text:
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 C 202/275
 PROTOKOL (Nr. 10)
 TURERET SAMARBEJDE ETABLERET VED ARTIKEL 42 I TRAKTATEN OM DEN EUROPÆISKE UNION
 DE HØJE KONTRAHERENDE PARTER,
 SOM HENVISER TIL artikel 42, stk. 6, og artikel 46 i traktaten om Den Europæiske Union,
 SOM MINDER OM, at Unionen fører en fælles udenrigs- og sikkerhedspolitik, der bygger på opnåelse af en stadig stigende konvergens i medlemsstaternes optræden,
 SOM MINDER OM, at den fælles sikkerheds- og forsvarspolitik udgør en integrerende del af den fælles udenrigs- og sikkerhedspolitik, at den sikrer Unionen en operationel kapacitet, der gør brug af civile og militære midler, at Unionen kan anvende disse i forbindelse med de i artikel 43 i traktaten om Den Europæiske Union nævnte opgaver uden for Unionens område med henblik på fredsbevarelse, konfliktforebyggelse og styrkelse af den internationale sikkerhed i overensstemmelse med principperne i De Forenede Nationers pagt, og at udførelsen af disse opgaver bygger på militære kapaciteter tilvejebragt af medlemsstaterne i overensstemmelse med princippet om "kun ét sæt styrker",
 SOM MINDER OM, at Unionens fælles sikkerheds- og forsvarspolitik ikke berører den særlige karakter af visse medlemsstaters sikkerheds- og forsvarspolitik,
 SOM MINDER OM, at Unionens fælles sikkerheds- og forsvarspolitik overholder de forpligtelser, der følger af den nordatlantiske traktat for de medlemsstater, der betragter deres fælles forsvar som omfattet af Den Nordatlantiske Traktats Organisation, der fortsat udgør grundlaget for dens medlemmers kollektive forsvar, og at den er forenelig med den fælles sikkerheds- og forsvarspolitik, der er fastlagt inden for denne ramme,
 SOM ER OVERBEVIST OM, at en mere aktiv rolle for Unionen på sikkerheds- og forsvarsområdet vil bidrage til en livskraftig fornyet atlantisk alliance i overensstemmelse med Berlin plus-ordningerne,
 SOM ER BESLUTTET PÅ, at Unionen fuldt ud skal kunne påtage sig det ansvar, der påhviler den inden for det internationale samfund,
 SOM ANERKENDER, at De Forenede Nationer kan anmode om Unionens bistand, hvis der meget hurtigt skal udføres opgaver i henhold til kapitel VI og VII i De Forenede Nationers pagt,
 SOM ANERKENDER, at en styrkelse af sikkerheds- og forsvarspolitikken vil kræve en indsats fra medlemsstaternes side med hensyn til kapaciteter,
 SOM ER KLAR OVER, at der, for at man kan komme videre til næste fase i udviklingen af den europæiske sikkerheds- og forsvarspolitik, forudsættes en beslutsom indsats fra de medlemsstater, der er rede til det,
 SOM MINDER OM, at det er vigtigt, at Unionens højtstående repræsentant for udenrigsanliggender og sikkerhedspolitik inddrages fuldt ud i arbejdet inden for det permanente strukturerede samarbejde,
 ER BLEVET ENIGE OM følgende bestemmelser, der knyttes som bilag til traktaten om Den Europæiske Union og traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde:
 Artikel 1
 Det permanente strukturerede samarbejde, som nævnt i artikel 42, stk. 6, i traktaten om Den Europæiske Union, er åbent for enhver medlemsstat, der fra datoen for Lissabontraktatens ikrafttrædelse forpligter sig til:
 a)
 at intensivere udviklingen af sine forsvarskapaciteter gennem udvikling af sine nationale bidrag og eventuelt gennem deltagelse i multinationale styrker, i de vigtigste europæiske materielprogrammer og i Agenturet for Udvikling af Forsvarskapaciteter, Forskning, Anskaffelse og Forsvarsmateriel (Det Europæiske Forsvarsagentur) og til
 b)
 senest i 2010 enten nationalt eller som en del af multinationale grupper af styrker at kunne levere kampenheder, der er specielt uddannet til de påtænkte opgaver, som på det taktiske plan er sammensat som kampgrupper med støtteelementer, herunder transport og logistik, som er i stand til inden for 5-30 dage at udføre opgaver som omhandlet i artikel 43 i traktaten om Den Europæiske Union, især for at imødekomme anmodninger fra De Forenede Nationer, og som har forsyninger til at klare sig i en første periode på 30 dage, der kan forlænges til mindst 120 dage.
 Artikel 2
 De medlemsstater, der deltager i det permanente strukturerede samarbejde, forpligter sig med henblik på at opfylde målene i artikel 1 til:
 a)
 fra og med Lissabontraktatens ikrafttrædelse at samarbejde med henblik på at nå de aftalte mål for niveauet for investeringsudgifter til forsvarsmateriel og til at tage disse mål op til vurdering med jævne mellemrum på baggrund af sikkerhedssituationen og Unionens internationale ansvar
 b)
 så vidt muligt at tilnærme deres forsvarsinstrumenter til hinanden, især ved at harmonisere fastlæggelsen af de militære behov, ved at samle og eventuelt specialisere deres forsvarsaktiver og -kapaciteter og ved at fremme samarbejde inden for uddannelse og logistik
 c)
 at træffe konkrete foranstaltninger for at øge deres styrkers disponibilitet, interoperabilitet, fleksibilitet og deployeringsevne, navnlig ved at fastlægge fælles mål med hensyn til styrkeprojektion, herunder ved eventuelt at revidere deres nationale beslutningsprocedurer
 d)
 at samarbejde for at sikre sig, at de træffer de nødvendige foranstaltninger med henblik på, bl.a. gennem multinationale tiltag og med forbehold af deres relevante forpligtelser inden for Den Nordatlantiske Traktats Organisation, at afhjælpe de mangler, der konstateres inden for rammerne af kapacitetsudviklingsmekanismen
 e)
 eventuelt at deltage i udvikling af fælles eller europæiske programmer for større materiel inden for rammerne af Det Europæiske Forsvarsagentur.
 Artikel 3
 Det Europæiske Forsvarsagentur medvirker til en regelmæssig evaluering af de deltagende medlemsstaters kapacitetsbidrag, navnlig bidrag ydet efter de kriterier, der fastsættes bl.a. på grundlag af artikel 2, og aflægger mindst en gang om året rapport herom. Evalueringen kan danne grundlag for de henstillinger og afgørelser, som Rådet vedtager i overensstemmelse med artikel 46 i traktaten om Den Europæiske Union.


type: other

text:
Marcella Livia Chiesa
 1 Direttiva n. 75 Roma, lì 15 settembre 2008 VISTA la legge 28 marzo 2003 n. 53 ed in particolare l'articolo 3 che prevede la valutazione del sistema educativo di istruzione e di formazione ed il riordino dell'invalsi; VISTO il decreto legislativo 19 febbraio 2004 n. 59 attuativo dell'articolo 1 della citata legge n. 53/2003; VISTO il decreto legislativo 19 novembre 2004 n. 286 concernente l'istituzione del Servizio nazionale di valutazione del sistema educativo di istruzione e di formazione, nonché il riordino dell'invalsi; VISTI i decreti legislativi 15 aprile 2005 n. 76 e n. 77 e 17 ottobre 2005 n. 226; VISTA la legge 27 dicembre 2006, n. 296 (legge finanziaria 2007) ed in particolare l art. 1, commi 612, 613, 614, 615 e 622, che apporta modifiche all assetto organizzativo dell INVALSI, assegna all Istituto compiti in materia di valutazione dei dirigenti scolastici e ridefinisce, nell ambito dell obbligo di istruzione, le modalità di conseguimento degli obiettivi di apprendimento generali e specifici; VISTA la legge 11 gennaio 2007, n. 1 concernente, tra l altro, disposizioni in materia di esami di Stato per la scuola secondaria superiore, ed in particolare l art. 1 e l art. 3, comma 3, lett. c; VISTA la legge 2 aprile 2007, n. 40, di conversione del decreto-legge 31 gennaio 2007 n. 7 recante, fra l altro, misure urgenti per la valorizzazione dell istruzione tecnico-professionale; VISTO il decreto legge 7 settembre 2007, n. 147, convertito nella legge 25 ottobre 2007, n. 176; VISTO il decreto legislativo 29 dicembre 2007, n. 262, recante disposizioni per incentivare l eccellenza degli studenti nei percorsi di istruzione; VISTA la direttiva ministeriale n. 16 del 25 gennaio 2008 con la quale sono stati individuati i criteri e le modalità per la scelta dei testi da sottoporre al Ministro dell istruzione ai fini della somministrazione della prova scritta a carattere nazionale prevista per l esame di Stato a conclusione del terzo anno della scuola secondaria di I grado;
 2 VISTO il decreto legge 16 maggio 2008, n. 85, recante disposizioni urgenti per l adeguamento delle strutture di Governo in applicazione della legge n. 244 del 24 dicembre 2007, convertito con la legge 14 luglio 2008 n. 121; TENUTO CONTO delle linee generali di orientamento politico in materia di istruzione espresse dal Ministro dell Istruzione, dell Università e della Ricerca nell audizione alla Camera dei Deputati del 10 giugno 2008; VISTA la direttiva ministeriale pluriennale adottata ai sensi dell articolo 2, comma 3, punto a) del predetto decreto legislativo n.286 del 2004, con la quale è stato definito il quadro strategico sulla cui base l INVALSI è tenuto a programmare la propria attività istituzionale nel prossimo triennio decorrente dall anno scolastico 2008/2009; RILEVATA la necessità di emanare, ai sensi della citata legge 25 ottobre 2007, n. 176, una specifica direttiva, per l anno scolastico 2008/2009, sugli obiettivi generali in campo educativo cui dovrà attenersi l INVALSI ai fini dello svolgimento della propria attività istituzionale, fra cui assume particolare rilievo la valutazione del sistema scolastico e degli apprendimenti degli studenti; EMANA la seguente direttiva che individua i sottoindicati obiettivi generali delle politiche educative nazionali cui l INVALSI dovrà attenersi per lo svolgimento della propria attività istituzionale per l anno scolastico 2008/2009: 1. - provvedere alla valutazione di sistema scolastico con la predisposizione di un rapporto annuale sulla scuola, strutturato nelle seguenti sezioni: una Sezione dedicata alla rilevazione della domanda di istruzione da parte degli alunni ed alla rilevazione dell offerta individuata attraverso la distribuzione territoriale delle scuole, tenuto conto delle risorse finanziarie destinate al loro funzionamento; una Sezione dedicata all analisi degli esiti quantitativi dei dati rilevati dal sistema informativo del Ministero relativamente ad: alunni amessi e non ammessi al successivo grado di istruzione, debiti, abbandoni, esiti degli esami di Stato; una Sezione per evidenziare gli esiti qualitativi scaturenti da indagini nazionali ed internazionali e dalle prove nazionali degli esami di Stato (a conclusione del 1 ciclo e dei corsi di studi di istruzione secondaria superiore); 2
 3 2. - definire, anche sulla base di esperienze internazionali, un modello di valutazione delle scuole per rilevare quegli assetti organizzativi e quelle pratiche didattiche che favoriscono il miglioramento dei livelli di apprendimento degli studenti. Ciò in costante collaborazione col Ministero al fine di acquisire ulteriori informazioni, raccolte anche da altri soggetti, sulle scuole e la loro gestione; 3. - provvedere, in continuità con le iniziative realizzate nel corso del corrente anno scolastico, alla valutazione degli apprendimenti tenendo conto delle soluzioni e degli strumenti adottati per rilevare il valore aggiunto prodotto da ogni singola scuola in termini di accrescimento dei livelli di apprendimento degli alunni. In particolare, ai fini della valutazione, la rilevazione: riguarderà gli studenti della seconda e della quinta classe della scuola primaria. considererà le aree disciplinari relative all italiano e alla matematica. La somministrazione delle prove dovrà essere effettuata mediante rilevatori esterni e i risultati della valutazione saranno messi a disposizione delle relative istituzioni scolastiche. Con riferimento alla scuola secondaria di primo grado gli studenti della terza classe saranno sottoposti ad una valutazione degli apprendimenti in occasione della prova nazionale dell esame di Stato al termine del primo ciclo ai sensi della legge 25 Ottobre 2007, n Sarà verificata, inoltre, la possibilità di predisporre strumenti di valutazione dell apprendimento della lingua inglese da mettere a disposizione delle scuole; 4. - assicurare la partecipazione italiana ai progetti di ricerca internazionali e comunitari in campo valutativo dei ragazzi e degli adulti per favorire l analisi da parte delle stesse scuole sui punti di forza e di debolezza degli studenti evidenziati dalle indagini. Assicurare, in particolare, la partecipazione ai seguenti progetti internazionali: OCSE- PISA (che nel 2009 dovrà coinvolgere un numero di scuole sufficiente a dare rappresentatività a campioni stratificati per regione e tipo di scuola), IEA-TIMSS Advanced ( 2008),IEA ICCS (2009); 5. - promuovere la cultura della valutazione con particolare riferimento alle azioni di formazione del personale dirigente e docente, al fine di favorire la piena attuazione dell autonomia didattica e organizzativa. Per tali finalità saranno 3
 4 promosse: la formazione in ogni scuola di una figura di riferimento per la valutazione nazionale ed internazionale, in sintonia con la normativa di cui al CCNL di comparto; le attività di ricerca a livello nazionale per la realizzazione di nuovi modelli e nuove metodologie nel campo della valutazione degli alunni e delle istituzioni scolastiche, anche tramite convenzioni con Università ed altri enti di ricerca. Gli esiti di ciascuna ricerca dovranno essere riferiti al Ministro dell Istruzione, dell Università e della Ricerca con apposita relazione; 6. - formulare proposte al Ministro dell Istruzione, dell Università e della Ricerca sulla base degli esiti delle attività finora svolte in merito alla definizione del sistema di valutazione dei dirigenti scolastici, previsto dall art. 1, comma 613, della legge 27 dicembre 2006, n. 296; 7. - avviare un piano di ricognizione delle metodiche adottate a livello internazionale per la valutazione degli insegnanti, con particolare riferimento all uso di detta valutazione a fini premiali di carriera e retribuzione; avviare analoga ricognizione per il personale amministrativo, tecnico, ausiliario; 8. - provvedere alla predisposizione di modelli da porre a disposizione delle autonomie scolastiche ai fini dell elaborazione della terza prova degli esami di Stato, conclusivi dei corsi di istruzione secondaria superiore, sulla base delle apposite direttive impartite dal Ministro dell Istruzione, dell Università e della Ricerca, a norma dell art. 1 della legge 11 gennaio 2007 n. 1. Provvedere, altresì, alla valutazione dei livelli di apprendimento degli studenti a conclusione dei percorsi della scuola secondaria superiore, utilizzando le prove scritte dei relativi esami di Stato secondo criteri e modalità che ne consentano la comparabilità a livello internazionale; 9. - predisporre i testi da sottoporre alla scelta del Ministro per la prova scritta a carattere nazionale, prevista dalla legge 25 ottobre 2007, n. 176, che si svolgerà il 18 giugno 2009, da somministrare nell ambito dell esame di Stato a conclusione del terzo anno della scuola secondaria di I grado. Ai predetti fini l INVALSI dovrà attenersi ai criteri ed alle modalità indicati nella specifica direttiva n. 16 del 25 gennaio 2008, relativa agli stessi esami di Stato dell anno scolastico 2007/2008. Nell ambito di tali indicazioni, per le 4
 5 prove strutturate di lingua italiana, si provvederà alla redazione di una specifica prova di italiano per gli studenti di lingua non italiana; sviluppare le altre iniziative commissionate dalle Direzioni Generali del Ministero oltre a quelle connesse ai compiti istituzionali dell Ente per i quali sono stati individuati gli obiettivi generali nei precedenti punti della presente direttiva. Le Direzioni generali interessate dovranno motivare adeguatamente le iniziative commissionate e provvedere ad assegnare le relative risorse finanziarie. Gli esiti delle attività svolte per perseguire gli obiettivi indicati nella presente direttiva, nonché delle iniziative commissionate dalle Direzioni generali del Ministero, dovranno essere oggetto di apposite relazioni. Tali relazioni, nel caso in cui la realizzazione non sia conclusa nel periodo di riferimento, dovranno evidenziare i motivi della parziale realizzazione e le attività da svolgere fino al completamento delle stesse. Ai fini della programmazione delle attività coerenti con la presente direttiva saranno destinate le risorse finanziarie stanziate sul capitolo 1399/3 del bilancio di previsione del Ministero dell Istruzione, dell Università e della Ricerca, per l anno finanziario 2008, quelle stabilite in applicazione dell art. 2, comma 427, della legge 24 dicembre 2007, n. 244, nonchè eventuali altri finanziamenti derivanti dalla ripartizione del fondo di cui alla legge 18 dicembre 1997, n. 440, per quegli interventi prioritari fissati nella relativa direttiva ministeriale coincidenti con i compiti istituzionali dell INVALSI. La presente direttiva è soggetta ai controlli di legge. IL MINISTRO Mariastella Gelmini Registrata alla Corte dei Conti il 2 ottobre 2008, reg. 5 fg.269 5


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Avis juridique important
 |
 21974A0917(01)
 Accord européen sur l'échange de réactifs pour la détermination des groupes tissulaires - Protocole à l'accord
 Journal officiel n° L 295 du 18/11/1977 p. 0008 - 0014 édition spéciale finnoise: chapitre 2 tome 2 p. 0089 édition spéciale suédoise: chapitre 2 tome 2 p. 0089 édition spéciale grecque: chapitre 02 tome 4 p. 0195 édition spéciale espagnole: chapitre 02 tome 4 p. 0160 édition spéciale portugaise: chapitre 02 tome 4 p. 0160
 ++++ACCORD EUROPEEN SUR L'ECHANGE DE REACTIFS POUR LA DETERMINATION DES GROUPES TISSULAIRES LES ETATS SIGNATAIRES DU PRESENT ACCORD , MEMBRES DU CONSEIL DE L'EUROPE , considérant que les réactifs pour la détermination des groupes tissulaires ne sont disponibles qu'en quantité limitée ; estimant qu'il est hautement souhaitable que , dans un esprit de solidarité européenne , les Etats membres se prêtent une assistance mutuelle en vue de la fourniture de ces réactifs si la nécessité s'en fait sentir ; considérant que cette assistance mutuelle n'est possible que si les propriétés et l'emploi de ces réactifs pour la détermination des groupes tissulaires sont soumis à des règles établies en commun par les Etats membres et si l'importation de ces réactifs bénéficie des facilités et exemptions nécessaires , SONT CONVENUS DE CE QUI SUIT : Article premier 1 . Aux fins d'application du présent accord , les termes " réactifs pour la détermination des groupes tissulaires " désignent tous réactifs pour la détermination des groupes tissulaires d'origine humaine , animale , végétale ou autre . 2 . Les dispositions des articles 2 à 6 du présent accord s'appliquent également aux cellules de composition antigénique connue , utilisées pour l'étude des réactifs en question . Article 2 Les parties contractantes s'engagent , pour autant qu'elles disposent de réserves suffisantes pour leurs propres besoins , à mettre les réactifs pour la détermination des groupes tissulaires à la disposition des autres parties qui en ont besoin , sans autre rémunération que celle nécessaire au remboursement des frais de collecte , de préparation et de transport de ces substances ainsi que , s'il y a lieu , des frais d'achat de celles-ci . Article 3 Les réactifs pour la détermination des groupes tissulaires sont mis à la disposition des autres parties contractantes sous les conditions qu'ils ne donneront lieu à aucun bénéfice et qu'ils seront utilisés uniquement à des fins médicales et scientifiques , à savoir non commerciales , et ne pourront être livrés qu'aux laboratoires désignés par les gouvernements intéressés conformément à l'article 6 du présent accord . Article 4 1 . Les parties contractantes garantissent le respect des dispositions telles qu'elles sont définies dans le protocole au présent accord . 2 . Elles se conformeront en outre aux règles auxquelles elles ont adhéré en matière de standardisation internationale dans ce domaine . 3 . Tout envoi de réactifs pour la détermination des groupes tissulaires sera accompagné d'un certificat attestant qu'il a été préparé en conformité avec les spécifications du protocole . Le certificat sera établi selon le modèle figurant à l'annexe au protocole . 4 . Le protocole et son annexe ont le caractère d'un arrangement administratif et pourront être modifiés ou complétés par les gouvernements des parties au présent accord . Article 5 1 . Les parties contractantes prendront toutes mesures nécessaires en vue d'exempter de tous droits d'importation les réactifs pour la détermination des groupes tissulaires mis à leur disposition par les autres parties . 2 . Elles prendront également toutes mesures nécessaires pour assurer , par la voie la plus directe , la livraison rapide de ces substances aux destinataires visés à l'article 3 du présent accord . Article 6 Les parties contractantes se communiqueront , par l'entremise du secrétaire général du Conseil de l'Europe , la liste des laboratoires de référence nationaux et/ou régionaux habilités à établir le certificat prévu à l'article 4 du présent accord et à distribuer les réactifs de groupage tissulaire importés . Article 7 1 . Le présent accord est ouvert à la signature des Etats membres du Conseil de l'Europe qui peuvent y devenir parties par : a ) la signature sans réserve de ratification ou d'acceptation , ou b ) la signature sous réserve de ratification ou d'acceptation suivie de ratification ou d'acceptation . 2 . Les instruments de ratification ou d'acceptation seront déposés près le secrétaire général du Conseil de l'Europe . Article 8 1 . Le présent accord entrera en vigueur un mois après la date à laquelle trois Etats membres du Conseil seront devenus parties à l'accord , conformément aux dispositions de l'article 7 . 2 . Pour tout Etat membre qui le signera ultérieurement sans réserve de ratification ou d'acceptation ou le ratifiera ou l'acceptera , l'accord entrera en vigueur un mois après la date de la signature ou du dépôt de l'instrument de ratification ou d'acceptation . Article 9 1 . Après l'entrée en vigueur du présent accord , le comité des ministres du Conseil de l'Europe pourra inviter tout Etat non membre du Conseil à y adhérer . 2 . L'adhésion s'effectuera par le dépôt , près le secrétaire général du Conseil de l'Europe , d'un instrument d'adhésion qui prendra effet un mois après la date de son dépôt . Article 10 1 . Toute partie contractante peut , au moment de la signature ou au moment du dépôt de son instrument de ratification , d'acceptation ou d'adhésion , désigner le ou les territoires auxquels s'appliquera le présent accord . 2 . Toute partie contractante peut , au moment du dépôt de son instrument de ratification , d'acceptation ou d'adhésion ou à tout autre moment par la suite , étendre l'application du présent accord par déclaration adressée au secrétaire général du Conseil de l'Europe , à tout autre territoire désigné dans la déclaration et dont elle assure les relations internationales ou pour lequel elle est habilitée à stipuler . 3 . Toute déclaration faite en vertu du paragraphe précédent pourra être retirée , en ce qui concerne tout territoire désigné dans cette déclaration , aux conditions prévues par l'article 11 du présent accord . Article 11 1 . Toute partie contractante pourra , en ce qui la concerne , dénoncer le présent accord en adressant une notification au secrétaire général du Conseil de l'Europe . 2 . La dénonciation prendra effet six mois après la date de réception de la notification par le secrétaire général . Article 12 Le secrétaire général du Conseil de l'Europe notifiera aux Etats membres du Conseil et à tout Etat ayant adhéré au présent accord : a ) toute signature sans réserve de ratification ou d'acceptation ; b ) toute signature avec réserve de ratification ou d'acceptation ; c ) le dépôt de tout instrument de ratification , d'acceptation ou d'adhésion ; d ) toute date d'entrée en vigueur du présent accord en application des dispositions de l'article 8 ; e ) toute déclaration reçue en application des dispositions des paragraphes 2 et 3 de l'article 10 ; f ) toute notification reçue en application des dispositions de l'article 11 , et la date à laquelle la dénonciation prend effet ; g ) tout amendement ou complément au protocole et à son annexe aux termes du paragraphe 4 de l'article 4 du présent accord . En foi de quoi , les soussignés , dûment autorisés à cet effet , ont signé le présent accord . Fait à Strasbourg , le 17 septembre 1974 , en français et en anglais , les deux textes faisant également foi , en un seul exemplaire qui sera déposé dans les archives du Conseil de l'Europe . Le secrétaire général du Conseil de l'Europe en communiquera copie certifiée conforme à chacun des Etats signataires et adhérents . PROTOCOLE A L'ACCORD DISPOSITIONS GENERALES 1 . Spécificité A . Réactifs de groupage tissulaire à utiliser dans les techniques de cytotoxicité sur lymphocytes Ces réactifs doivent , quand ils sont utilisés selon la technique recommandée par le producteur , réagir avec tous les lymphocytes dont on sait qu'ils contiennent le ou les antigènes correspondant à la ou aux spécifités mentionnées sur l'étiquette . Ils ne doivent réagir avec aucune cellule dont on sait qu'elle ne contient pas cet antigène ( ou ces antigènes ) . Quand ces réactifs sont utilisés selon la technique recommandée par le producteur , il ne doit apparaître aucun phénomène sérologique gênant comme : a ) un effet de prozone ; b ) une anticomplémentarité . B . Réactifs de groupage tissulaire à utiliser dans une technique de fixation du complément sur plaquettes Ces réactifs doivent , quand ils sont utilisés selon la technique recommandée par le producteur , donner une fixation du complément avec toutes les plaquettes dont on sait qu'elles contiennent le ou les antigènes correspondant à la ou aux spécificités mentionnées sur l'étiquette . Ils ne doivent pas donner de fixation du complément avec des plaquettes dont on sait qu'elles ne contiennent pas cet antigène ( ou ces antigènes ) . Quand ces réactifs sont utilisés selon la technique recommandée par le producteur , il ne doit apparaître aucun phénomène sérologique gênant comme : a ) un effet de prozone , b ) une anticomplémentarité . 2 . Activité A . Réactifs de groupage tissulaire utilisés dans les techniques de cytotoxicité sur lymphocytes On détermine le titre d'un tel réactif en procédant à de doubles dilutions successives du réactif étudié dans du sérum AB inactivé provenant d'un donneur négatif pour l'antigène ( ou les antigènes ) correspondant à l'anticorps ( ou aux anticorps ) contenu(s ) dans le réactif . En outre , le donneur ne doit pas avoir été immunisé contre les antigènes tissulaires , à la suite de transfusion , grossesse , etc . Chaque dilution est alors testée avec des lymphocytes connus pour contenir l'antigène ( ou les antigènes ) correspondant(s ) dans le réactif , selon la technique recommandée par le producteur . Le titre est la réciproque du chiffre représentant la plus forte dilution de sérum où une réaction nettement positive est observée , la dilution étant calculée compte non tenu du volume de la suspension cellulaire ou de tout autre additif contenu dans le volume total . B . Réactifs de groupage tissulaire à utiliser dans une technique de fixation du complément sur plaquettes On détermine le titre d'un tel réactif en procédant à de doubles dilutions successives du réactif étudié dans du sérum AB inactivé à 10 % sur tampon de véronal . Chaque sérum est ensuite testé avec des plaquettes connues pour contenir les antigènes homologues aux anticorps contenus dans le réactif , selon la technique recommandée par le producteur . Le titre est la réciproque du chiffre représentant la plus forte dilution de sérum où une réaction nettement positive est encore observée , la dilution étant calculée compte non tenu du volume de la suspension cellulaire ou de tout autre additif contenu dans le volume total . Autres dispositions , pour les réactifs de groupage tissulaire à utiliser dans les techniques de cytotoxicité sur lymphocytes et pour les réactifs à utiliser dans les techniques de fixation du complément sur plaquettes : 3 . Conservation Les réactifs de groupage tissulaire peuvent être conservés à l'état liquide ou sous forme déshydratée . Les réactifs liquides doivent être conservés à une température ne dépassant pas - 70 degrés Celsius et les réactifs déshydratés à une température ne dépassant pas + 4 degrés Celsius . Il faut éviter autant que possible de décongeler et de recongeler les réactifs pendant la période de stockage . Les réactifs déshydratés doivent être conservés dans une atmosphère de gax inerte ou sous vide dans le récipient où ils ont été déshydratés et qui doit être fermé de façon à éviter toute pénétration d'humidité . Un réactif déshydraté ne doit pas perdre plus de 0,5 % de son poids quand on le teste en accentuant sa déshydratation au moyen de l'anhydride phosphoreux à une pression ne dépassant pas 0,02 millimètre de mercure pendant 24 heures . Les réactifs doivent être préparés avec les précautions d'asepsie nécessaires et doivent être exempts de toute contamination bactériologique . Afin d'éviter l'apparition de bactéries , le producteur peut prescire l'addition d'un antiseptique et/ou d'un antibiotique au réactif . Dans ces cas-là , le réactif doit continuer à remplir les conditions de spécificité et d'activité en présence de la substance ajoutée . Il en va de même pour tout autre additif , par exemple les anticoagulants . Les réactifs , après décongélation ou reconstitution , doivent être transparents et ne doivent contenir ni résidu , ni traces de coagulation , ni particules visibles . 4 . Stabilité et date de péremption Tout réactif conservé dans les conditions de stockage appropriées doit garder les propriétés requises pendant un an au moins . La date de péremption d'un réactif à l'état liquide qui est portée sur l'étiquette ne doit pas être postérieure de plus d'un an à la date du dernier test d'activité satisfaisant . La durée de validité peut être prolongée par périodes d'un an si l'on renouvelle les tests d'activité . La date de péremption des réactifs sous forme déshydratée qui est portée sur l'étiquette doit être conforme aux conclusions tirées des expériences de stabilité . 5 . Préparation et volume par échantillon Les réactifs de groupage tissulaire seront préparés et répartis de telle façon que les réactifs contenus dans un récipient permettent d'effectuer , outre les tests avec les cellules inconnues , des tests avec des cellules de contrôle positif et négatif . Le volume contenu dans un récipient sera tel que , le cas échéant , on pourra l'employer pour effectuer les tests d'activité appropriés décrits dans le présent protocole . 6 . Consignation des résultats et échantillons Le laboratoire producteur doit consigner par écrit toutes les opérations relatives à la production et au contrôle des réactifs de groupage sanguin . Il doit conserver des échantillons appropriés de tous les réactifs qu'il a produits jusqu'à ce que l'on puisse raisonnablement supposer que le lot n'est plus utilisé . 7 . Expédition Les réactifs congelés doivent être expédiés de façon à rester congelés jusqu'à leur arrivée . Il faut prendre les précautions nécessaires en vue d'éviter que les réactifs ne soient inactivés par la pénétration de CO2 . Les réactifs déshydratés peuvent être expédiés aux températures ambiantes . 8 . Etiquettes , notices et certificats Deux étiquettes , imprimées l'une en anglais et l'autre en français en noir sur papier blanc , seront fixées sur chaque récipient définitif ; elles contiendront les renseignements suivants : a ) le nom et l'adresse du producteur ; b ) le nom du réactif tel qu'il figure dans le titre de la spécification en question ; c ) le nom et la quantité d'antiseptique et/ou d'antibiotique ou la mention de l'absence de ces substances ; d ) la dose ou , si le réactif est déshydraté , la dose et la composition du liquide nécessaire à sa reconstitution ; e ) la date de péremption ; f ) le numéro du lot ; g ) les conditions d'emmagasinage ; h ) les résultats de l'épreuve HB-Ag . En outre , ces étiquettes ou les étiquettes apposées sur le carton contenant plusieurs récipients définitifs , ou la notice accompagnant les récipients , contiendront les renseignements suivants : a ) le nom et l'adresse complets du producteur ; b ) le nom du réactif tel qu'il figure dans le titre de la spécification en question ; c ) la dose ou , si le réactif est déshydraté , la dose et la composition du liquide nécessaire à sa reconstitution ; d ) la date du dernier test d'activité ; e ) la date de péremption ( le cas échéant ) ; f ) le numéro du lot ; g ) une description appropriée du mode d'emploi recommandé par le producteur ; h ) les conditions de stockage des ampoules non ouvertes et les précautions à prendre après leur ouverture ; i ) la composition exacte , y compris , le cas échéant , les antiseptiques et/ou les antibiotiques ; j ) la mention du fait que le produit contient ou ne contient pas des matériaux d'origine humaine . Chaque envoi doit être accompagné d'un certificat conformément aux dispositions de l'article 4 de l'accord et de l'annexe au présent protocole . Des exemples d'étiquette et de notice sont joints au présent protocole . DISPOSITIONS PARTICULIERES ( 1 ) ( 1 ) A compléter selon l'article 4 paragraphe 4 de l'accord européen sur l'échange de réactifs pour la détermination des groupes tissulaires . Formulaire : voir J.O .


type: caselaw

text:
 16.11.2015
 MT
 Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea
 C 381/12
 Appell ippreżentat fid-9 ta’ Lulju 2015 minn Changshu City Standard Parts Factory u Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd mis-sentenza mogħtija mill-Qorti Ġenerali (Ir-Raba’ Awla) fid-29 ta’ April 2015 fil-Kawżi magħqudaT-558/12 u T-559/12 – Changshu City Standard Parts Factory u Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd vs Il-Kunsill tal-Unjoni Ewropea
 (Kawżi magħquda C-376/15 P u C-377/15 P)
 (2015/C 381/15)
 Lingwa tal-kawża: l-Ingliż
 Partijiet
 Appellanti: Changshu City Standard Parts Factory u Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd (rappreżentanti: R. Antonini, avukat, E. Monard, avukat)
 Parti oħra fil-proċedura: Il-Kunsill tal-Unjoni Ewropea, Il-Kummissjoni Ewropea, European Industrial Fasteners Institute AISBL (EIFI)
 Talbiet
 1)
 tannulla s-sentenza tal-Qorti Ġenerali fil-Kawżi magħquda T-558/12 u T-559/12 Changshu City Standard Parts Factory u Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd vs Il-Kunsill tal-Unjoni Ewropea;
 2)
 tilqa’ t-talbiet tal-appellanti sostnuti fir-rikors tagħhom ippreżentat quddiem il-Qorti Ġenerali u tannulla r-Regolament ta’ Implimentazzjoni tal-Kunsill (UE) Nru 924/2012, tal-4 ta’ Ottubru 2012, li jemenda r-Regolament (KE) Nru 91/2009 li jimponi dazju anti-dumping definittiv fuq ċerti qfieli tal-ħadid jew tal-azzar li joriġinaw mir-Repubblika Popolari taċ-Ċina (1), sa fejn jikkonċerna lill-appellanti;
 3)
 tikkundanna lill-Kunsill għall-ispejjeż tal-proċeduri quddiem il-Qorti Ġenerali u quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja, kif ukoll għall-ispejjeż tal-appellanti;
 4)
 tikkundanna lill-intervenjenti għal-ispejjeż rispettivi tagħhom.
 Aggravji u argumenti prinċipali
 L-appellanti jsostnu li l-Qorti Ġenerali, b’mod partikolari f’dak li jikkonċerna l-kunċett ta’ “transizzjonijiet [paragunabbli] kollha ta’ l-esportazzjoni” u r-relazzjoni bejn id-dispożizzjonijiet ikkonċernati, wettqet żball ta’ liġi meta interpretat b’mod żbaljat l-Artikoli 2(10) u 2(11) tar-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1225/2009, tat-30 ta’ Novembru 2009, dwar il-protezzjoni kontra l-importazzjonijiet li huma l-oġġett ta’ dumping minn pajjiżi mhux membri tal-Komunità Ewropea (2), kif ukoll l-Artikoli 2.4 u 2.4.2 tal-Ftehim dwar l-Implementazzjoni tal-Artikolu VI tal-Ftehim Ġenerali dwar it-Tariffi u l-Kummerċ tal-1994, u imponiet oneru ta’ prova mhux raġonevoli fuq l-appellanti.
 L-appellanti jsostnu sussegwentement li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi meta interpretat b’mod żbaljat l-Artikolu 2(10) tar-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1225/2009, tat-30 ta’ Novembru 2009, dwar il-protezzjoni kontra l-importazzjonijiet li huma l-oġġett ta’ dumping minn pajjiżi mhux membri tal-Komunità Ewropea kif ukoll l-Artikolu 2.4 tal-Ftehim dwar l-Implementazzjoni tal-Artikolu VI tal- Ftehim Ġenerali dwar it-Tariffi u l-Kummerċ tal-1994, li ma weġbitx għal ċerti argumenti tal-appellanti u li wettqet żball ta’ liġi meta evalwat l-obbligu ta’ motivazzjoni bbażat fuq l-Artikolu 296 TFUE.
 (1) ĠU L 275, p. 1.
 (2) ĠU L 343, p. 51.


text:
ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΡΕΘΥΜΝΗΣ - CHAMBER OF COMMERCE RETHYMNO CRETE GREECE ΡΕΘΥΜΝΟ ΚΡΗΤΗ | Ανακοινώσεις | ΟΑΕΔ: ΑΠΟ 22.8.2016 ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΟΙ ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΣΤΑ ΝΕΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ
 ΟΑΕΔ: ΑΠΟ 22.8.2016 ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΟΙ ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΣΤΑ ΝΕΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ22/8/2016πόκτηση Εργασιακής Εμπειρίας για 10.000 ανέργους νέους ηλικίας 18-24 ετών και 3.000 ανέργους νέους ηλικίας 25-29 ετών
 Δημοσιεύθηκαν οι προσκλήσεις/αποφάσεις για τα δύο νέα προγράμματα του ΟΑΕΔ : Δύο νέα προγράμματα που θα προσφέρουν τη δυνατότητα σε 13.000 άνεργους νέους ηλικίας 18-24 και 25-29 ετών να αποκτήσουν εργασιακή εμπειρία τεσσάρων μηνών σε εργοδότες του ιδιωτικού τομέα και σε ΚΟΙΝΣΕΠ προκειμένου να διευκολυνθεί η είσοδός τους στην αγορά εργασίας, ξεκινούν από τον Οργανισμό Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού. Οι επιχειρήσεις που ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν θα μπορούν να υποβάλουν την αίτησή τους ηλεκτρονικά από τις 22/8/2016 (ώρα 12η μεσημβρινή) και μέχρι την κάλυψη των θέσεων του προγράμματος (με καταληκτική ημερομηνία τις 22/9/2016). Τα προγράμματα Απόκτησης Εργασιακής Εμπειρίας σε επιχειρήσεις και εργοδότες του Ιδιωτικού Τομέα και σε ΚΟΙΝΣΕΠ, για 10.000 ανέργους νέους ηλικίας 18-24 ετών και 3.000 ανέργους νέους ηλικίας 25-29 ετών, αφορούν αποφοίτους δευτεροβάθμιας (Γενικού Λυκείου, Επαγγελματικού Λυκείου, ΕΠΑΣ) και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (ΑΕΙ, ΤΕΙ), που παραμένουν εκτός αγοράς εργασίας, εκπαίδευσης ή κατάρτισης. Οι πτυχιούχοι Σχολών της αλλοδαπής πρέπει να είναι κάτοχοι αντίστοιχων ισότιμων τίτλων σπουδών, αναγνωρισμένων από το ΔΟΑΤΑΠ. Ο ΟΑΕΔ θα καταβάλει στους ασκούμενους ηλικίας 18-24 ετών καθαρή ημερήσια αποζημίωση 18 ευρώ για κάθε ημέρα άσκησής τους και στους ασκούμενους ηλικίας 25-29 ετών καθαρή ημερήσια αποζημίωση 21 ευρώ. Οι ασκούμενοι υπάγονται στην ασφάλιση του συνεισπραττόμενου κλάδου ασθενείας σε είδος (ΕΟΠΥΥ) και ασφαλίζονται για ιατροφαρμακευτική κάλυψη και επαγγελματικό κίνδυνο στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ από τον ΟΑΕΔ. Με την ολοκλήρωση της τετράμηνης Εργασιακής Εμπειρίας, οι πρακτικά ασκούμενοι θα έχουν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν σε πρόγραμμα επιδότησης θέσεων εργασίας διάρκειας οκτώ μηνών (θα εκδοθεί αντίστοιχη Δημόσια Πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος προς τις επιχειρήσεις πριν τη λήξη της πρακτικής άσκησης). Οι ωφελούμενοι Οι ωφελούμενοι πρέπει να είναι οικονομικά ανενεργοί πολίτες ή άνεργοι, Έλληνες πολίτες ή πολίτες άλλου κράτους μέλους της ΕΕ ή ομογενείς με δικαίωμα διαμονής και απασχόλησης στη χώρα μας ή πολίτες τρίτων χωρών με άδεια διαμονής για εξαρτημένη εργασία τουλάχιστον για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί το πρόγραμμα. Οι οικονομικά ανενεργοί νέοι καλούνται να εγγραφούν στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ, να ολοκληρώσουν τη διαδικασία εξατομικευμένης προσέγγισης και να συντάξουν Ατομικό Σχέδιο Δράσης (ΑΣΔ) σε ΚΠΑ2 του ΟΑΕΔ. Οι εγγεγραμμένοι στο μητρώο του ΟΑΕΔ άνεργοι, δεν θα πρέπει να είναι φοιτητές ή σπουδαστές ούτε να έχουν ασφαλισθεί για περισσότερες από 100 ημέρες ασφάλισης σε οποιοδήποτε ασφαλιστικό φορέα (εξαιρούνται οι ημέρες ασφάλισης λόγω πρακτικής άσκησης και μαθητείας). Ο έλεγχος των 100 ημερών ασφάλισης γίνεται από το ΟΠΣ του ΟΑΕΔ, μέσω του ΑΜ ΙΚΑ, το οποίο έχουν δηλώσει ή δύναται να δηλώσουν μέχρι την έκδοση των οριστικών πινάκων, επιδεικνύοντας στην Υπηρεσία το βιβλιάριο ασθενείας του ΙΚΑ. Οι άνεργοι νέοι καλούνται να επικαιροποιήσουν τα στοιχεία τους –ΑΣΔ και βιογραφικό αναρτημένο στο portal του Οργανισμού- προκειμένου να συμμετάσχουν στη διαδικασία επιλογής των τελικών ωφελούμενων. Έμφαση θα δοθεί στους μακροχρόνια ανέργους νέους από τους οποίους θα καλυφθεί το 60% επί του αριθμού των θέσεων. Προτεραιότητα δίνεται στους γονείς ανήλικων τέκνων με απόλυτη προτεραιότητα στις μητέρες ανήλικων τέκνων. Ακολουθούν οι άνεργοι με την μεγαλύτερη, σε ημέρες, εγγεγραμμένη ανεργία στο μητρώο του ΟΑΕΔ Η τοποθέτηση των ασκουμένων για απόκτηση εργασιακής εμπειρίας γίνεται σε θέσεις του τομέα της ειδίκευσης τους (με βάση τον τίτλο σπουδών τους) ή/και σύμφωνα με το Ατομικό Σχέδιο Δράσης που έχουν καταρτίσει με τον εργασιακό σύμβουλο του ΟΑΕΔ. Οι τοποθετήσεις των ωφελούμενων ανέργων νέων θα γίνει βάσει των πινάκων Κατάταξης Ωφελουμένων-Ασκουμένων. Μετά τη λήξη της προθεσμίας υποβολής των αιτήσεων εκδήλωσης ενδιαφέροντος από τις επιχειρήσεις και με βάση τις εγκριθείσες θέσεις καταρτίζονται αυτοματοποιημένα, μέσω του ΟΠΣ του ΟΑΕΔ, πίνακες ανά ειδικότητα οι οποίοι συμπεριλαμβάνουν τους αντίστοιχους εγγεγραμμένους ανέργους ανά Περιφερειακή Ενότητα οι οποίοι διακρίνονται σε δυο επιμέρους πίνακες: ο ένας αφορά στους μακροχρόνια ανέργους και ο δεύτερος στους υπόλοιπους ανέργους. Οι άνεργοι δεν υποβάλλουν οι ίδιοι αίτηση, αλλά υποδεικνύονται με συστατικό σημείωμα από την αρμόδια Υπηρεσία -ΚΠΑ2- σύμφωνα με όσα ορίζει η Δημόσια Πρόσκληση. Δεν μπορούν να ενταχθούν στο πρόγραμμα ως ασκούμενοι, νέοι που είχαν απασχοληθεί καθ ́ οιονδήποτε τρόπο ή ασκηθεί στην ίδια επιχείρηση το τελευταίο εξάμηνο πριν την ημερομηνία υποβολής της αίτησης εκδήλωσης ενδιαφέροντος. Επίσης δεν μπορούν να ενταχθούν στο πρόγραμμα άτομα ομόρρυθμοι εταίροι σε Ο.Ε., Ε.Ε. και εταίροι σε Ε.Π.Ε και στις Ι.Κ.Ε, μέλη των Δ.Σ. στις Α.Ε. μέλη σε συνεταιρισμούς (πλην ΚΟΙΝΣΕΠ) ή οι νόμιμοι εκπρόσωποι ή οι διαχειριστές των επιχειρήσεων που συμμετέχουν στο πρόγραμμα. Εργοδότες - Διαδικασία υπαγωγής Το πρόγραμμα απευθύνεται σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις (ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ.) και γενικά εργοδότες του ιδιωτικού τομέα που ασκούν οικονομική δραστηριότητα. Προϋπόθεση ένταξης της επιχείρησης στο πρόγραμμα είναι να μην έχει προβεί σε μείωση του προσωπικού της λόγω καταγγελίας σύμβασης του προσωπικού της (απόλυση χωρίς αντικατάσταση) στο χρονικό διάστημα των 30 ημερολογιακών ημερών που προηγούνται της ημερομηνίας υποβολής της αίτησης εκδήλωσης ενδιαφέροντος. Κάθε επιχείρηση ή εργοδότης μπορεί να ενταχθεί στο πρόγραμμα για έναν έως και 10 ασκούμενους ανάλογα με το προσωπικό που απασχολεί (για έναν ωφελούμενο μπορούν να ενταχθούν επιχειρήσεις με προσωπικό έως τρία άτομα, για δύο ωφελούμενους επιχειρήσεις με προσωπικό 4-9, για τρεις ωφελούμενους επιχειρήσεις με προσωπικό 10-19, για πέντε ωφελούμενους επιχειρήσεις με προσωπικό 20-30, για οκτώ ωφελούμενους επιχειρήσεις με προσωπικό 31-50 και για 10 ωφελούμενους επιχειρήσεις με προσωπικό άνω των 50 ατόμων). Οι επιχειρήσεις που επιθυμούν να ενταχθούν στο πρόγραμμα θα κληθούν να υποβάλουν με ηλεκτρονικό τρόπο την αίτηση εκδήλωσης ενδιαφέροντός τους στον διαδικτυακό τόπο του ΟΑΕΔ www.oaed.gr, χρησιμοποιώντας το σχετικό πεδίο καταχώρισης ηλεκτρονικών αιτήσεων. Οι επιχειρήσεις που διαθέτουν κωδικούς πρόσβασης στο πληροφοριακό σύστημα του ΟΑΕΔ και επιθυμούν να ενταχθούν στο πρόγραμμα, εφόσον υπάρχουν κενές θέσεις, υποβάλλουν ηλεκτρονικά μόνο μια αίτηση εκδήλωσης ενδιαφέροντος– εντολή κενής θέσης – υπεύθυνη δήλωση, στην οποία περιγράφουν την ειδικότητα, το περιεχόμενο της ειδικότητας και το εκπαιδευτικό επίπεδο των ανέργων/ωφελουμένων (Δευτεροβάθμιας ή Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης) στους οποίους επιθυμούν να παρέχουν εργασιακή εμπειρία. Η ηλεκτρονική αίτηση λαμβάνει αριθμό ηλεκτρονικού πρωτοκόλλου και εφόσον δεν έχουν καλυφθεί οι κατανεμηθείσες θέσεις, τίθεται σε στάδιο «ΣΕ ΕΚΚΡΕΜΟΤΗΤΑ». Σε περίπτωση κάλυψης των θέσεων η ηλεκτρονική αίτηση τίθεται σε στάδιο «ΣΕ ΑΝΑΜΟΝΗ». Εφόσον η επιχείρηση πληροί τους όρους του προγράμματος, ο Προϊστάμενος του ΚΠΑ 2 προβαίνει στην έκδοση εγκριτικής απόφασης. Με βάση τις εγκριθείσες θέσεις καταρτίζονται αυτοματοποιημένα, μέσω του ΟΠΣ του ΟΑΕΔ, πίνακες ανά ειδικότητα οι οποίοι συμπεριλαμβάνουν τους αντίστοιχους εγγεγραμμένους ανέργους στο μητρώο του ΟΑΕΔ-αναζητούντες εργασία με ΑΣΔ- ανά Περιφερειακή Ενότητα, σύμφωνα με την ειδικότητα για την οποία διαθέτουν συναφή τίτλο σπουδών ή και σύμφωνα με το ΑΣΔ. Επιχειρήσεις που δεν διαθέτουν κλειδάριθμο, δηλαδή δεν είναι εγγεγραμμένοι χρήστες στο πληροφοριακό σύστημα (portal) του ΟΑΕΔ και δεν διαθέτουν κωδικούς πρόσβασης σε αυτό (Ονομασία Χρήστη και Συνθηματικό), οφείλουν να επισκεφτούν την Υπηρεσία του ΟΑΕΔ ΚΠΑ2 όπου ανήκουν, προσκομίζοντας τα απαραίτητα δικαιολογητικά (πρόσφατο καταστατικό ή βεβαίωση έναρξης επιτηδεύματος, ΑΦΜ) και να τον προμηθευτούν, ώστε να μπορούν να υποβάλλουν αιτήσεις εκδήλωσης ενδιαφέροντος. Συμφωνητικό Μετά την υπόδειξη των ανέργων στις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις, καλούνται τόσο οι άνεργοι όσο και οι εργοδότες που θα συμμετέχουν στο πρόγραμμα να υπογράψουν, το αργότερο μέσα σε πέντε εργάσιμες ημέρες από την υπόδειξη των ανέργων, συμφωνητικό συνεργασίας. Η απόκτηση της εργασιακής εμπειρίας αρχίζει την επόμενη εργάσιμη ημέρα από την ημερομηνία υπογραφής του συμφωνητικού, στο οποίο αναγράφεται η ημερομηνία έναρξης και λήξης του προγράμματος. Στο συμφωνητικό συνεργασίας που υπογράφεται μεταξύ του ΟΑΕΔ (εκπροσωπείται από τον Προϊστάμενο του ΚΠΑ2 μετά από εξουσιοδότηση της Διοικήτριας του ΟΑΕΔ), του Εργοδότη και του Ασκουμένου, περιγράφονται οι υποχρεώσεις των εργοδοτών και των ωφελουμένων-ασκουμένων. Το περιεχόμενο του συμφωνητικού αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της Δημόσιας Πρόσκλησης του προγράμματος. Υπεύθυνος- επιβλέπων της απόκτησης εργασιακής εμπειρίας ορίζεται ο εργοδότης ή άλλος εργαζόμενος, ο οποίος απασχολείται με σχέση πλήρους και εξαρτημένης εργασίας, και διαθέτει συναφή τίτλο σπουδών με την ειδικότητα του ασκούμενου ή συναφή άδεια άσκησης επαγγέλματος ή τουλάχιστον 2 χρόνια εργασιακής εμπειρίας στο αντικείμενο όπου θα εκπαιδευτεί ο ασκούμενος. Διάρκεια προγράμματος Η εργασιακή εμπειρία γίνεται με επίβλεψη στο χώρο εργασίας και έχει διάρκεια τεσσάρων μηνών. Ορίζεται στις 6 ώρες ημερησίως και πέντε ημέρες την εβδομάδα (Δευτέρα έως και Παρασκευή), χωρίς να είναι δυνατή η απόκτηση εργασιακής εμπειρίας μετά την 22η ώρα βραδινή έως και την 6η ώρα πρωινή. Το σύνολο των ημερών απόκτησης εργασιακής εμπειρίας ανέρχεται στις 88 ημέρες και ελέγχεται από το αρμόδιο ΚΠΑ2 αλλά και από το ΟΠΣ (Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα) του ΟΑΕΔ. Οι ασκούμενοι μπορούν να απουσιάσουν μέχρι 15 ημερολογιακές ημέρες καθ’όλη τη διάρκεια του προγράμματος. Η επιχείρηση υποχρεούται να διατηρεί μηνιαίο παρουσιολόγιο υπογεγραμμένο από τον ασκούμενο και την ίδια για κάθε ημέρα άσκησης. Τα δύο προγράμματα εντάσσονται στον Άξονα Προτεραιότητας «Διευκόλυνση της πρόσβασης στην απασχόληση των νέων έως 29 ετών» του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού, Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση» 2014-2020 και συγχρηματοδοτούνται από την Πρωτοβουλία για την Απασχόληση των Νέων (ΠΑΝ/ΥΕΙ). Οι λεπτομέρειες και οι όροι υλοποίησης των δύο προγραμμάτων, περιλαμβάνονται στις Δημόσιες Προσκλήσεις Νο 8/2016 και Νο 9/2016 Δείτε όλη την προκήρυξη/απόφαση Νο 9 στο φορολογικό αρχείο του κόμβου - Παράρτημα - Συμφωνητικό Συνεργασίας Δείτε όλη την προκήρυξη/απόφαση Νο 8 στο φορολογικό αρχείο του κόμβου - Παράρτημα - Συμφωνητικό Συνεργασίας


text:
 22.6.2017
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 L 161/68
 EEZ APVIENOTĀS KOMITEJAS LĒMUMS
 Nr. 280/2015
 (2015. gada 30. oktobris),
 ar ko groza EEZ līguma XIII pielikumu (Transports), 31. protokolu (par sadarbību īpašās jomās, kas nav četras pamatbrīvības) un 37. protokolu (kurā ietverts 101. pantā paredzētais saraksts) [2017/1069]
 EEZ APVIENOTĀ KOMITEJA,
 ņemot vērā Līgumu par Eiropas Ekonomikas zonu (“EEZ līgums”) un jo īpaši tā 86. un 98. pantu,
 tā kā:
 (1)
 Ir lietderīgi paplašināt EEZ līguma Līgumslēdzēju pušu sadarbību, iekļaujot Eiropas Parlamenta un Padomes 2013. gada 11. decembra Regulu (ES) Nr. 1315/2013 par Savienības pamatnostādnēm Eiropas transporta tīkla attīstībai un ar ko atceļ Lēmumu Nr. 661/2010/ES (1).
 (2)
 Tādēļ EEZ līguma 31. protokols būtu jāgroza, lai īstenotu šo paplašināto sadarbību.
 (3)
 Ar Regulu (ES) Nr. 1315/2013 atceļ Eiropas Parlamenta un Padomes Lēmumu Nr. 661/2010/ES, kas ir iekļauts EEZ līgumā un tādējādi saskaņā ar EEZ līgumu ir jāatceļ.
 (4)
 Tādēļ būtu attiecīgi jāgroza EEZ līguma XIII pielikums un 37. protokols,
 IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU.
 1. pants
 EEZ līguma 31. protokola 12. pantā pēc 5. punkta iekļauj šādu tekstu:
 “6. EBTA valstis piedalās darbībās, ko var īstenot saskaņā ar šādu Savienības aktu:
 —
 32013 R 1315: Eiropas Parlamenta un Padomes 2013. gada 11. decembra Regula (ES) Nr. 1315/2013 par Savienības pamatnostādnēm Eiropas transporta tīkla attīstībai un ar ko atceļ Lēmumu Nr. 661/2010/ES (OV L 348, 20.12.2013., 1. lpp.).
 EBTA valstis pilnībā, taču bez balsstiesībām piedalās komitejā, kura izveidota ar regulas 52. pantu.”
 2. pants
 EEZ līguma XIII pielikuma 5. punkta tekstu (Eiropas Parlamenta un Padomes Lēmums Nr. 661/2010/ES) svītro.
 3. pants
 EEZ līguma 37. protokola 4. punkta tekstu svītro.
 4. pants
 Regulas (ES) Nr. 1315/2013 teksts islandiešu un norvēģu valodā, kas jāpublicē Eiropas Savienības Oficiālā Vēstneša EEZ papildinājumā, ir autentisks.
 5. pants
 Šis lēmums stājas spēkā nākamajā dienā pēc pēdējā paziņojuma iesniegšanas saskaņā ar EEZ līguma 103. panta 1. punktu (*1).
 6. pants
 Šo lēmumu publicē Eiropas Savienības Oficiālā Vēstneša EEZ iedaļā un tā EEZ papildinājumā.
 Briselē, 2015. gada 30. oktobrī
 EEZ Apvienotās komitejas vārdā –
 priekšsēdētāja
 Oda SLETNES
 (1) OV L 348, 20.12.2013., 1. lpp.
 (*1) Konstitucionālās prasības nav norādītas.
 EBTA dalībvalstu deklarācija 2015. gada 30. oktobra Lēmumam Nr. 280/2015, ar ko EEZ līgumā iekļauj Eiropas Parlamenta un Padomes Regulu (ES) Nr. 1315/2013
 “Saskaņā ar Regulas (ES) Nr. 1315/2013 49. panta 6. punktā noteikto procedūru Eiropas transporta tīkla orientējošo karšu pielāgojumu, kas pagarināti attiecībā uz konkrētām trešajām valstīm, kā izklāstīts III pielikumā, pamatā ir augsta līmeņa vienošanās starp Savienību un attiecīgajām kaimiņvalstīm par transporta infrastruktūras tīkliem. EBTA valstis aicina Savienību apsvērt šādus pielāgojumus attiecībā uz kartēm par to teritorijām un apstiprināt, ka ir panākta augsta līmeņa vienošanās 49. panta 6. punkta nozīmē:
 —
 Lidostu Vestmannaeyjar Islandē izslēdz no visaptverošā tīkla.
 —
 Jūras ostu Landeyjahöfn Islandē pievieno visaptverošajam tīklam.
 —
 18 km garo ceļa posmu uz E18 Oslo pilsētā Norvēģijā aizstāj ar paralēlu ceļa posmu uz E6, lai nodrošinātu savienojumu starp galvenajiem mezgliem.
 —
 Lidostas Rygge un Ørland Norvēģijā pievieno visaptverošajam tīklam.
 —
 Jūras ostas Kirkenes un Mo i Rana Norvēģijā pievieno visaptverošajam tīklam.
 —
 Jūras ostas Sandefjord un Ålesund Norvēģijā izslēdz no visaptverošā tīkla.
 —
 Jūras ostas Grenland un Karmsund Norvēģijā attiecīgi aizstāj Porsgrunn un Kopervik visaptverošajā tīklā.”
 ES deklarācija 2015. gada 30. oktobra Lēmumam Nr. 280/2015, ar ko EEZ līgumā iekļauj Eiropas Parlamenta un Padomes Regulu (ES) Nr. 1315/2013
 “Savienība pieņem zināšanai EBTA valstu ierosinātos karšu pielāgojumus. Tā apliecina, ka pieprasītās izmaiņas atbilst attiecīgajiem Regulā (ES) Nr. 1315/2013 (turpmāk “regula”) paredzētajiem kritērijiem un ka tādēļ ir panākta augsta līmeņa vienošanās 49. panta 6. punkta nozīmē. Šī augsta līmeņa vienošanās tiks izmantota kā pamats regulas III pielikuma pielāgošanai attiecībā uz attiecīgo EBTA valstu orientējošām kartēm. Šajā nolūkā Komisija izmantos regulas 49. panta 6. punktā noteikto procedūru.”


text:
 30.11.2011
 DE
 Amtsblatt der Europäischen Union
 L 317/13
 Änderung des am 21. Oktober 1982 in Genf geschlossenen Internationalen Übereinkommens zur Harmonisierung der Warenkontrollen an den Grenzen (Harmonisierungsübereinkommen) (1)
 Gemäß der Notifizierung C.N.534.2011.TREATIES — 1 durch den UN-Verwahrer tritt der folgende Text von Anlage 9 des Harmonisierungsübereinkommens am 30. November 2011 in Kraft:
 „ANLAGE 9
 VEREINFACHUNG DER VERFAHREN FÜR DEN GRENZÜBERTRITT IM INTERNATIONALEN SCHIENENGÜTERVERKEHR
 Artikel 1
 Grundsätze
 (1) In dieser Anlage, die die Bestimmungen des Übereinkommens ergänzt, werden die Schritte festgelegt, die erforderlich sind, um den Grenzübertritt im internationalen Schienengüterverkehr zu vereinfachen und zu beschleunigen.
 (2) Die Vertragsparteien verpflichten sich, zusammenzuarbeiten, um Förmlichkeiten und Erfordernisse in Bezug auf Papiere und Verfahren in allen Bereichen, die mit der Warenbeförderung im Schienenverkehr zusammenhängen, so weitgehend wie möglich zu vereinheitlichen.
 Artikel 2
 Begriffsbestimmung
 „Grenzbahnhof (Wagenübergangspunkt)“ bezeichnet einen Bahnhof, in dem betriebsbedingte Verfahren oder Verwaltungsverfahren abgewickelt werden, um den Grenzübertritt von Schienenfracht zu ermöglichen. Dieser Bahnhof kann sich an der Grenze oder in Grenznähe befinden.
 Artikel 3
 Grenzübertritt von Beamten und anderen im internationalen Schienenverkehr tätigen Personen
 (1) Die Vertragsparteien bemühen sich, die Verfahren für die Erteilung von Visa für Triebfahrzeug- und Kühlwagenpersonal, für Personen, die Frachtbeförderungen begleiten und für das im internationalen Schienenverkehr tätige Personal an Grenzbahnhöfen (Wagenübergangspunkten) im Einklang mit bewährten einzelstaatlichen Praktiken für alle Visumantragsteller zu vereinfachen.
 (2) Das Grenzübertrittsverfahren für die in Absatz 1 genannten Personen sowie die amtlichen Papiere, die ihren Status bestätigen, werden in bilateralen Abkommen festgelegt.
 (3) Bei einer gemeinsamen Kontrolle führen die Beamten der Grenz-, Zoll- und anderen Behörden, die an Grenzbahnhöfen (Wagenübergangspunkten) Kontrollen durchführen, von den Vertragsparteien für ihre Staatsangehörigen festgelegte Papiere mit sich, wenn sie in Ausübung ihrer Amtspflichten die Staatsgrenze überschreiten.
 Artikel 4
 Anforderungen an Grenzbahnhöfe (Wagenübergangspunkte)
 Um die erforderlichen Förmlichkeiten an den Grenzbahnhöfen (Wagenübergangspunkten) zu straffen und zu beschleunigen, beachten die Vertragsparteien die folgenden Mindestanforderungen für Grenzbahnhöfe (Wagenübergangspunkte) des internationalen Schienengüterverkehrs:
 1.
 Grenzbahnhöfe (Wagenübergangspunkte) verfügen über Gebäude (Anlagen), Einrichtungen und technische Ausrüstungen, damit täglich rund um die Uhr Kontrollen durchgeführt werden können, sofern dies gerechtfertigt und in Anbetracht des Güterverkehrsaufkommens angemessen ist;
 2.
 Grenzbahnhöfe (Wagenübergangspunkte), in denen pflanzengesundheitliche, tierärztliche und andere Kontrollen durchgeführt werden, erhalten die erforderliche technische Ausrüstung;
 3.
 Aufnahme- und Verkehrskapazität von Grenzbahnhöfen (Wagenübergangspunkten) und angrenzenden Gleisen müssen für das Verkehrvolumen ausreichen;
 4.
 Es muss Kontrollbereiche sowie Lageranlagen für die vorübergehende Verwahrung von Waren geben, die Zollkontrollen oder anderen Formen der Kontrolle unterliegen;
 5.
 Es müssen Ausrüstungen, Anlagen, informationstechnische Systeme und Kommunikationssysteme vorhanden sein, damit vorab Informationen ausgetauscht werden können, u. a. über die im Eisenbahnfrachtbrief und in der Zollanmeldung enthaltenen Angaben zu Waren, die sich Grenzbahnhöfen (Wagenübergangspunkten) nähern;
 6.
 An den Grenzbahnhöfen (Wagenübergangspunkten) muss für das anfallende Frachtaufkommen genügend qualifiziertes Eisenbahn-, Zoll- und Grenzabfertigungspersonal zur Verfügung stehen;
 7.
 Grenzbahnhöfe (Wagenübergangspunkte) müssen über technische Ausrüstungen, Anlagen, informationstechnische Systeme und Kommunikationssysteme verfügen, um vor der Ankunft von rollendem Material an der Grenze Daten über die technische Zulassung und die technischen Kontrollen von rollendem Material durch die zuständigen Behörden und Eisenbahngesellschaften erhalten und verwenden zu können, sofern die Vertragsparteien keine anderen Vorkehrungen treffen, die diesen Zweck erfüllen.
 Artikel 5
 Zusammenarbeit zwischen benachbarten Staaten an Grenzbahnhöfen (Wagenübergangspunkten)
 Nach Artikel 7 des Übereinkommens koordinieren die Vertragsparteien Maßnahmen zur Kontrolle von rollendem Material, Containern, im Huckepackverkehr beförderten Sattelanhängern und Waren sowie die Bearbeitung von Fracht- und Begleitpapieren und bemühen sich, auf Grundlage bilateraler Abkommen alle Formen der gemeinsamen Kontrolle zu organisieren.
 Artikel 6
 Kontrollen
 Die Vertragsparteien
 1.
 führen ein Verfahren zur gegenseitigen Anerkennung aller Formen der Kontrolle von rollendem Material, Containern, im Huckepackverkehr beförderten Sattelanhängern und Waren ein, sofern die diesbezüglichen Ziele übereinstimmen;
 2.
 stützen sich bei Zollkontrollen auf den Grundsatz der Auswahl auf der Grundlage von Risikobewertung und Risikomanagement. Im Allgemeinen erfolgt keine Beschau, wenn die obligatorischen Angaben zu den Waren vorliegen und diese Waren in ordnungsgemäß verschlossenen und verplombten rollenden Beförderungseinheiten, Containern, im Huckepackverkehr beförderten Sattelanhängern oder Huckepack-Wagen befördert werden;
 3.
 führen an Grenzbahnhöfen (Wagenübergangspunkten) vereinfachte Kontrollen durch und verlagern soweit möglich bestimmte Arten der Kontrolle zu den Abgangs- und Bestimmungsbahnhöfen;
 4.
 führen unbeschadet des Artikels 10 des Übereinkommens, der Anlage 2 Artikel 4, der Anlage 3 Artikel 5 und der Anlage 4 Artikel 5 bei Waren im Versandverfahren nur dann eine Kontrolle durch, wenn dies aufgrund der Sach- oder Risikolage gerechtfertigt ist.
 Artikel 7
 Fristen
 (1) Die Vertragsparteien gewährleisten die Einhaltung der Fristen, die in bilateralen Abkommen für technische Vorgänge zum Empfang und zur Weiterleitung von Zügen an Grenzbahnhöfen (Wagenübergangspunkten), einschließlich aller Arten von Kontrollen, festgelegt wurden, und bemühen sich, diese Fristen durch Verbesserungen in Technik und Ausrüstung zu verkürzen. Die Vertragsparteien verpflichten sich, die Fristen in den kommenden Jahren so weitgehend wie möglich zu verkürzen.
 (2) Die Vertragsparteien führen Aufzeichnungen über Verspätungen der Züge oder Wagen an den Grenzbahnhöfen (Wagenübergangspunkten) und leiten die Informationen an die beteiligten Parteien weiter, die daraufhin die Verspätungen prüfen und Maßnahmen zu ihrer Verringerung vorschlagen.
 Artikel 8
 Unterlagen
 (1) Die Vertragsparteien gewährleisten, dass Fracht- und Begleitpapiere nach den Vorschriften der Einfuhr- und Durchfuhrländer ordnungsgemäß erstellt wurden.
 (2) Die Vertragsparteien bemühen sich, in ihren gegenseitigen Beziehungen weniger Dokumente in Papierform zu verwenden und die Dokumentationsverfahren durch die Verwendung elektronischer Systeme für den Austausch von Informationen zu vereinfachen, die den Informationen über die Waren in den gemäß den Rechtsvorschriften der Vertragsparteien erstellten Eisenbahnfrachtbriefen und Zollanmeldungen entsprechen.
 (3) Die Vertragsparteien bemühen sich, den Zollbehörden für an den Grenzbahnhöfen (Wagenübergangspunkten) ankommende Waren vorab die im Eisenbahnfrachtbrief und in der Zollanmeldung enthaltene Angaben zu übermitteln. Form, Verfahren und Fristen für die Übermittlung der Angaben werden von den Vertragsparteien festgelegt.
 Artikel 9
 Verwendung des Eisenbahnfrachtbriefs CIM/SMGS
 Die Vertragsparteien können anstelle anderer Frachtpapiere, die gegenwärtig in internationalen Verträgen vorgeschrieben sind, den Eisenbahnfrachtbrief CIM/SMGS verwenden, der gleichzeitig Zollpapier sein kann.“
 (1) ABl. L 126 vom 12.5.1984, S. 1.


type: wikipedia

text:
 Udalosti
 5. marec – s podporou pápeža Inocenta XI. vytvorili Rímsko-nemecká ríša, Republika oboch národov a Benátska republika Svätú ligu na boj proti Turkom
 Narodenia
 24. február – Matyáš Bernard Braun, český barokový sochár († 1738)
 24. marec – Matej Bel, slovenský polyhistor, encyklopedista, pedagóg, evanjelický kazateľ, osvietenec, zakladateľ modernej vlastivedy v Uhorsku († 1749)
 31. marec – Francesco Durante, taliansky hudobný skladateľ († 1755)
 15. apríl – Katarína I., ruská cárovná († 1727)
 10. október – Jean-Antoine Watteau, francúzsky rokokový maliar († 1721)
 Úmrtia
 12. máj – Edme Mariotte, francúzsky kňaz a fyzik, jeden zo zakladateľov francúzskej Akadémie vied (* okolo 1620)
 26. júl – Elena Lucrezia Cornaro Piscopia, prvá žena v histórii, ktorá získala univerzitný titul (* 1646)
 9. september – Jakob Thomasius, nemecký filozof (* 1622)
 1. október – Pierre Corneille, francúzsky spisovateľ (* 1606)
 22. október – Carlo Lurago, taliansky architekt a sochár (* 1615)
 1684


text:
 30.7.2015
 HR
 Službeni list Europske unije
 L 202/49
 ODLUKA ZAJEDNIČKOG ODBORA EGP-a
 br. 195/2014
 od 25. rujna 2014.
 o izmjeni Priloga XX. (Okoliš) Sporazumu o EGP-u [2015/1263]
 ZAJEDNIČKI ODBOR EGP-a,
 uzimajući u obzir Sporazum o Europskom gospodarskom prostoru („Sporazum o EGP-u”), a posebno njegov članak 98.,
 budući da:
 (1)
 Odluku Komisije 2013/480/EU оd 20. rujna 2013. o utvrđivanju, u skladu s Direktivom 2000/60/EZ Europskog parlamenta i Vijeća, vrijednosti za klasifikacije sustava praćenja u državama članicama kao rezultat postupka interkalibracije i stavljanju izvan snage Odluke 2008/915/EZ (1), kako je ispravljena u SL L 102, 5.4.2014., str. 22., treba uključiti u Sporazum o EGP-u.
 (2)
 Odlukom 2013/480/EU stavlja se izvan snage Odluka Komisije 2008/915/EZ (2), koja je uključena u Sporazum o EGP-u i koja se stoga treba staviti izvan snage sukladno Sporazumu o EGP-u.
 (3)
 Prilog XX. Sporazumu o EGP-u trebalo bi stoga na odgovarajući način izmijeniti,
 DONIO JE OVU ODLUKU:
 Članak 1.
 Tekst točke 13.cab (Odluka Komisije 2008/915/EZ) u Prilogu XX. Sporazumu o EGP-u zamjenjuje se sljedećim:
 „32013 D 0480: Odluka Komisije 2013/480/EU оd 20. rujna 2013. o utvrđivanju, u skladu s Direktivom 2000/60/EZ Europskog parlamenta i Vijeća, vrijednosti za klasifikacije sustava praćenja u državama članicama kao rezultat postupka interkalibracije i stavljanju izvan snage Odluke 2008/915/EZ (SL L 266, 8.10.2013., str. 1.), kako je ispravljena u SL L 102, 5.4.2014., str. 22.”
 Članak 2.
 Tekstovi Odluke 2013/480/EU, na islandskom i norveškom jeziku, koji se objavljuju u Dodatku o EGP-u Službenom listu Europske unije, vjerodostojni su.
 Članak 3.
 Ova Odluka stupa na snagu 26. rujna 2014., pod uvjetom da su sve obavijesti iz članka 103. stavka 1. Sporazuma o EGP-u podnesene (3).
 Članak 4.
 Ova se Odluka objavljuje u odjeljku o EGP-u i u Dodatku o EGP-u Službenom listu Europske unije.
 Sastavljeno u Bruxellesu 25. rujna 2014.
 Za Zajednički odbor EGP-a
 Predsjednik
 Kurt JÄGER
 (1) SL L 266, 8.10.2013., str. 1.
 (2) SL L 332, 10.12.2008., str. 20.
 (3) Ustavni zahtjevi nisu navedeni.


jurisdiction: US

text:
On July 14, 1923, George E. Hardman and his wife acquired a farm, containing about eighty-six acres of land, in Allegany County, Maryland. They lived there for the balance of their lives. His wife died in 1937 and Hardman died on October 15, 1941, intestate. Six children survived him — four daughters and two sons. All of the children are living and married and all of their respective husbands and wives survive, with the exception of the husband of Mrs. Messick. After the children grew up and married, they left the farm and residence of their parents and established homes for themselves, with the exception of Mrs. Pennell, who always lived with her parents and was living with her father at the time of his death. Mrs. Messick became a widow many years ago. She had four small children. Upon the death of her husband she and these small children returned to the home of her father. Mrs. Messick worked regularly after the death of her husband and Rhoda (now Mrs. Pennell) looked after the home, her father and these infant children of Mrs. Messick. Rhoda never was employed, but all her life lived at home with her parents, until her mother's death and after her mother's death she continued to live home with her father. She kept the house, looked after these infant children and cared for the comfort and welfare of her parents until they died. Living home at the time of Hardman's death was a granddaughter, apparently a daughter of Mrs. Messick.
 Hardman was a hardworking farmer, attended to his affairs; and there is nothing in the evidence to disclose he did not know his own mind, exercised his own will, knew what he wanted to do and did it. There is an entire failure of this evidence to show he was one who *Page 534
 could be easily led, or influenced to do something against his will. In fact, one gathers from reading this record that he was a person of ordinary firmness and determination and with respect to these qualities possessed them as do the ordinary run of mankind. He was not old when he died, as that term is ordinarily understood. He was sixty-six years old. Apparently his health was good for there is no evidence in the record that up until around Christmas, 1940, he was ever sick. He was not a rich man and no doubt had to do a great deal of heavy work on his farm. One would gather from reading the record that up until 1940 Hardman was a vigorous man. Around about Christmas, 1940, his health seemed to have become impaired, and in May, 1941, he went to a hospital in Cumberland and was operated upon. It was then discovered he had cancer. From Christmas of 1940 until May, 1941, when he went to the hospital, he still worked on his place and did what he could. Both during that time and after he returned from the hospital, he drove his automobile. After he returned from the hospital he was not confined to bed but was out and around, doing what he could in his then condition of health. Indeed, for a month before his death he was not continuously in bed but was "up and down."
 His daughter Rhoda met Alva Pennell and married him August 5, 1941. He worked in a filling station; stayed at the house for a while, and, as one would naturally do, seeing the conditions at the place, helped Rhoda in the care of the stock and other things around the house and farm. Shortly before Mr. Hardman went to the hospital he gave Pennell his deed to the farm and told him to take it to a Mr. Vance, who lived at Chaneysville, Pennsylvania, and tell Mr. Vance to draw a deed conveying the absolute title to the farm from himself to his daughter Rhoda. This Pennell did and while Mr. Hardman was at the hospital the deed, drawn as instructed, was mailed by Mr. Vance to Mr. Hardman at his home. When he returned to his home he opened this letter and found the deed. He told Pennell to have a *Page 535
 notary public come to see him. Thereafter a notary public came and Hardman executed this deed which Mr. Vance drew conveying his farm to Rhoda in fee simple. Five days after her father's death she had this deed recorded among the Land Records of Allegany County.
 On August 5, 1942, a bill was filed in the Circuit Court for Allegany County against Rhoda Hardman Pennell and Alva Pennell, her husband. It was filed by her sisters and their respective husbands. Her two brothers, one of whom, Blair Hardman, is administrator of the estate of the father, are not parties to this bill. This bill alleges the death of the father; names his daughters and their respective husbands; that Hardman died on October 15, 1941, seized and possessed of the farm referred to; that after his death a deed was filed by Rhoda by the terms of which Hardman is purported to have conveyed the property of which he died seized and possessed unto the said Rhoda Belle Pennell (property being the farm referred to). It then alleges that the deed was made by Hardman "in order to avoid the necessity of making a will and was conveyed to the said Rhoda Belle Pennell in order that said property might be sold and the proceeds distributed among his surviving children, but that the said Rhoda Belle Pennell, since the death of the said George E. Hardman, has taken charge of said property and is holding the same as her own personal estate and has ignored the purposes for which the said transfer was made, all to the detriment of your petitioners." It is then prayed: 1. That the said deed "may be declared null and void and of no purpose and effect." 2. "That a trustee may be appointed to make sale of said property and after the payment of taxes, costs and other expenses to divide the proceeds thereof among the parties entitled thereto according to their respective interests." And 3. For general relief. An answer was filed by the defendants, denying the allegations of the bill and alleged that the conveyance of said farm, to Rhoda Belle Hardman (since *Page 536
 intermarried with Alva Pennell), "was made for the purpose of vesting the fee simple title to said farm in your said respondent Rhoda Hardman Pennell for her own use and for no other purpose whatsoever."
 At the outset it may be observed that the bill in this case does not allege that the deed was procured by fraud, undue influence, or in any manner that is unlawful. The charge is that it was conveyed to the grantee "in order to avoid the necessity of making a will and in order that the property might be sold and the proceeds distributed among the surviving children." There is no written paper of any kind or description signed by the grantor evidencing such an intention. In this state of the record the case falls directly within the seventh section of the Statute of Frauds, which provides: "all Declarations or Creations of Trusts and Confidence of any Lands, Tenements, or Hereditaments, shall be manifested and proved by some Writing signed by the Party who is by Law enabled to declare such Trust, or by his last Will in Writing, or else they shall be utterly void and of none Effect."
 This court, in the recent case of Jacobs v. Schwartz,179 Md. 605, at page 608, 20 A.2d 489, 491, in an opinion by Judge Sloan, stated: "In our opinion, the evidence here is of an express trust, proved only by oral testimony, not evidenced by writing in accordance with section VII of the Statute of Frauds. 2 Coe'sAlexander's British Statutes, 690 and 695, and the decree appealed from should be affirmed."
 In that case the contention was that while a deed absolute in form, subject to the retention of a life estate, it was really in trust because it was understood and agreed between the grantees and their father, that if and when requested by him they would reconvey the property to him. In this case the contention is that a deed absolute in form was in fact intended to be sold by the grantor and its proceeds divided. As was said in the case cited: "This is neither a resulting trust nor is it a constructive trust, but an express trust supported only *Page 537
 by oral evidence." The testimony, therefore, of verbal declarations after the grant by the grantor in his lifetime, that he intended this property conveyed by deed absolute in form to be sold by the grantee and the proceeds distributed among his children is a verbal declaration of trust and this testimony should not have been received in evidence. It is unnecessary to refer to other authorities as the law is determined in this State that an express trust must be evidenced by writing in accordance with the seventh section of the Statute of Frauds and if this deed is to be stricken down it must be for some other reason.
 The objection that the deed is not dated is "more technical than substantial." Eden Street Building Association v. Lusby,116 Md. 173, at page 175, 81 A. 284, at page, 285, and Acts of 1943, Chap. 50, page 40; Kelly Martin v. Rosenstock,45 Md. 389; Article 21, § 9, Flack's Annotated Code of Maryland,
 1939.
 Caldara's testimony is cited — that Mr. Hardman at the time he acknowledged this deed said he intended it to be a will, but later in his testimony he said he didn't know what kind of paper it was, "a will or what. I took it for granted it was a will. I come to think of it; I don't know what it was; it could have been a deed; it could have been a will." And when asked: "And do you know what that instrument is?" he answered: "No, I don't, sir. I took it and it has been so long since I was out there; I could be very easily wrong on a matter of a deed or will." This is the only direct testimony in the record that the grantor intended this deed to be a will. It is thoroughly insufficient for the purpose.
 It is contended by appellants: 1. That there was "no valid delivery of this deed, sufficient to convey title to Rhoda Hardman." 2. That "a confidential relationship existed between the father, George Hardman, and Rhoda Hardman, sufficient to cast suspicion on the transaction requiring that it be set aside." Turning to the testimony: After Hardman returned home from the hospital and found the deed mailed to him by Mr. Vance, he requested *Page 538
 Pennell to have a notary public call at his home so that he could acknowledge the deed. Pennell arranged to have Bert Caldara, a notary, call to see Mr. Hardman for the purpose of taking his acknowledgment to the deed. Rhoda Pennell, the grantee in the deed in question, was called as a witness by the appellants, plaintiffs below. She testified that after her father signed the deed he gave it to her; that it was to be her property; that she did not give the deed back to her father but kept it herself after it was signed; that "after she received the deed from her father she kept it in her personal belongings in a cedar chest"; that "at the time the deed was signed Mr. Pennell was there and a Mr. Caldara, who was a Notary Public." She knew that Pennell took her father's deed to Mr. Vance for the purpose of drawing the deed in question for her father. She further testified she kept the deed in her personal belongings and never gave it back to him and kept it after it was signed.
 Alva W. Pennell, called by the appellants, complainants below, testified that he asked Caldara to go to see Mr. Hardman; that after the deed was signed and executed Mr. Hardman gave it to Mrs. Pennell, who was Miss Hardman at that time; that she left the room with the deed in her hand. The only other person present on this occasion was the notary, Caldara. There is nothing in his testimony as to the delivery of the deed by the grantor to the grantee and on this testimony we have no hesitancy in holding that there was a valid delivery of the deed to the grantee by the grantor.
 It is stated that this is a case where a confidential relationship existed between the father and the daughter.
 "The only distinction between voluntary conveyances from parents to children and from children to parents is that in the former case the existence of a confidential relationship between the parties is a matter of fact to be proved, while in the latter, under certain circumstances, it may be presumed as a matter of law." Upman v. Thomey, 145 Md. 347, 360, 125 A. 860, 865. *Page 539
 Whether confidential relationship existed is a question of fact. The evidence and the inferences to be drawn therefrom disclose that Hardman was a farmer; he bought his farm in July, 1923; he conducted the farm and the business pertaining thereto; raised a large family and assisted in raising his grandchildren; he died at the age of sixty-six, having conducted his business until around December, 1940, when his health became impaired; that he tried to hold on after this incurable disease afflicted him, and did what he could around the place. There is nothing whatever to show that he was a man who could have been imposed upon and the law presumes that he was a person of ordinary firmness and capable of exercising a reasonable resistance to the designing. His daughter Rhoda was a country girl without business experience, lived her entire life upon her father's farm. She looked after her father (and her mother who died in 1937) and her sister's children. She was the child who was always there to help her father in the days of health and to comfort him in the days of his illness. There was every reason in the world to incline this father to look after his faithful daughter and now the fact that she was home and did these things for her parents and her sister's children is urged as a reason for this court to say that she dominated her father and that her relations with him are to be received with suspicion. This we decline to do.
 Later Rhoda Pennell was called on her own behalf. The following questions were excepted to: 1. "Why didn't you record this deed until after your father's death?" To which she answered: "He didn't want the rest of them to know anything about it and I thought that was the only way to do it." The fair inference from the testimony is that Hardman did not want his children to know of this deed. He was a dying man and wanted peace, and probably thought that some of his children would cause unpleasantness if they knew he had deeded Rhoda his farm. The answer to this question simply stated what the court would have reasonably *Page 540
 inferred and the objection becomes immaterial. 2. "Did he ever make any statement to you that the deed was not to become effective until after his death?" And the answer was: "No, sir." There is nothing in the record to show that Mr. Hardman intended this deed to become effective after his death and as the court would certainly have found this as a fact, the mere fact that the witness said that he did not state that he wanted the deed to take effect after his death, was harmless. 3. The third question, upon objection, was withdrawn. 4. The fourth question was: "And you knew that if your father wanted to sell the property to Mr. DeHaven or anyone else he could have done so?" To which she answered: "I don't know anything about that." Surely this answer was not prejudicial.
 On the whole case we are of opinion that there is a failure of that clear, certain and satisfactory testimony to declare a deed solemnly executed in accordance with the law, to be null, void and of no legal effect. For these reasons the decree of the lower court will be affirmed, with costs to the appellees.
 Decree affirmed, with costs to the appellees. *Page 541