text:
USTAWA z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej - Tekst ujednolicony - Baza aktów prawnych - INFOR.pl - portal księgowych
 o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy
 MetrykaTekst ujednoliconyRozdział 1 Przepisy ogólne Art. 1. [Zakres regulacji] Ustawa określa zasady postępowania w sprawach dotyczących pomocy państwa spełniającej przesłanki określone w art. 87 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zwanej dalej „pomocą publiczną”, w tym: 1) postępowanie w sprawie przygotowania do notyfikacji projektów programów pomocowych, projektów pomocy indywidualnej oraz projektów pomocy indywidualnej na restrukturyzację; 2) zasady współpracy Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej „Prezesem Urzędu”, oraz ministra właściwego do spraw rolnictwa z podmiotami opracowującymi programy pomocowe, podmiotami udzielającymi pomocy, podmiotami ubiegającymi się o pomoc oraz beneficjentami pomocy, w zakresie pomocy publicznej; 3) zasady reprezentowania Rzeczypospolitej Polskiej przed Trybunałem Sprawiedliwości i Sądem Pierwszej Instancji w sprawach z zakresu pomocy publicznej; 4) zasady i tryb zwrotu pomocy publicznej; 5) zasady monitorowania pomocy publicznej. Art. 2. [Definicje]Ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) Komisji – należy przez to rozumieć Komisję Europejską; 2) rozporządzeniu Rady – należy przez to rozumieć rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz. Urz. WE L 83 z 27.03.1999); 3) pomocy udzielanej w ramach wyłączeń grupowych – należy przez to rozumieć pomoc publiczną, której nie dotyczy obowiązek notyfikacji, zgodnie z rozporządzeniami Komisji wydanymi na podstawie art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 994/98 z dnia 7 maja 1998 r. dotyczącego stosowania art. 92 i 93 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa (Dz. Urz. WE L 142 z 14.05.1998, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 8, t. 1, str. 312); 4) (uchylony); 4a) (uchylony); 5) pomocy indywidualnej – należy przez to rozumieć pomoc, o której mowa w art. 1 lit. e rozporządzenia Rady; 6) pomocy indywidualnej na restrukturyzację – należy przez to rozumieć pomoc indywidualną przewidzianą w planie restrukturyzacyjnym określającym działania mające na celu przywrócenie przedsiębiorcy długookresowej zdolności do konkurowania na rynku, w szczególności sposób finansowania tych działań, w tym również przez udzielanie pomocy publicznej; 7) programie pomocowym – należy przez to rozumieć akt normatywny spełniający przesłanki, o których mowa w art. 1 lit. d rozporządzenia Rady; 8) pomocy niezgodnej z prawem – należy przez to rozumieć pomoc, o której mowa w art. 1 lit. f rozporządzenia Rady; 9) pomocy wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem – należy przez to rozumieć pomoc, o której mowa w art. 1 lit. g rozporządzenia Rady; 10) pomocy de minimis – należy przez to rozumieć, inną niż pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie, pomoc spełniającą przesłanki określone we właściwych przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących pomocy de minimis innej niż pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie; 10a) pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie – należy przez to rozumieć pomoc spełniającą przesłanki określone w przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących odpowiednio pomocy de minimis w rolnictwie lub pomocy de minimis w rybołówstwie; 10b) rolnictwie – należy przez to rozumieć działalność związaną z produkcją, przetwarzaniem i obrotem produktami rolnymi, o których mowa w przepisach Unii Europejskiej dotyczących pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z produkcją, przetwarzaniem i obrotem produktami rolnymi; 10c) rybołówstwie – należy przez to rozumieć działalność związaną z produkcją, przetwarzaniem i obrotem produktami rybołówstwa, o których mowa w przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury; 11) dniu udzielenia pomocy– należy przez to rozumieć dzień, w którym podmiot ubiegający się o pomoc publiczną nabył prawo do otrzymania tej pomocy, a w przypadku gdy udzielenie pomocy w formie ulgi podatkowej następuje na podstawie aktu normatywnego, bez wymogu wydania decyzji: a) dzień, w którym zgodnie z odrębnymi przepisami upływa termin złożenia deklaracji albo innego dokumentu określającego wartość pomocy, z zastrzeżeniem lit. b, b) dzień, w którym zgodnie z odrębnymi przepisami upływa termin złożenia zeznania rocznego – w przypadku udzielenia pomocy w formie ulgi w podatku dochodowym, c) dzień faktycznego przysporzenia korzyści finansowych – w przypadku braku obowiązku złożenia deklaracji albo innego dokumentu określającego wartość pomocy – chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej; 12) podmiocie udzielającym pomocy – należy przez to rozumieć organ administracji publicznej lub inny podmiot, który jest uprawniony do udzielania pomocy publicznej, w tym przedsiębiorcę publicznego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 22 września 2006 r. o przejrzystości stosunków finansowych pomiędzy organami publicznymi a przedsiębiorcami publicznymi oraz o przejrzystości finansowej niektórych przedsiębiorców (Dz. U. Nr 191, poz. 1411); 13) wielkości pomocy – należy przez to rozumieć wartość pomocy publicznej wyrażoną w kwocie pieniężnej lub intensywność pomocy publicznej wyrażoną jako stosunek wartości pomocy publicznej do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną; 14) (uchylony); 15) notyfikacji – należy przez to rozumieć przekazanie Komisji, zgodnie z art. 88 Traktatu WE, projektu programu pomocowego, projektu pomocy indywidualnej lub projektu pomocy indywidualnej na restrukturyzację, wraz z informacjami niezbędnymi dla oceny zgodności pomocy publicznej ze wspólnym rynkiem; 16) beneficjencie pomocy – należy przez to rozumieć podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w tym podmiot prowadzący działalność w zakresie rolnictwa lub rybołówstwa, bez względu na formę organizacyjno-prawną oraz sposób finansowania, który otrzymał pomoc publiczną; 17) działalności gospodarczej – należy przez to rozumieć działalność gospodarczą, do której mają zastosowanie reguły konkurencji określone w przepisach części trzeciej tytułu VI rozdziału 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską; 18) aplikacji SHRIMP – należy przez to rozumieć aplikację informatyczną, pod nazwą System Harmonogramowania, Rejestracji i Monitorowania Pomocy Publicznej, służącą do monitorowania pomocy publicznej innej niż pomoc publiczna w rolnictwie lub rybołówstwie; 19) aplikacji – należy przez to rozumieć aplikację informatyczną służącą do monitorowania pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie. Art. 3. [Dopuszczalność udzielania pomocy publicznej - Traktat WE ]Zasady dopuszczalności udzielania pomocy publicznej określają przepisy art. 16, art. 36, art. 73 oraz art. 86–89 Traktatu WE. Art. 4. (uchylony). Art. 5. [Obliczanie pomocy de minimis]1. Przy obliczaniu pomocy de minimis nie wlicza się pomocy publicznej udzielonej w ramach programu pomocowego, pomocy indywidualnej oraz pomocy indywidualnej na restrukturyzację, zatwierdzonych przez Komisję zgodnie z art. 88 Traktatu WE, pomocy udzielanej w ramach wyłączeń grupowych, a także pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie. 2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do obliczania pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie. 3. Podmioty udzielające pomocy wydają beneficjentowi pomocy zaświadczenie stwierdzające, że udzielona pomoc publiczna jest pomocą de minimis albo pomocą de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie. 3a. W przypadku gdy wartość faktycznie udzielonej pomocy de minimis jest inna niż wartość pomocy wskazana w wydanym zaświadczeniu, o którym mowa w ust. 3, podmiot udzielający pomocy, w terminie 14 dni od dnia stwierdzenia tego faktu, wydaje nowe zaświadczenie, o którym mowa w ust. 3, w którym wskazuje właściwą wartość pomocy oraz stwierdza utratę ważności poprzedniego zaświadczenia. 3b. Przepis ust. 3a stosuje się odpowiednio w przypadku pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie. 3c. Zaświadczenia, o których mowa w ust. 3, są wydawane z urzędu. 4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, formę i treść zaświadczeń, o których mowa w ust. 3, oraz terminy lub sposób ich wydawania, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia przejrzystości informacji o pomocy de minimis i pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie udzielanej poszczególnym beneficjentom pomocy oraz monitorowania krajowego limitu skumulowanej kwoty pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie. Art. 6. [Pomoc publiczna udzielana na podstawie aktu normatywnego ]1. Do pomocy publicznej udzielanej na podstawie aktu normatywnego, niebędącego programem pomocowym, stosuje się przepisy dotyczące pomocy indywidualnej, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Pomoc publiczna przewidziana w akcie normatywnym, który uzależnia nabycie prawa do otrzymania pomocy wyłącznie od spełnienia przesłanek określonych w tym akcie, bez konieczności wydania decyzji lub zawarcia umowy, albo gdy wydawana decyzja jedynie potwierdza nabycie prawa, może być udzielana, jeżeli akt normatywny jest programem pomocowym zatwierdzonym przez Komisję zgodnie z art. 88 Traktatu WE lub przewidującym udzielanie pomocy, której nie dotyczy obowiązek notyfikacji. Art. 7. [Projekty]1. Projekt programu pomocowego, projekt pomocy indywidualnej lub projekt pomocy indywidualnej na restrukturyzację podlega notyfikacji. 2. Projekt pomocy udzielanej w ramach wyłączeń grupowych podlega notyfikacji, jeżeli o jej dokonanie wystąpi podmiot opracowujący program pomocowy lub podmiot udzielający pomocy. 3. Projekt programu pomocowego przewidujący udzielanie pomocy de minimis podlega wyłącznie zgłoszeniu Prezesowi Urzędu, który w terminie 14 dni może przedstawić zastrzeżenia dotyczące przejrzystości zasad udzielania pomocy. 3a. Projekt programu pomocowego przewidujący udzielanie pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie podlega wyłącznie zgłoszeniu ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa, który w terminie 14 dni może przedstawić zastrzeżenia dotyczące przejrzystości zasad udzielania pomocy. 3b. Przepisu ust. 3a nie stosuje się w przypadku projektu programu pomocowego przewidującego udzielanie pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie opracowywanego przez ministra właściwego do spraw rolnictwa. 4. Jeżeli projekt pomocy indywidualnej na restrukturyzację został zatwierdzony przez Komisję zgodnie z art. 88 Traktatu WE, to pomoc publiczna, która będzie udzielana zgodnie z planem restrukturyzacyjnym, nie podlega notyfikacji, chyba że decyzja Komisji stanowi inaczej. Art. 8. [Pomoc publiczna - akt prawa miejscowego ]1. W przypadku programu pomocowego, w którym akt prawa miejscowego przewiduje udzielanie pomocy publicznej zgodnie z warunkami udzielania pomocy określonymi w rozporządzeniach wydanych na podstawie ustaw zawierających upoważnienie do wydania aktów prawa miejscowego, notyfikacji podlegają wyłącznie projekty tych rozporządzeń. 2. Organ jednostki samorządu terytorialnego przesyła do Prezesa Urzędu akt prawa miejscowego, o którym mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie tego aktu. Art. 9. [Notyfikacja]Notyfikacji podlega również zmiana, o której mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz. Urz. UE L 140 z 30.04.2004, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 8, t. 4, str. 3, z późn. zm.), zatwierdzonego przez Komisję, zgodnie z art. 88 Traktatu WE, programu pomocowego, pomocy indywidualnej lub pomocy indywidualnej na restrukturyzację. Art. 10. [Pomoc regionalna]1. Pomoc regionalna, o której mowa w art. 87 ust. 3 lit. a oraz lit. c Traktatu WE, może być udzielana w zakresie wynikającym z mapy pomocy regionalnej. 2. Rada Ministrów ustala, w drodze rozporządzenia, mapę pomocy regionalnej, określając: 1) obszary kraju, na których dopuszczalne jest udzielanie pomocy publicznej oraz maksymalne wielkości pomocy dla tych obszarów, przy uwzględnieniu w szczególności poziomu produktu krajowego brutto na jednego mieszkańca na danym obszarze, a także 2) rodzaje działalności gospodarczej, dla których udzielanie pomocy nie jest dozwolone oraz rodzaje działalności gospodarczej, dla których maksymalne wielkości pomocy są inne niż maksymalne wielkości pomocy dla obszarów kraju, wraz ze wskazaniem tych wielkości, biorąc pod uwagę, że udzielenie pomocy regionalnej dla niektórych rodzajów działalności gospodarczej wpływa szczególnie negatywnie na warunki konkurencji na wspólnym rynku. 3. Projekt rozporządzenia, o którym mowa w ust. 2, podlega notyfikacji. Art. 11. [Wartość pomocy publicznej]1. Wartość pomocy publicznej jest wyrażana w kwocie pieniężnej, po przeliczeniu jej w sposób pozwalający na ustalenie kwoty, jaką otrzymałby beneficjent pomocy, gdyby została ona udzielona w formie dotacji. 2. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby obliczania wartości pomocy publicznej udzielanej w różnych formach, biorąc pod uwagę w szczególności konieczność zapewnienia porównywalności wartości pomocy udzielanej w różnych formach. 3. Równowartość pomocy w euro ustala się według kursu średniego walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu udzielenia pomocy. Rozdział 2 Postępowanie notyfikacyjne Art. 12. [Opiniowanie projektów] 1. Projekty programów pomocowych, w tym przewidujących udzielanie pomocy w ramach wyłączeń grupowych, oraz pomocy indywidualnej, a także pomocy indywidualnej na restrukturyzację, wymagają uzyskania opinii Prezesa Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – ministra właściwego do spraw rolnictwa. 2. Projekt pomocy indywidualnej udzielanej w ramach wyłączeń grupowych nie wymaga uzyskania opinii, o której mowa w ust. 1, chyba że podmiot udzielający pomocy wystąpi o jego notyfikację. Do notyfikacji przepis art. 18 ust. 2 stosuje się odpowiednio. 3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku projektów programów pomocowych przewidujących udzielanie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie opracowywanych przez ministra właściwego do spraw rolnictwa. 4. Opinia, o której mowa w ust. 1, zawiera w szczególności: 1) stanowisko, czy projekt przewiduje udzielanie pomocy publicznej; 2) stanowisko w sprawie zgodności pomocy publicznej ze wspólnym rynkiem; 3) propozycje zmian przedstawione w celu zapewnienia zgodności postanowień projektu ze wspólnym rynkiem; 4) stanowisko w sprawie obowiązku notyfikacji projektu. 5. Do opinii, o której mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.). Art. 13. [Wniosek o wydanie opinii]1. Z wnioskiem o wydanie opinii, o której mowa w art. 12 ust. 1, występuje w przypadku projektu: 1) programu pomocowego – organ administracji publicznej opracowujący projekt tego programu; 2) pomocy indywidualnej – podmiot udzielający tej pomocy; 3) pomocy indywidualnej na restrukturyzację – podmiot ubiegający się o tę pomoc. 2. Do wniosku o wydanie opinii dołącza się projekt programu pomocowego lub projekt aktu, na podstawie którego ma być udzielana pomoc indywidualna, w szczególności projekt decyzji lub umowy, oraz informacje niezbędne do wydania opinii, dotyczące w szczególności adresatów zamierzonej pomocy, jej przeznaczenia, formy, wielkości i czasu trwania. 3. W przypadku projektu pomocy indywidualnej na restrukturyzację do wniosku o wydanie opinii dołącza się informacje, o których mowa w ust. 2, plan restrukturyzacyjny oraz opinie podmiotu lub podmiotów udzielających pomocy o możliwości jej udzielenia na zasadach określonych w tym planie. 3a. Podmioty udzielające pomocy są zobowiązane do wydania opinii w sprawie możliwości udzielenia pomocy, o której mowa w ust. 3. 3b. Wnioski o wydanie opinii, o której mowa w art. 12 ust. 1, wraz z załączonymi do nich projektami, informacjami lub planem restrukturyzacyjnym, przekazuje się w formie papierowej i elektronicznej. 4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres informacji, o których mowa w ust. 2, oraz elementy, jakie powinien zawierać plan restrukturyzacyjny, uwzględniając wymagania określone prawem Unii Europejskiej w zakresie notyfikacji. Art. 14. [Termin wydania opinii]Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, wydaje opinię, o której mowa w art. 12 ust. 1, w terminie 60 dni, a w przypadku projektu programu pomocowego – w terminie 21 dni od dnia otrzymania wniosku wraz z dołączonymi informacjami i dokumentami, o których mowa w art. 13. Art. 15. [Dodatkowe wyjaśnienia i informacje ]1. Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, przed wydaniem opinii, o której mowa w art. 12 ust. 1, może wystąpić do organu opracowującego projekt programu pomocowego, podmiotu udzielającego pomocy, podmiotu ubiegającego się o pomoc lub innych właściwych podmiotów, o przekazanie w wyznaczonym terminie dodatkowych wyjaśnień i informacji. 2. Jeżeli organy lub podmioty, o których mowa w ust. 1, nie przedstawią w wyznaczonym terminie dodatkowych wyjaśnień i informacji, Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, wydaje opinię na podstawie posiadanych informacji. Art. 16. [Zgoda Rady Ministrów na notyfikację ]1. Dokonanie notyfikacji projektu programu pomocowego wymaga zgody Rady Ministrów. 2. Rada Ministrów podejmuje uchwałę w sprawie dokonania notyfikacji po zapoznaniu się z opinią, o której mowa w art. 12 ust. 1. 3. Rada Ministrów wraz z projektem ustawy będącej programem pomocowym przekazuje Marszałkowi Sejmu informację o dokonaniu notyfikacji. Art. 16a. [Postępowanie z projektem ustawy będącej programem pomocowym opracowanym przez podmiot niebędący organem administracji publicznej ]1. W przypadku projektu ustawy będącej programem pomocowym opracowanym przez podmiot niebędący organem administracji publicznej, organ właściwy na podstawie regulaminu Sejmu występuje z wnioskiem do Prezesa Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – ministra właściwego do spraw rolnictwa, o: 1) wydanie opinii, o której mowa w art. 12 ust. 1; 2) przekazanie do Komisji projektu w celu dokonania jego notyfikacji; 3) wycofanie notyfikacji projektu przed podjęciem przez Komisję decyzji, o której mowa w art. 4 i 7 rozporządzenia Rady; 4) wniesienie, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej, odwołania od decyzji Komisji do Trybunału Sprawiedliwości i Sądu Pierwszej Instancji w sprawach z zakresu pomocy publicznej. 2. Do wniosku o wydanie opinii, o której mowa w art. 12 ust. 1, dołącza się projekt ustawy będącej programem pomocowym oraz informacje niezbędne do wydania opinii, o których mowa w art. 13 ust. 2. Art. 17. [Opinia o niezgodności ze wspólnym rynkiem projektu programu pomocowego ]W przypadku wydania przez Prezesa Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – ministra właściwego do spraw rolnictwa, opinii o niezgodności ze wspólnym rynkiem projektu programu pomocowego przewidującego udzielanie pomocy w ramach wyłączeń grupowych, co do którego podmiot opracowujący taki projekt nie wystąpił o dokonanie notyfikacji, Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, przekazuje opinię do wiadomości Radzie Ministrów. Art. 18. [Przekazanie opinii]1. W przypadku projektu pomocy indywidualnej lub projektu pomocy indywidualnej na restrukturyzację Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, niezwłocznie przekazuje opinię, o której mowa w art. 12 ust. 1, podmiotowi występującemu z wnioskiem o wydanie opinii oraz podmiotom udzielającym pomocy. 2. W terminie 14 dni od dnia otrzymania opinii o niezgodności ze wspólnym rynkiem projektu pomocy indywidualnej lub projektu pomocy indywidualnej na restrukturyzację, podmiot występujący o wydanie opinii może wystąpić do Prezesa Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – ministra właściwego do spraw rolnictwa, o dokonanie notyfikacji tego projektu, z zastrzeżeniem ust. 3. 3. W przypadku gdy opinia Prezesa Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – ministra właściwego do spraw rolnictwa, o niezgodności ze wspólnym rynkiem dotyczy projektu pomocy indywidualnej na restrukturyzację, podmiot lub podmioty udzielające pomocy mogą zmienić opinię, o której mowa w art. 13 ust. 3, zawiadamiając o tym Prezesa Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – ministra właściwego do spraw rolnictwa, oraz podmiot występujący o wydanie opinii w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania. 4. Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, nie dokonuje notyfikacji projektu: 1) pomocy indywidualnej oraz pomocy indywidualnej na restrukturyzację – w przypadku bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w ust. 2; 2) pomocy indywidualnej na restrukturyzację – w przypadku gdy: a) podmiot ubiegający się o pomoc nie przedłoży opinii o możliwości udzielenia pomocy, o której mowa w art. 13 ust. 3, w odniesieniu do każdego przypadku pomocy, b) podmiot udzielający pomocy w zmienionej opinii, o której mowa w ust. 3, stwierdzi niemożność udzielenia pomocy. Art. 19. [Wprowadzenie zmian do projektu programu pomocowego ]1. W przypadku wprowadzenia zmian w zakresie udzielania pomocy publicznej do projektu ustawy będącej programem pomocowym notyfikowanym Komisji, Marszałek Sejmu przekazuje Prezesowi Rady Ministrów projekt ze zmianami; Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, przekazuje do Komisji projekt ze zmianami celem uzupełnienia notyfikacji. 2. W przypadku wprowadzenia zmian do projektu programu pomocowego, w części niebędącej projektem ustawy, projektu pomocy indywidualnej lub projektu pomocy indywidualnej na restrukturyzację notyfikowanych Komisji, podmiot występujący o dokonanie notyfikacji przekazuje niezwłocznie Prezesowi Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa, projekt ze zmianami celem uzupełnienia notyfikacji. 3. Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, dokonuje uzupełnienia notyfikacji za pośrednictwem Stałego Przedstawicielstwa Rzeczypospolitej Polskiej przy Unii Europejskiej w Brukseli. Art. 20. [Notyfikacja projektu programu pomocowego, pomocy indywidualnej oraz pomocy indywidualnej na restrukturyzację ]Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, za pośrednictwem Stałego Przedstawicielstwa Rzeczypospolitej Polskiej przy Unii Europejskiej w Brukseli, dokonuje notyfikacji w odniesieniu do projektu: 1) programu pomocowego – niezwłocznie po podjęciu uchwały Rady Ministrów o dokonaniu notyfikacji; 2) pomocy indywidualnej oraz pomocy indywidualnej na restrukturyzację – niezwłocznie po wydaniu opinii o zgodności pomocy ze wspólnym rynkiem albo po otrzymaniu wystąpienia o dokonanie notyfikacji, o którym mowa w art. 18 ust. 2, z zastrzeżeniem art. 18 ust. 3 i 4. Art. 20a. [Notyfikacja projektu programu pomocowego a zgoda Rady Ministrów ]Dokonanie notyfikacji projektu programu pomocowego ustanowionego na podstawie aktu prawa miejscowego nie wymaga zgody Rady Ministrów i następuje niezwłocznie po wydaniu opinii, o której mowa w art. 12 ust. 1. Rozdział 3 Postępowanie przed Komisją Art. 21. [Postępowanie przed Komisją] 1. W zakresie postępowania przed Komisją, o którym mowa w rozporządzeniu Rady, zwanego dalej „postępowaniem przed Komisją”, organem właściwym jest Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa. 2. W związku z postępowaniem przed Komisją organy administracji publicznej, które opracowały projekty programów pomocowych, podmioty udzielające pomocy, które opracowały projekty pomocy indywidualnej, podmioty ubiegające się o udzielenie pomocy, beneficjenci pomocy lub inne właściwe podmioty przedstawiają Prezesowi Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa, w wyznaczonym terminie, informacje niezbędne do opracowania odpowiedzi na zapytania Komisji, wyjaśnień, uwag lub stanowisk. 2a. W zakresie niezbędnym do udzielenia odpowiedzi na zapytania Komisji, Prezes Urzędu może zażądać przekazania przez bank – w wyznaczonym terminie – informacji stanowiących tajemnicę bankową. 3. Prezes Urzędu konsultuje z podmiotami, o których mowa w ust. 2 i 2a, treść odpowiedzi, wyjaśnień, uwag lub stanowisk – opracowanych przez niego na podstawie przekazanych informacji – i niezwłocznie przekazuje je Komisji za pośrednictwem Stałego Przedstawicielstwa Rzeczypospolitej Polskiej przy Unii Europejskiej w Brukseli. 4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio w przypadku odpowiedzi, wyjaśnień, uwag lub stanowisk dotyczących pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie, których treść minister właściwy do spraw rolnictwa konsultuje z podmiotami, o których mowa w ust. 2. Art. 22. [Informacja o decyzji i przekazanie kopii decyzji ]1. W przypadku podjęcia przez Komisję decyzji, o których mowa w art. 4, art. 7, art. 10 ust. 3 i art. 11 rozporządzenia Rady, Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, niezwłocznie informuje o tym właściwy podmiot, przekazując mu jednocześnie kopię decyzji. 2. W przypadku wydania przez Komisję zalecenia, o którym mowa w art. 18 rozporządzenia Rady, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio. 3. Informacje o podjęciu przez Komisję decyzji, o których mowa w art. 4 i art. 7 rozporządzenia Rady, Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, ogłasza w powszechnie dostępnej sieci teleinformatycznej. Art. 23. [Wstrzymanie udzielania pomocy]1. Po otrzymaniu kopii decyzji Komisji, o której mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia Rady, zobowiązującej do wstrzymania udzielania pomocy, podmiot udzielający pomocy niezwłocznie wstrzymuje jej udzielanie. 2. Po otrzymaniu kopii decyzji Komisji, o której mowa w art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady, zobowiązującej do zwrotu pomocy, podmiot udzielający pomocy niezwłocznie wydaje decyzję o zwrocie pomocy. Art. 24. [Wycofanie notyfikacji]1. Przed podjęciem przez Komisję decyzji, o której mowa w art. 4 i art. 7 rozporządzenia Rady, notyfikacja może być wycofana w przypadku projektu: 1) programu pomocowego – na wniosek organu administracji publicznej opracowującego ten projekt; 2) pomocy indywidualnej – na wniosek podmiotu udzielającego pomocy; 3) pomocy indywidualnej na restrukturyzację – na wniosek podmiotu ubiegającego się o pomoc lub podmiotu udzielającego pomocy. 2. Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, niezwłocznie informuje Komisję o wycofaniu notyfikacji za pośrednictwem Stałego Przedstawicielstwa Rzeczypospolitej Polskiej przy Unii Europejskiej w Brukseli. Rozdział 4 Zwrot pomocy przyznanej niezgodnie z zasadami wspólnego rynku oraz pomocy wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem Art. 25. [Obowiązek zwrotu równowartości udzielonej pomocy publicznej ] 1. Beneficjent pomocy jest zobowiązany do zwrotu kwoty stanowiącej równowartość udzielonej pomocy publicznej, co do której Komisja wydała decyzję o obowiązku zwrotu pomocy, chyba że wskutek wniesionego odwołania zostanie zawieszone wykonanie decyzji Komisji. 2. Obowiązek zwrotu, o którym mowa w ust. 1, obejmuje również odsetki, o których mowa w art. 14 ust. 2 rozporządzenia Rady. 3. Do czasu wykonania przez beneficjenta pomocy obowiązku, o którym mowa w ust. 1, żadna pomoc publiczna nie może zostać udzielona, a w przypadku jej wcześniejszego udzielenia – wypłacona temu beneficjentowi. Art. 26. [Przekazanie kopii decyzji o obowiązku zwrotu pomocy ]1. Kopię decyzji Komisji o obowiązku zwrotu pomocy, o której mowa w art. 14 rozporządzenia Rady, oraz wydanej w przypadku, o którym mowa w art. 9 i art. 16 rozporządzenia Rady, Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, przekazuje niezwłocznie: 1) w przypadku programu pomocowego – podmiotowi udzielającemu pomocy, który następnie niezwłocznie przekazuje ją beneficjentom pomocy; 2) w przypadku pomocy indywidualnej oraz pomocy indywidualnej na restrukturyzację – podmiotom udzielającym pomocy oraz podmiotom zobowiązanym do jej zwrotu. 2. Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, ogłasza w powszechnie dostępnej sieci teleinformatycznej informację o wydaniu decyzji Komisji, o której mowa w art. 14 rozporządzenia Rady, oraz wydanej w przypadku, o którym mowa w art. 9 i art. 16 rozporządzenia Rady, jak również informację o dokonaniu zwrotu pomocy przez beneficjenta pomocy. Art. 27. [Uchylenie decyzji i rozwiązanie umowy ]1. W przypadku wydania decyzji Komisji o obowiązku zwrotu pomocy, o której mowa w art. 14 rozporządzenia Rady, jeżeli pomoc była udzielona na podstawie: 1) decyzji – organ, który wydał decyzję, może ją uchylić albo zmienić również bez zgody stron lub nakazać zwrot udzielonej pomocy; przepisu art. 253a § 3 i art. 256 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.) nie stosuje się; 2) umowy – podmiot udzielający pomocy może wystąpić do sądu o rozwiązanie umowy, na podstawie której udzielono pomocy lub o nakazanie zwrotu udzielonej pomocy. 2. Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku wydania decyzji Komisji o obowiązku zwrotu pomocy w przypadkach, o których mowa w art. 9 i art. 16 rozporządzenia Rady. 3. W postępowaniu cywilnym, postępowaniu administracyjnym i postępowaniu przed sądami administracyjnymi Prezesowi Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa, przysługują uprawnienia prokuratora określone w odrębnych przepisach. Art. 28. [Przymusowe ściągnięcie kwoty stanowiącej równowartość udzielonej pomocy ]Przymusowe ściągnięcie kwoty stanowiącej równowartość udzielonej pomocy wraz z odsetkami następuje odpowiednio w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji albo w trybie przepisów o sądowym postępowaniu egzekucyjnym. Rozdział 5 Postępowanie przed Trybunałem Sprawiedliwości Art. 29. [Właściwość organów] 1. Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, jest organem właściwym do reprezentowania Rzeczypospolitej Polskiej w postępowaniach z zakresu pomocy publicznej toczących się przed Trybunałem Sprawiedliwości i Sądem Pierwszej Instancji, w których stroną jest Rzeczpospolita Polska. 2. Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, jest organem właściwym do wnoszenia, za zgodą Rady Ministrów, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej, odwołania od decyzji Komisji do Trybunału Sprawiedliwości i Sądu Pierwszej Instancji w sprawach z zakresu pomocy publicznej. 3. Rada Ministrów wyraża zgodę na wniesienie odwołania, o którym mowa w ust. 2, biorąc pod uwagę stanowisko podmiotu opracowującego projekt programu pomocowego, podmiotu udzielającego pomocy, stanowisko Prezesa Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – ministra właściwego do spraw rolnictwa, a także stanowiska zgłoszone przez inne podmioty, które mają interes prawny w zakresie wniesienia odwołania od decyzji Komisji. 4. Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, jest organem właściwym do wnoszenia, na wniosek i w imieniu organu jednostki samorządu terytorialnego, odwołania od decyzji Komisji do Trybunału Sprawiedliwości i Sądu Pierwszej Instancji, w sprawach z zakresu pomocy publicznej. 5. Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, jest organem właściwym do wnoszenia, za zgodą Rady Ministrów, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej, spraw z zakresu pomocy publicznej do Trybunału Sprawiedliwości oraz uczestniczenia w postępowaniach toczących się w tym zakresie przed Trybunałem Sprawiedliwości i Sądem Pierwszej Instancji. 6. Rada Ministrów wyraża zgodę, o której mowa w ust. 5, biorąc pod uwagę stanowisko Prezesa Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – ministra właściwego do spraw rolnictwa. 7. W sprawach z zakresu pomocy publicznej, toczących się przed Trybunałem Sprawiedliwości lub Sądem Pierwszej Instancji, Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, może korzystać z zastępstwa prawnego. Koszty zastępstwa prawnego są pokrywane z budżetu państwa z części, której dysponentem jest Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw rolnictwa. 8. Jeżeli z wnioskiem o wniesienie odwołania występuje organ samorządu terytorialnego, koszty zastępstwa prawnego pokrywa ten organ. Art. 30. [Ogłoszenia]Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, ogłasza niezwłocznie w powszechnie dostępnej sieci teleinformatycznej, w odniesieniu do postępowań, w których stroną jest Rzeczpospolita Polska, informacje o: 1) wniesieniu odwołania od decyzji Komisji w sprawach dotyczących pomocy publicznej; 2) wniesieniu do Trybunału Sprawiedliwości sprawy z zakresu pomocy publicznej; 3) wydaniu orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości lub Sądu Pierwszej Instancji w sprawach dotyczących pomocy publicznej. Rozdział 6 Monitorowanie pomocy publicznej Art. 31. [Zakres monitorowania pomocy publicznej ] 1. Monitorowanie pomocy publicznej obejmuje gromadzenie, przetwarzanie i przekazywanie informacji o udzielanej pomocy publicznej, w szczególności o jej rodzajach, formach i wielkości, oraz przestrzeganie krajowego limitu skumulowanej kwoty pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie. 2. Organem monitorującym pomoc publiczną jest Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa. 3. Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, przekazuje Komisji sprawozdanie roczne z pomocy publicznej, o którym mowa w art. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE. Art. 31a. [Ogłaszanie informacji o wysokości wykorzystanego krajowego limitu skumulowanej kwoty pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie ]1. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w drodze obwieszczenia, ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski", co najmniej raz na kwartał, a w przypadku wyczerpania krajowego limitu skumulowanej kwoty pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie – niezwłocznie, informacje o wysokości wykorzystanego krajowego limitu skumulowanej kwoty pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie. 2. Informacje, o których mowa w ust. 1, powinny zawierać wskazanie: 1) wysokości trzyletniego krajowego limitu skumulowanej kwoty pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie; 2) stanu wykorzystania limitu, o którym mowa w pkt 1. Art. 32. [Sprawozdanie o udzielonej pomocy publicznej innej niż pomoc publiczna w rolnictwie lub rybołówstwie albo informacji o nieudzieleniu takiej pomocy w danym okresie sprawozdawczym ]1. Podmioty udzielające pomocy są zobowiązane do sporządzania i przedstawiania Prezesowi Urzędu sprawozdań o udzielonej pomocy publicznej innej niż pomoc publiczna w rolnictwie lub rybołówstwie albo informacji o nieudzieleniu takiej pomocy w danym okresie sprawozdawczym [1] . Sprawozdania zawierają w szczególności informacje o beneficjentach pomocy oraz o rodzajach, formach, wielkości i przeznaczeniu udzielonej pomocy. 2. W przypadku gdy pomoc publiczna jest przewidziana w akcie normatywnym, o którym mowa w art. 6 ust. 2, do sporządzania i przedstawiania: 1) sprawozdań, o których mowa w ust. 1, są zobowiązane podmioty, które otrzymały od beneficjentów pomocy deklaracje lub inne dokumenty określające kwoty pomniejszenia świadczeń na podstawie tego aktu normatywnego; 2) informacji, o których mowa w ust. 1, są zobowiązane podmioty, które nie otrzymały deklaracji lub innych dokumentów, z których wynika, że nastąpiło pomniejszenie świadczeń na podstawie tego aktu normatywnego. 3. Naczelnicy urzędów skarbowych i naczelnicy urzędów celnych oraz dyrektorzy izb skarbowych i dyrektorzy izb celnych przekazują sprawozdania albo informacje, o których mowa w ust. 1, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw finansów publicznych. 4. Jednostki samorządu terytorialnego przekazują sprawozdania albo informacje, o których mowa w ust. 1, za pośrednictwem regionalnych izb obrachunkowych. 5. Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej przekazuje sprawozdania albo informacje, o których mowa w ust. 1, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw środowiska, a wojewódzkie fundusze ochrony środowiska i gospodarki wodnej – za pośrednictwem marszałków województw. 6. Wojewodowie przekazują sprawozdania albo informacje, o których mowa w ust. 1, bezpośrednio Prezesowi Urzędu. 7. Regionalne instytucje finansujące przekazują sprawozdania albo informacje, o których mowa w ust. 1, Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, która następnie przekazuje je Prezesowi Urzędu za pośrednictwem ministra właściwego do spraw gospodarki. 8. Ochotnicze Hufce Pracy przekazują sprawozdania albo informacje, o których mowa w ust. 1, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw pracy. 9. Podmioty niewymienione w ust. 3–8 przekazują sprawozdania albo informacje, o których mowa w ust. 1, za pośrednictwem organów je nadzorujących, a w przypadku braku takich organów – bezpośrednio Prezesowi Urzędu. 10. Sprawozdania albo informacje, o których mowa w ust. 1, przekazuje się przez teletransmisję danych w formie elektronicznej, na formularzach zamieszczonych w powszechnie dostępnej sieci teleinformatycznej przez Prezesa Urzędu albo, z zastrzeżeniem ust. 11, z wykorzystaniem aplikacji SHRIMP udostępnionej w powszechnie dostępnej sieci teleinformatycznej przez Prezesa Urzędu, a w przypadku organów, o których mowa w ust. 3, przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych w wydzielonej sieci resortu finansów. 11. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wykaz podmiotów udzielających pomocy zobowiązanych do przekazywania sprawozdań albo informacji, o których mowa w ust. 1, z wykorzystaniem aplikacji SHRIMP oraz sposób jej udostępniania, mając na uwadze konieczność stopniowego wdrażania aplikacji SHRIMP oraz zapewnienie skuteczności monitorowania pomocy publicznej. 12. Przepisów ust. 3–9 w zakresie pośredniczenia w przekazywaniu sprawozdań i informacji, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się do podmiotów udzielających pomocy zobowiązanych do przekazywania sprawozdań albo informacji, o których mowa w ust. 1, z wykorzystaniem aplikacji SHRIMP. Art. 32a. [Sprawozdanie o udzielonej pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie albo informacji o nieudzieleniu takiej pomocy w danym okresie sprawozdawczym ]1. Podmioty udzielające pomocy są zobowiązane do sporządzania i przedstawiania ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa sprawozdań o udzielonej pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie albo informacji o nieudzieleniu takiej pomocy w danym okresie sprawozdawczym [2] . Sprawozdania zawierają w szczególności informacje o beneficjentach pomocy oraz o rodzajach, formach, wielkości i przeznaczeniu udzielonej pomocy. 2. Z zastrzeżeniem ust. 5, do przekazywania sprawozdań i informacji, o których mowa w ust. 1, ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa przepisy art. 32 ust. 2–9 stosuje się odpowiednio. 3. Sprawozdania albo informacje, o których mowa w ust. 1, przekazuje się przez teletransmisję danych w formie elektronicznej, na formularzach zamieszczonych w powszechnie dostępnej sieci teleinformatycznej przez ministra właściwego do spraw rolnictwa albo, z zastrzeżeniem ust. 4, z wykorzystaniem aplikacji udostępnionej w powszechnie dostępnej sieci teleinformatycznej przez ministra właściwego do spraw rolnictwa. 4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wykaz podmiotów udzielających pomocy zobowiązanych do przekazywania ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa sprawozdań albo informacji, o których mowa w ust. 1, z wykorzystaniem aplikacji oraz sposób jej udostępniania, mając na uwadze konieczność stopniowego wdrażania aplikacji oraz zapewnienie skuteczności monitorowania pomocy publicznej w rolnictwie i rybołówstwie. 5. Przepisów art. 32 ust. 3–9 w zakresie pośredniczenia w przekazywaniu sprawozdań i informacji, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się do podmiotów udzielających pomocy zobowiązanych do przekazywania sprawozdań albo informacji, o których mowa w ust. 1, z wykorzystaniem aplikacji. Art. 33. [Przekazywanie informacji dotyczących udzielonej pomocy publicznej ]1. Podmioty udzielające pomocy są zobowiązane do przekazywania, na żądanie Prezesa Urzędu, ministra właściwego do spraw rolnictwa lub ministra właściwego do spraw finansów publicznych, informacji dotyczących udzielonej pomocy publicznej, w zakresie i terminie wskazanym w żądaniu. 2. Podmioty opracowujące programy pomocowe przewidujące udzielanie pomocy w ramach wyłączeń grupowych niezwłocznie informują Prezesa Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – ministra właściwego do spraw rolnictwa, o rozpoczęciu udzielania pomocy na podstawie programu pomocowego. 3. Podmioty udzielające pomocy indywidualnej w ramach wyłączeń grupowych niezwłocznie informują Prezesa Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – ministra właściwego do spraw rolnictwa, o udzieleniu tej pomocy. 4. Udzielenie informacji, o których mowa w ust. 2 i 3, następuje przez teletransmisję danych w formie elektronicznej, na formularzach zamieszczonych w powszechnie dostępnej sieci teleinformatycznej przez Prezesa Urzędu albo ministra właściwego do spraw rolnictwa. Art. 33a. [Ewidencjonowanie aktów prawa miejscowego ]Prezes Urzędu ewidencjonuje akty prawa miejscowego, o których mowa w art. 8 ust. 1. Art. 34. [Sprawozdania o zaległościach przedsiębiorców we wpłatach świadczeń należnych na rzecz sektora finansów publicznych ]1. Organy właściwe do poboru należności są zobowiązane do przekazywania ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych sprawozdań o zaległościach przedsiębiorców we wpłatach świadczeń należnych na rzecz sektora finansów publicznych, w zakresie swojej właściwości. 2. Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, przekazuje się przez teletransmisję danych w formie elektronicznej, na formularzach zamieszczonych w powszechnie dostępnej sieci teleinformatycznej przez Prezesa Urzędu. 3. Przepisy art. 32 ust. 3–9 stosuje się odpowiednio. Art. 35. [Delegacje]Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzeń: 1) zakres sprawozdań i informacji, o których mowa w art. 32 ust. 1, oraz sprawozdań, o których mowa w art. 34 ust. 1, terminy ich składania i okresy sprawozdawcze oraz wzory formularzy, mając na uwadze zapewnienie skuteczności monitorowania pomocy publicznej oraz konieczność uwzględnienia technicznych uwarunkowań związanych z przekazywaniem sprawozdań i informacji, o których mowa w art. 32 ust. 1, z wykorzystaniem aplikacji SHRIMP; 2) zakres sprawozdań i informacji, o których mowa w art. 32a ust. 1, terminy ich składania i okresy sprawozdawcze oraz wzory formularzy, mając na uwadze zapewnienie skuteczności monitorowania pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie, w szczególności przestrzegania krajowego limitu skumulowanej kwoty pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie. Art. 36. [Sprawozdanie zawierające wyniki monitorowania pomocy publicznej w roku poprzednim ]1. Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, na podstawie sprawozdań i informacji, o których mowa w art. 32 ust. 1 oraz art. 32a ust. 1, opracowuje i przedstawia Radzie Ministrów sprawozdanie zawierające wyniki monitorowania pomocy publicznej w roku poprzednim, w szczególności dane dotyczące wielkości, form i przeznaczenia pomocy publicznej, a także ocenę skutków udzielonej pomocy w sferze konkurencji. 1a. Prezes Urzędu opracowuje sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych. 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych przedstawia Radzie Ministrów zbiorczą, roczną informację o zaległościach przedsiębiorców we wpłatach świadczeń należnych na rzecz sektora finansów publicznych. 3. Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, Rada Ministrów przedstawia Sejmowi do końca roku kalendarzowego następującego po roku, którego dotyczy sprawozdanie. Art. 37. [Obowiązek przedstawiania zaświadczeń i oświadczeń ]1. Podmiot ubiegający się o pomoc de minimis jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem o udzielenie pomocy: 1) wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis, jakie otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc, oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat, albo oświadczenia o wielkości pomocy de minimis otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie; 2) informacji niezbędnych do udzielenia pomocy de minimis, dotyczących w szczególności wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz wielkości i przeznaczenia pomocy publicznej otrzymanej w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, na pokrycie których ma być przeznaczona pomoc de minimis. 2. Podmiot ubiegający się o pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem o udzielenie pomocy: 1) wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis w rolnictwie, jakie otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc, oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat obrotowych, albo oświadczenia o wielkości pomocy de minimis w rolnictwie otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie; 2) wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis w rybołówstwie, jakie otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc, oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat, albo oświadczenia o wielkości pomocy de minimis w rybołówstwie otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie; 3) informacji niezbędnych do udzielenia pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie, dotyczących w szczególności wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz wielkości i przeznaczenia pomocy publicznej otrzymanej w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, na pokrycie których ma być przeznaczona pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie. 2a. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 pkt 3, oraz wzór formularza informacji, kierując się koniecznością zapewnienia zupełności i przejrzystości przedstawianych informacji. 3. Prezes Urzędu przedstawia Komisji, na jej wniosek, informacje o pomocy de minimis. 4. Minister właściwy do spraw rolnictwa przedstawia Komisji, na jej wniosek, informacje o pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie. 5. Podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem o jej udzielenie, informacji dotyczących wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz informacji o otrzymanej pomocy publicznej, zawierających w szczególności wskazanie dnia i podstawy prawnej jej udzielenia, formy i przeznaczenia, albo oświadczenia o nieotrzymaniu pomocy. 6. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres informacji oraz oświadczenia, o których mowa w ust. 5, oraz wzory formularzy informacji, biorąc pod uwagę przeznaczenie planowanej pomocy oraz konieczność zapewnienia nieprzekroczenia dopuszczalnej wielkości pomocy udzielonej w związku z realizacją danego przedsięwzięcia przez poszczególne podmioty ubiegające się o pomoc oraz uwzględniając wymagania z zakresu sprawozdawczości. 7. Do czasu przekazania przez podmiot ubiegający się o pomoc zaświadczeń, oświadczeń lub informacji, o których mowa w ust. 1, 2 i 5, pomoc nie może być udzielona temu podmiotowi. 8. Obowiązku przedstawiania informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 3 oraz w ust. 5, nie stosuje się, jeżeli informacje te przekazuje się podmiotowi udzielającemu pomocy na podstawie odrębnych ustaw. Art. 38. [Informacja o zatwierdzeniu pomocy lub o braku obowiązku notyfikacji ]1. Podmiot udzielający pomocy jest zobowiązany, udzielając pomocy publicznej, poinformować pisemnie beneficjenta pomocy o jej zatwierdzeniu przez Komisję zgodnie z art. 88 Traktatu WE bądź o braku obowiązku notyfikacji. 2. W przypadku pomocy publicznej udzielanej na podstawie programu pomocowego zakres informacji określonej w ust. 1 obejmuje także wskazanie numeru referencyjnego programu nadanego przez Komisję. 3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w przypadku pomocy w formie ulgi podatkowej, udzielanej na podstawie aktu normatywnego, który uzależnia nabycie prawa do otrzymania pomocy wyłącznie od spełnienia przesłanek określonych w tym akcie, bez konieczności wydania decyzji. Art. 39. [Przekazywanie informacji przez beneficjenta pomocy oraz podmiot ubiegający się o pomoc ]1. Beneficjent pomocy oraz podmiot ubiegający się o pomoc jest zobowiązany do przekazywania informacji o dotyczącej ich pomocy publicznej Prezesowi Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa, lub podmiotowi udzielającemu pomocy – na ich żądanie, w zakresie i terminach określonych w żądaniu. 2. Termin określony w żądaniu, o którym mowa w ust. 1, nie może być krótszy niż 14 dni, chyba że o informacje dotyczące udzielonej pomocy występuje Komisja. Art. 40. 1. (uchylony). 2. (uchylony). 3. (uchylony). 4. (uchylony). Art. 41. [Ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa i innych informacji podlegających ochronie ]1. Pracownicy podmiotów realizujących zadania określone w ustawie są zobowiązani do ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa, jak również innych informacji podlegających ochronie na podstawie odrębnych przepisów, o których powzięli wiadomość w związku z toczącymi się postępowaniami lub realizacją innych zadań określonych w ustawie. 2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do informacji powszechnie dostępnych, wskazania podmiotu ubiegającego się o pomoc, beneficjenta pomocy, informacji o wielkości i formie udzielonej mu pomocy oraz o jej przeznaczeniu, podstawie prawnej, a także podmiotach udzielających pomocy. 3. Nie stanowi naruszenia obowiązku zachowania tajemnicy przedsiębiorstwa, jak również innych tajemnic ustawowo chronionych, przekazywanie informacji do Komisji w związku z realizacją zadań określonych prawem Unii Europejskiej w zakresie pomocy publicznej, przekazywanie sprawozdań o udzielonej pomocy w trybie art. 32 i art. 32a oraz sprawozdań o zaległościach, o których mowa w art. 34 ust. 1. Rozdział 7 Kontrola u beneficjenta pomocy Art. 42. [Kontrola u beneficjenta pomocy] 1. W przypadku przeprowadzania przez Komisję kontroli, o której mowa w art. 22 ust. 1 rozporządzenia Rady, zwanej dalej „kontrolą u beneficjenta pomocy", Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, jest upoważniony do przedstawiania Komisji uwag co do przeprowadzenia kontroli i zastrzeżeń co do wyboru biegłych. 2. W trakcie kontroli u beneficjenta pomocy mogą być obecne osoby upoważnione przez Prezesa Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – ministra właściwego do spraw rolnictwa. Art. 43. [Sprzeciwienie się przeprowadzeniu kontroli ]Jeżeli beneficjent pomocy sprzeciwia się przeprowadzeniu kontroli, Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, może skorzystać z pomocy funkcjonariuszy organów administracji rządowej, które są uprawnione do dokonywania kontroli, lub funkcjonariuszy Policji jednostki właściwej ze względu na siedzibę beneficjenta pomocy. Rozdział 8 Kary pieniężne Art. 44. [Odpowiedzialność karna] 1. Za niewykonanie lub nienależyte wykonanie obowiązków, o których mowa w art. 21 ust. 2 i art. 39, oraz za utrudnianie przeprowadzenia kontroli u beneficjenta pomocy, Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie - minister właściwy do spraw rolnictwa, może, w drodze decyzji, nałożyć na beneficjenta karę pieniężną do wysokości równowartości 10 000 euro. 2. Wysokość kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, ustala się, uwzględniając w szczególności stopień oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy. 3. Kwotę, o której mowa w ust. 1, przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu wydania decyzji Prezesa Urzędu albo decyzji ministra właściwego do spraw rolnictwa. Art. 45. [Termin udzielenia kary pieniężnej]1. Karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja Prezesa Urzędu albo ministra właściwego do spraw rolnictwa o jej nałożeniu na beneficjenta pomocy stała się ostateczna. 2. [3] W przypadku nieterminowego uiszczenia kary pieniężnej nalicza się odsetki ustawowe za opóźnienie. 3. Przymusowe ściągnięcie kary pieniężnej następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. 4. Środki finansowe pochodzące z kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa. Art. 46. [Odwołanie do sądu ochrony konkurencji i konsumentów ]1. Od decyzji Prezesa Urzędu nakładającej karę pieniężną przysługuje odwołanie do sądu ochrony konkurencji i konsumentów w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. 2. Postępowanie w sprawach odwołań od decyzji Prezesa Urzędu toczy się według przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm.) o postępowaniu w sprawach z zakresu ochrony konkurencji. 3. W przypadku wniesienia odwołania od decyzji Prezes Urzędu przekazuje je niezwłocznie wraz z aktami sprawy do sądu ochrony konkurencji i konsumentów. 4. (uchylony). Rozdział 9 Zmiany w przepisach obowiązujących Art. 47. (pominięty). Art. 48. (pominięty). Art. 49. (pominięty). Art. 50. (pominięty). Art. 51. (pominięty). Art. 52. (pominięty). Art. 53. (pominięty). Art. 54. (pominięty). Art. 55. (pominięty). Art. 56. (pominięty). Art. 57. (pominięty). Art. 58. (pominięty). Art. 59. (pominięty). Art. 60. (pominięty). Art. 61. (pominięty). Art. 62. (pominięty). Rozdział 10 Przepisy przejściowe i końcowe Art. 63. [Przepis przejściowy] W okresie 3 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, w celu stwierdzenia, czy planowana pomoc dla przedsiębiorcy jest pomocą de minimis, podmiot udzielający pomocy bierze pod uwagę sumę: 1) wartości pomocy indywidualnej udzielonej przedsiębiorcy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, jeżeli wartość pomocy, łącznie z wartością pomocy udzielonej przedsiębiorcy w okresie kolejnych 3 lat poprzedzających dzień jej udzielenia, nie przekraczała równowartości 100 tys. euro i nie podlegała opiniowaniu przez Prezesa Urzędu; 2) pomocy, której charakter de minimis został potwierdzony zaświadczeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 2. Art. 64. [Umorzenie postępowań o wydanie opinii ]Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy postępowania o wydanie opinii przez Prezesa Urzędu prowadzone w trybie art. 24 lub 25 ustawy, o której mowa w art. 71, ulegają umorzeniu. Art. 65. [Zmiany w aktach normatywnych]Jeżeli akty normatywne, o których mowa w art. 6 ust. 2, nie są programami pomocowymi, podmioty właściwe są zobowiązane do przygotowania projektów odpowiednich zmian w tych aktach w terminie 1 miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 66. (pominięty). Art. 67. (pominięty). Art. 68. (pominięty). Art. 69. (pominięty). Art. 70. [Przepisy uchylone]1. Przepis art. 2 ustawy z dnia 19 września 2003 r. o zmianie ustawy o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców (Dz. U. Nr 189, poz. 1850) traci moc po upływie 3 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, z tym że do pomocy publicznej, o której mowa w art. 2 ust. 1 tej ustawy, stosuje się przepisy niniejszej ustawy o pomocy indywidualnej, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Pomoc publiczna udzielana zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniach wydanych na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy wymienionej w ust. 1, spełniających przesłanki określone dla programów pomocowych i co do których Komisja wydała decyzję o zgodności ze wspólnym rynkiem, nie podlega notyfikacji. 3. Do dnia 1 maja 2007 r. Rada Ministrów może, w drodze rozporządzeń, ustanawiać programy pomocowe w zakresie pomocy publicznej udzielanej na podstawie ustaw odrębnych, uwzględniając w szczególności potrzeby rozwoju gospodarki oraz konieczność zapewnienia zgodności tej pomocy ze wspólnym rynkiem. Art. 71. [Przepisy uchylone]Traci moc ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców (Dz. U. Nr 141, poz. 1177 oraz z 2003 r. Nr 159, poz. 1537, Nr 188, poz. 1840, Nr 189, poz. 1850 i Nr 228, poz. 2261). Art. 72. [Wejście w życie]Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. 1) Niniejsza ustawa dokonuje częściowego wdrożenia dyrektywy Komisji 80/723/EWG z dnia 25 czerwca 1980 r. w sprawie przejrzystości stosunków finansowych między państwami członkowskimi a przedsiębiorstwami publicznymi (Dz. Urz. WE L 195 z 29.07.1980) ostatnio zmieniona przez dyrektywę 2000/52/WE (Dz. Urz. WE L 193 z 29.07.2000). Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej - dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - wydanie specjalne. [1] Na podstawie art. 4 ustawy z dnia 25 kwietnia 2008 r. o zmianie ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej oraz ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. Nr 93, poz. 585), do czasu określenia okresów sprawozdawczych i terminów składania informacji o nieudzieleniu pomocy, informacje te składa się odpowiednio za okresy sprawozdawcze i w terminach określonych dla sprawozdań o udzielonej pomocy publicznej lub sprawozdań o udzielonej pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie. [2] Na podstawie art. 4 ustawy z dnia 25 kwietnia 2008 r. o zmianie ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej oraz ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. Nr 93, poz. 585), do czasu określenia okresów sprawozdawczych i terminów składania informacji o nieudzieleniu pomocy, informacje te składa się odpowiednio za okresy sprawozdawcze i w terminach określonych dla sprawozdań o udzielonej pomocy publicznej lub sprawozdań o udzielonej pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie. [3] Art. 45 ust. 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 30 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1830). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2016 r. reklamaPOLECANEKodeks pracy 2017VAT 2017. Komentarz - SUPERPREMIUMZestaw Eksperta - Wystawianie świadectw pracyKomu przysługuje zasiłek dla bezrobotnych 2016/2017Urlop rodzicielski w 2017 r. - zasady udzielania, wzór wnioskuUrlop wychowawczy 2017 - wniosek, terminy, wzórAlimenty 2017 r.Okres wypowiedzenia umowy o pracęPrzewodnik po zmianach przepisów 2016/2017


type: wikipedia

text:
Friedrich Wilhelm II (25. september 1744 Berliin – 16. november 1797 Potsdam) oli Preisimaa kuningas 1786. aastast kuni surmani. Friedrich Suure vennapojana püüdis ta valgustatud monarhi ja eduka armeejuhina oma kuulsa onu jälgedes käia, kuid Prantsuse revolutsioon nurjas ta kavad.
 Isiklikku
 Friedrich Wilhelm II isa oli Preisi kuningas August Wilhelm ja ema Braunschweig-Beverni Luise Amalie.
 Friedrich Wilhelm II oli abielus Hessen-Darmstadti Friderike Luisega, nende järglased:
 Friedrich Wilhelm III, 1770–1840, oli Preisimaa kuningas aastatel 1797–1840
 Christine, 1772–1773
 Ludwig Karl, 1773–1796
 Wilhelmina, 1774–1837, abiellus Hollandi kuninga Wilhelm I-ga, 1772–1843
 Auguste, 1780–1841, abiellus Hesse-Kasseli kuurvürsti Wilhelm II-ga, 1777–1848
 Heinrich, 1781–1846
 Wilhelm, 1783–1851
 Friedrich Wilhelm 2.
 Friedrich Wilhelm 2.
 Friedrich Wilhelm 2.
 Hohenzollernid
 Musta Kotka ordeni kavalerid


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 EVROPSKÁ KOMISE
 V Bruselu dne 13.4.2021
 COM(2021) 183 final
 2021/0098(NLE)
 Návrh
 ROZHODNUTÍ RADY
 o postoji, který má být zaujat jménem Evropské unie v Radě pro obchodní aspekty práv k duševnímu vlastnictví zřízené při Světové obchodní organizaci
 DŮVODOVÁ ZPRÁVA
 1.Předmět návrhu
 Tento návrh se týká rozhodnutí o postoji, který má být zaujat jménem Unie v Radě pro obchodní aspekty práv k duševnímu vlastnictví zřízené při Světové obchodní organizaci (dále jen „Rada pro TRIPS“) v souvislosti s plánovaným přijetím rozhodnutí o žádosti o prodloužení přechodného období podle čl. 66 odst. 1 Dohody TRIPS pro nejméně rozvinuté členské země.
 2.Souvislosti návrhu
 2.1.Dohoda o obchodních aspektech práv k duševnímu vlastnictví
 Cílem Dohody o obchodních aspektech práv k duševnímu vlastnictví (dále jen „Dohoda TRIPS“) je mimo jiné zajistit přiměřené normy a zásady, vztahující se na dostupnost, rozsah a užití práv k duševnímu vlastnictví souvisejících s obchodem, účinné a vhodné prostředky pro uplatňování těchto práv a účinné a urychlené postupy pro mnohostranné předcházení sporům mezi vládami a jejich řešení. Dohoda TRIPS se vztahuje na tato práva duševního vlastnictví: autorské právo a práva příbuzná, ochranné známky, zeměpisná označení, včetně označení původu, průmyslové vzory, patenty, včetně ochrany nových odrůd rostlin, topografie (layout-designs) integrovaných obvodů a nezveřejněné informace. Dohoda TRIPS vstoupila v platnost dne 1. ledna 1995.
 Evropská unie je stranou dohody TRIPS
 1
 .
 2.2.Rada pro TRIPS
 Rada pro TRIPS dohlíží na fungování Dohody TRIPS. Na svých pravidelných zasedáních slouží jako fórum pro diskusi o obchodních aspektech ochrany a prosazování práv duševního vlastnictví, na něž se dohoda TRIPS vztahuje. Rada pro TRIPS působí pod celkovým vedením Generální rady WTO. Je otevřená všem členům WTO a pozorovatelům, kteří byli členy schváleni. Rada pro TRIPS přijímá rozhodnutí cestou konsensu. V článku 33 jednacího řádu Rady pro TRIPS
 2
 se stanoví, že nelze-li k rozhodnutí dospět cestou konsensu v Radě pro TRIPS, je sporná záležitost předložena k rozhodnutí Generální radě. Podle článku IX Dohody o zřízení Světové obchodní organizace z Marrákeše (dále jen „Dohoda o WTO“) platí, že v případech, kdy bude Evropská unie vykonávat své hlasovací právo, bude disponovat počtem hlasů, rovnajícím se počtu jejích členských států, které jsou Členy WTO.
 2.3.Zamýšlený akt Rady pro TRIPS
 Ve dnech 8. a 9. června 2021 má Rada pro TRIPS na svém formálním zasedání přijmout rozhodnutí týkající se žádosti o prodloužení přechodného období podle čl. 66 odst. 1 Dohody TRIPS pro nejméně rozvinuté členské země ode dne 1. července 2021 (dále jen „zamýšlený akt“).
 Od vstupu Dohody o WTO v platnost dne 1. ledna 1995 byly nejméně rozvinuté členské země podle ustanovení čl. 66 odst. 1 Dohody TRIPS zproštěny od plnění povinností uložených Dohodou TRIPS s výjimkou článků 3, 4 a 5 po dobu deseti let. Uvedený článek rovněž stanoví možnost dalšího prodloužení tohoto období na základě náležitě zdůvodněné žádosti nejméně rozvinuté členské země. Toto zproštění od povinností bylo již dvakrát – v letech 2005 a 2013 – na základě konkrétních žádostí nejméně rozvinutých členských zemí prodlouženo, podruhé do 1. července 2021.
 Dne 1. října 2020 Čad jménem skupiny nejméně rozvinutých zemí formálně předložil žádost o prodloužení přechodného období
 3
 . Skupina nejméně rozvinutých zemí požádala o prodloužení přechodného období po dobu, „po kterou Člen zůstane v kategorii nejméně rozvinutých zemí“, a dále „o dobu dvanácti let ode dne vstupu v platnost rozhodnutí Valného shromáždění OSN o vyřazení Člena z kategorie nejméně rozvinutých zemí“.
 Zamýšlený akt se pro strany stane závazným v souladu s čl. 66 odst. 1 Dohody TRIPS, který stanoví: „Vzhledem k zvláštním potřebám a požadavkům nejméně rozvinutých členských zemí, k jejich hospodářským, finančním a administrativním obtížím a k potřebě pružnosti při vytváření životaschopné technické základny, nebudou tito Členové uplatňovat ustanovení této Dohody s výjimkou článků 3, 4 a 5 po dobu 10 let od data uplatňování, které stanoví odstavec 1 článku 65. Rada pro TRIPS na základě náležitě zdůvodněné žádosti tuto lhůtu nejméně rozvinuté členské zemi prodlouží.“
 3.Postoj, který má být zaujat jménem Unie
 V návaznosti na žádost nejméně rozvinutých členských zemí doporučuje Komise Radě Evropské unie stanovit tento postoj Unie: Nejméně rozvinuté členské země by neměly být povinny uplatňovat ustanovení Dohody TRIPS s výjimkou článků 3, 4 a 5 po omezenou dobu nepřesahující deset let, nebo do dne, kdy přestanou být nejméně rozvinutými členskými zeměmi, podle toho, co nastane dříve.
 Avšak prodloužení přechodného období bez časového omezení, jak je navrhují nejméně rozvinuté země, by nebylo v souladu s cílem postupné integrace nejméně rozvinutých členských zemí jakožto členů mnohostranného obchodního systému do mezinárodního systému duševního vlastnictví na základě minimálních požadavků stanovených v Dohodě TRIPS.
 Pokud by prodloužení přechodného období podle čl. 66 odst. 1 Dohody TRIPS bez časového omezení podpořili členové WTO, neměla by Unie bránit dosažení konsensu.
 Určitá úroveň ochrany a prosazování práv duševního vlastnictví je zapotřebí i v nejméně rozvinutých členských zemích, protože práva duševního vlastnictví jsou katalyzátorem inovací a důležitým nástrojem udržitelného rozvoje. Ochrana a prosazování práv duševního vlastnictví rovněž motivují držitele technologií k podpoře šíření znalostí a přilákání zahraničních investic do nejméně rozvinutých členských zemí. Určitá úroveň ochrany a prosazování práv duševního vlastnictví v nejméně rozvinutých členských zemích rovněž slouží jako pobídka pro společnosti z EU, aby do nejméně rozvinutých členských zemí přivedly své nové technologie, aniž by se musely obávat krádeže či jiného zneužití práv duševního vlastnictví. Prodloužení přechodného období bez časového omezení by nebylo pro nejméně rozvinuté členské země dostatečně motivující k tomu, aby v této oblasti vyvíjely úsilí, a mohlo by být kontraproduktivní pro jejich konkurenceschopnost ve světovém obchodním systému. Další prodloužení přechodného období pro uplatňování Dohody TRIPS, s výjimkou článků 3, 4 a 5, je však odůvodněné. Nejméně rozvinuté členské země představují nejzranitelnější část mezinárodního obchodního společenství, pro kterou jsou příznačné překážky, jako nízký příjem na obyvatele, nízká úroveň lidského rozvoje a hospodářská a strukturální znevýhodnění růstu. Problémy, jimž nejméně rozvinuté členské země čelí, ještě více prohloubila pandemie COVID-19. Nejméně rozvinuté členské země proto potřebují prostor pro politická opatření a flexibilitu, aby mohly řešit své rozvojové výzvy a vytvořit životaschopnou technologickou základnu.
 Rovněž je důležité snažit se zajistit, aby jakékoli změny provedené během dodatečného přechodného období v právních a správních předpisech nebo ve zvyklostech nejméně rozvinutých členských zemí nevedly k menší míře souladu s ustanoveními Dohody TRIPS. Tento požadavek by motivoval nejméně rozvinuté členské země k postupnému uplatňování některých ustanovení Dohody TRIPS a zabránil by snížení úrovně ochrany a prosazování práv duševního vlastnictví. Úsilí nejméně rozvinutých členských zemí o uplatňování některých ustanovení Dohody TRIPS by bylo zohledněno při rozhodování o příjemcích technické a finanční spolupráce podle článku 67 Dohody TRIPS s cílem usnadnit uplatňování Dohody TRIPS se zaměřením na oblasti, které jsou nejnaléhavější.
 Druhá část žádosti nejméně rozvinutých členských zemí, tj. žádost o další období zproštění od povinností v délce dvanácti let ode dne, kdy nejméně rozvinutá členská země přestane náležet do kategorie nejméně rozvinutých zemí, zřejmě překračuje oblast působnosti čl. 66 odst. 1 Dohody TRIPS, jelikož uvedený článek se vztahuje pouze na prodloužení přechodného období pro uplatňování některých ustanovení Dohody TRIPS ze strany nejméně rozvinutých členských zemí. Žádost by se podle všeho v podstatě rovnala zproštění od příslušných ustanovení Dohody TRIPS, o němž nemůže Rada pro TRIPS rozhodnout. Žádost o zproštění od povinností pro členy, kteří nepatří mezi nejméně rozvinuté země, v rámci rozhodnutí Rady pro TRIPS podle čl. 66 odst. 1 Dohody TRIPS proto nelze podpořit.
 Je třeba poznamenat, že žádost o další období zproštění od povinností v délce dvanácti let ode dne, kdy nejméně rozvinutá členská země přestane náležet do kategorie nejméně rozvinutých zemí, je rovněž zahrnuta ve sdělení s názvem Communication on smooth transition in favour of countries graduating from the LDC category
 4
 , předloženém misí Čadu jménem skupiny nejméně rozvinutých zemí dne 17. listopadu 2020 Generální radě, a je projednávána v Generální radě.
 Iniciativa je plně v souladu s politikami EU. Podobná rozhodnutí již byla v minulosti přijata. Evropská unie podpořila prodloužení přechodného období, schváleného členy WTO dne 11. června 2013, během něhož nemusí nejméně rozvinuté členské země uplatňovat ustanovení Dohody TRIPS, s výjimkou článků 3, 4 a 5, do 1. července 2021
 5
 .
 Nejméně rozvinutým členským zemím bylo rovněž přiznáno zvláštní zproštění od uplatňování ustanovení Dohody TRIPS týkajících se farmaceutických výrobků. Toto zproštění mělo původně skončit dne 1. ledna 2016 na základě prohlášení z Dohá o Dohodě TRIPS a veřejném zdraví, přijatého dne 14. listopadu 2001. V roce 2015 Bangladéš jménem skupiny nejméně rozvinutých zemí požádal o zproštění povinností uložených Dohodou TRIPS v souvislosti s farmaceutickými výrobky pro nejméně rozvinuté členské země na tak dlouho, dokud tyto země budou patřit mezi nejméně rozvinuté země. EU tuto žádost skupiny nejméně rozvinutých zemí podpořila s ohledem na prohlášení z Dohá o Dohodě TRIPS a veřejném zdraví a na rozhodnutí Generální rady WTO ze dne 30. srpna 2003 o uplatňování odstavce 6 prohlášení z Dohá. Nakonec bylo zproštění povinností prodlouženo do 1. ledna 2033, nebo do dne, kdy nejméně rozvinutá členská země přestane být nejméně rozvinutou zemí, podle toho, co nastane dříve.
 Postoj EU k zamýšlenému aktu je plně v souladu s postojem EU, pokud jde o uplatňování ustanovení Dohody TRIPS týkajících se farmaceutických výrobků.
 4.Procesněprávní základ
 4.1.Zásady
 Ustanovení čl. 218 odst. 9 Smlouvy o fungování Evropské unie (SFEU) zavádí rozhodnutí, jimiž se stanoví „postoje, které mají být jménem Unie zaujaty v orgánu zřízeném dohodou, má-li tento orgán přijímat akty s právními účinky, s výjimkou aktů, které doplňují nebo pozměňují institucionální rámec dohody“.
 Pojem „akty s právními účinky“ zahrnuje akty, které mají právní účinky na základě pravidel mezinárodního práva, kterými se řídí dotyčný orgán. Zahrnuje rovněž nástroje, které podle mezinárodního práva nemají závazný účinek, ale „mohou rozhodujícím způsobem ovlivnit obsah právní úpravy přijaté zákonodárcem Unie“
 6
 .
 4.2.Uplatnění v tomto konkrétním případě
 Rada pro TRIPS je orgán zřízený Dohodou o WTO a její přílohou 1C obsahující Dohodu TRIPS.
 Akt, který má Rada pro TRIPS přijmout, představuje akt s právními účinky. V souladu s čl. 66 odst. 1 Dohody TRIPS bude zamýšlený akt závazný podle mezinárodního práva.
 Zamýšlený akt nedoplňuje ani nepozměňuje institucionální rámec dotčené dohody.
 Procesněprávním základem navrhovaného rozhodnutí je tudíž čl. 218 odst. 9 SFEU.
 4.3.Hmotněprávní základ
 4.3.1.Zásady
 Hmotněprávní základ rozhodnutí podle čl. 218 odst. 9 SFEU závisí v první řadě na cíli a obsahu zamýšleného aktu, v souvislosti s nímž se postoj jménem Unie zaujímá. Sleduje-li zamýšlený akt dvojí účel nebo má-li dvě složky a lze-li jeden z těchto účelů nebo jednu z těchto složek identifikovat jako hlavní, zatímco druhý účel či druhá složka je pouze vedlejší, musí být rozhodnutí přijaté podle čl. 218 odst. 9 SFEU založeno na jediném hmotněprávním základu, a sice na tom, který si žádá hlavní nebo převažující účel či složka.
 4.3.2.Uplatnění v tomto konkrétním případě
 Hlavní cíl a obsah zamýšleného aktu se týkají společné obchodní politiky. Hmotněprávním základem navrhovaného rozhodnutí je tudíž čl. 207 odst. 4 SFEU.
 4.4.Závěr
 Právním základem navrhovaného rozhodnutí by měl být čl. 207 odst. 4. první pododstavec SFEU ve spojení s čl. 218 odst. 9 SFEU.
 2021/0098 (NLE)
 Návrh
 ROZHODNUTÍ RADY
 o postoji, který má být zaujat jménem Evropské unie v Radě pro obchodní aspekty práv k duševnímu vlastnictví zřízené při Světové obchodní organizaci
 RADA EVROPSKÉ UNIE,
 s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 207 odst. 4 první pododstavec ve spojení s čl. 218 odst. 9 této smlouvy,
 s ohledem na návrh Evropské komise,
 vzhledem k těmto důvodům:
 (1)Dohoda o zřízení Světové obchodní organizace, jakož i dohody uvedené v přílohách 1, 2 a 3 zmíněné dohody (dále jen „Dohoda o WTO“) byly uzavřeny Unií rozhodnutím Rady 94/800/ES
 7
 a vstoupily v platnost dne 1. ledna 1995.
 (2)Podle čl. 66 odst. 1 Dohody o obchodních aspektech práv k duševnímu vlastnictví (dále jen „Dohoda TRIPS“), která je uvedena v příloze 1C Dohody o WTO, Rada pro obchodní aspekty práv k duševnímu vlastnictví zřízená při Světové obchodní organizaci (dále jen „Rada pro TRIPS“) na základě náležitě zdůvodněné žádosti nejméně rozvinuté členské země prodlouží přechodné období, během něhož nemusí nejméně rozvinuté členské země uplatňovat ustanovení Dohody TRIPS s výjimkou článků 3, 4 a 5.
 (3)Stávající přechodné období podle rozhodnutí Rady pro TRIPS ze dne 11. června 2013
 8
 skončí dne 1. července 2021.
 (4)Dne 1. října 2020 Čad jménem skupiny nejméně rozvinutých zemí formálně předložil žádost o prodloužení přechodného období
 9
 .
 (5)Rada pro TRIPS má na svém formálním zasedání ve dnech 8. a 9. června 2021 přijmout rozhodnutí týkající se žádosti o prodloužení přechodného období podle čl. 66 odst. 1 Dohody TRIPS pro nejméně rozvinuté členské země (dále jen „rozhodnutí Rady pro TRIPS“).
 (6)Je vhodné stanovit postoj, který má být zaujat jménem Unie v Radě pro TRIPS, neboť rozhodnutí Rady pro TRIPS bude pro Unii závazné.
 (7)Nejméně rozvinuté členské země představují nejzranitelnější část mezinárodního obchodního společenství a čelí hospodářským, finančním a administrativním překážkám. Nejméně rozvinuté členské země potřebují prostor pro politická opatření a flexibilitu, aby mohly řešit své rozvojové výzvy, a více času, než budou moci uplatňovat Dohodu TRIPS.
 (8)Určitá úroveň ochrany a prosazování práv duševního vlastnictví je pro nejméně rozvinuté členské země přínosná, protože práva duševního vlastnictví jsou katalyzátorem inovací a důležitým nástrojem udržitelného rozvoje. Některé nejméně rozvinuté členské země již podnikly kroky k uplatňování Dohody TRIPS a je třeba je vyzvat, aby nesnižovaly stávající úroveň ochrany a prosazování práv duševního vlastnictví.
 (9)Prodloužení přechodného období bez časového omezení, jak je navrhuje skupina nejméně rozvinutých zemí, by zpomalilo proces postupné integrace nejméně rozvinutých členských zemí jakožto členů mnohostranného obchodního systému do mezinárodního systému duševního vlastnictví na základě minimálních požadavků stanovených v Dohodě TRIPS.
 (10)Je proto vhodné prodloužit nejméně rozvinutým členským zemím přechodné období pro uplatňování Dohody TRIPS, s výjimkou článků 3, 4 a 5, na omezenou dobu nepřesahující deset let.
 (11)Pokud by členové Světové obchodní organizace podpořili prodloužení přechodného období podle čl. 66 odst. 1 Dohody TRIPS o delší dobu nebo bez časového omezení, neměla by Unie bránit dosažení konsensu.
 (12)Žádost nejméně rozvinutých členských zemí o další období zproštění od povinností v délce dvanácti let ode dne, kdy nejméně rozvinutá členská země přestane náležet do kategorie nejméně rozvinutých zemí, zřejmě překračuje oblast působnosti čl. 66 odst. 1 Dohody TRIPS, jelikož uvedený článek se vztahuje pouze na prodloužení přechodného období pro uplatňování některých ustanovení Dohody TRIPS ze strany nejméně rozvinutých členských zemí. Žádost o zproštění od povinností pro členy, kteří nepatří mezi nejméně rozvinuté země, v rámci rozhodnutí Rady pro TRIPS podle čl. 66 odst. 1 Dohody TRIPS by proto neměla být podpořena,
 PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
 Článek 1
 Postoj, který má být zaujat jménem Unie v Radě pro obchodní aspekty práv k duševnímu vlastnictví zřízené při Světové obchodní organizaci (dále jen „Rada pro TRIPS“) na jejím formálním zasedání ve dnech 8. a 9. června 2021, je tento:
 a)Nejméně rozvinuté členské země by neměly být povinny uplatňovat ustanovení Dohody o obchodních aspektech práv k duševnímu vlastnictví (dále jen „Dohoda TRIPS“) s výjimkou článků 3, 4 a 5 po omezenou dobu nepřesahující deset let, nebo do dne, kdy přestanou být nejméně rozvinutými členskými zeměmi, podle toho, co nastane dříve.
 b)Pokud by členové Světové obchodní organizace podpořili prodloužení přechodného období podle čl. 66 odst. 1 Dohody TRIPS o delší dobu nebo bez časového omezení, neměla by Unie bránit dosažení konsensu.
 c)Nejméně rozvinuté členské země by měly zajistit, aby jakékoli změny provedené během dodatečného přechodného období v jejich právních a správních předpisech nebo ve zvyklostech nevedly k menší míře souladu s ustanoveními Dohody TRIPS. Nicméně pokud by členové Světové obchodní organizace takovouto povinnost nejméně rozvinutých členských zemí nepodpořili, neměla by Unie bránit dosažení konsensu.
 d)Žádost nejméně rozvinutých členských zemí o další období zproštění od povinností v délce dvanácti let ode dne, kdy nejméně rozvinutá členská země přestane náležet do kategorie nejméně rozvinutých zemí, by neměla být podpořena, jelikož nespadá do oblasti působnosti čl. 66 odst. 1 Dohody TRIPS.
 Článek 2
 Toto rozhodnutí je určeno Komisi.
 V Bruselu dne
 Za Radu
 předseda/předsedkyně
 (1)
 Rozhodnutí Rady 94/800/ES ze dne 22. prosince 1994 o uzavření dohod jménem Evropského společenství s ohledem na oblasti, které jsou v jeho pravomoci, v rámci Uruguayského kola mnohostranných jednání (1986–1994) (Úř. věst. L 336, 23.12.1994, s. 1).
 (2)
 Jednací řád pro zasedání Rady pro TRIPS (28. září 1995) – IP/C/1.
 (3)
 Dokument WTO IP/C/W/668.
 (4)
 WT/GC/W/807.
 (5)
 Dokument WTO IP/C/64.
 (6)
 Rozsudek Soudního dvora ze dne 7. října 2014, Německo v. Rada, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, body 61 až 64.
 (7)
 Rozhodnutí Rady 94/800/ES ze dne 22. prosince 1994 o uzavření dohod jménem Evropského společenství s ohledem na oblasti, které jsou v jeho pravomoci, v rámci Uruguayského kola mnohostranných jednání (1986–1994) (Úř. věst. L 336, 23.12.1994, s. 1).
 (8)
 IP/C/64.
 (9)
 Dokument WTO IP/C/W/668.


text:
 26.11.2016
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 L 320/25
 KOMMISSIONENS GENNEMFØRELSESFORORDNING (EU) 2016/2073
 af 23. november 2016
 om godtgørelse af bevillinger, der er fremført fra regnskabsåret 2016 i overensstemmelse med artikel 26, stk. 5, i Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) nr. 1306/2013
 EUROPA-KOMMISSIONEN HAR —
 under henvisning til traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde,
 under henvisning til Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) nr. 1306/2013 af 17. december 2013 om finansiering, forvaltning og overvågning af den fælles landbrugspolitik og om ophævelse af Rådets forordning (EØF) nr. 352/78, (EF) nr. 165/94, (EF) nr. 2799/98, (EF) nr. 814/2000, (EF) nr. 1290/2005 og (EF) nr. 485/2008 (1), særlig artikel 26, stk. 6,
 efter høring af Komitéen for Landbrugsfondene, og
 ud fra følgende betragtninger:
 (1)
 I henhold til artikel 169, stk. 3, i Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU, Euratom) nr. 966/2012 (2) kan bevillinger, der ikke er indgået forpligtelser for, og som vedrører de foranstaltninger, der finansieres under Den Europæiske Garantifond for Landbruget, jf. artikel 4, stk. 1, i forordning (EU) nr. 1306/2013, fremføres til det følgende regnskabsår. En sådan fremførsel begrænses til 2 % af de oprindelige bevillinger og til den tilpasningssats for direkte betalinger, jf. artikel 8 i Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) nr. 1307/2013 (3), der blev anvendt det foregående regnskabsår. Dette kan føre til en yderligere udbetaling til de slutmodtagere, der blev underlagt denne tilpasning.
 (2)
 I henhold til artikel 26, stk. 5, i forordning (EU) nr. 1306/2013 og uanset artikel 169, stk. 3, i forordning (EU, Euratom) nr. 966/2012 skal medlemsstaterne godtgøre de bevillinger, jf. artikel 169, stk. 3, i forordning (EU, Euratom) nr. 966/2012, der er fremført til de slutmodtagere, der i det regnskabsår, som bevillingerne er fremført til, er genstand for tilpasningssatsen. Godtgørelsen finder kun anvendelse for slutbrugere i de medlemsstater, hvor der i det foregående regnskabsår blev anvendt finansiel disciplin (4).
 (3)
 Når fremførselsbeløbet fastsættes, tages der i overensstemmelse med artikel 26, stk. 7, i forordning (EU) nr. 1306/2013 højde for de beløb under reserven til kriser i landbruget, jf. artikel 25 i samme forordning, som ikke stilles til rådighed for kriseforanstaltninger ved udgangen af regnskabsåret.
 (4)
 I henhold til artikel 1, stk. 1, i Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) 2015/1146 (5) finder finansiel disciplin anvendelse i forbindelse med direkte betalinger for kalenderåret 2015 for at oprette en krisereserve på 441,6 mio. EUR. Krisereserven er ikke blevet anvendt i regnskabsåret 2016.
 (5)
 På baggrund af medlemsstaternes udgiftsanmeldelser fra perioden 16. oktober 2015 til 15. oktober 2016 beløber den nedsættelse som følge af finansiel disciplin, som medlemsstaterne faktisk har gennemført i regnskabsåret 2016, sig til 435 mio. EUR.
 (6)
 Følgelig kan de uudnyttede bevillinger, der svarer til det beløb, der er korrigeret som følge af finansiel disciplin i regnskabsåret 2016 på 435 mio. EUR, og som forbliver inden for grænsen på 2 % af de oprindelige bevillinger, ved Kommissionens afgørelse fremføres til regnskabsåret 2017 i overensstemmelse med artikel 169, stk. 3, femte afsnit, i forordning (EU, Euratom) nr. 966/2012.
 (7)
 For at sikre at godtgørelsen af disse bevillinger til slutbrugerne står i rimeligt forhold til tilpasningssatsen for finansiel disciplin, bør Kommissionen fastsætte de beløb, der er til rådighed for medlemsstaterne med henblik på godtgørelsen.
 (8)
 For at undgå at medlemsstaterne bliver tvunget til at foretage en yderligere udbetaling i forbindelse med denne godtgørelse, bør denne forordning anvendes fra den 1. december 2016. Som følge heraf er beløbene i denne forordning endelige og gælder med forbehold af anvendelsen af nedsættelserne, jf. artikel 41 i forordning (EU) nr. 1306/2013, andre korrektioner, som der tages højde for i afgørelsen om månedlige betalinger, der vedrører de udgifter, der afholdes af medlemsstaternes betalingsorganer for oktober 2016, jf. artikel 18, stk. 3, i forordning (EU) nr. 1306/2013, samt eventuelle nedsættelser og supplerende betalinger, der gennemføres i overensstemmelse med artikel 18, stk. 4, i samme forordning eller eventuelle afgørelser, der træffes inden for rammerne af regnskabsafslutning.
 (9)
 I overensstemmelse med artikel 169, stk. 3, i forordning (EU, Euratom) nr. 966/2012 kan de bevillinger, der ikke er indgået forpligtelser for, kun fremføres til det følgende regnskabsår. Kommissionen bør derfor fastsætte det tidsrum, hvor medlemsstaternes udgifter er støtteberettigede i forhold til godtgørelsen, jf. artikel 26, stk. 5, i forordning (EU) nr. 1306/2013, idet der tages højde for regnskabsåret for landbruget, som er defineret i artikel 39 i samme forordning.
 (10)
 For at tage højde for det korte tidsrum mellem medlemsstaternes meddelelse af, at EFGL-bevillingerne for 2016 under delt forvaltning for perioden 16. oktober 2015 til 15. oktober 2016 er blevet gennemført, og behovet for at nærværende forordning finder anvendelse fra den 1. december 2016, bør nærværende forordning træde i kraft på dagen for offentliggørelsen i Den Europæiske Unions Tidende —
 VEDTAGET DENNE FORORDNING:
 Artikel 1
 De bevillinger, der fremføres fra regnskabsåret 2016 i overensstemmelse med artikel 169, stk. 3, i forordning (EU, Euratom) nr. 966/2012, og som i overensstemmelse med artikel 26, stk. 5, i forordning (EU) nr. 1306/2013 stilles til rådighed for medlemsstaterne med henblik på godtgørelse til de slutmodtagere, der er genstand for tilpasningssatsen i regnskabsåret 2017, findes i bilaget til nærværende forordning.
 De beløb, der fremføres, er genstand for Kommissionens afgørelse om fremførsel, jf. artikel 169, stk. 3, femte afsnit, i forordning (EU, Euratom) nr. 966/2012.
 Artikel 2
 Medlemsstaterne er kun berettigede til EU-støtte i forbindelse med deres udgifter til godtgørelse af fremførte bevillinger, hvis de pågældende beløb er blevet udbetalt til modtagerne senest den 16. oktober 2017.
 Artikel 3
 Denne forordning træder i kraft på dagen for offentliggørelsen i Den Europæiske Unions Tidende.
 Den anvendes fra den 1. december 2016.
 Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat.
 Udfærdiget i Bruxelles, den 23. november 2016.
 På Kommissionens vegne
 For formanden
 Jerzy PLEWA
 Generaldirektør
 Generaldirektoratet for Landbrug og Udvikling af Landdistrikter
 (1) EUT L 347 af 20.12.2013, s. 549.
 (2) Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU, Euratom) nr. 966/2012 af 25. oktober 2012 om de finansielle regler vedrørende Unionens almindelige budget og om ophævelse af Rådets forordning (EF, Euratom) nr. 1605/2002 (EUT L 298 af 26.10.2012, s. 1).
 (3) Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) nr. 1307/2013 af 17. december 2013 om fastsættelse af regler for direkte betalinger til landbrugere under støtteordninger inden for rammerne af den fælles landsbrugspolitik og om ophævelse af Rådets forordning (EF) nr. 637/2008 og Rådets forordning (EF) nr. 73/2009 (EUT L 347 af 20.12.2013, s. 608).
 (4) Som det fremgår af artikel 8, stk. 2, i forordning (EU) nr. 1307/2013 anvendes der ikke finansiel disciplin i finansieringsåret 2016 i Bulgarien, Kroatien og Rumænien.
 (5) Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) 2015/1146 af 8. juli 2015 om fastsættelse i henhold til forordning (EU) nr. 1306/2013 af tilpasningssatsen for direkte betalinger for kalenderåret 2015 (EUT L 191 af 17.7.2015, s. 6).
 BILAG
 Beløb, der er til rådighed for godtgørelse af fremførte bevillinger
 (beløb i EUR)
 Belgien
 6 414 552
 Tjekkiet
 11 049 216
 Danmark
 10 864 696
 Tyskland
 60 049 657
 Estland
 1 293 797
 Irland
 13 600 170
 Grækenland
 17 254 566
 Spanien
 55 869 779
 Frankrig
 90 755 440
 Italien
 39 147 477
 Cypern
 368 399
 Letland
 1 676 449
 Litauen
 3 462 420
 Luxembourg
 416 787
 Ungarn
 15 068 124
 Μalta
 34 366
 Nederlandene
 8 963 299
 Østrig
 7 080 542
 Polen
 25 435 226
 Portugal
 6 735 448
 Slovenien
 987 364
 Slovakiet
 5 646 824
 Finland
 6 067 712
 Sverige
 7 922 613
 Det Forenede Kongerige
 38 847 027


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 22003D0018
 Απόφαση της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ αριθ. 18/2003, της 31ης Ιανουαρίου 2003, για τροποποίηση του πρωτοκόλλου 31 (συνεργασία σε ειδικούς τομείς εκτός του πλαισίου των τεσσάρων ελευθεριών) της συμφωνίας για τον ΕΟΧ
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 094 της 10/04/2003 σ. 0078 - 0079
 Απόφαση της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧαριθ. 18/2003της 31ης Ιανουαρίου 2003για τροποποίηση του πρωτοκόλλου 31 (συνεργασία σε ειδικούς τομείς εκτός του πλαισίου των τεσσάρων ελευθεριών) της συμφωνίας για τον ΕΟΧΗ ΜΕΙΚΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΕΟΧ,Έχοντας υπόψη:τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο προσαρμογής της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, εφεξής "η συμφωνία", και ιδίως τα άρθρα 86 και 98,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Το πρωτόκολλο 31 της συμφωνίας τροποποιήθηκε από την απόφαση της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ αριθ. 70/1999 της 2 Ιουνίου 1999(1).(2) Κρίνεται σκόπιμο να επεκταθεί η συνεργασία των συμβαλλομένων μερών της συμφωνίας ώστε να περιληφθεί η απόφαση αριθ. 1145/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 2002, περί κοινοτικών μέτρων ενθάρρυνσης στον τομέα της απασχόλησης(2).(3) Επομένως, το πρωτόκολλο 31 της συμφωνίας πρέπει να τροποποιηθεί ώστε να καταστεί δυνατή η επέκταση της εν λόγω συνεργασίας από 1ης Ιανουαρίου 2003,ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:Άρθρο 1Το κείμενο του άρθρου 15 του πρωτοκόλλου 31 της συμφωνίας τροποποιείται ως εξής:1. Το κείμενο της παραγράφου 5 αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:"Από 1ης Ιανουαρίου 1999, τα κράτη ΕΖΕΣ συμμετέχουν στις κοινοτικές δράσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 8 πρώτη περίπτωση και, από 1ης Ιανουαρίου 2003, στις δράσεις που αναφέρονται στη δεύτερη περίπτωση."2. Οι λέξεις "την ακόλουθη πράξη" στην παράγραφο 8 αντικαθίστανται από τις λέξεις "τις ακόλουθες πράξεις".3. Στην παράγραφο 8 προστίθεται η ακόλουθη περίπτωση:"- 32002 D 1145: απόφαση αριθ. 1145/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 2002, περί κοινοτικών μέτρων ενθάρρυνσης στον τομέα της απασχόλησης (ΕΕ L 170 της 29.6.2002, σ. 1)."Άρθρο 2Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την 1η Φεβρουαρίου 2003, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν πραγματοποιηθεί προς τη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧ όλες οι κοινοποιήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 103 παράγραφος 1 της συμφωνίας(3).Η απόφαση εφαρμόζεται από 1ης Ιανουαρίου 2003.Άρθρο 3Η παρούσα απόφαση δημοσιεύεται στο τμήμα ΕΟΧ και στο συμπλήρωμα ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Βρυξέλλες, 31 Ιανουαρίου 2003.Για τη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧΟ ΠρόεδροςP. Westerlund(1) ΕΕ L 284 της 9.11.2000, σ. 57.(2) ΕΕ L 170 της 29.6.2002, σ. 1.(3) Δεν έχουν αναφερθεί συνταγματικές απαιτήσεις.