type: caselaw

text:
 7.7.2007
 SL
 Uradni list Evropske unije
 C 155/10
 Tožba, vložena 11. aprila 2007 – Komisija Evropskih skupnosti proti Kraljevini Španiji
 (Zadeva C-196/07)
 (2007/C 155/18)
 Jezik postopka: španščina
 Stranki
 Tožeča stranka: Komisija Evropskih skupnosti (zastopnika: V. Di Bucci in E. Gippini Fournie)
 Tožena stranka: Kraljevina Španija
 Predlogi tožeče stranke:
 —
 Naj se ugotovi, da Kraljevina Španija s tem, da ni nemudoma umaknila več pogojev, določenih z Odločbo Comisión Nacional de la Energía (v nadaljevanju: CNE) (pogoji od 1 do 6, 8 in 17), ki so bili s členom 1 Odločbe Komisije C(2006)4279 konč. z dne 26. septembra 2006 (zadeva št. COMP/M.4197 – E.ON/Endesa) razglašeni za nezdružljive s pravom Skupnosti, in s tem, da najkasneje do 19. januarja 2007 ni umaknila pogojev, določenih z Odločbo ministra (spremenjeni pogoji 1, 10, 11 in 15), ki so bili razglašeni za nezdružljive s pravom Skupnosti s členom 1 Odločbe Komisije C(2006)7039 konč. z dne 20. decembra 2006 (zadeva št. COMP/M.4197 – E.ON/Endesa), ni izpolnila obveznosti iz člena 2 obeh odločb.
 —
 Kraljevini Španiji naj se naloži plačilo stroškov.
 Tožbeni razlogi in bistvene trditve
 Španske oblasti niso umaknile več pogojev, določenih z Odločbo CNE) (pogoji od 1 do 6, 8 in 17), ki so bili s členom 1 Odločbe Komisije z dne 26. septembra 2006 razglašeni za nezdružljive s pravom Skupnosti in niso umaknile spremenjenih pogojev, določenih z Odločbo ministra (spremenjeni pogoji 1, 10, 11 in 15), ki so bili razglašeni za nezdružljive s pravom Skupnosti s členom 1 z drugo Odločbo Komisije z dne 20. decembra 2006.
 Prva odločba zavezuje Kraljevino Španijo, da „nemudoma“ umakne zadevne pogoje. Z iztekom roka, ki ga je določila Komisija za ravnanje v skladu z obrazloženim mnenjem, je preteklo skoraj šest mesecev od vročitve prve odločbe, tako da je postalo jasno, da Kraljevina Španija ni „nemudoma“ izpolnila obveznosti iz člena 2.
 Rok 19. januar 2007 za spoštovanje druge odločbe Komisije se je iztekel, ne da bi Kraljevina Španija umaknila pogoje, ki so bili z omenjeno odločbo razglašeni za nezdružljive s pravom Skupnosti.
 Iz tega izhaja, da Kraljevina Španija ni izpolnila obveznosti iz člena 2 prve odločbe Komisije in člen 2 druge odločbe Komisije.


jurisdiction: EU

text:
 4.4.2009
 SL
 Uradni list Evropske unije
 C 82/30
 Tožba, vložena 26. januarja 2009 – Portugalska republika proti Komisiji
 (Zadeva T-33/09)
 (2009/C 82/53)
 Jezik postopka: portugalščina
 Stranki
 Tožeča stranka: Portugalska republika (zastopnika: L. Inez Fernandes in J. A. de Oliveira, zastopnika)
 Tožena stranka: Komisija Evropskih skupnosti
 Predlogi tožeče stranke
 —
 Primarno, za nično naj se razglasi odločba C(2008) 7419 z dne 25. novembra 2008, s katero je Komisija od Portugalske republike zahtevala plačilo denarne kazni, določene s sodbo Sodišča v zadevi C-70/06 in z učinkom od 10. januarja 2008;
 —
 podredno, za nično naj se razglasi navedena odločba v delu, v katerem se nanaša na obdobje po 29. januarju 2008;
 —
 Komisiji Evropskih skupnosti naj se naloži plačilo vseh stroškov ali, če bo Sodišče zgolj zmanjšalo znesek denarne kazni, naj vsaka stranka nosi svoje stroške.
 Tožbeni razlogi in bistvene trditve
 Tožeča stranka predlaga, da se izpodbijana odločba razglasi za nično v skladu s členom 230 ES, ker naj bi Komisija kršila Pogodbo ES ali pravna pravila za njeno izvajanje.
 Komisija je namreč kršila Pogodbo ES ali pravna pravila za njeno izvajanje, s tem da je od tožeče stranke zahtevala plačilo dnevne denarne kazni, ki jo je Sodišče določilo v zadevi C-70/06, za obdobje med 10. januarjem in 17. julijem 2008, ko je tožeča stranka že v celoti izpolnila obveznost prenosa Direktive 89/665 (1).
 Ko je Sodišče 10. januarja 2008 izreklo sodbo v zadevi C-70/06, s katero je bilo tožeči stranki naloženo plačilo denarne kazni za vsak dan zamude pri izvedbi ukrepov, potrebnih za izvršitev njegove sodbe z dne 14. oktobra 2004 v zadevi Komisija proti Portugalski, C-275/03, pri čemer gre za razveljavitev uredbe-zakona št. 48051 z dne 21. novembra 1967, ki za povrnitev škode osebam, ki so bile oškodovane zaradi kršitve prava Skupnosti na področju javnih naročil ali nacionalnih predpisov, s katerimi je bilo to preneseno, določa, da je treba dokazati malomarnost ali naklep, je Portugalska republika že sprejela zakon št. 67/2007, s katerim je bila navedena uredba-zakon razveljavljena in s katerim je bila uvedena nova ureditev nepogodbene odgovornosti države in drugih javnih organov, in ga objavila v Diário da República (uradni list), prva serija, št. 251, z dne 31. decembra 2007. Ta zakon je začel veljati trideseti dan po svoji objavi, to je 30. januarja 2008.
 Tožeča stranka je 4. januarja 2008 o tem obvestila Sodišče in zahtevala, da se v spis zadeve C-70/06 doda kopija navedenega zakona. Vendar glede na fazo, v kateri je bil postopek, Sodišče ni več smelo upoštevati tega dejstva in je 10. januarja 2008 izreklo sodbo.
 Tožeča stranka zato meni, da se zahteva za plačilo denarne kazni lahko nanaša le na obdobje do 9. januarja 2008 ali v najslabšem primeru glede na to, da datum začetka veljavnosti zakona št. 67/2007 ne sovpada z datumom njegove objave, do 29. januarja 2008. Zahteva Komisije je torej popolnoma neutemeljena v delu, v katerem se nanaša na kasnejša obdobja.
 (1) Direktiva Sveta z dne 21. decembra 1989 o usklajevanju zakonov in drugih predpisov o uporabi revizijskih postopkov oddaje javnih naročil za preskrbo in javnih naročil za gradnje (UL L 395, 30.12.1989, str. 33).


text:
 22.11.2008
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 301/19
 Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Justice (Chancery Division) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 17 września 2008 r. — Football Association Premier League Ltd, NetMed Hellas SA i Multichoice Hellas SA przeciwko QC Leisure, Davidowi Richardsonowi, AV Station plc, Malcolmowi Chamberlainowi, Michaelowi Maddenowi, SR Leisure Ltd, Phillipowi George'owi, Charlesowi Houghtonowi i Derekowi Owenowi
 (Sprawa C-403/08)
 (2008/C 301/34)
 Język postępowania: angielski
 Sąd krajowy
 High Court of Justice (Chancery Division)
 Strony w postępowaniu przed sądem krajowym
 Strona skarżąca: Football Association Premier League Ltd, NetMed Hellas SA i Multichoice Hellas SA
 Strona pozwana: QC Leisure, David Richardson, AV Station plc, Malcolm Chamberlain, Michael Madden, SR Leisure Ltd, Phillip George Charles Houghton i Derek Owen
 Pytania prejudycjalne
 A. W sprawie wykładni dyrektywy 98/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 listopada 1998 r. w sprawie prawnej ochrony usług opartych lub polegających na warunkowym dostępie (1)
 1. Nielegalne urządzenia
 a)
 W przypadku, gdy urządzenie dostępu warunkowego jest sporządzone przez świadczącego usługi lub za jego zezwoleniem i sprzedawane z ograniczeniem do korzystania z urządzenia tylko w celu uzyskania dostępu do chronionej usługi w określonych okolicznościach, czy urządzenie to staje się „nielegalnym urządzeniem” w rozumieniu art. 2 lit. e) dyrektywy 98/84/WE, jeśli jest wykorzystywane do uzyskania dostępu do tej chronionej usługi w miejscu, w sposób, lub przez osobę spoza zakresu objętego zezwoleniem świadczącego usługi?
 b)
 Jak należy rozumieć sformułowanie „zaprojektowane lub przystosowane” użyte w art. 2 lit. e) dyrektywy?
 2. Podstawa powództwa
 Gdy pierwszy świadczący usługi przekazuje zawartość programu w formie kodowanej do drugiego świadczącego usługi, który transmituje tę zawartość na podstawie dostępu warunkowego,
 jakie czynniki powinny być brane pod uwagę przy określaniu, czy interes pierwszego świadczącego usługi doznał uszczerbku w rozumieniu art. 5 dyrektywy 98/84/WE?
 W szczególności:
 W przypadku, gdy pierwsze przedsiębiorstwo przekazuje zawartość programu (składającą się z obrazu, otaczających dźwięków i komentarza w języku angielskim) w postaci kodowanej do drugiego przedsiębiorstwa, które z kolei transmituje zawartość programu dla publiczności (dodając do niego swoje logo oraz ewentualnie dodatkową ścieżkę dźwiękową z komentarzem):
 a)
 czy przekaz dokonany przez pierwsze przedsiębiorstwo stanowi chronioną usługę „transmisji telewizyjnej” w rozumieniu art. 2 lit. a) dyrektywy 98/84/WE i art. 1 lit. a) dyrektywy 89/552/EWG (2)?
 b)
 czy aby pierwsze przedsiębiorstwo mogło być uznane za świadczącego chronioną usługę „transmisji telewizyjnej” w rozumieniu art. 2 lit. a) tiret pierwsze dyrektywy 98/84/WE, musi ono być nadawcą w rozumieniu art. 1 lit. b) dyrektywy 89/552/EWG?
 c)
 czy art. 5 dyrektywy 98/84/WE należy rozumieć w ten sposób, że przyznaje on prawo do wystąpienia z powództwem cywilnym pierwszemu przedsiębiorstwu w odniesieniu do nielegalnych urządzeń, które udostępniły program transmitowany przez drugiego przedsiębiorcę,
 i)
 ze względu na to, że należy uznać, iż takie urządzenia poprzez sygnał telewizyjny udostępniają usługi świadczone przez pierwsze przedsiębiorstwo,
 ii)
 ze względu na to, że pierwsze przedsiębiorstwo jest świadczącym chronione usługi, którego interes doznał uszczerbku w wyniku działalności mającej charakter naruszenia (ponieważ takie urządzenia umożliwiają nieuprawniony dostęp do chronionej usługi świadczonej przez drugie przedsiębiorstwo)?
 d)
 czy dla odpowiedzi na pytanie oznaczone literą c) ma znaczenie, czy pierwsze i drugie przedsiębiorstwo używają różnych systemów dekodujących i urządzeń dostępu warunkowego?
 3. Cele handlowe
 Czy posiadanie w celach handlowych w rozumieniu art. 4 lit. a) dyrektywy odnosi się tylko do posiadania w celu dokonania transakcji handlowej (np. sprzedaży) dotyczącej nielegalnych urządzeń,
 czy też rozciąga się ono również na posiadanie urządzenia przez użytkownika końcowego w związku z jakąkolwiek działalnością gospodarczą?
 B. W kwestii wykładni dyrektywy 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym (3)
 4. Prawo do zwielokrotniania utworu
 W przypadku, gdy sekwencyjne fragmenty filmu, utworu muzycznego, lub nagrania dźwiękowego (w niniejszej sprawie cyfrowego wideogramu i audiogramu) zostały stworzone (i) w pamięci dekodera (ii) lub w przypadku filmu na ekranie telewizyjnym, a cały utwór jest zwielokrotniony jeśli sekwencyjne fragmenty traktowane są jako całość, lecz jedynie ograniczona liczba fragmentów istnieje w danym momencie:
 a)
 czy kwestia, czy utwory te zostały zwielokrotnione w całości, czy częściowo, może zostać rozstrzygnięta w oparciu o krajowe przepisy prawa autorskiego określające, na czym polega zwielokrotnienie utworu chronionego prawem autorskim, mające charakter naruszenia, czy też należy rozstrzygnąć ją w drodze wykładni art. 2 dyrektywy 2001/29/WE?
 b)
 jeśli należy ją rozstrzygnąć w drodze wykładni art. 2 dyrektywy 2001/29/WE, to czy sąd krajowy powinien traktować wszystkie fragmenty każdego utworu jako całość, czy też tylko tę ograniczoną liczbę fragmentów, która istnieje w danym momencie? Jeśli to drugie, to jaki test powinien zastosować sąd krajowy, aby stwierdzić, czy utwory te zostały zwielokrotnione częściowo w rozumieniu tego artykułu?
 c)
 Czy prawo do zwielokrotniania utworu określone w art. 2 rozciąga się na tworzenie obrazów, które mają charakter przejściowy, na ekranie telewizora?
 5. Odrębne znaczenie ekonomiczne
 a)
 Czy kopie utworu stworzonego w dekoderze telewizji satelitarnej lub na ekranie telewizora podłączonego do takiego dekodera, mające charakter przejściowy, których jedynym celem jest umożliwienie korzystania z utworu, które nie jest w inny sposób ograniczone przez prawo, posiadają odrębne znaczenie ekonomiczne w rozumieniu art. 5 ust. 1 dyrektywy 2001/29/WE ze względu na fakt, że takie kopie stanowią jedyną podstawę dla umożliwienia właścicielowi praw uzyskania wynagrodzenia za korzystanie z tych praw?
 b)
 Czy na odpowiedź na pytanie 5 a) ma wpływ (i) czy przejściowe kopie mają jakąś samoistną wartość, (ii) czy przejściowe kopie stanowią niewielką część zbioru utworów lub inny przedmiot, z którego korzystanie jest skądinąd dozwolone bez naruszenia praw autorskich, albo (iii) czy licencjobiorca wyłączny właściciela praw z innego państwa członkowskiego otrzymał już wynagrodzenie za korzystanie z utworu w tym innym państwie członkowskim?
 6. Publiczne udostępnianie drogą przewodową lub bezprzewodową
 a)
 czy utwór chroniony prawem autorskim należy uważać za publicznie udostępniony drogą przewodową lub bezprzewodową w rozumieniu art. 3 dyrektywy 2001/29/WE, gdy przekaz satelitarny odbierany jest w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej (na przykład w barze) i udostępniany czy też pokazywany w tym miejscu na pojedynczym ekranie telewizyjnym oraz przy użyciu głośników obecnym tam osobom?
 b)
 czy dla udzielenia odpowiedzi na pytanie 6 a) ma znaczenie, czy:
 i)
 obecne tam osoby stanowią nową publiczność nie braną pod uwagę przez nadawcę programu (w niniejszej sprawie ze względu na to, że domowa karta do dekodera przeznaczona do użytku w jednym państwie członkowskim jest używana dla widowni komercyjnej w innym państwie członkowskim)?
 ii)
 obecne tam osoby nie są zgodnie z prawem krajowym widownią opłacającą oglądanie programu?
 iii)
 sygnał telewizyjny jest odbierany za pomocą anteny lub anteny satelitarnej umieszczonej na dachu lub w bezpośrednim sąsiedztwie budynku, w którym znajduje się odbiornik telewizyjny?
 c)
 jeśli odpowiedź na którąkolwiek z części pytania b) jest twierdząca, jakie czynniki należy brać pod uwagę przy określaniu, czy zaistniało udostępnienie utworu pochodzącego z miejsca, gdzie widownia nie jest obecna?
 C. W kwestii wykładni dyrektywy Rady nr 93/83/EWG z dnia 27 września 1993 r. w sprawie koordynacji niektórych zasad dotyczących prawa autorskiego oraz praw pokrewnych stosowanych w odniesieniu do przekazu satelitarnego oraz retransmisji drogą kablową (4) oraz art. 28 WE, 30 WE i 49 WE
 7. Argumentacja oparta na dyrektywie 93/83
 Czy zgodny jest z dyrektywą 93/83/EWG i z art. 28 WE, 30 WE i 49 WE krajowy przepis prawa autorskiego, który stanowi, że jeśli przejściowe kopie utworów włączonych do przekazu satelitarnego są stworzone w dekoderze satelitarnym lub na ekranie telewizyjnym, dochodzi do naruszenia prawa autorskiego zgodnie z prawem kraju, w którym transmisja jest odbierana? Czy ma znaczenie, że transmisja jest dekodowana przy użyciu karty do dekodera wydanej przez świadczącego usługi przekazu satelitarnego w innym państwie członkowskim pod warunkiem, że karta ta przeznaczona jest jedynie do użytku w tym innym państwie członkowskim?
 D. W kwestii wykładni przepisów traktatu dotyczących swobodnego przepływu towarów i usług zgodnie z art. 28 WE, 30 WE i 49 WE w kontekście [dyrektywy o warunkowym dostępie]
 8. Argumentacja oparta na art. 28 WE lub 49 WE
 a)
 Jeżeli odpowiedź na pytanie 1 brzmi, że urządzenie dostępu warunkowego sporządzone przez świadczącego usługi lub za jego zezwoleniem staje się nielegalnym urządzeniem w rozumieniu art. 2 lit. e) dyrektywy 98/84/WE, jeśli jest wykorzystywane, poza zakresem zezwolenia świadczącego usługi, do uzyskania dostępu do tej chronionej usługi, jaki jest szczególny przedmiot tego prawa przez odniesienie do jego zasadniczej funkcji, jaką przewiduje dyrektywa o warunkowym dostępie?
 b)
 Czy art. 28 WE lub 49 WE sprzeciwiają się wprowadzeniu w życie w pierwszym państwie członkowskim przepisu prawa krajowego, który zabrania przywozu i sprzedaży kart do dekoderów satelitarnych, wydanych przez świadczącego usługi przekazu satelitarnego w innym państwie członkowskim pod warunkiem, że karty te przeznaczone są jedynie do użytku w tym innym państwie członkowskim?
 c)
 Czy dla odpowiedzi ma znaczenie, że karta do dekoderów satelitarnych przeznaczona jest jedynie do użytku domowego i prywatnego w tym innym państwie członkowskim, natomiast jest używana do celów handlowych w pierwszym państwie członkowskim?
 9. Czy ochrona przysługująca hymnowi może być szersza niż ta udzielana pozostałej części transmisji?
 Czy art. 28 WE i 30 WE lub 49 WE sprzeciwiają się wprowadzeniu w życie przepisu krajowego prawa autorskiego, który zabrania publicznego wykonywania lub odtwarzania utworu muzycznego, jeśli utwór ten stanowi część chronionej usługi, dostępnej i publicznie odtwarzanej przy użyciu karty do dekoderów satelitarnych wydanej przez świadczącego usługi przekazu satelitarnego w innym państwie członkowskim pod warunkiem, że karta ta przeznaczona jest jedynie do użytku w tym innym państwie członkowskim? Czy ma znaczenie, że utwór muzyczny jest nieistotnym elementem chronionej usługi jako całości i pokazywanie lub odtwarzanie pozostałych elementów tej usługi nie jest zabronione krajowym prawem autorskim?
 E. W sprawie wykładni przepisów traktatu dotyczących konkurencji zgodnie z art. 81 WE
 10. Argumentacja oparta na art. 81 WE
 W przypadku, gdy dostawca treści programu zawiera kolejne umowy licencyjne na wyłączność, z których każda dotyczy terytorium jednego lub większej liczby państw członkowskich, na podstawie których nadawca uzyskuje licencję na nadawanie treści programu tylko na tym terytorium (w tym również w przekazie satelitarnym) oraz zobowiązany jest zapobiec używaniu swoich kart do dekoderów satelitarnych, umożliwiających odbiór treści programu będącej przedmiotem licencji poza terytorium objętym umową licencji, jaki test prawny powinien zastosować sąd krajowy i jakie okoliczności powinien wziąć pod uwagę przy ocenie, czy takie umowne ograniczenie sprzeczne jest z zakazem ustanowionym w art. 81 ust. 1 WE?
 W szczególności:
 a)
 czy art. 81 ust. 1 WE należy rozumieć w ten sposób, że znajduje on zastosowanie wobec takiego zobowiązania jedynie ze względu na to, że może ono mieć na celu uniemożliwienie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji?
 b)
 Jeśli tak, to czy należy również wykazać, że takie zobowiązanie umowne w sposób zauważalny uniemożliwia, ogranicza lub zakłóca konkurencję, aby znalazło się ono w zakresie zakazu wynikającego z art. 81 ust. 1?
 (1) Dz.U. L 320, s. 54.
 (2) Dyrektywa Rady 89/552/EWG z dnia 3.10.1989 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich, dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej (Dz.U. L 298, s. 23).
 (3) Dz.U. L 167, s. 10.
 (4) Dz.U. L 248, s. 15.


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 22000D0921(03)
 Decisão do Comité Misto do EEE n.o 50/2000, de 28 de Junho de 2000, que altera o anexo II (regulamentação técnica, normas, ensaios e certificação) do Acordo EEE
 Jornal Oficial no L 237 de 21/09/2000 p. 0062 - 0063
 Decisão do Comité Misto do EEEn.o 50/2000de 28 de Junho de 2000que altera o anexo II (regulamentação técnica, normas, ensaios e certificação) do Acordo EEEO COMITÉ MISTO DO EEE,Tendo em conta o Acordo sobre o Espaço Económico Europeu, alterado pelo protocolo que adapta o Acordo sobre o Espaço Económico Europeu, a seguir designado "o acordo", e, nomeadamente, o seu artigo 98.o,Considerando o seguinte:(1) O anexo II do acordo foi alterado pela Decisão n.o 1/2000 do Comité Misto do EEE, de 4 de Fevereiro de 2000(1).(2) A Diectiva 1999/99/CE da Comissão, de 15 de Dezembro de 1999, que adapta ao progresso técnico a Directiva 80/1269/CEE do Conselho, relativa à aproximação das legislações dos Estados-Membros respeitantes à potência dos motores dos veículos a motor(2), deve ser incorporada no acordo.(3) A Directiva 1999/100/CE da Comissão, de 15 de Dezembro de 1999, que adapta ao progresso técnico a Directiva 80/1268/CEE do Conselho, relativa às emissões de dióxido de carbono e ao consumo de combustível dos veículos a motor(3), deve ser incorporada no acordo.(4) A Directiva 1999/101/CE da Comissão, de 15 de Dezembro de 1999, que adapta ao progresso técnico a Directiva 70/157/CEE do Conselho, relativa ao nível sonoro admissível e ao dispositivo de escape dos veículos a motor(4), deve ser incorporada no acordo.(5) A Directiva 1999/102/CE da Comissão, de 15 de Dezembro de 1999, que adapta ao progresso técnico a Directiva 70/220/CEE do Conselho no que respeita às medidas a tomar contra a poluição do ar pelas emissões provenientes dos veículos a motor(5), deve ser incorporada no acordo.(6) A adaptação da Directiva 70/157/CEE do Conselho, de 6 de Fevereiro de 1970, relativa à aproximação das legislações dos Estados-Membros respeitantes ao nível sonoro admissível e ao dispositivo de escape dos veículos a motor(6), deve ser reformulada na sequência da adesão da Áustria, da Finlândia e da Suécia à União Europeia,DECIDE:Artigo 1.oNo capítulo I do anexo II do acordo, o ponto 2 (Directiva 70/157/CEE do Conselho) é alterado do seguinte modo:1. É aditado o seguinte novo travessão:"- 399 L 0101: Directiva 1999/101/CE da Comissão, de 15 de Dezembro de 1999 (JO L 334 de 28.12.1999, p. 41)".2. Nas adaptações a) e b), as entradas relativas à Áustria, Suécia e Finlândia serão suprimidas.Artigo 2.oNo capítulo I do anexo II do acordo, é aditado ao ponto 3 (Directiva 70/220/CEE do Conselho) o seguinte travessão:"- 399 L 0102: Directiva 1999/102/CE da Comissão, de 15 de Dezembro de 1999 (JO L 334 de 28.12.1999, p. 43).".Artigo 3.oNo capítulo I do anexo II do acordo, é aditado ao ponto 42 (Directiva 80/1268/CEE do Conselho) o seguinte travessão:"- 399 L 0100: Directiva 1999/100/CE da Comissão, de 15 de Dezembro de 1999 (JO L 334 de 28.12.1999, p. 36)".Artigo 4.oNo capítulo I do anexo II do acordo, é aditado ao ponto 43 (Directiva 80/1269/CEE do Conselho) o seguinte travessão:"- 399 L 0099: Directiva 1999/99/CE da Comissão, de 15 de Dezembro de 1999 (JO L 334 de 28.12.1999, p. 32)".Artigo 5.oFazem fé os textos das Directivas 1999/99/CE, 1999/100/CE, 1999/101/CE e 1999/102/CE, redigidos nas línguas islandesa e norueguesa, que serão publicados no suplemento EEE do Jornal Oficial das Comunidades Europeias.Artigo 6.oA presente decisão entra em vigor em 29 de Junho de 2000, desde que tenham sido enviadas ao Comité Misto do EEE(7) todas as notificações previstas no n.o 1 do artigo 103.o do acordo.Artigo 7.oA presente decisão será publicada na secção EEE e no suplemento EEE do Jornal Oficial das Comunidades Europeias.Feito em Bruxelas, em 28 de Junho de 2000.Pelo Comité Misto do EEEO PresidenteF. Barbaso(1) Ainda não publicado no Jornal Oficial(2) JO L 334 de 28.12.1999, p. 32.(3) JO L 334 de 28.12.1999, p. 36.(4) JO L 334 de 28.12.1999, p. 41.(5) JO L 334 de 28.12.1999, p. 43.(6) JO L 42 de 23.2.1970, p. 16.(7) Não são indicados requisitos constitucionais.


type: wikipedia

text:
Η Καζάρμα είναι χωριό του Δήμου Μεσσήνης, ανήκει στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας και έχει 62 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
 Τοποθεσία
 Η Καζάρμα ανήκει στην Κοινότητα Χαραυγής και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Βουφράδος, με έδρα το Χατζή. Βρίσκεται σε υψόμετρο 343 μέτρων, πάνω στην 82η Εθνική Οδό Πύλου - Κάλαμάτας - Σπάρτης, είναι ανάμεσα στη Μεσσήνη και την Πύλο και απέχει 31 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα.
 Πολυλίμνιο
 Κοντά στην Καζάρμα βρίσκεται το Πολυλίμνιο, ένας επίγειος φυσικός παράδεισος, με λίμνες και καταρράκτες, το οποίο επισκέπτονται πολλοί, για να το απολαύσουν. Στην Καζάρμα υπάρχει πινακίδα, που οδηγεί στη Χαραυγή και το Πολυλίμνιο.
 Διοικητικές μεταβολές
 07-04-1951, αναγνώριση του οικισμού Καζάρμα και προσάρτησή του στην Κοινότητα Γκρουστεσίου.
 14-12-1957, η Κοινότητα Γκρουστεσίου μετονομάζεται σε Κοινότητα Χαραυγής.
 04-12-1997, ο οικισμός Καζάρμα αποσπάται από την Κοινότητα Χαραυγής και προσαρτάται στο Δήμο Βουφράδων.
 03-07-2002, ο Δήμος Βουφράδων μετονομάζεται σε Δήμο Βουφράδος.
 07-06-2010, ο οικισμός Καζάρμα αποσπάται από το Δήμο Βουφράδος και προσαρτάται στο Δήμο Μεσσήνης.
 Παραπομπές
 Χωριά του νομού Μεσσηνίας
 Επαρχία Πυλίας
 Δήμος Μεσσήνης


type: legislation

text:
 6.10.2017
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 258/124
 IZVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) 2017/1796
 z dne 5. oktobra 2017
 o določitvi koeficienta dodeljevanja za zahtevke za dovoljenja za izvoz sira v Združene države Amerike za leto 2018 v okviru kvot iz Uredbe (ES) št. 1187/2009
 EVROPSKA KOMISIJA JE –
 ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
 ob upoštevanju Uredbe (EU) št. 1308/2013 Evropskega parlamenta in Sveta z dne 17. decembra 2013 o vzpostavitvi skupne ureditve trgov kmetijskih proizvodov in razveljavitvi uredb Sveta (EGS) št. 922/72, (EGS) št. 234/79, (ES) št. 1037/2001 in (ES) št. 1234/2007 (1) ter zlasti člena 188 Uredbe
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 Poglavje III oddelka 2 Uredbe Komisije (ES) št. 1187/2009 (2) določa postopek za dodelitev dovoljenj za izvoz sira v Združene države Amerike v okviru nekaterih kvot iz člena 21 navedene uredbe.
 (2)
 Količine, zajete v zahtevkih za izvozna dovoljenja, so pri nekaterih skupinah proizvodov in kvotah presegle količine, razpoložljive za kvotno leto 2018. Zato je treba v skladu s členom 23(1) Uredbe (ES) št. 1187/2009 z določitvijo koeficientov dodeljevanja, ki se bodo uporabili za zahtevane količine, določiti, v kakšnem obsegu se lahko izdajo izvozna dovoljenja.
 (3)
 Količine, zajete v zahtevkih za izvozna dovoljenja, so pri nekaterih skupinah proizvodov in kvotah manjše od razpoložljivih količin za kvotno leto 2018. Zato je treba preostale količine dodeliti vlagateljem v sorazmerju z zaprošenimi količinami z uporabo koeficienta dodeljevanja v skladu s členom 23(4) Uredbe (ES) št. 1187/2009.
 (4)
 Ob upoštevanju roka iz člena 23(1) Uredbe (ES) št. 1187/2009 za določitev koeficientov dodeljevanja bi morala ta uredba začeti veljati dan po objavi v Uradnem listu Evropske unije –
 SPREJELA NASLEDNJO UREDBO:
 Člen 1
 Za količine, zajete v zahtevkih za izvozna dovoljenja, ki se vložijo v skladu z Uredbo (ES) št. 1187/2009 za skupine proizvodov in kvote, navedene v stolpcu 3 Priloge k tej uredbi pod opombami 16-Tokyo ter 16-, 17-, 18-, 20- in 21-Uruguay, se uporabijo koeficienti dodeljevanja iz stolpca 5 navedene priloge.
 Člen 2
 Zahtevki za izvozna dovoljenja, ki se vložijo v skladu z Uredbo (ES) št. 1187/2009 za skupine proizvodov in kvote, navedene v stolpcu 3 Priloge k tej uredbi pod opombami 22- in 25-Tokyo ter 22- in 25-Uruguay, se sprejmejo za zaprošene količine.
 Izvozna dovoljenja se lahko izdajo za dodatne količine, dodeljene vlagateljem v skladu s koeficienti dodeljevanja iz stolpca 6 navedene priloge, če nosilec dejavnosti privoli v enem tednu od objave te uredbe in položi varščino.
 Člen 3
 Ta uredba začne veljati dan po objavi v Uradnem listu Evropske unije.
 Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah.
 V Bruslju, 5. oktobra 2017
 Za Komisijo
 V imenu predsednika
 Jerzy PLEWA
 Generalni direktor
 Generalni direktorat za kmetijstvo in razvoj podeželja
 (1) UL L 347, 20.12.2013, str. 671.
 (2) Uredba Komisije (ES) št. 1187/2009 z dne 27. novembra 2009 o posebnih podrobnih pravilih za uporabo Uredbe Sveta (ES) št. 1234/2007 glede izvoznih dovoljenj in izvoznih nadomestil za mleko in mlečne izdelke (UL L 318, 4.12.2009, str. 1).
 PRILOGA
 Oznaka skupine v skladu z dodatnimi opombami iz poglavja 4 usklajenega tarifnega programa Združenih držav Amerike
 Oznaka skupine in kvote
 Količina na voljo za leto 2018 (v kg)
 Koeficient dodeljevanja iz člena 1
 Koeficient dodeljevanja iz člena 2
 Št. opombe
 Skupina
 (1)
 (2)
 (3)
 (4)
 (5)
 (6)
 16
 Not specifically provided for (NSPF)
 16-Tokyo
 908 877
 0,1296811
 16-Uruguay
 3 446 000
 0,0880789
 17
 Blue Mould
 17-Uruguay
 350 000
 0,0754310
 18
 Cheddar
 18-Uruguay
 1 050 000
 0,1212471
 20
 Edam/Gouda
 20-Uruguay
 1 100 000
 0,0955026
 21
 Italian type
 21-Uruguay
 2 025 000
 0,0704102
 22
 Swiss or Emmentaler cheese other than with eye formation
 22-Tokyo
 393 006
 19,6493175
 22-Uruguay
 380 000
 4,4705882
 25
 Swiss or Emmentaler cheese with eye formation
 25-Tokyo
 4 003 172
 1,0007930
 25-Uruguay
 2 420 000
 1,4447761