gads — Džeimss Čedviks atklāja neitronu.
 1933. gads — tika aizdedzināta Vācijas parlamenta ēka Reihstāgs.
 1940. gads — Martins Kamens un Sems Rubens atklāja oglekli-14.
 1942. gads — Andrejs Vlasovs publicēja Smoļenskas deklarāciju.
 1967. gads — pieņemts pašreizējais Antigvas un Barbudas karogs.
 1976. gads — bijušajā Spānijas teritorijā Rietumsahārā Polisario fronte pasludināja neatkarīgu Sahravi Arābu Demokrātisko Republiku.
 1990. gads — saskaņā ar LPSR konstitūcijas labojumiem par Latvijas PSR karogu oficiāli kļuva sarkanbaltsarkanais karogs, kas tika svinīgi pacelts virs Augstākās padomes un Ministru padomes ēkām.
 1991. gads — ASV prezidents Džordžs H. V. Bušs paziņoja, ka Kuveita ir atbrīvota no Irākas karaspēka.
 1994. gads — pieņemts pašreizējais Dienvidāfrikas karogs.
 Dzimuši
 272. gads — Konstantīns I (Constantinus I), Romas imperators (miris 337. gadā)
 1807. gads — Henrijs Vodsvorts Longfelovs (Henry Wadsworth Longfellow), ASV dzejnieks (miris 1882. gadā)
 1846. gads — Francis Mērings (Franz Mehring), vācu vēsturnieks un politiķis (miris 1919. gadā)
 1862. gads — Anastasijs Metakss (Αναστάσιος Μεταξάς), grieķu sporta šāvējs, olimpiskās bronzas medaļas ieguvējs (miris 1937. gadā)
 1863. gads — Džordžs Herberts Mīds (George Herbert Mead), ASV filozofs (miris 1931. gadā)
 1865. gads — Timotē Žordāns (Timothée Jordan), franču kriketa spēlētājs, olimpiskās sudraba medaļas ieguvējs (miršanas datums nav zināms)
 1867. gads — Ērvings Fišers (Irving Fisher), ASV ekonomists (miris 1947. gadā)
 1881. gads:
 Sveidns Bjernsons (Sveinn Björnsson), islandiešu politiķis (miris 1952. gadā)
 Luicens Egberts Jans Brauers (Luitzen Egbertus Jan Brouwer), nīderlandiešu matemātiķis (miris 1966. gadā)
 1902. gads — Džons Stainbeks (John Steinbeck), ASV rakstnieks (miris 1968. gadā)
 1912. gads — Lorenss Darels (Lawrence Durrell), angļu dzejnieks un rakstnieks (miris 1990. gadā)
 1913. gads — Pols Rikērs (Paul Ricœur), franču filozofs (miris 2005. gadā)
 1932. gads — Elizabete Teilore (Elizabeth Taylor), Anglijā dzimusi ASV aktrise (mirusi 2011. gadā)
 1941. gads — Pedijs Ešdauns (Paddy Ashdown), britu politiķis un diplomāts (miris 2018. gadā)
 1942. gads — Roberts Grabss (Robert Grubbs), ASV ķīmiķis (miris 2021. gadā)
 1947. gads — Gidons Krēmers, Latvijas un Vācijas vijolnieks un diriģents
 1957. gads — Timotijs Spols (Timothy Spall), angļu aktieris
 1975. gads — Kaspars Astašenko, Latvijas hokejists (miris 2012. gadā)
 1978. gads — Tomā Peskjē (Thomas Pesquet), Francijas kosmonauts
 dzimis 1890== Miruši ==
 1879. gads — Dmitrijs Kropotkins (Дми́трий Кропо́ткин), Krievijas Impērijas valsts darbinieks (dzimis 1836. gadā)
 1909. gads — Artūrs Korajs (Artúr Coray), ungāru vieglatlēts (dzimis 1878. gadā)
 1936. gads — Ivans Pavlovs (Иван Павлов), krievu fiziologs (dzimis 1849. gadā)
 1939. gads — Nadežda Krupska (Надежда Крупская), Ļeņina sieva (dzimusi 1869. gadā)
 1943. gads — Aleksandrs Matrosovs (Александр Матросов), PSRS armijas kareivis (dzimis 1924. gadā)
 1957. gads — Frīdrihs Skujiņš, latviešu arhitekts (dzimis 1890. gadā)
 1970. gads — Anta Klints, latviešu aktrise (dzimusi 1893. gadā)
 1989. gads — Konrāds Lorencs (Konrad Lorenz), Austrijas etologs (dzimis 1903. gadā)
 1992. gads — Aļģirds Greims (Algirdas Greimas), lietuviešu/franču semiotiķis (dzimis 1917. gadā)
 2013. gads — Imants Ziedonis, latviešu dzejnieks (dzimis 1933. gadā)
 2021. gads — Alvils Gulbis, latviešu basketbolists (dzimis 1936. gadā)
 Brīvdienas un piemiņas dienas
 Ekvērija (Senā Roma)
 Neatkarības diena (Dominikāna)
 Vispasaules NVO diena
 Februāris


type: other

text:
Sentenza numero 0223 del 2010
 Sentenza numero 0223 del 2010 inserita nel sistema il 10/11/2012
 Disposizione parametro: Costituzione della Repubblica art.117 comma 2 comma h:
 nel giudizio di legittimità costituzionale della legge della Regione Campania 22 luglio 2009, n. 10 (Regolamentazione e uso degli apparecchi di misurazione della velocità autovelox sulle strade di proprietà regionale), promosso dal Presidente del Consiglio dei ministri con ricorso notificato il 1-6 ottobre 2009, depositato in cancelleria l'8 ottobre 2009 ed iscritto al n. 85 del registro ricorsi 2009.
 udito nell'udienza pubblica del 28 aprile 2010 il Giudice relatore Alfio Finocchiaro;
 uditi l'avvocato dello Stato Gabriella D'Avanzo per il Presidente del Consiglio dei ministri e l'avvocato Vincenzo Cocozza per la Regione Campania.
 1. Con ricorso del 2 ottobre 2009 il Presidente del Consiglio dei ministri, rappresentato e difeso dall'Avvocatura generale dello Stato, ha sollevato, in riferimento all'art. 117 della Costituzione, questione di legittimità costituzionale della legge della Regione Campania 22 luglio 2009, n. 10 (Regolamentazione e uso degli apparecchi di misurazione della velocità autovelox sulle strade di proprietà regionale).
 Riferisce il ricorrente che la disciplina della circolazione stradale rientra nella competenza statale esclusiva di cui all'art. 117, secondo comma, lettere h) e l), della Costituzione, giacché interviene su temi attinenti alla sicurezza della circolazione stradale, in quanto relativi alla regolamentazione e all'uso di dispositivi destinati all'accertamento delle violazioni dei limiti di velocità stabiliti all'art. 142 del decreto legislativo 30 aprile 1992, n. 285 (Nuovo codice della strada). Peraltro, detti dispositivi, a norma dell'art. 45, comma 6, del medesimo decreto legislativo, sono soggetti all'approvazione o omologazione da parte del Ministero delle infrastrutture e dei trasporti, secondo le procedure indicate all'art. 192 del decreto del Presidente della Repubblica 16 dicembre 1992, n. 495 (Regolamento di esecuzione e di attuazione del nuovo codice della strada). L'intervento regionale si pone in palese difformità anche rispetto a quanto disposto sia con decreto ministeriale 15 agosto 2007 (Attuazione dell'articolo 3, comma 1, lettera b del decreto-legge 3 agosto 2007, n. 117, recante disposizioni urgenti modificative del codice della strada per incrementare i livelli di sicurezza nella circolazione) con cui si è data attuazione dell'art. 3, comma 1, lettera b), del decreto-legge 3 agosto 2007, n. 117 (Disposizioni urgenti modificative del codice della strada per incrementare i livelli di sicurezza nella circolazione) sia con la circolare del 14 agosto 2009 (Direttiva per garantire un'azione coordinata di prevenzione e contrasto dell'eccesso di velocità sulle strade) emanata dal Ministero dell'interno Dipartimento per la pubblica sicurezza Servizio di Polizia stradale. Né le previsioni all'esame rientrano tra i poteri e i compiti degli enti proprietari delle strade, stabiliti dall'art. 14 del citato Nuovo codice della strada.
 Ciò premesso in termini generali, secondo l'Avvocatura dello Stato vanno evidenziati, in particolare, due profili di illegittimità costituzionale.
 Il primo riguarda l'art. 2, comma 1, della legge regionale secondo il quale, ai fini del corretto utilizzo, gli apparecchi di misurazione della velocità devono essere impiegati esclusivamente a scopo preventivo e per indurre una maggiore consapevolezza dell'uso dei mezzi di trasporto. Non è consentito l'uso repressivo di tali apparecchi. La disposizione contrasta però con il vigente impianto sanzionatorio stabilito nel Nuovo codice della strada, e risulta lesiva delle prerogative statali, di cui all'art. 117, secondo comma, lettere h) e l), Cost., in quanto vietando l'uso repressivo degli apparecchi si prefigge di renderne impossibile l'utilizzo per l'accertamento delle violazioni dei limiti di velocità e per l'applicazione del conseguente sistema sanzionatorio. Sotto tale profilo, la legge regionale disattende l'art. 142, comma 6, del citato Codice, secondo cui per la determinazione dell'osservanza dei limiti di velocità sono considerate fonti di prova le risultanze delle apparecchiature debitamente omologate: in tal modo, evidentemente, si individua negli apparecchi uno strumento per la repressione delle violazioni su tutto il territorio nazionale. La previsione regionale, peraltro, si pone in contrasto anche con quanto stabilito all'art. 201, comma 1-bis, lettere e) e f), del citato Codice, che consente la notificazione degli estremi delle violazioni che siano state accertate per mezzo dei dispositivi di rilevamento in parola.
 Il secondo profilo di legittimità costituzionale riguarda l'art. 5, recante disposizioni inerenti la segnaletica, e disciplina la tipologia della segnaletica e la distanza che deve intercorrere tra questa e la postazione di controllo (il comma 2 stabilisce infatti che tra la segnalazione e l'autovelox deve esserci una distanza di quattro chilometri). Le prescrizioni regionali sono, però, diverse da quelle stabilite all'art. 2, comma 1, del citato decreto del 15 agosto 2007 in materia di tipologia di segnaletica, e contrastano con l'art. 45, comma 1, del Nuovo codice della strada, che stabilisce l'uniformità della segnaletica, dei mezzi di regolazione e controllo e omologazioni su tutto il territorio nazionale. In relazione a quanto precede deve censurarsi l'intervento regionale perché, dettando regole in materie attinenti la sicurezza e la circolazione stradale, contrasta, secondo il ricorrente, con l'art. 117, secondo comma, lettera h), Cost., violando altresì la competenza esclusiva statale in materia di giurisdizione e ordinamento civile e penale, di cui al medesimo art. 117, secondo comma, lettera l).
 2. Con memoria del 27 ottobre 2009, si è costituita la Regione Campania, chiedendo che la questione venga dichiarata inammissibile o infondata. Rileva la difesa regionale che il ricorso dello Stato, in una prima parte, riferendosi all'intera legge regionale, si limita ad affermare la competenza esclusiva dello Stato in materia di sicurezza e a richiamare i parametri normativi che si assumono violati, senza però alcuna analisi del testo, ma solo con un'affermazione apodittica della sua presunta illegittimità per un contrasto con la normativa statale intervenuta in tale settore. Per questa parte, pertanto, il ricorso è sicuramente inammissibile. Le censure mosse dallo Stato non raggiungono, pertanto, il livello di specificità che si richiede ai fini di uno scrutinio di merito, poiché nei motivi di ricorso non vi è neppure una sintetica esposizione delle ragioni per cui le disposizioni contenute nella legge, singolarmente considerate, determinerebbero una lesione delle attribuzioni statali. Nel merito, infatti, ciò che appare immediatamente chiaro (e che rende palesemente infondata l'impugnativa dello Stato), è che la disciplina regionale, soprattutto nella parte dettata dagli articoli specificamente individuati, non è altro che l'assoluta pedissequa riproduzione delle formule legislative statali.
 Con riferimento all'art. 2, comma 1, la norma impugnata non ha manifestato in alcun modo la volontà di svuotare di funzione sanzionatoria l'eventuale contestazione dell'eccesso di velocità registrato dagli autovelox. Essa ha semplicemente preso atto che l'ordinamento italiano in materia di autovelox è ispirato alla esigenza di prevenire le infrazioni al codice della strada più che reprimerle, con la finalità di educare gli automobilisti ad un uso più consapevole dei propri mezzi per tutelare la propria vita e quella degli altri utenti della strada, bene primario dell'intera collettività, come affermato anche dalla giurisprudenza della Suprema Corte (Cass. 26 marzo 2009, n. 7419).
 Quanto all'art. 5, la norma riguarda la tipologia della segnaletica e la distanza che deve intercorrere tra questa e la postazione di controllo. Tale norma è pressoché identica rispetto all'art. 2, comma 1, del decreto-legge 3 agosto 2007, n. 117.
 3. Con memoria depositata il 7 aprile 2010, l'Avvocatura dello Stato ha ribadito le proprie ragioni a favore dell'accoglimento della questione.
 Ritiene la difesa dello Stato che sia da respingere l'eccezione di genericità del ricorso sollevata dalla resistente, in quanto il ricorso sarebbe sufficientemente specifico, tanto che la Regione Campania ha avuto modo di sviluppare le proprie difese.
 La difesa regionale sostiene, innanzitutto, che le norme impugnate si riferiscono solo alle strade della Regione Campania e regolano aspetti solo accessori rispetto a quelli attribuiti alla competenza statale in materia di circolazione stradale. Il ricorso sarebbe poi inammissibile perché pretenderebbe di ricomprendere in una generica doglianza un testo con una pluralità di contenuti (localizzazione degli autovelox, procedura per il rilascio del parere regionale per la loro collocazione; accorgimenti per la migliore visibilità degli stessi).
 1. Il Presidente del Consiglio dei ministri dubita della legittimità costituzionale della legge della Regione Campania 22 luglio 2009, n. 10 (Regolamentazione e uso degli apparecchi di misurazione della velocità autovelox sulle strade di proprietà regionale) per violazione della competenza esclusiva statale di cui all'art. 117, secondo comma, lettere h) e l), della Costituzione, giacché, con riferimento alla lettera h), interviene su temi attinenti alla sicurezza della circolazione stradale, trattandosi della regolamentazione di dispositivi destinati all'accertamento delle violazioni dei limiti di velocità stabiliti all'art. 142 del decreto legislativo 30 aprile 1992, n. 285 (Nuovo codice della strada), mentre, con riferimento alla lettera l), interviene in materia di giurisdizione e ordinamento civile e penale.
 A parere del ricorrente, poi, l'art. 2, comma 1, della legge regionale citata, vietando l'uso repressivo degli apparecchi, disattende l'art. 142, comma 6, del d.lgs. n. 285 del 1992 secondo cui per la determinazione dell'osservanza dei limiti di velocità sono considerate fonti di prova le risultanze delle apparecchiature debitamente omologate; mentre il successivo art. 5, comma 2, nel disporre che tra la segnalazione e l'autovelox deve esserci una distanza di quattro chilometri, contrasta con l'art. 45, comma 1, dello stesso decreto legislativo, che assicura un'uniformità dei mezzi di regolazione e controllo su tutto il territorio nazionale attinenti la sicurezza e la circolazione stradale.
 2. L'eccezione di inammissibilità della questione, sollevata dalla resistente, non può essere accolta.
 Secondo la giurisprudenza di questa Corte, deve essere dichiarata inammissibile una questione avente ad oggetto un'intera legge quando le censure adeguatamente motivate riguardino solo singole disposizioni, mentre quella indirizzata all'intero testo normativo si presenti del tutto generica (sentenza n. 94 del 2003). L'inammissibilità deve, invece, essere esclusa quando dal ricorso sia possibile individuare con chiarezza le norme sulle quali si appuntano le singole censure (sentenze n. 59 del 2006 e n. 74 del 2004).
 Nel caso di specie, il ricorso statale contiene una motivazione sintetica, ma non generica, della censura rivolta all'intera legge regionale e passa inoltre ad illustrare una serie di specifiche presunte violazioni di norme costituzionali da parte di singoli articoli della legge medesima. Non ricorrono pertanto le condizioni per dichiarare l'inammissibilità della questione.
 3.1. Va, innanzitutto, ribadita la giurisprudenza di questa Corte secondo cui nell'assetto delle competenze legislative derivante dalla riforma del Titolo V della Parte seconda della Costituzione, attuata nel 2001, la disciplina della circolazione stradale è attribuita alla competenza esclusiva dello Stato (sentenza n. 428 del 2004).
 Del tutto correttamente, quindi, l'art. 1 del decreto legislativo n. 285 del 1992, recante il Nuovo codice della strada, nell'individuare i principi generali della disciplina, esplicitamente dichiara che la sicurezza delle persone, nella circolazione stradale, rientra tra le finalità primarie di ordine sociale ed economico perseguite dallo Stato.
 Né può essere condiviso l'argomento difensivo secondo il quale le norme della legge impugnata si riferirebbero solo alle strade della Regione Campania, dal momento che la sentenza n. 428 del 2004 non distingue, ai fini della competenza esclusiva dello Stato in tema di circolazione stradale, tra strade classificate come statali, regionali o provinciali.
 In presenza di tale attribuzione di competenza allo Stato, il ricorso del Presidente del Consiglio, che a tale giurisprudenza fa espresso richiamo per denunciare l'incompetenza della Regione Campania nell'adozione della legge impugnata, merita accoglimento.
 Ciò, soprattutto ove si tengano presenti le disposizioni espressamente censurate e precisamente l'art. 2, comma 1, che non consente l'uso repressivo degli apparecchi di misurazione della velocità, ponendosi con ciò in contrasto con la normativa statale (art. 142, comma 6, del d.lgs. n. 285 del 1992), secondo cui per la determinazione dell'osservanza dei limiti di velocità sono considerati fonti di prova le risultanze delle apparecchiature debitamente omologate; nonché l'art. 5, comma 2, che dispone che tra la segnalazione e l'autovelox deve esserci una distanza di quattro chilometri, in contrasto con l'art. 142, comma 6-bis, dello stesso decreto legislativo, per il quale le postazioni di controllo sulla rete stradale per il rilevamento della velocità devono essere preventivamente segnalate e ben visibili. Le modalità di impiego sono stabilite dall'art. 2, comma 1, del decreto del Ministro dei trasporti 15 agosto 2007 (Attuazione dell'art. 3, comma 1, lettera b del d.l. 3 agosto 2007, n. 117, recante disposizioni urgenti modificative del codice della strada per incrementare i livelli di sicurezza nella circolazione), ai sensi del quale è necessario che non vi siano tra il segnale e il luogo di effettivo rilevamento intersezioni stradali che comporterebbero la ripetizione del messaggio dopo le stesse, e comunque che non vi sia una distanza superiore a quattro chilometri.
 dichiara l'illegittimità costituzionale della legge della Regione Campania 22 luglio 2009, n. 10 (Regolamentazione e uso degli apparecchi di misurazione della velocità autovelox sulle strade di proprietà regionale).


text:
 7.11.2019
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 286/10
 IZVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) 2019/1859
 z dne 6. novembra 2019
 o določitvi pravil za uporabo člena 10 Uredbe (EU) 2019/1242 Evropskega parlamenta in Sveta glede zbiranja nekaterih podatkov
 (Besedilo velja za EGP)
 EVROPSKA KOMISIJA JE –
 ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
 ob upoštevanju Uredbe (EU) 2019/1242 Evropskega parlamenta in Sveta z dne 20. junija 2019 o določitvi standardov emisijskih vrednosti CO2 za nova težka vozila in spremembi uredb (ES) št. 595/2009 in (EU) 2018/956 Evropskega parlamenta in Sveta ter Direktive Sveta 96/53/ES (1) ter zlasti člena 10 Uredbe,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 Za vzpostavitev metodologije, s katero se oceni uporaba pogojev, pod katerimi so določene referenčne emisije CO2 (v nadaljnjem besedilu: metodologija), je primerno, da ima Komisija dostop do nekaterih podatkov, ki so na voljo proizvajalcem, kadar uporabljajo simulacijsko orodje iz člena 5(1)(a) Uredbe Komisije (EU) 2017/2400 (2), in sicer zlasti podatkovne datoteke „sum exec“.
 (2)
 Podatkovna datoteka „sum exec“ bi Komisiji omogočila oceno kvantitativnih učinkov na emisije CO2 iz vozil, ki so rezultat uporabe metodologije. Podatkovne datoteke „sum exec“ so potrebne zlasti, da se na podlagi prilagoditev podatkov o sestavnih delih vozila, ki služijo kot vhodne vrednosti za simulacijsko orodje, določijo prilagoditve regulativnih emisij CO2. Podatkovne datoteke „sum exec“ so torej potrebne, da se na eni strani oceni morebitna potreba po popravkih ter da se na drugi strani po potrebi uporabijo popravki emisij CO2 iz vozil, in sicer na podlagi prilagojenih vhodnih podatkov o sestavnih delih za simulacijsko orodje.
 (3)
 Zato je primerno, da proizvajalci spremljajo podatkovne datoteke „sum exec“ za vozila, za katera se simulacije opravijo v poročevalskih obdobjih 2019 in 2020, ter jih sporočijo Komisiji. Ker bi lahko sporočanje takih informacij za vozila, proizvedena pred 1. oktobrom 2019, od proizvajalcev zahtevalo več truda, bi bilo treba za sporočanje takih informacij določiti poznejši datum, tj. 30. september 2021.
 (4)
 Pomembno je zagotoviti, da so podatki, ki se spremljajo in sporočajo, stabilni in zanesljivi. Komisija bi zato morala imeti sredstva, da preveri končne podatke in da po potrebi sprejme ukrepe, s katerimi zagotovi njihovo pravilnost.
 (5)
 Komisija bi morala uporabiti zbirko poslovnih podatkov, ki jo upravlja Evropska agencija za okolje, da bi olajšala zbiranje podatkov s strani proizvajalcev, ki bi morali te podatke posredovati skupaj s podatki, ki se sporočajo na podlagi Uredbe (EU) 2018/956 Evropskega parlamenta in Sveta (3).
 (6)
 Da se zagotovita stabilnost in reprezentativnost referenčnih emisij CO2 kot podlage za določitev ciljnih emisij CO2 za celotni vozni park Unije, bi morala ta uredba začeti veljati v najkrajšem možnem času po objavi.
 (7)
 Ukrepi iz te uredbe so v skladu z mnenjem Odbora za podnebne spremembe –
 SPREJELA NASLEDNJO UREDBO:
 Člen 1
 Spremljanje in sporočanje s strani proizvajalcev
 1. Proizvajalci v skladu s to uredbo za nova težka vozila z datumom simulacije pred 1. julijem 2021 spremljajo in Komisiji sporočijo datoteko z vrednostmi, ločenimi z vejico, z istim imenom kot delovna datoteka in pripono.vsum, ki zajema zbirne rezultate za simulirani profil namembnosti in stanje koristnega tovora in se ustvari s simulacijskim orodjem iz člena 5(1)(a) Uredbe (EU) 2017/2400 v različici grafičnega uporabniškega vmesnika (GUI) (v nadaljnjem besedilu: podatkovna datoteka „sum exec“).
 2. Podatkovno datoteko „sum exec“ spremljajo za vsako novo težko vozilo
 (a)
 z datumom simulacije med 1. oktobrom 2019 in 30. junijem 2020 ter te podatke sporočijo najpozneje do 30. septembra 2020;
 (b)
 z datumom simulacije med 1. januarjem 2019 in 30. septembrom 2019 ter te podatke sporočijo najpozneje do 30. septembra 2021;
 (c)
 z datumom simulacije med 1. julijem 2020 in 30. junijem 2021 ter te podatke sporočijo najpozneje do 30. septembra 2021.
 3. Kontaktna točka proizvajalca prenese podatkovne datoteke „sum exec“ z elektronskim prenosom podatkov v zbirko poslovnih podatkov, ki jo upravlja Evropska agencija za okolje (v nadaljnjem besedilu: agencija). Ob prenosu podatkov kontaktna točka o tem uradno obvesti Komisijo in agencijo z elektronskim sporočilom, ki ga pošlje na naslova iz odstavka 5 tega člena.
 4. Kontaktna točka, odgovorna za naložitev podatkov za vsakega proizvajalca, je tista, ki jo je imenoval proizvajalec na podlagi Uredbe (EU) 2018/956, razen če proizvajalec Komisije do 1. septembra 2020 uradno ne obvesti o nasprotnem.
 5. Obvestila se pošljejo na naslednja naslova: EC-CO2-HDV-IMPLEMENTATION@ec.europa.eu in „HDV-monitoring@eea.europa.eu“.
 Člen 2
 Preverjanje
 1. Proizvajalci so odgovorni za pravilnost in kakovost podatkov, ki jih sporočijo v skladu s členom 1(2). O vseh napakah, ki jih odkrijejo v sporočenih podatkih, nemudoma obvestijo Komisijo.
 2. Komisija lahko preveri kakovost podatkov, sporočenih v skladu s členom 1(2).
 3. Kadar je Komisija obveščena o napakah v podatkih ali kadar z lastnim preverjanjem odkrije neskladnosti v podatkih, po potrebi in po posvetovanju s proizvajalcem sprejme ustrezne ukrepe, da jih popravi.
 Člen 3
 Začetek veljavnosti
 Ta uredba začne veljati tretji dan po objavi v Uradnem listu Evropske unije.
 Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah.
 V Bruslju, 6. novembra 2019
 Za Komisijo
 Predsednik
 Jean-Claude JUNCKER
 (1) UL L 198, 25.7.2019, str. 202.
 (2) Uredba Komisije (EU) 2017/2400 z dne 12. decembra 2017 o izvajanju Uredbe (ES) št. 595/2009 Evropskega parlamenta in Sveta glede določitve emisij CO2 in porabe goriva pri težkih vozilih ter o spremembi Direktive 2007/46/ES Evropskega parlamenta in Sveta in Uredbe Komisije (EU) št. 582/2011 (UL L 349, 29.12.2017, str. 1).
 (3) Uredba (EU) 2018/956 Evropskega parlamenta in Sveta z dne 28. junija 2018 o spremljanju emisij CO2 in porabe goriva pri novih težkih vozilih ter o poročanju o njih (UL L 173, 9.7.2018, str. 1).


text:
 Nr. L 36/ 12 fDAl De Europæiske Fællesskabers Tidende 6 . 2. 97
 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 218/97
 af 5 . februar 1997
 om ophævelse af forordning (EF) nr. 1947/96 om løbende licitationer med
 henblik på eksport af byg som er i det danske interventionsorgans besiddelse
 KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE de i denne forordning fastsatte foranstaltninger er i over
 FÆLLESSKABER HAR — ensstemmelse med udtalelse fra Forvaltningskomitéen for
 Korn —
 under henvisning til traktaten om oprettelse af Det
 Europæiske Fællesskab,
 under henvisning til Rådets forordning (EØF) nr. 1766/92
 af 30. juni 1992 om den fælles markedsordning for UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING :
 korn ('), senest ændret ved Kommissionens forordning
 (EF) nr. 923/96 (2), særlig artikel 5, og
 Artikel 1
 ud fra følgende betragtninger:
 Ved Kommissionens forordning (EØF) nr. 2131 /93 (3), Forordning (EF) nr. 1947/96 ophæves.
 senest ændret ved forordning (EF) nr. 2193/96 (4), er der
 fastsat procedurer og betingelser for salg af korn fra
 interventionsorganerne; Artikel 2
 af økonomiske grunde vil det være rigtigst at ophæve den
 i Kommissionens forordning (EF) nr. 1947/96 (*) omhand Denne forordning træder i kraft på dagen for offentliggø
 lede licitation : relsen i De Europæiske Fællesskabers Tidende.
 Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver
 medlemsstat.
 Udfærdiget i Bruxelles, den 5. februar 1997.
 Pd Kommissionens vegne
 Franz FISCHLER
 Medlem af Kommissionen
 (') EFT nr. L 181 af 1 . 7. 1992, s. 21 .
 O EFT nr. L 126 af 24. 5. 1996, s. 37.
 O EFT nr. L 191 af 31 . 7. 1993, s. 76.
 (4) EFT nr. L 293 af 16. 11 . 1996, s. 1 .
 M EFT nr. L 257 af 10 . 10 . 1996, s. 6.


text:
Agra er en indisk by ved bredden af Yamuna-floden. Byen ligger i delstaten Uttar Pradesh og er administrationsbyen i distriktet Agra. Den har ca. indbyggere. Byen er først og fremmest kendt for et af verdens smukkeste byggerier, mausolæet Taj Mahal, opført 1631-1653 af kejser Shah Jahan, som mindesmærke for hans hustru Mumtaz Mahal, der døde i barselseng.
 Agra findes nævnt helt tilbage i det episke heltekvad Mahabharata under navnet Agrabana. Også den store græske geograf Ptolemæus fra det 2. årh. kendte Agra og havde indført byen på sit verdenskort. Traditioner og legender tilskriver Raja Badal Singh æren for at have grundlagt den nuværende by omkring 1475, hvor hans fort, Badalgarh, hævdes at være placeret ca. samme sted som det nuværende Agra Fort. Derudover findes også beretninger om tidligere befæstninger af byen, som i lange perioder har været en kongeby.
 Agra opnåede stor betydning og anseelse som hovedstad for det store indiske Mughal kejserrige fra 1526 til 1658 (Mughal = Mogul el. Stormogul). Det skyldes ikke mindst efterladenskaber fra denne periode, at Agra i dag er en international turist destination i topklasse, med byens mange bygninger i den markante mughal-arkitektur, først og fremmest Taj Mahal, Agra Fort og den forladte hovedstad Fatehpur Sikri lidt uden for Agra, tre seværdigheder, som alle er optaget på UNESCOs World Heritage liste.
 Udover de nævnte seværdigheder, er Agra overordentlig rig paa pragtfulde bygninger i maurisk stil, blandt andre: Jahangir's skønne palads, Moti-Masdshid (Perlemoskeen) og Djamna Masdshid.
 Kilder/henvisninger
 http://www.indien.nu/kartor-guider/uttar-pradesh/agra/
 Agra i Salmonsens konversationsleksikon
 Byer i Uttar Pradesh


text:
 22.3.2018
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 80/36
 SKLEP SKUPNEGA ODBORA EGP
 št. 193/2016
 z dne 23. septembra 2016
 o spremembi Priloge XIII (Promet) k Sporazumu EGP [2018/449]
 SKUPNI ODBOR EGP JE –
 ob upoštevanju Sporazuma o Evropskem gospodarskem prostoru (v nadaljnjem besedilu: Sporazum EGP) in zlasti člena 98 Sporazuma EGP,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 Izvedbeno uredbo Komisije (EU) 2016/462 z dne 30. marca 2016 o spremembi Uredbe (ES) št. 324/2008 o določitvi revidiranih postopkov za izvajanje inšpekcijskih pregledov Komisije na področju pomorske varnosti (1) je treba vključiti v Sporazum EGP.
 (2)
 Prilogo XIII k Sporazumu EGP bi bilo zato treba ustrezno spremeniti –
 SPREJEL NASLEDNJI SKLEP:
 Člen 1
 V točki 56r (Uredba Komisije (ES) št. 324/2008) Priloge XIII k Sporazumu EGP se doda naslednje:
 „, kakor jo spreminja:
 —
 32016 R 0462: Izvedbena uredba Komisije (EU) 2016/462 z dne 30. marca 2016 (UL L 80, 31.3.2016, str. 28).“
 Člen 2
 Besedilo Izvedbene uredbe (EU) 2016/462 v islandskem in norveškem jeziku, ki se objavi v Dopolnilu EGP k Uradnemu listu Evropske unije, je verodostojno.
 Člen 3
 Ta sklep začne veljati 24. septembra 2016 pod pogojem, da so bila predložena vsa uradna obvestila v skladu s členom 103(1) Sporazuma EGP (*1).
 Člen 4
 Ta sklep se objavi v sklopu EGP Uradnega lista Evropske unije in Dopolnilu EGP k Uradnemu listu Evropske unije.
 V Bruslju, 23. septembra 2016
 Za Skupni odbor EGP
 Predsednica
 Bergdís ELLERTSDÓTTIR
 (1) UL L 80, 31.3.2016, str. 28.
 (*1) Navedena ni nobena ustavna zahteva.


text:
Hem / Färgrik / svart tapet hd högupplöst Hämta
 Gamer11 januari 14, 2017 Färgrik
 9 Visningar svart tapet hd högupplöst Hämta
 black wallpaper hd High Resolution Download For computers, Stationära, bärbara datorer, Mobiler och pekdatorer. här påLivewallpaper.info databasen kan du ladda ner massor av hög kvalitet tapeter i olika kategorier . Alla tapeter är helt gratis för nedladdning. Eftersom dessa bilder är uppladdade av användare. trots vilken typ av dator Skärmstorlek att du helt enkelt äger, du helt enkelt överföra hög upplösning tapet som är re storlek och beskärs för att passa din Desktop skärmstorlek.
 Visningar (394) dope bakgrunds tumblr
 Visningar (132) macbook pro wallpapers5
 Kingdom Hearts iPhone Bakgrunder HDsolig leone hd bakgrunds högupplöst HämtaBenjamin Moore tapet HDBakgrund HD högupplöst Hämtawolf hd tapet HämtaKoenigsegg Desktop HD WallpapersChanning Tatum Bakgrund HDhd tapeter hämta högupplöst HämtaRed Dead Redemption Bakgrund HDDodge tapeter HD powered by livewallpaper.info © Copyright 2016, EFTERTRYCK FÖRBJUDES


text:
 11/Sv. 112
 HR
 Službeni list Europske unije
 267
 22012D0148
 L 309/33
 SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE
 ODLUKA ZAJEDNIČKOG ODBORA EGP-a
 br. 148/2012
 od 13. srpnja 2012.
 o izmjeni Priloga IX. (Financijska pitanja) Sporazumu o EGP-u
 ZAJEDNIČKI ODBOR EGP-a,
 uzimajući u obzir Sporazum o Europskom gospodarskom prostoru, kako je izmijenjen Protokolom o prilagodbi Sporazuma o Europskom gospodarskom prostoru, dalje u tekstu „Sporazum”, a posebno njegov članak 98.,
 budući da:
 (1)
 Prilog IX. Sporazumu izmijenjen je Odlukom Zajedničkog odbora EGP-a br. 53/2012 od 30. ožujka 2012. (1).
 (2)
 Provedbenu odluku Komisije 2011/754/EU od 22. studenoga 2011. o primjeni Direktive 2009/103/EZ Europskog parlamenta i Vijeća u odnosu na osiguranje od građanskopravne odgovornosti u pogledu upotrebe motornih vozila i izvršenje obveze osiguranja od takve odgovornosti (2) treba unijeti u Sporazum,
 DONIO JE OVU ODLUKU:
 Članak 1.
 Iza točke 8.d (Odluka Komisije 2007/482/EZ) Priloga IX. Sporazumu umeće se sljedeća točka:
 „8.e
 32011 D 0754: Provedbena odluka Komisije 2011/754/EU od 22. studenoga 2011. o primjeni Direktive 2009/103/EZ Europskog parlamenta i Vijeća u odnosu na osiguranje od građanskopravne odgovornosti u pogledu upotrebe motornih vozila (SL L 310, 25.11.2011., str. 17.).”
 Članak 2.
 Tekst Odluke 2011/754/EU na islandskom i norveškom jeziku, koji se objavljuje u Dodatku o EGP-u Službenom listu Europske unije, vjerodostojan je.
 Članak 3.
 Ova Odluka stupa na snagu 14. srpnja 2012., pod uvjetom da su sve obavijesti iz članka 103. stavka 1. Sporazuma podnesene Zajedničkom odboru EGP-a (3).
 Članak 4.
 Ova se Odluka objavljuje u odjeljku o EGP-u i Dodatku o EGP-u Službenom lista Europske unije.
 Sastavljeno u Bruxellesu 13. srpnja 2012.
 Za Zajednički odbor EGP-a
 Predsjednik
 Atle LEIKVOLL
 (1) SL L 207, 2.8.2012., str. 33.
 (2) SL L 310, 25.11.2011., str. 17.
 (3) Ustavni zahtjevi nisu navedeni.


text:
ippreżentati fl-14 ta’ Lulju 2016 (1)
 Kawża C‐290/15
 Reġjun tal-Wallonie
 [talba għal deċiżjoni preliminari mressqa mill-Conseil d’État (kunsill tal-Istat, il-Belġju)]
 “Ambjent – Direttiva 2001/42/KE – Pjan u programm – Definizzjoni – Installazzjoni ta’ eoliċi”
 1. L-espansjoni tal-produzzjoni ta’ enerġija eolika kienet suġġetta għal diskussjonijiet kontroversjali u kultant tagħti lok għal reżistenza qawwija. Madankollu, fid-dawl tad-theddida ta’ bidla fil-klima, din hija mħeġġa mill-Unjoni u minn diversi Stati Membri.
 2. Din it-tilwima toriġina mill-fatt li qabel l-adozzjoni ta’ ċerti regoli dwar installazzjonijiet eoliċi fir-Reġjun tal-Wallonie tal-Belġju, ma saret ebda evalwazzjoni ambjentali bil-parteċipazzjoni tal-pubbliku skont id-direttiva dwar l-istima tal-effetti ta’ ċerti pjanijiet u programmi fuq l-ambjent (2) (iktar ’il quddiem id-“Direttiva ESEA”, ESEA għal evalwazzjoni strateġika dwar l-effetti fuq l-ambjent). Dan huwa ħasra, peress li tali proċedura tista’ tikkostitwixxi forum ta’ diskussjoni rigward tali proġetti u dan jikkontribwixxi sabiex id-diskussjoni tkun iktar oġġettiva.
 3. Numru ta’ snin ilu, il-Qorti tal-Ġustizzja eżaminat il-kontenut tad-Direttiva ESEA għall-ewwel darba fis-sentenza Terre wallonne u Inter-Environnement Wallonie (3). Sa minn dak iż-żmien, hija żviluppat ġurisprudenza kunsiderevoli fil-qasam (4). Din it-talba għal deċiżjoni preliminari tqajjem mill-ġdid il-mistoqsija ċentrali ta’ din l-ewwel proċedura, jiġifieri t-tifsira taż-żewġ kunċetti “pjanijiet u programmi”. Fil-fatt, il-Qorti tal-Ġustizzja għandha tiddeċiedi jekk digriet li jistabbilixxi, fost oħrajn, regoli fil-qasam tal-ġenerazzjoni tal-ħoss u ta’ proġezzjoni perijodika ta’ dellijiet ikkawżati minn installazzjonijiet eoliċi jikkostitwixxix pjan jew programm fis-sens tad-Direttiva ESEA u jekk għandux għalhekk jiġi suġġett għal evalwazzjoni ambjentali.
 4. Madankollu, sa issa, fil-proċedura, ma tteħidx inkunsiderazzjoni l-fatt li sentenza oħra, minbarra diversi konstatazzjonijiet sinjifikattivi li jirrigwardaw oqsma oħra tad-dritt Ewropew dwar l-ambjent, diġà ddefinixxiet b’mod astratt it-tifsira li għandha tingħata lil “pjan jew programm” fis-sens tad-Direttiva ESEA. Skont din id-definizzjoni, dan huwa att li jiddefinixxi il-kriterji kif ukoll il-modalitjiet tal-iżvilupp tat-territorju u jistabbilixxi regoli u proċeduri ta’ kontroll li għalihom hija suġġetta l-implementazzjoni ta’ proġett wieħed jew iktar (5). Għalhekk ma jifdalx ħlief li jiġi eżaminat jekk din id-definizzjoni għandhiex tiġi rfinata jew jekk hijiex rilevanti f’dan il-każ.
 5. Id-dritt tal-Unjoni dwar l-evalwazzjoni ambjentali huwa marbut mill-qrib ma’ diversi konvenzjonijiet internazzjonali.
 1. Il-Konvenzjoni ta’ Espoo
 6. Il-Konvenzjoni ta’ Espoo dwar l-evalwazzjoni tal-impatt fuq l-ambjent f’kuntest transkonfinali (6) ġiet iffirmata fl-1991 u approvata f’isem dik li dak iż-żmien kienet il-Komunità Ewropea fl-1997 (7).
 7. L-evalwazzjoni ta’ pjanijiet u programmi tissemma fl-Artikolu 2(7):
 “L-istimi tal-impatt fuq l-ambjent stabbiliti minn din il-konvenzjoni għandhom jitwettqu, bħala kundizzjoni minima, fil-livell tal-proġett tal-attività proposta. Sa fejn xieraq, il-partijiet għandhom jippruvaw japplikaw il-prinċipji tal-istima tal-impatt fuq l-ambjent għall-politika, pjanijiet u programmi”. [traduzzjoni mhux uffiċjali].
 2. Il-protokoll ta’ Kiev
 8. B’effett mill-2008, l-Unjoni hija parti kontraenti tal-protokoll ta’ Kiev (8) (iktar ’il quddiem il-“protokoll ta’ Kiev”) fil-Konvenzjoni ta’ Espoo (9). Ir-regoli ta’ dan il-protokoll jikkoinċidu essenzjalment ma’ dawk tad-Direttiva ESEA u huma trasposti permezz ta’ din tal-aħħar (10).
 9. L-Artikolu 13 tal-protokoll ta’ Kiev isemmi l-proċess ta’ tfassil tat-testi politiċi jew leġiżlattivi, iżda ma għandux dispożizzjoni ekwivalenti fid-Direttiva ESEA:
 “(1) Kull parti għandha tiżgura li l-interessi favur l-ambjent, inklużi dawk favur is-saħħa, jiġu kkunsidrati u integrati sal-limitu li jkun xieraq fit-tħejjija tal-proposti tagħha għall-politika u l-leġislazzjoni li aktarx ikun ser ikollhom effetti kbar fuq l-ambjent, inkluż fuq is-saħħa.
 (2) [...]” [traduzzjoni mhux uffiċjali]
 3. Il-Konvenzjoni ta’ Århus
 10. Il-Konvenzjoni dwar l-aċċess għall-informazzjoni, il-parteċipazzjoni pubblika fit-teħid ta’ deċiżjonijiet u l-aċċess għall-ġustizzja fi kwistjonijiet ambjentali (11) (iktar ’il quddiem il-“Konvenzjoni ta’ Århus”) tirreferi wkoll għall-evalwazzjoni ambjentali.
 11. Il-Konvenzjoni ta’ Århus tinkludi fl-Artikolu 6 regoli dwar il-parteċipazzjoni tal-pubbliku waqt l-awtorizzazzjoni ta’ attivitajiet (12). L-Artikoli 7 u 8 jikkonċernaw il-parteċipazzjoni tal-pubbliku fir-rigward ta’ pjanijiet, programmi, politika u regolamenti.
 12. Għandha tiġi enfasizzata r-raba’ sentenza tal-Artikolu 7 tal-Konvenzjoni ta’ Århus, li tirrigwarda l-politika:
 “Sa fejn huwa xieraq, kull parti għandha tagħmel ħilitha sabiex tipprovdi opportunitajiet għall-parteċipazzjoni pubblika fil-preparazzjoni tal-politiki relatati mal-ambjent.” [traduzzjoni mhux uffiċjali]
 13. Skont l-ewwel sentenza tal-Artikolu 8 tal-Konvenzjoni ta’ Århus, “[k]ull parti għandha tagħmel ħilitha sabiex tippromwovi l-parteċipazzjoni effettiva tal-pubbliku fi stadju xieraq, u sakemm ikun għad hemm il-possibbiltà tal-għażla, waqt it-tħejjija mill-awtoritajiet pubbliċi ta’ regolamenti eżekuttivi u ta’ regoli legalment vinkolanti oħra ta’ applikazzjoni ġenerali u li jistgħu jkollhom effett sinjifikattiv fuq l-ambjent.” [traduzzjoni mhux uffiċjali]
 1. Id-Direttiva ESEA
 14. L-għanijiet tad-Direttiva ESEA huma b’mod partikolari stabbiliti fl-Artikolu 1:
 “L-għan ta’ din id-Direttiva hu li jsiru disposizzjonijiet għal livell għoli ta’ protezzjoni ta’ l-ambjent u biex issir kontribuzzjoni għall-integrazzjoni tal-konsiderazzjonijiet ambjentali fil-preparazzjoni u l-adozzjoni ta’ pjanijiet u programmi bil-għan li jkun jippromwovi l-iżvilupp sostenibbli, billi jkun assigurat li, skond din id-Direttiva, issir stima ambjentali ta’ ċerti pjanijiet u programmi li x’aktarx ikollhom effetti sinifikanti fuq l-ambjent.”
 15. Il-pjanijiet u programmi huma ddefiniti fl-Artikolu 2(a):
 a) “pjanijiet u programmi” tfisser pjanijiet u programmi, inklużi dawk ko-finanzjati mill-Komunità Ewropea, kif ukoll xi modifiki li jsirulhom:
 – li huma meħtieġa permezz ta’ disposizzjonijiet leġislattivi, regolatorji jew amministrattivi;”
 16. L-Artikolu 3 jipprevedi liema huma l-pjanijiet u l-programmi li għandhom jiġu suġġetti għal evalwazzjoni. Huma b’mod partikolari rilevanti l-paragrafi 1, 2 u 4;
 “(1) L-istima ambjentali, skond l-Artikoli 4 sa 9, għandha ssir għall-pjanijiet u l-programmi msemmija fil-paragrafi 2 sa 4 li x’aktarx ikollhom effetti ambjentali sinifikanti.
 (2) Bla ħsara għall-paragrafu 3, stima ambjentali għandha ssir għall-pjanijiet u l-programmi kollha,
 a) li huma ppreparati għall-agrikoltura, il-forestrija, is-sajd, l-enerġija, l-industrija, it-trasport, l-immaniġġjar ta’ l-iskart, l-amministrazzjoni ta’ l-ilma, it-telekomunikazzjonijiet, it-turiżmu, pjanar ta’ bliet u l-kampanja jew l-użu ta’ l-art u li jistabilixxu l-qafas għall-kunsens futur għall-iżvilupp tal-proġetti elenkati fl-Annessi I u II tad-Direttiva 85/337/KEE, jew
 b) li, in vista ta’ l-effett fuq iż-żoni li x’aktarx, ġew stabbiliti biex jiksbu stima bis-saħħa ta’ l-Artikolu 6 jew 7 tad-Direttiva 92/43/KEE.
 (4) L-Istati Membri għandhom jistabilixxu jekk il-pjanijiet u l-programmi, minbarra dawk imsemmija fil-paragrafu 2, li jissettjaw il-qafas għall-kunsens futur ta' l-iżvilupp tal-proġetti, hux ser ikollhom effetti ambjentali sinifikanti.”
 17. L-Anness I jiddetermina liema informazzoni għandu jinkludi r-rapport ambjentali. Nosserva f’dan ir-rigward l-ittra (ċ), li teżiġi l-preżentazzjoni ta’ karatteristiċi ambjentali ta’ żoni li aktarx ikunu milquta b’mod sinjifikattiv.
 18. L-Anness II jirreferi għall-kriterji ta’ determinazzjoni tal-portata probabbli tal-effetti msemmija fl-Artikolu 3(5) tad-Direttiva ESEA. Għandhom jiġu enfasizzati hawnhekk il-karatteristiċi tal-effetti u taż-żona li tista’ tintlaqat, li għandhom jiġu ppreżentati skont il-ħames sas-seba’ inċiżi tal-punt 2:
 – “il-kobor u l-estent spazjali tal-effetti (żona ġeografika u d-daqs tal-popolazzjoni li x’aktarx tkun milquta),
 – il-valur u l-vulnerabilità taż-żona li x’aktarx tkun milquta minħabba:
 – karatteristiċi naturali speċjali jew wirt kulturali,
 – standards ta’ kwalità ambjentali li jkunu maqbuża jew valuri tal-limiti,
 – użu intensiv ta’ l-art,
 – l-effetti fuq żoni jew landscapes li għandhom status ta’ protezzjoni rikonoxxuti b'mod nazzjonali, tal-Komunità jew internazzjonali”.
 2. Id-Direttiva SEA
 19. Id-Direttiva SEA (13) ssostitwixxiet id-Direttiva 85/334/KEE u tinkludi, skont il-punt 3(i) tal-Anness II tagħha, l-“[is]tallazzjonijiet li jużaw il-qawwa tar-riħ għall-produzzjoni tal-enerġija (oqsma ta’ mtieħen tar-riħ)”.
 C – Id-dritt Belġjan
 20. Id-dispożizzjonijiet tad-digriet tal-Gvern tal-Wallonie, tat-13 ta’ Frar 2014, dwar kundizzjonijiet settorjali relatati mal-oqsma ta’ parks eoliċi ta’ qawwa totali ta’ 0.5MW jew iktar (iktar ’il quddiem id-“digriet ikkontestat”), kienu essenzjalment jirreferu għall-użu ta’ eoliċi (aċċess, kontrolli, manutenzjoni), għall-prevenzjoni ta’ inċidenti u ta’ nirien (fost oħrajn, il-waqfien tat-turbina), għall-ħsejjes, għall-previżjoni perijodika ta’ dell ikkawżat minn movimenti ta’ rotor, għall-kamp manjetiku awtorizzat, għat-tiswija tal-postijiet fil-każ ta’ waqfien definittiv tat-turbini u għall-kostituzzjoni ta’ garanziji finanzjarji.
 21. Fil-qasam tal-ħoss, il-valuri tal-limiti jvarjaw b’mod partikolari skont żoni msejħa “żoni ta’ ppjanar”, jiġifieri ż-żoni ta’ habitat, żoni agrikoli, żoni ta’ attività ekonomika u oħrajn. Id-digriet ikkontestat jistabbilixxi regola ta’ ħoss inqas stretta mill-kundizzjonijiet ġenerali applikabbli għal kull installazzjoni, matul il-lejl għajr kundizzjonijiet tas-sajf u f’żona ta’ habitat u ta’ habitat ta’ natura rurali.
 III – Il-fatti u t-talba għal deċiżjoni preliminari
 22. Il-Gvern tal-Wallonie ħa diversi inizjattivi fir-rigward tal-eoliċi, u f’dan ir-rigward ippubblika rapport ambjentali li fir-rigward tiegħu l-pubbliku seta’ jissottometti l-fehmiet tiegħu. Madankollu, ebda waħda minn dawn l-inizjattivi ma wasslet għall-adozzjoni ta’ leġiżlazzjoni vinkolanti.
 23. Minflok, il-Gvern tal-Wallonie adotta d-digriet ikkontestat, li kien mir-rikorrenti kkontestaw fil-kawża prinċipali (P. D’Oultremont et) quddiem il-kunsill tal-Istat Belġjan. Il-kwistjoni hija, b’mod partikolari, jekk dan id-digriet kellux ikun suġġett għal evalwazzjoni ambjentali strateġika.
 24. Għalhekk fir-rigward ta’ din il-proċedura, il-kunsill tal-Istat jagħmel id-domanda li ġejja quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja:
 “L-Artikoli 2(a) u 3(2)(a) tad-Direttiva 2001/42/KE dwar l-istima tal-effetti ta’ ċerti pjanijiet u programmi fuq l-ambjent, jimplikaw li għandu jiġi kkwalifikat bħala “pjan jew programm” fis-sens ta’ dawn id-dispożizzjonijiet digriet leġiżlattiv li jinkludi diversi dispożizzjonijiet relatati mal-installazzjoni ta’ turbini li jaħdmu bir-riħ [eoliċi], inklużi miżuri ta’ sigurtà, ta’ kontroll, ta’ tiswija u ta’ garanziji finanzjarji, kif ukoll regoli dwar il-ħsejjes iddefiniti fir-rigward taż-żoni ta’ ppjanar, liema dispożizzjonijiet jirregolaw il-ħruġ ta’ permessi amministrattivi li jagħtu d-dritt lill-persuna responsabbli mill-kostruzzjoni li twaqqaf u li topera installazzjonijiet suġġetti ipso iure għall-evalwazzjoni tal-effetti fuq l-ambjent abbażi tad-dritt intern?”
 25. P. Oultremont et, il-Federazzjoni Belġjana għal enerġija rinnovabbli u alternattiva (Féderation de l‘Énergie d’origine renouvelable et alternative ASBL, iktar ’il quddiem “EDORA”), ir-Renju tal-Belġju, ir-Renju tal-Pajjiżi l-Baxxi u l-Kummissjoni Ewropea ppreżentaw osservazzjonijiet bil-miktub u orali. Minbarra dan, ir-Repubblika Franċiża pparteċipat fis-seduta li nżammet fis-7 ta’ April 2016.
 IV – Evalwazzjoni
 26. Permezz tat-talba għal deċiżjoni preliminari tiegħu, il-kunsill tal-Istat jixtieq ikun jaf jekk digriet li jinkludi regoli fil-qasam tal-kostruzzjoni u tal-użu ta’ installazzjonijiet eoliċi u għalhekk jipprovdi qafas għal dawn l-installazzjonijiet jikkostitwixxix pjan jew programm fis-sens tad-Direttiva ESEA.
 27. Skont l-Artikolu 2(a) tad-Direttiva ESEA, l-espressjoni “pjanijiet u programmi” fis-sens tad-direttiva tfisser pjanijiet u programmi kif ukoll it-tibdiliet tagħhom imfassla u/jew adottati minn awtorità jew imfassla minn awtorità fid-dawl tal-adozzjoni tagħhom mill-parlament jew mill-gvern, abbażi ta’ proċedura leġiżlattiva, u li għandhom ikunu meħtieġa skont liġijiet, regolamenti u dispożizzjonijiet amministrattivi.
 28. Kif diġà sostnejt fil-kuntest ta’ kawża oħra, din id-dispożizzjoni ma tiddefinixxix iż-żewġ kunċetti, iżda sempliċement tikkwalifikahom. Fis-sens tad-Direttiva ESEA, l-espressjoni “pjanijiet u programmi” tindika l-pjanijiet u programmi li jissodisfaw ċerti kundizzjonijiet (addizzjonali) (14).
 29. Fl-ewwel sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja dwar id-Direttiva ESEA, mogħtija fil-kawża Terre wallonne u Inter-Environnement Wallonie, li ngħatat b’risposta għal talba għal deċiżjoni preliminari tal-kunsill tal-Istat Belġjan, dawn iż-żewġ kunċetti, li huma fundamentali għad-direttiva, lanqas ma huma ddefiniti b’mod eżawrjenti. Kuntrarjament, il-Qorti tal-Ġustizzja tikkonstata unikament li, kemm mill-karatteristiċi tagħhom kif ukoll mill-intenzjoni stess tal-leġiżlatur tal-Unjoni, il-programmi ta’ azzjoni skont id-direttiva Nitrati (15) fi kwalunkwe każ jikkostitwixxu “pjanijiet u programmi” (16).
 30. Din ir-restrizzjoni fid-definizzjoni taż-żewġ kunċetti “pjanijiet u programmi” hija dovuta għall-fatt li dawn il-kunċetti jintużaw għal numru kbir ta’ miżuri differenti, kemm fil-kuntest tad-Direttiva ESEA kif ukoll drabi oħra fid-dritt tal-Unjoni, iżda li l-portata speċifika tagħhom fl-implementazzjoni sussegwenti tad-Direttiva ESEA, tal-inqas f’dak iż-żmien, ma kinitx għadha prevedibbli b’mod ċar. Il-fatt li l-leġiżlatur tal-Unjoni indika, fid-Direttiva 2003/35 (17), li l-programmi ta’ azzjoni skont id-Direttiva Nitrati għandhom jitqiesu bħala pjanijiet u programmi fis-sens tad-Direttiva ESEA (18) ukoll ma ffaċilitax id-delimitazzjoni ta’ dawn il-kunċetti.
 31. Madankollu, it-talba għal deċiżjoni preliminari u l-partijiet inkwistjoni jeżiġu issa li dawn il-lakuni jiġu rrimedjati u, f’dan ir-rigward, iddiskutew diversi definizzjonijiet possibbli.
 32. Sal-lum għadu ma tteħidx inkunsiderazzjoni l-fatt li, fil-frattemp, il-Qorti tal-Ġustizzja ddefinixxiet, fis-sentenza Nomarchiaki Aftodioikisi Aitoloakarnanias et, billi bbażat ruħha, fost oħrajn, fuq konstatazzjoni dwar l-għanijiet tad-Direttiva ESEA magħmula fis-sentenza Inter-Environnement Bruxelles et (19), dak li għandu jiġi mifhum bħala pjan jew programm. Skont din is-sentenza, dan huwa att li jiddefinixxi l-kriterji kif ukoll il-modalitajiet tal-iżvilupp tat-territorju u jistabbilixxi regoli u proċeduri ta’ kontroll li għalihom tkun suġġetta l-implementazzjoni ta’ proġett wieħed jew iktar (iktar ’il quddiem id-“definizzjoni tal-Qorti tal-Ġustizzja”) (20).
 33. Minbarra dan, il-Qorti tal-Ġustizzja enfasizzat li, fid-dawl tal-iskop (ġenerali) tad-Direttiva ESEA, li jikkonsisti fil-garanzija ta’ livell għoli ta’ protezzjoni tal-ambjent, id-dispożizzjonijiet li jiddelimitaw il-kamp ta’ applikazzjoni ta’ din id-direttiva, u b’mod partikolari dawk li jipprovdu d-definizzjonijiet tal-atti previsti minnha, għandhom jiġu interpretati b’mod wiesa’ (21).
 34. Fid-dubju, id-delimitazzjoni taż-żewġ kunċetti meta pparagunati ma’ miżuri oħra għandha għalhekk issir fir-rigward tal-għan speċifiku stabbilit fl-Artikolu 1 tad-Direttiva ESEA, jiġifieri l-pjanijiet u l-programmi li jista’ jkollhom effettivi sinjifikattivi fuq l-ambjent jiġu suġġetti għal evalwazzjoni ambjentali (22).
 35. Skont id-definizzjoni tal-Qorti tal-Ġustizzja, id-digriet ikkontestat jiddefinixxi kriterji kif ukoll modalitajiet għall-iżvilupp ta’ installazzjonijiet eoliċi u jistabbilixxi regoli u proċeduri ta’ kontroll ta’ numru indeterminat ta’ proġetti eoliċi. Huwa evidenti li d-dispożizzjonijiet tiegħu jista’ jkollhom effetti sinjifikattivi fuq l-ambjent. Għal din ir-raġuni biss, jidher opportun li dan id-digriet ikun suġġett għal evalwazzjoni ambjentali bil-parteċipazzjoni tal-pubbliku. Dan jeħtieġ il-kunsiderazzjoni ta’ dan id-digriet bħala pjan jew programm b’mod partikolari billi l-kundizzjonijiet ta’ applikazzjoni tad-Direttiva ESEA jiġu interpretati b’mod wiesa’.
 36. Madankollu, mit-talba għal deċiżjoni preliminari jirriżulta li l-kunsill tal-Istat jipprevedi l-possibbiltà li pjan jew programm ikollu jirrigwarda żona ġeografikament iktar ristretta (ara taħt A) u/jew jikkostitwixxi pjan globali u koerenti, li għandu n-natura ta’ pjanifikazzjoni konkreta u artikolata (ara taħt B). Minbarra dan, ċerti partijiet jitolbu li pjan jew programm ikun distint minn leġiżlazzjonijiet iktar ġenerali (ara taħt Ċ).
 A – Fuq ir-rabta territorjali neċessarja
 37. Il-kunsill tal-Istat jibbaża ruħu, fir-riflessjonijiet tiegħu dwar ir-rabta territorjali neċessarja, fuq dispożizzjonijiet tal-annessi tad-Direttiva ESEA, li jipprovdu li r-rapport ambjentali li għandu jiġi stabbilit f’każ ta’ evalwazzjoni ambjentali għandu jindika l-karatteristiċi ambjentali taż-żoni li aktarx ikunu milquta b’mod sinjifikattiv [Anness I, taħt (ċ)]. Fatturi territorjali għandhom ukoll jittieħdu inkunsiderazzjoni waqt l-eżami intiż sabiex jiġi stabbilit huwiex probabbli li jkun hemm effetti sinjifikattivi fuq l-ambjent (il-ħames u s-seba’ inċiżi tal-Anness II). Dawn id-dispożizzjonijiet probabbilment jieħdu bħala mudell il-pjanijiet ta’ użu ta’ art.
 38. Bl-istess mod, id-definizzjoni tal-kunċetti “pjanijiet u programmi” mogħtija mill-Qorti tal-Ġustizzja għandha tinftiehem fis-sens li pjan jew programm għandu jkopri territorju partikolari, peress li l-att ikkonċernat għandu jkollu bħala suġġett “pjanar ta’ bliet” [żvilupp tat-territorju] (23).
 39. B’tali interpretazzjoni, jista’ jitqajjem dubju li d-digriet inkwistjoni għandu rabta suffiċjenti ma’ territorji partikolari. Id-daqs territorjali prinċipali huwa rifless bil-fatt li japplika għat-territorju kollu tar-Reġjun tal-Wallonie. Huma biss il-valuri tal-limiti li huwa jipprevedi fil-qasam tal-ħoss li għandhom rabta territorjali stretta, peress li dawn huma stabbiliti skont tipi ta’ żoni differenti bħala “żoni ta’ ppjanar”.
 40. Madankollu, la d-Direttiva ESEA u lanqas id-definizzjoni tal-Qorti tal-Ġustizzja ma jistabbilixxu kriterji li jindikaw liema delimitazzjoni territorjali hija suffiċjentement preċiża sabiex tkun suġġetta għal pjan jew għal programm.
 41. Barra minn hekk, eżami iktar preċiż juri li r-rekwiżiti territorjali tal-annessi jistgħu wkoll jiġu validament applikati għal-leġiżlazzjonijiet applikabbli, bħad-digriet, għal reġjun sħiħ jew għal ċerti tipi ta’ territorji fi ħdan reġjun.
 42. Dan huwa partikolarment evidenti fil-każ tal-valuri tal-limiti previsti fil-qasam tal-ħoss. Dawn huma evidentement ibbażati fuq ipoteżijiet fir-rigward tas-sensittività ta’ tipi differenti ta’ territorji, li min-naħa tagħhom jikkorrispondu ma’ żoni partikolari fi ħdan ir-Reġjun tal-Wallonie, pereżempju ż-żoni residenzjali kollha. Dawn l-ipoteżijiet jistgħu jiġu ppreżentati u diskussi fil-kuntest tal-evalwazzjoni ta’ effetti ambjentali possibbli fuq dawn it-territorji.
 43. Fl-aħħar mill-aħħar, l-istess japplika għal-leġiżlazzjonijiet applikabbli għar-Reġjun tal-Wallonie kollu, peress li dawn huma bbażati fuq kunsiderazzjonijiet fil-qasam tal-effett ambjentali u fuq sensittivitajiet fi ħdan dan ir-reġjun li jistgħu huma wkoll jiġu ppreżentati u diskussi. Matul it-tfassil ta’ dawn il-leġiżlazzjonijiet, jistgħu (u għandhom) jiġu stabbiliti previżjonijiet fir-rigward ta’ post, fir-reġjun kollu, fejn tali proġetti jistgħu jiġu previsti u għall-effetti li għalhekk ikollhom il-leġiżlazzjonijiet. F’sitwazzjoni ideali, tali kunsiderazzjonijiet u d-diskussjoni tagħhom fil-kuntest tal-parteċipazzjoni tal-pubbliku jwasslu għal titjib tal-leġiżlazzjonijiet proposti, pereżempju billi tali proġetti jiġu pprojbiti f’ċerti postijiet jew billi jiġu suġġetti għal rekwiżiti partikolarment stretti, filwaqt li r-rekwiżiti jistgħu min-naħa l-oħra jkunu flessibbli nħawi oħra.
 44. Barra minn hekk, hemm paralleli bejn id-digriet u l-programmi ta’ azzjoni skont id-direttiva Nitrati rrikonoxxuti bħala pjanijiet jew programmi li, bħala prinċipju, għandhom jitfasslu biss f’“żoni vulnerabbli” (24), iżda li għandhom madankollu, ukoll, skont l-Artikolu 3(5) ta’ din id-direttiva, jiġu applikati għat-territorju kollu ta’ Stat Membru.
 45. Konsegwentement, nipproponi li d-definizzjoni tal-kunċetti “pjanijiet u programmi” imsemmija fid-Direttiva ESEA tiġi kkjarifikata fis-sens li dawn il-pjanijiet u programmi ma għandhomx ikollhom bħala suġġett l-iżvilupp ta’ territorju partikolari, iżda l-iżvilupp ta’ territorji jew ta’ żoni inġenerali.
 B – B - Fuq in-natura kompleta tal-kuntest stabbilit għall-proġett
 46. Mit-talba għal deċiżjoni preliminari jirriżulta wkoll li d-digriet ikkontestat huwa ċertament intiż għal ċertu settur ekonomiku, jiġifieri l-operat ta’ parks eoliċi, iżda ma jiddefinixxix għal dan il-għan il-qafas komplet, jiġifieri ġabra ta’ miżuri kkoordinati. Il-kunsill tal-Istat għalhekk jistaqsi jekk miżuri li parzjalment jistabbilixxu qafas għall-awtorizzazzjoni tal-proġetti jistgħux jitqiesu bħala pjan jew programm.
 47. Id-definizzjoni ta’ “pjanijiet u programmi” mogħtija mill-Qorti tal-Ġustizzja tista’ timmilita favur in-neċessità ta’ qafas komplet. Hija ssemmi “l-kriterji u l-modalitajiet għall-iżvilupp tat-territorju” (25). Dan jista’ jinftiehem fis-sens li, bħala prinċipju, il-kriterji u l-modalitajiet kollha tal-iżvilupp għandhom jagħmlu parti mill-pjan jew mill-programm, li jfisser li għandu jiġi stabbilit qafas komplet.
 48. Stricto sensu, din il-kwistjoni madankollu tikkonċerna, pjuttost milli l-interpretazzjoni tal-kunċetti “pjanijiet u programmi” fis-sens tal-Artikolu 2(a) tad-Direttiva ESEA, il-kwistjoni dwar jekk tali miżura għandhiex tkun suġġetta għal evalwazzjoni ambjentali skont l-Artikolu 3(2)(a) jew l-Artikolu 3(4). Fil-fatt, skont dawn id-dispożizzjonijiet, il-pjan jew il-programm inkwistjoni għandu, sabiex ikun suġġett għal evalwazzjoni ambjentali, jiddefinixxi l-qafas li fih l-implementazzjoni ta’ proġetti tista’ tiġi awtorizzata fil-futur. Skont l-istruttura tad-Direttiva ESEA, jistgħu għalhekk jeżistu pjanijiet u programmi li ma jistabbilixxu ebda qafas, u li għalhekk ma huwiex neċessarju li jiġu suġġetti għal evalwazzjoni ambjentali.
 49. L-Artikolu 3(2)(b) tad-Direttiva ESEA jikkonferma dan. Dan jikkonċerna t-tieni grupp ta’ pjani u programmi, li għalkemm suġġetti għal evalwazzjoni ambjentali, ma jiddefinixxux neċessarjament il-qafas ta’ awtorizzazzjoni ta’ proġetti. Dawn huma pjanijiet u programmi li, minħabba l-effetti probabbli li jistgħu jkollhom fuq siti, ġie stabbilit li jeħtieġu evalwazzjoni skont l-Artikolu 6(3) tad-Direttiva Habitats.
 50. Indipendentement mill-kwistjoni dwar jekk in-neċessità ta’ qafas hijiex marbuta maż-żewġ kunċetti “pjanijiet u programmi” jew jekk hijiex kundizzjoni indipendenti minn ċerti obbligi fil-qasam ta’ evalwazzjoni ambjentali, għandu madankollu jiġi ppreċiżat jekk il-qafas għandux ikun komplet. Fil-fatt, f’każ kuntrarju, il-kunsill tal-istat ma jkunx jista’ jiddeċiedi t-tilwima, li tkun pendenti quddiemu, dwar in-neċessità li d-digriet inkwistjoni jiġi suġġett għal evalwazzjoni ambjentali.
 51. Il-Belġju u EDORA jikkunsidraw, f’dan ir-rigward, li pjan jew programm għandu jikkostitwixxi approċċ globali u koerenti, li jipprovdi pjanifikazzjoni konkreta u strutturata. Fil-fatt, il-Qorti tal-Ġustizzja enfasizzat li l-pjanijiet ta’ azzjoni skont id-direttiva Nitrati kellhom din il-karatteristika (26), meta hija kklassifikathom bħala pjanijiet jew programmi fis-sens tad-Direttiva ESEA.
 52. Madankollu, din id-dikjarazzjoni tal-Qorti tal-Ġustizzja tikkonċerna biss il-pjanijiet ta’ azzjoni li kienu suġġetti għal din il-proċedura u hija manifestament ispirata mill-ġurisprudenza preċedenti, iċċitata wkoll mill-Belġju, dwar ir-rekwiżiti imposti fuq il-programmi fil-qasam tal-ilma (27).
 53. Ir-rekwiżiti tad-dritt tal-Unjoni fil-qasam ta’ pjanijiet jew ta’ programmi intiżi sabiex jintlaħqu ċerti għanijiet stabbiliti minn dan id-dritt joriġinaw, naturalment, minn dawn l-għanijiet infushom, pereżempju, fil-każ tal-pjanijiet ta’ azzjoni skont id-direttiva Nitrati, mill-għan ta’ restrizzjoni tat-tifrix ta’ nitrati fl-art agrikola. Tali miżuri għandhom jiġu kkonċepiti b’mod li jintlaħqu l-għanijiet inkwistjoni. Għal dan il-għan, approċċ globali u koerenti, li jipprovdi pjanifikazzjoni konkreta u strutturata, huwa ġeneralment meħtieġ.
 54. Id-definizzjoni ta’ pjanijiet jew programmi fis-sens tad-Direttiva ESEA min-naħa l-oħra ma tiddependix mill-għan tal-miżura kkonċernata. Hija għandha tkun irregolata bl-għan tad-Direttiva ESEA li huwa dak li jiġi żgurat li d-deċiżjonijiet meħuda fil-kuntest ta’ pjanijiet jew ta’ programmi li aktarx ikollhom effetti kunsiderevoli fuq l-ambjent ikunu suġġetti għal evalwazzjoni ambjentali preliminari (28). Sabiex jintlaħaq dan l-għan tad-Direttiva ESEA, huwa irrilevanti liema huwa l-għan intiż mill-miżura inkwistjoni jew jekk din tal-aħħar tikkostitwixxix approċċ globali u koerenti, li jipprovdi pjanifikazzjoni konkreta u strutturata, jew jekk din tirrigwardax biss aspett parzjali ta’ qasam problematiku.
 55. Barra minn hekk, li tiġi limitata l-applikabbiltà tad-Direttiva ESEA għall-approċċi globali u korenti iħeġġeġ l-awtoritajiet jevitaw l-obbligu ta’ evalwazzjoni billi dawn l-approċċi jinqasmu f’diversi miżuri parzjali li fihom infushom ma għandhomx natura globali u għalhekk ma għandhomx jiġu suġġetti għal evalwazzjoni. Kif indikat il-Kummissjoni, il-Qorti tal-Ġustizzja madankollu diġà ċaħdet tali prattiki li tiġi evitata d-Direttiva SEA (29). L-istess għandu japplika għad-Direttiva ESEA.
 56. Għaldaqstant, la d-definizzjoni tal-Qorti tal-Ġustizzja u lanqas l-Artikolu 3(2)(a) u (4) tad-Direttiva ESEA ma jistgħu jinftiehmu fis-sens li pjan jew programm għandu jinkludi tali approċċ globali u koerenti. Kuntrarjament, għandu wkoll ikun possibbli li tiġi applikata l-proċedura ta’ evalwazzjoni strateġika ambjentali għal miżura li tiddefinixxi biss parzjalment il-qafas li fih l-implementazzjoni tal-proġetti tkun tista’ tiġi awtorizzata fil-futur, li tirrigwarda biss ċerti aspetti tal-iżvilupp ta’ territorju, meta żvilupp skont din il-miżura jista’ jkollu effetti sinjifikattivi fuq l-ambjent.
 57. Konsegwentement, nipproponi li tiġi kkjarifikata d-definizzjoni tal-Qorti tal-Ġustizzja fis-sens li pjanijiet jew programmi kif imsemmija mid-Direttiva ESEA ma għandhomx jiddefinixxu l-kriterji kif ukoll il-modalitajiet ta’ żvilupp, iżda huwa suffiċjenti li jiddefinixxu kriterji u modalitajiet ta’ żvilupp. Minbarra dan, l-Artikolu 3(2)(a) tad-Direttiva ESEA ma jippreżupponix li l-pjan jew il-programm inkwistjoni jistabbilixxi qafas komplet ta’ awtorizzazzjoni ta’ proġetti.
 C – Fuq id-delimitazzjoni fir-rigward ta’ leġiżlazzjonijiet ġenerali
 58. Fl-aħħar nett, numru ta’ partijiet differenti jippruvaw jagħmlu distinzjoni bejn il-pjanijiet u programmi ta’ leġiżlazzjonijiet ġenerali bħad-digriet inkwistjoni li, skont dawn, ma jaqgħux taħt il-kamp ta’ applikazzjoni tad-Direttiva ESEA. Dawn jikkonċentraw l-argument tagħhom fuq il-fatt li ċerti konvenzjonijiet internazzjonali jipprevedu rekwiżiti inqas restrittivi fil-qasam ta’ parteċipazzjoni tal-pubbliku u ta’ evalwazzjoni ambjentali ta’ politika u ta’ leġiżlazzjonijet ġenerali milli għal pjanijiet u programmi (ara taħt 2). Qabel ma nanalizza dan l-argument, nixtieq madankollu nfakkar li pjanijiet u programmi jistgħu wkoll ikunu ta’ natura leġiżlattiva u, għal din ir-raġuni biss, ma humiex awtomatikament esklużi mill-kamp ta’ applikazzjoni tad-Direttiva ESEA (ara taħt 1).
 1. Fuq in-natura leġiżlattiva ta’ pjanijiet jew programmi
 59. Mill-ewwel inċiż tal-Artikolu 2(a) tad-Direttiva ESEA jirriżulta li l-pjanijiet u programmi jistgħu jiġu adottati mill-parlament jew mill-gvern abbażi ta’ proċedura leġiżlattiva.
 60. Min-naħa l-oħra, id-Direttiva ESEA ma tinkludi ebda dispożizzjoni li tikkorrispondi mal-Artikolu 2(5) tad-Direttiva SEA, li jipprevedi li, f’każijiet fejn proġett huwa adottat b’att leġiżlattiv nazzjonali speċifiku, l-Istati Membri jistgħu jeżentaw dak il-proġett mid-dispożizzjonijiet relatati mal-konsultazzjoni pubblika (30).
 61. Għalhekk, il-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet, dwar il-programmi ta’ azzjoni skont id-direttiva Nitrati, li, għalkemm mhux kull miżura leġiżlattiva tikkostitwixxi “pjan” jew “programm” fis-sens tad-Direttiva ESEA, is-sempliċi fatt li tali miżura tiġi adottata permezz ta’ att leġiżlattiv ma jeskludihiex mill-kamp ta’ applikazzjoni ta’ din id-direttiva (31).
 62. Id-definizzjoni ta’ pjanijiet u programmi stabbilita sussegwentement mill-Qorti tal-Ġustizzja tinkludi hija wkoll manifestament il-miżuri leġiżlattivi, peress li l-liġijiet jistgħu jkunu atti li jiddefinixxu kriterji kif ukoll modalitajiet ta’ żvilupp ta’ territorju jew ta’ użu tal-art u jistabbilixxu regoli u proċeduri ta’ stħarriġ ta’ proġetti.
 63. Il-portata tal-kunċetti “pjanijiet u programmi” tad-Direttiva ESEA ma tistax għalhekk tiġi ristretta billi jiġu esklużi l-miżuri adottati fil-forma ta’ liġi
 2. Fuq il-kontenut tal-miżura
 64. Għal din ir-raġuni, ċerti partijiet jagħmlu distinzjoni bejn il-pjanijiet u programmi ta’ miżuri oħra skont il-kontenut tagħhom.
 65. Fir-rigward ta’ pjanijiet u programmi, minn naħa, u ta’ proġetti individwali, min-naħa l-oħra, tali distinzjoni hija neċessarja minħabba r-relazzjoni bejn id-Direttiva ESEA u d-Direttiva SEA. Ma jagħmilx sens li l-effetti ambjentali ta’ miżura jiġu eżaminati darbtejn, jiġifieri skont żewġ direttivi (32). Din hija waħda mir-raġunijiet għalfejn id-Direttiva SEA hija l-leġiżlazzjoni l-iktar speċifika għall-proġetti individwali (33).
 66. Sabiex issir distinzjoni bejn il-pjanijiet u programmi mhux biss ta’ proġetti individwali, iżda, fis-sens l-ieħor, ta’ regoli (anki) iktar ġenerali, ċerti partijiet jinvokaw l-Artikoli 7 u 8 tal-Konvenzjoni ta’ Århus kif ukoll il-protokoll ta’ Kiev.
 67. It-tipi ta’ miżuri kkonċernati huma ddefiniti fl-ikbar dettall fil-Konvenzjoni ta’ Århus. L-ewwel sat-tielet sentenzi tal-Artikolu 7 jipprevedu parteċipazzjoni xierqa tal-pubbliku fir-rigward ta’ pjanijiet u programmi relatati mal-ambjent. Minbarra dan, ir-raba’ sentenza ta’ dan l-artikolu teħtieġ li kull Stat kontraenti jagħmel ħiltu sabiex il-pubbliku jipparteċipa fil-politika relatata mal-ambjent. Fl-aħħar nett, il-partijiet jimpenjaw ruħhom, skont l-Artikolu 8, li jippromwovu regolamenti u regoli legalment vinkolanti oħra ta’ aplikazzjoni ġenerali li jistgħu jkollhom effett sinjifikattiv fuq l-ambjent.
 68. Il-protokoll ta’ Kiev, li jirrigwarda speċifikament l-evalwazzjoni strateġika ambjentali, ukoll jagħmel din id-distinzjoni. Filwaqt li d-dispożizzjonijiet fil-qasam ta’ pjanijiet u programmi essenzjalment jikkoinċidu ma’ dawk tal-Artikolu ESEA, il-protokoll jinkludi minbarra dan Artikolu 13 li jsemmi espressament it-testi politiċi jew leġiżlattivi. Matul it-tfassil tagħhom, il-partijiet għandhom ġustament jagħmlu ħilithom li jiżguraw li t-tħassib dwar l-ambjent jittieħed inkunsiderazzjoni.
 69. Madankollu jidher inkonċepibbli li dawn il-ftehimiet internazzjonali jikkostitwixxu mudell għad-Direttiva ESEA fir-rigward tad-delimitazzjoni tal-kunċetti “pjan jew programm”. La l-Konvenzjoni ta’ Århus u lanqas il-protokoll ta’ Kiev ma kienu jagħmlu parti mid-dritt tal-Unjoni matul l-adozzjoni tad-Direttiva ESEA. Għalkemm il-konvenzjoni kienet teżisti, din ma hijiex imsemmija fid-Direttiva ESEA; b’mod partikolari, din tal-aħħar ma hijiex intiża li tittrasponiha. Filwaqt li d-direttiva tantiċipa, fil-premessa 7 tagħha, il-protokoll konkluż preċedentement u hija intiża, skont dikjarazzjoni magħmula waqt ir-rattifika tagħha, sabiex tittrasponiha, lanqas ma jirriżulta minn dan li l-protokoll jeħtieġ interpretazzjoni stretta tad-direttiva.
 70. Barra minn hekk, id-Direttiva ESEA tagħmel distinzjoni bejn dawn iż-żewġ konvenzjonijiet internazzjonali, peress li fil-fatt ma tinkludix dispożizzjonijiet speċifiċi għal politika u għal leġiżlazzjonjiet ġenerali li jeħtieġu delimitazzjoni fir-rigward ta’ pjani u programmi.
 71. Minbarra dan, interpretazzjoni restrittiva tal-kunċetti ta’ pjan u ta’ programm fuq din il-bażi la tkun kompatibbli mal-prinċipju ta’ interpretazzjoni wiesgħa tal-kundizzjonijiet ta’ applikazzjoni tad-Direttiva ESEA (34) u lanqas mal-għan globali li l-miżuri li jistgħu jkollhom effetti sinjifikattivi fuq l-ambjent jiġu suġġetti għal evalwazzjoni ambjentali (35). Ma huwiex sorprendenti li dawn iż-żewġ kunsiderazzjonijiet għandhom inqas piż fil-kuntest ta’ konvenzjonijiet internazzjonali ma’ Stati terzi. Dawn tal-aħħar ma humiex neċessarjament obbligati, kuntrarjament għall-Unjoni skont it-tieni sentenza tal-Artikolu 3(3) UE, tal-Artikolu 191(2) TFUE u tal-Artikolu 37 tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali, li jsegwu livell għoli ta’ protezzjoni tal-ambjent. Il-ftehimiet ambjentali ma’ Stati terzi jistgħu għalhekk jinkludu kompromessi li ma jilħqux il-livell ta’ protezzjoni fi ħdan l-Unjoni Ewropea (36).
 72. Konsegwentement, traspożizzjoni tal-klassifikazzjoni tal-Konvenzjoni ta’ Århus u tal-protokoll ta’ Kiev mad-Direttiva ESEA iktar qadima ma hijiex obbligatorja.
 73. Lanqas ma huwa konċepibbli li jsir riferiment għat-tieni sentenza tal-Artikolu 2(7) tal-Konvenzjoni ta’ Espoo, li kienet tagħmel parti mid-dritt tal-Unjoni waqt negozjati dwar id-Direttiva ESEA u li għalhekk tista’, pjuttost milli l-ftehimiet iċċitati iktar ’il fuq, tiġi invokata bħala ispirazzjoni possibbli għad-direttiva. Konformement mal-verżjonijiet awtentiċi (Ingliż, Franċiż u Russu), il-partijiet għandhom jagħmlu ħilithom, sa fejn huwa xieraq, sabiex japplikaw il-prinċipji ta’ evalwazzjoni tal-impatt fuq l-ambjent għall-politika, pjanijiet u programmi. It-tliet tipi ta’ miżuri għalhekk huma ttrattati bl-istess mod.
 74. Konsegwentement, ma hemm ebda raġuni li jiġu esklużi l-politika jew il-leġiżlazzjoni mid-definizzjoni tal-kunċetti “pjanijiet u programmi” mogħtija mill-Qorti tal-Ġustizzja.
 75. L-espożizzjoni tal-Belġju, li d-digriet ikkontestat huwa paragunabbli ma’ regoli ġenerali vinkolanti fis-sens tal-Artikolu 6 tad-direttiva dwar l-emissjonijiet industrijali (37) li ma jeħtiġux evalwazzjoni ambjentali, ma tbiddilx il-konklużjoni preċedenti.
 76. F’dan ir-rigward, għandu ċertament jiġi rrikonoxxut li d-direttiva dwar l-emissjonijiet industrijali la tipprevedi evalwazzjoni ambjentali u lanqas parteċipazzjoni tal-pubbliku, għall-adozzjoni ta’ tali regoli mill-Istati Membri. Minbarra dan, għad-differenza tal-programmi ta’ azzjoni skont id-direttiva Nitrati, ma hemm ebda att ieħor tal-Unjoni li jissuġġerixxi li tali regoli għandhom jitqiesu bħala pjanijiet jew programmi.
 77. Dan ma jeskludix madankollu li tali regoli ġenerali vinkolanti fis-sens tal-Artikolu 6 tad-direttiva dwar l-emissjonijiet industrijali jkunu fil-fatt pjanijiet jew programmi li jeħtieġu evalwazzjoni ambjentali skont id-Direttiva ESEA. Fil-fatt, tali dispożizzjonijiet jiddefinixxu kriterji kif ukoll modalitajiet ta’ żvilupp ta’ territorju jew ta’ użu ta’ art u jistabbilixxu regoli u proċeduri ta’ kontroll ta’ proġetti. Dawn jistgħu ukoll ovvjament ikollhom effetti sinjifikattivi fuq l-ambjent.
 78. Minbarra dan, il-programmi ta’ azzjoni skont id-direttiva Nitrati jinkludu huma wkoll, skont il-punt 2 tal-Anness III ta’ din id-direttiva, valur limitu għat-tifrix tan-nitroġenu.
 79. Konsegwentement, valuri tal-limiti ġenerali jistgħu wkoll jagħmlu parti minn “pjanijiet u programmi” fis-sens tad-Direttiva ESEA.
 D – Osservazzjonijiet finali
 80. Minbarra l-klassifikazzjoni tad-digriet ikkontestat bħala pjan jew programm, l-obbligu li ssir evalwazzjoni strateġika ambjentali jirrikjedi kundizzjonijiet oħra.
 81. F’dan ir-rigward, il-kunsill tal-Istat jikkunsidra li d-digriet ikkontestat huwa miżura li, fis-sens tat-tieni inċiż tal-Artikolu 2(a) tad-Direttiva ESEA, għandha tkun “meħtieġa” minn dispożizzjonijiet leġiżlattivi, regolamentari, jew amministrattivi. Dan id-digriet jikkonċerna wkoll inkontestabbilment il-qasam tal-enerġija ċċitat fl-Artikolu 3(2)(a) u l-awtorizzazzjoni ta’ proġetti li jaqgħu taħt id-Direttiva ESEA, jiġifieri l-installazzjonijiet eoliċi fis-sens tal-punt 3(i) tal-Anness II.
 82. EDORA hija tal-opinjoni li d-dispożizzjonijiet tad-digriet ma jistgħux ikollhom effetti sinjifikattivi fuq l-ambjent. Madankollu dan ma huwiex, strictu sensu, kundizzjoni tal-obbligu li ssir evalwazzjoni ambjentali skont l-Artikolu 3(2)(a) tad-Direttiva ESEA. Huwa minnu li jista’ jiġi dedott il-kuntarju fis-sentenza Dimos Kropias Attikis, iżda f’tali każ, l-eżami tal-possibbiltà ta’ effetti sinjifikattivi fuq l-ambjent ikun limitat għall-kwistjoni dwar jekk jistax jiġi eskluż, fuq il-bażi ta’ elementi oġġettivi, li l-imsemmi pjan jew l-imsemmi proġett jaffettwa s-sit ikkonċernat b’mod sinjifikattiv (38). Jidher ftit probabbli li dan ikun possibbli fir-rigward tal-iffissar ta’ valuri tal-limitu, b’mod partikolari fil-qasam tal-ħoss u tal-previżjoni perijodika ta’ dellijiet ta’ installazzjonijiet eoliċi.
 83. Il-kunsill tal-Istat ser ikollu madankollu jeżamina jekk l-evalwazzjoni ambjentali u l-parteċipazzjoni tal-pubbliku fil-kuntest ta’ inizjattivi oħra tal-Wallonie ta’ leġiżlazzjoni tal-użu tal-enerġija eolika inkludewx ukoll l-effetti ambjentali tad-digriet ikkontestat, kif tindika EDORA. Fil-fatt, id-Direttiva ESEA bħala prinċipju ma teħtieġx evalwazzjoni doppja tal-effetti ambjentali, b’mod li evalwazzjoni ambjentali differenti tad-digriet probabbilment kienet superfluwa (39). Jekk, madankollu, jirriżulta korrett, kif jaffermaw P. D’Oultremont et, li l-osservazzjonijiet fil-kuntest ta’ din il-parteċipazzjoni tal-pubbliku ma kinux ittieħdu inkunsiderazzjoni, din il-parteċipazzjoni ma tistax tissostitwixxi evalwazzjoni ambjentali speċifika tad-digriet ikkontestat.
 84. Għaldaqstant, nipproponi li l-Qorti tal-Ġustizzja tirrispondi għat-talba għal deċiżjoni preliminari kif ġej:
 1) “Pjan jew programm” fis-sens tad-Direttiva 2001/42/KE dwar l-istima tal-effetti ta’ ċerti pjanijiet u programmi fuq l-ambjent huwa att li jiddefinixxi kriterji kif ukoll modalitajiet ta’ żvilupp ta’ territorji jew ta’ użu ta’ art u jistabbilixxi regoli u proċeduri ta’ kontroll li għalihom tkun suġġetta l-implementazzjoni ta’ proġett wieħed jew iktar.
 2) L-Artikolu 3(2)(a) tad-Direttiva 2001/42 ma jippreżupponix li l-pjan jew il-programm inkwistjoni jistabbilixxi qafas komplet ta’ awtorizzazzjoni ta’ proġetti.
 3) Għandu jiġi kklassifikat bħala “pjan jew programm” fis-sens tad-Direttiva 2001/42 digriet li jinkludi diversi dispożizzjonijiet dwar l-installazzjoni ta’ eoliċi, inkluż miżuri ta’ sigurtà, ta’ kontroll, ta’ tiswija u ta’ garanziji finanzjarji, kif ukoll regoli dwar il-ħoss iddefiniti fir-rigward taż-żoni ta’ “ppjanar”, li jippreskrivu tal-inqas parzjalment il-ħruġ ta’ permessi amministrattivi ta’ installazzjonijiet iċċitati fil-punt 3(i) tal-Anness II tad-Direttiva 2011/92/UE dwar l-istima tal-effetti ta’ ċerti pjanijiet u programmi fuq l-ambjent.
 1 – Lingwa oriġinali: il-Ġermaniż.
 2– Direttiva 2001/42/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tas-27 ta’ Ġunju 2001 (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 15, Vol. 6, p. 157).
 3– Sentenza tas-17 ta’ Ġunju 2010, Terre wallonne u Inter-Environnement Wallonie (C‐105/09 u C‐110/09, EU:C:2010:355).
 4– Minn dak iż-żmien il-Qorti tal-Ġustizzja wieġbet għal domandi dwar din id-direttiva f’disa’ talbiet għal deċiżjoni preliminari ġodda. Minbarra din il-proċedura, tal-inqas żewġ talbiet għal deċiżjoni preliminari oħra huma attwalment pendenti quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja.
 5– Sentenza tal-11 ta’ Settembru 2012, Nomarchiaki Aftodioikisi Aitoloakarnanias et (C‐43/10, EU:C:2012:560, punt 95).
 6– ĠU 1992, C 104, p. 7.
 7– Skont il-proposta ta’ deċiżjoni tal-Kunsill dwar l-approvazzjoni, f’isem il-Komunità Ewropea, tal-ewwel u tat-tieni emendi tal-konvenzjoni ta’ ESPOO tal-KEE-ONU dwar l-istima tal-impatt fuq l-ambjent f’kuntest transkonfinali [COM(2007) 470 finali)], il-Komunità approvat din il-konvenzjoni fis-27 ta’ Ġunju 1997 permezz ta’ deċiżjoni tal-Kunsill mhux ippubblikata, apparentement fil-15 ta’ Ottubru 1996 (ara abbozz tal-ewwel deċiżjoni tal-Kunisll fil-ĠU 1992, C 104, p. 5).
 8– ĠU 2008, L 308, p. 35 (iktar ’il quddiem il-protokoll ta’ Kiev”).
 9– Deċiżjoni tal-Kunsill 2008/871/KE, tal-20 ta’ Ottubru 2008, dwar l-approvazzjoni f’isem il-Komunità Ewropea, tal-Protokoll dwar il-Valutazzjoni Strateġika Ambjentali għall-Konvenzjoni ta’ Espoo tal-UN/ECE tal-1991 dwar il-Valutazzjoni tal-Impatt Ambjentali f’Kuntest Transkonfinali (ĠU 2008, L 308, p. 34).
 10– Ara d-dikjarazzjoni tal-Komunità Ewropea skont l-Artikolu 23(5) tal-Protokoll dwar il-Valutazzjoni Strateġika Ambjentali għall-Konvenzjoni ta’ Espoo tal-UN/ECE tal-1991 dwar il-Valutazzjoni tal-Impatt Ambjentali f’Kuntest Transkonfinali (ĠU 2008, L 308, p. 34).
 11– ĠU 2005, L 124, p. 4, adottata bid-Deċiżjoni tal-Kunsill 2005/370/KE, tas-17 ta’ Frar 2005 (ĠU L 164M, p. 17).
 12– Ara f’dan ir-rigward il-konklużjonijiet tiegħi fil-kawża Lesoochranárske zoskupenie VLK (C‐243/15, EU:C:2016:491, punti 64 sa 85).
 13 – Direttiva 2011/92/UE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tat-13 ta’ Diċembru 2011, dwar l-istima tal-effetti ta’ ċerti proġetti pubbliċi u privati fuq l-ambjent (ĠU 2011, L 26, p. 1, iktar ’il quddiem id-“direttiva SEA”), emendata fl-aħħar lok mid-Direttiva 2014/42/UE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tas-16 ta’ April 2014 (ĠU 2014, L 124, p. 1).
 14– Ara l-konklużjonijiet tiegħi fil-kawżi magħquda Terre wallonne u Inter‐Environnement Wallonie (C‐105/09 u C‐110/09, EU:C:2010:120, punt 38).
 15– Direttiva tal-Kunsill 91/767/KEE, tat-12 ta’ Diċembru 1991, dwar il-protezzjoni tal-ilma kontra t-tniġġis ikkawżat min-nitrati minn sorsi agrikoli (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 15, Vol. 2, p. 68, iktar ’il quddiem id-“direttiva Nitrati”) kif emendata bir-Regolament (KE) Nru 1882/2003 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tad-29 ta’ Settembru 2003, li jadatta għad-Deċiżjoni tal-Kunsill 1999/468/KE id-dispożizzjonijiet dwar kumitati li jassistu lill-Kummissjoni fl-eżerċizzju tas-setgħat ta’ implimentazzjoni tagħha stabbiliti fi strumenti suġġetti għall-proċedura msemmija fl-Artikolu 251 tat-Trattat tal-KE (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 1, Vol. 4, p. 447).
 16– Sentenza tas-17 ta’ Ġunju 2010, Terre wallonne u Inter-Environnement Wallonie (C‐105/09 u C‐110/09, EU:C:2010:355, punt 42).
 17– Direttiva tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tas-26 ta’ Mejju 2003, li tipprovdi għall-parteċipazzjoni pubblika rigward it-tfassil ta’ ċerti pjani u programmi li għandhom x’jaqsmu mal-ambjent u li temenda d-Direttivi tal-Kunsill 85/337/KEE u 96/61/KE rigward il-parteċipazzjoni pubblika u l-aċċess għall-ġustizzja (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 15, Vol. 7, p. 466).
 18– Ara l-konklużjonijiet tiegħi fil-kawżi magħquda Terre wallonne u Inter‐Environnement Wallonie (C‐105/09 u C‐110/09, EU:C:2010:120, punt 26).
 19– Sentenza tat-22 ta’ Marzu 2012, Inter-Environnement Bruxelles et (C‐567/10, EU:C:2012:159, punt 30).
 20– Sentenza tal-11 ta’ Settembru 2012, Nomarchiaki Aftodioikisi Aitoloakarnanias et (C‐43/10, EU:C:2012:560, punt 95).
 21– Sentenzi tat-22 ta’ Marzu 2012, Inter-Environnement Bruxelles et (C‐567/10, EU:C:2012:159, punt 37), u tal-10 ta’ Settembru 2015, Dimos Kropias Attikis (C‐473/14, EU:C:2015:582, punt 50).
 22– F’dan is-sens, is-sentenzi tat-28 ta’ Frar 2012, Inter-Environnement Wallonie u Terre wallonne (C‐41/11, EU:C:2012:103, punt 40), u tat-22 ta’ Marzu 2012, Inter‐Environnement Bruxelles et (C‐567/10, EU:C:2012:159, punt 30).
 23– Korsiv miżjud minni.
 24– Sentenza tas-17 ta’ Ġunju 2010, Terre wallonne u Inter-Environnement Wallonie (C‐105/09 u C‐110/09, EU:C:2010:355, punti 36 u 47).
 25– Korsiv miżjud minni.
 26– Sentenza tas-17 ta’ Ġunju 2010, Terre wallonne u Inter-Environnement Wallonie (C‐105/09 u C‐110/09, EU:C:2010:355, punt 47).
 27– Sentenza tal-21 ta’ Jannar 1999, Il‐Kummissjoni vs Il‐Belġju (C‐207/97, EU:C:1999:17, punt 40), kif ukoll sentenza, iċċitata mill-Pajjiżi l-Baxxi, tal-4 ta’ Lulju 2000, Il‐Kummissjoni vs Il‐Greċja (C‐387/97, EU:C:2000:356, punt 76), dwar miżuri ta’ pjanifikazzjoni ta’ regoli fil-qasam tal-iskart.
 28– Sentenzi tat-28 ta’ Frar 2012, Inter-Environnement Wallonie u Terre wallonne (C‐41/11, EU:C:2012:103, punt 40), u tat-22 ta’ Marzu 2012, Inter Environnement Bruxelles et (C‐567/10, EU:C:2012:159, punt 30).
 29– Sentenza tal-21 ta’ Settembru 1999, Il‐Kummissjoni vs L‐Irlanda (C‐392/96, EU:C:1999:431, punt 76).
 30– Ara l-konklużjonijiet tiegħi fil-kawżi magħquda Terre wallonne u Inter‐Environnement Wallonie (C‐105/09 u C‐110/09, EU:C:2010:120, punt 40).
 31– Sentenza tas-17 ta’ Ġunju 2010, Terre wallonne u Inter-Environnement Wallonie (C‐105/09 u C‐110/09, EU:C:2010:355, punt 41).
 32– Sentenzi tat-22 ta’ Settembru 2011, Valčiukienė et (C‐295/10, EU:C:2011:608, punt 62) u tal‐10 ta’ Settembru 2015, Dimos Kropias Attikis (C‐473/14, EU:C:2015:582, punt 58).
 33– Ara l-konklużjonijiet tiegħi fil-kawża Nomarchiaki Aftodioikisi Aitoloakarnanias et (C‐43/10, EU:C:2011:651, punt 151).
 34– Sentenzi tat-22 ta’ Marzu 2012, Inter-Environnement Bruxelles et (C‐567/10, EU:C:2012:159, punt 37), u tal-10 ta’ Settembru 2015, Dimos Kropias Attikis (C‐473/14, EU:C:2015:582, punt 50).
 35 – Sentenzi tat-28 ta’ Frar 2012, Inter-Environnement Wallonie u Terre wallonne (C‐41/11, EU:C:2012:103, punt 40), u tat-22 ta’ Marzu 2012, Inter Environnement Bruxelles et (C‐567/10, EU:C:2012:159, punt 30).
 36– Sentenzi tal-14 ta’ Lulju 1998, Safety Hi-Tech (C‐284/95, EU:C:1998:352, punt 48), u tal-14 ta’ Lulju 1998, Bettati (C‐341/95, EU:C:1998:353, punt 46).
 37– Direttiva 2010/75/UE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tal-24 ta’ Novembru 2010, dwar l-emissjonijiet industrijali (il-prevenzjoni u l-kontroll integrati tat-tniġġis) (ĠU 2010, L 334, p. 17).
 38– Sentenza tal-10 ta’ Settembru 2015, Dimos Kropias Attikis (C‐473/14, EU:C:2015:582, punt 47).
 39– Sentenza tal-10 ta’ Settembru 2015, Dimos Kropias Attikis (C‐473/14, EU:C:2015:582, punt 58).