type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 15.9.2001 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 259/11
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ européen des fabricants de sucre, με ́εδρα τις Βρυξε ́λλες,
 εκπροσωπου ́μενο απο ́ τον B. Garcia Porras, δικηγο ́ρο, με το ́πο
 της 30η ́ς Μαι ̈́ου 2001 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς
 Ενω ́σεως (εκπρο ́σωποι: I. Dı́ez Parra και J.-P. Hix), υποστηριζομε ́-
 στην υπο ́θεση Τ-348/00, Artin Barth κατα ́ Επιτροπη ́ς των νου απο ́ την Επιτροπη ́ των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωπος:
 Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των (1) P. Ziotti), με αντικει ́μενο, αφενο ́ς, την ακυ ́ρωση του κανονισμου ́
 (ΕΚ) 1580/96 του Συμβουλι ́ου, της 30η ́ς Ιουλι ́ου 1996, για τον
 (Υπα ́ λληλοι — Επι ́δομα στε ́γης — Αναζη ́τηση αχρεωστη ́-
 καθορισμο ́, για την περι ́οδο εμπορι ́ας 1996/97, των παραγω ́γων
 του)
 τιμω ́ν παρε ́μβασης της λευκη ́ς ζα ́χαρης, της τιμη ́ς παρε ́μβασης της
 (2001/C 259/17) ακατε ́ργαστης ζα ́χαρης, των ελαχι ́στων τιμω ́ν τευ ́τλων Α και
 τευ ́τλων Β, καθω ́ς και του ποσου ́ της επιστροφη ́ς για την
 αντιστα ́θμιση των εξο ́δων αποθεματοποι ́ησης (EE L 206, σ. 9), και
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ολλανδικη ́) τη διαπι ́στωση της αδυναμι ́ας εφαρμογη ́ς ορισμε ́νων διατα ́ξεων
 του κανονισμου ́ (ΕΟΚ) 1785/81 του Συμβουλι ́ου, της
 Στην υπο ́θεση Τ-348/00, Artin Barth, πρω ́ην υπα ́λληλος της
 30η ́ς Ιουνι ́ου 1981, περι ́ κοινη ́ς οργα ́νωσης αγορα ́ς στον τομε ́α
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Lenzkirch (Γερ-
 της ζα ́χαρης (ΕΕ L 177, σ. 4), ο ́πως προκυ ́πτει κατο ́πιν τροποποιη ́-
 μανι ́α), εκπροσωπου ́μενος απο ́ τους Ε.J.H. Moons και
 σεω ́ς του με τον κανονισμο ́ 1101/95 του Συμβουλι ́ου, της
 J. Vercammen, δικηγο ́ρους, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο,
 24ης Απριλι ́ου 1995 (ΕΕ L 110, σ. 1), και, αφετε ́ρου, την
 κατα ́ Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: J. Curall
 αποκατα ́σταση της ζημι ́ας που προβα ́λλεται ο ́τι υπε ́στησαν οι
 και W. Wils), που ει ́χε ως αντικει ́μενο αι ́τημα ακυρω ́σεως της
 προσφευ ́γουσες-ενα ́γουσες, το Πρωτοδικει ́ο (πρω ́το τμη ́μα),
 αποφα ́σεως της Επιτροπη ́ς της 17ης Αυγου ́στου 2000, περι ́καταρ-
 συγκει ́μενο απο ́ τους B. Vesterdorf, Προ ́εδρο, M. Βηλαρα ́ και
 γη ́σεως απο ́ 1ης Οκτωβρι ́ου 1998 του επιδο ́ματος στε ́γης που
 Ν. J. Forwood, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung, εξε ́δωσε στις
 εδικαιου ́το με ́χρι το ́τε ο προσφευ ́γων και περι ́ αναζητη ́σεως των
 11 Μαι ̈́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 αχρεωστη ́τως καταβληθε ́ντων ποσω ́ν για το ως α ́νω επι ́δομα για την
 περι ́οδο απο ́ 1ης Οκτωβρι ́ου 1998 με ́χρι 29 Φεβρουαρι ́ου 2000, 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́-αγωγη ́ ως προδη ́λως απαρα ́-
 το Πρωτοδικει ́ο (δικα ́ζον ως μονομελε ́ς με δικαστη ́ τον Μ. Βηλαρα ́), δεκτη, καθο ́σον με αυτη ́ν ζητει ́ται η ακυ ́ρωση του ́αρθρου 1,
 γραμματε ́ας: B. Pastor, κυ ́ρια υπα ́λληλος διοικη ́σεως, εξε ́δωσε στις στοιχει ́ο στ', του κανονισμου ́ 1580/96.
 30 Μαι ̈́ου 2001 απο ́φαση με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 2) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́-αγωγη ́ ως προδη ́λως στερου ́μενη
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́. νομικου ́ ερει ́σματος, καθο ́σον με αυτη ́ν ζητει ́ται να υπο-
 χρεωθει ́ το Συμβου ́λιο να αποκαταστη ́σει τη ζημι ́α που
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικαστικα ́ του ́εξοδα.
 υποστηρι ́χθηκε ́οτι υπε ́στησαν οι προσφευ ́γουσες εξαιτι ́ας
 της εκδο ́σεως και της εφαρμογη ́ς του προαναφερθε ́ντος
 (1) ΕΕ C 45 της 10.2.01. κανονισμου ́ 1580/96.
 3) Καταδικα ́ζει τις προσφευ ́γουσες εις ολο ́κληρον στα
 δικαστικα ́ ́εξοδα του Συμβουλι ́ου, πλε ́ον των δικω ́ ν τους
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ δικαστικω ́ ν εξο ́δων.
 4) Η Επιτροπη ́ και το Comité européen des fabricants de sucre
 της 11ης Μαι ̈́ου 2001 φε ́ρουν τα δικα ́ τους δικαστικα ́ ́εξοδα.
 στην υπο ́θεση T-178/96, Eridania SpA κ.λπ. κατα ́ Συμβου-
 λι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως (1) (1) EE C 54 της 22.2.97.
 (Ζα ́ χαρη — Συ ́στημα τιμω ́ ν — Κατα ́ τμηση σε περιφε ́ρειες
 — Ελλειματικε ́ς περιοχε ́ς — Κατα ́ταξη της Ιταλι ́ας —
 Περι ́οδος εμπορι ́ας 1996/1997 — Κανονισμοι ́ 1580/96 και
 1785/81 — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Προδη ́λως απαρα ́- ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 δεκτη — Αγωγη ́ αποζημιω ́ σεως προδη ́λως στερου ́μενη
 της 2ας Μαι ̈́ου 2001
 οποιουδη ́ποτε νομικου ́ ερει ́σματος)
 στην υπο ́θεση Τ-208/00, Jeremias Augusto Barleycorn
 (2001/C 259/18) Mongolue και Marc Boixader Rivas κατα ́ Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως και Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου (1)
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ιταλικη ́)
 (Υπα ́ λληλοι — Προσφυγη ́ ακυρω ́ σεως — Προϋποθε ́σεις
 Στην υπο ́θεση T-178/96, Eridania SpA, με ́εδρα τη Γε ́νοβα συμμετοχη ́ς σε διαγωνισμο ́ — Ισπανοι ́ τεχνικοι ́-μηχανικοι ́
 (Ιταλι ́α), ISI — Industria Saccarifera Italiana Agroindustriale — Ει ́δος του απαιτου ́μενου πανεπιστημιακου ́ διπλω ́ ματος
 SpA, με ́εδρα την Πα ́δουα (Ιταλι ́α), Sadam Zuccherifici Divisione — Απαρα ́ δεκτο)
 della SECI — Società Esercizi Commerciali Industriali SpA, με
 ́εδρα την Μπολο ́νια (Ιταλι ́α), Sadam Castiglionese SpA, με ́εδρα (2001/C 259/19)
 τη Μπολο ́νια, Sadam Abruzzo SpA, με ́εδρα τη Μπολο ́νια,
 Zuccherificio del Molise SpA, με ́εδρα το Termoli (Ιταλι ́α), SFIR (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 — Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA, με ́εδρα
 την Cesena (Ιταλι ́α), εκπροσωπου ́μενες απο ́ τους B. O’Connor, Στην υπο ́θεση Τ-208/00, Jeremias Augusto Barleycorn
 solicitor, και Ι. Vigliotti και Ρ. Crocetta, δικηγο ́ρους, με το ́πο Mongolue και Marc Boixader Rivas, κα ́τοικοι Μαδρι ́της, εκπρο-
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, υποστηριζο ́μενες απο ́ το Comité σωπου ́μενοι απο ́ τον D. López Garrido, δικηγο ́ρο, με το ́πο
 ---pagebreak--- C 259/12 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των 15.9.2001
 επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́ Συμβουλι ́ου της Ευρωπαϊκη ́ς ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 Ενω ́σεως, (εκπρο ́σωποι: F. Anton και G. Ramos Ruano), και
 Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου (εκπρο ́σωποι: M.Gómez Leal και της 8ης Μαι ̈́ου 2001
 M. F. de Wachter), με αντικει ́μενο την ακυ ́ρωση του οδηγου ́ προς
 χρη ́ση των υποψηφι ́ων και της προκηρυ ́ξεως του διαγωνισμου ́
 προς συ ́νταξη εφεδρικου ́ πι ́νακα ισπανο ́φωνων υπαλλη ́λων διοι- στην υπο ́θεση Τ-95/01 R, Gérard Coget κ.λπ. κατα ́ Ελεγκτι-
 κη ́σεως και εφεδρικου ́ πι ́νακα ισπανο ́φωνων βοηθω ́ν υπαλλη ́λων κου ́ Συνεδρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 διοικη ́σεως (EUR/A/159/2000 και PE/90/A, που δημοσιευ ́θηκε
 στο φυ ́λλο ΕΕ C 162 Α της 10ης Ιουνι ́ου 2000, το Πρωτοδικει ́ο (Ασφαλιστικα ́ με ́τρα — Υπα ́ λληλοι — Εσωτερικο ́ς διαγω-
 (δευ ́τερο τμη ́μα), συγκει ́μενο απο ́ τους Α. W. H. Meij, Προ ́εδρο, νισμο ́ς — Παραδεκτο ́)
 και Α. Potocki και J. Pirrung, δικαστε ́ς, γραμματε ́ας: H. Jung,
 εξε ́δωσε στις 2 Μαι ̈́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: (2001/C 259/21)
 1) Απορρι ́πτει την προσφυγη ́ ως απαρα ́δεκτη.
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 2) Κα ́θε δια ́δικος φε ́ρει τα δικα ́ του δικαστικα ́ ́εξοδα, περιλαμ-
 βανομε ́νων των εξο ́δων της διαδικασι ́ας ασφαλιστικω ́ν Στην υπο ́θεση Τ-95/01 R, Gérard Coget, υπα ́λληλος του Ελεγκτι-
 με ́τρων. κου ́ Συνεδρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Ηettange-
 Grande (Γαλλι ́α), Pierre Hugé, υπα ́λληλος του Ελεγκτικου ́
 Συνεδρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, κα ́τοικος Λουξεμβου ́ρ-
 (1) ΕΕ C 316 της 4.11.00.
 γου, Emmanuel Gabolde, υπα ́λληλος του Ελεγκτικου ́ Συνεδρι ́ου
 των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τον
 Α. Soulier, δικηγο ́ρο, με το ́πο επιδο ́σεων στο Λουξεμβου ́ργο, κατα ́
 Ελεγκτικου ́ Συνεδρι ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, με αντικει ́μενο
 αι ́τημα αναστολη ́ς εκτελε ́σεως της απο ́ 22 Φεβρουαρι ́ου 2001
 αποφα ́σεως του Ελεγκτικου ́ Συνεδρι ́ου προβλε ́πουσας την απο ́
 1ης Ιουλι ́ου 2001 πλη ́ρωση της θε ́σεως του γενικου ́ γραμματε ́α,
 ο Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις 8 Μαι ̈́ου 2001
 ∆ΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕ∆ΡΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟ∆ΙΚΕΙΟΥ
 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́:
 της 21ης Μαι ̈́ου 2001 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων ως απαρα ́-
 δεκτη.
 στην υπο ́θεση Τ-52/01 R, Jürgen Schaefer κατα ́ Επιτροπη ́ς 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα.
 των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των
 (Ασφαλιστικα ́ με ́τρα — Υπα ́ λληλοι — Νε ́α τοποθε ́τηση
 υπαλλη ́λου — Παραδεκτο ́ — Εκ πρω ́ της ́οψεως βα ́σιμο
 — Επει ́γον)
 Προσφυγη ́ του δικηγο ́ρου Jörg Riedemann, ως συνδι ́κου
 (2001/C 259/20)
 πτωχευ ́σεως της επιχειρη ́σεως ZEMAG GmbH, κατα ́ της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ ν Κοινοτη ́των, που ασκη ́θηκε στις
 12 Ιουνι ́ου 2001
 ́ σσα διαδικασι ́ας: η ισπανικη ́)
 (Γλω
 (Υπο ́θεση Τ-133/01)
 Στην υπο ́θεση Τ-52/01 R, Jürgen Schaefer, υπα ́λληλος της
 Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, εκπροσωπου ́μενος απο ́ (2001/C 259/22)
 τον J. R. Iturriagagoitia Bassas, δικηγο ́ρο, κατα ́ Επιτροπη ́ς των
 Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των (εκπρο ́σωποι: J. Currall και Ε.Gippini-
 Fournier), με αντικει ́μενο αι ́τημα ο ́πως διαταχθει ́, αφενο ́ς, ́ σσα διαδικασι ́ας: η γερμανικη ́)
 (Γλω
 αναστολη ́ εκτελε ́σεως της απο ́ 12 Φεβρουαρι ́ου 2001 αποφα ́σεως
 της Επιτροπη ́ς περι ́ εκ νε ́ου τοποθετη ́σεως του προσφευ ́γοντος
 στις Βρυξε ́λλες και, αφετε ́ρου, αναστολη ́ κα ́θε διαδικασι ́ας κινηθει ́- Ο δικηγο ́ρος Jörg Riedemann, ως συ ́νδικος πτωχευ ́σεως της
 σας με σκοπο ́ την πλη ́ρωση της θε ́σεως που κενω ́θηκε με την εν επιχειρη ́σεως ZEMAG GmbH, Zeitz (Γερμανι ́α), εκπροσωπου ́με-
 λο ́γω τοποθε ́τηση, o Προ ́εδρος του Πρωτοδικει ́ου εξε ́δωσε στις νος απο ́ τον δικηγο ́ρο Ulrich Vahlhaus, α ́σκησε ενω ́πιον του
 21 Μαι ̈́ου 2001 δια ́ταξη με το ακο ́λουθο διατακτικο ́: Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των στις 12 Ιουνι ́ου 2001
 προσφυγη ́ κατα ́ της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των.
 1) Απορρι ́πτει την αι ́τηση ασφαλιστικω ́ ν με ́τρων.
 Ο προσφευ ́γων ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο, να ακυρω ́σει την
 2) Επιφυλα ́σσεται ως προς τα δικαστικα ́ ́εξοδα. απο ́φαση της Επιτροπη ́ς των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των, της
 28.03.2001 [απο ́φαση Κ(2001) 1028] περι ́κρατικω ́ν ενισχυ ́σεων,
 τις οποι ́ες χορη ́γησε η Γερμανι ́α στην ΕFBE Verwaltungs GmbH


type: legislation

text:
 Avis juridique important
 |
 32001L0033
 Directive 2001/33/CE de la Commission du 8 mai 2001 modifiant certaines annexes de la directive 2000/29/CE du Conseil concernant les mesures de protection contre l'introduction dans la Communauté d'organismes nuisibles aux végétaux ou aux produits végétaux et contre leur propagation à l'intérieur de la Communauté
 Journal officiel n° L 127 du 09/05/2001 p. 0042 - 0044
 Directive 2001/33/CE de la Commissiondu 8 mai 2001modifiant certaines annexes de la directive 2000/29/CE du Conseil concernant les mesures de protection contre l'introduction dans la Communauté d'organismes nuisibles aux végétaux ou aux produits végétaux et contre leur propagation à l'intérieur de la CommunautéLA COMMISSION DES COMMUNAUTÉS EUROPÉENNES,vu le traité instituant la Communauté européenne,vu la directive 2000/29/CE du Conseil du 8 mai 2000 concernant les mesures de protection contre l'introduction dans la Communauté d'organismes nuisibles aux végétaux ou aux produits végétaux et contre leur propagation à l'intérieur de la Communauté(1), et notamment son article 14, point c),vu les demandes formulées par le Danemark, la France, l'Irlande, l'Italie, l'Autriche, le Portugal et le Royaume-Uni,considérant ce qui suit:(1) Il ressort d'informations fournies par le Royaume-Uni et la Suède que, à la suite de la réorganisation des pouvoirs locaux, la description actuelle des zones protégées respectives, en ce qui concerne Dendroctonus micans Kugelan et Leptinotarsa decemlineata Say, doit être modifiée.(2) Certaines dispositions concernant les mesures de protection appliquées au Danemark contre Bemisia tabaci Genn. (populations européennes) et Tomato Spotted Wilt Virus, au Portugal contre Gonipterus scutellatus Gyll., au Royaume-Uni et en Irlande contre Pissodes spp. (européens) et en France, en Italie et en Autriche contre Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al. devraient être modifiées afin de tenir compte de la répartition géographique actuelle de ces organismes dans les pays respectifs.(3) Les modifications répondent aux demandes des États membres concernés.(4) Les mesures prévues par la présente directive sont conformes à l'avis du comité phytosanitaire permanent,A ARRÊTÉ LA PRÉSENTE DIRECTIVE:Article premierLes annexes I à IV de la directive 2000/29/CE sont modifiées conformément à l'annexe de la présente directive.Article 2Les États membres mettent en vigueur les dispositions législatives, réglementaires et administratives nécessaires pour se conformer à la présente directive au plus tard le 21 mai 2001 et ils appliquent ces dispositions à partir du 22 mai 2001. Ils en informent immédiatement la Commission. Les mesures adoptées par les États membres contiennent une référence à la présente directive ou sont accompagnées d'une telle référence au moment de leur publication officielle. Les États membres adoptent une procédure concernant cette référence.Les États membres communiquent immédiatement à la Commission les dispositions essentielles de la législation nationale qu'ils adoptent dans le domaine régi par la présente directive. La Commission en informe les autres États membres.Article 3La présente directive entre en vigueur le jour de sa publication au Journal officiel des Communautés européennes.Elle est applicable à partir du 22 mai 2001.Article 4Les États membres sont destinataires de la présente directive.Fait à Bruxelles, le 8 mai 2001.Par la CommissionDavid ByrneMembre de la Commission(1) JO L 169 du 10.7.2000, p. 1.ANNEXE1. À l'annexe I, partie B, point a) 1, colonne de droie , la mention "DK" est supprimée.2. À l'annexe I, partie B, point a) 3 , le texte de la colonne de droite est remplacé par le texte suivant: "E (Ibiza et Minorque), IRL, P (Açores et Madère), FI (districts d'Åland, Häme, Kymi, Pirkanmaa, Satakunta, Turku, Uusimaa), S (comtés de Blekinge, Gotlands, Halland, Kalmar et Skåne), UK".3. À l'annexe I, partie B, point b) 2, colonne de droite , la mention "DK" est supprimée.4. À l'annexe II, partie B, point a) 3 , le texte de la colonne de droite est remplacé par le texte suivant: "EL, IRL, UK (Écosse; Irlande du Nord, Jersey, Angleterre: les comtés, districts et unitary authorities suivants: Barnsley, Bath and North East Somerset, Bedfordshire, Bournemouth, Bracknell Forest, Bradford, Bristol, Brighton and Hove, Buckinghamshire, Calderdale, Cambridgeshire, Cornwall, Cumbria, Darlington, Devon, Doncaster, Dorset, Durham, East Riding of Yorkshire, East Sussex, Essex, Gateshead, Greater London, Hampshire, Hartlepool, Hertfordshire, Kent, Kingston Upon Hull, Kirklees, Leeds, Leicester City, Lincolnshire, Luton, Medway Council, Middlesbrough, Milton Keynes, Newbury, Newcastle Upon Tyne, Norfolk, Northamptonshire, Northumberland, North Lincolnshire, North East Lincolnshire, North Tyneside, North West Somerset, Nottingham City, Nottinghamshire, Oxfordshire, Peterborough, Plymouth, Poole, Portsmouth, Reading, Redcar and Cleveland, Rochdale, Rotherham, Rutland, Sheffield, Slough, Somerset, Southend, Southampton, South Tyneside, Stockton-on-Tees, Suffolk, Sunderland, Surrey, Swindon, Thurrock, Torbay, Wakefield, West Sussex, Windsor and Maidenhead, Wokingham, York, l'île de Man, l'île de Wight, les îles de Scilly, ainsi que les parties suivantes des comtés, districts et unitary authorities: Derby City: la partie de l'unitary authority située au nord de la limite septentrionale de la route A52(T) et la partie de l'unitary authority située au nord de la route A6(T); Derbyshire: la partie du comité située au nord de la limite septentrionale de la route A52(t) et la partie du comté située au nord de la limite septentrionale de la route A6(T); Gloucestershire: la partie du comté située à l'est de la limite est de la voie romaine de Fosse Way; Leicestershire: la partie du comté située à l'est de la limite est de la route B 4114 et la partie du comté située à l'est de la limite est de l'autoroute M 1; North Yorkshire: l'ensemble du comté, à l'exception de la partie du comté comprenant le district de Craven; South Gloucestershire: la partie de l'unitary authority située au sud de la limite méridionale de la M4; Warwickshire: la partie du comté située à l'est de la limite est de la voie romaine de Fosse Way; Wiltshire: la partie du comté située au sud de la limite méridionale de l'autoroute M 4 et la partie du comté située à l'est de la limite est de la voie romaine de Fosse Way)".5. À l'annexe II, partie B, point a) 5 , le texte de la colonne de droite est remplacé par le texte suivant: "EL, P (Açores, district de Beja: tous les concelhos, district de Castelo Branco: concelhos de Castelo Branco, Fundão et Penamacôr, Idanha-a-Nova, district d'Évora à l'exception des concelhos de Montemor-O-Novo, Mora et Vendas Novas, district de Faro: tous les concelhos, district de Portalegre: concelhos de Arronches, Campo Maior, Elvas, Fronteira, Monforte et Sousel)".6. À l'annexe II, partie B, point a) , le point 8 est supprimé.7. À l'annexe II, partie B, point b) 2 , le texte de la colonne de droite est remplacé par le texte suivant: "E, F (Corse), IRL, I (Abruzzes, Basilicate, Calabre, Campanie, Émilie-Romagne: provinces de Forlí-Cesena, Parme, Piacenza et Rimini; Frioul-Vénétie Julienne; Latium, Ligurie, Lombardie, Marches, Molise, Piémont, Pouilles, Sardaigne, Sicile, Toscane, Trentin-Haut-Adige: provinces autonomes de Bolzano et Trente; Ombrie, Val d'Aoste, Vénétie), A (Burgenland, Carinthie, Basse-Autriche, Tyrol oriental, Styrie, Vienne), P, FI, UK (Irlande du Nord, île de Man et îles Anglo-Normandes)".8. À l'annexe III, partie B, point 1 , le texte de la colonne de droite est remplacé par le texte suivant: "E, F (Corse), IRL, I (Abruzzes, Basilicate, Calabre, Campanie, Émilie-Romagne: provinces de Forlí-Cesena, Parme, Piacenza et Rimini; Frioul-Vénétie Julienne, Latium, Ligurie, Lombardie, Marches, Molise, Piémont, Pouilles, Sardaigne, Sicile, Toscane, Trentin-Haut-Adige: provinces autonomes de Bolzano et Trente; Ombrie, Val d'Aoste, Vénétie), A (Burgenland, Carinthie, Basse-Autriche, Tyrol oriental, Styrie, Vienne), P, FI, UK (Irlande du Nord, île de Man et îles Anglo-Normandes)".9. À l'annexe IV, partie B, points 1, 7 et 14.1 , le texte de la colonne de droite est remplacé par le texte suivant: "EL, IRL, UK (Écosse, Irlande du Nord, Jersey, Angleterre: les comtés, districts et unitary authorities suivants: Barnsley, Bath and North East Somerset, Bedfordshire, Bournemouth, Bracknell Forest, Bradford, Bristol, Brighton and Hove, Buckinghamshire, Calderdale, Cambridgeshire, Cornwall, Cumbria, Darlington, Devon, Doncaster, Dorset, Durham, East Riding of Yorkshire, East Sussex, Essex, Gateshead, Greater London, Hampshire, Hartlepool, Hertfordshire, Kent, Kingston Upon Hull, Kirklees, Leeds, Leicester City, Lincolnshire, Luton, Medway Council, Middlesbrough, Milton Keynes, Newbury, Newcastle Upon Tyne, Norfolk, Northamptonshire, Northumberland, North Lincolnshire, North East Lincolnshire, North Tyneside, North West Somerset, Nottingham City, Nottinghamshire, Oxfordshire, Peterborough, Plymouth, Poole, Portsmouth, Reading, Redcar and Cleveland, Rochdale, Rotherham, Rutland, Sheffield, Slough, Somerset, Southend, Southampton, South Tyneside, Stockton-on-Tees, Suffolk, Sunderland, Surrey, Swindon, Thurrock, Torbay, Wakefield, West Sussex, Windsor and Maidenhead, Wokingham, York, l'île de Man, l'île de Wight, les îles de Scilly, et les parties suivantes des comtés, districts et unitary authorities: Derby City: la partie de l'unitary authority située au nord de la limite septentrionale de la route A52(T) ainsi que la partie de l'unitary authority située au nord de la limite septentrionale de la route A6(T); Derbyshire: la partie du comté située au nord de la limite septentrionale de la route A52(t) et la partie du comté située au nord de la limite septentrionale de la route A6(T); Gloucestershire: la partie du comté située à l'est de la limite est de la voie romaine de Fosse Way; Leicestershire: la partie du comté située à l'est de la limite est de la route B 4114 et la partie du comté située à l'est de la limite est de l'autoroute M 1; North Yorkshire: l'ensemble du comté, à l'exception de la partie du comté comprenant le district de Craven; South Gloucestershire: la partie de l'unitary authority située au sud de la limite méridionale de la M4; Warwickshire: la partie du comté située à l'est de la limite est de la voie romaine de Fosse Way; Wiltshire: la partie du comté située au sud de la limite sud de l'autoroute M4 et la partie du comté située à l'est de la limite est de la voie romaine de Fosse Way)".10. À l'annexe IV, partie B , les points 6.1, 13 et 14.8 sont supprimés.11. À l'annexe IV, partie B, point 19 , le texte de la colonne de droite est remplacé par le texte suivant: "EL, P (Açores, district de Beja: tous les concelhos, district de Castelo Branco: concelhos de Castelo Branco, Fundão et Penamacôr, Idanha-a-Nova, district d'Évora, à l'exception des concelhos de Montemor-o-Novo, Mora et Vendas Novas, district de Faro: tous les concelhos, district de Portalegre: concelhos de Arronches, Campo Maior, Elvas, Fronteira, Monforte et Sousel)".12. À l'annexe IV, partie B, point 21 , le texte de la colonne de droite est remplacé par le texte suivant: "E, F (Corse), IRL, I (Abruzzes, Basilicate, Calabre, Campanie, Émilie-Romagne: provinces de Forlí-Cesena, Parme, Piacenza et Rimini; Frioul-Vénétie Julienne, Latium, Ligurie, Lombardie, Marches, Molise, Piémont, Pouilles, Sardaigne, Sicile, Toscane, Trentin-Haut-Adige: provinces autonomes de Bolzano et Trente; Ombrie, Val d'Aoste, Vénétie), A (Burgenland, Carinthie, Basse-Autriche, Tyrol oriental, Styrie, Vienne), P, FI, UK (Irlande du Nord, île de Man et îles Anglo-Normandes)".13. À l'annexe IV, partie B, point 24, dans la colonne de droite , la mention "DK" est supprimée.


text:
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 15.12.2020.
 COM(2020) 801 final
 2020/0355(NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o podnošenju, u ime Europske unije, prijedloga odluke Izvršnog tijela o metodi prilagodbe kako bi se uzele u obzir promjene članstva u Europskoj uniji s obzirom na 41. zasjedanje Izvršnog tijela Konvencije o dalekosežnom prekograničnom onečišćenju zraka i o stajalištu koje treba zauzeti u ime Europske unije na tom zasjedanju
 OBRAZLOŽENJE
 1.Predmet prijedloga
 Ovaj Prijedlog odluke Vijeća odnosi se na podnošenje, u ime Europske unije, Prijedloga odluke Izvršnog tijela o utvrđivanju metode prilagodbe tablica 2.–6. Priloga II. Protokolu o suzbijanju zakiseljavanja, eutrofikacije i prizemnog ozona („Protokol iz Göteborga”), kako je izmijenjen 2012., u okviru Konvencije o dalekosežnom prekograničnom onečišćenju zraka („Konvencija o zraku”), kako bi se uzele u obzir promjene članstva u Europskoj uniji. Prijedlog odluke Izvršnog tijela podnijet će se u okviru 41. zasjedanja Izvršnog tijela Konvencije o zraku.
 Ovim Prijedlogom odluke Vijeća obuhvaćeno je i pregovaračko stajalište Europske unije u pogledu odluke Izvršnog tijela u vezi s primjedbama drugih stranki na podnesak EU-a.
 2.Kontekst prijedloga
 2.1.Konvencija o zraku i Protokol iz Göteborga (kako je izmijenjen 2012.)
 Konvencija o zraku, donesena 1979., najnapredniji je regionalni sporazum o zaštiti okoliša koji se bavi pitanjima kvalitete i onečišćenja zraka.
 Na temelju Konvencije o zraku, u studenome 1999. dogovoren je izvorni Protokol iz Göteborga. Protokol iz Göteborga izmijenjen je 2012. Izmijenjena verzija stupila je na snagu 7. listopada 2019. Izmijenjeni Protokol bio je temelj za utvrđivanje obveza smanjenja emisija od 2020. do 2029. u okviru Direktive (EU) 2016/2284 o smanjenju nacionalnih emisija određenih atmosferskih onečišćujućih tvari, kojom je izvan snage stavljena Direktiva 2001/81/EZ o nacionalnim gornjim granicama emisija.
 Europska unija stranka je Konvencije o zraku
 1
 i Protokola iz Göteborga kako je izmijenjen 2012.
 2
 Sve države članice stranke su Konvencije o zraku; njih 21 stranke su izvornog Protokola iz Göteborga
 3
 , a 17 ih je dosad prihvatilo izmjenu Protokola iz 2012.
 4
 2.2.Izvršno tijelo Konvencije o zraku
 Izvršno tijelo je upravljačko tijelo Konvencije o zraku i sastoji se od predstavnikâ stranaka Konvencije. Na temelju članka 10. Konvencije o zraku Izvršno tijelo preispituje provedbu i razvoj Konvencije o zraku i njezinih protokola.
 Izvršno tijelo odluke nastoji donijeti konsenzusom
 5
 .
 2.3.Predviđeni akt Izvršnog tijela
 Europska unija i njezine države članice trebale bi podnijeti prijedlog odluke Izvršnog tijela o utvrđivanju metode prilagodbe tablica 2.–6. Priloga II. Protokolu o suzbijanju zakiseljavanja, eutrofikacije i prizemnog ozona („Protokol iz Göteborga”), kako je izmijenjen 2012., kako bi se uzele u obzir promjene članstva u Europskoj uniji („predviđeni akt”).
 Svrha je predviđenog akta osigurati da se preispitivanja usklađenosti u okviru izmijenjenog Protokola provode na temelju točnih brojki za Europsku uniju. U tablicama od 2. do 6. Priloga II. navode se emisije na nacionalnoj razini država članica za 2005. (referentna vrijednost) i obveze smanjenja nacionalnih emisija od 2020. i nakon toga po onečišćujućoj tvari (za sumporov dioksid, dušikove okside, amonijak, hlapive organske spojeve i sitne lebdeće čestice). Sve tablice sadržavaju i redak u kojem su prikazani ukupni iznosi za EU (zbroj referentnih vrijednosti država članica EU-a u kilotonama emisija 2005.; i zbroj obveza država članica EU-a u pogledu smanjenja izražen kao ukupna promjena u % u odnosu na zbroj referentnih vrijednosti država članica EU-a). Postojeća vrijednost za EU u tim tablicama je zbroj za EU27 (2013.) koji odražava broj država članica Europske unije u vrijeme izmjene Protokola 2012. Stoga je potrebna izmjena Priloga II.
 Postojećim pravilima još nije predviđena metoda za ovaj konkretan slučaj tehničke prilagodbe, što je Izvršno tijelo zaključilo na 36. zasjedanju. Slična odluka Izvršnog tijela o mogućnosti prilagodbe gornjih graničnih vrijednosti emisija Europske unije u izvornom Protokolu iz Göteborga donesena je 2017.
 6
 , nakon prijedloga Europske unije na zahtjev Izvršnog tijela na 36. zasjedanju. Budući da izmijenjeni Protokol iz Göteborga u to vrijeme još nije stupio na snagu, nije bio obuhvaćen odlukom Izvršnog tijela iz 2017.
 Odluku Izvršnog tijela o metodi prilagodbe vrijednosti za Europsku uniju u tablicama od 2. do 6. Priloga II. izmijenjenom Protokolu iz Göteborga potrebno je donijeti po mogućnosti na provizornom dodatnom zasjedanju Izvršnog tijela u svibnju 2021., a najkasnije tijekom zasjedanja Izvršnog tijela u prosincu 2021. kako bi se prilagodba tablica mogla zatražiti prije početka prvog preispitivanja usklađenosti podataka za 2020. (što se predviđa za drugo tromjesečje 2022.).
 Predviđeni akt primjenjivat će se od trenutka donošenja odluke Izvršnog tijela. Nakon donošenja predviđeni akt omogućit će Europskoj uniji da podnese tehnička ažuriranja potrebna kako bi se uzele u obzir promjene članstva u Europskoj uniji. Komisija će u ime Europske unije dovršiti zadatak podnošenja prilagodbi Tajništvu Konvencije o zraku kako bi se uzele u obzir promjene članstva.
 3.Stajalište koje treba zauzeti u ime Unije
 Europska unija bi trebala podnijeti prijedlog odluke koju treba donijeti Izvršno tijelo Konvencije o zraku (vidjeti nacrt podneska u Prilogu I.).
 Cilj je ovog Prijedloga donijeti metodu kojom će se omogućiti tehnička prilagodba referentnih vrijednosti emisija i obveza Europske unije u pogledu smanjenja emisija prikazanih u tablicama 2.–6. Priloga II. izmijenjenom Protokolu iz Göteborga kako bi se osiguralo da vrijednosti za Europsku uniju u tim tablicama ispravno odražavaju zbroj referentnih vrijednosti emisija i obveza država članica za smanjenje emisija, u skladu s promjenama članstva u Europskoj uniji. Mogućnost prilagodbe tih tablica u posebnim okolnostima povezanima s promjenama članstva u Europskoj uniji potrebna je radi ispravnog preispitivanja usklađenosti Europske unije s obvezama na temelju izmijenjenog Protokola iz Göteborga.
 Ako druge stranke predlože nacrt izmjena predložene odluke Izvršnog tijela kojim bi se mogli postići isti ciljevi kao i oni na kojima se temelji prijedlog Europske unije, Europska unija bi u načelu mogla podržati takve prijedloge.
 Prijedlozi za prilagodbu nacionalnih gornjih granica emisija ili nacionalnih obveza država članica u pogledu smanjenja emisija (politički učinak) neće se podržati, ali će se uputiti na zasebnu raspravu, posebno s obzirom na preispitivanje izmijenjenog Protokola iz Göteborga koje je u tijeku.
 4.Pravna osnova
 4.1.Postupovna pravna osnova
 4.1.1.Načela
 Člankom 218. stavkom 9. Ugovora o funkcioniranju Europske unije (UFEU) predviđeno je donošenje odluka kojima se utvrđuju „stajališta koja u ime Unije treba donijeti tijelo osnovano na temelju sporazuma kada je to tijelo pozvano donositi akte koji proizvode pravne učinke, uz iznimku akata kojima se dopunjuje ili mijenja institucionalni okvir sporazuma”.
 Pojam „akti koji proizvode pravne učinke” obuhvaća akte koji proizvode pravne učinke na temelju pravila međunarodnog prava kojima se uređuje predmetno tijelo. Obuhvaća i instrumente koji nemaju obvezujući učinak na temelju međunarodnog prava, ali postoji mogućnost da „presudno utječu na sadržaj propisa koje donese zakonodavac Unije”
 7
 .
 4.1.2.Primjena na ovaj predmet
 Izvršno tijelo osnovano je na temelju sporazuma – Konvencije o zraku.
 Akt koji je Izvršno tijelo pozvano donijeti akt je koji proizvodi pravne učinke. Predviđeni akt bit će obvezujući prema međunarodnom pravu u skladu s člankom 13. stavkom 5. izmijenjenog Protokola iz Göteborga.
 Predviđenim aktom ne dopunjuje se niti mijenja institucionalni okvir Konvencije o zraku ni Protokola iz Göteborga.
 Stoga je postupovna pravna osnova za predloženu odluku članak 218. stavak 9. UFEU-a.
 4.2.Materijalna pravna osnova
 4.2.1.Načela
 Materijalna pravna osnova za odluku na temelju članka 218. stavka 9. UFEU-a prije svega ovisi o cilju i sadržaju predviđenog akta o kojemu se zauzima stajalište u ime Europske unije. Ako predviđeni akt ima dva cilja ili elementa te ako se može utvrditi da je jedan od ta dva cilja ili elementa glavni, a drugi samo sporedan, odluka na temelju članka 218. stavka 9. UFEU-a mora se temeljiti na samo jednoj materijalnoj pravnoj osnovi, naime onoj koju zahtijeva glavni ili prevladavajući cilj ili element.
 4.2.2.Primjena na ovaj predmet
 Glavni cilj i sadržaj predviđenog akta odnose se na okoliš.
 Stoga je materijalna pravna osnova predložene odluke članak 192. stavak 1. UFEU-a.
 4.3.Zaključak
 Pravna osnova predložene odluke trebao bi biti članak 192. stavak 1. UFEU-a u vezi s člankom 218. stavkom 9. UFEU-a.
 5.Objava predviđenog akta
 Nije primjenjivo.
 2020/0355 (NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o podnošenju, u ime Europske unije, prijedloga odluke Izvršnog tijela o metodi prilagodbe kako bi se uzele u obzir promjene članstva u Europskoj uniji s obzirom na 41. zasjedanje Izvršnog tijela Konvencije o dalekosežnom prekograničnom onečišćenju zraka i o stajalištu koje treba zauzeti u ime Europske unije na tom zasjedanju
 VIJEĆE EUROPSKE UNIJE,
 uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije, a posebno njegov članak 192. stavak 1. u vezi s člankom 218. stavkom 9.,
 uzimajući u obzir prijedlog Europske komisije,
 budući da:
 (1)Protokol o suzbijanju zakiseljavanja, eutrofikacije i prizemnog ozona u izmijenjenoj verziji donesenoj 2012. („izmijenjeni Protokol iz Göteborga”) uz Konvenciju o dalekosežnom prekograničnom onečišćenju zraka („Konvencija o zraku”) Europska unija je odobrila Odlukom Vijeća (EU) 2017/1757 te je taj protokol stupio na snagu 7. listopada 2019.
 (2)Na temelju članka 10. Konvencije o zraku Izvršno tijelo preispituje provedbu i razvoj Konvencije o zraku i njezinih protokola i može donijeti odluke kojima će se pojasniti provedba tih protokola.
 (3)Na 36. zasjedanju Izvršnog tijela Konvencije o zraku stranke Konvencije pozvale su Europsku uniju i njezine države članice da predlože metodu prilagodbe gornjih granica emisija Europske unije u tablici 1. Priloga II. izvornom Protokolu iz Göteborga (verzija donesena 1999.), kako bi se uzele u obzir promjene članstva u Europskoj uniji.
 (4)Na 37. zasjedanju Izvršnog tijela Konvencije o zraku donesena je odluka koju su naknadno predložile Europska unija i njezine države članice
 8
 .
 (5)Metoda prilagodbe vrijednosti za Europsku uniju u tablicama od 2. do 6. Priloga II. izmijenjenom Protokolu iz Göteborga kako bi se uzele u obzir promjene članstva u Europskoj uniji potrebna je kako bi se na ispravan način uzele u obzir promjene članstva u Europskoj uniji s obzirom na preispitivanje usklađenosti Europske unije s obvezama iz izmijenjenog Protokola iz Göteborga. To se ne odnosi na prilagodbu nacionalnih gornjih granica emisija ili nacionalnih obveza smanjenja emisija u istim tablicama.
 (6)Nakon što Izvršno tijelo donese metodu prilagodbe, Komisija bi u ime Europske unije izvršnom tajniku Gospodarske komisije Ujedinjenih naroda za Europu trebala dostaviti potrebne prilagodbe na temelju te metode kako bi se uzele u obzir promjene članstva u Europskoj uniji nakon donošenja izmijenjenog Protokola iz Göteborga te na sličan način dostaviti sve potrebne prilagodbe u slučaju naknadnih promjena članstva u Europskoj uniji.
 (7)Primjereno je utvrditi stajalište koje treba zauzeti u ime Europske unije u okviru Izvršnog tijela jer će odluka Izvršnog tijela biti obvezujuća za Europsku uniju.
 DONIJELO JE OVU ODLUKU:
 Članak 1.
 1.
 Na 41. zasjedanju Izvršnog tijela Konvencije o zraku Europska unija nastoji ostvariti sljedeći cilj: uspostaviti metodu kojom će se omogućiti tehnička prilagodba referentnih vrijednosti emisija i obveza Europske unije u pogledu smanjenja emisija u tablicama 2.–6. Priloga II. izmijenjenom Protokolu iz Göteborga kako bi se osiguralo da vrijednosti za Europsku uniju u tim tablicama ispravno odražavaju ukupan zbroj referentnih vrijednosti emisija i obveza država članica u pogledu smanjenja emisija, u skladu s promjenama članstva u Europskoj uniji.
 2.
 S obzirom na 41. zasjedanje Izvršnog tijela Konvencije o zraku te kako bi se postigao cilj utvrđen u stavku 1., Europska unija podnosi prijedlog potrebne metode prilagodbe koji je priložen ovoj Odluci.
 3.
 Komisija, u ime Europske unije, dostavlja taj prijedlog Tajništvu Konvencije.
 Članak 2.
 Europska unija može podržati izmjene koje predlože druge stranke Konvencije pod uvjetom da doprinose postizanju ciljeva Europske unije navedenih u članku 1.
 Članak 3.
 S obzirom na razvoj događaja na 41. zasjedanju Izvršnog tijela Konvencije o zraku, predstavnici Europske unije mogu se uz savjetovanje s državama članicama, tijekom koordinacijskih sastanaka na licu mjesta, dogovoriti o doradi stajališta iz članaka 1. i 2. bez daljnje odluke Vijeća.
 Članak 4.
 Nakon što Izvršno tijelo Konvencije o zraku donese metodu kojom se omogućuju te prilagodbe, Komisija će u ime Europske unije dostaviti potrebne prilagodbe na temelju te metode.
 Članak 5.
 Ova je Odluka upućena Komisiji.
 Sastavljeno u Bruxellesu,
 Za Vijeće
 Predsjednik
 (1)
 81/462/EEZ: Odluka Vijeća od 11. lipnja 1981. o zaključivanju Konvencije o dalekosežnom prekograničnom onečišćenju zraka, SL L 171, 27.6.1981., str. 11.–24.
 (2)
 2003/507/EZ: Odluka Vijeća od 13. lipnja 2003. o pristupanju Europske zajednice Protokolu o suzbijanju zakiseljavanja, eutrofikacije i prizemnog ozona uz Konvenciju o dalekosežnom prekograničnom onečišćenju zraka iz 1979. godine, SL L 179, 17.7.2003., str. 1.–2. Odluka Vijeća (EU) 2017/1757 od 17. srpnja 2017. o prihvatu, u ime Europske unije, izmjene Protokola iz 1999. o suzbijanju zakiseljavanja, eutrofikacije i prizemnog ozona uz Konvenciju o dalekosežnom prekograničnom onečišćenju zraka iz 1979. godine, SL L 248, 27.9.2017., str. 3.–75.
 (3)
 Belgija, Bugarska, Cipar, Češka, Danska, Estonija, Finska, Francuska, Hrvatska, Mađarska, Latvija, Litva, Luksemburg, Nizozemska, Njemačka, Portugal, Rumunjska, Slovačka, Slovenija, Španjolska i Švedska (status ratifikacije 1. listopada 2020.).
 (4)
 Bugarska, Cipar, Češka, Danska, Estonija, Finska, Hrvatska, Latvija, Litva, Luksemburg, Nizozemska, Njemačka, Portugal, Rumunjska, Slovačka, Španjolska i Švedska (status ratifikacije 1. listopada 2020.).
 (5)
 Poslovnik za zasjedanja Izvršnog tijela Konvencije o dalekosežnom prekograničnom onečišćenju zraka kako je donesen odlukom 2010/19 i izmijenjen odlukom 2013/1, pravilo 29.
 (6)
 Odluka Izvršnog tijela 2017/3,
 https://www.unece.org/fileadmin/DAM/env/documents/2017/AIR/EB/EB_Decisions_2017_3-E.pdf
 (7)
 Presuda Suda od 7. listopada 2014., Njemačka protiv Vijeća, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, t. 61.–64.
 (8)
 Odluka 2017/3 Izvršnog tijela Konvencije o zraku,
 https://www.unece.org/fileadmin/DAM/env/documents/2017/AIR/EB/EB_Decisions_2017_3-E.pdf
 ---documentbreak---
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 15.12.2020.
 COM(2020) 801 final
 PRILOG
 Prijedlogu odluke Vijeća
 o podnošenju, u ime Europske unije, prijedloga odluke Izvršnog tijela o metodi prilagodbe kako bi se uzele u obzir promjene članstva u Europskoj uniji s obzirom na 41. zasjedanje Izvršnog tijela Konvencije o dalekosežnom prekograničnom onečišćenju zraka
 Prijedlog Europske unije za odluku Izvršnog tijela na temelju Konvencije o dalekosežnom prekograničnom onečišćenju zraka: metoda prilagodbe tablica 2.–6. Priloga II. Protokolu o suzbijanju zakiseljavanja, eutrofikacije i prizemnog ozona („Protokol iz Göteborga”) kako je izmijenjen 2012., kako bi se uzele u obzir promjene članstva u Europskoj uniji.
 Nacrt odluke o prilagodbi Priloga II. Protokolu iz Göteborga kako je izmijenjen 2012. kako bi se uzele u obzir promjene članstva u Europskoj uniji
 Izvršno tijelo,
 uzimajući u obzir svoje odluke 2013/14 i 2016/4 o usklađenosti Europske unije s Protokolom o suzbijanju zakiseljavanja, eutrofikacije i prizemnog ozona (Protokol iz Göteborga),
 primjećujući da je člankom 13. stavkom 2. Protokola iz Göteborga, kako je izmijenjen, predviđen postupak kojim stranka može predložiti prilagodbu svojih obveza smanjenja emisija utvrđenih u Prilogu II. Protokolu iz Göteborga, ali da se metode utvrđene u odlukama Izvršnog tijela 2012/3 i 2012/12 o prilagodbama ne bi primjenjivale na prilagodbu tih obveza smanjenja emisija uslijed promjena članstva u Europskoj uniji,
 uzimajući u obzir svoju Odluku 2017/3 o prilagodbama u okviru Protokola o suzbijanju zakiseljavanja, eutrofikacije i prizemnog ozona kako bi se uzele u obzir promjene članstva u Europskoj uniji, donesenu na temelju prijedloga Europske unije i njezinih država članica kao odgovor na zahtjev stranaka Konvencije na 36. zasjedanju Izvršnog tijela (ECE/EB.AIR/137),
 pozdravljajući stupanje na snagu 7. listopada 2019. Protokola o suzbijanju zakiseljavanja, eutrofikacije i prizemnog ozona (Protokol iz Göteborga), kako je izmijenjen 2012.,
 1.Odlučuje, u skladu s člankom 13. stavkom 2. Protokola iz Göteborga, kako je izmijenjen, o utvrđivanju metode za prilagodbu referentnih vrijednosti emisija i obveza smanjenja emisija navedenih za Europsku uniju u tablicama od 2. do 6. Priloga II. Protokolu iz Göteborga, kako je izmijenjen, u slučaju promjena članstva u Europskoj uniji, kako slijedi:
 -Referentna vrijednost emisija Europske unije za svaku onečišćujuću tvar, izražena u razinama emisija u kilotonama iz 2005. u tablicama od 2. do 6. Priloga II. Protokolu iz Göteborga, kako je izmijenjen, zbroj je referentnih vrijednosti emisija za svaku onečišćujuću tvar za države članice Europske unije, uzimajući u obzir svako pristupanje Europskoj uniji ili povlačenje iz nje.
 -Obveze Europske unije u pogledu smanjenja emisija po onečišćujućoj tvari u tablicama od 2. do 6. Priloga II. Protokolu iz Göteborga, kako je izmijenjen, zbroj su obveza država članica Europske unije u pogledu smanjenja emisija izračunanih (a) primjenjujući na razine emisija svake države članice Europske unije iz 2005. navedene u tablicama od 2. do 6. Priloga II. Izmijenjenom Protokolu iz Göteborga obveze svake države članice Europske unije u pogledu smanjenja emisija za 2020. utvrđene u istim tablicama; i (b) izražavanjem zbroja rezultata pod (a) kao postotka zbroja razina emisija država članica Europske unije iz 2005.
 -Za ovu metodu, razine emisija iz 2005. su one navedene u tablicama 2.–6. Priloga II. Protokolu iz Göteborga, kako je izmijenjen, osim ako za određenu potpisnicu ili stranku nisu navedene razine emisija za 2005. u Prilogu II. U tom se slučaju koriste posljednje prijavljene emisije za 2005. Obveze smanjenja emisija za 2020. i nakon toga navedene su u tablicama od 2. do 6. Priloga II. Protokolu iz Göteborga, kako je izmijenjen, osim ako za određenu potpisnicu ili stranku nisu utvrđene obveze smanjenja emisija za 2020. i nakon toga u Prilogu II. U tomu slučaju Europska unija te informacije dostavlja u pisanom obliku izvršnom tajniku Gospodarske komisije Ujedinjenih naroda za Europu.
 2.Odlučuje da Europska unija prilagodbe na temelju prethodno navedene metode može pisanim putem dostaviti izvršnom tajniku Gospodarske komisije Ujedinjenih naroda za Europu, koji će o tim prilagodbama obavijestiti sve stranke.


text:
27.3.2014
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 C 88/11
 DOMSTOLENS DOM
 af 15. november 2013
 i sag E-9/13
 EFTA-Tilsynsmyndigheden mod Kongeriget Norge
 (En EØS-stats tilsidesættelse af sine forpligtelser — Kommissionens direktiv 2010/48/EU af 5. juli 2010 om tilpasning til den tekniske udvikling af Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2009/40/EF om teknisk kontrol med motorkøretøjer og påhængskøretøjer dertil
 2014/C 88/08
 I sag E-9/13, EFTA-Tilsynsmyndigheden mod Kongeriget Norge angående en påstand om, at det fastslås, at Kongeriget Norge har tilsidesat sine forpligtelser i henhold til den retsakt, der er omhandlet i punkt 16a i kapitel II i bilag XIII til aftalen om Det Europæiske Økonomiske Samarbejdsområde (Kommissionens direktiv 2010/48/EU af 5. juli 2010 om tilpasning til den tekniske udvikling af Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2009/40/EF om teknisk kontrol med motorkøretøjer og påhængskøretøjer dertil) som tilpasset EØS-aftalen ved protokol 1 hertil, og i henhold til EØS-aftalens artikel 7, idet det ikke inden for den fastsatte frist har vedtaget de foranstaltninger, som er nødvendige for at gennemføre nævnte retsakt (bortset fra punkt 3 i bilag II til direktivet vedrørende synsrapporter, der skal gennemføres inden den 31. december 2013) eller ikke har underrettet Tilsynsmyndigheden herom, har Domstolen, sammensat af præsidenten Carl Baudenbacher og dommerne Per Christiansen og Páll Hreinsson (refererende dommer) afsagt dom den 15. november 2013.
 Domskonklusionen lyder således:
 1)
 Kongeriget Norge har tilsidesat sine forpligtelser i henhold til den retsakt, der er omhandlet i punkt 16a i kapitel II i bilag XIII til aftalen om Det Europæiske Økonomiske Samarbejdsområde (Kommissionens direktiv 2010/48/EU af 5. juli 2010 om tilpasning til den tekniske udvikling af Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2009/40/EF om teknisk kontrol med motorkøretøjer og påhængskøretøjer dertil) som tilpasset EØS-aftalen ved protokol 1 hertil, og i henhold til EØS-aftalens artikel 7, idet det ikke inden for den fastsatte frist har vedtaget de foranstaltninger, som er nødvendige for at gennemføre nævnte retsakt (bortset fra punkt 3 i bilag II til direktivet vedrørende synsrapporter, der skal gennemføres inden den 31. december 2013).
 2)
 Kongeriget Norge betaler sagens omkostninger.


type: contracts

text:
 6.10.2011
 SV
 Europeiska unionens officiella tidning
 L 262/64
 GEMENSAMMA EES-KOMMITTÉNS BESLUT
 nr 92/2011
 av den 19 juli 2011
 om ändring av protokoll 31 till EES-avtalet om samarbete inom särskilda områden vid sidan om de fyra friheterna
 GEMENSAMMA EES-KOMMITTÉN HAR ANTAGIT DETTA BESLUT
 med beaktande av avtalet om Europeiska ekonomiska samarbetsområdet, ändrat genom protokollet med justeringar av avtalet om Europeiska ekonomiska samarbetsområdet, nedan kallat avtalet, särskilt artiklarna 86 och 98, och
 av följande skäl:
 (1)
 Protokoll 31 till avtalet ändrades genom gemensamma EES-kommitténs beslut nr 68/2007 av den 15 juni 2007 (1).
 (2)
 Samarbetet mellan de avtalsslutande parterna bör utvidgas till att omfatta Europaparlamentets och rådets beslut nr 1041/2009/EG av den 21 oktober 2009 om inrättande av ett program för audiovisuellt samarbete med yrkesverksamma från tredjeländer (Media Mundus) (2).
 (3)
 Protokoll 31 till avtalet bör därför ändras så att detta utvidgade samarbete kan äga rum från och med den 1 januari 2011.
 HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
 Artikel 1
 Följande strecksats ska läggas till i artikel 9.4 i protokoll 31 till avtalet:
 ”—
 32009 D 1041: Europaparlamentets och rådets beslut nr 1041/2009/EG av den 21 oktober 2009 om inrättande av ett program för audiovisuellt samarbete med yrkesverksamma från tredjeländer (Media Mundus) (EUT L 288, 4.11.2009, s. 10)
 Liechtenstein ska undantas från deltagande i och ekonomiskt bidrag till detta program.”
 Artikel 2
 Detta beslut träder i kraft dagen efter det att den sista anmälan enligt artikel 103.1 i avtalet har gjorts till gemensamma EES-kommittén (3).
 Det ska tillämpas från och med den 1 januari 2011.
 Artikel 3
 Detta beslut ska offentliggöras i EES-delen av och EES-supplementet till Europeiska unionens officiella tidning.
 Utfärdat i Bryssel den 19 juli 2011.
 På gemensamma EES-kommitténs vägnar
 Kurt JÄGER
 Ordförande
 (1) EUT L 304, 22.11.2007, s.52.
 (2) EUT L 288, 4.11.2009, s. 10.
 (3) Inga konstitutionella krav angivna.


type: wikipedia

text:
Hasle Herred var et herred, der lå i Århus Amt.
 Herredet hed i Kong Valdemars Jordebog Hasløghæreth, og hørte i middelalderen til Åbosyssel, og fra 1660 til Havreballegård Amt. Fra 1794 blev det ændret til Århus Amt. Herredet grænser mod nord til
 Vester Lisbjerg Herred, mod vest til
 Sabro- og Framlev Herred, mod syd til Ning Herred, mod øst til
 Kattegat og mod nordøst til Randers Amt (Øster Lisbjerg Herred).
 Sydgrænsen dannes af Brabrand Sø og Aarhus Å og ved nordgrænsen løber Egåen.
 Sogne i Hasle Herred
 Alle sogne ligger i Aarhus Kommune
 Brabrand Sogn
 Christians Sogn
 Ellevang Sogn
 Gellerup Sogn
 Hasle Sogn
 Helligånds Sogn
 Kasted Sogn
 Langenæs Sogn
 Lyngby Sogn
 Møllevang Sogn
 Risskov Sogn
 Sankt Johannes Sogn
 Sankt Lukas Sogn
 Sankt Markus Sogn
 Sankt Pauls Sogn
 Skejby Sogn
 Skelager Sogn
 Skjoldhøj Sogn
 Sønder Årslev Sogn
 Tilst Sogn
 Vejlby Sogn
 Vor Frue Sogn
 Åby Sogn
 Århus Domsogn
 Eksterne kilder og henvisninger
 Herreder i Århus Amt


text:
Logiikka (kreikan sanasta λογική [logikē], johdettu sanasta λόγος [logos], ”sana”, ”järjestys”, ”järki”) on tieteenala, joka tutkii päättelyn ja ajattelun muotoja, erityisesti deduktiivista päättelyä. Päättely on deduktiivista, jos se säilyttää totuuden siten, että oletusten ollessa tosia johtopäätös ei voi olla epätosi. Logiikka on perinteisesti nähty filosofian osana, mutta 1900-luvulla osa logiikan saralla tehtävästä tutkimuksesta eriytyi matematiikan osaksi. Logiikan tutkimus on myös muodostunut osaksi tietojenkäsittelytiedettä.
 Usein sanalla ’logiikka’ viitataan täsmälliseen symboliseen tekniikkaan tai menetelmään, jolla voidaan tutkia argumentin deduktiivista pätevyyttä tai deduktiivisesti pätevien argumenttien muotoja, joko yleisesti tai tarkoittaen tiettyä logiikan järjestelmää.
 Filosofinen logiikka pyrkii mallintamaan filosofisesti relevantteja ilmiöitä logiikan keinoin. Esimerkiksi kielifilosofiassa voidaan kielen loogisen analyysin avulla pyrkiä ratkaisemaan kielellis-filosofisia ongelmia. Logiikan voidaan nähdä liittyvän myös läheisesti ontologiaan. Logiikan avulla voidaan tutkia erilaisten formaalien ontologioiden seurauksia.
 Matemaattisen logiikan painopiste on logiikan termistöä (päättely, määritelmä) koskevien matemaattisten tulosten ja todistusten kehittämisessä. Matemaattisen ja filosofisen (formaalin) logiikan välinen täsmällinen rajanveto on osoittautunut ongelmalliseksi, mutta selviä kulttuurillisia eroja on.
 Logiikan historia
 Useat muinaiset kulttuurit ovat soveltaneet erilaisia systemaattisen ajattelun menetelmiä. Tieteellisenä ajattelun ja päättelyn muotojen tutkimisena se kehittyi alkujaan kolmessa paikassa: Kiinassa 400-luvulla eaa., sekä Intiassa ja Kreikassa 300- ja 100-lukujen välillä eaa.
 Nykyaikaisen logiikan teoriat ovat kreikkalaisen logiikan perillisiä, vaikkakin on ehdotettu, että Boolen algebran kehittäjät olisivat olleet tietoisia intialaisesta logiikasta. Kreikkalaisen logiikan historia ei ole kuitenkaan pelkästään eurooppalaista, vaan Euroopan keskiaikaiset loogikot saivat sen islamilaisen maailman aristoteelisesta logiikasta ja siihen tehdyistä kommentaareista.
 Euroopan ulkopuolisen logiikan perinteet eivät ole säilyneet nykypäivään. Kiinassa Qin-dynastia tukahdutti logiikan tutkimisen, ja sen tilalle tuli Han Feizin legalistinen filosofia. Islamilaisessa maailmassa puolestaan ash'ari-koulukunnan nousu tukahdutti alkuperäisen logiikan tutkimuksen. Intiassa logiikan tutkiminen jatkui 1700-luvun alkupuolelle, mutta se päättyi pian siirtomaa-ajan alettua.
 Logiikan lajeja
 Logiikkaa on tutkittu historian saatossa erilaisissa muodoissa. Siinä missä aristoteelinen logiikka on ollut kiinnostunut lähinnä hyvästä argumentoinnista, matemaattinen logiikka ja analyyttinen filosofia ovat painottaneet enemmän logiikkaa itseään tutkimuskohteena, jolloin logiikkaa on tutkittu abstraktimmalla tasolla.
 Syllogistinen logiikka
 Aristoteelinen logiikka eli syllogistiikka on yksinkertaista yksipaikkaisten (subjekti-objekti-predikaatti) väitelauseiden logiikkaa, joka erittelee syllogismeja. Syllogismi koostuu kahdesta premissistä, jotka puolestaan koostuvat kahdesta termistä ja jakavat keskenään yhteisen termin. Premisseistä edetään johtopäätökseen, joka yhdistää premissien alussa toisiinsa liittymättömät termit. Aristoteelinen logiikka kehittyi myöhemmin perinteiseksi logiikaksi eli termilogiikaksi.
 Aristoteelinen logiikka sai alkunsa Aristoteleen teoksissa Ensimmäinen analytiikka ja Tulkinnasta, jotka ovat osa kokoelmaa Organon. Nykyisin monet katsovat, ettei Aristoteleen järjestelmällä ole juuri muuta kuin historiallista arvoa, koska propositio- ja predikaattilogiikka ovat syrjäyttäneet sen. Termilogiikkaa on kuitenkin yhä edelleen pyritty laajentamaan, ja sitä on hyödynnetty argumentointiteoriassa, tekoälytutkimuksessa ja oikeustieteessä.
 Propositiologiikka
 Propositiologiikka eli lauselogiikka tai lausekalkyyli on logiikan alue, jossa tutkitaan propositiosymboleja (kuten , , ) sekä luonnollisen kielen lausekonnektiiveja (kuten ”ei”, ”ja” ja ”tai”) vastaavia loogisia konnektiiveja (kuten ) sisältävien formaalikielen lauseiden ominaisuuksia. Näistä ominaisuuksista keskeisimpiä ovat totuus ja lauseiden väliset päättelysuhteet. Propositiologiikka on välttämätön pohja kaikille muille logiikan lajeille.
 Predikaattilogiikka
 Predikaattilogiikka eli predikaattikalkyyli on logiikan osa-alue, jolla tutkitaan tietynlaisia formaalikieliä. Predikaattilogiikka jakautuu ensimmäisen kertaluvun predikaattilogiikkaan ja korkeampien kertalukujen predikaattilogiikoihin. Jälkimmäisten kohdalta mielenkiinto kohdistuu yleensä vain toisen kertaluvun predikaattilogiikkaan. Predikaattilogiikka laajentaa propositiologiikan aakkostoa muun muassa universaali- ( ) ja eksistenssikvanttoreilla ( ). Ensimmäisen kertaluvun predikaattilogiikassa on mahdollista kvantifioida yli muuttujien, korkeamman kertaluvun logiikoissa voidaan kvantifioida yli ominaisuuksien ja käsitellä ominaisuuksien ominaisuuksia.
 Predikaattilogiikan keksijänä pidetään yleensä Gottlob Fregeä. Nykyinen ensimmäisen kertaluvun predikaattilogiikan muotoilu on peräisin David Hilbertiltä ja Wilhelm Ackermannilta. Toisen kertaluvun predikaattilogiikkaa ovat kehittäneet ennen kaikkea George Boolos ja Stewart Shapiro, ja sitä on kritisoinut ennen kaikkea Willard Van Orman Quine.
 Predikaattilogiikan kehittäminen mahdollisti sen, että loogikot saattoivat ensimmäistä kertaa ilmaista luonnollisen kielen väittämät loogisella syntaksilla tarpeellisessa laajuudessa. Predikaattilogiikka mahdollisti myös matematiikan formalisoinnin, ja vaikutti näin matemaattisen logiikan, joukko-opin ja malliteorioiden kehitykseen.
 Modaalilogiikka
 Modaalilogiikka on logiikan alue, jolla tutkitaan aleettisten modaliteettien eli välttämättömyyden ja mahdollisuuden loogisia piirteitä. Usein termi ”modaalilogiikka” ymmärretään kokonaisnimityksenä kaikkien
 modaliteettien loogiikoille. Muita modaliteetteja ovat muun muassa episteeminen, temporaalinen ja deonttinen.
 Modaliteettien tutkimus on peräisin jo Aristoteleelta. Enemmän kehitystä alalla tapahtui kuitenkin vasta Clarence Irving Lewisin tutkimusten myötä. Hänen työnsä saivat aikaan uuden tutkimuksen aallon, jonka myötä modaliteettien tutkimus laajeni deonttiseen ja episteemiseen logiikkaan. Arthur Prior käytti samaa lähestymistapaa temporaaliseen logiikkaan. Saul Kripke kehitti kehyssemantiikan, joka antoi tietä graafiteorisille modaliteettien tarkastelutavoille. Se on puolestaan vaikuttanut dynaamiseen logiikkaan, jota sovelletaan komputationaalisessa lingvistiikassa ja tietojenkäsittelytieteessä.
 Logiikan sovellusalueita
 Matemaattinen logiikka
 ”Matemaattinen logiikka” viittaa kahteen erilliseen tutkimusalueeseen: toisaalta formaalisen logiikan menetelmien soveltamiseen matematiikkaan ja matemaattiseen päättelyyn, ja toisaalta matemaattisten menetelmien soveltamiseen formaalisen logiikan esittämisessä ja analysoinnissa.
 Varhaisin matematiikan ja geometrian käyttö logiikassa ja filosofiassa löytyy jo antiikin Kreikasta Eukleideelta, Platonilta ja Aristoteleelta. Rohkein yritys soveltaa logiikkaa matematiikkaan on epäilemättä ollut filosofi-loogikoiden Gottlob Frege ja Bertrand Russell logisismi. Heidän ajatuksensa oli, että matemaattiset teoriat olivat loogisia tautologioita, ja he pyrkivät osoittamaan tämän palauttamalla matematiikan logiikkaan. Tämä kuitenkin epäonnistui, mistä esimerkkinä Fregen ohjelman lamaannuttanut Russellin paradoksi ja Hilbertin ohjelman romuttanut Gödelin epätäydellisyyslause.
 Sekä Hilbertin ohjelma että Gödelin vastine siihen olivat riippuvaisia toisesta matemaattisen logiikan osa-alueesta, matematiikan soveltamisesta logiikkaan todistusteorian muodossa. Vaikka epätäydellisyysteoreema oli luonteeltaan negatiivinen, Gödelin täydellisyyslause oli malliteorian tulos ja osoittaa, kuinka lähellä logisismi oli osoittautua todeksi: jokainen täsmällisesti määritelty matemaattinen teoria voidaan esittää ensimmäisen kertaluvun logiikan teorialla; Fregen todistuskalkyyli pystyi kuvaamaan koko matematiikan, vaikka ei vastaakaan sitä. Näin matemaattisen logiikan kaksi osa-aluetta osoittautuvat toisiaan täydentäviksi.
 Jos todistusteoria ja malliteoria ovatkin olleet matemaattisen logiikan perusta, ne ovat muodostaneet vasta kaksi sen neljästä tukipilarista. Joukko-oppi sai alkunsa Georg Cantorin äärettömyyden tutkimuksista ja se on tuottanut monet matemaattisen logiikan haastavimmista ja merkittävimmistä ongelmista (kuten Cantorin lause, valinta-aksiooma ja kontinuumihypoteesi). Rekursioteoria kuvaa laskentaa logiikan ja aritmetiikan avulla. Sen klassisimpia saavutuksia ovat Alan Turingin Entscheidungsproblemin osoittaminen ratkaisemattomaksi sekä Churchin-Turingin teesi. Nykyisin rekursioteoria tutkii ennen kaikkea monimutkaisuuksia ja ongelmien (tehokasta) ratkeavuutta.
 Filosofinen logiikka
 Filosofinen logiikka käsittelee luonnollisen kielen formaaleja määrittelyjä. Useimmat filosofit olettavat, että logiikka voi kuvata ”normaalia” oikeaa päättelyä, jos voidaan löytää oikea menetelmä kääntää tavallista kieltä tälle logiikalle. Filosofinen logiikka jatkaa aikaisempaa ennen matemaattisen logiikan syntyä ”logiikaksi” kutsutun filosofian osa-alueen perinnettä. Se on matemaattista kiinnostuneempi luonnollisen kielen ja logiikan välisistä suhteista. Seurauksena filosofiset loogikot ovat vaikuttaneet paljon epästandardien logiikoiden (kuten vapaa logiikka, temporaalinen logiikka) sekä perinteisen logiikan laajennosten (kuten modaalilogiikka) sekä niiden epästandardien semantiikkojen kehitykseen.
 Logiikka liittyy läheisesti kielifilosofiaan, joka tutkii, kuinka kielemme liittyy ajatteluumme. Logiikan sekä logiikan ja tavallisen puheen välisen suhteen tutkimus voi myös auttaa filosofia muotoilemaan omat argumenttinsa paremmin sekä arvostelemaan muiden argumentteja. Kielifilosofia koki 1900-luvulla mullistuksen Ludwig Wittgensteinin töiden myötä.
 Logiikka tietojenkäsittelytieteessä
 Logiikka tuli tietojenkäsittelytieteen keskiöön Alan Turingin töiden myötä. Turingin Entscheidungsproblem seurasi Gödelin epätäydellisyysteoreemaa, ja tästä kehittynyt ajatus yleisestä Turingin koneesta oli keskeinen 1940-luvun tietokonetekniikan kehitykselle.
 1950- ja 1960-luvuilla tutkijat ennustivat, että kun inhimillinen tietämys olisi ilmaistavissa logiikalla ja matemaattisella merkintätavalla, tämä mahdollistaisi ajattelevien koneiden eli tekoälyn kehittämisen. Tämä osoittautui odotettua vaikeammaksi, johtuen ajattelun monimutkaisuudesta. Logiikkapohjaisessa ohjelmoinnissa (kuten Prolog-kielessä) tietokoneohjelma koostuu joukosta aksioomia ja sääntöjä, ja ohjelma laskee niiden seuraukset vastatakseen esitettyyn kysymykseen.
 Nykyään logiikkaa käytetään laajalti tietojenkäsittelytieteessä ja tekoälytutkimuksessa, ja nämä alat tarjoavat formaalille ja epäformaalille logiikalle paljon uusia ongelmia. Formaalikielten analysointi on osa tietojenkäsittelyn teoriaa, ja se käsittää ohjelmointikielten formaalit semantiikat sekä menetelmät (kuten Hoaren logiikka). Boolen algebra on keskeistä tietokoneiden laitteistojen kannalta. Tekoälytutkimuksessa hyödynnetään modaalilogiikkaa ja oletuslogiikkaa tietämyksen esittämisen formalismeissa ja menetelmissä, Hornin klausuulia logiikkaohjelmoinnissa, sekä kuvauslogiikkaa. Lisäksi intuitionistista logiikkaa hyödynnetään ohjelmointikielten tyyppijärjestelmissä.
 Tietokoneet ovat myös hyödyllinen työväline loogikoille. Tietokoneita voidaan käyttää apuna muun muassa symbolisen ja matemaattisen logiikan todistuksissa. Koneet voivat löytää ja tarkistaa todistuksia käyttämällä teoreemojen automaattista todistamista, sekä käsitellä todistuksia, jotka ovat liian pitkiä kirjoitettaviksi auki käsin.
 Logiikka ja päättely
 Deduktiivinen ja induktiivinen päättely sekä enthymeme
 Antiikin aikana logiikan tarkoituksena oli ennen kaikkea hyvien argumenttien erottaminen huonoista. Tämä vaikutin on edelleen olemassa logiikassa, vaikka se ei enää olekaan yhtä keskeisessä osassa, ja logiikka voidaan nähdä erityisesti deduktiivisen päättelyn tutkimisena.
 Usein sanotaan, että deduktiivista päättelyä on päättely yleisestä yksityiseen ja induktiivista päättelyä vastaavasti päättely yksityisestä yleiseen. Tämä ei kaikilta osin pidä paikkaansa. Esimerkiksi täydellinen luetteleva induktio etenee yksityisestä yleiseen mutta on deduktiivista päättelyä. Deduktiivinen päättely on päättelyä, joka säilyttää välttämättä totuuden, mutta ei objektiivisessa mielessä lisää informaatiota. Induktiivinen päättely taas ei välttämättä säilytä totuutta mutta lisää informaatiota.
 Esimerkki 1
 Kaikki nuoret käyttävät huumeita.
 Esko on nuori.
 Siis: Esko käyttää huumeita.
 Esimerkissä 1 päättely on deduktiivista. Jos on olemassa tietty joukko (nuoret), jonka kaikki jäsenet toteuttavat tietyn ominaisuuden (käyttävät huumeita), niin on mahdotonta ajatella tilannetta, jossa jokin yksittäinen olio (Esko) kuuluisi tähän joukkoon, mutta ei toteuttaisi kyseistä ominaisuutta – jos kerran kaikki joukon jäsenet sen toteuttavat. Toisin sanoen, päättelyn pätevyys ynnä muu mielessä riippuu ainoastaan siitä, seuraako johtopäätös premisseistä, ei siitä, ovatko premissit tosia.
 Esimerkki 2
 Kaikki havaitut korpit ovat mustia;
 Siis: Kaikki korpit ovat mustia.
 Esimerkissä 2 päättely ei ole deduktiivista, vaan induktiivista. Induktiivisessa päättelyssä johtopäätöksen totuus ei ole oletusten totuuden välttämätön seuraus.
 Joskus päättely saattaa vaikuttaa pätevältä, vaikka se ei olekaan deduktiivista.
 Esimerkki 3
 Esko on mies.
 Siis: Esko ei ole nainen.
 Esimerkin 3 päättely ei ole deduktiivista. Se vaikuttaa kuitenkin pätevältä, koska olemme taipuvaisia implisiittisesti olettamaan eksplisiittisesti mainitun oletuksen (Esko on mies) lisäksi, että ”jos jokin on mies, niin tämä jokin ei ole nainen”. Termi ’jokin’ viittaa tässä kaikkiin yksilöihin, jotka ylipäätään voivat tulla kyseeseen jonkin ominaisuuden toteuttajina. Esimerkin 3 päättely on niin sanottu enthymeme eli epätäydellisesti ilmaistu syllogismi. Päättelystä saadaan deduktiivinen lisäämällä siihen mainitsematta jätetty lisäoletus seuraavasti:
 Esimerkki 4
 Esko on mies.
 Jos jokin on mies, niin tämä jokin ei ole nainen.
 Siis: Esko ei ole nainen.
 Looginen analyysi voi usein paljastaa jonkin todellisuutta koskevan piilevän oletuksen, kuten tässä sen, että miehet eivät ole naisia. Esimerkin 3 päättely voi joissakin yhteyksissä olla pätevää, esimerkiksi uimahallissa Eskon pohtiessa kumpaan pukuhuoneeseen hänen tulisi mennä. Mutta loogisesti pätevää, deduktiivista se ei ole.
 Perinteinen näkemys logiikasta argumenttien pätevyyttä tutkivana tieteenä
 Logiikassa argumentit ovat lausejonoja, joiden viimeinen lause on johtopäätös edellisistä lauseista, alkuehdoista eli premisseistä. Perinteinen näkökulma keskittyy argumenttiskeemoihin. Argumenttiskeemat ovat käsitteellisiä rakenteita, joiden pätevyys perustuu niiden loogiseen muotoon.
 Esimerkki 5
 Jos , niin .
 .
 Siis: .
 Esimerkissä 5 esitetty päättely on pätevä muotonsa perusteella. Johtopäätöksen seuraaminen premisseistä ei perustu :n ja :n sisältöön, vaan muotojen ”Jos , niin .” ja ”.” yhteyteen. Ensimmäisen premissin mukaan
 on :n riittävä edellytys, ja jälkimmäisen mukaan tämä riittävä edellytys vallitsee.
 Esimerkin 5 argumenttiskeemaa voidaan soveltaa sijoittamalla lausemuuttujien ja paikalle lauseita.
 Esimerkki 6 Olkoon ”Esko ui” ja ”Esko kastuu”.
 Jos Esko ui, niin Esko kastuu.
 Esko ui.
 Siis: Esko kastuu.
 Se, että premissien itsensä totuus saattaa perustua niiden sisältöön, ei kuulu logiikkaan, koska argumenttiskeemat eivät väitä mitään premissien totuudesta. Ne vain toteavat, mitä seuraa loogisesti, jos tietyt premissit ovat tosia. Tämä selvenee, kun esimerkki 5 esitetään seuraavassa muodossa:
 Esimerkki 7
 Jos jos , niin ja , niin .
 Esimerkistä 7 huomataan helposti, että loogisesti monimutkaisemmat luonnollisen kielen ilmaisut ovat melko hankalia hahmottaa. Ensimmäinen jos-sana viittaa premissien mahdolliseen totuuteen, jälkimmäinen jos-sana on osa ensimmäistä premissiä. Ilmaisua voidaan selventää sulkeilla:
 Esimerkki 8
 Jos ([jos , niin ] ja ), niin .
 Olkoon ”(jos , niin
 )”. Argumentin premissit ovat nyt
 ja . Päädytään seuraavaan muotoon:
 Esimerkki 9
 Jos ( ja ), niin .
 Esimerkin 5 argumentti on siis jono .
 Loogisen argumentin yleinen muoto on jono
 , jossa
 ovat premissejä ja
 johtopäätös.
 Logiikoita
 Aristoteelinen logiikka
 Boolen logiikka
 Deonttinen logiikka
 Dynaaminen logiikka
 Episteeminen logiikka
 Konstruktiivinen logiikka eli intuitionistinen logiikka
 Kuvauslogiikka
 Modaalilogiikka eli aleettinen modaalilogiikka
 Oletuslogiikka
 Parakonsistentti logiikka
 Predikaattilogiikka
 Propositiologiikka eli lauselogiikka
 Sumea logiikka
 Temporaalinen logiikka
 Termilogiikka
 Katso myös
 Salva veritate, ”totuus säilyen”
 Lähteet
 Viitteet
 Kirjallisuutta
 Aiheesta muualla
 Oppimateriaaleja
 Mattila, Jorma K.: Diskreetit mallit ja menetelmät. Lappeenrannan teknillinen yliopisto, Sovelletun matematiikan laitos.
 Rantala, Veikko & Virtanen, Ari: Logiikan peruskurssi. Tampereen yliopisto.
 Ensyklopedia-artikkeleita
 Seulonnan keskeiset artikkelit


text:
 15.2.2016
 DE
 Amtsblatt der Europäischen Union
 C 59/32
 Klage, eingereicht am 3. Dezember 2015 — Almashreq Investment Fund/Rat
 (Rechtssache T-709/15)
 (2016/C 059/35)
 Verfahrenssprache: Französisch
 Parteien
 Kläger: Almashreq Investment Fund (Damaskus, Syrien) (Prozessbevollmächtigter: Rechtsanwalt E. Ruchat)
 Beklagter: Rat der Europäischen Union
 Anträge
 Der Kläger beantragt,
 —
 seine Klage für zulässig und begründet zu erklären;
 —
 demzufolge die Europäische Union zu verurteilen, ihm den gesamten ihm entstandenen Schaden in einer vom Gericht festzusetzenden angemessenen Höhe zu ersetzen;
 —
 einen Sachverständigen zur Ermittlung des gesamten Ausmaßes des ihm entstandenen Schadens zu bestimmen;
 —
 dem Rat der Europäischen Union die Kosten des Verfahrens aufzuerlegen.
 Klagegründe und wesentliche Argumente
 Der Kläger stützt seine Klage auf einen einzigen Klagegrund, mit dem er den immateriellen Schaden, nämlich die Beeinträchtigung seines Rufes, geltend macht, den er unmittelbar kausal durch die Maßnahmen des Rates der Europäischen Union erlitten habe, für die dieser haftbar sei.


text:
 Avis juridique important
 |
 32000D0293
 Beschluß Nr. 293/2000/EG des Europäischen Parlaments und des Rates vom 24. Januar 2000 zur Annahme eines Aktionsprogramms der Gemeinschaft (DAPHNE-Programm) (2000 bis 2003) über vorbeugende Maßnahmen zur Bekämpfung von Gewalt gegen Kinder, Jugendliche und Frauen
 Amtsblatt Nr. L 034 vom 09/02/2000 S. 0001 - 0005
 BESCHLUSS Nr. 293/2000/EG DES EUROPÄISCHEN PARLAMENTS UND DES RATESvom 24. Januar 2000zur Annahme eines Aktionsprogramms der Gemeinschaft (DAPHNE-Programm) (2000 bis 2003) über vorbeugende Maßnahmen zur Bekämpfung von Gewalt gegen Kinder, Jugendliche und FrauenDAS EUROPÄISCHE PARLAMENT UNDDER RAT DER EUROPÄISCHEN UNION -gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, insbesondere auf Artikel 152,auf Vorschlag der Kommission(1),nach Stellungnahme des Wirtschafts- und Sozialausschusses(2),nach Stellungnahme des Ausschusses der Regionen(3),gemäß dem Verfahren des Artikels 251 des Vertrags(4),in Erwägung nachstehender Gründe:(1) Körperliche, sexuelle und psychische Gewalt gegen Kinder, Jugendliche und Frauen ist eine Verletzung ihres Rechts auf Leben, Sicherheit, Freiheit, Würde und körperliche und emotionale Unversehrtheit und eine ernsthafte Bedrohung für die körperliche und psychische Gesundheit der Gewaltopfer. Die Auswirkungen solcher Gewalthandlungen sind in der Gemeinschaft so häufig anzutreffen, daß sie eine schwerwiegende Gesundheitsgefährdung darstellen.(2) Es muß anerkannt werden, daß Gewalttaten schwerwiegende sofortige und langfristige Auswirkungen auf die Gesundheit, die psychische und soziale Entwicklung von Einzelpersonen, Familien und Gemeinschaften und auf die Chancengleichheit der Betroffenen haben und für die Gesellschaft als Ganzes hohe soziale und wirtschaftliche Kosten mit sich bringen.(3) Die Weltgesundheitsorganisation definiert den Begriff Gesundheit als einen Zustand des vollständigen körperlichen, geistigen und sozialen Wohlbefindens und nicht nur des Freiseins von Krankheit oder Gebrechen. Gemäß Artikel 3 Buchstabe p) des Vertrags umfaßt die Tätigkeit der Gemeinschaft einen Beitrag zur Erreichung eines hohen Gesundheitsschutzniveaus.(4) Diese Grundsätze werden in dem Übereinkommen der Vereinten Nationen zur Beseitigung jeder Form von Diskriminierung der Frau von 1979, dem Übereinkommen der Vereinten Nationen über die Rechte des Kindes von 1989, der Wiener Erklärung von 1993 zur Beseitigung von Gewalt gegen Frauen, der Erklärung und Aktionsplattform, die auf der Vierten Weltfrauenkonferenz 1995 in Peking verabschiedet wurden, der Erklärung und dem Aktionsplan gegen Frauen- und Mädchenhandel und die sexuelle Ausbeutung von Minderjährigen, die 1996 auf der Stockholmer Konferenz angenommen wurden, sowie in der Erklärung der Weltkonferenz der Jugendminister von Lissabon über Jugendpolitik und Jugendprogramme von 1998 anerkannt.(5) Die Europäische Union hat Maßnahmen im Bereich Justiz und Inneres ergriffen, insbesondere durch die Gemeinsame Maßnahme vom 24. Februar 1997 betreffend die Bekämpfung des Menschenhandels und der sexuellen Ausbeutung von Kindern(5). Die strafrechtlichen Aspekte von Gewalt fallen in die Zuständigkeit der Mitgliedstaaten.(6) In seinen Entschließungen vom 18. Januar 1996 zum Menschenhandel(6), vom 19. September 1996 zu minderjährigen Opfern von Gewaltverbrechen(7), vom 12. Dezember 1996 zum Schutz von Minderjährigen in der Europäischen Union(8), vom 16. September 1997 zur Notwendigkeit einer Kampagne in der Europäischen Union zur vollständigen Ächtung der Gewalt gegen Frauen(9) und vom 16. Dezember 1997 zum Thema Frauenhandel mit dem Ziel der sexuellen Ausbeutung(10) hat das Europäische Parlament die Kommission aufgefordert, Aktionsprogramme zur Bekämpfung dieser Gewalttaten zu erstellen und durchzuführen.(7) In ihrer Mitteilung vom 24. November 1993 über den Aktionsrahmen im Bereich der öffentlichen Gesundheit hat die Kommission unter anderem die Verhütung von Verletzungen als ein wichtiges Tätigkeitsfeld im Bereich der öffentlichen Gesundheit herausgestellt. In diesem Rahmen wurde der Beschluß Nr. 372/1999/EG des Europäischen Parlaments und des Rates vom 8. Februar 1999 über ein Aktionsprogramm der Gemeinschaft betreffend die Verhütung von Verletzungen(11) angenommen.(8) Dieses Programm wird durch die Unterstützung von Maßnahmen zur Erlangung eines besseren Kenntnisstands und eines besseren Verständnisses in bezug auf die Problematik der Gewalt gegen Kinder, Jugendliche und Frauen sowie zur weiteren Verbreitung diesbezüglicher Informationen und durch die Erarbeitung von die bestehenden Gemeinschaftsprogramme und -aktionen ergänzenden Maßnahmen unter Vermeidung unnötiger Doppelarbeit zur Sicherstellung einer weitgehenden Unterbindung von Ausbeutung, eines hohen Gesundheitsschutzniveaus unter Berücksichtigung der körperlichen, geistigen und sozialen Aspekte und einer hohen Lebensqualität beitragen.(9) Direkte Maßnahmen betreffend Gewalt gegen Kinder, Jugendliche und Frauen sind im wesentlichen von den Mitgliedstaaten auf nationaler, regionaler und lokaler Ebene durchzuführen.(10) Die Gemeinschaft kann den Maßnahmen der Mitgliedstaaten zur Verhütung von Gewalt gegen Kinder, Jugendliche und Frauen, einschließlich der Gewalt in Form sexueller Ausbeutung und sexuellen Mißbrauchs, durch die Verbreitung und den Austausch von Informationen und Erfahrungen, die Förderung eines innovativen Ansatzes, die gemeinsame Festlegung von Prioritäten, gegebenenfalls den Ausbau von Netzen, die Auswahl gemeinschaftsweiter Projekte sowie die Motivierung und Mobilisierung aller Beteiligten einen Mehrwert verleihen.(11) Dieses Programm kann durch Ermittlung und Stimulierung bewährter Praktiken, durch Förderung von Innovation und durch Austausch einschlägiger Erfahrungen betreffend die in den Mitgliedstaaten durchgeführten Maßnahmen, einschließlich eines Informationsaustauschs über die verschiedenen Rechtsvorschriften und die bisher erzielten Ergebnisse, einen Mehrwert erbringen.(12) Nach den in Artikel 5 des Vertrags niedergelegten Grundsätzen der Subsidiarität und der Verhältnismäßigkeit können die Ziele der vorgeschlagenen Maßnahme daher besser auf Gemeinschaftsebene erreicht werden. Dieser Beschluß beschränkt sich auf das zur Erreichung dieser Ziele notwendige Minimum und geht nicht über das dazu erforderliche Maß hinaus.(13) Es gilt, eine aktive Partnerschaft zwischen der Kommission, den Mitgliedstaaten und Nichtregierungsorganisationen (NRO), insbesondere Organisationen, die sich mit dem Wohlergehen und der Lebensqualität von Kindern, Jugendlichen und Frauen befassen, in diesem Bereich zu unterstützen und die Synergie zwischen allen einschlägigen Politiken und Maßnahmen durch eine engere Zusammenarbeit zwischen NRO, anderen Organisationen und nationalen, regionalen und lokalen Behörden zu fördern.(14) Zur Erreichung der Ziele dieses Programms und im Interesse eines möglichst effizienten Einsatzes der verfügbaren Ressourcen müssen die Aktionsbereiche sorgfältig bestimmt werden durch die Auswahl von Projekten, die einen größeren Mehrwert auf Gemeinschaftsebene bieten und den Weg zur Erprobung und Verbreitung innovativer Ideen im Hinblick auf die Verhütung von Gewalt im Rahmen eines multidisziplinären Ansatzes aufzeigen.(15) Die Zusammenarbeit mit den internationalen Organisationen, die für die von diesem Programm erfaßten Bereiche zuständig sind, und mit Drittländern sollte gefördert werden ebenso wie mit allen denjenigen, die an der Verhütung von Gewalt beteiligt sein dürften.(16) Dieses Programm sollte gemäß den Voraussetzungen, die in den entsprechenden Abkommen, insbesondere den Assoziationsabkommen und deren Zusatzprotokollen, festgelegt sind, für die Beteiligung der beitrittswilligen Länder in der Heranführungsphase offenstehen.(17) Zur Erhöhung von Nutzen und Erfolg dieses Progamms sollten die getroffenen Maßnahmen insbesondere im Hinblick auf ihre Wirksamkeit und die Erreichung der festgesetzten Ziele sowie im Hinblick auf gegebenenfalls notwendige Anpassungen fortlaufend bewertet werden.(18) Dieses Programm sollte eine Laufzeit von vier Jahren haben, damit genügend Zeit zur Verfügung steht, um die Maßnahmen so durchzuführen, daß die festgesetzten Ziele erreicht werden.(19) Die zur Durchführung dieses Beschlusses erforderlichen Maßnahmen sind gemäß dem Beschluß 1999/468/EG des Rates vom 28. Juni 1999 zur Festlegung der Modalitäten für die Ausübung der der Kommission übertragenen Durchführungsbefugnisse(12) zu erlassen.(20) Mit diesem Beschluß wird für die gesamte Laufzeit des Programms ein Finanzrahmen festgesetzt, der den vorrangigen Bezugsrahmen im Sinne der Nummer 33 der Interinstitutionellen Vereinbarung vom 6. Mai 1999 zwischen dem Europäischen Parlament, dem Rat und der Kommission über die Haushaltsdisziplin und die Verbesserung des Haushaltsverfahrens(13) bildet -BESCHLIESSEN:Artikel 1Aufstellung des Programms(1) Hiermit wird ein Aktionsprogramm der Gemeinschaft zur Bekämpfung von Gewalt gegen Kinder, Jugendliche und Frauen für die Zeit vom 1. Januar 2000 bis 31. Dezember 2003 angenommen.(2) Ziel dieses Programms ist es, zur Sicherstellung eines hohen Schutzes der körperlichen und psychischen Gesundheit beizutragen, und zwar durch den Schutz von Kindern, Jugendlichen und Frauen vor Gewalt (einschließlich Gewalt in Form sexueller Ausbeutung und sexuellen Mißbrauchs), durch Verhütung von Gewalt und durch Unterstützung der Opfer von Gewalt, um insbesondere zu verhindern, daß künftig Gewalt erlitten wird. Es zielt ferner darauf ab, in diesem Bereich tätige Nichtregierungsorganisationen (NRO) und in diesem Bereich tätige andere Organisationen zu unterstützen und zu fördern. Damit trägt dieses Programm zum sozialen Wohlergehen bei.(3) Mit den im Rahmen dieses Programms durchzuführenden Maßnahmen, die im Anhang beschrieben sind, soll folgendes gefördert werden:a) grenzübergreifende Maßnahmen zur Errichtung multidisziplinärer Netze und zur Sicherstellung des Austausches von Informationen und bewährter Praktiken sowie zur Sicherstellung der Zusammenarbeit auf Ebene der Gemeinschaft;b) grenzübergreifende Maßnahmen zur Sensibilisierung der Öffentlichkeit;c) ergänzende Maßnahmen.Artikel 2Durchführung(1) Die Kommission stellt die Durchführung der in Artikel 1 Absatz 3 genannten Maßnahmen gemäß Artikel 5 in enger Zusammenarbeit mit den Mitgliedstaaten sicher.(2) Die Kommission arbeitet nach Konsultation der Mitgliedstaaten mit Einrichtungen und Organisationen zusammen, die im Bereich der Verhütung von und des Schutzes vor Gewalt gegen Kinder, Jugendliche und Frauen und im Bereich der Unterstützung der Opfer tätig sind. Insbesondere fördert sie die grenzübergreifende Zusammenarbeit zwischen NRO und nationalen, regionalen und lokalen Behörden.(3) Die Kommission berücksichtigt die Tätigkeiten, die in diesem Bereich auf nationaler, regionaler und lokaler Ebene durchgeführt werden. Darüber hinaus sorgt sie für einen ausgewogenen Ansatz gegenüber den Zielgruppen.(4) Möglichst viele Mitgliedstaaten sollen in die Maßnahmen einbezogen werden.Artikel 3Haushalt(1) Der Finanzrahmen für die Durchführung des Vierjahresprogramms 2000 bis 2003 wird auf 20 Mio. EUR festgesetzt.(2) Die jährlichen Mittel werden von der Haushaltsbehörde innerhalb der durch die Finanzielle Vorausschau gesetzten Grenzen bewilligt.(3) Der Beitrag der Kommission richtet sich nach der Art der Maßnahme. Er darf 80 % der Gesamtkosten der Maßnahme nicht übersteigen.Artikel 4Kohärenz und KomplementaritätDie Kommission trägt dafür Sorge, daß die im Rahmen des Programms durchzuführenden Gemeinschaftsaktionen mit den im Rahmen anderer einschlägiger Gemeinschaftsprogramme und -maßnahmen durchgeführten Aktionen, einschließlich künftiger Entwicklungen im Bereich der öffentlichen Gesundheit, im Einklang stehen und diese ergänzen.Artikel 5Durchführungsmaßnahmen(1) Die zur Durchführung dieses Beschlusses erforderlichen Maßnahmen in bezug auf die nachstehenden Sachbereiche sind nach dem Verwaltungsverfahren des Artikels 6 Absatz 2 zu erlassen:a) Jahresarbeitsplan für die Durchführung der Programmaßnahmen, einschließlich der haushaltsmäßigen Auswirkungen und Auswahlkriterien;b) generelle Ausgewogenheit der einzelnen Teilbereiche des Programms;c) Verfahren für die Koordinierung mit den Programmen und Initiativen, die für die Verwirklichung des Ziels dieses Programms von unmittelbarer Bedeutung sind;d) Einzelheiten der Zusammenarbeit mit den Drittländern und internationalen Organisationen gemäß Artikel 8;e) Verfahren für die Kontrolle und Evaluierung des Programms.(2) Die zur Durchführung dieses Beschlusses erforderlichen Maßnahmen in bezug auf alle anderen Bereiche sind nach dem Beratungsverfahren des Artikels 6 Absatz 3 zu erlassen.Artikel 6Ausschuß(1) Die Kommission wird von einem Ausschuß unterstützt.(2) Wird auf diesen Absatz Bezug genommen, so gelten die Artikel 4 und 7 des Beschlusses 1999/468/EG unter Beachtung von dessen Artikel 8.Der Zeitraum nach Artikel 4 Absatz 3 des Beschlusses 1999/468/EG wird auf zwei Monate festgesetzt.(3) Wird auf diesen Absatz Bezug genommen, so gelten die Artikel 3 und 7 des Beschlusses 1999/468/EG unter Beachtung von dessen Artikel 8.(4) Der Ausschuß gibt sich eine Geschäftsordnung.Artikel 7Beteiligung der EFTA/EWR-Länder, der assoziierten mittel- und osteuropäischen Länder, Zyperns, Maltas und der TürkeiDieses Programm steht folgenden Ländern zur Beteiligung offen:- den EFTA/EWR-Ländern nach den im EWR-Abkommen festgelegten Voraussetzungen;- den assoziierten mittel- und osteuropäischen Ländern nach den in den Europa-Abkommen, ihren Zusatzprotokollen und den Beschlüssen der jeweiligen Assoziationsräte festgelegten Voraussetzungen;- Zypern auf der Grundlage zusätzlicher Mittel, die nach mit diesem Land zu vereinbarenden Verfahren bereitgestellt werden;- Malta und der Türkei auf der Grundlage zusätzlicher Mittel, die im Einklang mit den Vertragsbestimmungen bereitgestellt werden.Artikel 8Internationale ZusammenarbeitVorbehaltlich des Artikels 300 des Vertrags wird im Zuge der Durchführung des Programms die Zusammenarbeit mit Drittländern und internationalen Organisationen, die in den von dem Programm erfaßten Bereichen zuständig sind, sowie mit allen denjenigen gefördert, die an der Verhütung und Bekämpfung von Gewalt in allen ihren Formen beteiligt sein dürften.Artikel 9Überwachung und Bewertung(1) Bei der Durchführung dieses Beschlusses trifft die Kommission die erforderlichen Maßnahmen zur Überwachung und laufenden Bewertung des Programms unter Berücksichtigung der in Artikel 1 und im Anhang genannten allgemeinen und spezifischen Ziele.(2) Im zweiten Jahr des Programms legt die Kommission dem Europäischen Parlament und dem Rat einen Bewertungsbericht vor.(3) Nach Abschluß des Programms legt die Kommission dem Europäischen Parlament und dem Rat einen Schlußbericht vor.(4) Die Kommission nimmt in die in den Absätzen 2 und 3 genannten Berichte Informationen über die Gemeinschaftsfinanzierung in den verschiedenen Aktionsbereichen und über die Komplementarität mit den anderen Maßnahmen nach Artikel 4 sowie die Ergebnisse der Bewertungen auf. Sie übermittelt diese Berichte auch dem Wirtschafts- und Sozialausschuß und dem Ausschuß der Regionen.Artikel 10InkrafttretenDieser Beschluß tritt am Tag seiner Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften in KraftGeschehen zu Brüssel am 24. Januar 2000.Im Namen des Europäischen ParlamentsDie PräsidentinN. FONTAINEIm Namen des RatesDer PräsidentJ. GAMA(1) ABl. C 259 vom 18.8.1998, S. 2,ABl. C 89 vom 30.3.1999, S. 42, undABl. C 162 vom 9.6.1999, S. 11.(2) ABl. C 169 vom 16.6.1999, S. 35.(3) ABl. C 89 vom 30.3.1999, S. 42.(4) Stellungnahme des Europäischen Parlaments vom 16. April 1999 (ABl. C 219 vom 30.7.1999, S. 497). Gemeinsamer Standpunkt des Rates vom 13. September 1999 (ABl. C 317 vom 4.11.1999, S. 1). Beschluß des Europäischen Parlaments vom 17. November 1999 (noch nicht im Amtsblatt veröffentlicht). Beschluß des Rates vom 13. Dezember 1999.(5) ABl. L 63 vom 4.3.1997, S. 2.(6) ABl. C 32 vom 5.2.1996, S. 88.(7) ABl. C 320 vom 28.10.1996, S. 190.(8) ABl. C 20 vom 20.1.1997, S. 170.(9) ABl. C 304 vom 6.10.1997, S. 55.(10) ABl. C 14 vom 19.1.1998, S. 39.(11) ABl. L 46 vom 20.2.1999, S. 1.(12) ABl. L 184 vom 17.7.1999, S. 23.(13) ABl. C 172 vom 18.6.1999, S. 1.ANHANGSPEZIFISCHE ZIELE UND MASSNAHMENI. GRENZÜBERGREIFENDE MASSNAHMEN ZUR ERRICHTUNG MULTIDISZIPLINÄRER NETZE UND ZUR SICHERSTELLUNG DES AUSTAUSCHES VON INFORMATIONEN UND BEWÄHRTEN PRAKTIKEN SOWIE ZUR SICHERSTELLUNG DER ZUSAMMENARBEIT AUF EBENE DER GEMEINSCHAFTZiel:Die Zusammenarbeit von sowohl Nichtregierungsorganisationen (NRO) als auch anderen Organisationen, einschließlich öffentlichen Stellen, die im Bereich der Gewaltbekämpfung tätig sind, soll unterstützt und gefördert werden.1. Unterstützung für die Errichtung und den Ausbau multidisziplinärer Netze sowie Unterstützung und Förderung der Zusammenarbeit zwischen NRO und den verschiedenen Organisationen und öffentlichen Einrichtungen auf nationaler, regionaler und lokaler Ebene, um zu einem besseren beiderseitigen Kenntnisstand und Verständnis in bezug auf die jeweiligen Aufgaben beizutragen und den Austausch einschlägiger Informationen zu erleichtern.2. Förderung und Austausch bewährter Praktiken, einschließlich Pilotprojekten, auf Gemeinschaftsebene zur Verhütung von Gewalt und zur Unterstützung und zum Schutz von Kindern, Jugendlichen und Frauen.Die Netze führen insbesondere Tätigkeiten durch, die sich mit dem Problemen der Gewalt befassen:1. Festlegung eines gemeinsamen Rahmens für die Analyse von Gewalt - eischließlich der Definition der verschiedenen Arten von Gewalt - der Ursachen von Gewalt und all ihrer Auswirkungen.2. Beurteilung der tatsächlichen Auswirkungen der verschiedenen Arten von Gewalt in Europa auf die Opfer und die Gesellschaft, damit in geeigneter Weise reagiert werden kann.3. Bewertung der Arten von Maßnahmen und Praktiken und ihrer Effizienz zur Verhütung und Aufdeckung von Gewalt, einschließlich der Gewalt in Form sexueller Ausbeutung und sexuellen Mißbrauchs, und zur Unterstützung der Gewaltopfer, um insbesondere zu verhindern, daß sie erneut Opfer von gewalttätigen Handlungen werden.II. GRENZÜBERGREIFENDE MASSNAHMEN ZUR SENSIBILISIERUNG DER ÖFFENTLICHKEITZiel:Die Öffentlichkeit soll stärker sensibilisiert werden für die Problematik der Gewalt und der Verhütung von Gewalt gegen Kinder, Jugendliche und Frauen, einschließlich der Opfer des Menschenhandels zum Zwecke der sexuellen Ausbeutung, der sexuellen Ausbeutung zu kommerziellen Zwecken und anderer Formen des sexuellen Mißbrauchs.1. Förderung von Informationskampagnen in Zusammenarbeit mit den Mitgliedstaaten, von Pilotprojekten mit europäischen Mehrwert sowie von Sensibilisierungsmaßnahmen für die breite Öffentlichkeit, insbesondere für Kinder und Jugendliche, Ausbilder und sonstige betroffene Personengruppen sowie für die Medien, bezüglich potentieller Gewaltrisiken und der Möglichkeiten, sie zu vermeiden; dies schließt die Vermittlung von Kenntnissen über Rechtsvorschriften sowie über Gesundheitserziehung und -ausbildung im Zusammenhang mit der Bekämpfung von Gewalt ein.2. Ausbau einer gemeinschaftsweiten Informationsquelle, um NRO und öffentliche Einrichtungen zu unterstützen und sie über öffentlich zugängliche Informationen zu unterrichten, die von staatlichen Stellen, NRO und Hochschuleinrichtungen im Bereich der Gewalt, der Gewaltverhütung und der Hilfe für Gewaltopfer und der Mittel zur Verhütung von Gewalt zusammengetragen werden, sowie Bereitstellung von Informationen über alle diesbezüglichen Maßnahmen und Programme unter der Schirmherrschaft der Gemeinschaft. Dadurch dürften die Informationen in alle einschlägigen Informationssysteme einbezogen werden können.3. Untersuchungen zum Thema Gewalt und sexueller Mißbrauch sowie hinsichtlich der Mittel zu ihrer Verhütung; Ziel ist unter anderem, die effizientesten Verfahren und Strategien zur Verhütung von Gewalt, zur Unterstützung der Gewaltopfer, um insbesondere zu verhindern, daß sie erneut Opfer von gewalttätigen Handlungen werden, und zur Untersuchung ihrer sozialen und wirtschaftlichen Kosten zu ermitteln, damit diesem Phänomen in geeigneter Weise begegnet werden kann.4. Verbesserung beim Erkennen, Erfassen und Bewältigen der Auswirkungen von Gewalt.III. ERGÄNZENDE MASSNAHMENZur Programmdurchführung kann die Kommission in Übereinstimmung mit den Artikeln 2 und 5 auf Einrichtungen zur technischen Unterstützung zurückgreifen, deren Finanzierung im Rahmen der Gesamtausstattung dieses Programms abgedeckt wird. Die Kommission kann zu denselben Bedingungen auf Experten zurückgreifen. Außerdem kann die Kommission Seminare, Kolloquien und andere Expertentreffen zur Erleichterung der Programmumsetzung durchführen sowie Maßnahmen zur Information, Veröffentlichung und Verbreitung fördern.


text:
Le cheval du Karst, ou cheval blanc du Karst, constitue une population de chevaux connue sous l'Empire romain, et qui a perduré sur le plateau du Karst jusqu'à la sélection de la race du Lipizzan par le haras de Lipica, en 1580.
 Sources
 Le cheval du Karst est évoqué dans de nombreuses sources à propos du Lipizzan, en tant que population locale de chevaux du plateau du Karst.
 Histoire
 L'origine du cheval du Karst remonte vraisemblablement à l'Empire romain. Les Romains leur auraient bâti un temple à la source de la rivière Timave. Ils ont vraisemblablement fait l'objet d'un élevage organisé, via une « amélioration » par croisement avec les meilleurs chevaux trouvés dans tout l'Empire romain.
 Les sources écrites du le décrivent comme un très bon cheval, souvent vendu contre une grosse somme d'argent afin de participer à des tournois. Selon l'évêque Bakić de Djakovo, les plus grands sont utilisés pour l'équitation, les plus petits pour porter des fardeaux. Ils sont élevés et entretenus de manière complètement naturelle, en liberté.
 Description
 Le cheval du Karst est décrit comme relativement petit, rapide, et doté d'une maturité lente, puisqu'il atteint sa stature d'adulte à l'âge de sept ans. Bakić de Djakovo lui cite une taille de à .
 D'après Stubenberg, qui s'exprime en 1662, il serait capable de travailler jusqu'à un âge avancé, soit trente ans, ce qui est considéré comme exceptionnel.
 Sa couleur est décrite comme « blanche ». Il aurait eu d'excellents pieds, et une action élevée du genou.
 Influence sur le Lipizzan
 Le cheval du Karst est cité pour avoir légué ses gènes et donc de nombreuses caractéristiques au Lipizzan, la principale preuve de cette influence résidant dans des sources anciennes dans lesquelles les ancêtres du Lipizzan sont nommés des « Chevaux du Karst élevés à Lipizza ». Pour les chercheurs K. Potočnik, A. Šalehar, A. Mojca Simčič et Angela Cividini, .
 Cependant, le faible nombre de sources existantes ne permet pas de quantifier l'influence exacte du cheval du Karst sur le Lipizzan.
 Notes et références
 Bibliographie
 .
 Race chevaline disparue
 Race chevaline originaire d'Europe
 Monde équestre en Slovénie