text:
 16.10.2012
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 282/27
 IZVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) št. 947/2012
 z dne 12. oktobra 2012
 o spremembi Uredbe Sveta (ES) št. 2368/2002 o izvajanju sistema potrjevanja procesa Kimberley za mednarodno trgovino s surovimi diamanti
 EVROPSKA KOMISIJA JE –
 ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
 ob upoštevanju Uredbe Sveta (ES) št. 2368/2002 z dne 20. decembra 2002 o izvajanju sistema potrjevanja procesa Kimberley za mednarodno trgovino s surovimi diamanti (1) in zlasti členov 19(6) in 20 Uredbe,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 Udeleženci sistema potrjevanja procesa Kimberley so po začasnem sprejetju na vmesnem zasedanju v Washingtonu junija 2012 s pisnim postopkom odobrili, da se na seznam udeležencev procesa Kimberly doda Kamerun. Ta odobritev je bila 14. avgusta 2012 potrjena z obvestilom predsednika procesa Kimberley.
 (2)
 Na podlagi Lizbonske pogodbe, ki je začela veljati 1. decembra 2009 je Evropska unija nadomestila in nasledila Evropsko skupnost, Za izboljšanje funkcionalnosti potrdila, kot je določeno v členu 2(g) Uredbe (ES) št. 2368/2002 je treba nekatere značilnosti, določene v Prilogi IV k navedeni uredbi, spremeniti tako, da bodo odražale te spremembe. Vendar pa je treba določiti realen časovni okvir za prilagoditev pristojnih organov Unije tem spremembam, pri čemer je treba upoštevati čas, ki je potreben, da se zagotovi razpoložljivost novega potrdila.
 (3)
 Poleg tega je treba posodobiti naslove Evropske unije in švicarske kontaktne točke v Prilogi II, seznam pristojnih organov držav članic v Prilogi III in seznam organizacij, ki se ukvarjajo z diamanti, v Prilogi V.
 (4)
 Priloge II, III, IV in V k Uredbi (ES) št. 2368/2002 je treba ustrezno spremeniti.
 (5)
 Ukrepi, predvideni s to uredbo, so v skladu z mnenjem odbora iz člena 22 Uredbe št. 2368/2002 –
 SPREJELA NASLEDNJO UREDBO:
 Člen 1
 Uredba (EC) št. 2368/2002 se spremeni:
 (1)
 Priloga II se nadomesti z besedilom iz Priloge I k tej uredbi.
 (2)
 Priloga III se nadomesti z besedilom iz Priloge II k tej uredbi.
 (3)
 Priloga IV se nadomesti z besedilom iz Priloge III k tej uredbi.
 (4)
 Priloga V se nadomesti z besedilom iz Priloge IV k tej uredbi.
 Člen 2
 Ta uredba začne veljati tretji dan po objavi v Uradnem listu Evropske unije.
 Člen 3(1) pa se uporablja od 1. januarja 2013.
 Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah.
 V Bruslju, 12. oktobra 2012
 Za Komisijo
 Catherine ASHTON
 Podpredsednica
 (1) UL L 358, 31.12.2002, str. 28.
 PRILOGA I
 „PRILOGA II
 Seznam udeležencev sistema potrjevanja procesa Kimberley in njihovi ustrezno imenovani pristojni organi, ki so navedeni v členih 2, 3, 8, 9, 12, 17, 18, 19 in 20
 ANGOLA
 Ministry of Geology and Mines
 Rua Hochi Min
 C.P # 1260
 Luanda
 Angola
 ARMENIJA
 Department of Gemstones and Jewellery
 Ministry of Trade and Economic Development
 M. Mkrtchyan 5
 Yerevan
 Armenia
 AVSTRALIJA
 Department of Foreign Affairs and Trade
 Trade Development Division
 R.G. Casey Building
 John McEwen Crescent
 Barton ACT 0221
 Australia
 BANGLADEŠ
 Export Promotion Bureau
 TCB Bhaban
 1, Karwan Bazaar
 Dhaka
 Bangladesh
 BELORUSIJA
 Ministry of Finance
 Department for Precious Metals and Precious Stones
 Sovetskaja Str., 7
 220010 Minsk
 Republic of Belarus
 BOCVANA
 Ministry of Minerals, Energy & Water Resources
 PI Bag 0018
 Gaborone
 Botswana
 BRAZILIJA
 Ministry of Mines and Energy
 Esplanada dos Ministérios - Bloco “U” – 4o andar
 70065 - 900 Brasilia - DF
 Brazil
 KANADA
 International:
 Department of Foreign Affairs and International Trade
 Peace Building and Human Security Division
 Lester B Pearson Tower B - Room: B4–120
 125 Sussex Drive Ottawa, Ontario K1A 0G2
 Canada
 General Enquiries:
 Kimberley Process Office
 Minerals and Metals Sector (MMS)
 Natural Resources Canada (NRCan)
 580 Booth Street, 9th floor
 Ottawa, Ontario
 Canada K1A 0E4
 KAMERUN
 National Permanent Secretariat for the Kimberley Process
 Ministry of Mines, Industry and Technological Development
 Intek Building
 Navik Street
 P.O. Box 8390
 Yaoundé
 Cameroon
 SREDNJEAFRIŠKA REPUBLIKA
 Secrétariat Permanent du Processus de Kimberley
 BP 26
 Bangui
 Central African Republic
 KITAJSKA, Ljudska republika
 Department of Inspection and Quarantine Clearance
 General Administration of Quality Supervision, Inspection and Quarantine (AQSIQ)
 9 Madiandonglu
 Haidian District, Beijing 100088
 People’s Republic of China
 HONG KONG, Posebna upravna regija Ljudske republike Kitajske
 Department of Trade and Industry
 Hong Kong Special Administrative Region
 Peoples Republic of China
 Room 703, Trade and Industry Tower
 700 Nathan Road
 Kowloon
 Hong Kong
 China
 KONGO, Demokratična republika Kongo
 Centre d’Evaluation, d’Expertise et de Certification (CEEC)
 17th floor, BCDC Tower
 30th June Avenue
 Kinshasa
 Democratic Republic of Congo
 KONGO, Republika Kongo
 Bureau d’expertise, d’évaluation et de certification (BEEC)
 Ministère des Mines, des Industries Minières et de la Géologie
 BP 2474
 Brazzaville
 Republic of Congo
 HRVAŠKA
 Ministry of Economy, Labour and Entrepreneurship of the Republic of Croatia
 Ulica grada Vukovara 78
 10000 Zagreb
 Croatia
 EVROPSKA UNIJA
 European Commission
 Service for Foreign Policy Instruments
 Office EEAS 02/309
 B-1049 Bruxelles/Brussel (Belgium)
 GANA
 Precious Minerals Marketing Company (Ltd.)
 Diamond House,
 Kinbu Road,
 P.O. Box M. 108
 Accra
 Ghana
 GVINEJA
 Ministry of Mines and Geology
 BP 2696
 Conakry
 Guinea
 GVAJANA
 Geology and Mines Commission
 P O Box 1028
 Upper Brickdam
 Stabroek
 Georgetown
 Guyana
 INDIJA
 The Gem & Jewellery Export Promotion Council
 Diamond Plaza, 5th Floor 391-A
 Mumbai 400 004
 India
 INDONEZIJA
 Directorate-General of Foreign Trade
 Ministry of Trade
 JI M.I. Ridwan Rais No. 5
 Blok I Iantai 4
 Jakarta Pusat Kotak Pos. 10110
 Jakarta
 Indonesia
 IZRAEL
 Ministry of Industry, Trade and Labor
 Office of the Diamond Controller
 3 Jabotinsky Road
 Ramat Gan 52520
 Israel
 JAPONSKA
 United Nations Policy Division
 Foreign Policy Bureau
 Ministry of Foreign Affairs
 2-2-1 Kasumigaseki, Chiyoda-ku
 100-8919 Tokyo
 Japan
 KOREJA, Republika Koreja
 Export Control Policy Division
 Ministry of Knowledge Economy
 Government Complex
 Jungang-dong 1, Gwacheon-si
 Gyeonggi-do 427-723
 Seoul
 Korea
 LAOS, Laoška ljudska demokratična republika
 Department of Import and Export
 Ministry of Industry and Commerce
 Vientiane
 Laos
 LIBANON
 Ministry of Economy and Trade
 Lazariah Building
 Down Town
 Beirut
 Lebanon
 LESOTO
 Department of Mines and Geology
 P.O. Box 750
 Maseru 100
 Lesotho
 LIBERIJA
 Government Diamond Office
 Ministry of Lands, Mines and Energy
 Capitol Hill
 P.O. Box 10-9024
 1000 Monrovia 10
 Liberia
 MALEZIJA
 Ministry of International Trade and Industry
 Trade Cooperation and Industry Coordination Section
 Blok 10
 Komplek Kerajaan Jalan Duta
 50622 Kuala Lumpur
 Malaysia
 MEHIKA
 Secretaría de Economía
 Dirección General de Política Comercial
 Alfonso Reyes No. 30, Colonia Hipodromo Condesa, Piso 16.
 Delegación Cuactemoc, Código Postal: 06140 México, D.F.
 Mexico
 MAURITIUS
 Import Division
 Ministry of Industry, Small & Medium Enterprises, Commerce & Cooperatives
 4th Floor, Anglo Mauritius Building
 Intendance Street
 Port Louis
 Mauritius
 NAMIBIJA
 Diamond Commission
 Ministry of Mines and Energy
 Private Bag 13297
 Windhoek
 Namibia
 NOVA ZELANDIJA
 Certificate Issuing authority:
 Middle East and Africa Division
 Ministry of Foreign Affairs and Trade
 Private Bag 18 901
 Wellington
 New Zealand
 Import and Export Authority:
 New Zealand Customs Service
 PO Box 2218
 Wellington
 New Zealand
 NORVEŠKA
 Section for Public International Law
 Department for Legal Affairs
 Royal Ministry of Foreign Affairs
 P.O. Box 8114
 0032 Oslo
 Norway
 RUSKA FEDERACIJA
 Gokhran of Russia
 14, 1812 Goda St.
 121170 Moscow
 Russia
 SIERRA LEONE
 Ministry of Mineral Resources
 Gold and Diamond Office (GDO)
 Youyi Building
 Brookfields
 Freetown
 Sierra Leone
 SINGAPUR
 Ministry of Trade and Industry
 100 High Street
 #0901, The Treasury,
 Singapore 179434
 JUŽNA AFRIKA
 South African Diamond and Precious Metals Regulator
 SA Diamond Centre
 240 Commissioner Street
 Johannesburg 2000
 South Africa
 ŠRI LANKA
 National Gem and Jewellery Authority
 25, Galleface Terrace
 Colombo 03
 Sri Lanka
 SVAZI
 Office for the Commissioner of Mines
 Ministry of Natural Resources and Energy
 Mining department
 Lilunga House (3rd floor, Wing B)
 Somhlolo Road
 PO Box 9,
 Mbabane H100
 Swaziland
 ŠVICA
 State Secretariat for Economic Affairs (SECO)
 Sanctions Unit
 Holzikofenweg 36
 CH-3003 Berne / Switzerland
 TAJVAN, PENGHU, KINMEN IN MATSU, LOČENO CARINSKO OBMOČJE
 Export/Import Administration Division
 Bureau of Foreign Trade
 Ministry of Economic Affairs
 1, Hu Kou Street
 Taipei, 100
 Taiwan
 TANZANIJA
 Commission for Minerals
 Ministry of Energy and Minerals
 PO Box 2000
 Dar es Salaam
 Tanzania
 TAJSKA
 Department of Foreign Trade
 Ministry of Commerce
 44/100 Nonthaburi 1 Road
 Muang District, Nonthaburi 11000
 Thailand
 TOGO
 Ministry of Mine, Energy and Water
 Head Office of Mines and Geology
 B.P. 356
 216, Avenue Sarakawa
 Lomé
 Togo
 TURČIJA
 Foreign Exchange Department
 Undersecretariat of Treasury
 T.C. Bașbakanlık Hazine
 Müsteșarlığı İnönü Bulvarı No:36
 06510 Emek - Ankara
 Turkey
 Import and Export Authority:
 Istanbul Gold Exchange
 Rıhtım Cad. No:81
 34425 Karaköy – İstanbul
 Turkey
 UKRAJINA
 Ministry of Finance
 State Gemological Center
 Degtyarivska St. 38-44
 Kiev 04119
 Ukraine
 ZDRUŽENI ARABSKI EMIRATI
 U.A.E Kimberley Process Office
 Dubai Multi Commodities Center
 Dubai Airport Free Zone
 Emirates Security Building
 Block B, 2nd Floor, Office # 20
 Dubai
 United Arab Emirates
 UNITED STATES OF AMERICA
 United States Kimberley Process Authority
 11 West 47 Street 11th floor
 New York, NY 10036
 United States of America
 U.S. Department of State
 Room 4843 EB/ESC
 2201 C Street, NW
 Washington D.C. 20520
 United States of America
 VIETNAM
 Ministry of Industry and Trade
 Import Export Management Department
 54 Hai Ba Trung
 Hanoi
 Vietnam
 ZIMBABVE
 Principal Minerals Development Office
 Ministry of Mines and Mining Development
 Private Bag 7709, Causeway
 Harare
 Zimbabwe”
 PRILOGA II
 „PRILOGA III
 Seznam pristojnih organov držav članic in njihovih nalog, kakor je določeno v členih 2 in 19
 BELGIJA
 Federale Overheidsdienst Economie, KMO, Middenstand en Energie, Algemene Directie Economisch Potentieel, Dienst Vergunningen/Service Public Fédéral Economie
 PME, Classes moyennes et Energie, Direction générale du Potentiel économique, Service Licences
 Italiëlei 124, bus 71
 B-2000 Antwerpen
 telefon: +32 22775459
 telefaks: +32 227754 61
 e-naslov: kpcs-belgiumdiamonds@economie.fgov.be
 V Belgiji se nadzor uvoza in izvoza surovih diamantov na podlagi Uredbe (ES) št. 2368/2002 in carinska obravnava opravita samo na naslovu:
 The Diamond Office
 Hovenierstraat 22
 B-2018 Antwerpen
 BOLGARIJA
 Ministry of Finance
 International Financial Institutions and Cooperation Directorate
 102 G. Rakovski str.
 Sofia, 1040
 Bulgaria,
 telefon: +359 298592400 / 298592401
 telefaks: +359 298592402
 e-naslov: ific@minfin.bg
 ČEŠKA
 Na Češkem se nadzor uvoza in izvoza surovih diamantov na podlagi Uredbe (ES) št. 2368/2002 in carinska obravnava opravita samo na naslovu:
 Generální ředitelství cel
 Budějovická 7
 140 96 Praha 4
 Česká republika
 telefon: +420 261333841, +420 261333859, mobilni telefon: +420 737213793
 telefaks: +420 261333870
 e-naslov: diamond@cs.mfcr.cz
 NEMČIJA
 V Nemčiji nadzor uvoza in izvoza surovih diamantov na podlagi Uredbe (ES) št. 2368/2002, vključno z izdajo potrdil Skupnosti, opravi samo naslednji organ:
 Hauptzollamt Koblenz
 Zollamt Idar-Oberstein
 Zertifizierungsstelle für Rohdiamanten
 Hauptstraße 197
 D-55743 Idar-Oberstein,
 telefon: +49 678156270
 telefaks: +49 6781562719
 e-naslov: poststelle@zabir.bfinv.de
 Za namene člena 5(3), členov 6, 9, 10, člena 14(3) ter členov 15 in 17 te uredbe, ki zadevajo predvsem obveznosti poročanja Komisiji, naslednji organ deluje kot pristojni nemški organ:
 Bundesfinanzdirektion Südost
 Krelingstraβe 50
 D-90408 Nürnberg
 telefon: +49 9113763754
 telefaks: +49 9113762273
 e-naslov: diamond.cert@bfdso.bfinv.de
 ROMUNIJA
 Autoritatea Națională pentru Protecția Consumatorilor
 (National Authority for Consumer Protection)
 1 Bd. Aviatorilor Nr. 72, sectorul 1 București, România,
 (72 Aviatorilor Bvd., sector 1, Bucharest, Romania)
 Cod postal (poštna številka) 011865
 telefon: +40 213184635 / 213129890 / 213121275
 telefaks: +40 213184635 / 213143462
 spletišče: www.anpc.ro
 ZDRUŽENO KRALJESTVO
 Government Diamond Office
 Global Business Group
 Room W 3.111.B
 Foreign and Commonwealth Office
 King Charles Street
 London SW1A 2AH
 telefon: +44 2070086903
 telefaks: +44 2070083905
 e-naslov: GDO@gtnet.gov.uk“
 PRILOGA III
 „PRILOGA IV
 Potrdilo Skupnosti iz člena 2
 V skladu s spremembami, ki jih je uvedla Lizbonska pogodba in s katerimi je Evropska unija nadomestila in nasledila Evropsko skupnost, se izraz „potrdilo EU“ nanaša na potrdilo Skupnosti, kakor je opredeljeno v členu 2(g) te uredbe.
 Potrdilo EU ima naslednje značilnosti. Države članice zagotovijo identičnost potrdil, ki jih izdajo. V ta namen Komisiji predložijo vzorce potrdil, ki jih nameravajo izdati.
 Države članice so odgovorne za tiskanje potrdil EU. Potrdila EU se lahko natisnejo v tiskarnah, ki jih določi država članica, v kateri se nahajajo. V takšnem primeru mora vsako potrdilo EU vsebovati opombo o določitvi tiskarne s strani države članice. Vsako potrdilo EU mora vsebovati ime in naslov tiskarne ali oznako, ki omogoča prepoznavo istovetnosti tiskarja. Tiskarna mora zagotavljati visoko varnost tiskanja vrednostnih tiskovin. Tiskarna mora imeti ustrezne reference vladnih in gospodarskih odjemalcev njenih storitev.
 Evropska komisija da organom EU na voljo vzorce izvirnikov potrdil EU.
 Materiali
 —
 dimenzije: A4 (210 mm × 297 mm);
 —
 vodni znak z nevidnimi (rumenimi/rdečimi) UV-vlakni;
 —
 občutljiv za topilo;
 —
 zakriti UV elementi (značilnosti dokumenta so jasno razvidne samo pod ultravijolično svetlobo);
 —
 95 g/m2 papirja.
 Tiskanje
 —
 mavrično obarvano ozadje (občutljivo za topila);
 —
 učinek „mavrice“ z varnostnim ozadjem na fotokopijah ni viden;
 —
 uporabljena črnila morajo biti „občutljiva na topila“, zaradi zaščite dokumenta pred uporabo kemičnih sredstev, kakor je belilo, pri spreminjanju vpisanega besedila;
 —
 enobarvno ozadje (neizbrisljivo in svetlobno obstojno);
 —
 natisnjenje dodatne „mavrice“ zaradi zaščite potrdila pred učinki izpostavljenosti sončni svetlobi;
 —
 nevidna UV razporeditev (zvezde zastave EU);
 —
 tiskar mora zaradi varnosti uporabiti pravilno gostoto črnila, da zagotovi, da UV značilnost ni vidna pod normalno svetlobo;
 —
 zastava EU: tiskana z zlato in evropsko modro barvo;
 —
 rob z globinskim tiskom (intaglio);
 —
 globinski tisk z učinkom otipa je ena izmed najbolj pomembnih značilnosti dokumenta;
 —
 natisnjena vrstica z zelo majhnimi črkami „Kimberley Process Certificate“;
 —
 latentna podoba: KP;
 —
 mikronapis „KPCS“;
 —
 okrasno ozadje dokumenta mora vsebovati zaščite proti kopiranju („Medallion“).
 Številčenje
 —
 vsako potrdilo EU mora imeti enotno serijsko številko, pred katero stoji koda: EU;
 —
 Komisija dodeli državam članicam, ki nameravajo izdajati potrdila EU, serijske številke;
 —
 potrebna sta dva tipa številčenja z medsebojnim ujemanjem – vidno in nevidno:
 —
 prvi tip: zaporedje osmih številk, enkratni natis na vse dele dokumenta, v črnem tisku;
 —
 za natis oštevilčenja vsakega potrdila je v celoti odgovorna tiskarna;
 —
 tiskarna je dolžna voditi bazo podatkov o številčenju potrdil;
 —
 drugi tip: zaporedje osmih številk v nevidnem tisku (ki se ujemajo s prvim tipom), fosforescenčni učinek pod UV svetlobo.
 Jezik
 angleški in, kjer je pomembno, jezik(i) zadevne države članice.
 Razporeditev(lay out) in dodelava
 Obvezno predpisane značilnosti
 Črtična perforacija v enem položaju, razrez na posamezne liste A4, 100 mm od desnega roba
 (a)
 leva stran:
 (b)
 desna stran:
 PRILOGA IV
 „PRILOGA V
 Seznam organizacij, ki se ukvarjajo z diamanti in ki uporabljajo sistem jamstev in samouravnavanja industrije iz členov 13 in 17
 Antwerpsche Diamantkring CV
 Hoveniersstraat 2 bus 515
 B-2018 Antwerpen
 Beurs voor Diamanthandel CV
 Pelikaanstraat 78
 B-2018 Antwerpen
 Diamantclub van Antwerpen CV
 Pelikaanstraat 62
 B-2018 Antwerpen
 Vrije Diamanthandel NV
 Pelikaanstraat 62
 B-2018 Antwerpen
 The London Diamond Bourse and Club
 100 Hatton Garden
 London EC1N 8NX
 United Kingdom“


type: other

text:
Entscheidungen: Andere Gerichte: Verkehrsfähige Betäubungsmittel, Tatobjekt, Diebstahl / BGH, Urt. v. 17.05.2017 - 2 StR 342/17 - Burhoff online
 Gericht / Entscheidungsdatum: BGH, Urt. v. 17.05.2017 - 2 StR 342/17
 Leitsatz: Der Senat hält daran fest, dass nicht verkehrsfähige Betäubungsmittel nach ständiger Rechtsprechung des Bundesgerichtshofs fremde bewegliche Sachen und damit Tatobjekt eines Raubes oder eines Diebstahls sein können.
 Der 2. Strafsenat des Bundesgerichtshofs hat in der Sitzung vom 17. Mai 2017, an der teilgenommen haben:
 Dr. Grube, Schmidt,
 Staatsanwalt beim Bundesgerichtshof Dr. Coen als Vertreter der Bundesanwaltschaft,
 als Verteidiger für den Angeklagten Rechtsanwalt
 als Verteidiger für den Angeklagter
 1. Die Revisionen der Angeklagten gegen das Urteil des Landgerichts Aachen vom 8. April 2016 werden als unbegründet verworfen.
 2. Die Beschwerdeführer tragen die Kosten ihrer Rechtsmittel und die dem Nebenkläger insoweit entstandenen notwendigen Auslagen.
 Das Landgericht hat die Angeklagten jeweils wegen besonders schweren Raubes in Tateinheit mit gefährlicher Körperverletzung schuldig gesprochen.
 Den Angeklagten pp. hat es unter Einbeziehung der Einzelstrafen aus den Urteilen des Amtsgerichts Heinsberg vom 15. September 2014 und des Amtsgerichts Mönchengladbach-Rheidt vom 13. Februar 2015 nach Auflösung der darin gebildeten Gesamtstrafen, sowie unter Einbeziehung der Strafe aus dem Urteil des Amtsgerichts Erkelenz vom 16. September 2014 zu einer Gesamtfreiheitsstrafe von sechs Jahren verurteilt. Die Angeklagten pp. und hat das Landgericht jeweils zu einer Freiheitsstrafe von drei Jahren und drei Monaten verurteilt. Gegen den Angeklagten pp. hat es unter Einbeziehung der Einzelstrafen aus dem Strafbefehl des Amtsgerichts Erkelenz vom 8. April 2015 unter Auflösung der darin gebildeten Gesamtgeldstrafe sowie unter Einbeziehung der Strafe aus dem Strafbefehl des Amtsgerichts Aachen vom 29. Juli 2015 eine Gesamtfreiheitsstrafe von drei Jahren und vier Monaten verhängt.
 Die hiergegen gerichteten, auf die Verletzung materiellen Rechts gestützten Revisionen der Angeklagten haben keinen Erfolg. Auch die auf den Rechtsfolgenausspruch beschränkte, auf die Sachrüge gestützte Revision des Angeklagten pp. bleibt erfolglos.
 Die Angeklagten verbrachten den Abend des 7. April 2014 in der Wohnung des Angeklagten pp. und konsumierten Amphetamin in unbekanntem Umfang. Nachdem der Betäubungsmittelvorrat zur Neige gegangen war,
 kam der Angeklagte pp. auf die Idee, den mit Drogen handelnden Nebenkläger pp. „abzuziehen" und ihm, erforderlichenfalls unter Einsatz von Gewalt, Drogen und „sonstige werthaltige Gegenstände" abzunehmen. Die Angeklagten pp. und pp. waren damit einverstanden. Die Angeklagten veranlassten eine Freundin des Angeklagten fernmündlich die Lieferung von 10 Gramm Amphetamin zum Preis von 50 € mit dem Nebenkläger zu vereinbaren; die Übergabe des Rauschgifts sollte gegen Mitternacht in der Nähe einer in Heinsberg gelegenen Mehrzweckhalle erfolgen.
 Die Angeklagten besprachen nunmehr die Einzelheiten der geplanten Tat. Sie kamen überein, dass die Angeklagten pp. und pp. sich zunächst im Hintergrund halten und die Angeklagten pp. und pp. allein mit dem Nebenklägersprechen, ihn zur Herausgabe des Amphetamins veranlassen und ihm Bargeld und Wohnungsschlüssel abnehmen sollten; anschließend beabsichtigten sie, weitere Betäubungsmittel aus der Wohnung des Nebenklägers an sich zu bringen. Eine etwaige Gegenwehr sollte durch Hinzutreten der Angeklagten pp. und erforderlichenfalls mit Gewalt, unterbunden werden; zu diesem Zweck nahmen der Angeklagte pp. eine ungeladene, täuschend echt aussehende Soft-Air-Pistole und der Angeklagte pp. einen Baseballschläger mit.
 In Umsetzung des gemeinsamen Tatplans verließen die Angeklagten gegen 23.30 Uhr die Wohnung des Angeklagten pp. und begaben sich zu dem vereinbarten Treffpunkt. Die Angeklagten pp. und pp. versteckten sich hinter einem nahe gelegenen Container, während die Angeklagten pp. und pp. auf das Eintreffen des Nebenklägers warteten.
 Dieser traf gegen Mitternacht an der Mehrzweckhalle ein, sah die Angeklagten pp. und pp. stieg von seinem Fahrrad ab und trat auf sie zu. Der Angeklagte pp. forderte den Nebenkläger auf, ihm das Amphetamin auszuhändigen, um dessen Qualität zu prüfen. Dieser tat dies, woraufhin der Angeklagte pp. das Rauschgift einbehielt. Er forderte den Nebenkläger erfolglos auf, sie zu seiner Wohnung zu bringen. Daraufhin bedrohte der Angeklagte pp. den Nebenkläger mit der Soft-Air-Pistole, der Angeklagte pp. schlug ihm mit der flachen Hand ins Gesicht, um ihn dazu zu bewegen, ihrer Forderung nachzukommen. Der Nebenkläger entschloss sich zur Flucht. Der Angeklagte pp. erkannte dies, trat ihm entgegen und versuchte, ihn festzuhalten, wodurch beide zu Fall kamen. Daraufhin rannten die Angeklagten pp. und pp. die das Geschehen von ihrem Versteck aus beobachtet hatten, hinzu und griffen den Nebenkläger an. Der Angeklagte ersetzte ihm zunächst einen wuchtigen Schlag mit dem Baseballschläger gegen das rechte Knie und schlug anschließend mehrfach heftig mit dem Baseballschläger auf den zu Boden gestürzten Nebenkläger ein, während die Angeklagten pp. und pp. möglicherweise auch nur einer von beiden, auf den Geschädigten einschlugen und eintraten und ihn dabei insbesondere am Kopf verletzten. Der Nebenkläger verspürte Todesangst, gab jede Gegenwehr auf und versuchte, seinen Kopf vor den Schlägen und Tritten zu schützen. Schließlich rief er laut um Hilfe. Die Angeklagten, die aus den umliegenden Häusern Geräusche hörten und ihre Entdeckung fürchteten, ließen von dem Nebenkläger ab. Die Angeklagten pp. und pp. griffen in seine Hosentasche und nahmen das darin befindlichen Bargeld in Höhe von rund 10 € sowie seinen Wohnungsschlüssel an sich. Der Angeklagte pp. fuhr mit dem Fahrrad des Nebenklägers davon. Alle Angeklagten trafen sich wenig später in der Wohnung des Angeklagten pp. Dort konsumierten sie gemeinsam das von ihnen erbeutete Amphetamin. Ob die Angeklagten auch das erbeutete Bargeld unter sich aufteilten, konnte nicht festgestellt werden. Der Angeklagte pp. gab das Fahrrad des Geschädigten an eine Freundin weiter.
 Der Geschädigte erlitt durch die Schläge und Tritte mehrere knöcherne Verletzungen an Hand, Knie und Arm; außerdem trug er zahlreiche Blutergüsse und Schürfwunden an Armen, Beinen sowie am Rücken davon und befand sich rund zweieinhalb Wochen in stationärer Behandlung. Die Verletzungen sind mittlerweile weitgehend folgenlos ausgeheilt.
 Die Revisionen der Angeklagten pp. und pp. erweisen sich zum Schuldspruch als unbegründet.
 Die Annahme des Landgerichts, dass die Angeklagten jeweils des besonders schweren Raubes (§ 250 Abs. 1 Nr. 1b, Abs. 2 Nr. 1 und 3a StGB) in Tateinheit mit gefährlicher Körperverletzung (§ 224 Abs. 1 Nr. 2 und Nr. 4 StGB) schuldig sind, ist von Rechts wegen nicht zu beanstanden.
 1. Die Angeklagten haben dem Nebenkläger nicht nur Geld, Wohnungsschlüssel und Fahrrad unter Einsatz qualifizierter Nötigungsmittel in der Absicht weggenommen, sich diese Gegenstände rechtswidrig zuzueignen. Das Tatbestandsmerkmal der Wegnahme im Sinne der §§ 242 Abs. 1, 249 Abs. 1 StGB ist auch hinsichtlich des Beutels mit 10 Gramm Amphetamin ungeachtet des Umstands erfüllt, dass der Geschädigte diesen zunächst täuschungsbedingt freiwillig an die Angeklagten ausgehändigt hat.
 a) Hat sich der Täter eine Sache durch Täuschung verschafft, so ist für die Abgrenzung des Tatbestandsmerkmals der Wegnahme im Sinne des § 242 StGB von der Vermögensverfügung im Sinne des § 263 StGB auch die Willensrichtung des Getäuschten und nicht nur das äußere Erscheinungsbild des Tatgeschehens maßgebend. Betrug liegt vor, wenn der Getäuschte auf Grund freier, nur durch Irrtum beeinflusster Entschließung Gewahrsam übertragen will und überträgt. In diesem Fall wirkt sich der Gewahrsamsübergang unmittelbar vermögensmindernd aus. Diebstahl ist gegeben, wenn die Täuschung lediglich dazu dienen soll, einen gegen den Willen des Berechtigten gerichteten eigenmächtigen Gewahrsamsbruch des Täters zu ermöglichen oder wenigstens zu erleichtern (Senat, Beschluss vom 2. August 2016 — 2 StR 154/16, NStZ 2016, 727 mit Anm. Kulhanek; siehe auch Kudlich, JA 2016, 953; Senat, Urteil vom 17. Dezember 1986 — 2 StR 537/86, BGHR StGB § 242 Abs. 1 Wegnahme 2). Von der Vorschrift des § 242 StGB werden insbesondere auch solche Fallgestaltungen erfasst, in denen der Gewahrsamsinhaber mit der irrtumsbedingten Aushändigung der Sache eine Wegnahmesicherung aufgibt, gleichwohl aber noch zumindest Mitgewahrsam behält, der vom Täter gebrochen wird. Vollzieht sich der Gewahrsamsübergang in einem mehraktigen Geschehen, so ist die Willensrichtung des Getäuschten in dem Zeitpunkt entscheidend, in dem er die tatsächliche Herrschaft über die Sache vollständig verliert. Hat der Gewahrsamsinhaber, der die wahren Absichten des Täuschenden nicht erkannt hat, den Gegenstand übergeben, ohne seinen Gewahrsam völlig preiszugeben, und bringt der Täter die Sache nunmehr in seinen (Allein-) Gewahrsam, so liegt hierin eine Wegnahme, wenn der Ausschluss des Berechtigten von der faktischen Sachherrschaft ohne oder gegen dessen Willen stattfindet (Senat, Beschluss vom 2. August 2016, — 2 StR 154/16, NStZ 2016, 727).
 b) So verhält es sich hier. Durch die täuschungsbedingte Aushändigung des Amphetamins an die Angeklagten „zu Prüfzwecken" trat unter den hier gegebenen Umständen nur eine Gewahrsamslockerung ein. Der Zeuge pp. hat seinen Gewahrsam erst endgültig verloren, als der Angeklagte das Amphetamin nicht zurückgab, sondern einsteckte. Da dies gegen seinen Willen geschah, ist das Tatbestandsmerkmal des Gewahrsamsbruchs im Sinne des § 242 Abs. 1 StGB erfüllt.
 2. Nicht verkehrsfähige Betäubungsmittel wie das in Anlage I zu § 1 Abs. 1 BtMG aufgeführte Marihuana können nach ständiger Rechtsprechung des Bundesgerichtshofs fremde bewegliche Sachen und damit Tatobjekt eines Raubes oder eines Diebstahls sein (Senat, Urteil vom 20. Januar 1982 — 2 StR 593/81, BGHSt 30, 359, 360; BGH, Beschluss vom 21. April 2015 —4 StR 92/15, NStZ 2015, 571, 572; Urteil vom 12. März 2015 —4 StR 538/14, StraFo 2015, 216; Urteil vom 4. September 2008 —1 StR 383/08, NStZ-RR 2009, 22, 23; Beschluss vom 20. September 2005 — 3 StR 295/05, NJW 2006, 72 f.; SSW-StGB/Kudlich, 3. Aufl., § 242 Rn. 16; zweifelnd Fischer, StGB, 64. Aufl., § 242 Rn. 5a). An dieser Rechtsauffassung hält der Senat fest.
 1. Die Revisionen der Angeklagten und erweisen sich auch zum Strafausspruch als offensichtlich unbegründet (§ 349 Abs. 2 StPO).
 2. Auch die auf den Strafausspruch beschränkte Revision des Angeklagtenpp. ist unbegründet.
 a) Die Ausführungen zur Strafzumessung im engeren Sinne sind zwar knapp gehalten. Einen den Bestand des Strafausspruchs gefährdenden Erörterungsmangel vermag der Senat jedoch nicht zu erkennen. Dies gilt auch in Ansehung der Beanstandung des Angeklagten, die schriftlichen Urteilsgründe enthielten für den Angeklagten pp. keine Ausführungen zur Strafzumessung im engeren Sinne. Dies trifft nicht zu. Soweit in den schriftlichen Urteilsgründen im Abschnitt V. 3. der Angeklagte pp. anstelle des Angeklagten pp. Erwähnung findet, handelt es sich, wie der Gesamtzusammenhang der Urteilsgründe zweifelsfrei belegt, um ein Schreibversehen, das den Bestand des Urteils nicht gefährdet.
 b) Zu Recht hat das Landgericht von der nachträglichen Bildung einer Gesamtstrafe mit der Strafe aus dem Urteil des Amtsgerichts Geilenkirchen vom 31. März 2015 abgesehen.
 Der Angeklagte hat die verfahrensgegenständliche Tat am 8. April 2014 und damit vor Erlass des Urteils des Amtsgerichts Geilenkirchen vom 31. März 2015 begangen, durch das er wegen unerlaubten Handeltreibens mit Betäubungsmitteln in nicht geringer Menge zu einer Freiheitsstrafe von sechs Monaten mit Bewährung verurteilt worden war. Da diese Vorverurteilung noch nicht erledigt ist, lagen an sich die Voraussetzungen für eine nachträgliche Gesamtstrafenbildung vor (§ 55 StGB).
 Allerdings ist die verfahrensgegenständliche Tat nach Erlass des Strafbefehls des Amtsgerichts Heinsberg vom 25. März 2014 und damit, weil die dem Amtsgericht Geilenkirchen zugrunde liegende Tat am 26. Februar 2014 und damit vor Erlass des Strafbefehls begangen worden ist, zwischen zwei ihrerseits gesamtstrafenfähigen Vorverurteilungen begangen worden. In Fällen der genannten Art scheidet eine Gesamtstrafenbildung aus (BGH, Beschluss vom 7. Dezember 1983 — 1 StR 148/83, BGHSt 32, 190, 192 f.; Beschluss vom 17. Juli 2007 — 4 StR 266/07, NStZ-RR 2007, 369, 370; Beschluss vom 21. Juli 2009 — 5 StR 269/09; LK-StGB/Rissing-van Saan, 12. Aufl., § 55 Rn. 15; Fischer, StGB, 64. Aufl., § 55 Rn. 12; Bringewat, Die Bildung der Gesamtstrafe, Rn. 233).
 Die Zäsurwirkung des Strafbefehls des Amtsgerichts Heinsberg vom 25. März 2014 ist — wovon das Landgericht zu Recht ausgegangen ist — nicht dadurch entfallen, dass der Angeklagte diese Geldstrafe inzwischen vollständig bezahlt hat. Denn diese Zahlung erfolgte erst am 30. Oktober 2015 und damit nach Erlass des Urteils des Amtsgerichts Geilenkirchen vom 31. März 2015. Bei dieser Sachlage hätte der damalige Tatrichter eine Gesamtstrafe bilden müssen, weil die Strafe aus der Vorverurteilung zum Zeitpunkt seiner Entscheidung noch nicht vollständig vollstreckt war und eine Gesamtstrafenlage bestand. Die Prüfung der Frage, ob eine frühere Strafe bereits vollstreckt, verjährt oder erlassen ist oder ob sie für eine nachträgliche Gesamtstrafenbildung zur Verfügung steht, ist vom Standpunkt des Tatrichters in dem späteren Verfahren zu beurteilen (KK-StPO/Appl, 7. Aufl., § 460 Rn. 9). Ein Nachtragsverfahren nach § 460 StPO ist erst ausgeschlossen, wenn sämtliche Strafen, die für eine Gesamtstrafenbildung in Betracht gekommen wären, vollständig vollstreckt, verjährt oder erlassen sind (vgl. BGH, Beschluss vom 26. Juni 2013 — 3 StR 161/13, BGHR StPO § 460 Anwendung 1; Beschluss vom 17. Juli 2007 — 4 StR 266/07, NStZ-RR 2007, 369, 370; KK-StPO/Appl, 7. Aufl., § 460 Rn. 10).
 Da die Strafe aus dem Strafbefehl des Amtsgerichts Heinsberg erst am 20. Oktober 2015 und damit nach Erlass des Urteils des Amtsgerichts Geilenkirchen vollständig bezahlt wurde, bestand die Gesamtstrafenlage fort. Eine nachträgliche Gesamtstrafenbildung mit der im vorliegenden Verfahren verhängten Freiheitsstrafe schied bei dieser Sachlage aus.
 Einsender: RA J. Freese, Heinsberg


text:
France, Conseil d'État, 8 / 3 ssr, 29 novembre 2000, 197319
 Page d'accueil > Résultats de la recherche France, Conseil d'État, 8 / 3 ssr, 29 novembre 2000, 197319
 Sens de l'arrêt : Annulation rejet injonctionType d'affaire : AdministrativeType de recours : Plein contentieux fiscalNumérotation : Numéro d'arrêt : 197319Numéro NOR : CETATEXT000008026525 Identifiant URN:LEX : urn:lex;fr;conseil.etat;arret;2000-11-29;197319 Analyses : CONTRIBUTIONS ET TAXES - REGLES DE PROCEDURE CONTENTIEUSE SPECIALES - QUESTIONS COMMUNES - POUVOIRS DU JUGE FISCAL - RECOURS POUR EXCES DE POUVOIR - REFUS D'AGREMENT - CATransfert en cas de fusion ou opération assimilée de la créance née du report en arrière de déficits (II de l'article 220 quinquies CGI) - a) Critère - Existence - Situation de la société absorbante - b) Contrôle du juge - Contrôle restreint - c) Refus fondé sur ce que l'opération de fusion s'analysait essentiellement comme une réorganisation financière et une simplification de structure - Erreur manifeste d'appréciation - Existence en l'espèce.19-02-01-02-01-02 Société requérante s'étant vu refuser l'agrément qu'elle sollicitait en vue du transfert, à son profit, des créances détenues en application de l'article 220 quinquies du code général des impôts par deux autres sociétés, appartenant au même groupe, qu'elle projetait d'absorber.19-02-01-02-01-02 a) Il résulte des dispositions du II de l'article 220 quinquies du code général des impôts, dans sa rédaction en vigueur à la date de la décision attaquée, éclairées par les travaux préparatoires des lois dont il est issu, que le législateur, en s'abstenant de fixer expressément des conditions à l'obtention de l'agrément, a entendu donner au ministre le pouvoir d'apprécier si les opérations de fusion et opérations assimilées prévues par ces dispositions justifient, compte tenu de l'objectif poursuivi par le législateur, l'octroi de l'avantage fiscal qu'elles comportent. Cette appréciation implique nécessairement l'examen de la situation de chacune des sociétés parties à l'opération. Il résulte de ce qui précède que la cour ne pouvait se fonder, pour censurer le jugement annulant le refus d'agrément, sur ce que le ministre, pour apprécier l'intérêt du transfert demandé des créances de report en arrière détenues par les sociétés absorbées, n'avait pas à prendre en considération la situation de la société requérante en raison de ce qu'elle était la société absorbante.19-02-01-02-01-02 b) Le juge exerce un contrôle restreint sur la légalité de la décision par laquelle le ministre refuse à une société l'agrément prévu au II de l'article 220 quinquies du code général des impôts en vue du transfert des créances détenues par des sociétés absorbées par la voie d'une fusion ou d'une opération assimilée.19-02-01-02-01-02 c) Les pouvoirs que confèrent au ministre de l'économie et des finances les dispositions du II de l'article 220 quinquies du code général des impôts lui permettent, eu égard à l'objectif poursuivi par le législateur, de prendre en considération, pour l'octroi de l'avantage fiscal qu'elles prévoient, le maintien de l'emploi ou la modernisation ou la rénovation de l'outil de production auxquels les opérations de fusion, ou assimilées, concourent éventuellement. La société requérante, dont la situation nette s'était gravement détériorée, a entendu opérer une fusion avec deux sociétés, détentrices de créances acquises en application des dispositions de l'article 220 quinquies du code général des impôts, en vue de renforcer ses fonds propres et d'assurer ainsi la survie de l'entreprise et le maintien de ses emplois. Ainsi, eu égard aux conditions dans lesquelles elle a sollicité l'agrément litigieux, l'autorité administrative ne pouvait, sans commettre d'erreur manifeste d'appréciation, lui refuser cet agrément au motif que l'opération projetée s'analysait essentiellement comme une réorganisation financière et une simplification de structure.Texte : Vu la requête sommaire et le mémoire complémentaire enregistrés les 17 juin et 19 octobre 1998 au secrétariat du contentieux du Conseil d'Etat, présentés pour la S.A. FRAPPAZ dont le siège est 15, Porte du Grand Lyon à Neyron (01707) ; la S.A. FRAPPAZ demande au Conseil d'Etat :
 1°) d'annuler l'arrêt en date du 15 avril 1998 par lequel la cour administrative d'appel de Lyon a, d'une part, annulé l'article 1er du jugement du tribunal administratif de Lyon en date du 23 octobre 1996 et, d'autre part, rejeté sa demande tendant à l'annulation de la décision du 13 juillet 1994 par laquelle le ministre du budget a rejeté sa demande d'agrément en vue d'obtenir le transfert, à son bénéfice, des créances nées du report en arrière des déficits des sociétés Frappaz Matériel et Frappaz Chimie ;
 Vu la directive n° 78-855 CEE du 9 octobre 1978 du conseil des communautés européennes et la directive n° 90-434 CEE du 23 juillet 1990 du conseil des communautés européennes ;
 - les observations de la SCP Nicolay, de Lanouvelle, avocat de la S.A. FRAPPAZ,
 - les conclusions de Mme Mignon, Commissaire du gouvernement ;Considérant qu'aux termes de l'article 220 quinquies du code général des impôts dans sa rédaction en vigueur à la date de la décision litigieuse : "I. ( ...) le déficit constaté au titre d'un exercice ouvert à compter du 1er janvier 1984 par une entreprise soumise à l'impôt sur les sociétés peut, sur option, être considéré comme une charge déductible du bénéfice de l'antépénultième exercice et, le cas échéant, de celui de l'avant-dernier exercice puis de celui de l'exercice précédent, dans la limite de la fraction non distribuée de ces bénéfices ( ...). L'excédent d'impôt sur les sociétés résultant de l'application du premier alinéa fait naître au profit de l'entreprise une créance égale au produit du déficit imputé dans les conditions prévues au même alinéa par le taux de l'impôt sur les sociétés applicable à l'exercice déficitaire. La constatation de cette créance, qui n'est pas imposable, améliore les résultats de l'entreprise et contribue au renforcement des fonds propres. La créance est remboursée au terme des cinq années suivant celle de la clôture de l'exercice au titre duquel l'option visée au premier alinéa a été exercée. Toutefois, l'entreprise peut utiliser la créance pour le paiement de l'impôt sur les sociétés dû au titre des exercices clos au cours de ces cinq années. Dans ce cas, la créance n'est remboursée qu'à hauteur de la fraction qui n'a pas été utilisée dans ces conditions. La créance est inaliénable et incessible, sauf dans les conditions prévues par la loi n° 81-1 du 2 janvier 1981 modifiée par la loi n° 84-46 du 24 janvier 1984 modifiée, ou dans des conditions fixées par décret. -II- L'option visée au I ne peut pas être exercée au titre d'un exercice au cours duquel intervient une cession ou une cessation totale d'entreprise, une fusion de sociétés ou une opération assimilée, ou un jugement prononçant la liquidation des biens ou la liquidation judiciaire de la société. En cas de fusion ou opération assimilée intervenant au cours des cinq années suivant celle de la clôture de l'exercice au titre duquel l'option visée au I a été exercée, le transfert de tout ou partie de la créance de la société apporteuse ou absorbée à la société bénéficiant de l'apport ou absorbante, peut être autorisé sur agrément délivré dans les conditions prévues à l'article 1649 nonies." ;
 Considérant qu'il résulte des dispositions du II de l'article précité, éclairées par les travaux préparatoires des lois dont il est issu, que le législateur, en s'abstenant de fixer expressément des conditions à l'obtention de l'agrément, a entendu donner au ministre le pouvoir d'apprécier si les opérations de fusion et opérations assimilées prévues par ces dispositions justifient, compte tenu de l'objectif poursuivi par le législateur, l'octroi de l'avantage fiscal qu'elles comportent ; que cette appréciation implique nécessairement l'examen de la situation de chacune des sociétés parties à l'opération ;Considérant que la S.A. FRAPPAZ s'est vu refuser l'agrément qu'elle sollicitait en vue du transfert, à son profit, des créances détenues en application de l'article 220 quinquies précité par deux autres sociétés, appartenant au même groupe, qu'elle projetait d'absorber ; qu'il résulte de ce qui précède que la cour administrative d'appel de Lyon ne pouvait se fonder, pour censurer le jugement annulant le refus d'agrément, sur ce que le ministre, pour apprécier l'intérêt du transfert demandé des créances de report en arrière détenues par les sociétés absorbées n'avait pas à prendre en considération la situation de la S.A. FRAPPAZ en raison de ce qu'elle était la société absorbante ; qu'ainsi l'arrêt déféré est entaché d'erreur de droit et doit être annulé ;
 Sur les conclusions du ministre de l'économie, des finances et de l'industrie dirigées contre l'article 1er du jugement du tribunal administratif de Lyon en date du 23 octobre 1996 :
 Considérant que, comme le soutient d'ailleurs le ministre de l'économie, des finances et de l'industrie, les pouvoirs que lui confèrent les dispositions précitées du II de l'article 220 quinquies du code général des impôts lui permettent, eu égard à l'objectif poursuivi par le législateur, de prendre en considération, pour l'octroi de l'avantage fiscal qu'elles prévoient, le maintien de l'emploi ou la modernisation ou la rénovation de l'outil de production auxquels les opérations de fusion, ou assimilées, concourent éventuellement ; qu'il ressort des pièces du dossier que la S.A. FRAPPAZ, dont la situation nette s'était gravement détériorée, a entendu opérer une fusion avec les sociétés Frappaz Matériel et Frappaz Chimie, détentrices de créances acquises en application des dispositions précitées de l'article 220 quinquies du code général des impôts pour un montant de 1 559 886 F, en vue de renforcer ses fonds propres et d'assurer ainsi la survie de l'entreprise et le maintien de ses emplois ; qu'ainsi, eu égard aux conditions dans lesquelles la S.A. FRAPPAZ a sollicité l'agrément litigieux, l'autorité administrative ne pouvait, sans commettre d'erreur manifeste d'appréciation, refuser cet agrément au motif que l'opération projetée s'analysait essentiellement comme une réorganisation financière et une simplification de structure ; qu'il suit de là que le ministre de l'économie, des finances et de l'industrie n'est pas fondé à soutenir que c'est à tort que, par l'article 1er de son jugement du 23 octobre 1996, le tribunal administratif de Lyon a annulé le refus d'agrément opposé le 13 juillet 1994 à la S.A. FRAPPAZ ;
 Sur la demande de la S.A. FRAPPAZ tendant, en application de l'article L. 8-4 du code des tribunaux administratifs et des cours administratives d'appel, à ce que soit assurée l'exécution de l'article 1er du jugement du tribunal administratif de Lyon du 23 octobre 1996 :Considérant qu'aux termes de l'article L. 8-4 du code des tribunaux administratifs et des cours administratives d'appel : "En cas d'inexécution d'un jugement ou d'un arrêt définitif, la partie intéressée peut demander au tribunal administratif ou à la cour administrative d'appel qui a rendu la décision d'en assurer l'exécution. En cas d'inexécution d'un jugement frappé d'appel, la demande d'exécution est adressée à la juridiction d'appel. Si le jugement ou l'arrêt dont l'exécution est demandée n'a pas défini les mesures d'exécution, la juridiction saisie procède à cette définition. Elle peut fixer un délai d'exécution ( ...)" ;
 Considérant que si l'article 1er du jugement du tribunal administratif de Lyon qui annule le refus d'agrément opposé à la S.A. FRAPPAZ a pour effet de saisir à nouveau le ministre de l'économie, des finances et de l'industrie de la demande de cette société tendant à bénéficier de l'avantage fiscal prévu par le II de l'article 220 quinquies du code général des impôts, son exécutionn'implique pas nécessairement que le ministre délivre à la S.A. FRAPPAZ l'agrément qu'elle demande ; qu'il y a lieu, toutefois, d'enjoindre au ministre de l'économie, des finances et de l'industrie de se prononcer sur la demande de la S.A. FRAPPAZ dans un délai qui ne pourra excéder trois mois à compter de la notification de la présente décision ;
 Sur les conclusions de la S.A. FRAPPAZ tendant à l'application des dispositions des articles 75-I de la loi du 10 juillet 1991 :
 Considérant qu'il y a lieu, dans les circonstances de l'espèce, de faire application des dispositions de l'article 75-I de la loi susvisée du 10 juillet 1991 et de condamner l'Etat à payer à la S.A. FRAPPAZ une somme de 20 000 F au titre des frais exposés par elle en instance d'appel et de cassation et non compris dans les dépens ;
 Article 1er : L'arrêt de la cour administrative d'appel de Lyon en date du 15 avril 1998 est annulé.
 Article 2 : Le recours présenté par le ministre de l'économie, des finances et de l'industrie devant la cour administrative d'appel de Lyon est rejeté.
 Article 3 : Il est enjoint au ministre de l'économie, des finances et de l'industrie de se prononcer dans un délai de trois mois à compter de la notification de la présente décision sur la demande présentée par la S.A. FRAPPAZ tendant à bénéficier, dans le cadre de sa fusion avec les sociétés Frappaz Matériel et Frappaz Chimie, de l'agrément prévu au II de l'article 220 quinquies du code général des impôts.
 Article 4 : L'Etat versera à la S.A. FRAPPAZ une somme de 20 000 F au titre des dispositions de l'article 75-I de la loi du 10 juillet 1991.
 Article 5 : Le surplus des conclusions des requêtes de la S.A. FRAPPAZ est rejeté.
 Article 6 : La présente décision sera notifiée à la S.A. FRAPPAZ et au ministre de l'économie, des finances et de l'industrie.Références : CGI 220 quinquiesCode des tribunaux administratifs et des cours administratives d'appel L8-4Loi 87-1127 1987-12-31 art. 11Loi 91-647 1991-07-10 art. 75Publications :Proposition de citation: CE, 29 novembre 2000, n° 197319Publié au recueil LebonTélécharger au format RTFComposition du Tribunal :Président : M. FouquetRapporteur : M. PiveteauRapporteur public : Mme MignonAvocat(s) : SCP Nicolay, de Lanouvelle, AvocatOrigine de la décision Pays : FranceJuridiction : Conseil d'ÉtatFormation : 8 / 3 ssrDate de la décision : 29/11/2000Fonds documentaire : Legifrance Haut de page


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 25.9.2004
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 C 239/23
 PIRMĀS INSTANCES TIESAS RĪKOJUMS
 2004. gada 27. maijā
 lietā T-0379/02: Antonio Di Andolfi pret Eiropas Kopienu Komisiju (1)
 (Prasība par atcelšanu - Termiņi - Prasība par kompensāciju - Sākotnējais prasības pieteikums - Formālie rekvizīti - Institūcijai adresēts rīkojums - Nepieņemamība)
 (2004/C 239/50)
 Tiesvedības valoda: itāļu
 Lietā T-0379/02: Antonio Di Andolfi, dzīvojošs Romā (Itālija), ko pārstāv S. Amato, advokāte, pret Eiropas Kopienu Komisiju (pārstāve E. Montaguti, kam palīdz A. Dal Ferro, advokāte, kuri norādīja adresi Luksemburgā), par pieteikumu, no vienas puses, atcelt 2001. gada 30. oktobra Komisijas lēmumu par atteikumu sniegt garantētu finansiālu atbalstu “Joint Venture programme” ietvaros, nolūkā izveidot Itālijas – Rumānijas kopuzņēmumu (JOP Facility 2 - Project in Romania with Phoenix European S.r.l. - J2BROSEVEN) un, no otras puses, kompensēt prasītājai iespējami radītos zaudējumus, Pirmās instances tiesa (ceturtā palāta) šādā sastāvā: priekšsēdētājs H. Legal, tiesnese V. Tiili un tiesnesis M. Vilaras, sekretārs H. Jung, 2004. gada 27. maijā ir izdevusi rīkojumu, kura rezolutīvā daļa ir šāda:
 1)
 Prasību noraidīt kā acīmredzami nepieņemamu.
 2)
 Piespriest prasītājai atlīdzināt izdevumus.
 (1) OV C 44, 22.2.2003.


type: wikipedia

text:
Is club Cumann Lúthchleas Gael i gContae Luimnigh é CLG Cromadh.
 Suíomh
 Tá an club bunaithe i bparóiste Cromadh ar bhruach Abhann na Máighe i lár Chontae Luimnigh, 22km ó dheas ó Cathair Luimnigh. Tagann formhór dá imreoirí ó bhaile Cromadh, ó na ceantracha tuaithe máguaird ar nós Cathair Easa agus An Carraigín agus ó pharóiste Mainistir.
 Cluichí
 Cé go bhfuil traidisiún na hiomána níos láidre sa cheantar, imrítear an pheil agus an iomáint sa chlub. Bhí tréimhse ann le linn blianta na 1970í agus na 1980í nuair a d'éirigh níos fearr le Cromadh sa pheil ach tá an béim dírithe anois go láidir i dtreo na hiomána.
 Stair
 Bhí traidisiún láidir iomána i gcónaí ann thart ar bhuach na Máighe agus is cosúil gurb é Cromadh an club CLG is sine atá gníomhach go leanúnach i gContae Luimnigh. Tá tuairisc ann faoi bhunú chluib faoin ainm Cromadh Abú, a bhí mar rosc catha ag clann na nGearaltach, tar éis crinniú i halla bhaile Cromadh i Mí Mhárta na bliana 1884, ocht mí roimh bhunú CLG féin. Imríodh ach an iomáint ar dtús agus ghlacadar páirt i gcomórtaisí a eagraíodh i lár agus i ndeisceart an chontae i ndiaidh glacadh le rialacha caighdeánacha an spóirt. Nuair a atheagríodh coiste an chontae i ndiaidh scoilt An Pháirnéalaigh, ghlac Cromadh Abú páirt i gCraobh Iomána Sinsear Chontae Luimnigh na bliana 1895. Tá tuairiscí ann chomh maith faoi cluichí Corn Uí Mhurchú i dTobar Phádraig i Mí Eanáir na bliana 1896 inar bhuaigh Feachtasóirí Mungairit ar iománaithe Cromadh Abú agus Naomh Pádraig ar pheileadóirí an chlub.
 Thosnaigh iománaithe an chlub ag teacht chun chinn ag tús an 20ú aois. Ghabhadar Craobh Iomána Sinsear Iarthar Luimnigh don chéad uair sa bhliain 1907 agus tháinig Craobh Iomána Sinsear an Chontae chucu an bhliain dár gcionn nuair a bhuadar ar Chathair Laighin sa chluiche ceannais.
 Cé go raibh deacrachtaí móra ag gach club sa chontae le foirne a chur ar an bpáirc le linn na dTrioblóidí agus sna blianta i ndidaidh an Chogaidh Cathartha, d’éirigh le Cromadh arís chorn an chontae a bhaint amach sa blianta 1919 agus 1924, nuair a bhuadar ar Fheadamar agus arís sa bhliain 1929 i ndiaidh dóibh An Cheapach Mhór a chloí sa chluiche ceannais. Díreach ina dhiaidh sin, thosnaigh an coimhlint ba ghéire i scéal iomána Luimnigh. Idir na blianta 1931 agus 1948, chas Cromadh agus Átháin ar a chéile naoi uair i gcluiche ceannais iomána sinsear an chontae agus d’éirigh le Cromadh an bua a fháil sna blianta 1940 agus 1941.
 Tháinig meath tobann orthu le linn blianta na 1950í agus thiteadar síos chuig an ngrád sóisear agus níor éiríodar arís go dtí gur bhuadar Craobh Iomána Sóisear Chontae Luimnigh sa bhliain 1965. Suaus go dtí blianta na 1990í nuair a rabhadar ag imirt iomána sóisear arís, níor éirigh leo ach Craobh Iomána Sinsear an Deisccirt a bhuachaint sa bhliain 1984. Ach tháinig feabhas ar an scéal le teacht na Mílaoise de bharr an-iarracht a chur isteach sna foirne óga. Bhuadar Craobh Iomána Sóisear an Chontae sa bhliain 1996, Craobh Iomána Idirmheánach Luimnigh na bliana 1998 agus bhíodar ar ais i gcluiche ceannais sinsear an chontae sa bhliain 2007 nuair a chailleadar i gcoinne Áth Dara.
 Sa bhliain 1954, atosaíodh an pheil sa chlub don chéad uair ó bhlianta tosaigh an 20ú aois agus tháinig Craobh Peile Sóisear an Deiscirt chucu sa bhliain 1958. Le linn blianta na 1970í, bhí béim an chlub ag titim i dtreo na peile agus ghabh Cromadh Craobh Peile Sinsear Chontae Luimnigh sa bhliain 1976 nuair a bhuadar ar Úlla agus arís sa bhliain 1983 tar éis dóibh an lámh in uachtar d'fháil ar Naomh Ciarán sa chluiche ceannais. I dteannta leis an iomáint, chuaigh an pheil i léig chomh maith le linn blianta deiridh na 1980í sular sháraíodar ar Naomh Seanán chun Craobh Peile Sóisear A Chontae Luimnigh a bhuachaint sa bhliain 1999.
 Páirc Imeartha
 Is í Páirc na nGael ar Bhóthar an Teampaill, 1 km siar ó lár an bhaile páirc imeartha an Cromadh. Cé go bhfuileadar ag imirt gan stad ar an suíomh céanna ó bhlianta na 1880í, níor cheannaigh an club é go dtí an bhliain 1974.
 Imreoirí Cáiliúla
 I measc imritheoirí cáiliúla Cromadh, tá Séamus de Róiste (Jim Roche) agus Seán Ó Conaill (Jackie O’Connell), baill d’fhoirne Luimnigh a bhuaigh Craobh Iomána Sinsearach na hÉireann sna blianta 1934 agus 1936, Seán Ó Gealbháin (John Galvin), peileadóirí blianta na 2000í agus Stiofán Ó Luasa ar imir peil agus iomáint ar fhoireann an chontae le linn blianta na 2000í.
 Naisc sheachtracha
 Croom GAA (Béarla)
 Limerick GAA (Béarla)
 Croom Parish (Béarla)
 Altanna nuachtáin a fhoilsíodh faoi stair CLG i gContae Luimnigh (Béarla)
 Tagairtí
 “One Hundred Years of Glory: A History of Limerick GAA”, Ó Ceallaigh, Séamus & Murphy, Seán, 1984, (Béarla).
 Cromadh
 Cromadh
 Cromadh


type: legislation

text:
 Avis juridique important
 |
 52001PC0764
 Πρόταση κανονισμός 2001 του Συμβουλίου περί καθορισμού για το 2002 των αλιευτικών δυνατοτήτων για τα αποθέματα ιχθύων βαθέων υδάτων /* COM/2001/0764 τελικό */
 Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ 2001 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ περί καθορισμού για το 2002 των αλιευτικών δυνατοτήτων για τα αποθέματα ιχθύων βαθέων υδάτωνΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΤα αποθέματα βαθέων υδάτων είναι ιχθυαποθέματα που αλιεύονται σε ύδατα πέραν των κύριων ιχθυότοπων της υφαλοκρηπίδας. Κατανέμονται στα υφαλοπρανή ή συνδέονται με θαλάσσια όρη. Τα είδη αυτά πιστεύεται ότι έχουν αργή ανάπτυξη και είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στην υπερεκμετάλλευση. Καθώς η αλιεία των ειδών αυτών αναπτύσσεται τα τελευταία έτη, είναι αναγκαίο να καθιερωθεί ένα σύστημα διαχείρισης, για να εξασφαλισθεί ότι η εκμετάλλευσή τους είναι βιώσιμη. Οι επιστημονικές συμβουλές του ICES, τις οποίες προσυπογράφει η STECF, αναφέρουν ότι τα καταλληλότερα μέτρα διατήρησης των εν λόγω ειδών θα ήσαν αυτά που βασίζονται στον περιορισμό και τη μείωση της αλιευτικής προσπάθειας. Αναμένεται να αναπτυχθεί ένα σύστημα για τη διαχείριση της προσπάθειας, προσανατολισμένο στα είδη βαθέων υδάτων, σύμφωνο με τις ως άνω επιστημονικές συμβουλές το συντομότερο δυνατό. Εντούτοις, ο περιορισμός των αλιευμάτων μέσω ποσοστώσεων θεωρείται ως ένα χρήσιμο πρώτο βήμα για την εφαρμογή μέτρων διατήρησης.Στο Συμβούλιο Αλιείας της 14ης-15ης Δεκεμβρίου 2000, το Συμβούλιο και η Επιτροπή ενέκριναν μια δήλωση, βάσει της οποίας εκαλείτο η Επιτροπή να προτείνει περιορισμούς των αλιευμάτων για τα εν λόγω αποθέματα το αργότερο στη διάρκεια του 2001 και να προτείνει την κατανομή των εν λόγω περιορισμών μεταξύ των κρατών μελών.Η παρούσα πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου καθορίζει για το 2002 τις αλιευτικές δυνατότητες της Κοινότητας όσον αφορά ορισμένα αποθέματα βαθέων υδάτων, τόσο στα διεθνή όσο και στα κοινοτικά ύδατα. Λόγω της επείγουσας ανάγκης διατήρησης των εν λόγω ειδών, είναι επιθυμητό να υλοποιηθούν τα μέτρα αυτά μονομερώς, ενώ θα επιδιώκεται η επίτευξη συμφωνίας για εναρμονισμένα μέτρα στο πλαίσιο του αρμόδιου περιφερειακού οργανισμού αλιείας (NEAFC, Επιτροπή Αλιείας Βορειοανατολικού Ατλαντικού). Ο καθορισμός και η κατανομή των δυνατοτήτων αλιείας ανήκει αποκλειστικά στην αρμοδιότητα της Κοινότητας και απορρέει από τις υποχρεώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 8 παράγραφος 4 του κανονισμού αριθ. 3760/92 του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 1992.Οι αλιευτικές δυνατότητες πρέπει να είναι σύμφωνες με τις διεθνείς συμφωνίες που καλύπτουν την προληπτική διαχείριση και την αειφόρο χρήση των αλιευτικών πόρων, μεταξύ άλλων δε με τη συμφωνία των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με τη διατήρηση και διαχείριση των αλληλοεπικαλυπτόμενων ιχθυαποθεμάτων και των άκρως μεταναστευτικών ιχθυαποθεμάτων.Η πλέον πρόσφατη έκθεση του ACFM, η οποία υποστηρίχθηκε από την STECF, αναφέρει ότι πολλά από τα αποθέματα ιχθύων βαθέων υδάτων υπόκεινται σε υπέρμετρη εκμετάλλευση και θεωρείται ότι βρίσκονται σε κατάσταση που εκφεύγει πραγματικά ή δυνητικά των ασφαλών βιολογικών ορίων. Ανάλογα με το συγκεκριμένο απόθεμα, το ACFM έχει συστήσει να ληφθούν μέτρα που συνεπάγονται τον περιορισμό των αλιευτικών δυνατοτήτων. Για τα αποθέματα για τα οποία υπάρχουν λίγες βιολογικές πληροφορίες, το ACFM έχει συστήσει να περιορισθεί η επέκταση της αλιείας, έως ότου εγκατασταθούν περιεκτικά συστήματα συλλογής στοιχείων. Η παρούσα πρόταση απηχεί τις συστάσεις αυτές.Ακολουθώντας τις επιστημονικές συμβουλές, η Επιτροπή προτίθεται να συμπληρώσει τους προτεινόμενους περιορισμούς αλιευμάτων, το συντομότερο δυνατό κατά το 2002, με μια πρόταση καθιέρωσης συστήματος αδειοδότησης ως πρώτου βήματος για τη λήψη μέτρων διαχείρισης της αλιευτικής προσπάθειας στην αλιεία βαθέων υδάτων.Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ περί καθορισμού για το 2002 των αλιευτικών δυνατοτήτων για τα αποθέματα ιχθύων βαθέων υδάτωνΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3760/92 του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 1992 για τη θέσπιση κοινοτικού συστήματος για την αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια [1], και ιδίως το άρθρο 8 παράγραφος 4,[1] ΕΕ L 389 της 31.12.1992, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1181/98 (ΕΕ L 164 της 9.6.1998, σ. 1).την πρόταση της Επιτροπής,Εκτιμώντας τα εξής:(1) Σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3760/92, το Συμβούλιο καλείται να καθορίσει, βάσει των διαθέσιμων επιστημονικών γνωματεύσεων, και ιδίως της έκθεσης της επιστημονικής, τεχνικής και οικονομικής επιτροπής αλιείας, τα αναγκαία μέτρα για την εξασφάλιση της ορθολογικής και υπεύθυνης εκμετάλλευσης των πόρων σε βιώσιμη βάση.(2) Οι νεότερες επιστημονικές συμβουλές σχετικά με ορισμένα αποθέματα ιχθύων που βρίσκονται σε βαθέα ύδατα υποδεικνύουν ότι τα εν λόγω αποθέματα είναι ευάλωτα στην εκμετάλλευση και ότι οι αλιευτικές δυνατότητες για τα αποθέματα αυτά πρέπει να περιορισθούν ή να μειωθούν έτσι ώστε να εξασφαλισθεί η βιωσιμότητά τους, με τον καθορισμό συνολικών επιτρεπόμενων αλιευμάτων (ΤΑC) και ποσοστώσεων.(3) Για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική διαχείριση των εν λόγω TAC και ποσοστώσεων, θα πρέπει να καθοριστούν οι ειδικοί όροι που διέπουν τις αλιευτικές δραστηριότητες, τόσο για τα κοινοτικά ύδατα όσο και για τα ύδατα που δεν υπάγονται στην κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία τρίτων χωρών.(4) Είναι αναγκαίο να θεσπιστούν οι αρχές και ορισμένες διαδικασίες αλιευτικής διαχείρισης σε κοινοτικό επίπεδο, ούτως ώστε τα κράτη μέλη να μπορούν να εξασφαλίσουν τη διαχείριση των υπό τη σημαία τους σκαφών.(5) Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2 του κανονισμού (EΚ) αριθ. 847/96 του Συμβουλίου της 6ης Μαΐου 1996 περί θεσπίσεως συμπληρωματικών όρων για την ετήσια διαχείριση των TAC και των ποσοστώσεων [2], είναι αναγκαίο να σημειωθούν ποια είναι τα αποθέματα που υπόκεινται στα διάφορα μέτρα που καθορίζονται στον κανονισμό αυτό.[2] ΕΕ L 115 της 9.5.1996, σ. 3.(6) Η υλοποίηση των αλιευτικών δυνατοτήτων πρέπει να ανταποκρίνεται στην αντίστοιχη κοινοτική νομοθεσία, και συγκεκριμένα τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 του Συμβουλίου της 12ης Οκτωβρίου 1993 για τη θέσπιση συστήματος ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής [3], τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2027/95 του Συμβουλίου της 15ης Ιουνίου 1995 για τη θέσπιση καθεστώτος διαχείρισης της αλιευτικής προσπάθειας που αφορά ορισμένες αλιευτικές ζώνες και πόρους της Κοινότητας [4], τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 88/98 του Συμβουλίου της 18ης Δεκεμβρίου 1997 για τον καθορισμό ορισμένων τεχνικών μέτρων διατήρησης των αλιευτικών πόρων στα ύδατα της Βαλτικής Θάλασσας, των Lille και Store Baelt και του Οresund [5] και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 850/98 του Συμβουλίου της 30ής Μαρτίου 1998 για τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων μέσω τεχνικών μέτρων προστασίας των νεαρών θαλάσσιων οργανισμών [6].[3] ΕΕ L 261 της 20.10.1993, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2846/98 (ΕΕ L 358 της 31.12.1998, σ. 5).[4] ΕΕ L 199 της 24.8.1995, σ. 1.[5] ΕΕ L 9 της 15.1.1998 σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) ......[6] ΕΕ L 125 της 27.4.1998, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) ......ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:Άρθρο 11. Με τον παρόντα κανονισμό καθορίζονται για το έτος 2002, για τα αποθέματα ειδών των βαθέων υδάτων, οι αλιευτικές δυνατότητες που έχουν εφαρμογή σε σκάφη που φέρουν σημαία των κρατών μελών και είναι νηολογημένα στα κράτη μέλη, στο εξής αποκαλούμενα «κοινοτικά σκάφη», σε ζώνες όπου απαιτούνται περιορισμοί αλιευμάτων, καθώς και οι ειδικοί όροι υπό τους οποίους μπορεί να χρησιμοποιούνται οι αλιευτικές αυτές δυνατότητες.2. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, οι αλιευτικές δυνατότητες λαμβάνουν τη μορφή Συνολικών Επιτρεπόμενων Αλιευμάτων (TAC) που διατίθενται στην Κοινότητα και κατανέμονται μεταξύ των κρατών μελών.Άρθρο 2Ορισμός ζωνώνΟι ορισμοί των ζωνών ICES [7] και CECAF [8] (Κεντροανατολικός Ατλαντικός ή μείζων αλιευτική ζώνη 34 του FAO) δίνονται, αντίστοιχα, στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3880/91 του Συμβουλίου της 17ης Δεκεμβρίου 1991 σχετικά με την υποβολή στατιστικών για τις ονομαστικές αλιεύσεις από τα κράτη μέλη που αλιεύουν στο Βορειοανατολικό Ατλαντικό [9] και στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2597/95 του Συμβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 1995 σχετικά με την υποβολή στατιστικών για τις ονομαστικές αλιεύσεις από τα κράτη μέλη που αλιεύουν σε ορισμένες ζώνες εκτός του Βόρειου Ατλαντικού [10]. Οι ορισμοί των άλλων ζωνών που αναφέρονται δίνονται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού.[7] Διεθνές Συμβούλιο Εξερεύνησης της Θάλασσας.[8] Επιτροπή Αλιείας Κεντροανατολικού Ατλαντικού.[9] ΕΕ L 365 της 31.12.1991, σ. 1.[10] ΕΕ L 270 της 13.11.1995, σ. 1.Άρθρο 3Οι δυνατότητες αλιείας αποθεμάτων ειδών των βαθέων υδάτων για κοινοτικά σκάφη στα κοινοτικά ή στα διεθνή ύδατα καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙ.Άρθρο 4Η κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων μεταξύ κρατών μελών δεν θίγει:(α) τις ανταλλαγές που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3760/92.(β) τις ανακατανομές που πραγματοποιούνται σύμφωνα με τα άρθρα 21 παράγραφος 4, 23 παράγραφος 1 και 32 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93.(γ) τις πρόσθετες εκφορτώσεις που επιτρέπονται βάσει του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96.(δ) τις ποσότητες που διατηρούνται σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96.(ε) τις μειώσεις που γίνονται σύμφωνα με το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96.Άρθρο 5Ελαστικότητα ποσοστώσεωνΣτο παράρτημα ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού καθορίζονται, για το έτος 2002, τα αποθέματα που υπόκεινται σε προληπτικά ή αναλυτικά TAC, τα αποθέματα στα οποία δεν εφαρμόζονται οι ανά έτος προϋποθέσεις ελαστικότητας που τάσσονται στα άρθρα 3 και 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96 και τα αποθέματα στα οποία εφαρμόζονται οι συντελεστές ποινής που προβλέπονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 του ίδιου κανονισμού.Άρθρο 6Όροι για την εκφόρτωση κυρίων και παρεμπιπτόντων αλιευμάτων1. Απαγορεύεται να διατηρούνται στο σκάφος ή να εκφορτώνονται αλιεύματα προερχόμενα από αποθέματα για τα οποία καθορίζονται αλιευτικές δυνατότητες εκτός εάν:(i) τα αλιεύματα πραγματοποιήθηκαν από σκάφη κράτους μέλους που διαθέτει ποσόστωση και δεν την έχει εξαντλήσει. ή(ii) τα αλιεύματα πραγματοποιούνται στο πλαίσιο επιστημονικών ερευνών διενεργούμενων βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/98.Όλες οι εκφορτώσεις καταλογίζονται στην ποσόστωση, εκτός από τα αλιεύματα που πραγματοποιούνται βάσει των διατάξεων της παραγράφου 1, σημείο ΙΙ, ανωτέρω.Άρθρο 7Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.Βρυξέλλες, XX Δεκεμβρίου 2001Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IΟρισμός ζωνώνΌταν γίνονται αναφορές σε συγκεκριμένες θαλάσσιες ζώνες, οι αναφορές αυτές ακολουθούν τους ορισμούς του κατωτέρω πίνακα:VIIf(N) // Ύδατα βορείως των 50°30Β εντός της υποδιαίρεσης ICES VIIfVIIIc(ES) // Ύδατα υπό την κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία της Ισπανίας εντός της διαίρεσης ICES VIIIcVIIIe(ES) // Ύδατα υπό την κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία της Ισπανίας εντός της διαίρεσης ICES VIIIeIX(PT) // Ύδατα υπό την κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία της Πορτογαλίας εντός της υποδιαίρεσης ICES IXIX(ES) // Ύδατα υπό την κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία της Ισπανίας εντός της υποδιαίρεσης ICES IXX(PT) // Ύδατα υπό την κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία της Πορτογαλίας εντός της υποδιαίρεσης ICES XΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IIΟρισμός ειδών και ομάδων ειδών ιχθύωνΣε κάθε ζώνη τα αποθέματα ιχθύων παρατίθενται με την αλφαβητική σειρά της λατινικής ονομασίας του είδους. Ο κάτωθι πίνακας αντιστοιχιών των κοινών με τις λατινικές ονομασίες δίνεται για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού:Κοινή ονομασία // Επιστημονική ονομασίαΜπερυτσίδες // Beryx spp.Μαύρο σπαθόψαρο // Aphanopus carboΜουρούνα // Molva dypterigiaΣαλούβαρδοι // Phycis spp.Γουρλομάτης Ατλαντικού // Argentina silusΠοντίκι // Molva molvaΚαθρεπτόψαρο Ατλαντικού // Hoplostethus atlanticusΛυθρίνι πελαγίσιο // Pagellus bogaraveoΓρεναδιέρος των βράχων // Coryphaenoides rupestrisΜπρόσμιος // Brosme brosmeΌπου γίνεται αναφορά σε «καρχαρίες βαθέων υδάτων», νοούνται καρχαρίες που περιλαμβάνονται στον ακόλουθο κατάλογο ειδών: πορτογαλικό σκυλόψαρο (Centroscymnus coelolepis), αγκαθίτης Ατλαντικού (Centrophorus squamosus), κεντρόνι (birdbeak dogfish - Deania calceus), σκυμνοσκυλόψαρο (Dalatias licha), μεγάλος μαυροαγκαθίτης (Etmopterus princeps), μαυροαγκαθίτης (Etmopterus spinax), μαύρο σκυλόψαρο (Centroscyllium fabricii), κοκκοαγκαθίτης (Centrophorus granulosus), μελανόστομος (Galeus melastomus), σκυλόψαρο Galeus murinus, ισλανδικό σκυλόψαρο (Apristurus laurussonii).Αλιευτικές δυνατότητες που έχουν εφαρμογή σε κοινοτικά σκάφη δραστηριοποιούμενα σε ζώνες όπου υφίστανται περιορισμοί αλιευμάτων, ανά είδος και ανά ζώνη (σε τόνους βάρους ζωντανών αλιευμάτων).>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IIIΑποθέματα υπαγόμενα στα διάφορα μέτρα του κανονισμού (EΚ) αριθ. 847/96.>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>