text:
Textos aprobados - Igualdad de trato entre hombres y mujeres en el acceso a bienes y servicios y su suministro - Martes 14 de marzo de 2017
 Procedimiento : 2016/2012(INI)
 Ciclo relativo al documento : A8-0043/2017
 Igualdad de trato entre hombres y mujeres en el acceso a bienes y servicios y su suministro
 Resolución del Parlamento Europeo, de 14 de marzo de 2017, sobre la aplicación de la Directiva 2004/113/CE del Consejo, por la que se aplica el principio de igualdad de trato entre hombres y mujeres al acceso a bienes y servicios y su suministro (2016/2012(INI))
 – Vistos el artículo 19, apartado 1, y el artículo 260 del Tratado de Funcionamiento de la Unión Europea (TFUE),
 – Visto el Protocolo (n.o 1) sobre el cometido de los Parlamentos nacionales en la Unión Europea,
 – Vista la Directiva del Consejo 2004/113/CE, de 13 de diciembre de 2004, por la que se aplica el principio de igualdad de trato entre hombres y mujeres al acceso a bienes y servicios y su suministro(1),
 – Visto el informe de la Comisión sobre la aplicación de la Directiva 2004/113/CE del Consejo por la que se aplica el principio de igualdad de trato entre hombres y mujeres al acceso a bienes y servicios y su suministro (COM(2015)0190),
 – Vistas las Directrices de la Comisión, de 22 de diciembre de 2011, sobre la aplicación de la Directiva 2004/113/CE del Consejo a los seguros, a la luz de la sentencia del Tribunal de Justicia de la Unión Europea en el asunto C-236/09 (Test-Achats)(2),
 – Vista la sentencia del Tribunal de Justicia de la Unión Europea, de 1 de marzo de 2011, en el asunto C-236/09 (Test-Achats)(3),
 – Vistos el Convenio del Consejo de Europa sobre prevención y lucha contra la violencia contra las mujeres y la violencia doméstica (Convenio de Estambul) y su artículo 3, que define «género» como «los papeles, comportamientos, actividades y atribuciones socialmente construidos que una sociedad concreta considera propios de mujeres o de hombres»,
 – Vista la Comunicación de la Comisión titulada «Una Agenda Europea para la economía colaborativa» (COM(2016)0356 final),
 – Vista la evaluación de la aplicación a escala europea de la igualdad de acceso a bienes y servicios (Directiva 2004/113/CE), de enero de 2017, elaborada por el Servicio de Estudios del Parlamento Europeo(4),
 – Visto el informe de Equinet de noviembre de 2014 titulado «Equality Bodies and the Gender Goods and Services Directive»,
 – Visto el informe de la Red Europea de Expertos Legales en Igualdad de Género, de 2014, titulado «Gender Equality Law in 33 European Countries: How are EU rules transposed into national law?»,
 – Visto el informe titulado «Sex Discrimination in the Access to and Supply of Goods and Services and the Transposition of Directive 2004/113/EC» de la Red Europea de Expertos Legales en Igualdad de Género, de julio de 2009,
 – Vistos la sentencia del Tribunal de Justicia en el asunto C-13/94, en la que afirma que el derecho a no ser discriminado por razón de sexo puede incluir la discriminación como consecuencia del cambio de sexo de una persona(5), así como el estudio de 2014 de la Agencia de los Derechos Fundamentales de la Unión Europea sobre las personas LGBTI y su informe titulado «Professionally speaking: challenges to achieving equality for LGBT people» (Hablando en términos profesionales: retos para alcanzar la igualdad del colectivo LGBT), todos los cuales están relacionados con el ámbito de los bienes y servicios,
 – Vistas la propuesta de Directiva del Consejo presentada por la Comisión por la que se aplica el principio de igualdad de trato entre las personas independientemente de su religión o convicciones, discapacidad, edad u orientación sexual (COM(2008)0426) y la posición del Parlamento de 2 de abril de 2009(6),
 – Vista su Resolución, de 19 de enero de 2016, sobre factores externos que representan obstáculos para el emprendimiento de las mujeres europeas(7),
 – Vistos el informe de la Comisión de Derechos de la Mujer e Igualdad de Género y las opiniones de la Comisión de Transportes y Turismo y de la Comisión de Asuntos Jurídicos (A8-0043/2017),
 A. Considerando que la lucha contra la discriminación, tanto directa como indirecta, por razón de género en el ámbito de los bienes y servicios es parte integral del principio de igualdad entre hombres y mujeres, el cual constituye un valor fundamental de la Unión, y que tanto los Tratados como la Carta de los Derechos Fundamentales prohíben cualquier tipo de discriminación por razones de sexo y exigen que se asegure la igualdad entre mujeres y hombres en todos los ámbitos y en todos los Estados miembros de la Unión;
 B. Considerando que la Directiva 2004/113/CE (en lo sucesivo, «la Directiva») extiende el principio de igualdad de trato entre hombres y mujeres al acceso a los bienes y servicios y a su suministro, transcendiendo la esfera del empleo y del mercado de trabajo;
 C. Considerando que la Directiva prohíbe la discriminación directa e indirecta por razón de sexo en el acceso a bienes y servicios disponibles al público y su suministro, tanto en el sector público como en el privado;
 D. Considerando que la Directiva es aplicable a todos los bienes y servicios prestados a cambio de remuneración, en el sentido del artículo 57 del TFUE y según la jurisprudencia pertinente del Tribunal de Justicia de la Unión Europea (TJUE); que la remuneración no debe ser necesariamente satisfecha por aquel a quien se presta el servicio y puede proporcionarse en forma de pago indirecto sin afectar necesariamente al destinatario del servicio;
 E. Considerando que los sectores de los medios de comunicación y de la publicidad así como los servicios relacionados con la educación y los servicios prestados en la esfera privada quedan excluidos del ámbito de aplicación de la presente Directiva; que los Estados miembros tienen competencias legislativas para salvaguardar la igualdad de trato entre mujeres y hombres en otros ámbitos, y que en algunos casos la legislación nacional va más allá de lo requerido por la Directiva al contemplar la discriminación entre hombres y mujeres en los medios de comunicación, la publicidad y la educación;
 F. Considerando que la Directiva ha sido transpuesta al Derecho nacional en los veintiocho Estados miembros; que, según el informe de la Comisión, en 2015 se seguía dialogando intensamente con seis Estados miembros a propósito de la adecuada aplicación de la Directiva;
 G. Considerando que en la sentencia del asunto Test-Achats el TJUE concluyó que el artículo 5, apartado 2, de la Directiva es contrario a la consecución del objetivo de igualdad de trato entre hombres y mujeres; que dicha disposición debía declararse nula a partir del 21 de diciembre de 2012, por lo que las primas y prestaciones independientes del sexo son obligatorias en todos los Estados miembros;
 H. Considerando que entre los principales aspectos problemáticos en la aplicación de la Directiva se encuentran una interpretación excesivamente restrictiva del concepto de bienes y servicios, unas justificaciones amplias y en ocasiones poco claras de la desigualdad de trato en virtud del artículo 4, apartado 5, y una insuficiente protección de las mujeres en situaciones de embarazo y maternidad;
 I. Considerando que al prohibir la discriminación es importante que se respeten otros derechos y libertades fundamentales, como la protección de la intimidad y las transacciones que se lleven a cabo en dicho contexto así como la libertad religiosa;
 J. Considerando que la Directiva sobre la igualdad de trato propuesta en 2008 ampliaría la protección contra la discriminación por razones de religión o creencias, edad, discapacidad y orientación sexual más allá del mercado laboral a la protección social, incluidas la seguridad social y la asistencia sanitaria, las prestaciones sociales, la educación y el acceso a los bienes y servicios y su suministro; que hasta el momento el Consejo no ha adoptado su posición sobre esta propuesta de Directiva;
 K. Considerando que, si bien la reciente comunicación de la Comisión titulada «Una Agenda Europea para la economía colaborativa» supone un buen punto de partida para promover y regular el sector de manera eficaz, es preciso incorporar la perspectiva de género y plasmar las disposiciones de la Directiva en más análisis y recomendaciones en este terreno;
 L. Considerando que el aprovechamiento de todo el potencial de la Directiva depende de una integración de la perspectiva de género eficiente y sólida en todos los sectores relevantes a los que se aplica;
 M. Considerando que el trabajo de la Red Europea de Organismos de Defensa de la Igualdad es esencial para ampliar la aplicación de la legislación en materia de igualdad de trato, así como para coordinar la cooperación y compartir las mejores prácticas entre los organismos nacionales de defensa de la igualdad en toda la Unión;
 1. Manifiesta su preocupación por que la aplicación de la Directiva es divergente y no uniforme en los Estados miembros y que, pese a los progresos alcanzados en este ámbito, en algunos Estados miembros y en determinados sectores han de abordarse sin demora una serie de retos y lagunas en su aplicación; pide a la Comisión que en su diálogo con los Estados miembros aborde con carácter prioritario las lagunas que persistan en la aplicación; subraya el papel esencial que desempeñan los Estados miembros a la hora de aplicar la legislación y las políticas de la Unión, y considera que para asegurar la plena aplicación de la Directiva podría ser necesario un mayor apoyo de las autoridades regionales y locales, así como la cooperación con la sociedad civil, además de asesoramiento de los Estados miembros a la industria;
 2. Observa que la Comisión ha presentado su informe sobre la aplicación de la Directiva con un retraso importante con respecto a su primer informe de 2009;
 3. Observa que, si bien el informe de la Comisión señala que no se han detectado dificultades específicas en la aplicación de las diversas disposiciones de la Directiva, esta afirmación se basa en las muy escasas denuncias de discriminación, y que en general la información es muy limitada, variando notablemente de un Estado a otro la recopilación de datos al respecto;
 4. Hace hincapié en que uno de los desafíos a los que se enfrentan algunos Estados miembros es el bajo nivel de sensibilización de proveedores de servicios, responsables políticos y ciudadanos en general respecto a los derechos y la protección conferidos a los ciudadanos tal como contempla la Directiva; señala que la falta de conocimiento público y de sensibilización respecto a la Directiva y sus disposiciones puede dar lugar a que se presenten menos demandas de discriminación por razón de sexo; pide a los Estados miembros, a la Comisión y a las partes interesadas pertinentes que fomenten la sensibilización, a ser posible en cooperación con las organizaciones de protección de los consumidores, respecto de las disposiciones de la Directiva, a fin de mejorar la percepción de la importancia que tiene la igualdad de trato en el ámbito de los bienes y servicios;
 5. Destaca que solo algunos Estados miembros han informado de la existencia de disposiciones específicas sobre acción positiva; pide a los Estados miembros que mejoren la integración y la promoción de las disposiciones sobre acción positiva, que se basa en un objetivo legítimo y pretende impedir o compensar las desigualdades por razón de sexo, tal como se indica en la Directiva;
 Sectores bancario, financiero y de los seguros
 6. Celebra que los Estados miembros hayan transpuesto la sentencia Test-Achats a la legislación nacional y el hecho de que haya sido modificado de manera jurídicamente vinculante; señala que todavía siguen pendientes algunos retos en cuanto a la conformidad de la legislación nacional con la sentencia, por ejemplo en los regímenes de seguro de enfermedad así como en relación con la total eliminación de la discriminación por motivos de embarazo y maternidad;
 7. Destaca el efecto igualador que ha tenido en las pensiones la sentencia por la que se prohibían los factores actuariales basados en el sexo en los contratos de seguros y se convertía en obligatorias las primas y prestaciones independientes del sexo en los regímenes de seguro de enfermedad, incluidas las pensiones; señala que, si bien esta sentencia solo se aplica a los regímenes privados, aplicar la norma de independencia del sexo a las pensiones constituye una buena práctica para reducir la brecha pensional entre hombres y mujeres; acoge con satisfacción la decisión de algunos Estados miembros de rebasar el ámbito de la sentencia extendiendo la norma de la «independencia del sexo» a otros tipos de pensiones y seguros, incluidos los regímenes de pensiones profesionales, con objeto de garantizar la igualdad entre mujeres y hombres en estos ámbitos; anima a otros Estados miembros a que barajen la posibilidad de tomar esta misma iniciativa, si procede;
 8. Considera que es fundamental garantizar la correcta y plena ejecución de la sentencia; pide a la Comisión que haga un seguimiento, mediante informes periódicos, de la conformidad con dichas normas en los Estados miembros, con objeto de asegurar que se subsanen las posibles lagunas;
 9. Subraya que la Directiva prohíbe explícitamente el uso del embarazo y la maternidad como medio para hacer una distinción al calcular las primas a efectos de seguros y servicios financieros afines; pide a los Estados miembros que redoblen los esfuerzos e incrementen la claridad por lo que respecta a la protección de los derechos y el bienestar de las mujeres embarazadas en este ámbito, a fin de protegerlas frente a los costes no reembolsables relacionados con el embarazo, dado que las mujeres embarazadas no deben incurrir en costes mayores únicamente por razón de su embarazo, así como que sensibilicen a los proveedores de servicios respecto a la protección especial otorgada a las embarazadas; subraya, en particular, la necesidad de garantizar que los periodos transitorios en los distintos tipos de seguros, especialmente en los seguros de enfermedad, no interfieran con los derechos de las mujeres embarazadas de disfrutar de igualdad de trato durante todo su embarazo;
 10. Reitera que el derecho a no ser objeto de discriminación por razón de sexo puede incluir la discriminación derivada del cambio de sexo de una persona(8), y pide a la Comisión que vele por que las mujeres y los hombres estén protegidos contra la discriminación por estos motivos; pone de relieve que la Directiva ofrece protección a este respecto y que en las legislaciones nacionales de los Estados miembros se pueden incluir otras especificaciones; pone de relieve, a este respecto, que trece Estados miembros aún no han adoptados disposiciones jurídicas directas para proteger a las personas transgénero, que siguen sufriendo discriminación en el acceso a bienes y servicios y su suministro, y señala que la inclusión de dichas disposiciones podría contribuir a aumentar la sensibilización con respecto al principio de no discriminación; pide a la Comisión que en sus próximos informes sobre la aplicación de la Directiva realice un seguimiento de la discriminación por dichos motivos;
 11. Lamenta la persistencia de prácticas discriminatorias contra la mujer así como de prácticas discriminatorias vinculadas al embarazo, la planificación de la maternidad y la maternidad por lo que respecta al acceso a los servicios prestados por los sectores bancario y de los seguros;
 12. Observa que la mayor dificultad de acceso a la financiación que sufren las mujeres emprendedoras podría guardar relación en parte con la dificultad para constituir un historial crediticio y acumular una experiencia de gestión suficientes; pide a los Gobiernos de los Estados miembros que colaboren con el sector financiero a fin de garantizar la igualdad entre mujeres y hombres en el acceso al capital en el caso de los profesionales independientes y las pymes; pide a dichos gobiernos que analicen las posibilidades de introducir la perspectiva de la igualdad de género en sus estructuras de información sobre la concesión de préstamos, en la adaptación de sus perfiles de riesgo, en los mandatos de inversión y estructuras de personal y en los productos financieros; invita a la Comisión a que coopere con los Estados miembros para adoptar medidas eficaces, con ejemplos concretos, a fin de garantizar que todas las personas puedan utilizar plena y adecuadamente la Directiva como instrumento eficiente de protección de sus derechos en lo relativo a la igualdad de trato en el acceso a todos los bienes y servicios;
 13. Pide que se aplique un enfoque global al emprendimiento de las mujeres a fin de animarlas y apoyarlas para que desarrollen una carrera como emprendedoras, facilitando el acceso a la financiación y las oportunidades de negocio, y creando un entorno que permita a las mujeres aprovechar su potencial y convertirse en emprendedoras de éxito garantizando, entre otras cosas, la conciliación de la vida profesional y la vida personal, el acceso a guarderías y una formación concebida a su medida;
 Sector del transporte y espacios públicos
 14. Observa que, si bien la prohibición del acoso —incluido el sexual y por razón de sexo— está consagrada en la legislación nacional, las mujeres y las personas transgénero e intersexuales siguen sufriendo de manera sistemática y frecuente múltiples formas de abusos en los medios de transporte, y que persiste la necesidad de mejorar las medidas preventivas contra el acoso, lo que incluye aumentar el grado de concienciación entre los proveedores de servicios;
 15. Insta a la Comisión y a los Estados miembros a que faciliten el intercambio de las mejores prácticas en este ámbito; pide que se dé prioridad a las medidas preventivas que son coherentes con el principio de igualdad entre hombres y mujeres, tal como se recomienda, por ejemplo, en el Convenio del Consejo de Europa sobre prevención y lucha contra la violencia contra las mujeres y la violencia doméstica (Convenio de Estambul), que no se limitan exclusivamente a las libertades de las mujeres y se centran principalmente en abordar la cuestión de los autores potenciales más que en modificar el comportamiento de las mujeres como víctimas potenciales; señala que en el Convenio de Estambul se indica que «la realización de jure y de facto de la igualdad entre mujeres y hombres es un elemento clave de la prevención de la violencia contra las mujeres» y, por consiguiente, pide a los Estados miembros y a la Comisión que adopten este enfoque integral en sus políticas dirigidas a erradicar la violencia contra las mujeres, incluida la aplicación de las disposiciones contra el acoso establecidas en la Directiva; insta a los Estados miembros que aún no lo hayan hecho a que ratifiquen el Convenio de Estambul y a la Comisión y al Consejo a que impulsen el proceso de adhesión de la Unión a este Convenio;
 16. Lamenta que los padres y los cuidadores de niños de corta edad siguen teniendo que romper barreras físicas de acceso y otros obstáculos, como por ejemplo un acceso inadecuado a las instalaciones de aseo de bebés en los locales de los proveedores de servicios; subraya la necesidad de salvaguardar los derechos de madres y padres por igual a disfrutar de las mismas oportunidades en compañía de sus hijos en las dependencias de los proveedores de servicios; subraya que la igualdad de trato de las mujeres y de los hombres, como progenitores y cuidadores de hijos pequeños, por lo que respecta al acceso y la utilización de los servicios es esencial para la igualdad de género en general, ya que promueve una responsabilidad igual y compartida entre mujeres y hombres en el cuidado de los niños; pide, por tanto, a los Estados miembros que fomenten la sensibilización de los proveedores de servicios respecto a la necesidad de ofrecer a ambos progenitores instalaciones iguales y seguras en sus locales;
 17. Observa, además, que los cuidadores, predominantemente mujeres, tienen requisitos específicos en materia de accesibilidad y anima, por lo tanto, a la Comisión a que tenga en cuenta todos los obstáculos y dificultades que encuentran las mujeres, como usuarias principales de los servicios de transporte público, y los cuidadores en general, de conformidad con las conclusiones de la 5.a Conferencia sobre Mujeres y Transporte, celebrada en París en 2014; subraya que, a pesar de la investigación realizada en este ámbito, no se ha prestado mucha atención al desarrollo de políticas de género específicas en el sector del transporte; señala que integrar la perspectiva sensible con respecto al género en las primeras etapas de la planificación y estructuración de los medios de transporte y otros espacios públicos así como realizar regularmente evaluaciones de impacto por razón de género constituye una práctica efectiva y rentable para la erradicación de los obstáculos físicos que socavan la igualdad de acceso para los padres y cuidadores de niños pequeños;
 18. Destaca que en los Estados miembros todavía persiste el trato desigual a las mujeres por razón de embarazo o maternidad, incluidas las mujeres lactantes en las dependencias de los proveedores de servicios; considera que la protección de las mujeres por razón de embarazo y maternidad, incluidas las mujeres lactantes, que la Directiva garantiza debe reforzarse y aplicarse plenamente a escala de los Estados miembros; considera que los prestadores de servicios deben cumplir los principios orientadores de la Directiva y las legislaciones nacionales que la transponen;
 19. Pide a la Comisión y a los Estados miembros que velen por que los vehículos e infraestructuras de transporte público sean igualmente accesibles y estén adaptados tanto para las mujeres como para los hombres, no solo como usuarios finales y pasajeros, sino también como profesionales que trabajan en el sector;
 20. Pide a la Comisión que evalúe las normativas de las compañías aéreas en materia de admisión de mujeres embarazadas en los vuelos y de asistencia a las mismas durante estos, y que adopte medidas para que las compañías aéreas garanticen un enfoque armonizado a este respecto;
 21. Pide al Consejo que adopte la posición del Parlamento sobre el Reglamento relativo a los derechos de los pasajeros por lo que respecta a la obligación de que los servicios de asistencia aeroportuarios devuelvan los cochecitos infantiles a los pasajeros inmediatamente después del desembarque o les proporcionen medios alternativos de transporte para que no tengan que llevar a los niños en brazos a través del aeropuerto hasta la cinta de recogida de equipajes;
 22. Considera que la oferta de una red de servicios de apoyo a la maternidad, en particular guarderías, servicios preescolares y postescolares, es una necesidad esencial para contribuir a la aplicación efectiva del principio de igualdad entre hombres y mujeres en el acceso a bienes y servicios; considera que esta red debe tener un nivel de oferta pública que responda a las necesidades de la población;
 23. Señala que se siguen produciendo situaciones de discriminación y diferenciación en el acceso a bienes y servicios médicos, lo que resalta la necesidad de mejorar el acceso a servicios de salud pública gratuitos y de calidad;
 24. Destaca los nuevos ámbitos en los que podría aplicarse la Directiva, en particular como consecuencia de la digitalización de determinados servicios y sectores así como de la proliferación de formas colaborativas de prestación de servicios que han cambiado el acceso a los bienes y servicios y su suministro, al tiempo que constata que la Directiva sigue siendo aplicable al ámbito digital; señala que la recientemente publicada Comunicación de la Comisión titulada «Una Agenda Europea para la economía colaborativa» es un buen punto de partida para promocionar y regular este sector con eficacia y que en fases ulteriores la Comisión debe incluir los principios de incorporación de la perspectiva de género y reflejar las normas de la Directiva a fin de salvaguardar la igualdad de trato de mujeres y hombres e impedir efectivamente el acoso en los servicios ofrecidos en el marco de la economía colaborativa así como de garantizar una seguridad adecuada;
 25. Señala que el acoso constituye un reto particular para la igualdad de género en el ámbito de los servicios de la economía colaborativa; subraya que si bien la política de «tolerancia cero» con respecto al acoso que adoptan muchas plataformas constituye una buena práctica que debe seguir reforzándose en el sector, es necesario que las plataformas interesadas den prioridad a la prevención del acoso y consideren la posibilidad de elaborar procedimientos claros para que los usuarios notifiquen los casos de abuso; subraya la necesidad de aclarar, sobre la base de la Directiva, las disposiciones relativas a la responsabilidad de los proveedores de bienes y servicios, también en los casos en que esté implicado un tercero que cometa acoso, así como las plataformas de conexión en línea;
 26. Considera que los servicios ofrecidos en el marco de la economía colaborativa que se ponen a disposición del público con vistas a la obtención de un beneficio inciden en el ámbito de aplicación de la Directiva, por lo que deben ser coherentes con el principio de igualdad de trato entre hombres y mujeres;
 27. Señala en este contexto que, en el ámbito digital, «beneficio» no significa necesariamente dinero y que los datos se utilizan cada vez más como contraprestación de bienes y servicios;
 28. Pide a la Comisión que en sus futuros informes sobre la aplicación de la Directiva haga un seguimiento del principio de igualdad de género en la economía colaborativa y formule directrices específicas de identificación de buenas prácticas para salvaguardar la igualdad de trato entre mujeres y hombres en los servicios ofrecidos en el marco de la economía colaborativa;
 29. Señala que la aplicación del artículo 4, apartado 5, ha resultado ser un desafío de primer orden en la aplicación de la Directiva, constituyendo el motivo de la mayoría de las reclamaciones recibidas por los organismos de defensa de la igualdad de los Estados miembros, muchas de ellas relacionadas con el sector del ocio y el entretenimiento;
 30. Destaca que, pese a la ambigüedad que rodea la aplicación del artículo 4, apartado 5 de la Directiva, el principal objetivo de esta excepción es crear oportunidades para seguir reforzando la igualdad entre hombres y mujeres en la prestación de bienes y servicios;
 31. Observa la existencia de prácticas divergentes, por ejemplo en los casos en que se ofrecen servicios a un solo sexo o cuando se aplican precios diferenciados para un mismo servicio; destaca que la aplicación de un trato diferenciado debe valorarse caso por caso a fin de determinar si está justificada por un objetivo legítimo, tal como establece la Directiva;
 32. Anima tanto a los organismos de defensa de la igualdad como a las organizaciones de protección de los consumidores a sensibilizar a los proveedores de servicios sobre los límites y las condiciones del trato diferenciado y a fomentar la sensibilización sobre los derechos de igualdad de trato entre los usuarios de los servicios, dado que a menudo se dice que los usuarios no están familiarizados con las disposiciones aplicables en el ámbito de los bienes y servicios;
 33. Considera que la relativa falta de acciones positivas basadas en el artículo 4, apartado 5, en los Estados miembros constituye una laguna en la aplicación da la Directiva; pide que se promuevan formas diversas de acción positiva basadas en un objetivo legítimo en el que exista un vínculo directo entre el trato preferente y las desventajas que han de evitarse o eliminarse, como la protección de las víctimas de violencia sexual en los casos de los casas de acogida para personas del mismo sexo;
 34. Reitera su llamamiento al Consejo para que considere todas las vías posibles para garantizar la adopción sin más demora de la Directiva sobre la igualdad de trato propuesta, garantizando de este modo una amplia protección contra la discriminación por razones de sexo, raza u origen étnico, religión o creencias, discapacidad, edad u orientación sexual en igualdad de condiciones;
 Recomendaciones sobre la mejora de la aplicación de la Directiva
 35. Insta a la Comisión a que aborde con carácter prioritario las cuestiones relativas a la transposición con los Estados miembros interesados mediante medidas concretas y a que les preste apoyo para que la aplicación de la Directiva sea más coherente;
 36. Señala que, en tanto que los organismos de defensa de la igualdad desempeñan un papel crucial a la hora de supervisar y garantizar el pleno disfrute a escala nacional de los derechos derivados de la Directiva, sus competencias atribuidas en relación con el acceso a los bienes y servicios y su suministro y su efectividad para el cumplimiento de los objetivos designados son desiguales; insta a los Estados miembros a que garanticen a los organismos nacionales de defensa de la igualdad competencias e independencia suficientes, de conformidad con las disposiciones de la Directiva y la legislación nacional, así como recursos suficientes, a fin de que puedan realizar sus tareas principales de manera eficaz, entre las que se incluyen la asistencia independiente a las víctimas de discriminación en la tramitación de sus reclamaciones, la realización de estudios independientes sobre discriminación, la publicación de informes y recomendaciones independientes, la sensibilización sobre la Directiva y la lucha contra los estereotipos en relación con los roles de género en el acceso a los bienes y servicios y su suministro; observa que los organismos nacionales de defensa de la igualdad deben recibir apoyo adecuado en el desempeño de sus funciones en relación con la promoción, el seguimiento y el apoyo, independientes y eficaces, de la igualdad de trato;
 37. Insta a la Comisión a que mejore la cooperación con los organismos de defensa de la igualdad para supervisar si en todos los Estados miembros se cumplen las correspondientes disposiciones sobre sus competencias, y a que ofrezca apoyo para identificar de manera sistemática los principales desafíos y compartir las mejores prácticas; pide a la Comisión que recopile las mejores prácticas y que las ponga a disposición de los Estados miembros a fin de proveer los recursos necesarios para apoyar acciones positivas y garantizar una mejor aplicación de las correspondientes disposiciones a escala nacional;
 38. Señala que el acceso a la justicia de las víctimas de discriminación se podrá mejorar mediante la concesión de competencias a los organismos independientes de defensa de la igualdad para que faciliten ayuda, incluida asistencia jurídica gratuita, y el derecho a representar a las personas en caso de supuesta discriminación;
 39. Pide a la Comisión que vigile atentamente la eficacia de los órganos y los procedimientos nacionales de tramitación de reclamaciones en el contexto de la aplicación de la Directiva, y que garantice que se pongan en marcha mecanismos de reclamación transparentes y eficaces, incluidas sanciones de carácter disuasorio;
 40. Insta a la Comisión, a los Estados miembros y a los organismos de defensa de la igualdad a que, a ser posible en cooperación con las organizaciones de protección de los consumidores, fomenten la sensibilización respecto de las disposiciones de la Directiva entre los proveedores de servicios y los usuarios, con el fin de aplicar el principio de la igualdad de trato en ese ámbito y reducir el número de casos de vulneración de la Directiva no denunciados;
 41. Hace un llamamiento a la Comisión para que, habida cuenta de la persistencia de lagunas en la aplicación de la Directiva, solicite a la Red europea de expertos jurídicos que, en cooperación con los organismos de defensa de la igualdad, elabore un informe global que tenga también en cuenta formas interseccionales de desigualdad por razón de género y motivos varios de discriminación que incluyen a diversos grupos sociales vulnerables, prosiga sus actividades de supervisión y ayude y anime a los Estados miembros a recopilar y suministrar datos para explotar todo el potencial de la Directiva; insta a los Estados miembros a que mejoren la recopilación de datos específicos globales y comparables en relación con el acoso y el acoso sexual en el ámbito de la igualdad de acceso a los bienes y servicios, a fin de diferenciar las razones de discriminación, y, a este respecto, insta a una mayor cooperación con las instituciones pertinentes; pide a la Comisión que cree una base de datos pública sobre la legislación y la jurisprudencia pertinentes en relación con la igualdad de trato entre mujeres y hombres como medio para fomentar la sensibilización sobre la aplicación de las disposiciones jurídicas en este ámbito;
 42. Señala que el ámbito de la publicidad está vinculado al ámbito de los bienes y servicios, que de forma predominante se presentan a los consumidores a través de la publicidad; pone de relieve la importancia de la publicidad en la creación, la permanencia y el desarrollo de estereotipos basados en el género y de imágenes discriminatorias de las mujeres; pide, por lo tanto, a la Comisión que realice un estudio sobre la igualdad de género en la publicidad, que examine la necesidad y las posibilidades de mejorar la igualdad de trato entre mujeres y hombres en el ámbito de la publicidad y que promueva las mejores prácticas en este ámbito; se congratula por las normativas y directrices nacionales sobre igualdad entre mujeres y hombres en los medios de comunicación y pide a los Estados miembros que refuerzan estas disposiciones cuando sea necesario a fin de garantizar la igualdad de trato entre mujeres y hombres;
 43. Pide a los Estados miembros que fomenten el diálogo con aquellas partes interesadas que tengan un interés legítimo en contribuir a la lucha contra la discriminación por razones de sexo en el ámbito del acceso a los bienes y servicios y su suministro;
 44. Insta a los Estados miembros y a la Comisión a que incorporen un enfoque de integración sectorial de la perspectiva de género en la mejora de la aplicación de la Directiva;
 45. Insta a la Comisión a que al supervisar y apoyar a los Estados miembros en la aplicación de la Directiva coordine mejor los requisitos de la Directiva con las demás Directivas relativas a la igualdad;
 46. Encarga a su Presidente que transmita la presente Resolución al Consejo, a la Comisión y a los Gobiernos y los Parlamentos de los Estados miembros.
 (2) DO C 11 de 13.1.2012, p. 1.
 (3) DO C 130 de 30.4.2011, p. 4.
 (5) ECLI:EU;C:1996:170. Ver también la declaración conjunta del Consejo y de la Comisión, Adenda al resultado de los trabajos sobre sobre la Propuesta de Directiva del Consejo por la que se aplica el principio de igualdad de trato entre mujeres y hombres al acceso a bienes y servicios y su suministro (st.15622/04 ADD 1).
 (6) DO C 137 E de 27.5.2010, p.68.
 (7) Textos Aprobados, P8_TA(2016)0007.
 (8) Declaración conjunta del Consejo y de la Comisión, Adenda al resultado de los trabajos sobre sobre la Propuesta de Directiva del Consejo por la que se aplica el principio de igualdad de trato entre mujeres y hombres al acceso a bienes y servicios y su suministro.


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 |
 52013PC0288
 Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 528/2012 σχετικά με τη διάθεση στην αγορά και τη χρήση βιοκτόνων όσον αφορά ορισμένες προϋποθέσεις πρόσβασης στην αγορά /* COM/2013/0288 final - 2013/0150 (COD) */
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ
 ΕΚΘΕΣΗ
 1. ΠΛΑΙΣΙΟ
 ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ
 Η
 παρούσα
 πρόταση αφορά
 τον προσφάτως
 εκδοθέντα κανονισμό
 (ΕΕ) αριθ. 528/2012
 («κανονισμός
 σχετικά με τα
 βιοκτόνα»), ο
 οποίος δεν
 έχει ακόμα τεθεί
 σε ισχύ. Η
 ανάλυση του
 κανονισμού
 σχετικά με τα
 βιοκτόνα
 έδειξε ότι
 ορισμένες
 διατάξεις θα έχουν
 απρόβλεπτες
 συνέπειες.
 Το κύριο
 πρόβλημα που
 εντοπίστηκε
 είναι ότι οι μεταβατικοί
 κανόνες του
 κανονισμού
 σχετικά με τα βιοκτόνα
 θα προκαλέσουν,
 χωρίς πρόθεση,
 καθήλωση της
 αγοράς
 διάρκειας έως
 έντεκα ετών για
 αντικείμενα κατεργασμένα
 με βιοκτόνες
 ουσίες οι
 οποίες είναι
 μεν νόμιμες
 στην αγορά της
 ΕΕ, αλλά δεν
 έχουν ακόμα
 αξιολογηθεί σε
 επίπεδο ΕΕ. Έχουν
 εντοπιστεί και
 άλλοι ακούσιοι
 φραγμοί της
 αγοράς για
 ορισμένες
 εταιρείες.
 Τέλος, ο
 κανονισμός
 σχετικά με τα
 βιοκτόνα δεν ορίζει
 περίοδο
 προστασίας των
 δεδομένων που
 αφορούν τα προϊόντα
 με τα πλέον
 ευνοϊκά χαρακτηριστικά
 κινδύνου.
 2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
 ΤΩΝ
 ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ
 ΜΕ ΤΑ
 ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ
 ΜΕΡΗ ΚΑΙ
 ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ
 ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ
 Διαβούλευση
 με
 ενδιαφερόμενα
 μέρη και
 εμπειρογνώμονες
 πραγματοποιήθηκε
 σε διάφορες
 συνεδριάσεις
 της ομάδας
 εμπειρογνωμόνων
 με την
 ονομασία «Αρμόδιες
 αρχές για τα
 βιοκτόνα». Η
 πρόταση υποστηρίχθηκε
 ευρέως στις
 συνεδριάσεις
 αυτές.
 3. ΝΟΜΙΚΑ
 ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ
 ΠΡΟΤΑΣΗΣ
 Η
 πρόταση
 περιέχει
 διατάξεις για
 την εξάλειψη
 των φραγμών της
 αγοράς για
 τους
 προμηθευτές
 νέων
 αντικειμένων
 κατεργασμένων
 με βιοκτόνα
 και για μεγάλο
 αριθμό
 προμηθευτών
 δραστικών
 ουσιών
 βιοκτόνων.
 Επίσης ορίζει
 περιόδους
 προστασίας των
 δεδομένων που
 αφορούν τα
 βιοκτόνα με τα
 καλύτερα
 χαρακτηριστικά.
 2013/0150 (COD)
 Πρόταση
 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ
 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ
 ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
 ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για την
 τροποποίηση
 του κανονισμού
 (ΕΕ) αριθ. 528/2012 σχετικά
 με τη διάθεση
 στην αγορά και
 τη χρήση
 βιοκτόνων όσον
 αφορά
 ορισμένες
 προϋποθέσεις
 πρόσβασης στην
 αγορά
 (Κείμενο
 που παρουσιάζει
 ενδιαφέρον για
 τον ΕΟΧ)
 ΤΟ
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ
 ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ
 ΚΑΙ ΤΟ
 ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ
 ΕΝΩΣΗΣ,
 Έχοντας
 υπόψη τη
 Συνθήκη για τη
 λειτουργία της
 Ευρωπαϊκής
 Ένωσης, και
 ιδίως το άρθρο 114,
 Έχοντας
 υπόψη την
 πρόταση της
 Ευρωπαϊκής
 Επιτροπής,
 Κατόπιν
 διαβίβασης του
 σχεδίου
 νομοθετικής
 πράξης στα
 εθνικά κοινοβούλια,
 Έχοντας
 υπόψη τη γνώμη
 της Ευρωπαϊκής
 Οικονομικής
 και Κοινωνικής
 Επιτροπής[1],
 Αποφασίζοντας
 σύμφωνα με τη
 συνήθη
 νομοθετική διαδικασία,
 Εκτιμώντας
 τα ακόλουθα:
 (1) Το
 άρθρο 19
 παράγραφος 4
 στοιχείο γ) του
 κανονισμού (ΕΕ)
 αριθ. 528/2012[2]
 απαγορεύει την
 χορήγηση
 άδειας για τη
 διάθεση βιοκτόνων
 στην αγορά, για
 χρήση τους από
 το ευρύ κοινό,
 εφόσον αυτά
 πληρούν τα
 κριτήρια
 χαρακτηρισμού
 ως ανθεκτικών,
 βιοσυσσωρεύσιμων
 και τοξικών
 ουσιών («ΑΒΤ») ή ως
 άκρως ανθεκτικών
 και άκρως
 βιοσυσσωρεύσιμων
 ουσιών («αΑαΒ»)
 σύμφωνα με το
 παράρτημα XIII του
 κανονισμού (ΕΚ)
 αριθ. 1907/2006 του
 Ευρωπαϊκού
 Κοινοβουλίου
 και του
 Συμβουλίου,
 της 18ης
 Δεκεμβρίου 2006,
 για την καταχώριση,
 την
 αξιολόγηση,
 την
 αδειοδότηση
 και τους περιορισμούς
 των χημικών
 προϊόντων (REACH)
 και για την
 ίδρυση του
 Ευρωπαϊκού
 Οργανισμού
 Χημικών
 Προϊόντων, καθώς
 και για την
 τροποποίηση
 της οδηγίας
 1999/45/ΕΚ και για την
 κατάργηση του
 κανονισμού
 (ΕΟΚ) αριθ. 793/93 του Συμβουλίου
 και του
 κανονισμού (ΕΚ)
 αριθ. 1488/94 της
 Επιτροπής,
 καθώς και της
 οδηγίας 76/769/ΕΟΚ
 του Συμβουλίου
 και των
 οδηγιών της
 Επιτροπής
 91/155/ΕΟΚ, 93/67/ΕΟΚ, 93/105/ΕΚ
 και 2000/21/ΕΚ[3].
 Ωστόσο, τα
 κριτήρια αυτά
 ισχύουν μόνο
 για ουσίες, ενώ
 τα βιοκτόνα
 είναι συχνά
 μείγματα και,
 ορισμένες φορές,
 αντικείμενα.
 Συνεπώς, το
 άρθρο 19
 παράγραφος 4
 στοιχείο γ) του
 κανονισμού (ΕΕ)
 αριθ. 528/2012 θα
 πρέπει να αναφέρεται
 σε βιοκτόνα τα
 οποία
 αποτελούνται
 από ουσίες που
 πληρούν τα εν
 λόγω κριτήρια
 ή τις
 περιέχουν ή τις
 παράγουν.
 (2) Στο
 άρθρο 19
 παράγραφος 1
 στοιχείο ε) και
 παράγραφος 7
 του κανονισμού
 (ΕΕ) αριθ. 528/2012 θα
 πρέπει να διευκρινιστεί
 ότι τα όρια που
 πρέπει να καθορίζονται
 σύμφωνα με τον
 κανονισμό (ΕΚ)
 αριθ. 1935/2004 του
 Ευρωπαϊκού
 Κοινοβουλίου
 και του
 Συμβουλίου,
 της 27ης Οκτωβρίου
 2004, σχετικά με τα
 υλικά και
 αντικείμενα
 που
 προορίζονται
 να έρθουν σε
 επαφή με
 τρόφιμα[4]
 είναι ειδικά όρια
 μετανάστευσης.
 (3) Δεδομένου
 ότι οι
 συγκριτικές αξιολογήσεις
 δεν
 ρυθμίζονται
 από το
 παράρτημα VI του
 κανονισμού (ΕΕ)
 αριθ. 528/2012, η
 παραπομπή του
 άρθρου 23
 παράγραφος 3
 του κανονισμού
 στο παράρτημα
 αυτό θα πρέπει
 να απαλειφθεί.
 (4) Σύμφωνα
 με το άρθρο 35
 παράγραφος 3
 του κανονισμού
 (ΕΕ) αριθ. 528/2012, στην
 περίπτωση που
 όλα τα εμπλεκόμενα
 κράτη μέλη
 καταλήγουν σε
 συμφωνία με το
 κράτος μέλος
 αναφοράς όσον αφορά
 την αμοιβαία
 αναγνώριση, πρέπει
 να χορηγείται
 άδεια για το
 σχετικό προϊόν
 σύμφωνα με το
 άρθρο 33
 παράγραφος 4 ή
 το άρθρο 34
 παράγραφος 6.
 Ωστόσο, οι
 διατάξεις που αναφέρονται
 στις αποφάσεις
 όλων των εμπλεκόμενων
 κρατών μελών
 για τη
 χορήγηση
 αδειών μέσω
 αμοιβαίας
 αναγνώρισης
 προβλέπονται
 στο άρθρο 33
 παράγραφος 3
 και στο άρθρο 34
 παράγραφος 6. Συνεπώς,
 το άρθρο 35
 παράγραφος 3 θα
 πρέπει να
 τροποποιηθεί αναλόγως.
 (5) Το
 άρθρο 45
 παράγραφος 1 δεύτερο
 εδάφιο του
 κανονισμού (ΕΕ)
 αριθ. 528/2012 επιβάλλει
 να συνοδεύονται
 οι αιτήσεις
 για την
 ανανέωση
 άδειας της
 Ένωσης από τα
 καταβλητέα
 δυνάμει του
 άρθρου 80
 παράγραφος 1 τέλη.
 Ωστόσο, τα τέλη
 μπορούν να
 καταβάλλονται
 μόνο έπειτα
 από τη
 γνωστοποίηση
 του ύψους τους
 από τον
 Ευρωπαϊκό
 Οργανισμό
 Χημικών Προϊόντων
 (εφεξής
 «Οργανισμός»)
 σύμφωνα με το
 άρθρο 45
 παράγραφος 3 δεύτερο
 εδάφιο. Για να
 εξασφαλιστεί επομένως
 η συνέπεια με
 το άρθρο 7
 παράγραφος 1, το
 άρθρο 13
 παράγραφος 1
 και το άρθρο 43
 παράγραφος 1, το
 δεύτερο εδάφιο
 του άρθρου 45
 παράγραφος 1 θα πρέπει
 να απαλειφθεί.
 (6) Το
 άρθρο 60
 παράγραφος 3 πρώτο
 και δεύτερο
 εδάφιο του
 κανονισμού (ΕΕ)
 αριθ. 528/2012 αναφέρεται
 στην
 αδειοδότηση
 σύμφωνα με το
 άρθρο 30
 παράγραφος 4, το
 άρθρο 34 παράγραφος
 6 ή το άρθρο 44
 παράγραφος 4.
 Ωστόσο, οι
 διατάξεις που
 αναφέρονται στις
 αποφάσεις
 χορήγησης
 άδειας
 προβλέπονται
 στο άρθρο 30
 παράγραφος 1,
 στο άρθρο 33
 παράγραφοι 3
 και 4, στο άρθρο 34
 παράγραφοι 6
 και 7, στο άρθρο 36
 παράγραφος 4,
 στο άρθρο 37
 παράγραφοι 2
 και 3 και στο
 άρθρο 44
 παράγραφος 5.
 Επιπροσθέτως,
 το άρθρο 60
 παράγραφος 3 δεύτερο
 εδάφιο δεν
 αναφέρει
 περίοδο
 προστασίας των
 δεδομένων που
 αναφέρονται
 στο άρθρο 20
 παράγραφος 1
 στοιχείο β) και περιλαμβάνονται
 στις υποβαλλόμενες
 σύμφωνα με το
 άρθρο 26
 παράγραφος 1
 αιτήσεις.
 Συνεπώς, το
 άρθρο 60
 παράγραφος 3 θα πρέπει
 να παραπέμπει
 στο άρθρο 26
 παράγραφος 3,
 στο άρθρο 30
 παράγραφος 1,
 στο άρθρο 33
 παράγραφοι 3
 και 4, στο άρθρο 34
 παράγραφοι 6
 και 7, στο άρθρο 36
 παράγραφος 4,
 στο άρθρο 37
 παράγραφοι 2
 και 3 και στο
 άρθρο 44
 παράγραφος 5.
 (7) Για
 να είναι
 δυνατή η
 υποβολή αιτήσεων
 χορήγησης
 άδειας για
 προϊόντα το
 αργότερο έως
 την ημερομηνία
 έγκρισης μιας
 δραστικής ουσίας,
 όπως
 προβλέπεται στο
 άρθρο 89
 παράγραφος 3 δεύτερο
 εδάφιο του
 κανονισμού (ΕΕ)
 αριθ. 528/2012, η
 ηλεκτρονική
 πρόσβαση του
 κοινού σε
 πληροφορίες
 για τις δραστικές
 ουσίες, που
 προβλέπεται
 στο άρθρο 67 του
 εν λόγω
 κανονισμού θα
 πρέπει να
 παρέχεται από
 την ημέρα κατά
 την οποία η
 Επιτροπή
 εκδίδει τον
 κανονισμό που
 προβλέπει την
 έγκριση της
 δραστικής
 ουσίας.
 (8) Το
 άρθρο 77
 παράγραφος 1 πρώτο
 εδάφιο του
 κανονισμού (ΕΕ)
 αριθ. 528/2012
 προβλέπει την
 άσκηση προσφυγών
 κατά των αποφάσεων
 του Οργανισμού
 που
 λαμβάνονται
 σύμφωνα με το
 άρθρο 26
 παράγραφος 2.
 Ωστόσο,
 δεδομένου ότι το
 άρθρο 26
 παράγραφος 2
 δεν εξουσιοδοτεί
 τον Οργανισμό
 να λαμβάνει αποφάσεις,
 η παραπομπή
 του άρθρου 77
 παράγραφος 1
 στο
 συγκεκριμένο
 άρθρο θα πρέπει
 να απαλειφθεί.
 (9) Το
 άρθρο 86 του
 κανονισμού (ΕΕ)
 αριθ. 528/2012
 αναφέρεται σε δραστικές
 ουσίες που
 περιλαμβάνονται
 στο παράρτημα I
 της οδηγίας 98/8/ΕΚ
 του Ευρωπαϊκού
 Κοινοβουλίου
 και του
 Συμβουλίου, της
 16ης
 Φεβρουαρίου 1998,
 για τη διάθεση
 βιοκτόνων στην
 αγορά[5].
 Θα πρέπει να διευκρινιστεί
 ότι η διάταξη
 εφαρμόζεται σε
 όλες τις
 δραστικές ουσίες
 για τις οποίες
 η Επιτροπή
 έχει εκδώσει
 οδηγία σχετικά
 με την
 καταχώρησή
 τους στο εν
 λόγω
 παράρτημα, ότι για
 την έγκριση
 ισχύουν οι
 προϋποθέσεις
 καταχώρισης
 και ότι ως
 ημερομηνία
 έγκρισης
 θεωρείται η
 ημερομηνία καταχώρισης.
 (10) Το
 άρθρο 89
 παράγραφος 2 πρώτο
 εδάφιο του
 κανονισμού (ΕΕ)
 αριθ. 528/2012
 επιτρέπει στα
 κράτη μέλη να
 εφαρμόζουν το
 ισχύον σύστημά
 τους έως δύο
 έτη από την
 ημερομηνία
 έγκρισης μιας
 δραστικής
 ουσίας. Το
 άρθρο 89
 παράγραφος 3 πρώτο
 εδάφιο επιβάλλει
 στα κράτη μέλη την
 υποχρέωση να
 εξασφαλίζουν
 τη χορήγηση,
 τροποποίηση ή
 ακύρωση αδειών
 για προϊόντα
 εντός δύο ετών
 από την έγκριση
 μιας δραστικής
 ουσίας. Ωστόσο,
 λαμβανομένου
 υπόψη του
 χρόνου που
 απαιτείται για
 τα διάφορα
 στάδια της
 διαδικασίας αδειοδότησης,
 ιδίως σε
 περίπτωση
 διαφωνίας
 μεταξύ κρατών
 μελών όσον
 αφορά την
 αμοιβαία αναγνώριση,
 η οποία δεν
 είναι δυνατόν
 να αρθεί και,
 συνεπώς,
 πρέπει να παραπεμφθεί
 στην Επιτροπή
 για λήψη
 απόφασης,
 είναι σκόπιμο
 να παραταθούν
 οι προθεσμίες
 αυτές σε τρία
 έτη και να αποτυπωθεί
 η παράτασή
 τους στο άρθρο 37
 παράγραφος 3 δεύτερο
 εδάφιο.
 (11) Το
 άρθρο 89
 παράγραφος 2 πρώτο
 εδάφιο του
 κανονισμού (ΕΕ)
 αριθ. 528/2012
 επιτρέπει στα
 κράτη μέλη να
 εφαρμόζουν το
 ισχύον σύστημά
 τους στις
 υπάρχουσες
 δραστικές
 ουσίες. Ένα
 βιοκτόνο μπορεί
 να περιέχει
 συνδυασμό νέων
 δραστικών
 ουσιών που έχουν
 εγκριθεί και
 υπαρχουσών
 δραστικών
 ουσιών που δεν
 έχουν ακόμα εγκριθεί.
 Για να επιβραβεύεται
 η καινοτομία
 μέσω της παροχής
 στα προϊόντα
 αυτά πρόσβασης
 στην αγορά, θα
 πρέπει να
 επιτραπεί στα
 κράτη μέλη να
 εφαρμόζουν τα
 ισχύοντα
 συστήματά τους
 στα εν λόγω
 προϊόντα έως
 την έγκριση
 της υπάρχουσας
 δραστικής
 ουσίας, η οποία
 συνεπάγεται
 ότι τα εν λόγω
 προϊόντα πληρούν
 τα κριτήρια
 αδειοδότησης
 σύμφωνα με τον
 κανονισμό (ΕΕ)
 αριθ. 528/2012.
 (12) Το
 άρθρο 89
 παράγραφος 4
 και το άρθρο 93
 παράγραφος 2 του
 κανονισμού (ΕΕ)
 αριθ. 528/2012
 προβλέπουν προθεσμίες
 σταδιακής εξάλειψης
 των βιοκτόνων
 για τα οποία δεν
 χορηγείται
 άδεια. Θα
 πρέπει να
 ισχύουν οι
 ίδιες
 προθεσμίες για
 τη σταδιακή εξάλειψη
 της υπάρχουσας
 μορφής ενός
 προϊόντος που κυκλοφορεί
 ήδη στην αγορά,
 στην περίπτωση
 που χορηγείται
 άδεια αλλά οι
 όροι της
 άδειας απαιτούν
 αλλαγή του
 προϊόντος.
 (13) Στο άρθρο
 93 παράγραφος 2
 πρώτο και
 δεύτερο εδάφιο
 θα πρέπει να διευκρινιστεί
 ότι η
 προβλεπόμενη
 σε αυτά τα
 εδάφια παρέκκλιση
 εφαρμόζεται
 μόνο με την
 επιφύλαξη των
 εθνικών
 κανόνων των
 κρατών μελών.
 (14) Το
 άρθρο 94
 παράγραφος 1
 του κανονισμού
 (ΕΕ) αριθ. 528/2012 έχει
 ως στόχο να
 επιτρέπεται η
 διάθεση στην
 αγορά
 αντικειμένων κατεργασμένων
 με βιοκτόνα
 που περιέχουν
 δραστικές
 ουσίες οι
 οποίες, αν και
 δεν έχουν ακόμα
 εγκριθεί,
 αξιολογούνται
 είτε στο
 πλαίσιο του
 προγράμματος
 εργασιών που
 αναφέρεται στο
 άρθρο 89 παράγραφος
 1 είτε κατόπιν
 αίτησης που
 έχει υποβληθεί
 σύμφωνα με το
 άρθρο 94
 παράγραφος 1.
 Ωστόσο, η παραπομπή
 σε ολόκληρο το
 άρθρο 58 θα
 μπορούσε να
 ερμηνευθεί ως
 παρέκκλιση χωρίς
 πρόθεση από
 τις απαιτήσεις
 επισήμανσης
 και
 πληροφόρησης
 του άρθρου 58
 παράγραφοι 3
 και 4. Συνεπώς, το
 άρθρο 94
 παράγραφος 1 θα
 πρέπει να παραπέμπει
 στο άρθρο 58
 παράγραφος 2.
 (15) Το
 άρθρο 94
 παράγραφος 1
 του κανονισμού
 (ΕΕ) αριθ. 528/2012 εφαρμόζεται
 μόνο σε
 κατεργασμένα
 αντικείμενα
 που διατίθενται
 ήδη στην αγορά
 και, ως εκ
 τούτου, επιβάλλει
 ακούσια
 απαγόρευση των
 περισσότερων
 νέων
 κατεργασμένων
 αντικειμένων,
 από την 1η
 Σεπτεμβρίου 2013
 έως την έγκριση
 της τελευταίας
 από τις
 δραστικές
 ουσίες που
 περιέχουν τα
 αντικείμενα. Συνεπώς,
 το πεδίο
 εφαρμογής του εν
 λόγω άρθρου θα
 πρέπει να διευρυνθεί
 για να
 περιλαμβάνει τα
 νέα
 κατεργασμένα
 αντικείμενα.
 Επίσης, το
 άρθρο 94 παράγραφος
 1 θα πρέπει να
 προβλέπει προθεσμία
 σταδιακής εξάλειψης
 των κατεργασμένων
 αντικειμένων
 για τα οποία
 δεν θα υποβληθεί
 έως την 1η
 Σεπτεμβρίου 2016
 αίτηση
 έγκρισης της δραστικής
 ουσίας για τον οικείο
 τύπο
 προϊόντων. Για λόγους
 απλούστευσης, οι
 παράγραφοι 1
 και 2 του άρθρου 94
 θα πρέπει να
 συγχωνευθούν.
 (16) Το
 άρθρο 95
 παράγραφος 1 πρώτο
 εδάφιο του
 κανονισμού (ΕΕ)
 αριθ. 528/2012
 προβλέπει την
 υποβολή πλήρους
 φακέλου για
 τις ουσίες. Θα
 πρέπει να διευκρινιστεί
 ότι ο εν λόγω
 πλήρης φάκελος
 επιτρέπεται να
 περιλαμβάνει
 δεδομένα
 αναφερόμενα
 στο παράρτημα
 IIIΑ ή IVΑ της
 οδηγίας 98/8/ΕΚ.
 (17) Σκοπός
 του άρθρου 95
 παράγραφος 1 τρίτο
 εδάφιο του
 κανονισμού (ΕΕ)
 αριθ. 528/2012 είναι η επέκταση
 του
 δικαιώματος
 παραπομπής σε
 δεδομένα κατά
 το άρθρο 63
 παράγραφος 3 δεύτερο
 εδάφιο σε όλες
 τις μελέτες
 που
 απαιτούνται
 για την εκτίμηση
 των κινδύνων
 για την υγεία
 και το
 περιβάλλον,
 ώστε να
 μπορούν τα
 μελλοντικά
 ενδιαφερόμενα
 πρόσωπα να
 περιλαμβάνονται
 στον κατάλογο
 που αναφέρεται
 στο άρθρο 95
 παράγραφος 2. Χωρίς
 αυτό το
 δικαίωμα
 παραπομπής σε
 δεδομένα,
 πολλά μελλοντικά
 ενδιαφερόμενα
 πρόσωπα δεν θα
 είχαν το χρόνο
 να συμμορφωθούν
 εμπρόθεσμα με
 το άρθρο 95
 παράγραφος 1
 ώστε να έχουν
 εγγραφεί στον
 κατάλογο έως
 την ημερομηνία
 που αναφέρεται
 στο άρθρο 95
 παράγραφος 3.
 Ωστόσο, στο άρθρο
 95 παράγραφος 1 τρίτο
 εδάφιο δεν συμπεριλαμβάνονται
 οι μελέτες της
 πορείας και της
 συμπεριφοράς
 στο
 περιβάλλον. Επιπλέον,
 δεδομένου ότι
 τα μελλοντικά
 ενδιαφερόμενα
 πρόσωπα θα
 καταβάλλουν
 τίμημα για να
 αποκτήσουν το
 δικαίωμα
 παραπομπής σε
 δεδομένα,
 σύμφωνα με το
 άρθρο 63
 παράγραφος 3, θα
 πρέπει να
 δικαιούνται να
 αντλούν όλα τα
 οφέλη που
 απορρέουν από
 το δικαίωμα αυτό,
 μεταβιβάζοντάς
 το σε
 αιτούντες
 άδεια για προϊόν.
 Συνεπώς, το
 άρθρο αυτό θα πρέπει
 να
 τροποποιηθεί
 αναλόγως.
 (18) Σκοπός
 του άρθρου 95
 παράγραφος 1 πέμπτο
 εδάφιο του
 κανονισμού (ΕΕ)
 αριθ. 528/2012 είναι να
 περιοριστεί η
 περίοδος
 προστασίας των
 δεδομένων τα
 οποία μπορούν
 να χρησιμοποιούνται
 από κοινού ήδη
 από την 1η
 Σεπτεμβρίου 2013
 για τη
 συμμόρφωση με
 το άρθρο 95
 παράγραφος 1 πρώτο
 εδάφιο, πριν
 από την κοινοχρησία
 τους για την
 τεκμηρίωση
 αιτήσεων
 χορήγησης άδειας
 για προϊόντα.
 Στην περίπτωση
 αυτή
 εντάσσονται τα
 δεδομένα
 σχετικά με
 συνδυασμούς
 ουσίας/τύπου
 προϊόντων για
 τους οποίους
 δεν έχει
 ληφθεί απόφαση
 καταχώρισης
 στο παράρτημα
 Ι της οδηγίας
 98/8/ΕΚ την 1η
 Σεπτεμβρίου 2013. Συνεπώς,
 στο άρθρο 95 του
 κανονισμού θα πρέπει
 να αναφέρεται αυτή
 η ημερομηνία.
 (19) Σύμφωνα
 με το άρθρο 95
 παράγραφος 2
 του κανονισμού
 (ΕΕ) αριθ. 528/2012, ο
 κατάλογος που
 δημοσιεύει ο
 Οργανισμός πρέπει
 να περιέχει τα
 ονόματα των
 συμμετεχόντων
 στο πρόγραμμα
 εργασιών που
 αναφέρεται στο
 άρθρο 89
 παράγραφος 1.
 Στόχος της διάταξης
 είναι να παρέχεται
 η δυνατότητα
 στους εν λόγω συμμετέχοντες
 να επωφεληθούν
 από τον
 μηχανισμό αντιστάθμισης
 κόστους που περιγράφεται
 στο άρθρο 95. Η
 δυνατότητα
 αυτή θα πρέπει
 να παρέχεται
 σε όλα τα
 πρόσωπα που
 έχουν υποβάλει
 πλήρη φάκελο
 σύμφωνα με τον
 κανονισμό (ΕΕ)
 αριθ. 528/2012 ή με την
 οδηγία 98/8/ΕΚ ή
 επιστολή πρόσβασης
 σε τέτοιο
 φάκελο. Θα
 πρέπει να
 καλύπτει
 επίσης τους φακέλους
 που υποβάλλονται
 για ουσίες οι
 οποίες δεν
 είναι οι ίδιες
 δραστικές,
 αλλά παράγουν
 τέτοιες
 δραστικές
 ουσίες.
 (20) Το άρθρο
 95 παράγραφος 3 πρώτο
 εδάφιο του
 κανονισμού (ΕΕ)
 αριθ. 528/2012
 απαγορεύει τη
 διάθεση στην
 αγορά
 βιοκτόνων που
 περιέχουν
 δραστικές
 ουσίες των
 οποίων ο παραγωγός
 ή εισαγωγέας
 («το
 ενδιαφερόμενο
 πρόσωπο») δεν
 περιλαμβάνεται
 στον
 αναφερόμενο
 στο εν λόγω
 άρθρο
 κατάλογο.
 Δυνάμει του
 άρθρου 89
 παράγραφος 2 και
 του άρθρου 93
 παράγραφος 2,
 ορισμένες
 δραστικές
 ουσίες θα
 κυκλοφορούν
 νομίμως στην
 αγορά ως
 συστατικά
 βιοκτόνων, έστω
 και αν δεν έχει
 υποβληθεί
 ακόμα πλήρης
 φάκελος. Η
 απαγόρευση δεν
 θα πρέπει να
 ισχύει για τις
 ουσίες αυτές.
 Επιπροσθέτως, όταν
 δεν περιλαμβάνεται
 στον κατάλογο
 ο παραγωγός ή
 εισαγωγέας
 ουσίας για την
 οποία έχει
 υποβληθεί
 πλήρης
 φάκελος, θα
 πρέπει να
 επιτρέπεται σε
 άλλο πρόσωπο
 να διαθέσει
 στην αγορά
 βιοκτόνα που
 περιέχουν τη
 συγκεκριμένη
 ουσία, με την
 επιφύλαξη της
 υποβολής
 φακέλου ή επιστολής
 πρόσβασης σε
 φάκελο από το
 πρόσωπο αυτό ή
 από τον
 κατασκευαστή ή
 εισαγωγέα του
 βιοκτόνου.
 (21) Η προθεσμία
 σταδιακής
 κατάργησης της
 χρήσης
 βιοκτόνων, που
 προβλέπεται
 στο άρθρο 95
 παράγραφος 3 δεύτερο
 εδάφιο του
 κανονισμού (ΕΕ)
 αριθ. 528/2012, θα
 πρέπει να
 εξαρτάται από
 το χρόνο
 καταχώρισης
 της ουσίας
 στον κατάλογο.
 (22) Το
 άρθρο 95
 παράγραφος 4
 του κανονισμού
 (ΕΕ) αριθ. 528/2012 ορίζει
 ότι το άρθρο 95
 εφαρμόζεται σε
 δραστικές
 ουσίες που
 απαριθμούνται στο
 παράρτημα Ι, στην
 κατηγορία 6. Οι
 ουσίες αυτές
 έχουν
 καταχωριστεί
 στο παράρτημα
 Ι βάσει
 υποβληθέντων
 πλήρων φακέλων,
 οι κάτοχοι των
 οποίων θα
 πρέπει να
 έχουν το δικαίωμα
 να επωφεληθούν
 από τον
 μηχανισμό αντιστάθμισης
 κόστους που εγκαθιδρύθηκε
 με το άρθρο
 αυτό. Στο
 μέλλον ενδέχεται
 να
 καταχωριστούν
 και άλλες
 ουσίες στο παράρτημα
 Ι βάσει τέτοιων
 φακέλων.
 Συνεπώς, η
 κατηγορία 6 του
 παραρτήματος Ι
 του εν λόγω
 κανονισμού θα
 πρέπει να καλύπτει
 όλες τις σχετικές
 ουσίες.
 (23) Η
 περιγραφή των
 προϊόντων που
 χρησιμοποιούνται
 σε υλικά τα
 οποία έρχονται
 σε επαφή με
 τρόφιμα, στο
 παράρτημα V του
 κανονισμού (ΕΕ)
 αριθ. 528/2012, θα
 πρέπει να
 συμφωνεί με
 την ορολογία
 που χρησιμοποιείται
 στον κανονισμό
 (ΕΚ) αριθ. 1935/2004.
 (24) Στο
 άρθρο 96 πρώτο
 εδάφιο του
 κανονισμού (ΕΕ)
 αριθ. 528/2012 θα
 πρέπει να διευκρινιστεί
 ότι η οδηγία
 98/8/ΕΚ καταργείται
 με την
 επιφύλαξη όλων
 των διατάξεων
 του κανονισμού
 (ΕΕ) αριθ. 528/2012 που
 παραπέμπουν
 στην οδηγία
 98/8/ΕΚ.
 (25) Συνεπώς,
 ο κανονισμός
 (ΕΕ) αριθ. 528/2012
 πρέπει να
 τροποποιηθεί αναλόγως,
 ΕΞΕΔΩΣΑΝ
 ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ
 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
 Άρθρο 1
 Ο
 κανονισμός (ΕΕ)
 αριθ. 528/2012
 τροποποιείται
 ως εξής:
 (1)
 Το άρθρο 19
 τροποποιείται
 ως εξής:
 α) στην
 παράγραφο 1, το
 στοιχείο ε)
 αντικαθίσταται
 από το ακόλουθο
 κείμενο:
 «ε) όταν
 είναι σκόπιμο, καθορίζονται
 για τις
 δραστικές
 ουσίες που
 περιέχει ένα
 βιοκτόνο ανώτατα
 όρια
 υπολειμμάτων
 για τα τρόφιμα
 και τις ζωοτροφές,
 σύμφωνα με τον
 κανονισμό (ΕΟΚ)
 αριθ. 315/93 του
 Συμβουλίου,
 της 8ης
 Φεβρουαρίου 1993,
 για τη θέσπιση κοινοτικών
 διαδικασιών
 για τις
 προσμείξεις
 των τροφίμων*,
 τον κανονισμό
 (ΕΚ) αριθ. 396/2005 του
 Ευρωπαϊκού
 Κοινοβουλίου
 και του
 Συμβουλίου,
 της 23ης
 Φεβρουαρίου 2005,
 για τα ανώτατα
 όρια
 καταλοίπων φυτοφαρμάκων
 μέσα ή πάνω στα
 τρόφιμα και
 τις ζωοτροφές
 φυτικής και
 ζωικής
 προέλευσης**,
 τον κανονισμό
 (ΕΚ) αριθ. 470/2009 του
 Ευρωπαϊκού
 Κοινοβουλίου
 και του
 Συμβουλίου,
 της 6ης Μαΐου 2009,
 για θέσπιση
 κοινοτικών
 διαδικασιών
 για τον
 καθορισμό
 ορίων καταλοίπων
 των
 φαρμακολογικά
 δραστικών
 ουσιών στα τρόφιμα
 ζωικής
 προέλευσης*** ή
 την
 οδηγία 2002/32/ΕΚ
 του Ευρωπαϊκού
 Κοινοβουλίου
 και του
 Συμβουλίου,
 της 7ης Μαΐου 2002,
 σχετικά με τις
 ανεπιθύμητες
 ουσίες στις ζωοτροφές****,
 ή ειδικά όρια
 μετανάστευσης για
 τις εν λόγω
 δραστικές
 ουσίες σύμφωνα
 με τον κανονισμό
 (ΕΚ) αριθ. 1935/2004 του
 Ευρωπαϊκού
 Κοινοβουλίου
 και του
 Συμβουλίου,
 της 27ης
 Οκτωβρίου 2004,
 σχετικά με τα
 υλικά και
 αντικείμενα
 που
 προορίζονται
 να έρθουν σε
 επαφή με
 τρόφιμα*****.
 * ΕΕ L 37 της 13.2.1993,
 σ. 1.
 ** ΕΕ L 70 της 16.3.2005,
 σ. 1.
 *** ΕΕ L 152 της
 16.6.2009, σ. 11.
 **** ΕΕ L 140 της
 30.5.2002, σ. 10.
 ***** ΕΕ L 338 της
 13.11.2004, σ. 4.»·
 β) στην
 παράγραφο 4, το
 στοιχείο γ)
 αντικαθίσταται
 από το ακόλουθο
 κείμενο:
 «γ) αποτελείται
 από ουσία που
 πληροί τα
 κριτήρια χαρακτηρισμού
 ως ουσίας ΑΒΤ ή
 ως ουσίας αΑαΒ,
 σύμφωνα με το
 παράρτημα XIII του
 κανονισμού (ΕΚ)
 αριθ. 1907/2006, ή
 περιέχει ή
 παράγει την εν
 λόγω ουσία·»·
 γ) η
 παράγραφος 7
 αντικαθίσταται
 από το
 ακόλουθο κείμενο:
 «7. Όταν
 είναι σκόπιμο,
 ο μελλοντικός
 κάτοχος της άδειας
 ή ο εκπρόσωπός
 του υποβάλλει
 αίτηση για τον καθορισμό
 ανωτάτων ορίων
 υπολειμμάτων
 σε σχέση με τις
 δραστικές
 ουσίες που περιέχει
 ένα βιοκτόνο,
 σύμφωνα με τον
 κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 315/93,
 τον κανονισμό
 (ΕΚ) αριθ. 396/2005, τον
 κανονισμό (ΕΚ)
 αριθ. 470/2009 ή την
 οδηγία 2002/32/EΚ, ή
 για τον
 καθορισμό ειδικών
 ορίων
 μετανάστευσης
 σε σχέση με τις
 εν λόγω ουσίες,
 σύμφωνα με τον
 κανονισμό (ΕΚ)
 αριθ. 1935/2004.».
 (2)
 Στο άρθρο
 23 παράγραφος 3, η
 εισαγωγική φράση
 αντικαθίσταται
 από το
 ακόλουθο
 κείμενο:
 «Η
 παραλήπτρια
 αρμόδια αρχή ή,
 στην περίπτωση
 απόφασης
 σχετικά με
 αίτηση
 χορήγησης
 άδειας της Ένωσης,
 η Επιτροπή
 απαγορεύει ή
 περιορίζει τη
 διάθεση στην
 αγορά ή τη
 χρήση του
 βιοκτόνου που περιέχει
 υποψήφια για
 υποκατάσταση
 δραστική ουσία,
 όταν η
 συγκριτική αξιολόγηση
 σύμφωνα με τις αναφερόμενες
 στο άρθρο 24
 σημειώσεις τεχνικής
 καθοδήγησης
 καταδεικνύει
 ότι πληρούνται
 και τα δύο
 ακόλουθα κριτήρια:».·
 (3)
 Στο άρθρο
 35 παράγραφος 3, η
 τέταρτη φράση
 αντικαθίσταται
 από το
 ακόλουθο
 κείμενο:
 «Τότε
 θεωρείται ότι
 η διαδικασία
 έχει
 ολοκληρωθεί
 και το κράτος
 μέλος αναφοράς
 και καθένα από
 τα εμπλεκόμενα
 κράτη μέλη
 χορηγούν άδεια
 για το
 βιοκτόνο
 σύμφωνα με το άρθρο
 33 παράγραφος 3 ή
 το άρθρο 34
 παράγραφος 6,
 αναλόγως της
 περιπτώσεως.».
 (4)
 Στο άρθρο
 37 παράγραφος 3, το
 δεύτερο εδάφιο
 αντικαθίσταται
 από το
 ακόλουθο
 κείμενο:
 «Ενώ η
 διαδικασία
 κατά το παρόν
 άρθρο
 βρίσκεται σε
 εξέλιξη, αναστέλλεται
 προσωρινά η
 υποχρέωση του
 κράτους μέλους
 να χορηγήσει
 άδεια για
 βιοκτόνο εντός
 τριών ετών από
 την ημερομηνία
 έγκρισης, η οποία
 αναφέρεται στο
 άρθρο 89
 παράγραφος 3 πρώτο
 εδάφιο.».
 (5)
 Στο άρθρο
 45 παράγραφος 1, το
 δεύτερο εδάφιο
 απαλείφεται.
 (6)
 Στο άρθρο
 60 παράγραφος 3, το
 πρώτο και το
 δεύτερο εδάφιο
 αντικαθίστανται
 από το ακόλουθο
 κείμενο:
 «Η
 περίοδος
 προστασίας των
 δεδομένων που
 υποβάλλονται
 με σκοπό την
 αδειοδότηση
 βιοκτόνου που
 περιέχει μόνο
 υπάρχουσες
 δραστικές
 ουσίες λήγει 10 έτη
 μετά την πρώτη
 ημέρα του μήνα
 που ακολουθεί
 την πρώτη
 απόφαση για
 την
 αδειοδότηση
 του προϊόντος η
 οποία έχει
 ληφθεί σύμφωνα
 με το άρθρο 26
 παράγραφος 3, το
 άρθρο 30
 παράγραφος 1, το
 άρθρο 33
 παράγραφοι 3
 και 4, το άρθρο 34
 παράγραφοι 6
 και 7, το άρθρο 36
 παράγραφος 4, το
 άρθρο 37
 παράγραφοι 2
 και 3 ή το άρθρο 44
 παράγραφος 5.
 Η
 περίοδος
 προστασίας των
 δεδομένων που
 υποβάλλονται
 με σκοπό την
 αδειοδότηση
 βιοκτόνου το
 οποίο περιέχει
 νέα δραστική
 ουσία λήγει 15
 έτη μετά την πρώτη
 ημέρα του μήνα
 που ακολουθεί
 την πρώτη
 απόφαση για
 την αδειοδότηση
 του προϊόντος
 η οποία έχει
 ληφθεί σύμφωνα
 με το άρθρο 26
 παράγραφος 3, το
 άρθρο 30
 παράγραφος 1, το
 άρθρο 33
 παράγραφοι 3
 και 4, το άρθρο 34
 παράγραφοι 6
 και 7, το άρθρο 36
 παράγραφος 4, το
 άρθρο 37
 παράγραφοι 2
 και 3 ή το άρθρο 44
 παράγραφος 5.».
 (7)
 Στο άρθρο
 67 παράγραφος 1, η
 εισαγωγική φράση
 αντικαθίσταται
 από το
 ακόλουθο
 κείμενο:
 «Από την
 ημερομηνία
 κατά την οποία
 η Επιτροπή εκδίδει
 κανονισμό
 σύμφωνα με το
 άρθρο 9
 παράγραφος 1 στοιχείο
 α), δημοσιοποιούνται
 και
 διατίθενται
 εύκολα και δωρεάν
 οι ακόλουθες
 επικαιροποιημένες
 πληροφορίες για
 τη
 συγκεκριμένη
 δραστική ουσία,
 τις οποίες
 έχει στην
 κατοχή του ο
 Οργανισμός ή η
 Επιτροπή:».
 (8)
 Στο άρθρο
 67 παράγραφος 3, η
 εισαγωγική φράση
 αντικαθίσταται
 από το
 ακόλουθο
 κείμενο:
 «Από την
 ημερομηνία
 κατά την οποία
 η Επιτροπή εκδίδει
 κανονισμό
 σύμφωνα με το
 άρθρο 9
 παράγραφος 1
 στοιχείο α), ο
 Οργανισμός
 θέτει στη
 διάθεση του
 κοινού δωρεάν
 τις ακόλουθες
 επικαιροποιημένες
 πληροφορίες
 για τις
 δραστικές
 ουσίες, εκτός
 εάν ο προμηθευτής
 των δεδομένων
 έχει δηλώσει,
 σύμφωνα με το
 άρθρο 66 παράγραφος
 4, τους λόγους
 για τους
 οποίους η
 δημοσιοποίησή
 τους θα
 μπορούσε να
 βλάψει τα
 εμπορικά
 συμφέροντά του
 ή άλλου
 ενδιαφερομένου
 και η αρμόδια
 αρχή ή ο
 Οργανισμός
 έχει αποδεχθεί
 τους λόγους
 αυτούς ως
 βάσιμους:».
 (9)
 Στο άρθρο
 77 παράγραφος 1, το
 πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται
 από το
 ακόλουθο
 κείμενο:
 «Αρμόδιο
 για τις
 προσφυγές κατά
 των αποφάσεων
 που λαμβάνει ο
 Οργανισμός
 κατ’ εφαρμογή
 του άρθρου 7 παράγραφος
 2, του άρθρου 13
 παράγραφος 3,
 του άρθρου 43 παράγραφος
 2, του άρθρου 45
 παράγραφος 3,
 του άρθρου 54 παράγραφοι
 3, 4 και 5, του
 άρθρου 63
 παράγραφος 3
 και του άρθρου 64
 παράγραφος 1
 είναι το
 Συμβούλιο
 Προσφυγών που έχει
 συσταθεί
 σύμφωνα με τον
 κανονισμό (ΕΚ)
 αριθ. 1907/2006.».
 (10)
 Το άρθρο 86
 αντικαθίσταται
 από το
 ακόλουθο
 κείμενο:
 «Άρθρο 86
 Δραστικές
 ουσίες που περιλαμβάνονται
 στο παράρτημα I
 της οδηγίας 98/8/ΕΚ
 Οι
 δραστικές
 ουσίες για τις
 οποίες η
 Επιτροπή έχει
 εκδώσει οδηγία
 σχετικά με την
 καταχώρισή
 τους στο
 παράρτημα I της
 οδηγίας 98/8/ΕΚ,
 θεωρείται ότι
 εγκρίθηκαν
 δυνάμει του
 παρόντος
 κανονισμού
 κατά την ημερομηνία
 καταχώρισης
 και
 περιλαμβάνονται
 στον πίνακα
 που
 προβλέπεται
 στο άρθρο 9
 παράγραφος 2. Η
 έγκριση υπόκειται
 στους όρους
 των εν λόγω
 οδηγιών της
 Επιτροπής.».
 (11)
 Το άρθρο 89
 τροποποιείται
 ως εξής:
 α) στην
 παράγραφο 2, το
 πρώτο εδάφιο
 αντικαθίσταται
 από το ακόλουθο
 κείμενο:
 «Κατά
 παρέκκλιση από
 το άρθρο 17
 παράγραφος 1, το
 άρθρο 19
 παράγραφος 1
 και το άρθρο 20
 παράγραφος 1
 του παρόντος
 κανονισμού και
 με την
 επιφύλαξη των
 παραγράφων 1
 και 3 του
 παρόντος
 άρθρου, ένα
 κράτος μέλος
 μπορεί να
 συνεχίσει να
 εφαρμόζει το
 ισχύον σε αυτό
 σύστημα ή
 πρακτική
 διάθεσης ενός
 συγκεκριμένου
 βιοκτόνου στην
 αγορά έως τρία
 έτη από την
 ημερομηνία
 έγκρισης της
 τελευταίας από
 τις δραστικές
 ουσίες του εν
 λόγω βιοκτόνου
 που πρόκειται
 να εγκριθεί.
 Μπορεί να
 επιτρέπει,
 σύμφωνα με
 τους εθνικούς
 του κανόνες, τη
 διάθεση στην
 αγορά, στην επικράτειά
 του, μόνο
 βιοκτόνου που
 περιέχει μόνο
 υπάρχουσες
 δραστικές
 ουσίες οι
 οποίες έχουν
 αξιολογηθεί ή
 αξιολογούνται
 βάσει του
 κανονισμού (ΕΚ) αριθ.
 1451/2007 της
 Επιτροπής, της
 4ης Δεκεμβρίου
 2007, σχετικά με τη
 δεύτερη φάση
 του δεκαετούς
 προγράμματος εργασιών
 που αναφέρεται
 στο άρθρο 16
 παράγραφος 2 της
 οδηγίας 98/8/ΕΚ*,
 αλλά δεν έχουν
 ακόμη εγκριθεί
 για τον
 συγκεκριμένο
 τύπο προϊόντων,
 ή συνδυασμό
 τέτοιων ουσιών
 και δραστικών
 ουσιών που
 έχουν εγκριθεί
 σύμφωνα με τον παρόντα
 κανονισμό.
 * ΕΕ L 325 της
 11.12.2007, σ. 3.»·
 β) στην
 παράγραφο 3, το
 πρώτο εδάφιο
 αντικαθίσταται
 από το
 ακόλουθο
 κείμενο:
 «Μετά τη
 λήψη απόφασης
 για την
 έγκριση
 συγκεκριμένης
 δραστικής
 ουσίας για
 συγκεκριμένο
 τύπο προϊόντων,
 τα κράτη μέλη
 εξασφαλίζουν
 ότι οι άδειες
 για βιοκτόνα
 του εν λόγω
 τύπου προϊόντων
 που περιέχουν
 την εν λόγω
 δραστική ουσία
 χορηγούνται,
 τροποποιούνται
 ή ακυρώνονται,
 κατά περίπτωση,
 σύμφωνα με τον
 παρόντα
 κανονισμό
 εντός τριών ετών
 από την
 ημερομηνία
 έγκρισης.»·
 γ) η
 παράγραφος 4
 αντικαθίσταται
 από το
 ακόλουθο κείμενο:
 «4. Όταν η
 αρμόδια αρχή
 κράτους μέλους
 αποφασίζει να απορρίψει
 την αίτηση
 χορήγησης
 άδειας για
 βιοκτόνο που έχει
 υποβληθεί
 βάσει της
 παραγράφου 3 ή
 να μην χορηγήσει
 άδεια ή να χορηγήσει
 άδεια υπό όρους
 που καθιστούν
 απαραίτητη την
 αλλαγή ενός
 προϊόντος, ισχύουν
 τα εξής:
 α) το
 βιοκτόνο για
 το οποίο δεν
 έχει χορηγηθεί
 άδεια ή το
 οποίο δεν
 πληροί τους
 όρους της
 άδειας, κατά
 περίπτωση, δεν
 διατίθεται
 πλέον στην
 αγορά, με ισχύ 180
 ημέρες μετά
 την ημερομηνία
 της απόφασης
 της αρχής·
 β) η
 τελική διάθεση
 και η χρήση των
 υφιστάμενων αποθεμάτων
 του βιοκτόνου
 μπορούν να
 συνεχιστούν
 έως 365 ημέρες από
 την ημερομηνία
 της απόφασης της
 αρχής.».
 (12)
 Στο άρθρο
 93 παράγραφος 2, το
 πρώτο και το
 δεύτερο εδάφιο
 αντικαθίστανται
 από το
 ακόλουθο
 κείμενο:
 «Κατά
 παρέκκλιση από
 το άρθρο 17
 παράγραφος 1,
 ένα κράτος
 μέλος μπορεί
 να συνεχίσει
 να εφαρμόζει
 το ισχύον σε
 αυτό σύστημα ή
 πρακτική
 διάθεσης στην
 αγορά
 βιοκτόνων που
 αναφέρονται
 στην παράγραφο
 1 του παρόντος
 άρθρου, για τα
 οποία έχει
 υποβληθεί
 αίτηση σύμφωνα
 με την
 παράγραφο 1 του
 παρόντος
 άρθρου, έως την
 ημερομηνία της
 απόφασης με
 την οποία
 χορηγείται
 άδεια. Σε
 περίπτωση
 απόφασης μη
 χορήγησης
 άδειας ή
 χορήγησης
 άδειας υπό
 όρους που
 καθιστούν
 απαραίτητη την
 αλλαγή ενός
 προϊόντος, το
 βιοκτόνο για
 το οποίο δεν
 έχει χορηγηθεί
 άδεια ή το
 οποίο δεν
 πληροί τους όρους
 της άδειας,
 κατά
 περίπτωση,
 παύει να
 διατίθεται
 στην αγορά 180 ημέρες
 μετά τη
 σχετική
 απόφαση.
 Κατά
 παρέκκλιση από
 το άρθρο 17
 παράγραφος 1,
 ένα κράτος
 μέλος μπορεί
 να συνεχίσει
 να εφαρμόζει
 το ισχύον σε
 αυτό σύστημα ή
 πρακτική
 διάθεσης στην
 αγορά
 βιοκτόνων που
 αναφέρονται
 στην παράγραφο
 1 του παρόντος
 άρθρου, για τα
 οποία δεν έχει
 υποβληθεί
 αίτηση σύμφωνα
 με την
 παράγραφο 1 του
 παρόντος
 άρθρου έως 180
 ημέρες από την
 1η Σεπτεμβρίου
 2017.».
 (13)
 Τα άρθρα 94
 και 95
 αντικαθίστανται
 από το
 ακόλουθο κείμενο:
 «Άρθρο 94
 Μεταβατικά
 μέτρα για τα
 κατεργασμένα
 αντικείμενα
 Κατά
 παρέκκλιση από
 το άρθρο 58
 παράγραφος 2, η
 κυκλοφορία
 στην αγορά
 αντικειμένων
 τα οποία έχουν
 υποβληθεί σε
 κατεργασία με
 βιοκτόνο που
 περιέχει μόνο
 δραστικές
 ουσίες αναφερόμενες
 στο άρθρο 89
 παράγραφος 2 ή
 για τις οποίες
 έχει υποβληθεί
 αίτηση
 έγκρισης για τον
 σχετικό τύπο
 προϊόντων, το
 αργότερο έως
 την 1η
 Σεπτεμβρίου 2016, ή
 περιέχει μόνο
 συνδυασμό
 τέτοιων ουσιών
 και δραστικών
 ουσιών που
 αναφέρονται
 στο άρθρο 58
 παράγραφος 2, ή
 κατεργασμένων
 αντικειμένων
 στα οποία έχει
 ενσωματωθεί το
 εν λόγω
 βιοκτόνο, επιτρέπεται
 έως μία από τις
 ακόλουθες
 ημερομηνίες:
 1.
 εάν δεν
 υπάρχει
 απόφαση μη
 έγκρισης μίας
 από τις δραστικές
 ουσίες για την
 οικεία χρήση,
 έως την
 ημερομηνία
 έγκρισης της
 τελευταίας από
 τις δραστικές
 ουσίες που
 περιέχει το
 βιοκτόνο για
 τον σχετικό
 τύπο προϊόντων
 και την οικεία
 χρήση·
 2.
 εάν
 υπάρχει
 απόφαση μη
 έγκρισης μίας
 από τις δραστικές
 ουσίες για την
 οικεία χρήση,
 έως 180 ημέρες από
 την εν λόγω
 απόφαση.
 Κατά περαιτέρω
 παρέκκλιση από
 το άρθρο 58
 παράγραφος 2, επιτρέπεται
 έως την 1η
 Μαρτίου 2017 η
 κυκλοφορία
 στην αγορά
 αντικειμένων
 τα οποία έχουν
 υποβληθεί σε
 κατεργασία με
 βιοκτόνο που
 περιέχει άλλες
 ουσίες εκτός από
 τις αναφερόμενες
 στο εν λόγω
 άρθρο ή στην
 παράγραφο 1 του
 παρόντος άρθρου
 ή κατεργασμένων
 αντικειμένων
 στα οποία έχει
 ενσωματωθεί αυτό
 το βιοκτόνο.
 Άρθρο 95
 Μεταβατικά
 μέτρα για την
 πρόσβαση στον
 φάκελο της
 δραστικής
 ουσίας
 1. Από την 1η
 Σεπτεμβρίου 2013 ο
 Οργανισμός
 δημοσιοποιεί
 και
 επικαιροποιεί
 τακτικά κατάλογο
 με όλες τις
 δραστικές
 ουσίες και
 όλες τις ουσίες
 που παράγουν
 δραστική
 ουσία, για τις
 οποίες έχει
 υποβληθεί και έχει
 γίνει δεκτός ή
 επικυρωθεί από
 κράτος μέλος φάκελος
 που πληροί τις
 προδιαγραφές
 του παραρτήματος
 ΙΙ του
 παρόντος
 κανονισμού ή
 του παραρτήματος
 IVA ή IIA της οδηγίας
 98/8/ΕΚ και, κατά
 περίπτωση, του παραρτήματος
 IIIA αυτής (εφεξής
 «πλήρης
 φάκελος ουσίας»),
 σύμφωνα με
 διαδικασία
 προβλεπόμενη
 στον παρόντα
 κανονισμό ή στην
 εν λόγω οδηγία
 (εφεξής «σχετικές
 ουσίες»). Για
 κάθε σχετική
 ουσία, ο κατάλογος
 περιλαμβάνει
 επίσης όλα τα
 πρόσωπα που υπέβαλαν
 τον ανωτέρω
 φάκελο ή υπέβαλαν
 στον Οργανισμό
 τα
 προβλεπόμενα στο
 δεύτερο εδάφιο
 της παρούσας
 παραγράφου και
 αναφέρει την
 ιδιότητά τους,
 όπως
 προσδιορίζεται
 στο εν λόγω εδάφιο,
 καθώς και την
 ημερομηνία
 καταχώρισης
 της ουσίας
 στον κατάλογο.
 Ένα
 πρόσωπο
 εγκατεστημένο
 στην Ένωση, το
 οποίο παράγει
 ή εισάγει μια
 σχετική ουσία,
 είτε αυτοτελή
 είτε ως
 συστατικό
 βιοκτόνων
 (εφεξής
 «προμηθευτής
 ουσίας»), μπορεί
 ανά πάσα
 στιγμή να
 υποβάλει στον
 Οργανισμό
 πλήρη φάκελο
 ουσίας ή
 επιστολή
 πρόσβασης σε
 πλήρη φάκελο
 ουσίας ή παραπομπή
 σε πλήρη
 φάκελο ουσίας,
 για τον οποίο
 έχουν λήξει όλες
 οι περίοδοι
 προστασίας
 δεδομένων.
 Εάν στον
 αναφερόμενο
 στο πρώτο
 εδάφιο
 κατάλογο δεν περιλαμβάνεται
 προμηθευτής
 ουσίας για μια
 σχετική ουσία, τις
 πληροφορίες
 αυτές μπορεί
 να υποβάλει ένα
 εγκατεστημένο
 στην Ένωση πρόσωπο,
 το οποίο
 κατασκευάζει
 βιοκτόνο που
 αποτελείται
 από τη σχετική
 ουσία ή την
 περιέχει ή την παράγει
 ή το οποίο
 διαθέτει το εν
 λόγω βιοκτόνο στην
 αγορά (εφεξής
 «προμηθευτής
 προϊόντος»).
 Ο
 Οργανισμός
 ενημερώνει τον
 υποβάλλοντα
 προμηθευτή για
 τα καταβλητέα
 βάσει του
 άρθρου 80
 παράγραφος 1 τέλη
 και απορρίπτει
 την αίτηση εάν
 ο αιτών δεν
 καταβάλει τα
 τέλη εντός 30
 ημερών.
 Ενημερώνει τον
 υποβάλλοντα αναλόγως.
 Μετά την
 είσπραξη των
 καταβλητέων
 βάσει του
 άρθρου 80
 παράγραφος 1 τελών,
 ο Οργανισμός
 εξακριβώνει αν
 η υποβολή είναι
 σύμφωνη με το
 δεύτερο εδάφιο
 της παρούσας
 παραγράφου και
 ενημερώνει τον
 υποβάλλοντα
 αναλόγως.
 2. Από την 1η
 Σεπτεμβρίου 2015,
 βιοκτόνα που
 αποτελούνται
 από σχετικές
 ουσίες οι
 οποίες
 περιλαμβάνονται
 στον
 αναφερόμενο
 στην παράγραφο
 1 κατάλογο ή που
 περιέχουν ή
 παράγουν τις
 εν λόγω ουσίες δεν
 διατίθενται
 στην αγορά και
 δεν
 χρησιμοποιούνται,
 εκτός εάν είτε
 ο προμηθευτής
 της ουσίας
 είτε ο
 προμηθευτής
 του προϊόντος
 περιλαμβάνεται
 στον
 αναφερόμενο
 στην παράγραφο
 1 κατάλογο.
 3. Για τους σκοπούς
 της υποβολής
 σύμφωνα με το
 δεύτερο εδάφιο
 της παραγράφου 1,
 το άρθρο 63
 παράγραφος 3
 του παρόντος
 κανονισμού εφαρμόζεται
 σε κάθε τοξικολογική
 και
 οικοτοξικολογική
 μελέτη, καθώς
 και μελέτη της
 πορείας και της
 συμπεριφοράς
 στο
 περιβάλλον, με
 αντικείμενο
 τις ουσίες που
 απαριθμούνται
 στο παράρτημα
 ΙΙ του
 κανονισμού (ΕΚ)
 αριθ. 1451/2007,
 συμπεριλαμβανομένων
 των μελετών αυτού
 του είδους που δεν
 συνεπάγονται
 δοκιμές σε
 σπονδυλωτά.
 4. Ένας
 προμηθευτής
 ουσίας ή
 προμηθευτής
 προϊόντος που
 περιλαμβάνεται
 στον
 αναφερόμενο
 στην παράγραφο
 1 κατάλογο και στον
 οποίο έχει χορηγηθεί
 επιστολή
 πρόσβασης για
 τους σκοπούς
 του παρόντος
 άρθρου ή έχει
 παραχωρηθεί δικαίωμα
 παραπομπής σε
 μελέτη σύμφωνα
 με την παράγραφο
 3, δικαιούται να
 επιτρέπει σε
 αιτούντες
 άδεια για βιοκτόνο
 να παραπέμπουν
 στη
 συγκεκριμένη
 επιστολή
 πρόσβασης ή
 μελέτη για
 τους σκοπούς
 του άρθρου 20
 παράγραφος 1.
 5. Κατά
 παρέκκλιση από
 το άρθρο 60, όλες
 οι περίοδοι
 προστασίας των
 δεδομένων για τους
 συνδυασμούς
 ουσίας/τύπου
 προϊόντων που
 απαριθμούνται
 στο παράρτημα II
 του κανονισμού
 (ΕΚ) αριθ. 1451/2007, αλλά
 για τους
 οποίους δεν
 έχει εκδοθεί,
 έως την 1η
 Σεπτεμβρίου 2013,
 απόφαση
 καταχώρισης
 στο παράρτημα
 Ι της οδηγίας
 98/8/ΕΚ, λήγουν την
 31η Δεκεμβρίου 2025.
 6. Κατά
 παρέκκλιση από
 την παράγραφο 2,
 η τελική διάθεση
 και η χρήση υφιστάμενων
 αποθεμάτων
 βιοκτόνων που
 αποτελούνται
 από σχετική
 ουσία για την
 οποία δεν
 περιλαμβάνεται
 στον αναφερόμενο
 στην παράγραφο
 1 κατάλογο ούτε
 προμηθευτής
 ουσίας ούτε
 προμηθευτής
 προϊόντος ή που
 περιέχουν ή
 παράγουν την
 εν λόγω
 σχετική ουσία, μπορούν
 να συνεχιστούν
 έως την 1η
 Σεπτεμβρίου 2016 ή έως
 ένα έτος μετά
 την καταχώριση
 της ουσίας
 στον κατάλογο, εάν
 η δεύτερη
 ημερομηνία
 είναι
 μεταγενέστερη.
 7. Οι
 παράγραφοι 1
 έως 6 δεν
 εφαρμόζονται στις
 ουσίες που
 απαριθμούνται
 στο παράρτημα I
 στις κατηγορίες
 1 έως 5 και 7, ούτε
 σε βιοκτόνα
 που περιέχουν
 μόνο τέτοιες
 ουσίες.».
 (14)
 Στο άρθρο
 96, το πρώτο
 εδάφιο
 αντικαθίσταται
 από το ακόλουθο
 κείμενο:
 «Με την
 επιφύλαξη του
 άρθρου 86, των
 άρθρων 89 έως 93
 και του άρθρου 95
 του παρόντος
 κανονισμού, η
 οδηγία 98/8/ΕΚ καταργείται
 από την 1η
 Σεπτεμβρίου 2013.».
 (15)
 Στο
 παράρτημα Ι, η
 καταχώριση που
 καλείται
 Κατηγορία 6
 αντικαθίσταται
 από το ακόλουθο
 κείμενο:
 «Κατηγορία
 6 – Ουσίες για τις
 οποίες έχει
 υποβληθεί πλήρης
 φάκελος
 ουσίας».
 (16)
 Στο
 παράρτημα V, κάτω
 από την
 επικεφαλίδα
 «Τύπος
 προϊόντων 4:
 Χώροι τροφίμων
 και ζωοτροφών»,
 το δεύτερο
 εδάφιο
 αντικαθίσταται
 από το ακόλουθο
 κείμενο:
 «Προϊόντα
 χρησιμοποιούμενα
 για ενσωμάτωση
 σε υλικά που
 ενδέχεται να
 έρθουν σε
 επαφή με
 τρόφιμα.».
 Άρθρο 2
 Ο παρών
 κανονισμός
 αρχίζει να
 ισχύει την
 εικοστή ημέρα
 από τη
 δημοσίευσή του
 στην Επίσημη
 Εφημερίδα της
 Ευρωπαϊκής
 Ένωσης.
 Ο παρών
 κανονισμός
 είναι
 δεσμευτικός ως
 προς όλα τα
 μέρη του και
 ισχύει άμεσα
 σε κάθε κράτος
 μέλος.
 Βρυξέλλες,
 Για το
 Ευρωπαϊκό
 Κοινοβούλιο Για
 το Συμβούλιο
 Ο
 Πρόεδρος Ο
 Πρόεδρος
 [1] ΕΕ C 347 της 18.12.2010,
 σ. 62.
 [2] ΕΕ L 167 της 27.6.2012, σ.
 1.
 [3] ΕΕ L 396 της 30.12.2006,
 σ.1.
 [4] ΕΕ L 338 της 13.11.2004,
 σ. 4.
 [5] ΕΕ L 150 της 8.6.2002, σ.
 71.


text:
 10.11.2015
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 292/1
 IZVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) 2015/1999
 z dne 9. novembra 2015
 o spremembi Uredbe (EU) št. 165/2011 o odbitkih od nekaterih kvot za skušo, dodeljenih Španiji za leto 2011 in naslednja leta, zaradi prelova v letu 2010
 EVROPSKA KOMISIJA JE –
 ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
 ob upoštevanju Uredbe Sveta (ES) št. 1224/2009 z dne 20. novembra 2009 o vzpostavitvi nadzornega sistema Skupnosti za zagotavljanje skladnosti s pravili skupne ribiške politike, o spremembi uredb (ES) št. 847/96, (ES) št. 2371/2002, (ES) št. 811/2004, (ES) št. 768/2005, (ES) št. 2115/2005, (ES) št. 2166/2005, (ES) št. 388/2006, (ES) št. 509/2007, (ES) št. 676/2007, (ES) št. 1098/2007, (ES) št. 1300/2008, (ES) št. 1342/2008 in razveljavitvi uredb (EGS) št. 2847/93, (ES) št. 1627/94 in (ES) št. 1966/2006 (1), zlasti člena 105(1) in (2) Uredbe,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 Uredba Komisije (EU) št. 165/2011 (2), kakor je bila spremenjena z Izvedbeno uredbo (EU) št. 978/2014 (3), določa, da se ribolovne kvote za skušo (Scomber scombrus) v conah ICES VIIIc, IX in X ter v vodah Unije cone CECAF 34.1.1 (v nadaljnjem besedilu: ribolovna kvota za skušo), dodeljene Španiji za leto 2014, zmanjšajo za 5 989 ton zaradi prelova v letu 2010.
 (2)
 Poleg tega Uredba (EU) št. 165/2011 tudi zaradi prelova v letu 2010 določa, da za ribolovno kvoto za skušo, dodeljeno Španiji v letu 2015 in po potrebi v naslednjih letih, velja odbitek v višini 9 747 ton.
 (3)
 Španske oblasti so 30. marca 2015 Komisijo obvestile, da njihova ribolovna kvota za skušo za leto 2014 ni bila v celoti porabljena, in od Komisije zahtevale, da neuporabljeno količino upošteva pri zmanjšanju odbitkov, kot določa Uredba (EU) št. 165/2011 za leto 2015.
 (4)
 Obenem je Španija v skladu s členom 4(2) Uredbe Sveta (ES) št. 847/96 (4) zahtevala, da se v skladu z omejitvami iz navedene uredbe del njene ribolovne kvote za skušo za leto 2014 zadrži in prenese v leto 2015.
 (5)
 Neporabljena ribolovna kvota Španije za skušo za leto 2014 znaša 5 652,891 ton. Z Izvedbeno uredbo Komisije (EU) št. 2015/1170 (5) je bilo 4 211,038 ton navedene neuporabljene kvote že prenesenih na leto 2015. Zato preostala neuporabljena količina za leto 2014 znaša 1 441,853 ton.
 (6)
 Zahteva je še vedno v skladu z utemeljitvijo, izraženo v uvodni izjavi 7 Uredbe (EU) št. 165/2011, ki upravičuje razporeditev odbitkov v obdobju petih let ali več.
 (7)
 Količino 1 441,853 ton bi bilo treba uporabiti za reprogramiranje odbitkov, določenih v Izvedbeni uredbi (EU) št. 165/2011, kakor je bila spremenjena z Uredbo (EU) št. 978/2014. Navedeno količino bi bilo treba dodati h količini, ki se odbije od ribolovne kvote za skušo za leto 2014, ki bi jo bilo zato treba povečati s 5 989 na 7 430,853 ton, in hkrati odšteti od količine, ki se odšteje od ribolovne kvote za skušo za leto 2015, ki bi jo bilo zato treba zmanjšati z 9 747 na 8 305,147 ton.
 (8)
 Uredbo (EU) št. 165/2011 bi bilo treba zato ustrezno spremeniti –
 SPREJELA NASLEDNJO UREDBO:
 Člen 1
 Priloga k Uredbi (EU) št. 165/2011 se nadomesti z besedilom iz Priloge k tej uredbi.
 Člen 2
 Ta uredba začne veljati tretji dan po objavi v Uradnem listu Evropske unije.
 Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah.
 V Bruslju, 9. novembra 2015
 Za Komisijo
 Predsednik
 Jean-Claude JUNCKER
 (1) UL L 343, 22.12.2009, str. 1.
 (2) Uredba Komisije (EU) št. 165/2011 z dne 22. februarja 2011 o odbitkih od nekaterih kvot za skušo, dodeljenih Španiji za leto 2011 in naslednja leta, zaradi prelova v letu 2010 (UL L 48, 23.2.2011, str. 11).
 (3) Izvedbena uredba Komisije (EU) št. 978/2014 z dne 16. septembra 2014 o spremembi Uredbe (EU) št. 165/2011 o odbitkih od nekaterih kvot za skušo, dodeljenih Španiji za leto 2011 in naslednja leta, zaradi prelova v letu 2010 (UL L 275, 17.9.2014, str. 1).
 (4) Uredba Sveta (ES) št. 847/96 z dne 6. maja 1996 o uvedbi dodatnih pogojev za upravljanje celotnih dovoljenih ulovov (TAC) in kvot iz leta v leto (UL L 115, 9.5.1996, str. 3).
 (5) Izvedbena uredba Komisije (EU) št. 2015/1170 z dne 16. julija 2015 o dodatku določenih količin, ki so bile leta 2014 zadržane v skladu s členom 4(2) Uredbe Sveta (ES) št. 847/96, ribolovnim kvotam za leto 2015 (UL L 189, 17.7.2015, str. 2).
 PRILOGA
 „PRILOGA
 Stalež
 Začetna kvota za leto 2010 (1)
 Prilagojena kvota za 2010
 Ugotovljeni ulovi za 2010
 Razlika med kvoto in ulovi (prelov)
 Množilni količnik iz člena 105(2) Uredbe (EU) št. 1224/2009 (prelov * 2)
 Odbitek za 2011
 Odbitek za 2012
 Odbitek za 2013
 Odbitek za 2014
 Odbitek za 2015 in po potrebi za naslednja leta
 MAC/8C3411
 27 919
 24 604
 44 225
 – 19 621
 (79,7 % kvote za 2010)
 – 39 242
 7 744
 5 500
 10 262
 7 430,853
 8 305,147
 (1) Uredba (EU) št. 53/2010.“


text:
30 . 5 . 90 De Europæiske Fællesskabers Tidende Nr. L 137/ 17
 KOMMISSIONENS FORORDNING (EØF) Nr. 1427/90
 af 28 . maj 1990
 om åbning af en licitation over restitutionen ved udførsel af blød hvede til
 lande i zone I, II, III, IV, V, VI, VII og VIII og De Kanariske Øer
 KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE (EØF) nr. 279/75 vedrørende fristen mellem offentliggø
 FÆLLESSKABER HAR — relsen og den første dellicitation ;
 med henblik på en tilfredsstillende afvikling af licitations
 under henvisning til Traktaten om Oprettelse af Det proceduren vedrørende eksportafgiften og eksportrestitu
 Europæiske Økonomiske Fællesskab, tionen, bør der fastsættes en minimumsmængde samt frist
 og form for fremsendelse af de til de kompetente organer
 indgivne bud ;
 under henvisning til Rådets forordning (EØF) nr. 2727/75
 af 29 . oktober 1975 om den fælles markedsordning for de i denne forordning fastsatte foranstaltninger er i over
 korn ('), senest ændret ved forordning (EØF) nr. 201 /90 (2), ensstemmelse med udtalelse fra Forvaltningskomitéen for
 Korn
 under henvisning til Rådets forordning (EØF) nr. 2746/75
 af 29 . oktober 1975 om almindelige regler for ydelse af
 eksportrestitutioner for korn og om kriterierne for restitu
 tionsbeløbets fastsættelse (3), særlig artikel 5, og UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING :
 ud fra følgende betragtninger : Artikel 1
 1. Der afholdes en licitation over den i artikel 5 i
 Under hensyntagen til den nuværende situation pa
 markedet for korn bør der for blød hvede åbnes en licita forordning (EØF) nr. 2746/75 nævnte eksportrestitution.
 tion over den i artikel 5 i forordning (EØF) nr. 2746/75
 omhandlede eksportrestitution ; der er behov for denne 2. Licitationen gælder for blød hvede, der skal udføres
 vare på visse nærmere angivne markeder, og for at sikre til lande i zone I, II, III, IV, V, VI, VII og VIII og De
 forsyningen af disse bør licitationen vedrørende udførsel Kanariske Øer, som er omhandlet i bilag I til Kommissio
 begrænses til zone I, II, III, IV, V, VI, VII og VIII og De nens forordning (EØF) nr. 11 24/77 (6).
 Kanariske Øer ;
 3. Licitationen er åben indtil den 30. maj 1991 . Så
 længe den varer, holdes der ugentlige licitationer, for
 gennemførelsesbestemmelserne for licitationsproceduren hvilke mængder og fristerne for indgivelse af bud fast
 for fastsættelsen af eksportrestitutionen er blevet fastlagt sættes i licitationsbekendtgørelsen.
 ved Kommissionens forordning (EØF) nr. 279/75 (4),
 senest ændret ved forordning (EØF) nr. 2788/86 (5) ; Uanset artikel 1 , stk. 2, i forordning (EØF) nr. 279/75
 blandt tilslagsmodtagerens pligter hører pligten til at udløber fristen for indgivelse af bud vedrørende den første
 indgive en anmodning om eksportlicens ; en licitations dellicitation den 31 . maj 1990 .
 sikkerhed på 12 ECU/ton, som skal stilles ved afgivelsen
 af bud, kan sikre, at denne forpligtelse overholdes ;
 A rtikel 2
 for at sikre ens behandling af alle de interesserede parter
 er det nødvendigt at fastsætte, at gyldighedsperioden for Et bud er kun gyldigt, hvis det omfatter mindst 1 000
 de udstedte licenser er den samme ; tons .
 da licitationsbetingelserne allerede er kendt for de
 Artikel 3
 bydende, kan der afviges fra bestemmelserne i forordning
 (') EFT nr. L 281 af 1 . 11 . 1975, s. 1 . Den i artikel 3 i forordning (EØF) nr. 279/75 nævnte
 (2) EFT nr. L 22 af 27. 1 . 1990, s. 7. sikkerhed er på 12 ECU/ton .
 O EFT nr. L 281 af 1 . 11 . 1975, s. 78 .
 (4) EFT nr. L 31 af 5. 2. 1975, s. 8 .
 O EFT nr. L 257 af 10. 9 . 1986, s. 32. («) EFT nr. L 134 af 28 . 5. 1977, s. 53 .
 ---pagebreak--- Nr. L 137/ 18 De Europæiske Fællesskabers Tidende 30. 5. 90
 Artikel 4 Artikel 6
 1 . Som undtagelse fra bestemmelserne i artikel 21 ,
 stk. 1 , i Kommissionens forordning (EØF) nr. 3719/88 (') De indgivne bud skal ved medlemsstaternes foranstalt
 anses de eksportlicenser, der er udstedt i overensstem ninger være Kommissionen i hænde senest halvanden
 melse med artikel 8, stk. 1 , i forordning (EØF) nr. 279/75, time efter udløbet af fristen for den ugentlige indgivelse
 med henblik på fastlæggelsen af deres gyldighedsperiode af bud, således som fastsat i licitationsbekendtgørelsen. De
 som udstedt på dagen for indgivelse af buddet. skal indgives i overensstemmelse med det i bilaget anførte
 skema.
 2. De i forbindelse med licitationen udstedte eksportli
 censer gælder fra udstedelsesdagen, som anført i stk. 1 , til Hvis der ikke indgives bud, underretter medlemsstaterne
 udgangen af fjerde efterfølgende måned. Kommissionen herom inden for den i foregående stykke
 nævnte frist.
 Artikel 5
 1 . Som undtagelse fra artikel 5 i forordning (EØF) nr.
 279/75 vedtager Kommissionen efter fremgangsmåden i Artikel 7
 artikel 26 i forordning (EØF) nr. 2727/75 :
 — at fastsætte en maksimumseksportrestitution under De for indgivelse af bud fastsatte frister svarer til belgisk
 hensyntagen navnlig til de i artikel 2 og 3 i forordning tid.
 (EØF) nr. 2746/75 fastsatte kriterier
 eller
 — at licitationen skål være uden virkning. Artikel 8
 2. Når der er fastsat en maksimumseksportrestitution,
 antages det eller de licitationsbud, der er lig med eller Denne forordning træder i kraft dagen efter offentliggø
 lavere end maksimumseksportrestitutionen. relsen i De Europæiske Fællesskabers Tidende.
 Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlems
 stat.
 Udfærdiget i Bruxelles, den 28 . maj 1990.
 På Kommissionens vegne
 Ray MAC SHARRY
 Medlem af Kommissionen
 (') EFT nr. L 331 af 2. 12. 1988, s. 1 .
 ---pagebreak--- 30 . 5. 90 De Europæiske Fællesskabers Tidende Nr. L 137/ 19
 BILAG
 Ugentlig licitation over restitutionen ved udførsel af blød hvede til lande i zone I, II, III, IV,
 V, VI, VII og VIII og De Kanariske Øer
 (Forordning (EØF) nr. 1427/90)
 Sidste frist for indgivelse af bud (dato/klokkeslæt)
 1 2 3
 Nummerering af Mængde Eksportrestitutionsbeløbet i EGU/ton
 de bydende i tons
 1
 2
 3
 osv.


text:
 29.11.2017
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 313/1
 IZVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) 2017/2200
 z dne 28. novembra 2017
 o odprtju in upravljanju uvoznih tarifnih kvot za nekatera žita iz Ukrajine
 EVROPSKA KOMISIJA JE –
 ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
 ob upoštevanju Uredbe (EU) št. 1308/2013 Evropskega parlamenta in Sveta z dne 17. decembra 2013 o vzpostavitvi skupne ureditve trgov kmetijskih proizvodov in razveljavitvi uredb Sveta (EGS) št. 922/72, (EGS) št. 234/79, (ES) št. 1037/2001 in (ES) št. 1234/2007 (1) ter zlasti člena 187(a) in (c) Uredbe,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 Uredba (EU) 2017/1566 Evropskega parlamenta in Sveta (2) določa preferencialni režim glede carin za uvoz nekaterega blaga s poreklom iz Ukrajine. Uvozne tarifne kvote iz Priloge II k navedeni uredbi upravlja Komisija v skladu s členom 184 Uredbe (EU) št. 1308/2013. Uporabljajo se v obdobju treh let po 1. januarju 2018.
 (2)
 Za zagotovitev urejenega in nešpekulativnega uvoza žit s poreklom iz Ukrajine iz tarifnih kvot, je primerno, da se ta uvoz upravlja z uporabo uvoznih dovoljenj. Če ta uredba ne določa odstopanj, bi se morale v ta namen uporabljati uredbi Komisije (ES) št. 1301/2006 (3) in (ES) št. 1342/2003 (4) ter Izvedbena uredba Komisije (EU) 2016/1239 (5).
 (3)
 Za zagotovitev pravilnega upravljanja teh kvot bi bilo treba določiti roke za vložitev zahtevkov za uvozna dovoljenja in podatke, ki jih morajo vsebovati zahtevki in dovoljenja.
 (4)
 V skrbi za učinkovito upravljanje morajo države članice za obveščanje Komisije v skladu s to uredbo uporabljati informacijske sisteme iz Delegirane uredbe Komisije (EU) 2017/1183 (6) in Izvedbene uredbe Komisije (EU) 2017/1185 (7).
 (5)
 Ukrepi iz te uredbe so v skladu z mnenjem Odbora za skupno ureditev kmetijskih trgov –
 SPREJELA NASLEDNJO UREDBO:
 Člen 1
 Odprtje in upravljanje tarifnih kvot
 1. Uvozne tarifne kvote za nekatere proizvode s poreklom iz Ukrajine iz Priloge se odprejo na letni ravni dalje za obdobje od 1. januarja 2018 do 31. decembra 2020.
 2. Dajatve na uvoz v okviru uvozne tarifne kvote iz odstavka 1 se obračunavajo po stopnji 0 EUR na tono.
 3. Če ni s to uredbo določeno drugače, se uporabljajo uredbi (ES) št. 1342/2003 in (ES) št. 1301/2006 ter Izvedbena uredba (EU) 2016/1239.
 Člen 2
 Pravila za predložitev zahtevkov za uvozna dovoljenja in izdajo uvoznih dovoljenj
 1. Z odstopanjem od člena 6(1) Uredbe (ES) št. 1301/2006 lahko vlagatelj zahtevka predloži samo en zahtevek za izdajo uvoznega dovoljenja na zaporedno številko in na teden. Če isti vlagatelj vloži več zahtevkov, se vsi zahtevki štejejo za nesprejemljive in varščine za vložitev zahtevkov zadržijo zadevne države članice.
 Zahtevki za uvozna dovoljenja se vložijo vsak teden, najpozneje v petek do 13.00 ure po bruseljskem času, pri pristojnih organih držav članic.
 2. Vsak zahtevek za izdajo uvoznega dovoljenja navaja količino v kilogramih, brez decimalnih števil, ki ne sme presegati skupne količine zadevne kvote.
 3. Uvozna dovoljenja se izdajo četrti delovni dan po roku za sporočilo iz odstavka 4(1).
 4. Zahtevek za izdajo uvoznega dovoljenja in uvozno dovoljenje v polju 8 vsebujeta ime „Ukrajina“ in križec v polju „Da“. Dovoljenja veljajo le za proizvode s poreklom iz Ukrajine.
 Člen 3
 Veljavnost uvoznih dovoljenj
 Rok veljavnosti uvoznega dovoljenja traja od dne dejanske izdaje v skladu s členom 7(2) Izvedbene uredbe (EU) 2016/1239 do konca drugega meseca po mesecu, ki sledi zadevnemu mesecu.
 Člen 4
 Uradna obvestila
 1. Države članice najpozneje v ponedeljek, ki sledi tednu, ko je bil vložen zahtevek za izdajo uvoznega dovoljenja, do 18.00 ure po bruseljskem času Komisiji v elektronski obliki pošljejo vsak zahtevek, po zaporedni številki, z navedbo porekla proizvoda in zahtevane količine po posamezni oznaki KN, vključno z ničnimi zahtevki. Uradno obvestilo se predloži v skladu z Delegirano uredbo (EU) 2017/1183 in Izvedbeno uredbo (EU) 2017/1185.
 2. Države članice na dan izdaje uvoznih dovoljenj Komisiji v elektronski obliki sporočijo informacije o izdanih dovoljenjih iz člena 11(1)(b) Uredbe (ES) št. 1301/2006, s skupnimi količinami po posameznih oznakah KN, za katere so bila izdana uvozna dovoljenja.
 Člen 5
 Začetek veljavnosti
 Ta uredba začne veljati sedmi dan po objavi v Uradnem listu Evropske unije.
 Uporablja se od 1. januarja 2018 do 31. decembra 2020.
 Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah.
 V Bruslju, 28. novembra 2017
 Za Komisijo
 Predsednik
 Jean-Claude JUNCKER
 (1) UL L 347, 20.12.2013, str. 671.
 (2) Uredba (EU) 2017/1566 Evropskega parlamenta in Sveta z dne 13. septembra 2017 o uvedbi začasnih avtonomnih trgovinskih ukrepov za Ukrajino, ki dopolnjujejo trgovinske koncesije na voljo na podlagi Sporazuma o pridružitvi (UL L 254, 30.9.2017, str. 1).
 (3) Uredba Komisije (ES) št. 1301/2006 z dne 31. avgusta 2006 o določitvi skupnih pravil za upravljanje uvoznih tarifnih kvot za kmetijske proizvode, ki se upravljajo s sistemom uvoznih dovoljenj (UL L 238, 1.9.2006, str. 13).
 (4) Uredba Komisije (ES) št. 1342/2003 z dne 28. julija 2003 o posebnih podrobnejših pravilih za uporabo sistema uvoznih in izvoznih dovoljenj za žita in riž (UL L 189, 29.7.2003, str. 12).
 (5) Izvedbena uredba Komisije (EU) 2016/1239 z dne 18. maja 2016 o določitvi pravil za uporabo Uredbe (EU) št. 1308/2013 Evropskega parlamenta in Sveta glede sistema uvoznih in izvoznih dovoljenj (UL L 206, 30.7.2016, str. 44).
 (6) Delegirana uredba Komisije (EU) 2017/1183 z dne 20. aprila 2017 o dopolnitvi uredb (EU) št. 1307/2013 in (EU) št. 1308/2013 Evropskega parlamenta in Sveta glede pošiljanja informacij in dokumentov Komisiji (UL L 171, 4.7.2017, str. 100).
 (7) Izvedbena uredba Komisije (EU) 2017/1185 z dne 20. aprila 2017 o določitvi pravil za uporabo uredb (EU) št. 1307/2013 in (EU) št. 1308/2013 Evropskega parlamenta in Sveta v zvezi s pošiljanjem informacij in dokumentov Komisiji ter o spremembi in razveljavitvi več uredb Komisije (UL L 171, 4.7.2017, str. 113).
 PRILOGA
 Ne glede na pravila za razlago kombinirane nomenklature se šteje, da je poimenovanje teh izdelkov zgolj informativne narave, področje uporabe preferencialne sheme pa je v okviru te priloge določeno z oznakami KN, kot obstajajo 1. januarja 2017. Če je pred oznako KN naveden „ex“, se uporaba preferencialnega režima določi na podlagi oznake KN in poimenovanja proizvoda.
 Zaporedna št.
 Proizvod
 Oznaka KN
 Količina v tonah
 09.4277
 Pira, navadna pšenica in soržica, razen semenske
 1001 99 00
 65 000
 Moka iz navadne pšenice in pire
 1101 00 15
 Soržična moka
 1101 00 90
 Žitna moka, razen pšenične, soržične, ržene, koruzne, ječmenove, ovsene, riževe moke
 1102 90 90
 Drobljenec in zdrob iz navadne pšenice in pire
 1103 11 90
 Peleti, pšenični
 1103 20 60
 09.4278
 Koruza, razen semenske
 1005 90 00
 625 000
 Koruzna moka
 1102 20
 Drobljenec in zdrob, koruzna
 1103 13
 Peleti, koruzni
 1103 20 40
 Obdelana zrna, koruzna
 1104 23
 09.4279
 Ječmen, razen semenskega
 1003 90 00
 325 000
 Ječmenova moka
 1102 90 10
 Peleti, ječmenovi
 ex 1103 20 25