type: legislation

text:
 16.12.2019
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 325/156
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/2148
 z dnia 13 grudnia 2019 r.
 w sprawie szczegółowych zasad dotyczących zwalniania roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów ze stacji kwarantanny i obiektów zapewniających izolację na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2031 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013, (UE) nr 652/2014 i (UE) nr 1143/2014 oraz uchylające dyrektywy Rady 69/464/EWG, 74/647/EWG, 93/85/EWG, 98/57/WE, 2000/29/WE, 2006/91/WE i 2007/33/WE (1), w szczególności jego art. 64 ust. 3,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 W art. 64 rozporządzenia (UE) 2016/2031 ustanowiono ogólne zasady dotyczące zwalniania roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów ze stacji kwarantanny i obiektów zapewniających izolację oraz upoważniono Komisję do ustanowienia szczegółowych zasad w tym zakresie.
 (2)
 Na podstawie tego rozporządzenia rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty objęte środkami przyjętymi na podstawie art. 30 ust. 1 lub wymienione w wykazie na podstawie art. 40 ust. 2 i 3, art. 41 ust. 2 i 3, art. 42 ust. 2 i 3, art. 48 ust. 1, art. 49 ust. 1, art. 53 ust. 2 i 3 oraz art. 54 ust. 2 i 3 tego rozporządzenia („określony materiał”) mogą stanowić zagrożenie fitosanitarne w Unii. W niniejszym rozporządzeniu wykonawczym należy zatem ustanowić wymogi dotyczące bezpiecznego zwalniania określonego materiału ze stacji kwarantanny i obiektów zapewniających izolację.
 (3)
 Należy zapewnić, aby określony materiał mógł być zwalniany ze stacji kwarantanny i obiektów zapewniających izolację wyłącznie pod warunkiem że był nieprzerwanie utrzymywany w zatwierdzonych stacjach kwarantanny lub obiektach zapewniających izolację zgodnie z wymogami określonymi w art. 61 i 62 rozporządzenia (UE) 2016/2031, oraz że stwierdzono, iż jest on wolny od agrofagów kwarantannowych dla Unii, agrofagów kwarantannowych dla strefy chronionej i agrofagów objętych środkami przyjętymi na podstawie art. 30 ust. 1 tego rozporządzenia. Należy również sprecyzować, że w tym celu zastosowano odpowiednie metody w rozumieniu art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (2), aby zapewnić jak najskuteczniejsze wdrożenie tego wymogu.
 (4)
 Ponieważ rozporządzenie (UE) 2016/2031 stosuje się od dnia 14 grudnia 2019 r., a także w celu zapewnienia spójnego stosowania wszystkich przepisów dotyczących agrofagów roślin, niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od tego samego dnia. Niniejsze rozporządzenie wykonawcze powinno zatem wejść w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 (5)
 Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 Zakres
 Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczegółowe zasady dotyczące zwalniania określonego materiału ze stacji kwarantanny i obiektów zapewniających izolację.
 Artykuł 2
 Definicje
 Na potrzeby niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
 a)
 „określony materiał” oznacza rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty objęte środkami przyjętymi na podstawie art. 30 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031 lub wymienione w wykazie na podstawie jego art. 40 ust. 2 i 3, art. 41 ust. 2 i 3, art. 42 ust. 2 i 3, art. 48 ust. 1, art. 49 ust. 1, art. 53 ust. 2 i 3 oraz art. 54 ust. 2 i 3;
 b)
 „określone agrofagi” oznaczają agrofagi, na które podatność stwierdzono w przypadku określonego materiału i które należą do jednej z następujących kategorii:
 (i)
 agrofagi kwarantannowe dla Unii, umieszczone w wykazie na podstawie art. 5 rozporządzenia (UE) 2016/2031;
 (ii)
 agrofagi objęte środkami przyjętymi na podstawie art. 30 ust. 1 tego rozporządzenia;
 (iii)
 agrofagi kwarantannowe dla strefy chronionej, umieszczone w wykazie na podstawie art. 32 ust. 3 tego rozporządzenia;
 c)
 „metody” oznaczają wszystkie metody w rozumieniu art. 34 rozporządzenia (UE) 2017/625.
 Artykuł 3
 Wymogi dotyczące zwalniania określonego materiału
 Określony materiał może być zwalniany ze stacji kwarantanny i obiektów zapewniających izolację wyznaczonych przez państwa członkowskie na podstawie art. 60 rozporządzenia (UE) 2016/2031 wyłącznie wówczas, gdy spełnia następujące warunki:
 a)
 był utrzymywany wyłącznie w zatwierdzonych stacjach kwarantanny lub obiektach zapewniających izolację zgodnie z wymogami określonymi w art. 61 i 62 rozporządzenia (UE) 2016/2031;
 b)
 został uznany za wolny od określonych agrofagów zgodnie z przepisami art. 4 niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 4
 Metody wykrywania określonych agrofagów na określonym materiale
 1. Przeprowadza się kontrolę wzrokową określonego materiału oraz, przy uwzględnieniu biologii materiału i agrofagów, pobiera się z niego próbki, które bada się z zastosowaniem metod odpowiednich do wykrycia obecności określonych agrofagów. Kontrolę, pobieranie próbek i badania przeprowadza się w odpowiednich momentach i przez okres niezbędny do wykrycia tych agrofagów.
 2. W uzupełnieniu do wymogów określonych w ust. 1 rośliny przeznaczone do sadzenia są utrzymywane pod urzędowym nadzorem właściwych organów przez cały, określony na podstawie biologii roślin, niezbędny czas w warunkach umożliwiających wykrycie obecności określonych agrofagów lub ewentualnych utajonych lub bezobjawowych zakażeń wywoływanych przez te agrofagi, oraz z zastosowaniem w tym celu odpowiednich metod.
 Artykuł 5
 Wejście w życie i rozpoczęcie stosowania
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 14 grudnia 2019 r.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli 13 grudnia 2019 r.
 W imieniu Komisji
 Ursula VON DER LEYEN
 Przewodnicząca
 (1) Dz.U. L 317 z 23.11.2016, s. 4.
 (2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (Dz.U. L 95 z 7.4.2017, s. 1).


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 11/Sv. 089
 HR
 Službeni list Europske unije
 263
 22009D0064
 L 232/20
 SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE
 29.05.2009.
 ODLUKA ZAJEDNIČKOG ODBORA EGP-a
 br. 64/2009
 od 29. svibnja 2009.
 o izmjeni Priloga XIII. (Promet) Sporazumu o EGP-u
 ZAJEDNIČKI ODBOR EGP-a,
 uzimajući u obzir Sporazum o Europskom gospodarskom prostoru, kako je izmijenjen Protokolom o prilagodbi Sporazuma o Europskom gospodarskom prostoru, dalje u tekstu „Sporazum”, a posebno njegov članak 98.,
 budući da:
 (1)
 Prilog XIII. Sporazumu je izmijenjen Odlukom Zajedničkog odbora EGP-a br. 50/2009 od 24. travnja 2009. (1)
 (2)
 Direktiva 2008/106/EZ Europskog parlamenta i Vijeća od 19. studenoga 2008. o minimalnoj razini osposobljenosti pomoraca (Preinaka) (2) treba se unijeti u Sporazum,
 ODLUČIO JE:
 Članak 1.
 Tekst točke 56.j (Direktiva 2001/25/EZ Europskog parlamenta i Vijeća) Priloga XIII. Sporazumu zamjenjuje se sljedećim:
 „32008 L 0106: Direktiva 2008/106/EZ Europskog parlamenta i Vijeća od 19. studenoga 2008. o minimalnoj razini osposobljenosti pomoraca (Preinaka) (SL L 323, 3.12.2008., str. 33.).”
 Članak 2.
 Tekst Direktive 2008/94/EZ na islandskom i norveškom jeziku koji se objavljuje u Prilogu o EGP-u Službenom listu Europske unije, vjerodostojan je.
 Članak 3.
 Ova Odluka stupa na snagu 30. svibnja 2009., pod uvjetom da su sve obavijesti iz članka 103. stavka 1. Sporazuma podnesene Zajedničkom odboru EGP-a (3).
 Članak 4.
 Ova se Odluka objavljuje u odjeljku o EGP-u i Dodatku o EGP-u Službenom listu Europske unije.
 Sastavljeno u Bruxellesu 29. svibnja 2009.
 Za Zajednički odbor EGP-a
 Predsjednik
 Alan SEATTER
 (1) SL L 162, 25.6.2009., str. 31.
 (2) SL L 323, 3.12.2008., str. 33.
 (3) Ustavni zahtjevi nisu navedeni.


type: caselaw

text:
10.4.1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 100/19
 cio GonzaÂlez, administrador, ha dictado el 11 de febrero fuera evidente. En su opinión, la Administración cometió
 de 1999 una sentencia cuyo fallo es el siguiente: un error sin que ella fuera consciente en ninguÂn momento
 y sin que legítimamente pudiera advertirlo.
 1) Se desestima el recurso.
 En consecuencia, la demandante alega la infracción en el
 2) Cada parte cargaraÂ con sus propias costas. caso de autos del artículo 85 del Estatuto.
 (1) DO C 234 de 25.7.1998.
 Recurso interpuesto el 21 de enero de 1999 contra
 la Comisión de las Comunidades Europeas por Danks
 Recurso interpuesto el 19 de enero de 1999 contra Rùrindustri A/S (Starpipe)
 la Comisión de las Comunidades Europeas por la
 Sra. Marie-Jeanne Kraus (Asunto T-21/99)
 (Asunto T-14/99) (1999/C 100/38)
 (1999/C 100/37)
 (Lengua de procedimiento: daneÂs)
 (Lengua de procedimiento: franceÂs)
 En el Tribunal de Primera Instancia de las Comunidades En el Tribunal de Primera Instancia de las Comunidades
 Europeas se ha presentado el 19 de enero de 1999 un Europeas se ha presentado el 21 de enero de 1999 un
 recurso contra la Comisión de las Comunidades Europeas recurso contra la Comisión de las Comunidades Europeas
 formulado por la Sra. Marie-Jeanne Kraus, con domicilio formulado por Dansk Rùrindustri A/S (Starpipe), con
 en Luxemburgo, representada por Me Lex Thielen, Abo- domicilio social en Fredericia, representada por las Sras.
 gado de Luxemburgo, que designa como domicilio en Karen Dyekjñr-Hansen y Katja Hùegh, Abogados de
 Luxemburgo su despacho, 10, rue Willy Goergen. Copenhague, que designa como domicilio en Luxemburgo
 el despacho de Me Aloyse May, 31, Grand Rue.
 La parte demandante solicita al Tribunal de Primera Ins-
 tancia que: La demandante solicita al Tribunal de Primera Instancia
 que:
 Ð Anule las Decisiones por las que se obliga a la parte
 demandante a devolver la asignación familiar perci-
 Ð Anule, en lo que se refiere a la demandante, el
 bida durante el período comprendido entre el mes de
 artículo 1 de la Decisión de la Comisión K(1998)
 noviembre de 1986 y el mes de febrero de 1998.
 3117, de 21 de octubre de 1998 (1) en la medida en
 que en eÂl se afirma que la demandante participó en
 Ð Subsidiariamente, anule las Decisiones por las que se «un conjunto de acuerdos y de praÂcticas concertadas»
 obliga a la parte demandante a devolver la asignación que duraron ininterrumpidamente «desde noviembre o
 familiar percibida durante el período comprendido diciembre de 1990 hasta, como mínimo, marzo o abril
 entre el mes de noviembre de 1986 y el mes de octubre de 1996».
 de 1995.
 Ð Anule, en lo que se refiere a la demandante, el uÂltimo
 Ð Condene en costas a la parte demandada. guión del artículo 1 de la Decisión de la Comisión,
 seguÂn el cual la demandante y otros productores «a fin
 de proteger el cartel frente a la competencia de la
 Motivos y principales alegaciones uÂnica empresa importante no perteneciente al mismo,
 Powerpipe AB, [concertaron] y [adoptaron] medidas
 La demandante impugna la decisión de la AFPN por la para dificultar su actividad comercial, perjudicar su
 que solicitó la devolución de 793 292 LUF pagados indebi- actividad empresarial o excluir totalmente del mercado
 damente, en concepto de asignación familiar, durante el a esta empresa».
 período comprendido entre su entrada en funciones en
 noviembre de 1986 y el mes de febrero de 1998.
 Ð Reduzca la multa impuesta a Dans Rùrindustri A/S.
 La demandante rechaza tanto que tuviera conocimiento de
 la irregularidad de los pagos en cuestión, como que este Ð Condene en costas a la Comisión.
 ---pagebreak--- C 100/20 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 10.4.1999
 Motivos y principales alegaciones Sostiene asimismo que la Decisión incumple requisitos de
 forma y de fondo, en particular, el principio de igualdad
 de trato, que ha de respetarse cuando se impone una multa
 con arreglo al Reglamento no 17.
 Mediante la Decisión controvertida de la Comisión [veÂase
 la letra c) de su artículo 3] se impuso a Dansk Rùrindustri (1) Decisión 99/60/CE de la Comisión, relativa a un procedi-
 A/S (en lo sucesivo, «Starpipe») una multa de miento con arreglo al artículo 85 del Tratado CE (Asunto IV/
 1 475 000 ECU. La imposición de la multa se basa princi- 35.691/E-4: Cartel en el mercado de tuvo preaislados) (DO
 palmente en la afirmación de que Starpipe, junto con otros L 24 de 30.1.1999, p. 1).
 miembros del denominado «cartel de la calefacción
 urbana» participaron «en un conjunto de acuerdos y de
 praÂcticas concertadas que se iniciaron entre noviembre y
 diciembre de 1990 entre cuatro productores daneses y que,
 progresivamente, se fueron extendiendo a otros mercados
 nacionales [. . .] y que a finales de 1994 constituían un car-
 tel global que abarcaba todo el mercado comuÂn», y que en
 el caso de Starpipe duraron hasta «como mínimo, marzo o Recurso interpuesto el 21 de enero de 1999 contra la
 abril de 1996». Comisión de las Comunidades Europeas por Gustave Rose
 (Asunto T-22/99)
 (1999/C 100/39)
 La demandante reconoce que infringió el artículo 85 del
 Tratado en la medida en que en la Decisión se afirma que
 (Lengua de procedimiento: franceÂs)
 los productores se repartieron los mercados nacionales por
 medio de cuotas, pero no cuando se afirma que, con el
 tiempo, los productores tambieÂn se repartieron entre ellos
 el mercado comunitario. La demandante admite, ademaÂs, En el Tribunal de Primera Instancia de las Comunidades
 la infracción imputada en la Decisión, en la medida en Europeas se ha presentado el 21 de enero de 1999 un
 recurso contra la Comisión de las Comunidades Europeas
 que se afirma que los productores asignaron los mercados
 nacionales a determinados productores y adoptaron medi- formulado por el Sr. Gustave Rose, con domicilio en
 das para provocar la retirada de otros, concertaron precios Goutroux (BeÂlgica), representado por Me Lucas Vogel,
 y asignaron proyectos a determinados productores Abogado de Bruselas, que designa como domicilio en
 mediante la manipulación del procedimiento de licitación Luxemburgo el despacho de Me Christian Kremer, 6, rue
 de dichos proyectos. Heinrich Heine.
 La parte demandante solicita al Tribunal de Primera Ins-
 tancia que:
 Por lo que se refiere al aÂmbito temporal y geograÂfico de la
 infracción reconocida, la demandante sólo admite que par-
 ticipó en la operación del cartel relativa al mercado daneÂs Ð Anule la decisión expresa, de fecha 9 de octubre de
 durante el período comprendido entre noviembre o 1998 (notificada el 20 de octubre de 1998), por la que
 diciembre de 1990 hasta mediados de 1993, en actividades se desestima la reclamación formulada por el deman-
 anticompetitivas de alcance limitado en el mercado ale- dante el 2 de junio de 1998 ante la Autoridad Facul-
 maÂn, y en una uÂnica ocasión en el mercado italiano, des- tada para Proceder a los Nombramientos y mediante
 pueÂs de lo cual terminó por completo la participación de la cual se impugnaba la decisión de no concederle la
 Starpipe en el funcionamiento del cartel durante un anÄo promoción al grado C 1 en el ejercicio de promoción
 para reanudarse a finales del verano de 1994. 1998 (decisión publicada en las Informaciones admi-
 nistrativas no 1036 de 6 de abril de 1998).
 La demandante niega que participara en medidas concer- Ð Condene en costas a la parte demandada.
 tadas para proteger al cartel contra la competencia de la
 uÂnica empresa importante no perteneciente al mismo,
 Powerpipe AB. Motivos y principales alegaciones
 El demandante invoca, en primer lugar, la infracción de
 En apoyo de sus pretensiones, la demandante alega las normas contenidas en la Guía praÂctica para el procedi-
 que la Decisión es contraria al artículo 85 del Tratado CE miento de promoción de los funcionarios de la Comisión
 y a los artículos 3 y 15 del Reglamento no 17, al haberse de las Comunidades Europeas, así como del principio de
 aplicado incorrectamente la normativa pertinente y no discriminación (artículo 5 del Estatuto), del principio
 haberse evaluado de modo inexacto las pruebas, en lo que de confianza legítima y del deber de asistencia y protec-
 atanÄe a las partes a las que se refieren las dos primeras ción (artículo 24 del Estatuto), en la medida en que la pro-
 pretensiones. moción le fue denegada respecto al ejercicio 1998, cuando


text:
 15.7.2011
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 L 185/72
 REGULAMENTUL DE PUNERE ÎN APLICARE (UE) NR. 681/2011 AL COMISIEI
 din 14 iulie 2011
 de stabilire a valorilor forfetare de import pentru fixarea prețului de intrare pentru anumite fructe și legume
 COMISIA EUROPEANĂ,
 având în vedere Tratatul privind funcționarea Uniunii Europene,
 având în vedere Regulamentul (CE) nr. 1234/2007 al Consiliului din 22 octombrie 2007 de instituire a unei organizări comune a piețelor agricole și privind dispoziții specifice referitoare la anumite produse agricole (Regulamentul unic OCP) (1),
 având în vedere Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 543/2011 al Comisiei din 7 iunie 2011 de stabilire a normelor de aplicare a Regulamentului (CE) nr. 1234/2007 al Consiliului în sectorul fructelor și legumelor și în sectorul fructelor și legumelor procesate (2), în special articolul 136 alineatul (1),
 întrucât:
 Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 543/2011 prevede, ca urmare a rezultatelor negocierilor comerciale multilaterale din cadrul Rundei Uruguay, criteriile pentru stabilirea de către Comisie a valorilor forfetare de import din țări terțe pentru produsele și perioadele menționate în partea A din anexa XVI la regulamentul respectiv,
 ADOPTĂ PREZENTUL REGULAMENT:
 Articolul 1
 Valorile forfetare de import prevăzute la articolul 136 din Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 543/2011 sunt stabilite în anexa la prezentul regulament.
 Articolul 2
 Prezentul regulament intră în vigoare la 15 iulie 2011.
 Prezentul regulament este obligatoriu în toate elementele sale și se aplică direct în toate statele membre.
 Adoptat la Bruxelles, 14 iulie 2011.
 Pentru Comisie, pentru președinte
 José Manuel SILVA RODRÍGUEZ
 Director general pentru agricultură și dezvoltare rurală
 (1) JO L 299, 16.11.2007, p. 1.
 (2) JO L 157, 15.6.2011, p. 1.
 ANEXĂ
 Valorile forfetare de import pentru determinarea prețului de intrare pentru anumite fructe și legume
 (EUR/100 kg)
 Cod NC
 Codul țărilor terțe (1)
 Valoare forfetară de import
 0702 00 00
 AL
 49,0
 AR
 19,4
 EC
 19,4
 MK
 50,0
 ZZ
 34,5
 0707 00 05
 AR
 22,0
 TR
 105,8
 ZZ
 63,9
 0709 90 70
 AR
 24,9
 EC
 26,5
 TR
 110,5
 ZZ
 54,0
 0805 50 10
 AR
 60,9
 TR
 64,0
 UY
 70,0
 ZA
 76,3
 ZZ
 67,8
 0808 10 80
 AR
 132,6
 BR
 78,0
 CA
 106,0
 CL
 95,5
 CN
 87,0
 EC
 60,7
 NZ
 111,4
 US
 170,2
 ZA
 95,9
 ZZ
 104,1
 0808 20 50
 AR
 133,6
 AU
 75,6
 CL
 86,0
 CN
 46,2
 NZ
 118,4
 ZA
 98,6
 ZZ
 93,1
 0809 10 00
 AR
 75,0
 TR
 224,8
 XS
 138,6
 ZZ
 146,1
 0809 20 95
 TR
 312,3
 ZZ
 312,3
 0809 40 05
 BA
 62,0
 EC
 75,9
 ZZ
 69,0
 (1) Nomenclatorul țărilor, astfel cum este stabilit prin Regulamentul (CE) nr. 1833/2006 al Comisiei (JO L 354, 14.12.2006, p. 19). Codul „ZZ” reprezintă „alte origini”.


type: wikipedia

text:
Община Ново село се намира в Северозападна България и е една от съставните общини на Област Видин. Общинският център е Ново село.
 География
 Географско положение, граници, големина
 Общината е разположена в северната част на Област Видин. С площта си от 109,487 km2 заема последното 11-о място сред общините на областта, което съставлява 3,58% от територията на областта. Границите ѝ са следните:
 на север и североизток – Румъния;
 на юг – община Видин;
 на запад – община Брегово.
 Релеф, води
 Релефът на общината е равнинен, а в южната част слабо хълмист. Около 2/3 от територията ѝ се заема от обширната и равна Бреговско-Новоселска низина разположена покрай брега на река Дунав. В нея, югоизточно от село Ясен, на брега на реката е най-ниската ѝ точка – 28 m н.в. Южната част е заета от ниските Винаровски възвишения с максимална височина връх Гладни връх (222 m), разположен северозападно от село Винарово.
 Основната водна артерия е река Дунав, която в пределите на общината протича на протежение от 16 km (от km 821 до km 837, километрите се отчитата от устието на реката). Цялата Бреговско-Новоселска низина е набраздена от множество напоителни канали, изградени за напояване на земеделските земи.
 Населени места
 Общината има 5 населени места с общо население 2375 жители според преброяването от 7 септември 2021 г.
 Административно-териториални промени
 МЗ No 746/обн. 21.03.1939 г. – преименува с. Чунгуруз на с. Винарово.
 Население
 Население по възраст
 Етнически състав
 По етническа група от общо 2930 самоопределили се (към 2011 година):
 българи: 2834
 цигани: 70
 други: 19
 неопределени: 0
 Политика
 Общински кметове
 2019 – Георги Герасимов Стоенелов (независим) печели на втори тур с 49,84% срещу Борислав Тошев Крумов (независим) с 48,96%.
 2015 – Георги Герасимов Стоенелов (независим) печели на втори тур с 56,31% срещу Лидия Йосифова Микова от местна коалиция „Надежда“ (БДЦ, РБ, НФСБ, НДСВ) с 43,69%.
 2011 – Георги Герасимов Стоенелов (независим) печели на първи тур с 53,55% срещу Благуна Евтимова Николова от коалиция „ГЛАС“ (НДСВ и АТАКА) с 35,19%.
 2007 – Георги Герасимов Стоенелов (независим) печели на втори тур с 51,50% срещу Антоанетка Евстатиева Станева от БСП и ЗСАС с 48,50%.
 2003 – Антоанетка Евстатиева Станева БСП и ЗСАС печели на първи тур с 54% срещу Сашка Божкова Бизеранова-Стоянова СДС с 33%.
 1999 – Антоанетка Евстатиева Станева БСП.
 1995 – Антоанетка Евстатиева Станева БСП.
 Общински съвет
 2019
 1. Анжела Параскевова Борисова (ГЕРБ)
 2. Венислав Методиев Ангелов (ВЪЗРАЖДАНЕ)
 3. Владимир Георгиев Петров (ГЕРБ)
 4. Георги Максимов Керанов (ГЕРБ)
 5. Димитър Иванов Тодоров (ГЕРБ)
 6. Добромира Дамянова Димчева (БСП)
 7. Елеонора Бориславова Бондова (БСП)
 8. Иван Борисов Базов (ВЪЗРАЖДАНЕ)
 9. Иво Методиев Вергилов - Председател (независим)
 10. Лъчезар Асенов Кръстев (ВМРО - БНД)
 11. Борислав Станиславов Николов (ГЕРБ)
 2015
 1. Георги Максимов Керанов (независим) – председател
 2. Наталия Емилова Тодорова (ГЕРБ)
 3. Анжела Параскевова Борисова (ГЕРБ)
 4. Цветелин Николаев Климентов (ГЕРБ)
 5. Владимир Георгиев Петров (ГЕРБ)
 6. Лидия Йосифова Микова (Местна коалиция „Надежда“)
 7. Благуна Евтимова Николова (Местна коалиция „Надежда“)
 8. Горчо Божков Марков (Местна коалиция „Надежда“)
 9. Антоанетка Евстатиева Станева (БСП)
 10. Павел Крумов Маринов (БСП)
 11. Авакум Благоев Бондов (БСП)
 2011
 1. Георги Максимов Керанов (РЗС) – председател
 2. Десислава Димитрова Станева (РЗС)
 3. Наташа Петкова Борисова (БСП)
 4. Горанка Тодорова Николова (БСП)
 5. Сенофим Емануилов Цветанов (БСП)
 6. Любка Иванова Ангелова (БСП)
 7. Жана Кирилова Илиева (БСП)
 8. Благуна Евтимова Николова (Коалиция „ГЛАС“)
 9. Лъчезар Асенов Кръстев (Коалиция „ГЛАС“)
 10. Зиновия Спасова Георгиева (Коалиция „ГЛАС“)
 11. Огнян Витанов Димитров (Коалиция „ГЛАС“)
 Транспорт
 През общината преминава частично участък от 17,2 km от Републикански път III-122 (от km 14,3 до km 31,5) от Републиканската пътна мрежа на България.
 Топографска карта
 Бележки
 Източници
 Външни препратки
 Анализ на икономическото и социално състояние на община Ново село – на сайта на областната администрация
 Официален сайт на община Ново село
 Ново село


text:
 30.4.2005
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 106/40
 Skarga wniesiona w dniu 14 lutego 2005 r. przez Jeana Dehona przeciwko Parlamentowi Europejskiemu
 (Sprawa T-95/05)
 (2005/C 106/81)
 Język postępowania: francuski
 W dniu 14 lutego 2005 r. do Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich wpłynęła skarga przeciwko Parlamentowi Europejskiemu wniesiona przez Jeana Dehona, zamieszkałego w (Luksemburg), reprezentowanego przez adwokatów Sébastiena Orlandiego, Xaviera Martina M., Alberta Coolena, Jean-Noëla Louis i Etienne'a Marchala, z adresem do doręczeń w Luksemburgu.
 Skarżący wnosi do Sądu o:
 —
 uchylenie decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 29 kwietnia 2004 r. o mianowaniu innej osoby zastępcą szefa francuskiego wydziału tłumaczeń,
 —
 obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.
 Zarzuty i główne argumenty
 Skarżący w niniejszej sprawie sprzeciwia się odmowie organu uprawnionego do mianowania przyjęcia jego kandydatury na stanowisko zastępcy szefa francuskiego wydziału tłumaczeń. Kandydat, którego kandydaturę przyjęto został mianowany na to stanowisko w drodze konkursu wewnętrznego LA/113 (ogłoszenie o wakacie nr 9192).
 Na poparcie tych żądań skarżący powołuje się na naruszenie art. 233 Traktatu WE, naruszenie art. 29 ust. 1 regulaminu pracowniczego, naruszenie zasady przewidywalności kariery oraz naruszenie obowiązku uzasadnienia.
 Skarżący podnosi konkretnie następujące argumenty:
 —
 Sporne mianowanie zostało dokonane bez rozpatrzenia kandydatury skarżącego.
 —
 Nie uwzględniono kolejności procedur obsadzania stanowisk przewidzianej w art. 29 regulaminu pracowniczego.
 —
 Brak decyzji co do kandydatury skarżącego w ramach procedury awansu/przeniesienia jest tym bardziej niedopuszczalny, że procedura obsadzenia przedmiotowego stanowiska była już przedmiotem wyroku uchylającego z dnia 15 listopada 2000 r. (sprawa T-261/99, Dehon przeciwko Parlamentowi). Wykonanie zaś tego wyroku oznaczać powinno powrót do sytuacji sprzed zaistnienia okoliczności zakwestionowanych przez sąd.


type: other

text:
Esimene lugemata postitus • 293 postitust • 1. leht 18-st • 1, 2, 3, 4, 5 ... 18
 Postitas EdragonXX » 23 Apr 2011, 11:06
 Täpselt nii, SONY sai lihavõtete ajaks hakkama toreda üllatusega. Sel ajal kui Microsoft meelitab oma Euroopa kasutajaid tasuta LIVE’ga palavast õuest (viimased nädal kaks on Inglismaal üle 22 kraadi sooja olnud) tuppa, on otsustanud Sony oma kasutajad PS3 tagant hoopis õue ajada suvist ilma nautima!
 Või mis üllatuseks see ikka olla tegelikult saab, sest viimasel ajal probleemid PSNetworgiga ainult sagenevad, ning see ei peaks enam kellegile üllatus olema kui PSN nädalavahetuse ajal maas on. Igaljuhul nüüdseks viimased paar päeva on PSNetwork maas olnud. Sony kommentaare eriti ei jaga vaid vastab napisõnaliselt “tegeleme probleemi lahendamisega”. Küll aga liigub internetis selle seisaku kohta erinevaid kuulujutte. Alates rünnakutest kuni täielike jaburdusteni välja. Igaljuhul ükskõik mis ka põhjuseks poleks, lahendust seni pole olnud ja uut kinnitatud infot samuti mitte. Facebook’i ning PS3 Kommuunide lehed aga on samal ajal täis marutigedaid PS3 fänne ja nii mõnigi ähvardab oma kommentaarides ka konsooli vahetada.
 [img height=293 width=583]http://art.penny-arcade.com/photos/1261596481_3Fw2MnJ-L.jpg[/img]
 XPGAMER.EU - PSNetwork maas jälle!
 Viimati muutis EdragonXX, 30 Apr 2011, 23:39, muudetud 1 kord kokku.
 Postitas Tookie » 23 Apr 2011, 12:08
 Mul täpselt sama värk noh....
 peab vist jahm.....õue minema.
 Niggas Consntrate,
 Liitunud: 14 Apr 2011, 13:40
 Asukoht: Pãrnu
 Postitas Riddim » 23 Apr 2011, 12:39
 Praeguse jutu järgi on tegu välise teguriga. Võimalik, et vihased häkkerid, kes oma ristiretke jätkavad.
 Postitas IlikePie » 23 Apr 2011, 13:34
 Täpsemalt on se protest häkkerite poolt.. nad ei anna enne alla kui sony nende nõudmisi täidab.. täpsemalt siin on nende video http://www.youtube.com/watch?v=ikgrE5U- ... re=feedlik ..mis oli üles laetud psn'i
 Postitas EdragonXX » 24 Apr 2011, 10:04
 Juhul kui Sony välja antud info tõele vastab süsteemi ümberehitamise kohta, siis see tähendab seda et PSN'i ei saa veel niipea kasutada.. Tegemist on siiski üsna suure ja mahuka ja aeganõudva ülesandega..
 Postitas psp omanik » 24 Apr 2011, 12:33
 [quote="IlikePie"]
 [/quote]Kaitsevad siis GeoHoti?
 Postitas Riddim » 24 Apr 2011, 13:39
 Geohoti asi on juba lahennenud, rohkem püütakse Other OS'i tagasisaamise eest võidelda ning inimest kaitsta, kelle IP aadress Sonyle teada on, kuna nood Geohoti lehekülge külastanud olid. Vahendid on omaette asi juba.
 Anonymous on välja andnud teate, mille kohaselt nemad seda (vähemalt organisatsioonilisel tasandil) ei teinud - http://www.gamespot.com/news/6309997.html
 Postitas metslane69 » 25 Apr 2011, 22:17
 Huvitav küll, kaua veel??
 metslane69
 Liitunud: 21 Nov 2010, 21:44
 Postitas EdragonXX » 25 Apr 2011, 23:13
 [quote="metslane69"]
 Kuna kirjutatakse praktiliselt suurt osa koodi ümber siis üsna loogiline et asi võib võtta veel päris kaua. Kui nad nädalaga peaksid hakkama saama, siis müts maha..
 Postitas EdragonXX » 26 Apr 2011, 09:10
 Kuna PSN on maas ja tõenäoliselt veel pikalt, siis "Sucker Punch" kompanii teates, et "InFamous 2" beta aega pikendatakse. kui PSN on uuesti kasutajatele kätte saadav siis kompanii otsustab kui kauaks nad beta kasutamise lahti jätavad..
 Samal ajal SONY küll kinnitab et nad tegelevad probleemiga ja teevad endast kõik oleneva et PSN uuesti kasutajatele kättesaadavaks teha, kuid toonitab veelkord et neil puudub ajakava ja igasugune ettekujutus kaua süsteemi ümberkirjutamine aega võtab.
 PS! Sony on endiselt keeldunud jagamast täpsemat infot rünnaku osas. Sealhulgas on Sony keeldunud kinnitamast või ümberlükkamast kahtlusi sensitiivse info välja lekkimises (näiteks krediitkaardi info).
 Viimati muutis EdragonXX, 26 Apr 2011, 09:19, muudetud 1 kord kokku.
 Postitas cheetah » 26 Apr 2011, 11:30
 Ei usu, et tegemist on tavalise rünnakuga. Sellised asjad lahendatakse ikks üsna kiiresti ära ja kui plaanitaks mingit mahukat ümber ehitamist siis vähemalt üritataks olemasolevat süsteemi paralleelselt üleval hoida nii palju kui võimalik. Eriti pühade aeg.
 Pigem kipun nõustuma arvamusega, et süsteemi suudeti sisse muukida ja ohtu sattus näiteks krediitkaartide info vms. See oleks juba probleem, mis ei lubaks süsteemi käigus hoida ja vajaks kohest reageerimist. (Nagu praegusel juhul ka läinud on). Sellise vea parandamine on aga ajaliselt hindamatu. Kõige pealt tuleb auk tuvastada, mille kaudu sisse saadi ja alles siis saab parandada.
 Seega, kes onlines mängida tahab, sellel vist tõesti kasulikum XBox hankida.
 Liitunud: 30 Dets 2009, 01:15
 Postitas Ra1n » 26 Apr 2011, 19:25
 sellepärast küll xboxi ei osta.wtf?
 Postitas EdragonXX » 26 Apr 2011, 23:44
 Värsket infot PSN'i kohta:
 Lühidalt niipalju et Sony lõpuks kinnitab et jah sorry teatud personaalset laadi infot võis välja lekkida nagu:
 - e-maili aadress
 Ühesõnaga üks suur jama ja kui kunagi peaks PSN töökorda saama, siis suur soovitus on oma passwordid ära muuta. Aga kõigest lähemalt siis eespool antud aadressil juba..
 Viimati muutis EdragonXX, 27 Apr 2011, 00:07, muudetud 1 kord kokku.
 Postitas gordon » 27 Apr 2011, 16:50
 Saagu mis saab ,mina xboxi ei osta
 Praegu xbox fanboydel hea võimalus oma konsooli ülistada...
 Viimati muutis gordon, 27 Apr 2011, 16:50, muudetud 1 kord kokku.
 Postitas EdragonXX » 27 Apr 2011, 17:32
 Nu xboxi fanboyd on siiski palju tagasihoidlikumad kui PS3 fanboyd. Ma ei tea mis see põhjuseks küll on kuid praktika kahjuks näitab seda. Ja nagu antud teema jälle näitab, siis PROBLEEM xboxiga mingil põhjusel on jälle PS3 kasutajatel mitte vastupidi.
 PS! Ma olen rahulolev xbox 360 kasutaja. Aga ma ei suru seda kellegile peale. igale ühele oma konssol, kes tahab Wii'd, kes PS3, kes xboxi kes mdiagi muud..
 Postitas Riddim » 27 Apr 2011, 18:53
 Osta ikka, siis kodus ühe ägeda konsooli asemel kaks!
 Postitas gordon » 27 Apr 2011, 21:25
 Mul ei ole küll absoluutselt midagi xboxi vastu midagi ,kuid siiski ei kipu selle xboxi poole,isegi kui praegu see jama PSN-iga on...
 293 postitust • 1. leht 18-st • 1, 2, 3, 4, 5 ... 18


text:
11.3.2010
 LT
 Europos Sąjungos oficialusis leidinys
 L 62/7
 EEE JUNGTINIO KOMITETO SPRENDIMAS
 Nr. 123/2009
 2009 m. gruodžio 4 d.
 iš dalies keičiantis EEE susitarimo I priedą (Veterinarijos ir fitosanitarijos klausimai)
 EEE JUNGTINIS KOMITETAS,
 atsižvelgdamas į Europos ekonominės erdvės susitarimą su pakeitimais, padarytais Protokolu, patikslinančiu Europos ekonominės erdvės susitarimą (toliau – Susitarimas), ypač į jo 98 straipsnį,
 kadangi:
 (1)
 Susitarimo I priedas buvo iš dalies pakeistas 2009 m. liepos 3 d. EEE jungtinio komiteto sprendimu Nr. 77/2009 (1).
 (2)
 Į Susitarimą turi būti įtrauktas 2009 m. vasario 9 d. Komisijos sprendimas 2009/109/EB dėl laikinojo eksperimento rengimo, numatant tam tikras leidžiančias nukrypti nuostatas, taikomas pašarinių augalų sėklų mišinių prekybai pagal Tarybos direktyvą 66/401/EEB, siekiant nustatyti, ar tam tikrose Tarybos direktyvose 66/401/EEB, 66/402/EEB, 2002/55/EB ar 2002/57/EB išvardytos rūšys atitinka reikalavimus dėl jų įtraukimo į Direktyvos 66/401/EEB 2 straipsnio 1 dalies A punktą (2).
 (3)
 Šis sprendimas netaikomas Lichtenšteinui,
 NUSPRENDĖ:
 1 straipsnis
 Susitarimo I priedo III skyriaus 2 dalyje po 53 punkto (Komisijos direktyva 2008/124/EB) įterpiamas šis punktas:
 „54.
 32009 D 0109: 2009 m. vasario 9 d. Komisijos sprendimas 2009/109/EB dėl laikinojo eksperimento rengimo, numatant tam tikras leidžiančias nukrypti nuostatas, taikomas pašarinių augalų sėklų mišinių prekybai pagal Tarybos direktyvą 66/401/EEB, siekiant nustatyti, ar tam tikrose Tarybos direktyvose 66/401/EEB, 66/402/EEB, 2002/55/EB ar 2002/57/EB išvardytos rūšys atitinka reikalavimus dėl jų įtraukimo į Direktyvos 66/401/EEB 2 straipsnio 1 dalies A punktą (OL L 40, 2009 2 11, p. 26).“
 2 straipsnis
 Sprendimo 2009/109/EB tekstas islandų ir norvegų kalbomis, kuris turi būti paskelbtas Europos Sąjungos oficialiojo leidinio EEE priede, yra autentiškas.
 3 straipsnis
 Šis sprendimas įsigalioja 2009 m. gruodžio 5 d., jei EEE jungtiniam komitetui buvo pateikti visi pranešimai, kurie numatyti Susitarimo 103 straipsnio 1 dalyje (3).
 4 straipsnis
 Šis sprendimas skelbiamas Europos Sąjungos oficialiojo leidinio EEE skyriuje ir EEE priede.
 Priimta Briuselyje 2009 m. gruodžio 4 d.
 EEE jungtinio komiteto vardu
 Pirmininkė
 Oda Helen SLETNES
 (1) OL L 277, 2009 10 22, p. 25.
 (2) OL L 40, 2009 2 11, p. 26.
 (3) Konstituciniai reikalavimai nenurodyti.


text:
Verein für Familienhunde & Therapiehunde e.V. - Zuchtordnung
 VFT - gültige Zuchtordnung: aktuelle Fassung vom 7.8.2014
 § 1 Grundlagen der Zuchtordnung
 Der VFT angeschlossene Züchter verpflichtet sich, das deutsche Tierschutzgesetz sowie die entsprechenden Tierhaltungsvorschriften einzuhalten. Nur Mitglieder des VFT können eingetragene Züchter im VFT werden. Jeder VFt-Züchter verpflichtet sich ein Bestandsbuch zu führen, unabhängig davon wieviel Tiere er in der Zuchtstätte führt. Der VFT angeschlossene Züchter verpflichtet sich bindend, nicht zeitgleich in anderen Vereinen die gleiche Hunderasse oder eine Variation der Rasse zu züchten, sowie keinesfalls Hunde- und Welpenhandel zu betreiben, oder Welpen an Hundehändler / Zoogeschäfte zu verkaufen.
 § 2 Pflichten des Züchters
 Züchter im VFT ist, wer nach erfolgtem Antrag auf Zwingerschutz im VFT seine Zwingerschutzurkunde erhalten hat.
 Als Züchter eines Wurfes gilt der Eigentümer der Hündin zum Zeitpunkt der Belegung, es sei denn es wurde eine Hündin in Zuchtmiete genommen (hierüber ist vor der Belegung der Hündin ein Zuchtmietvertrag abzuschließen).
 Die Zucht hat in der Zuchtstätte/ Räumlichkeit des gemeldeten Zwingers zu erfolgen, die Aufzucht in einer anderen Zuchtstätte (wg. Krankheit etc.) ist genehmigungspflichtig. Jeder Wurf muss innerhalb von acht Tagen bei dem zuständigen Zuchtwart und bei der Zuchtleitung gemeldet werden.
 Die Rufnamen eines Wurfes müssen mit dem gleichen Anfangsbuchstaben beginnen.
 Der erste Wurf eines Züchters (nicht einer Hündin!) beginnt mit dem Anfangsbuchstaben A, der zweite Wurf mit B, usw.
 § 3 Zuchtstättenabnahme/-kontrolle
 Jede Zuchtstätte wird bei der ersten Wurfabnahme durch einen Zuchtwart des VFT begutachtet und bewertet. Der Zuchtwart berät und unterstützt den Züchter hinsichtlich seiner Zuchtarbeit und Zuchtstätte.
 Der Züchter kann über das Ergebnis der Zuchtstättenabnahme eine Urkunde und ein Schild mit Prüfplakette erwerben. Die Zuchtstätte wird alle 2 Jahre erneut kontrolliert. Es kann bei Verdacht oder Beschwerden durch einen Zuchtwart des VFT unangemeldet kontrolliert werden. Der Züchter hat dem Zuchtwart Zugang zur Zuchtstätte und ihm Einblick in das Zwingerbuch zu gewähren.
 § 4 Zuchttauglichkeitsprüfung (ZTP)
 Im VFT dürfen nur Hunde zur Zucht eingesetzt werden, die durch den VFT oder einen VFT-anerkannten Verein zuchttauglich geschrieben wurden . Die Zuchttauglichkeitsprüfung hat prinzipiell vor dem ersten Zuchteinsatz zu erfolgen. Zuchttauglichkeiten anderer Vereine werden selbstverständlich anerkannt. Es besteht Bestandsschutz für aus anderen Vereinen wechselnden Zuchttieren.
 Die Begutachtung zur Zuchttauglichkeit kann auf einer Zuchtschau oder auf Antrag auch außerhalb durch einen Zuchtrichter erfolgen, nachdem alle notwendigen Untersuchungsergebnisse vorliegen und vom Eigentümer des Hundes beigebracht wurden.
 Sollte die ZTP außerhalb einer Zuchtschau erfolgen, so sind die anfallenden Auslagen und Gebühren dem Zuchtrichter vom Züchter zu erstatten.
 Bereits erlangte Titel und Championate die der Hund von anderen Vereinen und Verbänden erhalten hat, werden grundsätzlich anerkannt.
 a) Das Mindestalter für Hündinnen von Kleinrassen unter 45cm Schulterhöhe beträgt 15 Monate.
 Das Mindestalter für Hündinnen von Großrassen über 45 cm Schulterhöhe beträgt 18 Monate.
 b) Das Mindestalter für Rüden von Kleinrassen unter 45 cm Schulterhöhe beträgt 12 Monate.
 Das Mindestalter für Rüden von Großrassen über 45 cm Schulterhöhe beträgt 15 Monate.
 c) Grundlegend zur Zuchttauglichkeitsprüfung muss der Hund
 mindestens einmalig einem Zuchtrichter vorgestellt worden sein und eine V (vorzüglich) Bewertung erhalten haben. Es werden Ausstellungsergebnisse anderer Vereine anerkannt.
 nach dem 1.1.2014 zur Zuchtzulassung ein DNA-Profil vorweisen.
 Für Kleinrassen unter 45 cm Schulterhöhe ist eine PL-Untersuchung Pflicht.
 e) Hunde von Großrassen mit der Hd-Auswertung HD-C oder schlechter sowie Hunde mit PL-Befund Grad 2 oder schlechter dürfen nicht zur Zucht eingesetzt werden.
 HD-B darf nur mit HD-A verpaart werden.
 ED 1 darf nur mit ED - 0 verpaart werden.
 PL 1 darf nur mit PL - 0 verpaart werden. Eine Zuchtauslese zur Zuchtzielsetzung PL Grad 0 wird angestrebt.
 Zusätzlich werden weitere rassespezifische Untersuchungen im Anhang der Zuchtordnung aufgelistet.
 Röntgenuntersuchungen werden ab einem Alter von 12 Monaten anerkannt.
 f) Farbschläge, die in einer Rasse neu auftreten und zur Zulassung zur Zuchtzulassung beantragt werden, werden nur dann zur Zucht zugelassen, wenn aufgrund des Erbgangs keinerlei negative Einschränkungen des Genpools zu erwarten sind, keinerlei Defekte bekannt sind, die bei ordnungsgemäßer Zucht des Farbschlages mit diesem einhergehen und der Genpool der Rasse in seiner Breite erhalten bleibt. Eine Zucht auf reine Modefarben beim Hund wird nicht unterstützt.
 g) Zuchtvorschriften für Merleverpaarungen gültig für alle Rassen:
 Zuchtverbote:
 Merle x Merle = verboten,
 Merle x Schecken mit mehr als 25% Weißanteil = verboten,
 Merle x Creme oder Weiß = verboten,
 Merle x zobel/ zobel-weiß = verboten,
 Merle x brindle = verboten,
 Merle x blau = verboten,
 Merle x lilac = verboten
 Merle x black/ black tri/ black & tan = zugelassen,
 Merle x schoko,schoko & tan, red, red tri = zugelassen,
 Merle x Minimal-Schecken (schwarz oder schoko) mit Weißanteil unter 25%= zugelassen
 Verstöße gegen die Verpaarungsvorschriften des Merlefaktors werden nach Maßgabe der Zuchtleitung mit Zuchtsperre oder Zuchtausschluss geahndet.
 §6 Häufigkeit und Dauer der Zuchtverwendung
 Bei der Häufigkeit der Zuchtverwendung hat der Züchter mit großer Verantwortung den körperlichen und seelischen Zustand der Zuchthündin zu berücksichtigen. Eine Hündin darf bei zwei aufeinanderfolgenden Hitzen belegt werden sofern sie im letzten Wurf nicht mehr als 8 Welpen großgezogen hat ( bei Kleinrassen unter 35cm im letzten Wurf nicht mehr als 5 Welpen großgezogen hat).
 Die dritte Hitze muss grundsätzlich ausgesetzt werden.
 Hündinnen scheiden spätestens mit vollendetem siebten Lebensjahr (7.Geburtstag) aus der Zucht aus.
 Rüden scheiden mit vollendetem 10 Lebensjahr (10.Geburtstag) aus der Zucht aus.
 Rüden dürfen maximal 52 x pro Jahr zur Zucht herangezogen werden. Deckakte sind dokumentationspflichtig durch den Deckrüdenbesitzer.
 § 7 Inzucht/ Linienzuchtverpaarungen
 Inzestverpaarungen (Vater-Tochter, Mutter-Sohn, Voll-Geschwister untereinander) sind nicht gestattet.
 Bei Zuwiderhandlung werden den Welpen keine Ahnenpässe ausgestellt.
 Halbgeschwisterverpaarungen sind genehmigungspflichtig . Die Sondergenehmigung muss schriftlich unter Angabe von Gründen bei der Zuchtleitung beantragt werden.
 Linienzucht zur Verstärkung positiver Rassemerkmale wird, bei genauer Kenntnis der Rasse und Linien und nachvollziehbarer Begründung durch den Züchter, von der Zuchtleitung genehmigt.
 § 8 Wurfabnahmen durch den VFT
 Die Wurfabnahme wird durch einen Zuchtwart des VFT, des Dachverbandes oder eines befreundeten Vereines vorgenommen und darf erst nach dem Chippen der Welpen erfolgen.
 Die Kosten der Wurfabnahme hat der Züchter dem Zuchtwart in bar bei der Wurfabnahme zu erstatten.
 Jeder Wurf muss innerhalb von 8 Tagen nach dem Wurfdatum dem Zuchtwart und der Zuchtleitung gemeldet werden!
 Der Wurfmeldeschein plus benötigte Unterlagen muss bis zur 12. Woche nach dem Wurfdatum bei der Zuchtbuchstelle eingereicht werden!
 Alle Welpen müssen bis zur Wurfabnahme einmalig geimpft, entwurmt und ordnungsgemäß gechipt sein.
 Die Welpen müssen bis zur vollendeten 8. Lebenswoche bei der Mutterhündin verbleiben.
 Die Welpen aus Kleinstrassen müssen bis zur vollendeten 10. Woche bei der Mutterhündin verbleiben.
 Der Züchter haftet für den einwandfreien gesundheitlichen Zustand seiner Welpen zum Zeitpunkt der Übergabe
 Bei Abgabe von Welpen mit gesundheitlichen oder körperlichen Mangel besteht eine Mitteilungspflicht gegenüber dem Käufer. Der Mangel muss im Kaufvertrag schriftlich festgehalten werden, es ist ein Welpenübergabeprotokoll zu erstellen (Vordruck vom VFT)
 Als Mängel gelten z.B. Knickruten, Entropium, Ektropium, Kryptorchismus, Monorchismus, etc.
 § 9 Verstöße gegen die VFT Zuchtordnung
 Verstöße gegen die ZO werden auf Antrag der Zuchtleitung je nach Schwere und Häufigkeit des Verstoßes, durch den Vorstand geahndet. Der Züchter wird entweder verwarnt oder es wird eine zeitbegrenzte oder dauernde Zuchtsperre für seine Zucht verhängt. Hierzu kann der VFT Ahnentafeln einziehen oder sperren.
 Die VFT- Zuchtordnung tritt ab dem 07.08.2013 in Kraft und ist gültig in Ihrer aktuellen Fassung vom 7.8.2014
 Änderungen an der Zuchtordnung sind durch die Zuchtleitung zu beantragen und durch Beschluss des Vorstandes möglich.
 Sterup, 07.08.2014
 für den Vorstand: S. W. Nordmeier
 Untersuchungsvorschriften als Anlage zur VFT-Zuchtordnung
 Falls nicht anders angegeben sind folgende Untersuchungen zur ZTP vorgeschrieben:
 Ektopischer Ureter.
 PRA Gentest empfohlen, PL empfohlen
 Australian Shepherd (Standard & Miniature & Toy)
 Augenuntersuchung ophtalmoskopisch
 MDR -1 Gentest Träger dürfen nur mit Nichtträgern verpaart werden.
 HSF4 Katarakt Gentest Träger sind von der Zucht ausgeschlossen
 PRCD-PRA Gentest Träger dürfen nur mit Nichtträgern verpaart werden.
 Welpen sind ab der 7. Woche auf Augenerkrankungen zu untersuchen.
 Syringomyelie & Arnold Chiari Maldeformation
 Syringomyelie & Arnold Chiari Maldeformation Gentest wird empfohlen
 Audiometrie Test (Hörtest)
 PRA ophtalmoskopisch
 Unbedenklichkeitsbescheinigung eines Fachtierarztes für Augenheilkunde
 bei 3 oder mehr Keilwirbeln Zuchtverbot
 Maligne Hyperthermie wird empfohlen
 CLAD Canine Leukozypten Adhäsionsdefizienz
 Katarakt optalmoskopisch, Gentest wird empfohlen
 PRA ophtalmoskopisch, Gentest wird empfohlen
 empfohlen wird: Syringomyelie & Arnold Chiari Maldeformation
 empfohlen wird: Maligne Hyperthermie
 empfohlen wird: Mopsencephalitis
 HC hereditärer Katarakt
 RD Retinadysplasie
 ( opthalmoskopisch durch Fachtierarzt für Augenheilkunde)
 EIC Gentest Träger müssen mit Nichtträgern verpaart werden
 Goniodysplasie oder primäres Glaukom
 Myopathie Gentest. Träger dürfen nur mit Nichtträgern verpaart werden.
 EIC Gentest Träger dürfen nur mit Nichtträgern verpaart werden.
 empfohlen wird: NCL & PLL
 vorgeschrieben: PRA ophtalmoskopisch
 Hämophilie - Gentest
 Eine Unbedenklichkeitsbescheinigung hinsichtlich Dermoid Sinus eines Tierarztes ist beizubringen.
 Rassen und Farbschläge die im VFT keine Aufnahme finden:
 Nicht in das Zuchtbuch des VFT aufgenommen werden:
 Herdenschutzhunde und andere Rassen, die aufgrund ihrer Triebigkeit, ihres Territorialverhaltens oder Aggressivität nicht für die durchschnittliche Familie bzw. nur selten für die therapeutische Arbeit geeignet sind wie z.B.: Scarplaninac, Owtscharka etc.
 Nicht zur Zucht im VFT zugelassen werden folgende Farbschläge oder Rassevarietäten, die in letzter Zeit in manchen Vereinen Aufnahme fanden:
 Australian Shepherd - gelb
 Boxer - weiß
 Bulldoggen -merle, blau
 Mops - blau,
 Für Hunde mit geringgradigen Farbfehlern (minimal weiß überzeichnete tricolours beim Collie z.B.) kann, bei ansonsten hervorragendener Qualität, abweichend vom Rassestandard eine ZTP mit Einschränkung erteilt werden, welche dann jedoch die Kriterien der Farbwahl beim Deckpartner vorschreibt.


text:
Vilim II. (njem. Wilhelm II.) (Berlin, 27. siječnja 1859. – Doorn, Nizozemska, 4. lipnja 1941.), njemački vladar iz dinastije Hohenzollern koji je u povijest ušao kao posljednji njemački car i pruski kralj.
 Stupio je na prijestolje godine 1888. i odmah došao u sukob s kancelarom Ottom von Bismarckom oko pitanja treba li se Njemačka u svojoj vanjskoj politici oslanjati na diplomaciju ili vojnu silu. Wilhelm je odgovor na to vidio u uspjesima pruske vojske u ratovima 19. stoljeća te Bismarcka prisilio na odstupanje. Nova agresivna politika odrazila se i u nagloj izgradnji njemačke ratne mornarice što je Drugi Reich dovelo u sukob s Britanskim Imperijem i uzrokovalo utrku u naoružanju te zbližavanje Britanije s Francuskom i Rusijom. Svi su ti događaji bitno doprinijeli izbijanju Prvog svjetskog rata 1914. godine.
 Nekoliko dana prije njemačke kapitulacije u studenom 1918. godine, Vilim je abdicirao i otišao u progonstvo u Nizozemsku, a Njemačka je postala republikom. Jedna od odredbi Versailleskog mirovnog ugovora zahtijevala je da mu se sudi kao ratnom zločincu, ali ga je nizozemska vlada odbila izručiti.
 Životopis
 Djetinjstvo i dolazak na vlast
 Friedrich Wilhelm Albert Viktor von Preußen se rodio 27. siječnja 1859. u Berlinu, kao najstariji sin Fridrika Vilima Pruskog (kasnije Fridrik III.) i njegove žene Viktorije. Bio je iz dinastije Hohenzollern, a baka mu je bila engleska kraljica Viktorija.
 Samo njegovo rođenje bilo je komplicirano, a kao posljedica lijeva ruka će mu biti dijelom nepomična i očito kraća, što je vidljivo na nizu fotografija. Zbog invaliditeta imao je relativno teško djetinstvo, njegova majka Viktorija je njegov defekt smatrala vlastitim neuspjehom, te ga je teško prihvaćala. Mladi Vilim je zbog toga bio izložen raznoraznim, neuspjelim i čudnim terapijama, kao na primjer elektrošokovima ili nasilnim istezanjem ruke. Inače, odnos prema njegovoj majci će biti kroz cijeli život jako hladan. Još jedna zanimljivost je da ga je njegova majka zvala William (engleska inačica njegovog imena), umjesto Wilhelm (njemačka inačica). To će za Vilima imati posljedicu podijeljenih osjećaja prema Britaniji i Britancima kroz cijeli život.
 Kao sedmogodišnjak je doživio pobjedu Pruske nad Austro-Ugarskom 1866., a kao dvanaestogodišnjak je doživio pobjedu Njemačke nad Francuskom te proglašenje Carstva. Zasigurno su ti događaji bili ključni u njegovom djetinjstvu, kao i odgoj u militarističkom pruskom društvu. Posebno je štovao svog djeda, cara Vilima I., osnivača Drugog njemačkog carstva (Reicha), kasnije će njemačkom društvu, ali i historiografiji, za njega pokušavati nametnuti ime Vilim Veliki, no bezuspješno.
 U vojnu službu je stupio 1877., nakon što je završio gimnaziju u Kasselu. Godine 1880., na rođendan djeda Vilima I., unaprijeđen je u čin satnika (Hauptmann). Međutim, kao budućem vladaru onemogućeno mu je da sve svoje djelovanje usmjeri prema vojsci. Zato se uputio na studij u Bonn, a 1881. se oženio za Augustu Viktoriu von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Augustenburg.
 Iako se nije samo fokusirao na vojnu karijeru, do 1888. je uspio napredovati do čina brigadnog generala (Generalmajor) te postati zapovjednik 2. pješadijske brigade (2. Garde-Infanterie-Brigade). Vojna služba je često bila prekidana odmorima u kojima bi se Vilim pokušavao bolje upoznati s administrativnim poslovima. U samoj državi je već od 1871. na funkciji kancelara Otto von Bismarck. Svjetski cjenjen državnik, „željezni kancelar“, čvrsto je u rukama držao cjelokupnu Njemačku. Vješto je manipulirao Vilimom I. i Fridrikom III., no kod Vilima II. situacija će biti drugačija.
 Godina 1888. u povijest ulazi kao godina triju careva (Dreikaiserjahr). Dana 9. ožujka preminuo je car Vilimm I. Naslijedio ga je Fridrik III., no on će vladati samo 99 dana, umrijet će 15. lipnja u Potsdamu, od posljedica raka. Istoga dana, njegov sin Vilim, koji tada ima 29 godina, postaje njemački car i pruski kralj, pod imenom Vilim II.
 Vladavina, sukob s Bismarckom i reforme
 Iako je Vilim u svojoj mladosti imao pozitivno mišljenju o kancelaru Bismarcku, to se promijenilo dolaskom na vlast. Razlog sukoba je sigurno Vilimova nestrpljivost, ali i naivnost. Protivio se pažljivoj vanjskoj politici kancelara, a nije ni mogao tolerirati da netko drugi, osim njega, upravlja carstvom. Cilj mu nije samo bio vladati, nego i raditi. Za razliku od Vilima I., on nije mogao podniti da mu kancelar obavlja svakodnevne administrativne poslove. Njihov odnos će se s vremenom još više pogoršavati. Razići će se oko ključnih pitanja u vanjskoj politici, dok se Bismarck zalagao za učvršćivanje savezništva s Rusijom, car se okretao Austro-Ugarskoj. Kap koja je prelila čašu je antisocijalistički zakon (zakon koji je zabranjivao djelovanje socijaldemokrata i socijalista van Reichstaga i Landtaga), koji je Bismarck htio pooštriti. Vilim ga je želio posve ukinuti, rekavši: „Ich will meine ersten Regierungsjahre nicht mit dem Blut meiner Untertanen färben!“ („Svoje prve godine vladavine ne želim bojati krvlju svojih podanika!“). Otto von Bismarck je ostajao pri svojem stajalištu, što će biti kobno za njega. Dana 20. ožujka 1890. car je otpustio Bismarcka iz službe. On će zatim postati jedan od najvećih kritičara Vilimove vladavine, što se može vidjeti iz njegovih memoara, koji su objavljeni tek 1919. godine.
 Za Bismarckova nasljednika je izabran Leo von Caprivi, s kojim je car namjeravao provesti svoje reforme. Doba kancelara Caprivia je obilježeno prijateljskim odnosima s Engleskom, te transformacijom Njemačke iz agrarne u industrijsku državu. Njemački izvoz će doživiti enormni porast, a roba s natpisom Made in Germany je bila jamstvo za proizvode vrhunske kvalitete, svugdje cjenjene u svijetu. Njemačka će postati gospodarska sila broj jedan, nadmašivši Veliku Britaniju.
 Što se tiče socijalnih reformi, Vilim je od samog početka htio biti car siromaha, kako je i sam rekao. Tako je još u doba kancelara Bismarcka zabranio rad nedjeljom, ukinio noćni rad za žene i djecu, kao i rad žena u posljednjim mjesecima trudnoće. Ipak socijaldemokrati su i dalje ostali veliki Vilimovi protivnici, o tome svjedoči i slučaj kada su u Reichstagu glasovali protiv zakona kojima bi se poboljšao položaj radnika. Glasovali su protiv jer, prema njima, to nisu dovoljno velike reforme. Oni su zahtijevali ustavne promjene, demokratizaciju, prvenstvo parlamenta pri političkim odlukama, smanjenje troškova za oružane snage, slobodu za kolonije i drugo. Ovi uvjeti, ne samo da su nemogući, nego su i smiješni, a kod cara su izazvali još veću mržnju prema socijaldemokraciji. Iako se imovno stanje radnika iz godine u godine poboljšalo, Vilim II. nije uspio odvratiti radnike da glasuju za socijaldemokrate, tako da će oni prije početka Prvog svjetskog rata biti najjača parlamentarna stranka.
 Međutim, socijaldemokrati nisu jedina skupina koja je caru zadavala poteškoće. U istočnim dijelovima Pruske, Poljaci su bili faktor destabilizacije carstva. Tome je posebno doprinijela politika germanizacije koju je provodio kancelar Bismarck, što je rezultiralo otporom poljskog stanovništva u istočnim dijelovima carstva. Vilim II. je otpustom Bismarcka ukinio mnoge represije, te Poljake priznao kao zasebni narod unutar carstva. Uz sve to, car je uspio i poboljšati odnose s katolicima unutar carstva (okupljeni u Deutsche Zentrumspartei), pogotovo nakon odlaska Bismarcka, koji je bio jedan od glavnih zagovaratelja sukoba s Katoličkom Crkvom u Njemačkoj (Kulturkampf). S vremenom su se poboljšali i odnosi katolika i protestanata.
 Vanjskopolitičke poteškoće i krize prije Prvog svjetskog rata
 Godine 1894. je von Caprivi otpušten iz službe. Za novog kancelara je izabran Chlodwig zu Hohenlohe-Schillingsfürst, koji je bio jako slab kancelar. Odnosi s Englezima su se pogoršali, posebno nakon što je car Vilim II. poslao čestitku Paul Krügeru, predsjedniku Transvaalske (Južnoafričke) Republike, u kojoj on njemu čestita na uspješnoj obrani od probritanskih pučista (tzv. Jameson-raid). U Engleskoj je ta čestitka izazvala opće nezadovoljstvo i protunjemačko raspoloženje.
 Godine 1900. godine izabran je novi kancelar, Bernhard von Bülow. On se isto nije mogao snositi s novim izazovima, na unutarnjem planu zakazao je kao in a vanjskom. Odnosi s Francuskom, Engleskom i Rusijom su dosegli samo dno. Engleskoj je smetala izgradnja njemačke ratne flote, a Rusija je uzaludno očekivala podršku Njemačke protiv Austro-Ugarske na Balkanu. Da bi poboljšao odnose s Rusijom, Vilim II. je 1905., uočio ruskog poraza od Japana, sklopio sporazum o prijateljstvu s carem Nikolom II. No već 1907. Rusija je taj sporazum proglasila ništavnim, navodeći da bi mogao našteti njihovim odnosima s Francuskom.
 Esencijalna je bila i Prva marokanska kriza, to jest Vilimov posjet Tangeru 31. ožujka 1905., kada je, između ostalog, rekao da će braniti nezavisnost Maroka od bilo koga. Taj govor je razbjesnio Francuze koji su u Maroku imali kolonijalne interese. Ta kriza se pokušavala rješiti konferencijom u Algecirasu, koja je sazvana na zahtjev Njemačkoga carstva. No ta konferencija nije urodila plodom za Nijemce, Maroko je de facto podijeljen između Francuske i Španjolske, zadržavajući tek formalno nezavisnost. Tu je i famozna Daily-Telegraph-afera, naime Vilim II. je dao kontroverzni intervju za engleske novine Daily telegraph. U tom intervjuu car je rekao da su Englezi ludi što ne prihvaćaju njegovo prijateljstvo, da on želi samo mir, ali da mu Engleska to otežava, da Njemačka ima pravo na svoju flotu i da se Englezi nje ne trebaju bojati. Spomenuti intervju je razbjesnio englesku javnost, koja je to shvatila kao izazov za englesku flotu.
 Godine 1911. u središtu svjetske pozornosti ponovno je bio Maroko. Nakon što su francuske snage okupirale Fes i Marakeš, Vilim je naredio da se pošalje ratni brod SMS Panther u Agadir. Uskoro su stigla još dva njemačka ratna broda SMS Berlin i SMS Eber. Cilj te akcije je bio prisiliti Francusku na ostupanje nekih kolonijalnih posjeda. Engleska je tu akciju krivo protumačila kao pokušaj Nijemaca da ometaju njihove veze prema Egiptu i Indiji. Odnosi između te dvije zemlje nikada nisu bile lošije, car nije zagovarao rat, no njemačka javnost mu je u međuvremenu predbacivala kukavičluk, te su mnogi nacionalistički političari unutar Njemačke zagovarali preventivni rat. Druga marokanska kriza je rješena 4. studenog 1911., Francuska je obećala odstupiti dio Konga i drugih posjeda u Africi, a Njemačka je za uzvrat priznala prevlast Francuske u Maroku. Ipak, Njemačka je nakon te krize došla u još veću međunarodnu izoliranost, a svi ovi događaji nas uvode u Prvi svjetski rat.
 Prvi svjetski rat
 Car Vilim II. je bio dobar prijatelj prijestolonasljednika Franje Ferdinanda, zato ga je vijest o njegovoj smrti 1914. šokirala. Austro-Ugarskoj je ponudio pomoć u uništenju Crne Ruke, srpske organizacije koja je bila odgovorna za atentat na nadvojvodu Franju Ferdinanda. Što se tiče rata, Vilim ga nije zagovarao, o tome svjedoči i intenzivno dopisivanje između ruskog i njemačkog cara uoči rata. S druge strane, Vilim II. je dozvolio agresivno djelovanje Austro-Ugarske protiv Srbije, čime je izbio Prvi svjetski rat.
 Vanjskopolitičke poslove car je predao u ruke njemačkih generala (Oberste Heeresleitung). Ruska mobilizacija vojske je njemačkom vojnom vodstvom bio znak da objave rat Rusiji i Francuskoj, cilj im je bio najprije pokoriti Francusku pa zatim Rusiji. Strategiju za taj pothvat izradio je Generalfeldmarschall Alfred Graf von Schlieffen, prema kojemu je taj plan i nazvan (Schlieffenplan).
 Car se nije dirao u vojna pitanja, a s vremenom je sve više gubio na značenju. Doista, Njemačka je u ratnim godina bila pod vojnom diktaturom, a cara se gotovo i nije ništa pitalo. Ishod rata je poznat, a Vilim je dovoljno rano shvatio da je borba do zadnjega čovjeka besmislena, tako da je zagovarao kapitulaciju. Nakon katastrofalnog ishoda rata, Vilim II. je znao da mora abdicirati. Zanimljivo je da je tadašnji kancelar Max von Baden proglasio 9. studenog 1918. Vilimovo abdiciranje, bez njegova znanja! S time završava monarhija u Njemačkoj, a car je bio prisiljen izjaviti i vlastito abdiciranje još u istom mjesecu.
 Život u Nizozemskoj
 Već 10. studenog 1918. Vilim se uputio u Nizozemsku, te zatražio azil, koji je i dobio. Do 1920. Vilim je živio u Amerongenu, a nako toga do svoje smrti u dvorcu Haus Doorn u Doornu.
 Godine 1921. umrla mu je žena, a 1922. je oženio princezu Herminu von Schönaich-Carolath, koja je bila udovica. Oko sebe je okupio veći broj učenih ljudi s kojima se posvetio kulturnim i povijesnim pitanjima. Imao je dovoljno slobodnog vremena, tako da je našao novi hobi – cijepanje drva. Uz ostalo obožavao je lov, u kojemu je prema nekim procjenama ubio oko 46.000 životinja.
 Napisao je svoje memoare, smatrao je da jedino monarh može donijet mir svojoj zemlji, to njegovo stajalište je učvrstio neuspjeli puč Hitlera 1923. godine, kao i cjelokupna nestabilna situacija u poslijeratnoj Njemačkoj. Od 1933. se pomalo zbližio s nacionalsocijalistima u Njemačkoj, i to prvenstveno zahvaljujući svojoj ženi koja je tada putovala Njemačkom. Smatrao je da će nacisti omogućiti restauraciju monarhije te njegov povratak na prijestolje, no prevario se. Iako ga je Hermann Göring dva puta posjetio u Doornu, Hitleru nije uopće stalo do obnove monarhije. Neki smatraju da je i sam Vilim bio antisemitski nastrojen, no to su neutemeljene tvrdnje, najbolji primjer zato jest činjenica da je Vilim bio zgrožen kada je čuo za Kristalnu noć 1938., nazvavši taj događaj sramotom. Također je rekao da se prvi put srami zato što je Nijemac. Nasuprot tome, poznato je da je Vilimu bilo drago što je Hitler uspio poraziti Francusku, zbog toga mu je poslao dopis u kojem mu čestita na pobjedi, ne kao Führeru nego kao kancelaru, što je razbjesnilo Hitlera.
 Vilim je umro 4. lipnja 1941. u Doornu. Počasna straža je čuvala ulaz na njegovom posjedu, Hitler o tome nije ništa znao, a kad je saznao da počasna straža čuva bivšeg monarha naljutio se, te je zamalo otpustio generala koji je to naredio. Međutim, Hitler se nadao da će Vilimovo tijelo moći prebaciti u Berlin te tamo organizirati veliki pogreb na državnoj razini, koji bi iskoristio u propagandne svrhe. Tako bi dokazao da je Treći Reich izravni nasljednik starog Njemačkog carstva. Srećom, poštivala se Vilimova želja o nepovratku u Njemačku dok se ne obnovi monarhija.
 Nacističke vlasti su omogućile mali vojnički sprovod u Doornu, na njemu je sudjelovao i njemački heroj iz Prvog svjetskog rata August von Mackensen. Još dan danas, svake godine, se okupljaju njemački monarhisti u Doornu kako bi odali počast posljednjem njemačkom caru. Na grobu mu stoji sljedeći natpis, koji je i sam odabrao: „Lobet mich nicht, denn ich bedarf keines Lobes; rühmet mich nicht, denn ich bedarf keines Ruhmes; richtet mich nicht, denn ich werde gerichtet.“ („Ne hvalite me, jer ne zavređujem nikakvo hvaljenje; ne slavite me, jer ne zavređujem nikakvo slavljenje; ne sudite me; jer ću biti suđen“).
 Literatura
 Deutsche Geschichte im 20. Jahrhundert geprägt durch Ersten Weltkrieg, Nationalsozialismus, Zweiten Weltkrieg, Rosenheim: DVG, 1990.
 Dirlmeier, Ulf. Povijest Njemačke, Zagreb: Barbat, 1999.
 Vanjske poveznice
 johnclare.net (21:06h, 10. svibnja 2007.)
 de-wikipedia.org (16:09h, 9. svibnja 2007.)
 en-wikipedia.org (16:09h, 9. svibnja 2007.)
 Povijest Njemačke
 Vladari
 Životopisi, Njemačka
 Hohenzollerni
 Vitezovi Zlatnoga runa


text:
 |
 52014PC0139
 Propuesta de DECISIÓN DEL CONSEJO relativa a la celebración, en nombre de la Unión Europea, del Acuerdo entre la Unión Europea y la República de Seychelles sobre el acceso de los buques pesqueros con pabellón de las Seychelles a las aguas y a los recursos biológicos marinos de Mayotte, bajo la jurisdicción de la Unión Europea /* COM/2014/0139 final - 2014/0079 (NLE) */
 EXPOSICIÓN DE MOTIVOS
 1. CONTEXTO DE LA
 PROPUESTA
 En el transcurso de las negociaciones sobre un nuevo
 Protocolo del Acuerdo de colaboración en el sector pesquero entre la UE y las
 Seychelles, celebradas en mayo de 2013, las Seychelles plantearon la necesidad
 de negociar un acuerdo de acceso de los buques con pabellón de las Seychelles a
 las aguas de Mayotte, que van a encontrarse bajo la jurisdicción de la UE a
 partir del 1 de enero de 2014. Ello permitiría a los buques con pabellón
 seychellense seguir teniendo acceso a las aguas de Mayotte a partir de esa
 fecha.
 Los buques con pabellón
 de las Seychelles pueden faenar en la actualidad en aguas de Mayotte sobre la
 base de un acuerdo entre el Prefecto de Mayotte y los propietarios de buques
 con pabellón seychellense. Hasta la fecha, una media de 8 cerqueros con jareta
 de las Seychelles han faenado en aguas de Mayotte, en el marco de un acuerdo
 privado que prevé que los buques abonen el canon de las licencias directamente
 a Mayotte.
 2. RESULTADOS DE LAS CONSULTAS
 CON LAS PARTES INTERESADAS Y DE LAS EVALUACIONES DE IMPACTO
 Este acuerdo reviste
 una importancia estratégica para la flota de las Seychelles, dado el carácter
 migratorio de los recursos atuneros. Por otra parte, también permitirá dar
 relieve y consolidar nuestras relaciones con las Seychelles. Este Acuerdo
 complementa y está en correlación con el actual Acuerdo por el que los buques
 de la UE pueden acceder a los recursos que se encuentran en aguas
 seychellenses, con lo cual se refuerza el mensaje político de que las
 Seychelles son nuestro socio más importante en la zona.
 La Comisión propone sobre esta base que el Consejo, con la
 aprobación del Parlamento, adopte mediante una Decisión la celebración de este
 Acuerdo.
 3. ASPECTOS JURÍDICOS DE
 LA PROPUESTA
 El Consejo Europeo
 adoptó, el 11 de julio de 2012, una Decisión por la que se modifica el estatuto
 de Mayotte, de modo que el 1 de enero de 2014 se convierte en una región
 ultraperiférica (DO L 204 de 31.7.2012), en sustitución de su actual
 estatuto de país o territorio de ultramar. Por consiguiente, la actual ZEE de
 Mayotte se convertirá en aguas de la UE a partir del 1 de enero de 2014.
 El 14 de octubre se
 aprobó un mandato para que la Comisión llevase a cabo las correspondientes
 negociaciones, que se celebraron poco después con las Seychelles y concluyeron
 el 15 de noviembre de 2013.
 4. REPERCUSIONES
 PRESUPUESTARIAS
 Al tratarse del acceso de buques
 pesqueros con pabellón de las Seychelles a aguas bajo la jurisdicción de la
 Unión Europea, no hay repercusiones financieras en concepto de gasto para el
 presupuesto de la UE.
 5. ELEMENTOS FACULTATIVOS
 Este Acuerdo prevé el acceso a un número
 limitado de buques durante un período de seis años a las aguas de Mayotte, que
 van a encontrarse bajo la jurisdicción de la UE a partir del 1 de enero de
 2014, y plasma las oportunidades que se ofrecen actualmente a través del
 acuerdo existente entre Mayotte y los armadores. Estas oportunidades se
 ajustarán a las directrices recogidas en el asesoramiento científico de la CAOI
 respecto de la capacidad y de la conservación de los recursos.
 Para
 disfrutar de este acceso, los armadores seychellenses tendrán que adquirir una
 autorización de pesca. Los cánones de esas autorizaciones se corresponderán con
 los tipos totales que se han acordado recientemente con las Seychelles en el
 nuevo Protocolo del Acuerdo de colaboración en el sector pesquero entre la UE y
 las Seychelles. El pago de las licencias es la única compensación financiera
 prevista en el marco de este nuevo Acuerdo y estas serán abonadas directamente
 a Mayotte a fin de que pueda desarrollar su capacidad de gestión y control, así
 como la gobernanza del sector pesquero y la capacidad. No hay ninguna
 consecuencia financiera para el Gobierno de las Seychelles.
 .
 2014/0079 (NLE)
 Propuesta de
 DECISIÓN DEL CONSEJO
 relativa a la celebración, en nombre de
 la Unión Europea, del Acuerdo entre la Unión Europea y la República de
 Seychelles sobre el acceso de los buques pesqueros con pabellón de las
 Seychelles a las aguas y a los recursos biológicos marinos de Mayotte, bajo la
 jurisdicción de la Unión Europea.
 EL CONSEJO DE LA UNIÓN EUROPEA,
 Visto el Tratado de Funcionamiento de la
 Unión Europea y, en particular, su artículo 43, apartado 2, leído en relación
 con su artículo 218, apartado 6, letra a), y con su artículo 218, apartado 7,
 Vista la propuesta de la Comisión
 Europea,
 Vista la aprobación del Parlamento
 Europeo[1],
 Considerando lo siguiente:
 (1) El Consejo Europeo
 adoptó la Decisión 2012/419/UE, de 11 de julio de 2012[2], por la que
 se modifica, con efecto a partir del 1 de enero de 2014, el estatuto de Mayotte
 con respecto a la Unión Europea.
 (2) El Consejo autorizó a la
 Comisión a negociar, en nombre de la Unión Europea, un Acuerdo con la República
 de las Seychelles sobre el acceso de los buques pesqueros con pabellón de la
 República de Seychelles a las aguas y a los recursos biológicos marinos de la
 Unión Europea, concretamente en la zona económica exclusiva frente a las costas
 de Mayotte.
 (3) Como consecuencia de
 esas negociaciones, el 15 de noviembre de 2013 se rubricó un nuevo
 Protocolo.
 (4) Es conveniente para los
 intereses de la Unión aplicar el Acuerdo en el sector pesquero con la República
 de Seychelles en el que se fijan las posibilidades de pesca para las Seychelles
 y se definen las condiciones para promover una pesca sostenible y responsable
 en las aguas de Mayotte, bajo la jurisdicción de la Unión Europea. Procede, por
 tanto, aprobar el Acuerdo en nombre de la Unión.
 (5) El Acuerdo establece en
 su artículo 8 una comisión mixta responsable de la supervisión de su
 aplicación. Además, de conformidad con el Acuerdo, la comisión mixta puede
 aprobar determinadas modificaciones del mismo. Con el fin de facilitar la
 aprobación de esas modificaciones, conviene facultar a la Comisión Europea,
 atendiendo a determinadas condiciones, para que las apruebe según un
 procedimiento simplificado.
 (6) Con objeto de que las
 autoridades de Mayotte puedan aplicar las normas de la política pesquera común
 a partir de la fecha en que Mayotte se convierta en región ultraperiférica, es
 necesario establecer el marco administrativo apropiado, las actividades de
 control y la infraestructura física, así como facilitar la adecuada creación de
 capacidad. Ello también contribuirá al cumplimiento del requisito de satisfacer
 las obligaciones internacionales de notificación de la Unión. Por consiguiente,
 deben facilitarse a las autoridades pesqueras de Mayotte los medios financieros
 necesarios a través de la utilización de los fondos procedentes de los cánones
 de los armadores, que se abonarán directamente a Mayotte.
 (7) La flota pesquera con
 pabellón de las Seychelles ha faenado en las aguas de Mayotte a lo largo de
 varios años a través de un acuerdo entre Mayotte y los propietarios de buques,
 en virtud del cual estos abonaban un canon a Mayotte para faenar en sus aguas.
 Como consecuencia de ello, se ha desarrollado una estrecha relación entre la
 flota de las Seychelles y la comunidad local de la región ultraperiférica
 francesa de Mayotte. Por tanto, a fin de mantener la continuidad de las
 operaciones de pesca y los consiguientes beneficios para Mayotte, es
 conveniente que todos los pagos relativos a las autorizaciones y las capturas
 en virtud del presente Acuerdo beneficien directamente a la comunidad local de
 Mayotte.
 (8) El Acuerdo debe ser
 aprobado en nombre de la Unión Europea.
 HA ADOPTADO LA PRESENTE DECISIÓN:
 Artículo 1
 Queda aprobado,
 en nombre de la Unión[3],
 el Acuerdo por el que se fijan las posibilidades de pesca y la contrapartida
 financiera previstas en el Acuerdo entre la Unión Europea y la República de
 Seychelles.
 Artículo 2
 1. Francia estará
 autorizada para recaudar, por cuenta de la región ultraperiférica de Mayotte,
 los pagos relacionados con las autorizaciones y las capturas y otros cánones adeudados
 por los operadores de buques seychellenses en concepto de acceso a las
 pesquerías en aguas de la UE en torno a Mayotte, de conformidad con las
 disposiciones del capítulo III, sección 1, puntos 8 y 9, y
 sección 2 del anexo del Acuerdo. Estos ingresos serán utilizados por
 Francia para establecer el marco administrativo apropiado, las actividades de
 control y la infraestructura física, así como para facilitar la adecuada
 creación de capacidad a fin de que la Administración de Mayotte pueda cumplir
 los requisitos de la PPC.
 2. Los datos de la cuenta
 bancaria serán facilitados por Francia a la Comisión.
 3. Al final de cada año de
 aplicación del presente Acuerdo, Francia presentará a la Comisión un informe
 detallado sobre los pagos efectuados por los buques autorizados a faenar y la
 utilización de dichos pagos.
 Artículo 3
 El Presidente
 del Consejo procederá, en nombre de la Unión, a la notificación prevista
 en el artículo 19 del Acuerdo.
 Artículo 4
 Sin perjuicio de
 las disposiciones y condiciones establecidas en el anexo, la Comisión Europea
 estará facultada para aprobar, en nombre de la Unión, las modificaciones que se
 aporten al Acuerdo en la comisión mixta.
 Artículo 5
 La presente
 Decisión entrará en vigor el día siguiente al de su publicación en el Diario
 Oficial de la Unión Europea[4].
 Los destinatarios de la presente Decisión
 serán los Estados miembros.
 Hecho en Bruselas, el
 Por
 el Consejo
 El
 Presidente
 [1] DO C de , p. .
 [2] DO L 204 de 31.7.2012.
 [3] El Acuerdo ha sido publicado en el DO ..., junto con
 la Decisión relativa a la firma.
 [4] La Secretaría General del Consejo se encargará de
 publicar en el Diario Oficial de la Unión Europea la fecha de entrada en
 vigor del Acuerdo.
 ANEXO
 Alcance de la atribución de competencias y procedimiento para fijar la posición
 de la Unión en la comisión mixta
 1.
 La Comisión estará facultada para negociar con
 la República de Seychelles y, cuando proceda y cumpliendo el apartado 3
 del presente anexo, para aprobar modificaciones del Acuerdo en relación con los
 siguientes aspectos:
 a) revisión de las posibilidades de
 pesca, de conformidad con el artículo 9 del Acuerdo;
 b) revisión de las normas técnicas
 sobre el SLB de conformidad con el punto 10 del apéndice 6 del anexo del
 Acuerdo y disposiciones técnicas similares de conformidad con lo dispuesto en
 el artículo 8, apartado 1, del Acuerdo.
 2.
 En la comisión mixta creada en virtud del
 Acuerdo, la Unión:
 a) actuará de conformidad con los
 objetivos que persigue la Unión en el marco de la política pesquera común;
 b) se ajustará a las Conclusiones del
 Consejo, de 19 de marzo de 2012, relativas a la Comunicación de
 la Comisión sobre la dimensión exterior de la política pesquera común;
 c) fomentará posiciones acordes con las
 normas pertinentes adoptadas por las organizaciones regionales de ordenación
 pesquera.
 3.
 Cuando en una reunión de la comisión mixta se
 prevea la adopción de una decisión sobre modificaciones del Acuerdo con arreglo
 al apartado 1, se tomarán las medidas necesarias para que la posición que
 se vaya a expresar en nombre de la Unión tenga en cuenta la información
 estadística, biológica y de otra índole más reciente que se haya comunicado a
 la Comisión Europea.
 A tal fin, y a
 partir de dicha información, los servicios de la Comisión remitirán al Consejo
 o a sus órganos preparatorios, para su estudio y aprobación, un documento en el
 que se establezcan los detalles de la posición de la Unión propuesta, con
 antelación suficiente antes de la correspondiente reunión de la comisión mixta.
 Si en el transcurso de reuniones posteriores,
 incluidas las reuniones in situ, resultara imposible llegar a un acuerdo
 para que la posición de la Unión tenga en cuenta nuevos elementos, el asunto se
 remitirá al Consejo o a sus órganos preparatorios.
 Se invita a la Comisión a adoptar
 oportunamente todas las medidas subsiguientes necesarias en relación con la
 decisión de la comisión mixta, incluidas, cuando proceda, la publicación de la
 decisión pertinente en el Diario Oficial de la Unión Europea y la presentación
 de cualquier propuesta que se requiera para ejecutar dicha decisión.


text:
 Avis juridique important
 |
 22002D0108
 Απόφαση της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟX αριθ. 108/2002, της 12ης Ιουλίου 2002, για την τροποποίηση του παραρτήματος XXI (Στατιστικές) της συμφωνίας για τον ΕΟΧ
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 298 της 31/10/2002 σ. 0031 - 0032
 Απόφαση της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟXαριθ. 108/2002της 12ης Ιουλίου 2002για την τροποποίηση του παραρτήματος XXI (Στατιστικές) της συμφωνίας για τον ΕΟΧΗ ΜΕΙΚΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΕΟΧ,Έχοντας υπόψη τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο προσαρμογής της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, εφεξής "η συμφωνία", και ιδίως το άρθρο 98,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Το παράρτημα XXI της συμφωνίας τροποποιήθηκε με την απόφαση αριθ. 92/2002 της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ, της 25ης Ιουνίου 2002(1).(2) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 72/2002 της Επιτροπής, της 16ης Ιανουαρίου 2002, για εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 530/1999 του Συμβουλίου όσον αφορά την αξιολόγηση της ποιότητας των διαρθρωτικών στατιστικών σχετικά με τις αποδοχές(2) πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία,ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:Άρθρο 1Μετά το σημείο 18ε [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1726/1999 της Επιτροπής] του παραρτήματος ΧΧΙ της συμφωνίας, παρεμβάλλεται το ακόλουθο σημείο:"18στ. 32002 R 0072: Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 72/2002 της Επιτροπής, της 16ης Ιανουαρίου 2002, για εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 530/1999 του Συμβουλίου όσον αφρά την αξιολόγηση της ποιότητας των διαρθρωτικών στατιστικών σχετικά με τις αποδοχές (ΕΕ L 15 της 17.1.2002, σ. 7)."Άρθρο 2Τα κείμενα του κανονισμού (EK) αριθ. 72/2002 στην ισλανδική και νορβηγική γλώσσα, τα οποία δημοσιεύονται στο συμπλήρωμα ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, είναι αυθεντικά.Άρθρο 3Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει στις 13 Ιουλίου 2002, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν πραγματοποιηθεί προς τη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧ όλες οι κοινοποιήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 103 παράγραφος 1 της συμφωνίας(3).Άρθρο 4Η παρούσα απόφαση δημοσιεύεται στο τμήμα ΕΟΧ και στο συμπλήρωμα ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Βρυξέλλες, 12 Ιουλίου 2002.Για τη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧΟ ΠρόεδροςG.S. Gunnarsson(1) ΕΕ L 266 της 3.10.2002, σ. 67.(2) ΕΕ L 15 της 17.1.2002, σ. 7.(3) Δεν έχουν αναφερθεί συνταγματικές απαιτήσεις.