text:
Širdis () – raumeninis, netaisyklingo kūgio formos, maždaug kumščio dydžio tuščiaviduris vidaus organas, varantis kraują. Du trečdaliai širdies yra kairėje, vienas trečdalis – dešinėje nuo vidurinės krūtinkaulio linijos. Išilgine ašimi širdis pakrypusi įžambiai. Platesnis jos galas, vadinamasis pagrindas (basis), nukreiptas atgal ir į viršų, o smailesnis – viršūnė (apex) – atsukta žemyn, į kairę ir į priekį. Suaugusiojo širdies viršūnė yra ties penktu tarpšonkauliu (vyrams – 1-2 cm žemiau kairiojo spenelio). Širdies padėtis priklauso nuo žmogaus amžiaus (vaiko – aukščiau, senyvo – žemiau) ir kūno sudėjimo (kresno – aukščiau, liekno – žemiau).
 Suaugusio žmogaus širdis yra ~13 cm ilgio, 9 cm ir 7 cm storio; vyro širdis sveria apie 350, moters – apie 300 gramų. Masė priklauso nuo žmogaus amžiaus, fizinio išsivystymo ir veiklos pobūdžio. Žmogaus širdies raumuo ramybės būsenoje vidutiniškai susitraukia apie 72 kartus per minutę.
 Iš širdies pagrindo prasideda 6 stambios kraujagyslės, kuriomis atiteka arba išteka iš širdies kraujas.
 Širdies sandara
 Širdies sienos sluoksniai
 Širdies sieną sudaro trys sluoksniai:
 išorinis serozinis sluoksnis – epikardas (epicardium) – širdiplėvės vidinis lapas, kuris suaugęs su miokardu ir jį dengia. Sudarytas iš skaidulinio jungiamojo audinio plokštelės, kuri yra išklota mezotelio.
 raumenynas – miokardas (myocardium) – raumeninė širdies skilvelių ir prieširdžių sienelė. Tai pats storiausias širdies sluoksnis. Jo storis yra tiesiogiai proporcingas širdies kameroms tenkančiam krūviui. Storiausias yra kairiojo skilvelio sienos miokardas (apie 15 mm), plonesnis – dešiniojo skilvelio (8 mm) ir ploniausias prieširdžių (4 mm).
 vidinis sluoksnis – endokardas (endocardium) – vidinis širdies dangalas, kuris iškloja prieširdžių ir skilvelių vidų, ir visas struktūras, įsikišančias į jų spindį: širdies vožtuvų stygas, speninius raumenis. Endokardą sudaro: endotelis; purus jungiamasis audinys; mioelastinis sluoksnis; poendokardinis sluoksnis.
 Žmogaus širdies kameros
 Žmogaus širdis susideda iš 4 kamerų: dviejų skilvelių ir virš jų – dviejų prieširdžių. Širdies pertvara dalija širdį į kairiąją (arterinę) ir dešiniąją (veninę) puses.
 Dešinysis prieširdis (atrium dextrum) – į jį įteka abi tuščiosios venos, kurios iš viso organizmo atneša veninį kraują.
 Dešinysis skilvelis (ventriculus dexter) – iš jo išeina plautinis kamienas (truncus pulmonalis), kuris nuneša veninį kraują į plaučius. Skilvelio siena 5-10 mm storio, susitraukdamas išstumia kraują į plaučius (mažąjį kraujotakos ratą);
 Kairysis prieširdis (atrium sinistrum) – į jį atsiveria keturios plautinės venos, kuriomis teka deguonimi įsotintas kraujas (arterinis) iš plaučių.
 Kairysis skilvelis (ventriculus sinister) – iš jo išeina aorta, per kurią kraujas pasklinda po visą kūną (į didįjį kraujotakos ratą);
 Žmogaus širdies vožtuvai
 Dešinįjį skilvelį nuo prieširdžio skiria anga (ostium atrioventriculare dextrum), kurios kraštuose tvirtinasi triburis vožtuvas (valva tricuspidalis), kairįjį skilvelį nuo prieširdžio – dviburis (mitralinis) vožtuvas (valva bicuspidalis). Burių konstrukcija neleidžia kraujui tekėti atgaline kryptimi. Tarp skilvelių ir iš jų išeinančių arterijų dar yra pusmėnuliniai vožtuvai. Pusmėnulinį vožtuvą sudaro trys audinio kišenės, o kiekviena kišenė savo forma primena pusmėnulį. Plaučių pusmėnulinis vožtuvas išsidėstęs tarp dešiniojo skilvelio ir plaučių arterijos. Aortos pusmėnulinis vožtuvas yra tarp kairiojo skilvelio ir aortos.
 Širdies vožtuvas yra jungiamojo audinio darinys, kilęs iš embrioninių mezenchimos ataugų, vadinamų širdies vamzdeliais. Vožtuvų lapeliai, uždarantys vožtuvą, yra labai ploni ir lankstūs, tačiau yra atsparūs didelėms apkrovoms. Jie sudaryti iš 3 sluoksnių – pluoštinės,ventrikuliacinės ir akytosios (spongiosa). Šie sluoksniai skiriasi tarpląstelinio užpildo komponentų (kolageno, elastino, proteoglikanų ir kitų molekulių) kiekiu ir sandara. Širdies vožtuvų lapeliuose yra dviejų pagrindinių tipų ląstelių: vožtuvų endotelinės ląstelės, dengiančios vožtuvų lapelių paviršių, ir vožtuvų intersticinės ląstelės, daugiausiai aptinkamos spongiosa sluoksnyje, tačiau randamos ir kituose. Vožtuvų lapeliuose dar yra nedaug lygiųjų bei širdies skersaruožių raumenų ir nervinių ląstelių.
 Širdies kraujagyslės
 Širdį maitina dešinioji ir kairioji vainikinės arterijos (arteria coronaria dextra, arteria coronaria sinistra). Jos atsišakoja nuo aortos pradžios, lyg vainikai apsupa širdies sienas ir išsiraizgo įvairiose širdies struktūrose. Dešinioji vainikinė arterija – leidžiasi tarp plaučių kamieno ir dešiniosios ausytės ir suskyla į smulkesnes šakas, kurios aprūpina krauju dalį dešiniojo prieširdžio ir skilvelio sienų. Kairioji vainikinė arterija – leidžiasi tarp plaučių kamieno ir kairiosios ausytės. Ties vainikine vaga ji suskyla į priekinę tarpskilvelinę ir apsukinę šakas, kurios aprūpina krauju likusią širdies dalį.
 Širdies darbas
 Širdis dirba cikliškai. Kiekvieną ciklą sudaro staigus susitraukimas – sistolė (systole), kuri yra darbo fazė, ir ilgas atsipalaidavimas – diastolė (diastole) – poilsio fazė. Pirma susitraukia prieširdžiai, po to – skilveliai. Diastolės trukmė sąlygoja pulso greitį. Sveika širdis ramybėje susitraukia (plaka) 60-80 k./min, naktį – rečiau; vaiko – visada dažniau. Plakimas greitėja dirbant, karščiuojant, susijaudinus. Per parą širdis sutvinksi apie 100 000 kartų.
 Per sistolę, susitraukiant širdies raumeniui, iš dešiniojo skilvelio veninis kraujas plūsta į plautinį kamieną, o iš kairio arterinis – į aortą. Per diastolę į skilvelius vėl priplūsta kraujo (arterinio iš plaučių ir veninio iš viso organizmo). Per minutę širdis išstumia apie 4-8 litrus kraujo.
 Tinkamą prieširdžių ir skilvelių susitraukimo seką sąlygoja širdies laidžioji sistema, susidedanti iš tam tikrų raumens ląstelių, kurių vienos sukelia, o kitos perduoda nervinį impulsą. jos sudaro mazgus ir pluoštus. Tuščiosios venos sienoje prie angos į dešinį prieširdį yra sinusinis mazgas, dešinio prieširdžio sienoje, prie triburio vožtuvo, – prieširdinis skilvelio mazgas. tarpskilvelinėje pertvaroje – prieširdinis skilvelio pluoštas, kuris dalijasi į kairę ir dešinę atšakas (kojytes) ir išsišakoja skilveliuose.
 Sinusinis mazgas vadinamas širdies ritmo vedliu, nes sukelia susitraukimo impulsą (ramybėje 60-80 k./min), sklindantį prieširdžiuose ir į prieširdinį skilvelio mazgą, o iš jo – prieširdiniu skilvelio pluoštu ir šakomis – skilveliuose. Smulkiausios pluošto šakelės perduoda impulsą gebančioms susitraukti širdies raumenų ląstelėms. Širdies automatija tokia tobula, kad tam tikromis sąlygomis širdis gali ilgai plakti atskirta nuo organizmo. Ši savybė palengvina širdies persodinimą. Sinusinio mazgo ritmui sutrikus (aritmija), širdis plaka lėtesniu prieširdinio skilvelio mazgo (40 k./min) arba prieširdinio skilvelio pluošto (30 k./min) ritmu. Širdis gali plakti ne tik rečiau kaip 60 k./min (bradikardija), bet ir dažniau negu 90 k./min (tachikardija). Širdis plaka tuo dažniau, kuo daugiau organizmui reikia kraujo (jame esančio deguonies) ir kuo mažiau širdis jo išstumia per sistoles.
 Ekstrasistolė
 Jeigu jaudinimas kyla ne Sinusiniame mazge, toks jaudinimo židinys vadinamas ektopiniu, iš kurio kilęs jaudinimas dažniausiai sukelia ekstrasistoles. Ekstrasistolė – tai papildomas širdies susitraukimas, sukeltas ne Sinusiniame mazge susidariuso veikimo potencialo. Po ekstrasistolės visada seka ilgesnė diastolė – kompensacinė pauzė. Kai iš Sinusinio mazgo atsklinda kitas impulsas, širdis jau būna absoliučiame refrakteriniame periode, nes jau būna įvykusi ekstrasistolė, todėl ji nereaguoja į iš Sinusinio mazgo atplitusį jaudinimą ir širdies susitraukimas neįvyksta.
 Širdies darbas vertinamas pagal išstumiamo kraujo kiekį: per sistolę – sistoliniu kraujo tūriu (apie 70 ml), per minutę – minutiniu kraujo tūriu (apie 5 l). Paprastai širdis išstumia kraują 120 mmHg spaudimu.
 Širdies dėsnis (Franko-Starligo dėsnis)
 Širdis gali pati, t. y. be nervinių ar humoralinių veiksnių, reguliuoti savo susitraukimo jėgą.
 Heterometrinis mechanizmas: Kuo daugiau kraujo diastolės metu priteka į širdį, tai tuo stipriau širdis susitraukia sistolės metu.
 Homeometrinis mechanizmas. Suplūdęs kraujas dirgina po endokardu esančius intramuralinius ganglijus, tuomet skatinamas kalcio jonų išmetimas iš sarkoplazminio tinklo saugyklų.
 Širdies endokrininė funkcija
 Prieširdžių miokarde yra granulių, kurios gamina hormoną – prieširdžių natriurezinį peptidą. Didėjant prieširdžiuose kraujo ir natrio kiekiui bei hidrostatiniam spaudimui, juose dirginami tempimo bei Na+ jonams jautrūs receptoriai ir intensyviau išsiskiria natriurezinis peptidas, kuris didina natrio ir vandens ekskreciją inkstuose.
 Širdies ligos
 Krūtinės angina (stenokardija) – trumpalaikis krūtinės skausmas, dėl sumažėjusio širdies raumens (miokardo) aprūpinimo krauju sutrikimo (miokardo deguonies poreikis didesnis nei atnešama su krauju). Kitaip sakant, skausmas krūtinėje atsiranda tuomet, kai širdies raumuo gauna nepakankamai deguonies. Tai yra tipiškas koronarinės širdies ligos, t. y., pažeistų, susiaurėjusių širdies arterijų ligos, požymis.
 Nestabilioji krūtinės angina – ūminis sindromas, kurio metu širdies raumuo nepakankamai aprūpinamas krauju (miokardo išemija). Šis sindromas yra daug pavojingesnis nei stabilioji krūtinės angina, nes yra nenuspėjamas, kintantis ir gali baigtis miokardo infarktu ir mirtimi.
 Aortos stenozė – širdies yda, kurios metu susiaurėja aortos anga. Tai dažna širdies yda, pasireiškianti dažniausiai dėl aterosklerozės (pagyvenusiems žmonėms). Rečiau gali būti įgimta aortos vožtuvų stenozė.
 Prieširdžių virpėjimas – širdies ritmo sutrikimas, viena dažniausių širdies patologijų. Prieširdžių virpėjimu dažniau serga vidutinio ir vyresnio amžiaus, o dažniausiai – senyvo amžiaus žmonės. Tai būsena, kai nėra normalaus prieširdžių susitraukimo, jų veikla būna chaotiška.
 Širdies permušimai – priešlaikinis širdies susitraukimas. Širdies permušimai, arba ekstrasistolės – tai dažniausiai pasitaikanti širdies aritmija (neritmiškumas).
 Širdies nepakankamumas (ŠN) – patologinė būklė, sindromas, kai širdies skilveliai nebesugeba išstumti kraujo į mažąjį ar didįjį kraujotakos ratus. Tai labai dažna patologija, ja serga apie dešimtadalis vyresnio amžiaus žmonių. Klasifikuojamas įvairiai – ūminis ir lėtinis, kairiojo, dešiniojo ir abiejų skilvelių, sistolinį ir diastolinį.Miokardo infarktas – negrįžtamas širdies raumens ląstelių pažeidimas, širdies smūgis, kurį sukelia užsitęsusi išemija (nutrūkęs aprūpinimas krauju ir deguonimi). Tai viena dažniausių mirties priežasčių. Pastaruoju metu miokardo infarktu suserga vis daugiau jaunų žmonių – daugėja pacientų vos perkopusių 30 metų.
 Išeminė širdies liga – širdies raumens funkcijos sutrikimas, atsiradęs dėl sumažėjusio aprūpinimo krauju. Gali būti ūminė ir lėtinė. Terminas „išeminė širdies liga“ apima grupę skirtingų, bet dėl tos pačios priežasties (sumažėjusio aprūpinimo arteriniu krauju) atsiradusių širdies būklių. Dažniausiai liga būna lėtinė, bet gali būti ir ūminė. IŠL dažniausiai serga vidutinio ir vyresnio amžiaus žmonės.
 Miokarditas – širdies raumens uždegimas. Sukelia įvairūs veiksniai.
 Aterosklerozė – svarbiausia ne tik koronarinės širdies ligos, bet ir galvos smegenų, kojų ir kitų organų susirgimų priežastis. Tai nepastebimai besivystantis arterijų standėjimo bei siaurėjimo procesas. Aterosklerozė prasideda anksti, dar paauglystėje, riebaliniais ruoželiais, vėliau progresuoja iki plokštelių, kurios jau randamos jaunyvame amžiuje, kol pasiekia kulminaciją – trombozinę okliuziją – ir sukelia koronarinius įvykius vidutinio ir vyresnio amžiaus žmonėms.
 Širdies ydos
 Prieširdžių pertvaros defektas (PPD)- patologinė anga prieširdžių pertvaroje, kuri susiformuoja 4-5 nėštumo savaitę. Defektas būna centrinėje, viršutinėje arba apatinėje pertvaros dalyje. PPD gali būti atskira širdies yda arba nustatoma kartu su kitomis ydomis. Dažnai PPD vadinama atvira ovalioji anga, kuri yra normali vaisiaus prieširdžių jungtis, reikalinga kraujotakai iki gimimo. Vaisiui gimus ovalioji anga dažniausiai užsidaro pirmaisiais gyvenimo mėnesiais, tačiau kartais išlieka atvira ilgesnį laiką.
 Skilvelių pertvaros defektas (SPD)- patologinė anga skilvelių pertvaroje, dėl kurios atsiranda jungtis tarp kairiojo ir dešiniojo skilvelių. Tai viena didžiausių įgimtų širdies ydų. Defektas pertvaroje susiformuoja 4-8 nėštumo savaitę.
 Atrioventrikulinės pertvaros defektas (AVK)- širdies yda, kuriai būdingi prieširdžių pertvaros bei skilvelių pertvaros defektai ir atrioventrikulinių vožtuvų burių deformacijos. Ši yda sudaro 2-3 procentus visų širdies ydų. Apie 30-60 procentų būna esant Dauno sindromui. Būna ir berniukams, ir mergaitėms.
 Atviras arterinis latakas (AAL)- likusi funkcionuojanti jungtis tarp aortos ir plautinio kamieno. Dar vadinamas Botalo lataku. Nėštumo laikotarpiu šis latakas yra būtinas vaisiaus kraujotakai. Tačiau po gimimo pakitus kraujotakai arterinis latakas užsidaro per pirmąsias 10-18 valandų ir virsta arteriniu raiščiu.
 Aortos koarktacija (AoKo)- tai patologinis aortos nusileidžiančiosios dalies susiaurėjimas. Ši yda sudaro 5-8 procentus visų įgimtų širdies ydų. Berniukai serga dažniau nei mergaitės. Yda gali būti atskirai viena, bet gana dažnai ji būna kartu su kitomis širdies ydomis.
 Aortos angos stenozė (AoS)- tai įgimtas aortos angos susiaurėjimas, trukdantis kraujui ištekėti iš kairiojo skilvelio į aortą. Dažniausiai susiaurėjimas susidaro dėl netinkamai išsivysčiusių aortos vožtuvo burių.
 Plautinio kamieno stenozė ( plautinės arterijos stenozė PAS)- plautinio kamieno susiaurėjimas, neleidžiantis kraujui nutekėti iš dešiniojo skilvelio į plaučių arterijas.
 Plaučių arterijos vožtuvo stenozė (PAVS)- plaučių arterijos vožtuvo angos susiaurėjimas dėl netaisyklingai susiformavusio vožtuvo. Yda gali būti izoliuota, taip pat dažnai ji būna su kitomis širdies ydomis ar organų formavimosi ydomis.
 Falo tetrada- sudėtinga širdies yda, kurią sudaro 4 komponentai: plautinio kamieno susiaurėjimas, skilvelių pertvaros defektas, aortos žiočių atsivėrimas dešiniau ir dešiniojo skilvelio hipertrofija. Tai pati dažniausia cianotinė širdies yda, taip vadinama todėl, kad, neišsivysčius pertvarai tarp kraujo cirkuliacijos ratų, deguonies neprisotintas kraujas patenka į sisteminę kraujotaką, dėl to vaikų veidas, lūpos ir visa kūno oda būna melsvo atspalvio.
 Stambiųjų kraujagyslių transpozicija- yda, kuriai esant stambiosios kraujagyslės yra pasikeitusios vietomis, t. y. aorta prasideda dešiniajame skilvelyje, o plautinis kamienas prasideda kairiajame. Dažniausiai yda būna izoliuota, nesusijusi su genų ar chromosomų patologija.
 Anomalus plaučių venų drenažas- yda, kuriai esant dalis arba visos keturios plaučių venos atsiveria netaisyklingai. Normaliai keturios plaučių venos įteka į kairįjį prieširdį ir atneša deguonies prisotinto kraujo, kuris vėliau išstumiamas į kairįjį skilvelį ir į aortą. Esant šiai ydai plaučių venos įteka ne į kairįjį, bet į dešinįjį prieširdį, viršutinę ir apatinę tuščiąsias venas ar į vartų veną.
 Kairiosios širdies hipoplazijos sindromas- ypač sunki įgimta širdies yda, kurią sudaro neišsivystęs kairysis skilvelis, siaura kylančioji aorta, susiaurėjusi nusileidžiančioji aorta, nefunkcionuojantys mitralinis ir aortos vožtuvai, gali būti nutrūkęs aortos lankas.
 Ebsteino anomalija- yda, kuriai būdingas netaisyklingas triburio vožtuvo burių prisitvirtinimas. Esant šiai ydai triburis vožtuvas yra žemiau, prie dešiniojo skilvelio sienelės ir sumažina jo ertmę.
 Širdies veiklos tyrimas
 Širdies darbas tiriamas įvairiais metodais. Populiariausias yra širdies tonų išklausymas – auskultacija stetoskopu arba fonendoskopu. Širdies tonai yra susiję su vožtuvų funkcija, kurių paskirtis cirkuliuojančiam kraujui suteikti kryptį. Širdies garsas, girdimas sistolės metu, vadinamas sistoliniu tonu (I tonas), o diastolės metu – diastoliniu tonu (II tonas). Esant pažeistiems vožtuvams arba susiaurėjusioms angoms, girdimi ūžesiai. Širdies tonai grafiškai užrašomi fonokardiografu. Širdies mechaninė veikla tiriama balistokardiografu.
 Didžiausią informaciją apie širdies (raumens) funkcines savybes suteikia metodai, registruojantys širdies biopotencialus. Širdies veiklos metu jie užrašomi elektrokardiografu. Elektrokardiograma- (EKG) gaunama registruojant širdyje plintančius elektrinius potencialus. Aktyvūs elektrodai tvirtinami ant abiejų rankų ir ant kairiosios kojos, o neutralus – ant dešinės kojos.
 EKG registruojami trys teigiami (P, R, T) ir du (Q, S) neigiami danteliai. P dantelis rodo elektrinio impulso atsiradimą sinusiniame mazge ir jo plitimą prieširdžiuose, R dantelis registruoja skilvelių sudirginimą, T dantelis – skilvelių miokardo ląstelių repoliarizaciją (atsipalaidavimą). Registruojamas PQ intervalas rodo laiką, per kurį sujaudinimas iš sinusinio mazgo išplinta į prieširdžius ir pasiekia atrioventrikulinį mazgą. Normaliai tai užtrunka iki 0,2 s. QRS kompleksas atitinka skilvelių sudirginimą (susitraukimą) ir trunka iki 0,1 s. ST intervalas registruoja miokardo baigiamąją repoliarizaciją ir tai trunka 0,3 s, T-P intervalas yra diastolės laikas.
 Širdies veiklos reguliacija
 Širdies darbą reguliuoja neurohumoralinė sistema, taip pat intrakardiniai reguliacijos mechanizmai.
 Nervinė širdies veiklos reguliacija skatina arba slopina širdies susitraukimų dažnį ir jėga. Tai reguliuoja vegetacinė nervų sistema. Simpatiniai nervai (nervas), išskirdami adrenaliną per beta-adrenoreceptorius, greitina širdies susitraukimų dažnį, jėgą, taip pat didina miokardo dirglumą ir laidumą. Adrenalinas greitina depoliarizacija ir Ca jonų transportą į miokardo lasteles (ląstelė). Simpatinės nervų sistemos aktyvumas didėja stresų metu, sunkiai dirbant.
 Parasimpatinė inervacija veikia per acetilcholina, kuris didina K jonų išėjimą iš ląstelės ir susidariusi hiperpoliarizacija slopina širdies veiklą – veikia neigiamai chrono- ir inotropiškai. Dėl to širdies susitraukimų dažnis ir jėga bei dirglumas ir laidumas sumažėja.
 Humoralinę širdies veiklos reguliaciją atlieka adrenalinas, kuris per beta adrenoreceptorius skatina širdies ritmą. Taip pat širdies darbą skatina hormonai tiroksinas, gliukagonas ir kt. Acetilcholinas, sukeldamas hiperpoliarizaciją, širdies darbą slopina.
 Veikiant širdies intrakardiniams mechanizmams, širdis gali pati reguliuoti savo darbą. Kai didėja pritekamo kraujo kiekis į skilvelius, labiau išsitempia miokardo skaidulos, daugiau susidaro skersinių tiltelių ir raumuo stipriau susitraukia. Tai vadinamoji savaiminė heterometrinė reguliacija, Didėjant Ca jonų kiekiui miokarde, didėja raumens susitraukimo jėga. Tai homeometrinė širdies veiklos reguliacija.
 Šaltiniai
 Nuorodos
 Širdies darbo animacija


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 28.5.2005
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 C 132/7
 ARRÊT DE LA COUR
 (grande chambre)
 du 15 mars 2005
 dans l'affaire C-160/03: Royaume d'Espagne contre Eurojust (1)
 (Recours en annulation fondé sur l'article 230 CE - Recours introduit par un État membre, dirigé contre des appels à candidatures émis par Eurojust pour des postes d'agents temporaires - Incompétence de la Cour - Irrecevabilité)
 (2005/C 132/12)
 Langue de procédure: l'espagnol
 Dans l'affaire C-160/03, ayant pour objet un recours en annulation au titre de l'article 230 CE, introduit le 8 avril 2003, Royaume d'Espagne, (agent: Mme L. Fraguas Gadea) soutenu par: République de Finlande, (agent: Mme T. Pynnä) contre Eurojust, (avovats: Me J. Rivas de Andrés et M. D. O'Keeffe) la Cour (grande chambre), composée de M. V. Skouris, président, MM. P. Jann, C. W. A. Timmermans, A. Rosas (rapporteur) et A. Borg Barthet, présidents de chambre, M. R. Schintgen, Mme N. Colneric, MM. S. von Bahr, J. N. Cunha Rodrigues, E. Juhász, G. Arestis, M. Ilešič et J. Malenovský, juges, avocat général: M. M. Poiares Maduro, greffier: M. H. von Holstein, greffier adjoint, a rendu le 15 mars 2005 un arrêt dont le dispositif est le suivant:
 1.
 Le recours est irrecevable.
 2.
 Le Royaume d'Espagne est condamné aux dépens.
 3.
 La République de Finlande supporte ses propres dépens.
 (1) JO C 146 du 21.06.2003.


type: other

text:
insolvenční návrh | DELETE s.r.o. x Erste Leasing,a.s.
 Společnost S MORAVA Leasing reagovala na podanou žalobu společnosti DELETE na neplatnost výpovědi a určení vlastnictví předmětu leasingu podáním zkresleného insolvenčního návrhu. A to bez jakéhokoliv upozornění, výzvy k úhradě, žalobě ... U úvěrové smlouvy č. 1110900180, jak bylo uvedeno v bodě 1., nájemce na základě opakovaných příslibů očekával dodržení učiněného příslibu zpětvzetí výpovědi. Leasingové smlouvy 1070500007 a 1070600016 byly vzhledem k absenci upomínky vypovězeny neoprávněně. V každém případě ale byly zkresleny údaje v částkách po splatnosti, jednak byly zahrnuty částky, jejichž splatnost byla dle splátkových kalendářů až 28.3.2011, tedy po dni doručení výpovědí, a to ve výši rovných 300.000 Kč, pronajímatel do insolvenčního návrhu nezahrnul aktiva nájemce ve výši 1.382.875 Kč za zálohy složené na budoucí odkup pozemku. Hlavně ale u leasingových smluv nebyla vůbec zahrnuta hodnota areálu, který se 6 let splácel a který je aktivem na straně nájemce. Jsme přesvědčeni, že prvně mělo dojít k vzájemnému vypořádání leasingových vztahů po prodeji předmětu leasingu, tedy areálu Dels v hodnotě několika desítek milionů korun. Až po tomto aktu by se zjistilo, zda vůbec existuje nějaká pohledávky pronajímatele za nájemcem.
 Důkazem zcela zkresleného insolvenčního návrhu je původní návrh podaný společností S MORAVA Leasing, resp. vyčíslení podaného návrhu:
 Při celkovém shrnutí pronajímatel vynaložil zaokrouhleně 43,4 mil Kč, nájemce zaplatil včetně pokut a DPH 27,3 mil Kč (dle znaleckého posudku ing.Průdka uveřejněného v ins řízení KSBR 27 INS 6965/2011 dne 24.10.2012, strana 16) a do aktiv nájemce náleží i prodaný areál za 36 mil Kč, přičemž v době podání insolvenčního návrhu nebyla tato hodnota známa a údajně pronajímatel použil jakousi zůstatkovou cenu, o které nebyla v insolvenčním návrhu ani zmínka (viz vyjádření pronajímatele ze dne 10.8.2012 uveřejněné v ins řízení KSBR 27 INS 6965/2011, strana 15). Přesto podal pronajímatel návrh na insolvenci v nepochopitelné výši 74,2 mil Kč.
 O neexistenci pohledávky a nesmyslnosti insolvenčního návrhu svědčí i skutečnost, že v souvislosti s prodejem areálu Dels společnosti Duarte Business, a.s. byla prokuristou a finančním ředitelem pronajímatele Ing.Alešem Cejpkem oslovena dne 30.4.2012 společnost DELETE s.r.o. s návrhem na řešení situace. Již dříve dohodnuta prodejní cena areálu ve výši 36 mil Kč bude snížena na 30 mil Kč, a za 6 mil Kč prodá S MORAVA Leasing,a.s. kupujícímu, společnosti Duarte Business, a.s. i veškeré pohledávka za společností DELETE s.r.o. Jinými slovy uhradí kupující stále 36 mil Kč, ale navíc dostane k areálu i pohledávky za společností DELETE s.r.o. ZDARMA. Předpokládá to „pouze“, že společnost DELETE s.r.o. uzná svoje závazky ke společnosti S MORAVA Leasing,a.s. Ačkoliv by společnost S MORAVA Leasing, a.s. nezískala z údajných pohledávek ani korunu, zbavila by se elegantně neoprávněně podaného insolvenčního návrhu. Pohledávku by vlastnila již společnost kupující areál, ale hlavně společnost DELETE s.r.o. by uznáním závazku dodatečně legalizovala oprávněnost podaného insolvenčního návrhu a znemožnila tím vymáhání veškerých nároků společnosti DELETE s.r.o. za neoprávněně podaný insolvenční návrh. Větší důkaz neexistence pohledávky (těžko by někdo prodával skutečnou pohledávku vyčíslenou v dané chvíli na 16 mil Kč za 0,- Kč) asi neexistuje, stejně tak snaha o dodatečné uznání závazku svědčí o pokusu vyřešit problém s insolvenčním návrhem, který byl díky neexistenci pohledávek podaný neoprávněně. Zbývá jenom doplnit, že na schůzce dne 30.4.2012 se strany dohodly, že návrh Ing. Procházka sesumarizuje a pošle Ing. Cejpkovi e-mailem. Následujícího dne byl e-mail odeslán a dne 2.5.2012 doručen Ing. Cejpkovi. Z textu již bylo zřejmé, že je uznání závazku pro DELETE s.r.o. neakceptovatelné, navíc i z důvodu financování koupě areálu by byla dohoda pro kupujícího neřešitelná. Výše uvedené sepsal a osvědčil notář ve formě notářského zápisu dne 17.5.2013.
 Dne 27.5.2013 odeslala společnost DELETE s.r.o. na insolvenční rejstřík přípis s názvem Vyjádření dlužníka k insolvenčnímu návrhu věřitele a) společnosti S MORAVA Leasing, a.s. Zveřejněn byl dne 31.5.2013 v oddíle A, pod číslem 114. Podání je níže uvedeného doslovného znění:
 Dlužník si dovolí sesumarizovat podaný insolvenční návrh „věřitele“, společnosti S MORAVA Leasing, a.s. Věřitel podal insolvenční návrh dne 22.4.2011, tedy sotva tři měsíce po zesplatnění obchodního úvěru č. 1110900180 (zesplatněn ke dni 5.1.2011) a ani ne měsíc od vypovězení leasingových smluv č. 1070500007 a 1070600016 (výpověď ke dni doručení, k 25.3.2011).
 Insolvenční návrh byl podán, aniž by byly využity veškeré nástroje právního státu, jak je uvedeno i v IZ § 3, (1), c). Tedy věřitel neuplatňoval nárok žádným způsobem, jako je soudní žaloba či exekuce.
 Insolvenční návrh byl podán jako jednověřitelský, kdy se navrhovatel ani nenamáhal shánět další věřitele (kteří v dané době v obchodní sféře ani neexistovali), ale zneužil předložené účetní výkazy dlužníka, které mu dlužník v dobré víře předkládal (v příloze žádost prokuristy věřitele Ing.Balíka ze dne 18.3.2011 a odpověď se zasláním požadovaných podkladů jednatele věřitele Ing.Procházky ze dne 21.3.2011). A ze kterých bylo patrné, že je dlužník v prodlení vůči státní instituci. Což považujeme za velice nemorální krok.
 Insolvenční návrh byl podán ve chvíli, kdy dlužník, obávající se odnětí a zpeněžení areálu, do kterého vložil ve formě leasingových splátek i vlastních investic nemalé prostředky, podal žalobu na neplatnost výpovědi leasingových smluv a určení vlastnictví k nemovitostem u Krajského soudu v Brně. Cílem dlužníka bylo ošetřit svoje investice před možnými nekalými kroky věřitele, které věřitel již aplikoval v jiných případech (případ Pavel Kubeša, více na http://www.ersteleasing-delete.cz/dalsi-pripady/).
 Insolvenční návrh byl podán předčasně, jelikož nebyl ještě zpeněžen předmět leasingu, areál v hodnotě několika desítek milionů korun. Až po zpeněžení předmětu leasingu za 36 mil Kč věřitel přiznal dlužníkovi právo na vypořádání, kdy na straně aktiv dlužníka je i částka za zpeněžení předmětu leasingu. Pokud se jedná o leasingové smlouvy, dle ustálených judikátů zmiňovaných i věřitelem (např. NS 23 Cdo 3653-2009, NS Cpjn 204-2007) a i dle vyjádření věřitele ze dne 10.8.2012 je finanční leasing de facto jiná forma úvěru, tedy předmět leasingu je v dané chvíli zástavou nájemce za poskytnuté prostředky od pronajímatele. A tedy není pronajímatel dle judikátu VSPH 278/2010-A-29 aktivně legitimován k podání insolvenčního návrhu dokud nedojde k zpeněžení zástavy. Obdobná situace je i u úvěru, který byl dle dokumentu „Ručení a smlouva o dalším způsobu zajištění závazku“ (v příloze) zajištěn ručením areálem, kdy do doby doplacení celého úvěru včetně příslušenství nedojde ze strany pronajímatele k převodu vlastnictví na nájemce. Smlouva o ručení vlastně přiřazuje zástavu pro leasingové smlouvy i pro zajištění úvěru.
 Insolvenční návrh byl podán s pominutými prokazatelnými pohledávkami dlužníka (nebyla odečtena záloha na budoucí koupi pozemku ve výši 1,4 mil Kč). Naopak byla zahrnuta leasingová splátka ve výši 300 tis Kč splatná 28.3.2011, která vzhledem k doručení výpovědi dne 25.3.2011 (den doručení výpovědi je dnem ukončení leasingových smluv) neměla být zahrnuta do pohledávek po splatnosti.
 Insolvenční návrh byl podán na zcela vymyšlené částky, jak je zřejmé z přihlášených pohledávek, tak ze znaleckého posudku Ing.Průdka ze dne 10.10.2012. Věřitel přihlásil pohledávky včetně podmíněných zcela v nepochopitelné výši 74,2 mil Kč (jak je zřejmé z původně přihlášené pohledávky), přičemž do předmětu leasingu vynaložil 43,4 mil Kč a dlužník mu na leasingových splátkách uhradil celkem už 27,3 mil Kč včetně DPH a pokut (což věřitel přiznává i ve svých vyjádřeních). Pokud by věřitel od začátku přiznal předpokládaná aktiva z prodeje areálu v ceně několika desítek milionů korun například ze znaleckého posudku, bylo by zřejmé, že dlužník bude mít po prodeji areálu za věřitelem nemalou pohledávku. Jak je ale vidět z podaného návrhu na insolvenci, věřitel si sečetl svoje aktiva až do konce leasingového vztahu a přidal i některé další duplicitní pohledávky (například pohledávka na vyklizení a pohledávka ze ztráty z prodeje u smlouvy 10705000007, tedy hned dvakrát částka 21.290.348,61 Kč; obdobně u leasingové smlouvy 1070600016). Ale s aktívy nájemce za prodej areálu nepočítal, jak je zřejmé z přihlášených pohledávek (více na http://www.ersteleasing-delete.cz/insolvencni-navrh/). Jinými slovy chtěl doplatit celou vynaloženou částku včetně zisku, mít tedy zaplacený celý areál včetně zisku, ale areál si ponechat či jej prodat a tedy jeho zpeněžení realizovat podruhé a ještě se ziskem za půjčené finanční prostředky (tedy které po období od prodeje areálu již ani neposkytoval). Stejně tak to proběhlo i v jiných případech (např. v případě pana Pavla Kubeši z Bruntálu http://www.ersteleasing-delete.cz/dalsi-pripady/pavel-kubesa-bruntal-x-s-morava-leasing-a-s).
 Pohledávky z úvěrové smlouvy č. 1110900180, která byla vypovězena dne 5.1.2011, byly přihlášeny jako po splatnosti, ačkoliv věřitel vlastním návrhem ze dne 24.1.2011 jako oferent přislíbil za jasně daných podmínek (úhrada částky 250 tis Kč do 31.1.2011), které akceptant bez pochyb splnil, že „vezme zpět svoji výpověď a bude obratem jednat o dalších splátkách“. Ačkoliv tento příslib svými dalšími emaily prokurista a ředitel správy Ing. Balík potvrdil v rámci vyčíslení aktuálních závazků (email ze dne 21.2.2011 a 1.3.2011), věřitel jej nedodržel. Přitom judikáty, zejména judikát I.ÚS 49/08-1 i 20 Cdo 2352/99 potvrzují, že splněním podmínky ze strany akceptanta je oferent povinen svůj příslib dodržet . Navíc princip, kdy věřitel stáhl svoji výpověď a prakticky ji zlikvidoval, jak kdyby nikdy neexistovala, byl u věřitele poměrně běžný i u jiných nájemců. Například u nájemce pana Pavla Kubeši z Bruntálu u leasingové smlouvy č.1070500022 věřitel doručil nájemci dvě výpovědi jedné smlouvy s odstupem devíti měsíců (11.5.2009 a 23.2.2010 – přílohy). Více na http://www.ersteleasing-delete.cz/dalsi-pripady/.
 U leasingových smluv je poměrně zásadní i skutečnost, která má významný vliv na insolvenční návrh, a to že věřitel podal výpovědi leasingových smluv v rozporu s Všeobecnými obchodními podmínkami, kde v bodě 8.4.1. je uvedeno, že pronajímatel je oprávněn po upomínce vypovědět LS. Přičemž upomínka s hrozbou výpovědi jakožto důležitý atribut nebyla nikdy ze strany věřitele učiněna. Výpovědi leasingových smluv jsou tudíž neplatné a v rámci této skutečnosti podal dlužník na věřitele žaloby u příslušných soudů s vyčíslením způsobených škod.
 Že se jednalo o dočasný majetek věřitele, kterým si jistil svůj poskytnutý úvěr (viz ustálená judikatura) a tedy mělo po jeho prodeji dojít k vypořádání ve prospěch nájemce je i fakt, že tento majetek vede věřitel ve výkazu členění majetku ne ve svém majetku, ale v majetku leasingovém (více výroční zpráva za rok 2010 zveřejněná v Obchodním rejstříku), tedy počítá s jeho „dočasností“.
 Závěrečným důkazem o neexistenci pohledávky od samého počátku a nesmyslnosti insolvenčního návrhu je i nabídka prokuristy věřitele Ing.Cejpka dlužníkovi při řešení prodeje areálu Dels učiněná dne 30.4.2013, že kupujícímu areál, společnosti Duarte Business, a.s. ke kupní ceně areálu ve výši 36 mil Kč prodávající „přidá“ i pohledávky za dlužníkem v té chvíli v hodnotě 16 mil Kč za 0 Kč, tedy zdarma (viz osvědčení notářským zápisem; http://www.ersteleasing-delete.cz/insolvencni-navrh/). Jen to předpokládá, že dlužník uzná svoje závazky, čímž by si věřitel zajistil legalizaci podaného návrhu na insolvenci. Je jiný a lepší důkaz, že žádná pohledávka věřitele za dlužníkem neexistovala a neexistuje?
 Výše uvedené v dané chvíli již není až tolik podstatné a svědčí to jen o tom, že z mnoha důvodů byl insolvenční návrh podán neoprávněně. Po provedení závěrečného vyúčtování nájemcem, započtení vzájemných pohledávek doručené věřiteli dne 7.2.2013 a i na základě znaleckého posudku Ing.Pavla Průdka ze dne 10.10.2012 je prokázané, že naopak dlužník má za věřitelem nemalé pohledávky a tedy i zamítnutí insolvenčního návrhu Krajským soudem v Brně dne 27.8.2012 bylo správné a jediné možné rozhodnutí.
 Ing.Radek Procházka Jednatel společnosti DELETE s.r.o.
 Dne 20.8.2012 insolvenční soud návrh Erste Leasing na úpadek DELETE zamítnul. Hlavním důvodem je názor soudu, že „...pokud se do té doby jevilo, že navrhovatel má vůči dlužníkovi pohledávku alespoň, situace se obrátila v tom smyslu, že bylo možné důvodně předpokládat, že je to dlužník, kdo má pohledávku vůči navrhovateli“.
 Odvolání a zrušení rozhodnutí Krajského soudu Vrchním soudem v Olomouci
 Proti zamítnutí insolvenčního návrhu se odvolal navrhovatel, kterému Vrchní soud vyhověl. Důvody zrušení byly formální chyby Krajského soudu a přikázal soudkyni JUDr.Hrstkové se zabývat provedeným zápočtemze dne 7.2.2013.
 Následně soudkyně nařídila nové jednání na den 28.5.2013..
 Přistoupení České spořitelny, a.s. jako dalšího navrhovatele
 Dnes 5.4.2013 přistoupila do vedeného insolvenčního řízení společnost Česká spořitelna, a.s. (dále Česká spořitelna) s cílem pomoci svojí dceřiné společnosti, která již jednou byla se svými nároky insolvenčním soudem zamítnuta. Přihlásila pohledávku z titulu směnečného rukojemství za společností Keto, sro. Jsme přesvědčeni, že cílem nového navrhovatele České spořitelny až po dvou letech vedení insolvenčního řízení je jednoznačně pomoci Erste Leasing.
 Nejen že už v přihlášce „opomněl“ navrhovatel zmínit, že se jedná o směnku zajišťovací, ale DELETE má jakožto ručitel právo na námitku neoprávněného vyplnění blankosměnky i kauzální námitky. Směnečné rukojemství nebylo uzavřeno v souladu s obchodním zákoníkem § 196a, bylo uzavřeno značně nestandardně pod nátlakem a v době klesající úvěrové angažovanosti dlužníka – společnosti Keto, sro. Navíc závazek byl již přihlášen do insolvenčního řízení společnosti Keto, s.r.o. jako pohledávka zajištěná zástavním právem k nemovitosti a zástavami pohledávek. Tato pohledávka byla správkyní 100% uznána s právem přednostního uspokojení ze zastavených pohledávek a ze zpeněžení zastavené nemovitosti v Třebíči. DELETE podalo dne 10.7.2013 k Městskému soudu v Praze žalobu o neplatnost směnečného rukojemství. O nestandardním uzavřením rukojemství, které bylo uzavřeno až po skoro pěti letech od uzavření úvěrové smlouvy společností Keto, sro a v době již výrazně klesající angažovanosti dlužníka svědčí jak notářský zápis, tak i čestné prohlášení Ing.Jančoviče, toho času externího makléře řešící úvěry u České spořitelny.
 Přistoupení České spořitelny se spornou směnkou by při standardně vedeném insolvenčním řízení bylo pro DELETE řešitelné vzhledem k výše uvedeným důvodům. Co ale nebylo a ani nemohlo být řešitelné byly další kroky soudkyně JUDr. Hrstkové, která od vstupu České spořitelny vystupovala zcela jednostranně a podjatě ve prospěch nového navrhovatele a její dceřiné společnosti Erste Leasing. Soudkyně jednak ignorovala nařízení Vrchního soudu k prověření zápočtu Erste Leasing, ale jednoznačně prohlásila i přes protesty právního zástupce DELETE, že směnka je pro ni „svatá“ a nepřipouští proti ní žádné námitky. A to dokonce i ve chvíli, kdy zmíněna směnka nebyla vůbec předložena. A i samotná komunikace mezi právním zástupcem České spořitelny JUDr. Jestřábem a soudkyní JUDr. Hrstkovou byla až neobvykle přátelská. Na jednání dne 28.5.2013 byl přítomen jako veřejnost JUDr. Topolář, který písemně potvrdil nejen nepředložení směnky, ale i tendenčně vedené jednání ve prospěch navrhovatelů. Až dodatečně jsme zjistili pravděpodobné důvody jednostranného vedení insolvenčního řízení ze strany soudkyně. Českou spořitelnu zastupuje společná advokátní kancelář JUDr. Jiří Jestřáb & JUDr. Richard Tomanek, kdy současný advokát JUDr. Tomanek byl dříve nejen kolegou soudkyně JUDr. Hrstkové na insolvenčním soudu, ale zároveň dle informací z několika nezávislých zdrojů měl se soudkyní před několika lety intimní poměr.
 Na základě výše uvedeného bylo zřejmé, že úpadek bude soudkyní prohlášen „za každou cenu“. Insolvenční zákon ji dává velké pravomoci sama rozhodnout, zda a které pohledávky osvědčí. Zároveň jak již upozornila soudkyně na jednání 28.5.2013, odvolací soud již nebude zkoumat pohledávky navrhovatele, ale jen zda existují alespoň dva věřitelé s pohledávkami delšími ne 3 měsíce po splatnosti (§ 141 Insolvenčního zákona).
 Na jednání dne 1.10.2013 prohlásila soudkyně úpadek osvědčením nejen směnky České spořitelny, ale i pohledávek Erste Leasing. Byl prohlášen konkurs a byl jmenován správcem konkursní podstaty JUDr. Miroslav Kyprý.
 Správce konkursní podstaty JUDr. Kyprý při zveřejnění seznamu pohledávek na insolvenčním rejstříku popřel nejen pohledávku Erste Leasing z důvodu neexistence pohledávky, resp. dle jeho vlastního výpočtu má Delete za Erste Leasing pohledávku v řádu necelých 8 mil. Kč. Ale popřel i pohledávku České spořitelny co do pořadí a výše právě z důvodu, že je přihlášena jako zajištěná pohledávka v insolvenčním řízení dlužníka – společnosti Keto, sro.
 Na následném přezkumném jednání 18.2.2014 zasáhla opět soudkyně JUDr. Hrstková. Bylo zřejmé, že popření pohledávek obou navrhovatelů by úplně zpochybnilo prohlášení úpadku. Správcem byly uznány pohledávky v celkové výši 8.669.979, tedy bez popřených pohledávek České spořitelny a Erste Leasing. Pro změnu správce dle § 29 bylo nutno dosáhnout 4.334.987 hlasů (polovina z chybně spočítaného součtu soudkyně ve výši 8.669.975). Soudkyně přiznala hlasovací práva České spořitelně ve výši 6.566.888 hlasů. Nezahrnula jejich hlasy ale již do celkového hlasovacího kvóra. Tedy počet hlasů České spořitelny překročil hranici, která činila polovinu hlasů ale bez České spořitelny. Tedy tímto protiprávním úkonem soudkyně umožnila České spořitelně změnit správce na již připraveného nového správce poplatného České spořitelně, který záhy již uznal pohledávky České spořitelny v plné výši.
 Proti tomuto bezprecedentnímu kroku soudkyně JUDr. Hrstkové podalo DELETE jménem jednatele Návrh na zrušení protiprávního rozhodnutí a opětovnou námitku podjatosti, advokátní kancelář JUDr. Pecla společně s DELETE žalobu pro zmatečnost a advokátní kancelář JUDr. Pecla podala ještě následně námitky k odvolání insolvenčního správce s přesnou citací zákona a přepočtem hlasů dle zákona. Aktuálně advokátní kancelář JUDr. Pecla připravuje i ústavní stížnost na postup JUDr. Hrstkové.


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 22002D0053
 Decisión del Comité Mixto del EEE n° 53/2002, de 31 de mayo de 2002, por la que se modifica el anexo II (Reglamentación técnica, normas, ensayos y certificación) del Acuerdo EEE
 Diario Oficial n° L 238 de 05/09/2002 p. 0012 - 0013
 Decisión del Comité Mixto del EEEno 53/2002de 31 de mayo de 2002por la que se modifica el anexo II (Reglamentación técnica, normas, ensayos y certificación) del Acuerdo EEEEL COMITÉ MIXTO DEL EEE,Visto el Acuerdo sobre el Espacio Económico Europeo, adaptado por el Protocolo por el que se adapta el Acuerdo sobre el Espacio Económico Europeo, en lo sucesivo denominado "el Acuerdo", y, en particular, su artículo 98,Considerando lo siguiente:(1) El anexo II del Acuerdo fue modificado por la Decisión del Comité Mixto del EEE n° 14/2002, de 1 de marzo de 2002(1).(2) Debe añadirse al Acuerdo la Directiva 2001/90/CE de la Comisión, de 26 de octubre de 2001, por la que se adapta al progreso técnico por séptima vez el anexo I de la Directiva 76/769/CEE del Consejo relativa a la aproximación de las disposiciones legales, reglamentarias y administrativas de los Estados miembros que limitan la comercialización y el uso de determinadas sustancias y preparados peligrosos (creosota)(2).(3) Debe añadirse al Acuerdo la Directiva 2001/91/CE de la Comisión, de 29 de octubre de 2001, por la que se adapta al progreso técnico por octava vez el anexo I de la Directiva 76/769/CEE del Consejo relativa a la aproximación de las disposiciones legales, reglamentarias y administrativas de los Estados miembros que limitan la comercialización y el uso de determinadas sustancias y preparados peligrosos (hexacloroetano)(3).DECIDE:Artículo 1En el anexo II del Acuerdo, en el punto 4 (Directiva 76/769/CEE del Consejo) del capítulo XV, se añadirán los guiones siguientes: "- 32001 L 0090: Directiva 2001/90/CE de la Comisión, de 26 de octubre de 2001 (DO L 283 de 27.10.2001, p. 41);- 32001 L 0091: Directiva 2001/91/CE de la Comisión, de 29 de octubre de 2001 (DO L 286 de 30.10.2001, p. 27).".Artículo 2Los textos de las Directivas 2001/90/CE y 2001/91/CE en lenguas islandesa y noruega, anejos a las respectivas versiones lingüísticas de la presente Decisión, son auténticos.Artículo 3La presente Decisión entrará en vigor el 1 de junio de 2002, siempre que se hayan transmitido al Comité Mixto del EEE todas las notificaciones previstas en el apartado 1 del artículo 103 del Acuerdo(4).Artículo 4La presente Decisión se publicará en la sección EEE y en el Suplemento EEE del Diario Oficial de las Comunidades Europeas.Hecho en Bruselas, el 31 de mayo de 2002.Por el Comité Mixto del EEEEl PresidenteP. Westerlund(1) DO L 110 de 25.4.2002, p. 7.(2) DO L 283 de 27.10.2001, p. 41.(3) DO L 286 de 30.10.2001, p. 27.(4) No se han indicado preceptos constitucionales.