text:
C 192/18 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti 8.7.2000
 Consorzio Industrie Fiammiferin (CIF) 26.4.2000 Euroo- Oikeudelliset perusteet ja pääasialliset perustelut
 pan yhteisöjen komissiota vastaan nostama kanne
 Kantaja on notariaattiasessori Baden-Württembergissä (Saksa)
 (Asia T-107/00) ja harjoittaa siellä oikeudellista neuvontatoimintaa. Hän haki
 vuonna 1994 oikeutta suorittaa asianajajakunnan jäseneksi
 pääsemisestä annetun Saksan lain (Eignungsprüfungsgesetz)
 (2000/C 192/32) mukainen pätevyystutkinto. Saksan viranomaiset ja eri oikeus-
 asteiden tuomioistuimet hylkäsivät tämän hakemuksen. Kanta-
 ja vetoaa nyt siihen, että Eignungsprüfungsgesetz on annettu
 (Oikeudenkäyntikieli: italia)
 direktiivin 89/48/ETY (1) täytäntöönpanemiseksi. Saksan viran-
 omaisten ja tuomioistuinten hylkäävien ratkaisujen jälkeen
 Consorzio Industrie Fiammiferi (CIF) on nostanut 26.4.2000 tämä direktiivi koskee häntä suoraan ja erikseen. Direktiivin
 Euroopan yhteisöjen ensimmäisen oikeusasteen tuomioistui- 1 artikla on EY 12 artiklan ja useiden perusoikeuksien vastai-
 messa kanteen Euroopan yhteisöjen komissiota vastaan. Kanta- nen. Tämä säännös antaa muiden jäsenvaltioiden kansalaisille,
 jan edustajina ovat asianajat Antonio Tizzano ja Gian Michele joilla on direktiivin muodolliset vaatimukset täyttävä tutkinto-
 Roberti, Napoli, ja prosessiosoite on Place du Grand Sablon, todistus, mahdollisuuden päästä pätevyystutkinnon suoritettu-
 36, Bryssel. aan Saksan asianajajakunnan jäseneksi, vaikka tämä mahdolli-
 suus evätään Saksan kansalaisilta, joilla on samantasoiset
 Kantaja vaatii, että ensimmäisen oikeusasteen tuomioistuin tutkintotodistukset. Tämä on syrjivää kohtelua, jonka perus-
 teella direktiivi on kumottava.
 – kumoaa sen päätöksen, jolla hylättiin implisiittisesti kanta-
 jan 20.1.2000 komission pääsihteeristölle esittämä asian (1) EYVL L 19, 24.1.1989, s. 16.
 uudelleen käsittelemistä koskeva pyyntö, ja Mary E. Pres-
 tornin 17.2.2000 päivätyn kirjeen
 – velvoittaa komission korvaamaan oikeudenkäyntikulut.
 British American Tobacco International (Investments)
 Oikeudelliset perusteet ja pääasialliset perustelut
 limitedin 2.5.2000 Euroopan yhteisöjen komissiota vas-
 taan nostama kanne
 Oikeudelliset perusteet ja pääasialliset perustelut ovat saman-
 sisältöiset kuin asiassa T-40/00, Consorzio industrie fiammiferi (Asia T-111/00)
 vastaan komissio.
 (2000/C 192/34)
 (Oikeudenkäyntikieli: englanti)
 British American Tobacco International (Investments) limited,
 kotipaikka Lontoo (Englanti), on nostanut 2.5.2000 Euroopan
 Bernd Schmidtin 26.4.2000 Euroopan unionin neuvostoa yhteisöjen ensimmäisen oikeusasteen tuomioistuimessa kan-
 vastaan nostama kanne teen Euroopan yhteisöjen komissiota vastaan. Kantajan edusta-
 ja on Scott Crosby, asianajotoimisto Kemmler, Rapp, Böhlke
 (Asia T-109/00) & Crosby, Bryssel.
 (2000/C 192/33) Kantaja vaatii, että ensimmäisen oikeusasteen tuomioistuin
 – kumoaa komission 8.3.2000 tekemän päätöksen, jolla se
 kielsi mahdollisuuden tutustua valmisteverokomitean
 (Oikeudenkäyntikieli: saksa) 29-30.4.1998 ja 28-29.10.1999 pidettyjen kokousten
 pöytäkirjoihin, jotka liittyvät komitean ilmeiseen päätök-
 Bernd Schmidt, Schwäbisch Hall (Saksa), on nostanut seen luokitella raakatupakka valmisteveron alaiseksi tuot-
 26.4.2000 Euroopan yhteisöjen ensimmäisen oikeusasteen teeksi ja vahvistaa tämä ilmeinen päätös,
 tuomioistuimessa kanteen Euroopan unionin neuvostoa vas-
 taan. Kantajan edustaja on asianajaja Joachim Schorpp, – velvoittaa komission korvaamaan kantajan oikeudenkäyn-
 Schmidt Lamatsch-Grund Rapp, Delitzsch (Saksa). tikulut yhteisöjen ensimmäisen oikeusasteen tuomioistui-
 men työjärjestyksen 87 artiklan mukaisesti.
 Kantaja vaatii, että ensimmäisen oikeusasteen tuomioistuin
 Oikeudelliset perusteet ja pääasialliset perustelut
 – kumoaa vähintään kolmivuotisesta ammatillisesta korke-
 ammasta koulutuksesta annettujen tutkintotodistusten Kantaja toteaa, että tupakkayhtiönä sillä on intressi saada
 tunnustamista koskevasta yleisestä järjestelmästä tietää, miksi tiettyä tuotetta – raakatupakkaa – pidetään
 21 päivänä joulukuuta 1988 annetun neuvoston direktii- direktiivin 95/59/EY (1) 5 artiklan 1 kohdassa tarkoitettuna
 vin 89/48/ETY siltä osin kuin se koskee asianajajan ja poltettavana tupakkana ja siten valmisteveron alaisena tuottee-
 patenttiasiamiehen ammatteja. na. Kantaja pitää tuotetta välituotteena, jota ei voida polttaa


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 27.1.2021.
 COM(2020) 832 final/2
 2020/0367(NLE)
 COM(2020) 832 final of 10.12.2020 downgraded on 27.1.2021.
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o stajalištu koje u ime Unije treba zauzeti u Zajedničkom odboru osnovanom člankom 164. Sporazuma o povlačenju Ujedinjene Kraljevine Velike Britanije i Sjeverne Irske iz Europske unije i Europske zajednice za atomsku energiju u pogledu donošenja odluke o izmjeni Protokola o Irskoj / Sjevernoj Irskoj uz taj sporazum
 OBRAZLOŽENJE
 1.Predmet prijedloga
 Komisija predlaže da Vijeće utvrdi stajalište koje u ime Unije treba zauzeti u Zajedničkom odboru osnovanom Sporazumom o povlačenju Ujedinjene Kraljevine Velike Britanije i Sjeverne Irske iz Europske unije i Europske zajednice za atomsku energiju („Sporazum o povlačenju”) u pogledu odluke Zajedničkog odbora o izmjeni tog sporazuma.
 2.Kontekst prijedloga
 2.1.Sporazum o povlačenju Ujedinjene Kraljevine Velike Britanije i Sjeverne Irske iz Europske unije i Europske zajednice za atomsku energiju
 Sporazumom su utvrđene pojedinosti o urednom povlačenju Ujedinjene Kraljevine iz Unije i Euratoma. Sporazum o povlačenju stupio je na snagu 1. veljače 2020.
 2.2.Zajednički odbor
 Zajednički odbor osnovan člankom 164. stavkom 1. Sporazuma o povlačenju sastoji se od predstavnika Unije i Ujedinjene Kraljevine. Supredsjedaju mu Unija i Ujedinjena Kraljevina. U Prilogu VIII. Sporazumu o povlačenju utvrđen je Poslovnik Zajedničkog odbora. Zajednički odbor sastaje se najmanje jednom godišnje ili na zahtjev Unije ili Ujedinjene Kraljevine i utvrđuje raspored sastanaka i dnevni red zajedničkom suglasnošću.
 Zadaće Zajedničkog odbora utvrđene su u članku 164. Sporazuma o povlačenju i u načelu obuhvaćaju:
 ·nadzor provedbe i primjene Sporazuma izravno ili uz posredovanje posebnih odbora, koji su mu podređeni,
 ·donošenje odluka i preporuka, uključujući izmjene Sporazuma u slučajevima koji su njime predviđeni,
 ·sprječavanje problema i rješavanje sporova koji bi mogli nastati u vezi s tumačenjem i primjenom Sporazuma.
 2.3.Predviđena odluka Zajedničkog odbora
 Na temelju članka 164. stavka 5. točke (d) Sporazuma Zajednički odbor može donositi odluke o izmjeni Sporazuma o povlačenju radi ispravljanja pogrešaka, uklanjanja propusta ili drugih nedostataka ili rješavanja situacija koje se nisu mogle predvidjeti u trenutku potpisivanja Sporazuma o povlačenju, pod uvjetom da se time ne mijenjaju ključni elementi Sporazuma.
 Svrha predviđene odluke je uklanjanje pogrešaka kojima se ne mijenjaju ključni elementi Sporazuma o povlačenju.
 Predviđena odluka bit će obvezujuća za stranke u skladu s člankom 166. stavkom 2. Sporazuma o povlačenju. U skladu s pravilom 9. Poslovnika, u odlukama koje donese Zajednički odbor navodi se datum njihova stupanja na snagu.
 3.Stajalište koje treba zauzeti u ime Unije
 Ispravak Priloga 2. Protokolu o Irskoj / Sjevernoj Irskoj
 Protokol o Irskoj / Sjevernoj Irskoj uveden je zbog iznimnih okolnosti na otoku Irskoj u kontekstu povlačenja Ujedinjene Kraljevine iz Unije. Sadržava odredbe o izbjegavanju „tvrde” granice između Irske i Sjeverne Irske i predviđa da se na Sjevernu Irsku primjenjuje ograničeni skup pravila koja se odnose na jedinstveno tržište Unije za robu. Prilog 2. Protokolu sadržava popis odredaba prava Unije iz članka 5. stavka 4. Protokola, koje se u tom smislu primjenjuju na Sjevernu Irsku. Dva akta kojima se proizvođači novih lakih teretnih vozila obvezuju da postupno smanjuju prosječne specifične emisije CO2 novih vozila registriranih u Uniji također su pogreškom navedena u tom Prilogu, iako se ne odnose na stavljanje na tržište robe u Uniji.
 4.Pravna osnova
 4.1.Postupovna pravna osnova
 Člankom 218. stavkom 9. Ugovora o funkcioniranju Europske unije (UFEU) predviđeno je donošenje odluka kojima se utvrđuju „stajališta koja u ime Unije treba donijeti tijelo osnovano na temelju sporazuma kada je to tijelo pozvano donositi akte koji proizvode pravne učinke, uz iznimku akata kojima se dopunjuje ili mijenja institucionalni okvir sporazuma”.
 Odluka koju Zajednički odbor treba donijeti akt je koji proizvodi pravne učinke. Predviđeni akt bit će obvezujući za stranke u skladu s člankom 166. stavkom 2. Sporazuma.
 Predviđenim aktom ne dopunjuje se niti mijenja institucijski okvir Sporazuma.
 Stoga je postupovnopravna osnova za predloženu odluku članak 218. stavak 9. UFEU-a.
 Jedini cilj i sadržaj predviđenih akata odnosi se na, s jedne strane, izmjenu Sporazuma radi uklanjanja propusta i nedostataka bez promjena njegovih ključnih elemenata te, s druge strane, izmjenu Sporazuma u slučaju koji je njime izrijekom predviđen.
 Sporazum je sklopljen na temelju članka 50. stavka 2. Sporazuma o Europskoj uniji.
 Stoga je, u skladu s osnovnim načelom da se akt može mijenjati samo aktom iste vrste, materijalnopravna osnova predložene odluke članak 50. stavak 2. Ugovora o Europskoj uniji.
 4.2.Materijalna pravna osnova
 Odlukom o „ispravcima” provodi se Protokol o Sjevernoj Irskoj, koji je sklopljen na temelju članka 50. Budući da je Protokol o Sjevernoj Irskoj trgovinski sporazum između EU-a i Ujedinjene Kraljevine u vezi sa Sjevernom Irskom, pravna je osnova i članak 207. UFEU-a.
 Stoga je materijalnopravna osnova predložene odluke članak 50. UEU-a i članak 207. UFEU-a.
 4.3.Zaključak
 Pravna osnova predložene odluke trebali bi biti članak 50. UEU-a i članak 207. UFEU-a u vezi s člankom 218. stavkom 9. UFEU-a.
 5.Objava predviđenog akta
 S obzirom na to da će se odlukom Zajedničkog odbora izmijeniti Sporazum o povlačenju, primjereno je odluku nakon donošenja objaviti u Službenom listu Europske unije.
 2020/0367 (NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o stajalištu koje u ime Unije treba zauzeti u Zajedničkom odboru osnovanom člankom 164. Sporazuma o povlačenju Ujedinjene Kraljevine Velike Britanije i Sjeverne Irske iz Europske unije i Europske zajednice za atomsku energiju u pogledu donošenja odluke o izmjeni Protokola o Irskoj / Sjevernoj Irskoj uz taj sporazum
 VIJEĆE EUROPSKE UNIJE,
 uzimajući u obzir Ugovor o Europskoj uniji, a posebno njegov članak 50. stavak 2.,
 uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije, a posebno njegov članak 218. stavak 9.,
 uzimajući u obzir prijedlog Europske komisije,
 budući da:
 (1)Sporazum o povlačenju Ujedinjene Kraljevine Velike Britanije i Sjeverne Irske iz Europske unije i Europske zajednice za atomsku energiju („Sporazum o povlačenju”) Unija je sklopila Odlukom Vijeća (EU) 2020/135
 1
 od 30. siječnja 2020., a stupio je na snagu 1. veljače 2020.
 (2)Člankom 164. stavkom 5. točkom (d) Sporazuma o povlačenju Zajednički odbor ovlašćuje se donositi odluke o izmjeni tog Sporazuma pod uvjetom da su te izmjene potrebne za ispravljanje pogrešaka, uklanjanje propusta ili drugih nedostataka ili rješavanje situacija koje se nisu mogle predvidjeti u trenutku potpisivanja Sporazuma te pod uvjetom da se tim odlukama ne mijenjaju ključni elementi tog Sporazuma. Na temelju članka 166. stavka 2. Sporazuma o povlačenju odluke Zajedničkog odbora obvezujuće su za Uniju i Ujedinjenu Kraljevinu. Unija i Ujedinjena Kraljevina dužne su provoditi te odluke, koje imaju isti pravni učinak kao Sporazum o povlačenju. U skladu s člankom 182. Sporazuma o povlačenju, Protokol o Irskoj / Sjevernoj Irskoj sastavni je dio tog sporazuma.
 (3)Dva pravna akta o vrijednosti emisija CO2 iz novih automobila i kombija registriranih u Uniji pogreškom su navedena u točki 9. Priloga 2. Protokolu o Irskoj / Sjevernoj Irskoj. U suprotnosti s drugim zakonodavstvom koje je navedeno u Prilogu 2. i koje se primjenjuje na temelju članka 5. stavka 4. Protokola o Irskoj / Sjevernoj Irskoj, te se dvije uredbe ne odnose na stavljanje na tržište robe u Uniji. Stoga bi ih trebalo izbrisati iz tog Priloga.
 (4)Jedan pravni akt o plastičnim proizvodima za jednokratnu upotrebu odnosi se na stavljanje te robe na tržište i na slobodno kretanje robe, iako samo djelomično. U Prilog 2. Protokolu trebalo bi uključiti samo one odredbe koje su ključne za primjenu pravila unutarnjeg tržišta u odnosu na Sjevernu Irsku.
 (5)Zajednički odbor trebao bi na temelju članka 164. stavka 5. točke (d) Sporazuma o povlačenju donijeti odluku o uklanjanju tih pogrešaka.
 (6)Stoga je primjereno utvrditi stajalište koje u ime Unije treba zauzeti u okviru Zajedničkog odbora,
 DONIJELO JE OVU ODLUKU:
 Članak 1.
 U Zajedničkom odboru osnovanom Sporazumom o povlačenju o odluci koju Zajednički odbor treba donijeti u ime Unije u skladu s njegovim člankom 164. stavkom 5. točkom (d) treba zauzeti stajalište da se Sporazum o povlačenju mijenja kako slijedi:
 U Prilogu 2. Protokolu o Irskoj / Sjevernoj Irskoj pod „9. Motorna vozila, uključujući traktore za poljoprivredu i šumarstvo”, iza unosa „Uredba (EU) 2015/758 Europskog parlamenta i Vijeća od 29. travnja 2015. o zahtjevima za homologaciju za uvođenje sustava eCall ugrađenog u vozilo koji se temelji na službi 112 te o izmjeni Direktive 2007/46/EZ” brišu se sljedeća dva unosa:
 –„Uredba (EZ) br. 443/2009 Europskog parlamenta i Vijeća od 23. travnja 2009. o utvrđivanju standardnih vrijednosti emisija za nove osobne automobile u okviru integriranog pristupa Zajednice smanjenju emisija CO2 iz lakih vozila”
 2
 ; i
 –„Uredba (EU) br. 510/2011 Europskog parlamenta i Vijeća od 11. svibnja 2011. o utvrđivanju standardnih vrijednosti emisija za nova laka gospodarska vozila kao dio integriranog pristupa Unije s ciljem smanjivanja emisija CO2 iz osobnih i lakih gospodarskih vozila”
 3
 .
 U Prilogu 2. Protokolu pod „25. Otpad”, iza unosa „Direktiva (EU) 2019/904 Europskog parlamenta i Vijeća od 5. lipnja 2019. o smanjenju utjecaja određenih plastičnih proizvoda na okoliš” umeće se sljedeća napomena:
 „U pogledu primjene tih članaka i dijelova na Ujedinjenu Kraljevinu i u Ujedinjenoj Kraljevini u vezi sa Sjevernom Irskom, svako upućivanje na „3. srpnja 2021.” u članku 4. stavku 1., članku 14. i članku 17. stavku 1. treba tumačiti kao „1. siječnja 2022.”. Članci 2., 3., 14. i 17. te dio F Priloga primjenjuju se samo u mjeri u kojoj se odnose na članke od 4. do 7.”.
 U Prilogu 2. Protokolu o Irskoj / Sjevernoj Irskoj pod „25. Otpad” dodaju se sljedeće odredbe:
 –članci od 2. do 7., članci 14. i 17. te dijelovi A, B, C, D i F Priloga Direktivi (EU) 2019/904 Europskog parlamenta i Vijeća od 5. lipnja 2019. o smanjenju utjecaja određenih plastičnih proizvoda na okoliš
 4
 .
 Članak 2.
 Ova je Odluka upućena Komisiji.
 Sastavljeno u Bruxellesu,
 Za Vijeće
 Predsjednik
 (1)
 SL L 29, 31.1.2020., str. 1.
 (2)
 SL L 140, 5.6.2009., str. 1.
 (3)
 SL L 145, 31.5.2011., str. 1.
 (4)
 SL L 155, 12.6.2019., str. 1.
 ---documentbreak---
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 27.1.2021.
 COM(2020) 832 final/2
 COM(2020) 832 final of 10.12.2020 downgraded on 27.1.2021.
 PRILOG
 Prijedlogu odluke Vijeća
 o stajalištu koje u ime Unije treba zauzeti u Zajedničkom odboru osnovanom člankom 164. Sporazuma o povlačenju Ujedinjene Kraljevine Velike Britanije i Sjeverne Irske iz Europske unije i Europske zajednice za atomsku energiju u pogledu donošenja odluke o izmjeni Protokola o Irskoj / Sjevernoj Irskoj uz taj sporazum
 PRILOG
 Odluka .../2020 Zajedničkog odbora osnovanog Sporazumom o povlačenju Ujedinjene Kraljevine Velike Britanije i Sjeverne Irske iz Europske unije i Europske zajednice za atomsku energiju
 od [datum] 2020.
 o izmjeni Protokola o Irskoj i Sjevernoj Irskoj uz Sporazum o povlačenju Ujedinjene Kraljevine Velike Britanije i Sjeverne Irske iz Europske unije i Europske zajednice za atomsku energiju („Protokol o Irskoj / Sjevernoj Irskoj”)
 ZAJEDNIČKI ODBOR,
 uzimajući u obzir Sporazum o povlačenju Ujedinjene Kraljevine Velike Britanije i Sjeverne Irske iz Europske unije i Europske zajednice za atomsku energiju („Sporazum o povlačenju”), a posebno njegov članak 164. stavak 5. točku (d),
 budući da:
 (1)Člankom 164. stavkom 5. točkom (d) Sporazuma o povlačenju Zajednički odbor osnovan člankom 164. stavkom 1. ovlašten je donositi odluke o izmjeni Sporazuma o povlačenju pod uvjetom da su te izmjene potrebne za ispravljanje pogrešaka, uklanjanje propusta ili drugih nedostataka ili rješavanje situacija koje se nisu mogle predvidjeti u trenutku potpisivanja Sporazuma te pod uvjetom da se tim odlukama ne mijenjaju ključni elementi tog Sporazuma. Na temelju članka 166. stavka 2. Sporazuma o povlačenju, odluke Zajedničkog odbora obvezujuće su za Uniju i Ujedinjenu Kraljevinu. Unija i Ujedinjena Kraljevina dužne su provoditi takve odluke, koje imaju isti pravni učinak kao Sporazum o povlačenju.
 (2)U skladu s člankom 182. Sporazuma o povlačenju, Protokol o Irskoj / Sjevernoj Irskoj („Protokol”) sastavni je dio tog sporazuma.
 (3)Dva pravna akta o vrijednosti emisija CO2 iz novih automobila i kombija registriranih u Uniji koja su navedena u točki 9. Priloga 2. Protokolu i koja se u skladu s člankom 5. stavkom 4. tog protokola primjenjuju se na Ujedinjenu Kraljevinu i u Ujedinjenoj Kraljevini u vezi sa Sjevernom Irskom nisu povezana sa stavljanjem na tržište takvih vozila u Uniji. Stoga bi ih trebalo ukloniti iz Priloga 2. Protokolu.
 (4)U Prilog 2. Protokolu trebalo bi dodati osam pravnih akata koji su ključni za primjenu pravila unutarnjeg tržišta robe u vezi sa Sjevernom Irskom i koji su u vrijeme donošenja izostavljeni.
 (5)Kako bi se razjasnilo područje primjene određenih akata koji su već navedeni u Prilogu 2. Protokolu, u tom bi prilogu trebalo dodati tri napomene,
 DONIO JE OVU ODLUKU:
 Članak 1.
 Prilog 2. Protokolu uz Sporazum o povlačenju mijenja se kako slijedi:
 1.pod naslovom „9. Motorna vozila, uključujući traktore za poljoprivredu i šumarstvo” brišu se sljedeći unosi:
 „—
 Uredba (EZ) br. 443/2009 Europskog parlamenta i Vijeća od 23. travnja 2009. o utvrđivanju standardnih vrijednosti emisija za nove osobne automobile u okviru integriranog pristupa Zajednice smanjenju emisija CO2 iz lakih vozila”,
 „—
 Uredba (EU) br. 510/2011 Europskog parlamenta i Vijeća od 11. svibnja 2011. o utvrđivanju standardnih vrijednosti emisija za nova laka gospodarska vozila kao dio integriranog pristupa Unije s ciljem smanjivanja emisija CO2 iz osobnih i lakih gospodarskih vozila”;
 2.pod naslovom „6. Uredbe o bilateralnim zaštitnim mjerama” dodaje se sljedeći unos:
 „—
 Uredba (EU) 2019/287 Europskog parlamenta i Vijeća od 13. veljače 2019. o provedbi bilateralnih zaštitnih klauzula i drugih mehanizama kojima se omogućuje privremeno povlačenje povlastica iz određenih trgovinskih sporazuma sklopljenih između Europske unije i trećih zemalja
 1
 ”;
 3.pod naslovom „23. Kemikalije i povezani proizvodi” dodaje se sljedeći unos:
 „—
 Uredba Vijeća (EZ) br. 111/2005 o utvrđivanju pravila za nadzor trgovine prekursorima za droge između Unije i trećih zemalja
 2
 *”;
 4.pod naslovom „25. Otpad” dodaje se sljedeći unos:
 „—
 članci od 2. do 7., članci 14. i 17. te dijelovi A, B, C, D i F Priloga Direktivi (EU) 2019/904 Europskog parlamenta i Vijeća od 5. lipnja 2019. o smanjenju utjecaja određenih plastičnih proizvoda na okoliš
 3
 *”;
 5.pod naslovom „29. Hrana – općenito” dodaje se sljedeći unos:
 „—
 Direktiva 2011/91/EU Europskog parlamenta i Vijeća od 13. prosinca 2011. o oznakama ili znakovima za određivanje serije u koju pripada hrana
 4
 ”;
 6.pod naslovom „42. Biljni reprodukcijski materijal” dodaju se sljedeći unosi:
 „—
 Direktiva Vijeća 66/401/EEZ od 14. lipnja 1996. o stavljanju na tržište sjemena krmnog bilja
 5
 —
 Direktiva Vijeća 98/56/EZ od 20. srpnja 1998. o stavljanju poljoprivrednog reprodukcijskog materijala ukrasnog bilja na tržište
 6
 —
 Direktiva Vijeća 2008/72/EZ od 15. srpnja 2008. o stavljanju na tržište reprodukcijskog sadnog materijala povrća, osim sjemena
 7
 ”;
 7.pod naslovom „47. Ostalo” dodaje se sljedeći unos:
 „—
 Uredba (EU) 2019/880 Europskog parlamenta i Vijeća o unosu i uvozu kulturnih dobara”;
 8.pod naslovom „4. Opći aspekti trgovine”, iza unosa „Uredba (EU) br. 978/2012 Europskog parlamenta i Vijeća od 25. listopada 2012. o primjeni sustava općih carinskih povlastica i stavljanju izvan snage Uredbe Vijeća (EZ) br. 732/2008” umeće se sljedeća napomena:
 „Ne dovodeći u pitanje činjenicu da se tarifne povlastice za zemlje koje ispunjavaju uvjete u skladu s Unijinim sustavom općih carinskih povlastica primjenjuju na Ujedinjenu Kraljevinu u vezi sa Sjevernom Irskom:
 –upućivanja na „državu članicu” u članku 9. stavku 1. točki (c) podtočki ii. i u poglavlju VI. [Zaštitne i nadzorne odredbe] Uredbe (EU) br. 978/2012 ne tumače se tako da uključuju Ujedinjenu Kraljevinu u vezi sa Sjevernom Irskom,
 –upućivanja na „tržište Unije” u članku 2. točki (k) i poglavlju VI. [Zaštitne i nadzorne odredbe] Uredbe (EU) br. 978/2012 ne tumače se tako da uključuju tržište Ujedinjene Kraljevine u vezi sa Sjevernom Irskom, te
 –upućivanja na „proizvođače iz Unije” i „industriju Unije” u Uredbi (EU) br. 978/2012 ne tumače se tako da uključuju tržište Ujedinjene Kraljevine u vezi sa Sjevernom Irskom.”;
 9.pod naslovom „5. Instrumenti trgovinske zaštite”, izravno pod naslovom umeće se sljedeća napomena:
 „Ne dovodeći u pitanje činjenicu da se Unijine mjere trgovinske zaštite primjenjuju u Ujedinjenoj Kraljevini u vezi sa Sjevernom Irskom, upućivanja na „države članice” ili „Uniju” u uredbama (EU) 2016/1036, (EU) 2016/1037, (EU) 2015/478 i (EU) 2015/755 ne tumače se tako da uključuju Ujedinjenu Kraljevinu u vezi sa Sjevernom Irskom. Osim toga, uvoznici koji u Uniji plaćaju antidampinške ili kompenzacijske pristojbe za uvoz robe ocarinjene u Sjevernoj Irskoj mogu zatražiti povrat takve pristojbe na temelju članka 11. stavka 8. Uredbe (EU) 2016/1036 ili članka 21. Uredbe (EU) 2016/1037.”;
 10.pod naslovom „6. Uredbe o bilateralnim zaštitnim mjerama”, izravno pod naslovom umeće se sljedeća napomena:
 „Ne dovodeći u pitanje činjenicu da se Unijine bilateralne zaštitne mjere primjenjuju u Ujedinjenoj Kraljevini u odnosu na Sjevernu Irsku, upućivanja na „države članice” ili „Uniju” u uredbama navedenima u nastavku ne tumače se tako da uključuju Ujedinjenu Kraljevinu u vezi sa Sjevernom Irskom.”;
 11.pod naslovom „25. Otpad” iza unosa „Direktiva (EU) 2019/904 Europskog parlamenta i Vijeća od 5. lipnja 2019. o smanjenju utjecaja određenih plastičnih proizvoda na okoliš” umeće se sljedeća napomena:
 „U pogledu primjene tih članaka i dijelova na Ujedinjenu Kraljevinu i u Ujedinjenoj Kraljevini u vezi sa Sjevernom Irskom, svako upućivanje na „3. srpnja 2021.” u članku 4. stavku 1., članku 14. i članku 17. stavku 1. treba tumačiti kao „1. siječnja 2022.”. Članci 2., 3., 14. i 17. te dio F Priloga primjenjuju se samo u onoj mjeri u kojoj se odnose na članke od 4. do 7.”
 Članak 2.
 Ova Odluka stupa na snagu sljedećeg dana od dana donošenja.
 Sastavljeno u ...
 Za Zajednički odbor
 Supredsjednici
 (1)
 SL L 53, 22.2.2019., str. 1.
 (2)
 SL L 22, 26.1.2005., str. 1.
 (3)
 SL L 155, 12.6.2019., str. 1.
 (4)
 SL L 334, 16.12.2011., str. 1.
 (5)
 SL 125, 11.7.1966., str. 2298, posebno izdanje na engleskom jeziku: serija I., svezak 1965. – 1966., str. 132.
 (6)
 SL L 226, 13.8.1998., str. 16.
 (7)
 SL L 205, 1.8.2008., str. 28.


type: caselaw

jurisdiction: US

text:
This appeal was brought by Joseph Stanley Hoffman and wife from a decree of the Circuit Court for Montgomery County reforming their deed for a house and lot in a suburban real estate development at Kensington.
 On August 18, 1941, William A. Chapman and wife, of Gaithersburg, through a real estate agent, agreed to sell to appellants part of Lot 4 in the section known as Homewood on Edgewood Road, the size to by 96 by 150 feet. The purchase price of this part, improved by a bungalow, was $3,600. Before the parcel was surveyed, appellants were given immediate possession. After the survey was made, the real estate agent sent the plat to the Suburban Title and Investment Corporation with instructions to examine the title and arrange for settlement. On October 20, 1941, when appellants made final payment in the office of the title company, they clearly understood that they were receiving only a part of Lot 4 containing one dwelling; but the deed actually conveyed *Page 210
 the entire lot, which was improved by other dwelling property. When the mistake was discovered some time afterwards, they were requested to deed back the unsold part, but they refused to reconvey. The grantors thereupon entered suit in equity to reform the deed on the ground of mistake.
 It is a settled principle that a court of equity will reform a written instrument to make it conform to the real intention of the parties, when the evidence is so clear, strong and convincing as to leave no reasonable doubt that a mutual mistake was made in the instrument contrary to their agreement. Gaver v. Gaver,119 Md. 634, 639, 87 A. 396; England v. Gardiner, 154 Md. 510, 515,142 A. 625; Brockmeyer v. Norris, 177 Md. 466, 473,10 A.2d 326. It is a general rule of the common law that parol evidence is inadmissible to vary or contradict the terms of a written instrument. Markoff v. Kreiner, 180 Md. 150, 23 A.2d 19. But equity refuses to enforce this rule whenever it is alleged that fraud, accident or mistake occurred in the making of the instrument, and will admit parol evidence to reform the instrument, even though it is within the Statute of Frauds. SafeDeposit Trust Co. v. Diamond Coal Coke Co., 234 Pa. 100, 83 A.; 54; Dickenson County Bank v. Royal Exchange Assurance,157 Va. 94, 160 S.E. 13; Foster v. Richey, 192 Ark. 683, 93 S.W. 1258; Gilbert v. Smith, Tex. Com. App., 49 S.W.2d 702, 86 A.L.R. 446; Adams v. Henderson, 168 U.S. 573, 18 S. Ct. 179, 42 L. Ed. 584. "A court of equity would be of little value," Justice Story said, "if it could suppress only positive frauds, and leave mutual mistakes, innocently made, to work intolerable mischiefs contrary to the intention of parties. It would be to allow an act, originating in innocence, to operate ultimately as a fraud by enabling the party, who receives the benefit of the mistake, to resist the claims of justice under the shelter of a rule framed to promote it. * * * We must, therefore, treat the cases in which equity affords relief, and allows parol evidence to vary and reform written contracts *Page 211
 and instruments, upon the ground of accident and mistake, as properly forming, like cases of fraud, exceptions to the general rule which includes parol evidence, and as standing upon the same policy as the rule itself." 1 Story, Equity Jurisprudence, 12th Ed., Secs. 155, 156.
 It was urged by appellants that there was no meeting of the minds as to the exact location of the parcel sold, and therefore the contract of sale is void. This court cannot agree with that contention. If an agreement is so vague and indefinite that the court finds it impossible to gather from it the full intention of the parties, it must be held void, for the court cannot make an agreement for the parties. De Bearn v. De Bearn, 126 Md. 629,95 A. 476. Yet the law does not favor, but leans against, the annulment of contracts on the ground of uncertainty. If the intent of the parties can be ascertained from the express terms of the contract or by fair implication, the contract should be sustained by the court. Vincent v. Palmer, 179 Md. 365, 370,19 A.2d 183. Of course, if the parties to a contract of sale did not understand each other as to the identity of the property, they cannot invoke the aid of equity, for in such a case there was no meeting of the minds. Page v. Higgins, 150 Mass. 27, 22 N.E. 63. However, where there is no mistake as to the identity of the property, but merely an incorrect description, whether in conveying too much property or too little, or referring to property entirely different from that intended to be conveyed, the court will correct the description, except as against bonafide purchasers for value without notice. Stoneham Five CentsSavings Bank v. Johnson, 295 Mass. 390, 3 N.E.2d 730, 106 A.L.R. 1333; Archer v. McClure, 166 N.C. 140, 81 S.E. 1081.
 Equity reforms an instrument not for the purpose of relieving against a hard or oppressive bargain, but simply to enforce the actual agreement of the parties to prevent an injustice which would ensue if this were not done. Chief Justice Alvey warned: "The court will *Page 212
 never, by assuming to rectify an instrument, add to it a term or provision which had not been agreed upon, though it may afterwards appear very expedient or proper that it should have been incorporated." Stiles v. Willis, 66 Md. 552, 556, 8 A. 353, 354. Nevertheless, where the description in a deed is not complete, but the contract of sale specified the amount of land to be conveyed, and thereafter a plat was prepared from a survey, extrinsic evidence may be admitted to show the real intention of the parties, and thereupon the court has power to make the description more definite under the maxim, "Id certum est, quodcertum reddi potest." Nolen v. Henry, 190 Ala. 540, 549, 67 So. 500. In the present case there could not be any doubt about the identity of the dwelling which appellants agreed to buy, because they lived in it about two months before they made their final payment on the purchase price. It was understood and agreed by the parties that the parcel should have a frontage of 96 feet on the north side of Edgewood Road, and its depth should be 150 feet. Shortly thereafter the surveyor found that a part of the road ran across the southwest corner of the lot, and he suggested that the county engineer might be induced to shift the road slightly so as to enable the owners to convey a parcel exactly 150 feet in depth. But when the real estate agent gave assurance that the owners would be willing to convey a few more feet on account of the curve in the road, the surveyor made a devised plat allowing a depth of 150 feet on the east side, and 161.24 feet on the west side. Therefore, since the decree of the chancellor, based upon the revised survey, allows dimensions slightly larger than those stipulated in the contract, appellants certainly have no reason to complain.
 Appellants insisted that the mistake in the deed was not due to their fault, but to culpable negligence of the grantors and their agents, and that no relief can be granted because the mistake was unilateral. It is axiomatic that equity aids the vigilant, and will not grant *Page 213
 relief to a litigant who has failed to exercise reasonable diligence. In Boyle v. Rider, 136 Md. 286, 191, 110 A. 524, it was stated that people cannot sign papers carelessly and then expect a court to excuse them from their negligence, especially when their action has misled others. But mere inadvertence, or negligence not amounting to a violation of a positive legal duty, does not bar a complainant from relief, especially if the defendant has not been prejudiced thereby. Benesh v. Travelers'Insurance Co., 14 N.D. 39, 103 N.W. 405; 45 A.L.R. 704;Columbian National Life Insurance Co. v. Black, 35 F.2d 571, 71 A.L.R. 128. Hence, it is not necessary for the complainant in a suit for a reformation to prove that he exercised diligence to ascertain what the instrument contained at the time he signed it. The term "mistake" conveys the idea of fault, and the mere fact that a mistake was made in the phraseology of an instrument does not establish such negligence as to preclude the right of reformation; for if it did, a court of equity could never grant relief in such a case. Wilkins v. Dagle, Tex. Civ. App.,265 S.W. 918, 924; City National Bank v. El Paso N.E. Ry. Co.,
 Tex. Civ. App., 225 S.W. 391, 397, affirmed 262 U.S. 695, 43 S. Ct. 640, 67 L. Ed. 1184.
 The general rule is accepted in Maryland that a mistake of law in the making of an agreement is not a ground for reformation, and where a mistake, either of law or of fact, is unilateral, equity will not afford relief except by rescinding the agreement on the ground of fraud, duress or other inequitable conduct.Boyle v. Maryland State Fair, 150 Md. 333, 340, 134 A. 124;Gross v. Stone 173 Md. 653, 664, 197 A. 137; Brockmeyer v.Norris, 177 Md. 466, 474, 10 A.2d 326. The mistake in this case was not unilateral. Here the draftsman of the deed was acting as the agent of the parties. His mistake in the description of the real estate became the mistake of all the parties. The Court of Appeals recognized in Boulden v. Wood, 96 Md. 332, 37,53 A. 911, that a court of equity may correct an instrument *Page 214
 wherein a provision was inserted by mistake of an attorney. Where a deed is intended to carry into execution a written or oral agreement, but fails to express the manifest intention of the parties on account of a mistake of the draftsman, whether from carelessness, forgetfulness or lack of skill, equity will rectify the mistake to make the deed express the real intention of the parties. Archer v. McClure, 166 N.C. 140, 81 S.E. 1081, Ann. Cas. 1916C, 180; Walden v. Skinner, 101 U.S. 577, 25 L. Ed. 963.
 As it is beyond doubt that a mutual mistake was made in the description of the property in this case, the decree of the chancellor reforming the deed will be affirmed.
 Decree affirmed, with costs.


text:
 30.8.2008
 MT
 Il-Ġurnal Uffiċjali ta’ l-Unjoni Ewropea
 C 223/10
 Sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja (Ir-Raba' Awla) tas-17 ta' Lulju 2008 — Athinaïki Techniki AE vs Il-Kummissjoni tal-Komunitajiet Ewropej, Athens Resort Casino AE Symmetochon
 (Kawża C-521/06 P) (1)
 (Appell - Għajnuna mill-Istat - Għajnuna mogħtija mir-Repubblika Ellenika lill-konsorzju Hyatt Regency - Ilment - Deċiżjoni li ma titteħidx azzjoni ulterjuri fir-rigward ta' l-ilment - Regolament Nru 659/1999 - Artikoli 4, 13 u 20 - Kunċett ta' “att kontestabbli’ fis-sens ta' l-Artikolu 230 KE)
 (2008/C 223/15)
 Lingwa tal-proċedura: Il-Franċiż
 Partijiet
 Appellanti: Athinaïki Techniki AE [rappreżentanti: S. A. Pappas, dikigoros]
 Appellata: Il-Kummissjoni tal-Komunitajiet Ewropej [rappreżentanti: D. Triantafyllou, aġent], Athens Resort Casino AE Symmetochon [rappreżentanti: F. Carlin, Barrister, N. Korogiannakis, dikigoros)
 Suġġett
 Appell mid-digriet tal-Qorti tal-Prim'Istanza (It-Tieni Awla) tas-26 ta' Settembru 2006, Athinaïki Techniki AE vs Il-Kummissjoni (T-94/05), li permezz tiegħu l-Qorti tal-Prim'Istanza ċaħdet bħala inammissibbli r-rikors għall-annullament ta' l-ittra tal-Kummissjoni, tat-2 ta' Diċembru 2004, li tinforma lill-appellanti li ebda azzjoni ma kienet ser tittieħed fir-rigward ta' l-ilment tagħha dwar għajnuna allegatament mogħtija mir-Repubblika Ellenika fil-kuntest ta' proċedura għall-għoti ta' kuntratt pubbliku — Kunċett ta' att kontestabbli fis-sens ta' l-Artikolu 230 KE
 Dispożittiv
 1)
 Id-digriet tal-Qorti tal-Prim'Istanza tal-Komunitajiet Ewropej tas-26 ta' Settembru 2006, Athinaïki Techniki vs Il-Kummissjoni (T-94/05) huwa annullat.
 2)
 L-eċċezzjoni ta' inammissibbiltà mqajma mill-Kummissjoni tal-Komunitajiet Ewropej quddiem il-Qorti tal-Prim'Istanza tal-Komunitajiet Ewropej hija miċħuda.
 3)
 Il-kawża hija rrinvijata lill-Qorti tal-Prim'Istanza tal-Komunitajiet Ewropej sabiex tagħti deċiżjoni fuq it-talbiet ta' Athinaïki Techniki AE għall-annullament tad-deċiżjoni tal-Kummissjoni tal-Komunitajiet Ewropej tat-2 ta' Ġunju 2004 li ma titteħidx azzjoni ulterjuri fir-rigward ta' l-ilment dwar l-allegata għajnuna mill-Istat mogħtija mir-Repubblika Ellenika lill-konsorzju Hyatt Regency fil-kuntest ta' kuntratt pubbliku li jirrigwarda t-trasferiment ta' 49 % tal-kapital tal-kasinò Mont Parnès.
 4)
 L-ispejjeż huma rriżervati.
 (1) ĠU C 42, 24.2.2007.


type: contracts

text:
 30.4.2005
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 L 110/78
 Az 1. melléklet 3. fejezetének módosításáról szóló, az EK és a Svájci Államszövetség közötti kölcsönös elismerésről szóló megállapodás alapján létrejött
 BIZOTTSÁG 2005/2 sz. HATÁROZATA
 (2005. március 30.)
 (2005/352/EK)
 A BIZOTTSÁG,
 tekintettel az Európai Közösség és a Svájci Államszövetség között létrejött, 1999. június 21-én aláírt, a megfelelőségértékelésre vonatkozó kölcsönös elismerésről szóló megállapodásra („a megállapodás”) és különösen annak 10. cikke (4) bekezdésének e) pontjára, valamint 18. cikke (2) bekezdésére,
 mivel a legutóbb 2003. október 2-án módosított (RO 2003 3733), a játékok biztonságáról szóló (RO 2002 1082), elektronikus adatcserével kapcsolatos, 2002. március 27-i rendelettel a Svájci Államszövetség úgy módosította a játékokkal kapcsolatos törvényi, rendeleti és közigazgatási rendelkezéseit, hogy azok a megállapodás 1. cikkének (2) bekezdése szerint egyenértékűnek tekinthetők az Európai Közösség megfelelő jogszabályaival,
 mivel az 1. melléklet 3. fejezetét (Játékok) módosítani kell, hogy ezt tükrözze,
 mivel a 10. cikk (4) bekezdésének e) pontja és a 18. cikk (2) bekezdése szerint a bizottság módosíthatja ennek a megállapodásnak az 1. mellékletét,
 A KÖVETKEZŐKÉPPEN HATÁROZOTT:
 1.
 A megállapodás 1. melléklete I. szakaszának 3. fejezete (Játékok) az e határozat mellékletében megállapított rendelkezéseknek megfelelően módosul.
 2.
 Ezt a két példányban készült határozatot a társelnökök vagy más, a felek nevében való eljárásra felhatalmazott személyek írják alá. Ez a határozat a legutolsó aláírás dátumától számítva lép hatályba.
 Kelt Bernben, 2005. március 30-án.
 a Svájci Államszövetség részéről
 Heinz HERTIG
 Kelt Brüsszelben, 2005. március 23-án.
 az Európai Közösség részéről
 Joanna KIOUSSI
 MELLÉKLET
 A MEGÁLLAPODÁS MÓDOSÍTÁSAI
 Az 1. melléklet (Termékek) 3. fejezetének (Játékok) I. szakaszában (Törvényi, rendeleti és közigazgatási rendelkezések) az „1. cikk (1) bekezdése által szabályozott rendelkezések” szöveget törölni kell, helyébe az „1. cikk (2) bekezdése által szabályozott rendelkezések” szöveg kerül.
 Az 1. melléklet (Termékek) 3. fejezetének (Játékok) I. szakaszában, a „Svájc” kezdetű listában a svájci vonatkozású jogi utalásokat törölni kell, és a következő listával kell helyettesíteni:
 „A legutóbb 2003. március 21-én módosított (RO 2003 4803), az élelmiszerekről és árucikkekről szóló, 1992. október 9-i szövetségi törvény (RO 1995 1469)
 A legutóbb 2003. december 15-én módosított (RO 2004 1111), árucikkekről szóló, 1995. március 1-jei rendelet (RO 1995 1643)
 A legutóbb 2003. október 2-án módosított (RO 2003 3733), a játékok biztonságáról szóló, 2002. március 27-i EDI rendelet (RO 2002 1082)”.


text:
 26.10.2012
 GA
 Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh
 1
 PRÓTACAL (Uimh. 16)
 MAIDIR LE FORALÁCHA ÁIRITHE A BHAINEANN LEIS AN DANMHAIRG
 TÁ NA hARDPHÁIRTITHE CONARTHACHA,
 AG FÉACHAINT DO Bhunreacht na Danmhairge ina bhfuil forálacha a fhéadfaidh a thabhairt reifreann a bheith intuigthe sa Danmhairg sula dtarscaoilfidh an Danmhairg a maolú,
 ÓS RUD É gur chuir rialtas na Danmhairge in iúl don Chomhairle an 3 Samhain 1993 nach raibh sé ar intinn aige a bheith rannpháirteach sa tríú céim den aontas eacnamaíoch agus airgeadaíochta,
 TAR ÉIS COMHAONTÚ ar na forálacha seo a leanas, a chuirfear i gceangal leis an gConradh ar an Aontas Eorpach agus leis an gConradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh:
 1.
 Ag féachaint don fhógra a thug Rialtas na Danmhairge don Chomhairle an 3 Samhain 1993, beidh maolú ag an Danmhairg. Is é éifeacht an mhaolaithe go mbeidh airteagail uile agus forálacha uile na gConarthaí agus Reacht an CEBC agus BCE a dhéanann tagairt do mhaolú infheidhme ar an Danmhairg.
 2.
 Maidir leis an maolú a aisghairm, ní thionscnófar an nós imeachta dá dtagraítear in Airteagal 140 den Chonradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh ach amháin arna iarraidh sin don Danmhairg.
 3.
 I gcás stádas an mhaolaithe a aisghairm, ní bheidh forálacha an Phrótacail seo infheidhme a thuilleadh.


text:
 21.6.2012
 PT
 Jornal Oficial da União Europeia
 L 161/41
 DECISÃO DO COMITÉ MISTO DO EEE
 N.o 33/2012
 de 10 de fevereiro de 2012
 que cria um grupo de trabalho conjunto para acompanhar a aplicação do Capítulo II-A do Protocolo n.o 10 do Acordo EEE relativo à simplificação dos controlos e formalidades aquando do transporte de mercadorias e define o seu regulamento interno
 O COMITÉ MISTO DO EEE,
 Tendo em conta o Acordo sobre o Espaço Económico Europeu, tal como alterado pelo Protocolo que adapta o Acordo sobre o Espaço Económico Europeu, a seguir designado «o Acordo», nomeadamente o artigo 92.o e o artigo 94.o, n.o 3, e o artigo 9.o-F, n.o 1, do Protocolo n.o 10 do Acordo,
 Considerando o seguinte:
 (1)
 O Protocolo n.o 10 do Acordo foi alterado pela Decisão do Comité Misto do EEE n.o 76/2009, de 30 de junho de 2009 (1), a fim de inserir um novo Capítulo II-A sobre as medidas aduaneiras de segurança.
 (2)
 O artigo 9.o-B do Protocolo n.o 10 estabelece que as Partes Contratantes, no seu comércio bilateral, devem renunciar à aplicação das medidas aduaneiras de segurança, desde que exista um nível equivalente de segurança aduaneira nos respetivos territórios.
 (3)
 O artigo 9.o-F do Protocolo n.o 10 estabelece que cabe ao Comité Misto do EEE definir as regras que permitam às Partes Contratantes garantir o acompanhamento da aplicação do Capítulo II-A do Protocolo n.o 10 e verificar se foram cumpridas as disposições do mesmo e dos Anexos I e II do referido Protocolo,
 ADOTOU A PRESENTE DECISÃO:
 Artigo 1.o
 1. É criado um grupo de trabalho conjunto sobre as medidas aduaneiras de segurança, a seguir designado «grupo de trabalho», a fim de assegurar o acompanhamento da aplicação das disposições aduaneiras de segurança previstas no Capítulo II-A do Protocolo n.o 10 do Acordo EEE e verificar se são cumpridas as disposições deste capítulo e dos Anexos I e II do referido Protocolo.
 2. O grupo de trabalho deve operar de acordo com o Regulamento Interno especificado no anexo da presente decisão.
 3. O grupo de trabalho apresentará relatórios ao Subcomité Misto I sobre a livre circulação de bens, tal como referido no artigo 15.o, n.o 1, alínea a), do Regulamento Interno do Comité Misto do EEE (2).
 Artigo 2.o
 A presente decisão entra em vigor em 11 de fevereiro de 2012, desde que tenham sido efetuadas ao Comité Misto do EEE (3) todas as notificações previstas no artigo 103.o, n.o 1, do Acordo.
 Artigo 3.o
 A presente decisão será publicada na Secção EEE e no Suplemento EEE do Jornal Oficial da União Europeia.
 Feito em Bruxelas, em 10 de fevereiro de 2012.
 Pelo Comité Misto do EEE
 O Presidente em exercício
 Gianluca GRIPPA
 (1) JO L 232 de 3.9.2009, p. 40.
 (2) Decisão do Comité Misto do EEE n.o 1/1994, de 8 de Fevereiro de 1994, que adota o regulamento interno do Comité Misto do EEE (JO L 85 de 30.3.1994, p. 60).
 (3) Não foram indicados requisitos constitucionais.
 ANEXO
 REGULAMENTO INTERNO DO GRUPO DE TRABALHO CONJUNTO SOBRE MEDIDAS ADUANEIRAS DE SEGURANÇA
 Artigo 1.o
 Composição
 O grupo de trabalho será constituído por representantes da União Europeia, dos Estados da EFTA e, se necessário, por peritos das administrações aduaneiras dos Estados-Membros da União Europeia.
 Artigo 2.o
 Tarefas
 1. O grupo de trabalho avaliará a equivalência das medidas aduaneiras de segurança definidas na legislação das Partes Contratantes. Deve, designadamente, acompanhar a aplicação da legislação em matéria de informações antes da chegada e antes da partida, os controlos aduaneiros relacionados com a segurança e a gestão dos riscos e a legislação relativa aos operadores económicos autorizados. Deve igualmente proceder ao intercâmbio de informações sobre as alterações à legislação em causa.
 2. O grupo de trabalho debaterá as alterações técnicas necessárias do Capítulo II-A do Protocolo n.o 10.
 3. A pedido de uma das Partes Contratantes, o grupo de trabalho organizará uma reunião de um grupo de peritos, para debater uma questão específica. O grupo de trabalho examinará igualmente os procedimentos administrativos das Partes Contratantes. Para efetuar essa revisão, o grupo de trabalho pode decidir organizar visitas ao local.
 4. A pedido de uma das Partes Contratantes, o grupo de trabalho examinará qualquer questão que considere relevante para a aplicação das medidas aduaneiras de segurança definidas no Capítulo II-A do Protocolo n.o 10.
 Artigo 3.o
 Presidência
 As reuniões do grupo de trabalho são presididas alternadamente, de seis em seis meses, por um representante da União Europeia e por um representante de um dos Estados da EFTA a que se aplica o Capítulo II-A do Protocolo n.o 10.
 Artigo 4.o
 Reuniões
 1. O grupo de trabalho reúne-se regularmente e, no mínimo, uma vez por ano.
 2. As reuniões realizam-se em Bruxelas ou em qualquer outro local decidido pelo presidente do grupo de trabalho.
 3. O presidente convoca as reuniões do grupo de trabalho. Devem ser enviadas convocatórias para a reunião aos participantes referidos no artigo 1.o, pelo menos 10 dias úteis antes da reunião. Em casos urgentes, os convites podem ser enviados com um prazo mais curto.
 4. A língua de trabalho do grupo de trabalho será o inglês.
 5. As reuniões não são públicas, salvo decisão em contrário.
 Artigo 5.o
 Ordem de trabalhos
 1. O presidente fixa a ordem de trabalhos provisória de cada reunião. A ordem de trabalhos provisória deve ser enviada aos participantes referidos no artigo 1.o, pelo menos 10 dias úteis antes da reunião.
 2. As Partes Contratantes podem solicitar a inscrição de um ponto na ordem de trabalhos, quer por escrito ao Presidente, quer antes da adoção da ordem de trabalhos no dia da reunião.
 Artigo 6.o
 Atas
 1. A ata de cada reunião do grupo de trabalho será elaborada sob a responsabilidade do presidente. A ata deve indicar, em relação a cada ponto da ordem de trabalhos, as recomendações e/ou as conclusões do grupo de trabalho.
 2. O projeto de ata deve ser trocado entre as Partes Contratantes e acordado no prazo de 20 dias úteis a contar da reunião.
 Artigo 7.o
 Despesas
 Os representantes das partes contratantes e os peritos das administrações aduaneiras dos Estados-Membros da União Europeia devem custear todas as despesas incorridas para a sua participação nas reuniões do grupo de trabalho.


type: other

text:
transportnyhederne.dk » Transportjuristerne » Advokaten skriver om privatpersoners vejtransport af farligt gods
 Advokaten skriver om privatpersoners vejtransport af farligt gods
 Mandag 21. december 2015 kl: 12:44
 Torsdag 1. januar i år trådte den seneste udgave af den europæiske konvention om international transport af farligt gods ad vej - i daglig tale kaldet ADR-konventionen - i kraft internationalt. Herhjemme blev 2015-udgaven af ADR-konventionen implementeret i dansk lovgivning med virkning fra 3. august i år. Da ADR-konventionen alene regulerer internationale transporter, suppleres den for så vidt angår de nationale transporter af bekendtgørelse om vejtransport af farligt gods. Den seneste udgave af denne bekendtgørelse trådte i kraft 1. november i år. Privatpersoner kan skal også leve op til reglerne for vejtransport af farligt gods, hvis de transporterer godsmængder, der ikke er omfattet af danske undtagelsesbestemmelser
 Udgangspunktet i bekendtgørelse om vejtransport af farligt gods er, at al vejtransport af farligt gods skal ske i overensstemmelse med bekendtgørelsen og ADR-konventionen. Dette gælder såvel ved national som ved international transport. Dette indebærer blandt andet, at såvel bekendtgørelsens som ADR-konventionens krav til klassificering og mærkning af godset, krav til køretøjernes konstruktion, indretning og godkendelse, krav til chaufførernes uddannelse, krav til emballage med videre, finder anvendelse ved såvel nationale som internationale vejtransporter af farligt gods.
 Ifølge bekendtgørelsens § 8 finder bekendtgørelsen imidlertid ikke anvendelse på national vejtransport af farligt gods foretaget af private personer med et køretøj registreret i Danmark, når godset er emballeret til detailsalg og er beregnet til deres personlige eller hjemlige brug eller fritids- eller sportsaktivitet, forudsat at der er truffet foranstaltninger til forebyggelse af udslip af indholdet under normale transportforhold og forudsat, at der ved brandfarlige væsker kun transporteres en vis nærmere bestemt mængde (i genopfyldelige beholdere påfyldt af eller for private personer, må den samlede mængde ikke overskride 60 liter pr. beholder og 240 liter pr. transporterende enhed).
 Højesteret har i år i en kuriøs straffesag taget stilling til rækkevidden af undtagelsesbestemmelsen vedrørende privates transport af farligt gods. I sagen skulle Højesteret afgøre, om den tiltalte (en privatperson) kunne straffes for overtrædelse af den på gerningstidspunktet gældende udgave af bekendtgørelsen om vejtransport af farligt gods fra 2011 ved at have transporteret 641 liter fyringsolie fra Frederikssund mod Sjællands Odde i en gammel hustandsolietank, der kunne rumme i hvert fald 700 liter, og som den tiltalte havde anbragt på en påhængsvogn. Den tiltalte var i landsretten blevet idømt en bøde på 25.000 kroner for overtrædelse af bekendtgørelsens generelle regler, idet landsretten ikke havde fundet, at undtagelsesbestemmelsen vedrørende privates transport af farligt gods var anvendelig på forholdet.
 Den tiltalte gjorde under sagen for Højesteret gældende, at bekendtgørelsens generelle bestemmelser kun fandt anvendelse på erhvervsvirksomheder. Da transporten blev foretaget af den tiltalte som privatperson, skulle sagen efter den tiltaltes opfattelse bedømmes efter bestemmelserne om private personers transport af farligt gods, jf. undtagelsesbestemmelsen. Den tiltalte gjorde videre gældende, at denne som privatperson under alle omstændigheder kun kunne dømmes for at overtræde bestemmelserne i ADR-konventionen om at anvende godkendte beholdere og for at tranportere en større mængde farligt gods end tilladt.
 Anklagemyndigheden gjorde heroverfor gældende, at undtagelsesbestemmelsen ikke fandt anvendelse i en situation som den foreliggende, og at forholdet derfor skulle henføres under bekendtgørelsens generelle regler om vejtransport af farligt gods med deraf følgende krav til godkendt emballage, ledsagedokumenter, klassifikation af det farlige gods med videre.
 Højesteret konstaterede indledningsvist, at forudsætningen for, at undtagelsesbestemmelsen er anvendelig er, at godset er emballeret til detailsalg, og at genopfyldelige beholdere skal være godkendt i henhold til ADR og højest må indeholde 60 liter uanset beholderens størrelse. Højesteret konstaterede videre, at ordene ”genopfyldelige beholdere” må forstås som beholdere, der er beregnet til transport, og således ikke omfatter en gammel husstandsolietank med kapacitet på i hvert fald 700 liter. Højesteret konstaterede ligeledes, at der var enighed mellem parterne om, at fyringsolien ikke var ”emballeret til detailsalg”.
 Da forudsætningerne for at anvende undtagelsesbestemmelsen ikke var opfyldt, fandt Højesteret, at forholdet skulle bedømmes i henhold til bekendtgørelsens generelle regler. Højesteret fandt på den baggrund, at den tiltalte havde overtrådt reglerne i ADR-konventionen om pligt til at kontrollere, at godset er klassificeret og tilladt at transportere i overensstemmelse med ADR og reglen om, at der udelukkende må anvendes emballager mv., der er godkendt og egnet til transport af de pågældende stoffer og mærket ifølge ADR-konventionen. Højesteret stadfæstede derefter landsrettens dom, men dog med den ændring, at bøden blev nedsat til 6.500 kroner.
 Dommen viser, at privatpersoner ganske hurtigt risikerer at falde uden for ”undtagelsesbestemmelsens” anvendelsesområde, hvorefter de - ligesom enhver professionel vejtransportør af farligt gods - er forpligtede til at leve op til bekendtgørelsens og ADR-konventionens mangeartede krav til såvel klassificering af godset, krav til køretøjet, følgedokumenter, emballage, uddannelse med videre. Overtrædelse af disse regler er ifølge bekendtgørelsen endvidere forbundet med minimum bødestraf. Det er derfor værd også for privatpersoner at være opmærksom på disse regler.
 Med ønsket om en glædelig jul og et godt nytår til alle transportnyhederne.dk’s læsere.


text:
Emergenza epidemiologica COVID-19 – Rinvio termini Dipartimento Funzione Pubblica - Publika - Servizi e formazione per gli enti locali
 Con comunicato del 9 aprile 2020, il Dipartimento della Funzione Pubblica fa sapere che, ai sensi dell’art. 37 del d.l. 23/2020, ai fini del computo dei termini ordinatori o perentori, propedeutici, endoprocedimentali, finali ed esecutivi, relativi allo svolgimento di procedimenti amministrativi su istanza di parte o d’ufficio, pendenti alla data del 23 febbraio 2020 o iniziati successivamente a tale data, non si tiene conto del periodo compreso tra la medesima data e quella del 15 maggio 2020.
 Fermo restando che “Le pubbliche amministrazioni adottano ogni misura organizzativa idonea ad assicurare comunque la ragionevole durata e la celere conclusione dei procedimenti, con priorità per quelli da considerare urgenti e che, anche sulla base di motivate istanze degli interessati”, il Dipartimento illustra tutti i termini dei procedimenti amministrativi di propria competenza interessati dalla disposizione, tra cui:
 – il termine previsto dall’art. 34-bis del d.lgs. 165/2001, per la risposta alle comunicazioni presentate dalle pubbliche amministrazioni in materia di mobilità del personale;
 – i termini di comunicazione previsti dall’art. 53 del medesimo decreto, in materia di incarichi e dall’art. 60 in materia di controllo del costo del lavoro;
 – i termini per la certificazione dei contratti integrativi di cui all’art. 40-bis, comma 2, nonché i termini per i preventivi assensi per i distacchi del personale ad ordinamento pubblicistico;
 – il termine di quindici giorni previsto dall’art. 60, comma 6, per la risposta obbligatoria delle amministrazioni interessate rispetto ai chiarimenti e ai riscontri richiesti dall’Ispettorato al fine di corrispondere a segnalazioni da parte di cittadini o pubblici dipendenti circa presunte irregolarità, ritardi o inadempienze delle amministrazioni. Si ritiene di escludere dalla sospensione, in via interpretativa, i termini relativi a segnalazioni attivate con riferimento all’attuale situazione di emergenza sanitaria;
 – rispetto al sistema di banche dati Perla PA, il termine del 31 marzo 2020 è prorogato al 31 maggio 2020 per l’invio da parte delle pubbliche amministrazioni delle informazioni e dei dati previsti da GEDAP e permessi ex lege 104/92;
 – i termini relativi ai soccorsi istruttori, ai preavvisi di rigetto e di cancellazione relativi alla gestione dell’elenco nazionale dei componenti degli organismi indipendenti di valutazione di cui al d.m. 2 dicembre 2016;
 – i termini relativi ai soccorsi istruttori, alle richieste di invio di documenti/certificazioni propedeutici alla sottoscrizione della convenzioni per il finanziamento dei progetti sperimentali in materia di innovazione sociale (avviso pubblico del 5 aprile 2019);
 – i termini di cui alla direttiva 2/2019 recante “misure per promuovere le pari opportunità e rafforzare il ruolo dei comitati unici di garanzia nelle amministrazioni pubbliche” per la compilazione e l’invio degli allegati n. 1 e 2 alla direttiva (Relazioni CUG).


text:
 14.3.2016
 ET
 Euroopa Liidu Teataja
 C 98/51
 7. jaanuaril 2016 esitatud hagi – Awg Allgemeine Warenvertriebs vs. Siseturu Ühtlustamise Amet – Takko (Southern Territory 23o48’25”S)
 (Kohtuasi T-6/16)
 (2016/C 098/66)
 Hagiavalduse keel: saksa
 Pooled
 Hageja: Awg Allgemeine Warenvertriebs GmbH (Köngen, Saksmaa) (esindaja: advokaat T. Sambuc)
 Kostja: Siseturu Ühtlustamise Amet (kaubamärgid ja tööstusdisainilahendused)
 Teine menetluspool apellatsioonikojas: Takko Holding GmbH (Telgte Saksmaa)
 Andmed Siseturu Ühtlustamise Ameti menetluse kohta
 Vaidlusaluse kaubamärgi omanik: hageja
 Asjaomane vaidlusalune kaubamärk: ühenduse sõnamärk „Southern Territory 23o48’25”S” – ühenduse kaubamärk nr 10 099 554
 Menetlus Siseturu Ühtlustamise Ametis: kehtetuks tunnistamise menetlus
 Vaidlustatud otsus: Siseturu Ühtlustamise Ameti (kaubamärgid ja tööstusdisainilahendused) neljanda apellatsioonikoja 10. novembri 2015. aasta otsus (asi R 735/2015-4)
 Nõuded
 Hageja palub Üldkohtul:
 —
 muuta vaidlustatud otsust nii, et ühenduse kaubamärgi nr 10 099 554 „Southern Territory 23o48’25”S” kehtetuks tunnistamise taotlus lükatakse tagasi.
 Väide
 —
 rikutud on määruse nr 207/2009 artikli 53 lõike 1 punkti a koosmõjus artikli 8 lõike 1 punktiga b.


text:
 5.6.2010
 ET
 Euroopa Liidu Teataja
 C 148/43
 1. aprillil 2010 esitatud hagi — Bank Nederlandse Gemeenten versus komisjon
 (Kohtuasi T-151/10)
 2010/C 148/72
 Kohtumenetluse keel: hollandi
 Pooled
 Hageja: Bank Nederlandse Gemeenten NV (Haag, Madalmaad) (esindaja: advokaat B. Drijber)
 Kostja: Euroopa Komisjon
 Hageja nõuded
 —
 tühistada komisjoni 15. detsembri 2009. aasta otsus (K(2009) 9963) osas, milles komisjon leiab, et elamuehituskorporatsioonide võimalus saada Bank Nederlandse Gemeenten NV-lt laenu on riigiabi ELTL artikli 107 lõike 1 tähenduses;
 —
 mõista kohtukulud välja komisjonilt.
 Väited ja peamised argumendid
 Hagis nõutakse komisjoni 15. detsembri 2009. aasta otsuse (K(2009)9963 (lõplik) riigiabi E 2/2005 ja N 642/2009 (Madalmaad) — olemasolev riigiabi ja elamuehituskorporatsioonide projektidele antav eriabi — osalist tühistamist.
 Esiteks rikutakse vaidlustatud otsusega ELTL artikli 107 lõiget 1, kuna komisjoni järeldus, mille kohaselt hageja antud laen on riigiabi, põhineb vastutuse tingimuste vääral tõlgendamisel.
 Teiseks rikutakse vaidlustatud otsusega ELTL artikli 107 lõiget 1, kuna komisjoni järeldus, mille kohaselt hageja antud laen ei ole turuga vastavuses ja kujutab endast seega soodustust, põhineb asjaolude vääral hindamisel.
 Kolmandaks on rikutud põhjendamis- ja hoolsuskohustust, kuna hageja antud laenu puudutavatest Madalmaade asutuste väidetest hoolimata otsustas komisjon ilma igasuguse uurimiseta, et laen on riigiabi.


text:
Categoria: Regolamento Disciplinare Primaria
 VISTO il RD n. 1297 del 26 aprile 1928;
 VISTO l’art. 328, comma 7 del D.lgvo n. 297 del 1994;
 VISTO il DPR n. 275 del 1999;
 VISTA la direttiva del MPI n. 104 del 30/11/2007 con la quale vengono dettate disposizioni
 in materia di utilizzo dei telefoni cellulari in ambito scolastico e di diffusione di
 immagini in violazione del “Codice in materia di protezione di dati personali”,
 VISTA la C.M. prot. n. 3602 del 31 luglio 2008
 VISTA la legge 30.10.2008, n. 169
 VISTA la legge 241/90 e successive modificazioni
 in ottemperanza alle disposizioni citate, il presente regolamento che disegna un modello di
 disciplina ispirato alle finalità educative proprie della scuola, al recupero, al rafforzamento del senso di responsabilità, della collaborazione, del rispetto per le persone.
 1. Il presente Regolamento, in osservanza del Regolamento dell'Autonomia delle Istituzioni scolastiche, emanato con il D.P.R. 8 marzo 1999 n. 275, individua i comportamenti che possono rappresentare mancanze disciplinari, stabilisce le possibili sanzioni, individua gli organi competenti ad irrogarle ed il relativo procedimento.
 E' coerente e funzionale al Piano dell'Offerta Formativa adottato dall'Istituto.
 2. I provvedimenti disciplinari hanno finalità educative e tendono al rafforzamento del senso di responsabilità ed al ripristino di rapporti e comportamenti corretti all’interno della classe e dell’Istituto.
 3. La responsabilità disciplinare è personale. Nessuno può essere sottoposto a sanzioni
 disciplinari senza essere stato prima sentito. Nessuna infrazione disciplinare connessa al
 comportamento può influire sulla valutazione del profitto.
 4. In nessun caso può essere impedita la libera espressione di opinioni correttamente manifestata e non lesiva dell’altrui personalità.
 5. Le sanzioni sono temporanee, proporzionate all’infrazione disciplinare e ispirate al principio della riparazione del danno. Esse tengono conto della situazione personale dello scolaro e, in ragione della sua giovane età, tendono a favorire la riflessione e la costruzione della personalità in un corretto rapporto con gli altri, del senso del limite, della responsabilità, dell’adesione alle regole di convivenza.
 6. Le sanzioni e i provvedimenti che comportano l’allontanamento dalle lezioni sono adottati dal Consiglio di Interclasse, alla presenza delle diverse componenti; quelli che comportano l’allontanamento oltre i 15 giorni e l’esclusione dalla valutazione e dallo scrutinio finale, sono adottati dal Consiglio d’Istituto.
 Art. 2 – Disposizioni disciplinari
 1. Si configurano come violazioni lievi:
 a) arrivare ripetutamente in ritardo a scuola;
 b) impedire lo svolgimento regolare delle lezioni disturbando e non consentendo ai compagni di seguire con attenzione;
 2. Si configurano come mancanze gravi:
 a) utilizzare il telefono cellulare durante l’orario scolastico;
 b) sporcare, imbrattare, danneggiare le proprie cose, quelle altrui, quelle della scuola; fare un uso improprio del cibo durante la refezione;
 c) non osservare le regole della scuola e le prescrizioni degli insegnanti;
 d) avere atteggiamenti e/o parole irrispettosi nei confronti del Dirigente Scolastico, dei docenti, del personale non docente, dei compagni;
 e) assumere comportamenti di arroganza e insubordinazione con gli adulti;
 f) assumere comportamenti verbalmente e fisicamente aggressivi verso i compagni
 g) riproporre più volte un comportamento scorretto.
 3. Si configurano come mancanze gravissime:
 a) appropriarsi di beni o materiali dei compagni, del personale scolastico,
 b) compiere atti di vandalismo all’interno della scuola;
 c) aggredire ed insultare verbalmente i compagni; costituisce aggravante il fatto che il comportamento sia diretto a persone diversamente abili o se le offese si configurano come razziste;
 d) aggredire fisicamente i compagni;
 e) provocare lesioni ai compagni e al personale;
 f) non osservare le disposizioni interne relative alla sicurezza delle persone e degli edifici (correre a velocità eccessiva all’interno dell’Istituto, manomettere gli estintori, etc.);
 g) mettere in pericolo l’incolumità delle persone;
 h) raccogliere e diffondere testi, immagini, filmati, audio e videoregistrazioni allo
 scopo di danneggiare altre persone.
 Art. 3 - VIOLAZIONI E SANZIONI
 1. Le violazioni previste nell’art. 2.1 sono sanzionate dal docente che le esprime con il
 rimprovero/ammonizione orale e/o scritto.
 Il rimprovero scritto viene riportato nell’Agenda dell'equipe docente con conseguente comunicazione alle famiglie attraverso il diario o sul quaderno delle comunicazioni. Tale comunicazione deve essere controfirmata da un genitore.
 Dopo la terza comunicazione, lo scolaro che continua a tenere un comportamento
 scorretto, può essere punito con i provvedimenti di cui agli articoli successivi.
 2. Le violazioni gravi di cui all’art. 2.2 vengono sanzionate con annotazione scritta da
 parte dei docenti della classe, riportata nell’Agenda dell' equipe e comunicata per
 iscritto alla famiglia che controfirma per presa visione.
 La mancanza di cui alla lettera a) dell’art. 2.2 comporta anche la consegna del telefono
 cellulare al Dirigente Scolastico o suo delegato che lo conserverà fino al ritiro dello stesso da parte
 di uno dei genitori dello/a scolaro/a.
 Nel caso di mancanze di cui all’art. 2.1. ripetute e di mancanze di cui all’art. 2.2., il
 Dirigente Scolastico comunicherà alla famiglia, per iscritto, che il ripetersi delle
 condotte già contestate e sanzionate da parte dei docenti, potrà prevedere sanzioni più
 gravi, fino all’allontanamento dalle lezioni fino a 15 giorni.
 3. La reiterazione delle mancanze gravi, di cui alla lettera g) dell’art. 2.2. e le mancanze
 gravissime previste dall’art. 2.3 vengono sanzionate con la sospensione dalle lezioni per
 una durata in proporzione alla gravità del fatto, fino a un massimo di 15 giorni.
 I provvedimenti vengono discussi e adottati dal Consiglio di Interclasse alla presenza di tutte le sue componenti. La seduta, presieduta dal Dirigente Scolastico o suo delegato, è
 valida con la presenza di metà più uno degli aventi diritto e il provvedimento viene
 assunto con la maggioranza dei pareri favorevoli; non è consentita l’astensione, tranne
 nel caso in cui uno dei membri sia anche genitore dell’allievo oggetto del procedimento.
 4. Le sanzioni del richiamo orale e scritto di cui ai precedenti punti 1. e 2. possono
 essere sostituite o accompagnate in modo accessorio da provvedimenti educativi
 miranti al rimedio del danno, alla riflessione e al ravvedimento. Nel caso di sanzioni comportanti l’allontanamento dalle lezioni, previste al precedente punto 3., i provvedimenti educativi miranti al rimedio del danno, alla riflessione e al ravvedimento possono essere dati come accessori.
 Art. 4 – Comunicazione di avvio del procedimento; contestazione di addebito e audizione in contraddittorio
 L’efficacia dei provvedimenti sanzionatori di cui all’art. 2.1 e 2.2, lettere a), b), c), d), e),
 f), è legata di fatto alla vicinanza e tempestività della reazione:
 queste sanzioni, tenuto conto della finalità educativa e dell’età degli allievi, per essere
 da loro comprese e concorrere alla modifica dei comportamenti, debbono essere il più
 possibile immediate e “vicine” ai comportamenti non congrui, in modo tale che l’alunno possa percepire il nesso causa-effetto (comportamento irregolare-sanzione). In tali casi, in assenza di mancanze gravissime, è opportuno adottare quelle misure che particolari esigenze di celerità del procedimento consentono, in base all’art. 7 della L. n. 241/1990, non dando quindi comunicazione preventiva dell’avvio del procedimento. Di tali provvedimenti verrà data comunicazione ai genitori
 attraverso il diario o il quaderno delle comunicazioni dell’alunno.
 Per le sanzioni che comportano l’allontanamento dalle lezioni e che devono essere
 comminate dal Consiglio di Interclasse, va data comunicazione dell’avvio del
 procedimento alla famiglia dello scolaro, da parte del Dirigente Scolastico, anche
 attraverso vie brevi (posta elettronica certificata, raccomandata a mano, fax,
 fonogramma). Nella comunicazione vengono contestati gli addebiti, vengono fissati la
 data dell’audizione in contraddittorio e il termine di chiusura del procedimento.
 Gli addebiti contestati debbono fondare su circostanze precise documentali,
 testimoniali o fattuali. Lo scolaro ha diritto di essere ascoltato dal Dirigente Scolastico,
 e dai docenti di classe, congiuntamente.
 Il Dirigente Scolastico, nel tempo intercorrente tra la comunicazione del procedimento e
 l’audizione, potrà incontrare i genitori allo scopo di concordare con essi gli atteggiamenti comunicativi e comportamentali da tenere verso lo scolaro. Ciò allo scopo di ricercare strategie comuni a livello educativo.
 Nel caso in cui nell’evento rilevante ai fini disciplinari siano stati coinvolti altri allievi in
 qualità di parti lese, essi e le loro famiglie devono essere informati dell’apertura del
 procedimento come contro interessati.
 A seguito dell’audizione, potrà seguire, con decisione assunta a maggioranza:
 a. l’archiviazione del procedimento, qualora non si ravvisino elementi certi di rilevanza
 disciplinare; il dirigente scolastico ne darà comunicazione scritta a tutti gli interessati.
 b. la rimissione degli atti al Consiglio di Interclasse per il pronunciamento sul
 provvedimento disciplinare da assumere.
 Art. 5 - Assunzione del provvedimento disciplinare a cura del Consiglio di Interclasse
 Il Consiglio di Interclasse viene convocato entro il termine minimo di cinque giorni
 dall’audizione in contraddittorio.
 In seduta, viene acquisito il verbale di audizione.
 Nella deliberazione della sanzione, deve essere specificata in modo dettagliato la
 motivazione che ha portato al provvedimento.
 La comunicazione del provvedimento disciplinare assunto viene data alla famiglia
 dell’alunno interessato dal Dirigente Scolastico, in forma scritta. La comunicazione deve
 riportare gli estremi della deliberazione, l’entità della sanzione e le eventuali sanzioni
 accessorie, la motivazione, la decorrenza e la durata della sanzione, i termini e
 l’organo presso cui adire eventuali impugnazioni.
 Il provvedimento disciplinare è immediatamente esecutivo.
 Art. 6 I danni arrecati al patrimonio vanno sempre risarciti da parte dei responsabili, secondo la normativa vigente.
 Art. 7 La sanzione dell’allontanamento dalle lezioni sarà preferibilmente assunta “con obbligo di
 frequenza”. Nel periodo in cui il minore è allontanato dalle lezioni, sarà vigilato da
 insegnanti della scuola o collocato in altre classi della scuola e impegnato in attività
 legate ai provvedimenti accessori.
 Art. 8 Gli effetti dei provvedimenti disciplinari, anche ai fini della recidiva, sono limitati all’anno scolastico di riferimento. Tuttavia, nel caso in cui le mancanze passibili di
 allontanamento dalle lezioni siano state compiute alla fine delle lezioni o durante la
 sospensione estiva, è possibile fissare la decorrenza e il termine della sanzione nei
 primi giorni dell’anno scolastico successivo.
 In caso di trasferimento ad altro istituto anche in corso d’anno o di passaggio ad altro
 grado di scuola, la sanzione viene comunicata al nuovo istituto che potrà disporne
 l’assolvimento.
 Art. 9 Nel caso in cui si iscrivesse alla scuola un alunno proveniente da altro istituto e
 quest’ultimo comunicasse una sanzione pendente, il Dirigente Scolastico ne darà
 esecuzione nei termini fissati dall’Istituto di provenienza.
 Avverso i provvedimenti assunti dai docenti è ammesso reclamo verbale o scritto al
 Dirigente Scolastico entro 15 giorni. Il Dirigente Scolastico verifica i fatti sentendo i
 docenti coinvolti e quindi risponde in merito al reclamo, verbalmente, se il reclamo è
 stato posto oralmente, per iscritto se il reclamo è stato posto in forma scritta, entro 30
 Avverso i provvedimenti assunti dal Consiglio di Interclasse, è ammesso reclamo scritto
 entro 15 gg. dalla comunicazione del provvedimento al Dirigente Scolastico, in qualità di
 Presidente. Il Dirigente Scolastico convoca il Consiglio di Interclasse che ha emesso il
 provvedimento che si pronuncia in merito al reclamo. Il Dirigente Scolastico entro 30
 giorni dal ricevimento del reclamo, comunica all’interessato le conclusioni assunte dal
 In alternativa è ammesso ricorso al Tribunale Amministrativo Regionale competente
 Il presente regolamento è pubblicato sul sito dell’Istituto e può esserne richiesta copia agli uffici di segreteria.
 Approvato dal Consiglio di Istituto nella seduta del 17/12/2012.