type: caselaw

jurisdiction: US

text:
Edmund Tileston Mudge, late of Baltimore County, departed this life on or about the 7th day of January, 1926, after having, on the 30th day of September, 1925, executed his last will and testament in these words:
 "I, Edward Tileston Mudge of Baltimore County, Maryland, do make and publish this my last will and *Page 292
 testament, hereby revoking all wills by me heretofore made.
 "After the payment of my just debts and funeral expenses, I give, devise and bequeath my estate as follows:
 "First. I give and bequeath to my wife, if she survives me, the proceeds of my life insurance policies, aggregating ten thousand dollars, should she predecease me, then the said ten thousand dollars to revert to my son Arthur P. Mudge.
 "Second. To my grand-daughter Margaret I give and bequeath the sum of five thousand dollars absolutely and direct the sum of fifty dollars each month to be paid her until she shall in this way receive five thousand dollars. Should she die before receiving the said sum to be paid in this manner, any residue thereof to revert to her father, my said son Arthur.
 "Third. Should my son Arthur survive me I give and bequeath to him all my interest and share in the business of Dobler Mudge. I hereby make him my residuary legatee and constitute and appoint him the executor of this will without bond.
 "In Testimony Whereof, I have hereto subscribed my name and affixed my seal this 30th day of September, in the year nineteen hundred and twenty-five."
 The will was, on the 12th day of January, 1926, admitted to probate, and thereafter letters testamentary were issued to testator's son, Arthur P. Mudge, who qualified and entered upon his duties as such executor.
 Margaret H. Mudge, the granddaughter of the testator, filed in the Circuit Court for Baltimore County, sitting as a court of equity, a bill against Arthur P. Mudge, individually and as executor of Edmund Tileston Mudge, deceased, asking for a construction of the will.
 In her bill she alleges that by the "true construction of said last will and testament, and particularly of the second paragraph thereof * * * the complainant is given and bequeathed *Page 293
 the sum of five thousand dollars in addition to and in excess of the sum of fifty dollars each month to be paid until an additional amount of five thousand dollars is received," though the "defendant denies that such is the proper construction of said last will and testament and claims that the testator intended only to give the sum of five thousand dollars to be paid in monthly instalments."
 The bill then alleges that "she has demanded in writing the payment of said five thousand dollars in addition to said monthly payments but the defendant has refused to pay the same."
 The defendant answered the bill, admitting all its allegations except the one alleging that, by a true construction of the will, the plaintiff was entitled to receive thereunder the amount claimed therein by her.
 After a hearing upon bill, answer and testimony taken in open court, the learned chancellor adopted the contention of the defendant and decreed:
 "That the defendant, Arthur P. Mudge, executor of the last will and testament of Edward Tileston Mudge, pay unto the plaintiff, Margaret H. Mudge, the sum of five thousand dollars, paying the same in instalments of fifty dollars each month until said total sum is paid, in the event of said Margaret H. Mudge dying before receiving the full sum of five thousand dollars, the residue of said sum not paid is to go to her father, Arthur P. Mudge, as provided in said will.
 "It is further ordered and decreed that the bill filed in this case is not dismissed and this court will hold the case until the estate is fully administered in the Orphans' Court of Baltimore County, when upon a petition filed in this case by the plaintiff, this Court will assume jurisdiction of the trust created under the second clause of the will relating to the bequest of five thousand dollars mentioned above.
 "And it is further ordered that the defendant pay the cost of this proceeding out of the funds of the estate of the testator." *Page 294
 From that decree the appeal in this case was taken.
 At the time of the death of the testator, he was the owner of a tract of land in Baltimore County, containing approximately forty acres, together with the buildings and improvements, thereon, valued and assessed upon the tax records of said county at the sum of fifteen thousand five hundred and seventy-one dollars, and, at such time, he also had personal property of the appraised value of more than seventy-five thousand dollars. In addition to this, he had a life insurance policy for the sum of ten thousand dollars, which by his will was to go to his wife if she survived him; if she predeceased him, it was to go to his son Arthur, and as the testator survived his wife, the policy upon his death became the property of Arthur. The estate thus left by the testator amounted approximately to one hundred thousand dollars. As shown by the record, the testator left the one son Arthur and no daughters. Arthur had four children, one by his first wife, and three by the second wife. Margaret, a daughter by the first wife, was, at the time of the execution of the will, nearly twenty-one years of age, and was not living with her father. These facts were all known to the testator at the time he made his will, and it was with the knowledge of them that he disposed of his estate of one hundred thousand dollars, and although he gave the great bulk of it to his son, he, nevertheless, was not unmindful of his granddaughter Margaret, for whom he made the provision in his will, which is now involved in this litigation. He, it seems, was unwilling to trust her future welfare to the care of her father, as he did with the other children of his son, but wished to place her in a position where she would not be altogether dependent upon the consideration of her father.
 In our efforts, therefore, to ascertain the intention of the testator in the disposition of his property and estate, we should bear in mind the above stated facts, which, as we have said were known to the testator when he disposed of his property, and by which we may reasonably assume that he was more or less influenced.
 It is the language used in the second clause of the will that *Page 295
 gives rise to the controversy in this case. By this clause of his will, the testator gave to his granddaughter Margaret, "the sum of five thousand dollars absolutely." Following this bequest, are the words, "and direct the sum of fifty dollars each month to be paid her until she shall in this way receive five thousand dollars. Should she die before receiving said sum to be paid in this manner, any residue thereof to revert to her father, my said son Arthur."
 In arriving at the intention of the testator as to the amount his granddaughter was to receive from him, we must determine the effect of such language upon the bequest of five thousand dollars made to her absolutely. Are the words so used to be treated as qualifying words, in the sense that the absolute gift of five thousand dollars is to be only a direction to the executor to pay the granddaughter the sum of fifty dollars a month until he has paid her five thousand dollars should she live to receive it? If so, the absolute gift to her of five thousand dollars would mean only a payment of fifty dollars to her should she die at the end of one month after receiving one payment, or nothing at all, should she die before the time of the first payment. Or, are such words to be given the meaning that, in addition to the above gift of five thousand dollars, she is to be paid monthly by the executor the sum of fifty dollars so long as she may live to receive it, or until the sum so paid to her shall amount to five thousand dollars?
 The words we have quoted, following the language by which the testator gave to his granddaughter five thousand dollars absolutely, were not, in our opinion, used by the testator to qualify in any way the absolute gift previously made, but were independently used as expressing a direction that, in addition to the absolute gift, there was to be paid to her monthly the amount therein named. It is, however, claimed by the appellee that, had it been the intention of the testator to give to Margaret five thousand dollars absolutely, and to have paid to her the sum of fifty dollars per month, in the manner stated, he, after making such absolute *Page 296
 gift, would have said "and in addition thereto, direct the sum of fifty dollars each month to be paid to her," inserting therein, the additional words "in addition thereto." This probably would have made his meaning clearer, but we do not think the use of such additional words was at all essential in reaching the conclusion that it was his intention not only to give her five thousand dollars absolutely, but that she should be paid monthly, in addition thereto, the amounts therein named.
 The fact that there was to be paid to her fifty dollars per month until she had received five thousand dollars, the amount of the absolute gift, no doubt, largely influenced the appellee in making the claim that he here makes, for had it been three or four thousand dollars, or any amount other than five thousand dollars, and for example, had read: "to my granddaughter, Margaret, I give and bequeath the sum of five thousand dollars absolutely, and direct the sum of fifty dollars each month to be paid her until she shall in this way receive three thousand dollars," the contention of the appellee would not, we think, have been made.
 In our opinion, it was the intention of the testator, by the language used, to give to his granddaughter Margaret five thousand dollars absolutely, and in addition thereto, he directed there should be paid to her each month the sum of fifty dollars, until she had in that way received five thousand dollars, if she lives sufficiently long to receive said amount by such monthly payments.
 From what we have said, we will reverse the decree in so far as it fails to order and direct the executor to pay over to Margaret H. Mudge the said absolute gift to her of five thousand dollars, the existence of which the court in its decree failed to recognize.
 Decree reversed in part, affirmed in part, and case remandedthat a decree may be passed in conformity with this opinion; thecosts to be paid out of the estate. *Page 297


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 8.8.2014
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 235/7
 IZVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) št. 860/2014
 z dne 5. avgusta 2014
 o uvrstitvi določenega blaga v kombinirano nomenklaturo
 EVROPSKA KOMISIJA JE –
 ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
 ob upoštevanju Uredbe Sveta (EGS) št. 2658/87 z dne 23. julija 1987 o tarifni in statistični nomenklaturi ter skupni carinski tarifi (1) in zlasti člena 9(1)(a) Uredbe,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 Da bi se zagotovila enotna uporaba kombinirane nomenklature, priložene k Uredbi (EGS) št. 2658/87, je treba sprejeti ukrepe za uvrstitev blaga iz Priloge k tej uredbi.
 (2)
 Uredba (EGS) št. 2658/87 določa splošna pravila za razlago kombinirane nomenklature. Ta pravila se uporabljajo tudi za vsako drugo nomenklaturo, ki v celoti ali delno temelji na kombinirani nomenklaturi ali pa uvaja dodatne pododdelke ter se s posebnimi določbami Unije predpiše zaradi uporabe tarifnih in drugih ukrepov v zvezi z blagovno menjavo.
 (3)
 Po teh splošnih pravilih se blago iz stolpca 1 razpredelnice iz Priloge uvrsti pod oznake KN v stolpcu 2 na podlagi utemeljitve v stolpcu 3 iste razpredelnice.
 (4)
 Primerno je določiti, da se lahko imetnik v skladu s členom 12(6) Uredbe Sveta (EGS) št. 2913/92 (2) določeno obdobje še naprej sklicuje na zavezujoče tarifne informacije, ki se izdajo za blago, na katero se nanaša ta uredba, in niso v skladu s to uredbo. To obdobje bi moralo biti omejeno na tri mesece.
 (5)
 Ukrepi iz te uredbe so v skladu z mnenjem Odbora za carinski zakonik –
 SPREJELA NASLEDNJO UREDBO:
 Člen 1
 Blago, opisano v stolpcu 1 razpredelnice iz Priloge, se uvrsti v kombinirano nomenklaturo pod oznako KN iz stolpca 2 iste razpredelnice.
 Člen 2
 V skladu s členom 12(6) Uredbe (EGS) št. 2913/92 se je na zavezujoče tarifne informacije, ki niso v skladu s to uredbo, mogoče sklicevati še tri mesece po začetku veljavnosti te uredbe.
 Člen 3
 Ta uredba začne veljati dvajseti dan po objavi v Uradnem listu Evropske unije.
 Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah.
 V Bruslju, 5. avgusta 2014
 Za Komisijo
 V imenu predsednika
 Martine REICHERTS
 Članica Komisije
 (1) UL L 256, 7.9.1987, str. 1.
 (2) Uredba Sveta (EGS) št. 2913/92 z dne 12. oktobra 1992 o Carinskem zakoniku Skupnosti (UL L 302, 19.10.1992, str. 1).
 PRILOGA
 Opis blaga
 Uvrstitev
 (oznaka KN)
 Utemeljitev
 (1)
 (2)
 (3)
 Izdelek iz plastične mase, sestavljen iz svetlečega diska (tako imenovanega svetlečega frizbija) in ročno upravljanega izstrelitvenega mehanizma z uvlačljivo vrvico. V disk so vgrajene baterijsko napajane svetleče diode.
 Svetleči disk se s potegom vrvice izstreli v zrak. Leti lahko do 20 metrov daleč, preden pristane na tleh.
 Namenjen je uporabi kot igrača z letečim propelerjem.
 Glej sliko (1).
 9503 00 95
 Uvrstitev opredeljujejo splošni pravili 1 in 6 za razlago kombinirane nomenklature ter besedilo oznak KN 9503 in 9503 00 95.
 Zaradi svojih objektivnih značilnosti je izdelek namenjen za uporabo kot igrača z letečim propelerjem in ne kot izdelek ali oprema za igre na prostem, povezana z izvajanjem fizične aktivnosti. Ni primerljiv s „frizbijem“ v smislu pojasnjevalne opombe kombinirane nomenklature k tarifni podštevilki 9506 99 90, ki se uporablja za igre z metanjem in lovljenjem. Uvrstitev pod tarifno številko 9506 kot izdelki ali oprema za igre na prostem je zato izključena.
 Zato se izdelek uvrsti pod oznako KN 9503 00 95 kot druge igrače iz plastične mase.
 (1) Slika je samo informativne narave.


text:
18.7.2016
 IT
 Gazzetta ufficiale dell’Unione europea
 C 260/39
 Ordinanza del presidente del Tribunale del 23 maggio 2016 – Pari Pharma/EMA
 (Causa T-235/15 R)
 ([«Procedimento sommario - Accesso ai documenti - Regolamento (CE) n. 1049/2001 - Documenti detenuti dall’EMA relativi a informazioni presentate da un’impresa nell’ambito della sua domanda di autorizzazione all’immissione in commercio di un medicinale - Ordinanza che accorda la sospensione dell’esecuzione della decisione di concedere a un terzo l’accesso ai documenti - Domanda di revoca - Difetto di mutamento delle circostanze - Articolo 159 del regolamento di procedura del Tribunale»])
 (2016/C 260/49)
 Lingua processuale: l'inglese
 Parti
 Richiedente: Pari Pharma GmbH (Starnberg, Germania) (rappresentanti: M. Epping e W. Rehmann, avvocati)
 Resistente: Agenzia europea per i medicinali (EMA) (rappresentanti: T. Jabłoński, N. Rampal Olmedo, A. Spina, A. Rusanov e S. Marino, agenti)
 Interveniente a sostegno della resistente: Novartis Europharm Ltd (Camberley, Regno Unito) (rappresentante: C. Schoonderbeek, avvocato)
 Oggetto
 Domanda fondata sull’articolo 159 del regolamento di procedura del Tribunale e diretta a ottenere la revoca dell’ordinanza del 1o settembre 2015, Pari Pharma/EMA (T-235/15 R, EU:T:2015:587), con la quale è stata accordata la sospensione dell’esecuzione della decisione EMA/271043/2015 dell’EMA, del 24 aprile 2015, che concede a un terzo, in forza del regolamento (CE) n. 1049/2001 del Parlamento europeo e del Consiglio, del 30 maggio 2001, relativo all’accesso del pubblico ai documenti del Parlamento europeo, del Consiglio e della Commissione (GU 2001, L 145, pag. 43), l’accesso a taluni documenti contenenti informazioni presentate nell’ambito di una domanda di autorizzazione all’immissione in commercio del farmaco Vantobra.
 Dispositivo
 1)
 La domanda di revoca dell’ordinanza del 1o settembre 2015, Pari Pharma/EMA (T-235/15 R, EU:T:2015:587), è respinta.
 2)
 Le spese sono riservate.


type: other

text:
KSKE 5 Sd 18/2012 - iSpis
 iSpis Judikatúra – KSKE 5 Sd 18/2012
 KS v Košiciach, dátum 30.10.2012, sp.zn. KSKE 5 Sd 18/2012
 Súd: Krajský súd Košice Spisová značka: 5Sd/18/2012 Identifikačné číslo súdneho spisu: 7012200214 Dátum vydania rozhodnutia: 30. 10. 2012 Meno a priezvisko sudcu, VSÚ: JUDr. Tamara Sklenárová ECLI: ECLI:SK:KSKE:2012:7012200214.2
 Krajský súd v Košiciach, samosudkyňou JUDr. Tamarou Sklenárovou, v právnej veci navrhovateľky M.. J. Š. Č. O. M. B. Y. B. D. J. N., U. H. D. Y.Š.V., G.Á. Č.. XXXX/XX, proti odporkyni Sociálnej poisťovni, ústredie Bratislava, Ul. 29. augusta č. 8, Bratislava, v konaní o invalidnom dôchodku takto
 P o t v r d z u j e rozhodnutie odporkyne zo dňa 6. decembra 2011 č. XXX XXX XXXX X.
 Rozhodnutím zo dňa 06.12.2011 č. XXX XXX XXXX X zamietla odporkyňa podľa § 70 zákona č. 461/2003 Z. z. o sociálnom poistení v znení neskorších predpisov žiadosť navrhovateľky o invalidný dôchodok zo dňa 21.11.2011 s tým, že podľa posudku Posudkového lekára sociálneho poistenia Sociálnej poisťovne, pobočka v Košiciach zo dňa 21.11.2011 menovaná nie je invalidná podľa § 71 ods. 1 zákona č. 461/2003 Z. z. o sociálnom poistení v znení neskorších predpisov, lebo pre dlhodobo nepriaznivý zdravotný stav nemá pokles schopnosti vykonávať zárobkovú činnosť o viac ako 40% v porovnaní so zdravou fyzickou osobou. Miera poklesu schopnosti vykonávať zárobkovú činnosť bola u nej určená v rozsahu 20%.
 Navrhovateľka sa včas podaným opravným prostriedkom domáhala preskúmania zákonnosti citovaného rozhodnutia odporkyne. Uviedla, že záver posudkového lekára sa neopiera o jej skutočný zdravotný stav. Po dopravnej nehode dňa 20.04.2010 nepretržite trpí bolesťami krížov, bedrových kĺbov a kolien, pričom bolesť jej neustupuje ani pri chôdzi a dlhodobom sedení. Podľa vyjadrenia ortopéda a neurológa bola a je u nej natrvalo narušená symetria kostrového podporného aparátu a artróza. Po troch operáciách pravej ruky, kde jej časť kosti s kĺbom tvorí umelá náhrada, nevie vykonávať činnosť pod záťažou ako predtým. Nakoľko na Slovensku boli vykonané iba asi 3 alebo 4 takéto operácie, ani sám traumatológ nevedel odhadnúť, do akej miery môže ruku zaťažiť. Pokiaľ ide o poruchy brušného listu / následky poškodenia brušnej dutiny a orgánov /, musí si dávať pozor na stravovanie a výber potravín a dokonca aj na výber oblečenia. V záujme zlepšenia zdravotného stavu chodí na finančne náročné rehabilitácie. Uvedené skutočnosti nepriaznivo ovplyvňujú aj jej psychický stav. Uviedla, že jej zdravotný stav jej neumožňuje vrátiť sa k práci, ktorú vykonávala predtým, čo posudkový lekár nezohľadnil. Na ilustráciu psychotraumy, ktorú utrpela, pripojila k návrhu výstrižok z novín, dokumentujúci predmetnú dopravnú nehodu.
 Odporkyňa v písomnom vyjadrení zo dňa 13.03.2012 navrhla preskúmavané rozhodnutie ako vecne správne potvrdiť zo skutkových aj právnych dôvodov, obsiahnutých v jeho odôvodnení. Konštatovala, že námietkam navrhovateľky nie je možné vyhovieť, pretože ako to vyplýva z posudkov posudkového
 lekára Sociálnej poisťovne, pobočky Košice zo dňa 21.11.2011, 06.02.2012 i posudku druhostupňového posudkového orgánu zo dňa 28.02.2012, vypracovaného pre účely odvolacieho konania, miera poklesu jeho schopnosti vykonávať zárobkovú činnosť je 20% v porovnaní so zdravou fyzickou osobou, z čoho vyplýva že jej zdravotný stav nie je zhoršený v rozsahu, odôvodňujúcom určenie vyššej miery poklesu jej schopnosti vykonávať zárobkovú činnosť. Navrhovateľka v konaní predloženými dôkazmi nepreukázala, že jej zdravotný stav odôvodňuje invaliditu. Preto má odporkyňa za to, že vo veci bolo rozhodnuté správne a v súlade so zisteným skutkovým stavom.
 Súd v konaní podľa § 250l a nasledujúcich O. s. p. po preskúmaní napadnutého rozhodnutia a oboznámení sa s dávkovým spisom odporkyne dospel k záveru, že opravný prostriedok navrhovateľky zo dňa 04.01.2012 nie je dôvodný.
 Z obsahu administratívneho spisu súd zistil, že navrhovateľka žiadosťou spísanou dňa 21.11.2011 požiadala o priznanie invalidného dôchodku od 09.03.2011.
 Podľa posudku posudkového lekára sociálneho poistenia Sociálnej poisťovne, pobočky v Košiciach zo dňa 21.11.2011, menovaná nie je invalidná podľa § 71 ods. 1 citovaného zákona, lebo pre dlhodobo nepriaznivý zdravotný stav nemá pokles schopnosti vykonávať zárobkovú činnosť o viac ako 40 % v porovnaní so zdravou fyzickou osobou. U menovanej bola zistená zlomenina dolného konca lakťovej a vretennej kosti, zlomenina IV. - IX. rebra vľavo, zlomenina III. a IV. rebra vpravo, hemopneumotorax obojstranný, pohmoždenie oboch pľúc, ruptúra tenkého čreva a nekróza mezentéria, vykĺbenie pravého lakťového kĺbu, obojstranná koxartróza, epizodická depresívna porucha a postraumatická stresová porucha. Za rozhodujúce zdravotné postihnutie u navrhovateľky posudkový lekár považoval choroby podporného a pohybového aparátu, pričom toto postihnutie je začlenené v kapitole XV, odd. G, pol. 19, písm. b. 2 prílohy č. 4 zákona č. 461/2003 Z. z. o sociálnom poistení a zodpovedá mu miera poklesu schopnosti vykonávať zárobkovú činnosť v rozsahu 20%. Posudkový lekár dospel k záveru, že v apríli 2010 menovaná ako spolujazdkyňa pri havárii utrpela polytraumu. Prvotne ošetrená a liečená bola v Maďarsku v Miškolci, odtiaľ bola preložená na Kliniku úrazovej chirurgie do Košíc. Naposledy bola operovaná v novembri 2010 - revízia, implantovaná protéza pravej kosti. Aktuálne podľa objektívneho rehabilitačného a ortopedického funkčného nálezu je stav priaznivý, bez výraznejšieho funkčného obmedzenia. Prvýkrát bola psychiatricky vyšetrená 14.09.2011, doteraz navštevovala psychiatrickú ambulanciu, žiadne lieky neužívala, až pri tomto vyšetrení jej bolo predpísané antidepresívum a podľa vyjadrenia psychiatra je možná dočasne nepriaznivá prognóza. Na základe doterajšieho priebehu zdravotného postihnutia a objektívneho nálezu uvedených odborných vyšetrení bola u nej určená miera poklesu schopnosti vykonávať zárobkovú činnosť na 20%.
 K zhodnému záveru pokiaľ ide o rozhodujúce zdravotné postihnutie i určenú mieru poklesu schopnosti vykonávať zárobkovú činnosť u navrhovateľky dospel aj Posudkový lekár sociálneho poistenia odporkyne so sídlom v Košiciach vo svojom posudku podanom dňa 28.02.2012 pre potreby súdneho konania. Zdravotný stav navrhovateľky charakterizoval diagnostickým záverom: zlomenina dolného konca lakťovej a vretennej kosti, zlomenina IV. - IX. rebra vľavo, zlomenina III. a IV. rebra vpravo, hemopneumotorax obojstranný, pohmoždenie oboch pľúc, ruptúra tenkého čreva a nekróza mezentéria, vykĺbenie pravého lakťového kĺbu, obojstranná koxartróza RTG II. štádia, epizodická reaktívna depresívna porucha a postraumatická stresová porucha , ku ktorému dospel po zhodnotení aktuálneho zdravotného stavu navrhovateľky na základe ňou absolvovaných odborných lekárskych vyšetrení a vlastného lekárskeho vyšetrenia posudkovým lekárom. Za rozhodujúce zdravotné postihnutie u navrhovateľky aj tento posudkový lekár považoval choroby podporného a pohybového aparátu, pričom toto postihnutie začlenil do kapitoly XV, odd. G, pol. 19, písm. b.2 prílohy č. 4 zákona č. 461/2003 Z. z. o sociálnom poistení a zodpovedá mu miera poklesu vykonávať zárobkovú činnosť v rozsahu 20%. V závere posudku konštatoval, že posudzovaná v roku 2010 ako spolucestujúca pri havárii utrpela polytraumu s prvotným ošetrením v Miškolci. Po mesiaci bola preložená na Kliniku úrazovej chirurgie do Košíc, kde bola opakovane hospitalizovaná v novembri 2010, kedy bola naposledy hospitalizačne vykonaná implantácia hlavičky ulny a pravého lakťa. Následne bola hospitalizovaná v Kováčovej. Podľa najnovších odborných lekárskych nálezov funkčné postihnutie pohybového ústrojenstva je ľahkého stupňa a nezdôvodňuje invaliditu. Posudkovým lekárom SP pobočka Košice bola stanovená 20% miera
 poklesu schopnosti vykonávať zárobkovú činnosť pre postihnutie vyplývajúce z poúrazových zmien na pravom zápästí. Postihnutia vyplývajúce z eventuálnych funkčných zmien dýchacieho ústrojenstva ako stav po sériovej zlomenine rebier s pneumo aj hydrotoraxom, resp. pohmoždením oboch pľúc nie sú dokumentované. Postihnutie vyplývajúce z ruptúry tenkého čreva a nekrózy mezentéria sú bez porúch výživy, posudkovo nie sú významné. Posudzovaná bola prvýkrát psychiatricky vyšetrená v septembri 2011 pre epizodickú reaktívnu depresívnu poruchu s dočasne nepriaznivou prognózou, podľa jej vyjadrenia už medikamentóznu liečbu neužíva. Celkovým zhodnotením zdravotného stavu konštatoval, že z hľadiska dlhodobo nepriaznivého zdravotného stavu funkčné postihnutie podľa doložených odborných lekárskych nálezov nie je takého charakteru, že by zdôvodňovalo invaliditu.
 Na tomto závere zotrval druhostupňový posudkový orgán odporkyne aj po prehodnotení navrhovateľkou v priebehu konania predložených časovo aktuálnych odborných lekárskych nálezov z vyšetrení, ktorým sa podrobila po jej posúdení týmto posudkovým orgánom, v dopĺňacom posudku vyhotovenom dňa 10.07.2012. Druhostupňový posudkový orgán odporkyne v jeho závere uviedol, že tieto nálezy / rehabilitačný z marca 2012, neurologický zo dňa 30.04.2012 a psychiatrický zo dňa 18.05.2012 / posudkovo neprinášajú žiadne nové skutočnosti oproti zdravotnému stavu zhodnotenému PL SPÚ dňa 28.02.2012, pričom tieto u navrhovateľky nezdôvodňujú invaliditu.
 V ďalšom doplňujúcom lekárskom posudku zo dňa 02.10.2012 druhostupňový posudkový orgán odporkyne uviedol, že opätovným zhodnotením zdravotného stavu posudzovanej konštatuje, že novodoložený ambulantný neurologický nález je funkčne bez zmien oproti zdravotnému stavu zhodnotenému PL SPÚ dňa 28.02.212 a 10.07.2012 a z hľadiska dlhoodbo nepriaznivého zdravotného stavu naďalej u menovanej nezdôvodňuje invaliditu. Novodoložené ambulantné ortopedické nálezy konštatujú nové skutočnosti a to MRI vyšetrením zistený typicky enchondróm dolnej časti pravej stehnovej kosti, ktorý t. č. vyžaduje len ďalšie sledovanie, dysplastickú koxartrózu oboch bedrových kĺbov, ktorá však funkčne z posudkového hľadiska tak isto nezdôvodňuje invaliditu. Podobne je to aj pokiaľ ide o funkčné postihnutie LS oblasti chrbtice, kde tak isto bol MRI vyšetrením zistený stav po abrupcii hrany stavca L2 a zlomenine procesus lateralis Th12 a L1 vľavo, ako aj prítomnú protrúziu disku v oblasti L5/S1. Z hľadiska dlhodobo nepriaznivého zdravotného stavu funkčne novodiagnostické morfologické zmeny zistené MRI vyšetrením posudkovo nie sú tak významné, že by zdôvodňovali u menovanej invaliditu.
 Navrhovateľka na pojednávaní dňa 17.04.2012 zotrvala na podanom opravnom prostriedku proti napadnutému rozhodnutiu odporkyne z dôvodov v ňom uvedených. Zhodne ako pred jednotlivými posudkovými lekármi popísala svoje subjektívne ťažkosti, ktorými trpí a ktoré u nej pretrvávajú doposiaľ. Vzhľadom na zdravotné postihnutia, ktorými trpí v dôsledku traumy, ktorú prežila, nie je schopná vykonávať riadne prácu. Uviedla, že sa snažila zapojiť do pracovného procesu, hoci aj na skrátený úväzok, avšak po uplynutí troch mesiacov zistila, že fyzicky túto prácu nezvláda a preto ju musela prestať vykonávať. Problémy jej spôsobovala aj jej psychika, pretože s traumou, ktorú prežila, sa doposiaľ nevyrovnala. Ide o traumu, ktorá súvisí jednak so stratou zdravia, stratou blízkeho človeka, ako aj so stratou zamestnania. V tejto súvislosti poukázala na to, že nepriaznivá je aj jej finančná situácia, pretože zamestnaný v jej rodine je iba jej manžel a má dve deti, ktoré študujú, takže príjem, ktorý dosahovala v minulosti veľmi postráda. Domnievala sa, že vzhľadom na jej nepriaznivý zdravotný stav sa dočká istej pomoci od štátu, hoci len dočasnej, kým sa jej zdravotný stav nezlepší, avšak opak je pravdou. Pokiaľ ide o posudzovanie jej zdravotného stavu, v tejto súvislosti poukázala na to, že v žiadnom odbornom lekárskom náleze, ktorý sa nachádza v jej zdravotnej dokumentácii, ktorá bola hodnotená posudkovými lekármi, nie je zmienka o jej ťažkostiach s dolnými končatinami, ktoré sa začali u nej prejavovať a prejavujú sa čoraz častejšie a v značnej intenzite. V dôsledku týchto ťažkostí bola nútená obrátiť sa na odborného lekára neurológa a psychiatra. V tejto súvislosti uviedla, žeby sa mala podrobiť aj rehabilitačnej liečbe, avšak rehabilitačný lekár jej odporučil objednať sa až po obdržaní nálezu od neurológa, ktorý určí spôsob rehabilitácie. Zdôraznila, že nie je schopná vykonávať svoje doterajšie zamestnanie, nemôže sa venovať svojim koníčkom, ktoré mala a to orientálnemu tancu, z ktorého mala, keďže ho aj učila, určitý príjem, ktorým si vykrývala náklady na svoje koníčky. Podľa jej názoru posudkoví lekári berú posudzovanie zdravotného stavu benevolentne. Do pozornosti súdu dala tú skutočnosť, že až v poslednom období sa od odborníkov dozvedela, že ťažkosti, ktoré má v súvislosti s dolnými končatinami, môžu byť aj sekundárnym dôsledkom medikamentóznej liečby, ktorej
 sa podrobovala, príp. ďalších skutočností, ako bol náraz pri dopravnej nehode a ďalšie s tým súvisiace záležitosti. Navrhovateľka poukázala aj na to, že maďarskí lekári nepremietli do lekárskych správ jej problémy s dolnými končatinami a z toho dôvodu ani odborní lekári tejto záležitosti nevenovali pozornosť a venovali pozornosť iba tým skutočnostiam, ktoré boli premietnuté v lekárskej správe.
 K dopĺňacím posudkom navrhovateľka uviedla, že s ich závermi nesúhlasí a zdôraznila, že jej zdravotný stav nie je priaznivý a má pocit, že tento sa neustále zhoršuje. Uviedla, že na jej zdravotný stav negatívne vplýva počasie, ako aj stresy, v dôsledku ktorých ju bolia najmä nohy. Poukázala na to, že pre svoj nepriaznivý zdravotný stav si nevie nájsť žiadne vhodné zamestnanie. Odborní lekári, v starostlivosti ktorých je, tzn. neurológ, ortopéd a rehabilitačný lekár sa zhodne vyjadrili, že jej zdravotný stav lepší už nebude a tento sa bude len zhoršovať. Uviedla tiež, že sa bojí šoférovať a má problém nastupovať a vystupovať z prostriedkov MHD. Bolesti nôh pociťuje už aj bežne pri chôdzi a taktiež pri dlhodobejšom sedení. Predmetnú žiadosť podala aj vzhľadom na svoju nepriaznivú finančnú situáciu s tým, že jej psychický stav negatívne ovplyvňuje aj jej odkázanosť na najbližších.
 Zástupkyňa odporkyne zotrvala na svojom pôvodnom stanovisku, v zmysle ktorého s poukazom na závery vo veci konajúcich posudkových orgánov a aj dopĺňacie posudky navrhla napadnuté rozhodnutie ako vecne správne a zákonné potvrdiť, pretože posudkoví lekári dospeli k zhodným záverom, že navrhovateľka nespĺňa podmienku invalidity.
 Súd na základe dokazovania vykonaného v správnom konaní dospel k záveru, že skutkové okolnosti týkajúce sa rozsahu zdravotného poškodenia navrhovateľky boli dostatočne ozrejmené príslušnými posudkovými lekármi sociálneho poistenia SP, ktorí vo svojich posudkoch vyhodnotili všetky zdravotné postihnutia navrhovateľky, vyplývajúce z jej zdravotnej dokumentácie i vlastných vyšetrení. Navrhovateľka v konaní neuviedla žiadne nové skutočnosti, ktoré by neboli známe príslušným posudkovým lekárom pri vypracovaní posudkov a ktoré by mohli ich jednoznačné a presvedčivé závery spochybniť. Zdravotné poškodenia navrhovateľky zistené objektívnymi lekárskymi vyšetreniami podľa podaných posudkov vo veci konajúcich posudkových orgánov neznižujú jej pracovnú schopnosť natoľko, aby bola invalidná. Podľa týchto posudkov pre dlhodobo nepriaznivý zdravotný stav, má menovaná stanovenú mieru poklesu schopnosti vykonávať zárobkovú činnosť vo výške 20% v porovnaní so zdravou fyzickou osobou. Keďže navrhovateľka v konaní nepredložila také dôkazy, ktoré by odôvodňovali určenie vyššej miery poklesu jej schopnosti vykonávať zárobkovú činnosť, nárok na invalidný dôchodok jej nevznikol.
 Právo na náhradu trov konania súd v súlade s § 250k ods. 1 O. s. p. s použitím § 250l ods. 2 O.s.p. navrhovateľke nepriznal, pretože táto v konaní úspešná nebola.


text:
 |
 52015PC0098
 Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών /* COM/2015/098 final - 2015/0051 (NLE) */
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ
 ΕΚΘΕΣΗ
 Η
 Συνθήκη για τη
 λειτουργία της
 Ευρωπαϊκής
 Ένωσης
 προβλέπει ότι
 τα κράτη μέλη
 θεωρούν τις
 οικονομικές
 τους πολιτικές
 και την
 προώθηση της
 απασχόλησης ως
 θέματα κοινού
 ενδιαφέροντος
 και τις συντονίζουν
 στο πλαίσιο
 του
 Συμβουλίου. Σε
 δύο χωριστά
 άρθρα
 προβλέπει ότι
 το Συμβούλιο
 θεσπίζει
 γενικούς
 προσανατολισμούς
 των
 οικονομικών πολιτικών
 (άρθρο 121) και
 κατευθυντήριες
 γραμμές για
 την απασχόληση
 (άρθρο 148), ενώ
 διευκρινίζεται
 ότι οι
 κατευθυντήριες
 γραμμές πρέπει
 να συνάδουν
 προς τους γενικούς
 προσανατολισμούς
 των
 οικονομικών
 πολιτικών.
 Λαμβάνοντας
 υπόψη αυτή τη
 νομική βάση, οι
 κατευθυντήριες
 γραμμές για
 την απασχόληση
 και οι γενικοί
 προσανατολισμοί
 των
 οικονομικών
 πολιτικών
 παρουσιάζονται
 ως δύο χωριστά
 —αλλά εγγενώς
 αλληλένδετα—
 νομικά μέσα:
 ·
 Μια
 σύσταση του
 Συμβουλίου για
 τους γενικούς
 προσανατολισμούς
 των
 οικονομικών
 πολιτικών των
 κρατών μελών
 και της Ένωσης –
 μέρος Ι των
 ολοκληρωμένων
 κατευθυντήριων
 γραμμών·
 ·
 Μια
 απόφαση του
 Συμβουλίου
 σχετικά με τις
 κατευθυντήριες
 γραμμές για
 τις πολιτικές
 απασχόλησης
 των κρατών
 μελών – μέρος ΙΙ
 των ολοκληρωμένων
 κατευθυντήριων
 γραμμών.
 Οι
 κατευθυντήριες
 γραμμές
 εγκρίθηκαν για
 πρώτη φορά
 μαζί
 («ολοκληρωμένη
 δέσμη μέτρων»)
 το 2010, και αποτελούν
 τη βάση της
 στρατηγικής
 «Ευρώπη 2020». Το 2010
 αποφασίστηκε επίσης
 ότι οι
 ολοκληρωμένες
 κατευθυντήριες
 γραμμές θα
 παρέμεναν σε
 μεγάλο βαθμό
 αμετάβλητες μέχρι
 το 2014. Αν και οι
 γενικοί
 προσανατολισμοί
 των οικονομικών
 πολιτικών
 παραμένουν σε
 ισχύ για απεριόριστο
 χρονικό
 διάστημα, οι
 κατευθυντήριες
 γραμμές για
 την απασχόληση
 πρέπει να
 καταρτίζονται
 κάθε χρόνο.
 Πέρα
 από το γεγονός
 ότι ορίζουν
 ένα πλαίσιο
 για το πεδίο
 εφαρμογής και
 την κατεύθυνση
 του συντονισμού
 των πολιτικών
 των κρατών
 μελών, οι
 κατευθυντήριες
 γραμμές
 παρέχουν
 επίσης τη βάση
 για ειδικές
 ανά χώρα
 συστάσεις
 στους
 αντίστοιχους
 τομείς.
 Το
 τρέχον σύνολο
 των
 «ολοκληρωμένων
 κατευθυντήριων
 γραμμών»
 αποσκοπεί στην
 υποστήριξη της
 στρατηγικής
 «Ευρώπη 2020» στο
 πλαίσιο της
 νέας
 προσέγγισης για
 τη χάραξη
 οικονομικής
 πολιτικής με
 βάση τις επενδύσεις,
 τις
 διαρθρωτικές
 μεταρρυθμίσεις
 και τη
 δημοσιονομική
 ευθύνη σύμφωνα
 με την ετήσια
 επισκόπηση της
 ανάπτυξης της Επιτροπής
 για το 2015.
 Ταυτόχρονα, οι
 ολοκληρωμένες
 κατευθυντήριες
 γραμμές
 στοχεύουν στην
 επίτευξη μιας
 έξυπνης,
 βιώσιμης και
 χωρίς
 αποκλεισμούς
 ανάπτυξης,
 καθώς και των
 στόχων του
 Ευρωπαϊκού
 Εξαμήνου για
 τον συντονισμό
 της
 οικονομικής
 πολιτικής.
 Οι
 «ολοκληρωμένες
 κατευθυντήριες
 γραμμές» είναι οι
 εξής:
 Κατευθυντήρια
 γραμμή 1: Προώθηση
 των επενδύσεων
 Κατευθυντήρια
 γραμμή 2: Ενίσχυση
 της ανάπτυξης
 μέσω της
 εφαρμογής
 διαρθρωτικών
 μεταρρυθμίσεων
 Κατευθυντήρια
 γραμμή 3: Άρση
 των κυριότερων
 εμποδίων για
 την ανάπτυξη
 και την
 απασχόληση σε
 επίπεδο ΕΕ
 Κατευθυντήρια
 γραμμή 4: Βελτίωση
 της
 βιωσιμότητας
 και του
 φιλικού προς την
 ανάπτυξη
 χαρακτήρα των
 δημόσιων
 οικονομικών
 Κατευθυντήρια
 γραμμή 5: Τόνωση
 της ζήτησης
 εργασίας
 Κατευθυντήρια
 γραμμή 6: Ενίσχυση
 της προσφοράς
 εργασίας και
 των δεξιοτήτων
 Κατευθυντήρια
 γραμμή 7: Βελτίωση
 της
 λειτουργίας
 των αγορών
 εργασίας
 Κατευθυντήρια
 γραμμή 8: Διασφάλιση
 της
 αμεροληψίας,
 καταπολέμηση
 της φτώχειας
 και προώθηση
 των ίσων ευκαιριών
 2015/0051 (NLE)
 Πρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗ
 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 σχετικά
 με τις
 κατευθυντήριες
 γραμμές για
 τις πολιτικές
 απασχόλησης
 των κρατών
 μελών
 Το
 Συμβουλιο της
 Ευρωπαϊκης
 Ενωσης,
 Έχοντας
 υπόψη τη
 Συνθήκη για τη λειτουργία
 της Ευρωπαϊκής
 Ένωσης, και
 ιδίως το άρθρο 148
 παράγραφος 2,
 Έχοντας
 υπόψη την
 πρόταση της
 Ευρωπαϊκής
 Επιτροπής,
 Έχοντας
 υπόψη τη γνώμη
 του Ευρωπαϊκού
 Κοινοβουλίου[1],
 Έχοντας
 υπόψη τη γνώμη
 της Ευρωπαϊκής
 Οικονομικής
 και Κοινωνικής
 Επιτροπής[2],
 Έχοντας
 υπόψη τη γνώμη
 της Επιτροπής
 των Περιφερειών[3],
 Έχοντας
 υπόψη τη γνώμη
 της Επιτροπής
 Απασχόλησης,
 Εκτιμώντας
 τα ακόλουθα:
 (1) Τα
 κράτη μέλη και
 η Ένωση θα
 πρέπει να
 εργαστούν για
 την ανάπτυξη
 συντονισμένης
 στρατηγικής
 για την
 απασχόληση,
 και ιδίως για την
 προώθηση
 ειδικευμένου,
 εκπαιδευμένου
 και ευπροσάρμοστου
 εργατικού
 δυναμικού και
 αγορών εργασίας
 που
 ανταποκρίνονται
 στις εξελίξεις
 της οικονομίας
 και με σκοπό
 την επίτευξη
 των στόχων της
 πλήρους
 απασχόλησης
 και της
 κοινωνικής
 προόδου που
 προβλέπονται στο
 άρθρο 3 της
 Συνθήκης για
 την Ευρωπαϊκή
 Ένωση. Τα κράτη
 μέλη, έχοντας
 υπόψη τις
 εθνικές
 πρακτικές που
 σχετίζονται με
 τον τομέα των
 εργασιακών
 σχέσεων,
 θεωρούν την
 προώθηση της
 απασχόλησης
 θέμα κοινού
 ενδιαφέροντος
 και
 συντονίζουν τη
 σχετική δράση
 τους στο
 πλαίσιο του
 Συμβουλίου.
 (2) Η
 Ένωση πρέπει
 να καταπολεμά
 τον κοινωνικό
 αποκλεισμό και
 τις
 διακρίσεις, να
 εξασφαλίζει
 ίση πρόσβαση
 στα θεμελιώδη
 δικαιώματα και
 να προάγει την κοινωνική
 δικαιοσύνη και
 προστασία.
 Κατά τη χάραξη
 και την
 εφαρμογή των
 πολιτικών και
 των δράσεών
 της, η Ένωση θα
 πρέπει να
 συνεκτιμά τις
 απαιτήσεις που
 συνδέονται με
 τη διασφάλιση
 επαρκούς
 κοινωνικής
 προστασίας και
 με την καταπολέμηση
 του κοινωνικού
 αποκλεισμού
 καθώς και με
 ένα υψηλό
 επίπεδο
 εκπαίδευσης
 και
 κατάρτισης.
 (3) Οι
 κατευθυντήριες
 γραμμές για
 την απασχόληση
 συνάδουν με
 τους γενικούς
 προσανατολισμούς
 των οικονομικών
 πολιτικών.
 (4) Τα
 κράτη μέλη θα
 πρέπει να
 θεωρούν τις
 οικονομικές
 τους πολιτικές
 θέμα κοινού
 ενδιαφέροντος
 και να τις
 συντονίζουν
 στο πλαίσιο
 του Συμβουλίου.
 Οι
 κατευθυντήριες
 γραμμές για
 την απασχόληση
 και οι γενικοί
 προσανατολισμοί
 των οικονομικών
 πολιτικών θα
 πρέπει να
 εγκρίνονται
 από το Συμβούλιο
 με σκοπό την
 καθοδήγηση
 όσον αφορά τις
 πολιτικές των
 κρατών μελών
 και της Ένωσης.
 (5) Σύμφωνα
 με τις διατάξεις
 της Συνθήκης, η
 Ένωση ανέπτυξε
 και έθεσε σε εφαρμογή
 μέσα
 συντονισμού
 των πολιτικών
 για τη δημοσιονομική
 πολιτική και
 τις
 μακροδιαρθρωτικές
 πολιτικές. Το
 Ευρωπαϊκό
 Εξάμηνο
 συγκεντρώνει τα
 διάφορα μέσα
 σε ένα γενικό
 πλαίσιο με
 στόχο την ολοκληρωμένη
 πολυμερή
 οικονομική και
 δημοσιονομική
 εποπτεία. Ο εξορθολογισμός
 και η ενίσχυση
 του Ευρωπαϊκού
 Εξαμήνου,
 σύμφωνα με την
 Ετήσια
 Επισκόπηση της
 Ανάπτυξης 2015 της
 Επιτροπής θα
 βελτιώσουν
 περαιτέρω τη λειτουργία
 του.
 (6) Η
 χρηματοπιστωτική
 και οικονομική
 κρίση αποκάλυψε
 και
 υπογράμμισε
 σημαντικές
 αδυναμίες στην
 οικονομία της
 Ένωσης και των
 κρατών μελών της.
 Επίσης,
 κατέδειξε τη
 στενή
 αλληλεξάρτηση
 των οικονομιών
 και των αγορών
 εργασίας των
 κρατών μελών. Η
 μετάβαση της
 Ένωσης σε μια
 ισχυρή,
 βιώσιμη και
 χωρίς αποκλεισμούς
 ανάπτυξη και η
 δημιουργία
 θέσεων εργασίας
 είναι η κύρια
 πρόκληση που
 αντιμετωπίζει
 σήμερα. Η
 πρόκληση αυτή
 απαιτεί
 συντονισμένες
 και φιλόδοξες
 δράσεις
 πολιτικής,
 τόσο σε
 επίπεδο Ένωσης
 όσο και σε
 εθνικό
 επίπεδο,
 σύμφωνα με τις
 διατάξεις της
 Συνθήκης και
 της
 οικονομικής
 διακυβέρνησης
 της Ένωσης. Με
 μέτρα που να
 συνδυάζουν την
 προσφορά και
 τη ζήτηση, οι
 δράσεις αυτές
 θα πρέπει να
 περιλαμβάνουν
 την προώθηση
 των
 επενδύσεων,
 την ανανέωση
 της δέσμευσης
 για
 διαρθρωτικές
 μεταρρυθμίσεις
 και την άσκηση
 δημοσιονομικής
 ευθύνης.
 (7) Τα
 κράτη μέλη και
 η Ευρωπαϊκή
 Ένωση θα
 πρέπει επίσης
 να
 αντιμετωπίσουν
 τον κοινωνικό
 αντίκτυπο της
 κρίσης και να
 επιδιώξουν την
 οικοδόμηση
 μιας συνεκτικής
 κοινωνίας η
 οποία να
 παρέχει στους
 πολίτες τα
 μέσα να
 προβλέπουν και
 να διαχειρίζονται
 τις αλλαγές,
 καθώς και να
 μπορούν να συμμετέχουν
 ενεργά στην
 κοινωνία και
 στην οικονομία.
 Θα πρέπει να
 εξασφαλιστούν
 πρόσβαση και
 ευκαιρίες για
 όλους, καθώς
 και μείωση της
 φτώχειας και του
 κοινωνικού
 αποκλεισμού,
 κυρίως μέσω
 της διασφάλισης
 της αποτελεσματικής
 λειτουργίας
 των αγορών
 εργασίας και
 των συστημάτων
 κοινωνικής
 πρόνοιας και
 της άρσης των
 εμποδίων για
 τη συμμετοχή
 στην αγορά εργασίας.
 Τα κράτη μέλη
 θα πρέπει
 επίσης να
 διασφαλίσουν
 ότι τα οφέλη
 της
 οικονομικής
 ανάπτυξης θα
 φθάσουν σε
 όλους τους
 πολίτες και σε
 όλες τις
 περιφέρειες.
 (8) Η
 ανάληψη δράσης
 σύμφωνα με τις
 κατευθυντήριες
 γραμμές
 αποτελεί
 σημαντική
 συμβολή στην
 επίτευξη των
 στόχων της
 στρατηγικής
 «Ευρώπη 2020». Οι
 κατευθυντήριες
 γραμμές
 αποτελούν μια
 ολοκληρωμένη
 σειρά
 ευρωπαϊκών και
 εθνικών
 πολιτικών, τις
 οποίες τα
 κράτη μέλη και η
 Ένωση θα
 πρέπει να
 εφαρμόσουν
 προκειμένου να
 επιτύχουν τα
 θετικά
 δευτερογενή
 αποτελέσματα
 των συντονισμένων
 διαρθρωτικών
 μεταρρυθμίσεων,
 ένα κατάλληλο
 συνολικό
 μείγμα
 οικονομικών
 πολιτικών και
 μια πιο συνεκτική
 συνεισφορά των
 ευρωπαϊκών
 πολιτικών στους
 στόχους της
 στρατηγικής
 «Ευρώπη 2020».
 (9) Παρότι
 οι παρούσες
 κατευθυντήριες
 γραμμές απευθύνονται
 στα κράτη μέλη
 και στην Ένωση,
 θα πρέπει να
 εφαρμόζονται
 σε συνεργασία
 με όλες τις
 εθνικές,
 περιφερειακές
 και τοπικές
 αρχές, με τη
 στενή σύνδεση
 των κοινοβουλίων,
 καθώς και των
 κοινωνικών
 εταίρων και
 των εκπροσώπων
 της κοινωνίας
 των πολιτών.
 (10) Οι
 γενικοί
 προσανατολισμοί
 των
 οικονομικών
 πολιτικών
 παρέχουν
 καθοδήγηση στα
 κράτη μέλη για
 την εφαρμογή
 των μεταρρυθμίσεων,
 αντικατοπτρίζοντας
 την
 αλληλεξάρτησή
 τους. Συνάδουν
 με το σύμφωνο
 σταθερότητας
 και ανάπτυξης.
 Οι
 κατευθυντήριες
 γραμμές θα
 πρέπει να αποτελέσουν
 τη βάση για
 όλες τις
 ειδικές κατά
 χώρα συστάσεις
 που ενδέχεται
 να απευθύνει
 το Συμβούλιο στα
 κράτη μέλη,
 ΕΞΕΔΩΣΕ
 ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ
 ΑΠΟΦΑΣΗ:
 Άρθρο 1
 Εγκρίνονται
 οι
 κατευθυντήριες
 γραμμές για
 τις πολιτικές
 απασχόλησης
 των κρατών
 μελών που
 παρατίθενται
 στο παράρτημα.
 Οι παρούσες
 κατευθυντήριες
 γραμμές
 αποτελούν
 μέρος των
 «ολοκληρωμένων
 κατευθυντήριων
 γραμμών».
 Άρθρο 2
 Οι
 κατευθυντήριες
 γραμμές που
 παρατίθενται
 στο παράρτημα
 λαμβάνονται
 υπόψη στις
 πολιτικές απασχόλησης
 και στα
 προγράμματα
 μεταρρυθμίσεων
 των κρατών
 μελών, που θα
 πρέπει να
 δηλώνονται
 σύμφωνα με το
 άρθρο 148
 παράγραφος 3
 της Συνθήκης.
 Η
 παρούσα
 απόφαση απευθύνεται
 στα κράτη μέλη.
 Βρυξέλλες,
 Για
 το Συμβούλιο
 Ο
 Πρόεδρος
 [1] ΕΕ C
 της , σ.
 [2] ΕΕ C της , σ.
 [3] ΕΕ C της , σ.
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
 Κατευθυντήριες
 γραμμές για
 τις πολιτικές
 απασχόλησης
 των κρατών
 μελών
 Μέρος II
 των
 ολοκληρωμένων
 κατευθυντήριων
 γραμμών
 Κατευθυντήρια
 γραμμή 5: Τόνωση
 της ζήτησης
 εργασίας
 Τα κράτη
 μέλη θα πρέπει
 να
 διευκολύνουν
 τη δημιουργία
 θέσεων
 εργασίας, να
 μειώσουν τα
 εμπόδια για
 τις
 επιχειρήσεις
 όσον αφορά τις
 προσλήψεις, να
 προωθήσουν την
 επιχειρηματικότητα
 και ιδίως να
 στηρίξουν τη
 δημιουργία και
 την ανάπτυξη
 μικρών
 επιχειρήσεων,
 ώστε να αυξηθεί
 το ποσοστό
 απασχόλησης
 των γυναικών
 και των ανδρών.
 Τα κράτη μέλη
 θα πρέπει
 επίσης να
 προωθήσουν
 ενεργά την
 κοινωνική
 οικονομία και
 να υιοθετήσουν
 την κοινωνική
 καινοτομία.
 Θα
 πρέπει να
 μετατοπιστεί η
 φορολογική
 επιβάρυνση από
 την εργασία σε
 άλλες πηγές
 φορολογίας που
 είναι λιγότερο
 επιζήμιες για
 την απασχόληση
 και την
 ανάπτυξη και,
 παράλληλα, να
 εξασφαλιστεί η
 προστασία των
 εσόδων για
 επαρκή
 κοινωνική προστασία
 και δαπάνες
 για την
 ενίσχυση της
 ανάπτυξης. Οι
 μειώσεις της
 εργασιακής
 φορολογίας θα
 πρέπει να
 αποσκοπούν στα
 συναφή
 συστατικά
 στοιχεία της φορολογικής
 επιβάρυνσης
 και στην άρση
 των εμποδίων
 και των αντικινήτρων
 για τη
 συμμετοχή στην
 αγορά
 εργασίας, ιδίως
 για όσους
 είναι πιο
 απομακρυσμένοι
 από την αγορά
 εργασίας.
 Τα κράτη
 μέλη θα πρέπει,
 σε συνεργασία
 με τους κοινωνικούς
 εταίρους, να
 ενθαρρύνουν
 τους μηχανισμούς
 καθορισμού των
 μισθών που
 επιτρέπουν τη δυνατότητα
 ανταπόκρισης
 των μισθών
 στις εξελίξεις
 της
 παραγωγικότητας.
 Στο πλαίσιο
 αυτό, θα πρέπει
 να ληφθούν
 υπόψη οι
 διαφορές ως
 προς τις δεξιότητες
 και τις
 συνθήκες των
 τοπικών αγορών
 εργασίας καθώς
 και οι
 αποκλίσεις
 όσον αφορά τις
 οικονομικές
 επιδόσεις ανά
 περιφέρειες,
 τομείς και
 εταιρείες. Κατά
 τον καθορισμό
 των ελάχιστων
 μισθών, τα
 κράτη μέλη και
 οι κοινωνικοί
 εταίροι θα
 πρέπει να εξετάσουν
 τις συνέπειές
 τους για τη
 φτώχεια στην
 εργασία, τη
 δημιουργία θέσεων
 εργασίας και
 την
 ανταγωνιστικότητα.
 Κατευθυντήρια
 γραμμή 6:
 Ενίσχυση της
 προσφοράς εργασίας
 και των
 δεξιοτήτων
 Τα κράτη
 μέλη θα πρέπει
 να προωθήσουν
 την παραγωγικότητα
 και την
 απασχολησιμότητα
 με την κατάλληλη
 παροχή
 κατάλληλων
 γνώσεων και
 δεξιοτήτων. Τα
 κράτη μέλη θα
 πρέπει να
 πραγματοποιήσουν
 τις απαραίτητες
 επενδύσεις στα
 συστήματα
 εκπαίδευσης
 και
 επαγγελματικής
 κατάρτισης
 και, παράλληλα,
 να βελτιώσουν
 την
 αποτελεσματικότητα
 και την αποδοτικότητα
 όσον αφορά την
 αναβάθμιση του
 επιπέδου
 δεξιοτήτων του
 εργατικού
 δυναμικού,
 επιτρέποντας
 την καλύτερη
 πρόβλεψη και
 ανταπόκριση
 στις ταχέως
 μεταβαλλόμενες
 ανάγκες των
 δυναμικών
 αγορών
 εργασίας σε μια
 ολοένα και
 περισσότερο
 ψηφιακή
 οικονομία. Τα κράτη
 μέλη θα πρέπει
 να εντείνουν
 τις προσπάθειές
 τους για τη βελτίωση
 της πρόσβασης
 στην ποιοτική
 εκπαίδευση ενηλίκων
 για όλους και
 για την
 εφαρμογή
 στρατηγικών
 ενεργού
 γήρανσης, ώστε
 να ενθαρρυνθεί
 η παράταση του
 επαγγελματικού
 βίου.
 Θα
 πρέπει να
 αντιμετωπιστεί
 η υψηλή
 ανεργία και να
 προληφθεί η
 μακροχρόνια
 ανεργία. Ο
 αριθμός των
 μακροχρόνια
 ανέργων θα
 πρέπει να μειωθεί
 σημαντικά με
 ολοκληρωμένες
 και αλληλοενισχυόμενες
 στρατηγικές,
 συμπεριλαμβανομένης
 της πρόβλεψης
 ειδικής
 ενεργού
 υποστήριξης
 στους μακροχρόνια
 ανέργους, ώστε
 να επιστρέφουν
 στην αγορά
 εργασίας. Η
 ανεργία των
 νέων πρέπει να
 αντιμετωπιστεί
 ολοκληρωμένα,
 μεταξύ άλλων
 μέσω του
 εξοπλισμού των
 σχετικών φορέων
 με τα
 απαραίτητα
 μέσα για να
 εφαρμόσουν πλήρως
 και με
 συνέπεια τα
 εθνικά τους
 σχέδια υλοποίησης
 των «Εγγυήσεων
 για τη Νεολαία».
 Θα
 πρέπει να
 αντιμετωπιστούν
 οι
 διαρθρωτικές
 αδυναμίες στα
 συστήματα εκπαίδευσης
 και κατάρτισης
 ώστε να
 εξασφαλιστεί η
 ποιότητα των
 μαθησιακών
 αποτελεσμάτων
 και να προληφθεί
 και να
 αντιμετωπιστεί
 η πρόωρη
 αποχώρηση από
 το σχολείο. Τα
 κράτη μέλη θα
 πρέπει να
 επιτύχουν
 βελτίωση του μορφωτικού
 επιπέδου και
 να εξετάσουν
 τη θέσπιση διττών
 συστημάτων
 μάθησης και
 την αναβάθμιση
 της
 επαγγελματικής
 κατάρτισης,
 ενώ, παράλληλα,
 να αυξήσουν
 τις ευκαιρίες
 για την
 αναγνώριση των
 δεξιοτήτων που
 αποκτώνται
 εκτός του
 επίσημου εκπαιδευτικού
 συστήματος.
 Θα
 πρέπει να
 μειωθούν τα
 εμπόδια για τη
 συμμετοχή στην
 αγορά
 εργασίας,
 ιδίως για τις
 γυναίκες, τους εργαζομένους
 μεγαλύτερης
 ηλικίας, τους
 νέους, τα άτομα
 με αναπηρία
 και τους
 νόμιμους
 μετανάστες. Πρέπει
 να
 διασφαλιστεί η
 ισότητα των
 φύλων και των
 αποδοχών στην
 αγορά εργασίας
 καθώς και η
 πρόσβαση σε οικονομικά
 προσιτή και
 ποιοτική
 προσχολική εκπαίδευση
 και φροντίδα.
 Τα κράτη
 μέλη θα πρέπει
 να κάνουν
 πλήρη χρήση
 του Ευρωπαϊκού
 Κοινωνικού
 Ταμείου και
 της υποστήριξης
 των λοιπών
 ενωσιακών
 ταμείων για τη
 βελτίωση της
 απασχόλησης,
 την κοινωνική
 ένταξη, την εκπαίδευση
 και τη δημόσια
 διοίκηση.
 Κατευθυντήρια
 γραμμή 7:
 Βελτίωση της
 λειτουργίας των
 αγορών
 εργασίας
 Τα κράτη
 μέλη θα πρέπει
 να μειώσουν
 τον κατακερματισμό
 της αγοράς
 εργασίας. Οι
 διατάξεις και
 οι θεσμοί
 προστασίας της
 απασχόλησης θα
 πρέπει να
 παρέχουν
 κατάλληλο
 περιβάλλον για
 προσλήψεις,
 προσφέροντας,
 παράλληλα,
 επαρκή επίπεδα
 προστασίας
 στους
 εργαζομένους
 και στα άτομα
 που αναζητούν
 εργασία ή
 απασχολούνται
 με συμβάσεις
 ορισμένου
 χρόνου ή με
 ανεξάρτητες
 συμβάσεις
 εργασίας. Θα
 πρέπει να εξασφαλίζεται
 η ποιότητα της
 απασχόλησης
 όσον αφορά την
 κοινωνικοοικονομική
 ασφάλεια, τις
 ευκαιρίες
 εκπαίδευσης
 και
 κατάρτισης,
 τις συνθήκες
 εργασίας
 (περιλαμβανομένων
 της υγείας και
 της ασφάλειας)
 και την ισορροπία
 μεταξύ
 επαγγελματικής
 και προσωπικής
 ζωής.
 Τα κράτη
 μέλη θα πρέπει
 να
 εξασφαλίσουν
 την ενεργή
 συμμετοχή των
 εθνικών
 κοινοβουλίων
 και των κοινωνικών
 εταίρων στον
 σχεδιασμό και
 την εφαρμογή των
 σχετικών
 μεταρρυθμίσεων
 και πολιτικών,
 σύμφωνα με τις
 εθνικές
 πρακτικές,
 υποστηρίζοντας,
 παράλληλα, τη
 βελτίωση της
 λειτουργίας
 και της
 αποτελεσματικότητας
 του κοινωνικού
 διαλόγου σε
 εθνικό
 επίπεδο.
 Τα κράτη
 μέλη θα πρέπει
 να βελτιώσουν
 τις ενεργητικές
 πολιτικές για
 την αγορά
 εργασίας,
 ενισχύοντας τη
 στόχευση, την
 εμβέλεια, την
 κάλυψη και την
 αλληλεπίδρασή
 τους με τα
 παθητικά
 μέτρα. Οι
 πολιτικές
 αυτές θα πρέπει
 να έχουν ως
 στόχο τη
 βελτίωση της
 προσαρμογής στις
 ανάγκες της
 αγοράς
 εργασίας και
 την υποστήριξη
 της βιώσιμης
 μετάβασης στην
 αγορά
 εργασίας, με
 τις δημόσιες
 υπηρεσίες
 απασχόλησης να
 παρέχουν
 εξατομικευμένη
 υποστήριξη και
 με την
 εφαρμογή
 συστημάτων μέτρησης
 των επιδόσεων.
 Τα κράτη μέλη
 θα πρέπει επίσης
 να
 διασφαλίσουν
 ότι τα
 συστήματα
 κοινωνικής
 προστασίας
 τους θα
 ενεργοποιούν
 και θα διευκολύνουν
 αποτελεσματικά
 τα άτομα που
 μπορούν να
 συμμετάσχουν
 στην αγορά
 εργασίας, θα
 προστατεύουν
 τα άτομα που
 έχουν (προσωρινά)
 αποκλειστεί
 από την αγορά
 εργασίας και/ή
 δεν είναι σε
 θέση να
 συμμετάσχουν
 σε αυτήν, και θα
 προετοιμάζουν
 τα άτομα για
 δυνητικούς
 κινδύνους,
 μέσω επενδύσεων
 στο ανθρώπινο
 δυναμικό. Τα
 κράτη μέλη θα
 πρέπει να
 προωθήσουν μια
 αγορά εργασίας
 χωρίς αποκλεισμούς,
 ανοιχτή σε
 όλους, καθώς
 και να θέσουν
 σε εφαρμογή
 αποτελεσματικά
 μέτρα για την
 καταπολέμηση
 των
 διακρίσεων.
 Θα
 πρέπει να
 εξασφαλιστεί η
 κινητικότητα
 των
 εργαζομένων,
 με σκοπό την
 αξιοποίηση του
 πλήρους
 δυναμικού της
 ευρωπαϊκής
 αγοράς εργασίας,
 μεταξύ άλλων
 με τη βελτίωση
 της
 δυνατότητας μεταφοράς
 των
 συνταξιοδοτικών
 δικαιωμάτων
 και την
 αναγνώριση των
 επαγγελματικών
 προσόντων. Τα κράτη
 μέλη θα πρέπει,
 παράλληλα, να
 καταπολεμούν
 τις
 καταχρήσεις
 των
 υφιστάμενων
 κανόνων.
 Κατευθυντήρια
 γραμμή 8:
 Διασφάλιση της
 αμεροληψίας,
 καταπολέμηση
 της φτώχειας
 και προώθηση
 των ίσων
 ευκαιριών
 Τα κράτη
 μέλη θα πρέπει
 να
 εκσυγχρονίσουν
 τα συστήματα
 κοινωνικής
 προστασίας
 τους, ώστε να
 παρέχουν
 αποτελεσματική,
 αποδοτική και
 επαρκή
 προστασία σε
 όλα τα στάδια
 της ζωής του
 ατόμου,
 εξασφαλίζοντας
 τη δίκαιη
 αντιμετώπιση
 και την
 εξάλειψη των
 ανισοτήτων.
 Χρειάζονται απλουστευμένες
 και καλύτερα
 στοχευμένες
 κοινωνικές
 πολιτικές που
 να
 συμπληρώνονται
 από οικονομικά
 προσιτές και
 ποιοτικές
 υπηρεσίες
 φροντίδας των
 παιδιών, καθώς
 και
 εκπαίδευση,
 επαγγελματική
 κατάρτιση και συνδρομή
 κατά την
 απασχόληση,
 υποστήριξη της
 στέγασης και
 εύκολα
 προσβάσιμη
 υγειονομική
 περίθαλψη,
 πρόσβαση σε βασικές
 υπηρεσίες,
 όπως οι
 τραπεζικοί
 λογαριασμοί και
 το διαδίκτυο,
 καθώς και
 ανάληψη δράσης
 για την
 πρόληψη της
 πρόωρης
 αποχώρησης από
 το σχολείο και
 την
 καταπολέμηση
 του κοινωνικού
 αποκλεισμού.
 Για τον
 σκοπό αυτό, θα
 πρέπει να
 χρησιμοποιηθούν
 ποικίλα μέσα με
 συμπληρωματικό
 τρόπο,
 συμπεριλαμβανομένων
 των υπηρεσιών
 ενεργοποίησης
 του εργατικού
 δυναμικού και
 υποστήριξης
 του
 εισοδήματος,
 που στοχεύουν
 στις ανάγκες
 των ατόμων. Τα
 συστήματα
 κοινωνικής
 προστασίας θα
 πρέπει να
 σχεδιάζονται
 κατά τρόπο που
 να διευκολύνεται
 η εξασφάλιση
 όλων των
 δικαιούχων, η
 υποστήριξη των
 επενδύσεων σε
 ανθρώπινο
 δυναμικό,
 καθώς και η
 πρόληψη και η
 μείωση της
 φτώχειας και η
 προστασία από
 αυτήν.
 Τα
 συνταξιοδοτικά
 συστήματα θα
 πρέπει να
 μεταρρυθμιστούν,
 προκειμένου να
 εξασφαλιστεί η
 βιωσιμότητα
 και η
 καταλληλότητά
 τους για τις
 γυναίκες και
 τους άνδρες
 στο πλαίσιο
 της αύξησης
 του προσδόκιμου
 ζωής και της
 δημογραφικής
 αλλαγής, μεταξύ
 άλλων με τη
 σύνδεση των
 νόμιμων ορίων
 συνταξιοδότησης
 με το
 προσδόκιμο
 ζωής, με την
 αύξηση της πραγματικής
 ηλικίας
 συνταξιοδότησης,
 και με την
 ανάπτυξη της επικουρικής
 συνταξιοδοτικής
 αποταμίευσης.
 Τα κράτη
 μέλη θα πρέπει
 να βελτιώσουν
 την προσβασιμότητα,
 την
 αποδοτικότητα
 και την
 αποτελεσματικότητα
 των συστημάτων
 υγειονομικής
 περίθαλψης και
 μακροχρόνιας
 περίθαλψης,
 διασφαλίζοντας,
 παράλληλα, τη
 δημοσιονομική
 τους
 βιωσιμότητα.


type: contracts

text:
 12.10.2021
 FR
 Journal officiel de l’Union européenne
 L 363/3
 ACCORD
 entre l’Union européenne et la République de Corée sur certains aspects des services aériens
 L'UNION EUROPÉENNE,
 d'une part, et
 LA RÉPUBLIQUE DE CORÉE,
 d'autre part,
 ci-après dénommées conjointement "parties contractantes",
 CONSTATANT que la Cour de justice de l'Union européenne a jugé que certaines dispositions des accords bilatéraux relatifs aux services aériens conclus par plusieurs États membres de l'Union européenne avec des pays tiers étaient incompatibles avec le droit de l'Union européenne,
 CONSTATANT que plusieurs accords bilatéraux relatifs à des services aériens et contenant des dispositions similaires ont été conclus entre plusieurs États membres de l'Union européenne et la République de Corée, et que les États membres de l'Union européenne sont tenus de prendre toutes les mesures nécessaires pour supprimer les incompatibilités entre de tels accords et les traités de l'Union européenne,
 CONSTATANT que l'Union européenne jouit d'une compétence exclusive en ce qui concerne divers aspects susceptibles d'être inclus dans les accords bilatéraux relatifs aux services aériens conclus entre les États membres de l'Union européenne et des pays tiers,
 CONSTATANT qu'en vertu du droit de l'Union européenne, les transporteurs aériens de l'Union européenne établis dans un État membre de l'Union européenne ont un droit d'accès non discriminatoire aux liaisons aériennes entre les États membres de l'Union européenne et les pays tiers,
 VU les accords entre l'Union européenne et certains pays tiers prévoyant, pour les ressortissants de ces pays tiers, la possibilité de devenir propriétaires de transporteurs aériens titulaires d'une licence octroyée conformément au droit de l'Union européenne,
 RECONNAISSANT que la concordance entre le droit de l'Union européenne et les dispositions des accords bilatéraux relatifs aux services aériens conclus entre des États membres de l'Union européenne et la République de Corée fournira une base juridique saine en ce qui concerne les services aériens entre l'Union européenne et la République de Corée et préservera la continuité de ces services aériens,
 CONSTATANT que les dispositions des accords bilatéraux relatifs aux services aériens conclus entre des États membres de l'Union européenne et la République de Corée qui ne sont pas incompatibles avec le droit de l'Union européenne ne doivent être ni modifiées, ni remplacées,
 CONSTATANT que les modifications des accords bilatéraux relatifs aux services aériens conclus entre des États membres de l'Union européenne et la République de Corée confirmeraient les excellentes relations entre l'Union européenne et la République de Corée dans le domaine du transport aérien, et
 CONSTATANT que l'Union européenne n'a pas pour objectif, dans le cadre du présent accord, d'augmenter le volume total du trafic aérien entre l'Union européenne et la République de Corée, de compromettre l'équilibre entre les transporteurs aériens de l'Union européenne et les transporteurs aériens de la République de Corée, ou d'imposer son interprétation des dispositions des accords bilatéraux relatifs aux services aériens existants en ce qui concerne les droits de trafic,
 SONT CONVENUES DE CE QUI SUIT:
 Article 1
 Dispositions générales
 1. Aux fins du présent accord, on entend par
 a)
 "États membres", les États membres de l'Union européenne;
 b)
 "traités de l'Union européenne", le traité sur l'Union européenne et le traité sur le fonctionnement de l'Union européenne;
 c)
 "partie contractante", une partie contractante au présent accord;
 d)
 "partie", la partie contractante à l'accord bilatéral relatif aux services aériens concerné;
 e)
 "transporteur aérien", également une compagnie aérienne.
 2. Dans chacun des accords énumérés à l'annexe I, les références faites aux ressortissants de l'État membre qui est partie à l'accord considéré s'entendent comme des références aux ressortissants des États membres de l'Union européenne.
 3. Dans chacun des accords énumérés à l'annexe I, les références faites aux transporteurs aériens ou aux compagnies aériennes de l'État membre qui est partie à l'accord considéré s'entendent comme des références aux transporteurs aériens ou aux compagnies aériennes désignés par cet État membre.
 Article 2
 Désignation, autorisation et révocation
 1. Les paragraphes 3 et 4 du présent article prévalent sur les dispositions correspondantes des articles énumérés à l'annexe II, points a) et b) respectivement, en ce qui concerne la désignation d'un transporteur aérien par l'État membre concerné, les autorisations et permis qui lui ont été accordés par la République de Corée et le refus, la révocation, la suspension ou la limitation de ces autorisations ou permis, respectivement.
 2. Les paragraphes 3 et 4 du présent article prévalent sur les dispositions correspondantes des articles énumérés à l'annexe II, points a) et b) respectivement, en ce qui concerne la désignation d'un transporteur aérien par la République de Corée, les autorisations et permis qui lui ont été accordés par l'État membre concerné et le refus, la révocation, la suspension ou la limitation de ces autorisations ou permis du transporteur aérien, respectivement.
 3. Dès réception d'une désignation visée aux paragraphes 1 et 2 du présent article, ainsi que des demandes d'autorisations d'exploitation et de permis techniques, sous la forme et selon les procédures requises, de la part du ou des transporteurs aériens désignés, chaque partie, sous réserve des paragraphes 4 et 5 du présent article, accorde les autorisations et permis appropriés avec un délai de procédure minimal, pour autant:
 a)
 dans le cas d'un transporteur aérien désigné par un État membre:
 i)
 que le transporteur aérien soit établi, en vertu des traités de l'Union européenne, sur le territoire de l'État membre qui a fait la désignation et soit titulaire d'une licence d'exploitation d'un État membre en cours de validité conformément au droit de l'Union européenne;
 ii)
 qu'un contrôle réglementaire effectif du transporteur aérien soit exercé et maintenu par l'État membre responsable de la délivrance de son certificat de transporteur aérien et que l'autorité aéronautique compétente soit clairement identifiée dans la désignation;
 iii)
 que le transporteur aérien ait son principal établissement sur le territoire de l'État membre qui lui a délivré sa licence d'exploitation en cours de validité; et
 iv)
 que le transporteur aérien soit détenu, directement ou par une participation majoritaire, et effectivement contrôlé par des États membres et/ou des ressortissants des États membres, et/ou par d'autres États énumérés à l'annexe III et/ou des ressortissants de ces autres États;
 b)
 dans le cas d'un transporteur aérien désigné par la République de Corée:
 i)
 que la République de Corée exerce et maintienne un contrôle réglementaire effectif du transporteur aérien; et
 ii)
 qu'une part substantielle de la propriété et le contrôle effectif de ce transporteur aérien soient entre les mains de la République de Corée, de ressortissants de la République de Corée ou des deux, et que ce transporteur aérien soit titulaire d'une licence d'exploitation en cours de validité délivrée par la République de Corée;
 c)
 que la compagnie aérienne désignée respecte les conditions prévues par les dispositions législatives et réglementaires normalement appliquées en matière d'exploitation de services aériens internationaux par la partie qui examine la ou les demandes.
 4. Chaque partie peut refuser, révoquer, suspendre ou limiter les autorisations d'exploitation ou permis techniques d'un transporteur aérien désigné par l'autre partie:
 a)
 dans le cas d'un transporteur aérien désigné par un État membre:
 i)
 lorsque le transporteur aérien n'est pas établi, en vertu des traités de l'Union européenne, sur le territoire de l'État membre l'ayant désigné ou n'est pas titulaire d'une licence d'exploitation d'un État membre en cours de validité conformément au droit de l'Union européenne;
 ii)
 lorsque le contrôle réglementaire effectif du transporteur aérien n'est pas exercé ou maintenu par l'État membre responsable de la délivrance de son certificat de transporteur aérien, ou que l'autorité aéronautique compétente n'est pas clairement identifiée dans la désignation;
 iii)
 lorsque le transporteur aérien n'a pas son principal établissement sur le territoire de l'État membre qui lui a délivré sa licence d'exploitation;
 iv)
 lorsque le transporteur aérien n'est pas détenu, directement ou grâce à une participation majoritaire, ou n'est pas effectivement contrôlé par des États membres et/ou des ressortissants des États membres, ou par d'autres États énumérés à l'annexe III et/ou des ressortissants de ces autres États;
 v)
 lorsque le transporteur aérien bénéficie déjà d'une autorisation d'exploitation en vertu d'un accord bilatéral entre la République de Corée et un autre État membre et que la République de Corée peut démontrer qu'en exerçant les droits de trafic résultant du présent accord sur une liaison qui comprend un point situé dans cet autre État membre, le transporteur aérien contournerait les restrictions en matière de droits de trafic imposées par l'autre accord; ou
 vi)
 lorsque le transporteur aérien est titulaire d'un certificat de transporteur aérien délivré par un État membre avec lequel la République de Corée n'a pas conclu d'accord bilatéral relatif à des services aériens, et que l'État membre en question a refusé des droits de trafic au transporteur aérien désigné par la République de Corée;
 b)
 dans le cas d'un transporteur aérien désigné par la République de Corée:
 i)
 lorsque la République de Corée n'exerce ou ne maintient pas un contrôle réglementaire effectif du transporteur aérien; ou
 ii)
 lorsqu'une part substantielle de la propriété et le contrôle effectif de ce transporteur aérien ne sont pas entre les mains de la République de Corée, de ressortissants de la République de Corée ou des deux, ou que ce transporteur aérien n'est pas titulaire d'une licence d'exploitation en cours de validité délivrée par la République de Corée;
 c)
 lorsque la compagnie aérienne désignée ne respecte pas les conditions prévues par les dispositions législatives et réglementaires normalement appliquées en matière d'exploitation de services aériens internationaux par la partie qui accorde ces droits.
 5. En faisant valoir ses droits au titre du paragraphe 4 du présent article, sans préjudice des points a) v) et a) vi), du paragraphe 4 du présent article, la République de Corée ne fait pas de discrimination fondée sur la nationalité entre les transporteurs aériens des États membres.
 Article 3
 Droits relatifs au contrôle réglementaire
 1. Le paragraphe 2 du présent article complètent les dispositions correspondantes des articles énumérés à l'annexe II, point c).
 2. Lorsqu'un État membre (ci-après dénommé "premier État membre") a désigné un transporteur aérien dont le contrôle réglementaire est exercé et maintenu par un second État membre, les droits de la République de Corée dans le cadre des dispositions relatives à la sécurité de l'accord conclu entre le premier État membre et la République de Corée s'appliquent de manière identique en ce qui concerne l'adoption, l'exercice ou le maintien de normes de sécurité par ce second État membre et en ce qui concerne l'autorisation d'exploitation de ce transporteur aérien.
 Article 4
 Taxation du carburant d'aviation
 1. Le paragraphe 2 du présent article complète les dispositions correspondantes des articles énumérés à l'annexe II, point d).
 2. Nonobstant toute autre disposition contraire, rien dans aucune des dispositions énumérées à l'annexe II, point d), n'empêche un État membre d'appliquer, sur une base non discriminatoire, des prélèvements, impôts, droits, taxes ou redevances sur le carburant fourni sur son territoire en vue d'une utilisation par un aéronef d'un transporteur aérien désigné de la République de Corée qui exploite une liaison entre un point situé sur le territoire de cet État membre et un autre point situé sur le territoire de cet État membre ou sur le territoire d'un autre État membre.
 Article 5
 Compatibilité avec les règles de concurrence
 1. Nonobstant toute autre disposition contraire, rien dans aucun des accords énumérés à l'annexe I ne doit:
 a)
 favoriser l'adoption d'accords entre entreprises, de décisions d'associations d'entreprises ou de pratiques concertées qui empêchent, faussent ou restreignent la concurrence;
 b)
 renforcer les effets d'un accord, d'une décision ou d'une pratique concertée visées au point a); ou
 c)
 déléguer à des agents économiques privés la responsabilité de prendre des mesures qui empêchent, faussent ou restreignent la concurrence.
 2. Les dispositions des accords énumérés à l'annexe I qui sont incompatibles avec le paragraphe 1 du présent article ne sont pas applicables.
 Article 6
 Annexes de l'accord
 Les annexes du présent accord font partie intégrante de celui-ci.
 Article 7
 Révision ou modification
 Les parties contractantes peuvent, à tout moment, réviser ou modifier le présent accord par consentement mutuel écrit.
 Article 8
 Entrée en vigueur
 1. Le présent accord entre en vigueur le premier jour du mois suivant la dernière date à laquelle les parties contractantes se sont mutuellement notifié par écrit l'accomplissement de leurs procédures internes respectives nécessaires à cet effet.
 2. Les accords et autres arrangements entre les États membres et la République de Corée qui, à la date de la signature du présent accord, ne sont pas encore entrés en vigueur et ne font pas l'objet d'une application provisoire sont énumérés à l'annexe I, point b). Le présent accord s'applique à tous ces accords et arrangements à la date de leur entrée en vigueur.
 Article 9
 Dénonciation
 1. La dénonciation d'un accord énuméré à l'annexe I entraîne la dénonciation simultanée de toutes les dispositions du présent accord relatives à l'accord en question.
 2. La dénonciation de tous les accords énumérés à l'annexe I entraîne la dénonciation du présent accord à la date de dénonciation du dernier de ces accords.
 EN FOI DE QUOI, les soussignés, dûment autorisés, ont signé le présent accord.
 Fait en double exemplaire à Bruxelles, le 25 juin 2020, en langues allemande, anglaise, bulgare, croate, danoise, espagnole, estonienne, finnoise, française, grecque, hongroise, italienne, lettone, lituanienne, maltaise, néerlandaise, polonaise, portugaise, roumaine, slovaque, slovène, suédoise, tchèque et coréenne, tous ces textes faisant également foi.
 ANNEXE I
 LISTE DES ACCORDS VISÉS À L'ARTICLE 1 DU PRÉSENT ACCORD
 a)
 Les accords relatifs aux services aériens entre la République de Corée et des États membres de l'Union européenne tels que modifiés ou complétés qui, à la date de la signature du présent accord, ont été signés et sont entrés en vigueur:
 —
 l'accord entre le gouvernement fédéral d'Autriche et le gouvernement de la République de Corée relatif aux services aériens entre leurs territoires respectifs et au-delà, conclu à Vienne le 15 mai 1979, ci-après dénommé "accord République de Corée — Autriche" à l'annexe II;
 —
 l'accord entre le gouvernement du Royaume de Belgique et le gouvernement de la République de Corée relatif aux services aériens entre leurs territoires respectifs et au-delà, conclu à Bruxelles le 20 octobre 1975, ci-après dénommé "accord République de Corée — Belgique" à l'annexe II;
 —
 l'accord entre le gouvernement de la République de Bulgarie et le gouvernement de la République de Corée relatif aux services aériens entre leurs territoires respectifs et au-delà, conclu à Sofia le 19 août 1994, ci-après dénommé "accord République de Corée — Bulgarie" à l'annexe II;
 —
 l'accord entre le gouvernement de la République de Croatie et le gouvernement de la République de Corée relatif aux services aériens, conclu à Zagreb le 30 décembre 2015, ci-après dénommé "accord République de Corée – Croatie" à l'annexe II;
 —
 l'accord entre le gouvernement de la République fédérative tchèque et slovaque et le gouvernement de la République de Corée relatif aux services aériens, conclu à Séoul le 26 octobre 1990, modifié par l'accord entre le gouvernement de la République tchèque et le gouvernement de la République de Corée modifiant l'accord entre le gouvernement de la République fédérative tchèque et slovaque et le gouvernement de la République de Corée relatif aux services aériens signé à Séoul le 26 octobre 1990, conclu par un échange de notes diplomatiques le 3 décembre 2004 et le 14 février 2005, ci-après dénommé "accord République de Corée – République tchèque" à l'annexe II;
 —
 l'accord relatif aux services aériens entre le gouvernement de la République de Finlande et le gouvernement de la République de Corée, conclu à Séoul le 12 novembre 1996, ci-après dénommé "accord République de Corée – Finlande" à l'annexe II;
 —
 l'accord entre le gouvernement de la République française et le gouvernement de la République de Corée relatif aux services aériens entre leurs territoires respectifs et au-delà, conclu à Séoul le 7 juin 1974, ci-après dénommé "accord République de Corée – France" à l'annexe II;
 —
 l'accord de transport aérien entre la République fédérale d'Allemagne et la République de Corée, conclu à Bonn le 7 mars 1995, ci-après dénommé "accord République de Corée – Allemagne" à l'annexe II;
 —
 l'accord entre le gouvernement de la République hellénique et le gouvernement de la République de Corée relatif aux services aériens entre leurs territoires respectifs et au-delà, conclu à Athènes le 25 janvier 1995, ci-après dénommé "accord République de Corée – Grèce" à l'annexe II;
 —
 l'accord relatif aux services aériens entre le gouvernement de Hongrie et le gouvernement de la République de Corée, conclu à Séoul le 28 novembre 2014, ci-après dénommé "accord République de Corée – Hongrie" à l'annexe II;
 —
 l'accord relatif aux services aériens entre le gouvernement de la République de Lettonie et le gouvernement de la République de Corée, conclu à New York le 28 septembre 2018, ci-après dénommé "accord République de Corée – Lettonie" à l'annexe II;
 —
 l'accord entre le gouvernement du Grand-Duché de Luxembourg et le gouvernement de la République de Corée relatif aux services aériens, conclu à Luxembourg le 27 septembre 2000, ci-après dénommé "accord République de Corée – Luxembourg" à l'annexe II;
 —
 l'accord entre le gouvernement de la République de Corée et le gouvernement de la République de Malte relatif aux services aériens entre leurs territoires respectifs et au-delà, conclu à La Valette le 25 mars 1997, ci-après dénommé "accord République de Corée – Malte" à l'annexe II;
 —
 l'accord de transport aérien entre le gouvernement du Royaume des Pays-Bas et le gouvernement de la République de Corée, conclu à La Haye le 24 juin 1970, ci-après dénommé "accord République de Corée – Pays-Bas" à l'annexe II;
 —
 l'accord entre le gouvernement de la République de Pologne et le gouvernement de la République de Corée relatif aux services aériens, conclu à Séoul le 14 octobre 1991, ci-après dénommé "accord République de Corée – Pologne" à l'annexe II;
 —
 l'accord relatif aux services aériens entre la République portugaise et la République de Corée, signé à Séoul le 25 mai 2018, ci-après dénommé "accord République de Corée – Portugal" à l'annexe II;
 —
 l'accord entre le gouvernement de Roumanie et le gouvernement de la République de Corée relatif aux transports aériens civils entre leurs territoires respectifs et au-delà, conclu à Séoul le 10 mars 1994, ci-après dénommé "accord République de Corée – Roumanie" à l'annexe II;
 —
 l'accord entre le gouvernement de la République fédérative tchèque et slovaque et le gouvernement de la République de Corée relatif aux services aériens, conclu à Séoul le 26 octobre 1990, ci-après dénommé "accord République de Corée – Slovaquie" à l'annexe II;
 —
 l'accord de transport aérien entre le Royaume d'Espagne et la République de Corée, conclu à Séoul le 21 juin 1989, ci-après dénommé "accord République de Corée – Espagne" à l'annexe II.
 b)
 Accords relatifs aux services aériens et autres arrangements paraphés ou signés entre la République de Corée et des États membres de l'Union européenne, tels que modifiés ou complétés qui, à la date de la signature du présent accord, ne sont pas encore entrés en vigueur:
 —
 l'accord entre le gouvernement de la République de Corée et le gouvernement du Royaume de Danemark relatif aux services aériens réguliers entre leurs territoires respectifs et au-delà, paraphé à Séoul le 6 septembre 1995, ci-après dénommé "accord République de Corée – Danemark" à l'annexe II;
 —
 l'accord relatif aux services aériens entre le gouvernement de la République italienne et le gouvernement de la République de Corée, signé à Rome le 17 octobre 2018, ci-après dénommé "accord République de Corée – Italie" à l'annexe II;
 —
 l'accord entre le gouvernement de la République de Corée et le gouvernement du Royaume de Suède relatif aux services aériens réguliers entre leurs territoires respectifs et au-delà, paraphé à Séoul le 6 septembre 1995, ci-après dénommé "accord République de Corée – Suède" à l'annexe II;
 —
 le protocole d'accord entre les autorités aéronautiques de la République de Corée et les autorités aéronautiques de la France, signé à Paris le 23 mai 2002, ci-après dénommé "protocole d'accord République de Corée – France de 2002" à l'annexe II;
 —
 le procès-verbal approuvé entre la délégation de la République de Corée et la délégation du Royaume d'Espagne concernant des questions relatives à l'accord de transport aérien entre la République de Corée et le Royaume d'Espagne, signé à Séoul le 15 décembre 2005, ci-après dénommé "procès-verbal approuvé République de Corée – Espagne de 2005" à l'annexe II.
 ANNEXE II
 LISTE DES ARTICLES DES ACCORDS ÉNUMÉRÉS À L'ANNEXE I ET VISÉS AUX ARTICLES 2 À 4 DU PRÉSENT ACCORD
 a)
 Désignation:
 —
 l'article 3, paragraphes 1, 2 et 3, de l'accord République de Corée – Autriche;
 —
 l'article 3, paragraphes 1, 2 et 3, de l'accord République de Corée – Belgique;
 —
 l'article 3 de l'accord République de Corée – Bulgarie;
 —
 l'article 3 de l'accord République de Corée – Croatie;
 —
 l'article 3 de l'accord République de Corée – République tchèque;
 —
 l'article 3 de l'accord République de Corée – Danemark;
 —
 l'article 3 de l'accord République de Corée – Finlande;
 —
 l'article 3 de l'accord République de Corée – France;
 —
 l'article 3, paragraphes 2 et 3, de l'accord République de Corée – Allemagne;
 —
 l'article 3 de l'accord République de Corée – Grèce;
 —
 l'article 3 de l'accord République de Corée – Hongrie;
 —
 l'article 7 de l'accord République de Corée – Italie;
 —
 l'article 4 de l'accord République de Corée – Lettonie;
 —
 l'article 3 de l'accord République de Corée – Luxembourg;
 —
 l'article 3 de l'accord République de Corée – Malte;
 —
 l'article 3, paragraphes 1, 2 et 3, de l'accord République de Corée – Pays-Bas;
 —
 l'article 3 de l'accord République de Corée – Pologne;
 —
 l'article 3 de l'accord République de Corée – Portugal;
 —
 l'article 3 de l'accord République de Corée – Roumanie;
 —
 l'article 3 de l'accord République de Corée – Slovaquie;
 —
 l'article III de l'accord République de Corée – Espagne;
 —
 l'article 3 de l'accord République de Corée – Suède.
 b)
 Refus, révocation, suspension ou limitation d'autorisations ou de permis:
 —
 l'article 3, paragraphes 4 et 5, de l'accord République de Corée – Autriche;
 —
 l'article 3, paragraphes 4 et 5, de l'accord République de Corée – Belgique;
 —
 l'article 4 de l'accord République de Corée – Bulgarie;
 —
 l'article 4 de l'accord République de Corée – Croatie;
 —
 l'article 4 de l'accord République de Corée – République tchèque;
 —
 l'article 4 de l'accord République de Corée – Danemark;
 —
 l'article 4 de l'accord République de Corée – Finlande;
 —
 l'article 3 bis de l'accord République de Corée – France;
 —
 l'article 3, paragraphes 4 et 5, de l'accord République de Corée – Allemagne;
 —
 l'article 4 de l'accord République de Corée – Grèce;
 —
 l'article 4 de l'accord République de Corée – Hongrie;
 —
 l'article 8 de l'accord République de Corée – Italie;
 —
 l'article 5 de l'accord République de Corée – Lettonie;
 —
 l'article 4 de l'accord République de Corée – Luxembourg;
 —
 l'article 4 de l'accord République de Corée – Malte;
 —
 l'article 3, paragraphes 4 et 5, de l'accord République de Corée – Pays-Bas;
 —
 l'article 4 de l'accord République de Corée – Pologne;
 —
 l'article 4 de l'accord République de Corée – Portugal;
 —
 l'article 4 de l'accord République de Corée – Roumanie;
 —
 l'article 4 de l'accord République de Corée – Slovaquie;
 —
 l'article IV de l'accord République de Corée – Espagne;
 —
 l'article 4 de l'accord République de Corée – Suède.
 c)
 Contrôle réglementaire:
 —
 l'article 7 de l'accord République de Corée – Autriche;
 —
 l'article 7 de l'accord République de Corée – Belgique;
 —
 l'article 10 de l'accord République de Corée – Bulgarie;
 —
 l'article 7 de l'accord République de Corée – Croatie;
 —
 l'article 8 de l'accord République de Corée – République tchèque;
 —
 l'article 17 bis de l'accord République de Corée – Danemark;
 —
 l'article 9 de l'accord République de Corée – Finlande;
 —
 l'appendice II du protocole d'accord République de Corée – France de 2002;
 —
 l'article 8 de l'accord République de Corée – Grèce;
 —
 l'article 9 de l'accord République de Corée – Hongrie;
 —
 l'article 10 de l'accord République de Corée – Italie;
 —
 l'article 15 de l'accord République de Corée – Lettonie;
 —
 l'article 6 de l'accord République de Corée – Luxembourg;
 —
 l'article 7 de l'accord République de Corée – Malte;
 —
 l'article 11 bis de l'accord République de Corée – Pays-Bas;
 —
 l'article 9 bis de l'accord République de Corée – Pologne;
 —
 l'article 14 de l'accord République de Corée – Portugal;
 —
 l'article 8 de l'accord République de Corée – Roumanie;
 —
 l'article 8 de l'accord République de Corée – Slovaquie;
 —
 l'article VIII bis de l'appendice 4 du procès-verbal approuvé République de Corée – Espagne de 2005;
 —
 l'article 17 bis de l'accord République de Corée – Suède.
 d)
 Taxation du carburant d'aviation:
 —
 l'article 4 de l'accord République de Corée – Autriche;
 —
 l'article 4 de l'accord République de Corée – Belgique;
 —
 l'article 5 de l'accord République de Corée – Bulgarie;
 —
 l'article 10 de l'accord République de Corée – Croatie;
 —
 l'article 5 de l'accord République de Corée – République tchèque;
 —
 l'article 5 de l'accord République de Corée – Danemark;
 —
 l'article 5 de l'accord République de Corée – Finlande;
 —
 l'article 4 de l'accord République de Corée – France;
 —
 l'article 5 de l'accord République de Corée – Allemagne;
 —
 l'article 5 de l'accord République de Corée – Grèce;
 —
 l'article 6 de l'accord République de Corée – Hongrie;
 —
 l'article 12 de l'accord République de Corée – Italie;
 —
 l'article 7 de l'accord République de Corée – Lettonie;
 —
 l'article 8 de l'accord République de Corée – Luxembourg;
 —
 l'article 5 de l'accord République de Corée – Malte;
 —
 l'article 4 de l'accord République de Corée – Pays-Bas;
 —
 l'article 5 de l'accord République de Corée – Pologne;
 —
 l'article 6 de l'accord République de Corée – Portugal;
 —
 l'article 5 de l'accord République de Corée – Roumanie;
 —
 l'article 5 de l'accord République de Corée – Slovaquie;
 —
 l'article V de l'accord République de Corée – Espagne;
 —
 l'article 5 de l'accord République de Corée – Suède.
 ANNEXE III
 LISTE DES AUTRES ÉTATS VISÉS À L'ARTICLE 2 DU PRÉSENT ACCORD
 a)
 l'Islande (dans le cadre de l'accord sur l'Espace économique européen);
 b)
 la Principauté de Liechtenstein (dans le cadre de l'accord sur l'Espace économique européen);
 c)
 le Royaume de Norvège (dans le cadre de l'accord sur l'Espace économique européen);
 d)
 la Confédération suisse (dans le cadre de l'accord entre la Communauté européenne et la Confédération suisse sur le transport aérien).


text:
18.7.2016
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 C 260/27
 Anmodning om præjudiciel afgørelse indgivet af Oberster Gerichtshof (Østrig) den 2. maj 2016 – Austria Asphalt GmbH & Co OG mod Bundeskartellanwalt
 (Sag C-248/16)
 (2016/C 260/34)
 Processprog: tysk
 Den forelæggende ret
 Oberster Gerichtshof
 Parter i hovedsagen
 Sagsøger: Austria Asphalt GmbH & Co OG
 Sagsøgt: Bundeskartellanwalt
 Præjudicielt spørgsmål
 Skal artikel 3, stk. 1, litra b), og stk. 4, i Rådets forordning (EF) nr. 139/2004 (1) af 20. januar 2004 om kontrol med fusioner og virksomhedsovertagelser (herefter »EF-fusionsforordningen«) fortolkes således, at det ved ændring fra enekontrol til fælles kontrol af en eksisterende virksomhed, hvor den virksomhed, der tidligere havde enekontrollen, fortsat deltager som medkontrollerende del, kun medfører en fusion, hvis denne virksomhed på et varigt grundlag varetager en selvstændig erhvervsvirksomheds samtlige funktioner?
 (1) Rådets forordning (EF) nr. 139/2004 af 20.1.2004 om kontrol med fusioner og virksomhedsovertagelser (»EF-fusionsforordningen«) (EUT L 24, S. 1).


text:
§ 2. Jednakże dłużnik może żądać umorzenia egzekucji co do świadczeń - Finanse, prawo - Czarnków, Trzcianka
 § 2. Jednakże dłużnik może żądać umorzenia egzekucji co do świadczeń
 wymagalnych w przyszłości, jeżeli uiści wszystkie świadczenia wymagalne i złoży do depozytu sądowego sumę równającą się sumie świadczeń periodycznych za sześć miesięcy, z równoczesnym umocowaniem komornika do podejmowania tej sumy. Komornik skorzysta z tego umocowania, gdy stwierdzi, że dłużnik popadł w zwłokę z uiszczeniem świadczeń wymagalnych równocześnie wszczyna z urzędu egzekucję.
 1. Zajęcie jest dokonane z chwilą doręczenia wezwania dłużnikowi zajętej wierzytelności. Z tą chwilą następuje też wszczęcie egzekucji. W art. 883 § 1 mowa jest o „dłużniku zajętej wierzytelności”, a nie o zakładzie pracy. Takie sformułowanie ma uzasadnienie w tym, że zajęte może być nie tylko wynagrodzenie za pracę, ale np. udział w czystej nadwyżce bilansowej członka spółdzielni.
 Komornik doręcza wezwania stosownie do postanowień art. 131 i n. k.p.c. Natomiast w wypadkach prawem przewidzianych pisma powinny być doręczane przez komornika osobiście (§ 26 rozp. w sprawie czynn. kom.).
 Komornik doręcza dłużnikowi zawiadomienie o zakazie podejmowania wyna-grodzenia za pracę i rozporządzania nim (art. 881 § 2 k.p.c.) i z tą chwilą zajęcie jest skuteczne w stosunku do dłużnika, gdyby dokonane nawet zostało przed doręczeniem wezwania dłużnikowi zajętej wierzytelności. W odwrotnej kolejności doręczeń zajęcie jest dokonane z chwilą doręczenia wezwania dłużnikowi zajętej wierzytelności (E. Wengerek w: Komentarz do k.p.c., s. 387f.
 2. Art. 883 § 2 dotyczy dłużnika zobowiązanego do uiszczania świadczeń okresowych, np. renty, alimentów. Dłużnik może żądać umorzenia egzekucji co do świadczeń wymagalnych w przyszłości pod dwoma warunkami, a mianowicie: 1) jeżeli uiści wszystkie świadczenia wymagalne, 2) złoży do depozytu sądowego sumę równającą się sumie świadczeń okresowych za sześć miesięcy, z równoczesnym umocowaniem komornika do podejmowania jej.
 3. Po przedstawieniu przez dłużnika komornikowi odpowiednich dokumentów, np. postanowienia sądu o zezwolenie na złożenie do depozytu sądowego wraz z kwitami o uiszczeniu w kasie sądu sumy odpowiadającej wysokości świadczeń okresowych objętych tytułem wykonawczym za sześć miesięcy oraz umocowanie komornika do podejmowania tej sumy, komornik po wysłuchaniu wierzyciela i dłużnika (art. 827 k.p.c.) umarza postępowanie egzekucyjne, zatrzymując tytuł wykonawczy w aktach (§112 rozp. w sprawie czynn. komorników). Prawomocne postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego uchyla zajęcie, o czym powinien być zawiadomiony dłużnik zajętej wierzytelności.
 4. Jeżeli dłużnik popadł w zwłokę z uiszczaniem świadczeń okresowych, komornik skorzysta z udzielonego mu umocowania i wystąpi do sądu o zezwolenie na podjęcie miesięcznych rat, wszczynając równocześnie egzekucję z urzędu. Komornik kieruje nowe zajęcie stosownie do art. 881 § 2 i 3 k.p.c. Jednocześnie wskazuje zakładowi pracy, od jakiej daty powinien dokonywać potrąceń z wynagrodzenia dłużnika. Przy określeniu tej daty komornik uwzględni wysokość sumy znajdującej się w depozycie (§112 rozp. w sprawie czynn. komorników). Gdyby dłużnik w dotychczasowym zakładzie pracy już nie pracował, komornik przeprowadzi dochodzenie w celu ustalenia nowego miejsca pracy (art. 1086 k.p.c. i § 36 rozp. w sprawie czynn. komorników).
 ← Potrącenia z emerytury i renty
 Art. 879. →


text:
 7.2.2009
 SL
 Uradni list Evropske unije
 C 32/4
 Sodba Sodišča (prvi senat) z dne 11. decembra 2008 – Komisija Evropskih skupnosti proti Département du Loiret, Scott SA
 (Zadeva C-295/07 P) (1)
 (Pritožba - Državne pomoči - Preferenčna cena zemljišča - Odločba Komisije - Vračilo pomoči, ki ni združljiva s skupnim trgom - Sedanja vrednost pomoči - Obrestna mera, izračunana na podlagi obrestnoobrestnega računa - Neobrazložitev - Razglasitev ničnosti v celoti - Dopustnost)
 (2009/C 32/07)
 Jezik postopka: francoščina
 Stranke
 Tožeča stranka: Komisija Evropskih skupnosti (zastopnik: J. Flett, zastopnik)
 Drugi stranki v postopku: Département du Loiret, Scott SA (zastopniki: J. Lever, QC, J. Gardner, Barrister, in G. Peretz, Barristers, R. Griffith in M. Papadakis, solicitors)
 Predmet
 Pritožba zoper sodbo Sodišča prve stopnje (prvi senat) z dne 29. marca 2007 v zadevi Département du Loiret proti Komisiji (T-369/00), s katero je Sodišče prve stopnje za nično razglasilo Odločbo Komisije 2002/14/ES z dne 12. julija 2000 o državni pomoči, ki jo je Francija odobrila družbi Scott Paper S.A./Kimberly-Clark (UL 2002, L 12, str. 1), v delu v katerem se nanaša na pomoč, odobreno v obliki preferenčne cene zemljišča, navedenega v členu 1 te odločbe – Metoda izračuna dolgovanih obresti za nezakonito prejete zneske: navadna ali sestavljena obrestna mera? – Obrazložitev izbora te metode in obrnjeno dokazno breme – Trenutek, od katerega je treba presojati obstoj nezakonite ugodnosti.
 Izrek
 1)
 Sodba Sodišča prve stopnje Evropskih skupnosti z dne 29. marca 2007 v zadevi Département du Loiret proti Komisiji (T-369/00) se razveljavi.
 2)
 Zadeva se vrne v odločanje Sodišču prve stopnje Evropskih skupnosti.
 3)
 Odločitev o stroških se pridrži.
 (1) UL C 211, 8.9.2007.


text:
 10.7.2017
 FI
 Euroopan unionin virallinen lehti
 C 221/14
 Valitus, jonka Holistic Innovation Institute, S.L.U. on tehnyt 2.5.2017 unionin yleisen tuomioistuimen (viides jaosto) asiassa T-706/14, Holistic Innovation Institute v. REA, 16.2.2017 antamasta tuomiosta
 (Asia C-241/17 P)
 (2017/C 221/18)
 Oikeudenkäyntikieli: espanja
 Asianosaiset
 Valittaja: Holistic Innovation Institute, S.L.U. (edustaja: asianajaja J. J. Marin López)
 Muu osapuoli: Tutkimuksen toimeenpanovirasto (REA)
 Vaatimukset
 —
 yleisen tuomioistuimen (viides jaosto) 16.2.2017 asiassa T-706/14, Holistic Innovation Institute vastaan REA, annettu tuomio EU:T:2017:89 on kumottava
 —
 tutkimuksen toimeenpanoviraston johtajan 24.7.2014 viitenumerolla ARES (2014) 2461172 tekemä päätös on kumottava siltä osin kuin siinä päätetään neuvottelut Holistic Innovation Institute, S.L.U:n kanssa ja estetään sen osallistuminen hankkeisiin Inachus ja ZONeSEC
 —
 Holistic Innovation Institute, S.L.U. on velvoitettava suorittamaan korvauksia valituskirjelmän 177 kohdassa vaaditun mukaisesti.
 Oikeudelliset perusteet ja pääasialliset perustelut
 1.
 Oikeudellinen virhe, joka perustuu siihen, että valituksenalaisessa tuomiossa esitetään, että REA oli toimivaltainen arvioimaan Holistic Innovation Instituten kapasiteettia ja sulkemaan sen hankkeita Inachus ja ZONeSEC koskevien neuvottelujen ulkopuolelle, ja ettei se tältä osin ylittänyt niitä rajoja, jotka sille oli asetettu seitsemännen puiteohjelman osalta (valituksenalaisen tuomion 39 kohta).
 2.
 Oikeudellinen virhe, joka perustuu siihen, että päätöksen 2012/838 liitteessä olevan 2.2.2 jakson ensimmäistä kohtaa on tulkittu siten, että REA voi sulkea Holistic Innovation Instituten hankkeita Inachus ja ZONeSEC koskevien neuvottelujen ulkopuolelle (valituksenalaisen tuomion 126 kohta).
 3.
 Oikeudellinen virhe, joka perustuu siihen, että valituksenalaisessa tuomiossa katsotaan, että riidanalainen päätös on perusteltu (valituksenalaisen tuomion 67 kohta), kun otetaan huomioon, että riidanalaisessa päätöksessä viitataan perustelujen osalta yhtäältä 13.3.2014 annettuun komission päätökseen (ARES (2014) 710158), jolla valittaja jätettiin hankkeen eDIGIREGION ulkopuolelle (valituksenalaisen tuomion 57–60 ja 62 kohta), ja toisaalta tarkastusten 11-INFS-025 ja 11-BA119-016 loppukertomuksiin (valituksenalaisen tuomion 63 ja 64 kohta), koska sekä 13.3.2014 annetusta komission päätöksestä (ARES (2014) 710158) että tarkastusten 11-INFS-025 ja 11-BA119-016 loppukertomuksista on nostettu kumoamiskanteet.
 4.
 Oikeudellinen virhe, joka perustuu siihen, että näyttö on valituksenalaisessa tuomiossa otettu huomioon vääristyneellä tavalla, koska siinä on todettu, että REA pyysi kantajalta tiettyjä tietoja ”useaan otteeseen” (valituksenalaisen tuomion 75 kohta), että se ”uudisti pyyntönsä”14.5.2014 päivätyssä kirjeessään (valituksenalaisen tuomion 78 kohta) ja että ”REA:n ja kantajan välillä on ollut useita yhteydenottoja” (valituksenalaisen tuomion 118 kohta).
 5.
 Oikeudellinen virhe, joka perustuu siihen, että näyttö on valituksenalaisessa tuomiossa otettu huomioon vääristyneellä tavalla, koska kohdissa 8, 77 ja 78 on viitattu asiakirjaan, jota ei ole olemassa.
 6.
 Oikeudellinen virhe, joka perustuu siihen, että valituksenalaisessa tuomiossa katsotaan, että riidanalainen päätös on perusteltu (valituksenalaisen tuomion 80, 84, 94, 108 ja 127 kohta), vaikka riidanalaisella päätöksellä rikotaan päätöksen 2012/838 2.2.2 jaksoa, kun siinä jätetään ottamatta huomioon riippumattomien ulkopuolisten asiantuntijoiden myönteiset lausunnot kantajan kapasiteetista ilman ”painavia ja hyvin perusteltuja argumentteja”.
 7.
 Oikeudellinen virhe, joka perustuu siihen, ettei valituksenalaista tuomiota ole perusteltu siltä osin kuin siinä todetaan, että ”kantaja ei esittänyt mitään seikkaa, joka osoittaisi sen [REA:n] argumentit perusteettomiksi” (valituksenalaisen tuomion 58 kohta) ja että kantajan 2.6.2014 päivätyssä kirjeessä, joka oli liitetty kannekirjelmään sen liitteenä A26 ”toistettiin osa tiedoista, jotka sisältyivät edellä olevassa 8 kohdassa mainittuun selittävään asiakirjaan, muttei annettu niitä nimenomaisia tietoja, joita REA oli pyytänyt ja jotka mainitaan edellä olevissa 7, 9 ja 10 kohdassa”) (valituksenalaisen tuomion 78 kohta).
 8.
 Oikeudellinen virhe, joka perustuu siihen, että neuvotteluvaltuuksien osalta ilmoitetulla aikataululla tarkoitettiin neuvottelujen päättämistä ”viitteellisesti” (valituksenalaisen tuomion 130 kohta).
 9.
 Oikeudellinen virhe, joka perustuu siihen, että valituksenalaisessa tuomiossa katsotaan virheellisesti, ettei ole aihetta määrätä maksettavaksi korvausta riidanalaisen päätöksen antamisesta aiheutuneista aineellisista ja aineettomista vahingoista (valituksenalaisen tuomion 147, 148 ja 150 kohta).


text:
 9.8.2007
 ET
 Euroopa Liidu Teataja
 L 209/76
 EMP ÜHISKOMITEE OTSUS
 nr 42/2007,
 27. aprill 2007,
 millega muudetakse Euroopa Majanduspiirkonna lepingu XIII lisa (transport)
 EMP ÜHISKOMITEE,
 võttes arvesse Euroopa Majanduspiirkonna lepingut, mida on muudetud Euroopa Majanduspiirkonna lepingut kohandava protokolliga, edaspidi „leping”, eriti selle artiklit 98,
 ning arvestades järgmist:
 (1)
 Lepingu XIII lisa on muudetud EMP Ühiskomitee 8. detsembri 2006. aasta otsusega nr 155/2006 (1).
 (2)
 Euroopa Parlamendi ja nõukogu 16. detsembri 2002. aasta määrus (EÜ) nr 2320/2002, millega kehtestatakse tsiviillennundusjulgestuse valdkonna ühiseeskirjad, (2) on koos riigispetsiifiliste kohandustega inkorporeeritud lepingusse EMP Ühiskomitee 26. aprilli 2004. aasta otsusega nr 61/2004 (3).
 (3)
 Komisjoni 29. septembri 2006. aasta määrus (EÜ) nr 1448/2006, millega muudetakse määrust (EÜ) nr 622/2003, millega nähakse ette meetmed lennundusjulgestuse ühiste põhistandardite rakendamiseks, (4) tuleb inkorporeerida lepingusse,
 ON TEINUD JÄRGMISE OTSUSE:
 Artikkel 1
 Lepingu XIII lisa punkti 66i (komisjoni määrus (EÜ) nr 622/2003) lisatakse järgmine taane:
 „—
 32006 R 1448: komisjoni määrus (EÜ) nr 1448/2006, 29. september 2006 (ELT L 271, 30.9.2006, lk 31).”
 Artikkel 2
 Määruse (EÜ) nr 1488/2006 islandi- ja norrakeelne tekst, mis avaldatakse Euroopa Liidu Teataja EMP kaasandes, on autentsed.
 Artikkel 3
 Käesolev otsus jõustub 28. aprillil 2007 tingimusel, et kõik lepingu artikli 103 lõikes 1 ettenähtud teated on EMP Ühiskomiteele esitatud (5).
 Artikkel 4
 Käesolev otsus avaldatakse Euroopa Liidu Teataja EMP osas ja EMP kaasandes.
 Brüssel, 27. aprill 2007
 EMP Ühiskomitee nimel
 eesistuja
 Alan SEATTER
 (1) ELT L 89, 29.3.2007, lk 29.
 (2) EÜT L 355, 30.12.2002, lk 1.
 (3) ELT L 277, 26.8.2004, lk 175.
 (4) ELT L 271, 30.9.2006, lk 31.
 (5) Põhiseadusest tulenevaid nõudeid ei ole nimetatud.


type: wikipedia

text:
All the Girls in the World Beware!!! è un album discografico a nome dei Grand Funk, pubblicato dalla casa discografica Capitol Records nel dicembre del 1974.
 Tracce
 LP
 Lato A
 Lato B
 Formazione
 Mark Farner - voce, chitarra, chitarra acustica, percussioni
 Craig Frost - organo, tastiere, percussioni, accompagnamento vocale-cori
 Mel Schacher - basso
 Don Brewer - voce, batteria, percussioni
 Note aggiuntive
 Jimmy Ienner - produttore
 Registrazioni effettuate al The Swamp
 Shelly Yakus - ingegnere delle registrazioni
 Kevin Ayers e Rod O'Brien - assistenti ingegneri delle registrazioni
 Tony Camillo - arrangiamento strumenti ad arco e strumenti a fiato
 Mixaggio effettuato al The Record Plant
 Mastering effettuato al The Cutting Room
 Lynn Goldsmith e Andrew Cavaliere - progetto album, design e fotografia dei Grand Funk
 Neil Adams - poster art
 Ted Staidle - color prints
 Classifica
 Album
 Singoli
 Note
 Collegamenti esterni
 (LP originale - Titoli, autori e durata brani - Musicisti - Produttore - Altro)