text:
 Anunţ juridic important
 |
 22002D0019
 Jurnalul Oficial L 110 , 25/04/2002 p. 0017 - 0018 ediţie specială în limba cehă capitol 11 volum 07 p. 170 - 171 ediţie specială în limba estonă capitol 11 volum 07 p. 170 - 171 ediţie specială în limba maghiară capitol 11 volum 07 p. 170 - 171 ediţie specială în limba lituaniană capitol 11 volum 07 p. 170 - 171 LV.ES capitol 11 volum 07 p. 170 - 171 MT.ES capitol 11 volum 07 p. 170 - 171 PL.ES capitol 11 volum 07 p. 170 - 171 SK.ES capitol 11 volum 07 p. 170 - 171 ediţie specială în limba slovenă capitol 11 volum 07 p. 170 - 171
 Decizia nr. 19/2002 a Comitetului mixt al SEEdin 1 martie 2002de modificare a anexei XIII (Transporturile) la Acordul SEECOMITETUL MIXT AL SEE,având în vedere Acordul privind Spațiul Economic European, astfel cum a fost modificat prin Protocolul de adaptare a Acordului privind Spațiul Economic European, denumit în continuare "acordul", în special articolul 98,întrucât:(1) Anexa XIII la acord a fost modificată prin Decizia nr. 6/2002 a Comitetului mixt al SEE din 1 februarie 2002 [1].(2) Recomandarea 2001/290/CE a Comisiei din 21 martie 2001 cu privire la parametrii de bază ai sistemului de transport feroviar transeuropean de mare viteză prevăzut la articolul 5 alineatul (3) litera (b) din Directiva 96/48/CE [2] trebuie să fie încorporată în acord,DECIDE:Articolul 1După punctul 93 (Rezoluția 2000/C 56/02 a Consiliului) din anexa XIII la acord se inserează următorul punct:"94. 32001 H 0290: Recomandarea 2001/290/CE a Comisiei din 21 martie 2001 cu privire la parametrii de bază ai sistemului de transport feroviar transeuropean de mare viteză prevăzut la articolul 5 alineatul (3) litera (b) din Directiva 96/48/CE (JO L 100, 11.4.2001, p. 17)."Articolul 2Textele Recomandării 2001/290/CE în limbile islandeză și norvegiană, care se publică în suplimentul SEE al Jurnalului Oficial al Comunităților Europene, sunt autentice.Articolul 3Prezenta decizie intră în vigoare la 2 martie 2002 cu condiția să se fi efectuat toate notificările prevăzute la articolul 103 alineatul (1) din acord către Comitetul mixt al SEE [***].Articolul 4Prezenta decizie se publică în secțiunea SEE și în suplimentul SEE ale Jurnalului Oficial al Comunităților Europene.Adoptată la Bruxelles, 1 martie 2002.Pentru Comitetul mixt al SEEPreședinteleP. Westerlund[1] JO L 88, 4.4.2002, p. 12.[2] JO L 100, 11.4.2001, p. 17.[***] Nu au fost semnalate obligații constituționale.--------------------------------------------------


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 14.3.2022
 GA
 Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh
 C 119/18
 Ordú na Cúirte Ginearálta an 19 Eanáir 2022 – FC v EASO
 (Cás T-148/20) (1)
 (Caingean le haghaidh neamhniú - Seirbhís shibhialta - Gníomhairí sealadacha - Diúltú do litir mholta a chur ar fáil - Diúltú glacadh leis an éirí as oifig a tharraingt siar - Beart go hiomlán dearbhaithe - Spriocdháta chun gearán a dhéanamh - Neamhrialtacht an nós imeachta réamhdhlíthíochta - Do-ghlacthacht - Caingean le haghaidh damáistí - Dlúthnasc leis na héilimh le haghaidh neamhní - Do-ghlacthacht)
 (2022/C 119/58)
 Teanga an cháis: an Ghréigis
 Páirtithe
 Iarratasóir: FC (ionadaí: V. Christianos, Dlíodóir)
 Cosantóir: An Oifig Tacaíochta Eorpach do Chúrsaí Tearmainn (ionadaithe: P. Eyckmans agus M. Stamatopoulou, i gcáil Gníomhairí, le cúnamh ó A. Guillerme agus T. Bontinck, Dlíodóirí)
 Maidir le:
 Iarratas bunaithe ar Airteagal 270 CFAE, ar thaobh amháin, chun cinneadh ó EASO (faoi rún) a neamhniú, lena ndiúltaítear glacadh le héirí as oifig an iarratasóra a tharraingt siar agus lena ndiúltaítear d'iarratas go n-eiseofar litir mholta agus don chinneadh lena ndiúltaítear gearán an iarratasóra dírithe ina choinne agus, ar an taobh eile, chun cúiteamh a fháil i leith damáistí ábhartha agus neamhábhartha a líomhnaítear a rinneadh.
 An chuid oibríochtúil
 1)
 Diúltaítear don achomharc as bheith do-ghlactha.
 2)
 Ordaítear do FC na costais a íoc.
 (1) IO C 175, 25.5.2020.


type: contracts

text:
Nr. L 301 / 14 Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 15 . 11 . 85
 BESCHLUSS Nr. 1 /85 DES GEMISCHTEN AUSSCHUSSES EWG-SCHWEIZ
 vom 21 . Mai 1985
 zur Änderung der in ECU ausgedrückten Beträge in Artikel 8 des Protokolls Nr.
 3 über die Bestimmung des Begriffs „Erzeugnisse mit Ursprung in" oder
 „Ursprungserzeugnisse" und über die Methoden der Zusammenarbeit der
 Verwaltungen
 DER GEMISCHTE AUSSCHUSS —
 gestützt auf das am 22. Juli 1972 in Brüssel unterzeichnete Abkommen zwischen der
 Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und der Schweizerischen Eidgenossenschaft,
 gestützt auf das Protokoll Nr. 3 über die Bestimmung des Begriffs „Erzeugnisse mit
 Ursprung in" oder „Ursprungserzeugnisse" und über die Methoden der Zusammenarbeit
 der Verwaltungen ('), insbesondere auf Artikel 28 ,
 in Erwägung nachstehender Gründe :
 Einige der am 1 . Oktober 1984 gültigen nationalen Kurse der Europäischen Rechnungs
 einheit waren niedriger als die Kurse vom 1 . Oktober 1982. Diese Tatsache würde infolge
 des in Artikel 8 Absatz 4 von Protokoll Nr. 3 festgelegten automatischen Wechsels des
 Stichtags in den jeweiligen Landeswährungen zu einer Verminderung der im Rahmen der
 Verfahrensvereinfachung festgelegten Höchstbeträge führen. Um dies zu vermeiden,
 müssen die in ECU ausgedrückten Höchstbeträge angehoben werden —
 BESCHLIESST :
 Artikel 1
 Artikel 8 des Protokolls Nr. 3 wird wie folgt geändert :
 — In Absatz 1 Buchstabe b) wird der Betrag „3 400 ECU" durch „4 000 ECU" ersetzt ;
 — in Absatz 2 wird der Betrag „240 ECU" durch „280 ECU" und der Betrag „680 ECU"
 durch „800 ECU" ersetzt.
 Artikel 2
 Dieser Beschluß tritt am 1 . Mai 1985 in Kraft.
 Geschehen zu Brüssel am 21 . Mai 1985.
 Im Namen des Gemischten Ausschusses
 Der Präsident
 Carlo JAGMETTI
 (') ABl. Nr. L 323 vom 11 . 12. 1984, S. 315.


text:
11.1.2003 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 7/23
 Las partes demandantes solicitan al Tribunal de Primera Con carácter subsidiario se solicita asimismo la aplicación del
 Instancia que: artículo 8, apartado 1, letra b), del Reglamento (CEE) no 2144/
 87 del Consejo, de 13 de junio de 1987, relativo a la deuda
 — Anule la decisión impugnada de la Comisión de las aduanera (2), que excluye el pago de los derechos de aduana
 Comunidades Europeas, de 28 de junio de 2002 (expe- que graven aquella parte de la mercancía que haya sido
 diente REM 14/01), notificada el 2 de septiembre de confiscada.
 2002, por la que la Comisión consideró no justificada la
 condonación de derechos de importación por un importe
 de 256 983,63 euros; (1 ) DO L 175, de 12.7.1979, p. 1; EE 02/06, p. 36.
 (2 ) DO L 201, de 22.7.1987, p. 15.
 — de cualquier forma, con carácter subsidiario, y dejando a
 salvo cualquier posibilidad, declare que, con arreglo al
 artículo 8, apartado 1, letra b), del Reglamento (CEE)
 no 2144/87, en el caso de autos los demandantes tienen
 derecho a la condonación correspondiente a 8 010 kg de
 T.L.E., que les fueron confiscados a todos los imputados
 en el proceso penal; Recurso interpuesto el 6 de noviembre de 2002 contra
 la Comisión de las Comunidades Europeas por Susan
 — finalmente, condene a la Comisión de las Comunidades
 Christensen
 Europeas, parte demandada, al pago de las costas del
 presente procedimiento.
 (Asunto T-336/02)
 Motivos y principales alegaciones (2003/C 7/46)
 El presente recurso se interpone contra la decisión de la (Lengua de procedimiento: francés)
 demandada que consideró injustificada la condonación de los
 derechos de importación por un importe de 256 983 euros,
 que la República Italiana había solicitado el 4 de junio de 2001
 (EXPEDIENTE REM 14/01; nota de la CEE C(2002) 2384 def.). En el Tribunal de Primera Instancia de las Comunidades
 Europeas se ha presentado el 6 de noviembre de 2002 un
 De hecho, a los demandantes se les ha venido exigiendo el recurso contra la Comisión de las Comunidades Europeas
 pago de los derechos de aduana que gravan los cargamentos formulado por Susan Christensen, con domicilio en Ispra
 de cigarrillos por un importe superior a 2 500 millones de (Italia), representada por el Sr. Georges Vandersanden y la
 antiguas liras italianas ya desde el lejano 1992. Los demandan- Sra. Laure Levi, abogados.
 tes recurrieron ante los órganos jurisdiccionales italianos y
 solicitaron la condonación a la Comisión, cosa que ésta ha
 La demandante solicita al Tribunal de Primera Instancia que:
 denegado.
 — Anule la decisión del comité de selección COM/R/A/
 El recurso que ahora se interpone se funda en el artículo 13 2000, de 3 de diciembre de 2001, por la que no se
 del Reglamento (CEE) no 1430/79 del Consejo, de 2 de julio incluye a la demandante en la lista de reserva por no
 de 1979, relativo a la devolución o a la condonación de los haber obtenido en la prueba oral la puntuación mínima
 derechos de importación o de exportación ( 1). Dado que los exigida para figurar en dicha lista y, en la medida de lo
 demandantes consideraban que no se les podían exigir los necesario, la decisión de la autoridad facultada para
 derechos de aduana por cuanto, en el presente caso, concurren proceder a la contratación (AFPC), adoptada el 23 de julio
 «circunstancias especiales» que permiten excluir que se les de 2002 y notificada el 30 de julio de 2002, por la que
 pudiera exigir el pago, ya que ellos habían confiado legítima- se desestima la reclamación de la demandante.
 mente en los documentos comerciales y de transporte que se
 les presentaron en el momento de la declaración en aduana, — Anule todas las operaciones y actos del procedimiento de
 de los cuales se deducía que se trataba de cartones de embalado. selección posteriores a las ilegalidades contenidas en la
 decisión de 3 de diciembre de 2001 y, en particular, la lista
 La particularidad de la situación que autoriza la condonación de reserva y los nombramientos efectuados basándose en
 se debe al hecho de que quien declara en aduana no tiene la dicha lista.
 posibilidad de comprobar el contenido del camión que transita
 por la frontera y además a la circunstancia de que, en el — En cualquier caso, condene a la demandada a adoptar
 presente caso, los documentos parecían válidos, mientras todas las medidas necesarias para restablecer a la deman-
 que las mercancías fueron despachadas en aduanas por el dante en sus derechos.
 procedimiento del «considerado conforme» por parte de la
 aduana. — En su defecto, condene a la demandada al pago de
 una indemnización de daños y perjuicios valorados en
 Además, en el caso de autos, se da el otro requisito de la falta 22 088,34 euros en la fecha de interposición del recurso,
 de «negligencia» o «culpa» exigido por el artículo 13, en la sin perjuicio de incrementos posteriores.
 medida en que los demandantes han efectuado una declaración
 válida de la mercancía, tal como resultaba de los documentos — Condene a la demandada al pago de la totalidad de las
 comerciales y de transporte. costas.
 ---pagebreak--- C 7/24 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 11.1.2003
 Motivos y principales alegaciones — condene en costas a la parte demandada.
 La demandante solicita que se anule la decisión de no incluirla
 en la lista de reserva, adoptada por el comité de selección
 COM/R/A/2000. Motivos y principales alegaciones
 En apoyo de su recurso, la demandante invoca cuatro motivos. El presente recurso tiene por objeto la obtención de la nulidad
 En primer lugar, invoca la violación del principio de no de la Decisión por la que se comunicó a la demandante su no
 discriminación, la existencia de vicios sustanciales de forma, la admisión a las pruebas del concurso COM/A/10/01, por
 inobservancia de las normas de organización de las pruebas y rebasar el límite de edad previsto en la convocatoria del
 la infracción del artículo 3 del anexo III del Estatuto. A juicio mismo.
 de la demandante, el comité de selección no presentaba una
 composición estable ni actuó de modo imparcial.
 Los motivos y principales alegaciones son los ya invocados en
 el asunto T-219/02 Lutz Herrera/Comisión ( 1).
 La demandante invoca como segundo motivo la inobservancia
 de la convocatoria del procedimiento de selección.
 (1 ) DO C 233, de 28.9.02, p. 30.
 En tercer lugar, alega que no se tuvo en cuenta el interés del
 servicio, que se vulneró el artículo 12 del Régimen aplicable a
 otros agentes de las Comunidades Europeas y que se cometió
 un error manifiesto de apreciación.
 Por último, la demandante alega que se hizo caso omiso del
 principio de igualdad de trato entre mujeres y hombres, de la
 Recurso interpuesto el 13 de noviembre de 2002 contra
 política dirigida a garantizar la igualdad de oportunidades, de
 el Consejo de la Unión Europea por la asociación SEGI,
 las acciones positivas y del principio conforme al cual la Araitz Zubimendi Izaga y Aritza Galarraga
 administración se encuentra vinculada por sus propios actos.
 (Asunto T-338/02)
 (2003/C 7/48)
 Recurso interpuesto el 11 de noviembre de 2002 por (Lengua de procedimiento: francés)
 Olga Lutz Herrera contra la Comisión de las Comunidades
 Europeas
 (Asunto T-337/02) En el Tribunal de Primera Instancia de las Comunidades
 Europeas se ha presentado el 13 de noviembre de 2002 un
 recurso contra el Consejo de la Unión Europea formulado por
 (2003/C 7/47)
 la asociación SEGI, con sede en Bayona (Francia) y en San
 Sebastián (España), Araitz Zubimendi Izaga, con domicilio en
 (Lengua de procedimiento: español) Hernani (España), y Aritza Galarraga, con domicilio en St. Pée-
 sur-Nivelle (Francia), representados por Me Didier Rouget,
 abogado.
 En el Tribunal de Primera Instancia de las Comunidades
 europeas se ha presentado, el 11 de noviembre de 2002 un Los demandantes solicitan al Tribunal de Primera Instancia
 recurso contra la Comisión de las Comunidades Europeas que:
 formulado por Olga Lutz Herrera, con domicilio en Bruselas,
 representada por los letrados en ejercicio D. Ramón García-
 Gallardo y D. Javier Guillem Carrau. — Condene a la parte demandada a pagar a la asociación
 SEGI una indemnización de 1 000 000 EUR y a cada uno
 de los demandantes Araitz Zubimendi Izaga y Aritza
 La parte demandante solicita al Tribunal de Primera Instancia Galarraga, una indemnización de 100 000 EUR.
 que:
 — Declare que tales cantidades han producido intereses de
 — Anule la decisión de la Comisión por la que se inadmitió demora calculados al 4,5 % anual a partir de la fecha en
 la candidatura de Olga Lutz al concurso COM/A/10/01; que el Tribunal de Primera Instancia dicte sentencia hasta
 y su pago efectivo.


text:
 22.5.2014
 PT
 Jornal Oficial da União Europeia
 L 154/39
 DECISÃO DO COMITÉ MISTO DO EEE
 n.o 236/2013
 de 13 de dezembro de 2013
 que altera o anexo XIII (Transportes) do Acordo EEE
 O COMITÉ MISTO DO EEE,
 Tendo em conta o Acordo sobre o Espaço Económico Europeu, a seguir designado por «Acordo EEE», nomeadamente o artigo 98.o,
 Considerando o seguinte:
 (1)
 O Regulamento de Execução (UE) n.o 1207/2011 da Comissão, de 22 de novembro de 2011, que estabelece os requisitos para o desempenho e a interoperabilidade da vigilância no céu único europeu (1), deve ser incorporado no Acordo EEE.
 (2)
 O anexo XIII do Acordo EEE deve, por conseguinte, ser alterado em conformidade,
 ADOTOU A PRESENTE DECISÃO:
 Artigo 1.o
 No anexo XIII do Acordo EEE, a seguir ao ponto 66wk [Regulamento de Execução (UE) n.o 923/2012 da Comissão] é inserido o seguinte ponto:
 «66wl.
 32011 R 1207: Regulamento de Execução (UE) n.o 1207/2011 da Comissão, de 22 de novembro de 2011, que estabelece os requisitos para o desempenho e a interoperabilidade da vigilância no céu único europeu (JO L 305 de 23.11.2011, p. 35).».
 Artigo 2.o
 Fazem fé os textos do Regulamento de Execução (UE) n.o 1207/2011 nas línguas islandesa e norueguesa que serão publicados no Suplemento EEE do Jornal Oficial da União Europeia.
 Artigo 3.o
 A presente decisão entra em vigor em 14 de dezembro de 2013, desde que tenham sido efetuadas todas as notificações previstas no artigo 103.o, n.o 1, do Acordo EEE (2)ou no dia da entrada em vigor da Decisão do Comité Misto do EEE n.o 228/2013, de 13 de dezembro de 2013 (3), consoante a data que for posterior.
 Artigo 4.o
 A presente decisão é publicada na Secção EEE e no Suplemento EEE do Jornal Oficial da União Europeia.
 Feito em Bruxelas, em 13 de dezembro de 2013.
 Pelo Comité Misto do EEE
 O Presidente
 Thórir IBSEN
 (1) JO L 305 de 23.11.2011, p. 35.
 (2) Ver página 25 do presente Jornal Oficial.
 (3) Não foram indicados requisitos constitucionais.


text:
 30.4.2014
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 128/17
 UMOWA
 między Unią Europejską a Republiką Azerbejdżanu o readmisji osób przebywających nielegalnie
 WYSOKIE UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY,
 UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią”,
 oraz
 REPUBLIKA AZERBEJDŻANU, zwana dalej „Azerbejdżanem”,
 KIERUJĄC SIĘ chęcią zacieśnienia współpracy w celu skuteczniejszego zwalczania nielegalnej imigracji,
 PRAGNĄC ustanowić w drodze niniejszej umowy oraz na zasadzie wzajemności szybkie i skuteczne procedury ustalania tożsamości i organizowania bezpiecznego i zgodnego z przepisami powrotu osób, które nie spełniają warunków wjazdu, przebywania lub pobytu na terytorium Azerbejdżanu bądź jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub przestały spełniać te warunki, a także ułatwić tranzyt takich osób w duchu współpracy,
 PODKREŚLAJĄC, że niniejsza umowa nie narusza praw, obowiązków i zakresu odpowiedzialności Unii, jej państw członkowskich ani Azerbejdżanu, wynikających z prawa międzynarodowego oraz w szczególności z Konwencji z dnia 28 lipca 1951 r. dotyczącej statusu uchodźców oraz protokołu do tej konwencji z dnia 31 stycznia 1967 r.,
 MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z art. 21 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz stanowiska Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Irlandia nie będą uczestniczyć w niniejszej umowie, o ile nie powiadomią o swojej chęci takiego uczestnictwa zgodnie z tym protokołem,
 ZWAŻYWSZY, że postanowienia niniejszej umowy wchodzącej w zakres tytułu V części trzeciej Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej nie mają zastosowania do Królestwa Danii, zgodnie z Protokołem nr 22 w sprawie stanowiska Królestwa Danii załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
 Artykuł 1
 Definicje
 Do celów niniejszej umowy:
 a)
 „readmisja” oznacza przekazanie przez państwo składające wniosek i przyjęcie przez państwo rozpatrujące wniosek osób (własnych obywateli państwa rozpatrującego wniosek, obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców), które nielegalnie wjechały na terytorium państwa składającego wniosek, nielegalnie się na nim znajdują lub przebywają, zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy;
 b)
 „Umawiające się Strony” oznaczają Azerbejdżan i Unię;
 c)
 „państwo członkowskie” oznacza każde państwo członkowskie Unii związane niniejszą umową;
 d)
 „obywatel Azerbejdżanu” oznacza każdą osobę, która posiada obywatelstwo Azerbejdżanu zgodnie z jego prawodawstwem;
 e)
 „obywatel państwa członkowskiego” oznacza każdą osobę, która posiada obywatelstwo państwa członkowskiego w rozumieniu definicji przyjętej na potrzeby Unii;
 f)
 „obywatel państwa trzeciego” oznacza każdą osobę, która posiada obywatelstwo inne niż Azerbejdżanu czy jednego z państw członkowskich;
 g)
 „bezpaństwowiec” oznacza każdą osobę nieposiadającą obywatelstwa jakiegokolwiek państwa;
 h)
 „dokument pobytowy” oznacza wszelkiego rodzaju zezwolenie wydane przez Azerbejdżan lub jedno z państw członkowskich, uprawniające daną osobę do przebywania na ich terytorium. Pojęcie to nie obejmuje czasowych zezwoleń na pozostanie na jego terytorium w związku z rozpatrywaniem wniosku o azyl lub o dokument pobytowy;
 i)
 „wiza” oznacza zezwolenie wydane lub decyzję podjętą przez Azerbejdżan lub jedno z państw członkowskich, w przypadku gdy wydanie zezwolenia lub podjęcie decyzji jest wymagane w związku z wjazdem na jego terytorium, przebywaniem na tym terytorium lub tranzytem przez to terytorium. Niniejsza definicja nie obejmuje lotniskowej wizy tranzytowej;
 j)
 „państwo składające wniosek” oznacza państwo (Azerbejdżan lub jedno z państw członkowskich), które składa wniosek o readmisję zgodnie z art. 8 lub wniosek tranzytowy zgodnie z art. 15 niniejszej umowy;
 k)
 „państwo rozpatrujące wniosek” oznacza państwo (Azerbejdżan lub jedno z państw członkowskich), do którego skierowany jest wniosek o readmisję zgodnie z art. 8 lub wniosek tranzytowy zgodnie z art. 15 niniejszej umowy;
 l)
 „właściwy organ” oznacza każdy krajowy organ Azerbejdżanu lub jednego z państw członkowskich, któremu powierzono zadanie wykonania niniejszej umowy zgodnie z jej art. 20 ust. 1 lit. a);
 m)
 „tranzyt” oznacza przejazd obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca przez terytorium państwa rozpatrującego wniosek podczas podróży z państwa składającego wniosek do kraju przeznaczenia.
 Artykuł 2
 Podstawowe zasady
 Wzmacniając współpracę w zakresie zapobiegania nielegalnej migracji i zwalczania jej, państwo rozpatrujące wniosek i państwo składające wniosek zapewniają, w ramach stosowania niniejszej umowy, wobec osób objętych jej zakresem, poszanowanie praw człowieka oraz przestrzeganie zobowiązań i zakresu odpowiedzialności wynikających z następujących instrumentów międzynarodowych mających zastosowanie do Stron, w szczególności:
 —
 Powszechnej deklaracji praw człowieka z 1948 r.;
 —
 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z 1950 r. i jej protokołów;
 —
 Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych z 1966 r.;
 —
 Konwencji ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur z 1984 r.;
 —
 Konwencji genewskiej dotyczącej statusu uchodźców z 1951 r. i jej protokołu z 1967 r.
 Państwo rozpatrujące wniosek zapewnia w szczególności, zgodnie ze swoimi zobowiązaniami wynikającymi z instrumentów międzynarodowych wymienionych powyżej, ochronę praw osób podlegających readmisji na swoim terytorium.
 Państwo składające wniosek powinno przedkładać dobrowolny powrót nad wymuszony powrót w przypadku gdy nie ma powodów, by uważać, że zakłóciłoby to powrót danej osoby do państwa rozpatrującego wniosek.
 SEKCJA I
 OBOWIĄZKI AZERBEJDŻANU W ZAKRESIE READMISJI
 Artykuł 3
 Readmisja własnych obywateli
 1. Na wniosek państwa członkowskiego i bez żadnych dodatkowych formalności, innych niż te przewidziane w niniejszej umowie, Azerbejdżan dokonuje readmisji wszystkich osób, które nie spełniają obowiązujących warunków wjazdu, przebywania lub pobytu na terytorium państwa członkowskiego składającego wniosek lub przestały spełniać te warunki, o ile zostało udowodnione lub istnieje uzasadnione domniemanie na podstawie dostarczonych dowodów prima facie, że osoby te są obywatelami Azerbejdżanu.
 2. Azerbejdżan dokonuje również readmisji:
 a)
 niebędących w związku małżeńskim małoletnich dzieci osób, o których mowa w ust. 1, niezależnie od ich miejsca urodzenia czy obywatelstwa, chyba że mają one niezależne prawo pobytu w państwie członkowskim składającym wniosek lub posiadają ważny dokument pobytowy wydany przez inne państwo członkowskie;
 b)
 posiadających inne obywatelstwo lub będących bezpaństwowcami małżonków osób, o których mowa w ust. 1, o ile mają oni prawo wjazdu i pobytu bądź przyznaje się im prawo wjazdu i pobytu na terytorium Azerbejdżanu, chyba że mają oni niezależne prawo pobytu w państwie członkowskim składającym wniosek lub posiadają ważny dokument pobytowy wydany przez inne państwo członkowskie.
 3. Azerbejdżan dokonuje także readmisji osób nielegalnie przebywających lub zamieszkujących w państwie członkowskim składającym wniosek, które wraz z wjazdem na terytorium państwa członkowskiego zrzekły się obywatelstwa Azerbejdżanu zgodnie z krajowymi przepisami tego ostatniego, chyba że osoby takie otrzymały ze strony któregokolwiek państwa członkowskiego przynajmniej zapewnienie uzyskania naturalizacji.
 4. Po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku o readmisję przez Azerbejdżan właściwe przedstawicielstwo dyplomatyczne lub konsularne Azerbejdżanu, niezależnie od woli osoby podlegającej readmisji, bezpłatnie i nie później niż w ciągu pięciu dni roboczych wydaje dokument podróży wymagany do powrotu osoby podlegającej readmisji, którego okres ważności wynosi 150 dni. Jeśli w ciągu pięciu dni roboczych Azerbejdżan nie wyda dokumentu podróży, uznaje się, że akceptuje on użycie standardowego dokumentu podróży UE do celów wydalenia z kraju (załącznik 7) (1).
 5. Jeżeli z przyczyn prawnych lub faktycznych dana osoba nie może zostać przekazana w okresie ważności pierwotnie wydanego dokumentu podróży, właściwe przedstawicielstwo dyplomatyczne lub konsularne Azerbejdżanu w ciągu pięciu dni roboczych i bezpłatnie wydaje nowy dokument podróży z takim samym okresem ważności. Jeśli w ciągu pięciu dni roboczych Azerbejdżan nie wyda nowego dokumentu podróży, uznaje się, że akceptuje on użycie standardowego dokumentu podróży UE do celów wydalenia z kraju (załącznik 7) (2).
 Artykuł 4
 Readmisja obywateli państw trzecich i bezpaństwowców
 1. Na wniosek państwa członkowskiego i bez żadnych dodatkowych formalności, innych niż przewidziane w niniejszej umowie, Azerbejdżan dokonuje readmisji wszelkich obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców, którzy nie spełniają obowiązujących warunków wjazdu, przebywania i pobytu na terytorium państwa członkowskiego składającego wniosek lub przestali spełniać te warunki, o ile zostało udowodnione lub istnieje uzasadnione domniemanie na podstawie dostarczonych dowodów prima facie, że osoby te:
 a)
 posiadają w chwili składania wniosku o readmisję ważną wizę lub dokument pobytowy wydany przez Azerbejdżan; lub
 b)
 nielegalnie i bezpośrednio wjechały na terytorium danego państwa członkowskiego po pobycie na terytorium Azerbejdżanu bądź po tranzycie przez jego terytorium.
 2. Obowiązek readmisji, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:
 a)
 obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec znalazł się na terenie międzynarodowego portu lotniczego Azerbejdżanu jedynie w związku z tranzytem lotniczym;
 b)
 obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec korzystał z bezwizowego dostępu do terytorium państwa członkowskiego składającego wniosek.
 3. Bez uszczerbku dla art. 7 ust. 2, po pozytywnym rozpatrzeniu przez Azerbejdżan wniosku o readmisję państwo członkowskie składające wniosek wydaje osobie, na której readmisję wyrażono zgodę, standardowy dokument podróży UE do celów wydalenia z kraju (załącznik 7) (3).
 SEKCJA II
 OBOWIĄZKI UNII W ZAKRESIE READMISJI
 Artykuł 5
 Readmisja własnych obywateli
 1. Na wniosek Azerbejdżanu i bez żadnych dodatkowych formalności, innych niż przewidziane w niniejszej umowie, państwo członkowskie dokonuje readmisji wszystkich osób, które nie spełniają obowiązujących warunków wjazdu, przebywania lub pobytu na terytorium Azerbejdżanu lub przestały spełniać takie warunki, o ile zostało udowodnione lub istnieje uzasadnione domniemanie na podstawie dostarczonych dowodów prima facie, że osoby te są obywatelami tego państwa członkowskiego.
 2. Państwo członkowskie dokonuje również readmisji:
 a)
 niebędących w związku małżeńskim małoletnich dzieci osób, o których mowa w ust. 1, niezależnie od ich miejsca urodzenia czy obywatelstwa, chyba że mają one niezależne prawo pobytu w Azerbejdżanie;
 b)
 posiadających inne obywatelstwo lub będących bezpaństwowcami małżonków osób, o których mowa w ust. 1, o ile mają oni prawo wjazdu i pobytu bądź przyznaje się im prawo wjazdu i pobytu na terytorium państwa członkowskiego rozpatrującego wniosek, chyba że mają oni niezależne prawo pobytu w Azerbejdżanie.
 3. Państwo członkowskie dokonuje także readmisji osób nielegalnie przebywających lub zamieszkujących w Azerbejdżanie, które wraz z wjazdem na terytorium Azerbejdżanu zostały pozbawione lub zrzekły się obywatelstwa państwa członkowskiego zgodnie z krajowymi przepisami tego ostatniego, chyba że osoby takie otrzymały ze strony Azerbejdżanu przynajmniej zapewnienie uzyskania naturalizacji.
 4. Po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku o readmisję przez państwo członkowskie rozpatrujące wniosek właściwe przedstawicielstwo dyplomatyczne lub konsularne tego państwa członkowskiego, niezależnie od woli osoby podlegającej readmisji, bezpłatnie i nie później niż w ciągu pięciu dni roboczych wydaje dokument podróży wymagany do powrotu osoby podlegającej readmisji, którego okres ważności wynosi 150 dni. Jeśli w ciągu pięciu dni roboczych państwo członkowskie rozpatrujące wniosek nie wyda dokumentu podróży, uznaje się, że akceptuje ono użycie standardowego dokumentu podróży Azerbejdżanu do celów wydalenia z kraju (załącznik 8).
 5. Jeżeli z przyczyn prawnych lub faktycznych dana osoba nie może zostać przekazana w okresie ważności pierwotnie wydanego dokumentu podróży, właściwe przedstawicielstwo dyplomatyczne lub konsularne tego państwa członkowskiego w ciągu pięciu dni roboczych i bezpłatnie wydaje nowy dokument podróży z takim samym okresem ważności. Jeśli w ciągu pięciu dni roboczych państwo członkowskie nie wyda dokumentu podróży, uznaje się, że akceptuje ono użycie standardowego dokumentu podróży Azerbejdżanu do celów wydalenia z kraju (załącznik 8).
 Artykuł 6
 Readmisja obywateli państw trzecich i bezpaństwowców
 1. Na wniosek Azerbejdżanu i bez żadnych dodatkowych formalności, innych niż przewidziane w niniejszej umowie, państwo członkowskie dokonuje readmisji wszelkich obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców, którzy nie spełniają obowiązujących warunków wjazdu, przebywania lub pobytu na terytorium Azerbejdżanu lub przestały spełniać takie warunki, o ile zostało udowodnione lub istnieje uzasadnione domniemanie na podstawie dostarczonych dowodów prima facie, że osoby te:
 a)
 posiadają w chwili składania wniosku o readmisję ważną wizę lub dokument pobytowy wydany przez państwo członkowskie rozpatrujące wniosek; lub
 b)
 nielegalnie i bezpośrednio wjechały na terytorium Azerbejdżanu po pobycie na terytorium państwa członkowskiego rozpatrującego wniosek bądź po tranzycie przez jego terytorium.
 2. Obowiązek readmisji, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:
 a)
 obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec znalazł się na terenie międzynarodowego portu lotniczego państwa członkowskiego rozpatrującego wniosek jedynie w związku z tranzytem lotniczym; lub
 b)
 obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec korzystał z bezwizowego dostępu do terytorium Azerbejdżanu.
 3. Obowiązek readmisji, o którym mowa w ust. 1, dotyczy tego państwa członkowskiego, które wydało wizę lub dokument pobytowy. Jeśli wizę lub dokument pobytowy wydały dwa państwa członkowskie lub większa ich liczba, obowiązek readmisji określony w ust. 1 stosuje się do tego państwa członkowskiego, które wydało dokument o dłuższym okresie ważności, lub — jeśli okres ważności jednego lub kilku z takich dokumentów upłynął — dokument, który jest nadal ważny. Jeżeli upłynął okres ważności wszystkich dokumentów, obowiązek readmisji określony w ust. 1 stosuje się do tego państwa członkowskiego, które wydało dokument z najpóźniejszym terminem ważności. Jeżeli nie da się tego ustalić, obowiązek readmisji określony w ust. 1 stosuje się do tego państwa członkowskiego, które dana osoba opuściła najpóźniej.
 4. Bez uszczerbku dla art. 7 ust. 2, po pozytywnym rozpatrzeniu przez dane państwo członkowskie wniosku o readmisję Azerbejdżan wydaje osobie, na readmisję której wyrażono zgodę, dokument podróży wymagany do powrotu tej osoby (załącznik 8).
 SEKCJA III
 PROCEDURA READMISJI
 Artykuł 7
 Zasady ogólne
 1. Z zastrzeżeniem ust. 2 każde przekazanie osoby, która ma podlegać readmisji na podstawie jednego z zobowiązań określonych w art. 3–6, wymaga złożenia wniosku o readmisję do właściwego organu państwa rozpatrującego wniosek.
 2. Jeśli osoba, która ma podlegać readmisji, posiada ważny dokument podróży oraz, w przypadku obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców, także ważną wizę lub dokument pobytowy państwa rozpatrującego wniosek, przekazanie tej osoby może nastąpić bez konieczności złożenia przez państwo składające wniosek wniosku o readmisję oraz, w przypadku obywateli państwa rozpatrującego wniosek, złożenia pisemnego powiadomienia, zgodnie z art. 12 ust. 1, do właściwego organu państwa rozpatrującego wniosek.
 3. Bez uszczerbku dla ust. 2, jeśli daną osobę zatrzymano na obszarze znajdującym się w odległości nie większej niż 15 kilometrów od terenu i na terenie portów morskich i międzynarodowych portów lotniczych, w tym stref celnych, państwa składającego wniosek po tym, jak nielegalnie przekroczyła granicę, przybywając bezpośrednio z terytorium państwa rozpatrującego wniosek, państwo składające wniosek może złożyć wniosek o readmisję w ciągu dwóch dni roboczych od chwili zatrzymania tej osoby (procedura przyspieszona).
 Artykuł 8
 Wniosek o readmisję
 1. Wniosek o readmisję, w zakresie, w jakim jest to możliwe, powinien zawierać następujące informacje:
 a)
 dane określające tożsamość osoby, która ma podlegać readmisji (na przykład imiona, nazwiska, datę i — o ile to możliwe — miejsce urodzenia oraz ostatnie miejsce pobytu), a w stosownych przypadkach także dane określające tożsamość małoletnich dzieci niebędących w związku małżeńskim lub małżonków;
 b)
 w przypadku własnych obywateli: wskazanie środków stanowiących dowód lub dowód prima facie potwierdzający obywatelstwo, zgodnie z, odpowiednio, załącznikami 1 i 2;
 c)
 w przypadku obywateli państw trzecich i bezpaństwowców: wskazanie środków stanowiących dowód lub dowód prima facie potwierdzający spełnienie warunków readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców, zgodnie z, odpowiednio, załącznikami 3 i 4;
 d)
 zdjęcie osoby, która ma podlegać readmisji.
 2. Wniosek o readmisję, w zakresie, w jakim jest to możliwe, powinien również zawierać następujące informacje:
 a)
 oświadczenie stwierdzające, że osoba, która ma być przekazana, może potrzebować pomocy lub opieki, pod warunkiem że osoba ta wyraziła jednoznaczną zgodę na takie oświadczenie;
 b)
 wszelkie inne środki ochrony, bezpieczeństwa bądź informacje dotyczące stanu zdrowia danej osoby, jakie mogą być niezbędne w poszczególnych przypadkach przekazywania.
 3. Wspólny wzór, z którego należy korzystać przy sporządzaniu wniosków o readmisję, zamieszczono w załączniku 5 do niniejszej umowy.
 4. Wnioski o readmisję można składać za pośrednictwem różnych środków porozumiewania się na odległość, w tym elektronicznych środków przekazu, na przykład faksem, pocztą elektroniczną itp.
 Artykuł 9
 Środki dowodowe potwierdzające obywatelstwo
 1. Dowód potwierdzający obywatelstwo zgodnie z art. 3 ust. 1 i art. 5 ust. 1 można przedstawić w szczególności za pomocą dokumentów wymienionych w załączniku 1 do niniejszej umowy, nawet jeśli ich okres ważności upłynął maksymalnie do 6 miesięcy wcześniej. Jeżeli przedstawiono takie dokumenty, państwa członkowskie oraz Azerbejdżan wzajemnie uznają obywatelstwo bez prowadzenia dalszego dochodzenia. Dowód potwierdzający obywatelstwo nie może być oparty na fałszywych dokumentach.
 2. Na mocy art. 3 ust. 1 i art. 5 ust. 1 dowód prima facie potwierdzający obywatelstwo można w szczególności przedstawić za pomocą dokumentów wymienionych w załączniku 2 do niniejszej umowy, nawet gdy upłynął ich okres ważności. Jeżeli przedstawiono takie dokumenty, państwa członkowskie i Azerbejdżan uznają, że obywatelstwo zostało ustalone, chyba że posiadają dowody przeciwne. Dowód prima facie potwierdzający obywatelstwo nie może być oparty na fałszywych dokumentach.
 3. Jeśli nie można okazać żadnego z dokumentów wymienionych w załączniku 1 lub 2 lub okazane dokumenty nie stanowią w sposób wystarczający należytego uzasadnienia, właściwe przedstawicielstwo dyplomatyczne lub konsularne danego państwa rozpatrującego wniosek przeprowadza na prośbę państwa składającego wniosek, którą należy ująć we wniosku o readmisję, bez zbędnej zwłoki, najpóźniej w ciągu pięciu dni roboczych od dnia złożenia wniosku, rozmowę z osobą, która ma podlegać readmisji, w celu ustalenia jej obywatelstwa.
 4. Procedurę dotyczącą takich rozmów można ustanowić w protokołach wykonawczych przewidzianych w art. 20.
 Artykuł 10
 Środki dowodowe dotyczące obywateli państw trzecich i bezpaństwowców
 1. Dowody potwierdzające warunki readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców określone w art. 4 ust. 1 i art. 6 ust. 1 oparte są w szczególności na środkach dowodowych wymienionych w załączniku 3 do niniejszej umowy; nie mogą się one opierać na fałszywych dokumentach. Państwa członkowskie oraz Azerbejdżan wzajemnie uznają wszelkie takie dowody bez prowadzenia dalszego dochodzenia.
 2. Dowody prima facie potwierdzające warunki readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców określone w art. 4 ust. 1 i art. 6 ust. 1 oparte są w szczególności na środkach dowodowych wymienionych w załączniku 4 do niniejszej umowy; nie mogą się one opierać na fałszywych dokumentach. W przypadku przedstawienia takich dowodów prima facie państwa członkowskie i Azerbejdżan uznają warunki za ustalone, chyba że posiadają dowody przeciwne.
 3. O bezprawnym charakterze wjazdu, przebywania lub pobytu decyduje brak, w dokumentach podróży danej osoby, koniecznej wizy lub innego zezwolenia na pobyt na terytorium państwa składającego wniosek. Dowodem prima facie bezprawnego wjazdu, przebywania lub pobytu jest także oświadczenie państwa składającego wniosek, że dana osoba nie posiada niezbędnych dokumentów podróży, wizy lub dokumentu pobytowego.
 Artykuł 11
 Terminy
 1. Właściwy organ państwa składającego wniosek musi złożyć wniosek o readmisję do właściwego organu państwa rozpatrującego wniosek w ciągu nie więcej niż 6 miesięcy po dniu uzyskania informacji, że obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec nie spełnia obowiązujących warunków wjazdu, przebywania lub pobytu bądź przestał spełniać te warunki. W przypadku gdy istnieją prawne lub faktyczne przeszkody uniemożliwiające złożenie wniosku w terminie, na wniosek państwa składającego wniosek termin ten przedłuża się, ale wyłącznie do czasu ustąpienia przeszkód.
 2. Odpowiedź na wniosek o readmisję musi być udzielona na piśmie
 a)
 w ciągu dwóch dni roboczych, w przypadku gdy wniosek złożono w ramach procedury przyspieszonej (art. 7 ust. 3);
 b)
 w ciągu piętnastu dni kalendarzowych w pozostałych przypadkach.
 Bieg terminu na udzielenie odpowiedzi rozpoczyna się od dnia otrzymania wniosku o readmisję za potwierdzeniem. W przypadku braku odpowiedzi w tym terminie zgodę na przekazanie danej osoby uważa się za udzieloną.
 Odpowiedź na wnioski o readmisję można składać za pośrednictwem różnych środków porozumiewania się na odległość, w tym elektronicznych środków przekazu, na przykład faksem, pocztą elektroniczną itp.
 3. Odrzucenie wniosku o readmisję musi mieć formę pisemną i zawierać uzasadnienie.
 4. Po uzyskaniu zgody bądź w stosownych przypadkach po upływie terminów określonych w ust. 2 przekazanie danej osoby następuje w ciągu trzech miesięcy. Na prośbę państwa składającego wniosek termin ten może zostać przedłużony o czas potrzebny do usunięcia przeszkód prawnych lub praktycznych.
 Artykuł 12
 Warunki przekazywania i rodzaje transportu
 1. Bez uszczerbku dla art. 7 ust. 2, przed przekazaniem danej osoby właściwe organy państwa składającego wniosek powiadamiają na piśmie — z wyprzedzeniem co najmniej trzech dni roboczych — właściwe organy państwa rozpatrującego wniosek o dacie przekazania, miejscu wjazdu i ewentualnej eskorcie oraz podają inne informacje związane z przekazaniem.
 2. Transport może się odbyć dowolnym środkiem transportu, w tym drogą lotniczą lub morską. W przypadku przekazania danej osoby drogą powietrzną nie ma obowiązku korzystania z usług krajowych przewoźników Azerbejdżanu lub państw członkowskich i można korzystać z regularnych lub czarterowych połączeń lotniczych. W przypadku przekazania odbywającego się pod eskortą nie musi się ona ograniczać do uprawnionych osób z państwa składającego wniosek, pod warunkiem że osoby te są upoważnione przez Azerbejdżan lub jedno z państw członkowskich.
 3. Jeśli tranzyt odbywa się drogą lotniczą, ewentualne osoby eskortujące są zwolnione z obowiązku uzyskania niezbędnych wiz.
 Artykuł 13
 Omyłkowa readmisja
 Państwo składające wniosek przyjmuje z powrotem każdą osobę przyjętą w ramach readmisji przez państwo rozpatrujące wniosek, jeżeli w okresie sześciu miesięcy — a w przypadku obywateli państw trzecich i bezpaństwowców w okresie 12 miesięcy — po przekazaniu danej osoby ustalono, że wymogi określone w art. 3–6 niniejszej umowy nie są spełnione.
 W takich przypadkach postanowienia proceduralne niniejszej umowy stosuje się z uwzględnieniem niezbędnych zmian oraz przekazuje wszystkie dostępne informacje dotyczące rzeczywistej tożsamości i obywatelstwa osoby, która ma być przyjęta z powrotem.
 SEKCJA IV
 OPERACJE TRANZYTU
 Artykuł 14
 Zasady ogólne
 1. Państwa członkowskie i Azerbejdżan powinny ograniczyć tranzyt obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców do przypadków, gdy nie można ich przewieźć bezpośrednio do państwa przeznaczenia.
 2. Azerbejdżan zezwala na tranzyt obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców przez swoje terytorium na wniosek państwa członkowskiego, a państwo członkowskie zezwala na tranzyt obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców przez swoje terytorium na wniosek Azerbejdżanu, pod warunkiem że zapewniono dalszą podróż przez ewentualne inne państwa tranzytu oraz readmisję przez państwo przeznaczenia.
 3. Azerbejdżan lub państwo członkowskie mogą odmówić zgody na tranzyt przez swoje terytorium:
 a)
 jeśli obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec narażony jest w państwie przeznaczenia lub w innym państwie tranzytu na realne ryzyko tortur, nieludzkiego lub poniżającego traktowania czy ukarania, bądź karę śmierci lub prześladowania ze względu na rasę, religię, narodowość, przynależność do określonej grupy społecznej lub przekonania polityczne; lub
 b)
 jeśli obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec podlega sankcjom karnym w państwie rozpatrującym wniosek lub innym państwie tranzytu; lub
 c)
 ze względu na zdrowie publiczne, bezpieczeństwo narodowe, porządek publiczny lub inne narodowe interesy państwa rozpatrującego wniosek.
 4. Azerbejdżan lub państwo członkowskie mogą cofnąć każde wydane zezwolenie, jeśli po jego wydaniu wystąpią lub wyjdą na jaw okoliczności, o których mowa w ust. 3, stanowiące przeszkodę w przeprowadzeniu operacji tranzytu, lub jeśli nie będzie zapewniona dalsza podróż przez inne ewentualne państwa tranzytu lub readmisja przez państwo przeznaczenia. W takim przypadku państwo składające wniosek, w razie konieczności i bezzwłocznie, przyjmuje z powrotem danego obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca.
 Artykuł 15
 Procedura tranzytowa
 1. Wniosek tranzytowy musi zostać złożony na piśmie do właściwego organu państwa rozpatrującego wniosek i ma zawierać następujące informacje:
 a)
 rodzaj tranzytu (lotniczy, morski lub lądowy), inne ewentualne państwa tranzytu i przewidziany końcowy cel podróży;
 b)
 szczegółowe informacje o danej osobie (na przykład imię, nazwisko, nazwisko rodowe, inne używane imiona/nazwiska lub imiona/nazwiska, pod jakimi dana osoba jest znana, lub pseudonimy, datę urodzenia, płeć i — jeśli to możliwe — miejsce urodzenia, obywatelstwo, język ojczysty, rodzaj i numer dokumentu podróży);
 c)
 przewidywane miejsce wjazdu, termin przekazania osoby i ewentualną możliwość użycia eskorty;
 d)
 oświadczenie, że z punktu widzenia państwa składającego wniosek spełnione są warunki określone w art. 14 ust. 2 oraz że nie są znane żadne powody mogące uzasadniać odmowę zgodnie z art. 14 ust. 3.
 Wspólny formularz wniosku tranzytowego znajduje się w załączniku 6.
 Wnioski tranzytowe można składać za pośrednictwem różnych środków porozumiewania się na odległość, w tym elektronicznych środków przekazu, na przykład faksem, pocztą elektroniczną itp.
 2. Państwo rozpatrujące wniosek informuje na piśmie państwo składające wniosek w ciągu pięciu dni roboczych po dniu otrzymania wniosku o jego przyjęciu, potwierdzając nazwę miejsca wjazdu i planowany czas odebrania danej osoby, lub też informuje o odmowie przyjęcia wniosku, podając powody takiej decyzji. W przypadku braku odpowiedzi w ciągu pięciu dni roboczych zgodę na tranzyt uważa się za udzieloną.
 Odpowiedzi na wnioski tranzytowe można udzielać za pośrednictwem różnych środków porozumiewania się na odległość, w tym elektronicznych środków przekazu, na przykład faksem, pocztą elektroniczną itp.
 3. Jeśli tranzyt odbywa się drogą lotniczą, osoba, która podlega readmisji, oraz osoby ją eskortujące są zwolnione z obowiązku uzyskania lotniskowych wiz tranzytowych.
 4. Właściwe organy państwa rozpatrującego wniosek, pod warunkiem przeprowadzenia wzajemnych konsultacji, udzielają niezbędnej pomocy przy tranzycie, w szczególności poprzez nadzorowanie danych osób oraz zapewnienie właściwych do tego celu udogodnień.
 5. Tranzyt osób następuje w ciągu 30 dni od daty otrzymania zgody na złożony wniosek, chyba że uzgodniono inaczej.
 SEKCJA V
 KOSZTY
 Artykuł 16
 Koszty transportu oraz tranzytu
 Bez uszczerbku dla prawa właściwych organów do dochodzenia zwrotu kosztów związanych z readmisją od osoby, która ma jej podlegać, lub od osób trzecich, wszystkie koszty transportu poniesione w związku z readmisją i tranzytem zgodnie z niniejszą umową do granicy państwa końcowego przeznaczenia ponosi państwo składające wniosek.
 SEKCJA VI
 OCHRONA DANYCH I STOSOWANIE UMOWY W KONTEKŚCIE INNYCH ZOBOWIĄZAŃ MIĘDZYNARODOWYCH
 Artykuł 17
 Ochrona danych
 Przekazanie danych osobowych może nastąpić jedynie wówczas, gdy jest konieczne do wykonania niniejszej umowy przez właściwe organy Azerbejdżanu lub państwa członkowskiego, zależnie od przypadku. Przetwarzanie i obsługa danych osobowych w indywidualnych przypadkach podlega krajowym przepisom Azerbejdżanu lub też, w przypadku gdy kontrolerem jest właściwy organ państwa członkowskiego, przepisom dyrektywy 95/46/WE oraz prawodawstwu krajowemu tego państwa członkowskiego przyjętemu zgodnie z tą dyrektywą. Dodatkowo stosuje się następujące zasady:
 a)
 dane osobowe muszą być przetwarzane uczciwie i zgodnie z prawem;
 b)
 dane osobowe muszą być zbierane w określonym, jednoznacznym i prawnie dopuszczonym celu związanym z wykonaniem niniejszej umowy i nie mogą być dalej przetwarzane przez organ przekazujący ani przez organ, który je przyjmuje, w sposób niezgodny z tym celem;
 c)
 dane osobowe muszą być adekwatne do potrzeb i istotne dla danej sprawy oraz nie mogą wykraczać poza cel, w jakim są gromadzone lub dalej przetwarzane; w szczególności przekazywane dane osobowe mogą dotyczyć wyłącznie:
 —
 szczegółowych informacji o osobie, która ma zostać przekazana (na przykład imiona, nazwiska, wszelkie poprzednie imiona i nazwiska, inne używane imiona/nazwiska lub imiona i nazwiska, pod jakimi dana osoba jest znana, lub pseudonimy, płeć, stan cywilny, data i miejsce urodzenia oraz obecne i każde poprzednie obywatelstwo);
 —
 paszportu, dowodu tożsamości lub prawa jazdy (numer, okres ważności, data wystawienia, nazwa organu wystawiającego dokument, miejsce wystawienia);
 —
 miejsc lądowań i trasy podróży;
 —
 innych informacji koniecznych do ustalenia tożsamości osoby, która ma zostać przekazana, lub do zbadania wymogów dotyczących readmisji zgodnie z niniejszą umową;
 d)
 dane osobowe muszą być dokładne i w razie konieczności aktualizowane;
 e)
 dane osobowe muszą być przechowywane w formie umożliwiającej identyfikację osób, których dane te dotyczą, przez okres nie dłuższy niż jest to konieczne do realizacji celu, w jakim zostały zebrane lub w jakim są dalej przetwarzane;
 f)
 zarówno organ, który przekazuje dane osobowe, jak i ten, który je przyjmuje, podejmują wszelkie uzasadnione kroki w celu zapewnienia, odpowiednio, sprostowania, usunięcia lub zablokowania danych osobowych, w przypadku gdy ich przetwarzanie nie jest zgodne z postanowieniami niniejszego artykułu, zwłaszcza w przypadku gdy nie są one adekwatne do potrzeb, istotne dla danej sprawy lub wykraczają poza cel ich przetwarzania. Dotyczy to także zgłaszania drugiej Stronie wszelkich przypadków sprostowania, usunięcia lub zablokowania danych;
 g)
 organ, który przyjmuje dane, informuje organ przekazujący dane na wniosek tego ostatniego o sposobie wykorzystania przekazanych danych i uzyskanych wynikach;
 h)
 dane osobowe mogą być przekazywane wyłącznie właściwym organom. Udostępnienie otrzymanych danych innym organom wymaga uprzedniej zgody organu przekazującego;
 i)
 właściwe organy przekazujące i otrzymujące dane osobowe są zobowiązane do prowadzenia pisemnego rejestru przekazywanych i otrzymanych danych.
 Artykuł 18
 Związek z innymi zobowiązaniami międzynarodowymi
 1. Niniejsza umowa pozostaje bez uszczerbku dla praw, obowiązków i zakresu odpowiedzialności Unii, jej państw członkowskich i Azerbejdżanu, wynikających z prawa międzynarodowego, w tym z konwencji międzynarodowych, których są one stroną, w szczególności z instrumentów międzynarodowych wymienionych w artykule 2, oraz:
 —
 konwencji międzynarodowych określających państwo odpowiedzialne za badanie złożonych wniosków o azyl;
 —
 konwencji międzynarodowych dotyczących ekstradycji i tranzytu;
 —
 wielostronnych międzynarodowych konwencji i umów o readmisji cudzoziemców, takich jak konwencja o międzynarodowym lotnictwie cywilnym.
 2. Postanowienia niniejszej umowy nie uniemożliwiają zorganizowania powrotu danej osoby na mocy innych formalnych lub nieformalnych uzgodnień.
 SEKCJA VII
 WPROWADZENIE W ŻYCIE I STOSOWANIE
 Artykuł 19
 Wspólny Komitet ds. Readmisji
 1. Umawiające się Strony udzielają sobie wzajemnie pomocy prawnej w stosowaniu i interpretacji niniejszej umowy. W tym celu Strony ustanawiają Wspólny Komitet ds. Readmisji (dalej zwany "komitetem"), którego zadania obejmują w szczególności:
 a)
 monitorowanie stosowania niniejszej umowy;
 b)
 zajmowanie się kwestiami wynikającymi z interpretacji lub stosowania postanowień niniejszej umowy;
 c)
 podejmowanie decyzji w sprawie zasad wykonawczych niezbędnych do jednolitego stosowania niniejszej umowy;
 d)
 prowadzenie regularnej wymiany informacji na temat protokołów wykonawczych sporządzanych przez poszczególne państwa członkowskie i Azerbejdżan zgodnie z art. 20;
 e)
 zalecanie wprowadzania zmian do niniejszej umowy i jej załączników.
 2. Decyzje komitetu są wiążące dla Umawiających się Stron.
 3. W skład komitetu wchodzą przedstawiciele Unii i Azerbejdżanu.
 4. Komitet zbiera się w razie potrzeby na wniosek jednej z Umawiających się Stron.
 5. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.
 Artykuł 20
 Protokoły wykonawcze
 1. Bez uszczerbku dla bezpośredniej stosowalności niniejszej umowy, na wniosek państwa członkowskiego lub Azerbejdżanu, Azerbejdżan i państwo członkowskie sporządzają protokół wykonawczy obejmujący między innymi zasady dotyczące:
 a)
 wyznaczania właściwych organów, przejść granicznych i wymiany punktów kontaktowych;
 b)
 warunków powrotu osób pod eskortą, w tym tranzytu eskortowanych obywateli państw trzecich i bezpaństwowców;
 c)
 środków i dokumentów uzupełniających te wymienione w załącznikach 1–4 do niniejszej umowy;
 d)
 zasad readmisji w przypadku procedury przyspieszonej;
 e)
 procedury przeprowadzania rozmów.
 2. Protokoły wykonawcze, o których mowa w ust. 1, wchodzą w życie dopiero po ich zgłoszeniu komitetowi, o którym mowa w art. 19.
 3. Azerbejdżan zgadza się stosować wszelkie postanowienia protokołu wykonawczego uzgodnionego z jednym państwem członkowskim również w jego stosunkach z każdym innym państwem członkowskim, na wniosek tego ostatniego. Państwa członkowskie zgadzają się stosować wszelkie postanowienia protokołu wykonawczego uzgodnionego przez jedno z nich również w swoich stosunkach z Azerbejdżanem na wniosek tego ostatniego, z zastrzeżeniem praktycznej wykonalności ich stosowania w odniesieniu do innych państw członkowskich.
 Artykuł 21
 Związek z dwustronnymi umowami o readmisji lub uzgodnieniami państw członkowskich
 Postanowienia niniejszej umowy są nadrzędne wobec postanowień wszelkich dwustronnych umów lub innych uzgodnień dotyczących readmisji osób przebywających bez zezwolenia, które zostały zawarte lub mogą zgodnie z art. 20 zostać zawarte przez poszczególne państwa członkowskie i Azerbejdżan, w zakresie, w jakim takie postanowienia nie są zgodne z postanowieniami niniejszej umowy.
 SEKCJA VIII
 POSTANOWIENIA KOŃCOWE
 Artykuł 22
 Zakres terytorialny
 1. Z zastrzeżeniem ust. 2 niniejszą umowę stosuje się do terytorium, do którego mają zastosowanie Traktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz do terytorium Azerbejdżanu.
 2. Niniejszą umowę stosuje się do terytorium Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Irlandii wyłącznie na podstawie odpowiedniego powiadomienia skierowanego przez Unię Europejską do Azerbejdżanu.
 3. Niniejszej umowy nie stosuje się do terytorium Królestwa Danii.
 Artykuł 23
 Wejście w życie, okres obowiązywania i rozwiązanie
 1. Umawiające się Strony ratyfikują lub zatwierdzają niniejszą umowę zgodnie ze swoimi odpowiednimi wewnętrznymi procedurami.
 2. Niniejsza umowa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym ostatnia z Umawiających się Stron powiadamia drugą Stronę o zakończeniu procedur, o których mowa w pierwszym ustępie.
 3. Niniejsza umowa ma zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Irlandii od pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dacie powiadomienia, o którym mowa w art. 22 ust. 2.
 4. Niniejsza umowa zostaje zawarta na czas nieokreślony.
 5. Każda z Umawiających się Stron może, w drodze oficjalnego powiadomienia drugiej Umawiającej się Strony i po wcześniejszych konsultacjach z komitetem, o którym mowa w art. 19, całkowicie lub częściowo tymczasowo zawiesić wykonywanie niniejszej umowy. Zawieszenie wykonywania umowy wchodzi w życie drugiego dnia następującego po dniu takiego powiadomienia.
 6. Każda z Umawiających się Stron może wypowiedzieć niniejszą umowę w drodze oficjalnego powiadomienia przekazanego drugiej Umawiającej się Stronie. Niniejsza umowa przestaje być stosowana po upływie sześciu miesięcy od dokonania takiego powiadomienia.
 Artykuł 24
 Zmiany umowy
 Niniejszą umowę można zmieniać i uzupełniać za obopólną zgodą Umawiających się Stron. Zmian i uzupełnień dokonuje się poprzez sporządzenie osobnych protokołów, które stanowią integralną część niniejszej umowy i wchodzą w życie zgodnie z procedurą określoną w art. 23.
 Artykuł 25
 Załączniki
 Załączniki 1–8 stanowią integralną część niniejszej umowy.
 Sporządzono w Brukseli dnia dwudziestego ósmego lutego roku dwa tysiące czternastego w dwóch egzemplarzach w języku angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i azerskim, przy czym każda wersja językowa jest na równi autentyczna.
 За Европейския съюз
 Рог la Unión Europea
 Za Evropskou unii
 For Den Europæiske Union
 Für die Europäische Union
 Euroopa Liidu nimel
 Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
 For the European Union
 Pour l'Union européenne
 Za Europsku uniju
 Per l'Unione europea
 Eiropas Savienības vārdā –
 Europos Sąjungos vardu
 Az Európai Unió részéről
 Għall-Unjoni Ewropea
 Voor de Europese Unie
 W imieniu Unii Europejskiej
 Pela União Europeia
 Pentru Uniunea Europeană
 Za Európsku úniu
 Za Evropsko unijo
 Euroopan unionin puolesta
 För Europeiska unionen
 Avropa İttifaqı adından
 За Азербайджанската република
 Por la República de Azerbaiyán
 Za Ázerbájdžánskou republiku
 For Republikken Aserbajdsjan
 Für die Republik Aserbaidschan
 Aserbaidžaani Vabariigi nimel
 Για τη Δημοκρατία χου Αζερμπαϊτζάν
 For the Republic of Azerbaijan
 Pour la République d'Azerbaïdjan
 Za Republiku Azerbajdžan
 Per la Repubblica dell'Azerbaigian
 Azerbaidžanas Republikas vārdā –
 Azerbaidžano Respublikos vardu
 Az Azerbajdzsán Köztársaság részéről
 Għar-Repubblika tal-Azerbajģan
 Voor de Republiek Azerbeidzjan
 W imieniu Republiki Azerbejdżanu
 Pela República do Azerbaijāo
 Pentru Republica Azerbaidjan
 Za Azerbajdžanskú republiku
 Za Azerbajdžansko republiko
 Azerbaidžanin tasavallan puolesta
 För Republiken Azerbajdzjan
 (1) W formie określonej w zaleceniu Rady z dnia 30 listopada 1994 r. (Dz.U. C 274 z 19.9.1996, s. 18).
 (2) Tamże.
 (3) Tamże.
 ZAŁĄCZNIK 1
 Wspólny wykaz dokumentów, których przedstawianie uznawane jest za dowód obywatelstwa (art. 3 ust. 1, art. 5 ust. 1 oraz art. 9 ust. 1)
 —
 paszporty każdego rodzaju (paszporty krajowe, paszporty zwykłe, paszporty dyplomatyczne, paszporty służbowe, paszporty urzędowe, paszporty zbiorowe i paszporty zastępcze, włącznie z paszportami dla dzieci);
 —
 laissez-passer wydane przez państwo rozpatrujące wniosek;
 —
 dokumenty tożsamości każdego rodzaju (w tym dokumenty wystawione na czas określony i dokumenty tymczasowe), z wyłączeniem dokumentów tożsamości marynarzy.
 ZAŁĄCZNIK 2
 Wspólny wykaz dokumentów, których przedstawianie uznawane jest za dowód prima facie obywatelstwa (art. 3 ust. 1, art. 5 ust. 1 oraz art. 9 ust. 2)
 —
 dokumenty wymienione w załączniku 1, których okres ważności upłynął ponad 6 miesięcy wcześniej;
 —
 fotokopie dokumentów wymienionych w załączniku 1;
 —
 zaświadczenia o obywatelstwie lub inne urzędowe dokumenty, w których wymieniono lub wyraźnie wskazano obywatelstwo;
 —
 prawa jazdy lub ich fotokopie;
 —
 akty urodzenia lub ich fotokopie;
 —
 identyfikatory wydane przez przedsiębiorstwa lub ich fotokopie;
 —
 legitymacje służbowe i książeczki wojskowe;
 —
 książeczki żeglarskie, legitymacje służbowe kapitanów jednostek morskich i dokumenty tożsamości marynarzy;
 —
 oświadczenia świadków;
 —
 oświadczenia złożone przez daną osobę oraz język, jakim się ona posługuje, również w formie wyniku oficjalnego testu;
 —
 wszelkie inne dokumenty mogące pomóc w ustaleniu obywatelstwa danej osoby;
 —
 odciski palców;
 —
 potwierdzenie tożsamości w wyniku wyszukiwania w wizowym systemie informacyjnym;
 —
 w przypadku państw członkowskich, które nie korzystają z wizowego systemu informacyjnego, pozytywna identyfikacja dokonana na podstawie danych z rejestru wniosków wizowych tych państw członkowskich;
 —
 potwierdzenie tożsamości w wyniku wyszukiwania w systemie IAMAS (zautomatyzowanym systemie wyszukiwania informacji na temat wjazdu/wyjazdu i rejestracji Republiki Azerbejdżanu).
 ZAŁĄCZNIK 3
 Wspólny wykaz dokumentów, które są uznawane za dowód potwierdzający spełnienie warunków readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców (art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 1 oraz art. 10 ust. 1)
 —
 wiza lub dokument pobytowy wydany przez państwo rozpatrujące wniosek;
 —
 stempel wjazdu/wyjazdu lub podobne potwierdzenie w dokumencie podróży danej osoby lub inny dowód wjazdu/wyjazdu (na przykład fotograficzny);
 —
 dokumenty tożsamości wydane bezpaństwowcom zamieszkującym na stałe w państwie rozpatrującym wniosek;
 —
 laissez-passer wydane bezpaństwowcom zamieszkującym na stałe w państwie rozpatrującym wniosek.
 ZAŁĄCZNIK 4
 Wspólny wykaz dokumentów, które są uznawane za dowód prima facie potwierdzający spełnienie warunków readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców (art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 1 oraz art. 10 ust. 2)
 —
 wydany przez właściwe organy państwa składającego wniosek opis miejsca i okoliczności, w których dana osoba została przejęta po wjeździe na terytorium tego państwa;
 —
 informacje odnoszące się do tożsamości lub pobytu danej osoby, dostarczone przez organizację międzynarodową (na przykład UNHCR);
 —
 zgłoszenia/potwierdzenia informacji przez członków rodziny, współtowarzyszy podróży itd.;
 —
 dokumenty oraz wszelkiego rodzaju zaświadczenia lub rachunki (na przykład rachunki za hotel, karty wizyt u lekarzy/dentystów, karty wstępu do instytucji publicznych/prywatnych, umowy wynajmu samochodów, potwierdzenia płatności kartą kredytową itd.), które jednoznacznie wskazują, że dana osoba pozostawała na terytorium państwa rozpatrującego wniosek;
 —
 imienne bilety kolejowe lub listy pasażerów podróżujących samolotem, pociągiem, autokarem lub statkiem, które wskazują na obecność i przedstawiają trasę podróży danej osoby po terytorium państwa rozpatrującego wniosek;
 —
 informacje, które wskazują, że dana osoba korzystała z usług kurierskich lub usług biura podróży;
 —
 urzędowe oświadczenie złożone w szczególności przez pracowników służby granicznej lub innych świadków, którzy mogą potwierdzić, że dana osoba przekroczyła granicę;
 —
 urzędowe oświadczenie zainteresowanej osoby złożone w postępowaniu sądowym lub administracyjnym;
 —
 oświadczenie danej osoby;
 —
 odciski palców.
 ZAŁĄCZNIK 5
 ZAŁĄCZNIK 6
 ZAŁĄCZNIK 7
 Standardowy dokument podróży UE do celów wydalenia z kraju
 (W formie określonej w zaleceniu Rady UE z dnia 30 listopada 1994 r.) (1)
 (1) Dz.U. C 247 z 19.9.1996, s. 18.
 ZAŁĄCZNIK 8
 WSPÓLNA DEKLARACJA
 Dotycząca art. 3 ust. 3
 Umawiające się Strony przyjmują do wiadomości, że — zgodnie z przepisami Republiki Azerbejdżanu dotyczącymi obywatelstwa — obywatela Republiki Azerbejdżanu nie można pozbawić obywatelstwa.
 Strony zgadzają się przeprowadzić z odpowiednim wyprzedzeniem wzajemne konsultacje, w przypadku gdyby taka sytuacja prawna miała ulec zmianie.
 WSPÓLNA DEKLARACJA
 Dotycząca art. 4 i art. 6
 Strony podejmą wszelkie starania w celu readmisji każdego obywatela państwa trzeciego, który nie spełnia obowiązujących warunków wjazdu, przebywania lub pobytu na ich terytorium lub przestał spełniać te warunki, do jego kraju pochodzenia.
 WSPÓLNA DEKLARACJA
 Dotycząca Królestwa Danii
 Umawiające się Strony przyjmują do wiadomości, że niniejsza umowa nie ma zastosowania do terytorium Królestwa Danii ani do jego obywateli. W związku z tym wskazane jest, by Azerbejdżan i Królestwo Danii zawarły umowę o readmisji na takich samych warunkach, jak niniejsza umowa.
 WSPÓLNA DEKLARACJA
 Dotycząca Republiki Islandii i Królestwa Norwegii
 Umawiające się Strony przyjmują do wiadomości ścisłe związki między Unią Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii, w szczególności na mocy umowy z dnia 18 maja 1999 r. dotyczącej włączenia tych państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen. W związku z tym wskazane jest, by Azerbejdżan zawarł umowę o readmisji z Republiką Islandii i Królestwem Norwegii na takich samych warunkach, jak niniejsza umowa.
 WSPÓLNA DEKLARACJA
 Dotycząca Konfederacji Szwajcarskiej
 Umawiające się Strony przyjmują do wiadomości ścisłe związki między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską, w szczególności na mocy umowy dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen, która weszła w życie dnia 1 marca 2008 r. W związku z tym wskazane jest, by Azerbejdżan zawarł umowę o readmisji z Konfederacją Szwajcarską na takich samych warunkach, jak niniejsza umowa.
 WSPÓLNA DEKLARACJA
 Dotycząca Księstwa Liechtensteinu
 Umawiające się Strony przyjmują do wiadomości ścisłe związki między Unią Europejską a Księstwem Liechtensteinu, w szczególności na mocy umowy dotyczącej włączenia Księstwa Liechtensteinu we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen, która weszła w życie dnia 19 grudnia 2011 r. W związku z tym wskazane jest, by Azerbejdżan zawarł umowę o readmisji z Księstwem Liechtensteinu na takich samych warunkach, jak niniejsza umowa.


type: legislation

text:
 25.1.2019
 IT
 Gazzetta ufficiale dell'Unione europea
 L 23/4
 REGOLAMENTO DI ESECUZIONE (UE) 2019/108 DELLA COMMISSIONE
 del 24 gennaio 2019
 che autorizza la modifica delle specifiche del nuovo ingrediente alimentare estratto lipidico del krill antartico (Euphausia superba) a norma del regolamento (UE) 2015/2283 del Parlamento europeo e del Consiglio e che modifica il regolamento di esecuzione (UE) 2017/2470 della Commissione
 (Testo rilevante ai fini del SEE)
 LA COMMISSIONE EUROPEA,
 visto il trattato sul funzionamento dell'Unione europea,
 visto il regolamento (UE) 2015/2283 del Parlamento europeo e del Consiglio, del 25 novembre 2015, relativo ai nuovi alimenti e che modifica il regolamento (UE) n. 1169/2011 del Parlamento europeo e del Consiglio e abroga il regolamento (CE) n. 258/97 del Parlamento europeo e del Consiglio e il regolamento (CE) n. 1852/2001 della Commissione (1), in particolare l'articolo 12,
 considerando quanto segue:
 (1)
 Il regolamento (UE) 2015/2283 dispone che solo i nuovi alimenti autorizzati e inseriti nell'elenco dell'Unione possono essere immessi sul mercato dell'Unione.
 (2)
 A norma dell'articolo 8 del regolamento (UE) 2015/2283 è stato adottato il regolamento di esecuzione (UE) 2017/2470 della Commissione (2), che istituisce l'elenco dell'Unione dei nuovi alimenti autorizzati.
 (3)
 A norma dell'articolo 12 del regolamento (UE) 2015/2283, la Commissione decide in merito all'autorizzazione e all'immissione sul mercato dell'Unione di un nuovo alimento e all'aggiornamento dell'elenco dell'Unione.
 (4)
 La decisione 2009/752/CE della Commissione (3) ha autorizzato, in conformità al regolamento (CE) n. 258/97 del Parlamento europeo e del Consiglio (4), l'immissione sul mercato dell'estratto lipidico del krill antartico (Euphausia superba) quale nuovo ingrediente alimentare da utilizzare in determinati prodotti alimentari. In tale decisione, il livello massimo di fosfolipidi è stato fissato al 50 %.
 (5)
 La decisione di esecuzione (UE) 2016/598 della Commissione (5) ha autorizzato, in conformità al regolamento (CE) n. 258/97, un'estensione dell'uso dell'estratto lipidico del krill antartico (Euphausia superba) quale nuovo ingrediente alimentare da utilizzare negli integratori alimentari. In tale decisione, il livello minimo di fosfolipidi è stato fissato al 35 %.
 (6)
 Il nuovo ingrediente alimentare «olio di krill antartico ricco di fosfolipidi estratto da Euphausia superba» è stato autorizzato dalle autorità competenti finlandesi a essere utilizzato in determinate categorie di alimenti (6). Il livello minimo di fosfolipidi è stato fissato al 60 %.
 (7)
 Le condizioni d'uso per l'«olio di krill antartico estratto da Euphausia superba» e l'«olio di krill antartico ricco di fosfolipidi estratto da Euphausia superba» sono identiche e si basano sui livelli massimi di acido eicosapentaenoico e di acido docosaesaenoico combinati. Esse differiscono tuttavia nel tenore di fosfolipidi, che è fissato a un range compreso tra il 35 % e il 50 % per l'«olio di krill antartico estratto da Euphausia superba» e a un minimo del 60 % per l'«olio di krill antartico ricco di fosfolipidi estratto da Euphausia superba». Le attuali autorizzazioni non coprono quindi il range di fosfolipidi nell'«olio di krill antartico estratto da Euphausia superba» compreso tra il 50 % e il 60 %.
 (8)
 Il 29 agosto 2018 la società Aker BioMarine Antarctic A/S («il richiedente») ha presentato alla Commissione una domanda di modifica delle specifiche del nuovo alimento «olio di krill antartico estratto da Euphausia superba» ai sensi dell'articolo 10, paragrafo 1, del regolamento (UE) 2015/2283. Il richiedente ha chiesto di aumentare il tenore massimo di fosfolipidi dal 50 % a meno del 60 %, in modo da coprire il range della concentrazione di fosfolipidi che risulta attualmente non autorizzato.
 (9)
 La Commissione ritiene che non sia necessario richiedere una valutazione della sicurezza della suddetta domanda da parte dell'Autorità europea per la sicurezza alimentare a norma dell'articolo 10, paragrafo 3, del regolamento (UE) 2015/2283 giacché, se determinati livelli di un dato componente di un nuovo alimento sono stati valutati e ritenuti sicuri, allora livelli inferiori dello stesso componente sono anch'essi sicuri. I livelli massimi di acido eicosapentaenoico e acido docosaesaenoico combinati autorizzati a norma del regolamento di esecuzione (UE) 2017/2470 sono gli stessi sia per l'«olio di krill antartico estratto da Euphausia superba» che per l'«olio di krill antartico ricco di fosfolipidi estratto da Euphausia superba.» La modifica proposta dei livelli di fosfolipidi nelle specifiche dell'«olio di krill antartico estratto da Euphausia superba» non modifica le considerazioni in materia di sicurezza alla base dell'autorizzazione di tale prodotto né dell'autorizzazione dell'«olio di krill antartico ricco di fosfolipidi estratto da Euphausia superba», secondo le cui conclusioni sono sicuri sia i livelli superiori al 60 % sia quelli inferiori.
 (10)
 La modifica delle specifiche proposta per quanto riguarda il tenore di fosfolipidi colmerà il divario nel tenore di fosfolipidi tra l'«olio di krill antartico estratto da Euphausia superba» e l'«olio di krill antartico ricco di fosfolipidi estratto da Euphausia superba». È pertanto opportuno modificare le specifiche del nuovo alimento «olio di krill antartico estratto da Euphausia superba» in linea con il livello di fosfolipidi proposto.
 (11)
 Le informazioni fornite nella domanda presentano motivazioni sufficienti per stabilire che le modifiche proposte delle specifiche del nuovo ingrediente alimentare «olio di krill antartico estratto da Euphausia superba» sono conformi all'articolo 12, paragrafo 2, del regolamento (UE) 2015/2283.
 (12)
 È pertanto opportuno modificare di conseguenza il regolamento di esecuzione (UE) 2017/2470.
 (13)
 Le misure di cui al presente regolamento sono conformi al parere del comitato permanente per le piante, gli animali, gli alimenti e i mangimi,
 HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO:
 Articolo 1
 La voce figurante nell'elenco dell'Unione dei nuovi alimenti autorizzati di cui all'articolo 8 del regolamento (UE) 2015/2283, riguardante il nuovo alimento «olio di krill antartico estratto da Euphausia superba» è modificata come specificato nell'allegato del presente regolamento.
 Articolo 2
 L'allegato del regolamento di esecuzione (UE) 2017/2470 è modificato conformemente all'allegato del presente regolamento.
 Articolo 3
 Il presente regolamento entra in vigore il ventesimo giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea.
 Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri.
 Fatto a Bruxelles, il 24 gennaio 2019
 Per la Commissione
 Il presidente
 Jean-Claude JUNCKER
 (1) GU L 327 dell'11.12.2015, pag. 1.
 (2) Regolamento di esecuzione (UE) 2017/2470 della Commissione, del 20 dicembre 2017, che istituisce l'elenco dell'Unione dei nuovi alimenti a norma del regolamento (UE) 2015/2283 del Parlamento europeo e del Consiglio relativo ai nuovi alimenti (GU L 351 del 30.12.2017, pag. 72).
 (3) Decisione 2009/752/CE della Commissione, del 12 ottobre 2009, che autorizza l'immissione sul mercato di un estratto lipidico del krill antartico Euphausia superba quale nuovo ingrediente alimentare a norma del regolamento (CE) n. 258/97 del Parlamento europeo e del Consiglio (GU L 268 del 13.10.2009, pag. 33).
 (4) Regolamento (CE) n. 258/97 del Parlamento europeo e del Consiglio, del 27 gennaio 1997, sui nuovi prodotti e i nuovi ingredienti alimentari (GU L 43 del 14.2.1997, pag. 1).
 (5) Decisione di esecuzione (UE) 2016/598 della Commissione, del 14 aprile 2016, che autorizza un'estensione dell'uso dell'estratto lipidico del krill antartico (Euphausia superba) quale nuovo ingrediente alimentare a norma del regolamento (CE) n. 258/97 del Parlamento europeo e del Consiglio (GU L 103 del 19.4.2016, pag. 34).
 (6) Lettera del 13 maggio 2015 (https://ec.europa.eu/food/sites/food/files/safety/docs/novel-food_authorisation_2015_auth-letter_krill-oil_it.pdf).
 ALLEGATO
 La voce «Olio di krill antartico estratto da Euphausia superba» nella tabella 2 (Specifiche) dell'allegato del regolamento di esecuzione (UE) 2017/2470 è sostituita dalla seguente:
 Nuovo alimento autorizzato
 Specifiche
 «Olio di krill antartico estratto da
 Euphausia superba
 Descrizione/definizione
 L'estratto lipidico del krill antartico (Euphausia superba) è ottenuto per estrazione dei lipidi dal krill congelato tritato o da farina di krill essiccato con un solvente di estrazione approvato (a norma della direttiva 2009/32/CE). Le proteine e il materiale residuo del krill vengono rimossi dall'estratto lipidico tramite filtrazione. I solventi di estrazione e l'acqua residua sono eliminati tramite evaporazione.
 Indice di saponificazione: ≤ 230 mg KOH/g
 Indice di perossido (PV) ≤ 3 meq O 2/kg di olio
 Stabilità ossidativa: tutti i prodotti alimentari contenenti olio di krill antartico estratto da Euphausia superba devono dimostrare la stabilità ossidativa in base a un metodo di analisi adeguato e riconosciuto a livello nazionale/internazionale (ad esempio AOAC).
 Umidità e sostanze volatili: ≤ 3 % o 0,6 espresso come attività dell'acqua a 25 °C
 Fosfolipidi: da ≥ 35 % a < 60 %
 Acidi grassi trans: ≤ 1 %
 EPA (acido eicosapentaenoico): ≥ 9 %
 DHA (acido docosaesaenoico) ≥ 5 %»


text:
 26.1.2008
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 C 22/38
 Žaloba podaná dne 30. listopadu 2007 – Komise Evropských společenství v. Řecká republika
 (Věc C-541/07)
 (2008/C 22/67)
 Jednací jazyk: řečtina
 Účastníci řízení
 Žalobkyně: Komise Evropských společenství (zástupce: M. Patakia)
 Žalovaná: Řecká republika
 Návrhová žádání žalobkyně
 —
 určit, že Řecká republika tím, že rozhodnutím ministra dopravy č. 12078/1343 ze dne 3. března 2004, jak je vykládáno na základě oběžníku ředitelství silniční bezpečnosti a životního prostředí č. 45007/4795 ze dne 28. července 2004, obecně zakázala umisťování na skla vozidel okenní fólie, které jsou legálně vyrobené nebo prodávané na trhu v jiných členských státech Evropské unie, nesplnila své povinnosti, které pro ni vyplývají z článků 28 ES a 30 ES;
 —
 uložit Řecké republice náhradu nákladů řízení.
 Žalobní důvody a hlavní argumenty
 1.
 V návaznosti na stížnost přezkoumala Komise řecké právní předpisy zakazující umisťování okenních fólií na přední skla vozidel a obecně na jejich okna.
 2.
 Komise se domnívá, že tento zákaz nespadá do oblasti působnosti směrnice 92/22/EHS, ve znění směrnice 2001/92/ES, a že při neexistenci harmonizace na úrovni Společenství musí být posuzován v rámci článků 28 ES a 30 ES.
 3.
 Tento zákaz představuje opatření s účinkem rovnocenným množstevnímu omezení volného pohybu zboží, které porušuje článek 28 ES, jelikož ve skutečnosti představuje překážku uvádění na trh v Řecku těchto fólií, které jsou legálně vyrobené nebo prodávané na trhu v jiných členských státech.
 4.
 Komise rovněž poznamenává, že řecké orgány nebyly schopny předložit dostatečné důkazy odůvodňující opatření a zároveň prokazující dodržení zásady proporcionality.
 5.
 Konkrétně nebylo prokázáno, že existují, jak tvrdí řecké orgány, kritéria umožňující prostřednictvím kontrol ověřit, zda uvedené fólie splňují určité minimální podmínky.
 6.
 Komise se v důsledku toho domnívá, že uvedený právní předpis představuje porušení článku 28 ES, které nelze odůvodnit ani na základě článku 30 ES, ani naléhavými důvody obecného zájmu ve smyslu judikatury Soudního dvora.


text:
 9.10.2012
 IT
 Gazzetta ufficiale dell'Unione europea
 L 274/22
 REGOLAMENTO DI ESECUZIONE (UE) N. 922/2012 DELLA COMMISSIONE
 dell'8 ottobre 2012
 recante fissazione dei valori forfettari all'importazione ai fini della determinazione del prezzo di entrata di taluni ortofrutticoli
 LA COMMISSIONE EUROPEA,
 visto il trattato sul funzionamento dell'Unione europea,
 visto il regolamento (CE) n. 1234/2007 del Consiglio, del 22 ottobre 2007, recante organizzazione comune dei mercati agricoli e disposizioni specifiche per taluni prodotti agricoli (regolamento unico OCM) (1),
 visto il regolamento di esecuzione (UE) n. 543/2011 della Commissione, del 7 giugno 2011, recante modalità di applicazione del regolamento (CE) n. 1234/2007 del Consiglio nei settori degli ortofrutticoli freschi e degli ortofrutticoli trasformati (2), in particolare l'articolo 136, paragrafo 1,
 considerando quanto segue:
 (1)
 Il regolamento di esecuzione (UE) n. 543/2011 prevede, in applicazione dei risultati dei negoziati commerciali multilaterali dell'Uruguay round, i criteri per la fissazione da parte della Commissione dei valori forfettari all'importazione dai paesi terzi, per i prodotti e i periodi indicati nell'allegato XVI, parte A, del medesimo regolamento.
 (2)
 Il valore forfettario all'importazione è calcolato ciascun giorno feriale, in conformità dell’articolo 136, paragrafo 1, del regolamento di esecuzione (UE) n. 543/2011, tenendo conto di dati giornalieri variabili. Pertanto il presente regolamento entra in vigore il giorno della pubblicazione nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea,
 HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO:
 Articolo 1
 I valori forfettari all'importazione di cui all'articolo 136 del regolamento di esecuzione (UE) n. 543/2011 sono quelli fissati nell'allegato del presente regolamento.
 Articolo 2
 Il presente regolamento entra in vigore il giorno della pubblicazione nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea.
 Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri.
 Fatto a Bruxelles, l'8 ottobre 2012
 Per la Commissione, a nome del presidente
 José Manuel SILVA RODRÍGUEZ
 Direttore generale dell'Agricoltura e dello sviluppo rurale
 (1) GU L 299 del 16.11.2007, pag. 1.
 (2) GU L 157 del 15.6.2011, pag. 1.
 ALLEGATO
 Valori forfettari all'importazione ai fini della determinazione del prezzo di entrata di taluni ortofrutticoli
 (EUR/100 kg)
 Codice NC
 Codice dei paesi terzi (1)
 Valore forfettario all'importazione
 0702 00 00
 AL
 55,0
 MA
 69,4
 MK
 44,6
 TR
 55,3
 XS
 41,5
 ZZ
 53,2
 0707 00 05
 MK
 22,1
 TR
 123,3
 ZZ
 72,7
 0709 93 10
 TR
 115,7
 ZZ
 115,7
 0805 50 10
 AR
 79,1
 CL
 108,8
 TR
 84,5
 UY
 79,0
 ZA
 98,1
 ZZ
 89,9
 0806 10 10
 MK
 23,1
 TR
 117,4
 ZZ
 70,3
 0808 10 80
 BR
 79,8
 CL
 99,9
 NZ
 132,1
 US
 158,1
 ZA
 113,1
 ZZ
 116,6
 0808 30 90
 CN
 59,1
 TR
 110,0
 ZZ
 84,6
 (1) Nomenclatura dei paesi stabilita dal regolamento (CE) n. 1833/2006 della Commissione (GU L 354 del 14.12.2006, pag. 19). Il codice «ZZ» corrisponde a «altre origini».


type: wikipedia

text:
Auce () (vanasti ka Vecauce) on linn Lätis Dobele piirkonnas.
 Aucet on esimest koda kirjalikult mainitud aastal 1426 (Owce). Sealset mõisa on esimest korda kirjalikult mainitud aastal 1616. Aastal 1667 ehitati Aucesse luteri kirik.
 Aastal 1889 valmis Aucet läbiv Jelgava–Mažeikiai raudtee. Esimese maailmasõja ajal, aastail 1915–1917, asus Auce lähistel lennuväli, asulas tegutses aga Saksa vägede lahingulendurite koolituskeskus (Artillerie-Fliegerschule Ost I). Linn aastast 1924. Varem asus Dobele rajoonis. Aastatel 2009–2021 oli linn Auce piirkonna keskus.
 Looduskaitse all on Raiņa iela 41 valgepöögid, Raiņa iela 41 tamm, Albrekši kalmistu männid ja Lāčkalni kalmistu männid.
 Viited
 Välislingid
 Auce linna koduleht
 Läti linnad
 Dobele piirkond


text:
12.1.2015
 IT
 Gazzetta ufficiale dell’Unione europea
 C 7/56
 Ricorso proposto il 24 ottobre 2014 — ZZ/Commissione
 (Causa F-119/14)
 (2015/C 007/71)
 Lingua processuale: il francese
 Parti
 Ricorrente: ZZ (rappresentanti: L. Levi e A. Blot, avvocati)
 Convenuta: Commissione
 Oggetto e descrizione della controversia
 Annullamento della decisione della Commissione che pone termine al procedimento avviato ai fini della nomina a funzionaria della ricorrente, la quale risulta iscritta in un elenco di riserva di concorso, dopo averle reso noto che la DG interessata aveva espresso il consenso all’assunzione, e dopo aver giudicato insufficiente la sua esperienza professionale.
 Conclusioni della ricorrente
 —
 annullare la decisione del 17 dicembre 2013, con cui la Direzione generale delle Risorse umane («DG HR») della Commissione europea, in qualità di autorità che ha il potere di nomina («APN»), ha rifiutato di assumere la ricorrente come funzionaria presso la Direzione generale Giustizia e affari interni («DG JUST»);
 —
 annullare la decisione dell’APN del 14 luglio 2014 con cui si è respinto il reclamo della ricorrente avverso la decisione dell’APN del 17 dicembre 2013;
 —
 condannare la convenuta al pagamento di EUR 26 132,85 , cui vanno aggiunti gli interessi moratori, oltre al pagamento dei contributi del regime pensionistico da settembre 2013;
 —
 condannare la Commissione al pagamento di EUR 1 a titolo di danno morale;
 —
 condannare la Commissione all’integralità delle spese.


text:
 20.7.2018
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 L 184/10
 ΑΠΌΦΑΣΗ αριθ. 1/2018 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ ΣΫΝΔΕΣΗΣ EE–ΤΟΥΡΚΊΑΣ
 της 27ης Μαρτίου 2018
 όσον αφορά την τροποποίηση του πρωτοκόλλου αριθ. 2 της απόφασης αριθ. 1/98 περί του καθεστώτος εμπορίας γεωργικών προϊόντων [2018/1029]
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΥΝΔΕΣΗΣ ΕΕ–ΤΟΥΡΚΙΑΣ,
 Έχοντας υπόψη τη συμφωνία σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας (1),
 Έχοντας υπόψη το πρόσθετο πρωτόκολλο της συμφωνίας σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας (2), και ιδίως το άρθρο 35,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1)
 Η απόφαση αριθ. 1/98 του Συμβουλίου Σύνδεσης ΕΚ-Τουρκίας (3) θεσπίζει το προτιμησιακό καθεστώς που εφαρμόζεται στην εμπορία γεωργικών προϊόντων μεταξύ της Ένωσης και της Τουρκίας. Το πρωτόκολλο αριθ. 2 της εν λόγω απόφασης περιέχει λεπτομέρειες για το προτιμησιακό καθεστώς που εφαρμόζεται στις εισαγωγές στην Τουρκία γεωργικών προϊόντων καταγωγής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένου ενός προτιμησιακού καθεστώτος για τις εισαγωγές κατεψυγμένου βοείου κρέατος.
 (2)
 Η Ένωση και η Τουρκία διεξήγαγαν διαβουλεύσεις και συμφώνησαν να τροποποιήσουν το προτιμησιακό καθεστώς που εφαρμόζεται στις εισαγωγές στην Τουρκία βοείου κρέατος καταγωγής Ένωσης, ώστε το πεδίο εφαρμογής της υφιστάμενης δασμολογικής ποσόστωσης που ορίζεται στο παράρτημα του πρωτοκόλλου αριθ. 2 της απόφασης αριθ. 1/98 να επεκταθεί στο νωπό ή διατηρημένο με απλή ψύξη βόειο κρέας.
 (3)
 Επομένως, το πρωτόκολλο αριθ. 2 της απόφασης αριθ. 1/98 του Συμβουλίου Σύνδεσης ΕΚ-Τουρκίας θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως,
 ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:
 Άρθρο 1
 Το παράρτημα του πρωτοκόλλου αριθ. 2 της απόφασης αριθ. 1/98 τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα της παρούσας απόφασης.
 Άρθρο 2
 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημερομηνία έκδοσής της.
 Βρυξέλλες, 27 Μαρτίου 2018.
 Για το συμβούλιο σύνδεσης ΕΕ–Τουρκίας
 Η Πρόεδρος
 F. MOGHERINI
 (1) ΕΕ L 361 της 31.12.1977, σ. 29.
 (2) ΕΕ L 361 της 31.12.1977, σ. 60.
 (3) Απόφαση αριθ. 1/98 του Συμβουλίου Σύνδεσης ΕΚ-Τουρκίας, της 25ης Φεβρουαρίου 1998, περί του καθεστώτος εμπορίας γεωργικών προϊόντων (98/223/ΕΚ) (ΕΕ L 86 της 20.3.1998, σ. 1).
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
 Οι καταχωρίσεις για τον κωδικό ΣΟ 0202 20 στο παράρτημα του πρωτοκόλλου αριθ. 2 της απόφασης αριθ. 1/98 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
 «Κωδικός ΣΟ
 Περιγραφή
 Μείωση του δασμού ΜΕΚ (%)
 Δασμολογικές ποσοστώσεις (τόνοι καθαρού βάρους)
 0201 20
 0202 20
 Άλλα τεμάχια βοείου κρέατος, με κόκαλα, νωπά ή διατηρημένα με απλή ψύξη, ή κατεψυγμένα
 μείωση 50 % με μέγιστο δασμό 30 %
 5 000
 0201 20
 0202 20
 Άλλα τεμάχια βοείου κρέατος, με κόκαλα, νωπά ή διατηρημένα με απλή ψύξη, ή κατεψυγμένα
 μείωση 30 % με μέγιστο δασμό 43 %
 14 100 »


text:
 1.8.2016
 PT
 Jornal Oficial da União Europeia
 C 279/29
 Recurso interposto em 12 de abril de 2016 — NC/Comissão
 (Processo T-151/16)
 (2016/C 279/43)
 Língua do processo: inglês
 Partes
 Recorrente: NC (representantes: J. Killick e G. Forwood, Barristers, C. Van Haute e A. Bernard, advogados)
 Recorrida: Comissão Europeia
 Pedidos
 A recorrente conclui pedindo que o Tribunal Geral se digne:
 —
 anular a decisão da Comissão Europeia, de 28 de janeiro de 2016, de a excluir da participação em concursos para a adjudicação de contratos públicos e de subvenções financiadas pelo orçamento geral da União Europeia e de a inscrever no Sistema de Deteção Precoce e de Exclusão previsto no artigo 108.o, n.o 1, do Regulamento (UE, Euratom) n.o 966/2012 do Parlamento Europeu e do Conselho, de 25 de outubro de 2012, relativo às disposições financeiras aplicáveis ao orçamento geral da União (JO 2012 L 298, p. 1);
 —
 adotar as medidas de organização do processo requeridas; e
 —
 condenar a Comissão nas despesas do processo.
 Fundamentos e principais argumentos
 A recorrente invoca quatro fundamentos de recurso.
 1.
 Primeiro fundamento, relativo a uma violação do princípio da aplicação retroativa da sanção menos grave (lex mitior), ao não aplicar à decisão impugnada o Regulamento n.o 966/2012, conforme alterado pelo Regulamento n.o 2015/1929 (1).
 2.
 Segundo fundamento, relativo à violação de uma formalidade essencial, ao não consultar a instância especializada em matéria de irregularidades e ao não rever a sua decisão, como exigido pelo Regulamento n.o 966/2012, conforme alterado pelo Regulamento n.o 2015/1929.
 3.
 Terceiro fundamento, subsidiário, relativo a uma violação do princípio da proporcionalidade e do artigo 133.o A, n.o 1, do Regulamento n.o 2342/2002 (2), na medida em que a Comissão aplicou uma exclusão desproporcional atendendo às circunstâncias do caso.
 4.
 Quarto fundamento, relativo a uma violação do princípio da proporcionalidade e do princípio ne bis in idem, na medida em que a recorrente já foi excluída pela mesma conduta.
 (1) Regulamento (UE, Euratom) 2015/1929 do Parlamento Europeu e do Conselho, de 28 de outubro de 2015, que altera o Regulamento (UE, Euratom) n.o 966/2012, relativo às disposições financeiras aplicáveis ao orçamento geral da União (JO 2015, L 286, p. 1).
 (2) Regulamento (CE, Euratom) n.o 2342/2002 da Comissão, de 23 de dezembro de 2002, que estabelece as normas de execução do Regulamento (CE, Euratom) n.o 1605/200 do Conselho, que institui o Regulamento Financeiro aplicável ao orçamento geral das Comunidades Europeias (JO 2002 L 357, p. 1).