text:
 6.10.2011
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 262/33
 DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG
 NR 76/2011
 z dnia 1 lipca 2011 r.
 w sprawie zmiany załącznika VI (Zabezpieczenia społeczne) oraz Protokołu 37 do Porozumienia EOG
 WSPÓLNY KOMITET EOG,
 uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwane dalej „Porozumieniem”, w szczególności jego art. 98 i 101,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 Załącznik VI do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 82/2009 z dnia 3 lipca 2009 r. (1).
 (2)
 Protokół 37 do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 92/2010 z dnia 2 lipca 2010 r. (2).
 (3)
 W Porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (3), z poprawkami wprowadzonymi w Dz.U. L 200 z 7.6.2004, s. 1 i Dz.U. L 204 z 4.8.2007, s. 30.
 (4)
 W Porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 988/2009 z dnia 16 września 2009 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego oraz określające treść załączników (4).
 (5)
 W Porozumieniu należy uwzględnić rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczące wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (5).
 (6)
 W Porozumieniu należy uwzględnić decyzję nr A1 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie ustanowienia procedury dialogu i koncyliacji w zakresie ważności dokumentów, określenia ustawodawstwa właściwego oraz udzielania świadczeń na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 (6).
 (7)
 W Porozumieniu należy uwzględnić decyzję nr A2 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotyczącą wykładni art. 12 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 w sprawie ustawodawstwa mającego zastosowanie do pracowników delegowanych i osób wykonujących pracę na własny rachunek, tymczasowo pracujących poza państwem właściwym (7).
 (8)
 W Porozumieniu należy uwzględnić decyzję nr E1 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie praktycznych porozumień dotyczących okresu przejściowego dla wymiany danych drogą elektroniczną, o której mowa w art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 (8).
 (9)
 W Porozumieniu należy uwzględnić decyzję nr F1 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotyczącą wykładni art. 68 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 odnoszącego się do zasad pierwszeństwa w przypadku zbiegu praw do świadczeń rodzinnych (9).
 (10)
 W Porozumieniu należy uwzględnić decyzję nr H1 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotyczącą zasad przechodzenia od rozporządzeń Rady (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72 do rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 i (WE) nr 987/2009 oraz stosowania decyzji i zaleceń Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego (10).
 (11)
 W Porozumieniu należy uwzględnić decyzję nr H2 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie sposobu działania i składu Komisji Technicznej ds. Przetwarzania Danych przy Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego (11).
 (12)
 W Porozumieniu należy uwzględnić decyzję nr P1 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie wykładni art. 50 ust. 4, art. 58 i art. 87 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 w odniesieniu do przyznawania świadczeń z tytułu inwalidztwa, starości oraz rent rodzinnych (12).
 (13)
 W Porozumieniu należy uwzględnić decyzję nr S1 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotyczącą europejskiej karty ubezpieczenia zdrowotnego (13).
 (14)
 W Porozumieniu należy uwzględnić decyzję nr S2 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotyczącą specyfikacji technicznych europejskiej karty ubezpieczenia zdrowotnego (14).
 (15)
 W Porozumieniu należy uwzględnić decyzję nr S3 z dnia 12 czerwca 2009 r. określającą świadczenia objęte zakresem art. 19 ust. 1 i art. 27 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 oraz art. 25 lit. A) pkt 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 (15).
 (16)
 W Porozumieniu należy uwzględnić decyzję nr U1 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotyczącą art. 54 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 odnoszącego się do zwiększeń zasiłku dla bezrobotnych dla członków rodziny pozostających na utrzymaniu (16).
 (17)
 W Porozumieniu należy uwzględnić decyzję nr U2 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie zakresu art. 65 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 dotyczącego uprawnienia do zasiłków dla bezrobotnych osób całkowicie bezrobotnych innych niż pracownicy przygraniczni, które, w okresie ich ostatniego zatrudnienia lub pracy na własny rachunek, miały miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego innego niż właściwe państwo członkowskie (17).
 (18)
 W Porozumieniu należy uwzględnić decyzję nr U3 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie zakresu pojęcia „bezrobocie częściowe” mającego zastosowanie do osób bezrobotnych, o których mowa w art. 65 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 (18).
 (19)
 W Porozumieniu należy uwzględnić zalecenie nr P1 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotyczące wyroku w sprawie Gottardo, zgodnie z którym przywileje, z jakich korzystają obywatele danego państwa na podstawie dwustronnej umowy z zakresu zabezpieczenia społecznego zawartej z państwem trzecim, muszą być również przyznane pracownikom będącym obywatelami innych państw członkowskich (19).
 (20)
 W Porozumieniu należy uwzględnić zalecenie nr U1 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotyczące ustawodawstwa mającego zastosowanie do osób bezrobotnych prowadzących działalność zawodową lub handlową w niepełnym wymiarze w państwie członkowskim innym niż państwo miejsca zamieszkania (20).
 (21)
 W Porozumieniu należy uwzględnić zalecenie nr U2 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotyczące stosowania art. 64 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 do bezrobotnych towarzyszących swym małżonkom lub partnerom wykonującym działalność zawodową lub handlową w państwie członkowskim innym niż państwo właściwe (21).
 (22)
 Dla dobrego funkcjonowania Porozumienia jego Protokół 37 powinien zostać zmieniony w celu uwzględnienia w nim Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego ustanowionej na mocy rozporządzenia (WE) nr 883/2004, a załącznik VI powinien zostać zmieniony w celu określenia procedur włączania tej Komisji oraz organów funkcjonujących przy niej do prac.
 (23)
 Rozporządzenie (WE) nr 883/2004 uchyla rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 (22), które jest uwzględnione w Porozumieniu i które w związku z powyższym należy uchylić w ramach Porozumienia.
 (24)
 Rozporządzenie (WE) nr 987/2009 uchyla ze skutkiem od dnia 1 maja 2010 r. rozporządzenie Rady (EWG) nr 574/72 (23), które jest uwzględnione w Porozumieniu i które w związku z powyższym należy uchylić w ramach Porozumienia.
 (25)
 Wszystkie akty w tytułach „Akty prawne należycie uwzględniane przez umawiające się strony” oraz „Akty prawne, które umawiające się strony biorą pod uwagę” są nieaktualne i w związku z powyższym należy je uchylić w ramach Porozumienia,
 PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
 Artykuł 1
 W załączniku VI do Porozumienia wprowadza się zmiany wyszczególnione w załączniku do niniejszej decyzji.
 Artykuł 2
 Punkt 5 („Komisja Administracyjna ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących”) w Protokole 37 do Porozumienia (zawierającym wykaz przewidziany w art. 101) otrzymuje brzmienie:
 „Komisja Administracyjna ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004).”.
 Artykuł 3
 Teksty rozporządzeń (WE) nr 883/2004, z poprawkami wprowadzonymi w Dz.U. L 200 z 7.6.2004, s. 1 i Dz.U. L 204 z 4.8.2007, s. 30, (WE) nr 987/2009 i (WE) nr 988/2009, teksty decyzji nr A1, A2, E1, F1, H1, H2, P1, S1, S2, S3, U1, U2 i U3 oraz teksty zaleceń nr P1, U1 i U2 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.
 Artykuł 4
 Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji do Wspólnego Komitetu EOG zgodnie z art. 103 ust. 1 Porozumienia (24).
 Artykuł 5
 Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.
 Sporządzono w Brukseli dnia 1 lipca 2011 r.
 W imieniu Wspólnego Komitetu EOG
 Kurt JÄGER
 Przewodniczący
 (1) Dz.U. L 277 z 22.10.2009, s. 34.
 (2) Dz.U. L 277 z 21.10.2010, s. 46.
 (3) Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1.
 (4) Dz.U. L 284 z 30.10.2009, s. 43.
 (5) Dz.U. L 284 z 30.10.2009, s. 1.
 (6) Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 1.
 (7) Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 5.
 (8) Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 9.
 (9) Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 11.
 (10) Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 13.
 (11) Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 17.
 (12) Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 21.
 (13) Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 23.
 (14) Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 26.
 (15) Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 40.
 (16) Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 42.
 (17) Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 43.
 (18) Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 45.
 (19) Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 47.
 (20) Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 49.
 (21) Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 51.
 (22) Dz.U. L 149 z 5.7.1971, s. 2.
 (23) Dz.U. L 74 z 27.3.1972, s. 1.
 (24) Wskazano wymogi konstytucyjne.
 ZAŁĄCZNIK
 Tekst załącznika VI do Porozumienia otrzymuje brzmienie:
 „WPROWADZENIE
 W przypadku gdy akty, do których następuje odniesienie w niniejszym załączniku, zawierają pojęcia lub odnoszą się do procedur specyficznych dla wspólnotowego porządku prawnego, takich jak:
 —
 preambuły,
 —
 adresaci aktów wspólnotowych,
 —
 odniesienia do terytoriów lub języków WE,
 —
 odniesienia do praw i obowiązków państw członkowskich WE, ich podmiotów publicznych, przedsiębiorstw lub osób fizycznych we wzajemnych stosunkach, oraz
 —
 odniesienia do procedur powiadamiania i notyfikacji,
 stosuje się Protokół 1 w sprawie dostosowań horyzontalnych, o ile niniejszy załącznik nie stanowi inaczej.
 DOSTOSOWANIA SEKTOROWE
 I.
 Na użytek niniejszego załącznika i niezależnie od postanowień Protokołu 1, wyrażenie »państwo członkowskie« zawarte w odnośnych aktach obejmuje – oprócz znaczenia w odnośnych aktach WE – również Islandię, Liechtenstein i Norwegię.
 II.
 Przy stosowaniu przepisów aktów określonych w niniejszym załączniku na użytek niniejszego Porozumienia, prawa i obowiązki nadane Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego przy Komisji WE oraz prawa i obowiązki nadane Komisji Obrachunkowej oraz Komisji Technicznej ds. Przetwarzania Danych przy wyżej wymienionej Komisji Administracyjnej realizowane są, zgodnie z postanowieniami części VII Porozumienia, przez Wspólny Komitet EOG.
 I. KOORDYNACJA OGÓLNEGO ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO
 AKTY STANOWIĄCE PRZEDMIOT ODNIESIENIA
 1.
 32004 R 0883: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.U. L 166 z 30.4.2004, s. 1), z poprawkami wprowadzonymi w Dz.U. L 200 z 7.6.2004, s. 1 i Dz.U. L 204 z 4.8.2007, s. 30, zmienione:
 —
 32009 R 0988: rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 988/2009 z dnia 16 września 2009 r. (Dz.U. L 284 z 30.10.2009, s. 43).
 Na użytek niniejszego Porozumienia przepisy rozporządzenia (WE) nr 883/2004 dostosowuje się w następujący sposób:
 a)
 w art. 87 ust. 10 dodaje się akapit w brzmieniu:
 »W odniesieniu do Liechtensteinu, art. 65 ust. 2 zdanie drugie oraz art. 65 ust. 3 zdanie drugie stosuje się najpóźniej od 1 maja 2012 r.«;
 b)
 w załączniku I pkt I) dodaje się, co następuje:
 »ISLANDIA
 Zaliczki z tytułu świadczeń alimentacyjnych na podstawie ustawy o zabezpieczeniu społecznym nr 100/2007.
 LIECHTENSTEIN
 Zaliczki z tytułu świadczeń alimentacyjnych na podstawie zmienionej ustawy o przyznawaniu zaliczek z tytułu świadczeń alimentacyjnych z dnia 21 czerwca 1989 r.
 NORWEGIA
 Zaliczki z tytułu świadczeń alimentacyjnych na rzecz dziecka na podstawie ustawy o zaliczkach z tytułu świadczeń alimentacyjnych na rzecz dziecka z 17 lutego 1989 r., nr 2.«;
 c)
 w załączniku I pkt II) dodaje się, co następuje:
 »ISLANDIA
 Zryczałtowane zasiłki w celu rekompensaty kosztów adopcji międzynarodowej zgodnie z ustawą o zasiłkach z tytułu adopcji nr 152/2006.
 NORWEGIA
 Zryczałtowane zasiłki płatne przy urodzeniu dziecka na mocy krajowej ustawy o ubezpieczeniach społecznych.
 Zryczałtowane zasiłki płatne przy adopcji na mocy krajowej ustawy o ubezpieczeniach społecznych.«;
 d)
 w załączniku II dodaje się, co następuje:
 »ISLANDIA — DANIA
 Artykuł 7 konwencji nordyckiej z dnia 18 sierpnia 2003 r. o zabezpieczeniu społecznym (dotyczący pokrywania dodatkowych kosztów podróży w przypadku choroby w czasie pobytu w innym państwie nordyckim, powodującej wzrost kosztów podróży powrotnej do państwa zamieszkania).
 ISLANDIA — FINLANDIA
 Artykuł 7 konwencji nordyckiej z dnia 18 sierpnia 2003 r. o zabezpieczeniu społecznym (dotyczący pokrywania dodatkowych kosztów podróży w przypadku choroby w czasie pobytu w innym państwie nordyckim, powodującej wzrost kosztów podróży powrotnej do państwa zamieszkania).
 ISLANDIA — SZWECJA
 Artykuł 7 konwencji nordyckiej z dnia 18 sierpnia 2003 r. o zabezpieczeniu społecznym (dotyczący pokrywania dodatkowych kosztów podróży w przypadku choroby w czasie pobytu w innym państwie nordyckim, powodującej wzrost kosztów podróży powrotnej do państwa zamieszkania).
 ISLANDIA — NORWEGIA
 Artykuł 7 konwencji nordyckiej z dnia 18 sierpnia 2003 r. o zabezpieczeniu społecznym (dotyczący pokrywania dodatkowych kosztów podróży w przypadku choroby w czasie pobytu w innym państwie nordyckim, powodującej wzrost kosztów podróży powrotnej do państwa zamieszkania).
 NORWEGIA — DANIA
 Artykuł 7 konwencji nordyckiej z dnia 18 sierpnia 2003 r. o zabezpieczeniu społecznym (dotyczący pokrywania dodatkowych kosztów podróży w przypadku choroby w czasie pobytu w innym państwie nordyckim, powodującej wzrost kosztów podróży powrotnej do państwa zamieszkania).
 NORWEGIA — FINLANDIA
 Artykuł 7 konwencji nordyckiej z dnia 18 sierpnia 2003 r. o zabezpieczeniu społecznym (dotyczący pokrywania dodatkowych kosztów podróży w przypadku choroby w czasie pobytu w innym państwie nordyckim, powodującej wzrost kosztów podróży powrotnej do państwa zamieszkania).
 NORWEGIA — SZWECJA
 Artykuł 7 konwencji nordyckiej z dnia 18 sierpnia 2003 r. o zabezpieczeniu społecznym (dotyczący pokrywania dodatkowych kosztów podróży w przypadku choroby w czasie pobytu w innym państwie nordyckim, powodującej wzrost kosztów podróży powrotnej do państwa zamieszkania).«;
 e)
 w załączniku III dodaje się, co następuje:
 »ISLANDIA
 NORWEGIA«;
 f)
 w załączniku IV dodaje się, co następuje:
 »ISLANDIA
 LIECHTENSTEIN«;
 g)
 w części 1 załącznika VIII dodaje się, co następuje:
 »ISLANDIA
 Wszystkie wnioski w ramach podstawowego systemu ubezpieczenia emerytalnego oraz programu o zdefiniowanych świadczeniach przeznaczonych dla pracowników administracji państwowej.
 LIECHTENSTEIN
 Wszystkie wnioski o emerytury, ubezpieczenia dla pozostałych przy życiu członków rodziny oraz ubezpieczeń na wypadek inwalidztwa w ramach powszechnego programu emerytalnego, oraz wnioski o emerytury, ubezpieczenia dla pozostałych przy życiu członków rodziny oraz renty inwalidzkie w ramach systemów zakładowych, o ile przepisy dotyczące stosownych funduszy emerytalnych nie zawierają przepisów dotyczących redukcji.
 NORWEGIA
 Wszystkie wnioski o emerytury, z wyjątkiem emerytur wymienionych w załączniku IX.«;
 h)
 w części 2 załącznika VIII dodaje się, co następuje:
 »ISLANDIA
 System emerytur pracowniczych.
 LIECHTENSTEIN
 Emerytury, ubezpieczenia dla pozostałych przy życiu członków rodziny oraz renty inwalidzkie w ramach programów pracowniczych.«;
 i)
 w załączniku IX pkt I) dodaje się, co następuje:
 »ISLANDIA
 Renta na dziecko zgodnie z ustawą o zabezpieczeniu społecznym nr 100/2007 oraz renta na dziecko zgodnie z ustawą o obowiązkowym ubezpieczeniu emerytalnym i działalności funduszy emerytalnych nr 129/1997.«;
 j)
 w załączniku IX(II) dodaje się, co następuje:
 »ISLANDIA
 Renta inwalidzka składająca się z renty podstawowej, dodatku do renty oraz dodatku związanego z wiekiem zgodnie z ustawą o zabezpieczeniu społecznym nr 100/2007.
 Renta inwalidzka zgodnie z ustawą o obowiązkowym ubezpieczeniu emerytalnym i działalności funduszy emerytalnych nr 129/1997.
 NORWEGIA
 Norweskie renty inwalidzkie, także po ich przekształceniu w emerytury po osiągnięciu uprawniającego do tego wieku, i wszystkie świadczenia (dla pozostałych przy życiu członków rodziny oraz emerytury) oparte na dochodach z renty osoby zmarłej.«;
 k)
 w załączniku X dodaje się, co następuje:
 »LIECHTENSTEIN
 a)
 zasiłki dla osób niewidomych (zmieniona ustawa w sprawie przyznawania zasiłków dla osób niewidomych z dnia 17 grudnia 1970 r.);
 b)
 zasiłki macierzyńskie (zmieniona ustawa w sprawie przyznawania zasiłków macierzyńskich z dnia 25 listopada 1981 r.);
 c)
 uzupełniające zasiłki dla osób starszych, ubezpieczenia dla pozostałych przy życiu członków rodziny oraz ubezpieczenia na wypadek inwalidztwa (zmieniona ustawa o uzupełniających zasiłkach dla osób starszych, o ubezpieczeniu pozostałych przy życiu członków rodziny oraz ubezpieczeniu na wypadek inwalidztwa z dnia 10 grudnia 1965 r.).
 NORWEGIA
 a)
 zagwarantowana minimalna renta uzupełniająca dla osób niepełnosprawnych od urodzenia lub osób, które stały się niepełnosprawne w młodym wieku zgodnie z ustawą o powszechnym ubezpieczeniu;
 b)
 specjalne świadczenia zgodnie z ustawą z dnia 29 kwietnia 2005 r. nr 21 w sprawie dodatkowych świadczeń dla osób zamieszkujących w Norwegii przez krótki okres.«;
 l)
 w załączniku XI dodaje się, co następuje:
 »ISLANDIA
 1.
 a)
 niezależnie od art. 6, osoby, które nie wykonywały pracy zarobkowej w jednym lub kilku państwach członkowskich lub państwach EFTA, są uprawnione do renty socjalnej w Islandii jedynie jeśli przebywały lub w dalszym ciągu przebywają na terytorium Islandii przez co najmniej trzy lata (pobyt stały), z zastrzeżeniem wymogów islandzkiego ustawodawstwa dotyczących ograniczeń wiekowych.
 b)
 powyższe przepisy nie mają zastosowania do praw, jakie do islandzkiej renty socjalnej mają członkowie rodziny osób wykonujących obecnie lub uprzednio pracę zarobkową w Islandii, a także studenci i członkowie ich rodzin.
 2.
 W razie gdy ustało zatrudnienie lub praca na własny rachunek w Islandii i podczas zatrudnienia lub pracy na własny rachunek w innym państwie zaistnieje przypadek, do którego stosuje się niniejsze rozporządzenie, i w przypadku gdy renta inwalidzka w ramach zarówno zabezpieczenia społecznego, jak i dodatkowych programów emerytalnych (fundusze emerytalne) w Islandii nie obejmuje już okresu od zaistnienia tego przypadku do momentu osiągnięcia wieku emerytalnego (okresy przyszłe), okresy ubezpieczeniowe objęte ustawodawstwem innego państwa, do którego stosuje się niniejsze rozporządzenie, są uwzględniane dla spełnienia wymogu okresów przyszłych, tak jakby były okresami ubezpieczeniowymi w Islandii.
 LIECHTENSTEIN
 1.
 Obowiązkowe ubezpieczenie w ramach systemu ubezpieczeń zdrowotnych w Liechtensteinie obejmujące świadczenia rzeczowe (‘Krankenpflegeversicherung’) oraz możliwe wyłączenia:
 a)
 przepisy prawa Liechtensteinu regulujące obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne obejmujące świadczenia rzeczowe mają zastosowanie do następujących osób, które nie mają miejsca zamieszkania w Liechtensteinie:
 (i)
 osoby podlegające przepisom prawa Liechtensteinu na mocy tytułu II rozporządzenia;
 (ii)
 osoby, w odniesieniu do których Liechtenstein ponosi koszty świadczeń, zgodnie z art. 24, 25 oraz 26 rozporządzenia;
 (iii)
 osoby otrzymujące świadczenia dla bezrobotnych w Liechtensteinie;
 (iv)
 członkowie rodzin osób wymienionych w ppkt (i) oraz (iii) lub osób zatrudnionych lub pracujących na własny rachunek, mieszkających w Liechtensteinie i ubezpieczonych w ramach systemu ubezpieczeń zdrowotnych w Liechtensteinie;
 (v)
 członkowie rodzin osób wymienionych w ppkt (ii) lub emerytów i rencistów, mieszkających w Liechtensteinie i ubezpieczonych w ramach systemu ubezpieczeń zdrowotnych w Liechtensteinie;
 Za członków rodziny uznaje się te osoby, które zgodnie z prawodawstwem państwa zamieszkania są określone jako członkowie rodziny;
 b)
 osoby, o których mowa w lit. a), mogą na swój wniosek zostać wyłączone z ubezpieczenia obowiązkowego obejmującego świadczenia rzeczowe, jeżeli i dopóki mają miejsce zamieszkania w Austrii i są w stanie udowodnić, że w razie choroby są uprawnieni do otrzymywania świadczeń w ramach powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego lub równoważnego ubezpieczenia. Wyłączenie to nie może być odwołane, z wyjątkiem sytuacji, kiedy dochodzi do zmiany pracodawcy.
 Taki wniosek
 (i)
 musi zostać złożony w terminie trzech miesięcy od dnia, od którego zastosowanie ma obowiązek ubezpieczenia w Liechtensteinie; w uzasadnionych przypadkach, jeżeli wniosek został złożony po tym terminie, wyłączenie staje się skuteczne z dniem rozpoczęcia zobowiązań ubezpieczeniowych. Osoby ubezpieczone w Austrii w momencie wejścia w życie rozporządzenia w państwach EOG uważane są za wyłączone z wymogu obowiązkowego ubezpieczenia w Liechtensteinie obejmującego świadczenia rzeczowe;
 (ii)
 musi dotyczyć wszystkich członków rodziny mających miejsce zamieszkania w tym samym państwie.
 2.
 Osoby, które pracują, ale nie mają miejsca zamieszkania w Liechtensteinie i które są objęte powszechnym lub równoważnym ubezpieczeniem w swoim państwie zamieszkania zgodnie z ust 1 lit. b) oraz członkowie ich rodzin podlegają podczas pobytu w Liechtensteinie art. 19 rozporządzenia.
 3.
 Do celów stosowania art. 18, 19, 20 oraz 27 rozporządzenia w Liechtensteinie właściwy ubezpieczyciel pokrywa wszystkie zafakturowane koszty.
 4.
 Jeżeli osoba podlegająca przepisom prawa Liechtensteinu na mocy tytułu II rozporządzenia podlega do celów ubezpieczenia zdrowotnego, w wyniku zastosowania postanowień ust. 1 lit. b), przepisom prawa innego państwa objętego niniejszym Porozumieniem, koszty takich świadczeń rzeczowych w związku z wypadkami niezwiązanymi z pracą są ponoszone w równej mierze przez ubezpieczyciela w Liechtensteinie, zapewniającego ubezpieczenie od wypadków przy pracy i niezwiązanych z pracą oraz od chorób zawodowych, oraz przez właściwą instytucję ubezpieczenia zdrowotnego, jeżeli osoba taka jest uprawniona do otrzymania świadczeń rzeczowych od obydwu instytucji. Ubezpieczyciel w Liechtensteinie udzielający ubezpieczenia od wypadków przy pracy i niezwiązanych z pracą oraz od chorób zawodowych pokrywa całość kosztów w przypadku wypadków przy pracy, wypadków w drodze do pracy i chorób zawodowych, nawet jeżeli dana osoba jest uprawniona do otrzymania świadczeń od instytucji ubezpieczenia zdrowotnego w kraju zamieszkania.
 NORWEGIA
 1.
 Przepisy przejściowe ustawodawstwa norweskiego powodujące skrócenie okresu ubezpieczenia, wymaganego w przypadku pełnej dodatkowej emerytury dla osób urodzonych przed rokiem 1937, stosuje się do osób objętych rozporządzeniem, pod warunkiem że są one rezydentami Norwegii lub pracują zarobkowo jako pracownicy najemni lub osoby pracujące na własny rachunek w Norwegii, przez okres tylu lat, ile wymagane jest po ukończeniu przez nie szesnastego roku życia i przed dniem 1 stycznia 1967 r. Wymóg ten wynosi jeden rok za każdy rok życia przed rokiem 1937.
 2.
 Osoba ubezpieczona w ramach ustawy o ubezpieczeniach społecznych, która opiekuje się ubezpieczoną osobą starszą wymagającą opieki, osobą niepełnosprawną lub chorą, zgodnie z przepisami, otrzymuje punkty uprawniające do emerytury za takie okresy. Podobnie i bez uszczerbku dla art. 44 rozporządzenia (WE) nr 987/2009, osoba opiekująca się małymi dziećmi otrzymuje punkty uprawniające do emerytury podczas pobytu w innym państwie, do którego stosuje się niniejsze rozporządzenie, pod warunkiem że zainteresowana osoba pozostaje na urlopie rodzicielskim zgodnie z norweskim prawem pracy.
 3.
 a)
 Niezależnie od art. 6, osoby, które nie wykonywały pracy zarobkowej w jednym lub kilku państwach członkowskich WE lub państwach EFTA, są uprawnione do renty socjalnej w Norwegii jedynie jeśli stale zamieszkiwały lub w dalszym ciągu stale zamieszkują na terytorium Norwegii przez co najmniej trzy lata, z zastrzeżeniem wymogów norweskiego przepisów dotyczących ograniczeń wiekowych.
 b)
 Powyższe przepisy nie mają zastosowania do praw, jakie do norweskiej renty socjalnej mają członkowie rodziny osób wykonujących obecnie lub uprzednio pracę zarobkową w Norwegii, a także studenci i członkowie ich rodzin.«.
 WARUNKI UCZESTNICTWA PAŃSTW EFTA W PRACACH KOMISJI ADMINISTRACYJNEJ DS. KOORDYNACJI SYSTEMÓW ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO ORAZ W PRACACH KOMISJI TECHNICZNEJ DS. PRZETWARZANIA DANYCH I KOMISJI OBRACHUNKOWEJ, DZIAŁAJĄCYCH PRZY KOMISJI ADMINISTRACYJNEJ, ZGODNIE Z ART. 101 POROZUMIENIA:
 Islandia, Liechtenstein i Norwegia mogą wysłać po jednym przedstawicielu, który w charakterze doradcy (obserwatora) uczestniczy w posiedzeniach Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego przy Komisji Europejskiej oraz w posiedzeniach Komisji Technicznej ds. Przetwarzania Danych i Komisji Obrachunkowej, działających przy Komisji Administracyjnej.
 2.
 32009 R 0987: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczące wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.U. L 284 z 30.10.2009, s. 1).
 Na użytek niniejszego Porozumienia przepisy rozporządzenia (WE) nr 987/2009 dostosowuje się w następujący sposób:
 a)
 w załączniku 1 dodaje się, co następuje:
 »ISLANDIA – DANIA
 Artykuł 15 konwencji nordyckiej z dnia 18 sierpnia 2003 r. o zabezpieczeniu społecznym: umowa w sprawie wzajemnej rezygnacji z refundacji zgodnie z art. 36, 63 i 70 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (koszty świadczeń rzeczowych z tytułu choroby i macierzyństwa, wypadków przy pracy, chorób zawodowych i zasiłków dla bezrobotnych) oraz art. 105 rozporządzenia (EWG) nr 574/72 (koszty kontroli administracyjnych i badań lekarskich).
 ISLANDIA – LUKSEMBURG
 Układ z dnia 30 listopada 2001 r. o zwrocie poniesionych kosztów w dziedzinie zabezpieczenia społecznego.
 ISLANDIA – FINLANDIA
 Artykuł 15 konwencji nordyckiej z dnia 18 sierpnia 2003 r. o zabezpieczeniu społecznym: umowa w sprawie wzajemnej rezygnacji z refundacji zgodnie z art. 36, 63 i 70 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (koszty świadczeń rzeczowych z tytułu choroby i macierzyństwa, wypadków przy pracy, chorób zawodowych i zasiłków dla bezrobotnych) oraz art. 105 rozporządzenia (EWG) nr 574/72 (koszty kontroli administracyjnych i badań lekarskich).
 ISLANDIA – SZWECJA
 Artykuł 15 konwencji nordyckiej z dnia 18 sierpnia 2003 r. o zabezpieczeniu społecznym: umowa w sprawie wzajemnej rezygnacji z refundacji zgodnie z art. 36, 63 i 70 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (koszty świadczeń rzeczowych z tytułu choroby i macierzyństwa, wypadków przy pracy, chorób zawodowych i zasiłków dla bezrobotnych) oraz art. 105 rozporządzenia (EWG) nr 574/72 (koszty kontroli administracyjnych i badań lekarskich).
 ISLANDIA – NORWEGIA
 Artykuł 15 konwencji nordyckiej z dnia 18 sierpnia 2003 r. o zabezpieczeniu społecznym: umowa w sprawie wzajemnej rezygnacji z refundacji zgodnie z art. 36, 63 i 70 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (koszty świadczeń rzeczowych z tytułu choroby i macierzyństwa, wypadków przy pracy, chorób zawodowych i zasiłków dla bezrobotnych) oraz art. 105 rozporządzenia (EWG) nr 574/72 (koszty kontroli administracyjnych i badań lekarskich).
 NORWEGIA – DANIA
 Artykuł 15 konwencji nordyckiej z dnia 18 sierpnia 2003 r. o zabezpieczeniu społecznym: umowa w sprawie wzajemnej rezygnacji z refundacji zgodnie z art. 36, 63 i 70 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (koszty świadczeń rzeczowych z tytułu choroby i macierzyństwa, wypadków przy pracy, chorób zawodowych i zasiłków dla bezrobotnych) oraz art. 105 rozporządzenia (EWG) nr 574/72 (koszty kontroli administracyjnych i badań lekarskich).
 NORWEGIA – LUKSEMBURG
 Artykuły 2–4 porozumienia z dnia 19 marca 1998 r. w sprawie zwrotu kosztów w dziedzinie zabezpieczenia społecznego.
 NORWEGIA – NIDERLANDY
 Umowa z dnia 23 stycznia 2007 r. o zwrotach kosztów świadczeń rzeczowych przysługujących na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 i 574/72.
 NORWEGIA – PORTUGALIA
 Umowa z dnia 24 listopada 2000 r. zgodnie z art. 36 ust. 3 i art. 63 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 i art. 105 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 574/72 w sprawie wzajemnej rezygnacji z refundacji kosztów świadczeń rzeczowych z tytułu choroby i macierzyństwa, wypadków przy pracy, chorób zawodowych oraz kosztów kontroli administracyjnych i badań lekarskich w ramach tych rozporządzeń.
 NORWEGIA – FINLANDIA
 Artykuł 15 konwencji nordyckiej z dnia 18 sierpnia 2003 r. o zabezpieczeniu społecznym: umowa w sprawie wzajemnej rezygnacji z refundacji zgodnie z art. 36, 63 i 70 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (koszty świadczeń rzeczowych z tytułu choroby i macierzyństwa, wypadków przy pracy, chorób zawodowych i zasiłków dla bezrobotnych) oraz art. 105 rozporządzenia (EWG) nr 574/72 (koszty kontroli administracyjnych i badań lekarskich).
 NORWEGIA – SZWECJA
 Artykuł 15 konwencji nordyckiej z dnia 18 sierpnia 2003 r. o zabezpieczeniu społecznym: umowa w sprawie wzajemnej rezygnacji z refundacji zgodnie z art. 36, 63 i 70 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (koszty świadczeń rzeczowych z tytułu choroby i macierzyństwa, wypadków przy pracy, chorób zawodowych i zasiłków dla bezrobotnych) oraz art. 105 rozporządzenia (EWG) nr 574/72 (koszty kontroli administracyjnych i badań lekarskich).
 NORWEGIA – ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO
 Wymiana listów z dnia 20 marca 1997 r. i z dnia 3 kwietnia 1997 r., dotyczących art. 36 ust. 3 i art. 63 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 (zwrot lub rezygnacja ze zwrotu kosztów świadczeń rzeczowych) i art. 105 rozporządzenia (EWG) nr 574/72 (rezygnacja ze zwrotu kosztów kontroli administracyjnych i badań medycznych).«;
 b)
 w załączniku 3 dodaje się, co następuje:
 »NORWEGIA«;
 c)
 w załączniku 5 dodaje się, co następuje:
 »LIECHTENSTEIN
 NORWEGIA«.
 AKTY PRAWNE NALEŻYCIE UWZGLĘDNIANE PRZEZ UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY
 3.1.
 32010 D 0424(01): decyzja nr A1 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie ustanowienia procedury dialogu i koncyliacji w zakresie ważności dokumentów, określenia ustawodawstwa właściwego oraz udzielania świadczeń na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 (Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 1).
 3.2.
 32010 D 0424(02): decyzja nr A2 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotycząca wykładni art. 12 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 w sprawie ustawodawstwa mającego zastosowanie do pracowników delegowanych i osób wykonujących pracę na własny rachunek, tymczasowo pracujących poza państwem właściwym (Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 5).
 4.1.
 32010 D 0424(03): decyzja nr E1 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie praktycznych porozumień dotyczących okresu przejściowego dla wymiany danych drogą elektroniczną, o której mowa w art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 (Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 9).
 5.1.
 32010 D 0424(04): decyzja nr F1 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotycząca wykładni art. 68 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 odnoszącego się do zasad pierwszeństwa w przypadku zbiegu praw do świadczeń rodzinnych (Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 11).
 6.1.
 32010 D 0424(05): decyzja nr H1 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotycząca zasad przechodzenia od rozporządzeń Rady (EWG) nr 1408/71 i (EWG) nr 574/72 do rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 i (WE) nr 987/2009 oraz stosowania decyzji i zaleceń Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego (Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 13).
 6.2.
 32010 D 0424(06): decyzja nr H2 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie sposobu działania i składu Komisji Technicznej ds. Przetwarzania Danych przy Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego (Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 17).
 7.1.
 32010 D 0424(07): decyzja nr P1 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie wykładni art. 50 ust. 4, art. 58 i art. 87 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 w odniesieniu do przyznawania świadczeń z tytułu inwalidztwa, starości oraz rent rodzinnych (Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 21).
 8.1.
 32010 D 0424(08): decyzja nr S1 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotycząca europejskiej karty ubezpieczenia zdrowotnego (Dz.U. 106 z 24.4.2010, s. 23).
 8.2.
 32010 D 0424(09): decyzja nr S2 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotycząca specyfikacji technicznych europejskiej karty ubezpieczenia zdrowotnego (Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 26).
 Na użytek niniejszego Porozumienia, przepisy decyzji nr S2 odczytuje z uwzględnieniem następujących dostosowań:
 Niezależnie od pkt 3.3.2 załącznika do niniejszej decyzji, państwa EFTA mają możliwość umieszczania gwiazdek europejskich na wydawanych przez nie kartach ubezpieczenia zdrowotnego.
 8.3.
 32010 D 0424(10): decyzja nr S3 z dnia 12 czerwca 2009 r. określająca świadczenia objęte zakresem art. 19 ust. 1 i art. 27 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 oraz art. 25 lit. A) pkt 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 (Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 40).
 9.1.
 32010 D 0424(11): decyzja nr U1 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotycząca art. 54 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 odnoszącego się do zwiększeń zasiłku dla bezrobotnych dla członków rodziny pozostających na utrzymaniu (Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 42).
 9.2.
 32010 D 0424(12): decyzja nr U2 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie zakresu art. 65 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego uprawnienia do zasiłków dla bezrobotnych osób całkowicie bezrobotnych innych niż pracownicy przygraniczni, które, w okresie ich ostatniego zatrudnienia lub pracy na własny rachunek, miały miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego innego niż właściwe państwo członkowskie (Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 43).
 9.3.
 32010 D 0424(13): decyzja nr U3 z dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie zakresu pojęcia „bezrobocie częściowe” mającego zastosowanie do osób bezrobotnych, o których mowa w art. 65 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 (Dz.U. 106 z 24.4.2010, s. 45).
 AKTY PRAWNE, KTÓRE UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY BIORĄ POD UWAGĘ
 10.1.
 32010 H 0424(01): zalecenie nr P1 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotyczące wyroku w sprawie Gottardo, zgodnie z którym przywileje, z jakich korzystają obywatele danego państwa na podstawie dwustronnej umowy z zakresu zabezpieczenia społecznego zawartej z państwem trzecim, muszą być również przyznane pracownikom będącym obywatelami innych państw członkowskich (Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 47).
 11.1.
 32010 H 0424(02): zalecenie nr U1 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotyczące ustawodawstwa mającego zastosowanie do osób bezrobotnych prowadzących działalność zawodową lub handlową w niepełnym wymiarze w państwie członkowskim innym niż państwo miejsca zamieszkania (Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 49).
 11.2.
 32010 H 0424(03): zalecenie nr U2 z dnia 12 czerwca 2009 r. dotyczące stosowania art. 64 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 do bezrobotnych towarzyszących swym małżonkom lub partnerom wykonującym działalność zawodową lub handlową w państwie członkowskim innym niż państwo właściwe (Dz.U. C 106 z 24.4.2010, s. 51).
 II. OCHRONA UPRAWNIEŃ DO DODATKOWYCH ŚWIADCZEŃ EMERYTALNYCH LUB RENTOWYCH
 AKTY STANOWIĄCE PRZEDMIOT ODNIESIENIA
 12.
 398 L 0049: dyrektywa Rady 98/49/WE z dnia 29 czerwca 1998 r. w sprawie ochrony uprawnień do dodatkowych świadczeń emerytalnych lub rentowych pracowników i osób prowadzących działalność na własny rachunek przemieszczających się we Wspólnocie (Dz.U. L 209 z 25.7.1998, s. 46).”.


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 20.2.2017
 HR
 Službeni list Europske unije
 C 53/45
 Tužba podnesena 2. siječnja 2017. – La Mafia protiv EUIPO-a – Italija (La Mafia SE SIENTA A LA MESA
 (Predmet T-1/17)
 (2017/C 053/55)
 Jezik na kojem je tužba podnesena: engleski
 Stranke
 Tužitelj: La Mafia Franchises, SL (Zaragoza, Španjolska) (zastupnik: I. Sempere Massa, lawyer)
 Tuženik: Ured Europske unije za intelektualno vlasništvo (EUIPO)
 Druga stranka pred žalbenim vijećem: Talijanska Republika
 Podaci o postupku pred EUIPO-om
 Nositelj spornog žiga: tužitelj
 Predmetni sporni žig: figurativni žig Europske unije s verbalnim elementima „La Mafia SE SIENTA A LA MESA” – žig Europske unije br. 5 510 921.
 Postupak pred EUIPO-om: postupak proglašavanja žiga ništavim
 Pobijana odluka: odluka prvog žalbenog vijeća EUIPO-a od 27. listopada 2016. u predmetu R 803/2016-1
 Tužbeni zahtjev
 Tužitelj od Općeg suda zahtijeva da:
 —
 poništi pobijanu odluku;
 —
 oglasi sporni žig Europske unije br. 5 510 921„LA MAFIA SE SIENTA A LA MESA” valjanim;
 —
 naloži EUIPO-u snošenje troškova.
 Tužbeni razlozi
 —
 povreda članka 52. stavka 1. točke (a) Uredbe br. 207/2009;
 —
 povreda članka 7. stavka 1. točke (f) Uredbe br. 207/2009.


text:
 13.4.2015
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 C 118/40
 2015. február 12-én benyújtott kereset – Tronios Group International kontra OHIM – British Sky Broadcasting Group (SkyTec)
 (T-77/15. sz. ügy)
 (2015/C 118/51)
 A keresetlevél nyelve: holland
 Felek
 Felperes: Tronios Group International BV (Breda, Hollandia) (képviselők: R. van Leeuwen és H. Klingenberg ügyvédek)
 Alperes: Belső Piaci Harmonizációs Hivatal (védjegyek és formatervezési minták) (OHIM)
 A másik fél a fellebbezési tanács előtti eljárásban: British Sky Broadcasting Group plc (Isleworth, Egyesült Királyság)
 Az OHIM előtti eljárás adatai
 A vitatott védjegy jogosultja: Tronios Group International BV
 A vitatott védjegy: a „SkyTec” közösségi szóvédjegy
 Az OHIM előtti eljárás: törlési eljárás
 A megtámadott határozat: az OHIM negyedik fellebbezési tanácsának 2014. november 28-án hozott határozata (R 1681/2013-4. sz. ügy)
 Kereseti kérelmek
 A felperes azt kéri, hogy a Törvényszék:
 —
 helyezze hatályon kívül a megtámadott határozatot, és utasítsa el a British Sky Broadcasting Group törlési kérelmét;
 —
 az British Sky Broadcasting Groupot kötelezze a jelen eljárás, valamint az előző, OHIM előtti eljárás során felmerült költségek viselésére.
 Jogalapok
 —
 a 207/2009 rendelet 54. cikke (2) bekezdésének megsértése;
 —
 a 207/2009 rendelet 8. cikke (1) bekezdése b) pontjának megsértése.


type: contracts

text:
 22.6.2018
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 L 159/17
 ΠΡΌΣΘΕΤΟ ΠΡΩΤΌΚΟΛΛΟ ΣΤΗ ΣΫΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ ΤΗΣ ΕΥΡΏΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΌΛΗΨΗ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΊΑΣ
 Ρίγα, 22 Οκτωβρίου 2015
 ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΛΟΙΠΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΣΤΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ (CETS αριθ. 196), που υπογράφουν το παρόν πρωτόκολλο,
 ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ ότι σκοπός του Συμβουλίου της Ευρώπης είναι η σύσφιγξη των σχέσεων μεταξύ των μελών του,
 ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ να ενισχύσουν περαιτέρω τις προσπάθειες για την πρόληψη και καταστολή της τρομοκρατίας σε όλες τις μορφές της, τόσο στην Ευρώπη όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο, με παράλληλο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου,
 ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες που κατοχυρώνονται, ιδίως, στη σύμβαση για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ETS αριθ. 5) και στα πρωτόκολλά της, καθώς και στο Διεθνές σύμφωνο για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα,
 ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΣ τη σοβαρή τους ανησυχία για την απειλή που συνιστούν τα άτομα που ταξιδεύουν στο εξωτερικό με σκοπό τη διάπραξη, τη συμβολή ή τη συμμετοχή σε τρομοκρατικές πράξεις, ή την παροχή ή λήψη εκπαίδευσης για τέλεση τρομοκρατικών πράξεων στο έδαφος άλλου κράτους,
 ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ, στο πλαίσιο αυτό, το ψήφισμα 2178 (2014) που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών κατά την 7272η συνεδρίαση, της 24ης Σεπτεμβρίου 2014, ιδίως τις παραγράφους 4 έως 6,
 ΘΕΩΡΩΝΤΑΣ επιθυμητή τη συμπλήρωση, από ορισμένες απόψεις, της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη της τρομοκρατίας,
 ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ ΣΤΑ ΕΞΗΣ:
 Άρθρο 1
 Σκοπός
 Σκοπός του παρόντος πρωτοκόλλου είναι να συμπληρώσει τις διατάξεις της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη της τρομοκρατίας, η οποία άνοιξε προς υπογραφή στη Βαρσοβία στις 16 Μαΐου 2005 (εφεξής «η σύμβαση»), όσον αφορά την ποινικοποίηση των πράξεων που περιγράφονται στα άρθρα 2 έως 6 του παρόντος πρωτοκόλλου, ενισχύοντας με τον τρόπο αυτόν τις προσπάθειες των μερών για την πρόληψη της τρομοκρατίας και των αρνητικών επιπτώσεών της στην πλήρη άσκηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ιδίως του δικαιώματος στη ζωή, τόσο με μέτρα που πρέπει να ληφθούν σε εθνικό επίπεδο όσο και μέσω διεθνούς συνεργασίας, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τις υφιστάμενες ισχύουσες πολυμερείς ή διμερείς συμβάσεις ή συμφωνίες μεταξύ των μερών.
 Άρθρο 2
 Συμμετοχή σε οργάνωση ή ομάδα με σκοπό την τρομοκρατία
 1. Για τους σκοπούς του παρόντος πρωτοκόλλου, ως «συμμετοχή σε οργάνωση ή ομάδα με σκοπό την τρομοκρατία» νοείται η συμμετοχή στις δραστηριότητες οργάνωσης ή ομάδας με σκοπό τη διάπραξη ή τη συμβολή στη διάπραξη ενός ή περισσότερων τρομοκρατικών εγκλημάτων από την οργάνωση ή την ομάδα.
 2. Κάθε μέρος θεσπίζει τα μέτρα που κρίνει αναγκαία για να χαρακτηρίσει ως ποινικό αδίκημα σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο τη «συμμετοχή σε οργάνωση ή ομάδα με σκοπό την τρομοκρατία», όπως ορίζεται στην παράγραφο 1, όταν διαπράττεται παράνομα και εκ προθέσεως.
 Άρθρο 3
 Λήψη εκπαίδευσης για τέλεση τρομοκρατικών πράξεων
 1. Για τους σκοπούς του παρόντος πρωτοκόλλου, ως «λήψη εκπαίδευσης για τέλεση τρομοκρατικών πράξεων» νοείται η εκπαίδευση, μεταξύ άλλων η απόκτηση γνώσεων ή πρακτικών δεξιοτήτων, από άλλο πρόσωπο για την κατασκευή ή τη χρήση εκρηκτικών, πυροβόλων όπλων και λοιπών όπλων ή επιβλαβών ή επικίνδυνων ουσιών ή άλλων ειδικών μεθόδων ή τεχνικών, με σκοπό την εκτέλεση ή συμμετοχή στην τέλεση τρομοκρατικού εγκλήματος.
 2. Κάθε μέρος θεσπίζει τα μέτρα που κρίνει αναγκαία για να χαρακτηρίσει ως ποινικό αδίκημα σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο τη «λήψη εκπαίδευσης για τέλεση τρομοκρατικών πράξεων» όπως ορίζεται στην παράγραφο 1, όταν διαπράττεται παράνομα και εκ προθέσεως.
 Άρθρο 4
 Ταξίδια στο εξωτερικό με σκοπό την τρομοκρατία
 1. Για τους σκοπούς του παρόντος πρωτοκόλλου, ως «ταξίδια στο εξωτερικό με σκοπό την τρομοκρατία» νοούνται τα ταξίδια σε κράτος, το οποίο δεν είναι το κράτος της ιθαγένειας ή κατοικίας του ταξιδιώτη, με σκοπό τη διάπραξη, τη συμβολή ή τη συμμετοχή σε τρομοκρατικό έγκλημα, ή την παροχή ή λήψη εκπαίδευσης για τέλεση τρομοκρατικών πράξεων.
 2. Κάθε μέρος θεσπίζει τα μέτρα που κρίνει αναγκαία για να χαρακτηρίσει ως ποινικό αδίκημα σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο τα «ταξίδια στο εξωτερικό με σκοπό την τρομοκρατία» όπως ορίζεται στην παράγραφο 1, όταν διαπράττεται παράνομα και εκ προθέσεως. Με τον τρόπο αυτόν, κάθε συμβαλλόμενο μέρος μπορεί να θεσπίσει όρους που απαιτούνται από τις συνταγματικές του αρχές και είναι σύμφωνοι με αυτές.
 3. Κάθε συμβαλλόμενο μέρος θεσπίζει επίσης τα μέτρα που κρίνει αναγκαία για να χαρακτηρίσει ως ποινικό αδίκημα, σύμφωνα με το εσωτερικό του δίκαιο, την απόπειρα διάπραξης αδικήματος, όπως ορίζεται στο παρόν άρθρο.
 Άρθρο 5
 Χρηματοδότηση ταξιδιών στο εξωτερικό με σκοπό την τρομοκρατία
 1. Για τους σκοπούς του παρόντος πρωτοκόλλου, ως «χρηματοδότηση ταξιδιών στο εξωτερικό με σκοπό την τρομοκρατία» νοείται η παροχή ή συγκέντρωση, με οποιονδήποτε τρόπο, άμεσα ή έμμεσα, κεφαλαίων τα οποία παρέχουν τη δυνατότητα, εν όλω ή εν μέρει, σε οιοδήποτε πρόσωπο να ταξιδέψει στο εξωτερικό με σκοπό την τρομοκρατία, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 του εν λόγω πρωτοκόλλου, γνωρίζοντας ότι τα κεφάλαια προορίζονται να χρησιμοποιηθούν, εν όλω ή εν μέρει, για τον σκοπό αυτόν.
 2. Κάθε μέρος θεσπίζει τα μέτρα που κρίνει αναγκαία για να χαρακτηρίσει ως ποινικό αδίκημα σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο τη «χρηματοδότηση ταξιδιών στο εξωτερικό με σκοπό την τρομοκρατία», όπως ορίζεται στην παράγραφο 1, όταν διαπράττεται παράνομα και εκ προθέσεως.
 Άρθρο 6
 Οργάνωση ή κατ' άλλο τρόπο διευκόλυνση ταξιδιών στο εξωτερικό με σκοπό την τρομοκρατία
 1. Για τους σκοπούς του παρόντος πρωτοκόλλου, ως «οργάνωση ή κατ' άλλο τρόπο διευκόλυνση ταξιδιών στο εξωτερικό με σκοπό την τρομοκρατία» νοείται κάθε πράξη οργάνωσης ή διευκόλυνσης με την οποία παρέχεται βοήθεια σε οιοδήποτε πρόσωπο ταξιδεύει στο εξωτερικό με σκοπό την τρομοκρατία, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 του εν λόγω πρωτοκόλλου, γνωρίζοντας ότι ο σκοπός της παρεχόμενης με τον τρόπο αυτόν βοήθειας είναι η τρομοκρατία.
 2. Κάθε μέρος θεσπίζει τα μέτρα που κρίνει αναγκαία για να χαρακτηρίσει ως ποινικό αδίκημα σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο την «οργάνωση ή κατ' άλλο τρόπο διευκόλυνση ταξιδιών στο εξωτερικό με σκοπό την τρομοκρατία», όπως ορίζεται στην παράγραφο 1, όταν διαπράττεται παράνομα και εκ προθέσεως.
 Άρθρο 7
 Ανταλλαγή πληροφοριών
 1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 3 παράγραφος 2 εδάφιο α της σύμβασης και σύμφωνα με το εσωτερικό του δίκαιο και τις υφιστάμενες διεθνείς του υποχρεώσεις, κάθε συμβαλλόμενο μέρος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να ενισχυθεί η έγκαιρη ανταλλαγή, μεταξύ των μερών, των τυχόν διαθέσιμων σχετικών πληροφοριών που αφορούν πρόσωπα που ταξιδεύουν στο εξωτερικό με σκοπό την τρομοκρατία, όπως ορίζεται στο άρθρο 4. Για τον σκοπόν αυτόν, κάθε μέρος ορίζει σημείο επαφής διαθέσιμο σε 24ωρη βάση, επτά ημέρες την εβδομάδα.
 2. Ένα συμβαλλόμενο μέρος μπορεί να επιλέξει να ορίσει ένα ήδη υπάρχον σημείο επαφής σύμφωνα με την παράγραφο 1.
 3. Το σημείο επαφής διαθέτει την ικανότητα να επικοινωνεί με τα σημεία επαφής άλλου μέρους σε βάση κατεπείγοντος.
 Άρθρο 8
 Όροι και διασφαλίσεις
 1. Κάθε μέρος διασφαλίζει ότι η εφαρμογή του παρόντος πρωτοκόλλου, συμπεριλαμβανομένης της θέσπισης, της υλοποίησης και της εφαρμογής της ποινικοποίησης δυνάμει των άρθρων 2 έως 6, γίνεται με σεβασμό των υποχρεώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιδίως των δικαιωμάτων της ελεύθερης κυκλοφορίας, της ελευθερίας της έκφρασης, της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι και της ελευθερίας θρησκείας, όπως ορίζεται, κατά περίπτωση για το εν λόγω μέρος, στη σύμβαση για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, στο Διεθνές σύμφωνο για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα και σε άλλες υποχρεώσεις δυνάμει του διεθνούς δικαίου.
 2. Η θέσπιση, η υλοποίηση και η εφαρμογή της ποινικοποίησης, δυνάμει των άρθρων 2 έως 6 του παρόντος πρωτοκόλλου, θα πρέπει επίσης να υπόκεινται στην αρχή της αναλογικότητας, λαμβανομένων υπόψη των νόμιμων επιδιωκόμενων στόχων και της αναγκαιότητάς τους σε μια δημοκρατική κοινωνία, αποκλείοντας οποιαδήποτε μορφή αυθαιρεσίας και άνισης ή ρατσιστικής μεταχείρισης.
 Άρθρο 9
 Σχέση μεταξύ του παρόντος πρωτοκόλλου και της σύμβασης
 Οι λέξεις και εκφράσεις που χρησιμοποιούνται στο παρόν πρωτόκολλο ερμηνεύονται κατά την έννοια της σύμβασης. Μεταξύ των μερών, όλες οι διατάξεις της σύμβασης εφαρμόζονται αναλόγως, με εξαίρεση το άρθρο 9.
 Άρθρο 10
 Υπογραφή και έναρξη ισχύος
 1. Το παρόν πρωτόκολλο είναι ανοικτό προς υπογραφή από τα συμβαλλόμενα μέρη της σύμβασης. Υπόκειται σε κύρωση, αποδοχή ή έγκριση. Ένα υπογράφον μέρος δεν μπορεί να κυρώσει, να αποδεχθεί ή να εγκρίνει το παρόν πρωτόκολλο παρά μόνο εάν έχει προηγουμένως κυρώσει, αποδεχτεί ή εγκρίνει τη σύμβαση, ή εάν προβεί στις ενέργειες αυτές ταυτοχρόνως. Οι πράξεις κύρωσης, αποδοχής ή έγκρισης κατατίθενται στον γενικό γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης.
 2. Το παρόν πρωτόκολλο τίθεται σε ισχύ την πρώτη ημέρα του μήνα που ακολουθεί την παρέλευση τριμήνου από την κατάθεση της έκτης πράξης κύρωσης, αποδοχής ή έγκρισης, μεταξύ άλλων από τουλάχιστον τέσσερα κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης.
 3. Σε ό,τι αφορά κάθε υπογράφον μέρος το οποίο στη συνέχεια καταθέτει τα έγγραφα κύρωσης, αποδοχής ή έγκρισης, το παρόν πρωτόκολλο τίθεται σε ισχύ την πρώτη ημέρα του μήνα που έπεται της εκπνοής περιόδου τριών μηνών μετά την ημερομηνία κατάθεσης του εγγράφου κύρωσης, αποδοχής ή έγκρισης.
 Άρθρο 11
 Προσχώρηση στο πρωτόκολλο
 1. Μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος πρωτοκόλλου, κάθε κράτος που έχει προσχωρήσει στη σύμβαση δύναται επίσης να προσχωρήσει στο παρόν πρωτόκολλο ή να προβεί στις ενέργειες αυτές ταυτοχρόνως.
 2. Σε ό,τι αφορά κάθε κράτος που προσχωρεί στο πρωτόκολλο σύμφωνα με την παράγραφο 1 ανωτέρω, το πρωτόκολλο τίθεται σε ισχύ την πρώτη ημέρα του μηνός που έπεται της εκπνοής μιας περιόδου τριών μηνών μετά την ημερομηνία κατάθεσης του εγγράφου προσχώρησης στον γενικό γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης.
 Άρθρο 12
 Εδαφική εφαρμογή
 1. Κάθε κράτος ή η Ευρωπαϊκή Ένωση δύναται, τη στιγμή της υπογραφής ή της κατάθεσης του εγγράφου κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης, να ορίσει το ή τα εδάφη στα οποία θα εφαρμόζεται το παρόν πρωτόκολλο.
 2. Κάθε συμβαλλόμενο μέρος μπορεί, σε μεταγενέστερη ημερομηνία, μέσω δήλωσης απευθυνόμενης στον γενικό γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης, να επεκτείνει την εφαρμογή του παρόντος πρωτοκόλλου σε οποιοδήποτε άλλο έδαφος αναφέρεται στη δήλωση. Όσον αφορά τέτοιο έδαφος, το πρωτόκολλο τίθεται σε ισχύ την πρώτη ημέρα του μηνός που έπεται της εκπνοής τρίμηνης περιόδου από την ημερομηνία παραλαβής της δήλωσης από τον γενικό γραμματέα.
 3. Κάθε δήλωση που υποβάλλεται σύμφωνα με τις δύο προηγούμενες παραγράφους μπορεί, όσον αφορά οποιοδήποτε έδαφος αναφέρεται στην εν λόγω δήλωση, να ανακληθεί μέσω ειδοποίησης απευθυνόμενης στον γενικό γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης. Η ανάκληση αρχίζει να ισχύει την πρώτη ημέρα του μηνός που έπεται της εκπνοής τρίμηνης περιόδου από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης από τον γενικό γραμματέα.
 Άρθρο 13
 Καταγγελία
 1. Κάθε συμβαλλόμενο μέρος δύναται, ανά πάσα χρονική στιγμή, να καταγγείλει το παρόν πρωτόκολλο, απευθύνοντας σχετική γνωστοποίηση στον γενικό γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης.
 2. Η καταγγελία αρχίζει να ισχύει την πρώτη ημέρα του μηνός που έπεται της εκπνοής τρίμηνης περιόδου από την ημερομηνία παραλαβής της γνωστοποίησης από τον γενικό γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης.
 3. Η καταγγελία της σύμβασης συνεπάγεται αυτομάτως την καταγγελία του παρόντος πρωτοκόλλου.
 Άρθρο 14
 Γνωστοποιήσεις
 Ο γενικός γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρώπης γνωστοποιεί στα κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στα τρίτα κράτη που έχουν συμμετάσχει στην κατάρτιση του παρόντος πρωτοκόλλου, καθώς και σε κάθε κράτος το οποίο έχει προσχωρήσει ή έχει προσκληθεί να προσχωρήσει στο παρόν πρωτόκολλο:
 α)
 κάθε υπογραφή,
 β)
 κάθε κατάθεση πράξης κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης,
 γ)
 κάθε ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος πρωτοκόλλου σύμφωνα με τα άρθρα 10 και 11,
 δ)
 κάθε άλλη πράξη, δήλωση, γνωστοποίηση ή κοινοποίηση που άπτεται του παρόντος πρωτοκόλλου.
 ΣΕ ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ, οι υπογράφοντες, δεόντως εξουσιοδοτημένοι, έθεσαν την υπογραφή τους κάτω από το παρόν πρωτόκολλο.
 Συντάχθηκε στη Ρίγα, την 22α ημέρα του μηνός Οκτωβρίου 2015, στην αγγλική και γαλλική γλώσσα, με αμφότερα τα κείμενα να είναι εξίσου αυθεντικά, σε ένα και μόνο αντίγραφο το οποίο θα κατατεθεί στο αρχείο του Συμβουλίου της Ευρώπης. Ο γενικός γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρώπης διαβιβάζει επικυρωμένο αντίγραφο σε κάθε κράτος μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στα τρίτα κράτη που έχουν συμμετάσχει στην κατάρτιση του παρόντος πρωτοκόλλου, καθώς και σε κάθε κράτος το οποίο έχει προσκληθεί να προσχωρήσει σε αυτό.


text:
 25.6.2011
 SL
 Uradni list Evropske unije
 C 186/7
 Sodba Sodišča (peti senat) z dne 5. maja 2011 – Evropska komisija proti Zvezni republiki Nemčiji
 (Zadeva C-206/10) (1)
 (Neizpolnitev obveznosti države - Uredba (EGS) št. 1408/71 - Člen 4(1)(a) - Uredba (EGS) št. 1612/68 - Člen 7(2) - Nemške deželne dajatve za slepe, gluhe in prizadete osebe - Pogoj prebivališča)
 2011/C 186/12
 Jezik postopka: nemščina
 Stranke
 Tožeča stranka: Evropska komisija (zastopnik: V. Kreuschitz)
 Tožena stranka: Zvezna republika Nemčija (zastopnika: T. Henze in C. Blaschke)
 Intervenientka v podporo tožene stranke: Kraljevina Nizozemska (zastopnik: M. Noort)
 Predmet
 Neizpolnitev obveznosti države – Kršitev člena 7(2) Uredbe Sveta (EGS) št. 1612/68 z dne 15. oktobra 1968 o prostem gibanju delavcev v Skupnosti (UL L 257, str. 2) in člena 4(1)(a) v povezavi z naslovom III, poglavje 1, Uredbe Sveta (EGS) št. 1408/71 z dne 14. junija 1971 o uporabi sistemov socialne varnosti za zaposlene osebe, samozaposlene osebe in njihove družinske člane, ki se gibljejo v Skupnosti (UL L 149, str. 2) – Nacionalna ureditev, ki dodelitev deželnih dajatev prizadetim in slepim pogojuje s prebivališčem upravičenca v zadevni zvezni deželi – Dajatve, navedene v oddelku III Priloge II k Uredbi (EGS) št. 1408/71 – Pojem „posebna dajatev, za katero se ne plačujejo prispevki“
 Izrek
 1.
 Zvezna republika Nemčija s tem, da dodelitev dajatev za slepe, gluhe in prizadete osebe osebam, za katere je Zvezna republika Nemčija pristojna država članica, na podlagi deželnih predpisov pogojuje s stalnim ali običajnim prebivališčem v zadevni deželi, ni izpolnila obveznosti iz člena 4(1)(a) Uredbe Sveta (EGS) št. 1408/71 z dne 14. junija 1971 o uporabi sistemov socialne varnosti za zaposlene osebe, samozaposlene osebe in njihove družinske člane, ki se gibljejo v Skupnosti, kakor je bila spremenjena in posodobljena z Uredbo Sveta (ES) št. 118/97 z dne 2. decembra 1996 in kakor je bila spremenjena z Uredbo Evropskega parlamenta in Sveta (ES) št. 647/2005 z dne 13. aprila 2005, v povezavi z naslovom III, poglavje 1, te uredbe in iz člena 7(2) Uredbe Sveta št. 1612/68 (EGS) z dne 15. oktobra 1968 o prostem gibanju delavcev v Skupnosti.
 2.
 Zvezni republiki Nemčiji se naloži plačilo stroškov.
 3.
 Kraljevina Nizozemska nosi svoje stroške.
 (1) UL C 179, 3.7.2010.


type: wikipedia

text:
Белащица (до 1945 г.: Бѣлащица) е село в Южна България. То се намира в община Родопи, област Пловдив.
 География
 Селото се намира на 3 км от околовръстния път на Пловдив. До него водят два пътя – старият, минаващ през село Браниполе, е в добро състояние и извежда на центъра, а новият, построен и открит през 2006 г., води до вилната зона на Белащица. След края на селото двата пътя се свързват в един, който води до парк „Родопи“ (познат на пловдивчани просто като хижа „Здравец“). На 8 км след Белащица в посока хижа „Здравец“ е село Гълъбово, а на 50 метра в посока Пловдив е Браниполе. На 3 км западно е село Марково (има черен път), а на 2 км източно е Брестник (също черен път). В проект на община Родопи се предвижда свързване на трите села чрез асфалтов път. Белащица е сред най-атрактивните села в района, доказва го големият интерес към закупуване на имоти и строеж на къщи и вилни селища.
 История
 Село Белащица е село на хиляда години. Според легендата Никифор Ксифий (управител на Филипополис от 1018 г.) има голям принос за поражението на цар Самуил през 1014 г. при Беласица планина (Македония), тъй като се явил в тила му. Император Василий II му подарил 15 000 от пленените Самуилови войници. Ослепените войници, разквартирувани на това място, основали село Беласица, което след това нарекли Белащица. Никифор Ксифий, построява манастир Св. Георги, който се намира над селото. През 2014 г.селото отпразнува своя 1000-годишен юбилей.
 Население
 Численост на населението според преброяванията през годините:
 Етнически състав
 Преброяване на населението през 2011 г.
 Численост и дял на етническите групи според преброяването на населението през 2011 г.:
 Религии
 Населението е източноправославно. В село Белащица се намира манастир „Св. Георги Победоносец“ построен през 1020 година с храмов празник на 6 май Гергьовден, църква Св. св. „Козма и Дамян“ построена през 1881 година от населението и от дарение направено от френския консул, след посещението му в село Белащица – храмов празник 1 юли. На територията на селото се намират и пет параклиса:
 Параклис „Св. Спас“ – много стар параклис не е известна годината на построяване, но през 90-те години на миналия век параклисът е обновен по инициатива на Спас Шопов, Спас Христов Стоянов и техни съименници, подкрепени от Ловната дружинка.
 Параклис „Св. Неделя“ – един от най-старите параклиси построен в местността „Захридево“,
 Параклис „Св. Никола“ – разположен в местност Св. Никола, обновен и поддържан по инициатива от Никола Мичев и негови съименници.
 Параклис „Св. Елена и Константин“ построен през 80 те години на ХХ век в местността „Чинарите“, средствата за изграждането и поддържането му са осигурени от семейство юристи – майка и син Елена и Константин, които живеят в София, но са свързани със селото.
 Параклис „Св. Атанас“ – построен в Чинаровата гора през 80-те години на доброволни начала по инициатива на Атанас Куманов и негови съименници.
 Обществени институции
 В центъра на Белащица през 2000 година е пусната в експлоатация голяма и модерна административна сграда, в която е разположено Кметството, Пощенска станция, два лекарски кабинета, стоматологичен кабинет и аптека. В близост се намира и Читалището, сградата е построена през 1974 година, но през 2015 г. след одобрен проект, чрез МИГ „Тракийско родопска яка“ е спечелен проект за реновиране и обновяване. Днес Белащица има едно от най-хубавите читалища в Община Родопи. В селото има Основно училище и Детска градина. Училищната сграда е ремонтирана и обновена през 2012 година по проект „Модерни училища“ на МРРБ спечелен от Община Родопи." Сградата на Детската градина също е напълно обновена. Към нея функционира и млечна кухня. В центъра на селото се намира пенсионерски клуб, който работи целодневно. На пенсионерите се предлагат чудесни условия за срещи и забавления.
 Културни и природни забележителности
 Белащинският манастир „Св. Георги Победоносец“ е действащ девически манастир. Манастирът е обявен за паметник на културата и представлява комплекс от църква, параклис и жилищни и стопански сгради. Църквата е еднокорабна, с вътрешен и открит притвор, без куполна и без стенописи, построена през 1838 г. Под открития притвор е аязмото, което е останало още от основаването на манастира и се смята за чудотворно. На двора се намира каменна чешма, построена през 1831 г. Манастирът е изграден през 1020 г. от византийския военачалник Никифор Скифи – управител на Филипополис. Останки от двореца-крепост на Никифор Скифи има южно от селото. Близо до своята крепост Никифор Скифи съградил манастира и го посветил на Свети Георги Победоносец. Манастирът е опустошен от османците при нашествието им на Балканския полуостров през 1364 г. и възобновен през XVIII век. Опожарен е отново през 1878 г. при последните сражения през Руско-турската война, когато последната отбранителна линия на отстъпващата османска армия е по линията Куклен – Брестник – Белащица. След Освобождението манастирът е възстановен, но остава под ведомството на Цариградската патриаршия до 1906 г.
 В местността Чинарите расте най-дебелото дърво в България – чинар на повече от 1100 години с обиколка на ствола 13,7 метра (според обозначителните табели), както и няколко други стари и дебели чинари. До тях има останки от османска стражева кула. На 6 декември 2011 г. местността е обявена за защитена със заповед на Министъра на околната среда и водите Нона Караджова. В центъра на селото се издига паметник на писателя Пенчо Славейков. Тук той е написал поемата „Неразделни“.
 Редовни събития
 На 6 май (Гергьовден) е празникът на Белащинския манастир „Св. Георги“. Около него се организира събор. Празникът на селото е на 24 май в Чинаровата гора. Събор се организира и на 31 май (в центъра на селото) в памет на акордеониста Костадин Льолев. От 2012 година през месец септември се провеждат „Славейкови вечери“ – посветени на живота и творчеството на Пенчо Славейков. През месец септември се организират и много изложби и културни събития в Чинаровата гора.
 Личности
 д-р Георги Спасов (8.02.1935 – 6.01.2017) – дългогодишен военен лекар, полковник от запаса, специалист микробиолог и вирусолог, в поделението в Ямбол и Военна болница Сливен, заемал отговорни длъжности в състава на Медицинската служба на БНА /Трета армия/ в периода 1961 – 1988 години.
 доц. д-р Лиляна Ламбрева – преподавател по клинична лаборатория и главен административен лекар към МУ-София.
 Костадин Льолев – музикант и композитор.
 Димитър Калканов – футболист, играл в Локомотив (Пловдив), Етникос (Кипър), Инстант Дикт (Хонк Конг), Хепи Вали (Хонк Конг), Селангор (Малайзия) и Келантан (Малайзия).
 Димитър Младенов (футболист) – футболист, играл в Ботев (Пловдив), ЦСКА, Локомотив (Горна Оряховица), Хасково и Марица.
 Източници
 Външни препратки
 news.plovdiv24.bg
 Села в област Пловдив
 Населени места в община Родопи


type: legislation

text:
 EIROPAS KOMISIJA
 Briselē, 20.4.2020
 COM(2020) 154 final
 2020/0061(NLE)
 Priekšlikums
 PADOMES LĒMUMS
 par nostāju, kas Eiropas Savienības vārdā jāieņem Starptautisko dzelzceļa pārvadājumu starpvaldību organizācijas (OTIF) Tehnisko ekspertu komitejas (CTE) 13. sesijā saistībā ar grozījumu pieņemšanu UTP par ritošā sastāva troksni, UTP par kravas vagoniem, UTP par ritekļa marķējumu un saistībā ar noteikumu, ar kuriem reglamentē par tehnisko apkopi atbildīgo struktūru (TAAS) sertifikāciju un auditēšanu, un ritekļu reģistru specifikāciju pilnīgu pārskatīšanu
 PASKAIDROJUMA RAKSTS
 1.Priekšlikuma priekšmets
 Starptautisko dzelzceļa pārvadājumu starpvaldību organizācijas (OTIF) Tehnisko ekspertu komitejas (CTE) 13. sesija notiks 2020. gada 16.–17. jūnijā Bernē. Sanāksmes darba kārtība ietver:
 –priekšlikumu par grozījumiem UTP par ritošā sastāva troksni;
 –priekšlikumu par grozījumiem UTP par kravas vagoniem;
 –priekšlikumu par grozījumiem UTP par ritekļa marķējumu;
 –priekšlikumu, ar kuru pilnībā pārskata par tehnisko apkopi atbildīgo struktūru sertifikācijas un auditēšanas noteikumus; un
 –priekšlikumu, ar kuru pilnībā pārskata ar ritekļu reģistriem saistītās specifikācijas.
 Nostāja, kas Savienības vārdā jāieņem attiecībā uz iepriekšminētajiem lēmumiem, kuri jāpieņem CTE, ir jānosaka ar Padomes lēmumu, pamatojoties uz LESD 218. panta 9. punktu.
 2.Priekšlikuma konteksts
 2.1.Konvencija par starptautiskajiem dzelzceļa pārvadājumiem (COTIF)
 1980. gada 9. maija Konvencija par starptautiskajiem dzelzceļa pārvadājumiem (COTIF), kas grozīta ar 1999. gada 3. jūnija Viļņas protokolu, ir starptautisks nolīgums, kura līgumslēdzējas puses ir Savienība un 25 dalībvalstis (tikai Kipra un Malta nav).
 Eiropas Savienība pievienojās COTIF 2011. gada 16. jūnijā saskaņā ar Padomes Lēmumu 2013/103/ES
 1
 . Minētā lēmuma III pielikumā ir noteikti Padomes, dalībvalstu un Komisijas iekšējie noteikumi procedūrās ar OTIF. Saskaņā ar minētā III pielikuma 3.1. punktu, ja darba kārtības punkts attiecas uz ekskluzīviem Savienības kompetences jautājumiem, Komisija balso Savienības vārdā.
 Saskaņā ar COTIF 2. panta 1. punktu OTIF mērķis ir visos aspektos veicināt, uzlabot un atvieglot starptautisko dzelzceļa satiksmi, jo īpaši, izveidojot vienotu likumu sistēmu dažādās tiesību jomās, kas attiecas uz starptautisko dzelzceļa satiksmi. COTIF arī reglamentē organizācijas vadību, tās mērķus, pilnvaras, attiecības ar līgumslēdzējām pusēm, kā arī darbību kopumā.
 Tāpēc COTIF aptver dzelzceļa nozares tiesību aktus vairākos atšķirīgos juridiskajos un tehniskajos dzelzceļa jomas jautājumos, kas sadalīti divās daļās, proti, pati konvencija, kas reglamentē OTIF vadību, un tās astoņi papildinājumi (tostarp jauns H papildinājums, ko plānots pieņemt gaidāmajā OTIF Ģenerālās asamblejas 13. sesijā), ar ko nosaka vienotas dzelzceļa tiesības.
 –A papildinājums — Pasažieru starptautisko dzelzceļa pārvadājumu līgums (CIV),
 –B papildinājums — Kravu starptautisko dzelzceļa pārvadājumu līgums (CIM),
 –C papildinājums — Bīstamo kravu starptautiskie dzelzceļa pārvadājumi (RID),
 –D papildinājums — Līgumi par ritekļu izmantošanu starptautiskajā dzelzceļa satiksmē (CUV),
 –E papildinājums — Līgums par infrastruktūras izmantošanu starptautiskajā dzelzceļa satiksmē (CUI),
 –F papildinājums — Vienoti noteikumi tādu tehnisko standartu apstiprināšanai un vienotu tehnisko priekšrakstu pieņemšanai, kas piemērojami izmantošanai starptautiskajā satiksmē paredzētajiem dzelzceļa materiāliem (APTU UR),
 –G papildinājums — Vienoti noteikumi attiecībā uz starptautiskajā satiksmē izmantojamo dzelzceļa materiālu tehnisko atzīšanu (ATMF UR),
 –H papildinājums — Vienoti noteikumi par vilcienu drošu ekspluatāciju starptautiskajā satiksmē (EST UR).
 Uz COTIF F un G papildinājumu ir balstīti 12 vienotie tehniskie priekšraksti (UTP), kas attiecas uz tehnisko savstarpējo izmantojamību. COTIF ietvaros UTP ir tāds pats nolūks kā ES savstarpējas izmantojamības tehniskajām specifikācijām (SITS) saistībā ar atzīšanu dalībai starptautiskā satiksmē.
 F un G papildinājumu piemēro 42 no 47 valstīm, kas ir COTIF līgumslēdzējas puses, ieskaitot jau minētās 25 ES dalībvalstis.
 2.2.OTIF Tehnisko ekspertu komiteja
 CTE ir izveidota ar COTIF 13. panta 1. punkta f) apakšpunktu. To veido OTIF dalībvalstis, kas piemēro COTIF F un G papildinājumu (APTU, ATMF).
 CTE ir kompetence savstarpējas izmantojamības un tehniskās harmonizācijas jautājumos dzelzceļa jomā un tehniskās apstiprināšanas procedūrās. Tā izstrādā APTU un ATMF papildinājumus un to vienotos noteikumus, ko piemēro dzelzceļa materiāliem, kuri paredzēti izmantošanai starptautiskajā satiksmē, un kas jo īpaši attiecas uz:
 ·tehnisko priekšrakstu pieņemšanu attiecībā uz ritekļiem un infrastruktūru, kā arī standartu apstiprināšanu,
 ·procedūrām ritekļu atbilstības novērtēšanai,
 ·noteikumiem par ritekļu tehnisko apkopi,
 ·atbildību par vilcienu sastāvu veidošanu un ritekļu drošu izmantošanu,
 ·noteikumiem par riska noteikšanu un novērtēšanu,
 ·reģistru specifikācijām.
 CTE pašlaik darbojas pastāvīgā darba grupa (WG TECH), kas ir atbildīga par komitejas lēmumu sagatavošanu.
 Saskaņā ar COTIF 20. panta 1. punkta b) apakšpunktu un atbilstoši F papildinājuma (APTU) 6. pantam CTE ir kompetenta pieņemt vai grozīt UTP. Saskaņā ar G papildinājuma (ATMF) 13. panta 1., 4. un 5. punktu CTE ir kompetenta pieņemt lēmumus par valsts ritekļu reģistru (VRR) izveidi vai pārveidošanu, apvienošanu vai to izslēgšanu. Visbeidzot, saskaņā ar ATMF 15. panta 2. punktu CTE ir kompetenta pieņemt un grozīt par tehnisko apkopi atbildīgo struktūru (TAAS) sertifikācijas un auditēšanas noteikumus.
 2.3.Aktu pieņemšana CTE
 Saskaņā ar APTU 6. pantu CTE lemj, vai pieņemt UTP vai noteikumu, kas to groza, saskaņā ar konvencijas 16. pantā, 20. pantā un 33. panta 6. punktā paredzēto procedūru. Parastais UTP pieņemšanas process var ilgt aptuveni pusotru gadu.
 2.4.Akti, kurus CTE paredzēts pieņemt 2020. gada 16.–17. jūnija sesijā
 2.4.1.UTP grozījumi attiecībā uz ritošā sastāva troksni, kravas vagoniem un ritekļa marķējumu
 OTIF vienotie tehniskie priekšraksti (UTP) ir no COTIF principiem, mērķiem un procedūrām izrietošs tehnisko specifikāciju kopums dzelzceļa materiālu konstrukcijai un ekspluatācijai, kura galvenais mērķis ir panākt maksimālu savstarpēju izmantojamību. Tādējādi OTIF UTP ir tāds pats nolūks kā ES savstarpējās izmantojamības tehniskajām specifikācijām (SITS).
 Lai nodrošinātu līdzvērtību starp ritekļiem, kas saņēmuši atļauju saskaņā ar Eiropas Savienības tiesību aktiem, un ritekļiem, kuriem atļauts piedalīties starptautiskajā satiksmē saskaņā ar ATMF 3.a pantu, Eiropas Savienības SITS un COTIF UTP ir jāturpina saskaņot.
 Grozījumi, kurus ierosināts pieņemt CTE, nodrošinās turpmāku ATMF noteikto līdzvērtību starp Eiropas Savienības un COTIF noteikumiem.
 ·UTP par ritošā sastāva troksni
 UTP par ritošā sastāva troksni nosaka pamatprasības un papildprasības attiecībā uz ritošā sastāva trokšņa emisiju. Tās šobrīd ir ekvivalentas SITS par troksni, kas noteiktas Komisijas Regulā (ES) Nr. 1304/2014
 2
 . Ierosināto UTP grozījumu mērķis ir dot līgumslēdzējām pusēm iespēju ierobežot tādu vecu vagonu izmantošanu, kuri neatbilst mūsdienu prasībām par garāmbraukšanas troksni uz noteiktām dzelzceļa līnijām, uz kurām ir problēmas ar troksni.
 Komisija 2019. gada 16. maijā pieņēma grozījumus
 3
 Komisijas Regulā (ES) Nr. 1304/2014, paplašinot SITS par troksni darbības jomu un attiecībā uz infrastruktūru ieviešot “klusākas līnijas pieeju”; tie visā ES tiks piemēroti no 2024. gada. UTP par troksni, kas būs spēkā nākotnē, nav iekļauta klusākas līnijas definīcija, un tās identifikācija ir ārpus ES esošo līgumslēdzēju valstu ziņā. Tomēr šī atkāpe no ES SITS netiek uzskatīta par nelabvēlīgu ES, ja klusāku līniju īstenošanas sākuma datums ir saskaņots ar ES, jo tā neietekmē satiksmi no ES un uz to.
 Tā CTE lēmuma nolūks, ar ko groza UTP par ritošā sastāva troksni, ir saglabāt to ekvivalenci, kā noteikts ATMF, ar SITS par troksni, kas iekļautas Komisijas Regulā (ES) Nr. 1304/2014, kura grozīta 2019. gadā.
 Secinājums: Eiropas Savienība var balsojumā atbalstīt OTIF ierosinātos grozījumus saistībā ar UTP par ritošā sastāva troksni.
 ·UTP par kravas vagoniem
 UTP par kravas vagoniem nosaka prasības ritekļiem, ar kuriem paredzēts pārvadāt kravas automobiļus. Tās šobrīd ir ekvivalentas SITS par vagoniem, kas noteiktas Komisijas Regulā (ES) Nr. 321/2013
 4
 .
 Komisija 2019. gada 16. maijā pieņēma grozījumu
 5
 Komisijas Regulā (ES) Nr. 321/2013.
 Ar CTE lēmumu grozīt UTP par kravas vagoniem paredzēts saglabāt ekvivalenci Komisijas Regulai (ES) Nr. 321/2013, kas nesen grozīta.
 Secinājums: Eiropas Savienība var balsojumā atbalstīt OTIF ierosinātos grozījumus UTP par kravas vagoniem.
 ·UTP par ritekļa marķējumu
 UTP par marķējumu nosaka prasības attiecībā uz vagonu marķēšanu. Šiem UTP nav ekvivalentas vienas Eiropas Savienības SITS.
 Šo UTP 1.–6. sadaļa šobrīd ir ekvivalenta OPE SITS P papildinājumam (I pielikums Lēmumā 2007/756/EK, kurā jaunākie grozījumi izdarīti ar Lēmumu 2012/757/ES
 6
 ), 7.–18. sadaļa ir ekvivalenta ES VRR specifikācijas 6. papildinājumam (Komisijas Lēmums 2007/756/EK
 7
 ).
 Komisija 2019. gada 16. maijā ir pieņēmusi jaunas OPE SITS, Komisijas Regulu (ES) Nr. 2019/773
 8
 un 2018. gada 25. oktobrī — jaunu Eiropas ritekļu reģistru, Komisijas Lēmumu (ES) 2018/1614
 9
 .
 Lēmums grozīt UTP par narķējumu paredzēts, lai saglabātu to ekvivalenci:
 –Komisijas Īstenošanas regulas (ES) 2019/773 (OPE SITS) H papildinājuma 1.–6. sadaļai, ņemot vērā jaunākos grozījumus;
 –Komisijas Īstenošanas lēmums (ES) 2018/1614 (EVR) 6. papildinājuma 7.–18. sadaļai.
 Secinājums: Eiropas Savienība var balsojumā atbalstīt OTIF ierosinātos grozījumus UTP par ritekļu marķējumu.
 2.4.2.Par tehnisko apkopi atbildīgo struktūru (TAAS) specifikāciju pilnīga pārskatīšana
 Par tehnisko apkopi atbildīgo struktūru sertifikācijas sistēmā ir noteiktas prasības un vērtēšanas kritēriji, ko piemēro TAAS sertifikācijai attiecībā uz kravas vagoniem. Tā šobrīd ir ekvivalenta Komisijas Regulai (ES) Nr. 445/2011
 10
 .
 Komisija 2019. gada 16. maijā ir pieņēmusi jaunu Komisijas Regulu (ES) 2019/779
 11
 , ar kuru atceļ un aizstāj Komisijas Regulu (ES) Nr. 445/2011 un ar kuru TAAS sertifikāciju no 2020. gada 16. jūnija attiecinās uz visa veida ritekļiem.
 Ar CTE lēmumu groza ATMF A pielikumu “Par tehnisko apkopi atbildīgo struktūru sertifikācijas un auditēšanas noteikumi”, lai saglabātu ATMF 3.a panta 5. punktā noteikto ekvivalenci Komisijas 2019. gada 16. maija Regulai (ES) 2019/779.
 Lai arī turpmāk nodrošinātu ATMF 3.a panta 5. punktā noteikto ekvivalenci starp Eiropas Savienības noteikumiem un COTIF noteikumiem, COTIF noteikumi būtu jāgroza. Jāatzīmē, ka ekvivalence ir garantēta tikai kravas vagoniem.
 Salīdzinājumā ar spēkā esošajiem COTIF noteikumiem CTE ierosinātais teksts būtiski neizmaina TAAS pienākumus vai prasības, kas tām jāizpilda sertifikācijas ietvaros. Jaunā teksta galvenais mērķis ir paplašināt sertifikācijas tvērumu attiecībā uz visu veidu ritekļiem, jo iepriekš to varēja izmantot tikai TAAS sertificēšanai attiecībā uz kravas vagoniem.
 Rezumējot:
 –TAAS sertifikācija paliek obligāta visām TAAS attiecībā uz kravas vagoniem un
 –TAAS sertifikācijas tvērums tiek paplašināts, lai tajā ietvertu TAAS sertifikāciju attiecībā uz cita veida ritekļiem. Tādējādi TAAS sertifikācija parasti būtu obligāta ar šādiem izņēmumiem:
 –no obligātās TAAS sertifikācijas ir atbrīvoti dzelzceļa uzņēmumi, kas veic tādu ritekļu apkopi, kuri nav kravas vagoni un kurus ekspluatē tikai uzņēmums pats. Šādos gadījumos attiecīgās valsts kompetentai iestādei ir jāpārliecinās, ka tiek ievēroti priekšlikuma II pielikuma vispārīgās prasības un kritēriji.
 Tāpēc un neatkarīgi no tā, vai konkrētajai TAAS sertifikācija ir obligāta, katrai TAAS, ieskaitot tās, kuras nav sertificējusi neatkarīga sertifikācijas struktūra, ir jāatbilst priekšlikuma II pielikumā noteiktajām vispārīgajām prasībām un kritērijiem, ar kuriem nodrošina minimālu tehniskās apkopes līmeni.
 Secinājums: Eiropas Savienība drīkst balsojumā atbalstīt OTIF ierosināto par tehnisko apkopi atbildīgo struktūru (TAAS) specifikāciju pilnīgu pārskatīšanu, ja COTIF tekstā tiek iekļauti šā dokumenta pielikumā noteiktie grozījumi.
 2.4.3.Valsts ritekļu reģistra specifikāciju pilnīga pārskatīšana
 Esošās VRR specifikācijas, kas piemērojamas saskaņā ar OTIF noteikumiem, ir ekvivalentas Komisijas Lēmumā 2007/756/EK noteiktajām specifikācijām.
 Saistībā ar ceturto dzelzceļa tiesību aktu kopumu Komisija pieņēma Komisijas Īstenošanas lēmumu (ES) 2018/1614, kas nosaka atjauninātas ES valsts ritekļu reģistru specifikācijas un specifikācijas Eiropas ritekļu reģistram (EVR), kurš no 2021. gada aizstās ES valsts ritekļu reģistrus, un atceļ Komisijas Lēmumu 2007/756/EK.
 Līdz ar Komisijas Īstenošanas lēmuma (ES) 2018/1614 pieņemšanu ir vajadzīgs CTE lēmums, ar ko groza VRR specifikācijas.
 Līdz 2021. gadam ES dalībvalstis apvienos spēkus un pārvaldīs ritekļu atļaujas un informāciju, izmantojot vienotu reģistru, kas būs topošais EVR, ar kuru tiks aizstāti iepriekšējie ES dalībvlastu 25 ritekļu reģistri. OTIF kontekstā EVR tādējādi kļūtu par ES reģiona VRR. EVR var padarīt pieejamu ritekļiem no citām valstīm, jo īpaši tām valstīm, kas atbilst ES kaimiņattiecību politikai un ir apņēmušās īstenot ES tiesību aktus, slēdzot ar ES divpusējus nolīgumus (piem., Norvēģija, Šveice, Rietumbalkānu valstis u. c.). Citi OTIF locekļi var pieprasīt ritekļu reģistrāciju EVR, ja tie tiek iekļauti starptautiskā satiksmē.
 Secinājums: Eiropas Savienība drīkst balsojumā atbalstīt OTIF ierosināto valsts ritekļu reģistra (VRR) specifikāciju pilnīgu pārskatīšanu, ja OTIF tekstā tiek iekļauti šā dokumenta pielikumā noteiktie grozījumi.
 2.5.Savienības kompetence un balsstiesības
 Saskaņā ar 6. pantu Nolīgumā starp Eiropas Savienību un Starptautisko Dzelzceļa pārvadājumu starpvaldību organizāciju par Eiropas Savienības pievienošanos COTIF, kas apstiprināts ar Padomes 2011. gada 16. jūnija lēmumu:
 “1. Pieņemot lēmumus jautājumos, kuros Savienībai ir ekskluzīva kompetence, Savienība īsteno tās dalībvalstu balsošanas tiesības saskaņā ar konvenciju.
 2. Pieņemot lēmumus jautājumos, kuros Savienībai un tās dalībvalstīm ir dalīta kompetence, balso vai nu Savienība, vai tās dalībvalstis.
 3. Savienības balsu skaits ir līdzvērtīgs to Savienības dalībvalstu balsu skaitam, kuras vienlaikus ir konvencijas dalībnieces, ievērojot konvencijas 26. panta 7. punktu. Ja balso Savienība, tās dalībvalstis nebalso.”
 Saskaņā ar Savienības tiesībām Savienībai ir piešķirta ekskluzīva kompetence ar dzelzceļa transportu saistītos jautājumos, ja COTIF vai saskaņā ar šo konvenciju pieņemti tiesību akti var ietekmēt šos spēkā esošos Savienības noteikumus vai mainīt to darbības jomu.
 Šādu grozījumu pieņemšana nepārprotami ietekmēs Savienības noteikumus, jo pasākuma mērķis ir saskaņot UTP par troksni, UTP par vagoniem, UTP par marķējumu, TAAS noteikumus un VRR specifikācijas ar attiecīgi Komisijas Īstenošanas regulu (ES) 2019/776, Komisijas Īstenošanas regulu (ES) 2019/774, Komisijas Īstenošanas regulu (ES) 2019/773, Komisijas Īstenošanas regulu (ES) 2019/779 un Komisijas Īstenošanas lēmumu (ES) 2018/1614, kas nesen grozīta.
 Tā kā Savienībai ir ekskluzīva kompetence jautājumos, uz kuriem attiecas pieci iepriekšminētie CTE lēmumi, Savienība, kuru pārstāv Komisija, īsteno balsstiesības attiecībā uz piecu minēto lēmumu pieņemšanu.
 3.Savienības vārdā ieņemamā nostāja
 Visu iepriekšminēto iemeslu dēļ Savienībai būtu jābalso par labu ierosinātajiem grozījumiem.
 4.Juridiskais pamats
 4.1.Procesuālais juridiskais pamats
 4.1.1.Principi
 Līguma par Eiropas Savienības darbību (LESD) 218. panta 9. punktā paredzēti lēmumi, ar kuriem nosaka “nostāju, kas Savienības vārdā jāapstiprina kādā ar nolīgumu izveidotā struktūrā, ja šāda struktūra ir tiesīga pieņemt lēmumus ar juridiskām sekām, izņemot lēmumus, kas papildina vai groza attiecīgajā nolīgumā noteikto iestāžu sistēmu”.
 LESD 218. panta 9. punktu piemēro neatkarīgi no tā, vai Savienība ir attiecīgās struktūras locekle vai nolīguma puse
 12
 .
 Jēdziens “lēmumi ar juridiskām sekām” ietver aktus, kam ir juridiskas sekas saskaņā ar starptautisko tiesību normām, kuras reglamentē attiecīgo struktūru. Tas ietver arī instrumentus, kam nav saistoša spēka saskaņā ar starptautiskajām tiesībām, bet kas “var būtiski ietekmēt Savienības likumdevēja pieņemtā tiesiskā regulējuma saturu”
 13
 .
 4.1.2.Piemērošana konkrētajā gadījumā
 Akti, kurus CTE ir aicināta pieņemt, ir akti ar juridiskām sekām. Paredzētajiem aktiem ir juridiskas sekas, jo tie groza OTIF tiesisko regulējumu, COTIF UTP saskaņojot ar ES SITS, TAAS noteikumus un valsts ritekļu reģistra specifikācijas ar attiecīgajām ES īstenošanas regulām, un tie Savienībai ir saistoši.
 Tāpēc ierosinātā lēmuma procesuālais juridiskais pamats ir LESD 218. panta 9. punkts.
 4.2.Materiālais juridiskais pamats
 4.2.1.Principi
 Saskaņā ar LESD 218. panta 9. punktu pieņemama lēmuma materiālais juridiskais pamats galvenokārt ir atkarīgs no mērķa un satura, kāds ir paredzētajam aktam, par kuru Savienības vārdā jāpieņem nostāja. Ja paredzētajam aktam ir divi mērķi vai divi komponenti un viens no tiem ir atzīstams par galveno, bet otram ir pakārtota nozīme, tad lēmums, ko pieņem saskaņā ar LESD 218. panta 9. punktu, jābalsta uz viena materiālā juridiskā pamata, proti, tā, ko prasa galvenais jeb dominējošais mērķis vai komponents.
 4.2.2.Piemērošana konkrētajā gadījumā
 Paredzētā akta galvenais mērķis un saturs attiecas uz dzelzceļa pārvadājumiem.
 Tāpēc ierosinātā lēmuma materiālais juridiskais pamats ir LESD 91. pants.
 4.3.Secinājums
 Par ierosinātā lēmuma juridisko pamatu būtu jānosaka LESD 91. pants sasaistē ar LESD 218. panta 9. punktu.
 2020/0061 (NLE)
 Priekšlikums
 PADOMES LĒMUMS
 par nostāju, kas Eiropas Savienības vārdā jāieņem Starptautisko dzelzceļa pārvadājumu starpvaldību organizācijas (OTIF) Tehnisko ekspertu komitejas (CTE) 13. sesijā saistībā ar grozījumu pieņemšanu UTP par ritošā sastāva troksni, UTP par kravas vagoniem, UTP par ritekļa marķējumu un saistībā ar noteikumu, ar kuriem reglamentē par tehnisko apkopi atbildīgo struktūru (TAAS) sertifikāciju un auditēšanu, un ritekļu reģistru specifikāciju pilnīgu pārskatīšanu
 EIROPAS SAVIENĪBAS PADOME,
 ņemot vērā Līgumu par Eiropas Savienības darbību un jo īpaši tā 91. pantu sasaistē ar 218. panta 9. punktu,
 ņemot vērā Eiropas Komisijas priekšlikumu,
 tā kā:
 (1)Savienība pievienojās 1980. gada 9. maija Konvencijai par starptautiskajiem dzelzceļa pārvadājumiem, kas grozīta ar 1999. gada 3. jūnija Viļņas protokolu (COTIF), saskaņā ar Padomes Lēmumu 2013/103/ES
 14
 .
 (2)Visas dalībvalstis, izņemot Kipru un Maltu, ir COTIF dalībnieces.
 (3)Saskaņā ar COTIF 13. panta 1. punkta f) apakšpunktu tika izveidota Starptautisko dzelzceļa pārvadājumu starpvaldību organizācijas (OTIF) Tehnisko ekspertu komiteja (CTE).
 (4)Saskaņā ar COTIF 20. panta 1. punkta b) apakšpunktu un atbilstoši F papildinājuma (APTU) 6. pantam CTE ir kompetenta cita starpā pieņemt vai grozīt Vienotos tehniskos priekšrakstus (UTP) attiecībā uz ritošā sastāva troksni (UTP par troksni), kravas vagoniem (UTP par vagoniem) un ritekļa marķējumu (UTP par marķējumu). Saskaņā ar G papildinājuma (ATMF) 13. panta 1., 4. un 5. punktu CTE ir kompetenta pieņemt lēmumus par valsts ritekļu reģistru (VRR) izveidi vai pārveidošanu, apvienošanu vai to izslēgšanu. Visbeidzot, saskaņā ar ATMF 15. panta 2. punktu CTE ir kompetenta pieņemt un grozīt par tehnisko apkopi atbildīgo struktūru (TAAS) sertifikācijas un auditēšanas noteikumus.
 (5)CTE 13. sesijas dienaskārtībā (2020. gada 16. un 17. jūnijs) ir iekļāvusi priekšlikumus lēmumiem, ar kuriem groza UTP par ritošā sastāva troksni, UTP par kravas vagoniem, UTP par ritekļa marķējumu un lēmumus, ar kuriem pilnībā pārskata par tehnisko apkopi atbildīgo struktūru (TAAS) sertifikācijas un auditēšanas noteikumus un valsts ritekļu reģistru (VRR) specifikāciju.
 (6)Ir lietderīgi noteikt nostāju, kas Savienības vārdā ir jāieņem CTE, jo ierosinātie grozījumi Savienībai būs saistoši.
 (7)Minēto grozījumu mērķis ir saskaņot UTP par ritošā sastāva troksni, UTP par kravas vagoniem, UTP par ritekļa marķējumu un par tehnisko apkopi atbildīgo struktūru (TAAS) sertifikācijas un auditēšanas noteikumus ar attiecīgi Komisijas Īstenošanas regulu (ES) 2019/774
 15
 , Komisijas Īstenošanas regulu (ES) 2019/776
 16
 , Komisijas Īstenošanas regulu (ES) 2019/773
 17
 un Komisijas Īstenošanas regulu (ES) 2019/779
 18
 ; valsts ritekļu reģistru specifikācijas ir atjauninātas, ņemot vērā Komisijas Īstenošanas lēmumu (ES) 2018/1614
 19
 .
 (8)Ierosinātie grozījumi un izmaiņas, kas veicina OTIF tiesību aktu saskaņošanu ar ekvivalentiem Savienības tiesību aktu noteikumiem, ir saskaņā ar Savienības tiesību aktiem un stratēģiskajiem mērķiem, un tāpēc Savienībai tie būtu jāatbalsta,
 IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU.
 1. pants
 Nostāja, kas Eiropas Savienības vārdā jāieņem Starptautisko dzelzceļa pārvadājumu starpvaldību organizācijas (OTIF) Tehnisko ekspertu komitejas (CTE) 13. sesijā saistībā ar grozījumu pieņemšanu UTP par ritošā sastāva troksni, UTP par kravas vagoniem, UTP par ritekļa marķējumu un saistībā ar noteikumu, ar kuriem reglamentē par tehnisko apkopi atbildīgo struktūru (TAAS) sertifikāciju un auditēšanu, un ritekļu reģistru specifikāciju pilnīgu pārskatīšanu, ir šāda:
 (1)balsojumā atbalstīt CTE ierosinātos grozījumus UTP par kravas vagoniem, kas izklāstīti CTE darba dokumentā “TECH-20005-CTE13-6.2-e-UTP WAG Annex” un “TECH-20005-CTE13-6.2-e-UTP WAG Proposal”;
 (2)balsojumā atbalstīt CTE ierosinātos grozījumus UTP par ritekļu marķējumu, kas izklāstīti CTE darba dokumentā “TECH-20006-CTE13-6.3-e-UTP MARKING annex” un “TECH-20006-CTE13-6.3-e-UTP MARKING Proposal”;
 (3)balsojumā atbalstīt CTE ierosinātos grozījumus UTP par ritošā sastāva troksni, kas izklāstīti CTE darba dokumentā “TECH-20004-CTE13-6.1-e-UTP NOI Annex” un “TECH-20004-CTE13-6.1-e-UTP NOI Proposal”;
 (4)balsojumā atbalstīt par tehnisko apkopi atbildīgās struktūras (TAAS) sertifikācijas un auditēšanas noteikumu pilnīgu pārskatīšanu, ja teksts CTE darba dokumentā “TECH-20007-CTE13-6.4-e-ECM Annex” un “TECH-20007-CTE13-6.4-e-ECM Proposal” tiek grozīts, kā noteikts šā lēmuma pielikumā;
 (5)balsojumā atbalstīt valsts ritekļu reģistru (VRR) specifikāciju pilnīgu pārskatīšanu, ja teksts CTE darba dokumentā “TECH-20008-CTE13-6.5-e-vehicle register Annex” un “TECH-20008-CTE13-6.5-e-vehicle register Proposal” tiek grozīts, kā noteikts šā lēmuma pielikumā.
 2. pants
 Pēc Tehnisko ekspertu komitejas lēmumu pieņemšanas, tos publicē Eiropas Savienības Oficiālajā Vēstnesī, norādot to spēkā stāšanās datumu.
 Šis lēmums ir adresēts Komisijai.
 Briselē,
 Padomes vārdā —
 priekšsēdētājs
 (1)
 Padomes Lēmums 2013/103/ES (2011. gada 16. jūnijs) par to, lai noslēgtu Nolīgumu starp Eiropas Savienību un Starptautisko Dzelzceļa pārvadājumu starpvaldību organizāciju par Eiropas Savienības pievienošanos 1980. gada 9. maija Konvencijai par starptautiskajiem dzelzceļa pārvadājumiem (COTIF), kas grozīta ar 1999. gada 3. jūnija Viļņas protokolu (OV L 51, 23.2.2013., 1. lpp.).
 (2)
 Komisijas Regula (ES) Nr. 1304/2014 (2014. gada 26. novembris) par savstarpējas izmantojamības tehnisko specifikāciju attiecībā uz apakšsistēmu “ritošais sastāvs – troksnis”, ar ko groza Lēmumu 2008/232/EK un atceļ Lēmumu 2011/229/ES (OV L 356, 12.12.2014., 421. lpp.).
 (3)
 Komisijas Īstenošanas regula (ES) 2019/774 (2019. gada 16. maijs), ar ko Regulā (ES) Nr. 1304/2014 izdara grozījumus par to, kā esošajiem kravas vagoniem piemēro savstarpējas izmantojamības tehnisko specifikāciju attiecībā uz apakšsistēmu “ritošais sastāvs – troksnis” (OV L 139I, 27.5.2019., 89. lpp.).
 (4)
 Komisijas Regula (ES) Nr. 321/2013 (2013. gada 13. marts) par savstarpējas izmantojamības tehnisko specifikāciju attiecībā uz Eiropas Savienības dzelzceļa sistēmas apakšsistēmu “Ritošais sastāvs – kravas vagoni” un par Komisijas Lēmuma 2006/861/EK atcelšanu (OV L 104, 12.4.2013., 1. lpp.).
 (5)
 Komisijas Īstenošanas regula (ES) 2019/776 (2019. gada 16. maijs), ar ko groza Komisijas Regulas (ES) Nr. 321/2013, (ES) Nr. 1299/2014, (ES) Nr. 1301/2014, (ES) Nr. 1302/2014, (ES) Nr. 1303/2014 un (ES) 2016/919 un Komisijas Īstenošanas lēmumu 2011/665/ES saskaņošanai ar Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīvu (ES) 2016/797 un Komisijas Deleģētajā lēmumā (ES) 2017/1474 noteikto īpašo mērķu īstenošanai (OV L 139 I, 27.5.2019., 108. lpp.).
 (6)
 Komisijas Lēmums 2012/757/ES (2012. gada 14. novembris) par savstarpējas izmantojamības tehnisko specifikāciju attiecībā uz Eiropas Savienības dzelzceļu sistēmas satiksmes nodrošināšanas un vadības apakšsistēmu un par grozījumiem Lēmumā 2007/756/EK (OV L 345, 15.12.2012., 1. lpp.).
 (7)
 Komisijas Lēmums 2007/756/EK (2007. gada 9. novembris), ar ko pieņem Direktīvas 96/48/EK un Direktīvas 2001/16/EK 14. panta 4. un 5. punktā paredzētās valsts ritekļu reģistru kopīgās specifikācijas (OV L 305, 23.11.2007., 30. lpp.).
 (8)
 Komisijas Īstenošanas regula (ES) 2019/773 (2019. gada 16. maijs) par savstarpējas izmantojamības tehnisko specifikāciju, kas attiecas uz Eiropas Savienības dzelzceļa sistēmas satiksmes nodrošināšanas un vadības apakšsistēmu, un Lēmuma 2012/757/ES atcelšanu (OV L 139I, 27.5.2019., 5. lpp.).
 (9)
 Komisijas Īstenošanas lēmums (ES) 2018/1614 (2018. gada 25. oktobris), ar ko nosaka specifikācijas ritekļu reģistriem, kas minēti Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīvas (ES) 2016/797 47. pantā, un ar ko groza un atceļ Komisijas Lēmumu 2007/756/EK (OV L 268, 26.10.2018., 53. lpp.).
 (10)
 Komisijas Regula (ES) Nr. 445/2011 (2011. gada 10. maijs), ar ko izveido sistēmu par kravas vagonu tehnisko apkopi atbildīgo struktūru sertifikācijai un izdara grozījumus Regulā (EK) Nr. 653/2007 (OV L 122, 11.5.2011., 22. lpp.).
 (11)
 Komisijas Īstenošanas regula (ES) 2019/779 (2019. gada 16. maijs), ar ko paredz sīki izstrādātus par ritekļu apkopi atbildīgo struktūru sertifikācijas sistēmas noteikumus saskaņā ar Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīvu (ES) 2016/798 un atceļ Komisijas Regulu (ES) Nr. 445/2011 (OV L 139I, 27.5.2019., 360. lpp.).
 (12)
 Tiesas spriedums, 2014. gada 7. oktobris, Vācija/Padome, C-399/12, EU:C:2014:2258, 64. punkts.
 (13)
 Tiesas spriedums, 2014. gada 7. oktobris, Vācija/Padome, C-399/12, EU:C:2014:2258, 61.–64. punkts.
 (14)
 Padomes Lēmums 2013/103/ES (2011. gada 16. jūnijs) par to, lai noslēgtu Nolīgumu starp Eiropas Savienību un Starptautisko Dzelzceļa pārvadājumu starpvaldību organizāciju par Eiropas Savienības pievienošanos 1980. gada 9. maija Konvencijai par starptautiskajiem dzelzceļa pārvadājumiem (COTIF), kas grozīta ar 1999. gada 3. jūnija Viļņas protokolu (OV L 51, 23.2.2013., 1. lpp.).
 (15)
 Komisijas Īstenošanas regula (ES) 2019/774 (2019. gada 16. maijs), ar ko Regulā (ES) Nr. 1304/2014 izdara grozījumus par to, kā esošajiem kravas vagoniem piemēro savstarpējas izmantojamības tehnisko specifikāciju attiecībā uz apakšsistēmu “ritošais sastāvs – troksnis” (OV L 139I, 27.5.2019., 89. lpp.).
 (16)
 Komisijas Īstenošanas regula (ES) 2019/776 (2019. gada 16. maijs), ar ko groza Komisijas Regulas (ES) Nr. 321/2013, (ES) Nr. 1299/2014, (ES) Nr. 1301/2014, (ES) Nr. 1302/2014, (ES) Nr. 1303/2014 un (ES) 2016/919 un Komisijas Īstenošanas lēmumu 2011/665/ES saskaņošanai ar Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīvu (ES) 2016/797 un Komisijas Deleģētajā lēmumā (ES) 2017/1474 noteikto īpašo mērķu īstenošanai (OV L 139 I, 27.5.2019., 108. lpp.).
 (17)
 Komisijas Īstenošanas regula (ES) 2019/773 (2019. gada 16. maijs) par savstarpējas izmantojamības tehnisko specifikāciju, kas attiecas uz Eiropas Savienības dzelzceļa sistēmas satiksmes nodrošināšanas un vadības apakšsistēmu, un Lēmuma 2012/757/ES atcelšanu (OV L 139I, 27.5.2019., 5. lpp.).
 (18)
 Komisijas 2019. gada 16. maija Īstenošanas regula (ES) 2019/779, ar ko paredz sīki izstrādātus par ritekļu apkopi atbildīgo struktūru sertifikācijas sistēmas noteikumus saskaņā ar Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīvu (ES) 2016/798 un atceļ Komisijas Regulu (ES) Nr. 445/2011 (C/2019/3582; OV L 139 I, 27.5.2019., 360. lpp.).
 (19)
 Komisijas Īstenošanas lēmums (ES) 2018/1614 (2018. gada 25. oktobris), ar ko nosaka specifikācijas ritekļu reģistriem, kas minēti Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīvas (ES) 2016/797 47. pantā, un ar ko groza un atceļ Komisijas Lēmumu 2007/756/EK (OV L 268, 26.10.2018., 53. lpp.).
 ---documentbreak---
 EIROPAS KOMISIJA
 Briselē, 20.4.2020
 COM(2020) 154 final
 PIELIKUMS
 dokumentam
 PriekšlikumsPADOMES LĒMUMS
 par nostāju, kas Eiropas Savienības vārdā jāieņem Starptautisko dzelzceļa pārvadājumu starpvaldību organizācijas (OTIF) Tehnisko ekspertu komitejas (CTE) 13. sesijā saistībā ar grozījumu pieņemšanu UTP par ritošā sastāva troksni, UTP par kravas vagoniem, UTP par ritekļa marķējumu un saistībā ar noteikumu, ar kuriem reglamentē par tehnisko apkopi atbildīgo struktūru (TAAS) sertifikāciju un auditēšanu, un ritekļu reģistru specifikāciju pilnīgu pārskatīšanu
 Par tehnisko apkopi atbildīgo struktūru sertifikācijas un auditēšanas noteikumu un ritekļu reģistru specifikāciju grozījumi, kas ES jāierosina pieņemšanai OTIF Tehnisko ekspertu komitejā
 1.CTE darba dokumenta “TECH-20008-CTE13-6.5-e-vehicle register Annex” tekstu, ar kuru pilnībā pārskata valsts ritekļu reģistru (VRR) specifikācijas, groza šādi:
 ·pievieno jaunu 13. pantu: “13. pants. Konkrēti īstenošanas noteikumi
 1. Ritekļus, kuriem atļauts piedalīties starptautiskajā satiksmē un kuri ienāk Eiropas Savienības dzelzceļa tīklā, reģistrē EVR.”
 2.Tekstu CTE darba dokumentā “TECH-20007-CTE13-6.4-e-ECM Proposal”, ar kuru pilnībā pārskata par tehnisko apkopi atbildīgo struktūru (TAAS) specifikācijas, groza šādi:
 ·4. punkta beigās pievieno šādu tekstu: “ATMF 3.a panta 5. punkts par ekvivalenci starp ES un COTIF noteikumiem šobrīd attiecas tikai uz kravas vagoniem. Lai nodrošinātu juridisko noteiktību citu kategoriju ritekļiem, nākamajā ATMF pārskatīšanā būtu jāizvērtē, vai 3.a panta 5. punkā noteiktā TAAS sertifikācija būtu jāattiecina uz citu kategoriju ritekļiem.”
 3.Tekstu CTE darba dokumentā “TECH-20007-CTE13-6.4-e-ECM Annex”, ar kuru pilnībā pārskata par tehnisko apkopi atbildīgo struktūru (TAAS) specifikācijas, groza šādi:
 ·3. panta 5. punkta beigās pievieno šādu tekstu: “Līgumslēdzējas valstis var noteikt nacionālus vai reģionālus (ES) procesus, kas ir vienlīdz stingri kā TAAS sertifikācija un kas jāpiemēro TAAS sertifikācijas vietā. Lai saglabātu uzticēšanos starp līgumslēdzējām valstīm, būtu jānodrošina minēto nacionālo procesu pārredzamība.”