text:
“Direttiva 2008/7/KE – Taxxi indiretti fuq il-ġbir tal-kapital – Artikoli 5(1)(ċ) u 6(1)(e) – Kamp ta’ applikazzjoni – Taxxa annwali mħallsa lill-kmamar lokali tal-kummerċ, tal-industrija, tal-artiġjanat u tal-agrikoltura”
 Fil-Kawża C‐443/09,
 li għandha bħala suġġett talba għal deċiżjoni preliminari skont l-Artikoli 234 KE u 267 TFUE, imressqa mit-Tribunale di Cosenza
 (l-Italja), permezz tad-deċiżjonijiet tal-5 ta’ Novembru 2009 u tat-13 ta’ Settembru 2010, li waslu fil-Qorti tal-Ġustizzja
 fit-13 ta’ Novembru 2009 u fl-20 ta’ Settembru 2010 rispettivament, fil-proċedura
 Grillo Star Srl, taħt falliment,
 komposta minn K. Lenaerts, President tal-Awla, J. Malenovský, R. Silva de Lapuerta, G. Arestis u D. Šváby (Relatur), Imħallfin,
 wara li rat il-proċedura bil-miktub u wara s-seduta tal-20 ta’ Ottubru 2011,
 – għall-Camera di Commercio, Industria, Artigianato e Agricoltura (CCIAA) di Cosenza, minn O. Morcavallo u F. Sciaudone, avukati,
 – għal Grillo Star Srl, minn R. Mastroianni, avukat,
 – għall-Gvern Ġermaniż, minn N. Graf Vitzthum, bħala aġent,
 – għall-Kummissjoni Ewropea, minn A. Aresu u M. Afonso, bħala aġenti,
 wara li semgħet il-konklużjonijiet tal-Avukat Ġenerali, ippreżentati fis-seduta tat-12 ta’ Jannar 2012,
 1 It-talba għal deċiżjoni preliminari tirrigwarda l-interpretazzjoni tal-Artikoli 5(1)(ċ) u 6(1)(e) tad-Direttiva tal-Kunsill 2008/7/KE,
 tat-12 ta’ Frar 2008, dwar it-taxxi indiretti fuq il-ġbir tal-kapital (ĠU L 46, p. §11).
 2 Din it-talba ġiet ippreżentata fil-kuntest tal-proċedura għad-determinazzjoni tal-passiv ta’ Grillo Star Srl (iktar ’il quddiem
 “Grillo Star”), kumpannija taħt falliment, mill-Imħallef inkarigat bil-kawżi ta’ falliment tat-Tribunale di Cosenza mitlub
 sabiex jilqa’ talba għall-inklużjoni fil-passiv ta’ kreditu favur il-Camera di Commercio, Industria, Artigianato e Agricultora
 di Cosenza (iktar ’il quddiem iċ-“CCIAA di Cosenza”) dwar in-nuqqas ta’ ħlas minn Grillo Star, fis-sena 2009, tat-taxxa annwali
 dovuta minn kull impriża iskritta jew imsemmija fir-reġistru tal-impriżi (iktar ’il quddiem it-“taxxa annwali”).
 3 L-Artikolu 2 tad-Direttiva 2008/7, bit-titolu “kumpanija ta’ kapital”, jistipula li:
 “1. Għall-finijiet ta’ din id-Direttiva, ‘kumpanija ta’ kapital’ tfisser: a) kwalunkwe kumpanija li jkollha waħda mill-forom elenkati fl-Anness I; b) kwalunkwe kumpanija, ditta, assoċjazzjoni jew persuna ġuridika li l-ishma tal-kapital jew l-assi tagħha jistgħu jiġu nnegozjati
 f’borża;
 ċ) kwalunkwe kumpanija, ditta, assoċjazzjoni jew persuna ġuridika li topera għall-profitt, li l-membri tagħha jkollhom id-dritt
 li jgħaddu l-ishma tagħhom lil partijiet terzi mingħajr awtorizzazzjoni minn qabel u li jkunu responsabbli biss għad-djun
 tal-kumpanija, ditta, assoċjazzjoni jew persuna ġuridika sal-limitu ta’ l-ishma tagħhom. 2. Għall-finijiet ta’ din id-Direttiva, kwalunkwe kumpanija, ditta, assoċjazzjoni jew persuna ġuridika oħra li topera għall-profitt
 għandha titqies bħala kumpanija ta’ kapital.” 4 L-Artikolu 5(1) tal-imsemmija direttiva jipprovdi: “L-Istati Membri m’għandhomx jissuġġettaw lill-kumpaniji ta’ kapital għal kwalunkwe forma ta’ taxxa indiretta fir-rigward
 ta’ dan li ġej: [...]
 ċ) ir-reġistrazzjoni jew kwalunkwe formalità oħra meħtieġa qabel il-bidu ta’ negozju li għalihom il-kumpanija ta’ kapital tista’
 tkun suġġetta minħabba l-forma ġuridika tagħha; [...]”
 5 L-Artikolu 6(1) tal-istess direttiva huwa fformulat kif ġej: “Minkejja l-Artikolu 5, l-Istati Membri jistgħu jimponu d-dazji u t-taxxi li ġejjin: [...]
 e) dazji fil-forma ta’ miżati jew drittijiet; [...]”
 6 Fil-verżjoni preċedenti tagħhom għar-reviżjoni mwettqa permezz tal-Artikolu 1(19) tad-Digriet Leġiżlattiv Nru 23, li jirriforma
 s-sistema dwar il-kmamar tal-kummerċ, tal-industrija, tal-artiġjanat u tal-agrikoltura, skont l-Artikolu 53 tal-Liġi Nru 99
 tat-23 ta’ Lulju 2009 (decreto legislativo n. 23 – Riforma dell’ordinamento relativo alle camere di commercio, industria,
 artigianato e agricoltura, in attuazione dell’articolo 53 della legge 23 luglio 2009, n. 99), tal-15 ta’ Frar 2010 (GURI Nru 46,
 tal-25 ta’ Frar 2010, p. 1), li daħal fis-seħħ fit-12 ta’ Marzu 2010, id-dispożizzjonijiet nazzjonali applikabbli għall-kawża
 prinċipali huma s-segwenti.
 7 L-Artikolu 2188(1) tal-Kodiċi Ċivili Taljan (iktar ’il quddiem il-“Kodiċi Ċivili”) stabbilixxa reġistru tal-impriżi fejn,
 skont l-Artikolu 2195 ta’ dan il-kodiċi, l-impriżi industrijali, kummerċjali u finanzjarji kollha għandhom l-obbligu li jkunu
 iskritti fih, kemm jekk ikunu mmexxija individwalment kif ukoll b’assoċjazzjoni u b’mod iktar partikolari, skont l-Artikolu 2200
 tal-istess kodiċi, il-kumpanniji u l-kooperattivi, anki meta ma jeżerċitawx attività kummerċjali. Il-Liġi Nru 580/1993 u t-testi ta’ applikazzjoni tiegħu
 8 L-Artikolu 8(1) u (2) tal-Liġi Nru 580, li jorganizza mill-ġdid il-kmamar tal-kummerċ, tal-industrija, tal-artiġjanat u tal-agrikoltura
 (legge n. 580 – Recante Riordinamento delle camere di commercio, industria, artigianato e agricoltura), tad-29 ta’ Diċembru
 1993 (Supplement Ordinarju fil-GURI Nru 7, tal-11 ta’ Jannar 1994, iktar ’il quddiem il-“Liġi Nru 580/1993”), jipprovdi li
 r-reġistru tal-impriżi jinżamm mill-kmamar tal-kummerċ, tal-industrija, tal-artiġjanat u tal-agrikoltura. 9 L-Artikolu 18(3) sa (5) tal-Ligi Nru 580/1993 jiddetermina l-metodi ta’ kalkolu tat-taxxa annwali. 10 Id-digriet tal-Ministru għall-Iżvilupp Ekonomiku li jiffissa l-ammonti tat-taxxa annwali dovuti mill-impriżi lill-kmamar tal-kummerċ
 għas-sena 2009 (decreto del ministro dello Sviluppo economico – Determinazione delle misure del diritto annuale dovuto per
 l’anno 2009, dalle imprese alle camere di commercio), tat-30 ta’ April 2009 (GURI Nru 114, tad-19 ta’ Mejju 2009, p. 37) jiffissa,
 għas-sena inkwistjoni fil-kawża prinċipali, l-ammont tat-taxxa annwali. Din it-taxxa kienet tammonta għal ammont fiss ta’
 EUR 200 għall-impriżi li d-dħul mill-bejgħ annwali tagħhom ma jaqbiżx EUR 100 000 u, lil hinn minn dan il-limitu, l-ammont
 tat-taxxa jiġi kkalkulat, għal numru ta’ perijodi, f’perċentwali tad-dħul mill-bejgħ tal-impriża kkonċernata. Il-kawża prinċipali u d-domandi preliminari
 11 Permezz ta’ sentenza tad-29 ta’ April 2009, l-Awla tal-Fallimenti tat-Tribunale di Cosenza ddikjarat il-falliment ta’ Grillo
 Star u fetħet il-proċedura għall-inklużjoni tad-djun fil-passiv, skont l-Artikolu 93 tal-liġi Taljana dwar il-fallimenti.
 12 Fil-kuntest ta’ din il-proċedura, iċ-CCIAA di Cosenza talbet, fl-4 ta’ Ġunju 2009, l-inklużjoni fil-passiv tal-falliment ta’
 Grillo Star ta’ dejn ta’ EUR 200, miżjud b’ EUR 113.39, għat-taxxa annwali dovuta għas-sena 2009. 13 Mitlub jilqa’ t-talba għall-inklużjoni ta’ dan id-dejn fil-passiv tal-falliment ta’ Grillo Star, l-Imħallef inkarigat bil-kawżi
 ta’ falliment tat-Tribunale di Cosenza għandu dubju dwar il-kompatibbiltà tal-leġiżlazzjoni Taljana dwar id-determinazzjoni
 tat-taxxa annwali mad-Direttiva 2008/7.
 14 F’dan ir-rigward, huwa jirreferi għall-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja u, b’mod partikolari, is-sentenzi tal-20 ta’
 April 1993, Ponente Carni u Cispadana Costruzioni (C‐71/91 u C‐178/91, Ġabra p. I‐1915), tat-2 ta’ Diċembru 1997, Fantask
 et (C‐188/95, Ġabra p. I‐6783), kif ukoll tal-10 ta’ Settembru 2002, Prisco u CASER (C‐216/99 u C‐222/99, Ġabra p. I‐6761),
 li jiddefinixxu n-natura remuneratorja tat-taxxi li l-Istati Membri jistgħu jirċievu, skont l-eċċezzjoni prevista fl-Artikolu 12(1)(e)
 tad-Direttiva tal-Kunsill 69/335/KEE, tas-17 ta’ Lulju 1969, li tikkonċerna taxxi indiretti fuq il-ġbir tal-kapital (ĠU Edizzjoni
 Speċjali bil-Malti, Kapitolu 9, Vol. 1, p. 11), li essenzjalment hija riprodotta fl-Artikolu 6(1)(e) tad-Direttiva 2008/7.
 Issa, l-imsemmi Mħallef ikkonstata li t-taxxa annwali ma għandhiex tali natura sa fejn il-kalkolu tagħha ma huwiex marbut
 ma kemm jiswa s-servizz pprovdut lill-impriżi għaż-żamma tal-iskrizzjoni tagħhom fir-reġistru miżmum mill-kmamar tal-kummerċ,
 tal-industrija, tal-artiġjanat u tal-agrikoltura.
 15 F’dawn iċ-ċirkustanzi, l-Imħallef inkarigat bil-kawżi ta’ falliment tat-Tribunale di Cosenza ddeċieda li jissospendi l-proċeduri
 quddiemu u li jagħmel lill-Qorti tal-Ġustizzja d-domandi preliminari li ġejjin:
 “1) Il-kriterji li jiddeterminaw it-taxxa annwali msemmija fl-Artikolu 18(b) tal-[Liġi Nru 580/1993], kif stabbiliti mill-Artikolu 18(3),
 (4), (5) u (6), huma kompatibbli mad-[Direttiva 2008/7/KE] peress li t-taxxa annwali ma taqax taħt id-deroga stabbilita mill-Artikolu
 6[(1)](e) tal-imsemmija direttiva?
 2) B’mod partikolari – It-taxxa annwali, li tiġi ddeterminata b’referenza għal ‘finanzi meħtieġa sabiex il-kmamar tal-kummerċ iwettqu s-servizzi
 li huma obbligati li jipprovdu fit-territorju kollhu tal-pajjiż’, hija ‘dazj[u] fil-forma ta’ miżati jew drittijiet’? – Il-fatt li ġie stabbilit ‘fond għall-ibbilanċjar’, maħsub sabiex jarmonizza fit-territorju nazzjonali kollu t-twettiq tal-‘funzjonijiet
 amministrattivi’ kollha mogħtija lill-kmamar tal-kummerċ mil-liġi, jeskludi li t-taxxa annwali hija dazju fil-forma ta’ miżati
 jew drittijiet? – L-għażla mogħtija lil kull kamra tal-kummerċ li żżid it-taxxa annwali sa 20 % sabiex tikkofinanzja inizjattivi li l-għan tagħhom
 huwa li jżidu l-produttività u jtejbu l-kundizzjonijiet ekonomiċi tat-territorju li jaqa’ taħt il-kompetenza tagħhom, hija
 kompatibbli mal-interpretazzjoni li t-taxxa fiha nnifisha hija dazju fil-forma ta’ miżati jew drittijiet? – In-nuqqas ta’ spjegazzjoni dwar il-metodi meħtieġa sabiex jiġu stabbiliti l-ħtiġijiet finanzjarji, tal-kmamar tal-kummerċ,
 marbuta maż-żamma u l-aġġornament tar-reġistrazzjonijiet u noti fir-reġistru tal-impriżi, jipprekludi l-verifika ta’ jekk
 it-taxxa annwali hijiex dazju fil-forma ta’ miżati jew drittijiet? – Il-fatt li t-taxxa annwali hija stabbilta abbażi ta’ rata fissa, u fid-dawl tal-fatt li m’hemmx dispożizzjonijiet dwar il-verifika
 ‘f’intervalli regolari’ ta’ jekk din tirriflettix l-ispiża medja tas-servizz, huwa kompatibbli mal-interpretazzjoni li t-taxxa
 hija dazju fil-forma ta’ miżati jew drittijiet?” 16 Għal dak li jirrigwarda l-applikabbiltà tal-Artikolu 5(1)(ċ) tad-Direttiva 2008/7 għat-taxxa annwali, l-Imħallef inkarigat
 bil-kawżi ta’ falliment tat-Tribunale di Cosenza ssupplimenta d-deċiżjoni tar-rinviju tiegħu tal-5 ta’ Novembru 2009 permezz
 taż-żewġ domandi preliminari li ġejjin:
 “1) L-obbligu ta’ ħlas tat-[taxxa annwali] impost fuq kumpannija b’kapital azzjonarju li ma teżerċitax u qatt ma eżerċitat attività
 ekonomika – u li, barra minn hekk, hija ‘inattiva’ – imur kontra d-[Direttiva 2008/7/KE]?
 2) In-natura kostituttiva tal-iskrizzjoni fir-reġistru tal-impriżi – iskrizzjoni li, fl-ordinament ġuridiku Taljan, hija marbuta
 strettament mal-kisba tal-personalità ġuridika tal-kumpanniji b’kapital azzjonarju – u l-ħlas sussegwenti tat-‘taxxa annwali’
 marbut ma’ dan imorru kontra d-[Direttiva 2008/7]?”
 17 Sussegwentement għal din id-deċiżjoni tar-rinviju supplimentari, ġie deċiż permezz ta’ digriet tal-President tal-Qorti tal-Ġustizzja
 tal-20 ta’ Ottubru 2010 li terġa’ tinfetaħ il-proċedura bil-miktub. Fuq il-kompetenza tal-Qorti tal-Ġustizzja
 18 Iċ-CCIAA di Cosenza ssostni, essenzjalment, li l-Qorti tal-Ġustizzja ma hijiex kompetenti sabiex tirrispondi għal dawn it-talbiet
 għal deċiżjoni preliminari sa fejn l-Imħallef inkarigat bil-kawżi ta’ falliment tat-Tribunale di Cosenza ma jistax jitqies
 bħala qorti fis-sens tal-Artikolu 267 TFUE. F’dan ir-rigward, hija ssostni li l-proċedura quddiem dan l-Imħallef ma tirriżultax
 f’deċiżjoni ta’ natura ġudizzjarja. F’dan is-sens, hija tosserva li l-imsemmi Mħallef jeżerċita essenzjalment funzjonijiet
 ta’ sorveljanza u ta’ kontroll tar-regolarità tal-proċedura għall-istabbiliment tal-passiv billi jilqa’, totalment jew parzjalment,
 jiċħad jew jiddikjara innammissibbli kull talba għall-inklużjoni ta’ dejn. Hija tallega wkoll li l-proċedura quddiem tali
 Mħallef għandha diversi limitazzjonijiet għal dak li jirrigwarda l-prinċipju ta’ kontradittorju. 19 Grillo Star issostni, min-naħa l-oħra, li l-proċedura mmexxija mill-Imħallef inkarigat bil-kawżi ta’ falliment għandha natura
 ġudizzjarja peress li l-leġiżlazzjoni Taljana tagħtih l-inkarigu li jieħu deċiżjonijiet motivati dwar kull waħda mit-talbiet
 għal inklużjoni fil-passiv tal-falliment u li dawn id-deċiżjonijiet għandhom, fin-nuqqas ta’ appell, is-saħħa ta’ res judicata u jorbtu lill-partijiet. Hija ssostni wkoll li d-deċiżjoni tal-Imħallef inkarigat bil-kawżi ta’ falliment hija adottata wara
 seduta li għaliha jitħarrku l-partijiet u li fiha għandhom id-dritt jipparteċipaw. 20 F’dan ir-rigward, jeħtieġ li jiġi mfakkar li skont ġurisprudenza stabbilita tal-Qorti tal-Ġustizzja, sabiex tiddetermina jekk
 korp ta’ rinviju għandux in-natura ta’ “qorti jew tribunal” skont l-Artikolu 267 TFUE, liema kwistjoni taqa’ unikament taħt
 id-dritt tal-Unjoni, il-Qorti tal-Ġustizzja tieħu inkunsiderazzjoni sensiela ta’ kriterji, bħal jekk il-korp huwiex stabbilit
 mil-liġi, jekk huwiex permanenti, jekk il-ġurisdizzjoni tiegħu hijiex ta’ natura obbligatorja, jekk il-proċeduri quddiemu
 humiex kontradittorji, jekk il-korp japplikax regoli tad-dritt, kif ukoll jekk huwiex indipendenti (ara s-sentenza tal-14
 ta’ Ġunju 2011, Miles et, C‐196/09, li għadha ma ġietx ippubblikata fil-Ġabra, punt 37 u l-ġurisprudenza ċċitata).
 21 Barra minn hekk, il-qrati nazzjonali jistgħu jirrikorru għall-Qorti tal-Ġustizzja biss jekk kawża tkun pendenti quddiemhom
 u jekk ikunu mitluba jiddeċiedu fil-kuntest ta’ proċedura li l-iskop tagħha huwa li twassal għal deċiżjoni ta’ natura ġudizzjarja
 (digriet tal-24 ta’ Marzu 2011, Bengtsson, C‐344/09, punt 18 u l-ġurisprudenza ċċitata).
 22 Għaldaqstant, meta jieħu deċiżjoni amministrattiva mingħajr fl-istess ħin ma jkun mitlub jiddeċiedi fuq kawża, il-korp tar-rinviju
 ma jistax jitqies li qiegħed jeżerċita funzjoni ġudizzjarja (digriet Bengtsson, iċċitat iktar ’il fuq, punt 19 u l-ġurisprudenza
 ċċitata). 23 F’dan il-każ, mill-indikazzjonijiet mogħtija miċ-CCIAA di Cosenza u kkonfermati minn Grillo Star jirriżulta li l-Imħallef
 inkarigat bil-kawżi ta’ falliment għandu jiddetermina, abbażi ta’ abbozz ta’ dikjarazzjoni tal-istat tal-passiv imfassal mill-kuratur
 tal-kumpannija taħt falliment u fuq talba tal-kredituri, id-djun li għandhom jiġu inklużi f’dan il-passiv. Mil-liġi dwar il-fallimenti
 jirriżulta wkoll li kemm il-kuratur kif ukoll il-partijiet l-oħra kkonċernati għandhom il-possibbiltà jikkontestaw, quddiem
 l-Imħallef inkarigat bil-kawżi ta’ falliment, it-talba għall-inklużjoni ta’ dejn magħmula lilu minn kreditur. Fl-aħħar nett,
 għandu jiġi osservat li, f’nuqqas ta’ oppożizzjoni, id-deċiżjoni tal-imsemmi Mħallef li tirrifjuta l-inklużjoni ta’ dejn fil-passiv
 tipproduċi effetti legali vinkolanti.
 24 Barra minn hekk, kif osservat l-Avukat Ġenerali fil-punt 19 tal-konkolużjonijiet tagħha, il-kuratur u l-kredituri għandhom
 il-possibbiltà li jippreżentaw osservazzjonijiet bil-miktub u orali quddiem l-Imħallef inkarigat bil-kawżi ta’ falliment.
 25 Fid-dawl ta’ dawn l-elementi kollha, ma jistax jiġi validament sostnut li l-Imħallef inkarigat bil-kawżi ta’ falliment tat-Tribunale
 di Cosenza ma huwiex mitlub, fis-sens tad-dritt tal-Unjoni, li jagħti deċiżjoni ta’ natura ġudizzjarja bl-għan li jaqta’ kawża
 fil-kuntest ta’ proċedura kontradittorja. 26 F’dawn iċ-ċirkustanzi, il-Qorti tal-Ġustizzja għandha l-ġurisdizzjoni sabiex tirrispondi għad-domandi magħmula mill-qorti
 tar-rinviju. Fuq id-domandi preliminari
 27 Permezz tad-domandi tagħha li għandhom jiġu eżaminati flimkien, il-qorti tar-rinviju tistaqsi essenzjalment jekk id-Direttiva 2008/7
 u, b’mod partikolari, l-Artikoli 5(1)(ċ) u 6(1)(e) tagħha għandhomx jiġu interpretati fis-sens li jipprekludu l-ġbir ta’ taxxa
 annwali, bħal dik inkwistjoni fil-kawża prinċipali, imħallsa lill-kmamar Taljani tal-kummerċ, tal-industrija, tal-artiġjanat
 u tal-agrikoltura minn kull impriża iskritta jew imsemmija fir-reġistru tal-impriżi miżmum minn dawn tal-aħħar.
 28 Qabelxejn, għandu jiġi mfakkar li l-Qorti tal-Ġustizzja diġà kellha l-opportunità tippreċiża li l-Artikolu 12 tad-Direttiva 69/335,
 li huwa essenzjalment identiku għall-Artikolu 6 tad-Direttiva 2008/7, jikkostitwixxi deroga għall-projbizzjoni, bħala prinċipju,
 ta’ taxxi li għandhom l-istess karatteristiċi bħat-taxxa kapitali stabbilit fl-Artikolu 10 tad-Direttiva 69/335, liema artikolu
 essenzjalment ittieħed huwa stess mill-Artikolu 5(1) tad-Direttiva 2008/7 (ara, f’dan is-sens, b’mod partikolari, is-sentenza
 Fantask et, iċċitata iktar ’il fuq, punt 20).
 29 Għaldaqstant, għandu jiġi eżaminat l-ewwel nett jekk taxxa annwali bħal dik inkwistjoni fil-kawża prinċipali hijiex waħda
 mit-taxxi pprojbiti mill-Artikolu 5(1) tad-Direttiva 2008/7.
 30 L-imsemmi artikolu jipprojbixxi b’mod partikolari fil-paragrafu (1)(ċ) tiegħu t-taxxi indiretti ta’ kwalunkwe forma, li għandhom
 jitħallsu għall-iskrizzjoni jew għal kull formalità preliminari oħra għall-eżerċizzju ta’ attività, li tista’ tkun suġġetta
 għaliha kumpannija b’kapital azzjonarju minħabba l-forma ġuridika tagħha.
 31 Din il-projbizzjoni hija ġġustifikata mill-fatt li, għalkemm it-taxxi inkwistjoni ma jikkonċernawx il-kontribuzzjonijiet tal-kapital
 fihom infushom, dawn xorta waħda jinġabru minħabba formalitajiet marbuta mal-forma ġuridika tal-kumpannija, jiġifieri l-mezz
 użat sabiex jinġabar il-kapital, b’tali mod li ż-żamma tagħhom toħloq riskju li jitqiegħdu f’dubju anki l-għanijiet tad-Direttiva 2008/7
 (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tat-28 ta’ Ġunju 2007, Albert Reiss Beteiligungsgesellschaft, C‐466/03, Ġabra p. I‐5357,
 punt 50 u l-ġurisprudenza ċċitata).
 32 L-Artikolu 5(1)(ċ) tad-Direttiva 2008/7 għandu, bħala prinċipju, jingħata interpretazzjoni wiesgħa fis-sens li jinkludi mhux
 biss il-proċeduri formali preliminari għall-eżerċizzju tal-attività ta’ kumpannija b’kapital azzjonarju, iżda wkoll dawk il-formalitajiet
 li jikkundizzjonaw l-eżerċizzju u l-andament tal-attività ta’ tali kumpannija (ara, f’dan is-sens, is-sentenza Albert Reiss
 Beteiligungsgesellschaft, iċċitata iktar ’il fuq, punt 51 u l-ġurisprudenza ċċitata).
 33 Madankollu, mill-ġurisprudenza jirriżulta li dan l-artikolu ma jipprojbixxix taxxa li hija dovuta kull sena għall-iskrizzjoni
 ta’ impriża ma’ kamra tal-kummerċ u tal-industrija sa fejn il-fatt li jagħti lok għal din it-taxxa ma jikkonsistix fl-iskrizzjoni
 tal-kumpannija jew tal-persuna ġuridika li hija l-proprjetarja ta’ impriża iżda fl-iskrizzjoni tal-impriża nfisha, li tali
 taxxa hija indipendenti mill-forma ġuridika li għandha l-entità li hija l-proprjetarja tal-impriża u li għalhekk ma hijiex
 marbuta mal-formalitajiet li l-kumpanniji b’kapital azzjonarju jistgħu jkunu suġġetti għalihom minħabba l-forma ġuridika tagħhom
 (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-11 ta’ Ġunju 1996, Denkavit Internationaal et, C‐2/94, Ġabra p. I‐2827, punti 24 sa 26).
 34 Huwa paċifiku li l-fatt li jagħti lok għal taxxa annwali, bħal dik inkwistjoni fil-kawża prinċipali, ma jikkonsistix, skont
 il-leġiżlazzjoni nazzjonali applikabbli, fl-iskrizzjoni tal-kumpannija jew tal-persuna ġuridika li hija l-proprjetarja tal-impriża
 iżda fl-iskrizzjoni tal-impriża nfisha. Hija taxxa li tolqot, abbażi tad-dħul mill-bejgħ tagħhom, l-entitajiet kollha bi skop
 ta’ lukru. 35 Tali taxxa hija, kif ikkonfermat Grillo Star fis-seduta, indipendenti mill-forma ġuridika li għandha l-entità li hija l-proprjetarja
 tal-impriża peress li tolqot kemm l-impriżi li għandhom il-forma ta’ kumpannija b’kapital azzjonarju fis-sens tal-Artikolu 2
 tad-Direttiva 2008/7 kif ukoll dawk li għandhom forma ġuridika oħra u, b’mod partikolari, dawk miżmuma jew immexxija individwalment
 mill-persuni fiżiċi (ara, b’analoġija, is-sentenza Denkavit Internationaal et, iċċitata iktar ’il fuq, punt 25).
 36 Barra minn hekk u kif josservaw b’mod korrett il-Gvern Taljan u l-Kummissjoni Ewropea, il-fatt li t-taxxa annwali hija proporzjonali
 għad-dħul mill-bejgħ tal-impriża kkonċernata jeskludi li l-ħlas tagħha jikkostitwixxi formalità iktar oneruża għal impriża
 li tkun adottat il-forma ġuridika ta’ kumpannija b’kapital azzjonarju milli għal impriża kkostitwita b’forma ġuridika differenti.
 37 Huwa ċar għalhekk li taxxa annwali bħal dik inkwistjoni fil-kawża prinċipali ma hijiex marbuta ma formalitajiet li l-kumpanniji
 b’kapital azzjonarju jistgħu jkunu suġġetti għalihom minħabba il-forma ġuridika tagħhom. 38 Iċ-ċirkustanza, imsemmija mill-qorti tar-rinviju, li l-iskrizzjoni tal-kumpanniji b’kapital azzjonarju fir-reġistru tal-impriżi
 għandha, għall-kumpanniji b’kapital azzjonarju fis-sens tad-dritt nazzjonali inkwistjoni u għad-differenza ta’ impriżi oħrajn,
 effett kostituttiv ma jistax iqiegħed inkwistjoni l-konstatazzjoni magħmula fil-punt preċedenti. Fil-fatt, għalkemm l-iskrizzjoni
 f’dan ir-reġistru, u konsegwentement il-ħlas tat-taxxa annwali relatat magħha, tikkostitwixxi kundizzjoni għall-eżistenza
 ġuridika ta’ kumpanniji b’kapital azzjonarju, dan l-element ma jistax fih innifsu jbiddel il-fatt li jagħti lok għal din it-taxxa
 annwali, kif identifikat fil-punt 34 ta’ din is-sentenza, billi jbiddilha f’taxxa dovuta minħabba l-iskrizzjoni tal-kumpannija
 b’kapital azzjonarju li hija l-proprjetarja tal-impriża (ara, b’analoġija, is-sentenza Denkavit Internationaal et, iċċitata iktar ’il fuq, punt 28). Barra minn hekk, huwa paċifiku li n-nuqqas ta’ ħlas minn kumpannija b’kapital azzjonarju
 ta’ din it-taxxa ma jwassalx għat-tneħħija tagħha mir-reġistru tal-impriżi.
 39 Huwa wkoll irrilevanti l-fatt, invokat miċ-CCIAA di Cosenza, li l-ħlas ta’ taxxa annwali, bħal dik inkwistjoni fil-kawża prinċipali,
 hija imposta fuq kumpannija b’kapital azzjonarju, bħal ma hija Grillo Star, anki għall-perijodu li matulu hija ma teżerċita
 ebda attività ekonomika effettiva. Fil-fatt, skont id-dritt nazzjonali inkwistjoni fil-kawża prinċipali, tali obbligu għall-kumpanniji
 b’kapital azzjonarju li jħallsu t-taxxa annwali hija ġġustifikata mill-preżunzjoni li kull kumpannija b’kapital azzjonarju
 hija, bħala prinċipju, proprjetarja ta’ impriża. F’dan ir-rigward, il-Qorti tal-Ġustizzja rrikonoxxiet, minn naħa, li d-definizzjoni
 tal-kunċett ta’ impriża taqa’, f’qasam bħal dak kopert mid-Direttiva 2008/7, taħt il-kompetenza tal-leġiżlatur nazzjonali
 (ara, f’dan is-sens, is-sentenza Denkavit Internationaal et, iċċitata iktar ’il fuq, punt 31) u, min-naħa l-oħra, li din il-preżunzjoni ma taffettwax il-konstatazzjoni li l-fatt li
 jagħti lok għal taxxa, bħat-taxxa annwali, jinsab, kif ġie mfakkar fil-punt 34 ta’ din is-sentenza, fl-iskrizzjoni tal-impriża
 nfisha, indipendentement mill-forma ġuridika tagħha (ara, f’dan is-sens, is-sentenza Denkavit Internationaal et, iċċitata iktar ’il fuq, punt 29).
 40 Barra minn hekk, mill-proċess li għandha l-Qorti tal-Ġustizzja jirriżulta li kumpannija bħal Grillo Star, li għall-inqas wettqet
 operazzjonijiet preparatorji għal attività tal-lukandi, b’mod partikolari billi akkwistat artijiet, ma tistax, fi kwalunkwe
 każ, tiġi mqabbla ma’ “kumpannija vojta” [shell company] fis-sens tal-punt 29 tas-sentenza Denkavit Internationaal et, iċċitata iktar ’il fuq, jiġifieri kumpannija li ma jkollhiex assi u b’hekk ma teżerċita ebda attività. 41 F’dawn iċ-ċirkustanzi, għandu jiġi kkonstatat li taxxa annwali bħal dik inkwistjoni fil-kawża prinċipali ma tikkostitwixxix
 taxxa pprojbita fis-sens tal-Artikolu 5(1)(ċ) tad-Direttiva 2008/7.
 42 Għaldaqstant, ma hemmx lok li jiġi eżaminat jekk tali taxxa taqax taħt id-deroga għall-imsemmi artikolu previst fl-Artikolu 6(1)(e)
 tad-Direttiva 2008/7.
 43 Konsegwentement, ir-risposta li għandha tingħata għad-domandi magħmula hija li l-Artikolu 5(1)(ċ) tad-Direttiva 2008/7 għandu
 jiġi interpretat fis-sens li dan ma jipprekludix taxxa, bħal dik inkwistjoni fil-kawża prinċipali, dovuta kull sena minn kull
 impriża fid-dawl tal-iskrizzjoni tagħha fir-reġistru tal-impriżi, anki jekk tali iskrizzjoni għandha effett kostituttiv għall-kumpanniji
 b’kapital azzjonarju u jekk din it-taxxa hija dovuta wkoll minn dawn il-kumpanniji għall-perijodu li matulu huma jwettqu biss
 attivitajiet preparatorji għall-operat ta’ impriża.
 44 Peress li l-proċedura għandha, fir-rigward tal-partijiet fil-kawża prinċipali, in-natura ta’ kwistjoni mqajma quddiem il-qorti
 L-Artikolu 5(1)(ċ) tad-Direttiva tal-Kunsill 2008/7/KE, tat-12 ta’ Frar 2008, dwar it-taxxi indiretti fuq il-ġbir tal-kapital,
 għandu jiġi interpretat fis-sens li dan ma jipprekludix taxxa, bħal dik inkwistjoni fil-kawża prinċipali, dovuta kull sena
 minn kull impriża fid-dawl tal-iskrizzjoni tagħha fir-reġistru tal-impriżi, anki jekk tali iskrizzjoni għandha effett kostituttiv
 għall-kumpanniji b’kapital azzjonarju u jekk din it-taxxa hija dovuta wkoll minn dawn il-kumpanniji għall-perijodu li matulu
 huma jwettqu biss attivitajiet preparatorji għall-operat ta’ impriża.


type: other

text:
Työhyvinvointikysely Palvelupäällikkö Annaleena Rita Kunnanhallitus - PDF
 Download "Työhyvinvointikysely Palvelupäällikkö Annaleena Rita Kunnanhallitus"
 1 Työhyvinvointikysely 2015 Palvelupäällikkö Annaleena Rita Kunnanhallitus
 2 Työhyvinvointikyselyn 2016 toteutus Työhyvinvointikysely toteutettiin sähköisenä kyselynä (Webropol). Henkilökohtainen vastauslinkki lähetettiin 144 henkilölle. Muistutus vastaamattomille henkilöille lähetettiin ja Vastaukset saatiin 91 henkilöltä. Vastausaktiivisuus oli 63 % eli heikompi kuin vuoden kyselyn vastausaktiivisuus (79 %). Kyselyssä käytettiin samoja kysymyksiä kuin vuonna Kevan toteuttamassa työhyvinvointikyselyssä, jotta vertailu olisi mahdollista. Vastaajien tunnistamattomuuden varmistamiseksi vastaajilta ei kerätty muita taustatietoja kuin toimiala tai työyksikkö.
 3 Raportointi Tulokset raportoidaan kunnanhallitukselle koko kunnan osalta ja toimialajohtajille ja yksiköiden esimiehille omasta yksiköstään. Avoimeen vastauskenttään kirjoitetut vastaukset raportoidaan vain toimialajohtajille ja yksiköiden esimiehille. Alle viiden henkilön yksiköiden vastauksia ei raportoida, vaan ne on liitetty toimialan kokonaisuuteen. Toimialajohtajat ja esimiehet käsittelevät toimialan/yksikön tulokset henkilöstönsä kanssa ja suunnittelevat oman yksikkönsä kehittämistoimenpiteet.
 4 Tulosten arviointia Vastaukset saatiin 91 henkilöltä. Vastausaktiivisuus oli 63 % eli selvästi heikompi kuin vuoden kyselyn vastausaktiivisuus (79 %). Erityisesti teknisen keskuksen henkilöstön vastausaktiivisuus oli heikko. Työhyvinvoinnin kehityssuunta näyttää kyselyn tulosten perusteella Rautjärven kunnan organisaatiossa edelleen hyvältä ja tulokset ovat lähes kaikilla arvioinnin alueilla parantuneet tai pysyneet samana kuin vuonna. Hyvän kehityksen rinnalla tulokset paljastivat kipupisteitä, vaikka Valtaosa vastanneista suhtautuu edelleen luottavaisesti työnsä tulevaisuuteen.
 5 Tulosten arviointia Johtamisen ja esimiestyön kaikissa arviointikohdissa saatiin parempi tulos kuin vuoden tulokset, jotka olivat silloin valtakunnalliseen vertailuun nähden erittäin hyvät. Esimiehiltä saatu apu ja tuki ja informaatio saivat todella korkeat pisteet, keskiarvo 4,0 asteikolla 1-5 (v. 3,9). Myös esimiehen toiminnan puolueettomuus ja oikeudenmukaisuus arvostettiin korkealle, 3,9 (v. 3,7). Työyhteisöjen toimivuuden arviointikohdat saivat saman tai paremman keskiarvon kuin vuonna lukuun ottamatta omaan työhön vaikuttamista, josta saatiin 0,1 pistettä heikompi tulos kuin vuonna. Työolojen ja osaamisen osa-alueella vuoden tuloksia paremman keskiarvon saivat työtehtävien koettu mielekkyys (4,1/ v. 3,6), käytössä olevat työmenetelmät ja välineet (3,8/3,6) sekä suhtautuminen parannusehdotuksiin (3,7/2,8).
 6 Tulosten arviointia Työtyytyväisyyden voidaan arvioida parantuneen, vaikka keskiarvoksi saatiin sama 3,7 kuin vuoden tuloksissa. Nyt 70,3 % vastaajista ilmoitti oman työtyytyväisyytensä melko tai erittäin hyväksi (v. 65 %) ja melko huonoksi 9,9% (12 %). Työhön liittyvä kiire ja aikapaine koettiin jo vuoden tuloksissa hieman pienemmäksi kuin kunta-alalla keskimäärin, ja nyt tulos oli vielä parempi. Minulla on aikaa saada työni tehdyksi kysymyksen keskiarvoksi saatiin nyt 3,8, kun tulos vuonna oli 3,5. Omat voimavarat ja työssä jaksaminen sekä oma työkyky arvioitiin vuoden tulosten tasolle. Työssä jatkamiseen 63 ikävuoden jälkeen uskottiin vähemmän kuin vuonna, vaikka vastaajat arvelivat jäävänsä eläkkeelle keskimäärin 10,2 kk myöhemmin Eläkkeelle jäämisiäksi arvioitiin keskimäärin 63,25 vuotta, kun vuonna arvio oli 62,4 vuotta.
 7 Tulosten arviointia Lomautus-, irtisanomis- tai työttömyysuhkaa, vastentahtoisen toisiin tehtäviin siirron uhkaa, työkyvyttömyysuhkaa, työtehtävien liiallista vaikeutumista ja liiallista uuden tiedon omaksumisen vaatimusta kokee useampi kuin vuonna. Omaan työhön vaikuttamismahdollisuudet, ergonomian huomioon ottaminen sekä osaamisen arviointi arvioitiin heikommaksi kuin vuoden tuloksissa. Kehityskeskustelujen kattavuus on hieman heikentynyt vuodesta, mutta toisaalta kehityskeskustelujen sisältö on parantunut selvästi. Työyhteisön tavoitteet ja työntekijän henkilökohtaiset tavoitteet on kuitenkin tarpeen nostaa entistä selkeämmin esiin kehityskeskusteluissa ja työyhteisöjen suunnittelupalavereissa, koska vain kaksi kolmannesta koki, että hänen työlleen on asetettu vähintään yksi keskeinen ja seurattava tavoite.
 8 Kehittämisehdotukset Henkilöstön tukeen muutosten hallinnassa ja hyvinvoinnin ylläpitämisessä kannattaa panostaa suunnitelmallisesti ja monipuolisesti. Henkilöstön esittämät toiveet työhyvinvoinnin tukitoimista antavat hyvän perustan työnantajan toimenpiteiden suunnittelulle: o ammattitaitoa edistävää koulutusta o työtilojen ja työmenetelmien kehittämistä o liikunta- ja kulttuuriharrastusten tukemista o yhteisiä tapahtumia ja matkoja Työsuojeluhenkilöstö on alustavasti suunnitellut syksylle 2016 muutosvalmennuksen jatkotilaisuutta. Henkilöstön aktivoiminen epassin (Liikunta- ja Kulttuuripassi) käyttöön ajoitetaan syyskauden alkuun. epassin saldon korotusta euroon/henkilö tulisi harkita.
 9 Työhyvinvointikyselyn vastaajat toimialan/yksikön mukaan Vastaajat yhteensä Rosmariini Muu tekninen toimi Siivoojat Muu sivistystoimi Varhaiskasvatus Koulu Hallinto
 10 Johtaminen, vastauksien keskiarvo Asteikko 1= erittäin huonosti... 5= erittäin hyvin Saatko esimieheltäsi informaatiota työyhteisölle tärkeistä asioista? Millaiseksi arvioit esimiehesi tavan ohjata toimintaa tavoitteiden suuntaan? Koetko esimiehesi toiminnan puolueettomaksi ja oikeudenmukaiseksi? Saatko tarvittaessa apua ja tukea esimieheltäsi? Saatko esimieheltäsi palautetta siitä, miten olet onnistunut? 0,0 0,5 1,0 1,5 2,0 2,5 3,0 3,5 4,0 4,5
 11 Onko työllesi sovittu vähintään yksi keskeinen ja seurattava tavoite? 0 % 10 % 20 % 30 % 40 % 50 % 60 % 70 % 80 % 90 % 100 % 2016 Kyllä Ei
 12 Käytkö vuosittain esimiehesi kanssa etukäteen suunnitellun kehityskeskustelun tai vastaavan? 0 % 10 % 20 % 30 % 40 % 50 % 60 % 70 % 80 % 90 % 100 % % 20% 87% 13% Kyllä En
 13 Vastaako esimiehesi kanssa käyty kehityskeskustelu odotuksiasi ja tarpeitasi? Asteikko 1= erittäin huonosti... 5= erittäin hyvin, vastanneiden %-osuudet % 3% 37% 47% 13% 17% 51% 19% 11% 2% 0 % 10 % 20 % 30 % 40 % 50 % 60 % 70 % 80 % 90 % 100 %
 14 Työyhteisön toimivuus, vastauksien keskiarvo Asteikko 1= erittäin huonosti... 5= erittäin hyvin Pystytäänkö työyhteisössänne ratkaisemaan ristiriitoja? Suvaitaanko työpaikallasi erilaisia näkemyksiä ja ihmisten erilaisuutta? Voitko osallistua työyhteisösi pidemmän tähtäimen suunnitteluun? Käsitelläänkö työyhteisön asioita riittävästi yhteisissä kokouksissa? Voitko vaikuttaa työtäsi koskeviin asioihin? 3,6 3,5 3,8 3,7 3,7 3,6 3,8 3,8 3,8 3,9 Saatko tarvittaessa apua ja tukea työtovereiltasi? 4,2 4,2 Millaiseksi koet tiedonkulun työyhteisön sisällä? 3,6 3,7 Millainen on työyhteisösi ilmapiiri? 3,9 3,9 0 0,5 1 1,5 2 2,5 3 3,5 4 4,5
 15 Työolot ja osaaminen, vastauksien keskiarvo Asteikko 1= erittäin huonosti... 5= erittäin hyvin 0,0 0,5 1,0 1,5 2,0 2,5 3,0 3,5 4,0 4,5 Tarjoaako työ sinulle mahdollisuuden ammatilliseen kehittymiseen? Arvioidaanko osaamistasi säännöllisesti? 3,3 3,3 3,3 Ovatko nykyiset työtehtäväsi mielekkäitä? Miten työn ja yksityiselämän yhteensovittaminen on huomioitu työpaikallasi? 3,6 4,0 4,1 3,9 4,0 Minkälaiseksi koet käytössäsi olevat työmenetelmät ja -välineet? 3,6 3,8 Kuinka ergonomiset tekijät on huomioitu työpaikallasi? 3,4 Kuinka turvallisuuteen liittyvät tekijät on huomioitu työpaikallasi? Miten työpaikallasi suhtaudutaan aloitteisiin ja parannusehdotuksiin? 3,9 3,8 3,8 3,7 Ovatko työnantajan palkitsemistavat kannustavia? 2,6 2,8 2,8
 16 Minulla on tarpeeksi aikaa saada työni tehdyksi Asteikko 1= täysin erimieltä... 5=täysin samaa mieltä, vastauksien %-osuudet % 9% 25% 41% 24% 5% 19% 14% 50% 12% 0 % 10 % 20 % 30 % 40 % 50 % 60 % 70 % 80 % 90 % 100 % Keskiarvo ,78 3,45
 17 Omat voimavarat ja työssä jaksaminen, vastauksien keskiarvo Asteikko 1= erittäin huono(t)...5=erittäin hyvä(t) Millaiset voimavarat sinulla on kohdata muutoksia ja uusia haasteita työssäsi? 3,9 3,8 Millainen on työkykysi työsi henkisten vaatimusten kannalta? 3,9 3,7 Millainen on työkykysi työsi fyysisten vaatimusten kannalta? 4,1 3,9 Millainen on työtyytyväisyytesi? 3,7 3,7 0 0,5 1 1,5 2 2,5 3 3,5 4 4,5
 18 Minkä pistemäärän antaisit nykyiselle työkyvyllesi asteikolla 0-10? Vastauksien keskiarvo ,9 7,9 0,0 2,0 4,0 6,0 8,0 10,0
 19 Uskotko terveytesi salliessa jatkavasi työssä vielä 63 ikävuoden tai oman ammatillisen eläkeikäsi jälkeen? Asteikko 1=en varmasti... 5= täysin varmasti, vastauksien %-osuudet % 15% 29% 22% 11% 5% 18% 22% 34% 22% 0 % 10 % 20 % 30 % 40 % 50 % 60 % 70 % 80 % 90 % 100 %
 20 Missä iässä arvelet jääväsi kokoaikaiselle eläkkeelle? Keskimääräinen ilmoitettu ikä ,25 Keskimääräinen ilmoitettu ikä 62,
 21 Työyhteisötaidot, keskiarvo Asteikko 1=erittäin huonosti...5=erittäin hyvin Edistätkö omalla toiminnallasi työpaikkasi yhteisten tavoitteiden toteutumista? Edistätkö omalla toiminnallasi esimies-alaissuhteen toimivuutta? 4,0 4,0 4,0 3,9 Annatko tarvittaessa apua ja tukea työkavereillesi? 4,2 4,4 0 0,5 1 1,5 2 2,5 3 3,5 4 4,5 5
 22 Miten työyhteisössäsi perehdytetään uusiin tai vaihtuviin tehtäviin? Keskiarvo, asteikko 1=erittäin huonosti...5=erittäin hyvin ,5 3,5 0,0 0,5 1,0 1,5 2,0 2,5 3,0 3,5 4,0 4,5 5,0
 23 Onko työssäsi tällä hetkellä seuraavia uhkia? Asteikko 1=erittäin epätodennäköinen 5=erittäin todennäköinen Vastauksien %-osuudet Vastentahtoinen siirto toisiin työtehtäviin 24% 43% 23% 9% 1% 41% 38% 17% 3% 1% Liiallinen uuden tiedon omaksumisen vaatimus 15% 43% 35% 7% 20% 53% 23% 4% Työtehtävien liiallinen vaikeutuminen 22% 42% 27% 8% 1% 23% 52% 22% 2% 1% Työmäärän lisääntyminen yli sietokyvyn 14% 36% 33% 15% 1% 15% 37% 38% 9% 2% Työkyvyttömyysuhka 32% 34% 19% 7% 4% 33% 38% 25% 3% 1% Lomautus-, irtisanomis- tai työttömyysuhka 35% 33% 15% 8% 9% 33% 42% 19% 4% 2% 0 % 10 %20 %30 %40 %50 %60 %70 %80 %90 %100 %
 24 Kun ajattelet työolojen, työtehtävien tai yleisen työhyvinvoinnin kehitystä työpaikallasi, miten arvioit niiden kehitystä viimeisen vuoden aikana? 1=kehitys on mennyt selvästi huonompaan suuntaan...5= selvästi parempaan suuntaan vastauksien %-osuudet 0 % 10 % 20 % 30 % 40 % 50 % 60 % 70 % 80 % 90 % 100 % % 10% 41% 36% 9% 4% 16% 32% 31% 17%
 25 Millaisia tukitoimenpiteitä toivoisit työnantajasi järjestävän oman työhyvinvointisi tukemiseksi? Vastanneiden %-osuudet 0% 10% 20% 30% 40% 50% 60% 70% ammattitaitoa edistävä koulutus liikuntatoiminta tai sen tukeminen (esim. liikuntasetelit) fysioterapia, venyttely, hieronta tai taukojumppa työtilojen ja työmenetelmien kehittäminen kulttuuritoiminta tai sen tukeminen vapaamuotoiset yhteistilaisuudet tai matkat omaehtoisen opiskelun tukeminen työaikajärjestelyt työvälineiden ja työturvallisuuden parantaminen työnohjaus lääkinnällinen kuntoutus (esim. Aslak) motivointi ja ohjaus terveellisiin elintapoihin työkierto 25% 22% 20% 22% 18% 19% 18% 14% 11% 12% 15% 11% 17% 8% 6% 5% 3% 45% 44% 45% 41% 40% 35% 55% 59% 63% 2016
 26 Avoimet vastaukset 23 vastaajaa kirjoitti avoimeen vastauskenttään Esimiehet käsittelevät avoimet vastaukset toimialansa/yksikkönsä henkilöstön kanssa
 Miten töissä voidaan? otoksia sairaaloiden ja terveydenhuollon henkilöstön hyvinvointitutkimuksesta 2017
 Hyvinvointia työstä Miten töissä voidaan? otoksia sairaaloiden ja terveydenhuollon henkilöstön hyvinvointitutkimuksesta 2017 Tehyn työsuojelupäivät 19.04.2018 Suvi Vesa, tutkija, Työterveyslaitos 19.4.2018
 Hkilöstökertomus 2014 Yhteistoimintatoimikunta 29.4.2015 / 15 Kunnanhallitus 11.5.2015 / Hkilöstökertomus 2014 2 Sisällysluettelo 1. Johdanto... 3 1.1 Kunnan arvot ja vetovoimatekijät... 3 1.2 Talousarvion


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
22.3.2018
 LT
 Europos Sąjungos oficialusis leidinys
 L 80/25
 EEE JUNGTINIO KOMITETO SPRENDIMAS
 Nr. 181/2016
 2016 m. rugsėjo 23 d.
 kuriuo iš dalies keičiamas EEE susitarimo II priedas (Techniniai reglamentai, standartai, tyrimai ir sertifikavimas) [2018/439]
 EEE JUNGTINIS KOMITETAS,
 atsižvelgdamas į Europos ekonominės erdvės susitarimą (toliau – EEE susitarimas), ypač į jo 98 straipsnį,
 kadangi:
 (1)
 į EEE susitarimą turi būti įtrauktas 2016 m. kovo 15 d. Komisijos įgyvendinimo reglamentas (ES) 2016/370, kuriuo pagal Europos Parlamento ir Tarybos reglamentą (EB) Nr. 1107/2009 dėl augalų apsaugos produktų pateikimo į rinką patvirtinama veiklioji medžiaga pinoksadenas, iš dalies keičiamas Komisijos įgyvendinimo reglamento (ES) Nr. 540/2011 priedas ir valstybėms narėms leidžiama pratęsti šios veikliosios medžiagos laikinosios registracijos galiojimą (1);
 (2)
 todėl EEE susitarimo II priedas turėtų būti atitinkamai iš dalies pakeistas,
 PRIĖMĖ ŠĮ SPRENDIMĄ:
 1 straipsnis
 EEE susitarimo II priedo XV skyrius iš dalies keičiamas taip:
 1.
 13a punktas (Komisijos įgyvendinimo reglamentas (ES) Nr. 540/2011) papildomas šia įtrauka:
 „—
 32016 R 0370: 2016 m. kovo 15 d. Komisijos įgyvendinimo reglamentas (ES) 2016/370 (OL L 70, 2016 3 16, p. 7).“
 2.
 Po 13zzzzzz punkto (Komisijos įgyvendinimo reglamentas (ES) 2016/182) įterpiamas šis punktas:
 „13zzzzzza.
 32016 R 0370: 2016 m. kovo 15 d. Komisijos įgyvendinimo reglamentas (ES) 2016/370, kuriuo pagal Europos Parlamento ir Tarybos reglamentą (EB) Nr. 1107/2009 dėl augalų apsaugos produktų pateikimo į rinką patvirtinama veiklioji medžiaga pinoksadenas, iš dalies keičiamas Komisijos įgyvendinimo reglamento (ES) Nr. 540/2011 priedas ir valstybėms narėms leidžiama pratęsti šios veikliosios medžiagos laikinosios registracijos galiojimą (OL L 70, 2016 3 16, p. 7).“
 2 straipsnis
 Europos Sąjungos oficialiojo leidinio EEE priede skelbtinas Įgyvendinimo reglamento (ES) 2016/370 tekstas islandų ir norvegų kalbomis yra autentiškas.
 3 straipsnis
 Šis sprendimas įsigalioja 2016 m. rugsėjo 24 d., jei pateikti visi pranešimai pagal EEE susitarimo 103 straipsnio 1 dalį (*1).
 4 straipsnis
 Šis sprendimas skelbiamas Europos Sąjungos oficialiojo leidinio EEE skyriuje ir EEE priede.
 Priimta Briuselyje 2016 m. rugsėjo 23 d.
 EEE jungtinio komiteto vardu
 Pirmininkė
 Bergdís ELLERTSDÓTTIR
 (1) OL L 70, 2016 3 16, p. 7.
 (*1) Konstitucinių reikalavimų nenurodyta.


type: legislation

text:
 AN COIMISIÚN EORPACH
 An Bhruiséil,12.1.2022
 COM(2022) 6 final
 2022/0001(NLE)
 Togra le haghaidh
 CINNEADH ÓN gCOMHAIRLE
 maidir le cur i bhfeidhm an Chomhaontaithe idir an tAontas Eorpach agus Poblacht Vanuatú i ndáil le tarscaoileadh ar víosa ghearrfhanachta a chur ar fionraí go páirteach
 MEABHRÁN MÍNIÚCHÁIN
 I dtuarascáil an Choimisiúin ó mhí Eanáir 2019 maidir le scéimeanna saoránachta agus cónaithe d’infheisteoirí san Aontas Eorpach
 1
 , leagadh béim ar ábhair imní faoi scéimeanna den sórt sin, go háirithe maidir le slándáil, insíothlú na coireachta eagraithe, sciúradh airgid, maoiniú sceimhlitheoireachta, imghabháil cánach agus éilliú. Tugadh rabhadh freisin go bhféadfaí úsáid a bhaint as scéimeanna saoránachta d’infheisteoirí chun dul timpeall ar an ngnáthnós imeachta Schengen, agus ar an measúnú riosca cuimsitheach a ghabhann leis, nuair atá na scéimeanna sin á reáchtáil ag tíortha a bhfuil rochtain gan víosa ar an Aontas acu
 2
 .
 Tá feidhm ag Comhaontú maidir le Tarscaoileadh ar Víosa idir an Aontas agus Vanuatú
 3
 ó 2015 i leith. Roimh 2015, ní raibh ach scéim saoránachta amháin d’infheisteoirí ag Vanuatú, faoinar eisíodh líon teoranta pasanna
 4
 . Ó 2015 i leith, áfach, tá scéimeanna breise saoránachta d’infheisteoirí bunaithe ag Vanuatú agus tá méadú suntasach tagtha ar líon na n‐iarratasóirí ar éirigh leo. De réir údaráis Vanuatú, tá dhá scéim i bhfeidhm faoi láthair: Clár Ranníocaíochta Vanuatú agus an Clár Tacaíochta Forbartha. Faoi Mhárta 2021, bhí níos mó ná 10 500 pas eisithe ag Vanuatú faoina scéimeanna saoránachta d’infheisteoirí
 5
 . I mí Aibreáin 2021, d’fhormheas Parlaimint Vanuatú scéim saoránachta nua nach bhfuil feidhm aige go fóill
 6
 .
 In 2017, thosaigh an Coimisiún ag imscrúdú scéimeanna Vanuatú, ós rud é go raibh amhras tromchúiseach maidir leo, go háirithe mar gheall ar a dteipeanna slándála. Thug an Coimisiún rabhadh freisin d’údaráis Vanuatú faoi na féidearthachtaí fionraíochta atá sa Chomhaontú. In 2017 freisin, d’iarr an Coimisiún faisnéis ar údaráis Vanuatú maidir le bainistiú na scéimeanna, go háirithe maidir le scagadh slándála na n‐iarratasóirí. In 2018, fuair an Coimisiún dearbhuithe ó Rialtas Vanuatú maidir leis na nósanna imeachta um scagadh slándála, inar sonraíodh gur áiríodh seiceálacha i mbunachair sonraí Interpol ar na nósanna imeachta sin.
 Ag an gcúigiú Idirphlé Polaitiúil Feabhsaithe idir an tAontas agus Vanuatú an 15 Aibreán 2019, d’athdhearbhaigh an tAontas gur cúis imní dó scéimeanna Vanuatú maidir le saoránacht a fháil trí infheistíocht, agus luaigh sé go bhféadfadh tionchar a bheith ag na scéimeanna sin ar an gComhaontú maidir le Tarscaoileadh ar Víosa. Shoiléirigh an tAontas gur cé gur cinneadh ceannasach Vanuatú iad nósanna imeachta eadóirsithe, go bhfuil dianseiceálacha cúlra slándála bunriachtanach chun aon mhí‐úsáid a chosc.
 I mí Iúil 2019, thug an Coimisiún faoi deara gur bronnadh saoránacht ar iarratasóirí faoi scéimeanna saoránachta Vanuatú d’infheisteoirí, in ainneoin iad a bheith liostaithe i mbunachair sonraí Interpol agus gur thíolaic roinnt iarratasóirí doiciméid bhrionnaithe (go háirithe taifid choiriúla ghlana a bhí brionnaithe) nár bhraith údaráis Vanuatú.
 Sheol an Coimisiún litreacha chuig údaráis Vanuatú inar lorgaíodh tuilleadh faisnéise faoi na scéimeanna, faoin scagadh slándála agus faoi dheonú náisiúntachta d’iarratasóirí atá liostaithe ar liostaí faire Interpol, agus thug sé rabhadh arís go bhféadfaí an díolúine víosa a chur ar fionraí
 7
 .
 Ag an séú Idirphlé Polaitiúil Feabhsaithe idir an tAontas agus Vanuatú an 21 Aibreán 2021, thagair an tAontas arís don tionchar a d’fhéadfadh a bheith ag scéimeanna saoránachta Vanuatú d’infheisteoirí ar an gComhaontú maidir le Tarscaoileadh ar Víosa agus mhol sé go láidir go rachadh Vanuatú i ngleic láithreach leis na rioscaí a d’fhéadfadh a bheith ann maidir le hinsíothlú coireachta eagraithe, sciúradh airgid, imghabháil cánach agus éilliú, rioscaí a bhaineann leis na scéimeanna sin. Ag an Idirphlé Polaitiúil sin, chuir Vanuatú in iúl go bhfuil sé tiomanta d’athchóirithe a chur chun feidhme chun aghaidh a thabhairt ar na hábhair imní sin, amhail dlúthchomhar le páirtithe leasmhara éagsúla – go háirithe a Aonad um Fhaisnéis Airgeadais – nó an leasú ar an Acht um Phasanna. In Aibreán 2021, áfach, ghlac Rialtas Vanuatú céimeanna breise chun clár saoránachta nua a chur ar bun.
 Ar bhonn na faisnéise a fuarthas ó Vanuatú, ba é conclúid an Choimisiúin go bhfuil easnaimh thromchúiseacha agus teipeanna slándála i gceist lena scéimeanna d’infheisteoirí a d’fhéadfadh riosca a chruthú do shlándáil inmheánach an Aontais agus a Bhallstát. Go háirithe, an mheántréimhse ama a thógtar chun na hiarratais a phróiseáil, tá sí róghearr chun gur féidir scagadh críochnúil a dhéanamh agus níl tharlaíonn aon mhalartú faisnéise córasach le tír thionscnaimh na n‐iarratasóirí ná lena bpríomháit chónaithe roimhe seo sula ndeonaítear an tsaoránacht. Ina theannta sin, níl aon cheanglas ann maidir le cónaí fisiceach nó láithreacht in Vanuatú. De cheal ceanglas maidir le hagallamh fisiceach, tá amhras breise ann maidir le hiontaofacht an scagtha slándála, ós rud é go laghdaítear na deiseanna atá ann do na húdaráis an fhaisnéis arna soláthar san iarratas a chomhthacú, lena n‐áirítear fírinneacht agus inchreidteacht na faisnéise sin.
 Is ábhar imní freisin iad na sonraí atá ar fáil maidir le méid na scéimeanna, an ráta diúltaithe agus na náisiúntachtaí tionscnaimh:
 Ar an gcéad dul síos, tá líon na n‐iarratasóirí ar éirigh leo an‐ard (deonaíodh saoránacht ar bhreis agus 10 500 duine mar mhalairt ar an infheistíocht idir 2013 agus 2021 de réir Oifig Pas Vanuatú).
 Ar an dara dul síos, tá an ráta diúltaithe an‐íseal. Ar bhonn na faisnéise atá ar fáil, níor diúltaíodh ach d’aon iarratas amháin go dtí 2020
 8
 . Tá tuilleadh amhras ann dá bharr maidir le hiontaofacht an scagtha slándála agus an díchill chuí a dhéanann údaráis Vanuatú.
 Ar an tríú dul síos, i measc thíortha tionscnaimh na n‐iarratasóirí ar éirigh leo, tá roinnt tíortha atá eisiata de ghnáth ó scéimeanna saoránachta eile, amhail an Iaráin agus an Afganastáin, agus tíortha eile a dteastaíonn víosa óna náisiúnaigh le haghaidh tréimhsí gearrfhanachta san Aontas, lena n‐áirítear an Nigéir, Éimin, an tSiria, an Phacastáin agus an Libia.
 Dá thoradh sin, faoi na scéimeanna atá bunaithe ag Vanuatú ó 2015 i leith, ceadaítear do náisiúnaigh a bhfuil víosaí de dhíth orthu dul timpeall ar an ngnáthnós imeachta maidir le víosaí Schengen agus ar an measúnú cuimsitheach a ghabhann leis ar na rioscaí imirce agus slándála a bhaineann le daoine ar leith. Ní chinntíonn scéimeanna saoránachta Vanuatú d’infheisteoirí an t‐ardleibhéal slándála dá dtagraítear i dtuarascáil 2019 ón gCoimisiún maidir le scéimeanna saoránachta agus cónaithe d’infheisteoirí
 9
 .
 Ar deireadh, tá na scéimeanna atá bunaithe ó 2015 i leith á gcur chun cinn ar bhonn tráchtála mar scéimeanna a sholáthraíonn rochtain gan víosa ar an Aontas, cé nach bhfuil sé d’aidhm ag an gComhaontú maidir le Tarscaoileadh ar Víosa é a chur ar a chumas do náisiúnaigh tríú tír ar gá víosa a bheith ina seilbh acu chun taisteal chuig an Aontas dul timpeall ar an gceanglas sin trí shaoránacht Vanuatú a fháil. Cé go n‐urramaíonn an tAontas ceart na dtíortha ceannasacha cinneadh a dhéanamh maidir lena nósanna imeachta eadóirsithe féin, níor cheart rochtain gan víosa ar an Aontas a úsáid mar uirlis chun infheistíocht aonair a ghiaráil i gcomaoin na saoránachta.
 Is féidir cuid den Chomhaontú a chur ar fionraí nó é a chur ar fionraí ina iomláine ar chúiseanna a bhaineann leis an mbeartas poiblí nó ar mhaithe leis an tslándáil náisiúnta a chosaint
 10
 .
 Sa chomhthéacs sin, measann an Coimisiún go dtéann na scéimeanna d’infheisteoirí atá i bhfeidhm in Vanuatú in aghaidh chuspóirí bheartas víosaí an Aontais agus go dtéann siad i gcoinne an idirdhealaithe a dhéantar i Rialachán 2018/1806
 11
 idir tríú tíortha a bhfuil a náisiúnaigh faoi réir an cheanglais víosa agus tríú tíortha nach bhfuil a náisiúnaigh faoi réir an cheanglais sin, ar rud é a chinneann an tAontas ar bhonn measúnú a dhéantar de réir an cháis ar roinnt critéar a bhaineann, inter alia, le slándáil. Tugann na scéimeanna sin an deis do náisiúnaigh tríú tír, náisiúnaigh a mbeadh víosa ag teastáil uathu mura mbeadh saoránacht Vanuatú bainte amach acu, taisteal go dtí an tAontas gan víosa agus gan dul tríd an ngrinnfhiosrúchán slándála a cheanglaítear le nós imeachta víosa Schengen sula sroicheann siad na teorainneacha seachtracha.
 I bhfianaise a bhfuil thuas, tá bonn cirt le fionraí páirteach agus comhréireach an Chomhaontaithe maidir le Tarscaoileadh ar Víosa chun tionchar na scéimeanna saoránachta d’infheisteoirí ar an gcóras taistil gan víosa idir an tAontas agus Vanuatú a mhaolú. Ós rud é nach mbeidh sé indéanta go praiticiúil ag gardaí teorann na mBallstát a chinneadh ar eisíodh gnáthphas trí scéim d’infheisteoirí, cumhdóidh an fionraí gach gnáthphas a eisíodh ón 25 Bealtaine 2015 i leith nuair a thosaigh Vanuatú ag eisiúint líon suntasach pasanna mar mhalairt ar infheistíocht.
 2022/0001 (NLE)
 Togra le haghaidh
 CINNEADH ÓN gCOMHAIRLE
 maidir le cur i bhfeidhm an Chomhaontaithe idir an tAontas Eorpach agus Poblacht Vanuatú i ndáil le tarscaoileadh ar víosa ghearrfhanachta a chur ar fionraí go páirteach
 TÁ COMHAIRLE AN AONTAIS EORPAIGH,
 Ag féachaint don Chonradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh, agus go háirithe Airteagal 77(2)(a) de,
 Ag féachaint don Chonradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh, agus go háirithe Airteagal 218(9) de,
 De bharr an mhéid seo a leanas:
 (1)An Comhaontú idir an tAontas Eorpach agus Poblacht Vanuatú (‘na páirtithe’) maidir leis an tarscaoileadh ar víosa ghearrfhanachta
 12
 (‘an Comhaontú’), tugadh i gcrích é an 28 Bealtaine 2015
 13
 chun taisteal chuig an Aontas a éascú do shaoránaigh Vanuatú agus chun taisteal chuig Vanuatú a éascú do shaoránaigh den Aontas.
 (2)Tá an Comhaontú bunaithe ar chomhmhian na bpáirtithe teagmhálacha duine le duine a spreagadh, borradh a chur faoin turasóireacht agus borradh a chur faoi ghnó idir an tAontas agus Vanuatú.
 (3)Faoi Airteagal 8(4) den Chomhaontú, féadfaidh ceachtar páirtí cuid den Chomhaontú a chuir ar fionraí nó é a chur ar fionraí ina iomláine, go háirithe ar chúiseanna a bhaineann leis an mbeartas poiblí agus ar mhaithe leis an tslándáil náisiúnta a chosaint. 2 mhí ar a dhéanaí tar éis a theacht i bhfeidhm is ea a thabharfar fógra don pháirtí eile maidir leis an bhfionraí. Más rud é nach ann a thuilleadh do na cúiseanna leis an bhfionraí sin, is é an páirtí a chuir an Comhaontú ar fionraí a chuirfidh an páirtí eile ar an eolas láithreach agus a chuirfidh deireadh leis an bhfionraí.
 (4)Tá scéimeanna saoránachta d’infheisteoirí i bhfeidhm ag Vanuatú trínar thug sé náisiúntacht Vanuatú do náisiúnaigh tíortha eile nach raibh aon bhaint acu le Vanuatú roimhe seo, agus eisíonn sé cinntí dearfacha maidir le formhór na n‐iarratas. Go dtí mí an Mhárta 2021, d’eisigh sé breis agus 10 500 pas agus bhí ráta diúltaithe an‐íseal ann
 14
 . Tá amhras ann dá bharr maidir le hiontaofacht an scagtha slándála agus an díchill chuí a dhéanann údaráis Vanuatú.
 (5)Le linn malartuithe a rinneadh i mí Dheireadh Fómhair 2017, mí na Samhna 2019, mí an Mheithimh 2020 agus mí an Mhárta 2021, chuir an Coimisiún in iúl go raibh imní mhór air agus thug sé rabhadh do rialtas Vanuatú go bhféadfaí an ceanglas víosa a chur i bhfeidhm arís. Níor leor na mínithe a thug Vanuatú chun na húdair imní sin a mhaolú.
 (6)Maidir le saoránacht a dheonú d’iarratasóirí atá liostaithe i mbunachair sonraí Interpol, tá sin ag teacht salach ar na dearbhuithe a thug údaráis Vanuatú roimhe seo maidir le scagadh slándála agus tá tuilleadh imní ann faoi iontaofacht nósanna imeachta na scéimeanna um scagadh slándála.
 (7)I measc náisiúntachtaí tionscnaimh na n‐iarratasóirí ar éirigh leo agus ar bronnadh náisiúntacht Vanuatú orthu, tá roinnt tíortha nach mór víosa a bheith ina seilbh ag a náisiúnaigh agus iad ag dul thar theorainneacha seachtracha an Aontais. Ina theannta sin, chuir an Coimisiún in iúl gur cúis imní dó easpa ceanglais chónaithe nó láithreachta fisicí, tréimhsí próiseála gearra na scéimeanna agus easpa malartú faisnéise córasach le tíortha tionscnaimh nó le príomháit chónaithe na n‐iarratasóirí roimhe seo. Ba é conclúid an Choimisiúin nach ráthaítear leibhéal ard slándála leis an scagadh a dhéantar ar iarratais ar scéimeanna saoránachta d’infheisteoirí in Vanuatú.
 (8)Ba cheart fionraí an Chomhaontaithe a bheith teoranta do ghnáthphasanna arna n‐eisiúint ón 25 Bealtaine 2015 i leith, nuair a tháinig méadú suntasach ar líon na n‐iarratasóirí ar éirigh leo faoi scéimeanna saoránachta Vanuatú d’infheisteoirí.
 (9)Dá bhrí sin, cur i bhfeidhm an Chomhaontaithe maidir le gach saoránach de chuid Vanuatú a bhfuil gnáthphas aige arna eisiúint ag Vanuatú ón 25 Bealtaine 2015 i leith, ba cheart an cur i bhfeidhm sin a chur ar fionraí.
 (10)Is é atá sa Chinneadh seo forbairt ar fhorálacha acquis Schengen nach bhfuil Éire rannpháirteach iontu, i gcomhréir le Cinneadh 2002/192/CE ón gComhairle
 15
 ; Dá bhrí sin, níl Éire rannpháirteach i nglacadh an Chinnidh seo agus níl sí faoi cheangal aige ná faoi réir a chur i bhfeidhm.
 TAR ÉIS AN CINNEADH SEO A GHLACADH:
 Airteagal 1
 An Comhaontú idir an tAontas Eorpach agus Poblacht Vanuatú maidir leis an tarscaoileadh ar víosa ghearrfhanachta, déantar an Comhaontú sin a chur ar fionraí i gcás shaoránaigh Vanuatú a bhfuil gnáthphasanna acu arna n‐eisiúint ag Vanuatú ón 25 Bealtaine 2015 i leith.
 Airteagal 2
 Tiocfaidh an Cinneadh seo i bhfeidhm an [dhá mhí tar éis an fhoilsithe – OP cuir isteach dáta sonrach le do thoil].
 Arna dhéanamh sa Bhruiséil,
 Thar ceann na Comhairle
 An tUachtarán
 (1)
 COM(2019) 12 final.
 (2)
 lgh. 22-24.
 (3)
 Comhaontú idir an tAontas Eorpach agus Poblacht Vanuatú maidir leis an tarscaoileadh ar víosa ghearrfhanachta (IO L 173, 3.7.2015, lch. 48).
 (4)
 De réir na faisnéise a chuir údaráis Vanuatú ar fáil, eisíodh 93 phas idir 2014 agus 2015 faoin gClár Inimirce Infheistíochta Caipitil (CIIP).
 (5)
 Eolas a chuir Oifig Pas Vanuatú ar fáil an 14 Meitheamh 2021.
 (6)
 Faisnéis a chuir Toscaireacht an Aontais ar fáil an 17 Meitheamh 2021.
 (7)
 Litreacha a seoladh ón gCoimisiún chuig Vanuatú an 15 Samhain 2019 agus an 18 Meitheamh 2020.
 (8)
 Eolas a chuir Oifig Pas Vanuatú ar fáil an 22 Meán Fómhair 2020.
 (9)
 COM(2019) 12 final.
 (10)
 Airteagal 8(4) den Chomhaontú maidir le Tarscaoileadh ar Víosa idir an tAontas Eorpach agus Vanuatú, a luaitear thuas.
 (11)
 Rialachán (AE) 2018/1806 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 14 Samhain 2018 lena liostaítear na tríú tíortha a mbeidh ar a náisiúnaigh víosaí a bheith ina seilbh acu ar thrasnú teorainneacha seachtracha dóibh agus lena liostaítear na tríú tíortha a mbeidh a náisiúnaigh díolmhaithe ón gceanglas sin (IO L 303, 28.11.2018, lch. 39).
 (12)
 IO L 173, 3.7.2015, lch. 48.
 (13)
 Cinneadh (AE) 2016/272 ón gComhairle an 12 Feabhra 2016 maidir le síniú, thar ceann an Aontais Eorpaigh, an Chomhaontaithe idir an tAontas Eorpach agus Poblacht Vanuatú i ndáil leis an tarscaoileadh ar víosa ghearrfhanachta (IO L 52, 27.2.2016, lch. 11).
 (14)
 Eolas a chuir Oifig Pas Vanuatú ar fáil an 14 Meitheamh 2021.
 (15)
 Cinneadh 2002/192/CE ón gComhairle an 28 Feabhra 2002 maidir leis an iarraidh ó Éirinn a bheith rannpháirteach i roinnt forálacha de acquis Schengen (
 IO L 64, 7.3.2002, lch. 20
 ).


type: wikipedia

text:
A St. Nicholas Avenue é uma rua principal que segue obliquamente de norte a sul por vários quarteirões entre as ruas 111th e 193rd no bairro de Manhattan em Nova York. A rota, que segue um curso muito mais antigo do que o padrão de grade do Plano dos Comissários de 1811, passa pelos bairros de Harlem, Hamilton Heights e Washington Heights. Crê-se que ele siga o curso de uma velha trilha indígena que se tornou uma importante estrada no século XVII entre o assentamento holandês de Nova Amsterdã e as colônias britânicas da Nova Inglaterra. Na época pós-colonial, tornou-se o extremo oeste da Boston Post Road. A estrada se tornou uma rua quando as casas geminadas estavam sendo construídas no Harlem durante sua rápida expansão urbana depois do final da Guerra Civil Americana.
 Ruas e avenidas de Manhattan


type: caselaw

text:
8.9.2014
 IT
 Gazzetta ufficiale dell’Unione europea
 C 303/52
 Ricorso proposto il 15 luglio 2014 — Information Resources/UAMI (Growth Delivered)
 (Causa T-528/14)
 2014/C 303/62
 Lingua processuale: l’inglese
 Parti
 Ricorrente: Information Resources, Inc. (Chicago, Stati Uniti) (rappresentante: C. Schulte, avvocato)
 Convenuto: Ufficio per l’armonizzazione nel mercato interno (marchi, disegni e modelli)
 Conclusioni
 La ricorrente chiede che il Tribunale voglia:
 —
 annullare la decisione della quarta commissione di ricorso dell’Ufficio per l’armonizzazione nel mercato interno (marchi, disegni e modelli) del 5 maggio 2014, procedimento R 1777/2013-4;
 —
 condannare il convenuto alle spese.
 Motivi e principali argomenti
 Marchio comunitario di cui trattasi: il marchio denominativo «Growth Delivered» per servizi delle classi 35, 41 e 42
 Decisione dell’esaminatore: rigetto della domanda di registrazione
 Decisione della commissione di ricorso: rigetto del ricorso
 Motivi dedotti: violazione dell’articolo 7, paragrafo 1, lettere b) e c), del regolamento sul marchio comunitario.


text:
Renesansas (, – ‘atgimimas’) – Europos istorijos laikotarpis (nuo XIV iki XVII amžiaus), laikomas perėjimu iš Viduramžių į Naujųjų laikų istoriją. Renesansas prasidėjo kaip kultūrinis judėjimas Italijoje vėlyvaisiais viduramžiais, vėliau išplito po visą Europą.
 Renesanso intelektualinis pagrindas buvo jo paties suformuota humanizmo versija, sukurta iš naujo atradus klasikinę graikų filosofiją, pvz., Protagoro, kuris sakė, kad „Žmogus yra visa ko matas“. Renesanso humanizmas akcentavo antropocentrizmo, individualizmo, tikėjimo mokslo pažangą, kritinio mąstymo vertybes. Šis naujasis mąstymas reiškėsi mene, architektūroje, politikoje, moksle ir literatūroje. Ankstyvaisiais pavyzdžiais gali būti laikomas perspektyvos atsiradimas aliejinėje tapyboje ir atnaujintos žinios kaip naudoti betoną. Kaip kultūrinis judėjimas Renesansas apėmė lotynų ir vietinių kalbų literatūros suklestėjimą, klasikinių šaltinių naudojimą švietime. Politikoje Renesansas prisidėjo prie diplomatijos konvencijų susiformavimo, moksle – prie išaugusio dėmesio stebėjimui ir indukciniam mąstymui. Nors metalinių spausdinimo presų išradimas paspartino idėjų sklaidą Europoje XV a. pabaigoje, Renesanso idėjos neišplito tolygiai.
 Paprastai sutariama, kad Renesansas prasidėjo Florencijoje XIV a. Kodėl Renesansas atsirado Florencijoje yra įvairių teorijų. Jos atkreipia dėmesį į įvairius faktorius – socialinę tų laikų Florencijos sanklodą ir jos specifiką, politinę struktūrą, dominuojančios Medičių šeimos patronažą. Kiti pagrindiniai Renesanso centrai šiaurės Italijoje buvo miestai-valstybės Venecija, Bolonija, Milanas ir galiausiai Roma.
 Pati Renesanso sąvoka yra retrospektyvinė, sukurta XIX a. ir įtvirtinta Jakobo Burkharto. Nors tradicinėje istoriografijoje Renesansas tapatinamas su racionalizmu, mokslo iškėlimu ir supriešinamas su „tamsiais ir prietaringais“ viduramžiais, šis laikotarpis pasižymėjo ypatingu astrologijos, talismanų magijos, mistinio hermetizmo ir neoplatonizmo klestėjimu. Renesansas reiškė savo idėjas apie „gamtinę magiją“ (magia naturalis) dvaruose skleidžiančių individų bei uždarų aristokratinių bendrijų sąjūdį, kurį mėgino užgniaužti tiek reformacija, tiek kontrreformacija.
 Terminas
 Rinascita arba rinascimento (italų k. – atgimimas) sąvoką 1550 m. meno istorijoje vienas pirmųjų panaudojo italų menininkas ir menininkų biografas Džordžijus Vasaris, siekdamas „naująjį meną“ atskirti nuo gotikos ir bizantinio stiliaus. Apie florentietį tapytoją Džiotą Dž. Vasaris rašė: „<...> Kai gera tapyba ir visa, kas su ja susiję, tiek metų gulėjo palaidota po karo griuvėsiais, tik jis vienas [Džiotas], nors ir buvo gimęs tarp netikusių menininkų, Dievo malone atgaivino ją, nuklydusią blogais keliais, ir suteikė jai tokią formą, kad ją jau buvo galima pavadinti tikru menu“.
 XIX a. konkretų mokslinį turinį renesanso terminui suteikė prancūzų istorikas Žiulis Mišėlė (veikalas „XVI amžiaus Prancūzijos istorija. Renesansas“ (Histoire de France au XVIe siècle. La Renaissance, 1855 m.)), o išpopuliarino ir sukonkretino šveicarų mokslininkas Jakobas Burkhartas („Renesanso kultūra Italijoje“ (Die Kultur der Renaissance in Italien, 1860 m.)). J. Michelet supriešino „pažangų“ Renesansą su „barbariškais“ viduramžiais: „Renesansas yra šviesa, sušvitusi po viduramžių tamsybės“. J. Burkharto įsitikinimu, skiriamieji renesansinės kultūros bruožai buvo individualizmas ir modernumas, kuriuos skatino sekimas antika. Kultūros atsinaujinimas esą pirmiausia prasidėjo Italijoje: „Italas buvo pirmagimis tarp moderniosios Europos sūnų.“
 Pirmojoje savo knygoje „Renesansas ir barokas“ (Renaissance und Barock, 1888 m.) J. Burkharto mokinys Hainrichas Volflinas ne tik įdiegė formalųjį aprašomąjį meno tyrinėjimo metodą (formalistinę metodologiją) meno istorijoje, bet ir pakoregavo renesanso sąvokos apibrėžimą. Jis atsisakė iki tol įsitvirtinusio ir vyravusio vertinamojo (dažniausia aukštinančio) renesanso kaip meninio stiliaus suvokimo.
 Vienos menotyros mokyklos atstovas Otas Benešas geografiškai praplėtė renesanso sampratą. Monografijoje „Renesanso menas Šiaurės Europoje“ (The Art of the Renaissance in Northern Europe, 1945 m.) jis teigė, kad XV–XVI a. Šiaurės Europos kultūra pasižymėjo itališkajam renesansui artimais bruožais.
 Studijoje „Renesansas ir renesansai Vakarų mene“ (Renaissance and Renascences in Western Art, 1970 m.) Ervinas Panovskis pateikė argumentų, patvirtinančių, kad Renesansas nebuvo unikalus reiškinys, kad viduramžiais – Karolio Didžiojo laikais ir XII a. – taip pat domėtasi antika ir kad amžininkai savo epochas apibūdino kaip atgimimo bei atsinaujinimo amžių. Pasak E. Panovskio, renesansai yra logiški dėsningumai kultūros vystymesi, juos lemia nuolatinis poreikis sugrįžti prie senųjų tradicijų.
 Britų istoriko ir kultūrologo Arnoldo Toinbio, rusų mokslininko Nikolajaus Konrado įsitikinimu, renesansai būdingi ne tik Vakarų, bet ir įvairioms Rytų civilizacijoms (Kaukazo šalims, Bizantijai, islamo kraštams, Kinijai, Japonijai). A. Toinbis: „Vartodami žodį renesansas kaip tikrinį, mes klydome, matydami unikalų reiškinį ten, kur iš tiesų tebuvo tik atskiras pasikartojančio istorinio reiškinio atvejis“.
 Europos (ne Italijos) renesanso tyrinėjimuose, atsižvelgiant į tai, kad iš Italijos renesansinės idėjos ir formos pradėjo sklisti savo vėlyvojoje – manieristinėje fazėje, kartais vartojamas „manieristinio renesanso“ („La Renaissance maniériste“) terminas.
 Kilmė
 Daugelio autorių sutarimu Renesanso šaknis galima rasti XIII a. Florencijoje, būtent Dantės (1265–1321 m.) ir Frančesko Petrarkos kūryboje (1304–1374 m.), taip pat Džioto di Bordonės (1267–1337 m.) tapyboje.
 Periodizacija
 Jau G. Vasari išskyrė tris itališkojo renesanso fazes, prilygintas žmogaus augimo tarpsniams – vaikystei, jaunystei ir brandai. Pirmąją renesanso fazę pradėjęs Džiotas, po jo sekęs „jaunystės periodas“ (sutapatintas su keliomis italų menininkų kartomis), paties Dž. Vasario gyvenamuoju laikotarpiu mene esą pasiektas aukščiausias tobulumo laipsnis, kurį įkūnijęs Mikelandželas.
 Renesansas tradiciškai skaidomas į tris laikotarpius:
 ankstyvasis (XIV a. vid. – XV a. pr.), susiformavęs Florencijoje;
 brandusis (XVI a. pr.) – visoje Italijoje, svarbiausiais kultūros ir meno centrais tapo Roma ir Venecija;
 vėlyvasis arba manieristinis (XVI a. vid. – XVII a. pr.), iš Italijos paplitęs po visą Europą.
 Italijos kultūros ir meno istorijoje atskirus periodus yra įprasta žymėti itališkais terminais:
 ducento (XIII a. – renesanso apraiškos, protorenesanso pradžia);
 trecento (XIV a. – renesanso pradžia, vadinamasis protorenesansas);
 quattrocento (XV a. – ankstyvasis renesansas);
 cinquecento (XVI a. – brandusis ir vėlyvasis renesansas).
 Europos (ne Italijos) renesansas taip pat skaidomas į tris periodus:
 ankstyvąjį (XV a. pab. – XVI a. 1 ketvirtis);
 klestėjimo/brandųjį (XVI a. 2-3 ketvirčiai);
 vėlyvąjį (XVI a. 4 ketvirtis – XVII a. pr.).
 Renesansas kaip stilius pakeitė iki tol vyravusią gotiką, po renesanso formavosi barokas.
 Politinės ir socialinės susiformavimo prielaidos
 Viduramžiais Šiaurės Italijoje kūrėsi ir klestėjo laisvi respublikinio valdymo miestai – valstybės: Florencijos, Genujos, Sienos, Venecijos respublikos. Nuo XII a. pab. jie tapo svarbiais finansų, amatų ir prekybos centrais visoje Europoje. Juose stiprėjo prekybininkų bei amatininkų (viduramžiškoje tradicijoje menininkai laikyti būtent tokiais) politinė ir socialinė padėtis.
 1377 m. iš Avinjono į Romą sugrįžus popiežiui Grigaliui IX ir ypač po 1417 m. – galutinai įveikus Bažnyčios skilimą – svarbiu politiniu faktoriumi Apeninų pusiasalyje, katalikiškosios Europos dvasiniu centru tapo Popiežiaus valstybė. XV–XVI a. sandūroje Romos popiežiai tapo svarbiausiais renesansinės dailės ir architektūros mecenatais.
 1453 m. gegužės 29 d. Osmanų imperijos kariuomenei užėmus Konstantinopolį (Konstantinopolio žlugimas), žlugo Bizantijos imperija – tai paskatino graikų mokslininkų ir menininkų emigraciją į Vakarus. Jie supažindino Vakarų Europą su iki tol nežinotais antikinės kultūros paminklais.
 1492 m. sausio 2 d. ispanams užkariavus paskutinę maurų valstybę Pirėnų pusiasalyje – Granados emyratą, pasibaigė rekonkista. Dinastiniais ryšiais „katalikiškųjų monarchų“ – Kastilijos karalienės Izabelės I ir Aragono karaliaus Ferdinando II sujungtoje Ispanijoje, Manuelio I Laimingojo valdomoje Portugalijoje suintensyvėjo jūrinė prekyba, apogėjų pasiekė Didžiųjų geografinių atradimų epocha.
 XV–XVI a. politiniu Europos hegemonu tapo Habsburgų dinastija. Svarbiausių jos atstovų (Maksimiliano I, jo anūko Karolio V) pastangomis, Habsburgų valdomos žemės tapo „imperija, kurioje niekada nenusileidžia saulė“. Habsburgai ne tik buvo įtakingais renesanso kultūros mecenatai Vidurio Europoje ir Ispanijoje – jų vykdoma karinė politika (Italijos karai) netiesiogiai skatino itališkojo renesanso sklaidą Europoje.
 Kultūrinės susiformavimo prielaidos
 Renesansas yra kultūrinis sąjūdis. Antikos, kaip sektino pavyzdžio, savotiško „aukso amžiaus“ idėją suformavo XIV–XV a. italų humanistai: Frančeskas Petrarka, Džiovanis Bokačas, Podžijus Brakiolonis, Leonardas Brunis, Leonas Batista Albertis. Renesansinio humanizmo formavimąsi skatino, o ir elementariausios antikinės žinijos suvokimą, lotynų kalbos mokėjimą diegė viduramžiais susidariusi švietimo sistema. Ugdymas mokymo įstaigose – universitetuose, katedrų mokyklose – buvo paremtas vėlyvojoje antikoje susiformavusiu „Septynių laisvųjų menų“ (artes liberales) principu.
 Meno istoriko Henrio Todo požiūriu, idėjinių renesanso šaknų taip pat reikėtų ieškoti šventojo Pranciškaus Asyžiečio įkvėptame religinio atsinaujinimo sąjūdyje, esą išlaisvinusiame žmogaus individualizmą iš viduramžiškų dogmų nelaisvės (Franz von Assisi und die Anfänge der Kunst der Renaissance in Italien, 1885 m.).
 Apeninų pusiasalyje ir ypač Romoje dar viduramžiais susidurta su antikiniu paveldu – architektūra, skulptūra. Romėniškų pastatų architektūrinio ir skulptūrinio dekoro detalės naudotos romaninėse, gotikinėse statybose. XIV–XV a. antikinius paminklus Italijoje pradėta sistemingai tyrinėti ir kolekcionuoti. 1414 m. Florencijos humanistas Podžijus Brakiolinis atrado Vitruvijaus veikalą De Architectura, kuris darė įtaką renesanso architektūros teorijai ir praktikai.
 Apie 1439 m. Johano Gutenbergo išrasta spausdinimo mašina pagreitino rašto kultūros įsigalėjimą ir renesansinės minties sklaidą.
 Literatūros bruožai
 Renesanso literatūra pasižymi antropocentrizmu. Pagrindinis jos kūrinių veikėjas yra žmogus, galintis jausti ir išgyventi.
 Renesanso literatūrai būdingas ne tik lotynų, bet ir modernių, tautinių kalbų vartojimas. Daugelis autorių rašė keliomis kalbomis. Geriausias pavyzdys būtų Frančeskas Petrarka, savo gyvenimo kūriniu laikęs lotynų kalba parašytą (nebaigtą) poemą Africa (1341 m.), tačiau vėlesnių kartų jis yra labiau vertinamas dėl itališkai parašytų sonetų.
 Renesanso literatūra pasižymi naujų arba atgaivintų, iki tol krikščioniškoje Vakarų civilizacijoje nežinotų arba nepopuliarių žanrų įvairove, kurių dauguma suformuoti remiantis antikine raštija. Tai novelė, sonetas, epigrama, įvairios romano atmainos, esė. Vėlyvuoju renesansu ypač populiari tapo drama.
 Filosofijos bruožai
 Žmogaus problematika renesanso filosofijoje tapo svarbiausia tema. Į ją gilinosi įvairios atgaivintos antikinės filosofijos mokyklos ir srovės (neoplatonizmas, stoicizmas, skepticizmas, epikūrizmas), kurias bandyta jungti su krikščionybės doktrina.
 Renesanso filosofija pasižymėjo kritiniu požiūriu į viduramžių scholastiką ir scholastinį Aristotelio mokymą. Florencijos humanistai žavėjosi Platonu ir pradėjo neoplatonizmo tradiciją. 1468 m. Marsilijus Fičinas išvertė mitiniam pranašui Hermiui Trismegistui priskiriamą „hermetinį korpusą“, padariusį didelę įtaką to meto pasaulėvaizdžiui, o vėliau – Platono raštus į lotynų kalbą (publikuoti 1484 m.).
 Renesanso laikotarpiu antrąjį raidos tarpsnį išgyveno scholastinė filosofija (vadinamoji antroji scholastika). Joje išlaikyta tradicinė scholastinė problematika – krikščionybės dogmų turinys, kurį siekta racionaliai pagrįsti remiantis bažnytiniais autoritetais. Žymiausi antrosios scholastikos atstovai: Fransiskas de Vitorija ir Fransiskas Suaresas.
 Pasaulietine problematika, praktiškumu pasižymėjusioje renesanso filosofijoje, didelis dėmesys skirtas politinei teorijai. Buvo plėtojamos praktinės valstybės sutvarkymo idėjos (Nikola Makiavelis), kuriamos idealių valstybių teorijos (Tomas Moras), didelis dėmesys skirtas teisei (Hugo Grocijus).
 Mokslo bruožai
 XV–XVI a. kokybiniai pokyčiai vyko daugelyje mokslo disciplinų. Remiantis antikiniu, viduramžišku žinių paveldu, jį kritiškai analizuojant, empirinių tyrinėjimų (patyrimo ir eksperimento) pagalba siekta išsamesnio tyrinėjamų dalykų pažinimo. Žinios sietos su praktiniais poreikiais. Renesanso mokslininkų dėmesio centre buvo mikrokosmas ir makrokosmosas (žmogus ir jį supanti aplinka – gamta, jos reiškiniai). Renesansinio mokslininko idealas – „homo universales“ – , daugelį mokslo sričių gvildenantis tyrinėtojas.
 Astronomijoje geocentrinę Ptolemėjaus pasaulio sistemą pakeitė heliocentrinė sistema (Mikalojus Kopernikas, Galileo Galilėjus, Džordanas Brunas). Johanesas Kepleris suformulavo planetų judėjimą aprašančius dėsnius (Keplerio dėsniai).
 Veikalu De humani corporis fabrica libri septem („Septynios knygos apie žmogaus kūno veikimą“, 1543 m.) ir savo akademine veikla gydytojas ir anatomas Andreasas Vesalijus padėjo pagrindus šiuolaikinei medicinai. A. Vesalius vienas pirmųjų pradėjo medicininius skrodimus, aprašė griaučių, raumenų, nervų sistemas bei jų veikimą.
 Didieji geografiniai atradimai veikė geografijos ir praktinės jos disciplinos – kartografijos – vystymąsi. 1492 m. Martinas Behaimas sukonstravo Behaimo gaublį (dar be Amerikų), 1507 m. Martinas Valdzimiuleris europiečių atrastus žemynus pavadino Amerikomis, 1569 m. Gerardas Merkatorius suformulavo lygiakampės cilindrinės projekcijos principą (Merkatoriaus projekcija), 1570 m. Abrahamas Ortelijus išleido Theatrum Orbis Terrarum („Pasaulio teatras“) – pirmąjį modernų pasaulio atlasą.
 Ženklūs pokyčiai vyko šaunamojo ginklo ir apskritai karybos raidoje. XVI a. pradžioje atsirado, po to, kelis šimtmečius naudoti, šaunamųjų ginklų spynų tipai: kibirkštinė, titnaginė, ratukinė (Niurnbergo tipo) spynos. Šaunamojo ginklo, ypač artilerijos, raida skatino naujo tipo gynybinių įrenginių – bastionų atsiradimą ir tobulinimą.
 Inžinerijoje bandyta teoriškai suformuluoti automobilio, tanko, įvairių skraidymo ir inžinerinių prietaisų veikimo schemas, jas praktiškai įgyvendinti (Leonardas da Vinčis, Frančeskas di Džiordžijus Martinis).
 Meno bruožai
 Renesansas kaip meno stilius pasižymi kompozicinės darnos ir harmonijos siekiu, paprastumu ir simetrija, aiškumu ir statika. Kompozicinio balanso įvairiose dailės bei architektūros rūšyse siekta remiantis matematiniais skaičiavimais („aukso pjūvio formulė“).
 Antikinių tradicijų atgaivinimą įkūnijo sekimas antikiniais pirmavaizdžiais. Architektūroje ypač populiarios buvo romėniškos arkinės-skliautinės konstrukcijų sistemos, atgaivintas sistemingas orderio naudojimas. Skulptūroje sekta antikinių statulų ir reljefų kompozicinėmis schemomis. Tapyboje, kurioje antikinių pirmavaizdžių buvo likę labai nedaug, taip pat remtasi antikos laikų skulptūromis arba tekstiniais aprašais.
 Renesanso architektūra išsiskiria matematinių skaičiavimų, paremtų naujais inžineriniais sprendimais, tikslumu.
 Skiriamasis renesanso dailės ir architektūros bruožas (suteikęs menui mokslinį aspektą), didžiausia naujovė – geometrinė (linijinė) perspektyva. Brandžiajame ir vėlyvajame renesanse svarbi tapo erdvinė perspektyva.
 Kaip ir literatūros ar filosofijos, svarbiausias renesanso dailės objektas – žmogus. Renesanso antropocentiškumą, įkūnijo tobulų žmogaus kūno proporcijų teorija, kurią autoriai formavo remdamiesi antikinės filosofijos idėjomis (pitagorizmas, neoplatonizmas).
 Stiprias pozicijas išlaikė sakralinė dailė ir architektūra, tačiau formavosi ir populiarėjo (ypač brandžiajame ir vėlyvajame renesanse) mitologinis (remtasi antikine mitologija), istorinis, batalinis, natiurmorto, peizažo žanrai.
 Renesanso laikotarpiu pakito menininko socialinis statusas. Viduramžių menas – anoniminis, pagrįstas kolektyviniu darbu, o renesanso laikotarpiu jau pabrėžiama autorystė, menininko individualumas. Viduramžiais menininkai prilygo amatininkams, renesanso laikotarpiu – mokslininkams.
 Muzikos bruožai
 Renesanso muzikos teorija plėtota remiantis antikos laikų autoritetais: orfikais, Pitagoru, Platonu, Boecijumi. (1463 m. Marsilio Ficino į lotynų kalbą išvertė „Orfėjaus himnus“, 1484 m. parašė traktatą „Apie muziką“. Renesansinėje ontologijoje muzikai suteikta transcendentinė reikšmė. Pasak M. Ficino, pasaulio siela skamba pagal tam tikrus muzikinius principus, dvasinių pratybų dėka galima išgirsti slaptą sferų harmoniją).
 XIV a. Italijoje ir Prancūzijoje susiformavo liaudiškos muzikos įtakos paveikta, vokaliniu ir vokaliniu-instrumentiniu polifoniškumu pasižymėjusi „Ars nova“ („Naujojo meno“) stilistika, (žymiausi atstovai – Giljamas de Mašo, Filipas de Vitri, Frančeskas Landinis). Jos pagrindu XV a. kūrėsi nacionalinė Anglijos polifonijos mokykla, XV–XVI a. – Nyderlandų, XVI a. – Romos, Venecijos, Prancūzijos, Vokietijos, Čekijos, Lenkijos ir kitos polifonijos mokyklos.
 Vėlyvajame renesanse išpopuliarėjo nauji muzikiniai žanrai: solinė daina, kantata, oratorija, opera, ilgainiui įtvirtinę homofoninį stilių.
 Renesansiniai instrumentai: išilginė fleita, obojus, valtorna, trombonas, viola de gamba, smuikas, ragas, klavesinas. Dviejų skirtingų estetinių pasaulėžiūrų – aristokratiškos ir miestietiškos, liaudiškos – konkurenciją liudija skirtingų styginių instrumentų populiarumas. Diduomenės tarpe buvo populiari viola, žemesniuosiuose sluoksniuose – smuikas.
 Renesansinės idėjos plėtotos sakralinėje (mišių, moteto, madrigalo žanrai) ir pasaulietinėje (vokaliniai žanrai – madrigalas, frotola, šansonas, instrumentiniai žanrai – tokata, preliudas) muzikoje.
 Renesansas Lietuvoje
 Renesansas Lietuvos dailėje ir architektūroje vyravo XV a. pabaigoje – XVI a. pradžioje.
 Svarbiausiu Renesanso centru Lietuvoje (Lietuvos Didžiojoje Kunigaikštystėje) nuo pradžios iki pabaigos išlieka Vilnius, su didžiųjų kunigaikščių (Jogailaičių ir Vazų dinastijų atstovų) dvaru.
 Panašiai kaip ir Lenkijos Renesanso atveju, architektūroje ir dailėje galima išryškinti tris periodus: 1) XVI a. 1 pusė (šis laikotarpis pasižymi renesansinių formų ir meninės kalbos radimusi); 2) XVI a. 2 pusė (manierizmo įtakos stiprėjimas); 3) XVII a. 1 pusė (lokalinio Renesanso „klestėjimas“ – pastaruoju periodu vietos meistrai renesansinę kalbą adaptuoja, paverčia sava. Renesansas sąlygiškai Lietuvoje baigiasi 1648 m. – su Lietuvos didžiojo kunigaikščio Vladislovo Vazos mirtimi, pasikeitus politinei, socialinei, ekonominei, kultūrinei valstybės ir visuomenės situacijai.
 XVI a. 1 pusėje Lietuvos Renesanso architektūrą ir dailę charakterizuoja tiesioginė Italijos Renesanso (Florencijos, Venecijos) įtaka, kurią lemia didžiųjų kunigaikščių Žygimanto Senojo ir Žygimanto Augusto dvarų, reziduojančių Vilniuje ir vietoje kuriančių italų architektų, dailininkų faktorius. XVI a. 2 pusėje stiprėja Šiaurės Europos (visų pirma Nyderlandų) manierizmo (manieristinio renesanso įtaka). Visos XVI a. renesansinės formos ir meninė kalba egzistuoja kartu su dar gyvybinga ir netgi klestinčia gotikine tradicija, o XVII a. 1 pusėje Renesansas veikia šalia sparčiai besiformuojančio baroko. Tipiškame, vietos meistrų sukurtame Lietuvos Renesanso kūrinyje paprastai galima įžvelgti gotikinę kompozicinę struktūrą (pabrėžtas vertikalumas, išilgintos proporcijos) ir renesansines puošybines formas.
 Lietuvos Renesanso architektūrai būdinga:
 tinkuotos sienos, jų dekoravimas sgrafito technika;
 nauji konstrukciniai sprendimai (kupolas);
 smailėjančią arką keičia pusapskritė;
 orderio naudojimas (italų meistrai orderį naudoja sistemingai ir taisyklingai, olandų, vokiečių ir vietiniai statytojai – savavališkiau ir labiau stilizuodami);
 atikas;
 ypač populiarus serlianos motyvas;
 uždaras arba pusiau uždaras kiemas su arkadinėmis lodžijomis;
 statomos bažnyčios, koplyčios, rūmai, gyvenamieji namai;
 gynybinėje architektūroje mūro aptvarą keičia itališkosios arba olandiškosios sistemos bastionai (Adomas Freitagas, Juozas Narūnavičius)
 atstovai – Giovanni Cini, Petras Nonhartas.
 Bendrais požymiais Lietuvos Renesanso architektūra yra gimininga Šiaurės Europos ir Italijos architektūrai, kurią charakterizuoja aiškumas, simetrija, matematiškai nustatyta („Aukso pjūvio“ formulė) kompozicinė harmonija.
 Lietuvos Renesanso tapybai būdinga:
 bandymas komponuoti žmogaus kūną, remiantis proporcijų teorija;
 perspektyvos atradimas ir naudojimas;
 šviesotamsos naudojimas;
 humanistinis charakteris (pasaulietiniai siužetai, žmogaus emocijų vaizdavimas);
 atstovai – Antonas Wiedas, Pekarskis.
 Lietuvos Renesanso skulptūrai būdinga:
 naujų žanrų atsiradimas (memorialinė, pasaulietinė skulptūra);
 naujos medžiagos (šalia gotikoje mėgstamo medžio ypač populiarus tampa iš užsienio importuojamas marmuras);
 atstovai – Giovanni Maria Padovano, Bernardas de Gianotis, Giovanni Cini.
 Lietuvos Renesanso grafikai būdinga:
 medžio ir vario graviūrų technikos;
 knygų leidybos skatinamas iliustracinės grafikos bumas;
 renesansinių šriftų atsiradimas poligrafijoje;
 ypač didelis dėmesys yra skiriamas meniškai apipavidalintai kartografijai (Antonas Wiedas, Tomas Makovskis).
 Lietuvos Renesanso taikomajai dailei būdinga:
 renesaninė ornamentika (groteskas, kartušas, rolverkas);
 suklesti numizmatika ir sfragistika (Giovanni Maria Padovano, Giovanni Jacopo Caraglio);
 keramikoje, ypač kokliuose ypač populiariomis tampa figūrinės kompozicijos (heraldiniai motyvai, portretai, religiniai, pasaulietiniai siužetai);
 tekstilėje vyrauja dviejų tipų audiniai: gobelenai (atspindintys Vakarų Europos audimo tradicijas) ir kilimai (Rytų – Turkijos, Persijos) įtakos.
 Istorija
 1420–1436 m. – pagal architekto Filipo Bruneleskio projektą pastatytas Florencijos katedros kupolas.
 1430–1435 m. – Donatelas sukūrė „Dovydo“ skulptūrą – vieną pirmųjų nuogo žmogaus statulų Europoje nuo Romos imperijos laikų.
 1482–1485 m. – Sandras Botičelis nutapė „Veneros gimimą“.
 1497 m. – Leonardas da Vinčis nutapė „Paskutinę vakarienę“.
 1502–1504 m. – Mikelandželas sukūrė „Dovydo“ skulptūrą.
 1502 m. – Leonardas da Vinčis nutapė „Moną Lizą“.
 1505 m. – architektas Donatas Bramantė pradėjo naują Šv. Petro baziliką Romoje.
 1508 m. – Rafaelis pradėjo dekoruoti popiežiaus apartamentus Vatikane.
 1508–1512 m. – Mikelandželas dekoravo Siksto koplyčią.
 1500–1590 m. – renesanso dailės klestėjimas Venecijoje. Kūrė dailininkai Džordžonė, Ticianas, Veronezė ir Tintoretas.
 1567– 1571 m. – pagal architekto Andrėja Paladijo projektą Vičencoje pastatyta Vila Rotonda.
 Šaltiniai
 Europos meno srovės


text:
 11.10.2007
 MT
 Il-Ġurnal Uffiċjali ta’ l-Unjoni Ewropea
 L 266/1
 DEĊIŻJONI TAL-KUMITAT KONĠUNT TAŻ-ŻEE
 Nru 46/2007
 tat-8 ta' Ġunju 2007
 li temenda l-Anness I (Kwistjonijiet veterinarji u fitosanitarji) tal-Ftehim taż-ŻEE
 IL-KUMITAT KONĠUNT TAŻ-ŻEE,
 Wara li kkunsidra l-Ftehim dwar iż-Żona Ekonomika Ewropea, kif emendat bil-Protokoll li jaġġusta l-Ftehim dwar iż-Żona Ekonomika Ewropea, minn hawn 'il quddiem imsejjaħ “il-Ftehim”, u b'mod partikolari l-Artikolu 98 tiegħu,
 Billi:
 (1)
 L-Anness I tal-Ftehim kien emendat bid-Deċiżjoni tal-Kumitat Konġunt taż-ŻEE Nru 2/2007 tat-27 ta' April 2007 (1).
 (2)
 Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2006/414/KE tas-7 ta' Ġunju 2006 li temenda d-Deċiżjonijiet 2001/881/KE u 2002/459/KE rigward il-lista ta' postijiet ta' spezzjoni fuq il-fruntiera (2) għandha tiġi inkorporata fil-Ftehim.
 (3)
 Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2006/559/KE tat-8 ta' Awwissu 2006 li temenda d-Deċiżjoni 2002/300/KE fir-rigward taż-żoni esklużi mil-lista taż-żoni approvati rigward il-Bonamia ostreae u/jew ir-refringens Marteilia (3) għandha tiġi inkorporata fil-Ftehim.
 (4)
 Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2006/590/KE ta' l-1 ta' Settembru 2006 li temenda d-Deċiżjonijiet 94/360/KE u 2001/812/KE rigward il-lista ta' postijiet ta' spezzjonijiet veterinarji fuq prodotti li ġejjin minn pajjiżi terzi (4) għandha tiġi inkorporata fil-Ftehim.
 (5)
 Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2006/674/KE tas-6 ta' Ottubru 2006 li temenda l-Annessi I u II tad-Deċiżjoni 2002/308/KE li tistabbilixxi listi ta' żoni approvati u rziezet approvati rigward waħda jew iktar mill-mard tal-ħut, is-settiċemija emorragika virali (VHS) u n-nekrożi ematopojetika infettiva (IHN) (5) għandha tiġi inkorporata fil-Ftehim.
 (6)
 Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2006/685/KE tas-6 ta' Ottubru 2006 li temenda l-Annessi I u II għad-Deċiżjoni 2003/634/KE li tapprova l-programmi għall-għan li jinkiseb status ta' żoni u rziezet approvati f'żoni li mhumiex approvati, b'rabta mas-settiċemija emorraġika tad-demm (VHS) u tan-nekrożi emapojetika infettiva (IHN) fil-ħut (6) għandha tkun inkorporata mal-Ftehim.
 (7)
 Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2006/775/KE tat-13 ta' Novembru 2006 li temenda l-Anness D tad-Direttiva tal-Kunsill 95/70/KE fir-rigward tal-lista ta' mard eżotiku mollusku soġġetta għal miżuri ta' kontroll armonizzat tal-Komunità (7) għandha tkun inkorporata mal-Ftehim.
 (8)
 Din id-Deċiżjoni ma għandhiex tapplika għal-Liechtenstein,
 IDDEĊIEDA DAN LI ĠEJ:
 Artikolu 1
 Il-Kapitolu I ta' l-Anness I għall-Ftehim għandu jkun emendat kif ġej:
 1.
 L-inċiż li ġej għandu jiżdied wara l-punt 25 (Deċiżjonijiet tal-Kummissjoni 94/360/KE) fil-Parti 1.2:
 “—
 32006 D 0590: Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2006/590/KE ta' l-1 ta' Settembru 2006 (ĠU L 240, 2.9.2006, p. 11).”
 2.
 Dan li ġej għandu jiġi mdaħħal f'punt 111 (Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2001/812/KE) fil-Parti 1.2:
 “kif emendat bi:
 —
 32006 D 0590: Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2006/590/KE ta' l-1 ta' Settembru 2006 (ĠU L 240, 2.9.2006, p. 11).”
 3.
 L-inċiż li ġej għandu jiġi miżjud mal-punti 39 (Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2001/881/KE) u 46 (Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2002/459/KE) fil-Parti 1.2:
 “—
 32006 D 0414: Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2006/414/KE tas-7 ta' Ġunju 2006 (ĠU L 164, 16.6.2006, p. 27).”
 4.
 L-inċiż li ġej għandhu jiġi mdaħħal fil-punt 8 (id-Direttiva tal-Kunsill 95/70/KEE) fil-Parti 3.1:
 “—
 32006 D 0775: Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2006/775/KE tat-13 ta' Novembru 2006 (ĠU L 314, 15.11.2006, p. 33).”
 5.
 L-inċiż li ġej jiżdied wara l-punt 65 (id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2002/300/KE) fil-Parti 4.2:
 “—
 32006 D 0559: Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2006/559/KE tat-8 ta' Awwissu 2006 (ĠU L 219, 10.8.2006, p. 28).”
 6.
 L-inċiż li ġej jiżdied wara l-punt 66 (Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2002/308/KE) fil-Parti 4.2:
 “—
 32006 D 0674: Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2006/674/KE tas-6 ta' Ottubru 2006 (ĠU L 276, 10.2.2006, p. 80).”
 7.
 Taħt l-intestatura “L-ATTI LI L-ISTATI TA' L-EFTA U L-AWTORITÀ TAS-SORVELJANZA TA' L-EFTA GĦANDHOM IQISU KIF MISTĦOQQ” , dan li ġej għandu jiżdied wara l-punt 55 (Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2003/634/KE):
 “—
 32006 D 0685: Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2006/685/KE tas-6 ta' Ottubru 2006 (ĠU L 282, 13.10.2006, p. 44).”
 Artikolu 2
 Għandhom ikunu awtentiċi t-testi tad-Deċiżjonijiet 2006/414/KE, 2006/559/KE, u 2006/590/KE, 2006/674/KE, 2006/685/KE u 2006/775/KE fil-lingwa Iżlandiża u dik Norveġiża, li jridu jiġu ppubblikati fis-Suppliment għaż-ŻEE u fil-Ġurnal Uffiċjali ta' L-Unjoni Ewropea, għandhom ikunu awtentiċi.
 Artikolu 3
 Din id-Deċiżjoni għandha tidħol fis-seħħ fid-9 ta' Ġunju 2007, sakemm ikunu ġew magħmula n-notifiki kollha taħt l-Artikolu 103(1) tal-Ftehim għall-Kumitat Konġunt taż-ŻEE (*).
 Artikolu 4
 Din id-Deċiżjoni għandha tiġi ppubblikata fit-taqsima ŻEE, u fis-suppliment taż-ŻEE tal-Ġurnal Uffiċjali ta' l-Unjoni Ewropea.
 Magħmul fi Brussell, 8 ta' Ġunju 2007.
 Għall-Kumitat Konġunt taż-ŻEE
 Il-President
 Alan SEATTER
 (1) ĠU L 209, 9.8.2007, p. 3.
 (2) ĠU L 164, 16.6.2006, p. 27.
 (3) ĠU L 219, 10.8.2006, p. 28.
 (4) ĠU L 240, 2.9.2006, p. 11.
 (5) ĠU L 276, 7.10.2006, p. 80.
 (6) ĠU L 282, 13.10.2006, p. 44.
 (7) ĠU L 314, 15.11.2006, p. 33.
 (*) Ebda obbligi kostituzzjonali m'huma indikati.


text:
23.3.2013
 IT
 Gazzetta ufficiale dell'Unione europea
 C 86/26
 Ricorso proposto il 25 gennaio 2013 — Think Schuhwerk/UAMI — Müller (VOODOO)
 (Causa T-50/13)
 2013/C 86/43
 Lingua in cui è redatto il ricorso: il tedesco
 Parti
 Ricorrente: Think Schuhwerk GmbH (Kopfing, Austria) (rappresentante: avv. M. Gail)
 Convenuto: Ufficio per l'armonizzazione nel mercato interno (marchi, disegni e modelli)
 Controinteressato dinanzi alla commissione di ricorso: Andreas Müller (Ulm, Germania)
 Conclusioni
 La ricorrente chiede che il Tribunale voglia:
 —
 annullare la decisione della quarta commissione di ricorso dell'Ufficio per l'armonizzazione nel mercato interno (UAMI) del 14 novembre 2012, nel procedimento R 474/2012-4;
 —
 condannare l'Ufficio per l'armonizzazione nel mercato interno (marchi, disegni e modelli) alle spese del procedimento.
 Motivi e principali argomenti
 Marchio comunitario registrato oggetto di una domanda di dichiarazione di nullità: il marchio denominativo «VOODOO» per prodotti della classe 25 — marchio comunitario n. 5 832 464
 Titolare del marchio comunitario: il sig. Andreas Müller
 Richiedente la dichiarazione di nullità del marchio comunitario: la ricorrente
 Motivazione della domanda di dichiarazione di nullità: violazione dell'articolo 52, paragrafo 1, lettera a), in combinato disposto con l'articolo 7, paragrafo 1, lettere b) e c) del regolamento n. 207/2009 nonché violazione dell'articolo 52, paragrafo 1, lettera b) del regolamento n. 207/2009
 Decisione della divisione di annullamento: rigetto della domanda
 Decisione della commissione di ricorso: rigetto del ricorso
 Motivi dedotti: violazione dell'articolo 52, paragrafo 1, lettera a), in combinato disposto con l'articolo 7, paragrafo 1, lettere b) e c) del regolamento n. 207/2009 nonché violazione dell'articolo 52, paragrafo 1, lettera b) del regolamento n. 207/2009


text:
 26.5.2007
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 C 117/28
 Recours introduit le 22 mars 2007 — Fabryka Samochodów Osobowych S.A./Commission des Communautés européennes
 (Affaire T-88/07)
 (2007/C 117/44)
 Langue de procédure: le polonais
 Parties
 Partie requérante: Fabryka Samochodów Osobowych S.A. (Varsovie, Pologne) (représentants: W. Radzikowski, R.A. Kozłowski et G. Dźwigała, avocats)
 Partie défenderesse: Commission des Communautés européennes
 Conclusions de la partie requérante
 —
 annuler la décision de la Commission, dans sa partie relative à l'article 2, paragraphes 2, 3 et 4, qui introduit des mesures compensatoires sous forme de: a) limitation de la production annuelle de véhicules automobiles jusque fin février 2011 à l'égard de la partie requérante ainsi que de toutes les sociétés existantes ou futures dépendantes de la partie requérante et de toutes les sociétés contrôlées par l'actionnariat de FSO ainsi que b) interdiction d'acquérir une nouvelle licence jusque fin février 2011;
 —
 condamner la Commission des Communautés européennes aux dépens.
 Moyens et principaux arguments
 La partie requérante demande au Tribunal de prononcer l'annulation de la décision de la Commission européenne du 20 décembre 2006 dans l'affaire d'aide d'État no C3/2005 (ex N 592/2004 [ex PL 51/2004]), par laquelle les mesures d'aide qui, selon la décision, ont été partiellement mises en œuvre par la Pologne à l'égard de la requérante, ont été déclarées conformes au marché commun, dans la mesure où cette décision impose à la requérante et bénéficiaire de l'aide, l'obligation de imiter sa production et sa vente annuelle de véhicules automobiles sur le territoire de l'Union jusqu'en 2011. La décision contient également une interdiction à la partie requérante d'obtenir une nouvelle licence jusqu'à la fin de l'année 2011.
 La partie requérante demande l'annulation de la décision précitée au motif qu'elle viole les dispositions du traité CE ainsi que les règlementations essentielles liées à son application. La partie requérante soutient également que la décision attaquée a été prise en violation des conditions de procédure essentielles.
 Pour étayer son recours, la partie requérante invoque les moyens suivants:
 —
 en estimant qu'une partie de l'aide avait été mise en œuvre, la Commission a violé l'article 88, paragraphe 3, CE ainsi que l'article 3 du règlement du Conseil (CE) no 659/1999 (1) et a commis une erreur manifeste d'appréciation des faits;
 —
 en déterminant le domaine d'application des mesures compensatoires, la Commission a enfreint le principe de proportionnalité, le principe du libre exercice d'une activité économique, l'article 253 CE ainsi que les points 11, 32, 37, 39 et 54 des lignes directrices communautaires pour les aides d'État au sauvetage et à la restructuration d'entreprises en difficulté (2), et elle a commis une erreur manifeste dans l'appréciation des faits, en particulier en fixant de manière erronée, selon la requérante, la valeur de l'aide publique qu'elle a surévaluée, en ne tenant pas compte de la forme de l'aide, en définissant de manière erronée le marché en cause, en fixant de manière erronée la part de marché de la requérante, bénéficiaire de l'aide, en omettant des éléments essentiels dans la détermination des effets de l'aide octroyée à la requérante, en établissant des mesures compensatoires ayant une influence défavorable sur la récupération, par la requérante, de ses capacités de fonctionnement à la fin de la période de restructuration, et enfin, en ne tenant pas compte du fait que la requérante est active dans des régions susceptibles d'obtenir des aides régionales;
 —
 en violation du principe de sécurité juridique et de l'article 253 CE, la Commission a inséré, dans la motivation de la décision, une mesure compensatoire supplémentaire non définie dans le dispositif (petitum) de la décision;
 —
 la Commission a enfreint l'article 253 CE, en ne fournissant pas d'explications suffisantes concernant le type et la portée des mesures compensatoires appliquées et ne n'examinant pas toutes les propositions faites en la matière.
 (1) Règlement (CE) no 659/1999 du Conseil du 22 mars 1999 portant modalités d'application de l'article 93 du traité CE.
 (2) Communication de la Commission — Lignes directrices communautaires pour les aides d'État au sauvetage et à la restructuration d'entreprises en difficulté, JO 1999, C 288, p. 2.


text:
 6.10.2011
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 L 262/50
 ROZHODNUTÍ SMÍŠENÉHO VÝBORU EHP
 č. 79/2011
 ze dne 1. července 2011,
 kterým se mění příloha XI (Elektronické komunikace, audiovizuální služby a informační společnost) Dohody o EHP
 SMÍŠENÝ VÝBOR EHP,
 s ohledem na Dohodu o Evropském hospodářském prostoru, ve znění Protokolu o úpravě Dohody o Evropském hospodářském prostoru (dále jen „Dohoda“), a zejména na článek 98 této dohody,
 vzhledem k těmto důvodům:
 (1)
 Příloha XI Dohody byla změněna rozhodnutím Smíšeného výboru EHP č. 107/2009 ze dne 22. října 2009 (1).
 (2)
 Rozhodnutí Komise 2010/87/EU ze dne 5. února 2010 o standardních smluvních doložkách pro předávání osobních údajů zpracovatelům usazeným ve třetích zemích podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES (2) by mělo být začleněno do Dohody.
 (3)
 Rozhodnutím 2010/87/EU se zrušuje rozhodnutí Komise 2002/16/ES (3), které je začleněno do Dohody, a které by se proto mělo v Dohodě zrušit,
 PŘIJAL TOTO ROZHODNUTÍ:
 Článek 1
 V příloze XI Dohody se znění bodu 5ef (rozhodnutí Komise 2002/16/ES) nahrazuje tímto:
 „32010 D 0087: rozhodnutí Komise 2010/87/EU ze dne 5. února 2010 o standardních smluvních doložkách pro předávání osobních údajů zpracovatelům usazeným ve třetích zemích podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 95/46/ES (Úř. věst. L 39, 12.2.2010, s. 5).“
 Článek 2
 Znění rozhodnutí 2010/87/EU v islandském a norském jazyce, která mají být zveřejněna v dodatku EHP Úředního věstníku Evropské unie, jsou platná.
 Článek 3
 Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem 2. července 2011 za předpokladu, že Smíšenému výboru EHP jsou učiněna veškerá oznámení podle čl. 103 odst. 1 Dohody (4).
 Článek 4
 Toto rozhodnutí bude zveřejněno v oddíle EHP a v dodatku EHP Úředního věstníku Evropské unie.
 V Bruselu dne 1. července 2011.
 Za Smíšený výbor EHP
 předseda
 Kurt JÄGER
 (1) Úř. věst. L 334, 17.12.2009, s. 4.
 (2) Úř. věst. L 39, 12.2.2010, s. 5.
 (3) Úř. věst. L 6, 10.1.2002, s. 52.
 (4) Nebyly oznámeny žádné ústavní požadavky.


text:
Preila (Kursenieki: Preiļi or Prēle, ) is a settlement in the Neringa Municipality, Lithuania. It is located on the Preila Bay (north of the and south of the Small ) of the Curonian Lagoon). Preila is situated about away from the Baltic Sea and north of Nida, which is a popular tourist destination. The village is surrounded by many dunes: Preila Hill (53 m), Vecekrugas Hill (67 m), and (59 m).
 Infrastructure
 The settlement is part of the Preila-Pervalka parish centre. Preila is on located on the main road 167 which runs around the bay, serving as a connection between Nida and Klaipėda. Many of the homes are for rent for summer holidaymakers. Most of the houses are from the 19th century, end of the twentieth century. There is a library which was built in 1954, and a marina which has connections to the nearby Nida. In the southern part of the settlement there is a folk cemetery. The Preila Neringa bike trail goes through the village connecting Nida and Juodkrantė.
 History
 In 1843–1845, Preila was founded by the inhabitants of the village of Naujieji Nagliai which was buried under shifting sand dunes. In 1849, 84 people lived in Preila. In the same year, a village school moved from Naujieji Nagliai and opened in Preila. In 1907 a new building was built for the school. In the beginning of the 20th century there was already one hotel in Preila.
 Although life in Preila was not easy, the number of inhabitants grew: 453 in 1864, 123 in 1871, 133 in 1895, 225 in 1897, 207 in 1905, 238 in 1919 and 250 in 1923. At present, the population of Preila is about 205 people.
 In 1933, Preila was recognized as a resort. It was connected by a road to Klaipėda in 1947. In 1961, Preila was administratively incorporated into the Neringa city.
 References
 Seaside resorts in Lithuania
 Villages in Klaipėda County
 Neringa Municipality