text:
Společenství vlastníků jednotek Blatenská 4040-4041-4042, Chomutov IČO: 70945756, Chomutov, výpis z rejstříku (23.01.2020) | Euro.cz
 Firma Společenství vlastníků jednotek Blatenská 4040-4041-4042, Chomutov IČO 70945756
 Společenství vlastníků jednotek Blatenská 4040-4041-4042, Chomutov má aktuální nebo historický záznam v těchto rejstřících: obchodní rejstřík.
 Společenství vlastníků jednotek Blatenská 4040-4041-4042, Chomutov (70945756) je Společenství vlastníků jednotek. Sídlí na adrese Blatenská 4040, Chomutov 430 03. Do obchodního rejtříku byla zapsána dne 29. 10. 2001 a je stále aktivní. Společenství vlastníků jednotek Blatenská 4040-4041-4042, Chomutov nemá žádnou provozovnu a nemá žádnou živnost.
 Jako zdroj dat o Společenství vlastníků jednotek Blatenská 4040-4041-4042, Chomutov nám sloužily tyto stránky:
 Detailní informace o Společenství vlastníků jednotek Blatenská 4040-4041-4042, Chomutov na Justice.cz
 Výpis dat pro Společenství vlastníků jednotek Blatenská 4040-4041-4042, Chomutov na portále firmy.euro.cz obsahuje pouze takové informace, které lze dle zákona č. 101/2000 Sb., o ochraně osobních údajů, zveřejňovat i bez souhlasu subjektu těchto údajů.
 Základní údaje Společenství vlastníků jednotek Blatenská 4040-4041-4042, Chomutov
 70945756
 Společenství vlastníků jednotek Blatenská 4040-4041-4042, Chomutov
 Den vzniku společenství: 29.10. 2001 9.3.2002 - 14.10.2016
 Aktuální kontaktní údaje Společenství vlastníků jednotek Blatenská 4040-4041-4042, Chomutov
 Sídlo Společenství vlastníků jednotek Blatenská 4040-4041-4042, Chomutov
 Blatenská 4040 , Chomutov 430 03 14.10.2016
 Blatenská 4040 , Chomutov 430 03 9.3.2002 - 14.10.2016
 Předmět činnosti Společenství vlastníků jednotek Blatenská 4040-4041-4042, Chomutov
 vedení firmy Společenství vlastníků jednotek Blatenská 4040-4041-4042, Chomutov
 Statutární orgán Společenství vlastníků jednotek Blatenská 4040-4041-4042, Chomutov
 Za výbor jedná navenek jeho předseda. V době nepřítomnosti zastupuje předsedu místopředseda. Jde-li o písemné právní jednání, které činí výbor, musí být podepsáno předsedou nebo v jeho zastoupení místopředsedou a dalším členem výboru .Podepisuje-li předse da spolu s místopředsedou, je podpis místopředsedy považován za podpis dalšího člena výboru. 17.11.2016
 Za výbor jedná navenek předseda výboru nebo výborem písemně pověřený člen výboru. Bude-li pro právní úkon zapotřebí písemná forma, je nezbytný podpis předsedy a dalšího člena výboru. 9.3.2002 - 17.11.2016
 Bohumil Košábek 21.11.2014
 Blatenská 4041 , Chomutov 430 03
 Renata Pýchová 17.11.2016
 Blatenská 4040 , Chomutov 430 03
 Iva Kališová 27.10.2017
 Blatenská 4042 , Chomutov 430 03
 Adolf Vogel 9.3.2002 - 18.3.2004
 Ivana Schiederová 9.3.2002 - 18.3.2004
 Emma Krebsová 9.3.2002 - 18.3.2004
 Gabriela Kotouzová 9.3.2002 - 29.6.2004
 Romana Bulavčáková 18.3.2004 - 30.9.2004
 Emma Krebsová 18.3.2004 - 15.6.2006
 Adolf Vogel 18.3.2004 - 21.9.2007
 Iva Kališová 15.6.2006 - 21.9.2007
 Ivana Schiederová 15.6.2006 - 21.9.2007
 Miloslava Jonášová 18.3.2004 - 2.7.2008
 Jaromír Šívara 2.7.2008 - 9.12.2011
 Iva Kališová 21.9.2007 - 28.8.2012
 Ivana Schiederová 21.9.2007 - 19.9.2012
 Iva Kališová 28.8.2012 - 19.9.2012
 Ivana Schiederová 19.9.2012 - 21.11.2014
 Renata Pýchová 9.12.2011 - 14.10.2016
 Iva Kališová 19.9.2012 - 14.10.2016
 Renata Pýchová 14.10.2016 - 17.11.2016
 Iva Kališová 14.10.2016 - 27.10.2017
 Sbírka Listin Společenství vlastníků jednotek Blatenská 4040-4041-4042, Chomutov
 S 36/SL 40 účetní závěrka [2014] Krajský soud v Ústí nad Labem 9.3.2015 7.10.2015 9.10.2015 6
 S 36/SL 39 rozhod. o statut. orgánu zápis ze sch.výboru Krajský soud v Ústí nad Labem 16.10.2014 10.10.2014 5.12.2014 1
 S 36/SL 38 rozhod. o statut. orgánu zápis ze sch.shrom. Krajský soud v Ústí nad Labem 16.10.2014 10.10.2014 5.12.2014 4
 S 36/SL 37 rozhod. o statut. orgánu zápis ze sch.výboru Krajský soud v Ústí nad Labem 30.6.2014 10.10.2014 5.12.2014 1
 S 36/SL 36 ostatní ukončení činnosti Krajský soud v Ústí nad Labem 10.10.2014 5.12.2014 1
 S 36/SL 35 účetní závěrka [2013] Krajský soud v Ústí nad Labem 24.2.2014 30.9.2014 22.10.2014 6
 S 36/SL 34 účetní závěrka [2012] Krajský soud v Ústí nad Labem 11.2.2013 2.10.2013 3.10.2013 6
 S 36/SL 33 účetní závěrka - 2011 Krajský soud v Ústí nad Labem 13.2.2012 7.2.2013 12.2.2013 6
 S 36/SL 32 rozhod. o statut. orgánu - zápis ze sch.výboru Krajský soud v Ústí nad Labem 24.7.2012 27.8.2012 25.9.2012 1
 S 36/SL 31 rozhod. o statut. orgánu - zápis ze shromáždění Krajský soud v Ústí nad Labem 24.7.2012 27.8.2012 25.9.2012 7
 S 36/SL 30 podpisové vzory - člen výboru Krajský soud v Ústí nad Labem 3.10.2011 29.11.2011 21.12.2011 1
 S 36/SL 29 rozhod. o statut. orgánu - zápis ze shromáždění Krajský soud v Ústí nad Labem 28.7.2011 29.11.2011 21.12.2011 8
 S 36/SL 28 rozhod. o statut. orgánu - zápis ze schůze výboru Krajský soud v Ústí nad Labem 28.7.2011 29.11.2011 21.12.2011 1
 S 36/SL 27 ostatní - žádost Krajský soud v Ústí nad Labem 26.7.2011 29.11.2011 21.12.2011 1
 S 36/SL 26 účetní závěrka - 2010 Krajský soud v Ústí nad Labem 18.2.2011 29.11.2011 5.12.2011 12
 S 36/SL 25 účetní závěrka - 2009 Krajský soud v Ústí nad Labem 9.3.2010 29.11.2011 5.12.2011 12
 S 36/SL 24 účetní závěrka - 2008 Krajský soud v Ústí nad Labem 16.3.2009 29.11.2011 5.12.2011 11
 S 36/SL 23 účetní závěrka - 2007 Krajský soud v Ústí nad Labem 29.11.2011 5.12.2011 9
 S 36/SL 22 účetní závěrka - 2006 Krajský soud v Ústí nad Labem 26.2.2007 29.11.2011 5.12.2011 9
 S 36/SL 21 účetní závěrka - 2005 Krajský soud v Ústí nad Labem 10.3.2006 29.11.2011 5.12.2011 10
 S 36/SL 20 účetní závěrka - 2004 Krajský soud v Ústí nad Labem 4.4.2005 29.11.2011 5.12.2011 10
 S 36/SL 19 účetní závěrka - 2003 Krajský soud v Ústí nad Labem 29.4.2004 29.11.2011 5.12.2011 10
 S 36/SL 18 účetní závěrka - 2002 Krajský soud v Ústí nad Labem 14.3.2003 29.11.2011 5.12.2011 7
 S 36/SL 17 podpisové vzory - Jaromír Šírava Krajský soud v Ústí nad Labem 6.5.2008 10.7.2008 1
 S 36/SL 16 rozhod. o statut. orgánu - zápis ze schůze výboru Krajský soud v Ústí nad Labem 6.5.2008 10.7.2008 1
 S 36/SL 15 rozhod. o statut. orgánu - zápis ze shromáždění Krajský soud v Ústí nad Labem 6.5.2008 10.7.2008 6
 S 36/SL 14 rozhod. o statut. orgánu - odstoupení z funkce čl.výb. Krajský soud v Ústí nad Labem 14.4.2008 10.7.2008 1
 S 36/SL 13 rozhod. o statut. orgánu - zápis ze schůze výboru Krajský soud v Ústí nad Labem 30.4.2008 10.7.2008 1
 S 36/SL 12 stanovy společnosti Krajský soud v Ústí nad Labem 13.8.2007 10.10.2007 9
 S 36/SL 11 rozhod. o statut. orgánu - zápis ze schůze výboru Krajský soud v Ústí nad Labem 9.7.2007 10.10.2007 1
 S 36/SL 9 rozhod. o statut. orgánu - zápis z jednání výboru Krajský soud v Ústí nad Labem 20.4.2006 20.9.2006 1
 S 36/SL 8 rozhod. o statut. orgánu - zápis ze shromáždění Krajský soud v Ústí nad Labem 20.4.2006 20.9.2006 5
 S 36/SL 7 rozhod. o statut. orgánu - odstoupení z funkce Krajský soud v Ústí nad Labem 20.3.2006 20.9.2006 2
 S 36/SL 10 podpisové vzory členů výboru Krajský soud v Ústí nad Labem 20.4.2006 20.9.2006 1
 S 36/SL 6 podpisové vzory členů výboru Krajský soud v Ústí nad Labem 11.12.2003 20.7.2004 1
 S 36/SL 5 rozhod. o statut. orgánu - zápis ze schůze výboru Krajský soud v Ústí nad Labem 11.12.2003 20.7.2004 1
 S 36/SL 4 notářský zápis NZ 218/2003 - stanovy Krajský soud v Ústí nad Labem 11.12.2003 20.7.2004 15
 S 36/SL 3 podpisové vzory členů výboru Krajský soud v Ústí nad Labem 26.11.2001 19.3.2002 1
 S 36/SL 2 rozhod. o statut. orgánu - zápis z 1. schůze výboru Krajský soud v Ústí nad Labem 26.11.2001 19.3.2002 2
 S 36/SL 1 notářský zápis, stanovy společnosti, rozhod. o statut. orgánu NZ 330/2001 Krajský soud v Ústí nad Labem 26.11.2001 19.3.2002 15
 Blatenská 4040, Chomutov 430 03
 Společenství vlastníků jednotek Blatenská 4040-4041-4042, Chomutov - 70945756 - Chomutov
 Společenství vlastníků jednotek Rumunská 4041,4042 - 26273748 - Kroměříž
 "Společenství vlastníků bytových jednotek ul. Nová Pasířská č.p. 4039/17, 4040/19 a 4041/21 v Jablonci n.N." - 25461095 - Jablonec nad Nisou
 Společenství vlastníků jednotek Blatenská 4002-4004, Chomutov - 70931453 - Chomutov
 Společenství vlastníků jednotek Blatenská 3978-3979,Chomutov - 70944504 - Chomutov
 Společenství vlastníků jednotek Blatenská 4013 - 4014 - 4015, Chomutov - 70944555 - Chomutov
 Společenství vlastníků jednotek Blatenská 4016-4017-4018, Chomutov - 70936099 - Chomutov
 Společenství vlastníků jednotek, Blatenská 3984-3985-3986, Chomutov - 70936161 - Chomutov
 Společenství vlastníků jednotek Blatenská 3991-3992, Chomutov - 70944474 - Chomutov
 Společenství vlastníků jednotek Blatenská 3982 - 3983, Chomutov - 70944547 - Chomutov


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 |
 52012PC0109
 Pasiūlymas EUROPOS PARLAMENTO IR TARYBOS REGLAMENTAS dėl Europos Sąjungos raštinės įrangos energijos vartojimo efektyvumo ženklinimo programos, kuriuo iš dalies keičiamas Reglamentas (EB) Nr. 106/2008 dėl Bendrijos raštinės įrangos energijos vartojimo efektyvumo ženklinimo programos /* COM/2012/0109 final - 2012/0049 (COD) */
 AIŠKINAMASIS MEMORANDUMAS
 1. PASIŪLYMO
 APLINKYBĖS
 Reglamente (EB) Nr. 106/2008 yra
 nustatytos raštinės įrangai (kompiuteriams, kompiuterių
 monitoriams, spausdintuvams, kopijavimo aparatams, skeneriams ir t. t.)
 taikomos programos Energy Star įgyvendinimo Europos Sąjungoje
 taisyklės. Europos Sąjungoje programa Energy Star įgyvendinama
 pagal 2011 m. gruodžio mėn. galios netekusį Jungtinių
 Amerikos Valstijų Vyriausybės ir Europos bendrijos susitarimą
 dėl raštinės įrangos energijos vartojimo efektyvumo ženklinimo
 programų suderinimo[1].
 2011 m. liepos 12 d. Taryba priėmė sprendimą, kuriuo
 Komisija įgaliota vesti derybas dėl naujo penkerių metų
 susitarimo. Tos derybos baigtos 2011 m. lapkričio 29 d. Šio
 pasiūlymo iš dalies pakeisti Reglamentą (EB) Nr. 106/2008 tikslas
 – programos Energy Star įgyvendinimą priderinti prie naujo
 susitarimo. Tarybos sprendimo dėl naujo Energy Star susitarimo
 pasirašymo ir sudarymo pasiūlymas pateikiamas Tarybai drauge su šiuo
 pasiūlymu iš dalies pakeisti Reglamentą (EB) Nr. 106/2008.
 2. KONSULTACIJŲ SU
 SUINTERESUOTOSIOMIS ŠALIMIS IR POVEIKIO VERTINIMO REZULTATAI
 Naujo susitarimo
 pasiūlyme ir pasiūlyme iš dalies pakeisti Reglamentą (EB)
 Nr. 106/2008 atsižvelgiama į pirmų dviejų programos Energy
 Star įgyvendinimo Europos Sąjungoje laikotarpių
 (2001–2010 m.) patirtį ir į Europos Sąjungos Energy Star
 valdybos konsultacijas.
 Pagrindinės
 priežastys tęsti programą Energy Star trečią
 penkerių metų laikotarpį nurodytos Komunikate dėl programos
 Energy Star įgyvendinimo Europos Sąjungoje 2006–2010 m.[2] ir Komisijos rekomendacijoje
 Tarybai pradėti derybas dėl antrojo Energy Star susitarimo.
 Toliau apibendrinami pagrindiniai punktai:
 –
 įgyvendinama programa Energy Star buvo
 ypač veiksminga siekiant didesnio energijos
 vartojimo efektyvumo raštinės įrangos rinkoje. Pagal programą pavyko raštinės
 įrangos, parduotos per pastaruosius trejus metus, suvartojamos elektros
 energijos kiekį sumažinti apie 11 TWh, t. y. maždaug
 16 proc. Todėl sutaupyta daugiau kaip 1,8 mlrd. EUR mokesčių
 už elektros energiją ir neišmesta 3,7 Mt CO2;
 –
 programa yra lanksti ir dinamiška politikos
 priemonė, ypač gerai pritaikyta tokiems sparčiai kintantiems
 produktams, kaip IRT produktai;
 –
 ES ir JAV turėtų toliau
 bendradarbiaudamos rengti produktų specifikacijas, o tokio paties lygio reikalavimus
 abu subjektai turėtų nustatyti maždaug tokiu pačiu metu;
 –
 atsižvelgiant į JAV ketinimą pagal
 programą taikyti trečiųjų subjektų atliekamą
 sertifikavimą, susitarimas turėtų būti toliau taikomas
 pagal dvi atskiras produktų registravimo sistemas – Europos Sąjungoje
 taikyti savarankišką sertifikavimą, o Jungtinėse Amerikos
 Valstijose taikyti trečiųjų subjektų atliekamą
 sertifikavimą. Manoma, kad abipusio pripažinimo principo taikymo
 nutraukimas neturėtų neigiamai paveikti ES programoje
 dalyvaujančių gamintojų, nes jie dėmesį skiria
 daugiausia ES rinkai;
 –
 gamintojai pranešė, kad pagrindinis jų
 dalyvavimo programoje veiksnys yra centrinės valdžios institucijoms
 nustatytas reikalavimas pirkti raštinės įrangą, kuri savo
 efektyvumu bent prilygtų programos Energy Star reikalavimams. Be
 to, daug gamintojų dalyvauja viešuosiuose konkursuose kitose
 valstybėse narėse, nei yra įsisteigę, todėl
 turėtų būti apsvarstytos galimybės sugriežtinti nuostatas
 dėl viešųjų pirkimų. Papildomos
 priežastys, kodėl reikėtų sugriežtinti nuostatas dėl
 viešųjų pirkimų, pateiktos poveikio vertinime[3], kuris pridedamas prie Direktyvos dėl energijos vartojimo
 efektyvumo pasiūlymo[4];
 –
 turimais duomenimis, reikalavimų atitikties
 lygis yra aukštas, tačiau Komisija ir valstybės narės
 turėtų glaudžiai bendradarbiauti, kad visapusiškai užtikrintų
 programos reikalavimų įgyvendinimo kontrolę, ir ne vėliau
 kaip po pusantrų metų po susitarimo sudarymo apsvarstyti, ar
 įgyvendinimo kontrolė yra veiksminga. Šiuo
 atžvilgiu turėtų būti išaiškinti Komisijos ir valstybių
 narių įpareigojimai, susiję su programos įgyvendinimo
 kontrolės užtikrinimu;
 –
 Komisija toliau stebės, koks JAV
 pasiūlytų pakeitimų ir programos Energy Star poveikis
 sutaupytos energijos kiekiui, gamintojams ir atitikčiai. Likus mažiausiai
 dvejiems metams iki naujo susitarimo galiojimo pabaigos, ji išnagrinės
 galimus būdus, kaip spręsti raštinės įrangos energijos
 vartojimo klausimus, įskaitant galimybę vietoj programos Energy
 Star taikyti alternatyvias politikos priemones.
 3. TEISINIAI PASIŪLYMO
 ASPEKTAI
 Svarbiausias šio pasiūlymo iš dalies
 pakeisti Reglamentą (EB) Nr. 106/2008 tikslas – programos Energy
 Star įgyvendinimą priderinti prie naujo Jungtinių Amerikos
 Valstijų Vyriausybės ir Europos Sąjungos susitarimo dėl
 raštinės įrangos energijos vartojimo efektyvumo ženklinimo
 programų koordinavimo.
 Vienintelis esminis pasiūlytas pakeitimas
 yra išbraukti Reglamento (EB) Nr. 106/2008 4 straipsnio 4 dalį,
 kurioje teigiama: „Laikoma, kad raštinės įrangos gaminiai, kuriems
 naudoti bendrą logotipą leido USEPA, atitinka šį
 reglamentą, nebent yra priešingų įrodymų“. Europos
 Sąjungoje ir Jungtinėse Amerikos Valstijose programos taikymas iki
 šiol buvo grindžiamas gamintojų savarankišku sertifikavimu. Manoma, kad programos
 sėkmę Europos Sąjungoje iš dalies nulėmė šios
 paprastos produktų registravimo procedūros. Tačiau JAV
 nusprendė pereiti prie JAV rinkai tiekiamų produktų
 sertifikavimo, kurį atlieka tretieji subjektai. Toks metodas ES rinkai
 nerekomenduojamas. Jis galėtų neigiamai paveikti programą, o
 mažųjų ir vidutinių įmonių padėtis taptų
 nepalanki, palyginti su dideliais gamintojais. Todėl pagal naują
 susitarimą programa bus taikoma pagal dvi atskiras produktų
 registravimo sistemas. ES rinkai tiekiamus produktus turės užregistruoti
 Europos Komisija, o JAV rinkai tiekiamus produktus turės užregistruoti JAV
 programos Energy Star akredituotieji tretieji subjektai. Vadinasi,
 abipusio pripažinimo principas nebus taikomas.
 Kitais pakeitimais atnaujinamos nuorodos
 į galiojančius teisės aktus (4 straipsnis) ir į naują
 susitarimą (11 straipsnis), taip pat atnaujinamas Energy Star
 valdybos pavadinimas (8 straipsnis). 12 straipsnyje pateiktas Komisijos ir
 valstybių narių įpareigojimų užtikrinti programos
 įgyvendinimo kontrolę išaiškinimas. Sujungiami 4 ir 7 straipsniai,
 taip pat 13 ir 14 straipsniai.
 Komunikate dėl programos Energy Star
 įgyvendinimo Europos Sąjungoje 2006–2010 m. padaryta išvada, kad
 turėtų būti apsvarstyta galimybė sugriežtinti nuostatas
 dėl viešųjų pirkimų reikalavimų. Kad pagal naują
 susitarimą programa Energy Star būtų įgyvendinta
 laiku, iš dalies pakeistą reglamentą reikia priimti skubiai,
 todėl esminių teksto pakeitimų nepasiūlyta. Vietoj to griežtesnės nuostatos dėl
 viešųjų pirkimų bus numatytos Direktyvos dėl energijos
 vartojimo efektyvumo, kuria visapusiškai sprendžiami viešųjų
 pirkimų klausimai, pasiūlyme[5]. Iš dalies pakeistame reglamente turėtų
 būti atsižvelgta į šios direktyvos nuostatas dėl
 viešųjų pirkimų.
 Komisija nuolat stebės, koks JAV
 pasiūlytų pakeitimų ir programos Energy Star poveikis
 sutaupytos energijos kiekiui, gamintojams ir atitikčiai. Likus mažiausiai
 dvejiems metams iki naujo susitarimo galiojimo pabaigos, ji išnagrinės
 galimus būdus, kaip ateityje spręsti raštinės įrangos
 energijos vartojimo klausimus, įskaitant galimybę vietoj programos Energy
 Star taikyti alternatyvias politikos priemones.
 4. POVEIKIS BIUDŽETUI
 Pasiūlymu siekiama toliau
 įgyvendinti esamą programą, todėl jis neturi poveikio
 veiklos ir administraciniams asignavimams ir žmogiškiesiems ištekliams.
 2012/0049 (COD)
 Pasiūlymas
 EUROPOS PARLAMENTO IR TARYBOS REGLAMENTAS
 dėl Europos Sąjungos raštinės
 įrangos energijos vartojimo efektyvumo ženklinimo programos, kuriuo iš
 dalies keičiamas Reglamentas (EB) Nr. 106/2008 dėl Bendrijos
 raštinės įrangos energijos vartojimo efektyvumo ženklinimo programos
 (Tekstas svarbus EEE)
 EUROPOS PARLAMENTAS IR EUROPOS
 SĄJUNGOS TARYBA,
 atsižvelgdami Sutartį dėl Europos
 Sąjungos veikimo, ypač į jos 194 straipsnio 1 dalį,
 atsižvelgdami į Europos Komisijos
 pasiūlymą,
 perdavus įstatymo galią
 turinčio teisės akto projektą nacionaliniams parlamentams,
 atsižvelgdami į Ekonomikos ir
 socialinių reikalų komiteto nuomonę,
 atsižvelgdami į Regionų
 komiteto nuomonę,
 laikydamiesi įprastos
 teisėkūros procedūros,
 kadangi:
 (1) programa Energy Star
 Sąjungoje įgyvendinama pagal 2008 m. sausio 15 d. Europos
 Parlamento ir Tarybos reglamentą (EB) Nr. 106/2008 dėl Bendrijos
 raštinės įrangos energijos vartojimo efektyvumo ženklinimo programos[6], remiantis Jungtinių Amerikos Valstijų Vyriausybės ir
 Europos bendrijos susitarimu dėl raštinės įrangos energijos
 vartojimo efektyvumo ženklinimo programų suderinimo[7]. Šis
 susitarimas neteko galios 2011 m. gruodžio 28 d., o Taryba
 priėmė sprendimą, kuriuo Komisija įgaliota vesti derybas
 dėl naujo penkerių metų susitarimo. Derybos dėl naujo
 susitarimo baigtos 2011 m. lapkričio 29 d. Todėl
 turėtų būti įrašyta nuoroda į naują
 susitarimą;
 (2) taip pat būtina
 atnaujinti nuorodas į Sąjungos ženklinimo arba kokybės
 sertifikavimo sistemas, nustatytas 2009 m. spalio 21 d. Europos Parlamento
 ir Tarybos direktyva 2009/125/EB, nustatančia ekologinio projektavimo
 reikalavimų su energija susijusiems gaminiams nustatymo sistemą[8], 2010 m. gegužės 19 d. Europos Parlamento ir Tarybos
 direktyva 2010/30/ES dėl su energija susijusių gaminių suvartojamos
 energijos ir kitų išteklių nurodymo ženklinant gaminį ir apie
 jį pateikiant standartinę informaciją[9] ir
 2009 m. lapkričio 25 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamentu
 (EB) Nr. 66/2010 dėl ES ekologinio ženklo[10];
 (3) šio pakeitimų reglamento
 priėmimas yra gera proga įrašyti naują Energy Star
 valdybos pavadinimą;
 (4) atsižvelgiant į naujo
 susitarimo VI straipsnį, kuriame numatytos dvi atskiros produktų
 sertifikavimo sistemos (Sąjungos rinkai tiekiamus produktus gamintojai
 sertifikuoja savarankiškai, o JAV rinkai tiekiamus produktus sertifikuoja
 tretieji subjektai), turėtų būti išbraukta 4 straipsnio 4 dalis;
 (5) 6 straipsnyje
 turėtų būti išaiškintas ryšys su aktualiomis Europos Parlamento
 ir Tarybos direktyvos [..../../ES] dėl energijos vartojimo efektyvumo, kuria
 panaikinamos direktyvos 2004/8/EB ir 2006/32/EB[11],
 nuostatomis;
 (6) turėtų būti
 išaiškinti 12 straipsnio 3 dalyje nustatyti Komisijos ir valstybių
 narių įpareigojimai užtikrinti programos Energy Star
 įgyvendinimo kontrolę;
 (7) programos vertinime
 turėtų būti apsvarstytos alternatyvios politikos galimybės
 ir numatyta pakankamai laiko priimti informacija pagrįstą
 sprendimą dėl galimo susitarimo atnaujinimo;
 (8) todėl Reglamentas (EB)
 Nr. 106/2008 turėtų būti atitinkamai iš dalies pakeistas;
 PRIĖMĖ ŠĮ
 REGLAMENTĄ:
 1 straipsnis
 Reglamentas (EB) Nr. 106/2008 iš dalies
 keičiamas taip:
 (1)
 4 straipsnis pakeičiamas taip:
 „4 straipsnis
 Bendrieji principai
 1.
 Tinkamais atvejais Energy Star programa
 koordinuojama su kitomis Europos Sąjungos ženklinimo arba kokybės
 sertifikavimo priemonėmis bei schemomis, pavyzdžiui, visų pirma
 Reglamentu (EB) Nr. 66/2010 nustatyta Europos Sąjungos ekologinio
 ženklo suteikimo schema, Direktyvoje 2010/30/EB numatytu su energija
 susijusių gaminių energijos ir kitų išteklių suvartojimo
 parodymu ženklinant gaminį bei pateikiant standartinę
 informaciją apie gaminį, taip pat Direktyvos 2009/125/EB
 įgyvendinimo priemonėmis. Koordinuojant programą,
 keičiamasi įrodymais ir prireikus skirtingoms schemoms nustatomi
 bendri specifikacijų ir reikalavimų lygiai.
 2.
 Kitos valstybėse narėse taikomos ir
 naujos savanoriškos energijos vartojimo efektyvumo ženklinimo programos,
 skirtos raštinės įrangos gaminiams, gali egzistuoti kartu su Energy
 Star programa.
 3.
 Bendrą logotipą programos dalyviai gali
 naudoti ant jų raštinės įrangos gaminių ir susijusioje
 reklaminėje medžiagoje.
 4.
 Dalyvavimas Energy Star programoje yra
 savanoriškas.
 5.
 Nedarant poveikio Europos Sąjungos atitikties
 įvertinimo bei atitikties ženklinimo taisyklėms ir (arba)
 tarptautiniams Europos Sąjungos ir trečiųjų šalių
 susitarimams dėl galimybės patekti į Europos Sąjungos
 rinką, Komisija arba valstybės narės į šio reglamento
 taikymo sritį įtrauktus gaminius, kurie patiekti Europos
 Sąjungos rinkai, gali išbandyti, kad patikrintų jų atitiktį
 šio reglamento reikalavimams.
 (2)
 6 straipsnis keičiamas taip:
 „6 straipsnis
 Energijos vartojimo efektyvumo
 kriterijų naudojimo skatinimas
 1.
 Susitarimo galiojimo laikotarpiu centrinės
 valdžios institucijos, apibrėžtos 2004 m. kovo 31 d. Europos
 Parlamento ir Tarybos direktyvoje 2004/18/EB dėl viešojo darbų,
 prekių ir paslaugų pirkimo sutarčių sudarymo tvarkos
 derinimo[12], nedarydamos poveikio Sąjungos ir nacionalinės teisės
 aktų bei ekonominių kriterijų taikymui, viešojo prikimo
 sutartyse, kurių vertė lygi minėtos direktyvos 7 straipsnyje
 nurodytoms riboms arba jas viršija, nustato energijos vartojimo efektyvumo
 reikalavimus, ne mažiau griežtus nei bendrosiose specifikacijose. Šis
 straipsnis taikomas nedarant poveikio Europos Parlamento ir Tarybos direktyvos
 [..../../ES] dėl energijos vartojimo efektyvumo, kuria panaikinamos
 direktyvos 2004/8/EB ir 2006/32/EB[13], 5
 straipsnio ir III priedo f punkto nuostatoms.
 2.
 Susitarimo galiojimo laikotarpiu Komisija ir kitos
 Sąjungos institucijos, nedarydamos poveikio Sąjungos ir
 nacionalinės teisės aktų bei ekonominių kriterijų
 taikymui, viešojo pirkimo sutartyse, kurių vertė lygi Direktyvos
 2004/18/EB 7 straipsnyje nurodytoms riboms arba jas viršija, nustato energijos
 vartojimo efektyvumo reikalavimus, ne mažiau griežtus nei bendrosiose
 specifikacijose.“
 (3)
 7 straipsnis išbraukiamas.
 (4)
 8 straipsnis pakeičiamas taip:
 „8 straipsnis
 Europos Sąjungos Energy Star
 valdyba
 1. Komisija įkuria Europos
 Sąjungos Energy Star valdybą (toliau – ESESV), sudarytą
 iš 9 straipsnyje nurodytų valstybių atstovų ir
 suinteresuotųjų subjektų atstovų. ESESV peržiūri Energy
 Star programos įgyvendinimą Sąjungoje ir prireikus teikia
 Komisijai konsultacijas ir pagalbą, kad ji galėtų vykdyti
 Susitarimo IV straipsnyje nurodyto valdymo subjekto funkcijas.
 2. Komisija užtikrina, kad savo
 veikloje ESESV, atsižvelgdama į visas raštinės įrangos
 gaminių grupes, kiek įmanoma prižiūrėtų, kad
 programoje vienodai dalyvautų visos su gaminių grupe susiję
 suinteresuotieji subjektai, pavyzdžiui, gamintojai, mažmenininkai,
 importuotojai, aplinkos apsaugos grupės ir vartotojų organizacijos.
 3. Siekdama laiku patikslinti
 bendrąsias specifikacijas, Komisija, kuriai padeda ESESV, stebi, kaip
 bendru logotipu pažymėti gaminiai skverbiasi į rinką ir kaip
 kinta raštinės įrangos energijos vartojimo efektyvumas.
 4. Komisija priima ESESV darbo
 tvarkos taisykles, atsižvelgdama į valstybių atstovų ESESV
 nuomonę.“
 (5)
 11 straipsnis pakeičiamas taip:
 „11 straipsnis
 Parengiamosios techninių
 kriterijų persvarstymo procedūros
 1. Siekiant pasirengti
 bendrųjų specifikacijų ir raštinės įrangos
 gaminių grupių, kurias apima Susitarimo C priedas, persvarstymui, ir
 prieš pateikiant pasiūlymo projektą arba atsakant JAV Aplinkos
 apsaugos agentūrai laikantis tvarkos, kuri numatyta Susitarime ir [...]
 Tarybos sprendime [...] dėl Jungtinių Amerikos Valstijų
 Vyriausybės ir Europos Sąjungos susitarimo dėl raštinės
 įrangos energijos vartojimo efektyvumo ženklinimo programų suderinimo
 sudarymo[14], imamasi 2–5 dalyse nurodytų veiksmų.
 2. Komisija gali prašyti, kad
 ESESV pateiktų pasiūlymą dėl susitarimo ar
 bendrųjų gaminio specifikacijų persvarstymo. Komisija gali
 pateikti pasiūlymą ESESV dėl gaminio bendrųjų
 specifikacijų ar Susitarimo persvarstymo. ESESV taip pat gali teikti
 pasiūlymą Komisijai savo iniciatyva.
 3. Komisija, gavusi
 pasiūlymą iš JAV Aplinkos apsaugos agentūros dėl Susitarimo
 persvarstymo, visais atvejais turi konsultuotis su ESESV.
 4. ESESV nariai, teikdami savo
 nuomonę Komisijai, atsižvelgia į įgyvendinamumo ir rinkos
 tyrimų rezultatus bei turimas energijos vartojimo mažinimo technologijas.
 5. Siekdama sumažinti energijos
 vartojimą Komisija ypač atsižvelgia į Susitarimo I straipsnio 3
 dalyje nurodytą tikslą parengti plataus užmojo bendrąsias
 specifikacijas ir tinkamai atsižvelgia į turimas technologijas ir
 susijusias išlaidas. Prieš pateikdama nuomonę dėl naujų
 bendrų specifikacijų, ESESV visų pirma atsižvelgia į
 naujausius ekologinio projektavimo tyrimų rezultatus.“
 (6)
 12 ir 13 straipsniai pakeičiami taip:
 „12 straipsnis
 Rinkos priežiūra ir piktnaudžiavimo
 kontrolė
 1. Bendras logotipas naudojamas
 tik į Susitarimo taikymo sritį įtrauktiems gaminiams, laikantis
 Susitarimo B priede nurodytų gairių bendro logotipo naudotojui.
 2. Draudžiama bet kokia
 klaidinga ar klaidinanti reklama arba bet kokio ženklinimo ar logotipo,
 kurį galima supainioti su bendru logotipu, naudojimas.
 3. Komisija, imdamasi Susitarimo
 IX straipsnio 2, 3 ir 4 dalyse apibrėžtų veiksmų ar juos
 koordinuodama, užtikrina, kad bendras logotipas būtų naudojamas
 tinkamai. Valstybės narės imasi reikiamų (visų pirma
 Susitarimo IX straipsnio 5 dalyje apibrėžtų) veiksmų, kad
 būtų laikomasi šio reglamento nuostatų jų teritorijoje ir
 apie tai informuoja Komisiją. Valstybės narės įrodymus, kad
 programos dalyviai nesilaiko privalomų taisyklių gali perduoti
 Komisijai, kad ji imtųsi pradinių veiksmų.“
 „13 straipsnis
 Peržiūra ir persvarstymas
 Prieš Susitarimo šalims tariantis dėl jo
 pratęsimo pagal Susitarimo XIV straipsnio 2 dalį, Komisija
 įvertina, koks Energy Star programos veiksmingumas gerinant raštinės
 įrangos energijos vartojimo efektyvumą ir suteikiant rinkos
 galimybių gamintojams, ir įvertina alternatyvias politikos galimybes,
 pavyzdžiui, nustatytas Sąjungos teisės aktuose, ypač direktyvose
 2009/125/EB ir 2010/30/EB. Šių dviejų vertinimų rezultatai
 pranešami Europos Parlamentui ir Tarybai ne vėliau kaip likus dvejiems
 metams iki Susitarimo galiojimo pabaigos.“
 (7)
 14 straipsnis išbraukiamas.
 2 straipsnis
 Įsigaliojimas
 Šis reglamentas įsigalioja
 dvidešimtą dieną po jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame
 leidinyje.
 Šis reglamentas privalomas visas ir
 tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse.
 Priimta Briuselyje,
 Europos Parlamento vardu Tarybos
 vardu
 Pirmininkas Pirmininkas
 [1] OL L 381, 2006 12 28, p. 26.
 [2] COM(2011) 337 galutinis.
 [3] SEC(2011) 779 galutinis.
 [4] COM(2011) 370 galutinis.
 [5] COM(2011) 370 galutinis.
 [6] OL L 39, 2008 2 13, p. 1.
 [7] OL L 381, 2006 12 28, p. 26.
 [8] OL L 285, 2009 10 31, p. 10.
 [9] OL L 153, 2010 6 18, p. 1.
 [10] OL L 27, 2010 1 30, p. 1.
 [11] OL L [...], [...], p. [...].
 [12] OL L 134, 2004 4 30, p. 114. Direktyva
 su paskutiniais pakeitimais, padarytais Komisijos reglamentu (EB) 1422/2007 (OL
 L 317, 2007 12 5, p. 34).
 [13] OL L [...], [...], p. [...].
 [14] OL L [...], [...], p. [...].


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 21997D0405(01)
 Σύσταση αριθ. 1/94 της Μεικτής Επιτροπής ΕΚ-ΕΖΕΣ «Κοινή διαμετακόμιση» της 8ης Δεκεμβρίου 1994 για την τροποποίηση της σύμβασης της 20ής Μαΐου 1987 περί καθεστώτος κοινής διαμετακόμισης
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 091 της 05/04/1997 σ. 0017 - 0029
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΣΥΣΤΑΣΗ αριθ. 1/94 ΤΗΣ ΜΕΙΚΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚ-ΕΖΕΣ «ΚΟΙΝΗ ΔΙΑΜΕΤΑΚΟΜΙΣΗ» της 8ης Δεκεμβρίου 1994 για την τροποποίηση της σύμβασης της 20ής Μαΐου 1987 περί καθεστώτος κοινής διαμετακόμισης Η ΜΕΙΚΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,Έχοντας υπόψη:τη σύμβαση της 20ής Μαΐου 1987 περί καθεστώτος κοινής διαμετακόμισης, και ιδίως το άρθρο 15 παράγραφος 2 στοιχείο α),Εκτιμώντας:ότι η σύμβαση της 20ής Μαΐου 1987 περιλαμβάνει, όσον αφορά τις συναλλαγές μεταξύ της Κοινότητας και των χωρών της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών (ΕΖΕΣ) καθώς και των χωρών αυτών μεταξύ τους, τους κανόνες για την κοινή διαμετακόμιση 7ότι κρίνεται σκόπιμο να τροποποιηθεί η σύμβαση για να επιτραπεί η είσπραξη των απαιτήσεων μέσω της αμοιβαίας συνδρομής μεταξύ των συμβαλλομένων μερών,ΣΥΝΙΣΤΑ στα συμβαλλόμενα μέρη της σύμβασης:- να τροποποιήσουν, ως εμφαίνεται στο παράρτημα, την εν λόγω σύμβαση, με ισχύ από την 1η Ιουλίου 1996,- να ενημερωθούν μεταξύ τους, με ανταλλαγή επιστολών, για την αποδοχή της παρούσας σύστασης.Βρυξέλλες, 8 Δεκεμβρίου 1994.Για την μεικτή επιτροπήΟ Πρόεδρος>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΦΗΛΜ>Παράρτημα του Παραρτήματος ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας, της Δημοκρατίας της Ισλανδίας, του Βασιλείου της Νορβηγίας, του Βασιλείου της Σουηδίας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας περί καθεστώτος κοινής διαμετακόμισης Η σύμβαση μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας, της Δημοκρατίας της Ισλανδίας, του Βασιλείου της Νορβηγίας, του Βασιλείου της Σουηδίας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας τροποποιείται ως εξής:Α. Μετά το άρθρο 13 προστίθεται το ακόλουθο κείμενο:«Είσπραξη των απαιτήσεωνΆρθρο 13αΟι αρμόδιες αρχές των ενδιαφερομένων χωρών υποχρεούνται να παρέχουν αμοιβαία συνδρομή για την είσπραξη απαιτήσεων, εφόσον οι απαιτήσεις αυτές έχουν δημιουργηθεί στο πλαίσιο πράξη Τ1 ή Τ2, σύμφωνα με τις διατάξεις του προσαρτήματος IV.»Β. Στη σύμβαση προστίθεται το παρακάτω προσάρτημα IV:«ΠΡΟΣΑΡΤΗΜΑ IVΑΜΟΙΒΑΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΠΡΑΞΗ ΤΩΝ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝΣκοπόςΆρθρο 1Το παρόν προσάρτημα περιλαμβάνει τους κανόνες που εξασφαλίζουν την είσπραξη, σε κάθε χώρα, των απαιτήσεων που αναφέρονται στο άρθρο 3, οι οποίες γεννώνται σε άλλη χώρα. Οι διατάξεις εφαρμογής παρατίθεται στο παράρτημα Ι του παρόντος προσαρτήματος.ΟρισμοίΆρθρο 2Στο παρόν προσάρτημα ως:- "αιτούσα αρχή" νοείται η αρμόδια αρχή χώρας που υποβάλλει αίτηση για παροχή συνδρομής σχετικής με απαίτηση που αναφέρεται στο άρθρο 3,- "αρμόδια αρχή" νοείται η αρχή χώρας στην οποία απευθύνεται η αίτηση για παροχή συνδρομής.Πεδίο εφαρμογήςΆρθρο 3Το παρόν προσάρτημα εφαρμόζεται σε:α) όλες τις απαιτήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του προσαρτήματος Ι, οι οποίες δημιουργούνται στο πλαίσιο πράξης Τ1 ή Τ2, που άρχισε μετά τη θέση σε ισχύ του παρόντος προσαρτήματος,β) τόκους και έξοδα που έχουν σχέση με την είσπραξη των απαιτήσεων που αναφέρονται παραπάνω.Ανακοίνωση και χρησιμοποίηση πληροφοριώνΆρθρο 41. Μετά από αίτηση της αιτούσας αρχής, η αρμόδια αρχή παρέχει τις πληροφορίες, που θα ήταν δυνατό να είναι χρήσιμες στην αιτούσα αρχή για την είσπραξη της απαίτησης.Για να αποκτήσει αυτές τις πληροφορίες, η αρμόδια αρχή ασκεί τις εξουσίες που προβλέπονται από τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις που διέπουν την είσπραξη παρόμοιων απαιτήσεων, οι οποίες γεννώνται στη χώρα όπου έχει την έδρα της.2. Η αίτηση πληροφοριών πρέπει να αναφέρει το όνομα και τη διεύθυνση του προσώπου το οποίο αφορούν οι πληροφορίες που πρόκειται να παρασχεθούν καθώς και τη φύση και το ποσό της απαίτησης, την οποία αφορά η αίτηση.3. Η αρμόδια αρχή δεν υποχρεούται να διαβιβάσει πληροφορίες:α) τις οποίες δεν θα ήταν σε θέση να αποκτήσει για την είσπραξη παρόμοιων απαιτήσεων, που γεννώνται στη χώρα όπου έχει την έδρα της 7β) που αποκαλύπτουν εμπορικά, βιομηχανικά ή επαγγελματικά απόρρητα ήγ) η αποκάλυψη των οποίων θα ήταν δυνατό να διαταράξει τη δημόσια τάξη ή ασφάλεια της χώρας.4. Η αρμόδια αρχή υποχρεούται να ενημερώνει την αιτούσα αρχή για τους λόγους, στους οποίους οφείλεται η άρνησή της για παροχή πληροφοριών.5. Οι πληροφορίες που αποκτώνται σύμφωνα με το παρόν άρθρο πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο για τους σκοπούς της παρούσας σύμβασης και να προστατεύονται από τη χώρα που τις λαμβάνει με τον τρόπο που προστατεύονται τέτοιες πληροφορίες βάσει της εθνικής νομοθεσίας αυτής. Οι εν λόγω πληροφορίες είναι δυνατό να χρησιμοποιούνται για άλλους σκοπούς μόνον εφόσον συμφωνεί γραπτώς η αρμόδια υπηρεσία που τις διαβίβασε και στο πλαίσιο των περιορισμών που θέτει η αρχή αυτή.6. Η αίτηση για παροχή πληροφοριών καταρτίζεται σύμφωνα με το υπόδειγμα που περιλαμβάνεται στο παράρτημα ΙΙ του παρόντος προσαρτήματος.ΚοινοποίησηΆρθρο 51. Η αρμόδια αρχή κοινοποιεί στον παραλήπτη, μετά από αίτηση της αιτούσας αρχής και σύμφωνα με τους νόμους για την κοινοποίηση παρόμοιων εγγράφων ή αποφάσεων που ισχύουν στη χώρα όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της, όλα τα έγγραφα και τις αποφάσεις, περιλαμβανομένων και των δικαστικών, που προέρχονται από τη χώρα στην οποία έχει την έδρα της η αιτούσα αρχή και αφορούν την απαίτηση ή/και την είσπραξή της.2. Η αίτηση κοινοποίησης πρέπει να αναφέρει το όνομα και τη διεύθυνση του παραλήπτη, τη φύση και το αντικείμενο του εγγράφου ή της απόφασης που πρόκειται να κοινοποιηθεί και, εφόσον χρειάζεται, το όνομα και τη διεύθυνση του οφειλέτη και την απαίτηση την οποία αφορά το έγγραφο ή η απόφαση, καθώς και κάθε άλλη χρήσιμη πληροφορία.3. Η αρμόδια αρχή ενημερώνει αμέσως την αιτούσα αρχή για τη συνέχεια που δίδεται στην αίτηση κοινοποίησης και ειδικότερα για την ημερομηνία, κατά την οποία το έγγραφο ή η απόφαση απεστάλησαν στον παραλήπτη.4. Η αίτηση κοινοποίησης καταρτίζεται σύμφωνα με το υπόδειγμα που περιλαμβάνεται στο παράρτημα ΙΙΙ του παρόντος προσαρτήματος.Εκτέλεση των αιτήσεων είσπραξηςΆρθρο 61. Μετά την αίτηση της αιτούσας αρχής, η αρμόδια αρχή υποχρεούται να εισπάττει απαιτήσεις, οι οποίες αποτελούν το αντικείμενο τίτλου που επιτρέπει την εκτέλεση σύμφωνα με τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις που εφαρμόζονται για την είσπραξη παρόμοιων απαιτήσεων που γεννώνται στη χώρα όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της.2. Για το σκοπό αυτό κάθε απαίτηση την οποία αφορά υποβληθείσα αίτηση είσπραξης πρέπει να αντιμετωπίζεται ως απαίτηση της χώρας όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της, με εξαίρεση τις περιπτώσεις στις οποίες εφαρμόζεται το άρθρο 12.Άρθρο 71. Η αίτηση είσπραξης απαίτησης, την οποία η αιτούσα αρχή απευθύνεται στην αρμόδια αρχή, πρέπει να συνοδεύεται από ένα επίσημο ή επικυρωμένο αντίγραφο του τίτλου που επιτρέπει την εκτέλεσή της και εκδόθηκε στη χώρα στην οποία η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της και, αν συντρέχει περίπτωση, από το πρωτότυπο ή από επικυρωμένο αντίγραφο άλλων εγγράφων που είναι αναγκαία για την είσπραξη.2. Η αιτούσα αρχή δύναται να προβεί σε αίτηση είσπραξης μόνον αν:α) η απαίτηση ή/και ο τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεσή της δεν αμφισβητείται στη χώρα όπου αυτή έχει την έδρα της 7β) κίνησε στη χώρα όπου έχει την έδρα της τη διαδικασία είσπραξης η οποία δύναται να ασκηθεί με βάση τον τίτλο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και τα ληφθέντα μέτρα δεν κατέληξαν στην ολική πληρωμή της απαίτησης 7γ) η απαίτηση υπερβαίνει τα 1 500 Ecu. Το ισοδύναμο σε εθνικό νόμισμα του ποσού που εκφράζεται σε Ecu υπολογίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 51 του προσαρτήματος ΙΙ.3. Η αίτηση είσπραξης περιέχει το όνομα και τη διεύθυνση του ενδιαφερομένου προσώπου, τη φύση της απαίτησης, το κεφάλαιο και τους οφειλόμενους τόκους και έξοδα καθώς και κάθε άλλη σχετική πληροφορία.4. Η αίτηση είσπραξης περιέχει επίσης δήλωση της αιτούσα αρχής που προσδιορίζει τη χρονολογία από την οποία είναι δυνατή η εκτέλεση κατά τους κανόνες δικαίου που ισχύουν στη χώρα όπου έχει την έδρα της και που βεβαιώνει ότι πληρούνται οι όροι που προβλέπονται στην παράγραφο 2.5. Η αιτούσα αρχή, μόλις λάβει γνώση, απευθύνει στην αρμόδια αρχή όλες τις χρήσιμες πληροφορίες που αναφέρονται στην υπόθεση η οποία αποτελούσε την αιτία της αίτησης είσπραξης.Άρθρο 8Ο τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεση της απαίτησης, σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν στη χώρα όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της, γίνεται ενδεχομένως αποδεκτός, αναγνωρίζεται, συμπληρώνεται ή αντικαθίσταται από τίτλο που επιτρέπει την εκτέλεση στο έδαφος της χώρας αυτής.Η αποδοχή, η αναγνώριση, η συμπλήρωση ή η αντικατάσταση του τίτλου πρέπει να πραγματοποιηθούν το συντομότερο δυνατό μετά την παραλαβή της αίτησης είσπραξης. Πραγματοποιούνται δε οπωσδήποτε όταν ο τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεση στη χώρα όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της, περιέχει όλα τα τυπικά στοιχεία.Στην περίπτωση που η διεκπεραίωση μιας των διατυπώσεων αυτών οδηγήσει σε εξέταση ή αμφισβήτηση της απαίτησης ή/και του τίτλου που επιτρέπει την εκτέλεση και εκδόθηκε από την αιτούσα αρχή, εφαρμόζεται το άρθρο 12.Άρθρο 91. Η είσπραξη πραγματοποιείται στο νόμισμα της χώρας στην οποία η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της.2. Η αρμόδια αρχή δύναται, αν οι νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις που ισχύουν στη χώρα όπου έχει την έδρα της το επιτρέπουν, και κατόπιν διαβουλεύσεων με την αιτούσα αρχή, να παρέχει στον οφειλέτη προθεσμία πληρωμής ή να επιτρέπει την πληρωμή με δόσεις. Οι τόκοι που εισπράττονται από την αρμόδια αρχή λόγω της συμπληρωματικής προθεσμίας πληρωμής αποδίδονται στη χώρα όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της.Αποδίδεται επίσης στη χώρα όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της και κάθε άλλος τόκος που εισπράττεται λόγω υπερημερίας δυνάμει των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που ισχύουν στη χώρα όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της.Άρθρο 10Οι απαιτήσεις προς είσπραξη δεν τυγχάνουν ουδενός προνομίου στη χώρα όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της.Άρθρο 11Η αρμόδια αρχή ενημερώνει αμέσως την αιτούσα αρχή για τη συνέχεια που δίδεται στην αίτηση είσπραξης.Αμφισβητούμενες αιτήσειςΆρθρο 121. Αν, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας είσπραξης, η απαίτηση ή/και ο τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεσή της και που εκδόθηκε στη χώρα όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της, αμφισβητούνται από κάποιο ενδιαφερόμενο μέρος, η αγωγή ασκείται απ' αυτό ενώπιον του αρμόδιου οργάνου της χώρας όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της, σύμφωνα με τους κανόνες δικαίου που ισχύουν σ'αυτή. Η αγωγή αυτή πρέπει να κοινοποιείται από την αιτούσα αρχή στην αρμόδια αρχή ή από τον ενδιαφερόμενο.2. Μόλις γίνει στην αρμόδια αρχή η κοινοποίηση που προβλέπεται στην παράγραφο 1, είτε από την αιτούσα αρχή είτε από τον ενδιαφερόμενο, η διαδικασία εκτέλεσης αναστέλλεται εν αναμονή της απόφασης του αρμοδίου οργάνου. Αν το κρίνει αναγκαίο με την επιφύλαξη του άρθρου 13, δύναται να λάβει συντηρητικά μέτρα για να εγγυηθεί την είσπραξη, εφόσον οι νομοθετικές ή οι κανονιστικές διατάξεις που ισχύουν στη χώρα όπου έχει την έδρα της το επιτρέπουν για παρόμοιες απαιτήσεις.3. Όταν η αμφισβήτηση στρέφεται κατά των μέτρων εκτέλεσης που λαμβάνονται στη χώρα όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της, η αγωγή φέρεται ενώπιον του αρμοδίου οργάνου αυτής της χώρας σύμφωνα με τις νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις της.4. Όταν το αρμόδιο όργανο, ενώπιον του οποίου φέρεται η αγωγή σύμφωνα με την παράγραφο 1, είναι πολιτικό ή διοικητικό δικαστήριο, η απόφαση του δικαστηρίου αυτού, εφόσον είναι ευνοϊκή για την αιτούσα αρχή και επιτρέπει την είσπραξη της απαίτησης στη χώρα όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της, αποτελεί τον "τίτλο που επιτρέπει την εκτέλεση" κατά την έννοια των άρθρων 6, 7 και 8 και η είσπραξη της απαίτησης διενεργείται με βάση αυτή την απόφαση.Συντηρητικά μέτραΆρθρο 131. Με αιτιολογημένη αίτηση της αιτούσας αρχής, η αρμόδια αρχή λαμβάνει συντηρητικά μέτρα για να εγγυηθεί την είσπραξη απαίτησης, εφόσον το επιτρέπουν οι νομοθετικές ή κανονιστικές διατάξεις που ισχύουν στη χώρα όπου έχει την έδρα της.2. Για την εφαρμογή της πρώτης παραγράφου, εφαρμόζονται κατ' αναλογία τα άρθρα 6, 7 παράγραφοι 1, 3 και 5 και τα άρθρα 8, 11, 12 και 14.3. Η αίτηση για τη λήψη συντηρητικών μέτρων καταρτίζεται σύμφωνα με το υπόδειγμα που περιλαμβάνεται στο παράρτημα IV του παρόντος προσαρτήματος.ΕξαιρέσειςΆρθρο 14Η αρμόδια αρχή δεν υποχρεούται:α) να παράσχει τη συνδρομή που προβλέπεται στα άρθρα 6 έως 13 αν η είσπραξη της απαίτησης είναι ικανή, λόγω της κατάστασης του οφειλέτη, να προκαλέσει σοβαρές οικονομικές ή κοινωνικές δυσχέρειες στη χώρα όπου έχει την έδρα της 7β) να αποδέχεται την είσπραξη απαίτησης όταν εκτιμά ότι αυτή μπορεί να διαταράξει τη δημόσια τάξη ή να θίξει άλλα σημαντικά συμφέροντα της χώρας όπου έχει την έδρα της 7γ) να προβαίνει στην είσπραξη της απαίτησης σε περίπτωση που η αιτούσα αρχή δεν εξάντλησε, στο έδαφος της χώρας όπου έχει την έδρα της, τα μέσα εκτέλεσης της εν λόγω απαίτησης.Η αρμόδια αρχή πληροφορεί την αιτούσα αρχή για τους λόγους που αντιτίθενται στην ικανοποίηση της αίτησης συνδρομής.Άρθρο 151. Τα θέματα που αφορούν την παραγραφή διέπονται αποκλειστικά από τους κανόνες δικαίου που ισχύουν στη χώρα όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της.2. Οι πράξεις είσπραξης απαιτήσεων που πραγματοποιούνται από την αρμόδια αρχή σύμφωνα με την αίτηση συνδρομής και που, αν είχαν πραγματοποιηθεί από την αιτούσα αρχή, θα είχαν ως αποτέλεσμα την αναστολή ή τη διακοπή της παραγραφής κατά τους κανόνες δικαίου που ισχύουν στη χώρα όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της, θεωρούνται, όσον αφορά αυτό το αποτέλεσμα, ότι έχουν πραγματοποιηθεί σ' αυτή την τελευταία χώρα.Εμπιστευτικός χαρακτήραςΆρθρο 16Τα έγγραφα και οι πληροφορίες που κοινοποιούνται στην αρμόδια αρχή κατ' εφαρμογή του παρόντος προσαρτήματος, δύνανται να κοινοποιούνται από αυτή μόνο:α) στο πρόσωπο που αναφέρεται στην αίτηση συνδρομής 7β) στα πρόσωπα και τις αρχές που είναι επιφορτισμένα με την είσπραξη των απαιτήσεων και μόνο για το σκοπό αυτό 7γ) στις δικαστικές αρχές που έχουν επιληφθεί υποθέσεων που αφορούν την είσπραξη των απαιτήσεων.ΓλώσσεςΆρθρο 17Οι αιτήσεις συνδρομής και τα σχετικά έγγραφα συνοδεύονται από μετάφραση στην επίσημη γλώσσα ή σε μια από τις επίσημες γλώσσες της χώρας όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της ή σε γλώσσα αποδεκτή από αυτή.Δαπάνες συνδρομήςΆρθρο 18Οι χώρες παραιτούνται από κάθε αξίωση για επιστροφή των εξόδων που προκύπτουν από την αμοιβαία συνδρομή που παρέχουν κατ' εφαρμογή του προσαρτήματος αυτού.Ωστόσο, η χώρα όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της παραμένει υπεύθυνη απέναντι στη χώρα όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της, για τα έξοδα των αγωγών που αναγνωρίστηκαν μη βάσιμα ως προς την ύπαρξη της απαίτησης ή ως προς την εγκυρότητα του τίτλου που εκδόθηκε από την αιτούσα αρχή.Εξουσιοδοτημένες αρχέςΆρθρο 19Οι χώρες ανταλλάσσουν κατάλογο των αρχών που είναι εξουσιοδοτημένες να υποβάλουν ή να λαμβάνουν αιτήσεις συνδρομής, καθώς και τις πιθανές σχετικές αλλαγές.Άρθρα 20 έως 22(Το παρόν προσάρτημα δεν περιέχει τα άρθρα 20 έως 22).ΔιάφοραΆρθρο 23Οι διατάξεις του παρόντος προσαρτήματος δεν εμποδίζουν την παροχή μεγαλύτερης αμοιβαίας συνδρομής, που μερικές χώρες παρέχουν ή πιθανόν να παρέχουν στο μέλλον βάσει συμφωνιών ή διευθετήσεων, περιλαμβανομένης και της συνδρομής για την κοινοποίηση των δικαστικών ή εξωδίκων πράξεων.Άρθρα 24 έως 26(Το παρόν προσάρτημα δεν περιέχει τα άρθρα 24 έως 26).ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι ΤΟΥ ΠΡΟΣΑΡΤΗΜΑΤΟΣ IVΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣΤΙΤΛΟΣ ΙΠεδίο εφαρμογήςΆρθρο 11. Το παρόν παράρτημα περιλαμβάνει τους λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή του προσαρτήματος IV.2. Το παρόν παράρτημα περιλαμβάνει επίσης τους λεπτομερείς κανόνες για τη μετατροπή και τη μεταβίβαση εισπραττόμενων ποσών.ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΑίτηση πληροφοριώνΆρθρο 21. Η αίτηση πληροφοριών που αναφέρεται στο άρθρο 4 του προσαρτήματος IV υποβάλλεται εγγράφως σύμφωνα με το υπόδειγμα του παραρτήματος ΙΙ. Φέρει την επίσημη σφραγίδα της αιτούσας αρχής και υπογράφεται από υπάλληλο της τελευταίας, δεόντως εξουσιοδοτημένο για την υποβολή της αίτησης αυτής.2. Η αιτούσα αρχή σημειώνει, κατά περίπτωση, στην αίτηση πληροφοριών κάθε άλλη αρμόδια αρχή, στην οποία έχει απευθύνει παρόμοια αίτηση πληροφοριών.Άρθρο 3Η αίτηση πληροφοριών μπορεί να αφορά:α) είτε τον οφειλέτηβ) είτε κάθε άλλο πρόσωπο υπόχρεο πληρωμής της απαίτησης κατ' εφαρμογή των διατάξεων που ισχύουν στη χώρα όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της.Όταν η αιτούσα αρχή γνωρίζει ότι τρίτο πρόσωπο έχει στην κατοχή του περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν στο ένα ή στο άλλο πρόσωπο από τα ενδιαφερόμενα στο προηγούμενο εδάφιο, η αίτηση μπορεί να αφορά και τον τρίτο αυτόν.Άρθρο 4Η αρμόδια αρχή γνωρίζει εγγράφως (αν είναι δυνατό με τέλεξ ή τέλεφαξ) τη λήψη της αίτησης πληροφοριών εντός της συντομότερης δυνατής προθεσμίας και, οπωσδήποτε, εντός επτά ημερών από την ημέρα της λήψης αυτής.Άρθρο 51. Η αρμόδια αρχή διαβιβάζει στην αιτούσα αρχή τις αιτούμενες πληροφορίες αμέσως μόλις τις λαμβάνει.2. Στην περίπτωση κατά την οποία όλες ή μέρος των αιτούμενων πληροφοριών, ανάλογα με τη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν είναι δυνατό να ληφθούν εντός εύλογης προθεσμίας, η αρμόδια αρχή πληροφορεί σχετικά την αιτούσα αρχή, αναφέροντας τους λόγους.Οπωσδήποτε, κατά τη λήξη της προθεσμίας έξι μηνών από την ημερομηνία γνωστοποίησης της λήψης της αίτησης, η αρμόδια αρχή πληροφορεί την αιτούσα αρχή για το αποτέλεσμα των ερευνών που πραγματοποίησε προκειμένου να λάβει τις αιτούμενες πληροφορίες.Στο πλαίσιο των πληροφοριών που της κοινοποιούνται από την αρμόδια αρχή, η αιτούσα αρχή μπορεί να ζητήσει από την τελευταία να συνεχίσει τις έρευνές της. Η αίτηση αυτή πρέπει να γίνει εγγράφως (αν είναι δυνατό με τέλεξ ή τέλεφαξ) εντός προθεσμίας δύο μηνών από τη λήψη της γνωστοποίησης του αποτελέσματος των ερευνών που πραγματοποιήθηκαν από την αρμόδια αρχή. Η διεκπεραίωση της αίτησης γίνεται από την αρμόδια αρχή σύμφωνα με τις διατάξεις που προβλέπονται για την αρχική αίτηση.Άρθρο 6Όταν η αρμόδια αρχή αποφασίσει να μη δώσει ευνοϊκή συνέχεια στην αίτηση πληροφοριών που της έχει απευθυνθεί, γνωστοποιεί εγγράφως στην αιτούσα αρχή τους λόγους που αντίκεινται στην ικανοποίηση της αίτησης και αναφέρεται ρητώς στις διατάξεις του άρθρου 4 και του προσαρτήματος IV που επικαλείται. Η γνωστοποίηση αυτή πρέπει να γίνεται από την αρμόδια αρχή μόλις λάβει την απόφασή της και, οπωσδήποτε, εντός έξι μηνών από την ημερομηνία γνωστοποίησης της λήψης της αίτησης.Άρθρο 7Η αιτούσα αρχή μπορεί κάθε στιγμή να αποσύρει την αίτηση πληροφοριών που διαβίβασε στην αρμόδια αρχή. Η σχετική απόφαση κοινοποιείται εγγράφως (αν είναι δυνατό με τέλεξ ή τέλεφαξ) στην αρμόδια αρχή.ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙΑίτηση κοινοποίησηςΆρθρο 8Η αίτηση κοινοποίησης που αναφέρεται στο άρθρο 5 του προσαρτήματος IV υποβάλλεται εγγράφως σε δύο αντίτυπα σύμφωνα με το υπόδειγμα του παραρτήματος ΙΙΙ. Φέρει την επίσημη σφραγίδα της αιτούσας αρχής και υπογραφεται από υπάλληλο της τελευταίας δεόντως εξουσιοδοτημένο να υποβάλει τέτοια αίτηση.Στην αίτηση της προηγούμενης παραγράφου επισυνάπτεται σε δύο αντίτυπα το έγγραφο (ή η απόφαση) του οποίου ζητείται η κοινοποίηση.Άρθρο 9Η αίτηση κοινοποίησης μπορεί να αφορά κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο, σύμφωνα με τους κανόνες δικαίου που ισχύουν στο κράτος μέλος όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της, πρέπει να ενημερώνεται για κάθε έγγραφο ή απόφαση που το αφορά.Άρθρο 101. Αμέσως μετά τη λήψη της αίτησης κοινοποίησης, η αρμόδια αρχή λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για να πραγματοποιήσει αυτή την κοινοποίηση σύμφωνα με τις νομοθετικές διατάξεις που ισχύουν στη χώρα όπου έχει την έδρα της.2. Η αρμόδια αρχή ενημερώνει την αιτούσα αρχή για την ημερομηνία της κοινοποίησης αμέσως μόλις αυτή πραγματοποιηθεί. Η ενημέρωση γίνεται με την επιστροφή στην αιτούσα αρχή του ενός από τα αντίτυπα της αίτησής της δεόντως συμπληρωμένου, συμπεριλαμβανομένης της βεβαίωσης στο πίσω μέρος του εγγράφου.ΤΙΤΛΟΣ IVΑίτηση είσπραξης ή/και λήψης συντηρητικών μέτρωνΆρθρο 111. Η αίτηση είσπραξης ή/και λήψης συντηρητικών μέτρων που αναφέρεται στα άρθρα 6 και 13 του προσαρτήματος IV γίνεται εγγράφως σύμφωνα με το υπόδειγμα του παραρτήματος IV. Περιέχει τη δήλωση ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στο προσάρτημα IV για την κίνηση της διαδικασίας αμοιβαίας συνδρομής, φέρει την επίσημη σφραγίδα της αιτούσας αρχής και υπογράφεται από υπάλληλο της τελευταίας δεόντως εξουσιοδοτημένο να υποβάλει τέτοια αίτηση.2. Ο εκτελεστός τίτλος που επισυνάπτεται στην αίτηση είσπραξης ή/και της λήψης συντηρητικών μέτρων δύναται να εκδίδεται συνολικά για περισσότερες απαιτήσεις, εφόσον αφορά το ίδιο πρόσωπο.Για την εφαρμογή των άρθρων 12 έως 19, το σύνολο των απαιτήσεων που αποτελούν αντικείμενο του ίδιου εκτελεστού τίτλου θεωρούνται ότι συνιστούν μια μόνον απαίτηση.Άρθρο 121. Η αίτηση είσπραξης ή/και λήψης συντηρητικών μέτρων μπορεί να αφορά:α) είτε τον οφειλέτη 7β) είτε κάθε άλλο πρόσωπο υπόχρεο για την πληρωμή της απαίτησης κατ' εφαρμογή των διατάξεων που ισχύουν στην χώρα όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της.2. Αν συντρέχει περίπτωση, η αιτούσα αρχή υποδεικνύει στην αρμόδια αρχή τα περιουσιακά στοιχεία των προσώπων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, που, καθόσον γνωρίζει, βρίσκονται στην κατοχή τρίτου προσώπου.Άρθρο 131. Η αιτούσα αρχή υποδεικνύει τα ποσά της απαίτησης προς είσπραξη, τόσο στο νόμισμα της χώρας όπου έχει την έδρα της, όσο και στο νόμισμα της χώρας όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της.2. Η συναλλαγματική ισοτιμία που ισχύει για την εφαρμογή της παραγράφου 1 είναι η τελευταία τρέχουσα τιμή πώλησης που διαπιστώνεται στην ή στις πιο αντιπροσωπευτικές αγορές συναλλάγματος της χώρας, όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της κατά την ημερομηνία υπογραφής της αίτησης.Άρθρο 14Η αρμόδια αρχή γνωρίζει εγγράφως (αν είναι δυνατόν με τέλεξ ή τέλεφαξ) τη λήψη της αίτησης είσπραξης ή/και λήψης συντηρητικών μέτρων, εκτός της συντομότερης δυνατής προθεσμίας και, οπωσδήποτε, εντός επτά ημερών από την ημέρα της λήψης της.Άρθρο 15Όταν, ανάλογα με την περίπτωση, ολόκληρη η απαίτηση ή μέρος αυτής δεν είναι δυνατό να εισπραχθεί ή η λήψη συντηρητικών μέτρων δεν είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί εντός εύλογης προθεσμίας, η αρμόδια αρχή ενημερώνει σχετικά την αιτούσα αρχή, αναφέροντας τους λόγους της κατάστασης αυτής.Σε κάθε περίπτωση, κατά τη λήξη προθεσμίας ενός έτους από την ημερομηνία γνωστοποίησης της λήψης της αίτησης, η αρμόδια αρχή ενημερώνει την αιτούσα αρχή για το αποτέλεσμα της διαδικασίας είσπραξης ή/και λήψης των συντηρητικών μέτρων.Η αιτούσα αρχή, λαμβάνοντας υπόψη τις πληροφορίες που κοινοποιούνται σε αυτήν από την αρμόδια αρχή, μπορεί να ζητήσει από την τελευταία να συνεχίσει τη διαδικασία είσπραξης ή/και λήψης συντηρητικών μέτρων που κίνησε. Η αίτηση αυτή υποβάλλεται εγγράφως (αν είναι δυνατόν με τέλεξ ή τέλεφαξ) εντός δύο μηνών από την παραλαβή της γνωστοποίησης του αποτελέσματος της διαδικασίας είσπραξης ή/και λήψης των συντηρητικών μέτρων, που κινήθηκε από την αρμόδια αρχή. Εξετάζεται από αυτή σύμφωνα με τις διατάξεις που προβλέπονται για την αρχική αίτηση.Άρθρο 16Κάθε αγωγή αμφισβήτησης της απαίτησης ή του τίτλου που επιτρέπει την εκτέλεση της είσπραξης και η οποία ασκείται στη χώρα όπου η αιτούσα αρχή έχει την έδρα της κοινοποιείται εγγράφως (αν είναι δυνατόν με τέλεξ ή τέλεφαξ) από την αιτούσα αρχή στην αρμόδια αρχή αμέσως μόλις αυτή ενημερωθεί.Άρθρο 171. Αν η αίτηση είσπραξης ή/και λήψης συντηρητικών μέτρων καθίσταται χωρίς αντικείμενο λόγω πληρωμής της απαίτησης ή λόγω ακύρωσής της ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο, η αιτούσα αρχή ενημερώνει αμέσως εγγράφως (αν είναι δυνατόν με τέλεξ ή τέλεφαξ) την αρμόδια αρχή, ώστε η τελευταία να αποσύρει την αγωγή που άσκησε.2. Όταν το ποσό της απαίτησης που αποτέλεσε αντικείμενο της αίτησης είσπραξης ή/και της λήψης συντηρητικών μέτρων τροποποιείται για οποιονδήποτε λόγο, η αιτούσα αρχή ενημερώνει αμέσως εγγράφως (αν είναι δυνατον με τέλεξ ή τέλεφαξ) την αρμόδια αρχή.Αν η τροποποίηση συνίσταται σε μείωση του ποσού της απαίτησης η αρμόδια αρχή συνεχίζει την αγωγή που άσκησε για την είσπραξη ή/και τη λήψη συντηρητικών μέτρων, η αγωγή όμως αυτή περιορίζεται στο ποσό που απομένει προς είσπραξη. Αν κατά το χρόνο που αρμόδια αρχή πληροφορείται τη μείωση του ποσού της απαίτησης, η είσπραξη του αρχικού ποσού έχει ήδη πραγματοποιηθεί από αυτή χωρίς η διαδικασία μεταβίβασης που αναφέρεται στο άρθρο 18 να έχει κινηθεί, η αρμόδια αρχή επιστρέφει το πλεονάζον ποσό στον δικαιούχο.Αν η τροποποίηση συνίσταται σε αύξηση του ποσού της απαίτησης, η αιτούσα αρχή απευθύνει το συντομότερο στην αρμόδια αρχή συμπληρωματική αίτηση είσπραξης ή/και λήψης συντηρητικών μέτρων. Η συμπληρωματική αυτή αίτηση εξετάζεται από την αρμόδια αρχή, στο μέτρο του δυνατού, μαζί με την αρχική αίτηση της αιτούσας αρχής. Όταν, λαμβάνοντας υπόψη την πρόοδο της διαδικασίας, η συνένωση της συμπληρωματικής με την αρχική αίτηση είναι αδύνατη, η αρμόδια αρχή υποχρεούται να δώσει συνέχεια στην συμπληρωματική αίτηση, μόνο όταν αυτή αφορά ποσό ίσο ή μεγαλύτερο από αυτό που αναφέρεται στο άρθρο 7 του προσαρτήματος IV.3. Για την μετατροπή του τροποποιημένου ποσού της απαίτησης στο νόμισμα της χώρας όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της, η αιτούσα αρχή εφαρμόζει την συναλλαγματική ισοτιμία που χρησιμοποίησε για την αρχική της αίτηση.Άρθρο 18Κάθε εισπραττόμενο από την αρμόδιο αρχή ποσό συμπεριλαμβανομένων κατά περίπτωση των τόκων που αναφέρεται στο άρθρο 9 παράγραφος 2 του προσαρτήματος IV, μεταφέρεται προς την αιτούσα αρχή στο νόμισμα της χώρας όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της. Η μεταφορά γίνεται εντός του μηνός που ακολουθεί την ημερομηνία πραγματοποίησης της είσπραξης.Άρθρο 19Ανεξάρτητα από τα ποσά που εισπράττονται ενδεχομένως από την αρμόδια αρχή για τόκους, οι οποίοι αναφέρονται στο άρθρο 9 παράγραφος 2 του προσαρτήματος IV, η απαίτηση θεωρείται ότι εισπράχθηκε κατά το ποσό που εκφράζεται σε εθνικό νόμισμα της χώρας όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της, με βάση την τιμή συναλλάγματος που αναφέρεται στο άρθρο 13 παράγραφος 2.ΤΙΤΛΟΣ VΓενικές και τελικές διατάξειςΆρθρο 201. Αίτηση συνδρομής δύναται να υποβληθεί από την αιτούσα αρχή είτε για μια και μόνη απαίτηση είτε για περισσότερες απαιτήσεις, εφόσον αυτές βαρύνουν το ίδιο πρόσωπο.2. Οι πληροφορίες που προβλέπονται στο παρόν παράρτημα και στα παραρτήματα ΙΙ, ΙΙΙ και IV μπορούν να δίδονται σε κοινό χαρτί μέσω συστημάτων επεξεργασίας δεδομένων με την προϋπόθεση ότι οι προκύπτουσες εκτυπώσεις είναι σύμφωνες με τα υποδείγματα που περιέχονται στα παραρτήματα.Άρθρο 21Οι πληροφορίες και άλλα στοιχεία που γνωστοποιούνται από την αρμόδια αρχή στην αιτούσα αρχή συντάσσονται στην επίσημη γλώσσα ή σε μια από τις επίσημες γλώσσες της χώρας, όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ ΤΟΥ ΠΡΟΣΑΡΤΗΜΑΤΟΣ IV >ΑΡΧΗ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>>ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ ΤΟΥ ΠΡΟΣΑΡΤΗΜΑΤΟΣ IV >ΑΡΧΗ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>ΣΥΜΒΑΣΗ ΤΗΣ 20ής ΜΑΪΟΥ 1987, ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΚΟΙΝΗΣ ΔΙΑΜΕΤΑΚΟΜΙΣΗΣ(Άρθρο 5 του προσαρτήματος IV)ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΟ υπογεγραμμένος πιστοποιώ:-ότι το έγγραφο (η απόφαση) (*) που επισυνάπτεται στην αίτηση που εικονίζεται στην εμπρόσθια όψη κοινοποιήθηκε στον παραλήπτη που αναφέρεται στην εν λόγω αίτηση στις Η κοινοποίηση έγινε κατά τον τρόπο που αναφέρεται κατωτέρω (1) (*):-ότι το έγγραφο (η απόφαση) (*) που επισυνάπτεται στην αίτηση που εικονίζεται στην εμπρόσθια όψη δεν μπόρεσε να κοινοποιηθεί στον παραλήπτη που αναφέρεται στην εν λόγω αίτηση για τους ακόλουθους λόγους (*):.....................................................(Ημερομηνία).....................................................(υπογραφή)(Επίσημη σφραγίδα)(*)Διαγράψατε την άχρηστη μνεία.(1)Αναφέρατε ακριβώς αν η κοινοποίηση έγινε στον παραλήπτη αυτοπροσώπως ή με άλλη διαδικασία.>ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV ΤΟΥ ΠΡΟΣΑΡΤΗΜΑΤΟΣ IV >ΑΡΧΗ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>ΣΥΜΒΑΣΗ ΤΗΣ 20ής ΜΑΪΟΥ 1987 ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΚΟΙΝΗΣ ΔΙΑΜΕΤΑΚΟΜΙΣΗΣ(Άρθρα 6 ως 13 του προσαρτήματος IV)>ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>


type: other

text:
2 VSOL 684/2016-A-16
 KSOS 25 INS 8374/2016 2 VSOL 684/2016-A-16
 Vrchní soud v Olomouci rozhodl v senátě složeném z předsedy JUDr. Vojtěcha Brhla a soudkyň JUDr. Heleny Myškové a JUDr. Ivany Wontrobové v insolvenční věci dlužníka: Dům kultury Akord Ostrava-Zábřeh, s.r.o., IČO 47973145, náměstí SNP 1, 700 30 Ostrava-Zábřeh, zastoupen Mgr. Matějem Kopřivou, advokátem se sídlem Ostrava-Mariánské Hory, 28. října 438/219 o insolvenčním návrhu navrhovatele-věřitele: LA PROCURA, s.r.o., IČO 28628128, 28. října 205/45, 702 00 Moravská Ostrava, o odvolání věřitele LA PROCURA, s.r.o. proti usnesení Krajského soudu v Ostravě ze dne 14. dubna 2016, č. j. KSOS 25 INS 8374/2016-A-7
 Usnesení Krajského soudu v Ostravě ze dne 14. dubna 2016, č. j. KSOS 25 INS 8374/2016-A-7 se m ě n í tak, že insolvenční návrh se pro zjevnou bezdůvodnost n e o d m í t á.
 Usnesením označeným v záhlaví tohoto rozhodnutí Krajský soud v Ostravě (dále jen insolvenční soud ) odmítl podle ustanovení § 128 odst. IZ insolvenční návrh navrhovatele-věřitele LA PROCURA, s.r.o. (dále jen věřitel ) pro zjevnou bezdůvodnost, neboť trpí vadami, které brání pokračování v řízení a které přes opakované výzvy nebyly odstraněny. Tvrzenou pohledávku věřitele soud považoval za spornou, sám věřitel uvedl, že dlužník se brání její úhradě. Pokud by měl věřitele v řízení prokazovat existenci a splatnost této pohledávky, isir.justi ce.cz pak případné dokazování by překročilo rámec dokazování v insolvenčním řízení. Tvrzená bankovní záruka byla dlužníku vyplacena z důvodu údajného prodlení původního věřitele (VOKD, a.s.), který byl zhotovitelem díla- REKONSTRUKCE DOMU KULTURY AKORD OSTRAVA-ZÁBŘEH . Obě smluvní strany mají rozdílná stanoviska k délce prodlení, a zda vůbec k tomuto prodlení při zhotovení díla došlo, soud by tudíž byl nucen provádět dokazování týkající se problematiky, zda dílo bylo zhotoveno řádně a včas, zda byly či nebyly v souladu s uzavřenou smlouvou o dílo vady reklamovány, zda byly odstraněny včas či nikoli a zda tedy byl zhotovitel v prodlení při zhotovení díla či nikoli. Teprve až by byly tyto skutkové okolnosti objasněny, tak by se soud zabýval otázkou, zda bankovní záruka byla vyplacena oprávněně či nikoli. Rozsah dokazování, proto předem nelze stanovit; v souvislosti s prokazováním tvrzení, zda bylo dílo provedeno řádně či nikoli bývá obvyklé, že dokazování probíhá nejen na základě listinných důkazů, ale také svědeckými výpověďmi, případně i znaleckými posudky a tento rozsah dokazování překračuje rámec insolvenčního řízení. S ohledem na tyto skutečnosti by se měl navrhovatel s tvrzeným nárokem obrátit na obecný soud s žalobou o zaplacení. Insolvenční soud dále přihlédl i k tomu, že jak pohledávka navrhovatele, tak i pohledávka jediného dalšího označeného věřitele dlužníka se splatnou pohledávkou, vychází ze stejného skutkového základu, neboť se jedná o původně jednu pohledávku, která byla postoupena mezi další dva subjekty.
 Proti tomuto usnesení podal věřitel odvolání a namítal, že insolvenční soud rozhodl o odmítnutí insolvenčního návrhu, aniž by se řádně vypořádal s tvrzeními věřitele, a s ohledem na zásadní logické rozpory v odůvodnění napadeného usnesení se jedná o rozhodnutí soudu, které je nejen nesprávné, ale i nepřezkoumatelné, nadto bylo vydáno soudem před doručením vyjádření insolvenčního dlužníka. Insolvenční soud v napadeném usnesení uvádí, že po zvážení všech skutkových tvrzení, dospěl soud k závěru, že insolvenční návrh navrhovatele je třeba odmítnout pro zjevnou bezdůvodnost dle ust. § 128a IZ. Tvrzenou pohledávku navrhovatele považuje za spornou, sám navrhovatel uvádí, že dlužník se brání její úhradě. Pokud by měl navrhovatel v řízení prokazovat existenci a splatnost této pohledávky je soud názoru, že případné dokazování by překročilo rámec dokazování v insolvenčním řízení. Věřitel považuje až za komické tvrzení soudu, že pohledávku navrhovatele považuje za spornou, když navrhovat uvádí, že dlužník se brání její úhradě. Přijetím tohoto názoru soudu bychom ad absurdum museli připustit, že insolvenční navrhovatel musí mít pohledávku, jejíž úhradě se dlužník nebrání, což je zjevný nesmysl. Právě proto, že dlužník pohledávku navrhovatele (a dalšího věřitele) nehradí po dobu delší než tří měsíců, je v prodlení a naplnil tak zákonnou domněnku úpadku ve formě platební neschopnosti. Rovněž názor soudu na prokazování existence pohledávky insolvenčního navrhovatele je zcela scestný. U pohledávky insolvenčního navrhovatele se totiž nejedná o pohledávku ze smlouvy o dílo na zaplacení ceny díla nebo její části (který by bylo potřeba obšírně a složitě dokazovat v insolvenčním řízení jak se snaží soud tvrdit), avšak jedná se o nevyvratitelný nárok na vydání bezdůvodného obohacení, které vzniklo odcizením peněžních prostředků z bankovní záruky. Jsou to naopak nesmyslné a sporné pohledávky insolvenčního dlužníka z tvrzených smluvních pokut, které nikdy nevznikly a insolvenční dlužník tyto smyšlené pohledávky z údajně uplatněných smluvních pokut používá jako obranu proti pohledávce insolvenčního navrhovatele. V souladu s ust. § 1987 občanského zákoníku pohledávka nejistá nebo neurčitá k započtení způsobilá není. Je to tedy naopak insolvenční dlužník, jehož obrana proti jisté pohledávce insolvenčního navrhovatele v podobě myriády zápočtů vymyšlených smluvních pokut přesahuje rámec insolvenčního řízení. Není možno rovněž odhlédnout od skutečnosti, že insolvenční dlužník tyto domnělé pohledávky uplatňoval vůči původnímu věřiteli VOKD, a.s., avšak tento pohledávky postoupil na druhého věřitele ISA CONSULT, který část pohledávky následně postoupil na insolvenčního navrhovatele. Započtení proti pohledávkám insolvenčního navrhovatele tak není možné a pokud by insolvenční dlužník vskutku měl za společností VOKD, a.s. nějaké pohledávky, měl tyto řádně uplatnit v insolvenčním řízení. Vzhledem k tomu, že tak neučinil, pohledávka za insolvenčním dlužníkem byla postoupena insolvenčním správcem, který by pod dohledem totožného Krajského soudu v Ostravě v insolvenčním řízení zcela zjevně nepostoupil neexistující pohledávky. Vzhledem ke skutečnosti, že insolvenční soud vydal napadené usnesení před doručením vyjádření dlužníka, odůvodnění tak zcela absentuje jeho argumentaci. Avšak krom toho, že se insolvenční dlužník omezil na dehonestaci insolvenčního navrhovatele nepodloženými spekulacemi a ospravedlňováním postupu spočívajícím v ukradení celé bankovní záruky v podobě tvrzené nepodmíněnosti bankovní záruky (která však vyplývá z povahy záruky-to, že by paní ředitelka Daňková nechala otevřené dveře do pokladny svého kulturního domu, také nikoho neopravňuje k tomu, aby z ní odcizil to, co mu nepatří), insolvenční navrhovatel musí poukázat na důležité skutečnosti v tomto vyjádření obsažené, které naopak prokazují nespornost navrhovatelova nároku. Tak tomu je kupříkladu právě v dopise insolvenčního dlužníka ze dne 21. 11. 2013, který je adresován zhotoviteli VOKD, a.s. jako původnímu věřiteli, kde přes mnoho nepodložených výtek týkajících se problémů v rámci rekonstrukce DK Akord (strana 27 vyjádření) insolvenční dlužník výslovně uvádí Tato částka 8.200.000,-Kč zůstane na účtu Domu kultura Akord Ostrava-Zábřeh, s.r.o. až do doby, kdy zhotovitel poskytne novou bankovní záruku, jinou formu zajištění, nebo do dokončení stavebních prací s tím, že ta částka, která nebude použita na úhradu dalších sankcí, bude zhotoviteli vrácena. Tímto prohlášením insolvenčního dlužníka je tak postaveno najisto, že pohledávka ve výši 8.200.000 Kč nejméně k 21. 11. 2013 trvala a je tak nesporná. Bez ohledu na skutečnost, že pro vyúčtování smluvních pokut společnosti VOKD, a.s. nebyl právní důvod vzhledem k prodlení insolvenčního dlužníka jako objednatele s poskytováním součinnosti při výstavbě, jednostranné zápočty předložené dlužníkem byly učiněny po zahájení insolvenčního řízení na společnosti VOKD, a.s. a část dokonce i v době, kdy započtení nebylo možné z důvodu vydaného předběžného opatření, které rovněž vydal zdejší soud pod č.j. KSOS 34 INS 6537/2014-A38, což by mělo být známo z úřední činnosti. Jelikož se skutkové a právní hodnocení tvrzení navrhovatele soudem provedené zcela rozchází s realitou, když je to právě insolvenční navrhovatel a další věřitel kdo mají nesporné pohledávky a je to naopak dlužník, který zjevně zneužil práva a vyúčtoval smyšlené smluvní pokuty k odůvodnění svého nezákonného postupu v podobě odcizení peněžních prostředků z bankovní záruky, věřitel žádal odvolací soud, aby napadené usnesení zrušil a věc vrátil soudu prvního stupně k dalšímu řízení, popřípadě rozhodl o tom, že se insolvenční návrh neodmítá.
 Dlužník (nesprávně se označující jako odpůrce ) ve vyjádření k odvolání věřitele konstatoval, že napadené rozhodnutí soudu prvního stupně je věcně správné. Dlužník se ve svém vyjádření k insolvenčnímu návrhu ze dne 14. 4. 2016 podrobně zabýval nedůvodností a šikanózností podaného insolvenčního návrhu. Soud prvního stupně insolvenční návrh navrhovatele dokonce shledal zjevně bezdůvodným ve smyslu ust. § 128a insolvenčního zákona. Toto rozhodnutí odůvodnil soud prvního stupně především tak, že tvrzenou pohledávku navrhovatele, jakož i tvrzenou pohledávku dalšího věřitele ISA CONSULT s.r.o., posoudil jako sporné s tím, že se odpůrce brání jejich zaplacení, k čemuž soud prvního stupně dospěl již na základě tvrzení samotného navrhovatele obsažených v insolvenčním návrhu. Prokazování existence těchto pohledávek vyhodnotil soud prvního stupně jako velmi náročné, přičemž dokazování by překračovalo rámec insolvenčního řízení. Ve svém odvolání proti napadenému rozhodnutí o odmítnutí insolvenčního návrhu se navrhovatel pouze vyjadřuje k údajné nevyvratitelnosti svých nároků, které hodnotí jako nárok na vydání bezdůvodného obohacení, který údajně vznikl odcizením peněžních prostředků z bankovní záruky. Dále se pak navrhovatel vyjadřuje k vyúčtování smluvních pokut a jednostranných zápočtů, které odpůrce z opatrnosti provedl na jeho domnělé pohledávky. Fakticky však i z argumentace navrhovatele v jím podaném odvolání jednoznačně vyplývá, že odpůrce pohledávky dobrovolně nechtěl vyplatit, pokládá je za neexistentní, sporné, a navíc na ně z opatrnosti provedl zápočty svých pohledávek ze smluvních pokut. V tomto směru je tedy zcela zřejmé, že se jedná o pohledávky sporné a pochybné, ke kterým se pro účely rozhodnutí o úpadku nepřihlíží. Dlužník však pokládá za nezbytné ještě zdůraznit, že je zcela nepochybné, že tyto pohledávky neuhradil, poněvadž je hradit nechtěl z důvodu jejich spornosti a pochybnosti. Současně však dlužník jednoznačně prokázal, že disponuje majetkem a fakticky hotovými prostředky na bankovních účtech, ze kterých by tyto pohledávky mohl okamžitě uhradit. Vůbec tak nebyly prokázány základní znaky úpadku na straně odpůrce. Jediným cílem insolvenčního návrhu tak bylo vyvinutí nátlaku na odpůrce, aby pohledávky uhradil, což však již odpůrce důkladně rozebíral ve svém vyjádření k insolvenčnímu návrhu ze dne 14.04.2016. Na základě výše uvedených skutečností dlužník navrhl, aby soud odvolací napadené usnesení Krajského soudu v Ostravě ze dne 14. 4. 2016, č. j. KSOS 25 INS
 8374/2016-A7, jako věcně správné potvrdil a aby bylo navrhovateli uloženo zaplatit odpůrci náklady odvolacího řízení.
 S účinností od 1.1.2014 byl insolvenční zákon č. 182/2006 Sb., změněn zákonem č. 294/2013 Sb. Insolvenční návrh věřitel podal soudu dne 11.4.2016, proto s ohledem na přechodná ustanovení tohoto zákona je třeba věc posoudit podle zákona č. 182/2006 Sb. ve znění účinném od 1.1.2014 (dále jen IZ ).
 Podle § 7 IZ, nestanoví-li tento zákon jinak nebo není-li takový postup v rozporu se zásadami, na kterých spočívá insolvenční řízení, použijí se pro insolvenční řízení a pro incidenční spory přiměřeně ustanovení občanského soudního řádu (dále jen o.s.ř. ) týkající se sporného řízení, a není-li to možné, ustanovení zákona o zvláštních řízeních soudních; ustanovení týkající se výkonu rozhodnutí nebo exekucí se však použijí přiměřeně jen tehdy, jestliže na ně tento zákon odkazuje.
 Odvolací soud po zjištění, že odvolání bylo podáno včas a osobou k tomuto úkonu oprávněnou, přezkoumal napadené usnesení, jakož i řízení, které jeho vydání předcházelo (§ 212, § 212a odst. 1, odst. 5 a odst. 6 o.s.ř.), aniž ve věci nařizoval jednání (§ 94 odst. 2 písm. c/ IZ), a dospěl k závěru, že odvolání nelze upřít důvodnosti.
 Podle ustanovení § 3 odst. 1 IZ je dlužník v úpadku, jestliže má a) více věřitelů, b) peněžité závazky po dobu delší 30 dnů po lhůtě splatnosti a c) tyto závazky není schopen plnit. Podle odstavce 2, má se za to, že dlužník není schopen plnit své peněžité závazky, jestliže a) zastavil platby podstatné části svých peněžitých závazků, nebo b) je neplní po dobu delší tří měsíců po lhůtě splatnosti, nebo c) není možné dosáhnout uspokojení některého ze splatných peněžitých pohledávek vůči dlužníku výkonem rozhodnutí nebo exekucí, nebo d) nesplnil povinnost předložit seznamy uvedené v § 104 odst. 1, kterou mu uložil insolvenční soud.
 Z obsahu insolvenčního spisu odvolací soud zjistil, že věřitel podal u soudu prvního stupně dne 11.4.2016 insolvenční návrh, kterým se domáhal rozhodnutí o úpadku dlužníka. V návrhu uvedl, že má za dlužníkem neuhrazenou splatnou peněžitou pohledávku ve výši jistiny 2.804.883 Kč + příslušenství, kterou dlužník přes několikeré urgence a jednání dosud neuhradil. Splatnost této peněžité pohledávky nastala již dne 8.11.2013, kdy původní věřitel písemně vyzval dlužníka k okamžitému vrácení neoprávněně vyplacené částky 10 mil. Kč. Navrhovateli je dále známo, že za uvedeným dlužníkem má společnost ISA CONSULT s.r.o., se sídlem Staré Město, Jamnická 255, 73801, IČ: 25815814, neuhrazenou splatnou peněžitou pohledávku ve výši jistiny 5.395.117 Kč + příslušenství. Splatnost této peněžité pohledávky nastala již dne 8.11.2013. Navrhovatel má za to, že dlužník je v současné době v úpadku ve formě platební neschopnosti, protože má více věřitelů, peněžité závazky po dobu delší 30 dnů po lhůtě splatnosti a tyto závazky není schopen plnit, neboť přes několikeré urgence, výzvy a jednání, své závazky vůči věřitelům neplní po dobu delší 3 měsíců po lhůtě splatnosti. Ke specifikaci peněžité pohledávky navrhovatele za dlužníkem věřitel uvedl, že původní věřitel dlužníka, společnost VOKD, a.s., IČ: 47675853, se sídlem Nákladní 3179, 702 00 Ostrava-Moravská Ostrava, uzavřel s dlužníkem dne 16.7.2012 Smlouvu o dílo, jejímž předmětem byla REKONSTRUKCE DOMU KULTURY AKORD OSTRAVA-ZÁBŘEH", ve znění pozdějších dodatků, přičemž na podkladě této smlouvy o dílo vystavila Česká spořitelna, a.s. k tíži původního věřitele a ve prospěch dlužníka dne 2.7.2012 formou Záruční listiny č. 565425/12 bankovní záruku, znějící na částku 10.000.000 Kč a platnou do 3.11.2013. Dlužník však v rozporu s uvedenou Smlouvou o dílo neoprávněně uplatnil bankovní záruku a bezdůvodně požádal Českou spořitelnu, a.s. o vyplacení částky 8.200.000 Kč z vystavené bankovní záruky. Česká spořitelna, a.s. následně předmětnou částku 8.200.000 Kč vyplatila Dlužníkovi převodem na jeho účet, tuto částku ihned Česká spořitelna, a.s. inkasovala z běžného bankovního účtu, vedeného Českou spořitelnou, a.s. pro původního věřitele a přípisem ze dne 6.11.2013 oznámila původnímu věřiteli, že předmětná bankovní záruka byla zrušena z důvodu výplaty prostředků ze záruky. Dlužník ve svém přípise ze dne 22.10.2013, adresovaném České spořitelně, a.s. tvrdil, že původní věřitel, jakožto zhotovitel dle Smlouvy o dílo ze dne 16.7.2012, nesplnil své závazky spočívající v řádném a včasném provedení sjednaného díla a že je údajně v prodlení se splněním milníku pro zahájení plného provozu DK" a že toto prodlení činilo ke dni 6.10.2013 celkem 36 dnů. I kdyby bylo hypoteticky připuštěno, že původní věřitel byl v prodlení v trvání 36 dnů (což popírá), pak by dlužník mohl uplatnit v okamžiku čerpání z bankovní záruky vůči původnímu věřiteli dle výše uvedené Smlouvy o dílo smluvní pokutu ve výši max. 1.800.000 Kč (36 dnů x denní sazba 50.000 Kč). Ani s touto výší smluvní pokuty však původní věřitel nesouhlasil, neboť tvrdil a prokazoval, že se nedostal z důvodů na jeho straně do prodlení s dokončením dané části díla. Jelikož však dlužník neoprávněně inkasoval celou částku vystavené bankovní záruky-10.000.000 Kč, je zřejmé, že minimálně v částce 8.200.000 Kč dlužník postupoval neoprávněně, protiprávně a v úmyslu poškodit původního věřitele. Neoprávněným čerpáním bankovní záruky se tak dlužník neoprávněně obohatil o částku nejméně 8.200.000 Kč, kterou dosud protiprávně zadržuje. Původní věřitel několikrát vyzýval dlužníka-viz. např. Výzva k okamžitému vrácení neoprávněně vyplacené částky 10 mil. Kč z 8.11.2013-a jednal s dlužníkem o neprodleném vrácení těchto neoprávněně čerpaných finančních prostředků, ale dlužník uvedenou dlužnou částku dosud ani částečně nevrátil. Původní věřitel měl za dlužníkem i další pohledávku dle Smlouvy o dílo ze dne 16.7.2012, spočívající v nároku na doplacení sjednané ceny díla ve výši 9.126.574,74 Kč s příslušenstvím, k jejímuž vymožení na dlužníkovi byl nucen původní věřitel podat dne 6.8.2014 u Okresního soudu v Ostravě žalobu proti dlužníkovi (sp. zn. 118 C 137/2014). Dlužník tuto žalovanou pohledávku nejdříve popíral a odmítal její úhradu, dokonce i tehdy, když jej k tomu písemně vyzval insolvenční správce původního věřitele-viz. výzva na dlužníka ze dne 20.4.2014. Teprve dne 18.12.2014, pod hrozbou vydání soudního rozsudku včetně povinnosti uhradit původnímu věřiteli úroky z prodlení, smluvní pokutu a náklady řízení, uzavřel dlužník s původním věřitelem a společností MORYS s.r.o. (druhý zhotovitel díla dle Smlouvy o dílo a dle Smlouvy o sdružení ze dne 2.4.2012) Dohodu o narovnání, ve které dlužník uznal svou povinnost uhradit původnímu věřiteli dlužnou částku, tuto dlužnou částku též ve lhůtě do 22.12.2014 doplatil a původní věřitel tak mohl vzít žalobu v celém rozsahu zpět. Původní věřitel pak předmětnou peněžitou pohledávku z titulu neoprávněného čerpání z bankovní záruky za dlužníkem postoupil Smlouvou o postoupení pohledávek ze dne 20.2.2014 na nového nabyvatele-ISA CONSULT s.r.o., se sídlem Staré Město, Jamnická 255, 73801, IČ: 25815814, což bylo dlužníku neprodleně řádně písemně oznámeno. Společnost ISA CONSULT s.r.o., se sídlem Staré Město, Jamnická 255, 73801, IČ: 25815814 pak uzavřela s navrhovatelem dne 30.4.2014 Smlouvu o postoupení části pohledávek, na základě které došlo k postoupení části peněžité pohledávky za dlužníkem z titulu neoprávněně čerpané bankovní záruky ve výši 2.804.883 Kč z e společnosti ISA CONSULT s.r.o. na navrhovatele, který tak má za dlužníkem splatnou peněžitou pohledávku ve výši 2.804.883 Kč.
 Insolvenční návrh musí kromě náležitostí podle ustanovení § 103 odst. 1 IZ (obecné náležitosti podání dle § 42 odst. 4 o.s.ř., označení dlužníka a navrhujícího věřitele), dále v souladu s ustanovením § 103 odst. 2 IZ obsahovat vylíčení rozhodujících skutečností, ze kterých vyplývá oprávnění podat návrh (tvrzení o splatné pohledávce navrhujícího věřitele za dlužníkem), i skutečností, které osvědčují úpadek dlužníka.
 Pokud jde o aktivní legitimaci navrhujícího věřitele k podání insolvenčního návrhu, má odvolací soud na rozdíl od soudu prvního stupně za to, že navrhující věřitel v něm dostatečným způsobem vylíčil okolnosti, ze kterých dovozuje své právo podat insolvenční návrh, a to uvedením konkrétních údajů o své pohledávce.
 V insolvenčním návrhu totiž tvrdí přesnou výši své pohledávky za dlužníkem, datum splatnosti uvádí ve vazbě na jednotlivé dílčí pohledávky a uvádí také důvod pohledávky. Současně tvrdí, že specifikované pohledávky nabyl na základě smlouvy o postoupení pohledávky s tím, že zcela konkrétně označil i osobu postupitele. Dále je nutno zdůraznit, že rozhodujícími skutečnostmi, které osvědčují úpadek dlužníka ve formě platební neschopnosti, se u věřitelských návrhů rozumí vylíčení konkrétních okolností, z nichž insolvenční soud (shledá-li je pravdivými) bude moci uzavřít, že dlužník má více věřitelů, kteří vůči němu mají pohledávky, jež jsou po dobu delší 30 dnů po lhůtě splatnosti, a tyto závazky není schopen plnit. I věřitelský insolvenční návrh tedy musí obsahovat takové konkrétní údaje, které v případě jejich osvědčení mohou být podkladem pro závěr o naplnění všech znaků úpadku dle ust. § 3 IZ. V přezkoumávané věci byl insolvenční návrh podán pro úpadek ve formě platební neschopnosti dle ust. § 3 odst. 1 IZ. Z obsahu návrhu, jak byl reprodukován shora, podle odvolacího soudu zcela nepochybně vyplývají údaje o existenci více věřitelů dlužníka. Dalšího věřitele dlužníka navrhující věřitel zcela jednoznačně konkretizoval uvedením obchodní firmy, právní formy, sídla, identifikačního čísla, rovněž uvedl výši a splatnost pohledávky a právní důvod jejího vzniku.
 Lze tedy uzavřít, že za situace, kdy navrhující věřitel v rámci vylíčení rozhodujících skutečností, které osvědčují úpadek dlužníka, v insolvenčním návrhu vedle srozumitelných údajů od své splatné pohledávce vůči dlužníku konkretizoval dalšího věřitele dlužníka s uvedením jejich pohledávek (výší, splatností, právním důvodem), je tím ve spojení s ustanovením § 3 odst. 1 písm. a) IZ naplněn-z hlediska tvrzení, že dlužník je v úpadku-také požadavek na vylíčení rozhodných skutečností ve smyslu ustanovení § 3 odst. 1 písm. b) IZ. Odvolací soud tedy přisvědčuje názoru navrhujícího věřitele, že jím uvedené údaje v insolvenčním návrhu postačují k vylíčení rozhodujících skutečností v míře, která činí návrh projednatelným.
 Podle ustanovení § 128a odst. 1 a 2 IZ insolvenční návrh podaný věřitelem insolvenční soud odmítne také tehdy, je-li zjevně bezdůvodný. Insolvenční návrh je zjevně bezdůvodný zejména tehdy, jestliže a/ insolvenční navrhovatel dokládá oprávnění jej podat pohledávkou, ke které se pro účely rozhodnutí o úpadku nepřihlíží, b/ jde o insolvenční návrh podaný opětovně a insolvenční navrhovatel při jeho podání nedoloží, že splnil povinnosti uložené mu případně předchozím rozhodnutím o insolvenčním návrhu, nebo c/ jeho podáním insolvenční navrhovatel zjevně sleduje zneužití svých práv na úkor dlužníka
 Podle důvodové zprávy bylo účelem zavedení institutu odmítnutí insolvenčního návrhu pro zjevnou bezdůvodnost poskytnout insolvenčnímu soudu nástroj k neprodlenému ukončení řízení o (sice) formálně bezvadném insolvenčním návrhu věřitele, jenž (však) zjevně nemůže mít šanci na úspěch. I proto byla lhůta, v níž má být o odmítnutí insolvenčního návrhu pro zjevnou bezdůvodnost rozhodnuto, záměrně stanovena shodně jako lhůta, v níž insolvenční soud posuzuje projednatelnost insolvenčního návrhu (srov. § 128 odst. 1 insolvenčního zákona).
 V důvodové zprávě se k tomu přiléhavě uvádí, že: Charakteristickým rysem, který odlišuje usnesení o odmítnutí insolvenčního návrhu pro zjevnou bezdůvodnost od usnesení o zamítnutí insolvenčního návrhu, tedy je, že insolvenční soud posuzuje v úzkém časovém rámci 7 dnů věcnou opodstatněnost insolvenčního návrhu jen podle údajů v něm obsažených a příloh k němu připojených, přičemž k vydání usnesení o odmítnutí insolvenčního návrhu přistoupí jen tehdy, je-li odtud bezdůvodnost insolvenčního návrhu zjevná . Riziko spočívající v tom, že insolvenční navrhovatel mohl insolvenční návrh doplnit o další tvrzení nebo k němu mohl připojit i další listiny, které by úsudek o zjevné bezdůvodnosti , založený na dosavadním stavu insolvenčního návrhu a jeho příloh, znemožnily, nese insolvenční navrhovatel, jehož zvýšená pečlivost se při podávání návrhu, jímž se toto kolektivní řízení zahajuje, předpokládá .
 Takto pojatý (ustanovením § 128a insolvenčního zákona sledovaný) záměr, zjevně vede k i závěru, že tam, kde se o šikanózní povahu insolvenčního návrhu vede spor mezi insolvenčním navrhovatelem a dlužníkem (např. proto, že se dlužník /jako v tomto případě/ k insolvenčnímu návrhu vyjádří a tvrzení o své šikaně uplatní ještě před uplynutím sedmidenní lhůty) a kde je namístě tvrzení o šikaně ve skutkové rovině osvědčit nebo prokázat, není dán důvod odmítnout insolvenční návrh pro zjevnou bezdůvodnost dle § 128a insolvenčního zákona. Závěr o šikanózní povaze insolvenčního návrhu se však po případném osvědčení nebo prokázání takové dlužníkovy obrany může projevit jako důvod zamítnutí insolvenčního návrhu po jeho věcném projednání. V posuzované věci pokládá Nejvyšší soud za podstatné, že důvod, pro který dovolatel prosazuje názor, že o insolvenčním návrhu mělo být rozhodnuto dle § 128a insolvenčního zákona, spočívá především na tvrzení, že jak pohledávka insolvenčního navrhovatele, tak i pohledávky některých dalších věřitelů dlužníka (občanského sdružení a společností P a F) vycházejí ze stejného skutkového základu (jde původně o jednu pohledávku, která měla být postoupena několika subjektům), přičemž k postoupení částí pohledávky došlo 9 měsíců před podáním insolvenčního návrhu.
 Není tedy žádných pochyb o tom, že v dané věci nejde o pohledávky, k nimž by se při posuzování mnohosti věřitelů dlužníka nepřihlíželo (srov. dikci ustanovení § 143 odst. 2 věta druhá insolvenčního zákona a v judikatuře opět důvody usnesení sen. zn. 29 NSČR 52/2011). Z uvedeného zároveň plyne, že důvod k odmítnutí insolvenčního návrhu pro bezdůvodnost nemůže spočívat v ustanovení § 128a odst. 2 písm. a/ insolvenčního zákona. Jak se totiž podává i z dovolatelem zmiňované důvodové zprávy, posledně označené ustanovení míří především na situace, kdy je aktivní legitimace insolvenčního navrhovatele k podání insolvenčního návrhu dokládána pohledávkou ve smyslu ustanovení § 143 odst. 2 věty druhé insolvenčního zákona (případně pohledávkou ve smyslu § 129 odst. 2 insolvenčního zákona). Nelze-li dovolatelem namítané skutečnosti podřadit pod ustanovení § 143 odst. 2 věty druhé insolvenčního zákona, a na danou situaci proto nedopadá ustanovení § 128a odst. 2 písm. a/ insolvenčního zákona, což dovolatel sám připouští, nemůže být stejná námitka (vycházejí ze shodné konstrukce) ani podkladem pro aplikaci ustanovení § 128 odst. 2 písm. c/ insolvenčního zákona. Jen z toho, že insolvenčním navrhovatelem tvrzená pohledávka podle dovolatele tvoří části původně jediné pohledávky, jejíž části byly postoupeny na osoby, které insolvenční navrhovatel označuje za další věřitele dlužníka, totiž i s ohledem na dobu, která od rozdělení původně jediné pohledávky uplynula, neplyne (bez dalšího), že insolvenční navrhovatel podáním návrhu zjevně sleduje zneužití svých práv na úkor dlužníka (srovnej usnesení NS ČR ze dne 18. prosince 2013 sen. zn. KSOL 10 INS 20640/2013, 29 NSČR 116/2013-A-24).
 Obdobně v projednávané věci věřitel neuvádí pohledávky, ke kterým se pro účely rozhodnutí o úpadku nepřihlíží, nejde ani o insolvenční návrh podaný opětovně a nepodává se, že jeho podáním insolvenční navrhovatel zjevně sleduje zneužití svých práv na úkor dlužníka. Podmínky pro odmítnutí insolvenčního návrhu pro jeho zjevnou bezdůvodnost podle ustanovení 128a odst. 1 a 2 IZ tak splněny nejsou.
 Z těchto důvodů dospěl odvolací soud k závěru, že insolvenční návrh věřitele obsahuje vylíčení rozhodujících tvrzení v rozsahu, který by-v případě jejich prokázání či osvědčení-postačoval k závěru o úpadku dlužníka pro platební neschopnost. Proto odvolací soud postupoval podle ustanovení § 220 odst. 1 o.s.ř. a usnesení soudu prvního stupně změnil tak, že insolvenční návrh věřitele se pro jeho zjevnou bezdůvodnost neodmítá.
 Poučení: Proti tomuto usnesení l z e podat dovolání ve lhůtě dvou měsíců ode dne jeho doručení k Nejvyššímu soudu České republiky v Brně prostřednictvím Krajského soudu v Ostravě, pokud napadené rozhodnutí závisí na vyřešení otázky hmotného nebo procesního práva, při jejímž řešení se odvolací soud odchýlil od ustálené rozhodovací praxe dovolacího soudu nebo která v rozhodování dovolacího soudu dosud nebyla vyřešena nebo je dovolacím soudem rozhodována rozdílně anebo má-li být dovolacím soudem vyřešená právní otázka posouzena jinak. Přípustnost dovolání je oprávněn zkoumat jen dovolací soud.
 Toto usnesení se považuje za doručené okamžikem zveřejnění v insolvenčním rejstříku; dlužnici se však doručuje i zvláštním
 způsobem, přičemž lhůta k podání dovolání začíná běžet ode dne doručení usnesení zvláštním způsobem.
 V Olomouci dne 28. listopadu 2016


text:
 Capitolul III: Drepturile de bază așe sindicatelor
 Capitolul III: Drepturile de bază așe sindicatelor
 Articolul 12.Apărarea drepturilor şi intereselor membrilor de sindicat
 Articolul 13. Dreptul de a participa la administrarea treburilor publice
 Articolul 14. Dreptul de a participa la elaborarea proiectelor de programe social-economice şi de acte juridice
 (1) Sindicatele sînt în drept să participe la elaborarea proiectelor de programe privind dezvoltarea social-economică, proiectelor de legi şi de alte acte normative în domeniul remunerării muncii, asigurării sociale, formării preţurilor, ocrotirii sănătăţii şi în alte domenii ce ţin de muncă şi dezvoltarea social-economică. În autorităţile publice, sindicatul îşi realizează acest drept prin organele sale de nivelul respectiv.
 (2) Autorităţile publice trimit proiectele de programe şi de acte juridice, indicate la alineatul (1) al prezentului articol, organelor sindicale respective, solicitând, în termen de cel mult 30 de zile, avizele sau propunerile acestora. Neprezentarea avizelor sau propunerilor în termenul indicat se consideră refuz al sindicatului de a-şi exercita dreptul la exprimarea opiniei.
 (3) Sindicatele sînt în drept să participe la examinarea de către autorităţile publice a avizelor şi propunerilor lor indicate la alineatul (2) al prezentului articol. În cazul respingerii sau acceptării parţiale a propunerilor sindicatului, autoritatea respectivă îl informează în scris despre aceasta, argumentându-şi poziţia.
 Articolul 15. Dreptul la negocieri colective, la încheierea contractelor colective de muncă şi exercitarea controlului asupra executării lor
 (4) Desfacerea, din iniţiativa patronului, a contractului individual de muncă cu lucrătorul membru de sindicat poate avea loc doar cu acordul organului sindical (organizatorului sindical).
 Articolul 17. Drepturile în domeniul protecţiei muncii şi protecţiei mediului înconjurător
 (4) În cazul depistării la unităţi a încălcării cerinţelor de protecţie a muncii, tăinuirii accidentelor de muncă şi a cazurilor de îmbolnăviri profesionale ori al cercetării neobiective a acestor fapte, sindicatul poate cere conducătorilor acestor unităţi, autorităţilor publice competente luarea măsurilor de neamânat, tragerea persoanelor vinovate la răspundere.
 (3) Sindicatele participă la organizarea tratamentului balneo-sanatorial al salariaţilor, odihnei copiilor şi adulţilor, activităţii şcolilor de educaţie fizică şi sport pentru copii, valorificând mijloacele proprii, mijloacele bugetului asigurărilor sociale de stat, patronilor, autorităţilor publice şi alte mijloace, în limita alocaţiilor prevăzute în aceste scopuri de legislaţia în vigoare.
 Articolul 19. Dreptul la efectuarea controlului obştesc asupra respectării legislaţiei muncii şi locative
 Articolul 20. Dreptul la efectuarea controlului obştesc al procesului de privatizare
 Articolul 21. Participarea la soluţionarea litigiilor individuale de muncă şi a conflictelor colective de muncă
 Articolul 22. Dreptul la organizarea şi desfăşurarea întrunirilor
 Articolul 24. Reglementarea raporturilor dintre sindicate, Guvern şi patronat


text:
 Avis juridique important
 |
 31986R1651
 Verordening (EEG) nr. 1651/86 van de Raad van 26 mei 1986 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1970/80 houdende algemene uitvoeringsbepalingen voor de acties ter bevordering van het verbruik van olijfolie in de Gemeenschap
 Publicatieblad Nr. L 145 van 30/05/1986 blz. 0010 - 0010 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 21 blz. 0069 Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 21 blz. 0069
 *****VERORDENING (EEG) Nr. 1651/86 VAN DE RAAD van 26 mei 1986 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1970/80 houdende algemene uitvoeringsbepalingen voor de acties ter bevordering van het verbruik van olijfolie in de Gemeenschap DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, Gelet op Verordening nr. 136/66/EEG van de Raad van 22 september 1966 houdende de totstandbrenging van een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector oliën en vetten (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1454/86 (2), inzonderheid op artikel 11, lid 7, Gezien het voorstel van de Commissie, Overwegende dat in artikel 2 van Verordening (EEG) nr. 1970/80 (3) is bepaald dat de Commissie de Raad in kennis stelt van het programma van de acties die zij overweegt in het volgende verkoopseizoen te ondernemen; dat de ervaring heeft uitgewezen dat het met het oog op de doeltreffendheid van de actie soms dienstig is het programma over verscheidene verkoopseizoenen te spreiden; dat de genoemde verordening derhalve wijziging behoeft, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Artikel 2, eerste volzin, van Verordening (EEG) nr. 1970/80 wordt vervangen door: »De Commissie stelt de Raad uiterlijk op 31 oktober in kennis van het programma van de acties die zij voornemens is in het volgende verkoopseizoen of in de volgende verkoopseizoenen te ondernemen.". Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat. Gedaan te Brussel, 26 mei 1986. Voor de Raad De Voorzitter G. BRAKS (1) PB nr. 172 van 30. 9. 1966, blz. 3025/66. (2) PB nr. L 133 van 21. 5. 1986, blz. 8. (3) PB nr. L 192 van 26. 7. 1980, blz. 5.