type: wikipedia

text:
Argumentation er det hovedsagelige fokus i fagområdet argumentationsteori, der er iblandt de underdiscipliner man finder inden for filosofi.
 Sammen med logik, der er en anden underdisciplin i filosofi, så undervises man i argumentationsteori i at argumentere for sine synspunkter.
 Det indbefatter, at man lærer at identificere grundelementerne i argumenter for at kunne både gennemskue styrken af andres måde at argumentere på
 samt forme utvetydige, gyldige og empirisk sande argumenter selv.
 Et andet fagområde, hvor argumentation indgår, er retorisk argumentation.
 Her stifter man bekendtskab med forskellige argumentationsformer, retoriske virkemidler og andet inden for kommunikation, typisk med udgangspunkt i Stephen Toulmins argumentationsmodel.
 Til forskel fra argumentationsteori, så er retorisk argumentation dog ikke en af filosofiens underdiscipliner.
 Man kan se forskellen mellem de to fagområder på følgende måde:
 Hvor argumentationsteori arbejder med sandheden, gyldigheden og tvetydigheden af argumenter, så arbejder retorisk argumentation med leveringen af argumenter,
 i forhold til at overbevise andre.
 Logik
 Retorik


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 4.9.2012
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 238/5
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 796/2012
 z dnia 30 sierpnia 2012 r.
 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz mechanizmów dźwigniowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009
 RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 ust. 4, art. 11 ust. 2, art. 11 ust. 5 oraz art. 11 ust. 6,
 uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską („Komisję”) po konsultacji z Komitetem Doradczym,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 A. PROCEDURA
 1. Obowiązujące środki
 (1)
 Rozporządzeniem (WE) nr 1136/2006 (2) („rozporządzenie pierwotne”) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe w wysokości 27,1 % i 47,4 % na przywóz mechanizmów dźwigniowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”).
 2. Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia
 (2)
 W następstwie opublikowania zawiadomienia (3) o zbliżającym się wygaśnięciu obowiązujących ostatecznych środków antydumpingowych Komisja otrzymała w dniu 26 kwietnia 2011 r. wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia tych środków na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Wniosek został złożony przez stowarzyszenie LAMMA (stowarzyszenie producentów mechanizmów dźwigniowych) w imieniu trzech producentów unijnych („wnioskodawca”) reprezentujących znaczną część, w tym przypadku ponad 50 %, unijnej produkcji mechanizmów dźwigniowych.
 (3)
 We wniosku przedstawiono wystarczające dowody świadczące o tym, że w związku z wygaśnięciem środków wprowadzonych względem przywozu mechanizmów dźwigniowych pochodzących z ChRL istnieje duże prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody dla przemysłu unijnego.
 3. Wszczęcie przeglądu wygaśnięcia
 (4)
 Po konsultacji z Komitetem Doradczym Komisja ustaliła, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie przeglądu wygaśnięcia i w dniu 23 lipca 2011 r., w drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
 (4) („zawiadomienie o wszczęciu”), ogłosiła wszczęcie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.
 4. Dochodzenie
 4.1. Okres objęty dochodzeniem przeglądowym i okres badany
 (5)
 Dochodzenie dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu obejmowało okres od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 30 czerwca 2011 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2008 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym („okres badany”).
 4.2. Strony zainteresowane dochodzeniem
 (6)
 Komisja oficjalnie zawiadomiła o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia wnioskodawcę, innych znanych producentów unijnych, producentów eksportujących w państwie, którego dotyczy postępowanie, importerów niepowiązanych, zainteresowanych użytkowników w Unii, a także przedstawicieli państwa, którego dotyczy postępowanie.
 (7)
 Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu. Wszystkie zainteresowane strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.
 (8)
 Ze względu na dużą liczbę producentów eksportujących w ChRL, importerów niepowiązanych i producentów unijnych, w zawiadomieniu o wszczęciu przewidziano kontrolę wyrywkową zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.
 (9)
 W odniesieniu do producentów eksportujących w ChRL oraz importerów niepowiązanych, w celu umożliwienia Komisji podjęcia decyzji, czy kontrola wyrywkowa będzie niezbędna, a jeżeli tak – wybrania reprezentatywnej próby, wymienione strony zostały poproszone o zgłoszenie się w ciągu 15 dni od daty wszczęcia przeglądu i przedstawienie Komisji informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu. Biorąc pod uwagę, że żaden producent eksportujący w ChRL nie zgłosił się i nie dostarczył Komisji informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu i że tylko jeden importer niepowiązany zgłosił się, ale nie dostarczył Komisji informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu, uznano, że w żadnym z tych przypadków kontrola wyrywkowa nie jest konieczna.
 (10)
 W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja poinformowała, że dokonała wstępnego doboru próby producentów unijnych. Próba ta składała się z dwóch przedsiębiorstw, spośród sześciu producentów unijnych, którzy byli znani przed wszczęciem dochodzenia, wybranych na podstawie wielkości sprzedaży i produkcji produktu objętego postępowaniem w 2010 r., jak również na podstawie położenia geograficznego w Unii. Próba ta reprezentowała ponad 50 % szacowanej łącznej wielkości unijnej produkcji i sprzedaży w ODP. Zainteresowane strony zostały poproszone o zapoznanie się z dokumentacją i wypowiedzenie się na temat stosowności tego wyboru w terminie 15 dni od daty opublikowania zawiadomienia o wszczęciu. Żadna z zainteresowanych stron nie wyraziła sprzeciwu wobec proponowanej próby.
 (11)
 Komisja przesłała kwestionariusze do wspomnianych dwóch producentów unijnych objętych próbą, do importera, który się zgłosił, oraz do wszystkich zainteresowanych użytkowników.
 (12)
 Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymano od dwóch producentów unijnych objętych próbą oraz dwóch użytkowników. Niepowiązany importer, który się zgłosił, jak wspomniano w motywie 9, nie udzielił odpowiedzi na pytania dotyczące kontroli wyrywkowej, ani nie wypełnił kwestionariusza.
 (13)
 Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody oraz do określenia interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących zainteresowanych stron:
 a)
 producenci unijni
 —
 Industria Meccanica Lombarda S.r.l., Offanengo, Włochy,
 —
 NIKO Metallurgical company, d.d. Zelezniki, Słowenia;
 b)
 użytkownik
 —
 HIT OFFICE s.r.o. Teplice, Republika Czeska.
 B. PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY
 (14)
 Produkt objęty niniejszym przeglądem jest taki sam, jak ten określony w rozporządzeniu pierwotnym, a mianowicie są to mechanizmy dźwigniowe stosowane zwykle do archiwizacji arkuszy papieru i innych dokumentów w segregatorach lub skoroszytach, objęte obecnie kodem CN ex 8305 10 00 (kod TARIC 8305100050) („produkt objęty postępowaniem”) i pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej. Mechanizmy te składają się ze sztywnych zaokrąglonych elementów metalowych (zwykle dwóch) zamocowanych na płytce i posiadających co najmniej jedną dźwignię otwierającą, umożliwiającą wkładanie arkuszy papieru i innych dokumentów. Do celów niniejszego dochodzenia w zakres produktu objętego postępowaniem nie wchodzą kołowe mechanizmy segregatorowe, sklasyfikowane w ramach tego samego kodu CN.
 (15)
 W niniejszym dochodzeniu przeglądowym potwierdzono, że, podobnie jak w pierwotnym dochodzeniu, produkt objęty postępowaniem i produkt wytwarzany w Unii przez producentów unijnych mają takie same podstawowe właściwości fizyczne i techniczne oraz takie samo zastosowanie. Uznano je zatem za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.
 C. PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA DUMPINGU
 (16)
 Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy wygaśnięcie obowiązujących środków prowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu.
 1. Uwagi wstępne
 (17)
 Jak wspomniano w motywie 9, żaden ze znanych chińskich producentów eksportujących, z którymi się skontaktowano w związku ze wszczęciem postępowania, nie współpracował w dochodzeniu. Chińskie władze zostały powiadomione o tym fakcie i o możliwości zastosowania art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego oraz otrzymały możliwość przedstawienia swoich uwag. Nie otrzymano jednak żadnych uwag w tej sprawie.
 (18)
 W związku z powyższym oraz zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia podstawowego określone poniżej ustalenia dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu musiały zostać oparte na dostępnych faktach, a w szczególności na ogólnodostępnych źródłach, takich jak oficjalne strony internetowe przedsiębiorstw, wyszukiwarki internetowe poświęcone produktom, informacje zawarte we wniosku o dokonanie przeglądu oraz informacje uzyskane od stron współpracujących podczas dochodzenia przeglądowego (tj. wnioskodawców oraz producentów unijnych objętych próbą).
 2. Przywóz dumpingowy w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym
 (19)
 W zawiadomieniu o wszczęciu wspomniano o wykorzystaniu państwa analogicznego do celów ustalenia wartości normalnej.
 (20)
 W odniesieniu do ceny eksportowej, ze względu na brak współpracy zarówno ze strony producentów eksportujących w ChRL, jak i ze strony importerów niepowiązanych na rynku unijnym, Komisja nie była w stanie ustalić żadnych ilości lub cen sprzedaży eksportowej na podstawie transakcji. W tym względzie Komisja rozważyła alternatywne sposoby określenia ceny eksportowej.
 (21)
 Po pierwsze, rozważono, czy można wykorzystać dane Eurostatu, zweryfikowane poprzez porównanie z innymi dostępnymi danymi, jako alternatywny sposób ustalenia cen eksportowych. Dane te jednak uznano za nieadekwatne, ponieważ jedno ze źródeł dotyczyło przywozu także produktów innych niż produkt objęty postępowaniem, a inne źródła nie dawały możliwości porównania cen eksportowych z cenami przemysłu unijnego w zależności od rodzaju produktu.
 (22)
 Po drugie, Komisja rozważyła także wykorzystanie cen eksportowych podanych we wniosku o dokonanie przeglądu. Należy przypomnieć, że metoda ta została zastosowana w dochodzeniu pierwotnym i że pozwala ona na porównanie w zależności od rodzaju produktu. Jednakże faktury przedstawione we wniosku o dokonanie przeglądu dotyczyły cen eksportowych stosowanych w wywozie do innych państw trzecich.
 (23)
 W związku z tym nie można było dokonać obliczeń dumpingu na podstawie cen eksportowych stosowanych w wywozie do Unii i nie było możliwe potwierdzenie dumpingu. W dochodzeniu skupiono się zatem na prawdopodobieństwie ponownego wystąpienia dumpingu.
 3. Prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu
 (24)
 Jeśli chodzi o badanie prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu, przeanalizowano następujące elementy: związek między wartością normalną a cenami eksportowymi stosowanymi w wywozie do państw trzecich; moce produkcyjne, produkcję i wolne moce produkcyjne w ChRL; oraz atrakcyjność rynku unijnego w odniesieniu do przywozu z ChRL.
 3.1. Związek między wartością normalną a cenami eksportowymi stosowanymi w wywozie do państw trzecich
 (25)
 W świetle braku współpracy ze strony producentów eksportujących w ChRL wartość normalna została porównana z cenami eksportowymi z ChRL zgodnie z art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego.
 3.1.1. Obliczanie wartości normalnej
 (26)
 W związku z tym, że ChRL jest gospodarką w okresie transformacji, zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego wartość normalną trzeba było określić na podstawie ceny lub wartości konstruowanej w odpowiednim państwie trzecim o gospodarce rynkowej („państwo analogiczne”) lub na podstawie ceny z państwa analogicznego stosowanej wobec innych państw, łącznie z Unią, a w przypadku gdy jest to niemożliwe, na podstawie innej uzasadnionej metody, w tym na podstawie ceny faktycznie płaconej lub należnej w Unii za produkt podobny, w stosownych przypadkach odpowiednio skorygowanej, tak by uwzględniała rozsądną marżę zysku.
 (27)
 We wniosku o dokonanie przeglądu złożonym przez przemysł unijny przytoczono nazwy szeregu producentów z państw o gospodarce rynkowej spoza Unii (mianowicie z Indii, Iranu i Tajlandii). W związku ze wszczęciem postępowania Komisja, zgodnie z procedurą, skontaktowała się z tymi producentami, jak również z innymi ewentualnymi producentami z tych państw, których można było zidentyfikować na podstawie dostępnych publicznie źródeł.
 (28)
 W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja określiła, że jeżeli żaden z producentów z państw o gospodarce rynkowej spoza Unii nie zaoferuje współpracy, za podstawę określenia wartości normalnej posłużą ceny faktycznie zapłacone lub należne w Unii. Ostatecznie – to ceny faktycznie zapłacone lub należne w Unii posłużyły za podstawę do ustalenia wartości normalnej w pierwotnym dochodzeniu.
 (29)
 Żadna z zainteresowanych stron nie przedstawiła uwag na temat stosowności wyboru wspomnianej powyżej podstawy do ustalenia wartości normalnej.
 (30)
 Żaden z producentów z państw o gospodarce rynkowej spoza Unii, z którymi skontaktowała się Komisja, nie zdecydował się na współpracę w obecnym przeglądzie.
 (31)
 W związku z powyższym Komisji nie pozostała inna możliwość niż wykorzystanie cen faktycznie zapłaconych lub należnych w Unii jako podstawy do ustalenia wartości normalnej.
 3.1.2. Wartość normalna
 (32)
 Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego oraz jak wyjaśniono w motywach 26–31 powyżej, wartość normalna została ustalona na podstawie cen faktycznie zapłaconych lub należnych w Unii za produkt podobny, odnotowanych w zwykłym obrocie handlowym.
 (33)
 W rezultacie wartość normalna została ustalona jako średnia ważona krajowych cen sprzedaży dokonywanej przez producentów unijnych objętych próbą na rzecz odbiorców niepowiązanych.
 (34)
 W pierwszej kolejności ustalono, czy sprzedaż krajowa produktu podobnego dokonywana przez producentów unijnych objętych próbą na rzecz odbiorców niepowiązanych jest reprezentatywna, zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, tj. czy łączna wielkość tej sprzedaży stanowi przynajmniej 5 % łącznej wielkości sprzedaży produktu objętego postępowaniem wywożonego do Unii. Ze względu na brak współpracy ze strony producentów eksportujących w ChRL, dane na temat całkowitej wielkości sprzedaży produktów wywożonych do Unii trzeba było ustalić na podstawie dostępnych faktów. Jak wspomniano w motywie 21, dane statystyczne z Eurostatu i innych źródeł uznano za nieadekwatne do celów stwierdzenia kontynuacji dumpingu, mogą one jednak zostać wykorzystane do określenia poziomu przywozu (potrzebnego do ustalenia całkowitej wielkości wywozu z ChRL) do Unii. Na tej podstawie sprzedaż krajową dokonywaną w ODP przez producentów unijnych objętych próbą uznano za ogólnie wystarczająco reprezentatywną. Ze względu na brak współpracy ze strony eksporterów w ChRL niemożliwe było dokonanie analizy reprezentatywności w zależności od rodzaju produktu.
 (35)
 Następnie Komisja zbadała, czy sprzedaż krajowa każdego z producentów unijnych objętych próbą może być uznana za dokonywaną w zwykłym obrocie handlowym, tj. czy w przypadku każdego z producentów unijnych objętych próbą średnie ceny sprzedaży były równe średnim kosztom produkcji lub od nich wyższe, a co za tym idzie – czy sprzedaż ta była rentowna.
 (36)
 Na tej podstawie ustalono, że w ujęciu średnim sprzedaż dokonywana przez producentów unijnych była rentowna. Wartość normalną ustalono więc w oparciu o średnie ważone ceny sprzedaży dokonywanej przez producentów unijnych objętych próbą.
 3.1.3. Cena eksportowa
 (37)
 Wobec braku współpracy ze strony producentów eksportujących ustalono, że najodpowiedniejszą podstawą będą dane dotyczące cen eksportowych stosowanych w wywozie z ChRL do państw trzecich podane we wniosku o dokonanie przeglądu.
 3.1.4. Porównanie
 (38)
 Porównanie średniej ważonej wartości normalnej ze średnią ważoną ceną eksportową zostało dokonane na podstawie ceny ex-works. Porównanie to wykazało, że ceny eksportowe stosowane w wywozie do państw trzecich podane we wniosku o dokonanie przeglądu były znacznie niższe niż wartość normalna (o ponad 30 %). Fakt ten wskazuje na to, że istnieje duże prawdopodobieństwo, że w przypadku uchylenia środków ceny stosowane przy wywozie do Unii będą cenami dumpingowymi.
 3.2. Moce produkcyjne producentów eksportujących
 (39)
 Ze względu na brak współpracy ze strony producentów eksportujących przedstawione poniżej wnioski oparte są głównie na danych przedstawionych we wniosku o dokonanie przeglądu, zweryfikowanych w miarę możliwości poprzez porównanie z publicznie dostępnymi informacjami.
 (40)
 Na tej podstawie oszacowano, że moce produkcyjne w ChRL w odniesieniu do mechanizmów dźwigniowych, wg informacji dostarczonych przez przemysł unijny, wynoszą przynajmniej 600–700 mln sztuk.
 (41)
 Ponadto z informacji uzyskanych w trakcie dochodzenia wynika, że w przypadku zwiększonego popytu można łatwo zwiększyć moce produkcyjne w ChRL w odniesieniu do mechanizmów dźwigniowych, m.in. poprzez zatrudnienie dodatkowych pracowników i niewielkie inwestycje w oprzyrządowanie.
 (42)
 Żadna z zainteresowanych stron nie przedstawiła innych uwag lub informacji na temat mocy produkcyjnych w ChRL.
 (43)
 Na tej podstawie obliczono, że moce produkcyjne w ChRL są większe o około 170–350 % od konsumpcji w Unii i znacznie większe od unijnej produkcji.
 3.3. Produkcja i wolne moce produkcyjne producentów eksportujących w ChRL
 (44)
 Ze względu na brak współpracy ze strony producentów eksportujących informacje na temat rzeczywistej produkcji i wolnych mocy produkcyjnych oparte były głównie na danych przedstawionych we wniosku o dokonanie przeglądu, zweryfikowanych w miarę możliwości poprzez porównanie z publicznie dostępnymi informacjami.
 (45)
 We wniosku o dokonanie przeglądu produkcja mechanizmów dźwigniowych została oszacowana na 200–400 mln sztuk, a wolne moce produkcyjne na 200–500 mln sztuk. Wolne moce produkcyjne odpowiadają w przybliżeniu równowartości konsumpcji w Unii.
 (46)
 Przedstawione szacunki uznano za uzasadnione po ich zweryfikowaniu w miarę możliwości na podstawie publicznie dostępnych źródeł.
 (47)
 Co do wolnych mocy produkcyjnych, jak wspomniano w motywie 41, z informacji uzyskanych w trakcie dochodzenia wynika, że w przypadku zwiększonego popytu można łatwo zwiększyć moce produkcyjne w ChRL w odniesieniu do mechanizmów dźwigniowych m.in. poprzez zatrudnienie dodatkowych pracowników i niewielkie inwestycje w oprzyrządowanie.
 (48)
 W oparciu o powyższe uzasadniony jest wniosek, że w ChRL pozostają do dyspozycji duże wolne moce produkcyjne. Jak wyjaśniono w motywach 49–55, istnieje duże prawdopodobieństwo, że w przypadku uchylenia środków wolne moce produkcyjne zostałyby skierowane na rynek unijny.
 3.4. Atrakcyjność rynku unijnego
 (49)
 Z informacji zgromadzonych podczas obecnego przeglądu wynika, że w przypadku uchylenia środków rynek unijny byłby atrakcyjny dla przywozu mechanizmów dźwigniowych z ChRL. Należy przypomnieć, że przed wprowadzeniem obowiązujących środków konsumpcja w Unii była znaczna i wynosiła blisko 400 mln sztuk. Jednocześnie przywóz z ChRL przekraczał 200 mln sztuk, co stanowi ponad 50 % całej konsumpcji w Unii.
 (50)
 Dochodzenie wykazało, że unijny popyt na mechanizmy dźwigniowe pozostał znaczący. Konsumpcja w Unii tylko nieznacznie spadła w okresie badanym, jak określono w motywach 63–64 oraz 98, a unijny rynek mechanizmów dźwigniowych pozostaje największy na świecie, stanowiąc ponad 50 % rynku światowego.
 (51)
 Ponadto istnieje niewiele innych rynków mechanizmów dźwigniowych i nie mogłyby one przyjąć znacznej nadwyżki mocy produkcyjnych w ChRL.
 (52)
 Ponadto, jak ustalono w motywie 38, z porównania cen eksportowych z przywozem z ChRL do państw trzecich wynika, że w przypadku uchylenia środków rynek unijny mógłby być atrakcyjny dla takiego przywozu po niskich cenach. Wynika to także z tego, że dominujące ceny są na ogół wyższe na rynku unijnym niż na innych rynkach eksportowych.
 (53)
 W świetle powyższych ustaleń istnieje prawdopodobieństwo, że w przypadku uchylenia środków wywóz z ChRL byłby skierowany na rynek unijny.
 (54)
 Z publicznie dostępnych informacji na temat producentów w ChRL wynika, że znaczna liczba tych przedsiębiorstw kieruje swoją sprzedaż głównie lub wyłącznie na rynki eksportowe.
 (55)
 Na koniec należy zauważyć, że od momentu wprowadzenia środków ostatecznych zaobserwowano szereg przypadków nieprawidłowej klasyfikacji przywozu mechanizmów dźwigniowych, gdzie duża liczba oddzielnych elementów w postaci segregatorów i mechanizmów dźwigniowych została zgłoszona jako kompletne segregatory z mechanizmem dźwigniowym. W rezultacie za taki przywóz nie uiszczono żadnego cła. Ta nieprawidłowa klasyfikacja skłoniła Komitet Kodeksu Celnego (w listopadzie 2010 r.) do wydania oświadczenia, w którym doprecyzowano, że mechanizmy dźwigniowe przywożone w takich okolicznościach muszą być deklarowane oddzielnie. Za wcześnie jest, aby określić, czy takie oświadczenie odniosło pożądany efekt, więc Komisja zamierza uważnie monitorować tę sytuację. Praktyka jednak daje dalsze dowody na to, że pomimo obowiązujących środków rynek unijny jest nadal atrakcyjny dla producentów eksportujących w ChRL.
 3.5. Wnioski dotyczące prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu
 (56)
 Jak wspomniano w motywie 38, porównanie cen eksportowych stosowanych w wywozie do innych państw trzecich, podanych we wniosku o dokonanie przeglądu, z cenami na rynku unijnym wskazuje na duże prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu.
 (57)
 Ponadto, biorąc pod uwagę znaczne moce produkcyjne dostępne w ChRL, zdolność chińskich producentów do szybkiego zwiększenia produkcji i przeznaczenia jej na wywóz, a także prawdopodobne niskie ceny takiego wywozu i atrakcyjność rynku unijnego dla takiego wywozu, uzasadnione jest założenie, że uchylenie środków przyniosłoby w rezultacie wzrost wywozu mechanizmów dźwigniowych po cenach dumpingowych z ChRL do Unii.
 D. DEFINICJA PRZEMYSŁU UNIJNEGO
 (58)
 W ODP mechanizmy dźwigniowe były produkowane w Unii przez sześciu znanych producentów, z czego trzech było wnioskodawcami w niniejszej sprawie. W toku dochodzenia żadne inne przedsiębiorstwa nie zgłosiły się jako unijni producenci. Uznaje się zatem, że tych sześciu wspomnianych producentów reprezentuje przemysł unijny w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego (dalej zwani są oni „przemysłem unijnym”).
 E. SYTUACJA NA RYNKU UNIJNYM
 1. Uwaga wstępna
 (59)
 Do celów analizy szkody uzyskano dane ze statystyk Eurostatu oraz z innych źródeł statystycznych dostępnych Komisji, a także z wniosku o dokonanie przeglądu, z odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz z informacji zebranych podczas wizyt weryfikacyjnych.
 (60)
 Wskaźniki makroekonomiczne, tj. produkcja, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, sprzedaż w Unii oraz na rynkach państw trzecich, udział w rynku, wzrost, zatrudnienie i produktywność, wielkość rzeczywistego marginesu dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu, są oparte na danych przedłożonych przez przemysł unijny. W tym zakresie odpowiedzi na kwestionariusze otrzymane od dwóch producentów unijnych objętych próbą zostały uzupełnione o informacje dostarczone przez wszystkich innych producentów unijnych.
 (61)
 Wskaźniki mikroekonomiczne, tj. zapasy, wynagrodzenia, ceny sprzedaży, rentowność, inwestycje, zwrot z inwestycji, przepływy pieniężne i zdolność do pozyskania kapitału odnoszą się do danych dostarczonych przez wspomnianych dwóch producentów unijnych objętych próbą. Ze względu na fakt, że unijne przedsiębiorstwa objęte próbą reprezentują ponad 50 % szacowanej całkowitej produkcji unijnej i sprzedaży, do celów niniejszego przeglądu uznano je za reprezentatywnych dla przemysłu unijnego. Dane dotyczące dwóch objętych próbą przedsiębiorstw mogą być przedstawione wyłącznie w formie zindeksowanej, tak aby zachować poufność szczególnie chronionych informacji handlowych zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego.
 (62)
 Ze względu na brak współpracy zarówno ze strony chińskich producentów eksportujących, jak i importerów niepowiązanych, kształtowanie się cen przywozu i podcięcia cenowego ustalono w oparciu o alternatywne źródła, takie jak wniosek o dokonanie przeglądu, Eurostat i inne poufne dane statystyczne dostępne Komisji oraz informacje zebrane podczas wizyt weryfikacyjnych. Dane dotyczące przywozu pochodziły z wniosku o dokonanie przeglądu i były oparte na danych Eurostatu. Biorąc pod uwagę, że dane te obejmowały również przywóz produktów innych niż produkt objęty postępowaniem, zostały one zweryfikowane i odpowiednio skorygowane w oparciu o poufne źródła statystyczne dostępne Komisji. W związku z tym niektóre dane liczbowe zostały zindeksowane lub podane w przedziałach w celu ochrony poufnych danych statystycznych.
 2. Konsumpcja na rynku unijnym
 (63)
 Konsumpcję w Unii ustalono na podstawie wielkości sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym oraz wielkości przywozu. Ustalono, że konsumpcja w ODP mieściła się w przedziale 200–350 mln sztuk.
 (64)
 W okresie badanym konsumpcja mechanizmów dźwigniowych w Unii zmniejszyła się o 12 %. Częściowo można to przypisać kryzysowi gospodarczemu oraz zmieniającym się modelom konsumpcji (np. propagowanie „ekologicznego biura” i przechowywania dokumentów w formie elektronicznej, ogólny spadek liczby stanowisk pracy administracyjno-biurowej).
 Tabela 1
 Konsumpcja
 2008
 2009
 2010
 ODP
 Wielkość
 Indeks (2008 = 100)
 100
 84
 90
 88
 Źródło:
 Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, Eurostat oraz inne źródła danych statystycznych dostępne Komisji.
 3. Wielkość i udział w rynku przywozu z ChRL
 (65)
 Jak przedstawiono w tabeli 2 poniżej, w okresie badanym udział w rynku zmniejszył się o 54 %.
 (66)
 Ponadto od momentu nałożenia ceł antydumpingowych w 2006 r. przywóz z Chin zmniejszył się znacznie z 51 % udziału w rynku w okresie objętym pierwotnym dochodzeniem do 7–15 % w ODP. Jeśli chodzi o wielkość przywozu z ChRL, w okresie badanym pozostała ona na niskim poziomie z uwagi na obowiązujące środki antydumpingowe. Niemniej jednak przywóz z Chin nadal stanowił główne źródło (85–95 % w ODP) całkowitego przywozu do Unii ze względu na ograniczony wywóz mechanizmów dźwigniowych z innych państw trzecich. W okresie badanym przywóz zmniejszył się o 59 %.
 Tabela 2
 Przywóz z ChRL
 2008
 2009
 2010
 ODP
 Wielkość przywozu Indeks (2008 = 100).
 100
 56
 44
 41
 Udział przywozu w rynku Indeks (2008 = 100).
 100
 66
 48
 46
 Źródło:
 Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, Eurostat oraz inne źródła danych statystycznych dostępne Komisji.
 4. Tendencje cen stosowanych w przywozie z ChRL oraz podcięcie cenowe
 4.1. Tendencje cen
 (67)
 Ze względu na brak współpracy ze strony chińskich producentów eksportujących oraz brak alternatywnych źródeł, nie było możliwe ustalenie dokładnej ceny importowej. Wynika to z faktu, że, jak wyjaśniono w motywie 21, dane statystyczne uznano za nieadekwatne, ponieważ jedno ze źródeł obejmowało także przywóz produktów innych niż produkt objęty badaniem, a inne źródła nie pozwalały na porównanie cen eksportowych z cenami przemysłu unijnego w zależności od rodzaju produktu.
 (68)
 Niemniej jednak uznano, że inne poufne źródła statystyczne dostępne Komisji były wystarczająco adekwatne, by wskazać ogólną tendencję cen importowych stosowanych w przywozie z ChRL. Tendencje cen importowych wskazują na ich wzrost w okresie badanym.
 Tabela 3
 Ceny importowe produktu objętego postępowaniem
 2008
 2009
 2010
 ODP
 ChRL
 Indeks
 100
 102
 118
 118
 Źródło:
 Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, Eurostat oraz inne źródła danych statystycznych dostępne Komisji.
 4.2. Podcięcie cenowe
 (69)
 Z uwagi na brak współpracy ze strony chińskich producentów eksportujących oraz brak alternatywnych źródeł obliczenia podcięcia cenowego dokonano, ze względów określonych w motywie 37, w oparciu o ceny eksportowe stosowane w wywozie do państw trzecich, podane we wniosku o dokonanie przeglądu. Poziom orientacyjnie ustalonego podcięcia cenowego wynosi ok. 20 %.
 5. Wielkość przywozu i udział w rynku przywozu z innych państw trzecich
 (70)
 Główni producenci mechanizmów dźwigniowych na świecie znajdują się w Unii i w ChRL. Przywóz z innych państw trzecich, takich jak Indie, został uznany za mało istotny, gdyż wynosił poniżej 1 %.
 6. Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego
 (71)
 Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała wszystkie istotne czynniki i wskaźniki gospodarcze mające wpływ na sytuację przemysłu unijnego.
 6.1. Elementy makroekonomiczne
 a) Produkcja
 (72)
 Wielkość produkcji w okresie badanym w Unii pozostawała w tym samym przedziale, z wyjątkiem 2009 r. Spadek w 2009 r. spowodowany do pewnego stopnia światowym kryzysem gospodarczym został zrównoważony przez wzrost w roku 2010.
 (73)
 Pomimo tendencji spadkowej dotyczącej sprzedaży w Unii, jak wyjaśniono w motywach 75–77, producenci unijni byli w stanie w okresie badanym utrzymać produkcję na tym samym poziomie, ponieważ mogli zwiększyć wywóz na rynki państw trzecich, jak wyjaśniono w motywie 78.
 Tabela 4
 Produkcja unijna ogółem
 2008
 2009
 2010
 ODP
 Wielkość (w tys. sztuk)
 Produkcja
 351 480
 301 661
 360 007
 354 646
 Indeks (2008 = 100)
 100
 86
 102
 101
 Źródło:
 Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
 b) Moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
 (74)
 Moce produkcyjne nieznacznie wzrosły dzięki inwestycjom w dodatkowe moce produkcyjne i modernizacjom dokonanym przez producentów unijnych w okresie badanym. Wykorzystanie mocy produkcyjnych pozostawało na dość stabilnym poziomie, wykazując tylko niewielki spadek w roku 2009. Ten niewielki spadek można przypisać głównie efektom światowego kryzysu gospodarczego w tamtym roku.
 Tabela 5
 Moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych
 2008
 2009
 2010
 ODP
 Wielkość (w tys. sztuk)
 Moce produkcyjne
 452 407
 453 323
 465 984
 465 401
 Indeks (2008 = 100)
 100
 100
 103
 103
 Wykorzystanie mocy produkcyjnych
 77,7 %
 66,5 %
 77,3 %
 76,2 %
 Indeks (2008 = 100)
 100
 86
 99
 98
 Źródło:
 Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
 c) Wielkość sprzedaży w Unii
 (75)
 Poniższe dane liczbowe przedstawiają wielkość sprzedaży przemysłu unijnego na rzecz niezależnych odbiorców na rynku unijnym.
 Tabela 6
 Sprzedaż na rzecz odbiorców niepowiązanych
 2008
 2009
 2010
 ODP
 Wielkość (w tys. sztuk)
 315 715
 281 281
 309 941
 304 444
 Indeks (2008 = 100)
 100
 89
 98
 96
 Źródło:
 Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
 (76)
 Sprzedaż w Unii w okresie badanym zmniejszyła się o 4 %.
 (77)
 W 2009 r. sprzedaż spadła o 11 %. Spadek ten należy przypisać wpływowi światowego kryzysu gospodarczego. W kolejnych latach sprzedaż wzrosła i powróciła w ODP do poziomu zbliżonego do danych liczbowych z 2008 r.
 d) Sprzedaż na rynki państw trzecich
 (78)
 Poniższe dane przedstawiają wielkość sprzedaży przemysłu unijnego na rynki państw trzecich i wskazują na gwałtowny wzrost tej sprzedaży w okresie badanym.
 Tabela 7
 Sprzedaż na rynki państw trzecich
 2008
 2009
 2010
 ODP
 Wielkość (w tys. sztuk)
 26 750
 42 105
 59 221
 57 148
 Indeks (2008 = 100)
 100
 157
 221
 214
 Źródło:
 Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
 e) Udział w rynku
 (79)
 Pomimo spadku sprzedaży w Unii udział w rynku przemysłu unijnego wzrósł w okresie badanym o 9 %, by osiągnąć 80–93 % w ODP. Wzrost udziału w rynku unijnym był wynikiem spadku konsumpcji w Unii, jak również zmniejszenia się udziału w rynku przywozu z ChRL.
 Tabela 8
 Udział w rynku unijnym
 2008
 2009
 2010
 ODP
 Indeks (2008 = 100)
 100
 106
 109
 109
 Źródło:
 Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, Eurostat oraz inne źródła danych statystycznych dostępne Komisji.
 f) Wzrost
 (80)
 Między 2008 r. a ODP konsumpcja w Unii zmniejszyła się o 12 %. Wielkość sprzedaży dokonywanej przez producentów unijnych na rynku unijnym spadła o 4 %. Udział producentów unijnych w rynku wzrósł o 9 %.
 g) Zatrudnienie
 (81)
 W okresie badanym zatrudnienie w omawianym sektorze w Unii zmniejszyło się. Spadek ten był związany z modernizacją i mechanizacją procesu produkcji przez przemysł unijny.
 Tabela 9
 Zatrudnienie w Unii
 2008
 2009
 2010
 ODP
 Liczba zatrudnionych
 710
 588
 561
 552
 Indeks (2008 = 100)
 100
 83
 79
 78
 Źródło:
 Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
 h) Wydajność
 (82)
 Wydajność pracowników przemysłu unijnego, mierzona jako wielkość produkcji na zatrudnioną osobę rocznie, kształtowała się pozytywnie w okresie badanym i utrzymywała się na stałym poziomie w 2010 r. i ODP.
 (83)
 Wzrost wydajności związany był z procesem modernizacji, o którym mowa w motywie 93.
 Tabela 10
 Wydajność
 2008
 2009
 2010
 ODP
 Wydajność (w tys. sztuk rocznie).
 495
 513
 642
 642
 Indeks (2008 = 100)
 100
 104
 130
 130
 Źródło:
 Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
 i) Wielkość rzeczywistego marginesu dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu
 (84)
 Należy przypomnieć, że z uwagi na okoliczności, o których mowa w motywach 19–23, nie można było dokonać obliczenia dumpingu. Obliczono jednak prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu poprzez porównanie wartości normalnej ustalonej na podstawie średniej ceny sprzedaży dokonywanej przez przemysł unijny z ceną eksportową ustaloną na podstawie cen stosowanych w wywozie do państw trzecich.
 (85)
 Z analizy wynika, że sytuacja przemysłu unijnego poprawiła się w dużej mierze dzięki wprowadzeniu środków wobec przywozu po cenach dumpingowych, a obowiązujące środki okazują się skuteczne.
 6.2. Elementy mikroekonomiczne
 a) Zapasy
 (86)
 Poniższe dane liczbowe dotyczą wielkości zapasów na koniec każdego okresu.
 Tabela 11
 Zapasy na koniec okresu
 2008
 2009
 2010
 ODP
 Indeks (2008 = 100)
 100
 43
 61
 83
 Źródło:
 Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
 (87)
 Dochodzenie wykazało, że poziom zapasów utrzymywanych przez przemysł unijny nie jest odpowiednim wskaźnikiem dla oceny sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego, ponieważ podlega on zmianom sezonowym.
 b) Wynagrodzenia
 (88)
 W okresie badanym średnie wynagrodzenie na pracownika wzrosło o 33 %.
 Tabela 12
 Wynagrodzenia (koszt na jednego pracownika)
 2008
 2009
 2010
 ODP
 Indeks (2008 = 100)
 100
 116
 133
 133
 Źródło:
 Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
 c) Ceny sprzedaży
 (89)
 Między 2008 r. a ODP średnie ceny jednostkowe mechanizmów dźwigniowych w Unii nieznacznie wzrosły. Względny spadek odnotowany w 2010 r. w porównaniu z rokiem 2009 jest związany z wahaniami cen surowców.
 Tabela 13
 Cena jednostkowa na rynku unijnym
 2008
 2009
 2010
 ODP
 Indeks (2008 = 100)
 100
 103
 101
 104
 Źródło:
 Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
 d) Rentowność
 (90)
 Marże rentowności przedstawione poniżej przedstawiono w postaci wyniku finansowego osiągniętego przez przemysł unijny wyrażonego jako odsetek obrotów uzyskanych na rynku unijnym.
 Tabela 14
 Rentowność
 2008
 2009
 2010
 ODP
 Indeks (2008 = 100)
 100
 107
 105
 104
 Źródło:
 Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
 (91)
 Przed wprowadzeniem środków ostatecznych w 2006 r. przemysł unijny ponosił poważnie straty. Od tego czasu, w okresie badanym sytuacja gospodarcza przemysłu produkującego mechanizmy dźwigniowe uległa poprawie. Jego rentowność w ODP nadal jednak pozostawała poniżej docelowej marży zysku w wysokości 5 % określonej w dochodzeniu pierwotnym.
 e) Inwestycje, zwrot z inwestycji i przepływy pieniężne
 (92)
 W poniższej tabeli przedstawiono tendencje w zakresie inwestycji, zwrotu z inwestycji i przepływów pieniężnych.
 Tabela 15
 Inwestycje, zwrot z inwestycji i przepływy pieniężne
 2008
 2009
 2010
 ODP
 Inwestycje
 Indeks (2008 = 100)
 100
 152
 41
 51
 Zwrot z inwestycji
 Indeks (2008 = 100)
 100
 111
 109
 108
 Przepływy pieniężne
 Indeks (2008 = 100)
 100
 291
 247
 236
 Źródło:
 Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.
 (93)
 Dzięki poprawie sytuacji po wprowadzeniu środków w 2006 r. przemysł dokonał znacznych inwestycji w modernizację i rozbudowę zakładów produkcyjnych, w szczególności w latach 2008 i 2009. Poprawę rentowności odzwierciedla także poprawa w zakresie przepływów pieniężnych.
 f) Zdolność do pozyskania kapitału
 (94)
 Dochodzenie nie wykazało żadnych szczególnych problemów, jeżeli chodzi o zdolność przemysłu unijnego do pozyskania kapitału.
 6.3. Wnioski dotyczące sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego
 (95)
 W oparciu o wyżej wspomnianą analizę można stwierdzić, że sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego uległa poprawie i od wprowadzenia środków w 2006 r. przemysł ten jest rentowny. Jednakże biorąc pod uwagę, że wspomniany pozytywny rozwój sytuacji miał miejsce dopiero po wprowadzeniu środków, gdy tymczasem zatrudnienie spada, a rentowność nadal pozostaje poniżej poziomu docelowego, uznaje się, że sytuacja gospodarcza przemysłu nadal jest niestabilna i podatna na zagrożenia. Można zatem stwierdzić, że dowody wskazują na to, iż usunięcie szkody było możliwe częściowo lub wyłącznie dzięki obowiązującym środkom.
 F. PRAWDOPODOBIEŃSTWO PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY
 (96)
 Od czasu wprowadzenia obowiązujących środków sytuacja przemysłu unijnego znacznie się poprawiła. Ustalenia niniejszej analizy wskazują jednak, że przemysł unijny nadal pozostaje niestabilny i podatny na zagrożenia.
 (97)
 W takich okolicznościach należy przeprowadzić analizę prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia istotnej szkody, aby zbadać, czy w przypadku uchylenia środków prognozowane zmiany w zakresie wielkości i cen przywozu pochodzącego z ChRL spowodowałyby pogorszenie obecnej sytuacji, jak opisano szczegółowo poniżej w motywach 98–106.
 (98)
 Na świecie istnieje dwóch głównych producentów mechanizmów dźwigniowych – ChRL i Unia. Największym na świecie rynkiem mechanizmów dźwigniowych jest zaś Unia, przed Ameryką Południową i Rosją. Istnieje szereg drobnych producentów w innych państwach, takich jak Indie, ale koncentrują się oni na swoich rynkach krajowych. Stany Zjednoczone i Kanada używają natomiast innych systemów przechowywania dokumentów.
 (99)
 Należy przypomnieć, że istnieją znaczne wolne moce produkcyjne w ChRL, a produkcję mechanizmów dźwigniowych w ChRL można łatwo zwiększyć, jak wyjaśniono w motywach 45–48.
 (100)
 Należy również przypomnieć, że wolne moce produkcyjne dostępne w ChRL odpowiadają w przybliżeniu konsumpcji w Unii (zob. motyw 45).
 (101)
 Ustalono również, że w przypadku uchylenia środków jakiekolwiek zwiększenie produkcji mechanizmów dźwigniowych w ChRL byłoby najprawdopodobniej przeznaczone na wywóz do Unii (zob. motyw 53). Wynika to z tego, że rynek unijny pozostaje największym na świecie rynkiem mechanizmów dźwigniowych ze stosunkowo stabilną konsumpcją oraz że dominujące ceny są na ogół wyższe na rynku unijnym niż na innych rynkach eksportowych (zob. motyw 52). Należy również wziąć pod uwagę, że oprócz Unii i ChRL nie ma innych znaczących państw wywozu produkujących mechanizmy dźwigniowe.
 (102)
 Ponadto, jak wspomniano w motywie 41, zdolność produkcyjną w ChRL można łatwo zwiększyć poprzez stworzenie dodatkowych miejsc pracy. Wywóz z ChRL mógłby więc zostać dostosowany do każdego wzrostu konsumpcji w Unii. Ze względu na potencjalnie niską cenę przywozu z ChRL, jak wynika z porównania z cenami stosowanymi w przywozie na rynki państw trzecich, oraz ze względu na najwyraźniej nieograniczoną możliwość dostaw po niskich cenach, istnieje duże prawdopodobieństwo, że w przypadku uchylenia środków przemysł unijny nie skorzystałby na możliwym wzroście popytu, co doprowadziłoby do dużych strat w udziale w rynku.
 (103)
 W związku z tym można oczekiwać, że warunki ewentualnego znacznego wzrostu przywozu mechanizmów dźwigniowych z ChRL do Unii miałyby poważny negatywny wpływ na sytuację przemysłu unijnego. Jak wspomniano powyżej, w przypadku uchylenia środków można się spodziewać, że wielkość przywozu mechanizmów dźwigniowych z ChRL będzie znaczna. Ponadto przywóz ten będzie najprawdopodobniej wywierał istotną presję cenową na rynek unijny, a tym samym na przemysł unijny, jak wskazują dane dotyczące poziomu cen na rynkach państw trzecich. Istotnie – według dostępnych danych szacuje się, że obecnie chińskie ceny podcinają ceny unijne o ok. 20 %, jak opisano w motywie 69, co wskazuje na duże prawdopodobieństwo przywozu z Chin po cenach znacznie niższych od cen unijnych w przypadku uchylenia środków.
 (104)
 Próby ominięcia obowiązujących środków antydumpingowych poprzez nieprawidłową klasyfikację (zob. motyw 55) także potwierdzają atrakcyjność rynku unijnego dla chińskich eksporterów.
 (105)
 W związku z powyższym prawdopodobne jest, że wygaśnięcie środków antydumpingowych dotyczących przywozu mechanizmów dźwigniowych pochodzących z ChRL spowoduje gwałtowny wzrost wielkości tego przywozu do Unii po bardzo niskich cenach, najprawdopodobniej podcinających znacznie unijne ceny sprzedaży. Spowodowałoby to istotną szkodę i zniweczyło wysiłki poczynione przez przemysł w ostatnich latach w zakresie inwestycji i odbudowy swojej pozycji.
 (106)
 Na tej podstawie stwierdza się, że uchylenie środków obowiązujących w odniesieniu do przywozu mechanizmów dźwigniowych pochodzących z ChRL najprawdopodobniej spowodowałoby ponowne wystąpienie szkody dla przemysłu unijnego.
 G. INTERES UNII
 1. Uwaga wstępna
 (107)
 Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy utrzymanie istniejących środków antydumpingowych nie zaszkodzi interesowi Unii jako całości.
 (108)
 Interes Unii określono na podstawie analizy interesu wszystkich zaangażowanych stron, tj. przemysłu unijnego, importerów i użytkowników.
 (109)
 W dochodzeniu pierwotnym wprowadzenie środków nie zostało uznane za działanie wbrew interesom Unii. Ponadto obecne dochodzenie jest przeglądem wygaśnięcia mającym na celu przeanalizowanie sytuacji, w której środki antydumpingowe są już stosowane.
 (110)
 Na tej podstawie zbadano, czy pomimo wniosku w sprawie prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia dumpingu i szkody, istnieją szczególnie ważne wskazania mogące prowadzić do wniosku, że utrzymanie obecnych środków w tym konkretnym przypadku nie leży w interesie Unii.
 2. Interes przemysłu unijnego
 (111)
 Utrzymanie środków antydumpingowych wobec przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, zwiększyłoby szanse przemysłu unijnego na osiągnięcie rozsądnego poziomu rentowności oraz pomogłoby uniknąć utraty przez przemysł unijny udziału w rynku z powodu pojawienia się znacznej wielkości przywozu z ChRL.
 (112)
 Rzeczywiście istnieje duże prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu wyrządzającego szkodę, dokonywanego w znacznych ilościach, któremu przemysł unijny mógłby nie sprostać. W związku z powyższym przemysł unijny nadal odnosiłby korzyści z utrzymania obecnych środków antydumpingowych.
 (113)
 Stwierdza się zatem, że utrzymanie środków antydumpingowych wobec ChRL wyraźnie leżałoby w interesie przemysłu unijnego.
 3. Interes importerów i użytkowników
 (114)
 Jak wskazano powyżej, żaden ze zidentyfikowanych importerów niepowiązanych nie udzielił odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Importerzy mechanizmów dźwigniowych są zazwyczaj także użytkownikami produktu objętego postępowaniem, ponieważ wykorzystują go do produkcji segregatorów z mechanizmem dźwigniowym („SMD”).
 (115)
 Szereg użytkowników, tj. producentów segregatorów z mechanizmem dźwigniowym, zgłosiło się w trakcie dochodzenia. Tylko jeden użytkownik dostarczył odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, które – biorąc pod uwagę jakość przedłożonych danych – można było zweryfikować jedynie do pewnego stopnia podczas wizyty weryfikacyjnej.
 (116)
 Użytkownik, u którego przeprowadzono wizytę, wnioskował o to, by środki antydumpingowe dotyczyły również przywozu z ChRL segregatorów z mechanizmem dźwigniowym. Jednakże wniosek ten nie został poparty żadnymi dowodami.
 (117)
 Dwóch użytkowników wyraziło sprzeciw wobec kontynuacji środków. Ich zarzuty nie zostały jednak uzasadnione.
 (118)
 Z drugiej strony analiza wykazała, że jeśli w wyniku uchylenia środków Chińczycy mieliby zostać jedynymi dostawcami mechanizmów dźwigniowych, pozycja producentów segregatorów z mechanizmem dźwigniowym również byłaby zagrożona ze względu na zanik konkurencji na światowym rynku mechanizmów dźwigniowych. Uznano zatem, że obowiązujące środki przyczyniają się do różnorodności oferty i większej konkurencji na światowym rynku mechanizmów dźwigniowych, co ostatecznie leży w interesie użytkowników.
 (119)
 Pozostali trzej użytkownicy wykorzystujący wyłącznie mechanizmy dźwigniowe produkowane w Unii pozostali neutralni, a jeden z nich wyraził swoje poparcie dla dalszego stosowania środków.
 (120)
 Biorąc pod uwagę, że koszt mechanizmów dźwigniowych stanowi niewielki odsetek ceny detalicznej segregatorów z mechanizmem dźwigniowym, środki nie mają praktycznie żadnego wpływu na cenę produktu końcowego (czyli segregatora z mechanizmem dźwigniowym), a co za tym idzie – nie mają żadnego wpływu na konsumentów końcowych.
 4. Wnioski dotyczące interesu Unii
 (121)
 Uwzględniając wszystkie czynniki przedstawione powyżej, stwierdza się, że nie ma istotnych powodów przemawiających przeciwko utrzymaniu obecnych środków antydumpingowych.
 H. ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE
 (122)
 Wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierza się zalecić utrzymanie obowiązujących środków. Oprócz tego zainteresowanym stronom wyznaczono okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem tych informacji. Przedłożone uwagi i komentarze zostały przeanalizowane, lecz nie doprowadziły do zmiany istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których podjęto decyzję o utrzymaniu środków antydumpingowych.
 (123)
 Z powyższych ustaleń wynika, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, że środki antydumpingowe wprowadzone względem przywozu mechanizmów dźwigniowych pochodzących z ChRL powinny zostać utrzymane,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 1. Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz mechanizmów dźwigniowych stosowanych zwykle do archiwizowania arkuszy papieru i innych dokumentów w segregatorach lub skoroszytach, objętych obecnie kodem CN ex 8305 10 00 (kod TARIC 8305100050) i pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej. Mechanizmy te składają się ze sztywnych zaokrąglonych elementów metalowych (zwykle dwóch) zamocowanych na płytce i posiadających co najmniej jedną dźwignię otwierającą, umożliwiającą wkładanie arkuszy papieru i innych dokumentów.
 2. Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, dla produktów opisanych w ust. 1 i wytworzonych przez poniższe przedsiębiorstwa, jest następująca:
 Producent
 Cło antydumpingowe
 Dodatkowy kod TARIC
 Dongguan Nanzha Leco Stationary
 The First Industrial Camp, Nanzha, Humen, Dongguan, Chiny
 27,1 %
 A729
 Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa
 47,4 %
 A999
 3. O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.
 Artykuł 2
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 30 sierpnia 2012 r.
 W imieniu Rady
 A. D. MAVROYIANNIS
 Przewodniczący
 (1) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.
 (2) Dz.U. L 205 z 27.7.2006, s. 1.
 (3) Dz.U. C 5 z 8.1.2011, s. 11.
 (4) Dz.U. C 217 z 23.7.2011, s. 35.


type: caselaw

text:
 7.11.2016
 ES
 Diario Oficial de la Unión Europea
 C 410/24
 Recurso interpuesto el 17 de septiembre de 2016 — Márquez Alentà/EUIPO — Fiesta Hotels & Resorts (Representación de una hormiga)
 (Asunto T-657/16)
 (2016/C 410/34)
 Lengua en la que ha sido redactado el recurso: español
 Partes
 Demandante: Marc Márquez Alentà (Cervera, España) (representante: J. Carbonell Callicó, abogado)
 Demandada: Oficina de Propiedad Intelectual de la Unión Europea (EUIPO)
 Otra parte en el procedimiento ante la Sala de Recurso: Fiesta Hotels & Resorts, SL (Ibiza, España)
 Datos relativos al procedimiento ante la EUIPO
 Solicitante: Parte demandante
 Marca controvertida: Marca de la Unión Europea figurativa (Representación de una hormiga) — Solicitud de registro no 12 715 661
 Procedimiento ante la EUIPO: Procedimiento de oposición
 Resolución impugnada: Resolución de la Primera Sala de Recurso de la EUIPO de 30/06/2016 en el asunto R 1242/2015-1
 Pretensiones
 La parte demandante solicita al Tribunal General que:
 —
 anule la resolución impugnada en lo que respecta a la estimación parcial del recurso R 1242/2015-1 y la oposición para determinados productos solicitados en la clase 16 y los servicios de la clase 35;
 —
 confirmar en consecuencia la resolución de la División de oposición y por tanto la concesión de la marca solicitada para todos los productos y servicios solicitados en clase 16, 35, 41 y 43;
 —
 imponga a la demandada las costas del proceso, de conformidad con el artículo 87, apartado 2, del RMC.
 Motivo invocado
 —
 Infracción del artículo 8, apartado 1, letras a) y b), del Reglamento no 207/2009.


text:
 Viktigt rättsligt meddelande
 |
 52006PC0280
 Förslag till Rådets beslut om bemyndigande för Förenade kungariket att införa en särskild åtgärd som avviker från artikel 5.6 och artikel 11 A.1 b i direktiv 77/388/EEG om harmonisering av medlemsstaternas lagstiftning rörande omsättningsskatter (Endast den engelska texten är giltig) /* KOM/2006/0280 slutlig */
 [pic] | EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION |Bryssel den 08.06.2006KOM(2006) 280 slutligFörslag tillRÅDETS BESLUTom bemyndigande för Förenade kungariket att införa en särskild åtgärd som avviker från artikel 5.6 och artikel 11 A.1 b i direktiv 77/388/EEG om harmonisering av medlemsstaternas lagstiftning rörande omsättningsskatter(Endast den engelska texten är giltig)(framlagt av kommissionen)MOTIVERINGBAKGRUND |110 | Motiv och syfte Enligt artikel 27.1 i rådets sjätte direktiv 77/388/EEG av den 17 maj 1977 om harmonisering av medlemsstaternas lagstiftning rörande omsättningsskatter – Gemensamt system för mervärdesskatt: enhetlig beräkningsgrund får rådet enhälligt på förslag av kommissionen bemyndiga en medlemsstat att genomföra särskilda åtgärder som avviker från bestämmelserna i direktivet för att förenkla skatteuttaget. Genom en skrivelse som registrerades hos kommissionens generalsekretariat den 7 april 2005 begärde Förenade kungariket tillstånd att få ersätta en gällande avvikelse vid beräkning av mervärdesskatt på bränslekostnader för tjänstebilar som delvis används för privata ändamål. Genom en skrivelse av den 26 oktober 2005 underrättade kommissionen i enlighet med artikel 27.2 i direktiv 77/388/EEG övriga medlemsstater om Förenade kungarikets begäran. Genom en skrivelse av den 27 oktober 2005 underrättade kommissionen Förenade kungariket om att den hade alla uppgifter som den ansåg sig behöva för att kunna behandla ärendet. |120 | Allmän bakgrund Förenade kungariket fick 1986 tillstånd att tillämpa en ordning med schablonbeskattning för att fastställa mervärdesskatten på bränslekostnader vid privat användning av tjänstebilar (rådets beslut 86/356/EEG). Schablonbeskattningen innebar att Förenade kungariket först medgav fullt avdrag av mervärdesskatten på köp av bränsle till tjänstebilar. Sedan togs mervärdesskatt ut på det bränsle som hänförde sig till privat användning av bilen. Det genomsnittliga totala priset på bränslet för den privata användningen av tjänstebilarna beräknades på ett makroekonomiskt underlag och utkrävdes sedan i enlighet med en skala som motsvarade fordonets motorstyrka och bränsleslag. Detta genomsnittliga pris justerades varje år på grundval av förändringarna av den genomsnittliga bränslekostnaden. Schablonbeskattningen innebar en förenkling för såväl skattemyndigheter som skattebetalare. I synnerhet befriades skattebetalarna från kravet att noggrant anteckna körda sträckor. Det skall dock noteras att schablonbeskattningen var frivillig för skattebetalarna, som kunde välja att följa de vanliga mervärdesskattereglerna och uppfylla kravet på antecknade körsträckor. Förenade kungariket vill nu ändra på schablonbeskattningen. De grundläggande principerna skulle vara desamma, men i den nya ordningen föreslås en skatteskala som är kopplad till fordonets koldioxidutsläpp. Eftersom det finns ett direkt samband mellan koldioxidutsläpp och bränsleförbrukning, innebär högre koldioxidutsläpp högre bränsleförbrukning och därmed att högre mervärdesskatt skall betalas för det bränsle som används vid privat användning av fordonet. Kommissionen bedömer att den gällande ordningen faktiskt har gjort det möjligt för Förenade kungariket att förenkla skatteuttaget med tiden och att den nya ordningen, som också kommer att vara frivillig för skattebetalarna, kommer att ha liknande verkningar. Förenade kungariket har också förklarat att en skatteskala med ett högre antal intervall som utgår från koldioxidutsläpp mera exakt kommer att återspegla den privata användningen än de nu gällande intervallen i skalan, som utgår från motorstorlek och bränsleslag. Kommissionen anser därför att Förenade kungariket bör bemyndigas att tillämpa den särskilda åtgärden i dess ändrade form. Detta innebär att rådets ursprungliga beslut 86/356/EEG måste upphävas. För att övergången skall bli smidig kommer beslutet emellertid att upphävas först den 30 april 2007 eller under alla omständigheter senast när de relevanta nationella åtgärderna träder i kraft. |130 | Gällande bestämmelser Rådets beslut 86/356/EEG av den 21 juli 1986 om bemyndigande för Förenade kungariket att tillämpa schablonbeskattning vid icke avdragsgill mervärdesskatt som tas ut på tjänstebilars bränsleförbrukning. |140 | Förenlighet med Europeiska unionens politik och mål på andra områden Ej tillämpligt. |SAMRÅD MED BERÖRDA PARTER OCH KONSEKVENSANALYS |Samråd med berörda parter |219 | Ej tillämpligt. |Extern experthjälp |229 | Någon extern experthjälp har inte behövts. |230 | Konsekvensanalys Det föreslagna beslutet avser förenklade åtgärder för uttag av mervärdesskatt på bränsle för tjänstebilar i Förenade kungariket och har därför en potentiell positiv ekonomisk inverkan. Det rör sig under alla omständigheter om en begränsad inverkan, eftersom undantaget har begränsad räckvidd. |RÄTTSLIGA ASPEKTER |305 | Sammanfattning av den föreslagna åtgärden Bemyndigande för Förenade kungariket att avvika från artikel 5.6 och artikel 11 A.1 b i rådets sjätte direktiv 77/388/EEG för att tillämpa särskilda åtgärder som på grundval av koldioxidutsläpp fastställer hur stor andel av mervärdesskatten som avser kostnader för bränsle som används för privata ändamål i tjänstebilar. |310 | Rättslig grund Artikel 27.1 i rådets sjätte direktiv 77/388/EEG av den 17 maj 1977 om harmonisering av medlemsstaternas lagstiftning rörande omsättningsskatter – Gemensamt system för mervärdesskatt: enhetlig beräkningsgrund. |329 | Subsidiaritetsprincipen Förslaget avser ett område där gemenskapen är ensam behörig. Subsidiaritetsprincipen är därför inte tillämplig. |Proportionalitetsprincipen Förslaget är förenligt med proportionalitetsprincipen av följande skäl: |331 | Detta beslut avser ett bemyndigande som beviljas en medlemsstat på dess egen begäran och utgör därför inte någon förpliktelse. |332 | Med hänsyn tagen till avvikelsens begränsade omfattning står den särskilda åtgärden i proportion till syftet. |Val av regleringsform |341 | Föreslagen regleringsform: annan. |342 | Övriga regleringsformer skulle vara olämpliga av följande skäl: Enligt artikel 27 i rådets sjätte direktiv 77/388/EEG om harmonisering av medlemsstaternas lagstiftning rörande omsättningsskatter får avvikelser från de gemensamma mervärdesskattereglerna endast ske på grundval av ett bemyndigande från ett enhälligt råd på förslag av kommissionen. Ett rådsbeslut är den enda lämpliga regleringsformen eftersom det kan rikta sig till en enskild medlemsstat. |BUDGETKONSEKVENSER |409 | Förslaget påverkar inte gemenskapens budget. |ÖVRIGA UPPLYSNINGAR |520 | Upphävande av gällande lagstiftning Om förslaget antas, kommer befintlig lagstiftning att upphöra att gälla. |Översyn/ändring/tidsbegränsning |533 | Förslaget innehåller en bestämmelse om tidsbegränsning. |E-4145 |1. Förslag tillRÅDETS BESLUTom bemyndigande för Förenade kungariket att införa en särskild åtgärd som avviker från artikel 5.6 och artikel 11 A.1 b i direktiv 77/388/EEG om harmonisering av medlemsstaternas lagstiftning rörande omsättningsskatter(Endast den engelska texten är giltig)EUROPEISKA UNIONENS RÅD HAR FATTAT DETTA BESLUTmed beaktande av fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen,med beaktande av rådets sjätte direktiv 77/388/EEG av den 17 maj 1977 om harmonisering av medlemsstaternas lagstiftning rörande omsättningsskatter – Gemensamt system för mervärdeskatt: enhetlig beräkningsgrund[1], särskilt artikel 27.1,med beaktande av kommissionens förslag[2], ochav följande skäl:(1) Genom en skrivelse som registrerades hos kommissionens generalsekretariat den 7 april 2005 begärde Förenade kungariket tillstånd att få avvika från artikel 5.6 och artikel 11 A.1 b i direktiv 77/388/EEG.(2) Genom en skrivelse av den 26 oktober 2005 underrättade kommissionen i enlighet med artikel 27.2 i direktiv 77/388/EEG övriga medlemsstater om Förenade kungarikets begäran. Genom en skrivelse av den 27 oktober 2005 underrättade kommissionen Förenade kungariket om att den hade alla uppgifter som den ansåg sig behöva för att kunna behandla ärendet.(3) Förenade kungariket önskar ersätta den avvikelse enligt rådets beslut 86/356/EEG av den 21 juli 1986 om bemyndigande för Förenade kungariket att tillämpa schablonbeskattning vid icke avdragsgill mervärdesskatt som tas ut på tjänstebilars bränsleförbrukning[3] som möjliggjorde särskilda förenklade åtgärder för att med utgångspunkt i schablonbeskattning fastställa hur stor andel av mervärdesskatten som avser kostnader för bränsle i tjänstebilar som delvis används för privata ändamål. Detta förfarande innebär att beskattningsbara personer befrias från kravet att noggrant anteckna körda sträckor för att för varje bil exakt kunna beräkna hur mycket mervärdesskatt som avser privat användning och användning i tjänsten. I likhet med denna ordning kommer den nya föreslagna ordningen att vara valfri för beskattningsbara personer.(4) Den nuvarande ordningen utgår från vilket slags bränsle som används och bilens motorstorlek. Förenade kungariket önskar ändra denna ordning så att utgångspunkten blir den mängd koldioxid som bilen släpper ut, eftersom det finns ett direkt samband mellan utsläpp och bränsleförbrukning och därmed bränslekostnader. Detta betyder att en schablonbeskattning som utgår från koldioxidutsläpp skulle kunna uppnå samma mål, nämligen att beskatta de bränslekostnader i ett företag som avser privat användning av fordon. Samtidigt förväntar sig Förenade kungariket också att mera exakt kunna fastställa skatteuttaget för privat förbrukning genom att utöka, och därigenom förfina, antalet intervall på skatteskalan jämfört med de som finns nu.(5) Denna ordning har faktiskt gjort det möjligt för Förenade kungariket att förenkla förfarandet för att ta ut skatt på bränslekostnader för tjänstebilar och den föreslagna ordningen, som utgår från koldioxidutsläpp, kommer att ha liknande verkningar. Den privata förbrukningen bör avspeglas på ett mer exakt sätt i det nya systemet.(6) Bemyndigandet bör vara tidsbegränsat, så att det mot bakgrund av de erfarenheter som förvärvats kan utvärderas om undantaget fortfarande är berättigat.(7) Beslut 86/356/EEG bör upphöra att gälla efter en viss tid och under alla omständigheter när de nationella bestämmelserna om den nya särskilda åtgärden träder i kraft, så att det inte samtidigt föreligger bemyndiganden för båda systemen.(8) Förenade kungariket bör underrätta kommissionen om de nationella bestämmelserna om den nya särskilda åtgärden så snart som de har antagits och se till att de inte träder i kraft förrän efter den 30 april 2007.(9) Avvikelsen har ingen negativ inverkan på den del av Europeiska gemenskapernas egna medel som härrör från mervärdesskatt.HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.Artikel 1Med avvikelse från artikel 5.6 och artikel 11 A.1 b i direktiv 77/388/EEG bemyndigas Förenade kungariket att från och med den 1 maj 2007 till och med den 31 december 2015 på grundval av schablonbeskattning fastställa hur stor andel av mervärdesskatten som avser kostnader för bränsle som används för privata ändamål i tjänstebilar.Artikel 2Den andel av skatten som avses i artikel 1 skall anges i fasta belopp, med utgångspunkt i fordonstypens koldioxidutsläpp, som återspeglar bränsleförbrukningen. Förenade kungariket skall justera dessa fasta belopp varje år för att återspegla förändringar av den genomsnittliga bränslekostnaden.Artikel 3Den ordning som införs med stöd av detta beslut skall vara frivillig för beskattningsbara personer.Artikel 4Rådets beslut 86/356/EEG skall upphöra att gälla den 30 april 2007.Förenade kungariket skall underrätta kommissionen om de nationella bestämmelser som avses i artikel 1 så snart som dessa har antagits.Artikel 5Detta beslut riktar sig till Förenade konungariket Storbritannien och Nordirland.Utfärdat i Bryssel den [...]På rådets vägnarOrdförande [1] EGT L 145, 13.6.1977, s. 1. Direktivet senast ändrat genom direktiv 2006/18/EG (EGT L 51, 22.2.2006, s. 12).[2] EGT C [...], [...], s. [...].[3] EGT L 212, 2.8.1986, s. 35.


text:
C 192/18 FR Journal officiel des Communautés européennes 8.7.2000
 Recours introduit le 26 avril 2000 par le Consorzio Moyens et principaux arguments
 Industrie Fiammiferi (CIF) contre la Commission des
 Communautés européennes Le requérant est notaire stagiaire dans le Land de Bade-
 Wurtemberg (Allemagne) et y exerce une activité de conseil
 (Affaire T-107/00) juridique. En 1994, il a demandé à être admis à passer l’examen
 d’aptitude à la profession d’avocat au titre de la loi allemande
 («Eignungsprüfungsgesetz» — loi sur les examens d’aptitude).
 (2000/C 192/32)
 Cette demande a été rejetée par l’administration et les juridic-
 tions allemandes en plusieurs instances. Le requérant fait valoir
 (Langue de procédure: l’italien) que la loi sur les examens d’aptitude a été adoptée aux fins de
 la transposition de la directive 89/48. Du fait des décisions de
 Le Tribunal de première instance des Communautés européen- l’administration et des juridictions allemandes qui rejettent sa
 nes a été saisi le 26 avril 2000 d’un recours dirigé contre la demande, cette directive l’affecte directement et individuelle-
 Commission des Communautés européennes et formé par le ment. Selon lui, l’article 1er de la directive enfreint l’article 12
 Consorzio Industrie Fiammiferi (CIF), représenté et assisté par du traité CE et plusieurs droits fondamentaux. Il avance que
 Mes Antonio Tizzano et Gian Michele Roberti, avocats au cet article offre aux ressortissants d’autres États membres, qui
 barreau de Naples, et ayant élu domicile 36, Place du Sablon, sont titulaires de l’un des diplômes répondant aux critères
 Bruxelles. formels de la directive, la possibilité d’accèder à la profession
 d’avocat au moyen de l’examen d’aptitude, alors que cette
 La partie requérante conclut à ce qu’il plaise au Tribunal: possibilité est refusée à des ressortissants allemands qui
 justifient de diplômes équivalents. Il y a là une inégalité de
 — annuler le rejet implicite de la demande de réexamen traitement qui doit conduire à l’annulation de la directive.
 présentée par le Consorzio au secrétaire général de la
 Commission le 20 janvier 2000 et, le cas échéant, la (1) JO L 19, du 24 janvier 1989, p. 16.
 réponse provisoire de Mme Mary E. Prestorn en date du
 17 février 2000,
 — condamner la Commission aux dépens.
 Recours introduit le 2 mai 2000 contre la Commission
 des Communautés européennes par British American
 Moyens et principaux arguments Tobacco International (Investments) limited
 Les moyens et les principaux arguments sont similaires à (Affaire T-111/00)
 ceux invoqués dans l’affaire T-40/00, Consorzio Industrie
 Fiammiferi/Commission. (2000/C 192/34)
 (Langue de procédure: l’anglais)
 Le Tribunal de première instance des Communautés européen-
 nes a été saisi le 2 mai 2000 d’un recours dirigé contre la
 Commission des Communautés européennes et formé par
 Recours introduit le 26 avril 2000 par M. Bernd Schmidt British American Tobacco International (Investments) limited
 contre le Conseil de l’Union européenne (Londres, Angleterre), représentée par M. Scott Crosby, du
 cabinet Kemmler Rapp Böhlke & Crosby, Bruxelles.
 (Affaire T-109/00)
 La partie requérante conclut à ce qu’il plaise au Tribunal:
 (2000/C 192/33) — annuler la décision de la Commission, du 8 mars 2000,
 refusant l’accès aux procès-verbaux du comité des accises
 (Langue de procédure: l’allemand) relatifs à ses réunions des 29-30 avril 1998 et 28-29
 octobre 1999 concernant la décision manifeste du comité
 de classer le tabac expansé comme un produit soumis à
 Le Tribunal de première instance des Communautés européen-
 accise et de confirmer cette décision manifeste respective-
 nes a été saisi, le 26 avril 2000, d’un recours dirigé contre le ment;
 Conseil de l’Union européenne et formé par M. Bernd Schmidt,
 Schwäbisch Hall (RFA), représenté par Me Joachim Schorpp, — condamner la Commission à supporter les dépens exposés
 du cabinet Schmidt, Lamatsch-Grund & Rapp, Delitzsch (RFA). par la requérante, par application de l’article 87 du
 règlement de procédure du Tribunal de première instance.
 La partie requérante conclut à ce qu’il plaise au Tribunal:
 Moyens et principaux arguments
 — déclarer nulle, en ce qui concerne les professions d’avocat
 et de conseil en brevets, la directive 89/48/CEE du Conseil, La société requérante expose que, en tant que fabricant de
 du 21 décembre 1988, relative à un système général de tabac, il est d’un intérêt vital pour elle de savoir pourquoi un
 reconnaissance des diplômes d’enseignement supérieur qui produit donné, à savoir le tabac expansé, est assimilé au tabac
 sanctionnent des formations professionnelles d’une durée à fumer au sens de l’article 5, point 1, de la directive
 minimale de trois ans (1). 95/59/CE (1) et, partant, considéré comme un produit soumis
 ---pagebreak--- 8.7.2000 FR Journal officiel des Communautés européennes C 192/19
 à accise. Selon la partie requérante, le produit en question est — Violation de l’article 37 du traité CE: le régime de
 un produit intermédiaire, non susceptible d’être fumé sans notifications prévu par le règlement en cause méconnaît
 transformation ultérieure et, de ce fait, non soumis à accise. Il les objectifs poursuivis par cette disposition, dans la mesure
 n’existe pas de décision publiée qui règle la question et indique où sa mise en oeuvre comportera la disparition d’un grand
 les raisons justifiant la classification qui a été retenue. La nombre d’opérateurs économiques et, en même temps,
 partie requérante a par conséquent demandé à avoir accès à la concentration des sources d’approvisionnement des
 l’ensemble des procès-verbaux de la réunion du comité des produits phytopharmaceutiques entre les mains de quel-
 accises des 29 et 30 avril 1998 et de la réunion subséquente ques entreprises multinationales, ce qui permettra à celles-
 des 28 et 29 octobre 1999 au cours desquelles le régime fiscal ci de limiter l’approvisionnement et par conséquent d’aug-
 du tabac expansé a apparemment été fixé. Cette demande a été menter les prix.
 définitivement rejetée par lettre du secrétaire général du 8 mars
 2000. — Méconnaissance de la directive 91/414/CEE: le règlement
 contesté change les conditions nécessaires pour demander
 La partie requérante conteste la validité de cette décision. Les l’autorisation de commercialisation d’un produit phyto-
 moyens et arguments sont analogues à ceux qui ont été pharmaceutique par rapport à celles prévues dans la
 avancés dans l’affaire T-41/00. directive susvisée, qui constitue sa base juridique.
 (1) JO 1995 L 291, p. 40. — Violation des principes de sécurité juridique, de confiance
 légitime et de bonne gestion: le nouveau système de
 notification empêche les parties requérantes de poursuivre
 la commercialisation de certaines substances, pour lesquel-
 les elles bénéficiaient d’autorisations de commercialisation
 dans le cadre du système prévu par la directive 91/414/CEE,
 sans que cela se justifie par une raison d’intérêt public.
 Recours introduit le 2 mai 2000 par Iberotam S.A. et
 7 autres contre Commission des Communautés européen- — Violation de l’Accord sur les aspects des droits de propriété
 nes intellectuelle qui touchent au commerce (OCM) (3): le
 règlement contesté confère aux titulaires des informations
 (Affaire T-112/00) confidentielles qui doivent être fournies pour obtenir
 l’autorisation de commercialiser des produits phytophar-
 (2000/C 192/35) maceutiques, une protection exclusive qui dépasse celle
 qui découle des principes sur lesquels se fondent les
 dispositions de l’Accord susmentionné, notamment ses
 (Langue de procédure: le français) articles 8, paragraphe 2, et 39, paragraphe 3.
 Le Tribunal de première instance des Communautés européen-
 nes a été saisi le 2 mai 2000 d’un recours introduit contre la (1) JO L 55, p. 25.
 Commission des Communautés européennes par Iberotam (2) JO L 230, p. 1.
 S.A., ayant son siège social à Barcelone (Espagne), et 7 autres, (3) JO L 336, du 23.12.94, p. 214.
 représentées par Mes Miquel Roca Junyent et Joan Roca
 Sagarra, avocats à Barcelone.
 Les requérantes concluent à ce qu’il plaise au Tribunal:
 — déclarer la nullité du règlement (CE) 451/2000 de la
 Commission du 28 février 2000 qui établit les dispositions
 d’application de la deuxième et de la troisième phase du
 programme de travail prévu par l’alinéa 2 de l’article 8 de Recours introduit le 2 mai 2000 par Aktionsgemeinschaft
 la directive 91/414/CEE du Conseil, Recht und Eigentum e.V. (ARE) contre la Commission des
 Communautés européennes
 — condamner la Commission européenne aux dépens.
 (Affaire T-114/00)
 Moyens et principaux arguments
 (2000/C 192/36)
 Les parties requérantes contestent le règlement (CE) 451/2000
 de la Commission, du 28 février 200 (1), établissant les
 modalités de mise en oeuvre des deuxième et troisième phases
 (Langue de procédure: l’allemand)
 du programme de travail visé à l’article 8, paragraphe 2, de la
 directive 91/414/CEE du Conseil, concernant la mise sur le
 marché des produits phytopharmaceutiques (2), dont le but est Le Tribunal de première instance des Communautés européen-
 l’examen graduel des substances actives présentes sur le marché nes a été saisi le 2 mai 2000 d’un recours dirigé contre la
 en vue de leur inscription éventuelle dans l’annexe I de Commission des Communautés européennes et formé par
 la directive susmentionnée. Les moyens invoqués sont les Aktionsgemeinschaft Recht und Eigentum e.V. (ARE), Borken
 suivants: (RFA), représentée par Prof. Dr. Matthias Pechstein, Berlin.


text:
4.7.98 EL Epiärglg Eugleqiäda sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm C 209/9
 Apoä sgm eneäsarg sot pqodijarsijotä eqxsgälasoy dem 4. So Rtlbotäkio sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy ueäqei sa dija-
 pqoeäjtwe jameäma rsoiveiäo ijamoä ma hiä nei so jtäqoy sot rsijó eänodó sot.
 óqhqot 1 sgy apouórexy 96/239/EJ sgy Episqopgäy, sgy
 27gy Laqsiäot 1996, rvesijó le oqirleäma epeiäcomsa leäsqa (1) EE C 197 sgy 6.7.1996.
 pqorsariä ay apoä sg rpoccxädg ecjeuakopóheia sxm
 booeidxäm.
 (1) EE C 197 sgy 6.7.1996.
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT
 sgy 5gy Laðot 1998
 APOUARG SOT DIJARSGQIOT rsgm tpoäherg C-386/96 P: SocieÂteÂ Louis Dreyfus & Cie jasó
 sgy 5gy Laðot 1998 Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (1)
 rsgm tpoäherg C-180/96: Gmxleämo Bariäkeio sgy Lecókgy (Epeiäcotra bogäheia sgy Joimoäsgsay pqoy sa jqósg sgy
 Bqesamiäay jai Boäqeiay Iqkamdiäay jasó Episqopgäy sxm pqxägm Robiesijgäy Emxärexy Ç Dómeio Ç Emeäccta piärsxrg
 Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, tporsgqifoleämgy apoä so Rtlbotä- Ç Pqorutcgä ajtqxärexy Ç Paqadejsoä Ç Pqóng epgqeó-
 kio sgy Etqxpaøjgäy Emxärexy (1) fotra ólera som idixäsg)
 (Cexqciäa Ç Tceiomolijoäy eäkecvoy Ç Epeiäcomsa leäsqa (98/C 209/18)
 jasó sgy rpoccxädoty ecjeuakopóheiay sxm booeidxäm Ç
 Arheämeia apojakotälemg Ûmoäroy sxm sqekkxäm acekódxmë) (Ckxärra diadijariäay: g cakkijgä)
 (98/C 209/17)
 (Ckxärra diadijariä ay: g acckijgä) (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociä ay sot Dijarsgqiäotë)
 (Pqorxqimgä lesóuqargç g oqirsijgä lesóuqarg ha dglo-
 rietheiä rsg ÛRtkkocgä sgy Molokociäay sot Dijarsgqiäotë) Rsgm tpoäherg C-386/96 P, SocieÂteÂ Louis Dreyfus & Cie, esai-
 qeiäa cakkijotä dijaiäot le eädqa so Paqiäri, ejpqorxpotälemg
 Rsgm tpoäherg C-180/96, Gmxleämo Bariäkeio sgy Lecókgy
 apoä som Robert Saint-Esteben, dijgcoäqo Paqiriotä, le
 Bqesamiäay jai Boäqeiay Iqkamdiäay, (ejpqoärxpoi: Lindsey
 amsiäjkgso rso Kotnelbotäqco som dijgcoäqo Aloyse May, 31,
 Nicoll, epijotqotälemg apoä soty Nicholas Lyell, Paul Lasok,
 Grand-Rue, le amsijeiälemo aiäsgrg amaiqeärexy jasó sgy
 jai David Anderson) jasó Episqopgäy sxm Etqxpaøjxäm Joi-
 apouórexy pot eneädxre rsiy 24 Repselbqiäot 1996 so
 mosgäsxm (ejpqoärxpoi: Dierk Booû jai James Macdonald
 Pqxsodijeiäo sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm (sqiäso slgäla)
 Flett), tporsgqifoleämgy apoä so Rtlbotäkio sgy Etqxpaøjgäy
 rsgm tpoäherg S-485/93, Dreyfus jasó Episqopgäy (Rtkkocgä
 Emxärexy (ejpqoärxpoi: Arthur Brautigam jai Moyra Sims),
 1996, r. II-1101), oäpot o eäseqoy diódijoy gäsam g Episqopgä
 le amsijeiälemo sgm ajtäqxrg sgy apouórexy 96/239/EJ sgy
 sxm Etqxpaøjxäm Joimosgäsxm, ejpqorxpotälemg apoä sg
 Episqopgäy, sgy 27gy Laqsiäot 1996, rvesijó le oqirleäma
 Marie-JoseÂ Jonczy, molijoä rtälbotko, jai som Nicholas Khan,
 epeiäcomsa leäsqa pqorsariäay apoä sg rpoccxädg ecjeuakopó-
 so Dijarsgäqio, rtcjeiälemo apoä soty G. C. Rodríguez Igle-
 heia sxm booeidxäm (EE L 78 sgy 28.3.1996, r. 47), jahxäy jai
 sias, Pqoäedqo, C. Gulmann, H. Ragnemalm, M. Wathelet
 oqirleämxm ókkxm pqónexm sgy Episqopgäy, so Dijarsgäqio,
 (eirgcgsgä) jai R. Schintgen, pqoeädqoty slgälasoy, G. F.
 rtcjeiälemo apoä soty G. C. Rodríguez Iglesias, Pqoäedqo, C.
 Mancini, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, J. L.
 Gulmann, H. Ragnemalm, M. Wathelet jai R. Schintgen,
 Murray, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G. Hirsch, P.
 pqoeädqoty slgälasoy, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de
 Jann, L. Sevón jai J. L. Ixómmot, dijarseäy, cemijoäy eiracce-
 Almeida, J. L. Murray, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet, G.
 keäay: A. La Pergola, cqallaseäay: D. Louterman-Hubeau,
 Hirsch, P. Jann jai L. Sevón (eirgcgsgä), dijarseäy, cemijoäy
 jtäqia tpókkgkoy dioijgärexy, eneädxre rsiy 5 Laðot 1998
 eiraccekeäay: G. Tesauro, cqallaseäay: L. Hewlett, tpókkgkoy
 apoäuarg le so ajoäkotho diasajsijoä:
 dioijgärexy, eneädxre rsiy 5 Laðot 1998 apoäuarg le so ajoä-
 kotho diasajsijoä:
 1. Amaiqeiä sgm apoäuarg sot Pqxsodijeiäot sgy 24gy Repsel-
 1. G pqorutcgä sot Gmxleämot Barikeiäot sgy Lecókgy bqiä ot 1996 rsgm tpoäherg S-485/93, Dreyfus jasó Epi-
 Bqesamiäay jai sgy Boäqeiay Iqkamdiäay eiämai apaqódejsg sqopgäy, jahoärom le sgm apoäuarg atsgä apoqqiäuhgje xy
 rsom bahloä pot bókkei jasó sxm kguheirxäm rsiy apaqódejsg g pqorutcgä ajtqxärexy sgy esaiqeiäay Louis
 10 Apqikiäot, 13 Apqikiä ot jai 8 Laðot 1996 heärexm sgy Dreyfus & Cie.
 Episqopgäy.
 2. G pqorutcgä sot Gmxälemot Barikeiäot sgy Lecókgy 2. Amapeälpei sgm tpoäherg emxäpiom sot Pqxsodijeiäot pqo-
 Bqesamiäay jai sgy Boäqeiay Iqkamdiäay apoqqiäpsesai rsom jeileämot atsoä ma jqiämei epiä sgy otriäay.
 bahloä pot bókkei jasó sgy apouórexy 96/239/EJ sgy
 Episqopgäy, sgy 27gy Laqsiäot 1996, rvesijó le oqirleäma 3. Epiutkórresai xy pqoy sa dijarsijó eänoda.
 epeiäcomsa leäsqa pqorsariäay apoä sg rpoccxädg ecjeua-
 kopóheia sxm booeidxäm.
 (1) EE C 40 sgy 8.2.1997.
 3. So Gmxleämo Bariäkeio sgy Lecókgy Bqesamiä ay jai sgy
 Boäqeiay Iqkamdiäay jasadijófesai rsa dijarsijó eänoda.


type: contracts

text:
 23.5.2017
 HR
 Službeni list Europske unije
 L 134/46
 ODLUKA br. 1/2015 PODODBORA ZA OZNAKE ZEMLJOPISNOG PODRIJETLA EU-a I GRUZIJE
 od 25. studenoga 2015.
 o donošenju njegova poslovnika [2017/879]
 PODODBOR ZA OZNAKE ZEMLJOPISNOG PODRIJETLA EU-a I GRUZIJE,
 uzimajući u obzir Sporazum o pridruživanju između Europske unije i Europske zajednice za atomsku energiju i njihovih država članica, s jedne strane, i Gruzije, s druge strane (1) („Sporazum”), a posebno njegov članak 179.,
 budući da:
 (1)
 U skladu s člankom 431. Sporazuma, dijelovi Sporazuma privremeno se primjenjuju od 1. rujna 2014.
 (2)
 U skladu s člankom 179. Sporazuma, Pododbor za oznake zemljopisnog podrijetla („Pododbor za OZP”) prati razvoj Sporazuma u području oznaka zemljopisnog podrijetla i služi kao forum za suradnju i dijalog o oznakama zemljopisnog podrijetla.
 (3)
 U skladu s člankom 179. stavkom 2. Sporazuma, Pododbor za OZP utvrđuje svoj poslovnik,
 DONIO JE OVU ODLUKU:
 Članak 1.
 Donosi se poslovnik Pododbora za OZP, kako je naveden u Prilogu.
 Članak 2.
 Ova Odluka stupa na snagu na dan donošenja.
 Sastavljeno u Tbilisiju 25. studenoga 2015.
 Za Pododbor za OZP
 Predsjednik
 Nikolos GOGILIDZE
 (1) SL L 261, 30.8.2014., str. 4.
 PRILOG
 POSLOVNIK PODODBORA ZA OZNAKE ZEMLJOPISNOG PODRIJETLA EU-a I GRUZIJE
 Članak 1.
 Opće odredbe
 1. Pododbor za oznake zemljopisnog podrijetla („Pododbor za OZP”), osnovan u skladu s člankom 179. Sporazuma o pridruživanju između Europske unije i Europske zajednice za atomsku energiju i njihovih država članica, s jedne strane, i Gruzije, s druge strane („Sporazum”), pomaže Odboru za pridruživanje u sastavu zaduženom za trgovinu, kako je naveden u članku 408. stavku 4. Sporazuma („Odbor za pridruživanje u sastavu zaduženom za trgovinu”), pri obavljanju njegovih dužnosti.
 2. Pododbor za OZP obavlja funkcije utvrđene u članku 179. Sporazuma.
 3. Pododbor za OZP sastavljen je od predstavnika Europske komisije i Gruzije nadležnih za pitanja u vezi s oznakama zemljopisnog podrijetla.
 4. Svaka od stranaka imenuje šefa delegacije koji je osoba za kontakt za sva pitanja povezana s Pododborom za OZP.
 5. Šef delegacije djeluje kao predsjednik Pododbora za OZP u skladu s člankom 2.
 6. Svaki šef delegacije može delegirati sve funkcije ili neke od funkcija šefa delegacije imenovanom zamjeniku te se u tom slučaju sva upućivanja na šefa delegacije u daljnjem tekstu jednako primjenjuju na imenovanog zamjenika.
 7. Stranke ovog poslovnika definiraju se kako je predviđeno u članku 428. Sporazuma.
 Članak 2.
 Predsjedanje
 Stranke naizmjenično predsjedaju Pododborom za OZP na razdoblje od 12 mjeseci. Prvo razdoblje započinje na dan prvog sastanka Vijeća za pridruživanje, a završava 31. prosinca iste godine.
 Članak 3.
 Sastanci
 1. Osim ako se stranke drukčije dogovore, Pododbor za OZP sastaje se na zahtjev bilo koje od stranaka, naizmjenično u Uniji i Gruziji, a u svakom slučaju najkasnije 90 kalendarskih dana od podnošenja zahtjeva.
 2. Sve sastanke Pododbora za OZP saziva predsjednik na mjestu i u vrijeme koji dogovore stranke. Predsjednik Pododbora za OZP izdaje obavijest o sazivanju sastanka najkasnije 28 kalendarskih dana prije početka sastanka, osim ako se stranke drukčije dogovore.
 3. Kad god je to moguće, redoviti sastanak Pododbora za OZP saziva se pravodobno prije redovitog sastanka Odbora za pridruživanje u sastavu zaduženom za trgovinu.
 4. Iznimno, sastanci Pododbora za OZP mogu se održati putem bilo kojih tehnoloških sredstava koje stranke dogovore, uključujući videokonferencije.
 Članak 4.
 Delegacije
 Prije svakog sastanka Tajništvo Pododbora za OZP obavješćuje stranke o predviđenom sastavu delegacije svake stranke koja će prisustvovati sastanku.
 Članak 5.
 Tajništvo
 1. Dužnosnik Europske komisije i dužnosnik Gruzije djeluju zajednički kao tajnici Pododbora za OZP, nakon što ih imenuju šefovi delegacija, i zajednički obavljaju tajničke zadaće u duhu obostranog povjerenja i suradnje.
 2. Tajništvo Odbora za pridruživanje u sastavu zaduženom za trgovinu obavješćuje se o svim odlukama, izvješćima i ostalim dogovorenim mjerama Pododbora za OZP.
 Članak 6.
 Korespondencija
 1. Korespondencija naslovljena na Pododbor za OZP šalje se tajniku jedne od stranaka, koji će zatim obavijestiti drugog tajnika.
 2. Tajništvo Pododbora za OZP osigurava da se korespondencija naslovljena na Pododbor za OZP prosljeđuje predsjedniku Pododbora za OZP i da se, prema potrebi, upućuje kao dokumenti iz članka 7.
 3. Korespondenciju predsjednika Tajništvo šalje strankama u ime predsjednika. Takva korespondencija upućuje se, prema potrebi, kako je predviđeno u članku 7.
 Članak 7.
 Dokumenti
 1. Dokumenti se upućuju putem tajnikâ Pododbora za OZP.
 2. Svaka stranka svoje dokumente šalje svojem tajniku. Tajnik te dokumente prosljeđuje tajniku druge stranke.
 3. Tajnik Unije upućuje dokumente relevantnim predstavnicima Unije te u takvu korespondenciju sustavno uključuje tajnika Gruzije i tajnike Odbora za pridruživanje u sastavu zaduženom za trgovinu.
 4. Tajnik Gruzije upućuje dokumente relevantnim predstavnicima Gruzije te u takvu korespondenciju sustavno uključuje tajnika Unije i tajnike Odbora za pridruživanje u sastavu zaduženom za trgovinu.
 Članak 8.
 Povjerljivost
 Osim ako stranke drukčije odluče, sastanci Pododbora za OZP nisu javni. Kada jedna stranka Pododboru za OZP dostavi informacije označene kao povjerljive, druga stranka s njima postupa kao s takvima.
 Članak 9.
 Dnevni red sastanaka
 1. Tajništvo Pododbora za OZP na temelju prijedloga stranaka sastavlja privremeni dnevni red za svaki sastanak, kao i nacrt operativnih zaključaka, kako je predviđeno u članku 10. Privremeni dnevni red sadržava točke u vezi s kojima je Tajništvo od jedne od stranaka najkasnije 21 kalendarski dan prije dana sastanka zaprimilo zahtjev za uključivanje u dnevni red, popraćen odgovarajućim dokumentima.
 2. Privremeni dnevni red, zajedno s odgovarajućim dokumentima, upućuje se kako je predviđeno u članku 7. najkasnije 15 kalendarskih dana prije početka sastanka.
 3. Predsjednik i drugi šef delegacije donose dnevni red na početku svakog sastanka. U dnevni red moguće je uključiti točke koje se ne nalaze na privremenom dnevnom redu ako se stranke tako dogovore.
 4. Predsjednik Pododbora za OZP može, nakon dogovora s drugom strankom, na ad hoc osnovi pozvati predstavnike drugih tijela stranaka ili neovisne stručnjake za predmetno područje da prisustvuju sastancima kako bi pružili informacije o određenim pitanjima. Stranke osiguravaju da ti promatrači ili stručnjaci poštuju zahtjeve u pogledu povjerljivosti.
 5. Predsjednik Pododbora za OZP u savjetovanju sa strankama može skratiti rokove navedene u stavcima 1. i 2. kako bi se u obzir uzele posebne okolnosti.
 Članak 10.
 Zapisnik i operativni zaključci
 1. Nacrt zapisnika svakog sastanka zajednički sastavljaju tajnici Pododbora za OZP.
 2. U pravilu se u zapisniku u pogledu svake točke dnevnog reda navodi sljedeće:
 (a)
 popis sudionika sastanka, popis dužnosnika u njihovoj pratnji i popis svih eventualnih promatrača ili stručnjaka koji su prisustvovali sastanku;
 (b)
 dokumentacija podnesena Pododboru za OZP;
 (c)
 izjave čije je uključivanje u zapisnik zatražio Pododbor za OZP; i
 (d)
 prema potrebi operativni zaključci sa sastanka, kako je predviđeno u stavku 4.
 3. Nacrt zapisnika podnosi se na odobrenje Pododboru za OZP. Odobrava se u roku od 28 kalendarskih dana od svakog sastanka Pododbora za OZP. Primjerak se šalje svim primateljima iz članka 7.
 4. Nacrt operativnih zaključaka svakog sastanka sastavlja tajnik Pododbora za OZP stranke koja predsjeda Pododborom za OZP te se on upućuje strankama zajedno s dnevnim redom, najkasnije 15 kalendarskih dana prije početka sastanka. Taj se nacrt ažurira tijekom sastanka tako da Pododbor za OZP, osim ako se stranke drukčije dogovore, na kraju sastanka donosi operativne zaključke u koje se uvrštavaju daljnja djelovanja o kojima su se stranke dogovorile. Nakon usuglašavanja, operativni zaključci prilažu se zapisniku, a njihova se provedba preispituje na bilo kojem sljedećem sastanku Pododbora za OZP. U tu svrhu Pododbor za OZP usvaja predložak kojim se omogućuje praćenje svakog djelovanja u odnosu na određeni rok.
 Članak 11.
 Odluke
 1. Pododbor za OZP ovlašten je donositi odluke u slučajevima predviđenima u članku 179. stavku 3. Sporazuma. Stranke te odluke donose konsenzusom nakon dovršetka odgovarajućih internih postupaka potrebnih za njihovo donošenje. Odluke su za stranke obvezujuće i one poduzimaju odgovarajuće mjere za njihovu provedbu.
 2. Sve odluke potpisuje predsjednik Pododbora za OZP i ovjeravaju ih tajnici Pododbora za OZP. Ne dovodeći u pitanje stavak 4., predsjednik potpisuje te dokumente tijekom sastanka na kojem je donesena odgovarajuća odluka.
 3. Pododbor za OZP može donositi odluke ili usvajati izvješća pisanim postupkom nakon dovršetka odgovarajućih internih postupaka ako se stranke tako dogovore. Pisani postupak sastoji se od razmjene nota između tajnika, koji djeluju u dogovoru sa strankama. U tu svrhu tekst prijedloga upućuje se u skladu s člankom 7. s rokom od najmanje 21 kalendarskog dana za iznošenje svih rezervi ili izmjena. U savjetovanju sa strankama predsjednik može skratiti taj rok kako bi se u obzir uzele posebne okolnosti. Nakon što se postigne dogovor o tekstu, odluku ili izvješće potpisuje predsjednik i ovjeravaju ih tajnici.
 4. Akti Pododbora za OZP naslovljuju se kao „Odluka” odnosno „Izvješće”. Svaka odluka stupa na snagu na dan njezina donošenja osim ako je njome drukčije predviđeno.
 5. Odluke se upućuju strankama.
 6. Svaka stranka može donijeti odluku o objavljivanju odluka Pododbora za OZP u svojim službenim publikacijama.
 Članak 12.
 Izvješća
 Pododbor za OZP podnosi izvješće o svojim aktivnostima Odboru za pridruživanje u sastavu zaduženom za trgovinu na svakom redovitom sastanku navedenog Odbora.
 Članak 13.
 Jezici
 1. Radni su jezici Pododbora za OZP engleski i gruzijski.
 2. Osim ako se drukčije odluči, Pododbor za OZP u svojim se vijećanjima oslanja na dokumentaciju pripremljenu na tim jezicima.
 Članak 14.
 Troškovi
 1. Svaka stranka snosi sve troškove nastale njezinim sudjelovanjem na sastancima Pododbora za OZP, kako u vezi s izdacima u pogledu osoblja, putovanja i dnevnica, tako i u vezi s poštanskim i telekomunikacijskim izdacima.
 2. Izdatke povezane s organizacijom sastanaka i umnožavanjem dokumenata snosi stranka koja je domaćin sastanka.
 3. Izdatke povezane s tumačenjem na sastancima te prevođenjem dokumenata na engleski i gruzijski ili s engleskog i gruzijskog, kako je navedeno u članku 13. stavku 1., snosi stranka koja je domaćin sastanka.
 Troškove tumačenja i prevođenja na druge jezike ili s njih izravno snosi stranka koja to zatraži.
 Članak 15.
 Izmjena poslovnika
 Ovaj se poslovnik može izmijeniti odlukom Pododbora za OZP u skladu s člankom 179. stavkom 2. Sporazuma.