type: other

text:
Rewitalizacja»
 Rewitalizacja to ważny proces, który pozwala na kompleksową odnowę zdegradowanych obszarów gmin. Szerokie wsparcie dla rewitalizacji, w tym dostępne środki z funduszy unijnych, zachęcają samorządy do podejmowania tego wyzwania i rozwiązywania problemów społecznych, gospodarczych czy funkcjonalnych tych części gmin, które najbardziej wymagają publicznej interwencji. Rewitalizacja to trudny proces, który jednak zwiastuje duże pozytywne zmiany dla mieszkańców obszarów zdegradowanych, ale też całych miast i gmin. Dobrze opracowany i zrealizowany proces rewitalizacji może stanowić silny impuls rozwojowy i przyczynić się do wszechstronnej poprawy jakości życia.
 Istotą rewitalizacji jest wyprowadzenie ze stanu kryzysowego obszarów zdegradowanych, które jest prowadzone w sposób kompleksowy, poprzez zintegrowane działania na rzecz lokalnej społeczności, przestrzeni i gospodarki.
 Od 18 listopada 2015 r. obowiązują przepisy ustawy o rewitalizacji – pierwszy rok stosowania ustawy pozwala na wyciągnięcie wstępnych wniosków na przyszłość, docenienie dotychczasowych osiągnięć oraz poprawy niedociągnięć. Ministerstwu Infrastruktury i Budownictwa zależy aby zapewniać wysoką jakość rewitalizacji i wyznaczać prawne ramy i ułatwienia dla jej skutecznego wdrażania. Jednocześnie nadzorować cały proces rewitalizacji, aby przyniósł jak najlepsze rezultaty dla społeczeństwa.
 Do końca obowiązującej perspektywy budżetowej Unii Europejskiej możliwe jest stosowanie dotychczasowych przepisów, to znaczy prowadzenie rewitalizacji poza ustawą. Konkurs o nagrodę Ministra Infrastruktury i Budownictwa ma na celu wskazanie najlepszych przykładów projektów, dokumentów i przedsięwzięć rewitalizacyjnych, które będą mogły służyć za wzór dla następnych działań w tym obszarze. Nagroda będzie przyznana za osiągnięcia w dziedzinie rewitalizacji – najlepsze rozwiązania, niezależnie od przyjętej przez dany projekt formy prawnej – ustawowej czy pozaustawowej.
 Prace konkursowe mogą być zgłaszane jednocześnie do udziału w plebiscycie internetowym, w którym internauci wybiorą opracowanie spośród zgłoszonych miejscowych planów rewitalizacji oraz przedsięwzięć rewitalizacyjnych: społecznych, w dziedzinie mieszkalnictwa, lokalnej gospodarki oraz środowiska, przyrody i krajobrazu. Plebiscyt dotyczy tylko projektów zgłoszonych do Konkursu, dla których zgłaszający wyrazili zgodę na udział w plebiscycie. Celem organizacji plebiscytu jest promocja zagadnienia rewitalizacji wśród społeczeństwa i poprawa wiedzy w zakresie znaczenia rewitalizacji dla przestrzeni i zmian społecznych.
 Szczegółowe informacje o konkursie (PDF 48.37 KB)
 Regulamin Konkursu (PDF 81.43 KB)
 Regulamin Zespołu do oceny osiągnięć w dziedzinie rewitalizacji (PDF 49.52 KB)
 Wniosek zgłoszeniowy (DOCX 23.21 KB)
 Prace konkursowe, o ile taką wolę wyrażą ich autorzy, mogą być jednocześnie zgłaszane do udziału w plebiscycie internetowym na najpopularniejsze opracowanie dotyczące rewitalizacji. Celem organizacji plebiscytu jest promocja zagadnienia rewitalizacji wśród społeczeństwa i poprawa wiedzy w zakresie znaczenia rewitalizacji dla przestrzeni i zmian społecznych. Oceny zaprezentowanych projektów dokonają internauci poprzez głosowanie na najlepszy projekt na stronie internetowej Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa. W plebiscycie internetowym mogą wziąć udział opracowania z kategorii konkursowych:
 Zgłoszenie opracowania do plebiscytu internetowego wymaga przesłania wraz z zgłoszeniem do Konkursu dodatkowych załączników:
 wypełnionej fiszki projektu plebiscytowego (DOCX 20.37 KB),
 zgody na publikację fiszki na stronie internetowej MIB (PDF 24.87 KB),
 a w przypadku zgłoszenia miejscowego planu rewitalizacji również:
 tekstu i rysunku planu.
 Załączniki należy przesyłać na adres elektroniczny: rewitalizacja@mib.gov.pl w formie plików pdf (fiszka również w formacie doc/docx).
 Departament Polityki Przestrzennej Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa przygotował praktyczny komentarz do ustawy z 9 października 2015 r. o rewitalizacji. Adresatami komentarza są szeroko rozumiani interesariusze procesu rewitalizacji, do których należą podmioty publiczne, przedstawiciele sektora prywatnego, jak również organizacje pozarządowe. W kolejnych rozdziałach omówiono najważniejsze rozwiązania ustawy: wyznaczanie obszarów zdegradowanych i obszarów rewitalizacji, partycypację społeczną, gminny program rewitalizacji, Specjalną Strefę Rewitalizacji oraz istotne zmiany w innych ustawach. Komentarz, nie stanowiąc wyczerpującego źródła wiedzy o procesach rewitalizacji, może okazać się pomocny w zrozumieniu tych procesów. Zapraszamy do lektury i do dzielenia się spostrzeżeniami dotyczącymi funkcjonowania ustawy.
 Praktyczny komentarz do ustawy o rewitalizacji (PDF 1.09 MB)
 Stanowisko w sprawie zakresu uzgodnienia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego na podstawie art. 17 pkt 6 lit. b tiret pierwsze ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (PDF 1.29 MB). Treść dokumentu w formacie dostępnym (PDF 122.98 KB).
 Rewitalizacja to kompleksowy proces przemian społecznych, ekonomicznych, przestrzennych i technicznych służących wyprowadzeniu ze stanu kryzysowego najbardziej zdegradowanych obszarów. Rewitalizacja stanowi proces wyprowadzania ze stanu kryzysowego obszarów zdegradowanych, prowadzony w sposób kompleksowy, poprzez zintegrowane działania na rzecz lokalnej społeczności, przestrzeni i gospodarki, skoncentrowane terytorialnie, prowadzone przez interesariuszy rewitalizacji na podstawie gminnego programu rewitalizacji.
 Ministerstwo Infrastruktury i Budownictwa prowadzi prace wspierające rewitalizację w Polsce. Jego elementami są m.in. ustawa o rewitalizacji, Narodowy Plan Rewitalizacji oraz Wytyczne w zakresie rewitalizacji w programach operacyjnych na lata 2014-2020. Działania dotyczące rewitalizacji wpisują się także w szerszy kontekst działań ministerstwa dotyczących polityki przestrzennej kraju, m.in. w zakresie:
 przeciwdziałania suburbanizacji
 optymalizacji gospodarowania przestrzenią i zasobami środowiskowymi, głównie poprzez nadanie priorytetu inwestycjom typu brownfield zamiast greenfield, głęboką przebudowę i adaptację zdegradowanych obiektów do pełnienia nowych funkcji, np. kulturalnych, rekreacyjnych, społecznych, gospodarczych oraz rekultywację terenów zdegradowanych na cele przyrodnicze.
 Rewitalizacja jest jednym z priorytetów działania rządu. Rolą władz centralnych jest umożliwianie i upowszechnianie działań rewitalizacyjnych w najbardziej zdegradowanych obszarach miast, różnej wielkości i o różnej skali problemów. Dlatego na poziomie krajowym zidentyfikowana została potrzeba rozwijania ram prawnych oraz inicjowania efektywnych rozwiązań systemowych i wzbogacania palety źródeł finansowania, a także upowszechniania wiedzy i modelowego prowadzenia rewitalizacji.
 Na system wsparcia rewitalizacji składają się filary obejmujące: rozwiązania legislacyjne polegające na zmianach obowiązujących regulacji oraz stworzeniu nowych regulacji; instrumenty wspierania rewitalizacji, obejmujące szczególnie włączanie działań w ramach poszczególnych polityk publicznych w realizację kompleksowych, zintegrowanych programów rewitalizacji (poprzez mechanizmy preferencji, terytorialne różnicowanie instrumentów itd.). Dotyczy to takich sfer jak np. mieszkalnictwo, ochrona środowiska, edukacja, rynek pracy, ochrona zabytków, kultura, sport itd.; finansowanie działań w ramach kompleksowych programów rewitalizacji; informacja i wsparcie merytoryczne, obejmujące m.in. projekty pilotażowe w zakresie rewitalizacji, będące wsparciem dla samorządów poprzez wypracowanie modelowych rozwiązań w prowadzonych przedsięwzięciach rewitalizacyjnych, z których bazy korzystać będą mogli zainteresowani interesariusze rewitalizacji.
 W systemie wsparcia rewitalizacji wskazywana jest konieczność powiązania procesu rewitalizacji ze wszystkimi politykami gminy, m.in. poprzez uwzględnianie interwencji w zakresie przekształceń terenu oraz koordynację programów rewitalizacji z gminnymi dokumentami planowania przestrzennego, polityką społeczną, mieszkaniową czy lokalnymi dokumentami strategicznymi.
 Przygotowane robocze założenia Narodowego Planu Rewitalizacji (PDF 229.21 KB), upublicznione i dyskutowane podczas III Kongresu Rewitalizacji Miast w Krakowie w czerwcu 2014 roku, zostały zaprojektowane jako zestaw rozwiązań na rzecz stworzenia korzystnych warunków do prowadzenia skutecznej rewitalizacji, w odniesieniu do przygotowanej przez samorząd gminy diagnozy lokalnych potrzeb i potencjałów. W założeniach NPR wskazano na koniecznośc podejmowania działań w wielu płaszczyznach, obejmujących m.in. zmiany legislacyjne, narzędzia, informację i edukację oraz instrumenty finansowe. Mówi o kierunkach zmian, które stworzą przyjazne warunki dla prowadzenia rewitalizacji w Polsce oraz upowszechnią i usystematyzują jej prowadzenie. Rozwiązania zawarte w założeniach Narodowego Planu Rewitalizacji stanowią jeden z głównych elementów systemu wsparcia rewitalizacji.
 Horyzont czasowy systemu wsparcia rewitalizacji to 2023 rok. Wyznaczenie go związane jest z jednej strony z dużymi środkami dostępnymi dla Polski z budżetu UE na lata 2014-2020, a z drugiej umożliwi zbudowanie mocnych podstaw dla krajowych instrumentów, które będą nabierały coraz większego znaczenia w miarę ubywania środków UE.
 Ustawa o rewitalizacji stworzyła ramy prawne dla rewitalizacji w Polsce, a także, poprzez zawarte w niej regulacje będzie zachęcać coraz więcej samorządów do prowadzenia tego procesu. Rewitalizacji powinna być dobrze zaplanowana i uwzględniać sferę społeczną, gospodarczą i przestrzenną. Nie jest jedynie remontem, modernizacją czy odbudową, a kompleksowym, wielowymiarowym procesem, którego głównym celem jest trwałe podniesienie jakości życia na obszarze zdegradowanym. Musi więc zawierać dopasowane do danego miejsca działania aktywizacyjne, edukacyjne, kulturalne, integrujące lokalną społeczność.
 Ustawa przewiduje także dwa specjalne rozwiązania ułatwiające prowadzenie rewitalizacji w gminie. Nie będą one obowiązkowe – będą mogły być stosowane w zależności od potrzeb i charakterystyki zaplanowanych działań. Są nimi:
 Ministerstwo prowadzi również pilotaże tak, aby wypracować modelowe rozwiązania dotyczące rewitalizacji. Projekty pilotażowe realizowane są w Łodzi, Wałbrzychu i Bytomiu (miasta te zostały wymienione w Umowie Partnerstwa). Wynikami działań będą wzorcowe dokumenty, rozwiązania i techniki, dobre praktyki itp. Zostaną one sukcesywnie udostępniane w ramach Centrum Wiedzy o Rewitalizacji, aby służyć wszystkim gminom planującym i prowadzącym rewitalizację.
 Z przebiegiem, efektami oraz produktami projektu pilotażowego w zakresie rewitalizacji, realizowanego w mieście Łodzi, można zapoznać się na stronie internetowej Łódzkiego Lokalnego Centrum Wiedzy o Rewitalizacji www.centrumwiedzy.org.
 Konkurs na modelową rewitalizację
 Ministerstwo realizuje działania służące wypracowaniu modelowych rozwiązań w obszarze rewitalizacji w trybie konkursowym. Ogłoszony został konkurs na modelową rewitalizację dla jednostek samorządu terytorialnego (gmin posiadających status miasta) planujących przedsięwzięcia rewitalizacyjne w procesie opracowywania programów rewitalizacji i modelowych, pilotażowych działań w zakresie rewitalizacji na obszarach miejskich. Obecnie trwa I etap, w ramach którego 57 wybranych miast otrzymuje wsparcie szkoleniowe i eksperckie w zakresie właściwego, zgodnego z dokumentami rządowymi, prowadzenia efektywnej rewitalizacji. Zaplanowano w sumie sześć warsztatów tematycznych, jak również przewidziano doradztwo ekspercie w zakresie rewitalizacji. W II etapie wybranych zostanie ok. 20 miast, które otrzymają dotacje na opracowanie lub zaktualizowanie programów rewitalizacji, tak aby były one "modelowymi". Szczegóły dotyczące konkursu można znaleźć na stronie Programu Operacyjnego Pomoc Techniczna.
 Zestawienie najczęściej zadawanych pytań i odpowiedzi do ustawy o rewitalizacji
 18 listopada 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz. U. poz. 1777), która stanowi pierwszy akt prawny poświęcony w całości ważnemu zagadnieniu rewitalizacji. Ustawa wprowadza nowe rozwiązania, które mają uporządkować proces rewitalizacji, zdefiniować najważniejsze pojęcia i zagadnienia, a także wprowadzić jednolitą ścieżkę proceduralną dla tworzenia gminnych programów rewitalizacji.
 Niniejszy zestaw najczęstszych pytań i odpowiedzi do ustawy o rewitalizacji ma za zadanie przybliżyć stosowanie tego aktu i wyjaśnić najbardziej złożone zagadnienia. Zestaw pytań i odpowiedzi będzie z czasem poszerzany o odpowiedzi na kolejne pojawiąjące się wątpliwości i zagadnienia, które sprawiają trudności interpretacyjne.
 PRZEPISY PRZEJŚCIOWE, CZYLI JAK SPRAWNIE "WEJŚĆ" W USTAWĘ O REWITALIZACJI?
 Gmina prowadzi działania na podstawie lokalnego programu rewitalizacji. W jaki sposób możemy szybko skorzystać z rozwiązań ustawy?
 Ustawa o rewitalizacji wchodzi w życie w sytuacji, gdy od ponad 20 lat szereg polskich gmin realizuje programy wyprowadzania obszarów zdegradowanych ze stanu kryzysowego. Najczęściej podstawą do realizacji tych działań jest uchwała rady gminy, nosząca nazwę lokalnego (gminnego, miejskiego) programu rewitalizacji (odnowy). Jednym z założeń ustawy jest umożliwienie kontynuowania rozpoczętych procesów rewitalizacji. Dlatego przewidziano możliwość zastosowania specjalnej procedury przekształcenia obecnie realizowanego programu w gminny program rewitalizacji (GPR), o którym mowa w ustawie. Pozwoli to na zastosowanie wszystkich narzędzi w niej przewidzianych.
 Zgodnie z art. 52 ustawy, zastosowanie tej procedury możliwe jest w przypadku spełnienia dwóch warunków. Po pierwsze, w dniu wejścia w życie ustawy gmina realizuje (uchwalony przez radę gminy) program rewitalizacji zawierający działania służące wyprowadzeniu obszaru zdegradowanego ze stanu kryzysowego. Po drugie, program ten zawiera co najmniej (1) opis procesu wyprowadzania ze stanu kryzysowego obszarów gminy oraz (2) diagnozę pozwalającą na wyznaczenie obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji.
 Diagnoza, o której mowa powyżej powinna umożliwiać stwierdzenie, które obszary w gminie spełniają kryteria obszarów zdegradowanych (art. 9 ustawy) oraz obszarów rewitalizacji (art. 10). Diagnoza ta nie musi wskazywać tych obszarów konkretnie, lecz musi nadawać się do wykorzystania w procesie formułowania wniosku o wyznaczenie obszarów w drodze uchwały rady gminy.
 Dysponując takim programem, niezależnie od jego nazwy, gmina może przystąpić do procedury, której celem jest uchwalenie gminnego programu rewitalizacji w szczególnym trybie. Rozpoczyna go uchwalenie, na podstawie treści zawartych w realizowanym programie, obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji. Przyjęcie tej uchwały następuje na warunkach określonych w art. 11 ustawy. Oznacza to, że do wniosku należy załączyć wskazanie granic tych obszarów wykonane na mapie w skali co najmniej 1:5000, sporządzonej z wykorzystaniem treści mapy zasadniczej, a w przypadku jej braku – z wykorzystaniem treści mapy ewidencyjnej w rozumieniu ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne. Nie załącza się jednak diagnoz, o których mowa w art. 11 ust. 2 ustawy, gdyż podstawą do wyznaczenia obszarów są informacje diagnostyczne zawarte w przekształcanym programie rewitalizacji.
 Wójt nie jest również zobowiązany do przeprowadzenia konsultacji społecznych wniosku o wyznaczenie obszarów, jednak w zależności od lokalnych uwarunkowań, ich przeprowadzenie może przyczynić się do większej społecznej akceptacji dla zaproponowanych rozwiązań.
 Po przyjęciu uchwały w sprawie wyznaczenia obszarów, wójt dokonuje przekształcenia obowiązującego programu w GPR. Od strony technicznej przekształcenie to nie musi polegać na napisaniu projektu GPR od nowa, lecz jedynie na dostosowaniu treści realizowanego programu do wymogów stawianych GPR, określonych w art. 15 ustawy. Dostosowanie nie oznacza również np. konieczności zmiany układu treści programu, gdyż ustawa nie nakłada wymogów dotyczących kolejności umiejscowienia treści w GPR (wymogi redakcyjne). Tak zmodyfikowany projekt poddaje się konsultacjom społecznym (na warunkach określonych w art. 6 ustawy), następnie wprowadza zmiany wynikające z przeprowadzonych konsultacji oraz przedstawia radzie gminy do uchwalenia.
 Niezbędna będzie również strategiczna ocena oddziaływania na środowisko modyfikowanego programu, przeprowadzana na podstawie art. 46-47 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko – wynika to z przepisów tej ustawy.
 Uchwalenie przez radę gminy GPR w opisanym wyżej trybie rodzi takie same skutki jak uchwalenie GPR na podstawie art. 17 ustawy. Pozwala zatem na podjęcie dalszych kroków przewidzianych ustawą, w tym przede wszystkim ustanowienie Specjalnej Strefy Rewitalizacji i uchwalenie miejscowych planów rewitalizacji.
 Zastosowanie tej procedury nie jest możliwe dla programów rewitalizacji, które uchwalono po dniu wejścia w życie ustawy.
 Gmina jest w trakcie uchwalania lokalnego programu rewitalizacji. Co zrobić, aby móc jak najszybciej skorzystać z rozwiązań ustawowych?
 Ustawa nie przewiduje szczególnej procedury uchwalenia GPR dla projektów programów rewitalizacji, które w dniu jej wejścia w życie nie obowiązują, lecz są w trakcie procedury uchwalania. W przypadku zatem, gdy gmina do dnia wejścia w życie ustawy nie zdążyła uchwalić programu rewitalizacji (innego niż GPR), będzie musiała zastosować procedurę, o której mowa w art. 17 ustawy (wcześniej wyznaczając w drodze uchwały obszar zdegradowany i obszar rewitalizacji). Nie oznacza to jednak, że sporządzenie projektu GPR – najbardziej czasochłonna czynność – następować ma od nowa. W pracach nad projektem GPR możliwe jest wykorzystanie dokumentu, który procedowany był w momencie wejścia w życie ustawy. Dlatego też gmina, planując docelowo korzystanie z rozwiązań ustawowych, przygotowując program rewitalizacji (inny niż GPR) powinna starać się uwzględnić w jak największym stopniu merytoryczne wymogi ustawy – zarówno w treści programu, jak również w podejściu do wypracowania tych treści w formule pogłębionej partycypacji społecznej. Ułatwi to potem proces „przejścia” ze starego programu rewitalizacji na nowy GPR – zmniejszy ryzyko koniecznych zmian (np. w wyniku udziału społeczeństwa, jeśli wcześniej realizowano w niewystarczającym zakresie).
 Nie chcemy prowadzić rewitalizacji o oparciu o ustawę. Czy możemy nie wprowadzać do lokalnego programu rewitalizacji żadnych zmian?
 Zgodnie z art. 52 ustawy gmina, która obecnie prowadzi działania rewitalizacyjne w oparciu o program rewitalizacji (inny niż GPR), może je kontynuować do 31 grudnia 2023 r. Po tej dacie ustawa przewiduje obowiązek uchwalenia GPR w przypadku, gdy gmina zamierza nadal prowadzić rewitalizację lub dopiero zaczyna jej prowadzenie.
 Po 31 grudnia 2023 r. gmina, która posiada program rewitalizacji inny niż GPR, uchwalony przed dniem wejścia w życie ustawy, nadal będzie uprawniona do skorzystania z szybciej ścieżki przekształcenia tego programu w GPR (art. 52 ustawy).
 Oczywiście prowadzenie rewitalizacji na podstawie programu innego niż GPR konsekwentnie nie pozwala na zastosowanie któregokolwiek z narzędzi ustawowych (wyznaczenia w drodze uchwały obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji, Specjalnej Strefy Rewitalizacji, miejscowego planu rewitalizacji).
 Prowadzenie rewitalizacji bez korzystania z rozwiązań ustawowych (bez uchwalania GPR) nie jest za to przeszkodą do aplikowania o środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej. W przypadku, w którym gmina chce się ubiegać o otrzymanie środków unijnych na projekty rewitalizacyjne musi opracować program rewitalizacji zgodny z wymaganiami wynikającymi z Wytycznych w zakresie rewitalizacji w programach operacyjnych na lata 2014-2020 (co do zasady – w aspekcie merytorycznym są to wymogi tożsame do ustawowych, jednak uproszczone są kwestie proceduralne), oraz z wymaganiami i wytycznymi, które zostaną przyjęte przez Instytucje Zarządzające poszczególnymi RPO.
 Ustawa weszła już w życie, a mimo to chcemy uchwalić program rewitalizacji niebędący GPR w rozumieniu ustawy.
 Po dniu wejścia w życie ustawy możliwe jest uchwalenie programu rewitalizacji innego niż GPR, w oparciu o ustawę o samorządzie gminnym.
 W przypadku, gdy gmina zdecyduje się w przyszłości na korzystanie z narzędzi ustawowych, będzie musiała uchwalić GPR, bez możliwości skorzystania z art. 52 ustawy. W takim przypadku jednak gmina dysponuje gotowymi materiałami analitycznymi, które powinny znacznie przyspieszyć procedurę sporządzania projektów dokumentów oraz ich uchwalania.
 Czy w gminie mogą obowiązywać dwa programy rewitalizacji?
 W gminie nie mogą obowiązywać dwa programy rewitalizacji. Dotyczy to zarówno braku możliwości dla obowiązywania dwóch GPR, jak i dla równoległego obowiązywania GPR z programem rewitalizacji uchwalanym na podstawie ustawy o samorządzie gminnym.
 Zgodnie z art. 7 Konstytucji RP, organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa – dotyczy to również organów gminy. Przepisy przejściowe ustawy wyznaczają dopuszczalny zakres prowadzenia działań rewitalizacyjnych poza reżimem ustawy wskazując, że możliwa jest ich kontynuacja do 31 grudnia 2023 r. Interpretacja tego przepisu w świetle przytoczonej zasady legalizmu prowadzi do wniosku, że nie jest możliwe wykonywanie przez gminę zadań publicznych w dziedzinie rewitalizacji w zakresie szerszym niż w nim określony.
 Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym nie zabrania gminom wydawać uchwał, dla których brak jest wyraźnej podstawy prawnej w przepisach ustawowych. Wynika to w domniemania kompetencji gminy w realizacji zadań zaspokajających potrzeby zbiorowe wspólnoty (art. 7 ustawy o samorządzie gminnym). Na podstawie tego domniemania możliwe było dotychczasowe wykonywania zadań rewitalizacyjnych, mimo że rewitalizacja nie była wprost wymieniona w katalogu zadań własnych gminy. Domniemanie kompetencji gminy nie oznacza jednak, że gmina może w sposób dowolny realizować te zadania publiczne, które ustawodawca uregulował w sposób szczegółowy w ustawach. Przyjęcie odmiennej interpretacji oznaczałoby, że gmina uprawniona jest np. do uchwalania obok studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego innego dokumentu wyznaczającego jej strategię przestrzenną – i realizowanie tych dokumentów równolegle, zależnie od uznania organów gminy.
 Należy podkreślić, że każda uchwała rady gminy – także w sprawie GPR oraz w sprawie przyjęcia innego programu rewitalizacji, stanowi przejaw woli organu uchwałodawczego gminy odnośnie sposobu jej funkcjonowania. Charakter prawny uchwały rady gminy jest różny w zależności od mocy, jakie nadają im przepisy ustaw – mogą one prawnie wiązać mieszkańców (akty prawa miejscowego) lub wyłącznie wójta gminy (akty kierownictwa wewnętrznego). Uchwała rady gminy stanowią sformalizowany tryb wypowiedzi organu uchwałodawczego, w drodze którego organ ten przejawia swoją wolę, adresując go co najmniej do wójta gminy, który zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wykonuje uchwały rady gminy.
 W tej sytuacji przyjęcie przez gminę dwóch sprzecznych uchwał w tym samym zakresie, niezależnie od ich podstaw prawnych, jest niedopuszczalne, bowiem nie pozwala organowi wykonawczemu na ich wykonanie. Ustawa o rewitalizacji nie przewiduje możliwości jej zastosowania na części obszaru gminy, nakazując wyznaczenie obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji na podstawie analiz, którymi objęty jest cały obszar gminy – tym samym nie pozwala na wyłączenie części tego obszaru i uznanie, że prowadzone na nim będą inne działania rewitalizacyjne.
 Gmina wyznaczyła obszar spełniający przesłanki obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji w innym dokumencie, np. studium albo strategii rozwoju. Czy ma to znaczenie?
 Podstawowym trybem wyznaczenia obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji jest przeprowadzenie przez gminę analiz negatywnych zjawisk, o których mowa w art. 9 ustawy, a następnie sformułowanie na podstawie tych analiz propozycji wyznaczenia tych obszarów i przedstawienie jej – wraz z analizami – radzie gminy celem podjęcia decyzji. Tryb ten opisany jest w art. 11 ustawy.
 Jeżeli w innym dokumencie strategicznym gminy znajduje się opis obszarów, które spełniają przesłanki obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji, to możliwa jest rezygnacja z ponownego przeprowadzania analiz i przedstawienie informacji w tym zakresie we wniosku o formalne wyznaczenie tych obszarów w drodze uchwały. Tryb ten reguluje art. 12 ustawy. Należy jednak podkreślić kilka wymogów, które umożliwiają skorzystanie z tego trybu:
 Przede wszystkim wyznaczenie obszaru musi nastąpić w dokumencie strategicznym gminy przyjmowanym uchwałą rady gminy. Ustawa wprost wymienia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego w gminie, może to być jednak strategia rozwoju gminy, strategia przestrzenna, strategia rozwiązywania problemów społecznych itd. Możliwe jest również wskazanie kilku takich dokumentów łącznie, jeżeli pozwalają one na wyznaczenie obszarów.
 Dane zawarte w tych dokumentach muszą pozwalać na wyznaczenie obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji na podstawie przesłanek, o których mowa w art. 9 i 10 ustawy. Muszą to zatem być dane dotyczące negatywnych zjawisk i ich koncentracji w rozumieniu powołanych przepisów.
 Informacja załączana do wniosku o wyznaczenie obszarów powinna w sposób pełny i jednoznaczny wskazywać na dokumenty, na podstawie których oparto wniosek, w tym na zawarte w nich dane – tak, aby możliwa była weryfikacja poprawności decyzji gminy. Należy bowiem pamiętać, że uchwała w sprawie wyznaczenia obszarów stanowi akt prawa miejscowego wiążący jednostki – z tego powodu podlega kontroli legalności przez wojewodę oraz sądy administracyjne. Sprawowanie tej kontroli nie będzie możliwe jeżeli gmina nie przedstawi przesłanek podjęcia danego rozstrzygnięcia.
 Funkcjonuje u nas już Komitet Rewitalizacji. Czy po wejściu w życie ustawy trzeba będzie powołać go od nowa?
 Tak. Procedura powoływania Komitetu Rewitalizacji szczegółowo opisana jest w ustawie, nie można zatem przyjąć, że obecnie działający komitet staje się z urzędu (lub wskutek np. zarządzenia wójta) Komitetem Rewitalizacji. Wszystkie czynności opisane w art. 7 ustawy należy zatem przeprowadzić niezależnie od tego, czy w gminie funkcjonuje ciało doradcze w zakresie rewitalizacji, nawet jeżeli nazwane jest „komitetem rewitalizacji”.
 Czy decyzje Komitetu Rewitalizacji są wiążące?
 Decyzje, opinie, rozstrzygnięcia Komitetu Rewitalizacji nie mają charakteru wiążącego dla żadnego z organów gminy ani innych osób. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, pełni on funkcję opiniodawczo-doradczą. Komitet Rewitalizacji nie ponosi również odpowiedzialności za przebieg procesu rewitalizacji, ani nie dzieli tej odpowiedzialności z żadnym innym organem.
 Obszar, który zamierzamy poddać działaniom rewitalizacyjnym jest pokryty planami miejscowymi. Co zrobić, aby móc skorzystać z rozwiązań miejscowego planu rewitalizacji?
 Miejscowy plan rewitalizacji (MPR) został w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprowadzony jako szczególna forma planu miejscowego. Nie funkcjonuje on zatem „obok”, równolegle z planem miejscowym, lecz w przypadku uchwalenia – zastępuje go. W przepisie art. 37f ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej: upzp) przesądzono, że w przypadku gdy dla danego obszaru uchwalono GPR, możliwe jest uchwalenie MPR nie tylko jako nowego planu, lecz również w formie nowelizacji obowiązującego planu miejscowego. Nowelizacja ta polegać będzie na dodaniu do planu regulacji, które mogą być wprowadzone wyłącznie w MPR, np. w zakresie koncepcji organizacji ruchu na drogach publicznych. Zmiana planu w tym zakresie następować będzie w procedurze opisanej w upzp (art. 17 i nast.), lecz z uwzględnieniem odmienności proceduralnych cechujących MPR, m.in. w zakresie udziału w procedurze Komitetu Rewitalizacji i szerszym zakresie opiniowania dokumentacji (reguluje to art. 37j upzp).
 DIAGNOZA, OBSZAR REWITALIZACJI, PROJEKT REWITALIZACYJNY
 Czy diagnoza musi być przygotowana w formie jednego dokumentu?
 Diagnoza obszaru zdegradowanego może przyjąć zarówno formę jednego dokumentu opracowanego na potrzeby GPR, jak również stanowić zbiór opracowań tematycznych przygotowanych pierwotnie w innym celu. Należy jednak upewnić się, że prezentowane w zbiorze treści są czytelne i kompleksowo wyczerpują tematykę wyznaczania obszarów zdegradowanych. Konieczne jest również zapewnienie czytelności opracowania. Do wniosku o wyznaczenie obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji (art. 11 ust. 2 ustawy) dołącza się w takim wypadku diagnozę w formie zbioru dokumentów. Do wniosku można również dołączyć diagnozę przygotowaną pierwotnie dla innego dokumentu (np. strategii rozwoju gminy). Treść diagnozy w każdym wypadku musi pozwalać na wyznaczenie obszarów zdegradowanego i rewitalizacji zgodnie z wymogami ustawy.
 Czy prowadzenie rewitalizacji ogranicza się do obszarów miejskich czy jednak może dotyczyć także obszarów wiejskich?
 Jak pokazują liczne badania dotyczące skali zjawisk kryzysowych i potrzeb rewitalizacyjnych obszarów zdegradowanych, rewitalizacja dotyczy przede wszystkim obszarów miejskich (gmin miejskich). Niemniej jednak, rozwiązania ustawowe jaki i podejście do rewitalizacji wskazane w Wytycznych umożliwia prowadzenie rewitalizacji także na obszarach wiejskich.
 Jak zapewnić koncentrację terytorialną w rewitalizacji?
 Jedną z ważniejszych zasad w rewitalizacji jest zasada koncentracji terytorialnej. Jak pokazują badania ewaluacyjne, rozproszenie terytorialne działań i interwencji w zakresie rewitalizacji w przeszłości nie zawsze przynosiło oczekiwane rezultaty. Realizowane pojedyncze projekty, rozproszone na dużym obszarze, pozostały nieraz bez wpływu na rzeczywistą i trwałą zmianę strukturalną szeroko delimitowanych obszarów zdegradowanych. Potrzeba ograniczenia terytorialnego obszaru rewitalizacji wiąże się przede wszystkim z ograniczonością dostępnych zasobów, zwłaszcza finansowych, a jak wiemy potrzeby są ogromne. Zapewnieniu koncentracji terytorialnej służy wprowadzenie ograniczeń w postaci maksymalnie 20% powierzchni gminy oraz maksymalnie 30% ludności. W efekcie gminy muszą podejść do rewitalizacji jako przemyślanej i kompleksowej interwencji na obszarze najbardziej tego potrzebującym (hierarchizacja potrzeb). Zatem o wyborze obszaru rewitalizacji decydować ma silna koncentracja negatywnych zjawisk oraz istotne znaczenie tego obszaru dla rozwoju lokalnego.
 Zarówno Wytyczne, jak i ustawa dopuszczają nieciągłości przestrzenną obszaru rewitalizacji (wyodrębnienie podobszarów rewitalizacji). Jednak należy mieć na uwadze ryzyko zbytniego rozproszenia i rozczłonkowania obszaru rewitalizacji, co może mieć wpływ na obniżenie skuteczności interwencji. Reasumując, należy rozważnie planować liczbę obszarów i wyznaczać dodatkowe obszary tylko na podstawie gruntowanego i pełnego uzasadnienia.
 Art. 10 ust. 3 ustawy umożliwia włączenie do obszaru rewitalizacji terenów niezamieszkałych, które wykazują się pozostałymi formami degradacji wymienionymi w art. 9 ust 1 pkt 1-4 ustawy, np. terenów poprzemysłowych, powojskowych albo pokolejowych. Takie włączenie może nastąpić wyłącznie w sytuacji, gdy GPR przewiduje na terenach niezamieszkałych realizację przedsięwzięć rewitalizacyjnych, które bezpośrednio przyczyniają się do przeciwdziałania negatywnym zjawiskom społecznym obecnym w obszarze rewitalizacji. Wykluczone są działania, których celem jest zmiana funkcji obszarów niezamieszkałych, gdy nie niwelują one problemów społecznych obszaru rewitalizacji. Aspekt społeczny jest najważniejszym elementem projektów rewitalizacyjnych – musi znaleźć się wśród celów GPR i nie może być pomijany w żadnej części obszaru rewitalizacji.
 Niektóre przedsięwzięcia rewitalizacyjne zawarte w GPR, ze względu na swoją charakterystykę mogą być realizowane również poza obszarem rewitalizacji. Ta regulacja, zawarta w art. 15 ust. 3 ustawy, umożliwia prowadzenie w ramach GPR tych projektów, których specyfika wymaga np. większej skali. Należy zauważyć, że również takie przedsięwzięcia muszą wypełniać zawarte w GPR cele rewitalizacji i oddziaływać bezpośrednio na obszar rewitalizacji, rozwiązując problemy społeczne i inne, określone na podstawie diagnozy w GPR.
 Kiedy projekt można nazwać „projektem rewitalizacyjnym”?
 Projekt staje się projektem rewitalizacyjnym, gdy wynika z programu rewitalizacji spełniającego wymagania Wytycznych lub spełniającego warunki ustawy. Wynikanie z programu rewitalizacji oznacza, że dany projekt jest do niego wpisany wprost lub mieści się w ramach określonych przez charakterystykę pozostałych rodzajów przedsięwzięć rewitalizacyjnych realizujących kierunki działań, mających na celu eliminację lub ograniczenie negatywnych zjawisk powodujących sytuacje kryzysową (logicznie powiązany z treścią i celami programu rewitalizacji). Pojęcie „projektu rewitalizacyjnego” porządkuje m.in. myślenie i postępowanie instytucji w zakresie finansowania ze środków unijnych. Ze względu na wielokierunkowość procesów rewitalizacji, a tym samym różnorodności obszarów interwencji w tym zakresie, konieczne jest nadanie projektom spełniającym powyżej wspomniane kryteria atrybutu „rewitalizacyjności”.
 Czy preferencje w dostępie do środków unijnych dla projektów rewitalizacyjnych przewidziane są we wszystkich programach operacyjnych?
 Zgodnie z Wytycznymi środki z Priorytetu Inwestycyjnego 9b (EFRR), które przewidziane są tylko w regionalnych programach operacyjnych, przeznaczone są wyłącznie na projekty rewitalizacyjne. W ramach pozostałych priorytetów inwestycyjnych (EFRR, EFS oraz FS), zarówno w regionalnych jak i krajowych programach operacyjnych, projekty rewitalizacyjne mogą liczyć na preferencje w dostępie do środków finansowych. Środki finansowe w ramach PROW oraz PO RYBY mogą także wspierać projekty rewitalizacyjne zgodnie z zasadami wynikających z obu programów, jednak Wytyczne nie przewidują obowiązku zagwarantowania w nich preferencji dla projektów rewitalizacyjnych, tak jak ma to miejsce w przypadku wskazanych priorytetów inwestycyjnych w programach operacyjnych wynikających z EFRR, EFS oraz FS.
 Jak monitorować projekty rewitalizacyjne z poziomu wsparcia z funduszy europejskich?
 Narzędziem ułatwiającym monitorowanie projektów rewitalizacyjnych wspieranych z funduszy europejskich jest Centralny System Informatyczny SL2014. Każda z instytucji zarządzających programem operacyjnym, w którym przewidziane jest wsparcie dla projektów rewitalizacyjnych, zobowiązana jest do wprowadzenia do słownika programowego systemu SL2014 dodatkowej wartości: „projekt rewitalizacyjny”. Dzięki temu będzie ułatwiony późniejszy proces monitorowania i raportowania informacji. Należy przy tym raz jeszcze podkreślić, że wartość „projekt rewitalizacyjny” otrzymują tylko te projekty, które wynikają z programów rewitalizacji, które zostały pozytywnie zweryfikowane przez instytucje zarządzające regionalnymi programami operacyjnymi zgodnie z wymaganiami zawartymi w Wytycznych.
 ZMIANY W USTAWIE O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM WPROWADZONE USTAWĄ O REWITALIZACJI
 Z dniem 18 listopada 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz. U. poz. 1777). W przepisie art. 41 wprowadza ona zmiany w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r. poz. 199 z późn. zm., dalej jako: upzp), które wchodzą w życie w tym samym terminie.
 Czy nowe przepisy stosuje się do postępowań w przedmiocie uchwalenia bądź zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego w gminie, toczących się w dniu wejścia w życie ustawy?
 Tak. Zgodnie z utrwaloną wykładnią Trybunału Konstytucyjnego, nieuregulowanie przez prawodawcę kwestii przejściowych, pozwalających na stosowanie dotychczasowych przepisów do postępowań wszczętych przed dniem wejścia w życie zmian ustawowych, oznacza zastosowanie zasady działania nowego prawa wprost („Milczenie ustawodawcy co do reguły intertemporalnej należy uznać za przejaw jego woli bezpośredniego działania nowego prawa, chyba że przeciw jej zastosowaniu przemawiają ważne racje systemowe lub aksjologiczne.” – wyrok w sprawie K 30/06 z dnia 8 listopada 2006 r., OTK-A 2006/10/149, Dz. U. z 2006 r. Nr 206, poz. 1522). W związku z tym wymogi stawiane studium w zmodyfikowanych przepisach obowiązują również w przypadku postępowań wszczętych i nie zakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy. Inaczej mówiąc, że jeżeli w dniu 18 listopada 2015 r. toczyło się postępowanie w przedmiocie uchwalenia bądź zmiany studium, to należy projekt dokumentu dostosować do nowych wymogów.
 Należy jednocześnie podkreślić, że omawiane zmiany w upzp jedynie precyzują wymogi stawiane projektowi aktu planowania przestrzennego, nie kształtując w tym zakresie zupełnie nowych regulacji. Uchwalone rozwiązania doprecyzowują obecnie obowiązujące przepisy poprzez wskazanie, jakie podstawowe elementy powinny być brane pod uwagę przy ustalaniu potrzeb i możliwości rozwoju gminy (art. 10 ust. 1 pkt 7 oraz ust. 5-7 upzp). Należy jednak zauważyć, że określanie i uwzględnianie tych potrzeb i możliwości w studium obowiązywało także przed wejściem w życie tych zmian, a wskazane w nowelizacji ustawy analizy przeprowadzane w oparciu o wiedzę zawodową urbanistów sporządzających projekt studium powinny być ich podstawą. Należy również zauważyć, że zgodnie z przepisami upzp, w studium określa się wskaźniki dotyczące zagospodarowania i użytkowania, które powinny stanowić m.in. podstawę do ustalenia chłonności poszczególnych terenów. Tym samym procedowane projekty studiów lub ich zmian powinny bazować na przeprowadzonych analizach, a dostosowanie prowadzonych analiz do uszczegółowionych wymogów ustawowych nie powinno nastręczać trudności. Natomiast projekty studiów przygotowane bez analiz należało uznać jako wadliwe także na podstawie przepisów upzp w jej brzmieniu przed wprowadzeniem omawianych zmian.
 Czy w tym samym zakresie stosuje się przepisy dotyczące obowiązku sporządzenia uzasadnienia projektu planu miejscowego?
 Tak. Zgodnie z § 143 załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie „Zasad techniki prawodawczej” (Dz. U. z 2002 r. Nr 100, poz. 908) do aktów prawa miejscowego stosuje się odpowiednio zasady wyrażone m. in. w dziale V tego rozporządzenia, w którym znajduje się przepis § 131 ust. 1 w brzmieniu: Do projektu rozporządzenia dołącza się uzasadnienie. Zatem zmiana dokonana w art. 15 ust. 1 upzp nie polega na wprowadzeniu obowiązku sporządzenia uzasadnienia planu miejscowego, lecz jedynie precyzuje co uzasadnienie to powinno zawierać, przy czym większość z unormowanych elementów stanowić powinno treść prawidłowo sporządzonego uzasadnienia także przed dokonaniem ww. zmian, koresponduje bowiem ściśle z przedmiotem regulacji planistycznej. Należy podkreślić, że zgodnie z zasadą władztwa planistycznego gminy, wielokrotnie analizowaną w orzecznictwie sądów administracyjnych, ingerencja gminy w status prawnoplanistyczny nieruchomości oceniana jest w postępowaniach sądowych z uwzględnieniem celów, jakie osiągnąć ma plan miejscowy. Brak uzasadnienia tego planu powoduje niemożność oceny jurydycznej, czy dana regulacja służy ich osiągnięciu bądź jest z nimi związana. Stąd sporządzanie uzasadnień planów miejscowych wydaje się obowiązkowe już z punktu widzenia zasady praworządności, wyrażonej w art. 2 Konstytucji RP, bowiem w demokratycznym państwie prawnym uzasadnienie służy ujawnieniu intencji prawodawcy i jest jednym z mechanizmów kontroli społecznej, umożliwiając pośrednie uczestnictwo ogółu obywateli danego państwa w procesie rządzenia państwem. Poza tą podstawową funkcją warto wziąć pod uwagę również to, że uzasadnienia projektów aktów prawnych odgrywają ważną rolę także w samym procesie prawotwórczym, porządkując informacje uzyskiwane w poszczególnych etapach tego procesu, upowszechniając wiedzę o projektowanej regulacji oraz służąc w procesie stosowania prawa jako tzw. niesamoistne źródło prawa, ułatwiając zrozumienie intencji prawodawcy na etapie konsumowania ustaleń planu miejscowego, czy w świetle powszechnie znanych problemów z interpretacją planów miejscowych na etapie uzyskiwania pozwolenia na budowę wydaje się szczególnie warte podkreślenia. Uzasadnienie jako załącznik do uchwały dotyczącej planu miejscowego powinien być przesyłany i udostępniany razem z projektem uchwały. Uzasadnienie powinno być również aktualizowane wraz ze zmianami w treści projektu uchwały dotyczącej planu miejscowego oraz zmianami prawa.
 Jak należy stosować nowowprowadzony przepis art. 9 ust. 3a upzp?
 Przepis brzmi: „Zmiana studium dla części obszaru gminy wymaga dokonania, zarówno w części tekstowej jak i graficznej studium, zmian w odniesieniu do wszystkich treści, które w wyniku wprowadzonej zmiany przestają być aktualne, w szczególności zmian w zakresie określonym w art. 10 ust. 1.”
 Celem przepisu jest umożliwienie realizacji zasad planowania przestrzennego oraz funkcjonowanie studiów o aktualnej, pełnej i spójnej treści, które mogą być rzetelną podstawą do podejmowania działań planistycznych i uchwalania planów miejscowych tworzących i utrwalających ład przestrzenny, mających na względzie i ważących interes publiczny oraz interesy indywidualne, w tym możliwości finansowe gminy oraz bezpieczeństwo inwestycyjne i dostęp do infrastruktury technicznej oraz społecznej, jak również transportu publicznego.
 Przepis należy rozumieć w ten sposób, iż w przypadku dokonywania zmiany studium dla części obszaru gminy należy dokonać także innych zmian studium, tak by informacje zawarte w nim (jako całości) były aktualne i spójne – studium jako dokument będący podstawą planów miejscowych nie może zawierać treści wewnętrznie sprzecznych lub niespójnych, bowiem będzie to bezpośrednio rzutować na jakość i wartość rozwiązań przyjętych w planie miejscowym, treści dyspozycji przestrzennych, jak również ład przestrzenny, funkcję przestrzeni oraz jej wartość ekonomiczną, a także na poziom odszkodowań, które gmina będzie obowiązana wypłacić. Uznanie, że fragmentaryczne zmiany studium mogą następować w oderwaniu od ogółu sytuacji planistycznej w gminie stanowi wręcz zaprzeczenie celów, dla których ustawa wprowadziła obowiązek sporządzania takiego aktu.
 Omawiane działanie (aktualizacja i zmiana dodatkowych treści studium, co wiąże się z koniecznością przeprowadzenia analiz) dotyczy w szczególności zmian polegających na wskazaniu dla danego obszaru nowych kierunków dotyczących zagospodarowania oraz użytkowania terenów, w szczególności przeznaczenia pod zabudowę terenów o dotychczas innej funkcji – bowiem zmiany tego rodzaju zwykle wymagają aktualizacji innych danych zawartych w studium związanych z prowadzeniem polityki przestrzennej gminy – wyznaczanie danego obszaru jako obszar możliwej zabudowy wiąże się wprost z przyszłymi zobowiązaniami gminy wynikającymi z konieczności budowy infrastruktury technicznej (w tym nabyciem nieruchomości pod drogi publiczne) i zapewnieniem dostępu do infrastruktury społecznej – pamiętać bowiem należy, że treść studium stanowi podstawę do opracowania planu miejscowego. Omawiana regulacja wiąże się ściśle z zasadami planowania oraz regulacjami uszczegóławiającymi regulacje dotyczące konieczności przeprowadzania analiz.
 Przepis ten nie oznacza jednak, że każda zmiana w studium wiąże się z koniecznością dokonywania modyfikacji tego aktu w szerokim zakresie. Gmina, stosując kryterium dezaktualizacji treści studium na skutek projektowanej zmiany, może w uzasadnionych przypadkach uznać, że zamierzona zmiana nie rodzi konieczności szerokiej nowelizacji studium. Dotyczyć to może np. korekt przebiegu inwestycji celu publicznego, uwzględnienia w studium ustanowionej formy ochrony przyrody, która nie prowadzi do konieczności wprowadzania lub rozszerzania ograniczeń w zagospodarowaniu itd. Generalnie uznać można, że istnieje szereg zmian w studium, których punktowy charakter – lub brak istotnego wpływu na pozostałe obszary gminy – uzasadnia przyjęcie, że dla takiej zmiana nowowprowadzany przepis nie rodzi żadnych nowych obowiązków. W każdym przypadku kluczowe będzie jednak szerokie uzasadnienie tej decyzji, pozwalające na ocenę legalności działania gminy.
 Ustawa o rewitalizacji - najczęściej zadawane pytania (PDF 413.72 KB)
 Ustawa z dnia 9 października 2015 roku o rewitalizacji


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 22.8.2014
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 L 248/10
 A BIZOTTSÁG 915/2014/EU VÉGREHAJTÁSI RENDELETE
 (2014. augusztus 21.)
 az egyes gyümölcs- és zöldségfélék behozatali árának meghatározására szolgáló behozatali átalányértékek megállapításáról
 AZ EURÓPAI BIZOTTSÁG,
 tekintettel az Európai Unió működéséről szóló szerződésre,
 tekintettel a mezőgazdasági piacok közös szervezésének létrehozásáról, valamint egyes mezőgazdasági termékekre vonatkozó egyedi rendelkezésekről szóló, 2007. október 22-i 1234/2007/EK tanácsi rendeletre (az egységes közös piacszervezésről szóló rendelet) (1),
 tekintettel az 1234/2007/EK tanácsi rendeletnek a gyümölcs- és zöldség-, valamint a feldolgozottgyümölcs- és feldolgozottzöldség-ágazatra alkalmazandó részletes szabályainak a megállapításáról szóló, 2011. június 7-i 543/2011/EU bizottsági végrehajtási rendeletre (2) és különösen annak 136. cikke (1) bekezdésére,
 mivel:
 (1)
 Az Uruguayi Forduló többoldalú kereskedelmi tárgyalásai eredményeinek megfelelően az 543/2011/EU végrehajtási rendelet a XVI. mellékletének A. részében szereplő termékek és időszakok tekintetében meghatározza azokat a szempontokat, amelyek alapján a Bizottság rögzíti a harmadik országokból történő behozatalra vonatkozó átalányértékeket.
 (2)
 Az 543/2011/EU végrehajtási rendelet 136. cikke (1) bekezdése alapján a behozatali átalányérték számítására munkanaponként, változó napi adatok figyelembevételével kerül sor. Ezért helyénvaló előírni, hogy e rendelet az Európai Unió Hivatalos Lapjában való kihirdetésének napján lépjen hatályba,
 ELFOGADTA EZT A RENDELETET:
 1. cikk
 Az 543/2011/EU végrehajtási rendelet 136. cikkében említett behozatali átalányértékeket e rendelet melléklete határozza meg.
 2. cikk
 Ez a rendelet az Európai Unió Hivatalos Lapjában való kihirdetésének napján lép hatályba.
 Ez a rendelet teljes egészében kötelező és közvetlenül alkalmazandó valamennyi tagállamban.
 Kelt Brüsszelben, 2014. augusztus 21-én.
 a Bizottság részéről,
 az elnök nevében,
 Jerzy PLEWA
 mezőgazdasági és vidékfejlesztési főigazgató
 (1) HL L 299., 2007.11.16., 1. o.
 (2) HL L 157., 2011.6.15., 1. o.
 MELLÉKLET
 Az egyes gyümölcs- és zöldségfélék behozatali árának meghatározására szolgáló behozatali átalányértékek
 (EUR/100 kg)
 KN-kód
 Országkód (1)
 Behozatali átalányérték
 0707 00 05
 TR
 81,4
 ZZ
 81,4
 0709 93 10
 TR
 101,7
 ZZ
 101,7
 0805 50 10
 AR
 190,7
 TR
 145,8
 UY
 174,8
 ZA
 166,0
 ZZ
 169,3
 0806 10 10
 BR
 182,2
 EG
 205,5
 MA
 170,3
 TR
 137,4
 ZZ
 173,9
 0808 10 80
 AR
 128,9
 BR
 76,1
 CL
 98,4
 CN
 120,3
 NZ
 131,8
 PE
 21,0
 US
 130,6
 ZA
 108,5
 ZZ
 102,0
 0808 30 90
 AR
 35,0
 CL
 88,5
 TR
 126,4
 ZA
 106,7
 ZZ
 89,2
 0809 30
 MK
 62,9
 TR
 121,8
 ZZ
 92,4
 0809 40 05
 BA
 41,0
 ZA
 205,1
 ZZ
 123,1
 (1) Az országoknak az 1833/2006/EK bizottsági rendeletben (HL L 354., 2006.12.14., 19. o.) meghatározott nómenklatúrája szerint. A „ZZ” jelentése „egyéb származás”.


type: contracts

text:
Nr . L 292 / 50 De Europæiske Fællesskabers Tidende 15 . 10 . 87
 AFTALE
 i form af brevveksling mellem Det Europæiske Økonomiske Fællesskab og Republikken Haiti om
 handel med tekstilvarer
 Brev nr . 1
 Hr .
 Ved afslutningen af forhandlingerne mellem Det Europæiske Økonomiske Fællesskab og regeringen
 for Republikken Haiti om handel med tekstilvarer var parterne enige om følgende :
 1 . Aftalens anvendelsesområde
 Denne aftale vedrører tekstilvarer , der er omfattet af bestemmelserne i arrangementet vedrørende
 international handel med tekstilvarer , som har oprindelse i Haiti , og som er anført i bilag I.
 2 . Indledning af konsultationer
 På anmodning af en af parterne indledes der konsultationer , hvor parterne udviser vilje til samarbejde
 om løsning af problemer , der opstår i forbindelse med anvendelsen af denne aftale .
 Såfremt eksporten af tekstilvarer , der er omfattet af denne aftale , og som har oprindelse i Haiti , efter
 Kommissionens opfattelse forårsager eller truer med at forårsage forstyrrelser på markedet i
 Fællesskabet eller i en af dets regioner , forpligter Republikken Haiti sig til på anmodning fra
 Fællesskabet inden for en frist på højst en måned fra fremsættelsen af anmodningen at indlede
 konsultationer i henhold til bestemmelserne i arrangementet vedrørende international handel med
 tekstilvarer , med henblik på at finde en passende løsning og eventuelt at erstatte denne aftale i form af
 brevveksling med en aftale , der indeholder bestemmelser svarende til bestemmelserne i de aftaler , som
 Fællesskabet har indgået med andre tekstileksporterende lande , hvis handel med de pågældende varer
 har et omfang , der svarer til omfanget af Haitis handel med disse varer .
 3. Klassifikation af tekstilvarer
 — Klassifikationen af de tekstilvarer , der er omfattet af denne aftale , bygger på den fælles toldtarifs
 nomenklatur og på statistisk varefortegnelse for Fællesskabets udenrigshandel og for samhandelen
 mellem dets medlemsstater ( NIMEXE ).
 — Når Den Internationale Konvention om det Harmoniserede Varebeskrivelses- og Varenomenkla
 tursystem ( HS ) træder i kraft , skal denne klassifikation baseres på det harmoniserede system og på
 de fællesskabsnomenklaturer , der bvgger på dette system .
 4. Udveksling af statistiske oplysninger
 Fællesskabet og Republikken Haiti forpligter sig til at udveksle foreliggende statistiske oplysninger om
 Fællesskabets samlede import og Haitis samlede eksport af de tekstilvarer , der er anført i bilag I ,
 fordelt på varekategorier .
 5. Regler vedrørende varers oprindelse
 — Oprindelsen af de varer , der er omfattet af denne aftale , fastlægges i overensstemmelse med
 gældende regler i Fællesskabet .
 — Ved indførsel i Fællesskabet af varer med oprindelse i Haiti fremlægges et oprindelsescertifikat
 svarende til den model , der er anført i bilag II .
 ---pagebreak--- 15 . 10 . 87 De Europæiske Fællesskabers Tidende Nr . L 292 / 51
 — Oprindelsescertifikater udstedes af de kompetente regeringsmyndigheder i Republikken Haiti ,
 såfremt de pågældende varer kan anses for at have oprindelse i Haiti i henhold til de i Fællesskabet
 herom gældende regler .
 — Varerne i gruppe III kan dog indføres i Fællesskabet , såfremt eksportøren blot på fakturaen eller et
 andet handelsdokument , der vedrører de pågældende varer , afgiver en erklæring om , at varerne i
 henhold til de i Fællesskabet herom gældende regler har oprindelse i Haiti .
 — Det i stk . 2 nævnte oprindelsescertifikat er ikke påkrævet ved import af varer , for hvilke der
 foreligger et oprindelsescertifikat A eller APR udfærdiget i overensstemmelse med de i
 Fællesskabet herom gældende regler , for at de pågældende varer kan komme ind under ordningen
 med generelle toldpræferencer .
 6 . Administrativt samarbejde
 Fællesskabet og Republikken Haiti forpligter sig til at arbejde nært sammen for at hindre omlægninger
 af samhandelen , som vil kunne påvirke handelen med tekstilvarer . Fællesskabet og Republikken Haiti
 bistår følgelig hinanden i forbindelse med efeterprøvning af ægtheden og gyldigheden af de beviser for
 oprindelse , der foreskrives i denne aftale .
 Resultaterne af de undersøgelser , der skal foretages i den forbindelse , navnlig på Fællessskabets
 anmodning , sendes omgående til Fællesskabet sammen med genparter af relevant dokumentation .
 Tjenestemænd udpeget af Fællesskabet kan efter aftale mellem Fællesskabet og Republikken Haiti
 deltage i sådanne undersøgelser .
 Republikken Haiti forpligter sig til at meddele Kommissionen for De Europæiske Fællesskaber navn
 og adresse på de regeringsmyndigheder , der er bemyndiget til at udstede og kontrollere oprindelses
 certifikater , og som er ansvarlige for gennemførelsen af det administrative samarbejde .
 7 . Aftalens territoriale anvendelse
 Denne aftale gælder på den ene side for de områder , hvor Traktaten om Oprettelse af Det Europæiske
 Økonomiske Fællesskab finder anvendelse , og på de betingelser , der er fastsat i nævnte traktat, og på
 den anden side for Republikken Haitis område . ,
 8 . Gyldighedsperiode
 Denne aftale finder anvendelse fra den 1 . januar 1987 til den 31 . december 1991 .
 Jeg skal herved foreslå , at denne skrivelse og Deres bekræftelse heraf, såfremt Deres regering kan
 erklære sig indforstået hermed , udgør en aftale mellem Det Europæiske Økonomiske Fællesskab og
 Republikken Haiti .
 Modtag , hr forsikringen om min mest udmærkede højagtelse .
 Pa vegne af
 Rådet for De Europæiske Fællesskaber
 ---pagebreak--- Nr . L 292 / 52 De Europæiske Fællesskabers Tidende 15 . 10 . 87
 Brev nr. 2
 Hr .
 Jeg skal herved anerkende modtagelsen af Deres skrivelse af dags dato med følgende ordlyd :
 » Ved afslutningen af forhandlingerne mellem Det Europæiske Økonomiske Fællesskab og
 regeringen for Republikken Haiti om handel med tekstilvarer var parterne enige om følgende :
 1 . Aftalens anvendelsesområde
 Denne aftale vedrører tekstilvarer , der er omfattet af bestemmelserne i arrangementet vedrørende
 international handel med tekstilvarer , som har oprindelse i Haiti , og som er anført i
 bilag I.
 2 . Indledning af konsultationer
 På anmodning af en af parterne indledes der konsultationer , hvor parterne udviser vilje til
 samarbejde om løsning af problemer , der opstår i forbindelse med anvendelsen af denne
 aftale .
 Såfremt eksporten af tekstilvarer , der er omfattet af denne aftale , og som har oprindelse i Haiti ,
 efter Kommissionens opfattelse forårsager eller truer med at forårsage forstyrrelser på markedet i
 Fællesskabet eller i en af dets regioner , forpligter Republikken Haiti sig til på anmodning fra
 Fællesskabet inden for en frist på højst en måned fra fremsættelsen af anmodningen at indlede
 konsultationer i henhold til bestemmelserne i arrangementet vedrørende international handel med
 tekstilvarer , med henblik på at finde en passende løsning og eventuelt at erstatte denne aftale i form
 af brevveksling med en aftale , der indeholder bestemmelser svarende til bestemmelserne i de
 aftaler , som Fællesskabet har indgået med andre tekstileksporterende lande , hvis handel med de
 pågældende varer har et omfang , der svarer til omfanget af Haitis handel med disse varer .
 3 . Klassifikation af tekstilvarer
 — Klassifikationen af de tekstilvarer , der er omfattet af denne aftale , bygger på den fælles
 toldtarifs nomenklatur og på statistisk varefortegnelse for Fællesskabets udenrigshandel og for
 samhandelen mellem dets medlemsstater ( NIMEXE ).
 — Når Den Internationale Konvention om det Harmoniserede Varebeskrivelses- og Varenomen
 klatursystem ( HS ) træder i kraft , skal denne klassifikation baseres på det harmoniserede
 system og på de fællesskabsnomenklaturer , der bygger på dette system .
 4 . Udveksling af statistiske oplysninger
 Fællesskabet og Republikken Haiti forpligter sig til at udveksle foreliggende statistiske oplysninger
 om Fællesskabets samlede import og Haitis samlede eksport af de tekstilvarer , der er anført i bilag
 I , fordelt på varekategorier .
 5 . Regler vedrørende varers oprindelse
 — Oprindelsen af de varer , der er omfattet af denne aftale , fastlægges i overensstemmelse med
 gældende regler i Fællesskabet .
 — Ved indførsel i Fællesskabet af varer med oprindelse i Haiti fremlægges et oprindelsescertifikat
 svarende til den model , der er anført i bilag II .
 — Oprindelsescertifikater udstedes af de kompetente regeringsmyndigheder i Republikken Haiti ,
 såfremt de pågældende varer kan anses for at have oprindelse i Haiti i henhold til de i
 Fællesskabet herom gældende regler .
 — Varerne i gruppe III kan dog indføres i Fællesskabet , såfremt eksportøren blot på fakturaen
 eller et andet handelsdokument , der vedrører de pågældende varer , afgiver en erklæring om , at
 varerne i henhold til de i Fællesskabet herom gældende regler har oprindelse i Haiti .
 ---pagebreak--- 15 . 10 . 87 De Europæiske Fællesskabers Tidende Nr . L 292 / 53
 — Det i stk . 2 nævnte oprindelsescertifikat er ikke påkrævet ved import af varer , for hvilke der
 foreligger et oprindelsescertifikat A eller APR udfærdiget i overensstemmelse med de i
 Fællesskabet herom gældende regler , for at de pågældende varer kan komme ind under
 ordningen med generelle toldpræferencer .
 6 . Administrativt samarbejde
 Fællesskabet og Republikken Haiti forpligter sig til at arbejde nært sammen for at hindre
 omlægninger af samhandelen , som vil kunne påvirke handelen med tekstilvarer . Fællesskabet og
 Republikken Haiti bistår følgelig hinanden i forbindelse med efterprøvning af ægtheden og
 gyldigheden af de beviser for oprindelse , der foreskrives i denne aftale .
 Resultaterne af de undersøgelser , der skal foretages i den forbindelse , navnlig på Fællesskabets
 anmodning , sendes omgående til Fællesskabet sammen med genparter af relevant dokumentation .
 Tjenestemænd udpeget af Fællesskabet kan efter aftale mellem Fællesskabet og Republikken Haiti
 deltage i sådanne undersøgelser .
 Republikken Haiti forpligter sig til at meddele Kommissionen for De Europæiske Fællesskaber
 navn og adresse på de regeringsmyndigheder , der er bemyndiget til at udstede og kontrollere
 oprindelsescertifikater , og som er ansvarlige for gennemførelsen af det administrative sam
 arbejde .
 7 . Aftalens territoriale anvendelse
 Denne aftale gælder på den ene side for de områder , hvor Traktaten om Oprettelse af Det
 Europæiske Økonomiske Fællesskab finder anvendelse , og på de betingelser , der er fastsat i
 nævnte traktat , og på den anden side for Republikken Haitis område .
 8 . Gyldighedsperiode
 Denne aftale finder anvendelse fra den 1 . januar 1987 til den 31 . december 1991 .
 Jeg skal herved foreslå , at denne skrivelse og Deres bekræftelse heraf, såfremt Deres regering kan
 erklære sig indforstået hermed , udgør en aftale mellem Det Europæiske Økonomiske Fællesskab
 og Republikken Haiti .«
 Jeg skal herved bekræfte , at min regering er indforstået med ovenstående , og at Deres skrivelse
 sammen med denne skrivelse udgør en aftale i overensstemmelse med Deres forslag .
 Modtag , hr , forsikringen om min mest udmærkede højagtelse .
 For regeringen for
 Republikken Haiti
 ---pagebreak--- Nr . L 292 / 54 De Europæiske Fællesskabers Tidende 15 . 10 . 87
 B1IAG 1
 VARELISTE
 1 . Såfremt det ikke er narmere angivet , hvilket materiale varerne under kategori 1 til 1 14 består af, anses disse for
 udelukkende at bestå at uld , fine dyrehår , bomuld eller kemofibre .
 2 . Beklædningsgenstande , der hverken kendetegner sig som klæder til mænd og drenge eller som klæder til
 kvinder og piger , tariferes som beklædningsgenstande til kvinder og piger .
 3 . Udtrykket » beklædningsgenstande til spædbørn « omfatter beklædningsgenstande til piger til og med
 handelsstørrelse 86 .
 GRUPPE 1 A
 Position i den Ækvivalens
 NI MEXE - nummer
 Kategori fælles toldtarif HS-kode Varebeskrivelse
 ; 1 986
 ( 1987 )
 stk. / kg g / stk .
 (1) (2) (3' (4) (5) (6) (7)
 1 55.05 55.05-13 . 19 , 21 , 5204.11 , 19 Garn af bomuld , ikke i detailsalgsoplægninger
 25,27,29,33,35 ,
 5205.11 , 12 , 13 ,
 37,41,45,46,48 ,
 14 , 15,21,22,23 ,
 51,53,55,57,61 ,
 24,25,31,32,33 ,
 65.67,69.72,78 ,
 34,35,41,42,43 ,
 81 , 83 , 85 , 87
 44 , 45
 5206.11 , 12 , 13 ,
 14 , 15,21,22,23 ,
 24,25,31,32,33 ,
 34,35,41,42,43 ,
 44 , 45
 2 55.09 55.09-03 , 04 , 05 , 5208.11 , 12 , 13 , Andre vævede stoffer af bomuld : Vævede stoffer
 06.07,08.09 , 10 , 19,21,22,23,29 , af bomuld , bortset fra drejervævet stof af
 11 , 12 , 13 , 14 , 15 , 31,32,33,39,41 , bomuld , frottéstof, vævede bånd , fløjls-, plys- og
 16 , 17 , 19,21,29 , 42,43,49,51,52 , chenillestoffer , tyl og knyttede netstoffer
 32,34,35,37,38 . 53 , 59
 39.41,49,51,52 ,
 5209.11 , 12 , 19 ,
 53,54,55,56,57 ,
 21,22,29,31,32 ,
 59 , 61 , 63 , 64 , 65 ,
 39,41,42,43,49 ,
 66 , 67 , 68 , 69 , 70 ,
 51 , 52 , 59
 71,73,75,76,77 ,
 78,79.80.81,82 , 5210.11 , 12 , 19 ,
 83,84.85.87,88 , 21,22,29,31,32 ,
 89,90,91,92,93 , 39,41,42,43,49 ,
 98 , 99 51 , 52 , 59
 5211.11 , 12 , 19 ,
 21,22,29,31,32 ,
 39,41,42,43,49 ,
 51 , 52 , 59
 5212.11 , 12 , 13 ,
 14 , 15,21,22,23 ,
 24 , 25
 ex 5811.00
 2 a) 55.09 55.09-06 , 07 , 08 , 5208.31 , 32 , 33 , a ) Bortset fra stoffer , ublegede og blegede
 09,51,52,53,54 , 39,41,42,43,49 ,
 55,56,57,59,61 , 51 , 52 , 53 , 59
 63,64,65,66,67 ,
 5209.31 , 32 , 39 ,
 70,71,73,83,84 ,
 41.42.43.49.51 ,
 85,87,88,89,90 ,
 52 , 59
 91 , 92 , 93 , 98 ,
 99 5210.31 , 32 , 39 ,
 41.42.49.51.52 ,
 59
 5211.31 , 32 , 39 ,
 41,42,43,49,51 ,
 52 , 59
 5212.13 , 14 , 15 ,
 23 , 24 , 25
 ex 5811.00
 ---pagebreak--- 15 . 10 . 87 De Europæiske Fællesskabers Tidende Nr . L 292 / 55
 (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7)
 3 56.07 56.07-01 , 04 , 05 , 5512.11 , 19 , 21 , Vævet stof af korte syntetiske fibre , bortset fra
 A 07,08 , 10 , 12 , 15 , 29 , 91 , 99 vævede bånd , fløjls- og plysstoffer (inklusive
 19,20,22,25,29 , håndklædefrottéstof af bomuld ) og chenille
 5513.11 , 12 , 13 , stoffer
 30,31,35,38,39 ,
 19,21,22,23,29 ,
 40.41.43.45.46 ,
 31,32,33,39,41 ,
 47 , 49
 42 , 43 , 49
 5514.11 , 12 , 13 ,
 19,21,22,23,29 ,
 31,32,33,39,41 ,
 42 , 43 , 49
 5515.11 , 12 , 13 ,
 19,21,22,29,91 ,
 92 , 99
 ex 5811.00
 ex 5905.00
 3 a) 56.07-01 , 05 , 07 , 5512.19 , 29 , 99 a ) Bortset fra stoffer , ublegede og blegede
 08 , 12 , 15 , 19,22 ,
 5513.21 , 22 , 23 ,
 25,29,31,35,38 ,
 29,31,32,33,39 ,
 40.41.43.46.47 ,
 49
 41 , 42 , 43 , 49
 5514.21 , 22 , 23 ,
 29,31,32,33,39 ,
 41 , 42 , 43 , 49
 ex 5811.00
 ---pagebreak--- Nr . L 292 / 56 De Europæiske Fællesskabers Tidende 15 . 10 . 87
 GRUPPE I B
 (1 ) (2) (3) (4) (5) (6) (7)
 4 60.04 60.04-19 , 20 , 22 , 6105.10 , 20 , 90 Skjorter , herunder sports- og arbejdsskjorter , 6,48 154
 B I 23,24,26,41,50 , T-shirts , T-shirts med rullekrave ( undtagen af uld
 6109.10 , 90
 II a ) 58 , 71 , 79 , 89 eller fine dyrehår ), undertrøjer o. lign ., af triko
 b) ex 60.04-38 !
 ex 61 10.20 , ex 30 tage
 c)
 IV b ) 1 aa )
 ex 60.04-60 J 1 '
 dd )
 2 ee )
 d ) 1 aa )
 dd )
 2 dd )
 ex 60.04
 B IV a )
 ex 60.04
 B IV e )
 ex 60.05 \ (] )
 A II b ) 4 11 ) 11 ex 60.05-88 "]
 22 ex 60.05-89 '
 33 ex 60.05-90 j '
 44 J ex 60.05-91 J
 5 60.05 60.05-01 , 31 , 33 , 6110.10 , 20 , 30 Sweatere , pull-overe , slip-overe , cardigans , car 4,53 221
 AI a ) 34,35,36,39,40 , ex 6101.10 digansæt , jumpere , trøjer og veste ( undtagen
 II b ) 4 bb ) 11 aaa ) 41 , 42 , 43 , 81 tilskårne og syede ); anorakker , blousonjakker
 bbb ) ex 6101 . 20 o. lign .
 ccc ) ex 6101.30
 ddd )
 eee ) ex 6102.10
 22 bbb ) ex 6102.20
 ccc )
 ddd ) ex 6102.30
 eee )
 fff)
 ijij ) 11
 6 61.01 61.01-62 , 64 , 66 , ex 6203.41 , Shorts og andre korte benklæder ( bortset fra 1,76 568
 B V d) 1 72 , 74 , 76 ex 42 , ex 43 , badedragter ) til mænd og drenge , vævede ; lange
 2 ex 49 benklæder til kvinder og piger , vævede af uld ,
 3
 ex 6204.61 ,
 bomuld eller syntetiske eller regenererede fibre
 e) 1
 2 ex 62 , ex 63 ,
 ex 69
 3
 61.02 61.02-66 , 68 , 72
 B II e ) 6 aa )
 bb )
 cc )
 7 60.05 60.05-22 , 23 , 24 , 6106.10 , 20 , Skjorter , skjortebluser og bluser , også af trikota 5,55 180
 A II b ) 4 aa ) 22 25 ex 90 ge , af uld , bomuld eller syntetiske eller regenere
 33 rede fibre
 44 6206.20 , 30 , 40
 55
 61.02 61.02-78 , 82 , 84
 B II e ) 7 bb )
 cc )
 dd )
 8 61.03 61.03-11 , 15 , 19 6205.10 , 20 , 30 Skjorter ( herunder sports- og arbejdsskjorter ), 4,60 217
 A ikke af trikotage , til mænd og drenge , af uld ,
 bomuld eller syntetiske eller regenererede fibre
 ( ] ) Nye FTT-positioner og NIMEXE -numre erstatter » ex « -positioner og -numre pr . 1 . januar 1987 .
 ---pagebreak--- 15 . 10 . 87 De Europæiske Fællesskabers Tidende Nr . L 292 / 57
 GRUPPE I A
 (1) (2) (3) (4 ) (5) (6) (7!
 9 55.08 55.08-10 , 30 , 50 , 5802.11 , 19 Håndklædefrottéstof og lignende frottéstof af
 80
 6302.60
 bomuld ; håndklæder , vaskeklude , viskestykker
 62.02 62.02-71 o. lign . køkkentekstiler , ikke af trikotage , o. lign .
 frottéstof af bomuld
 B III a ) 1
 20 62.02 62.02-12 , 13 , 19 6302.21 , ex 22 , Sengelinned , ikke af trikotage
 Bla ) ex 29 , 31 , ex 32 ,
 c) ex 39
 22 56.05 56.05-03 , 05 , 07 , ex 5508.10 Garn af korte syntetiske fibre , ikke i detail
 A 09,11,13,15,19 , salgsoplægninger
 5509.11 , 12 , 21 ,
 21,23,25,28,32 ,
 22,31,32,41,42 ,
 34,36,38,39,42 ,
 51,52,53,59,61 ,
 44 , 45 , 46 , 47
 62 , 69 , 91 , 92 ,
 99
 56.05-21 , 23 , 25 , 5509.31 , 32 , 61 , a ) Herunder varer af polyacryl
 28 , 32 , 34 , 36 62 , 69
 23 56.05 56.05-51 , 55 , 61 , ex 5508.20 Garn af korte regenererede fibre , ikke i detail
 B 65,71,75,81,85 , salgsoplægninger
 5510.11 , 12 , 20 ,
 91 , 95 , 99
 30 , 90
 32 ex 58.04 58.04-07 . 11 , 15 , 5801.10 , 21 , 22 , Vævede fløjls-, plys og chenillestoffer , bortset fra
 18,41,43,45,61 , 23,24,25,26,31 , håndklædefrottéstof og lignende frottéstof af
 63,67,69,71,75 , 32 , 33 , 34 , 35 , bomuld samt vævede bånd af uld , bomuld eller
 77 , 78 36 syntetiske eller regenererede fibre
 5802.20 , 30
 32 a ) 58.04-63 5801.22 a ) Skudfløjl , riflet
 39 62.02 62.02-40 , 42 , 44 , 6302.51 , ex 53 , Dækketøj , håndklæder , vaskeklude , viskestyk
 B Ila ) 46,51,59,65,72 , ex 59 , 91 , ex 93 , ker og lignende køkkentekstiler , ikke af triko
 c) 74 , 77 ex 99 tage , ikke af frottéstof
 III a ) 2
 c)
 ---pagebreak--- Nr . L 292 / 58 De Europæiske Fællesskabers Tidende 15 . 10 . 87
 GRUPPE II B
 (1) (2) (3 : (4) (5 ) (6) ( 7)
 12 60.03 60.03-11 , 19 , 20 , 6115.12 , 19 , Strømper , understrømper , sokker , ankelsokker , 24,3 par 41
 A 27 , 30 , 90 ex 20 og lignende af trikotage , ( ikke til spædbørn ),
 B I
 60.04-33 , 34 6115.91 , 92 ,
 herunder også støttestrømper , bortset fra strøm
 II b ) ex 93 , 99
 per i kategori 70
 C 60.06-92
 D
 13 60.04 60.04-48 , 56 , 75 , 6107.11 , 12 , 19 Trusser og andre underbenklæder til mænd og 17 59
 B IV b ) 1 cc ) 85
 6108.21 , 22 , 29
 drenge , trusser og andre underbenklæder til
 2 dd ) kvinder og piger , af trikotage , af uld , bomuld
 d ) 1 cc ) eller syntetiske eller regenererede fibre
 2 cc )
 ex 60.04
 B IV a )
 ex 60.04-38 j
 M. )
 r O
 ex 60.04 ex 60.04-60 J
 B IV e) J
 14 61.01 61.01-07 . 41 , 42 , ex 6201.11 , Frakker , kapper og slag , vævede , til mænd og 0,72 1 389
 All a ) 44 , 46 , 47 ex 12 , ex 13 drenge , af uld , bomuld eller syntetiske eller
 B Vb ) 1 6210.20 regenererede fibre , bortset fra parca-coats under
 2 kategori 21
 3
 15 61.02 61.02-05 , 31 , 32 , ex 6202.11 , Frakker , kapper og slag , jakker og blazere , 0,84 1 190
 B I a) 33,35,36,37,39 , ex 12 , ex 13 vævede , til kvinder og piger , af uld , bomuld eller
 II e ) 1 aa ) 40
 6204.31 , ex 32 ,
 syntetiske eller regenererede fibre , bortset fra
 bb ) ex 33 , ex 39
 parca-coats under kategori 21
 cc )
 2 aa ) 6210.30
 bb )
 cc )
 16 61.01 61.01-51 , 54 , 57 6203.11 , 12 , 19 , Jakkesæt , ikke af trikotage , til mænd og drenge , 0,80 1 250
 B V c) 1 21 , ex 22 , ex 23 , af uld , bomuld eller syntetiske eller regenererede
 2 ex 29 fibre , undtagen skisæt
 3
 17 61.01 6 1 . 01-34 , 36 , 37 6203.31 , ex 32 , Jakker og blazere , ikke af trikotage , til mænd og 1,43 700
 B V a) 1 ex 33 , ex 39 drenge , af uld , bomuld eller syntetiske fibre eller
 2 regenererede fibre
 3
 18 61.01 61.01-24 , 25 , 26 6207.11 , 19 , 21 , Undertrøjer , underbenklæder , pyjamas og anden
 B III 22 , 29 , 91 , 92 , 99 natbeklædning , badekåber , slåbrokker og lig
 61.02 61.02-22 , 23 , 24 6208.11 , 19 , 21 ,
 nende til mænd og drenge , ikke af trikotage .
 B II c ) 22 , 29 , 91 , 92 , 99
 61.03 61.03-51 , 55 , 59 ,
 B 81 , 85 , 89
 C
 61.04 61.04-11 , 13 , 18 , Undertrøjer , underkjoler underskørter , trusser ,
 B 91 , 93 , 98 pyjamas og anden natbeklædning , hjemmedrag
 ter , badekåber , slåbrokker og lignende til kvinder
 og piger , ikke af trikotage
 (*) Nye FTT-positioner og NIMEXE-numre erstatter » ex«-positioner og -numre pr . 1 . januar 1987 .
 ---pagebreak--- 15 . 10 . 87 De Europæiske Fællesskabers Tidende Nr . L 292 / 59
 (1) (2) ;3; (4) (5) (6) (7)
 19 61.05 61.05-10 , 99 6213.20 , 90 Lommetørklæder , ikke af trikotage 59 17
 A
 C
 21 61.01 61.01-29 , 31 , 32 ex 6201.11 , Parca-coats , anorakker ; vindjakker , blousonjak 2,3 435
 B IV ex 12 , ex 13 ker og lignende , ikke af trikotage , af uld , bomuld
 61.02 61.02-25 , 26 , 28 6201.91 , 92 , 93
 eller syntetiske eller regenererede fibre
 Bild )
 ex 6202.11 ,
 ex 12 , ex 13
 6202.91 , 92 , 93
 24 60.04 60.04-47 , 73 6107.21 , 22 , 29 , Pyjamas og anden natbeklædning , badekåber , 3,9 257
 B IV b ) 1 bb ) 91 , 92 , 99 slåbrokker og lignende , af trikotage , til mænd og
 2 aa ) drenge
 6108.31 , 32 , 39 ,
 bb )
 91 , 92 , 99
 d ) 1 bb )
 2 aa )
 bb )
 60.04-51 , 53 , 81 , Pyjamas og anden natbeklædning , hjemmedrag
 83 ter , badekåber , slåbrokker og lignende , af triko
 ex 60.04 ex 60.04-38 1 tage , til kvinder og piger
 B IV a )
 ex 60.04 ex 60.04-60
 B IV c) 1
 r (1 )
 ex 60.05 (() ex 60.05-88
 A II b ) 4 11 ) ex 11 ex 60.05-89
 ex 22 ex 60.05-90
 ex 33 ex 60.05-91
 ex 44
 26 60.05 60.05-45 , 46 , 47 , 6104.41 , 42 , 43 , Kjoler til kvinder og piger , af uld , bomuld eller 3,1 323
 A II b ) 4 cc ) 11 48 44 syntetiske eller regenererede fibre
 22
 33 6204.41 , 42 , 43 ,
 44
 44
 61.02 61.02-48 , 52 , 53 ,
 B II e ) 4 bb ) 54
 cc )
 dd )
 ee )
 27 60.05 60.05-51 , 52 , 54 , 6104.51 , 52 , 53 , Nederdele , også buksenederdele , til kvinder og 2,6 385
 . A II b ) 4 dd ) 58 59 piger
 61.02 61.02-57 , 58 , 62 6204.51 , 52 , 53 ,
 B II e ) 5 aa ) 59
 bb )
 cc )
 28 60.05 60.05-61 , 62 , 64 6103.41 , 42 , 43 , Benklæder , overalls , shorts og andre korte ben 1,61 620
 A II b ) 4 ee ) 49 klæder ( bortset fra badedragter ) af trikotage , af
 ex 60.05 ex 60.05-88 ] 6104.61 , 62 , 63 , uld , bomuld eller syntetiske eller regenererede
 fibre
 A II b ) 4 11 ) ex 11 ex 60.05-89 1 (M 69
 ex 22 l (n ex 60.05-90 j '
 ex 33 | '
 ex 44 J
 ex 60.05-91 J
 29 61.02 61.02-42 , 43 , 44 6204.11 , 12 , 13 , Dragter , kostumer og sæt , ikke af trikotage , til 1,37 730
 B II e ) 3 aa ) ex 19 , 21 , ex 22 , kvinder og piger , af uld , bomuld eller syntetiske
 bb ) ex 23 , ex 29 eller regenererede fibre , undtagen skidragter og
 cc ) skisæt
 ( ! ) Nve FTT-positioner og NIMEXE-numre erstatter - ex ' - positioner og - numre pr . 1 . januar 1987
 ---pagebreak--- Nr . L 292 / 60 De Europæiske Fællesskabers Tidende 15 . 10 . 87
 (1) (2) ( 3'; (4) (5) (6) (7)
 31 61.09 61.09-50 6212.10 Brystholdere , vævede eller af trikotage 18,2 55
 D
 68 ex 60.03 i 1 ) ex 60.03 ( 1 ) ex 6111.10 Beklædningsgenstande og tilbehør til beklæd
 60.04 60.04-02 , 03 , 04 , ex 61 1 1 . 20
 ningsgenstande til spædborn , bortset fra vanter af
 A I
 trikotage under kategori 10
 06,07,08 . 10 , 11 , ex 6111.30
 II a ) 12 , 14
 b) ex 6111.90
 c)
 6209.10 , 20 , 30 ,
 III a ) 90
 b)
 c)
 d)
 60.05 60.05-06 , 07 , 08 ,
 A II b ) 1 09 , ex 93 , ex 94 ,
 ex 60.05 1 in ex 95 ( 1 )
 A II b ) 5 J
 61.02 61.02-01 , 03
 A la )
 b)
 61.04 61.04-01 , 09
 A
 ex 61.11 ( ! ) ex 61.11-00 (>)
 1
 1—
 !
 73 60.05 60.05-16 , 17 , 19 6112.11 , 12 , 19 Træningsdragter af trikotage , af uld , bomuld 1,67 600
 A II b ) 3 eller syntetiske eller regenererede fibre
 76 61.01 61.01-13 , 15 , 17 , ex 6203.22 , Arbejds- og beskyttelsesbeklædning , ikke af tri
 BI 19 ex 23 , ex 29 , kotage , til mænd og drenge
 ex 32 , ex 33 ,
 61.02 61.02-12 , 14
 ex 39 , ex 42 ,
 Kitler og forklæder samt anden arbejds- og
 B II a )
 ex 43 , ex 49
 beskyttelsesbeklædning , ikke af trikotage , til
 kvinder og piger
 ex 6204.22 ,
 ex 23 , ex 29 ,
 ex 32 , ex 33 ,
 ex 39 , ex 62 ,
 ex 63 , ex 69
 1 ex 6211.32 ,
 [ ex 33 , ex 42 ,
 ex 43
 I.
 77 61.01 61.01-81 6211.20 Skidragter og skisæt , ikke af trikotage
 B Vf) 1
 ex 61.01 1 ex 61.01-92 "I
 B V ex g) ex 1 l ex 61.01-95 M1)
 ex 2 j ' ex 61.01-96 J
 ex 3 J
 61.02 61.02-85
 B Ile ) 8 aa )
 ex 61 . 02 "1 ex 61.02-90
 B II e) 9 ex aa ) 1 M , ex 61.02-91 M ')
 ex bb) [ ex 61.02-92 J
 ex cc ) J
 (') Nye FTT-positioner og NIMEXE-numre erstatter » e\<--positioner og -numre pr . 1 . januar 198 /.
 ---pagebreak--- 15 . 10 . 87 De Europæiske Fællesskabers Tidende Nr . L 292 / 61
 (1) (2) (3 ; (4) (5) (6) (7)
 78 61.01 A I 61.01-03 , 09 ex 6203.41 , Beklædningsgenstande , ikke af trikotage , bortset
 II b ) ex 42 , ex 43 , fra beklædningsgenstande under kategori 6 , 7 , 8 ,
 ex 61.01-92 "l ex 49 14 , 15 , 16 , 17 , 18 , 21 , 26 , 27 , 29 , 68 , 72 , 76 ,
 ex 61 . 01
 77
 B V g ) ex 1 ex 61.01-95 r" C ) ex 6204.61 ,
 ex 2 ex 61.01-96 j ex 62 , ex 63 ,
 ex 3 J ex 69
 6210.40 , 50
 6211.31 , ex 32 ,
 ex 33 , 41 , ex 42 ,
 ex 43
 61.02 61.02-04 , 07
 A II
 B Ib )
 ex 61.02 1
 B II e) ex 9 aa) 1 m ex 61.02-90
 ex bb) j ex 61.02-91 l C )
 ex cc ) J ex 61.02-92 J
 83 60.05 60.05-03 , 04 , 76 , ex 6101.10 , Frakker , jakker og andre beklædningsgenstande ,
 A I b) 77 , 78 , 79 , 85 ex 20 , ex 30 herunder også skidragter og skisæt , af trikotage ,
 II a ) bortset fra beklædningsgenstande under kategori
 b ) 4 hh ) 11 ex 60.05-88 ") ex 6102.10 ,
 4 , 5 , 7 , 13 , 24 , 26 , 27 , 28 , 68 , 69 , 72 , 73 , 74 ,
 22
 ex 60.05-89 i , ex 20 , ex 30 75
 33
 ex 60.05-90 ! 1 '
 6103.31 , 32 , 33 ,
 44
 ex 60.05-91 j 39
 kk ) 11
 ex 11 ) 11 ] 6104.31 , 32 , 33 ,
 39
 ex 22 l ( i )
 ex 33 j ex 6113.00
 ex 44 j
 6114.10 , 20 , 30
 ( l ) Nye FTT-positioner og NIMEXE -numre erstatter » ex < -positioner og - numre pr . 1 . januar 1987 .
 ---pagebreak--- Nr . L 292 / 62 De Europæiske Fællesskabers Tidende 15 . 10 . 87
 GRUPPE III A
 (1) (2) (3) (4) (5) (6) ( 71
 33 51.04 51.04-06 ex 5407.20 Stoffer af garn af syntetiske filamenter , fremstillet
 A III a ) ex 5811.00 af strimler o. lign . af polyethylen eller polypropy
 62.03 62.03-51 , 59
 len af bredde på under 3 m ; sække og poser til
 B II b ) 1
 ex 6305.31 emballage , fremstillet af disse strimler o. lign .
 34 51.04 51.04-08 ex 5407.20 Stoffer af garn af syntetiske filamenter , fremstillet
 A III b ) ex 5811.00 af strimler o. lign . af polyethylen eller polypropy
 len af bredde på 3 m og derover
 35 51.04 51.04-05 , 10 , 11 , 5407.10 , 30 , 41 , Vævet stof af endeløse regenererede fibre , bortset
 All 13 , 15 , 17 , 18,21 , 42,43,44,51,52 , fra cordvæv til fremstilling af dæk under kate
 IV 23,25,27,28,32 , 53,54,60,71,72 , gori 114
 34 , 36 , 41 , 48 73,74,81,82,83 ,
 84, 91 , 92 , 93 , 94
 ex 5811.00
 ex 5905.00
 51.04-10 , 15 , 17 , 5407.42 , 43 , 44 , a ) Bortset fra stoffer , ublegede og blegede
 18,23,25,27,28 , 52 , 53 , 54 , ex 60 ,
 32 , 34 , 41 , 48 72,73,74,82,83 ,
 84 , 92 , 93 , 94
 ex 5811.00
 ex 5905.00
 36 51.04 51.04-54 , 55 , 56 , 5408.10 , 21 , 22 , Vævet stof af endeløse syntetiske fibre , bortset
 B II 58,62,64,66,72 , 23,24,31,32,33 , fra cordvæv til fremstilling af dæk under katego
 III 74,76,81,89,93 , 34 ri 114
 94 , 97 , 98 ex 5905.00
 51.04-55 , 58 , 62 , 5408.10 , 22 , 23 , a ) Bortset fra stoffer , ublegede og blegede
 64,72,74,76 , 81 , 24 , 32 , 33 , 34
 89 , 94 , 97 , 98 ex 5905.00
 37 56.07 56.07-50 . 51 , 55 , 5516.11 , 12 , 13 , Vævet stof af korte regenererede fibre
 B 56,59,60,61,65 , 14,21,22,23,24 ,
 67,68,69,70,71 , 31,32,33,34,41 ,
 72,73,74,77,78 , 42,43,44,91,92 ,
 82 , 83 , 84 , 87 93 , 94
 ex 5905.00
 56.07-50 , 55 , 56 , 5516.12 , 13 , 14 , a ) Bortset fra stoffer , ublegede og blegede
 59,61,65,67,69 , 22,23,24,32,33 ,
 70,71,73,74,77 , 34,42,43,44,92 ,
 78 , 83 , 84 , 87 93 , 94
 ex 5905.00
 38 A 60.01 60.01-40 ex 5811.00 Trikotagestof af syntetiske fibre til forhæng og
 BIb ) 1 ex 6002.43 gardiner
 ex 6002.93
 38 B 62.02 62.02-09 ex 6303.91 Stores , ikke af trikotage
 All
 ex 6303.92
 ex 6303.99
 ---pagebreak--- 15 . 10 . 87 De Europæiske Fællesskabers Tidende Nr . L 292 / 63
 (1) (2) ■1) (4 ) (5) (6) (7)
 40 62.02 62.02-83 , 85 , 89 ex 6303.91 Gardiner , forhæng , undergardiner , kapper ,
 BIVa ) ex 6303.92 sengeforhæng o. lign ., ikke af trikotage , af uld ,
 c) bomuld eller syntetiske eller regenererede fibre
 ex 6303.99
 6304.19 , 92 , 93 ,
 99
 41 ex 51 . 01 51.01-01 , 02 , 03 , ex 5401.10 Garn af endeløse syntetiske filamenter , ikke i
 A 04,08,09 , 10 , 12 , detailsalgsoplægninger , bortset fra enkelttrådet
 5402.10 , 20 , 31 ,
 20,22,24,27,29 , garn , snoet 50 omgange og derunder pr. meter ,
 32,33,39,49,51 ,
 30,41,42,43,44 , ikke snoet
 52 , 59 , 61 , 62 , 69
 46 , 48
 42 ex 51.01 51.01-50 , 61 , 67 , ex 5401.20 Garn af endeløse kemofibre , ikke i detailsalgs
 B 68 , 71 , 77 , 78 , 80 oplægninger :
 5403.10 , 20 ,
 ex 32 , ex 33 , 39 , B. Garn af endeløse kemofibre : Garn af rege
 41 , 42 , 49 nererede filamenter , ikke i detailsalgsoplæg
 ninger , bortset fra enkelttrådet garn af rayon
 viscose , snoet 250 gange og derunder pr.
 meter , og enkelttrådet garn af cellulose
 acetat
 43 51.03 51.03-10 , 20 ex 5401.10 Garn af kemofilamenter , garn af korte regenere'
 55.06 55.06-10 , 90 ex 5401.20 rede fibre , garn af bomuld , i detailsalgsoplæg
 ninger
 56.06 B 56.06-20 5406.10 , 20
 5204.20
 5207.10 , 90
 ex 5508.20
 ex 551 1 . 30
 46 ex 53.05 53.05-10 , 22 , 29 , 5105.10 , 21 , 29 , Uld og fine dyrehår , kartet eller kæmmet
 31 , 38 , 39 30
 l
 47 53.06 53.06-21 , 25 , 31 , 5106.10 , 20 Garn af uld og fine dyrehår , kartet , ikke i
 35 , 51 , 55 , 71 , 75 5108.10 detailsalgsoplægninger
 53.08 53.08-11 , 15
 A
 48 53.07 53.07-02 , 08 , 12 , 5107.10 , 20 Garn af uld og fine dyrehår , kæmmet , ikke i
 18,30,40,51,59 , 5108.20 detailsalgsoplægninger
 81 , 89
 53.08 53.08-21 , 25
 B
 49 ex 53.10 53.10-11 , 15 5109.10 , 90 Garn af uld og fine dyrehår , i detailsalgsoplæg
 ninger
 50 53.11 53.11-01 . 03 , 07 , 5111.11 , 19 , 20 , Vævet stof af uld eller fine dyrehær
 11 , 13 , 17,20,30 , 30 , 90
 40,52,54,58,72 ,
 5112.11 , 19 , 20 ,
 74,75,82,84,88 ,
 30 , 90
 91 , 93 , 97
 ex 581 1.00
 51 55.04 55.04-00 5203.00 Bomuld , kartet eller kæmmet
 ---pagebreak--- Nr . L 292 / 64 De Europæiske Fællesskabers Tidende 15 . 10 . 87
 (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7)
 53 55.07 55.07-10 , 90 5803.10 Drejervævet stof af bomuld
 54 56.04 56.04-21 , 23 , 28 5507.00 Korte regenererede fibre , herunder affald , karte
 B de , kæmmede eller på anden måde beredt til
 spinding
 55 56.04 56.04-11 , 13 , 15 , 5506.10 , 20 , 30 , Korte syntetiske fibre , herunder affald , kartede ,
 A 16 , 17 , 18 90 kæmmede eller på anden måde beredt til spin
 ding
 56 56.06 56.06-11 , 15 ex 5508.10 Korte syntetiske fibre , herunder affald , i detail
 A
 5511.10 , 20
 salgsopiægninger
 58 58.01 58.01-01 , 11 , 13 , 5701.10 , 90 Gulvtæpper ( herunder gulvløbere og måtter ) -
 17 , 30 , 80 knyttede , også konfektionerede
 59 58.02 58.02-04 , 06 , 07 , 5702.10 , 31 , 32 , Gulvtæpper og anden gulvbelægning af tekstil
 ex A 09,56,61,65,71 , 39,41,42,49,51 , materiale , bortset fra varer henhørende under
 B 75 , 81 , 85 , 90 52 , 59 , 91 , 92 , 99 kategori 58
 59.02 59.02-01 , 09 5703.10 , 20 , 30 ,
 ex A 90
 5704.10 , 90
 5705.00
 60 58.03 58.03-00 5805.00 Håndvævede tapisserier ( af typerne : Gobelin ,
 Flandern , Aubusson , Beauvais o. lign .) og hånd
 broderede tapisserier ( med gobelinsting , kors
 sting o. lign .), også konfektionerede
 61 58.05 58.05-01 , 08 , 30 , 5806.10 , 20 , 31 , Vævede bånd og bånd bestående af sammenli
 A la ) 40,51,59,61,69 , 32 , 39 , 40 mede parallelle garner eller fibre , bortset fra
 c) 73 , 77 , 79 , 90 etiketter o. lign . under kategori 62
 II
 B
 59.13 59.13-01 , 11 , 13 , Elastiske tekstilstoffer ( undtagen trikotagestof)
 15 , 19,32,34,35 , bestående af tekstil i forbindelse med gummi
 39 tråde
 62 58.06 58.06-10 , 90 5807.10 Vævede etiketter , emblemer o. lign ., ikke brode
 rede , i løbende længder eller tilskårne stykker
 58.07 58.07-31 , 39 , 50 , ex 5606.00 Chenillegarn ; overspundet garn ( bortset fra garn
 80
 5808.10,90
 overtrukket med metal og overspundet garn af
 hestehår ); agramaner , possement og lignende
 arbejder i løbende længder , kvaster , pomponer
 o. lign .
 58.08 58.08-10 , 90 5804.10 , 21 , 29 , Tyl og knyttede netstoffer , hånd- eller maskin
 58.09 58.09-11 . 19 , 21 ,
 30 fremstellede blonder og kniplinger , i løbende
 31,35,39,91,95 .
 længder , strimler eller motiver
 99
 58.10 58.10-21 , 29 , 41 , 5810.10 , 91 , 92 , Broderier , i løbende længder , strimler eller moti
 45 , 49 , 51 , 55 , 99 ver
 59
 ---pagebreak--- 15 . 10 . 87 De Europæiske Fællesskabers Tidende Nr. L 292 / 65
 (1) (2) (3 ) (4 ) (5 ) (6) (7)
 63 60.01 60.01-30 ex 5811.00 Trikotagestof af syntetiske fibre med indhold af
 Bla ) 6002.10 elastiske monofilamenter på 5 vægtprocent og
 60.06 60.06-11 , 18 derover og trikotagestof med indhold af gummi
 A
 5905.91 tråde på 5 vægtprocent og derover
 6002.30
 60.01 60.01-51 , 55 6001.10 Blondestoffer og stoffer med opskåren luv , af
 B I b) 2 ex 6002.20 syntetiske fibre
 3
 ex 6002.43
 ex 6002.93
 65 60.01 60.01-01 , 10 , 62 , ex 5811.00 Trikotagestof, bortset fra varer henhørende
 A 64,65,68,72,74 , under kategori 38 A og 63 , af uld , bomuld eller
 B Ib ) 4 6001.20 , 22 , 29 ,
 75,78,81,89,92 , syntetiske eller regenererede fibre
 II 91 , 92 , 99
 94 , 96 , 97
 C I ex 6002.20
 6002.41 , 42 ,
 ex 43 , 91 , 92 ,
 ex 93
 66 62.01 62.01-10 , 20 , 81 , 6301.10 Plaider og lignende tæpper , ikke af trikotage , af
 A 85 , 93 , 95 uld , bomuld eller syntetiske eller regenererede
 B I ex 6301.20
 fibre
 II a ) ex 6301.30
 b)
 ex 6301.40
 c)
 ex 6301.90
 ---pagebreak--- Nr . L 292 / 66 De Europæiske Fællesskabers Tidende 15 . 10 . 87
 GRUPPE II B
 (1 ) (2) (3) 1 (4) (5) (6) (7)
 10 60.02 60.02-40 , 50 , 60 , ex 6111.10 , Handsker , vanter og luffer , af trikotage 17 par 59
 A 70 , 80 ex 20 , ex 30 ,
 B ex 90
 6116.10 , 91 , 92 ,
 93 , 99
 67 60.05 ex 60.05-93 , ex 6113.00 Beklædningsgenstande og tilbehør til beklæd
 ex All b)5 0 ) ex 94 , ex 95 , 96 ,
 6117.10 , 20 , 80 ,
 ningsgenstande , af trikotage , ikke til spædbørn ;
 B 97 , 98 , 99 (0 90
 al slags linned af trikotage ; gardiner, forhæng,
 60.06 60.06-96 , 98
 stores , undergardiner , kapper , sengeforhæng og
 B III
 ex 6301 . 20 andre boligtekstiler af trikotage; andre varer af
 ex 6301.30
 trikotage , også dele af beklædningsgenstande
 eller tilbehør til beklædningsgenstande
 ex 6301.40
 ex 6301 . 90
 6302.10 , 40
 6303.11 , 12 , 19
 6304.11 , 91
 ex 6305.20
 ex 6305.31
 ex 6305.39
 ex 6305.90
 ex 6307.10
 ex 6307.90
 67 a ) 60.05-97 ex 6305.31 a ) Sække og poser til emballage , fremstillet af
 strimler og lignende af polyethylen eller poly
 propylen
 69 60.04 60.04-54 6108.11 , 19 Trusser , underkjoler og underskørter , af triko 7,8 128
 B IV b ) 2 cc) " tage
 ex 60.04 ex 60.04-38
 B IV a) \ C) 0)
 ex 60.04 ex 60.04-60 J
 B IV c )
 70 60.04 60.04-31 6115.11 Strømpebukser , af syntetiske fibre , med enkelt 30,4 33
 B III a ) 1 tråd på 67 decitex ( 6,7 tex )
 60.03 60.03-24 , 26 ex 6115.20 , ex 93 Damestrømper , af syntetiske fibre
 B II a )
 72 60.05 60.05-11 , 13 , 15 6112.31 , 39 , 41 , Badebeklædning , af uld , bomuld , eller syntetiske 9,7 103
 A II b ) 2 49 eller regenererede fibre
 60.06 60.06-91 6211.11 , 12
 B I
 61.01 61.01-22 , 23
 Bil
 61.02 61.02-16 , 18
 Bllb )
 74 60.05 60.05-71 , 72 , 73 , 6104.11 , 12 , 13 , Dragter , kostumer og sæt , af trikotage , til kvin 1,54 650
 A II b ) 4 gg ) 11 74 19 , 21 , 22 , 23 , der og piger , af uld , bomuld eller syntetiske eller
 22 29 regenererede fibre , undtagen skidragter og ski
 33 sæt
 44
 (*) Nye FTT-positioner og NIMEXE-numre erstatter » ex«-positioner og -numre pr . 1 . januar 1987 .
 ---pagebreak--- 15 . 10 . 87 De Europæiske Fællesskabers Tidende Nr . L 292 / 67
 (1) (2) (3; (4) (5) (6) (7)
 75 60.05 60.05-66 , 68 6103.11 , 12 , 19 , Dragter , kostumer og sæt , af trikotage , til mænd 0,80 1 250
 A II b ) 4 ff) 21 , 22 , 23 , 29 og drenge , af uld , bomuld eller syntetiske fibre ,
 undtagen skidragter og skisæt
 84 61.06 61.06-30 , 40 , 50 , 6214.20 , 30 , 40 , Sjaler , tørklæder , mantiller , slør o. lign ., ikke af
 B 60 90 trikotage , af uld , bomuld eller syntetiske eller
 C regenererede fibre
 D
 E
 85 61.07 61.07-30 , 40 , 90 6215.20 , 90 Slips , butterfly og halsbind , ikke af trikotage , af 17,9 56
 B uld , bomuld eller syntetiske eller regenererede
 C fibre
 D
 86 61.09 61.09-20 , 30 , 40 , 6212.20 , 30 , 90 Korsetter , hofteholdere , brystholdere , seler , sok 8,8 114
 A 80 keholdere , strømpebånd o.iign . ( herunder sådan
 B ne varer af trikotage ), også elastiske
 C
 E
 87 ex 61.10 l 1 ) ex 61.10-00 H 6216.00 Handsker , vanter og luffer , ikke af triko
 tage , undtagen vanter til spædbørn under kate
 gori 88
 88 ex 61.11 (>) ex 61.10-00 1 6217.10 , 90 Strømper og sokker , ikke af trikotage . Andet
 ex 61.11-00 J 1 J tilbehør til beklædningsgenstande , dele af
 beklædningsgenstande eller tilbehør til beklæd
 ningsgenstande , ikke af trikotage
 90 ex 59.04 59.04-11 , 12 , 14 , 5607.41 , 49 , 50 Sejlgarn , reb og tovværk , af syntetiske fibre , også
 15 , 17 , 18 , 19 , flettet
 21
 91 62.04 62.04-23 , 73 6306.21 , 22 , 29 Telte
 All
 B II
 93 62.03 62.03-30 , 40 , 97 , 6305.20 , 39 , 90 Sække og poser til emballage af tekstilstof,
 B Ib ) 98 bortset fra varer fremstillet af strimler o.iign . af
 II a ) polyethylen eller polypropylen
 b) 2
 c)
 94 59.01 59.01-07 , 12 , 14 , 5601.10 , 21 . 22 , Vat af tekstilmateriale og varer deraf; tekstilfibre
 15 , 16 , 18 , 21 , 29 , 30 af bredde under 5 mm , flok , støv og nopper af
 29 ex 5811.00 tekstilmateriale
 95 ex 59.02 59.02-35 , 41 , 47 , 5602.10 , 21 , 29 , Filt og varer deraf, også imprægneret eller over
 51,57,59.91,95 , 90 trukket , bortset fra gulvbelægning
 97
 ex 5811.00
 ex 5905.00
 ex 6307.90
 (*) Nye FTT-positioner og NIMEXE-numre erstatter - ex—positioner og - numre pr . 1 . januar 198 /.
 ---pagebreak--- Nr . L 292 / 68 De Europæiske Fællesskabers Tidende 15 . 10 . 87
 (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7)
 96 59.03 59.03-01 , 11 , 21 , 5603.00 Fiberdug samt varer deraf, også imprægneret
 23 , 25 , 29 , 30 eller overtrukket
 ex 5811.00
 ex 5905.00
 6210.10
 ex 6301.40 , ex 90
 ex 6302.22 ,
 ex 32 , ex 53 ,
 ex 93
 ex 6303.92 , ex 99
 ex 6304.19 ,
 ex 93 , ex 99
 ex 6305.39
 ex 6307.10 , ex 90
 97 59.05 59.05-11 , 31 , 39 , 5608.11 , 19 , 90 Knyttede netstoffer af sejlgarn , reb og tovværk ,
 51 , 59 , 91 . 99 også i tilskårne stykker eller konfektionerede ;
 konfektionerede fiskenet af garn , sejlgarn , reb og
 tovværk
 98 59.06 59.06-00 5609.00 Varer fremstillet af samme garn , sejlgarn , reb og
 ex 5905.00
 tovværk , bortset fra tekstilstoffer og varer deraf
 og varer under kategori 97
 99 59.07 59.07-10 , 90 5901.10 , 90 Tekstilstoffer , overtrukket med vegetabilske car
 bohydratgummier eller stivelsesholdige substan
 ser , af den art , der anvendes til fremstilling af
 bogbind , etuier m.v .; kalkerlærred ; præpareret
 malerlærred ; buckram o. lign . textilstoffer til
 fremstilling af hatte m.v .
 59.10 59.10-10 , 31 , 39 5904.10 , 91 , 92 Linoleum , også i tilskårne stykker ; gulvbelæg
 ningsmateriale bestående af tekstilunderlag med
 anden belægning end linoleumsmasse , også i
 tilskårne stykker
 59.11 59.11-11 , 14 , 17 , 5906.10 , 99 Tekstilstoffer ( bortset fra trikotagestof) impræg
 A I 20 neret , overtrukket eller lamineret med gummi ,
 II bortset fra stoffer til dæk
 III b )
 B
 59.12 59.12-00 5907.10 Tekstilstoffer , imprægneret eller overtrukket på
 anden måde ; malede teaterkulisser , malede ate
 lierbagtæpper o. lign ., bortset fra stoffer under
 kategori 100
 100 59.08 59.08-10 . 51 , 61 , 6903.10 , 20 , 90 Tekstilstoffer , imprægneret , overtrukket eller
 71 , 79 lamineret med cellulosederivater eller anden
 ex 5811.00
 plast
 101 ex 59.04 59.04-80 5607.90 Sejlgarn , reb og tovværk , også flettet , bortset fra
 varer af syntetiske fibre
 109 62.04 62.04-21 , 61 , 69 6306.11 , 12 , 19 , Presenninger , sejl og markiser
 AI 31 , 39
 B I
 ---pagebreak--- 15 . 10 . 87 De Europæiske Fællesskabers Tidende Nr. L 292 / 69
 (1) (2) (3 ) (4) (5) (6) (7)
 110 62.04 62.04-25 , 75 6306.41 , 49 Luftmadrasser , af vævet stof
 MII
 B III
 111 62.04 62.04-29 , 79 6306.91 , 99 Lejrudstyr , af vævet stof, bortset fra luftma
 A IV drasser og telte
 B IV
 112 62.05 62.05-01 , 10 , 30 , 6307.20 Andre varer fremstillet af tekstilstoffer , bortset
 A 93 , 95 , 99 fra varer henhørende under kategori 113 og
 ex 6307.90
 B 114
 D
 E
 113 62.05 62.05-20 ex 6307.10 Gulvklude , karklude , støveklude og pudse
 C klude
 114 51.04 51.04-03 , 52 5902.10 , 20 , 90 Tekstilstoffer og varer til teknisk brug
 AI
 BI
 59.11 59.11-15
 A III a )
 59.14 59.14-00 5908.00
 59.15 59.15-10 , 90 5909.00
 59.16 59.16-00 5910.00
 59.17 59.17-10 , 29 , 32 , 5911.10 , 20 , 31 ,
 A 38,49,51,59,71 , 32 , 40 , 90
 Bil 79 , 91 , 93 , 95 ,
 C 99
 D
 ---pagebreak--- ---pagebreak--- BILAG II
 1 Exporter ( name , full address country ) ORIGINAL 2 No
 Exportateur ( nom . adresse complete pays »
 3 Quota year 4 Category number
 Année contingentare Numéro de catégorie
 5 Consignee ( name , full address , country) CERTIFICATE OF ORIGIN
 Destinataire ( nom. adresse complete, pays )
 (Textile products)
 CERTIFICAT D'ORIGINE
 .net
 (Produits textiles)
 kilogrammes ainsi que la quantité dans l'unité prévue pour la catégorie si cette unité n'est pas le poids
 6 Country of origin 7 Country of destination
 Pays d'origine Pays de destination
 8 Place and date of shipment - Means of transport 9 Supplementary details
 Lieu et date d'embarquement - Moyen de transport Données supplémentaires
 10 Marks and numbers - Number and kind ot packages - DESCRIPTION OF GOODS 11 Quantity (') 12 FOB Value (J)
 Marques et numéros - Nombre et nature des colis - DÉSIGNATION DES MARCHANDISES Quantité (') Valeur fob (2)
 net en
 Indiquer le poids
 -
 weight
 net
 )C Show net weight )kg( and also quantity in the unit prescribed for category where other than
 13 CERTIFICATION BY THE COMPETENT AUTHORITY - VISA DE L'AUTORITÉ COMPÉTENTE
 I , the undersigned, certify that the goods described above originated in the country shown in box No 6 , in accordance with the provisions in force in the European Economic
 Community
 Je soussigné certifie que les marchandises désignées ci-dessus sont originaires du pays figurant dans la case 6, conformément aux dispositions en vigueur dans la Communauté
 ( 2 ) In the currency of the sale contract Dans la monnaie du contrat de
 économique européenne .
 .vente
 -
 14 Competent authority ( name , full address, country )
 Autorité compétente ( nom, adresse complete, pays) At - À , on - le
 ( Signature ) ( Stamp - Cachet )


text:
In Fine, eau de parfum
 IN FINE PRODUCTEN
 Press releasesFranchise NL/UK
 Word fan van In Fine: klik hier!
 Parfumtips – Cadeautip!
 Verras je geliefde, collega, personeel, mama, papa, vriend en vriendin met een prachtige attentie. En nog meer tips en weetjes over parfum. Lees verder L'histoire du parfum
 Het parfumhuis In Fine is ontstaan in 1979 in een idyllische Zuid-Frans dorpje door de Franse meesterparfumeur Jean Patout. Nadat hij bij Lancôme de nodige bagage had, lanceerde hij het label In Fine. Lees verder In Fine: een bijzondere parfum collectie
 Een parfum is pas geslaagd als je betoverd bent! In Fine geeft je dat bijzonder gevoel, ...kortom... je wordt verliefd op het parfum. Lees verder In Fine winkel Nederland
 In Fine Haarlem - Jacobijnestraat 11-13 – 2011 GW Haarlem – T: +31(0) 23 5344750 – GSM: 06/513 509 71 - info@infine-haarlem.nl
 bekijk hier foto's van de winkel in Haarlem
 In Fine Antwerp - Grote Markt 19 – 2000 Antwerpen – T: +32 (0)3/288 53 88 - info@parfumeur.be contact:Myriam Nussbaum
 In Fine Brugge, Hoogstraat 38, 8000 Brugge, GSM: +32 (0)486 06 06 21, Tel:+32 (0)50 70 03 86, email: info@parfumsbrugge.be, www.parfumsbrugge.be contact:Nele Vandevelde In Fine Oost-Vlaanderen, François Laurentplein 6, 9000 Gent, Tel: 0032 496 12 42 42, email: info@infinegent.be, www.infinegent.be, contact:Eva Van Cauwenberghe
 In Fine West-Vlaanderen - Kanegem-Dorp 7, 8700 Kanegem - T/F: +32 (0)51/77 29 25 - GSM: +32 (0)486 06 06 21 - www.kureninkanegem.be - email: nele@kureninkanegem.be - contact:Nele Vandevelde
 In Fine Haarlem, Nederland - Jacobijnestraat 11-13 – 2011 GW Haarlem – T: +31(0) 23 5344750 – GSM: +31(0)6/513 509 71 www.parfumeur.nl - Email : info@infine-haarlem.nl contact:Marie-José Keur
 In Fine Lux. – Rue du Commerce 56, 3450 Dudelange – Grand-Duché du Luxembourg, infine-luxembourg@pt.lu, tel: +352 621 35 41 37, contact:Nathalie Husson
 In Fine Italia, Via Angelo Fumagalli 2 (Alzaia Naviglio Grande), Milano (Metro 2, fermata porta genova) - T: +39/0236751472, www.profumeriainfine.it, email : info@profumeriainfine.it, contact:Jacques Kazadi Contact
 Hebt u vragen, opmerkingen, bestellingen of wenst u te reserveren voor een parfum degustatie... Lees verder Jean Patout
 Alle ‘In Fine’ parfums zijn ontwikkeld door maître parfumeur Jean Patout, die het metier van parfumeur nog steeds respecteert. Jean Patout is een gereputeerde neus die destijds voor diverse modehuizen (waaronder Lancôme) parfums gecreëerd heeft. Dit duurde tot hij in 1979 besliste afscheid te nemen van Lancôme om een eigen label te lanceren: Parfums In Fine. Lees verder


type: caselaw

text:
 6.6.2016
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 C 200/15
 Ordonnance du président de la Cour du 22 février 2016 (demande de décision préjudicielle du Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco — Espagne) — Confederación Sindical ELA, Juan Manuel Martínez Sánchez/Aquarbe S.A.U., Consorcio de Aguas de Busturialdea
 (Affaire C-118/15) (1)
 (2016/C 200/21)
 Langue de procédure: l’espagnol
 Le président de la Cour a ordonné la radiation de l’affaire.
 (1) JO C 171 du 26.05.2015


text:
 Důležité právní upozornění
 |
 21997D0904(12)
 Úřední věstník L 242 , 04/09/1997 S. 0081 - 0081
 Rozhodnutí Smíšeného výboru EHPč. 32/97ze dne 12. června 1997,kterým se mění příloha II (Technické předpisy, normy, zkoušení a certifikace) Dohody o EHPSMÍŠENÝ VÝBOR EHP,s ohledem na Dohodu o Evropském hospodářském prostoru ve znění Protokolu o úpravě Dohody o Evropském hospodářském prostoru (dále jen "Dohoda"), a zejména s ohledem na článek 98 této dohody,vzhledem k tomu, že příloha II Dohody byla změněna rozhodnutím Smíšeného výboru EHP č. 21/97 ze dne 2. května 1997 [1];vzhledem k tomu, že nařízení Komise (ES) č. 282/96 ze dne 14. února 1996, kterým se mění přílohy I, II a III nařízení Rady (EHS) č. 2377/90, kterým se stanoví postup Společenství pro stanovení maximálních limitů reziduí veterinárních léčivých přípravků v potravinách živočišného původu [2], by mělo být začleněno do Dohody,ROZHODL TAKTO:Článek 1V bodě 14 (nařízení Rady (EHS) č. 2377/90) kapitoly XIII přílohy II Dohody se doplňuje nová odrážka, která zní:"— 396 R 0282: nařízení Komise (ES) č. 282/96 ze dne 14. února 1996 (Úř. věst. L 37, 15.2.1996, s. 12)."Článek 2Znění nařízení (ES) č. 282/96 v islandském a norském jazyce, která tvoří přílohu odpovídajících jazykových verzí tohoto rozhodnutí, jsou platná.Článek 3Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dne 13. června 1997 za předpokladu, že Smíšenému výboru EHP jsou učiněna veškerá oznámení podle čl. 103 odst. 1 Dohody.Článek 4Toto rozhodnutí bude zveřejněno v oddíle EHP a v dodatku EHP Úředního věstníku Evropských společenství.V Bruselu dne 12. června 1997.Za Smíšený výbor EHPpředsedkyněC. Day[1] Dosud nezveřejněné v Úředním věstníku.[2] Úř. věst. L 37, 15.2.1996, s. 12.--------------------------------------------------