type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 21979A1015(02)
 OVEREENKOMST IN DE VORM VAN EEN BRIEFWISSELING TUSSEN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP EN DE REPUBLIEK INDIA INZAKE DE GEGARANDEERDE PRIJZEN VOOR RIETSUIKER VOOR 1979/1980
 Publicatieblad Nr. L 264 van 20/10/1979 blz. 0004
 ++++OVEREENKOMST in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek India inzake de gegarandeerde prijzen voor rietsuiker voor 1979/1980 Brief nr . 1 Brussel , ... Mijnheer ... , 1 . De vertegenwoordigers van de Republiek India en de vertegenwoordigers van de Commissie handelend namens de Europese Economische Gemeenschap , hebben in het kader van de onderhandelingen bedoeld in artikel 5 , lid 4 , van de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek India betreffende rietsuiker overeenstemming bereikt over de volgende punten : - Voor de periode van 1 juli 1979 tot en met 30 juni 1980 worden de in artikel 5 , lid 4 , van de Overeenkomst genoemde gegarandeerde pijzen , met het oog op de in artikel 6 van de Overeenkomst bedoelde interventie , vastgesteld op : a ) voor ruwe suiker : 34,13 Ecu per 100 kg ; b ) voor witte suiker : 42,30 Ecu per 100 kg . Deze prijzen , die 1,5 % hoger zijn dan de prijzen van vorig jaar , gelden voor onverpakte suiker van de standaardkwaliteit zoals omschreven in de communautaire voorschriften , geleverd cif in Europese havens van de Gemeenschap . 2 . Gezien de algemene marktsituatie en de andere belangrijke factoren , nemen de Partijen bij de Overeenkomst er nota van dat de Republiek India nadrukkelijk de wens heeft uitgesproken dat het mogelijk zou zijn naast de overeengekomen gegarandeerde prijzen op de markten van de Gemeenschap gedurende de leveringsperiode 1979/1980 een premie toe te kennen . 3 . Er wordt overeengekomen dat de beslissing om de prijzen voor 1979/1980 niet met terugwerkende kracht toe te passen , geen invloed heeft op het standpunt van de Republiek India omtrent de terugwerkende kracht bij de onderhandelingen die in de toekomst zullen worden gehouden , overeenkomstig artikel 4 , lid 3 , van de Overeenkomst . 4 . Er werd nota genomen van het feit dat de Raad van Ministers van de Gemeenschap niet heeft ingestemd met het opnemen van factoren met betrekking tot vrachtkosten bij de vaststelling van de gegarandeerde prijzen voor de leveringsperiode 1979/1980 . De Republiek India gaf opnieuw uitdrukking aan haar bezorgdheid over de omvang van deze lasten en vroeg dit probleem aan te houden voor nadere overweging . De Gemeenschap heeft nota genomen van dit verzoek . U zou mij ten zeerste verplichten indien U de ontvangst van dit schrijven zoudt willen mededelen en mij zoudt willen bevestigen dat deze brief , met Uw antwoord , een overeenkomst tussen Uw Regering en de Gemeenschap vormt . Ik verzoek U , mijnheer ... , de verzekering van mijn bijzondere hoogachting te aanvaarden . Namens de Raad van de Europese Gemeenschappen Brief nr . 2 Brussel , ... Mijnheer ... , Ik heb de eer U de ontvangst te melden van Uw schrijven van heden , dat luidt als volgt : " 1 . De vertegenwoordigers van de Republiek India en de vertegenwoordigers van de Commissie handelend namens de Europese Economische Gemeenschap , hebben in het kader van de onderhandelingen bedoeld in artikel 5 , lid 4 , van de Overeenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek India betreffende rietsuiker overeenstemming bereikt over de volgende punten : - Voor de periode van 1 juli 1979 tot en met 30 juni 1980 worden de in artikel 5 , lid 4 , van de Overeenkomst genoemde gegarandeerde prijzen , met het oog op de in artikel 6 van de Overeenkomst bedoelde interventie , vastgesteld op : a ) voor ruwe suiker : 34,13 Ecu per 100 kg ; b ) voor witte suiker : 42,30 Ecu per 100 kg . Deze prijzen , die 1,5 % hoger zijn dan de prijzen van vorig jaar , gelden voor onverpakte suiker van de standaardkwaliteit zoals omschreven in de communautaire voorschriften , geleverd cif in Europese havens van de Gemeenschap . 2 . Gezien de algemene marktsituatie en de andere belangrijke factoren , nemen de Partijen bij de Overeenkomst er nota van dat de Republiek India nadrukkelijk de wens heeft uitgesproken dat het mogelijk zou zijn naast de overeengekomen gegarandeerde prijzen op de markten van de Gemeenschap gedurende de leveringsperiode 1979/1980 een premie toe te kennen . 3 . Er wordt overeengekomen dat de beslissing om de prijzen voor 1979/1980 niet met terugwerkende kracht toe te passen , geen invloed heeft op het standpunt van de Republiek India omtrent de terugwerkende kracht bij de onderhandelingen die in de toekomst zullen worden gehouden , overeenkomstig artikel 4 , lid 3 , van de Overeenkomst . 4 . Er werd nota genomen van het feit dat de Raad van Ministers van de Gemeenschap niet heeft ingestemd met het opnemen van factoren met betrekking tot vrachtkosten bij de vaststelling van de gegarandeerde prijzen voor de leveringsperiode 1979/1980 . De Republiek India gaf opnieuw uitdrukking aan haar bezorgdheid over de omvang van deze lasten en vroeg dit probleem aan te houden voor nadere overweging . De Gemeenschap heeft nota genomen van dit verzoek . U zou mij ten zeerste verplichten indien U de ontvangst van dit schrijven zoudt willen mededelen en mij zoudt willen bevestigen dat deze brief , met Uw antwoord , een overeenkomst tussen Uw Regering en de Gemeenschap vormt . " . Ik heb de eer U de instemming van mijn Regering met het voorafgaande te bevestigen . Ik verzoek U , mijnheer ... , de verzekering van mijn bijzondere hoogachting te aanvaarden . Namens de Regering van de Republiek India


type: wikipedia

text:
El Koenigsegg CC850 es un automóvil superdeportivo cupé biplaza de edición limitada, con motor central-trasero montado longitudinalmente y de tracción trasera, producido por el fabricante sueco Koenigsegg y comercializado tentativamente como modelo 2024.
 Presentación
 Fue presentado el 19 de agosto de 2022 durante la semana del coche de Monterey en Pebble Beach, California, con un diseño muy mejorado de un coche que ya se conocía años atrás: el CC8S y que todos los aficionados esperaban desde hace tiempo, ya que su nombre es como un doble homenaje: primero para celebrar los de este último; y el 50 por el cumpleaños del fundador y propietario de la marca: Christian von Koenigsegg.
 En un principio, se confirmaba que su producción estaría limitada a solamente en todo el mundo. Sin embargo, su recibimiento ha sido tal que han decidido sumar otras extra, para un total de .
 Diseño
 Por fuera parece un simple rediseño del CC8S, pero es mucho más que eso, ya que apenas cambia respecto al modelo original, aunque los cambios van más allá de los faros y los pilotos led, a fin de mejorar su aerodinámica e incluso tiene una pala similar tallada en el costado del coche. Ha sido construido alrededor de un monocasco de carbono, con paneles de carbono/Kevlar para la carrocería y con tanques de combustible de panal tipo "honeycomb" de aluminio, incluyendo rines de aleación ligera forjados con tuerca de seguridad central, en forma de trébol de cinco hojas "estilo teléfono" con neumáticos deportivos Michelin, entradas y salidas de aire y una elegante carrocería en color platino con triple luz trasera inspiradas en los primeros modelos del fabricante. Otras características son: el techo rígido desmontable que se puede guardar en la cajuela, el sistema de puertas diédricas que giran hacia afuera y hacia arriba, llamado "Synchrohelix" y la función Autoskin, así como unas líneas suavizadas y redondeadas, sin mucho recargo, con las entradas y salidas de aire necesarias para mejorar la aerodinámica y la refrigeración.
 En su interior tiene tres pedales, una palanca de cambios manual con compuerta abierta de nuevo diseño, con un pomo de madera rematado con la bandera de Suecia y una rejilla para guiarla, que recuerda a la clásica de Ferrari. Además, cuenta una estética de diseño minimalista y simétrica similar a la del CC8S, con los mejores materiales ligeros y de excelente calidad, así como la incorporación de muchos acabados en fibra de carbono, pantalla central de y asientos tapizados en piel naranja. El chronocluster original se diseñó para coches anteriores como el CCX, a fin de proporcionar información esencial sobre las rpm y la velocidad de manera visualmente atractiva, mientras que esta nueva versión muestra las diferentes relaciones de transmisión, en función de la marcha engranada; y los indicadores de rpm y velocidad cambian su rapidez movimiento, para garantizar que todo se pueda entender de un vistazo.
 También ofrece las amenidades habituales en modelos anteriores, tales como: sistema de infoentretenimiento, control de clima, sistema de sonido, navegación, conectividad Bluetooth, Apple CarPlay, controles eléctricos en espejos retrovisores, cierre centralizado, elevalunas, asientos con calefacción, entre otras más.
 Especificaciones
 Casi todo está relacionado con un mismo número: 1385, ya que está equipado con un motor V8 biturbo de , que produce , y un peso en vacío de . Para poder alcanzar ese rendimiento, debe ser con el uso de etanol E85, ya que con gasolina normal baja a . Su característica particular es que también puede emplear combustible sintético y no tiene volante de inercia convencional, lo que permite una mayor capacidad de respuesta posible al acelerador y más rápida. Además, cuenta con un cigüeñal plano, sistema de lubricación por cárter seco y el corte de inyección (línea roja) llega hasta las . Al igual que con el icónico One:1 de 2014, el CC850 también logra una relación peso a potencia de 1:1.
 La planta motriz está acoplada a una transmisión manual de seis velocidades, la cual usa como base la transmisión semiautomática del Jesko "Light Speed Transmission" (LST) de nueve velocidades con múltiples embragues, denominada "TWMPAFMPC", que significa: The World’s Most Powerful And Fastest Manual Production Car/El coche de producción con caja manual más poderoso y rápido del mundo. Se tiene la posibilidad de utilizarla de forma automática o escoger un modo que imita el funcionamiento de manera manual, con pedal de embrague incluido, la cual se denomina "Engage Shift System" (ESS). Cuando no se quiera usar la palanca de cambios en modo manual, se puede poner en posición "D", lo que sería una hipotética octava marcha en la palanca y con la marcha atrás en la posición de séptima, para activar el modo automático.
 Según la firma, asegura que no es tan rápido como el Jesko, el cual toma como base, debido a que “su objetivo es simplemente una celebración de lo analógico, pero con un rendimiento extremo”. Prometen que será el coche de producción manual más rápido del mundo, además de ofrecer el más alto nivel de satisfacción y disfrute. Para poder detenerlo desde tan altas velocidades, está equipado con frenos de disco ventilados carbono-cerámicos con servofreno y ABS de , con pinzas (calipers) de seis pistones en la parte delantera, mientras que los traseros son de con pinzas de cuatro pistones.
 Véase también
 Automóviles con diseños de puertas inusuales
 Referencias
 Enlaces externos
 Modelos de Koenigsegg
 Automóviles superdeportivos
 Modelos de automóviles del segmento S
 Modelos de cupés
 Modelos de automóviles de los años 2020
 Vehículos con motor de combustión interna


jurisdiction: EU

text:
 12.6.2008
 ET
 Euroopa Liidu Teataja
 L 154/23
 EMP ÜHISKOMITEE OTSUS
 nr 11/2008,
 1. veebruar 2008,
 millega muudetakse Euroopa Majanduspiirkonna lepingu XI lisa (telekommunikatsiooniteenused)
 EMP ÜHISKOMITEE,
 võttes arvesse Euroopa Majanduspiirkonna lepingut, mida on muudetud Euroopa Majanduspiirkonna lepingut kohandava protokolliga, edaspidi „leping”, eriti selle artiklit 98,
 ning arvestades järgmist:
 (1)
 Lepingu XI lisa on muudetud EMP Ühiskomitee 7. detsembri 2007. aasta otsusega nr 162/2007 (1).
 (2)
 Lepingusse tuleb inkorporeerida komisjoni 12. veebruari 2007. aasta otsus 2007/90/EÜ, millega muudetakse otsust 2005/513/EÜ raadiospektri ühtlustatud kasutamise kohta sagedusalas 5 GHz traadita juurdepääsusüsteemide, sealhulgas raadio-kohtvõrkude (WAS/RLAN) rakendamiseks (2).
 (3)
 Lepingusse tuleb inkorporeerida komisjoni 15. veebruari 2007. aasta otsus 2007/116/EÜ, millega reserveeritakse riigisisene numeratsiooniala algusega „116” sotsiaalse väärtusega ühtlustatud teenuste ühtlustatud numbritele (3).
 (4)
 Lepingusse tuleb inkorporeerida komisjoni 11. detsembri 2006. aasta otsus 2007/176/EÜ elektrooniliste sidevõrkude, -teenuste ning nendega seotud vahendite ja teenuste standardite ja/või spetsifikaatide loetelu kohta, millega asendatakse kõik eelmised versioonid (4),
 ON TEINUD JÄRGMISE OTSUSE:
 Artikkel 1
 Lepingu XI lisa muudetakse järgmiselt.
 1.
 Punkti 5cs (komisjoni otsus 2005/513/EÜ) lisatakse järgmine tekst:
 „, muudetud järgmise õigusaktiga:
 —
 32007 D 0090: komisjoni otsus 2007/90/EÜ, 12. veebruar 2007 (ELT L 41, 13.2.2007, lk 10).”
 2.
 Punkti 5cw (komisjoni otsus 2007/131/EÜ) järele lisatakse järgmised punktid:
 „5cx.
 32007 D 0116: komisjoni otsus 2007/116/EÜ, 15. veebruar 2007, millega reserveeritakse riigisisene numeratsiooniala algusega „116” sotsiaalse väärtusega ühtlustatud teenuste ühtlustatud numbritele (ELT L 49, 17.2.2007, lk 30).
 5cy.
 32007 D 0176: komisjoni otsus 2007/176/EÜ, 11. detsember 2006, elektrooniliste sidevõrkude, -teenuste ning nendega seotud vahendite ja teenuste standardite ja/või spetsifikaatide loetelu kohta, millega asendatakse kõik eelmised versioonid (ELT L 86, 27.3.2007, lk 11).”
 Artikkel 2
 Otsuste 2007/90/EÜ, 2007/116/EÜ ja 2007/176/EÜ islandi- ja norrakeelsed tekstid, mis avaldatakse Euroopa Liidu Teataja EMP kaasandes, on autentsed.
 Artikkel 3
 Käesolev otsus jõustub 2. veebruaril 2008, tingimusel et EMP Ühiskomiteele on esitatud kõik lepingu artikli 103 lõike 1 kohased teated (5).
 Artikkel 4
 Käesolev otsus avaldatakse Euroopa Liidu Teataja EMP osas ja EMP kaasandes.
 Brüssel, 1. veebruar 2008
 EMP Ühiskomitee nimel
 eesistuja
 Alan SEATTER
 (1) ELT L 124, 8.5.2008, lk 28.
 (2) ELT L 41, 13.2.2007, lk 10.
 (3) ELT L 49, 17.2.2007, lk 30.
 (4) ELT L 86, 27.3.2007, lk 11.
 (5) Põhiseadusest tulenevaid nõudeid ei ole nimetatud.


type: legislation

text:
 IL-KUMMISSJONI EWROPEA
 Brussell, 10.7.2019
 COM(2019) 284 final
 2019/0138(NLE)
 Proposta għal
 DEĊIŻJONI TAL-KUNSILL
 dwar il-pożizzjoni li trid tittieħed f’isem l-Unjoni Ewropea fil-Kummissjoni tas-Sajd għall-Atlantiku Ċentrali tal-Punent
 MEMORANDUM TA’ SPJEGAZZJONI
 1.Suġġett tal-proposta
 Din il-proposta tikkonċerna Deċiżjoni li tistabbilixxi l-pożizzjoni li trid tittieħed f’isem l-Unjoni fil-laqgħat tal-Partijiet tal-Kummissjoni tas-Sajd għall-Atlantiku Ċentrali tal-Punent (il-WECAFC) li se jsiru bejn l-2019 u l-2023 b’rabta mal-adozzjoni ta’ riżoluzzjonijiet u ta’ rakkomandazzjonijiet mhux vinkolanti marbutin mal-konservazzjoni u mal-ġestjoni tar-riżorsi ħajjin tal-baħar.
 2.Kuntest tal-proposta
 2.1.Ir-Riżoluzzjoni tal-FAO li tistabbilixxi l-Kummissjoni tas-Sajd għall-Atlantiku Ċentrali tal-Punent
 Il-WECAFC ġiet stabbilita fl-1973 bir-Riżoluzzjoni 4/61 tal-Kunsill tal-Organizzazzjoni tal-Ikel u l-Agrikoltura tan-Nazzjonijiet Uniti (l-FAO) skont l-Artikolu VI(1) tal-Kostituzzjoni tal-FAO. Il-WECAFC għandha l-għan li tippromwovi l-konservazzjoni, il-ġestjoni u l-iżvilupp effettivi tar-riżorsi ħajjin tal-baħar fiż-żona ta’ kompetenza tagħha skont il-Kodiċi ta’ Kondotta tal-FAO għal Sajd Responsabbli u li tindirizza l-problemi komuni li l-membri tagħha jħabbtu wiċċhom magħhom fil-ġestjoni u fl-iżvilupp tas-sajd.
 L-Unjoni Ewropea hija membru tal-WECAFC
 1
 , u Franza, in-Netherlands, Spanja u r-Renju Unit ukoll huma membri tagħha.
 2.2.Il-Kummissjoni tas-Sajd għall-Atlantiku Ċentrali tal-Punent
 Il-WECAFC hija korp reġjonali konsultattiv u tekniku tas-sajd stabbilit skont l-Artikolu VI(1) tal-Kostituzzjoni tal-FAO. Il-ġestjoni u l-finanzjament tas-Segretarjat tal-WECAFC huma f’idejn l-FAO. Fost il-funzjonijiet ewlenin tal-WECAFC insibu l-promozzjoni, il-koordinazzjoni u l-iffaċilitar tal-governanza u tal-attivitajiet marbutin mal-konservazzjoni u mal-ġestjoni tar-riżorsi ħajjin tal-baħar fiż-żona ta’ kompetenza tagħha. Il-WECAFC tista’ tagħti pariri wkoll lill-membri tagħha u lill-organizzazzjonijiet kompetenti tas-sajd dwar il-ġestjoni, il-monitoraġġ, il-kontroll u s-sorveljanza tas-sajd. Meta dan ikun xieraq, hija tista’ tgħin ukoll lill-membri tagħha jimplimentaw l-istrumenti internazzjonali rilevanti tas-sajd u, fuq talba tagħhom, tgħinhom fil-konservazzjoni, fil-ġestjoni u fl-iżvilupp tal-istokkijiet transfruntieri u transżonali li jkunu jinsabu fil-ġuriżdizzjoni nazzjonali rispettiva tagħhom
 2
 .
 Bħala membru f’din il-Kummissjoni, l-Unjoni għandha d-dritt tieħu sehem u tivvota fil-laqgħat tagħha. Il-WECAFC tipprova tieħu d-deċiżjonijiet tagħha b’kunsens. Meta ma jintlaħaqx kunsens, id-deċiżjonijiet jittieħdu b’maġġoranza tal-voti mitfugħa, ħlief meta jkun previst mod ieħor fir-regoli ta’ proċedura tagħha.
 2.3.Id-deċiżjonijiet li tadotta l-Kummissjoni tas-Sajd għall-Atlantiku Ċentrali tal-Punent
 Skont l-Artikolu 6(h) tal-istatuti riveduti tagħha, il-WECAFC tagħti pariri lill-gvernijiet tal-membri tagħha u lill-organizzazzjonijiet kompetenti tas-sajd dwar il-miżuri ta’ ġestjoni (minn hawn ’il quddiem imsejħin “rakkomandazzjonijiet” u “riżoluzzjonijiet”). Minħabba l-istatus konsultattiv tagħha, id-deċiżjonijiet tal-WECAFC ma jorbtux lill-membri tagħha.
 3.Il-pożizzjoni li trid tittieħed f’isem l-Unjoni
 B’konsistenza mal-proċeduri li japplikaw għall-organizzazzjonijiet reġjonali tal-ġestjoni tas-sajd (l-RFMOs), il-pożizzjoni li trid tiġi adottata f’isem l-Unjoni waqt il-laqgħat annwali ta’ korpi reġjonali tas-sajd bħall-WECAFC għandha tiġi stabbilita billi jintuża approċċ b’żewġ saffi. Deċiżjoni tal-Kunsill tistabbilixxi l-prinċipji ta’ gwida u l-orjentazzjonijiet tal-pożizzjoni tal-Unjoni fuq bażi pluriennali, u wara din tiġi aġġustata qabel kull laqgħa annwali b’dokumenti informali tal-Kummissjoni li jridu jiġu diskussi fil-grupp ta’ ħidma tal-Kunsill.
 Din il-proposta għal Deċiżjoni:
 fiha prinċipji u orjentazzjonijiet ġenerali, iżda tqis ukoll, kemm jista’ jkun, il-karatteristiċi speċifiċi tal-WECAFC;
 ·tistabbilixxi l-proċess standard biex tiġi stabbilita l-pożizzjoni tal-Unjoni minn sena għall-oħra, kif talbu l-Istati Membri;
 ·tinkludi l-prinċipji u l-orjentazzjonijiet tal-politika komuni l-ġdida tas-sajd stabbiliti fir-Regolament (UE) Nru 1380/2013 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill
 3
 , u tqis ukoll l-objettivi stabbiliti fil-Komunikazzjoni tal-Kummissjoni dwar id-dimensjoni esterna tal-politika komuni tas-sajd
 4
 ;
 ·tqis il-Komunikazzjoni Konġunta tar-Rappreżentant Għoli tal-Unjoni għall-Affarijiet Barranin u l-Politika ta’ Sigurtà u tal-Kummissjoni msejħa “Il-governanza internazzjonali tal-oċeani: aġenda għall-futur tal-oċeani tagħna”
 5
 u l-Konklużjonijiet tal-Kunsill dwarha
 6
 ; u
 ·tqis il-Komunikazzjoni tal-Kummissjoni lill-Parlament Ewropew, lill-Kunsill, lill-Kumitat Ekonomiku u Soċjali Ewropew u lill-Kumitat tar-Reġjuni msejħa “Strateġija Ewropea għall-Plastiks f’Ekonomija Ċirkolari”
 7
 .
 4.Bażi ġuridika
 4.1.Bażi ġuridika proċedurali
 4.1.1.Prinċipji
 L-Artikolu 218(9) tat-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea (minn hawn ’il quddiem imsejjaħ “it-Trattat”) jipprevedi deċiżjonijiet li jistabbilixxu “l-pożizzjonijiet li għandhom jiġu adottati f’isem l-Unjoni f’sede stabbilita fi ftehim, meta dik is-sede tintalab tadotta atti li jkollhom effetti legali, sakemm dawn ma jkunux atti li jissupplimentaw jew jemendaw il-qafas istituzzjonali tal-ftehim”.
 Il-kunċett ta’ “atti li jkollhom effetti legali” jinkludi l-atti li jkollhom effetti legali bis-saħħa tar-regoli tad-dritt internazzjonali li jirregolaw is-sede kkonċernata. Huwa jinkludi wkoll l-istrumenti li ma jkollhomx effett vinkolanti skont id-dritt internazzjonali iżda li “jistgħu jinfluwenzaw b’mod determinanti l-kontenut tal-leġiżlazzjoni adottata mil-leġiżlatur tal-Unjoni”
 8
 .
 4.1.2.Applikazzjoni għal dan il-każ
 Il-WECAFC hija korp reġjonali tekniku tas-sajd stabbilit bir-Riżoluzzjoni 4/61 tal-1973 tal-FAO skont l-Artikolu VI(1) tal-Kostituzzjoni tal-FAO. Filwaqt li d-deċiżjonijiet tal-WECAFC (minn hawn ’il quddiem imsejħin “rakkomandazzjonijiet” u “riżoluzzjonijiet”) ma jorbtux lill-membri tagħha, l-atti li l-WECAFC tintalab tadotta huma atti li jistgħu jinfluwenzaw b’mod deċiżiv il-kontenut tal-leġiżlazzjoni adottata mil-leġiżlatur tal-Unjoni.
 L-att previst la jissupplimenta u lanqas jemenda l-qafas istituzzjonali tal-ftehim.
 Għalhekk, il-bażi ġuridika proċedurali għad-deċiżjoni proposta hija l-Artikolu 218(9) tat-Trattat.
 4.2.Bażi ġuridika sostantiva
 4.2.1.Prinċipji
 Il-bażi ġuridika sostantiva għal deċiżjoni skont l-Artikolu 218(9) tat-Trattat tiddependi b’mod ewlieni fuq l-objettiv u l-kontenut tal-att previst li dwaru tkun qed tittieħed pożizzjoni f’isem l-Unjoni. Jekk l-att previst ikollu żewġ għanijiet jew żewġ komponenti, u jekk wieħed minn dawk l-għanijiet jew minn dawk il-komponenti jkun jista’ jiġi identifikat bħala dak ewlieni, filwaqt li l-ieħor ikun biss wieħed inċidentali, id-deċiżjoni skont l-Artikolu 218(9) tat-Trattat trid tissejjes fuq bażi ġuridika sostantiva waħda, li tkun dik mitluba mill-għan jew mill-komponent ewlieni.
 4.2.2.Applikazzjoni għal dan il-każ
 L-objettiv ewlieni u l-kontenut tal-att previst għandhom x’jaqsmu mas-sajd. Ir-Regolament (UE) Nru 1380/2013 jifforma l-bażi ġuridika li tistabbilixxi l-prinċipji li jridu jiddaħħlu f’din il-pożizzjoni.
 Għalhekk, il-bażi ġuridika sostantiva għad-deċiżjoni proposta hija l-Artikolu 43(2) tat-Trattat.
 4.3.Konklużjoni
 Għalhekk, il-bażi ġuridika tad-deċiżjoni proposta għandha tkun l-Artikolu 43(2) tat-Trattat, flimkien mal-Artikolu 218(9) tiegħu.
 2019/0138 (NLE)
 Proposta għal
 DEĊIŻJONI TAL-KUNSILL
 dwar il-pożizzjoni li trid tittieħed f’isem l-Unjoni Ewropea fil-Kummissjoni tas-Sajd għall-Atlantiku Ċentrali tal-Punent
 IL-KUNSILL TAL-UNJONI EWROPEA,
 Wara li kkunsidra t-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea (minn hawn ’il quddiem imsejjaħ “it-Trattat”), u b’mod partikulari l-Artikolu 43(2), flimkien mal-Artikolu 218(9) tiegħu,
 Wara li kkunsidra l-proposta tal-Kummissjoni Ewropea,
 Billi:
 (1)L-Unjoni Ewropea hija membru tal-Kummissjoni tas-Sajd għall-Atlantiku Ċentrali tal-Punent (il-WECAFC), li hija kummissjoni reġjonali tas-sajd tal-Organizzazzjoni tal-Ikel u l-Agrikoltura tan-Nazzjonijiet Uniti (l-FAO) stabbilita skont l-Artikolu VI(1) tal-Kostituzzjoni tal-FAO.
 (2)L-Unjoni Ewropea hija membru tal-FAO
 9
 .
 (3)Skont l-Artikolu 6(h) tal-istatuti riveduti tagħha, il-WECAFC tista’ tadotta rakkomandazzjonijiet u riżoluzzjonijiet. Minħabba l-istatus konsultattiv tagħha, id-deċiżjonijiet tal-WECAFC ma jorbtux lill-membri tagħha.
 (4)Waqt is-sessjonijiet tal-Kummissjoni tagħha, il-WECAFC trid tadotta rakkomandazzjonijiet u riżoluzzjonijiet dwar il-konservazzjoni u l-ġestjoni tar-riżorsi ħajjin tal-baħar.
 (5)Huwa xieraq li tiġi stabbilita l-pożizzjoni li trid tittieħed f’isem l-Unjoni bejn l-2019 u l-2023 fil-WECAFC, minħabba li l-WECAFC tintalab tadotta atti mhux vinkolanti li jistgħu jinfluwenzaw b’mod deċiżiv il-kontenut tal-leġiżlazzjoni adottata mil-leġiżlatur tal-Unjoni. Ħafna mid-Deċiżjonijiet tal-Kunsill li jistabbilixxu l-pożizzjoni tal-Unjoni f’RFMOs li l-Unjoni hija Parti Kontraenti tagħhom iridu jiġu riveduti qabel il-laqgħa annwali tal-2024 ta’ dawk l-RFMOs. Għalhekk, sabiex ikun hemm iktar koerenza bejn il-pożizzjonijiet tal-Unjoni fl-RFMOs kollha u fil-korpi reġjonali kollha tas-sajd, u sabiex ikun armonizzat il-proċess ta’ reviżjoni, jenħtieġ li din id-Deċiżjoni tal-Kunsill tiġi riveduta l-iktar tard qabel il-laqgħa annwali tal-WECAFC tal-2024.
 (6)Skont il-Komunikazzjoni Konġunta tar-Rappreżentant Għoli tal-Unjoni għall-Affarijiet Barranin u l-Politika ta’ Sigurtà u tal-Kummissjoni msejħa “Il-governanza internazzjonali tal-oċeani: aġenda għall-futur tal-oċeani tagħna”
 10
 u l-Konklużjonijiet tal-Kunsill dwarha
 11
 , il-promozzjoni ta’ miżuri li jappoġġaw u jtejbu l-effettività tal-organizzazzjonijiet reġjonali tal-ġestjoni tas-sajd u, meta dan ikun rilevanti, li jtejbu l-governanza tagħhom u jsaħħu l-kooperazzjoni f’żoni ewlenin tal-oċeani biex jimtlew il-lakuni fil-governanza reġjonali, hija fundamentali għall-azzjoni tal-Unjoni f’dawn il-fora.
 (7)Hekk kif intqal fil-Komunikazzjoni tal-Kummissjoni lill-Parlament Ewropew, lill-Kunsill, lill-Kumitat Ekonomiku u Soċjali Ewropew u lill-Kumitat tar-Reġjuni msejħa “Strateġija Ewropea għall-Plastiks f’Ekonomija Ċirkolari”
 12
 , jenħtieġ li jittieħdu miżuri speċifiċi biex jitnaqqas il-plastik u t-tniġġis tal-baħar, kif ukoll biex jitnaqqas l-irkaptu tas-sajd li jintilef jew li jiġi abbandunat fil-baħar.
 (8)Minħabba li r-riżorsi tas-sajd fiż-żona tal-WECAFC qegħdin jevolvu, u minħabba li jeħtieġ li l-pożizzjoni tal-Unjoni tkun tqis l-iżviluppi l-ġodda, fosthom it-tagħrif xjentifiku l-ġdid jew tagħrif rilevanti ieħor li jiġi ppreżentat qabel il-laqgħat tal-WECAFC jew matulhom, jenħtieġ li jiġu stabbiliti proċeduri biex il-pożizzjoni tal-Unjoni tiġi speċifikata minn sena għall-oħra bejn l-2019 u l-2023 li jkunu skont il-prinċipju tal-kooperazzjoni leali fost l-istituzzjonijiet tal-Unjoni minqux fl-Artikolu 13(2) tat-Trattat dwar l-Unjoni Ewropea,
 ADOTTA DIN ID-DEĊIŻJONI:
 Artikolu 1
 Il-pożizzjoni li trid tittieħed f’isem l-Unjoni fis-sessjonijiet tal-Kummissjoni tas-Sajd għall-Atlantiku Ċentrali tal-Punent (il-WECAFC) hija mogħtija fl-Anness I.
 Artikolu 2
 L-ispeċifikazzjoni minn sena għall-oħra tal-pożizzjoni tal-Unjoni li trid tittieħed fis-sessjonijiet tal-WECAFC għandha ssir skont l-Anness II.
 Artikolu 3
 Fuq proposta tal-Kummissjoni, il-Kunsill għandu jivvaluta u, meta jkun xieraq, jirrevedi l-pożizzjoni tal-Unjoni stabbilita fl-Anness I, l-iktar tard qabel kwalunkwe sessjoni tal-WECAFC li jista’ jkun hemm fl-2024.
 Artikolu 4
 Din id-Deċiżjoni hija indirizzata lill-Kummissjoni.
 Magħmul fi Brussell,
 Għall-Kunsill
 Il-President
 (1)
 Id-Deċiżjoni tal-Kunsill tal-25 ta’ Novembru 1991 dwar l-adeżjoni tal-Komunità Ekonomika Ewropea mal-Organizzazzjoni tal-Ikel u l-Agrikoltura tan-Nazzjonijiet Uniti (l-FAO).
 (2)
 Ir-Riżoluzzjoni 1/131 tal-2006 tal-FAO li temenda l-istatuti tal-WECAFC u li tirrevedi r-Riżoluzzjonijiet 4/61 u 3/74 tal-1973 u tal-1978 rispettivament tal-FAO.
 (3)
 Ir-Regolament (UE) Nru 1380/2013 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tal-11 ta’ Diċembru 2013 dwar il-Politika Komuni tas-Sajd, li jemenda r-Regolamenti tal-Kunsill (KE) Nru 1954/2003 u (KE) Nru 1224/2009 u li jħassar ir-Regolamenti tal-Kunsill (KE) Nru 2371/2002 u (KE) Nru 639/2004 u d-Deċiżjoni tal-Kunsill 2004/585/KE (ĠU L 354, 28.12.2013, p. 22).
 (4)
 KUMM(2011) 424 finali, 13.7.2011.
 (5)
 JOIN(2016) 49 final, 10.11.2016.
 (6)
 7348/1/17 REV 1, 24.3.2017.
 (7)
 COM(2018) 28 final, 16.1.2018.
 (8)
 Il-paragrafi 61 sa 64 tas-Sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tas-7 ta’ Ottubru 2014 fil-Kawża C-399/12, Il-Ġermanja vs Il-Kunsill (ECLI:EU:C:2014:2258).
 (9)
 Id-Deċiżjoni tal-Kunsill tal-25 ta’ Novembru 1991 dwar l-adeżjoni tal-Komunità Ekonomika Ewropea mal-Organizzazzjoni tal-Ikel u l-Agrikoltura tan-Nazzjonijiet Uniti (l-FAO).
 (10)
 JOIN(2016) 49 final, 10.11.2016.
 (11)
 7348/1/17 REV 1, 24.3.2017.
 (12)
 COM(2018) 28 final, 16.1.2018.
 ---documentbreak---
 IL-KUMMISSJONI EWROPEA
 Brussell, 10.7.2019
 COM(2019) 284 final
 ANNESSI
 tal-proposta għal
 DEĊIŻJONI TAL-KUNSILL
 dwar il-pożizzjoni li trid tittieħed f’isem l-Unjoni Ewropea fil-Kummissjoni tas-Sajd għall-Atlantiku Ċentrali tal-Punent
 ANNESS I
 Il-pożizzjoni li trid tittieħed f’isem l-Unjoni fil-Kummissjoni tas-Sajd għall-Atlantiku Ċentrali tal-Punent (il-WECAFC)
 1.PRINĊIPJI
 Fil-kuntest tal-WECAFC, l-Unjoni:
 (a) għandha taġixxi skont l-objettivi u l-prinċipji li l-Unjoni tipprova tilħaq permezz tal-politika komuni tas-sajd (il-PKS), b’mod partikulari permezz tal-approċċ prekawzjonarju u tal-miri marbutin mar-rendiment massimu sostenibbli kif stabbilit fl-Artikolu 2(2) tar-Regolament (UE) Nru 1380/2013, biex tippromwovi l-implimentazzjoni ta’ approċċ ibbażat fuq l-ekosistema għall-ġestjoni tas-sajd, biex tevita u tnaqqas kemm jista’ jkun il-qabdiet mhux mixtieqa u bil-mod il-mod telimina l-qbid skartat, u biex tnaqqas kemm jista’ jkun l-impatt tal-attivitajiet tas-sajd fuq l-ekosistemi tal-baħar u fuq il-ħabitats tagħhom kif ukoll biex tipprovdi standard ġust tal-għajxien għal dawk li jiddependu fuq l-attivitajiet tas-sajd u biex tqis l-interessi tal-konsumaturi billi tippromwovi sajd kompetittiv u vijabbli mil-lat ekonomiku fil-livell tal-Unjoni;
 (b) għandha taħdem biex tinvolvi b’mod xieraq lill-partijiet ikkonċernati fil-fażi ta’ tħejjija tar-riżoluzzjonijiet u tar-rakkomandazzjonijiet tal-WECAFC li jiġu adottati fi ħdanha skont l-istatuti riveduti tagħha;
 (c) għandha tiżgura li r-riżoluzzjonijiet u r-rakkomandazzjonijiet adottati fil-WECAFC ikunu konsistenti mal-liġi internazzjonali, u b’mod partikulari mad-dispożizzjonijiet tal-Konvenzjoni tan-Nazzjonijiet Uniti tal-1982 dwar il-Liġi tal-Baħar, tal-Ftehim tal-1995 tan-Nazzjonijiet Uniti dwar il-konservazzjoni u l-amministrazzjoni ta’ ħażniet ta’ ħut li jpassi f’żona limitata (straddling) u ħażniet ta’ ħut li jpassi ħafna (highly migratory), tal-Ftehim tal-1993 biex jippromwovi l-osservanza tal-miżuri internazzjonali ta’ konservazzjoni u ta’ ġestjoni minn bastimenti tas-sajd f’ibħra internazzjonali, tal-Kodiċi ta’ Kondotta tal-1995 għal Sajd Responsabbli, u tal-Ftehim tal-2009 tal-Organizzazzjoni tal-Ikel u l-Agrikoltura tan-Nazzjonijiet Uniti dwar miżuri tal-Istat tal-port;
 (d)għandha tippromwovi pożizzjonijiet li jkunu konsistenti mal-aħjar prattiki tal-organizzazzjonijiet reġjonali tal-ġestjoni tas-sajd (l-RFMOs) u tal-korpi reġjonali tas-sajd fl-istess żona u tiżgura li jiġu promossi l-koordinazzjoni bejn l-RFMOs u organizzazzjonijiet rilevanti bħall-organizzazzjonijiet sottoreġjonali tas-sajd u l-konvenzjonijiet reġjonali dwar l-ibħra, u l-kooperazzjoni mal-organizzazzjonijiet dinjin fl-ambitu tal-mandat tagħhom, skont il-każ, meta dan ikun xieraq, fosthom il-mekkaniżmi ta’ kooperazzjoni fost l-RFMOs mhux tat-tonn bħall-hekk imsejjaħ “il-proċess ta’ Kobe” għall-RFMOs tat-tonn;
 (e) għandha tfittex il-konsistenza u s-sinerġija mal-politika li l-Unjoni qed issegwi bħala parti mir-relazzjonijiet bilaterali tas-sajd tagħha ma’ pajjiżi terzi, u tiżgura l-koerenza mal-politiki l-oħrajn tagħha, b’mod partikulari fl-oqsma tar-relazzjonijiet esterni, tal-impjiegi, tal-ambjent, tal-kummerċ, tal-iżvilupp, tar-riċerka u tal-innovazzjoni;
 (f)għandha tiżgura li jitħarsu l-impenji internazzjonali tal-Unjoni;
 (g) għandha taġixxi skont il-Konklużjonijiet tal-Kunsill tad-19 ta’ Marzu 2012 dwar il-Komunikazzjoni tal-Kummissjoni dwar id-Dimensjoni Esterna tal-Politika Komuni tas-Sajd
 1
 ;
 (h) għandha timmira li toħloq kundizzjonijiet ekwi għall-flotta tal-Unjoni fiż-żona li taqa’ taħt il-kompetenza tal-WECAFC abbażi tal-istess prinċipji u tal-istess standards li japplikaw skont il-liġi tal-Unjoni, u li tippromwovi l-implimentazzjoni uniformi ta’ dawk il-prinċipji u ta’ dawk l-istandards;
 (i) għandha taġixxi skont il-Komunikazzjoni Konġunta tar-Rappreżentant Għoli tal-Unjoni għall-Affarijiet Barranin u l-Politika ta’ Sigurtà u tal-Kummissjoni msejħa “Il-governanza internazzjonali tal-oċeani: aġenda għall-futur tal-oċeani tagħna”
 2
 u skont il-Konklużjonijiet tal-Kunsill dwar dik il-Komunikazzjoni Konġunta
 3
 , u tippromwovi miżuri li jappoġġaw u jtejbu l-effettività tal-WECAFC u, meta dan ikun rilevanti, li jtejbu l-governanza u l-prestazzjoni tagħha, b’mod partikulari billi tappoġġa r-riforma tal-WECAFC sabiex din issir RFMO żviluppata għalkollox, biex b’hekk tikkontribwixxi għall-ġestjoni sostenibbli tal-oċeani fil-lati kollha tagħha.
 2.ORJENTAZZJONIJIET
 Meta dan ikun xieraq, l-Unjoni għandha tagħmel ħilitha biex tappoġġa l-adozzjoni tal-azzjonijiet li ġejjin min-naħa tal-WECAFC:
 (a) ta’ riżoluzzjonijiet u ta’ rakkomandazzjonijiet għall-konservazzjoni u għall-ġestjoni tar-riżorsi ħajjin tal-baħar fiż-żona li taqa’ taħt il-kompetenza ta’ din il-Kummissjoni abbażi tal-aqwa parir xjentifiku disponibbli;
 (b) ta’ riżoluzzjonijiet u ta’ rakkomandazzjonijiet dwar l-attivitajiet ta’ monitoraġġ, ta’ kontroll u ta’ sorveljanza fiż-żona li taqa’ taħt il-kompetenza ta’ din il-Kummissjoni, fosthom riżoluzzjonijiet u rakkomandazzjonijiet biex jipprevjenu, jiskoraġġixxu u jeliminaw is-sajd illegali, mhux irrappurtat u mhux irregolat (is-sajd IUU);
 (c) ta’ riżoluzzjonijiet u ta’ rakkomandazzjonijiet biex jitnaqqas kemm jista’ jkun l-impatt negattiv tal-attivitajiet tas-sajd u tal-akkwakultura fuq il-bijodiversità tal-baħar u fuq l-ekosistemi tal-baħar u fuq il-ħabitats tagħhom, fosthom ta’ miżuri biex jitnaqqas it-tniġġis tal-baħar u miżuri biex jiġi evitat ir-rimi tal-plastik fil-baħar u biex jitnaqqas l-impatt tal-plastik li jinsab fil-baħar fuq il-bijodiversità tal-baħar u fuq l-ekosistemi tal-baħar, ta’ miżuri ta’ protezzjoni għall-ekosistemi vulnerabbli tal-baħar li jinsabu fiż-żona li taqa’ taħt il-kompetenza ta’ din il-Kummissjoni skont il-Linji Gwida Internazzjonali tal-FAO għall-Ġestjoni tas-Sajd fil-Fond fl-Ibħra Internazzjonali, u ta’ miżuri biex jiġu evitati u jitnaqqsu kemm jista’ jkun il-qabdiet mhux mixtieqa, fosthom b’mod partikulari l-ispeċijiet vulnerabbli tal-baħar, u biex bil-mod il-mod jiġi eliminat il-qbid skartat;
 (d)ta’ riżoluzzjonijiet u ta’ rakkomandazzjonijiet biex jitnaqqas l-impatt tal-irkaptu tas-sajd abbandunat, mitluf jew skartat mod ieħor (l-ALDFG) fl-oċean u biex jiġu ffaċilitati l-identifikazzjoni u l-irkupru tat-tali rkaptu;
 (e)ta’ riżoluzzjonijiet u ta’ rakkomandazzjonijiet li għandhom l-għan li jipprojbixxu s-sajd li jsir biss biex jinġabru l-pinen tal-klieb il-baħar u li jeżiġu li l-klieb il-baħar kollha jinħattu l-art bil-pinen kollha mwaħħlin b’mod naturali magħhom;
 (f)ta’ approċċi komuni ma’ korpi reġjonali tas-sajd oħrajn u ma’ RFMOs oħrajn, meta dan ikun xieraq, b’mod partikulari ma’ dawk involuti fil-ġestjoni tas-sajd fl-istess żona;
 (g)ta’ rakkomandazzjonijiet li jħeġġu l-implimentazzjoni tal-Konvenzjoni tal-Organizzazzjoni Internazzjonali tax-Xogħol (l-ILO) dwar ix-xogħol fil-qasam tas-sajd, meta dan ikun xieraq u safejn jippermettu d-dokumenti kostitwenti rilevanti;
 (h) ta’ riżoluzzjonijiet u ta’ rakkomandazzjonijiet tekniċi oħrajn abbażi tal-pariri tal-korpi sussidjarji u tal-gruppi ta’ ħidma tal-WECAFC.
 ANNESS II
 L-ispeċifikazzjoni minn sena għall-oħra tal-pożizzjoni tal-Unjoni li trid tittieħed
 fis-sessjonijiet tal-Kummissjoni tas-Sajd għall-Atlantiku Ċentrali tal-Punent
 Meta l-WECAFC tintalab tadotta deċiżjonijiet li jistgħu jinfluwenzaw b’mod deċiżiv il-kontenut tal-leġiżlazzjoni adottata mil-leġiżlatur tal-Unjoni, qabel kull sessjoni tagħha għandhom jittieħdu l-passi meħtieġa sabiex il-pożizzjoni li tiġi espressa f’isem l-Unjoni tkun tqis l-aħħar tagħrif xjentifiku u t-tagħrif rilevanti l-ieħor li jkun intbagħat lill-Kummissjoni, skont il-prinċipji u l-orjentazzjonijiet stabbiliti fl-Anness I.
 Għal dan il-għan, u abbażi ta’ dak it-tagħrif, il-Kummissjoni għandha tibgħat lill-Kunsill, jew lill-korpi preparatorji tiegħu, biżżejjed żmien qabel kull sessjoni tal-WECAFC, dokument bil-miktub li jkun jistabbilixxi d-dettalji tal-ispeċifikazzjoni proposta tal-pożizzjoni tal-Unjoni għad-diskussjoni u l-approvazzjoni tad-dettalji tal-pożizzjoni li trid tiġi espressa f’isem l-Unjoni.
 Jekk, waqt sessjoni tal-WECAFC, ma jkunx jista’ jintlaħaq qbil, anke fuq il-post, il-kwistjoni għandha tintbagħat lill-Kunsill jew lill-korpi preparatorji tiegħu, sabiex il-pożizzjoni tal-Unjoni tkun tqis elementi ġodda.
 (1)
 7087/12 REV 1 ADD 1 COR 1.
 (2)
 JOIN(2016) 49 final, 10.11.2016.
 (3)
 7348/1/17 REV 1, 24.3.2017.


text:
 Avis juridique important
 |
 21998D1120(01)
 Afgørelse nr. 1/98 truffet af associeringsrådet, associeringen mellem De Europæiske Fællesskaber og deres medlemsstater på den ene side og Republikken Bulgarien på den anden side, den 15. september 1998 om ændring af afgørelse nr. 1/95 om fastsættelse af associeringsrådets forretningsorden ved oprettelse af et rådgivende paritetisk udvalg
 EF-Tidende nr. L 311 af 20/11/1998 s. 0019 - 0020
 AFGØRELSE Nr. 1/98 TRUFFET AF ASSOCIERINGSRÅDET,associeringen mellem De Europæiske Fællesskaber og deres medlemsstater på den ene side og Republikken Bulgarien på den anden side den 15. september 1998 om ændring af afgørelse nr. 1/95 om fastsættelse af associeringsrådets forretningsorden ved oprettelse af et rådgivende paritetisk udvalg (98/651/EF) ASSOCIERINGSRÅDET HAR -under henvisning til Europaaftalen om oprettelse af en associering mellem De Europæiske Fællesskaber og deres medlemsstater på den ene side og Republikken Bulgarien på den anden side (1), særlig artikel 110, ogud fra følgende betragtninger:Dialog og samarbejde mellem arbejdsmarkedets parter og de økonomiske interesseorganisationer i Det Europæiske Fællesskab og Bulgarien kan bidrage væsentligt til udviklingen af forbindelserne mellem dem;det synes formålstjenligt at lade dette samarbejde foregå mellem medlemmerne af De Europæiske Fællesskabers Økonomiske og Sociale Udvalg og arbejdsmarkedets parter og de økonomiske interesseorganisationer i Bulgarien;associeringsrådets forretningsorden, der er fastsat ved associeringsrådets afgørelse nr. 1/95 (2), bør derfor ændres -TRUFFET FØLGENDE AFGØRELSE:Artikel 1 Associeringsrådets forretningsorden suppleres med følgende artikler:»Artikel 15Der oprettes et rådgivende paritetisk udvalg, som skal have til opgave at bistå associeringsrådet med at fremme dialogen og samarbejdet mellem arbejdsmarkedets parter og de økonomiske interesseorganisationer i Det Europæiske Fællesskab og Bulgarien. Denne dialog og dette samarbejde omfatter alle økonomiske og arbejdsmarkedsmæssige aspekter af relationerne mellem Det Europæiske Fællesskab og Bulgarien i forbindelse med Europaaftalens gennemførelse. Udvalget udtaler sig om de spørgsmål, der opstår inden for disse områder.Artikel 16Det rådgivende paritetiske udvalg sammensættes af seks repræsentanter for De Europæiske Fællesskabers Økonomiske og Sociale Udvalg og seks repræsentanter for arbejdsmarkedets parter og de økonomiske interesseorganisationer i Bulgarien.Det rådgivende paritetiske udvalg udfører sit arbejde i samråd med associeringsrådet eller for så vidt angår fremme af dialogen mellem samfunds- og erhvervskredse på eget initiativ.Valget af medlemmer bygger på det princip, at det rådgivende paritetiske udvalg så nøjagtigt som muligt skal være en afspejling af arbejdsmarkedets parters organisationer og de forskellige økonomiske interesseorganisationer både i Det Europæiske Fællesskab og Bulgarien.Det rådgivende paritetiske udvalgs formandskab varetages i fællesskab af et medlem af De Europæiske Fællesskabers Økonomiske og Sociale Udvalg og et medlem fra Bulgarien.Det rådgivende paritetiske udvalg fastsætter selv sin forretningsorden.Artikel 17De Europæiske Fællesskabers Økonomiske og Sociale Udvalg på den ene side og arbejdsmarkedets parter og de økonomiske interesseorganisationer i Bulgarien på den anden side afholder hver især de udgifter til personale, rejse- og dagpenge samt til porto og telekommunikation, som deltagelsen i møder i det rådgivende paritetiske udvalg og dets arbejdsgrupper medfører.Udgifter i forbindelse med tolkning under møder samt oversættelse og fremstilling af dokumenter afholdes af Det Økonomiske og Sociale Udvalg med undtagelse af udgifter til tolkning og oversættelse til eller fra bulgarsk, som afholdes af arbejdsmarkedets parter og de økonomiske interesseorganisationer i Bulgarien.Udgifter i forbindelse med den praktiske afholdelse af møder afholdes af den part, som er vært for møderne.«Artikel 2 Denne afgørelse træder i kraft den første dag i den anden måned efter vedtagelsen.Udfærdiget i Bruxelles, den 15. september 1998.På associerieringsrådets vegneN. MIHAILOVAFormand(1) EFT L 358 af 31. 12. 1994, s. 3.(2) EFT L 255 af 25. 10. 1995, s. 19.


text:
 29.10.2016
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 295/76
 IZVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) 2016/1907
 z dne 28. oktobra 2016
 o določitvi standardnih uvoznih vrednosti za določitev uvozne cene za nekatere vrste sadja in zelenjave
 EVROPSKA KOMISIJA JE –
 ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
 ob upoštevanju Uredbe (EU) št. 1308/2013 Evropskega parlamenta in Sveta z dne 17. decembra 2013 o vzpostavitvi skupne ureditve trgov kmetijskih proizvodov in razveljavitvi uredb Sveta (EGS) št. 922/72, (EGS) št. 234/79, (ES) št. 1037/2001 in (ES) št. 1234/2007 (1),
 ob upoštevanju Izvedbene uredbe Komisije (EU) št. 543/2011 z dne 7. junija 2011 o določitvi podrobnih pravil za uporabo Uredbe Sveta (ES) št. 1234/2007 za sektorja sadja in zelenjave ter predelanega sadja in zelenjave (2) ter zlasti člena 136(1) Izvedbene uredbe,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 Izvedbena uredba (EU) št. 543/2011 na podlagi izida večstranskih trgovinskih pogajanj urugvajskega kroga določa merila, po katerih Komisija določi standardne vrednosti za uvoz iz tretjih držav za proizvode in obdobja iz dela A Priloge XVI k tej uredbi.
 (2)
 Standardna uvozna vrednost se izračuna vsak delovni dan v skladu s členom 136(1) Izvedbene uredbe (EU) št. 543/2011 ob upoštevanju spremenljivih dnevnih podatkov. Zato bi morala ta uredba začeti veljati na dan objave v Uradnem listu Evropske unije –
 SPREJELA NASLEDNJO UREDBO:
 Člen 1
 Standardne uvozne vrednosti iz člena 136 Izvedbene uredbe (EU) št. 543/2011 so določene v Prilogi k tej uredbi.
 Člen 2
 Ta uredba začne veljati na dan objave v Uradnem listu Evropske unije.
 Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah.
 V Bruslju, 28. oktobra 2016
 Za Komisijo
 V imenu predsednika
 Jerzy PLEWA
 Generalni direktor za kmetijstvo in razvoj podeželja
 (1) UL L 347, 20.12.2013, str. 671.
 (2) UL L 157, 15.6.2011, str. 1.
 PRILOGA
 Standardne uvozne vrednosti za določitev uvozne cene za nekatere vrste sadja in zelenjave
 (EUR/100 kg)
 Oznaka KN
 Oznaka tretje države (1)
 Standardna uvozna vrednost
 0702 00 00
 MA
 118,3
 ZZ
 118,3
 0707 00 05
 TR
 147,7
 ZZ
 147,7
 0709 93 10
 MA
 91,2
 TR
 154,4
 ZZ
 122,8
 0805 50 10
 AR
 46,2
 CL
 67,0
 IL
 44,6
 TR
 98,6
 UY
 84,6
 ZA
 65,7
 ZZ
 67,8
 0806 10 10
 BR
 298,0
 PE
 321,1
 TR
 142,4
 ZA
 228,5
 ZZ
 247,5
 0808 10 80
 AR
 260,6
 AU
 218,6
 BR
 119,9
 CL
 139,2
 NZ
 135,2
 ZA
 131,7
 ZZ
 167,5
 0808 30 90
 CN
 58,1
 TR
 154,7
 ZA
 164,5
 ZZ
 125,8
 (1) Nomenklatura držav, določena v Uredbi Komisije (EU) št. 1106/2012 z dne 27. novembra 2012 o izvajanju Uredbe (ES) št. 471/2009 Evropskega parlamenta in Sveta o statistiki Skupnosti o zunanji trgovini z državami nečlanicami v zvezi s posodabljanjem nomenklature držav in ozemelj (UL L 328, 28.11.2012, str. 7). Oznaka „ZZ“ predstavlja „druga porekla“.


text:
 20.3.2020
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 L 86/3
 VYKONÁVACIE NARIADENIE RADY (EÚ) 2020/416
 z 19. marca 2020,
 ktorým sa vykonáva nariadenie (EÚ) č. 270/2011 o reštriktívnych opatreniach voči určitým osobám, subjektom a orgánom s ohľadom na situáciu v Egypte
 RADA EURÓPSKEJ ÚNIE,
 so zreteľom na Zmluvu o fungovaní Európskej únie,
 so zreteľom na nariadenie Rady (EÚ) č. 270/2011 z 21. marca 2011 o reštriktívnych opatreniach voči určitým osobám, subjektom a orgánom s ohľadom na situáciu v Egypte (1), a najmä na jeho článok 12 ods. 4,
 so zreteľom na návrh vysokého predstaviteľa Únie pre zahraničné veci a bezpečnostnú politiku,
 keďže:
 (1)
 Rada 21. marca 2011 prijala nariadenie (EÚ) č. 270/2011.
 (2)
 V prílohe I k nariadeniu (EÚ) č. 270/2011 by sa mali zmeniť záznamy týkajúce sa dvoch osôb zaradených do zoznamu v časti A a informácie o práve na obhajobu a práve na účinnú súdnu ochranu v časti B by sa mali aktualizovať.
 (3)
 Príloha I k nariadeniu (EÚ) č. 270/2011 by sa preto mala zodpovedajúcim spôsobom zmeniť,
 PRIJALA TOTO NARIADENIE:
 Článok 1
 Príloha I k nariadeniu (EÚ) č. 270/2011 sa mení tak, ako sa uvádza v prílohe k tomuto nariadeniu.
 Článok 2
 Toto nariadenie nadobúda účinnosť dňom nasledujúcim po jeho uverejnení v Úradnom vestníku Európskej únie.
 Toto nariadenie je záväzné v celom rozsahu a priamo uplatniteľné vo všetkých členských štátoch.
 V Bruseli 19. marca 2020
 Za Radu
 predsedníčka
 A. METELKO-ZGOMBIĆ
 (1) Ú. v. EÚ L 76, 22.3.2011, s. 4.
 PRÍLOHA
 I.
 V časti A prílohy I k nariadeniu (EÚ) č. 270/2011 sa záznamy 1 a 4 nahrádzajú takto:
 „1.
 Mohamed Hosni Elsayed Mubarak
 Bývalý prezident Egyptskej arabskej republiky
 Dátum narodenia: 4.5.1928
 muž
 Osoba (zosnulá), ktorej činnosti sú predmetom súdneho konania alebo procesu vymáhania majetku zo strany egyptských orgánov v nadväznosti na konečné rozhodnutie súdu v súvislosti so zneužitím štátnych finančných prostriedkov na základe Dohovoru Organizácie Spojených národov proti korupcii.
 4.
 Heidy Mahmoud Magdy Hussein Rasekhová
 (alias Heddy Mohamed Magdy Hussein Rassekhová)
 Manželka Alau Mohameda Hosniho Elsayeda Mubaraka, syna bývalého prezidenta Egyptskej arabskej republiky.
 Dátum narodenia: 5.10.1971
 žena
 Osoba, proti ktorej vedú egyptské orgány na základe Dohovoru Organizácie Spojených národov proti korupcii súdne konanie alebo proces vymáhania majetku v nadväznosti na konečné rozhodnutie súdu v súvislosti so zneužitím štátnych finančných prostriedkov a ktorá je spriaznená s Alaaom Mohamedom Hosnim Elsayedom Mubarakom.“
 II.
 Časť B prílohy I k nariadeniu (EÚ) č. 270/2011 sa nahrádza takto:
 „B.
 Právo na obhajobu a právo na účinnú súdnu ochranu podľa egyptského práva:
 Právo na obhajobu a právo na účinnú súdnu ochranu
 Z článkov 54, 97 a 98 egyptskej ústavy, článkov 77, 78, 124, 199, 214, 271, 272 a 277 egyptského trestného poriadku a článkov 93 a 94 egyptského zákona o advokácii (zákon č. 17 z roku 1983) vyplýva, že podľa egyptského práva sa zaručujú tieto práva:
 —
 všetkým osobám podozrivým alebo obvineným z trestného činu:
 1.
 právo na súdne preskúmanie akéhokoľvek aktu alebo administratívneho rozhodnutia;
 2.
 právo obhajovať sa osobne alebo prostredníctvom obhajcu podľa vlastného výberu, alebo pokiaľ tieto osoby nemajú dostatok prostriedkov na zaplatenie obhajcu, aby sa im poskytol bezplatne, ak to záujmy spravodlivosti vyžadujú;
 —
 všetkým osobám obvineným z trestného činu:
 1.
 právo, aby boli bez meškania a v jazyku, ktorému rozumejú, podrobne oboznámené s povahou a dôvodom obvinenia vzneseného proti nim;
 2.
 právo mať primeraný čas a možnosti na prípravu svojej obhajoby;
 3.
 právo vypočúvať alebo dať vypočúvať svedkov proti sebe a dosiahnuť predvolanie a vypočúvanie svedkov vo svoj prospech za rovnakých podmienok ako svedkov proti sebe;
 4.
 právo mať bezplatnú pomoc tlmočníka, ak nerozumejú jazyku používanému pred súdom alebo týmto jazykom nehovoria.
 Uplatňovanie práva na obhajobu a práva na účinnú súdnu ochranu
 1.
 Mohamed Hosni Elsayed Mubarak
 Z informácií v spise Rady vyplýva, že právo na obhajobu a právo na účinnú súdnu ochranu pána Mubaraka boli dodržané v trestnom konaní, z ktorého Rada vychádzala. Vyplýva to najmä z týchto skutočností:
 Vec
 Pán Mubarak bol 27. júna 2013 spolu s ďalšími dvomi osobami obvinený zo zneužitia verejných finančných prostriedkov a 17. novembra 2013 sa začalo konanie na trestnom súde v Káhire. Uvedený súd 21. mája 2014 rozhodol o vine troch obžalovaných. Obžalovaní tento rozsudok napadli na kasačnom súde. Kasačný súd 13. januára 2015 rozhodnutie zrušil a nariadil obnovu konania. Počas tohto obnoveného konania 4. a 29. apríla 2015 strany vypovedali ústne a písomne. Trestný súd v Káhire 9. mája 2015 rozhodol o vine obžalovaných, nariadil vrátenie zneužitých finančných prostriedkov a úhradu pokuty. Na kasačný súd bolo 24. mája 2015 podané odvolanie. Kasačný súd 9. januára 2016 potvrdil rozhodnutia o vine. Obžalovaní 8. marca 2016 dosiahli urovnanie v rámci výboru expertov, ktorý bol zriadený výnosom predsedu vlády č. 2873 z roku 2015. Uvedené urovnanie schválil kabinet ministrov 9. marca 2016. Uvedené urovnanie generálny prokurátor nepredložil kasačnému súdu na konečné schválenie, pretože výbor expertov nebol príslušným výborom. Obžalovaní majú možnosť podať žiadosť o urovnanie príslušnému výboru, ktorým je Národný výbor pre vymáhanie majetku nachádzajúceho sa v zahraničí (NCRAA). V marci 2019 bola pokuta vymožená. Vrátenie sumy sa vymáha prostredníctvom žiadostí o vzájomnú právnu pomoc, ktoré egyptské orgány adresovali dvom tretím krajinám.
 2.
 Suzanne Saleh Thabetová
 Z informácií v spise Rady vyplýva, že právo na obhajobu a právo na účinnú súdnu ochranu pani Thabetovej boli dodržané v trestnom konaní, z ktorého Rada vychádzala. Vyplýva to najmä z týchto skutočností:
 Príkaz na zaistenie
 Generálny prokurátor 28. februára 2011 vydal zákaz pani Thabetovej a ďalším osobám nakladať s ich majetkom a finančnými prostriedkami v súlade s článkom 208a egyptského trestného poriadku, ktorý generálnemu prokurátorovi umožňuje zakázať obžalovanému, jeho manželke a deťom, aby nakladali so svojím majetkom, ak existuje akékoľvek podozrenie, že tento majetok bol protiprávne získaný v rámci trestných činov, ktoré spáchal obžalovaný. Príslušný trestný súd 8. marca 2011 potvrdil rozhodnutie o zákaze. Podľa zákonov Egyptskej arabskej republiky majú obžalovaní právo napadnúť rozhodnutie súdu o zákaze na tom istom súde. Pani Thabetová rozhodnutie z 8. marca 2011 nenapadla.
 3.
 Alaa Mohamed Hosni Elsayed Mubarak
 Z informácií v spise Rady vyplýva, že právo na obhajobu a právo na účinnú súdnu ochranu pána Mubaraka boli dodržané v trestnom konaní, z ktorého Rada vychádzala. Vyplýva to najmä z týchto skutočností:
 Príkaz na zaistenie
 Generálny prokurátor 28. februára 2011 vydal zákaz pánu Alaaovi Mubarakovi a ďalším osobám nakladať s ich majetkom a finančnými prostriedkami v súlade s článkom 208a egyptského trestného poriadku, ktorý generálnemu prokurátorovi umožňuje zakázať obžalovanému, jeho manželke a deťom, aby nakladali so svojím majetkom, ak existuje akékoľvek podozrenie, že tento majetok bol protiprávne získaný v rámci trestných činov, ktoré spáchal obžalovaný. Príslušný trestný súd 8. marca 2011 potvrdil rozhodnutie o zákaze. Podľa zákonov Egyptskej arabskej republiky majú obžalovaní právo napadnúť rozhodnutie súdu o zákaze na tom istom súde. Pán Alaa Mubarak rozhodnutie z 8. marca 2011 nenapadol.
 Prvá vec
 Obžalovaný bol spolu s ďalšou osobou pridelený súdu (trestný súd v Káhire) 30. mája 2012. Súd 6. júna 2013 vec vrátil prokuratúre na ďalšie prešetrenie. Po uzavretí vyšetrovania sa vec znova vrátila súdu. Trestný súd v Káhire 15. septembra 2018 vyniesol rozsudok, v ktorom: i) požiadal výbor expertov, ktorý vymenoval, aby doplnil správu výboru expertov, ktorú predložil súdu v júli 2018; ii) nariadil zatknutie obžalovaných a iii) požiadal o to, aby sa obžalovaní obrátili na Národný výbor pre vymáhanie majetku nachádzajúceho sa v zahraničí (NCRAA) na účely možného urovnania. Obžalovaní úspešne napadli zatýkací rozkaz a po návrhu na odvolanie súdnej komory sa vec pridelila inému obvodu trestného súdu na preskúmanie skutkových podstát, ktorý ho 22. februára 2020 oslobodil spod obžaloby. Toto rozhodnutie nie je konečné a prokuratúra sa stále môže voči nemu odvolať.
 Druhá vec
 Pán Alaa Mubarak bol 27. júna 2013 spolu s ďalšími dvomi osobami obvinený zo zneužívania verejných finančných prostriedkov a 17. novembra 2013 sa začalo konanie na trestnom súde v Káhire. Uvedený súd 21. mája 2014 rozhodol o vine troch obžalovaných. Obžalovaní tento rozsudok napadli na kasačnom súde. Kasačný súd 13. januára 2015 rozhodnutie zrušil a nariadil obnovu konania. Počas tohto obnoveného konania 4. a 29. apríla 2015 strany vypovedali ústne a písomne. Trestný súd v Káhire 9. mája 2015 rozhodol o vine obžalovaných, nariadil vrátenie zneužitých finančných prostriedkov a úhradu pokuty. Na kasačný súd bolo 24. mája 2015 podané odvolanie. Kasačný súd 9. januára 2016 potvrdil rozhodnutia o vine. Obžalovaní 8. marca 2016 dosiahli urovnanie v rámci výboru expertov, ktorý bol zriadený výnosom predsedu vlády č. 2873 z roku 2015. Uvedené urovnanie schválil kabinet ministrov 9. marca 2016. Uvedené urovnanie generálny prokurátor nepredložil kasačnému súdu na konečné schválenie, pretože výbor expertov nebol príslušným výborom. Obžalovaní majú možnosť podať žiadosť o urovnanie príslušnému výboru, ktorým je Národný výbor pre vymáhanie majetku nachádzajúceho sa v zahraničí (NCRAA). V marci 2019 bola pokuta vymožená. Vrátenie sumy sa vymáha prostredníctvom žiadostí o vzájomnú právnu pomoc, ktoré egyptské orgány adresovali dvom tretím krajinám.
 4.
 Heidy Mahmoud Magdy Hussein Rasekhová
 Z informácií v spise Rady vyplýva, že právo na obhajobu a právo na účinnú súdnu ochranu pani Rasekhovej boli dodržané v trestnom konaní, z ktorého Rada vychádzala. Vyplýva to najmä z týchto skutočností:
 Príkaz na zaistenie
 Generálny prokurátor 28. februára 2011 vydal zákaz pani Rasekhovej a ďalším osobám nakladať s ich majetkom a finančnými prostriedkami v súlade s článkom 208a egyptského trestného poriadku, ktorý generálnemu prokurátorovi umožňuje zakázať obžalovanému, jeho manželke a deťom, aby nakladali so svojím majetkom, ak existuje akékoľvek podozrenie, že tento majetok bol protiprávne získaný v rámci trestných činov, ktoré spáchal obžalovaný. Príslušný trestný súd 8. marca 2011 potvrdil rozhodnutie o zákaze. Podľa zákonov Egyptskej arabskej republiky majú obžalovaní právo napadnúť rozhodnutie súdu o zákaze na tom istom súde. Pani Rasekhová rozhodnutie z 8. marca 2011 nenapadla.
 5.
 Gamal Mohamed Hosni Elsayed Mubarak
 Z informácií v spise Rady vyplýva, že právo na obhajobu a právo na účinnú súdnu ochranu pána Gamala Mubaraka boli dodržané v trestnom konaní, z ktorého Rada vychádzala. Vyplýva to najmä z týchto skutočností:
 Príkaz na zaistenie
 Generálny prokurátor 28. februára 2011 vydal zákaz pánu Gamalovi Mubarakovi a ďalším osobám nakladať s ich majetkom a finančnými prostriedkami v súlade s článkom 208a egyptského trestného poriadku, ktorý generálnemu prokurátorovi umožňuje zakázať obžalovanému, jeho manželke a deťom, aby nakladali so svojím majetkom, ak existuje akékoľvek podozrenie, že tento majetok bol protiprávne získaný v rámci trestných činov, ktoré spáchal obžalovaný. Príslušný trestný súd 8. marca 2011 potvrdil rozhodnutie o zákaze. Podľa zákonov Egyptskej arabskej republiky majú obžalovaní právo napadnúť rozhodnutie súdu o zákaze na tom istom súde. Pán Gamal Mubarak rozhodnutie z 8. marca 2011 nenapadol.
 Prvá vec
 Pán Gamal Mubarak bol spolu s ďalšou osobou pridelený súdu (trestný súd v Káhire) 30. mája 2012. Súd 6. júna 2013 vec vrátil prokuratúre na ďalšie prešetrenie. Po uzavretí vyšetrovania sa vec znova vrátila súdu. Trestný súd v Káhire 15. septembra 2018 vyniesol rozsudok, v ktorom: i) požiadal výbor expertov, ktorý vymenoval, aby doplnil správu výboru expertov, ktorú predložil súdu v júli 2018; ii) nariadil zatknutie obžalovaných a iii) požiadal o to, aby sa obžalovaní obrátili na Národný výbor pre vymáhanie majetku nachádzajúceho sa v zahraničí (NCRAA) na účely možného urovnania. Obžalovaní úspešne napadli zatýkací rozkaz a po návrhu na odvolanie súdnej komory sa vec pridelila inému obvodu trestného súdu na preskúmanie skutkových podstát, ktorý ho 22. februára 2020 oslobodil spod obžaloby. Toto rozhodnutie nie je konečné a prokuratúra sa stále môže voči nemu odvolať.
 Druhá vec
 Pán Gamal Mubarak bol 27. júna 2013 spolu s ďalšími dvomi osobami obvinený zo zneužívania verejných finančných prostriedkov a 17. novembra 2013 sa začalo konanie na trestnom súde v Káhire. Uvedený súd 21. mája 2014 rozhodol o vine troch obžalovaných. Obžalovaní tento rozsudok napadli na kasačnom súde. Kasačný súd 13. januára 2015 rozhodnutie zrušil a nariadil obnovu konania. Počas tohto obnoveného konania 4. a 29. apríla 2015 strany vypovedali ústne a písomne. Trestný súd v Káhire 9. mája 2015 rozhodol o vine obžalovaných, nariadil vrátenie zneužitých finančných prostriedkov a úhradu pokuty. Na kasačný súd bolo 24. mája 2015 podané odvolanie. Kasačný súd 9. januára 2016 potvrdil rozhodnutia o vine. Obžalovaní 8. marca 2016 dosiahli urovnanie v rámci výboru expertov, ktorý bol zriadený výnosom predsedu vlády č. 2873 z roku 2015. Toto urovnanie schválil kabinet ministrov 9. marca 2016. Toto urovnanie generálny prokurátor nepredložil kasačnému súdu na konečné schválenie, pretože výbor expertov nebol príslušným výborom. Obžalovaní majú možnosť podať žiadosť o urovnanie príslušnému výboru, ktorým je Národný výbor pre vymáhanie majetku nachádzajúceho sa v zahraničí (NCRAA). V marci 2019 bola pokuta vymožená. Vrátenie sumy sa vymáha prostredníctvom žiadostí o vzájomnú právnu pomoc, ktoré egyptské orgány adresovali dvom tretím krajinám.
 6.
 Khadiga Mahmoud El Gammalová
 Z informácií v spise Rady vyplýva, že právo na obhajobu a právo na účinnú súdnu ochranu pani El Gammalovej boli dodržané v trestnom konaní, z ktorého Rada vychádzala. Vyplýva to najmä z týchto skutočností:
 Príkaz na zaistenie
 Generálny prokurátor 28. februára 2011 vydal zákaz pani Khadige El Gammalovej a ďalším osobám nakladať s ich majetkom a finančnými prostriedkami v súlade s článkom 208a egyptského trestného poriadku, ktorý generálnemu prokurátorovi umožňuje zakázať obžalovanému, jeho manželke a deťom, aby nakladali so svojím majetkom, ak existuje akékoľvek podozrenie, že tento majetok bol protiprávne získaný v rámci trestných činov, ktoré spáchal obžalovaný. Príslušný trestný súd 8. marca 2011 potvrdil rozhodnutie o zákaze. Podľa zákonov Egyptskej arabskej republiky majú obžalovaní právo napadnúť rozhodnutie súdu o zákaze na tom istom súde. Pani El Gammalová rozhodnutie z 8. marca 2011 nenapadla.
 15.
 Mohamed Zohir Mohamed Wahed Garrana
 Z informácií v spise Rady vyplýva, že právo na obhajobu a právo na účinnú súdnu ochranu pána Garrana boli dodržané v trestnom konaní, z ktorého Rada vychádzala. Vyplýva to najmä z týchto skutočností:
 Vec
 Vyšetrovanie skutočností týkajúcich sa zneužitia verejných finančných prostriedkov alebo majetku stále prebieha. Rada nezistila nič, čo by nasvedčovalo tomu, že právo pána Garrana na obhajobu alebo jeho právo na účinnú súdnu ochranu neboli dodržané.
 18.
 Habib Ibrahim Habib Eladli
 Z informácií v spise Rady vyplýva, že právo na obhajobu a právo na účinnú súdnu ochranu pána Eladliho boli dodržané v trestnom konaní, z ktorého Rada vychádzala. Vyplýva to najmä z týchto skutočností:
 Vec
 Vyšetrujúci sudca pridelil prípad pána Eladliho, ktorý bol obvinený zo zneužívania verejných finančných prostriedkov, príslušnému súdu. Uvedený súd 7. februára 2016 rozhodol, že majetok pána Eladliho, jeho manželky a maloletého syna by sa mal zmraziť. Na základe tohto rozhodnutia súdu generálny prokurátor 10. februára 2016 vydal príkaz na zaistenie v súlade s článkom 208a egyptského trestného poriadku, ktorý generálnemu prokurátorovi umožňuje zakázať obžalovanému, jeho manželke a deťom, aby nakladali so svojím majetkom, ak existuje akékoľvek podozrenie, že tento majetok bol protiprávne získaný v rámci trestných činov, ktoré spáchal obžalovaný. Podľa zákonov Egyptskej arabskej republiky majú obžalovaní právo napadnúť rozhodnutie súdu o zákaze na tom istom súde. Súd 15. apríla 2017 rozhodol o vine obžalovaného. Obžalovaný tento rozsudok napadol na kasačnom súde, ktorý 11. januára 2018 rozhodnutie zrušil a nariadil obnovu konania. V obnovenom konaní bol 9. mája 2019 odsúdený na pokutu. Prokuratúra aj pán Eladli podali proti tomuto rozsudku odvolanie na kasačnom súde. Prípad sa v súčasnosti stále rieši na tomto súde.
 19.
 Elham Sayed Salem Sharsharová
 Z informácií v spise Rady vyplýva, že právo na obhajobu a právo na účinnú súdnu ochranu pani Sharsharovej boli dodržané v trestnom konaní, z ktorého Rada vychádzala. Vyplýva to najmä z týchto skutočností:
 Príkaz na zaistenie
 Vyšetrujúci sudca pridelil prípad manžela pani Sharsharovej, ktorý bol obvinený zo zneužívania verejných finančných prostriedkov, príslušnému súdu. Uvedený súd 7. februára 2016 rozhodol, že majetok jej manžela, jej vlastný majetok a majetok ich maloletého syna by sa mal zmraziť. Na základe tohto rozhodnutia súdu generálny prokurátor 10. februára 2016 vydal príkaz na zaistenie v súlade s článkom 208a egyptského trestného poriadku, ktorý generálnemu prokurátorovi umožňuje zakázať obžalovanému, jeho manželke a deťom, aby nakladali so svojím majetkom, ak existuje akékoľvek podozrenie, že tento majetok bol protiprávne získaný v rámci trestných činov, ktoré spáchal obžalovaný. Podľa zákonov Egyptskej arabskej republiky majú obžalovaní právo napadnúť rozhodnutie súdu o zákaze na tom istom súde. Pani Sharsharová rozhodnutie súdu nenapadla.“


type: caselaw

text:
 20.3.2017
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 C 86/17
 Žádost o rozhodnutí o předběžné otázce podaná Korkein oikeus (Finsko) dne 13. ledna 2017 – Bosphorus Queen Shipping Ltd Corp v. Rajavartiolaitos
 (Věc C-15/17)
 (2017/C 086/22)
 Jednací jazyk: finština
 Předkládající soud
 Korkein oikeus
 Účastnice původního řízení
 Navrhovatelka opravného prostředku: Bosphorus Queen Shipping Ltd Corp.
 Odpůrkyně v řízení o opravném prostředku: Rajavartiolaitos
 Předběžné otázky
 1)
 Musí být výraz „pobřeží nebo s ním spojené zájmy“, který je uveden v čl. 220 odst. 6 Úmluvy o mořském právu, resp. výraz „pobřeží nebo související zájmy“, který je uveden v čl. 7 odst. 2 směrnice 2005/35/ES (1), vykládán na základě definice výrazu „pobřeží nebo s ním spojené zájmy“, která je uvedena v čl. II bodě 4 mezinárodní úmluvy z roku 1969 o opatřeních na moři v případě nehod znečišťujících moře?
 2)
 Podle definice v čl. II bodě 4 písm. c) Úmluvy z roku 1969, která je uvedena v první otázce, znamenají „s ním spojené zájmy“ mimo jiné blaho dotyčné oblasti včetně zachování živého bohatství moře, jakož i fauny a flóry. Platí toto ustanovení i pro zachování živých zdrojů, jakož i fauny a flóry ve výlučné ekonomické zóně nebo se toto ustanovení Úmluvy vztahuje jen na zachování zájmů pobřežní oblasti?
 3)
 V případě záporné odpovědi na první otázku: Co je míněno výrazem „pobřeží nebo s ním spojené zájmy“, který je uveden v čl. 220 odst. 6 Úmluvy o mořském právu, resp. výrazem „pobřeží nebo související zájmy“, který je uveden v čl. 7 odst. 2 směrnice 2005/35/ES?
 4)
 Co znamená výraz „zdroje pobřežního moře či výlučné ekonomické zóny“ ve smyslu čl. 220 odst. 6 Úmluvy o mořském právu a čl. 7 odst. 2 směrnice 2005/35/ES? Musí být za živé zdroje považovány jen lovné druhy nebo mezi ně patří i druhy, které žijí v symbióze s lovnými druhy anebo jsou na nich závislé, ve smyslu čl. 61 odst. 4 Úmluvy o mořském právu, jako například rostlinné a živočišné druhy, které lovné druhy využívají jako potravu?
 5)
 Jak má být definován výraz „hrozilo způsobit“, který je uveden v čl. 220 odst. 6 Úmluvy o mořském právu a v čl. 7 odst. 2 směrnice 2005/35/ES? Má být hrozba způsobení definována na základě pojmu abstraktní nebo konkrétní hrozby, nebo jiným způsobem?
 6)
 Je nutno při posuzování podmínek pravomoci pobřežního státu, které jsou stanoveny v čl. 220 odst. 6 Úmluvy o mořském právu a v čl. 7 odst. 2 směrnice 2005/35/ES, vycházet z toho, že způsobené nebo hrozící velké škody představují závažnější důsledek než způsobené nebo hrozící vážné znečištění mořského prostředí ve smyslu čl. 220 odst. 5? Jak má být definováno vážné znečištění mořského prostředí, a jak je nutno ho zohlednit při posuzování způsobených nebo hrozících velkých škod?
 7)
 Které okolnosti musí být zohledněny při posuzování závažnosti způsobených resp. hrozících škod? Musí být při posuzování zohledněna například doba trvání a geografické rozšíření negativních účinků, které se projevují jako škody? V případě kladné odpovědi: Jak je nutno posuzovat dobu trvání a rozsah škod?
 8)
 Směrnice 2005/35/ES stanoví minimální požadavky a nebrání členským státům v přijetí přísnějších opatření proti znečištění z lodí v souladu s mezinárodním právem (článek 2). Platí možnost uplatnit přísnější předpisy pro čl. 7 odst. 2 směrnice, v němž je upravena pravomoc pobřežního státu zakročit proti proplouvajícím lodím?
 9)
 Je možné při výkladu podmínek pravomoci pobřežního státu, které jsou stanoveny v čl. 220 odst. 6 Úmluvy o mořském právu a v čl. 7 odst. 2 směrnice, přikládat význam zvláštním geografickým a ekologickým skutečnostem, jakož i citlivosti Pobaltí?
 10)
 Jsou výrazem „zřejmé objektivní důkazy“ ve smyslu čl. 220 odst. 6 Úmluvy o mořském právu a čl. 7 odst. 2 směrnice 2005/35/ES kromě důkazu, že se loď dopustila porušení, na která se vztahují uvedené předpisy, míněny i důkazy o důsledcích vypouštění? Jaký důkaz je nutno vyžadovat pro to, že pobřeží nebo s ním spojeným zájmům nebo zdrojům pobřežního moře či výlučné ekonomické zóny – například populacím ptáků a ryb, jakož i mořskému prostředí v této oblasti – hrozí velká škoda? Znamená požadavek zřejmých objektivních důkazů, že například posouzení negativních účinků vypuštěných ropných látek na mořské prostředí se musí vždy opírat o konkrétní přezkoumání a studie účinků provedeného vypuštění ropných látek?
 (1) Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2005/35/ES ze dne 7. září 2005 o znečištění z lodí a o zavedení sankcí, včetně trestních sankcí, za protiprávní jednání v oblasti znečišťování (Úř. věst. 2005, L 255, s. 1) ve znění směrnice Evropského parlamentu a Rady 2009/123/ES ze dne 21. října 2009 (Úř. věst. 2009, L 280, s. 52).


text:
 16.5.2019
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 L 128/35
 DECIZIA NR. 139/2017 A COMITETULUI MIXT AL SEE
 din 7 iulie 2017
 de modificare a anexei I (Chestiuni veterinare și fitosanitare) și a anexei II (Reglementări tehnice, standarde, încercări și certificare) la Acordul privind SEE [2019/746]
 COMITETUL MIXT AL SEE,
 având în vedere Acordul privind Spațiul Economic European („Acordul privind SEE”), în special articolul 98,
 întrucât:
 (1)
 Regulamentul (UE) 2017/140 al Comisiei din 26 ianuarie 2017 de desemnare a laboratorului de referință al UE pentru boli cauzate de virusurile Capripox (dermatoza nodulară contagioasă și variola ovină și caprină), de stabilire a responsabilităților și a sarcinilor suplimentare atribuite laboratorului respectiv și de modificare a anexei VII la Regulamentul (CE) nr. 882/2004 al Parlamentului European și al Consiliului (1) trebuie încorporat în Acordul privind SEE.
 (2)
 Prezenta decizie se referă la legislația privind chestiunile veterinare, hrana pentru animale și produsele alimentare. Legislația privind chestiunile veterinare, hrana pentru animale și produsele alimentare nu se aplică Liechtensteinului atât timp cât aplicarea Acordului între Comunitatea Europeană și Confederația Elvețiană privind schimburile comerciale cu produse agricole se extinde la Liechtenstein, astfel cum se specifică în adaptările sectoriale ale anexei I și în partea introductivă a capitolului XII din anexa II la Acordul privind SEE. Prezenta decizie nu se aplică, așadar, Principatului Liechtenstein.
 (3)
 Prin urmare, anexele I și II la Acordul privind SEE ar trebui modificate în consecință,
 ADOPTĂ PREZENTA DECIZIE:
 Articolul 1
 Anexa I la Acordul privind SEE se modifică după cum urmează:
 1.
 În capitolul I partea 1.1 punctul 11 [Regulamentul (CE) nr. 882/2004 al Parlamentului European și al Consiliului] se adaugă următoarea liniuță:
 —
 „—
 32017 R 0140: Regulamentul (UE) 2017/140 al Comisiei din 26 ianuarie 2017 (JO L 22, 27.1.2017, p. 10).”
 2.
 În capitolul II punctul 31j [Regulamentul (CE) nr. 882/2004 al Parlamentului European și al Consiliului] se adaugă următoarea liniuță:
 —
 „—
 32017 R 0140: Regulamentul (UE) 2017/140 al Comisiei din 26 ianuarie 2017 (JO L 22, 27.1.2017, p. 10).”
 Articolul 2
 În anexa II la Acordul privind SEE, capitolul XII, la punctul 54zzzi [Regulamentul (CE) nr. 882/2004 al Parlamentului European și al Consiliului] se adaugă următoarea liniuță:
 —
 „—
 32017 R 0140: Regulamentul (UE) 2017/140 al Comisiei din 26 ianuarie 2017 (JO L 22, 27.1.2017, p. 10).”
 Articolul 3
 Textele Regulamentului (UE) 2017/140 în limbile islandeză și norvegiană, care urmează să fie publicate în suplimentul SEE la Jurnalul Oficial al Uniunii Europene, sunt autentice.
 Articolul 4
 Prezenta decizie intră în vigoare la 8 iulie 2017, cu condiția să se fi efectuat toate notificările prevăzute la articolul 103 alineatul (1) din Acordul privind SEE (*1).
 Articolul 5
 Prezenta decizie se publică în secțiunea SEE și în suplimentul SEE ale Jurnalului Oficial al Uniunii Europene.
 Adoptată la Bruxelles, 7 iulie 2017.
 Pentru Comitetul mixt al SEE
 Președintele
 Sabine MONAUNI
 (1) JO L 22, 27.1.2017, p. 10.
 (*1) Nu au fost semnalate obligații constituționale.


type: other

text:
Fallimento e rapporti di lavoro subordinato – Studio Legale Berto
 Pubblicato il 12 Ottobre 2017 18 Marzo 2019 di Francesco Berto
 Fallimento e rapporti di lavoro subordinato
 La dichiarazione di fallimento non determina la cessazione automatica dei rapporti di lavoro e il curatore, che non intenda utilizzare le prestazioni del dipendente, dovrà comunicare lo scioglimento del rapporto di lavoro
 Dopo la dichiarazione di fallimento, l’azienda passa da una amministrazione finalizzata all’esercizio dell’attività di impresa ad una gestione rivolta alla sua liquidazione, con lo “scopo” principale di soddisfare i creditori secondo le regole dettate dalla l.f..
 In relazione al nuovo obiettivo, il soggetto che gestisce la fase fallimentare può essere chiamato ad assumere delle decisioni che riguardano il personale in forza all’impresa dichiarata fallita.
 In particolare, dovrà valutare la possibilità di continuazione dell’attività aziendale soggetta alla procedura concorsuale e, nell’ipotesi negativa, procedere con la risoluzione dei rapporti di lavoro.
 Le possibili decisioni riguardanti i rapporti di lavoro subordinato devono tener conto anzitutto del fatto che il fallimento dell’impresa non determina la loro interruzione.
 Infatti, il fallimento non é causa di automatica cessazione dei rapporti di lavoro pur se, di regola, alla sua dichiarazione consegue la cessazione dell’attività aziendale.
 In merito al rapporto di lavoro, chiarisce la S.C. che, ai sensi dell’art. 2119 cod. civ., comma 2, il fallimento dell’imprenditore non costituisce giusta causa di risoluzione del contratto di lavoro e la ratio di tale disposto si fonda (Cass., S.U. n. 2637 del 1966) sulla considerazione della unitarietà della azienda e della sua sopravvivenza alla dichiarazione di fallimento, alla quale non consegue la cessazione dell’impresa “che passa soltanto da una gestione per fini di produzione, suscettibile per altro di essere continuata o ripresa (come non infrequentemente accade), ad una gestione per fini di liquidazione” (Cass. 7 febbraio 2003 n. 1832).
 In realtà, il fallimento dell’Impresa non implica nemmeno necessariamente la cessazione dell’attività imprenditoriale (si pensi al caso in cui vi sia esercizio provvisorio).
 Ad ogni modo, anche nell’ipotesi in cui non vi sia esercizio provvisorio dell’attività imprenditoriale, ma cessazione dell’attività aziendale, il rapporto di lavoro non viene interrotto, ma rimane sospeso sino alla dichiarazione del curatore di cui all’art. 72, comma 2, L. Fall. (Cass., sez. lav., 14 maggio 2012 n. 7473).
 Ne deriva che, il Curatore dovrà sempre manifestare la volontà di non subentrare nel contratto di lavoro in luogo del soggetto fallito, secondo le forme e i tempi previsti dalla normativa in materia di lavoro.
 Nell’ ipotesi di cessazione dell’attività aziendale, in Dottrina e Giurisprudenza è ferma l’applicazione della disciplina dei contratti in corso di esecuzione dettata dall’art. 72 l.f. anche ai contratti di lavoro subordinato.
 Il curatore esercita una facoltà legittima, una volta verificata la possibilità e la convenienza o meno della prosecuzione dei rapporti di lavoro, in vista della conservazione della potenzialità produttiva dell’azienda, anche ai fini della strategia liquidatoria (Cass. Sent. n. 13693 del 2018).
 La norma, per la parte di interesse, testualmente dispone:
 Se un contratto è ancora ineseguito o non compiutamente eseguito da entrambe le parti quando, nei confronti di una di esse, è dichiarato il fallimento, l’esecuzione del contratto, fatte salve le diverse disposizioni della presente Sezione, rimane sospesa fino a quando il curatore, con l’autorizzazione del comitato dei creditori, dichiara di subentrare nel contratto in luogo del fallito, assumendo tutti i relativi obblighi, ovvero di sciogliersi dal medesimo, salvo che, nei contratti ad effetti reali, sia già avvenuto il trasferimento del diritto.
 La disposizione conferma che, salve le eccezioni relative ai vari tipi di contratti, l’esecuzione del rapporto di lavoro rimane “sospesa” a partire dal momento della dichiarazione di Fallimento, per evitare che i creditori dell’impresa subiscano pregiudizi nel tempo necessario alla Curatela ad individuare la soluzione più idonea.
 Il fenomeno della sospensione interrompe la sinallagmaticità contrattuale.
 Viene meno l’obbligo di rendere la prestazione lavorativa e, dal versante della procedura, comporta la mancata maturazione degli oneri afferenti alla retribuzione e/o di ogni istituto di legge e/o di CCNL a favore del lavoratore, nonché la mancata debenza di contributi previdenziali e assistenziali ( Cass., Sez. 1, Ordin. n. 15581 del 2018; Cass., Sez. Lav., 14 maggio 2012 n. 7473 cit. ).
 Diversamente, qualora sia disposto l’esercizio provvisorio di impresa, la regola valida per tutti i rapporti pendenti è nel senso che la prosecuzione è automatica, salva la facoltà del curatore di scioglierli o sospenderli (Cass. Ordin. n. 26671 del 2018).
 Nella normativa non è rinvenibile un espresso limite temporale allo stato di sospensione del rapporto di lavoro.
 Ciò verosimilmente dipende dal fatto che la sospensione può riguardare una molteplicità di tipologie contrattuali e situazioni oggettive estremamente variabili da caso a caso, con conseguente difficoltà ad inquadrarle in un unico regime (v. Fallimento, rapporti di lavoro, opzioni Curatore).
 In ogni caso il curatore esercita una facoltà espressamente prevista dalla legge, per cui alcun inadempimento è a lui imputabile, salvo sia ravvisabile nella sua condotta un’inerzia colpevole e sempre che ne siano dimostrati i presupposti.
 E’ stata oggetto di discussione la facoltà in capo al lavoratore di esercitare la cosiddetta “actio interrogatoria” menzionata dall’art. 72, comma 2°, l.f..
 Secondo l’art. 72, comma 2, l.f., il contraente può mettere in mora il Curatore, facendogli assegnare dal Giudice Delegato un termine non superiore a sessanta giorni, decorso il quale il contratto si intende sciolto.
 Lo scioglimento del contratto avviene ex lege al pari dell’art. 1454 cod. civ. e con retroazione degli effetti alla dichiarazione di fallimento.
 In questo modo, onde non lasciare “in balia” a tempo indeterminato la sorte dei rapporti di lavoro, facendola dipendere da una scelta che potrebbe prolungarsi indeterminatamente nel tempo, la sospensione potrebbe cessare per iniziativa del lavoratore, mettendo in mora il Curatore e facendogli assegnare (dal Giudice Delegato) un termine non superiore a 60 giorni, decorso il quale, in mancanza di una determinazione della Curatela, il contratto di lavoro si intenderà sciolto.
 L’interruzione del rapporto di lavoro, che in questo modo avverrebbe ex lege, non sembra inquadrabile in alcuna delle ipotesi tipizzate dal diritto del Lavoro in tema di cessazione del contratto che ricordiamo sono:
 1-dimissioni, 2- risoluzione consensuale, 3-licenziamento individuale, 4-licenziamento collettivo, 5- morte del lavoratore, 6-mancato superamento del periodo di prova, 7- scadenza del periodo di comporto per malattia, 8-raggiungimento dei requisiti per la pensione di vecchiaia, 9-scadenza del termine, 10- impossibilità sopravvenuta della prestazione e causa maggiore.
 In risposta all’istanza del lavoratore, il Curatore potrà comunicare o il subentro nel contratto di lavoro oppure lo scioglimento del medesimo nel rispetto delle forme ed i tempi imposti dalla normativa del lavoro.
 Alcuni interpreti ritengono più corretto per il lavoratore l’esercizio della facoltà di recesso in caso di sospensione del rapporto, posto che l’istituto dell’actio interrogatoria non sarebbe esperibile nell’ordinamento lavoristico, poiché assimilabile alla risoluzione ex art. 1454 cod. civ..
 Si ritiene che una tale scelta potrebbe mettere in discussione il diritto del lavoratore a percepire la Naspi (indennità di disoccupazione dell’Inps, acronimo di Nuova prestazione di Assicurazione Sociale per l’Impiego).
 Infatti, l’unica ipotesi di recesso del lavoratore alla quale può seguire il diritto a ottenere la Naspi può ravvisarsi nelle dimissioni per giusta causa, che, nel caso di specie, non sembra riscontrabile in modo indubbio.
 Anche sotto questo profilo, deve valutarsi la ragionevolezza dell’opzione di mettere in mora la Curatela, con conseguente risoluzione ex lege del rapporto di lavoro in caso di mancata risposta entro i 60 giorni.
 La soluzione appare preferibile dal momento che il presupposto cardine per il diritto alla percezione della NASPI è rappresentato dal fatto che i lavoratori abbiano perso involontariamente la propria occupazione.
 La S. C., con Sentenza n. 522 del 2018 e Sentenza n. 7308 del 2018 , si è pronunciata sulla facoltà di esercitare l’actio interrogatoria da parte del lavoratore, spiegando che lo stato di incertezza in cui versa è bilanciato proprio dalla possibilità a lui riconosciuta dall’art. 72 I.f. (in precedenza comma 3, attualmente comma 2) di mettere in mora il curatore, facendogli assegnare dal giudice delegato un termine entro il quale deve determinarsi e decorso il quale il contratto si intende sciolto.
 Categoriefallimentare Tagcessazione, concordato, curatore, fallimento, rapporto di lavoro, sospensione
 Articolo precedente:Precedente Società di persone. Trasferimento quote agli eredi, clausole di continuazione
 Articolo successivoSuccessivo La cessione delle quote sociali nelle società di persone