text:
 30.5.2022
 GA
 Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh
 C 213/28
 Iarraidh ar réamhrialú ón Conseil d’État (an Fhrainc) an 10 Márta 2022 – Saint-Louis Sucre v Premier ministre, Ministre de l’Agriculture et de l’Alimentation, SICA des betteraviers d’Etrepagny
 (Cás C-183/22)
 (2022/C 213/41)
 Teanga an cháis: an Fhraincis
 An chúirt a rinne an tarchur
 Conseil d'État
 Páirtithe sna príomhimeachtaí
 Iarratasóir: Saint-Louis Sucre
 Cosantóirí: Premier ministre, Ministre de l’Agriculture et de l’Alimentation, SICA des betteraviers d’Etrepagny
 Na ceisteanna a tharchuirtear
 1)
 An gcaithfear an riail a leagtar amach in Airteagal 153(1)(b) de Rialachán (AE) Uimh. 1308/2013 an 17 Nollaig 2013, (1) lena gceanglaítear le reacht eagraíochta táirgeoirí ar a comhaltaí “gan a bheith ina gcomhaltaí ach d'aon eagraíocht táirgeoirí amháin i dtaca le haon táirge áirithe den ghabháltas,” a léirmhíniú sa chaoi nach bhfuil feidhm aici ach maidir le comhaltaí ar táirgeoirí iad?
 2)
 D’fhonn a áirithiú go n-urramaítear an prionsabal a leagtar síos in Airteagal 153(2)(c) de Rialachán (AE) Uimh. 1308/2013, lena bhforáiltear go bhfuil ar na comhaltaí ar táirgeoirí iad a n-eagraíocht agus na cinntí a dhéanann sí a scrúdú go daonlathach:
 —
 an iomchuí, d’fhonn neamhspleáchas na gcomhaltaí den eagraíocht a mheas, a chur san áireamh, go heisiach, go bhfuil seilbh ag an duine nádúrtha nó dlítheanach céanna ar a gcaipitil, nó naisc eile freisin ar nós, le haghaidh na gcomhaltaí nach táirgeoirí iad, a mballraíocht sa chónaidhm ceardchumann chéanna, nó le haghaidh na gcomhaltaí ar táirgeoirí iad, cur i gcrích freagrachtaí bainistíochta i gcónaidhm den sórt sin?
 —
 an leor é, d’fhonn smacht iarbhír na gcomhaltaí ar tairgeoirí iad ar an eagraíocht a shuí, go mbeadh tromlach na vótaí acu, nó an mbeadh sé iomchuí a scrúdú, ag cur in áireamh dáileadh na vótaí idir comhaltaí atá neamhspleách go hiarbhír, an gcuirtear ar chumas comhalta amháin nó níos mó nach táirgeoirí iad le roinn a vótaí, fiú gan thromlach, cinntí na heagraíochta a scrúdú?
 (1) Rialachán (AE) Uimh. 1308/2013 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 17 Nollaig 2013 lena mbunaítear comheagraíocht na margaí i dtáirgí talmhaíochta agus lena n-aisghairtear Rialacháin (CEE) Uimh. 922/72, (CEE) Uimh. 234/79, (CE) Uimh 1037/2001 agus (CE) Uimh. 1234/2007 ón gComhairle (IO 2013 L 347, lch. 671).


type: other

text:
Semesterledighet för arbetstagare som regelbundet arbetar
 Semesterlag (1977:480)DepartementArbetsmarknadsdepartementet ARMUtfärdad1977-06-09Ändring infördt.o.m. SFS 2014:424KällaRegeringskansliets rättsdatabaserSenast hämtad2016-03-01ÖvrigtRättelseblad 2009:1439 har iakttagits.Kommentar Var kommer de här kommentarerna från? Läs mer... An unofficial translation is available from the Government Offices
 2012:333, 2009:1439, 2011:129
 Ett avtal, som innebär att arbetstagares rättigheter enligt denna lag inskränks, är ogiltigt i den delen. Detta gäller dock inte, om något annat framgår av lagen. Lag (2009:1439).
 Lagrumshänvisningar hit (1)5 § 1 st 1 p Lag (1999:678) om utstationering av arbetstagareÄndringar/Förarbeten (1)Ändrad: SFS
 Med semesterår avses tiden från och med den 1 april ett år till och med den 31 mars påföljande år. Motsvarande tid närmast före ett semesterår kalllas intjänandeår. Lag (2009:1439).
 Rättsfall (2)AD 1993 nr 116:
 Fråga huruvida en arbetsgivare gjort sig skyldig till förhandlingsvägran. -...
 AD 2008 nr 97:
 Fråga om en arbetsgivare har haft rätt att lägga ut semester för...
 Lagrumshänvisningar hit (1)1 § Lag (1963:115) om förlängd semester för vissa arbetstagare med radiologiskt arbeteÄndringar/Förarbeten (3)Ändrad: SFS
 1990:102, 1992:1329, 2009:1439
 Lagrumshänvisningar hit (2)28 § 3 st5 § 1 st 1 p Lag (1999:678) om utstationering av arbetstagareÄndringar/Förarbeten (2)Ändrad: SFS
 2007:392, 2014:424
 Antalet semesterdagar med semesterlön beräknas på följande sätt. Från de dagar arbetstagaren har varit anställd hos arbetsgivaren under intjänandeåret (anställningstiden) subtraheras de dagar då arbetstagaren varit helt frånvarande från arbetet utan lön. Frånvaro som beror på semesterledighet, permittering, korttidsarbete eller ledighet som enligt 17–17 b §§ är semesterlönegrundande, liksom arbetsfria dagar som infaller under sådana frånvaroperioder, ska dock räknas in i anställningstiden. Differensen divideras med antalet dagar under intjänandeåret. Kvoten multipliceras med tjugofem. Om ett brutet tal då uppstår, avrundas detta till närmast högre hela tal. Lag (2013:950).
 Rättsfall (1)AD 1993 nr 116:
 Lagrumshänvisningar hit (2)4 § 2 st5 § 1 st 1 p Lag (1999:678) om utstationering av arbetstagareÄndringar/Förarbeten (2)Ändrad: SFS
 2013:950, 2009:1439
 Rättsfall (1)AD 2008 nr 97:
 Lagrumshänvisningar hit (2)13 §, 13 § 2 stÄndringar/Förarbeten (1)Ändrad: SFS
 Rättsfall (1)AD 2004 nr 76:
 Tolkning av kollektivavtal m.m. Tvisten gäller hur antalet semesterdagar i en...
 Rättsfall (1)AD 1994 nr 27:
 Mellan Scandinavian Airlines System (SAS) på ena sidan och Dansk Pilotforening...
 Om inte annat har avtalats, ska semesterledigheten förläggas så, att arbetstagaren får en ledighetsperiod av minst fyra veckor under juni–augusti. Även utan stöd av avtal får en sådan semesterperiod förläggas till annan tid, när särskilda skäl föranleder det. Lag (2009:1439).
 Rättsfall (2)AD 1998 nr 128:
 Fråga om arbetsgivare brutit mot bestämmelsen i 12 § semesterlagen om...
 Lagrumshänvisningar hit (3)10 § 2 st, 10 § 3 st4 § Lag (2010:449) om Försvarsmaktens personal vid internationella militära insatser
 Semesterledighet ska förläggas så, att arbetstagare med lägre sysselsättningsgrad än heltid eller med oregelbunden arbetstid får lika lång ledighet som en arbetstagare som arbetar heltid eller en arbetstagare med regelbunden arbetstid. Lag (2009:1439).
 Rättsfall (1)AD 2016 nr 2:
 Arbetstagare har arbetat oregelbundet lördag och/eller söndag (kranshelg)....
 Av semesterdagar som läggs ut under ett visst semesterår ska dagar med semesterlön läggas ut först, om inte annat har avtalats. Lag (2009:1439).
 Lagrumshänvisningar hit (1)8 § 3 stÄndringar/Förarbeten (2)Ändrad: SFS
 Rättsfall (1)AD 2012 nr 65:
 Fråga om en arbetsgivare haft rätt att förlägga intjänad semester till...
 Rättsfall (1)AD 2010 nr 35:
 En arbetstagares barn var sjukt fyra dagar under arbetstagarens...
 Lagrumshänvisningar hit (3)30a §25 kap. 28 §, 46 kap. 13 § 1 st 1 p Socialförsäkringsbalk (2010:110)Ändringar/Förarbeten (3)Ändrad: SFS
 1990:102, 1994:2079, 2011:129
 Lagrumshänvisningar hit (1)5 § 1 st 1 p Lag (1999:678) om utstationering av arbetstagareÄndringar/Förarbeten (2)Ändrad: SFS
 1990:102, 1992:1329
 Lagrumshänvisningar hit (1)16 §Ändringar/Förarbeten (1)Ändrad: SFS
 Lagrumshänvisningar hit (7)16 §, 16 § 2 st, 22 §, 26a §, 2a § 2 st1 § 3 st Lag (1963:115) om förlängd semester för vissa arbetstagare med radiologiskt arbete5 § 1 st 1 p Lag (1999:678) om utstationering av arbetstagareÄndringar/Förarbeten (1)Ändrad: SFS
 Lagrumshänvisningar hit (2)5 § 1 st 1 p Lag (1999:678) om utstationering av arbetstagareÄndringar/Förarbeten (21)Ändrad: SFS
 1978:411, 1985:86, 1985:91, 1986:164, 1987:293, 1988:1468, 1989:339, 1990:638, 1991:1114, 1993:334, 1994:2079, 1994:606, 1995:585, 1996:1396, 1998:565, 1999:1399, 2002:625, 2006:1529, 2007:392, 2009:1052, 2009:1439
 2010:1223, 2009:1439
 Lagrumshänvisningar hit (6)15 §, 16 § 2 st 5 p, 16b § 2 st 2 p, 7 §1 § 2 st 2 p Lag (1963:115) om förlängd semester för vissa arbetstagare med radiologiskt arbete5 § 1 st 1 p Lag (1999:678) om utstationering av arbetstagareÄndringar/Förarbeten (4)Ändrad: SFS
 2010:1223, 2010:1224, 2010:869, 2009:1439
 Lagrumshänvisningar hit (2)26a §43 § Lag (2012:332) om vissa försvarsmaktsanställningarÄndringar/Förarbeten (1)Ändrad: SFS
 Rättsfall (1)AD 1998 nr 100:
 En arbetstagare, som har ett antal sparade semesterdagar, har blivit uppsagd på...
 Önskar en arbetstagare samtidigt få ut minst fem sparade semesterdagar, ska dessa och hela semesterledigheten för semesteråret läggas ut i en följd, om inte annat har avtalats. Lag (2009:1439).
 Lagrumshänvisningar hit (1)2a §
 Semesterlön för sparade semesterdagar beräknas enligt 16–16 b §§. Samtliga sparade semesterdagar som läggs ut ska betraktas som intjänade under det närmast föregående intjänandeåret. Lag (2009:1439).
 Lagrumshänvisningar hit (1)2a § 2 stÄndringar/Förarbeten (2)Ändrad: SFS
 2009:1439, 2009:1439
 Vid beräkning av semesterlön ska hänsyn inte tas till förmån av fri bostad eller till en löneförmån, som är avsedd att utgöra ersättning för särskilda kostnader. Lag (2009:1439).
 Rättsfall (1)RH 1993:40:
 I mål om statlig lönegaranti har beräkning av semesterersättning ansetts böra...
 Lagrumshänvisningar hit (2)16 § 3 st5 § 1 st 1 p Lag (1999:678) om utstationering av arbetstagareÄndringar/Förarbeten (1)Ändrad: SFS
 En arbetstagare, som får fri kost i arbetsgivarens hushåll, har rätt till skälig kostersättning för de semesterdagar då förmånen inte har utnyttjats till någon del. Lag (2009:1439).
 Lagrumshänvisningar hit (1)16 § 3 stÄndringar/Förarbeten (1)Ändrad: SFS
 Rättsfall (4)AD 2001 nr 66:
 Mot en arbetstagares anspråk på semesterersättning invänder arbetsgivaren att...
 AD 2010 nr 89:
 En arbetsgivare har till en arbetstagare betalat ut semesterlön löpande...
 Sedan en taxichaufför väckt talan mot sin före detta arbetsgivare, ett...
 AD 2017 nr 13:
 En kemist som under ett antal månader fått lägre lön än den som framgick av...
 Semesterdagar med semesterlön som inte har sparats enligt 18 § och som inte har kunnat läggas ut under semesteråret ersätts med semesterlön. Sådan semesterlön bestäms enligt grunderna för beräkning av semesterlön i 16–16 b §§, och ska betalas ut senast en månad efter semesterårets utgång. Semesterlön betalas dock ut endast för det antal dagar som tillsammans med det antal dagar som intjänats under intjänandeåret överstiger tjugofem. Lag (2009:1439).
 Lagrumshänvisningar hit (1)2a § 2 stÄndringar/Förarbeten (1)Ändrad: SFS
 Rättsfall (4)AD 1993 nr 116:
 RH 1993:40:
 2009:1439, 2014:424
 Lagrumshänvisningar hit (1)2a § 2 stÄndringar/Förarbeten (3)Ändrad: SFS
 1982:90, 1994:637, 2009:1439
 Lagrumshänvisningar hit (2)2a § 2 st5 § 1 st 1 p Lag (1999:678) om utstationering av arbetstagareÄndringar/Förarbeten (1)Ändrad: SFS
 Rättsfall (3)AD 1993 nr 116:
 Lagrumshänvisningar hit (2)2a § 2 st, 5 § 2 stÄndringar/Förarbeten (2)Ändrad: SFS
 Om en arbetstagare utför arbete under sådana förhållanden att det inte kan anses vara arbetsgivarens uppgift att vaka över hur arbetet är ordnat, får avtal träffas om avvikelse från bestämmelserna om förläggning av semesterledighet i 9–15 §§. Sådan avvikelse får inte innebära en inskränkning i arbetstagarens rätt att ta ut tjugofem semesterdagar, eller det mindre antal semesterdagar som arbetstagaren har rätt till varje semesterår. Lag (2009:1439).
 Lagrumshänvisningar hit (1)2a §Ändringar/Förarbeten (1)Ändrad: SFS
 Lagrumshänvisningar hit (1)6 § 2 stÄndringar/Förarbeten (1)Ändrad: SFS
 Rättsfall (1)AD 2009 nr 80:
 En arbetstagare har bytt arbetsgivare inom en koncern. Fråga i huvudsak om hos...
 Lagrumshänvisningar hit (2)28 §5 § 1 st 1 p Lag (1999:678) om utstationering av arbetstagareÄndringar/Förarbeten (2)Ändrad: SFS
 1994:1688, 2009:1439
 Rättsfall (5)AD 1993 nr 116:
 Fråga om preskription av krav på semesterersättning.AD 2002 nr 13:
 AD 2016 nr 73:
 En biträdande jurist har väckt talan mot sin tidigare arbetsgivare med krav på...
 Lagrumshänvisningar hit (1)5 § 1 st 1 p Lag (1999:678) om utstationering av arbetstagare
 En arbetstagare som vill begära semesterlön, semesterersättning eller skadestånd enligt denna lag ska väcka talan inom två år från utgången av det semesterår då arbetstagaren enligt lagen skulle ha fått den förmån som begäran gäller. Försummar arbetstagaren det, är rätten till talan förlorad. Lag (2009:1439).
 Rättsfall (2)AD 1999 nr 110:
 Invändning om preskription enligt 33 § semesterlagen skall - i likhet med vad...
 Lagrumshänvisningar hit (1)21 § 1 st 1 p Lag (1999:678) om utstationering av arbetstagareÄndringar/Förarbeten (1)Ändrad: SFS
 Lag (1998:565) om ändring i semesterlagen (1977:480)Officiell version (PDF)
 Lag (1999:1399) om ändring i semesterlagen (1977:480)Officiell version (PDF)
 Lag (2002:625) om ändring i semesterlagen (1977:480)Officiell version (PDF)
 Lag (2006:1529) om ändring i semesterlagen (1977:480)Officiell version (PDF)
 Lag (2007:392) om ändring i semesterlagen (1977:480)Officiell version (PDF)
 Lag (2009:1052 ) om ändring i semesterlagen (1977:480)Officiell version (PDF)
 Lag (2009:1439) om ändring i semesterlagen (1977:480)Officiell version (PDF)
 Lag (2010:869) om ändring i semesterlagen (1977:480)Officiell version (PDF)
 Lag (2010:1223) om ändring i semesterlagen (1977:480)Officiell version (PDF)
 Lag (2010:1224) om ändring i lagen (2010:869) om ändring i semesterlagen (1977:480)Officiell version (PDF)
 Lag (2011:129) om ändring i semesterlagen (1977:480)Officiell version (PDF)
 Lag (2012:333) om ändring i semesterlagen (1977:480)Officiell version (PDF)
 Lag (2013:950) om ändring i semesterlagen (1977:480)Officiell version (PDF)
 Lag (2014:424) om ändring i semesterlagen (1977:480)Officiell version (PDF)


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 31.1.2017
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 L 25/10
 KOMMISSIONENS GENNEMFØRELSESFORORDNING (EU) 2017/158
 af 30. januar 2017
 om faste importværdier med henblik på fastsættelse af indgangsprisen for visse frugter og grøntsager
 EUROPA-KOMMISSIONEN HAR —
 under henvisning til traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde,
 under henvisning til Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) nr. 1308/2013 af 17. december 2013 om en fælles markedsordning for landbrugsprodukter og om ophævelse af Rådets forordning (EØF) nr. 922/72, (EØF) nr. 234/79, (EF) nr. 1037/2001 og (EF) nr. 1234/2007 (1),
 under henvisning til Kommissionens gennemførelsesforordning (EU) nr. 543/2011 af 7. juni 2011 om nærmere bestemmelser for anvendelsen af Rådets forordning (EF) nr. 1234/2007 for så vidt angår frugt og grøntsager og forarbejdede frugter og grøntsager (2), særlig artikel 136, stk. 1, og
 ud fra følgende betragtninger:
 (1)
 Ved gennemførelsesforordning (EU) nr. 543/2011 fastsættes der på basis af resultatet af de multilaterale handelsforhandlinger under Uruguayrunden kriterier for Kommissionens fastsættelse af faste importværdier for tredjelande for de produkter og perioder, der er anført i del A i bilag XVI til nævnte forordning.
 (2)
 Der beregnes hver arbejdsdag en fast importværdi i henhold til artikel 136, stk. 1, i gennemførelsesforordning (EU) nr. 543/2011 under hensyntagen til varierende daglige data. Derfor bør nærværende forordning træde i kraft på dagen for offentliggørelsen i Den Europæiske Unions Tidende —
 VEDTAGET DENNE FORORDNING:
 Artikel 1
 De faste importværdier som omhandlet i artikel 136 i gennemførelsesforordning (EU) nr. 543/2011 fastsættes i bilaget til nærværende forordning.
 Artikel 2
 Denne forordning træder i kraft på dagen for offentliggørelsen i Den Europæiske Unions Tidende.
 Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat.
 Udfærdiget i Bruxelles, den 30. januar 2017.
 På Kommissionens vegne
 For formanden
 Jerzy PLEWA
 Generaldirektør
 Generaldirektoratet for Landbrug og Udvikling af Landdistrikter
 (1) EUT L 347 af 20.12.2013, s. 671.
 (2) EUT L 157 af 15.6.2011, s. 1.
 BILAG
 Faste importværdier med henblik på fastsættelse af indgangsprisen for visse frugter og grøntsager
 (EUR/100 kg)
 KN-kode
 Tredjelandskode (1)
 Fast importværdi
 0702 00 00
 IL
 299,8
 MA
 124,9
 SN
 268,2
 TR
 167,3
 ZZ
 215,1
 0707 00 05
 MA
 79,2
 TR
 200,7
 ZZ
 140,0
 0709 91 00
 EG
 159,6
 ZZ
 159,6
 0709 93 10
 MA
 270,6
 TR
 291,3
 ZZ
 281,0
 0805 10 22 , 0805 10 24 , 0805 10 28
 EG
 47,7
 MA
 49,0
 TN
 52,8
 TR
 73,6
 ZZ
 55,8
 0805 21 10 , 0805 21 90 , 0805 29 00
 EG
 54,4
 IL
 138,3
 JM
 106,9
 MA
 88,4
 TR
 81,3
 ZZ
 93,9
 0805 22 00
 IL
 139,9
 MA
 77,9
 ZZ
 108,9
 0805 50 10
 EG
 85,5
 TR
 92,5
 ZZ
 89,0
 0808 10 80
 CN
 145,5
 US
 171,4
 ZZ
 158,5
 0808 30 90
 CL
 81,7
 CN
 82,8
 TR
 154,0
 ZA
 84,4
 ZZ
 100,7
 (1) Landefortegnelse fastsat ved Kommissionens forordning (EU) nr. 1106/2012 af 27. november 2012 om gennemførelse af Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EF) nr. 471/2009 om fællesskabsstatistikker over varehandelen med tredjelande for så vidt angår ajourføring af den statistiske lande- og områdefortegnelse (EUT L 328 af 28.11.2012, s. 7). Koden »ZZ« = »anden oprindelse«.


text:
Struktura a hlavní komponenty bezpečnostního systému České republiky - ppt stáhnout
 Struktura a hlavní komponenty bezpečnostního systému České republiky
 Prezentace na téma: "Struktura a hlavní komponenty bezpečnostního systému České republiky"— Transkript prezentace:
 1 Struktura a hlavní komponenty bezpečnostního systému České republiky
 Ing. Vladimír KRULÍK 18. března 2008 Praha
 2 Osnova 1. Úvod 2. Bezpečnostní politika 3. Bezpečnostní systém
 4. Vývoj - optimalizace bezpečnostního systému 5. Závěr
 3 Bezpečnostní politika České republiky
 4 Předmět zájmu - vymezení pojmu Bezpečnostní strategie ČR - UV č
 Bezpečnostní politika je souhrnem opatření a kroků pro prevenci a eliminaci hrozeb a z nich vyplývajících rizik s cílem zajistit vnitřní a vnější bezpečnost, obranu a ochranu občanů a státu. BP se provádí pomocí zahraniční obranné a hospodářské politiky a politiky v oblasti vnitřní bezpečnosti a veřejné informovanosti. ČR k tomu formuluje základní zásady pro výstavbu, přípravu a použití příslušných prvků bezpečnostního systému ČR.
 5 Bezpečnostní politika Politická odpovědnost (politická, ekonomická)
 Předmět bezpečnostní politiky zajištění vnitřní a vnější bezpečnosti, obrana a ochrana občanů a státu ve spojeneckém kontextu Podstoupená rizika Deficit schopností Bezpečnostní politika Potřebné schopnosti Dosažené schopnosti Hrozby ► rizika Politická odpovědnost Pokrytá rizika Náklady - cena (politická, ekonomická) Výdaje státu Snížení nákladů
 6 Bezpečnostní prostředí ČR
 27 26 Pilíře zajištění bezpečnosti: Belgie Bulharsko ČR Dánsko Estonsko Francie Itálie Litva Lotyšsko Lucembursko Maďarsko Německo Nizozemsko Polsko Portugalsko Rumunsko Řecko Slovensko Slovinsko Španělsko UK Norsko Kanada Island USA Turecko Belgie Bulharsko ČR Dánsko Estonsko Francie Itálie Litva Lotyšsko Lucembursko Maďarsko Německo Nizozemsko Polsko Portugalsko Rumunsko Řecko Slovensko Slovinsko Španělsko UK Kypr Irsko Malta Rakousko Švédsko Finsko ► koaliční kontext v rámci NATO ► posilování transatlantické vazby EU - USA 192 členů OSN EU NATO ČR
 7 Místo a obsah bezpečnostní politiky
 Ostatní politiky Právní a spojenecký rámec Vládní politika Hospodářská politika Bezpečnostní politika Politika vnitřní bezpečnosti Obranná politika Zahraniční politika
 8 Právní úprava zajišťování bezpečnosti právní předpisy
 Ústavní zákon č. 1/93 Sb., Ústava ČR Ústavní zákon č. 110/98 Sb., o bezpečnosti ČR Zákon č. 2/69 Sb., o zřízení ministerstev a jiných ústředních orgánů státní správy ČR Vyhláška MZV č. 30/47 Sb., Charta spojených národů Sdělení MZV č. 66/99 Sb., Severoatlantická smlouva ► Soustava speciálních právních předpisů – resortní gesce ► Zřizují jednotlivé prvky bezpečnostního systému, stanovují kompetence a nastavují vzájemné vazby
 9 Realizace bezpečnostní politiky exekutivní dokumenty
 Bezpečnostní strategie ČR - UV č. 1254/03 Programové prohlášení vlády Optimalizace současného bezpečnostního systému ČR - UV č. 1214/05 Aktualizace optimalizace současného bezpečnostního systému České republiky - UV č. 7/2008 Dokumenty nižší úrovně, speciálního zaměření - resortní gesce
 10 Bezpečnostní strategie ČR usnesení vlády č. 1254 ze dne 10
 Bezpečnostní strategie ČR usnesení vlády č ze dne 10. prosince 2003 VI. Bezpečnostní systém ČR ► čl. 88 : BS - nástroj pro tvorbu a realizaci BP ČR - propojen s NATO a EU - kompatibilní a interoperabilní ► čl. 89 : ▪ cíl - zajišťování bezpečnosti ČR, ochrana a prosazování životních a strategických zájmů ČR ▪ základní funkce - řízení a koordinace prvků BS ► čl. 93 : BS je tvořen prvky zákonodárné, výkonné a soudní moci, územní samosprávy, ale i právnickými a fyzickými osobami
 11 Bezpečnostní systém České republiky
 12 Bezpečnostní systém ČR
 13 MOC ZÁKONODÁRNÁ Parlament České republiky - Senát PČR - Orgány Senátu PČR I
 Výbory : Ústavně - právní výbor Výbor pro hospodářství, zemědělství a dopravu Výbor pro územní rozvoj, veřejnou správu a životní prostředí Výbor pro zahraniční věci, obranu a bezpečnost Výbor pro záležitosti Evropské unie Výbor pro zdravotní a sociální politik Komise : Stálá komise Senátu pro sdělovací prostředky Stálá komise Senátu pro Ústavu ČR a parlamentní procedury
 14 MOC ZÁKONODÁRNÁ Parlament České republiky - Senát PČR - Orgány Senátu PČR II
 Stálé delegace Stálá delegace PČR do Euro-středomořského parlamentního shromáždění Stálá delegace PČR do Meziparlamentní unie, Stálá delegace PČR do Parlamentního shromáždění NATO Stálá delegace PČR do Parlamentního shromáždění OBSE Stálá delegace PČR do Parlamentního shromáždění Rady Evropy Stálá delegace PČR do Středoevropské iniciativy Stálá delegace PČR ZEU - Prozatímního shromáždění pro Evropskou bezpečnost a obranu
 15 Výbory : Hospodářský výbor
 MOC ZÁKONODÁRNÁ Parlament ČR - Poslanecká sněmovna PČR - Orgány PS PČR I Výbory : Hospodářský výbor Petiční výbor Rozpočtový výbor Ústavně právní výbor Výbor pro bezpečnost Výbor pro evropské záležitosti Výbor pro obranu Výbor pro sociální politiku Výbor pro veřejnou správu a regionální rozvoj Výbor pro zdravotnictví Výbor pro životní prostředí Zahraniční výbor Zemědělský výbor
 16 MOC ZÁKONODÁRNÁ Parlament ČR - Poslanecká sněmovna PČR - Orgány PS PČR II
 Komise : Stálá komise pro bankovnictví Stálá komise pro kontrolu činnosti BIS Stálá komise pro kontrolu činnosti NBÚ Stálá komise pro kontrolu Vojenského zpravodajství Stálá komise pro kontrolu použití operativní techniky PČR Stálá komise pro otázky Ústavy Stálá komise pro sdělovací prostředky Delegace : Stálá delegace do Meziparlamentní unie Stálá delegace do Parlamentního shromáždění NATO Stálá delegace do Parlamentního shromáždění OBSE Stálá delegace do Parlamentního shromáždění Rady Evropy
 17 MOC VÝKONNÁ STÁTNÍ SPRÁVA - PRESIDENT REPUBLIKY
 Vojenská kancelář prezidenta republiky (Praha) Hradní stráž (Praha)
 18 Schéma základních výkonných prvků BS ČR
 19 Režimy činnosti BS Stav Právní předpis Vyhlašuje Důvod Podmínky M í r
 ý s t a Běžný právní řád nebezpečí z. č. 240/00 Sb., o krizovém řízení, §3 hejtman z. č. 240/00 Sb., o krizovém řízení, §3 při živelní pohromě, ekolog. či průmysl. havárii, nebo jsou-li ohroženy životy, zdraví či majetek, pokud intenzita ohrožení nedosahuje značného rozsahu a nestačí aktivita státní správy a IZS ▪ jen s uvedením důvodů, na nezbytně nutnou dobu, pro celé území kraje nebo jeho část ▪ musí obsahovat krizová opatření a jejich rozsah ▪ nejvýše na 30 dnů Nouzový stav ú. z. č. 110/98 Sb., o bezpečnosti ČR, čl. 2 odst. 1 Vláda ČR ú. z. č.110/98 Sb., o bezpečnosti ČR, čl. 5 při živelní pohromě, ekolog. či průmyslové havárii nebo jiném nebezpečí, značného rozsahu, jsou-li ohroženy životy, zdraví nebo majetek, nebo vnitřní pořádek a bezpečnost ▪ musí být uvedeny důvody ▪ na 30 dnů ▪ na určitou dobu a území ▪ ne při stávce na ochranu práv a oprávněných zájmů ▪ nutno stanovit jaká práva se omezují a jaké povinnosti se ukládají ohrožení státu ú. z. č. 110/98 Sb., o bezpečnosti ČR, čl. 2 odst. 1 Parlament ČR na návrh vlády ú. z. č.110/98 Sb., o bezpeč. ČR, čl. 7 je-li ohrožena svrchovanost státu, nebo jeho územní celistvost, nebo demokratické základy k usnesení PČR je nutná nadpoloviční většina všech poslanců a senátorů Válečný stav Parlament ČR ú. z. č. 1/93 Sb., Ústava ČR, čl. 43 je-li ČR napadena nebo je-li třeba plnit spojenecké závazky
 20 Ministerstvo zahraničních věcí zastupitelské úřady v zahraničí
 MOC VÝKONNÁ - STÁTNÍ SPRÁVA - MINISTERSTVA (ústřední správní úřady v čele s členem vlády a jim podřízené správní úřady) Ministerstvo zahraničních věcí zastupitelské úřady v zahraničí
 21 MOC VÝKONNÁ - STÁTNÍ SPRÁVA - MINISTERSTVA Ministerstvo obrany součástí MO je Generální štáb AČR, který zabezpečuje velení armádě (ústřední správní úřady v čele s členem vlády a jim podřízené správní úřady) Armáda České republiky vojenské útvary a zařízení vojenské záchranné útvary vojenské správní úřady - krajská vojenská velitelství (sídla a územní obvody shodné s krajským členěním včetně hl. m. Prahy) Vojenská policie vojenský krizový štáb (řídící a koordinační orgán) Vojenské zpravodajství
 22 MOC VÝKONNÁ - STÁTNÍ SPRÁVA - MINISTERSTVA Ministerstvo vnitra (ústřední správní úřady v čele s členem vlády a jim podřízené správní úřady) Úřad pro zahraniční styky a informace (Praha) Policie ČR (útvary policie zřizuje ministr dle §3 zákona č. 283/1991 Sb.): Policejní prezídium (Praha): útvary s celorepublikovou působností útvary s územně vymezenou působností krajské správy PČR (hl. m. Prahy, Jihočeského, Středočeského, Východočeského Západočeského Severočeského, Jihomoravského a Severomoravského kraje) , okresní ředitelství PČR obvodní oddělení PČR Hasičský záchranný sbor : Generální ředitelství HZS (součást MV) (Praha): hasičské záchranné sbory krajů (sídla krajů, kromě HZS Středočeského kraje, jehož sídlem je Kladno) zařízení civilní ochrany
 23 MOC VÝKONNÁ - STÁTNÍ SPRÁVA - MINISTERSTVA Ministerstvo průmyslu obchodu (ústřední správní úřady čele s členem vlády a jim podřízené správní úřady) Státní energetická inspekce (Praha) ústřední inspektorát (Praha) územní inspektoráty (sídla a správní obvody shodné s krajským členěním včetně hl. m. Prahy) Česká obchodní inspekce (Praha) inspektoráty (sídla inspektorátů stanoví ústřední ředitel) Puncovní úřad (Praha)
 24 MOC VÝKONNÁ - STÁTNÍ SPRÁVA - MINISTERSTVA Ministerstvo zdravotnictví (ústřední správní úřady v čele s členem vlády a jim podřízené správní úřady) Inspektorát omamných a psychotropních látek (součást MZ) (Praha) Státní ústav pro kontrolu léčiv (Praha) krajské hygienické stanice (sídla a správní obvody stanoveny v př zákona č. 258/2000 Sb.) územní pracoviště (místa stanovena v př. 3 zákona č. 258/2000 Sb.) zdravotnická záchranná služba územní střediska záchranné služby s výjezdovými skupinami (síť zařízení a pracovišť stanovena v §3 Vyhl. č. 434/1992 Sb.) letecká záchranná služba (§4 Vyhl. č. 434/1992 Sb. - součást příslušného územního střediska, kromě krajů Zlínského, Středočeského, Pardubického a Karlovarského) Státní zdravotní ústav, p. o. (Praha)
 25 MOC VÝKONNÁ - STÁTNÍ SPRÁVA - MINISTERSTVA Ministerstvo spravedlnosti (ústřední správní úřady v čele s členem vlády a jim podřízené správní úřady) státní zastupitelství : Nejvyšší státní zastupitelství (Brno) Vrchní státní zastupitelství (Praha, Olomouc) krajská státní zastupitelství (Praha - Městské státní zastupitelství a Krajské státní zastupitelství, České Budějovice, Plzeň, Ústí nad Labem, Hradec Králové, Brno, Ostrava) okresní státní zastupitelství (sídla okresů) Vězeňská služba ČR (území ČR, nestanoví-li zákon či mezinárodní smlouva jinak - §1 zákona č. 555/1992 Sb.): generální ředitelství: vazební věznice věznice Vězeňská stráž Justiční stráž
 26 MOC VÝKONNÁ - STÁTNÍ SPRÁVA - MINISTERSTVA Ministerstvo financí (ústřední správní úřady v čele s členem vlády a jim podřízené správní úřady) Generální ředitelství cel (Praha) celní ředitelství (Brno, Č. Budějovice, H. Králové, Olomouc, Ostrava, Plzeň, Praha, Ústí n/Labem) celní úřady (sídla a správní obvody stanoveny v přílohách 2 a 3 zákona č. 185/2004 Sb.) Územní finanční orgány finanční ředitelství (sídla a správní obvody stanoveny v příloze 3 zákona č. 531/1990 Sb.) finanční úřady (sídla a správní obvody stanoveny v přílohách 1 a 2 zákona č. 531/1990 Sb.) Středisko cenných papírů, p. o.
 27 Ministerstvo práce a sociálních věcí
 MOC VÝKONNÁ - STÁTNÍ SPRÁVA – MINISTERSTVA (ústřední správní úřady v čele s členem vlády a jim podřízené správní úřady) Ministerstvo práce a sociálních věcí Úřad pro mezinárodněprávní ochranu dětí (Brno) Ministerstvo dopravy Státní plavební správa (Praha)
 28 MOC VÝKONNÁ - STÁTNÍ SPRÁVA - MINISTERSTVA Ministerstvo zemědělství (ústřední správní úřady v čele s členem vlády a jim podřízené správní úřady) Státní veterinární správa ČR (území ČR) krajské veterinární správy (sídla a správní obvody shodné s krajským členěním, na území hl. m. Prahy vykonává působnost Městská veterinární správa) Ústav pro státní kontrolu veterinárních biopreparátů a léčiv (Brno) Státní zemědělská a potravinářská inspekce (Brno) ústřední inspektorát (Brno) inspektoráty (sídla a správní obvody stanoveny v §1 zákona č /2002 Sb.) Rostlinolékařská správa (Praha) Česká plemenářská inspekce (Praha) Ústřední kontrolní a zkušební ústav zemědělský (Brno)
 29 MOC VÝKONNÁ - STÁTNÍ SPRÁVA - MINISTERSTVA Ministerstvo životního prostředí (ústřední správní úřady v čele s členem vlády a jim podřízené správní úřady) Česká inspekce životního prostředí (Praha) ústředí (Praha): oblastní inspektoráty (Praha, Brno, Č. Budějovice, H. Brod, H. Králové, Liberec, Olomouc, Ostrava, Plzeň, Ústí n/Labem) Český hydrometeorologický ústav (Praha)
 30 Ústřední správní úřady podřízené vládě a jim podřízené správní úřady (vedoucí není z titulu své funkce ministrem) Český báňský úřad (Praha) obvodní báňské úřady (Kladno, Plzeň, Sokolov, Trutnov, Brno, Most, Ostrava, Příbram, Liberec), báňská záchranná služba : hlavní báňské záchranné stanice (územní celky stanoví ČBÚ) závodní báňské záchranné stanice (u organizací stanovených v §7 Vyhlášky č. 447/2001), báňské záchranné sbory záchranných stanic a státní báňské správy Úřad průmyslového vlastnictví (Praha) Správa státních hmotných rezerv (Praha) - ústředí (Praha) účelové organizační jednotky (z rozhodnutí předsedy SSHR) Státní úřad pro jadernou bezpečnost (Praha) (plní funkce Úřadu pro kontrolu zákazu chemických zbraní) Národní bezpečnostní úřad (Praha) Energetický regulační úřad (Jihlava) Český telekomunikační úřad (Praha)
 31 Ostatní instituce v podřízenosti vlády
 Bezpečnostní informační služba (Praha)
 32 Nestálé výkonné a koordinační orgány Ústřední povodňová komise
 Poradní orgány vlády Bezpečnostní rada státu pracovní orgány BRS Výbor pro obranné plánování Výbor pro civilní nouzové plánování Výbor pro koordinaci zahraniční bezpečnostní politiky Výbor pro zpravodajskou činnost Ústřední krizový štáb Legislativní rada vlády Nestálé výkonné a koordinační orgány Ústřední povodňová komise
 33 Ostatní - nezávislé orgány
 34 ÚZEMNÍ SAMOSPRÁVA - hlavní město Praha
 orgány hlavního města Prahy zastupitelstvo hlavního města Prahy rada hlavního města Prahy primátor Magistrát hlavního města Prahy (vykonává státní správu v přenesené působnosti) orgány městských částí zastupitelstvo městské části rada městské část úřad městské části poradní a pracovní orgány povodňové komise povodňová komise hl. města Prahy povodňová komise městské části stanovené Statutem hl. m. Prahy s kompetencemi obce s rozšířenou působností povodňová komise městské části městská policie
 35 ÚZEMNÍ SAMOSPRÁVA - kraje
 orgány krajů zastupitelstvo kraje rada kraje hejtman krajský úřad (vykonává státní správu v přenesené působnosti) okresní střediska záchranné služby (s výjezdovými skupinami) stráže přírody poradní a pracovní orgány povodňová komise kraje
 36 ÚZEMNÍ SAMOSPRÁVA - obce s rozšířenou působností
 37 ÚZEMNÍ SAMOSPRÁVA - obce
 orgány obcí zastupitelstvo obce rada obce obecní úřad obecní (městská) policie jednotka sboru dobrovolných hasičů obce zařízení civilní ochrany poradní a pracovní orgány povodňová komise obce
 38 MOC SOUDNÍ Ústavní soud (Brno) Nejvyšší soud (Brno)
 Nejvyšší správní soud (Brno) Vrchní soudy (Praha, Olomouc) Krajské soudy s pobočkami (Praha - Městský soud a Krajský soud, České Budějovice, Plzeň, Ústí nad Labem, Hradec Králové, Brno, Ostrava) Okresní soudy s pobočkami (sídlech okresů)
 39 NEVLÁDNÍ ORGANIZACE Český červený kříž oblastní spolky ČK
 Vodní záchranná služba ČK (místní skupiny) Horská služba (Praha, Frýdlant nad Ostravicí-Frýdlant, Bedřichov, Špindlerův Mlýn, Boží Dar, Deštné v Orlických horách, Železná Ruda-Špičák, Bělá pod Pradědem - Domašov) Beskydy, Jeseníky, Jizerské hory, Krkonoše, Krušné hory, Orlické hory, Šumava Speleologická záchranná služba Kynologická služba záchranné kynologické organizace záchranné brigády kynologů záchranné kynologická organizace Soukromé bezpečnostní služby Bezpečnostní komunita
 40 PRŮŘEZOVÉ ORGÁNY - orgány krizového řízení
 vláda ministerstva a jiné správní úřady pracoviště krizového řízení krizový štáb Česká národní banka orgány kraje a ostatní org. s územní působností (vč. hl. m. Prahy) kraje bezpečnostní rada kraje Hasičský záchranný sbor kraje Policie ČR obce bezpečnostní rada obce krizový štáb obce
 41 Integrovaný záchranný systém speciální průřezový subsystém
 základní složky integrovaného záchranného systému Hasičský záchranný sbor České republiky zdravotnická záchranná služba Policie České republiky jednotky PO zařazené do plošného pokrytí krajů jednotkami PO ostatní složky IZS síly a prostředky ozbrojených sil ostatní ozbrojené bezpečnostní sbory ostatní záchranné sbory orgány ochrany veřejného zdraví havarijní, pohotovostní, odborné a jiné služby zařízení civilní ochrany neziskové organizace a sdružení, použitelné k záchranným pracím stálé orgány pro koordinaci integrovaného záchranného systému operační a informační střediska IZS operační a informační středisko GŠ HZS operační střediska HZS krajů
 42 Poslední vývoj - Optimalizace bezpečnostního systému České republiky
 43 Optimalizace současného bezpečnostního systému ČR
 ► UV č. 1140/2002 (ke reformě OS) - úkol - zpracovat Koncepci bezpečnostního systému ČR do ► UV č.1203/2004 (k závěrům analýzy BS ČR) - úkol změněn - zpracovat návrh optimalizace současného BS ČR ► UV č. 1214/ schválen Návrh optimalizace současného BS ČR NOSBS ČR obsahuje soubor opatření k úpravě BS ČR, včetně záměru legislativních aktivit ▼ ▼ ▼ udává směr vývoje jednotlivých oblasti ► UV č. 7/ schválena Aktualizace optimalizace současného bezpečnostního systému České republiky - úkol - zabezpečit plnění úkolů dle Aktualizace, vládu informovat do
 44 Výhled vývoje resortu MZV
 Změny ve struktuře resortu MZV průběžně sledují změny zahraničních priorit ČR a změny těžiště zájmů ČR ► změny ve struktuře MZV a struktuře zastupitelských úřadů probíhají plynule
 45 Výhled vývoje resortu MO
 Transformace resortu Ministerstva obrany - UV č. 1194/2007 (představuje II. etapu reformy OS ČR, zahájené v roce 2001) (jako samostatné téma bude předmětem zvláštní přednášky)
 46 Výhled vývoje Policie ČR
 Záměr reorganizace PČR vyjádřen v Programovém prohlášení vlády: „Reforma bezpečnostních složek, policie a jejich kontrolních orgánů“ - uskuteční reformu PČR ve 4 fázích (vymezení zadání reformy, legislativní příprava, organizační příprava, vlastní realizace) - zajistí nezávislou kontrolu PČR, vyjmutím inspekce z gesce MV - navrhne vytvoření kriminálního úřadu pro vyšetřování zvlášť závažné kriminální činnosti - optimalizace organizace Policie ČR, systému řízení a materiálně - technického vybavení
 47 Výhled vývoje zpravodajských služeb
 Současný stav Vojenské zpravodajství (vojenská kontrarozvědka a rozvědka) Bezpečnostní informační služba (civilní kontrarozvědka) Úřad pro zahraniční styky a informace (civilní rozvědka) Možný cílový stav Bezpečnostní zpravodajská služba (kontrarozvědka) Národní zpravodajská služba (rozvědka) (návrh projednán BRS a s doporučením postoupen vládě)
 48 Doporučená literatura
 ► P. Zeman a kol., Česká bezpečnostní terminologie, VA Brno, 2003 ► Autor. kolektiv, Vojenský výkladový slovník vybraných operačních pojmů, ŘeVD VSPV Vyškov, 2005 ► Bezpečnostní strategie ČR, UV č. 1254/2003 ► Vojenská strategie ČR, UV č ► Programové prohlášení vlády ► Optimalizace současného BS ČR - UV č.1214/2005 ► Aktualizace optimalizace současného bezpečnostního systému ČR - UV č. 7/2008 ► Ministerstvo zahraničních věcí - ► Ministerstvo obrany – ► Ministerstvo vnitra –
 49 Dotazy ?
 Stáhnout ppt "Struktura a hlavní komponenty bezpečnostního systému České republiky"


text:
 ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
 Βρυξέλλες, 13.06.1995
 COM(95)26Ô τελικό
 ΙΙρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 με την οποία επιτρέπεται σε ορισμένα κράτη μέλη να εφαρμόσουν ή να
 συνεχίσουν να εφαρμόζουν σε ορισμένα πετρελαιοειδή που χρησιμοποιούνται
 για συγκεκριμένους σκοπούς μειωμένους συντελεστές ειδικών φόρων
 κατανάλωσης ή απαλλαγές από ειδικούς φόρους κατανάλωσης σύμφωνα
 με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 4
 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ
 (υποβληθείσα από την Ιϊπιτροπή)
 ---pagebreak--- ---pagebreak--- ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 1
 Δυνάμει του άρθρου 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ του Συμβουλίου για
 την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που
 επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή, το Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα μετά
 από πρόταση της Επιτροπής, μπορεί να εξουσιοδοτήσει ένα κράτος μέλος να
 χορηγήσει απαλλαγές ή μειώσεις για λόγους που σχετίζονται με ορισμένες ειδικές
 πολιτικές.
 Οι ιταλικές αρχές ενημέρωσαν την Επιτροπή σχετικά με την πρόθεση τους να
 συνεχίσουν να εφαρμόζουν μειωμένους συντελεστές ειδικών φόρων κατανάλωσης
 για τη βενζίνη που καταναλώνεται στο "Friuli - Venezia Giulia". θ α εφαρμοστούν
 διαφορετικές μειώσεις συντελεστών σε τέσσερεις γεωγραφικές ζώνες σε συνάρτηση
 με την απόσταση τους από τα σύνορα της περιφέρειας.
 Σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας, το αίτημα της Ιταλίας κοινοποιήθηκε στα
 κράτη μέλη. Η Επιτροπή κατάρτισε την παρούσα πρόταση, η οποία θα επιτρέψει
 στο Συμβούλιο να αποφασίσει εάν πρέπει να εγκρίνει τη ζητούμενη εξουσιοδότηση.
 Η οδηγία προβλέπει ότι η Επιτροπή επανεξετάζει περιοδικά αυτές τις απαλλαγές ή
 μειώσεις. Εάν κρίνει ότι δεν είναι δυνατόν να διατηρηθούν διότι στρεβλώνουν τον
 ανταγωνισμό ή τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς ή διότι δεν συμβιβάζονται με
 την πολιτική της Κοινότητας στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος,
 υποβάλλει κατάλληλες προτάσεις στο Συμβούλιο. Εν πάση περιπτώσει, το
 αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1996 η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο έκθεση
 σχετικά με αυτές τις απαλλαγές και μειώσεις.
 ΕΕ αριθ. L 316 της 31 Οκτωβρίου 1992.
 ---pagebreak--- Πρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 με την οποία επιτρέπεται σε ορισμένα κράτη μέλη να εφαρμόσουν ή να
 συνεχίσουν να εφαρμόζουν σε ορισμένα πετρελαιοειδή που χρησιμοποιούνται
 για συγκεκριμένους σκοπούς μειωμένους συντελεστές ειδικών φόρων
 κατανάλωσης ή απαλλαγές από ειδικούς φόρους κατανάλωσης σύμφωνα
 με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 4
 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
 Έχοντας υπόψη:
 τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,
 την οδηγία 92/81/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Οκτωβρίου 1992 για την
 εναρμόνιση των. διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται
 στα πετρελαιοειδή, και ιδίως το άρθρο 8 παράγραφος 4,
 την πρόταση της Επιτροπής,
 Εκτιμώντας:
 ότι δυνάμει του άρθρου 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ το Συμβούλιο,
 αποφασίζοντας με ομοφωνία μετά από πρόταση της Επιτροπής, μπορεί να
 εξουσιοδοτήσει ένα κράτος μέλος να χορηγήσει, για λόγους που σχετίζονται με
 ορισμένες ειδικές πολιτικές, απαλλαγές ή μειώσεις των ειδικών φόρων
 κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελειοειδή·
 ότι οι ιταλικές αρχές ενημέρωσαν την Επιτροπή για την πρόθεση τους να
 εφαρμόσουν μειωμένους συντελεστές ειδικών φόρων κατανάλωσης για τη βενζίνη
 που καταναλώνεται στο "Friuli-Venezia Giulia'\ οι οποίοι προβλέπονται στη
 φορολογική νομοθεσία τους και στους οποίους πρέπει να εφαρμοστεί η διαδικασία
 του άρθρου 8 παράγραφος 4 της οδηγίας·
 ότι η συμφωνία συνεργασίας μεταξύ της ΕΚ και της Σλοβενίας, η οποία
 υπογράφτηκε στις 23.3.1993, προβλέπει τη δυνατότητα λήψης μέτρων διασφάλισης
 σε περίπτωση σοβαρών διαταραχών σε έναν τομέα οικονομικής δραστηριότητας ή
 δυσχερειών που μπορούν να έχουν σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στην
 οικονομική κατάσταση μιας περιφέρειας·
 ότι τα άλλα κράτη μέλη έχουν ενημερωθεί σχετικά*
 ότι έχει γίνει δεκτό από την Επιτροπή και όλα τα κράτη μέλη ότι αυτή η εξαίρεση
 δικαιολογείται στο πλαίσιο της εφαρμογής ειδικών πολιτικών και δεν προκαλεί
 στρεβλώσεις του ανταγωνισμού ούτε παρεμποδίζει τη λειτουργία της εσωτερικής
 αγοράς·
 ---pagebreak--- ότι η Επιτροπή επανεξετάζει συνεχώς αυτές τις μειώσεις ή απαλλαγές προκειμένου
 να εξακριβώσει εάν συμβιβάζονται με τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς ή με
 την πολιτική της Κοινότητας στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος·
 ότι σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 6 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ, το αργότερο
 στις 31 Δεκεμβρίου 1996 το Συμβούλιο θα επανεξετάσει την κατάσταση με βάση
 έκθεση της Επιτροπής,
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
 Άρθρο 1
 Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ και
 με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων που προβλέπονται στην οδηγία 92/82/ΕΟΚ
 του Συμβουλίου της 19ης Οκτωβρίου 1992 για την προσέγγιση των συντελεστών
 των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή2, η Ιταλική
 Δημοκρατία εξουσιοδοτείται να εφαρμόσει μείωση στον ειδικό φόρο κατανάλωσης
 για τη βενζίνη που καταναλώνεται στο έδαφος του "Friuli-Venezia Giulia\ έως τις
 31 Δεκεμβρίου 1996.
 Άρθρο 2
 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ιταλική Δημοκρατία.
 Βρυξέλλες, Για το Συμβούλιο
 Ο Πρόεδρος
 ΕΕ αριθ. L 316 της 31.10.1992, σ. 1.9.
 ---pagebreak--- ISSN 0254-1483
 COM(95) 260 τελικό
 ΕΓΓΡΑΦΑ
 GR 09 12
 Αριθ. καταλόγου : CB-CO-95-281-GR-C
 ISBN 92-77-90326-0
 Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 L-2985 Λσυζεμβούργο


type: contracts

text:
 28.4.2007
 ES
 Diario Oficial de la Unión Europea
 L 111/74
 DECISIÓN N
 o 1/2007 DEL CONSEJO DE ASOCIACIÓN UE-ARGELIA
 de 24 de abril de 2007
 por el que se establece el reglamento interno del Consejo de Asociación
 (2007/262/CE)
 EL CONSEJO DE ASOCIACIÓN UE-ARGELIA,
 Visto el Acuerdo Euromediterráneo por el que se crea una Asociación entre la Comunidad Europea y sus Estados miembros, por una parte, y la República Argelina Democrática y Popular, por otra, y, en particular, sus artículos 92 a 100,
 Considerando que el Acuerdo entró en vigor el 1 de septiembre de 2005.
 DECIDE:
 Artículo 1
 Presidencia
 La presidencia del Consejo de Asociación la ejercerán alternativamente, durante períodos de 12 meses, un representante de la presidencia del Consejo de la Unión Europea, en nombre de la Comunidad Europea y de sus Estados miembros, y un representante de la República Argelina Democrática y Popular.
 El primer período comenzó el día de la celebración del primer Consejo de Asociación y terminó el 31 de diciembre de 2006.
 Artículo 2
 Sesiones
 El Consejo de Asociación se reunirá regularmente una vez al año a nivel ministerial. Si las Partes así lo acuerdan, podrán celebrarse períodos de sesiones extraordinarios del Consejo de Asociación a petición de una u otra de las Partes.
 Salvo si las Partes convinieren en otra cosa, cada sesión del Consejo de Asociación se celebrará en el lugar habitual de las sesiones del Consejo de la Unión Europea, en la fecha convenida por las dos Partes.
 Las sesiones del Consejo de Asociación serán convocadas conjuntamente por los secretarios del Consejo de Asociación de acuerdo con el presidente.
 Artículo 3
 Representación
 Los miembros del Consejo de Asociación que no puedan asistir a una sesión podrán enviar a un representante. Cuando un miembro desee hacer uso de esta posibilidad, deberá notificar al presidente el nombre de su representante antes de la reunión en la que vaya a ser representado.
 El representante de un miembro del Consejo de Asociación podrá ejercer los mismos derechos que el miembro titular.
 Artículo 4
 Delegaciones
 Los miembros del Consejo de Asociación podrán estar acompañados de funcionarios. Antes de cada sesión, se informará al presidente de la composición de las delegaciones prevista por cada una de las Partes.
 Un representante del Banco Europeo de Inversiones asistirá a las reuniones del Consejo de Asociación, en calidad de observador, cuando figuren en el orden del día asuntos que incumban al Banco.
 El Consejo de Asociación podrá decidir, mediante acuerdo entre las Partes, invitar a personas ajenas al mismo a asistir a estas reuniones para que le informen sobre asuntos concretos.
 Artículo 5
 Secretaría
 Las funciones de secretarios del Consejo de Asociación serán desempeñadas conjuntamente por un funcionario de la Secretaría General del Consejo de la Unión Europea y un funcionario de la Embajada de la República Argelina Democrática y Popular en Bruselas.
 Artículo 6
 Correspondencia
 La correspondencia destinada al Consejo de Asociación se enviará al presidente del Consejo de Asociación a la dirección de la Secretaría General del Consejo de la Unión Europea.
 Los dos secretarios se ocuparán de transmitir esa correspondencia al presidente del Consejo de Asociación y, cuando proceda, de difundirla entre los demás miembros del Consejo de Asociación. La correspondencia difundida se remitirá a la Secretaría General de la Comisión, a las representaciones permanentes de los Estados miembros y a la embajada de la República Argelina Democrática y Popular en Bruselas.
 Los dos secretarios harán llegar las comunicaciones del presidente del Consejo de Asociación a sus destinatarios y las difundirán, cuando proceda, a los demás miembros del Consejo de Asociación, remitiéndolas a las direcciones indicadas en el párrafo segundo.
 Artículo 7
 Publicidad
 Salvo decisión en contrario, las sesiones del Consejo de Asociación no serán públicas.
 Artículo 8
 Orden del día de las sesiones
 1. El presidente establecerá el orden del día provisional de cada sesión. Los secretarios del Consejo de Asociación lo transmitirán a los destinatarios mencionados en el artículo 6, a más tardar 15 días antes del principio del período de sesiones.
 El orden del día provisional incluirá los puntos cuya inclusión haya sido solicitada al presidente al menos 21 días antes del principio del período de sesiones, quedando entendido que estos puntos solo figurarán en el orden del día provisional si los documentos correspondientes se han transmitido a los secretarios a más tardar en la fecha de envío del orden del día correspondiente.
 El Consejo de Asociación aprobará el orden del día al principio de cada período de sesiones. La inclusión en el orden del día de puntos distintos de los que figuren en el orden del día provisional se llevará a cabo con el acuerdo de ambas Partes.
 2. El presidente podrá, de acuerdo con ambas Partes, acortar los plazos previstos en el apartado 1 en atención a las exigencias de un caso particular.
 Artículo 9
 Actas
 Los dos secretarios elaborarán un proyecto de acta de cada sesión.
 Para cada punto del orden del día, el acta incluirá, por regla general:
 —
 una lista de los documentos presentados al Consejo de Asociación,
 —
 las declaraciones cuya inclusión haya solicitado un miembro del Consejo de Asociación,
 —
 las decisiones tomadas, las declaraciones convenidas y las conclusiones adoptadas sobre asuntos concretos.
 El proyecto de acta se presentará a la aprobación del Consejo de Asociación. Se aprobará en el plazo de seis meses después de cada reunión del Consejo de Asociación. Una vez aprobada, el acta será firmada por el presidente y por los dos secretarios. Se conservará en los archivos de la Secretaría General del Consejo de la Unión Europea, remitiéndose a cada uno de los destinatarios mencionados en el artículo 6 una copia del acta certificada conforme.
 Artículo 10
 Decisiones y recomendaciones
 1. El Consejo de Asociación adoptará sus decisiones y recomendaciones de común acuerdo entre las Partes.
 Entre las sesiones, el Consejo de Asociación podrá, si ambas Partes convienen en ello, adoptar decisiones o recomendaciones por procedimiento escrito.
 2. Las decisiones y recomendaciones del Consejo de Asociación previstas en el artículo 94 del Acuerdo Euromediterráneo llevarán el título de «decisión» y «recomendación», respectivamente, seguido de un número de orden, de la fecha de su adopción y de una indicación sobre su asunto. Cada decisión precisará la fecha de su entrada en vigor.
 Las decisiones y recomendaciones del Consejo de Asociación deberán llevar la firma del presidente y estar autenticadas por los dos secretarios.
 Las decisiones y las recomendaciones se remitirán a cada uno de los destinatarios mencionados en el artículo 6.
 El Consejo de Asociación podrá decidir la publicación de sus decisiones y recomendaciones en el Diario Oficial de la Unión Europea y en el Diario Oficial de la República Argelina Democrática y Popular.
 Artículo 11
 Lenguas
 Las lenguas oficiales del Consejo de Asociación serán las lenguas oficiales de las dos Partes.
 Excepto decisión en contrario, el Consejo de Asociación deliberará basándose en los documentos redactados en esas lenguas.
 Artículo 12
 Gastos
 La Comunidad y la República Argelina Democrática y Popular asumirán los gastos que generen en razón de su participación en las reuniones del Consejo de Asociación, tanto por lo que se refiere a los gastos de personal, de viaje y de estancia como por lo que se refiere a los gastos de correos y de telecomunicaciones.
 La Comunidad se hará cargo de los gastos correspondientes a la interpretación en las reuniones así como a la traducción y reproducción de los documentos, con excepción de los correspondientes a la interpretación o traducción a la lengua árabe o a partir de esta, que serán sufragados por la República Argelina Democrática y Popular.
 Los gastos correspondientes a la organización material de las reuniones serán sufragados por la Parte en la que se celebren las sesiones.
 Artículo 13
 Comité de Asociación
 1. El Comité de Asociación estará encargado de asistir al Consejo de Asociación en el desempeño de sus tareas. Lo componen, por una parte, representantes de la Comisión Europea y de los miembros del Consejo de la Unión Europea y, por otra, representantes del Gobierno de la República Argelina Democrática y Popular.
 2. El Comité de Asociación preparará las sesiones y deliberaciones del Consejo de Asociación; aplicará, cuando proceda, las decisiones de este y, de manera general, garantizará la continuidad de las relaciones de asociación y el buen funcionamiento del Acuerdo Euromediterráneo. Examinará toda cuestión que le sea remitida por el Consejo de Asociación, así como cualquier otra cuestión que pueda plantearse en el marco de la aplicación cotidiana del Acuerdo Euromediterráneo. Someterá a la aprobación del Consejo de Asociación propuestas y proyectos de decisión o de recomendación.
 3. Cuando el Acuerdo Euromediterráneo prevea una obligación de consulta o la posibilidad de una consulta, la consulta podrá evacuarse en el Comité de Asociación. Podrá proseguirse en el Consejo de Asociación si ambas Partes convinieren en ello.
 4. El reglamento interno del Comité de Asociación figura adjunto al anexo de la presente Decisión.
 Artículo 14
 La presente Decisión entrará en vigor el día de su adopción.
 Hecho en Luxemburgo, el 24 de abril de 2007.
 Por el Consejo de Asociación
 El Presidente
 M. BEDJAOUI
 ANEXO
 REGLAMENTO INTERNO DEL COMITÉ DE ASOCIACIÓN
 Artículo 1
 Presidencia
 La presidencia del Comité de Asociación la ejercerán alternativamente, durante períodos de 12 meses, un representante de la Comisión Europea, en nombre de la Comunidad Europea y de sus Estados miembros, y un representante del Gobierno de la República Argelina Democrática y Popular.
 El primer período comenzó el día de la celebración del primer Consejo de Asociación y terminó el 31 de diciembre de 2006.
 Artículo 2
 Reuniones
 El Comité de Asociación se reunirá cuando las circunstancias lo aconsejen y por acuerdo de ambas Partes.
 El lugar y la fecha de cada reunión del Comité de Asociación serán fijados por acuerdo de ambas Partes.
 Las reuniones del Comité de Asociación serán convocadas por el presidente.
 Artículo 3
 Delegaciones
 Antes de cada reunión, se informará al presidente de la composición prevista por cada una de las Partes para su delegación.
 Artículo 4
 Secretaría
 Un funcionario de la Comisión Europea y un funcionario del Gobierno de la República Argelina Democrática y Popular ejercerán conjuntamente los cargos de secretarios del Comité de Asociación.
 Todas las comunicaciones destinadas al presidente del Comité de Asociación o que emanen de él en el marco del presente reglamento interno se remitirán a los secretarios del Comité de Asociación, así como a los secretarios y al presidente del Consejo de Asociación.
 Artículo 5
 Publicidad
 Salvo decisión en contrario, las reuniones del Comité de Asociación no serán públicas.
 Artículo 6
 Orden del día de las reuniones
 1. El presidente establecerá el orden del día provisional de cada reunión. Los secretarios del Comité de Asociación lo transmitirán a los destinatarios mencionados en el artículo 4 a más tardar 15 días antes del principio de la reunión.
 El orden del día provisional estará integrado por los puntos cuya solicitud de inclusión haya llegado al presidente al menos 21 días antes del inicio de la reunión, en el entendimiento de que esos puntos solo figurarán en el orden del día provisional si los documentos correspondientes se transmiten a los secretarios a más tardar en la fecha de envío del orden del día.
 El Comité de Asociación podrá invitar a expertos a sus reuniones con el fin de recabar información sobre cuestiones concretas.
 El orden del día deberá ser aprobado por el Comité de Asociación al comienzo de cada reunión.
 Por acuerdo de ambas Partes, podrán incluirse puntos que no aparecían en el orden del día provisional.
 2. Cuando algún caso particular así lo exija, el presidente podrá reducir los plazos indicados en el apartado 1, previo acuerdo con las dos Partes.
 Artículo 7
 Actas
 Se levantará un acta de cada reunión. Esta se basará en una síntesis, elaborada por el presidente, de las conclusiones del Comité de Asociación.
 Una vez aprobada por el Comité de Asociación, el acta será firmada por el presidente y los dos secretarios y cada una de las Partes conservará un ejemplar. Se remitirá una copia del acta a cada uno de los destinatarios indicados en el artículo 4.
 Artículo 8
 Deliberaciones
 En los casos determinados en los que el Comité de Asociación, en virtud del Acuerdo Euromediterráneo, esté habilitado por el Consejo de Asociación para tomar decisiones o recomendaciones, estos actos llevarán el título de «decisión» y de «recomendación», respectivamente, seguido de un número de orden, de la fecha de su adopción y de una indicación sobre su asunto.
 Cada vez que el Comité de Asociación tome una decisión se aplicarán, mutatis mutandis, los artículos 10 y 11 de la presente Decisión del Consejo de Asociación UE-Algeria. Las decisiones y las recomendaciones del Comité de Asociación se remitirán a los destinatarios indicados en el artículo 4 del presente reglamento interno.
 Artículo 9
 Gastos
 Cada una de las Partes asumirá los gastos correspondientes a su participación en las reuniones del Comité de Asociación, así como en todo grupo de trabajo que pueda constituirse con arreglo al artículo 98 del Acuerdo Euromediterráneo, por lo que se refiere tanto a los gastos de personal, viaje y estancia como a los de correo y telecomunicaciones.
 La Comunidad se hará cargo de los gastos correspondientes a la interpretación en las reuniones así como a la traducción y reproducción de los documentos, con excepción de los correspondientes a la interpretación o traducción a la lengua árabe o a partir de esta, que serán sufragados por la República Argelina Democrática y Popular.
 Los gastos correspondientes a la organización material de las reuniones serán sufragados por la Parte en la que se celebren las reuniones.


text:
 EIROPAS KOMISIJA
 Briselē, 6.7.2021
 COM(2021) 368 final
 2021/0182(NLE)
 Priekšlikums
 PADOMES LĒMUMS,
 ar ko Eiropas Savienības dalībvalstis pilnvaro Eiropas Savienības interesēs akceptēt Pakistānas pievienošanos 1980. gada Hāgas Konvencijai par starptautiskās bērnu nolaupīšanas civiltiesiskajiem aspektiem
 PASKAIDROJUMA RAKSTS
 1.PRIEKŠLIKUMA KONTEKSTS
 •Priekšlikuma pamatojums un mērķi
 1980. gada 25. oktobra Hāgas Konvencijas par starptautiskās bērnu nolaupīšanas civiltiesiskajiem aspektiem (turpmāk “1980. gada Hāgas konvencija”), kuru līdz šim ir ratificējusi 101 valsts, tostarp visas ES dalībvalstis, mērķis ir atjaunot iepriekšējo stāvokli, nodrošinot nelikumīgi aizvestu vai aizturētu bērnu ātru atgriešanu, kas panākams, izmantojot sistēmu sadarbībai starp centrālajām iestādēm, kuras norīkojušas līgumslēdzējas puses.
 Tā kā bērnu nolaupīšanas novēršana ir būtiska ES bērna tiesību sekmēšanas politikas sastāvdaļa, Eiropas Savienība aktīvi darbojas starptautiskajā līmenī, lai uzlabotu 1980. gada Hāgas konvencijas piemērošanu, un mudina trešās valstis tai pievienoties.
 Pakistāna savu pievienošanās instrumentu attiecībā uz 1980. gada Hāgas konvenciju deponēja 2016. gada 22. decembrī. Konvencija Pakistānā stājās spēkā 2017. gada 1. martā.
 1980. gada Hāgas konvencijas 38. panta ceturtajā daļā ir noteikts, ka konvencija ir piemērojama attiecībās starp valsti, kas ir pievienojusies konvencijai, un tām līgumslēdzējām valstīm, kuras ir deklarējušas, ka akceptē šo pievienošanos.
 Eiropas Savienības Tiesa, ar kuru notika apspriešanās pēc Komisijas ierosmes, apstiprināja, ka akcepts par kādas trešās valsts pievienošanos 1980. gada Hāgas konvencijai ietilpst ES ekskluzīvajā kompetencē.
 Eiropas Savienības Tiesa savā 2014. gada 14. oktobra Atzinumā 1/13 norādīja, ka akcepts par kādas trešās valsts pievienošanos 1980. gada Hāgas Konvencijai par starptautiskās bērnu nolaupīšanas civiltiesiskajiem aspektiem ietilpst Eiropas Savienības ekskluzīvajā kompetencē.
 Tiesa uzstāja uz nepieciešamību šajā jomā nodrošināt vienotu ES mēroga pieeju, tādējādi izvairoties no pieeju dažādības dalībvalstu vidū.
 Tā kā starptautiskās bērnu nolaupīšanas jautājums ietilpst Eiropas Savienības ekskluzīvajā ārējā kompetencē, lēmums par to, vai akceptējama Pakistānas pievienošanās, ir jāpieņem ES mērogā Padomes lēmuma veidā. Tādējādi Eiropas Savienības dalībvalstīm būtu jādeponē deklarācija par to, ka tās Eiropas Savienības interesēs akceptē Pakistānas pievienošanos.
 Līdz ar Eiropas Savienības dalībvalstu akceptu 1980. gada Hāgas konvencija kļūtu piemērojama starp Pakistānu un ES dalībvalstīm, izņemot Dāniju.
 •Saskanība ar pašreizējiem noteikumiem konkrētajā politikas jomā
 Attiecībā uz vecāku veiktu bērnu nolaupīšanu 1980. gada Hāgas konvencija ir starptautiskais ekvivalents Padomes Regulai Nr. 2201/2003 (pazīstama kā regula “Brisele IIa”), kas ir ES tiesu iestāžu sadarbības stūrakmens laulības lietās un lietās par vecāku atbildību.
 Viens no regulas galvenajiem mērķiem ir novērst bērnu nolaupīšanu dalībvalstīs, ieviešot procedūras, ar kurām nodrošina bērnu ātru atpakaļatdošanu viņu parastās dzīvesvietas valstī. Šajā nolūkā 1980. gada Hāgas konvencijā noteiktā procedūra ir iestrādāta regulas “Brisele IIa” 11. pantā un ir papildināta, precizējot dažus tās aspektus, jo īpaši bērna uzklausīšanu, termiņus lēmuma pieņemšanai pēc atpakaļatdošanas pieteikuma iesniegšanas un bērna atpakaļneatdošanas pamatojumu. Tajā ir ietverti arī noteikumi, kas reglamentē situācijas, kad dažādās dalībvalstīs izdoti atšķirīgi rīkojumi – par atpakaļatdošanu un atpakaļneatdošanu.
 Starptautiskā mērogā Eiropas Savienība atbalsta trešo valstu pievienošanos 1980. gada Hāgas konvencijai, lai ES dalībvalstis, risinot starptautiskas bērnu nolaupīšanas lietas, varētu paļauties uz kopēju tiesisko regulējumu.
 Laikā no 2015. gada jūnija līdz 2019. gada februārim jau ir pieņemti 18 Padomes lēmumi, ar kuriem akceptēta 26 trešo valstu (Marokas, Singapūras, Krievijas Federācijas, Albānijas, Andoras, Seišelu, Armēnijas, Korejas Republikas, Kazahstānas, Peru, Gruzijas, Dienvidāfrikas, Čīles, Islandes, Bahamu Salu, Panamas, Urugvajas, Kolumbijas, Salvadoras, Sanmarīno, Dominikānas Republikas, Baltkrievijas, Uzbekistānas, Hondurasas, Ekvadoras un Ukrainas) pievienošanās 1980. gada Hāgas konvencijai par starptautisko bērnu nolaupīšanu
 1
 .
 •Saskanība ar citām Savienības politikas jomām
 Šis priekšlikums ir acīmredzami saistīts ar vispārīgo mērķi, kas nostiprināts Līguma par Eiropas Savienību 3. pantā, proti, aizsargāt bērna tiesības. 1980. gada Hāgas konvencijas sistēmas nolūks ir aizsargāt bērnus no vecāku veiktas nolaupīšanas nelabvēlīgās ietekmes un nodrošināt, ka bērni var uzturēt sakarus ar abiem vecākiem, piemēram, nodrošinot saskarsmes tiesību efektīvu īstenošanu.
 Jāmin arī tas, ka pastāv saikne ar mediācijas izmantojuma veicināšanu pārrobežu ģimenes strīdu izšķiršanā. Kopējā Eiropas tiesiskajā telpā direktīva par konkrētiem mediācijas aspektiem civillietās un komerclietās
 2
 attiecas arī uz ģimenes tiesībām. Arī Hāgas 1980. gada konvencija mudina ģimenes strīdus risināt miermīlīgi. Viena no labas prakses rokasgrāmatām attiecībā uz 1980. gada Hāgas konvenciju, ko publicējusi Hāgas Starptautisko privāttiesību konference, ir veltīta mediācijas izmantošanai konvencijas darbības jomā ietilpstošu starptautisko ģimenes strīdu izšķiršanā attiecībā uz bērniem. Lai atbalstītu dialogu ar valstīm, kuras konvenciju vēl nav ratificējušas/nav tai pievienojušās, un lai palīdzētu rast konkrētus veidus, kā risināt problēmas, ko rada starptautiskā bērnu nolaupīšana, pēc Eiropas Komisijas ierosmes šī rokasgrāmata papildus angļu un franču valodai ir pārtulkota visās ES valodās, kā arī arābu valodā
 3
 .
 2.JURIDISKAIS PAMATS, SUBSIDIARITĀTE UN PROPORCIONALITĀTE
 •Juridiskais pamats
 1980. gada Hāgas konvencijas 38. pantā paredzēts, ka “[valstu, kuras pievienojas,] pievienošanās ir spēkā tikai attiecībās starp valsti, kas pievienojas, un tām Līgumslēdzējām Pusēm, kas ir deklarējušas, ka akceptē šo pievienošanos”. Tā kā lēmums attiecas uz to, ka dalībvalstis Savienības interesēs skaidri akceptē to, ka valsts, kura pievienojas, pievienojas 1980. gada Hāgas konvencijai, piemērojamais juridiskais pamats ir Līguma par Eiropas Savienības darbību 218. panta 6. punkts. Materiālais juridiskais pamats ir LESD 81. panta 3. punkts, tādēļ Padome pieņem vienprātīgu lēmumu pēc apspriešanās ar Eiropas Parlamentu.
 Regula (EK) Nr. 2201/2003 ir saistoša Īrijai, un tādēļ tā piedalās šā lēmuma pieņemšanā un piemērošanā.
 Saskaņā ar 1. un 2. pantu Protokolā Nr. 22 par Dānijas nostāju, kas pievienots Līgumam par Eiropas Savienību un Līgumam par Eiropas Savienības darbību, Dānija nepiedalās šā lēmuma pieņemšanā un Dānijai šis lēmums nav saistošs un nav jāpiemēro.
 •Proporcionalitāte
 Šis priekšlikums ir izstrādāts, balstoties uz jau pieņemtajiem Padomes lēmumiem par šo pašu jautājumu, un nepārsniedz to, kas ir nepieciešams, lai panāktu saskaņotu ES rīcību starptautiskās bērnu nolaupīšanas jautājumā, nodrošinot, ka Eiropas Savienības dalībvalstis noteiktā termiņā akceptē Pakistānas pievienošanos 1980. gada Hāgas konvencijai.
 3.EX POST IZVĒRTĒJUMU, APSPRIEŠANOS AR IEINTERESĒTAJĀM PERSONĀM UN IETEKMES NOVĒRTĒJUMU REZULTĀTI
 •Apspriešanās ar ieinteresētajām personām
 Pārliecinoši lielākā daļa Eiropas Savienības dalībvalstu, ar kurām Komisija apspriedās par to vēlmi akceptēt Pakistānas pievienošanos 1980. gada Hāgas konvencijai, sniedza labvēlīgu atzinumu.
 Diskusijās ekspertu 2019. gada 2. jūlija sanāksmē noskaidrojās, ka ar vienu izņēmumu dalībvalstīm nav iebildumu pret to, ka tiek akceptēta Pakistānas pievienošanās 1980. gada konvencijai.
 Komisija cer, ka turpmākas diskusijas tehniskā līmenī Padomes Civiltiesību jautājumu darba grupā novedīs pie Padomes lēmuma pieņemšanai vajadzīgās vienprātības.
 •Ekspertu atzinumu pieprasīšana un izmantošana
 Gatavojoties ekspertu sanāksmei 2019. gada 2. jūlijā un turpmākiem pasākumiem, Komisija uzturēja ciešu kontaktu ar Hāgas Starptautisko privāttiesību konferenci un ES delegāciju Pakistānā.
 •Ietekmes novērtējums
 Tāpat kā attiecībā uz jau 2015.–2019. gadā pieņemtajiem 18 Padomes lēmumiem, ar kuriem akceptēta vairāku trešo valstu pievienošanās 1980. gada Hāgas konvencijai, atsevišķs ietekmes novērtējums nav veikts, ņemot vērā šā leģislatīvā akta būtību. Tomēr tas, cik lielā mērā Pakistāna īsteno konvenciju, tika izskatīts ekspertu sanāksmē 2019. gada 2. jūlijā, kurā bija pārstāvētas visas ES dalībvalstis. Pēc sanāksmes Komisija ir rūpīgi sekojusi notikumu attīstībai Pakistānā.
 Pakistāna par savu centrālo iestādi ir izraudzījusies Ģenerālprokurora biroju Tieslietu, taisnīguma un cilvēktiesību ministrijā. Turklāt tā ir izveidojusi provinces iestādes Punjab, Sindh, Khyber Pakhtunkhwa, Balochistan, Azad Jammu un Kashmir un Gilgit-Baltistan, kā arī attiecīgas valdības aģentūras šo iestāžu atbalstam. Centrālā iestāde šīm apakšfederālajām struktūrām ir izdevusi “pastāvīgas darbības procedūras” kā norādījumus lietu izskatīšanā, īpašu uzmanību pievēršot mediācijai.
 Ir grozīti valsts tiesību akti, lai ģimenes lietu tiesu kompetencē iekļautu arī 1980. gada Hāgas konvenciju. Kopš 2017. gada ir veikti vairāki mācību pasākumi, lai tiesu iestādēm sniegtu norādījumus, ka 1980. gada Hāgas konvencija ir procesuāla un neattiecas uz lietas būtību (strīdu par aizgādību). Ir skaidri noteikts, ka šariata tiesām nav kompetences attiecībā uz konvenciju.
 Pirms Pakistānas pievienošanās akceptēšanas ASV valdība nosūtīja Pakistānai divas augsta līmeņa delegācijas, kurās bija juristi, Valsts departamenta amatpersonas un Hāgas konvencijas eksperti, lai novērtētu administratīvo un tiesisko atbilstību konvencijai. ASV vēstniecība Islamabadā arī organizēja daudzus seminārus un darbseminārus visā valstī juristiem, tiesnešiem, valdības amatpersonām un citām ieinteresētajām personām.
 Pakistānas pievienošanos 1980. gada Hāgas konvencijai ir akceptējušas 12 Līgumslēdzējas Puses, ieskaitot ASV.
 4.IETEKME UZ BUDŽETU
 Ierosinātais lēmums neietekmē ES budžetu.
 5.CITI ELEMENTI
 •Īstenošanas plāni un uzraudzīšanas, izvērtēšanas un ziņošanas kārtība
 Tā kā priekšlikums attiecas tikai uz dalībvalstu pilnvarošanu akceptēt Pakistānas pievienošanos 1980. gada Hāgas konvencijai, tā īstenošanas uzraudzība paredz tikai to, ka dalībvalstis ievēro deklarācijas formulējumu, paredzētajā termiņā deponē deklarāciju un informē Komisiju par tās deponēšanu, kā noteikts Padomes lēmumā.
 2021/0182 (NLE)
 Priekšlikums
 PADOMES LĒMUMS,
 ar ko Eiropas Savienības dalībvalstis pilnvaro Eiropas Savienības interesēs akceptēt Pakistānas pievienošanos 1980. gada Hāgas Konvencijai par starptautiskās bērnu nolaupīšanas civiltiesiskajiem aspektiem
 EIROPAS SAVIENĪBAS PADOME,
 ņemot vērā Līgumu par Eiropas Savienības darbību un jo īpaši tā 81. panta 3. punktu saistībā ar 218. panta 6. punktu,
 ņemot vērā Eiropas Komisijas priekšlikumu,
 ņemot vērā Eiropas Parlamenta atzinumu
 4
 ,
 tā kā:
 (1)Eiropas Savienība bērna tiesību aizsardzības sekmēšanu ir izvirzījusi par vienu no saviem mērķiem, kā noteikts Līguma par Eiropas Savienību 3. pantā. Pasākumi bērnu aizsardzībai pret nelikumīgu aizvešanu vai aizturēšanu ir minētās politikas būtiska sastāvdaļa.
 (2)Padome ir pieņēmusi Regulu (EK) Nr. 2201/2003
 5
 (“regula “Brisele IIa””), kuras mērķis ir aizsargāt bērnus no nelabvēlīgās ietekmes, ko rada nelikumīga aizvešana vai aizturēšana, un ieviest procedūras, ar kurām nodrošina bērnu ātru atpakaļatdošanu viņu parastās dzīvesvietas valstī, kā arī nodrošināt saskarsmes tiesību un aizgādības tiesību aizsardzību.
 (3)Regula “Brisele IIa” papildina un pastiprina 1980. gada 25. oktobra Hāgas Konvenciju par starptautiskās bērnu nolaupīšanas civiltiesiskajiem aspektiem (“1980. gada Hāgas konvencija”), ar kuru starptautiskā mērogā izveidota saistību un sadarbības sistēma attiecībās starp līgumslēdzējām valstīm un starp centrālajām iestādēm un kuras mērķis ir nodrošināt nelikumīgi aizvestu vai aizturētu bērnu ātru atgriešanu.
 (4)Visas Savienības dalībvalstis ir 1980. gada Hāgas konvencijas dalībnieces.
 (5)Savienība mudina trešās valstis pievienoties 1980. gada Hāgas konvencijai un atbalsta 1980. gada Hāgas konvencijas pareizu īstenošanu, kopā ar dalībvalstīm cita starpā piedaloties speciālajās komisijās, kuras regulāri organizē Hāgas Starptautisko privāttiesību konference.
 (6)Delikātos starptautiskās bērnu nolaupīšanas gadījumos vislabākais risinājums varētu būt kopējs tiesiskais regulējums, kas piemērojams attiecībās starp Savienības dalībvalstīm un trešām valstīm.
 (7)1980. gada Hāgas konvencijā ir noteikts, ka to piemēro attiecībās starp valsti, kas pievienojas, un tām konvencijas dalībvalstīm, kuras ir deklarējušas, ka akceptē šo pievienošanos.
 (8)1980. gada Hāgas konvencija liedz par tās dalībnieci kļūt tādām reģionālām ekonomiskās integrācijas organizācijām, kāda ir Savienība. Tādēļ Savienība konvencijai nevar pievienoties un nevar arī deponēt deklarāciju, ar ko tā akceptē kādas valsts, kura pievienojas, pievienošanos.
 (9)Kā norādīts Eiropas Savienības Tiesas Atzinumā 1/13, 1980. gada Hāgas konvencijā paredzētās pievienošanās akcepta deklarācijas ietilpst Savienības ekskluzīvajā ārējā kompetencē.
 (10)Pakistāna savu pievienošanās instrumentu attiecībā uz 1980. gada Hāgas konvenciju deponēja 2016. gada 22. decembrī. Konvencija Pakistānā stājās spēkā 2017. gada 1. martā.
 (11)Pēc Pakistānā esošā stāvokļa izvērtējuma tika secināts, ka Eiropas Savienības dalībvalstis var Savienības interesēs akceptēt Pakistānas pievienošanos saskaņā ar 1980. gada Hāgas konvencijas noteikumiem.
 (12)Tādēļ Eiropas Savienības dalībvalstīm vajadzētu tikt pilnvarotām saskaņā ar šajā lēmumā izklāstītajiem noteikumiem deponēt savas deklarācijas, ar ko tās Savienības interesēs akceptē Pakistānas pievienošanos.
 (13)Regula “Brisele IIa” ir saistoša Īrijai, un tādēļ tā piedalās šā lēmuma pieņemšanā un piemērošanā.
 (14)Saskaņā ar 1. un 2. pantu Protokolā Nr. 22 par Dānijas nostāju, kas pievienots Līgumam par Eiropas Savienību un Līgumam par Eiropas Savienības darbību, Dānija nepiedalās šā lēmuma pieņemšanā un Dānijai šis lēmums nav saistošs un nav jāpiemēro,
 IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU.
 1. pants
 Eiropas Savienības dalībvalstis ar šo tiek pilnvarotas Savienības interesēs akceptēt Pakistānas pievienošanos 1980. gada 25. oktobra Hāgas konvencijai par starptautiskās bērnu nolaupīšanas civiltiesiskajiem aspektiem (“1980. gada Hāgas konvencija”).
 Eiropas Savienības dalībvalstis ne vēlāk kā ... [divpadsmit mēneši no šā lēmuma pieņemšanas dienas] deponē deklarāciju, ar ko Savienības interesēs akceptē Pakistānas pievienošanos 1980. gada 25. oktobra Hāgas konvencijai un kas formulēta šādi:
 “[Pilns DALĪBVALSTS nosaukums] deklarē, ka tā saskaņā ar Padomes Lēmumu (ES) 2021/.. akceptē Pakistānas pievienošanos 1980. gada 25. oktobra Hāgas Konvencijai par starptautiskās bērnu nolaupīšanas civiltiesiskajiem aspektiem.”
 Eiropas Savienības dalībvalstis divu mēnešu laikā no dienas, kad deponēta attiecīgā deklarācija, ar ko akceptēta Pakistānas pievienošanās, informē Padomi un Komisiju par šādu deponēšanu un dara zināmu Komisijai deklarācijas tekstu.
 2. pants
 Šis lēmums stājas spēkā nākamajā dienā pēc tā publicēšanas Eiropas Savienības Oficiālajā Vēstnesī.
 3. pants
 Šis lēmums ir adresēts dalībvalstīm.
 Briselē,
 Padomes vārdā –
 priekšsēdētājs
 (1)
 Jau ir pieņemti 18 Padomes lēmumi, ar kuriem dalībvalstis pilnvarotas akceptēt to, ka 1980. gada Hāgas konvencijai pievienojas Andora (Padomes Lēmums 2015/1023, pieņemts 2015. gada 15. jūnijā); Seišelas (Padomes Lēmums 2015/2354, pieņemts 2015. gada 10. decembrī); Krievija (Padomes Lēmums 2015/2355, pieņemts 2015. gada 10. decembrī); Albānija (Padomes Lēmums 2015/2356, pieņemts 2015. gada 10. decembrī); Singapūra (Padomes Lēmums 2015/1024, pieņemts 2015. gada 15. jūnijā); Maroka(Padomes Lēmums 2015/2357, pieņemts 2015. gada 10. decembrī); Armēnija (Padomes Lēmums 2015/2358, pieņemts 2015. gada 10. decembrī); Korejas Republika (Padomes Lēmums (ES) 2016/2313, pieņemts 2016. gada 8. decembrī); Kazahstāna (Padomes Lēmums (ES) 2016/2311, pieņemts 2016. gada 8. decembrī); Peru (Padomes Lēmums (ES) 2016/2312, pieņemts 2016. gada 8. decembrī); Gruzija un Dienvidāfrika (Padomes Lēmums (ES) 2017/2462, pieņemts 2017. gada 18. decembrī); Čīle, Islande un Bahamu Salas (Padomes Lēmums (ES) 2017/2424, pieņemts 2017. gada 18. decembrī); Panama, Urugvaja, Kolumbija un Salvadora (Padomes Lēmums (ES) 2017/2464, pieņemts 2017. gada 18. decembrī); Sanmarīno (Padomes Lēmums (ES) 2017/2463, pieņemts 2017. gada 18. decembrī); Dominikānas Republika (Padomes Lēmums (ES) 2019/305, pieņemts 2019. gada 18. februārī); Ekvadora un Ukraina (Padomes Lēmums (ES) 2019/306, pieņemts 2019. gada 18. februārī); Hondurasa (Padomes Lēmums (ES) 2019/307, pieņemts 2019. gada 18. februārī); Baltkrievija un Uzbekistāna (Padomes Lēmums (ES) 2019/308, pieņemts 2019. gada 18. februārī).
 (2)
 Eiropas Parlamenta un Padomes Direktīva 2008/52/EK (2008. gada 21. maijs) par konkrētiem mediācijas aspektiem civillietās un komerclietās (OV L 136, 24.5.2008., 3. lpp.).
 (3)
 https://www.hcch.net/en/publications-and-studies/details4/?pid=5568&dtid=3
 (4)
 OV C [...], [...], [...]. lpp.
 (5)
 Padomes Regula (EK) Nr. 2201/2003 (2003. gada 27. novembris) par jurisdikciju un spriedumu atzīšanu un izpildi laulības lietās un lietās par vecāku atbildību un par Regulas (EK) Nr. 1347/2000 atcelšanu (OV L 338, 23.12.2003., 1. lpp.).


text:
 25.1.2012
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 22/8
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 61/2012
 z dnia 24 stycznia 2012 r.
 zmieniające rozporządzenie (WE) nr 891/2009 w odniesieniu do zarządzania cukrem wymienionym w koncesji CXL
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 144 ust. 1, art. 148 i 156 w związku z jego art. 4,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 Artykuł 7 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 891/2009 z dnia 25 września 2009 r. w sprawie otwierania niektórych wspólnotowych kontyngentów taryfowych w sektorze cukru i administrowania nimi (2) stanowi, że w przypadku cukru wymienionego w koncesji CXL o numerach porządkowych 09.4317, 09.4318, 09.4319 i 09.4321 (dla danego kraju) oraz cukru z krajów bałkańskich do wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz należy dołączyć oryginał pozwolenia na wywóz.
 (2)
 W przypadku cukru wymienionego w koncesji CXL z numerem porządkowym 09.4320 (dowolne państwo trzecie) przedstawienie pozwolenia na wywóz nie jest wymagane.
 (3)
 Uproszczenie wymogów administracyjnych dostępu do cukru wymienionego w koncesji CXL na przywóz do Unii poprzez zniesienie wymogu przedstawiania pozwolenia na wywóz w przypadku koncesji dla danego kraju pozwala na zwiększenie konkurencji wśród podmiotów gospodarczych i zapewnienie lepszego funkcjonowania rynku. Ponieważ dopuszczenie do swobodnego obrotu będzie nadal uwarunkowane przedstawieniem świadectwa pochodzenia, wspomniane uproszczenie może zostać osiągnięte bez uszczerbku dla możliwości podejmowania niezbędnych działań przez poszczególne państwa członkowskie mających na celu upewnienie się, że transakcje zostały przeprowadzone prawidłowo.
 (4)
 W celu zapewnienia płynnego przejścia do stosowania uproszczonych wymogów administracyjnych należy przewidzieć odroczenie ich stosowania do dnia 1 lutego 2012 r.
 (5)
 Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 891/2009.
 (6)
 Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 W art. 7 rozporządzenia (WE) nr 891/2009 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
 „4. W przypadku cukru z krajów bałkańskich do wniosków o wydanie pozwolenia na przywóz należy dołączyć oryginał pozwolenia na wywóz sporządzonego zgodnie ze wzorem znajdującym się w załączniku II i wydanego przez właściwe organy danego państwa trzeciego. Ilość wymieniona we wnioskach o wydanie pozwolenia na przywóz nie może przekraczać ilości wymienionej w pozwoleniach na wywóz.”.
 Artykuł 2
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lutego 2012 r.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 24 stycznia 2012 r.
 W imieniu Komisji
 José Manuel BARROSO
 Przewodniczący
 (1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.
 (2) Dz.U. L 254 z 26.9.2009, s. 82.


type: wikipedia

text:
Golem ( lub ; gojlem) – istota utworzona z gliny na kształt człowieka, ale pozbawiona duszy rozumiejącej neszama, a zatem również zdolności mowy.
 Hebrajskie słowo golem pojawia się w Biblii tylko raz, w Księdze Psalmów 139:16, który to werset tradycja talmudyczna wkłada w usta Adama. W tym miejscu bywa ono tłumaczone jako „zarodek, embrion”, ale prawdopodobnie oznacza coś bezkształtnego, pozbawionego formy. W średniowieczu utożsamiano je z greckim pojęciem bezkształtnej materii – (hē hýlē). Część tradycji żydowskiej traktuje również Adama przed obdarzeniem go bożym tchnieniem jako golema.
 Tworzenie golema przez ludzi wiąże się z powtarzaniem procesu bożej kreacji. Jako że uważano, iż została ona dokonana za pomocą liter alfabetu hebrajskiego, również przez odpowiednie ich układy próbowano ponowić ten akt. Pierwsze przekazy o golemie utworzonym przez człowieka zawiera Talmud. Później na stałe praktyki te związane były z magicznym wykorzystaniem traktatu Sefer Jecira i odtworzeniem podanej tam struktury boskiej kreacji.
 Legenda
 Najbardziej znana legenda na temat golema mówi o stworzeniu go przez rabina Jehudę Löw ben Bezalela z Pragi (urodzonego w Poznaniu), znanego również jako Maharal.
 W drugiej połowie XVI w. nasiliły się ataki na praskich Żydów, których posądzano o bezbożne praktyki i okultyzm. Aby obronić siebie i innych, rabin Maharal ulepił z gliny wielką postać człowieka, którą następnie ożywił za pomocą tajemnych rytuałów i modłów, na koniec wypisując na czole lub wkładając do ust Golema pergamin ze słowem Emet (w języku hebrajskim słowo to, אמת, oznacza „prawdę”). Wymazanie pierwszej litery powodowało powstanie słowa met (w języku hebrajskim מת oznacza „śmierć”) co odbierało życie istocie. Według innych mogło to być również słowo Adam, czyli „człowiek”, natomiast po wymazaniu pierwszej litery dam, co oznacza po hebrajsku „krew”. Tak stworzona istota była jednak niema i bezmyślna, gdyż nie została stworzona przez Boga; mogła tylko wykonywać polecenia i pracować, sama nie mając własnej, wolnej woli.
 Według jednej z wersji legendy, po obronie Żydów przed atakami ludności, Golem wpada w szał i zaczyna mordować tych, którym służył; Maharal wyjmuje mu pergamin z ust i wykreślając pierwszą literę ze słowa Emet sprawia, że istota staje się na powrót glinianym posągiem. W innej wersji legendy, po wykonaniu pracy Maharal unieruchamia Golema zabierając mu pergamin ze słowem, a następnie ukrywa na strychu praskiej synagogi.
 Szczątki Golema znajdują się jakoby na strychu synagogi w Pradze (Egon Erwin Kisch, Jarmark sensacji).
 Golem w kulturze masowej
 W literaturze:
 Gustav Meyrink, Golem (Der Golem, powieść, 1915)
 Isaac Bashevis Singer, Golem, (1969)
 Zbigniew Nienacki, powieść Pan Samochodzik i tajemnica tajemnic (1975, Polska) i jej ekranizacja Pan Samochodzik i praskie tajemnice (Pražské tajemství) (1988/1989, Polska)
 Stanisław Lem, Golem XIV (1981, Polska)
 Terry Pratchett, Na glinianych nogach (Wielka Brytania 1996, Polska 2004), Piekło pocztowe (Wielka Brytania 2004, Polska 2008)
 Andrzej Sepkowski (nie mylić z Andrzejem Sapkowskim), Czas golema (powieść łącząca cechy science fiction, political fiction i cyberpunka, Polska 2001)
 Andrzej Pilipiuk, Znalezisko, (Opowiadanie z książki Weźmisz czarno kure...), Lublin 2002,
 Andrzej Pilipiuk, Księżniczka, Lublin 2004,
 Andrzej Sapkowski, Boży bojownicy (2004), Lux perpetua (2006)
 Michael Scott, Alchemik: Sekrety nieśmiertelnego Nicholasa Flamela (The Alchemyst. The Secrets of the Immortal Nicholas Flamel, Irlandia 2007, Polska 2008)
 Gail Carriger, Bezduszna (Soulless, USA 2009, Polska 2011)
 Edward Lee, Golem (Replika, 2012)
 Manuela Draeger, Herbes et golems (Francja, wyd. l'Olivier, 2012), drugi rozdział (Shaggå) opowiada historię golema wysłanego przez rabinów do umysłu kobiety przetrzymywanej w „strefie podwyższonej kontroli”
 Marcin Wroński, opowiadanie Czarcia Łapa (w zbiorze opowiadań Rewers, 2016), eISBN 978-83-7976-509-6
 Michael Chabon, Niesamowite przygody Kavaliera i Claya (W.A.B., 2019)
 Marek Krajewski, Mock. Golem (Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, 2019)
 W filmie:
 Henrik Galeen, Paul Wegener, Golem (Der Golem, film, Niemcy 1915)
 Paul Wegener, Golem (Der Golem, wie er in die Welt kam, film, Niemcy 1920)
 Martin Frič, Cesarski piekarz (Císařův pekař a pekařův císař, komedia, prod. CSRS, 1951)
 Piotr Szulkin, Golem (film, Polska, 1979)
 serial Z Archiwum X, odcinki Kaddish oraz Arcadia
 odcinek 382 Straszny domek na drzewie XVII - Prawdziwego mężczyznę poznaje się po Golemie serialu Simpsonowie (sezon 18, odcinek 4)
 odcinek Golem serialu animowanego Batman przyszłości (sezon 1, odcinek 4)
 odcinek dziesiąty pierwszego sezonu serialu Jeździec bez głowy
 odcinek „Everybody Hates Hitler” (sezon 8, odcinek 13) w serialu Nie z tego świata
 W teatrze:
 Białostocki Teatr Lalek, Golem (spektakl)
 W muzyce:
 piosenka Golem polskiej grupy rockowej Exodus z pierwszej połowy lat 80. XX wieku
 piosenka Golem niemieckiej grupy metalowej Protector z lat 90. XX wieku
 utwór Der Golem amerykańskiej grupy Fantômas grającej metal awangardowy
 Występuje również w wielu grach komputerowych czy opowiadaniach utrzymanych w klimatach fantasy w charakterze przeciwników, np. w serii gier Heroes of Might and Magic, czy też elementów fabuły, jak w grze Wiedźmin 2: Zabójcy królów.
 Zobacz też
 efekt golema
 Pomnik Golema w Poznaniu
 Przypisy
 Bibliografia
 Gerschom Scholem, Wyobrażenie golema w kontekście tellurycznym i magicznym, (w:) Idem, Kabała i jej symbolika, Kraków 1996, s. 173-218.
 Alchemia
 Istoty i stworzenia folklorystyczne
 Istoty i stworzenia z gier komputerowych
 Kabała
 Roboty w fantastyce
 Stworzenia z fantasy


text:
Fēlikss Blohs (Felix Bloch; dzimis , miris ) bija Šveices un ASV fiziķis.
 Mācījies Cīrihes Tehniskajā augstskolā (Eidgenössische Technische Hochschule), pēc tam Leipcigas Universitātē. 1934. gadā pārcēlās uz ASV, (Stenforda Universitāti). Otrā pasaules kara gados Losalamosas Nacionālajā laboratorijā piedalījās Manhetenas projektā, pēc tam strādāja Hārvarda Universitātē pie radaru izstrādes. 1952. gadā ieguva Nobela prēmiju fizikā par kodolu magnētiskās rezonanses atklāšanu.
 Atsauces
 Ārējās saites
 Fēliksa Bloha biogrāfija Nobela prēmijas mājaslapā
 Cīrihes kantonā dzimušie
 Šveices ebreji
 Amerikāņu fiziķi
 Šveiciešu fiziķi
 Manhetenas projekts
 Nobela prēmijas laureāti fizikā


type: caselaw

text:
 20.11.2010
 SL
 Uradni list Evropske unije
 C 317/30
 Sodba Splošnega sodišča z dne 7. oktobra 2010 – Accenture Global Services proti UUNT – Silver Creek Properties (acsensa)
 (Zadeva T-244/09) (1)
 (Znamka Skupnosti - Postopek z ugovorom - Prijava figurativne znamke Skupnosti acsensa - Prejšnja znamka Skupnosti ter nacionalna besedna in figurativna znamka ACCENTURE in accenture - Relativni razlog za zavrnitev - Neobstoj verjetnosti zmede - Neobstoj podobnosti med znaki - Člen 8(1)(b) Uredbe (ES) št. 40/94 (postal člen 8(1)(b) Uredbe (ES) št. 207/2009) - Obveznost utemeljitve - Člen 73 Uredbe št. 40/94 (postal člen 75 Uredbe št. 207/2009))
 2010/C 317/55
 Jezik postopka: angleščina
 Stranke
 Tožeča stranka: Accenture Global Services GmbH (Schaffhausen, Švica) (zastopnik: R. Niebel, odvetnik)
 Tožena stranka: Urad za usklajevanje na notranjem trgu (znamke in modeli) (zastopnik: O. Mondéjar Ortuño, zastopnik)
 Druga stranka pred odborom za pritožbe UUNT: Silver Creek Properties SA (Panama, Panama)
 Predmet
 Tožba zoper odločbo drugega odbora za pritožbe UUNT z dne 20. marca 2009 (zadeva R 802/2008-2) v zvezi s postopkom z ugovorom med Accenture Global Services GmbH in Silver Creek Properties SA.
 Izrek
 1.
 Tožba se zavrne.
 2.
 Accenture Global Services GmbH se naloži plačilo stroškov.
 (1) UL C 193, 15.8.2009.


text:
Het toerental is het aantal omwentelingen dat een draaiend voorwerp, bijvoorbeeld een grammofoonplaat, een wiel of de as van een motor, per tijdseenheid om een omwentelingsas maakt. Een toerental wordt uitgedrukt in bijvoorbeeld omwentelingen (of toeren) per minuut, of men gebruikt de Engelse afkorting rpm, oftewel revolutions (rotations) per minute.
 De snelheid waarmee iets ronddraait kan ook uitgedrukt worden in een hoeksnelheid met als eenheid radialen per seconde (rad/s). Een cirkel is 360° of in SI-eenheden: 2π radialen. Eén omwenteling/minuut = 2π radialen/60 seconden = 0,104720 rad/s
 Voor zeer langzaam draaiende objecten, zoals de aarde om de zon of de aarde om de eigen rotatieas, wordt toerental niet gebruikt, in de plaats daarvan geeft men de tijd aan die nodig is voor een omwenteling, voor de voorbeelden: een jaar en een dag.
 Wiel
 Het toerental van het wiel van een voertuig en de snelheid van het voertuig zijn recht evenredig. Met de formule voor de omtrek van een cirkel berekent men uit het aantal malen dat het meetpunt door de toerenteller wordt gepasseerd de totaal afgelegde afstand.
 Motoren
 De toerentallen van motoren lopen ver uiteen, van 100 toeren per minuut voor een grote scheepsdiesel tot 100.000 toeren per minuut voor een kleine gasturbine. Veel motoren zijn voorzien van een toerenteller, waarop het toerental is af te lezen. Door middel van een versnelling wordt het optimale toerental van de motor van een voertuig omgezet naar het meestal lagere toerental van de wielen.
 De turbine van een straalmotor draait met een toerental van 25.000 tot 40.000. Een normale viertaktmotor van een auto draait met een toerental dat doorgaans varieert tussen 700 en 6500 toeren per minuut, bij racemotoren ligt dat al boven de 10.000.
 Grammofoonplaten
 Voor grammofoonplaten, geluidsdragers van vinyl en schellak, bestaan de volgende standaardsnelheden:
 16 toeren - voor opnamen van toespraken op vinyl dan wel karton
 33 toeren - voor langere muziekstukken als opera's, verzamelalbums, klassieke muziek, concerten van albums, waaronder mini-lp's, op vinyl
 45 toeren - voor singles, waaronder maxisingles en ep's, op vinyl
 78 toeren - gebruikt voor opnamen op schellakplaten en vinyl
 Men maakt om de snelheid van deze geluidsdragers exact in te stellen gebruik van een stroboscoop.
 Variaties in de snelheid die door het aandrijfmechanisme van de platenspeler worden veroorzaakt, door motor en soms ook met een snaar, noemt men wow, zich langzaam herhalend, en flutter, zich snel herhalend. Het variëren van de snelheid en het handmatig draaien van de platen: scratchen is tijdens de latere disco en bij house en hiphop in de mode gekomen. Er was daarvoor een speciale naald benodigd.
 Elektronica
 Het toerental van een compact disc en dvd is niet constant. Het spiraalvormige spoor wordt met een constante lineaire snelheid afgetast. Omdat het spoor aan de binnenkant begint, draait een cd aanvankelijk op ongeveer 500 toeren per minuut en neemt het toerental naarmate de optische leeskop verder naar buiten beweegt af tot ongeveer 200 toeren aan de buitenrand. Er wordt zo per tijdseenheid steeds evenveel informatie gelezen. De toerentallen van dvd's liggen hoger. Loopwerken van cd-roms kunnen nog veel hogere toerentallen aan.
 Een harde schijf in een computer heeft vaak een toerental van 7200, maar dit kan variëren tussen de 5400 en 15000 rpm.
 Grootheid
 Mechanica


text:
 30.6.2011
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 L 170/18
 A BIZOTTSÁG 632/2011/EU VÉGREHAJTÁSI RENDELETE
 (2011. június 29.)
 a harmadik országokból származó, a kiválótól eltérő minőségű közönséges búzára vonatkozó közösségi vámkontingensek megnyitásáról és kezeléséről szóló 1067/2008/EK rendelettől a 2011. év tekintetében való eltérésről
 AZ EURÓPAI BIZOTTSÁG,
 tekintettel az Európai Unió működéséről szóló szerződésre,
 tekintettel a mezőgazdasági piacok közös szervezésének létrehozásáról, valamint egyes mezőgazdasági termékekre vonatkozó egyedi rendelkezésekről szóló, 2007. október 22-i 1234/2007/EK tanácsi rendeletre (az egységes közös piacszervezésről szóló rendelet) (1) és különösen annak 4. cikkével összefüggésben értelmezett 144. cikkére,
 mivel:
 (1)
 A harmadik országokból származó, a kiválótól eltérő minőségű közönséges búzára vonatkozó közösségi vámkontingensek megnyitásáról és kezeléséről, valamint az 1234/2007/EK tanácsi rendelettől való eltérésről szóló, 2008. október 30-i 1067/2008/EK bizottsági rendelet (2) 3. cikkének (1) bekezdése úgy rendelkezik, hogy a 2 989 240 tonnára vonatkozó éves behozatali vámkontingenst három alkontingensre kell felosztani az alábbiak szerint: 572 000 tonna az Amerikai Egyesült Államok, 38 853 tonna Kanada és 2 378 387 tonna egyéb harmadik országok tekintetében.
 (2)
 Az 1067/2008/EK rendelet 3. cikkének (3) bekezdése értelmében a 2 378 387 tonnára vonatkozó, egyéb harmadik országoknak szánt III. alkontingenst négy negyedéves részidőszakra kell felosztani, amelybe beletartozik a július 1-jétől szeptember 30-ig terjedő 3. részidőszak 594 597 tonna mennyiséggel, valamint az október 1-jétől december 31-ig terjedő 4. részidőszak 594 596 tonna mennyiséggel.
 (3)
 Annak érdekében, hogy az uniós piac gabonafélékkel való ellátottsága a jelenlegi piaci helyzetben is biztosított legyen a III. alkontingens keretében, helyénvaló a 2011. évre vonatkozóan a 3. és 4. részidőszakot egy, a két részidőszak összesített mennyiségét, azaz 1 189 193 tonnát tartalmazó részidőszakká összevonni.
 (4)
 Következésképpen a 2011. évre vonatkozóan helyénvaló eltérni az 1067/2008/EK rendelettől.
 (5)
 A behozatali engedélyek kibocsátására irányuló, 2011. július 1-jén kezdődő eljárás hatékony lebonyolítása érdekében indokolt, hogy ez a rendelet az Európai Unió Hivatalos Lapjában való kihirdetését követő napon hatályba lépjen.
 (6)
 Az e rendeletben előírt intézkedések összhangban vannak a mezőgazdasági piacok közös szervezésével foglalkozó irányítóbizottság véleményével,
 ELFOGADTA EZT A RENDELETET:
 1. cikk
 Az 1067/2008/EK rendelet 3. cikke (3) bekezdésének c) pontjától eltérve a 2011. évben a 3. részidőszak 2011. július 1-jétől2011. december 31-ig tart, és 1 189 193 tonnára vonatkozik.
 Az 1067/2008/EK rendelet 3. cikke (3) bekezdésének d) pontjától eltérve a 2011. év tekintetében a 4. részidőszak törlésre kerül.
 2. cikk
 Ez a rendelet az Európai Unió Hivatalos Lapjában való kihirdetését követő napon lép hatályba.
 Ezt a rendeletet 2011. december 31-ig kell alkalmazni.
 Ez a rendelet teljes egészében kötelező és közvetlenül alkalmazandó valamennyi tagállamban.
 Kelt Brüsszelben, 2011. június 29-én.
 a Bizottság részéről
 az elnök
 José Manuel BARROSO
 (1) HL L 299., 2007.11.16., 1. o.
 (2) HL L 290., 2008.10.31., 3. o.