type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 7.4.2016
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 93/5
 SKLEP SKUPNEGA ODBORA EGP
 št. 3/2015
 z dne 25. februarja 2015
 o spremembi Priloge I (Veterinarske in fitosanitarne zadeve) k Sporazumu EGP [2016/491]
 SKUPNI ODBOR EGP JE –
 ob upoštevanju Sporazuma o Evropskem gospodarskem prostoru (v nadaljnjem besedilu: Sporazum EGP) in zlasti člena 98 Sporazuma EGP,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 Izvedbeni sklep Komisije 2014/160/EU z dne 20. marca 2014 o razveljavitvi seznamov obratov v tretjih državah, iz katerih države članice dovolijo uvoz nekaterih proizvodov živalskega izvora, ki so bili sprejeti na podlagi Odločbe Sveta 95/408/ES (1), je treba vključiti v Sporazum EGP.
 (2)
 Ta sklep se nanaša na zakonodajo v zvezi z veterinarskimi zadevami. Zakonodaja v zvezi z veterinarskimi zadevami se ne uporablja za Lihtenštajn, dokler se Sporazum med Evropsko skupnostjo in Švicarsko konfederacijo o trgovini s kmetijskimi proizvodi uporablja tudi za Lihtenštajn, kakor je podrobno določeno v sektorskih prilagoditvah Priloge I k Sporazumu EGP. Ta sklep se zato ne uporablja za Lihtenštajn.
 (3)
 Prilogo I k Sporazumu EGP bi bilo zato treba ustrezno spremeniti –
 SPREJEL NASLEDNJI SKLEP:
 Člen 1
 Za točko 18 (Odločba Sveta 95/408/ES) se v delu 8.1 poglavja I Priloge I k Sporazumu EGP vstavi naslednja točka:
 „19.
 32014 D 0160: Izvedbeni sklep Komisije 2014/160/EU z dne 20. marca 2014 o razveljavitvi seznamov obratov v tretjih državah, iz katerih države članice dovolijo uvoz nekaterih proizvodov živalskega izvora, ki so bili sprejeti na podlagi Odločbe Sveta 95/408/ES (UL L 87, 22.3.2014, str. 104).“
 Člen 2
 Besedilo Izvedbenega sklepa 2014/160/EU v islandskem in norveškem jeziku, ki se objavi v Dopolnilu EGP k Uradnemu listu Evropske unije, je verodostojno.
 Člen 3
 Ta sklep začne veljati 26. februarja 2015 pod pogojem, da so bila predložena vsa uradna obvestila v skladu s členom 103(1) Sporazuma EGP (*).
 Člen 4
 Ta sklep se objavi v sklopu EGP Uradnega lista Evropske unije in Dopolnilu EGP k Uradnemu listu Evropske unije.
 V Bruslju, 25. februarja 2015
 Za Skupni odbor EGP
 Predsednik
 Gianluca GRIPPA
 (1) UL L 87, 22.3.2014, str. 104.
 (*) Navedena ni nobena ustavna zahteva.


type: legislation

text:
 20.1.2018
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 16/6
 UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2018/83 VAN DE COMMISSIE
 van 19 januari 2018
 tot wijziging van bijlage I bij Verordening (EU) nr. 605/2010 wat betreft de lijst van derde landen of delen daarvan waaruit het binnenbrengen in de Europese Unie van zendingen rauwe melk, zuivelproducten, colostrum en producten op basis van colostrum is toegestaan
 (Voor de EER relevante tekst)
 DE EUROPESE COMMISSIE,
 Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
 Gezien Richtlijn 2002/99/EG van de Raad van 16 december 2002 houdende vaststelling van veterinairrechtelijke voorschriften voor de productie, de verwerking, de distributie en het binnenbrengen van voor menselijke consumptie bestemde producten van dierlijke oorsprong (1), en met name artikel 8, inleidende zin, punt 1, eerste alinea, en punt 4, en artikel 9, lid 4,
 Gezien Verordening (EG) nr. 854/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende vaststelling van specifieke voorschriften voor de organisatie van de officiële controles van voor menselijke consumptie bestemde producten van dierlijke oorsprong (2), en met name artikel 11, lid 1,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 Bij Verordening (EU) nr. 605/2010 van de Commissie (3) worden de volks- en diergezondheidsvoorwaarden en de certificeringsvoorschriften voor het binnenbrengen in de Unie van zendingen rauwe melk, zuivelproducten, colostrum en producten op basis van colostrum de lijst van derde landen waaruit de invoer in de Unie van dergelijke zendingen is toegestaan, vastgesteld.
 (2)
 Bijlage I bij Verordening (EU) nr. 605/2010 bevat een lijst van derde landen of delen daarvan waaruit zendingen rauwe melk, zuivelproducten, colostrum en producten op basis van colostrum in de Unie mogen worden binnengebracht, met vermelding van het type behandeling dat voor die goederen vereist is. In artikel 4 van Verordening (EU) nr. 605/2010 wordt bepaald dat de lidstaten de invoer toestaan van zendingen zuivelproducten, afgeleid van rauwe melk van koeien, ooien, geiten, buffelkoeien of, indien dit in bijlage I bij die verordening specifiek wordt toegestaan, van kamelen van de soort Camelus dromedarius, uit de in kolom C van die bijlage opgenomen derde landen of delen daarvan waar een risico van mond-en-klauwzeer bestaat, mits die zuivelproducten een warmtebehandeling hebben ondergaan of zijn geproduceerd met rauwe melk die een behandeling heeft ondergaan als bedoeld in dat artikel.
 (3)
 Het Emiraat Abu Dhabi van de Verenigde Arabische Emiraten, een derde land dat niet is opgenomen in de lijst van de Wereldorganisatie voor diergezondheid van landen die vrij zijn van mond- en klauwzeer, heeft belangstelling getoond voor het uitvoeren naar de Unie van zuivelproducten die zijn vervaardigd met rauwe melk afkomstig van dromedarissen na fysieke of chemische behandeling overeenkomstig artikel 4 van Verordening (EU) nr. 605/2010.
 (4)
 Bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 300/2013 van de Commissie (4) werd al toestemming verleend aan het Emiraat Dubai voor de uitvoer van producten van dromedarismelk. De controlesystemen in Abu Dhabi komen overeen met die in Dubai. Het Emiraat Abu Dhabi heeft de inspectiedienst van de Commissie de relevante informatie toegezonden over de bestaande systemen en controles voor de productie van producten van dromedarismelk.
 (5)
 Op basis van die informatie kan worden geconcludeerd dat het Emiraat Abu Dhabi de nodige garanties kan bieden dat in het Emiraat Abu Dhabi met rauwe melk van dromedarissen vervaardigde zuivelproducten conform zijn met de toepasselijke dier- en volksgezondheidsvoorschriften voor de invoer in de Unie van zuivelproducten uit de in kolom C van bijlage I bij Verordening (EU) nr. 605/2010 opgenomen derde landen of delen daarvan waar een risico van mond- en klauwzeer bestaat.
 (6)
 Om de invoer in de Unie van met dromedarismelk vervaardigde zuivelproducten uit bepaalde delen van het grondgebied van de Verenigde Arabische Emiraten toe te staan, moet het Emiraat Abu Dhabi worden toegevoegd aan de in bijlage I bij Verordening (EU) nr. 605/2010 opgenomen lijst van derde landen of delen daarvan, met de vermelding dat de toestemming als bedoeld in kolom C van die lijst alleen geldt voor zuivelproducten die met melk van die diersoort zijn vervaardigd.
 (7)
 Montenegro heeft de Commissie om toestemming verzocht voor de uitvoer van rauwe melk, zuivelproducten, colostrum en producten op basis van colostrum naar de Unie. Montenegro is een derde land dat is opgenomen in de lijst van de Wereldorganisatie voor diergezondheid van landen die vrij zijn van mond- en klauwzeer (MKZ) zonder vaccinatie.
 (8)
 De Commissie heeft veterinaire controles in Montenegro uitgevoerd. Deze controles hebben bepaalde tekortkomingen aan het licht gebracht, met name problemen op het gebied van de volksgezondheid in de inrichtingen. De bevoegde autoriteiten van Montenegro zijn deze tekortkomingen aan het aanpakken.
 (9)
 Op grond van de gunstige diergezondheidssituatie wat MKZ betreft, is het echter wenselijk Montenegro toe te voegen aan kolom A van bijlage I bij Verordening (EU) nr. 605/2010. Deze toevoeging aan de lijst van bijlage I mag geen afbreuk doen aan de verplichtingen die voortvloeien uit andere bepalingen van EU-wetgeving betreffende de invoer en het in de handel brengen van producten van dierlijke oorsprong in de Unie, met name die welke betrekking hebben op de inschrijving op de lijst van inrichtingen op grond van artikel 12 van Verordening (EG) nr. 854/2004.
 (10)
 Verordening (EU) nr. 605/2010 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.
 (11)
 De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders,
 HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
 Artikel 1
 De tabel in bijlage I bij Verordening (EU) nr. 605/2010 wordt als volgt gewijzigd:
 a)
 de vermelding betreffende de Verenigde Arabische Emiraten wordt vervangen door:
 „AE
 De Emiraten Abu Dhabi en Dubai van de Verenigde Arabische Emiraten (1)
 0
 0
 + (2)”
 b)
 na de vermelding betreffende Marokko wordt de volgende vermelding ingevoegd:
 „ME
 Montenegro
 +
 +
 +”
 Artikel 2
 Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
 Gedaan te Brussel, 19 januari 2018.
 Voor de Commissie
 De voorzitter
 Jean-Claude JUNCKER
 (1) PB L 18 van 23.1.2003, blz. 11.
 (2) PB L 139 van 30.4.2004, blz. 206.
 (3) Verordening (EU) nr. 605/2010 van de Commissie van 2 juli 2010 tot vaststelling van de volks- en diergezondheidsvoorwaarden en de veterinaire certificeringsvoorschriften voor het binnenbrengen in de Europese Unie van rauwe melk, zuivelproducten, colostrum en producten op basis van colostrum, bestemd voor menselijke consumptie (PB L 175 van 10.7.2010, blz. 1).
 (4) Uitvoeringsverordening (EU) nr. 300/2013 van de Commissie van 27 maart 2013 tot wijziging van Verordening (EU) nr. 605/2010 tot vaststelling van de volks- en diergezondheidsvoorwaarden en de veterinaire certificeringsvoorschriften voor het binnenbrengen in de Europese Unie van rauwe melk en zuivelproducten, bestemd voor menselijke consumptie (PB L 90 van 28.3.2013, blz. 71).


type: wikipedia

text:
Naráva (tudi snôvni svét, snôvno vesólje, narávni svét in narávno vesólje ali starinsko natura in malo manj priroda) je vsa snov in energija, še posebej v svoji osnovni obliki, neodvisni od človeškega vpliva. Naravo raziskujejo razne znanstvene vede in še posebej naravoslovje. V grobem se deli na živo in neživo naravo, vendar je meja med obema nejasna (molekularna biologija, biokemija), vključuje pojave velikostnih razredov od podatomskih delcev do vesolja.
 Živa narava
 Življenje in evolucija
 Splošno sprejete definicije življenja ni. Skupne lastnosti živih organizmov so presnova, rast, odzivanje na dražljaje iz okolja, prilagajanje na okolje in sposobnost razmnoževanja. Rastline, živali, glive, protisti, arheje in bakterije sestavljajo celice, zgrajene iz organskih snovi in vode, ki izpolnjujejo vse prej naštete lastnosti. Vendar nekatere definicije življenja vključujejo tudi viruse, ki niso celični organizmi in niso sposobni neodvisnega razmnoževanja, ter nekatere obstoječe in prihajajoče oblike umetnega življenja.
 Nastanek življenja pojasnjuje veliko znanstvenih teorij, zelo pogosto pa nastopa tudi v neznanstvenih mitoloških in religioških besedilih in izročilu. Abiogeneza je teorija, ki pojasnjuje nastanek življenja iz nežive snovi. Nastanek organskih snovi iz anorganskih sestavin je bil dokazan v laboratorijskih poskusih, v katerih so pridobili vse znane gradnike živih organizmov, torej aminokisline (Miller-Ureyev poskus iz leta 1953), mikroskopske delce obdane s fosfolipidno polprepustno membrano, ki vsebujejo aminokisline, peptide in snovi z encimom podobno aktivnostjo. Mnoge teorije o nastanku življenja izhajajo iz »primordialne juhe«, torej vodne raztopine z organskimi snovmi. Po Eigenovi hipotezi se je sistem ohranjanja informacij, torej osnova razmnoževanja, razvil na osnovi ribonukleinske kisline (RNK), ki združujejo tako encimsko aktivnost kot tudi zmožnost shranjevanja informacij v zaporedju nukleotidov (zelo podobno kot DNK). Na osnovi hipoteze so razvili »Spiegelmanovo pošast«, 218 nukleotidov dolgo verigo RNK, ki je še najkrajša, ki se lahko ohranja s podvojevanjem ob prisotnosti encima RNA replikaze. Eigen je nadaljeval s poskusom in ustvaril podoben RNK sistem, ki je bil dolg samo 48-54 nukleotidov. Izvor življenja iz primordialne juhe temelji na ogljikovih spojinah, vendar obstajajo tudi hipoteze, ki nastanek življenja gradijo na železo-žveplovi ali cinkovi osnovi. Po prvi naj bi življenje nastalo ob redoks reakcijah v prisotnosti pirita (FeS2), saj naj bi sproščena energija omogočala sintezo organskih molekul. Z laboratorijskim poskusom, v katerem so simulirali okolje s piritom, so proizvedli aminokisline, ki so tvorile di in tripeptide. Nadgradnja omenjene hipoteze je cinkova hipoteza, ki predvideva nastanek življenja v okolju, ki je zelo podobno podmorskim hidrotermalnim vrelcem.
 Znana živa bitja si delijo mnoge skupne lastnosti, kot so osnovni gradniki in informacija, shranjena v DNK ali v RNK, zato se sklepa, da ima vse življenje skupen izvor. Najstarejši dokazi življenja na Zemlji so stari 3,5 milijarde let,, razvoj bitij iz skupnega prednika s kopičenjem sprememb in njihovo selekcijo skozi generacije pa pojasnjuje evolucija.
 Mikroorganizmi
 Po najbolj široki definiciji je mikroorganizem vsak organizem, ki ni viden s prostim očsom, zato je njegovo opazovanje možno samo z mikroskopom. Zato med mikroorganizme lahko prištevamo tudi evkartiontske protiste (npr. paramecij, bičkar ovratničar), mnoge glive (npr. kvasovke), nekatere alge in tudi živali, kot so s prosti očesom nevidne pršice. V ožjem smilu pa so mikroorganizmi prokariontske bakterije in arheje, ki se od evkariontskih organizmov razlikujejo po precej bolj enostavni zgradbi celice brez notranjih vključkov (brez jedra, mitohondrijev, kloroplastov in notranjih membran). V primerjavi z rastlinami in živalmi imajo mikroorganizmi izjemno raznolike metabolne poti, izkoriščajo lahko zelo različne vire hrane, živijo lahko tudi v izjemno vročih, hladnih, slanih ali za višje organizme strupenih okoljih, celo v vesolju. V ustreznih razmerah se lahko zelo hitro razmnožujejo, sposobni so hitre prilagoditve na okolje in hitre evolucije, zato ker imajo višjo stopnjo mutacija pri podvojevanju DNK in ker lahko sprejemajo tujo DNK (horizontalni genski prenos).
 Rastline, živali in glive
 Rastline so prevladujoči vidni ali makroskopski kopenski organizmi. Sposobne so vključevati atmosferski ogljik (ogljikov dioksid) v svojo biomaso v procesu fotosinteze, pri čemer nastaja kisik kot stranski proizvod. S tem so ključne za vzdrževanje s kisikom bogate atmosfere, ki jo potrebujejo živali. Živali kisik potrebujejo za oksidacijo hrane, ki je lahko rastlinska (rastlinojedci ali herbivori), živalska (mesojedci ali karnivori) ali mešana (vsejedci ali omnivori). Glive samostojno niso sposobne vršiti fotosinteze, lahko pa tvorijo tesne simbiotske organizme z modrozelenimi algami (sodi med bakterije), ki jih imenujemo lišaji. Ocenjuje se, da je na Zemlji 1,5 milijona vrst gliv,, 17.000 lišajev, 320.000 vrst rastlin, 1,4 milijona živali razen žuželk (od tega 5490 vrst sesalcev in 9998 vrst ptic) in 10-30 milijonov vrst žuželk.
 Virusi
 Virusi niso zgrajeni iz celice in se niso sposobni razmnoževati brez gostiteljskega organizma, zato otežujejo natančno definicijo življenja. Gostitelj je lahko evkarionstki organizem, v primeru bakteriofagov pa tudi prokariontski. Večinoma so zgrajeni iz genetskega materiala, ki je lahko shranjen v obliki molekule DNK ali RNK, proteinskega plašča in včasih še iz lipidne ovojnice. Večinoma so premajhni, da bi bili vidni pod svetlobnim mikroskopom, zato jih lahko opazimo samo pod elektronskim mikroskopom. Njihov izvor ni dobro pojasnjen. Viroidi so rastlinski patogeni, ki jih sestavlja samo gola molekula RNK, zato se jih običajno ne obravnava kot žive organizme.
 Ekosistemi
 Divjina
 Neživa narava
 fizika
 kemija
 geologija
 kamenina
 hidrologija
 voda
 meteorologija, aerologija
 zrak, ozračje
 astronomija
 planet
 Osončje
 zvezda
 galaksija
 kozmologija
 Vesolje
 Viri
 Zunanje povezave


type: other

text:
Libertà personale [dir. proc. pen.] in "Diritto on line"
 Libertà personale [dir. proc. pen.]
 di Antonella Marandola - Diritto on line (2017)
 Declinata dalla Carta costituzionale quale prima e più importante tra le cd. libertà civili, alla libertà personale è specificatamente dedicato l’art. 13 Cost. che tutela, dal punto di vista processuale, tanto la libertà fisica, cioè il diritto di disporre della propria persona senza coercizioni fisiche o materiali, quanto le altre libertà che incidono in qualunque modo sulla sfera fisica o morale o sociale della persone. In ossequio al valore che tali libertà rivestono e alle garanzie assicurate dall’art. 13 Cost. e l’art. 5 CEDU, alla legge processuale spetta stabilire i casi e le modalità attraverso le quali si può procedere alla compressione di queste libertà e strutturare i rimedi e controlli a salvaguardia della sua inviolabilità, rafforzata, di recente, dalla l. 16.4.2015, n. 47. Analoghe tutele devono investire le misure pre-cautelari che, nei casi di necessità e urgenza, dopo l’arresto in flagranza di reato ex artt. 380 e 381 c.p.p. o il fermo di un indiziato di reato ex art. 384 c.p.p., possono essere disposte in via preventiva dall’autorità giudiziaria.
 È considerazione sin troppo scontata che il tema della libertà personale sia intrinsecamente connaturato e compenetrato con il processo penale.
 Sia che si osservi la questione nella prospettiva dell’accertamento della responsabilità (proscioglimento-condanna), sia che si consideri la questione sotto l’aspetto delle cautele endoprocessuali ovvero dei provvedimenti precautelari connessi all’ arresto o al fermo, il problema della libertà della persona è sicuramente centrale.
 Il processo, infatti, è strumento di equilibrio tra Stato ed individuo, tra autorità e libertà (Amato, G., Individuo e autorità nella disciplina della libertà personale, Milano, 1967).
 Il tema, quindi, può essere esaminato da prospettive molto diverse: sono, invero, coinvolti profili di diritto penale sostanziale, di esecuzione penale, di diritto penitenziario, oltre che – naturalmente – di aspetti più strettamente processuali, ad ampio raggio.
 Da quest’ultima prospettiva, peraltro, oltre a toccare le tematiche relative all’accertamento della colpevolezza, alla premialità, alle garanzie, il tema coinvolge le misure cautelari, cioè, la possibilità di restringere la libertà della persona prima dell’accertamento della responsabilità del fatto per il quale si procede: la materia suggerisce una prima “chiave” problematica di lettura al livello dei modelli processuali (Marzaduri, E., voce Misure cautelari personali (principi generali e disciplina), in Dig. pen., vol. VIII, 1994, 96).
 Se, invero, la restrizione anticipata della libertà appare non solo compatibile, ma addirittura connaturata, all’essenza stessa del modello inquisitorio (puro), governato dalla presunzione di colpevolezza, un discorso diverso deve essere prospettato con riferimento al modello accusatorio (puro). Come ha, anche, recentemente confermato il legislatore (l. 16.4.2015, n. 47), la logica della presunzione di non colpevolezza sottesa al rito de quo non appare pienamente compatibile con provvedimenti restrittivi “anticipatori” di un giudizio di responsabilità. Peraltro, la prospettazione di modelli misti, pur con accentuazioni dichiaratamente accusatorie (di garanzia), finisce per vedere la presenza di queste cautele anche in questi modelli processuali.
 Le stesse Corti internazionali, muovendo dalla riconosciuta presenza di queste forme restrittive della libertà, spostano l’accento sulle garanzie che al ristretto devono essere riconosciute.
 È, invero, questo il terreno del confronto, nella misura in cui le esigenze del singolo si scontrano –sempre più, alla luce dei più recenti eventi internazionali – con le esigenze collettive di sicurezza.
 Il tema della libertà personale, peraltro, è risalente. Cercando – pur con tutte le approssimazioni del caso – di fissare un momento cruciale nel dibattito in materia, deve farsi riferimento all’habeas corpus, in quanto da quella “nozione” il tema subisce una inequivoca indicazione ed una precisa dimensione giuridica. L’habeas corpus, abbreviazione dell’antica formula processuale del high prerogative writ, nata nell’Alto medioevo quale forma di controllo del sovrano sull’attività giurisdizionale delle corti e dei signori feudali progressivamente trasformato – dalla Petition of rights del 1628 e dall’ Habeas Corpus Act del 1679 e del 1816 – rappresenta un elemento vitale per la sottoposizione dell’autorità pubblica alla legge. Esso si traduce in un comando rivolto dal giudice a chiunque detenga una persona di condurla al suo cospetto affinché possa esaminare la legalità della detenzione. Si è detto che il suo significato non può venire misurato dalla frequenza con cui gli uomini ottengono in tal modo la libertà ma, ciò che conta, è che la polizia ed altri siano a conoscenza che esso è immediatamente utilizzabile per impedire una detenzione illegale.
 Derivante dalla common law inglese, il writ di habeas corpus si presenta come un’ordinanza, di antica origine. Il common law conosce, infatti, varie specie di ordinanze, miranti a differenti finalità, tra queste, sicuramente quella più importante, in quanto è diretta alla tutela della libertà individuale, per mezzo dell’attuazione di un immediato controllo giurisdizionale della legalità di ogni arresto e detenzione, è, appunto, il writ di habeas corpus ad subiiciendum. Storicamente, la legge del 1960 (Administration of Justice Act) sull’amministrazione della giustizia ha sfortunatamente ristretto il conferimento della libertà mediante l’habeas corpus: prima l’ordine del giudice di procedere alla liberazione dell’individuo era definitiva, successivamente il detentore poteva chiedere l’assenso di appellarsi direttamente alla Camera dei Lord contro la concessione dell’ habeas corpus da parte di una sezione dell’Alta Corte.
 L’habeas corpus mira ad ottenere un’inchiesta giudiziaria sulla legalità di qualsiasi forma di limitazione della libertà personale (si tratti di fermo della polizia, di detenzione, di ricovero in una casa di cura per malattie mentali, ecc...); esso può venire impiegato per saggiare la sufficienza giuridica di un’imputazione concernente una persona accusata di un reato: in conclusione, l’ordine rappresenta la salvaguardia più preziosa delle libertà personali. L’ordine – com’è intuibile – si è arricchito nel tempo di garanzie ed ulteriori diritti. Come ha affermato, in tempi risalenti, la Corte suprema, l’ordine non è «un rimedio statico, ristretto, formalistico» poiché il suo «grandioso fine» consiste nella «protezione degli individui contro l’erosione del loro diritto ad essere liberi da ingiuste restrizioni alla loro libertà». Caratteristica e scopo dell’habeas corpus è quella di assicurare la rapida liberazione della persona illegalmente detenuta: trattasi di un ordine «di diritto» perché viene emanato automaticamente alla dimostrata adduzione di un motivo e, nel passato, «di alta prerogativa», in quanto emesso in nome del potere sovrano. La principale arma costituzionale dell’habeas corpus è stata la clausola del «due process» del quattordicesimo emendamento: dopo che un detenuto ha esaurito i rimedi di diritto statale a sua disposizione, egli può rivolgersi ad un tribunale distrettuale federale per ottenere, quale pretesa a un diritto soggettivo federale, un ordine di habeas corpus.
 3. Fonti legali
 La traduzione sul piano convenzionale di quell’antico diritto traspare dall’art. 5 § 3, CEDU (e dall’ omologo art. 9 § 3, Patto inter. dir. civ. e pol.), il quale stabilisce che «ogni persona arrestata o detenuta nelle condizioni previste dal § 1 c) del presente articolo, deve essere tradotta al più presto dinanzi a un giudice o un altro magistrato autorizzato dalla legge ad esercitare funzioni giudiziarie e ha diritto di essere giudicata entro un termine ragionevole o di essere posta in libertà durante l’istruttoria. La scarcerazione può essere subordinata ad una garanzia che assicuri la comparizione della persona all’udienza»: la previsione si sostanzia in una garanzia contro la privazione arbitraria o ingiustificata della libertà così da imporre il rilascio dell’interessato dal momento in cui il suo mantenimento in vinculis cessi d’essere ragionevole. L’ipotesi si adatta, specificatamente, alla custodia disposta nell’ambito di un procedimento penale, qualunque sia la fonte da cui scaturisce la restrizione (arresto o cautela), operando quando derivi da un autonomo provvedimento della polizia giudiziaria, dei privati o da un magistrato, compreso quello esercente le funzioni giurisdizionali. In ordine all’organo innanzi al quale la persona deve essere tradotta, la disposizione internazionale richiede unicamente che questo possieda i caratteri dell’indipendenza, tanto dall’esecutivo quanto dalle parti in causa, talché esso può anche non possedere i caratteri della giurisdizionalità; tuttavia, al magistrato è fatto divieto – anche nell’ambito cautelare – di poter svolgere nel corso dello svolgimento procedimentale le funzioni di organo d’accusa.
 Caratteristica del diritto statuito all’art. 5 § 3, CEDU è quello d’imporre un controllo sulla legalità della privazione della libertà automatica e rapida (amplius, Ubertis, G., Principi di procedura penale europea, Milano, 2009). In linea con l’ordine dell’ habeas corpus, la Convenzione introduce una importante garanzia contro trattamenti illeciti nei confronti di coloro che si trovano nell’impossibilità di attivarsi autonomamente per far valere i propri diritti (soggetti in stato d’infermità, stranieri, ecc...). Quanto all’attuazione della tutela nel processo italiano, il richiamo va – ad esempio – agli istituti dell’udienza di convalida e all’interrogatorio di garanzia.
 Diverso, pur trattandosi di previsioni le cui esigenze possono essere congiuntamente soddisfatte, appare il diritto confezionato dal § 4 dell’art. 5, co. 4, CEDU (e dal parallelo art. 9 § 4 Patto inter. dir. civ. e pol.) che statuisce come «ogni persona privata della libertà mediante arresto o detenzione ha diritto di indirizzare un ricorso ad un tribunale affinché esso decida, entro brevi termini, sulla legalità della sua detenzione e ne ordini la scarcerazione se la detenzione è illegale». In questo caso, il controllo sulla legalità della restrizione sottende un’iniziativa di parte, una domanda dell’interessato.
 La “legalità” va intesa quale verifica delle condizioni legittimatrici della restrizione e degli altri aspetti legali (ad es. la competenza).
 In generale, la disposizione convenzionale non impone necessariamente che il controllo venga condotto da un’autorità diversa da quella che ha deciso la detenzione, salva la preventiva garanzia – all’atto dell’adozione della misura – di una procedura “equa” cui abbia potuto partecipare, anche tramite un rappresentate, l’interessato. L’autorità deve essere, anche in questo caso, indipendente dall’esecutivo e dalle parti in causa, deve poter effettuare un controllo di legittimità e ordinare l’immediata liberazione del soggetto. La procedura deve articolarsi secondo “equità”, assicurando, altresì, il diritto del ristretto ad essere sentito, il diritto ad essere difeso da un legale (anche – ove non abbiente – con il gratuito patrocinio), la garanzia del contraddittorio e la parità delle armi, attraverso la celebrazione di un’udienza. La disposizione impone che la decisione intervenga «entro brevi termini».
 A livello costituzionale le tutele appena indicate sono deducibili dal combinato disposto degli artt. 24, co. 2 e 111, co. 7, Cost. nella parte in cui riconoscono – rispettivamente – ad ogni persona il diritto di difesa, quale «diritto inviolabile in ogni stato e grado del procedimento», e il diritto di proporre ricorso per cassazione «contro i provvedimenti sulla libertà personale». Sul piano processuale la traduzione dei diritti de quibus appare più ampia e completa: oltre alla proposizione della domanda innanzi al giudice di legittimità (ricorso per saltum), la legge ammette che la persona ristretta possa presentare un’istanza di controllo (per tutte le misure – coercitive o interdittive, tanto sui provvedimenti genetici, quanto su quelli che incidono sulla cautela in esecuzione) ad un organo ad hoc, terzo rispetto al giudice che ha adottato la misura, qual è il Tribunale della libertà, avente una competenza “funzionale”. L’organo – meglio noto come Tribunale del riesame/appello – decide in composizione collegiale ed è dotato di particolari poteri di verifica e pregnanti poteri decisori. La procedura – in conformità a quanto imposto dalla Costituzione e dalle convenzioni internazionali – si articola in termini serrati, con idonee tutele a favore del ristretto, e garantisce tempi brevi di decisione, rafforzati, peraltro, dalla recente l. n. 47/2015, decorsi i quali – ancorché solo per il riesame – senza che il tribunale emetta la decisione, la misura perde efficacia, facendo riacquistare al ristretto la libertà.
 4. La disciplina codicistica (brevi cenni)
 Calando questi riferimenti nel codice di procedura penale vigente, il tema della libertà personale finisce inevitabilmente per coinvolgere una molteplicità di profili.
 Si è così preso atto che la tutela non doveva assicurare soltanto la libertà “fisica” della persona, ma più in generale “le libertà” della stessa, in quanto estrinsecazione della sua personalità (v., ancora, Marzaduri, E., voce Misure cautelari personali (principi generali e disciplina), in Dig. pen., vol. VIII, 1994).
 Si é, altresì, considerato che alla ineludibile riserva di legge doveva essere affiancata anche la riserva di giurisdizione: in altri termini, fermo restando che resta compito del legislatore fissare le condizioni (casi e modi) della restrizione, l’atto concreto di restrizione deve essere attribuito solo al giudice (e non più genericamente all’autorità giudiziaria) come confermano gli artt. 279 e 391 c.p.p. Restano conferiti al p.m. solo residuali poteri di intervento in via d’urgenza, salva la convalida del giudice da esercitare in tempi brevi (artt. 384-391 c.p.p.).
 In questo contesto, il legislatore si è premurato di definire le condizioni in presenza delle quali è possibile restringere la libertà degli indagati o degli imputati: rigorosa determinazione dei tradizionali pericula libertatis, forte ancoraggio probatorio della gravità indiziaria, elevate soglie di pene detentive e specifiche tipologie incriminatici sono i caposaldi contenutistici dell’intervento a cui si aggiungono gravosi obblighi motivazionali a carico del giudice (l. n. 47/2015).
 La raggiunta consapevolezza che, come la reclusione non può essere l’unica pena, così la carcerazione preventiva non può costituire l’unica cautela ma al contrario deve essere effettivamente l’extrema ratio, porta a prevedere un ampio catalogo di misure, applicabili anche cumulativamente – proprio per consentirne l’“adeguamento” al caso concreto – variamente graduato in punto di afflittività e di intensità, da renderle funzionali – in termini di adeguatezza, proporzionalità, gradualità – al caso concreto, evitando, altresì, anche negli sviluppi procedimentali ogni automatismo, in modo da consegnare al giudice un potere valutativo, caso per caso, ed un obbligo motivazionale, sempre sindacabile.
 La considerazione che le istanze di protezione collettiva non possono sacrificare le soggettive istanze di tutela e garanzia, innesta ulteriori conseguenze: contemperamento delle esigenze di segretezza dell’attività d’indagine con quelle di difesa, attraverso un’ampia discovery; progressiva anticipazione delle garanzie del contraddittorio non incompatibile con le esigenze dell’azione “a sorpresa” propria delle cautele; rigide o, quanto meno, serrate scansioni temporali finalizzate alla verifica dei presupposti dei provvedimenti coercitivi; reiterate azioni di controllo – sia officiose sia ad iniziativa di parte – del perdurare delle condizioni sottese alla condizione del soggetto ristretto, con parallela salvaguardia – in linea con le istanze europee – delle vittime di taluni specifici reati; ragionevolezza dei tempi di durata dei provvedimenti, da considerarsi tendenzialmente provvisori e temporanei, in quanto “provvisori” e cautelari; rafforzamento degli strumenti di controllo attraverso un articolato sistema di gravami e di impugnazione.
 Restano acquisite alla “cultura” del processo e della vicenda cautelare, la tutela della persona, il rispetto delle figure soggettive deboli, la considerazione delle esigenze individuali di vita, latamente intesa, la riparabilità dei provvedimenti ingiusti.
 Non sono mancati, invero, i momenti di “crisi”, fra cui vanno annoverati i tempi non rigorosamente definiti delle decisioni della Cassazione, ai quali ha rimediato la l. n. 47/2015 ma che la giurisprudenza tende, tuttavia, a “minimizzare”. Restano ancora aperte le questioni riguardanti la durata eccessiva della custodia cautelare per effetto di provvedimenti sospensivi ed interrottivi connessi agli sviluppi processuali, la mancata previsione della libertà su cauzione, da modularsi secondo le disponibilità e le condizioni economiche soggettive, e la mancata disponibilità di strumenti elettronici di controllo, in dispregio a quanto viene preteso in sede sovranazionale. Ancora, restano aperti gli sviluppi della necessaria separazione del procedimento cautelare rispetto a quello di merito: trattasi di un punto da tenere fermo anche dopo gli interventi operati dal legislatore del 2015, posto che una loro eccessiva omologazione e compenetrazione rischia, infatti, di trasformare le cautele in una inopportuna (e incostituzionale) anticipazione della pena.
 Artt. 2, 3, 13, 24 e 111 Cost.
 Oltre agli autori citati nel testo, si rinvia a Chiavario, M., Libertà, III) Libertà personale (dir. proc. pen.), in Enc. giur. Treccani, Roma, 1993, 5 ss.; Chiavario, M., La riforma del processo penale, II ed., Torino, 1992, 140; Chiavario, M., Una “carta di libertà” espressione di un impegno civile: con qualche sgualcitura (e qualche....patinatura di troppo), in AA.VV., Comm. c.p.p. Chiavario, III, Torino, 1990, 8 ss.; De Caro, A., Libertà personale e sistema processuale penale, Napoli, 2000, 37 ss.; Grevi, V., Le garanzie della libertà personale dell’imputato nel progetto preliminare: il sistema delle misure cautelari, in Giust. pen., 1988, I, c. 481 ss.; Grevi, V., Libertà personale dell’imputato e Costituzione, Milano, 1976; Spangher, G., Considerazioni sul processo <criminale> italiano, Torino, 2015.
 3 Fonti legali
 4 La disciplina codicistica (brevi cenni)


text:
LO 2/2012 reguladora de la interrupción voluntaria del embarazo
 Tema: LO 2/2012 reguladora de la interrupción voluntaria del embarazo Dom Dic 12, 2010 6:14 pm
 Ley Orgánica 2/2012 reguladora de la interrupción voluntaria del embarazo
 Primero. Que se practique por un médico especialista.
 Segundo. Que se lleve a cabo en centro sanitario público.
 Tercero. Que se realice con el consentimiento expreso y por escrito de la mujer embarazada o, en su caso, del representante legal, de conformidad con lo establecido en la Ley Básica Reguladora de la Autonomía del Paciente y de Derechos y Obligaciones en materia de información y documentación clínica. Podrá prescindirse del consentimiento expreso en el supuesto previsto en el artículo 9.2.b de la referida ley. Al menos uno de los representantes legales, padre o madre, personas con patria potestad o tutores de las mujeres menores de edad de 18 años deberá emitir consentimiento que autorice la interrupción del embarazo, en la que necesariamente ha de mediar también consentimiento de la menor embarazada. Se prescindirá del consentimiento del tutor legal referido en el párrafo anterior cuando la menor alegue fundadamente que esto le provocará un conflicto grave, manifestado en el peligro cierto de violencia intrafamiliar, amenazas, coacciones, malos tratos, o se produzca una situación de desarraigo o desamparo.
 Podrá interrumpirse el embarazo dentro de las primeras trece semanas de gestación a petición de la embarazada, siempre que concurran los requisitos siguientes:
 a) Que se haya informado a la mujer embarazada sobre los derechos, prestaciones y ayudas públicas de apoyo a la maternidad, en los términos que se establecen en el artículo 4 de la presente ley.
 a) Que no se superen las veintiuna semanas de gestación y siempre que exista grave riesgo para la vida o la salud física de la embarazada y así conste en un dictamen emitido con anterioridad a la intervención por dos médicos o médicas especialistas que habrán de ser necesariamente empleados de la sanidad pública distintos ambos del que la practique o dirija. En caso de urgencia por riesgo vital para la gestante podrá prescindirse del dictamen, que habrá de acreditarse necesariamente en plazo de tres días posterior a la realización de la intervención. De no emitirse dictamen en el plazo señalado se aplicará la pena prevista en el artículo 145.1 bis por razón del supuesto no3 del presente artículo.
 b) Que no se superen las veintiuna semanas de gestación y siempre que exista riesgo de graves anomalías en el feto y así conste en un dictamen emitido con anterioridad a la intervención por dos médicos especialistas distintos ambos del que la practique o dirija, que habrán de ser necesariamente empleados de la sanidad pública.
 c) Cuando se detecten anomalías fetales incompatibles con la vida y así conste en un dictamen emitido con anterioridad por dos médicos o médicas especialistas distintos ambos del que practique la intervención, que habrán de ser necesariamente empleados de la sanidad pública.
 2. En los casos en que las mujeres opten por la interrupción del embarazo regulada en el artículo 2 recibirán, además, un sobre cerrado que contendrá la siguiente información:
 Esta información deberá ser entregada en cualquier centro sanitario público para la interrupción voluntaria del embarazo. Junto con la información en sobre cerrado se entregará a la mujer un documento acreditativo de la fecha de la entrega, a los efectos de lo establecido en el artículo 2 de la presente ley.
 3. En el supuesto de interrupción del embarazo previsto en la letra b del artículo 3 de esta ley, la mujer recibirá además de la información prevista en el apartado primero de este artículo, información por escrito sobre los derechos, prestaciones y ayudas públicas existentes de apoyo a la autonomía de las personas con alguna discapacidad, así como la red de organizaciones sociales de asistencia social a estas personas.
 5. La información prevista en este artículo será clara, objetiva y comprensible. En el caso de las personas con discapacidad, se proporcionará en formatos y medios accesibles, adecuados a las necesidades derivadas de su discapacidad.
 6. En los casos en que la mujer embarazada manifieste la imposibilidad de leer el contenido de la información, le será expuesta verbalmente.
 La presente LO 2/2012 entrará en vigor tres meses y un día después de su publicación en el BOE.
 Tema: Re: LO 2/2012 reguladora de la interrupción voluntaria del embarazo Dom Dic 12, 2010 6:15 pm
 Los grupos parlamentarios disponen de 72 horas para debatir el presente proyecto de ley orgánica del Gobierno de España.
 Tema: Re: LO 2/2012 reguladora de la interrupción voluntaria del embarazo Dom Dic 12, 2010 6:32 pm
 Gaspar Llamazares, parlamentario de IU
 Gracias Señor Presidente. Buenas tardes Señorías,
 Hoy damos un paso importante a la hora de garantizar los derechos esenciales de los ciudadadanos. Debe ser potestad de la mujer decidir sobre su cuerpo, y esta ley deberá garantizar dicha libertad. Surgirán voces, las de siempre, que no duden en golpearse el pecho y clamar al cielo asegurando que esta ley viola innumerables preceptos morales etcétera, etcétera. Nos anticiparemos a estas voces informándoles de que los preceptos morales también son un derecho individual, pero no una obligación. Por ello es deber de todo gobierno del siglo en el que vivimos garantizar el derecho a tomar una u otra elección, poniendo a disposición del ciudadano las vías y ayudas pertinentes para hacer efectiva su decisión. Muchas gracias.
 Tema: Re: LO 2/2012 reguladora de la interrupción voluntaria del embarazo Dom Dic 12, 2010 8:32 pm
 Enmienda del GP Catalán de modificación
 Que se lleve a cabo en centro sanitario público o privado siempre que tenga los permisos requeridos para hacer esta clase de intervenciones.
 Tema: Re: LO 2/2012 reguladora de la interrupción voluntaria del embarazo Lun Dic 13, 2010 12:50 am
 Juan Carlos Blancas, Ministro de Justicia y Política Territorial
 Buenos días, señorías integrantes de esta cámara, acompañando la reforma del Código Penal llega al Congreso, procedente del acuerdo del Consejo de Ministros alcanzado recientemente, la regulación legal, con reserva orgánica por supuesto, de la interrupción voluntaria del embarazo. Esta ley viene a sustituir el actual modelo por un sistema de plazos, por el cual el aborto en las primeras 13 semanas de embarazo no requiere la concurrencia de la causa médica, ética o eugenésica previstas en la actual regulación, sino el consentimiento expreso del paciente, la información sobre la intervención médica, sus consecuencias y las alternativas a la interrupción del embarazo, así como un período de 3 días de reflexión previo a la realización de la intervención. En lo posterior a las 13 semanas de embarazo, sólo será posible a la luz de la nueva regulación la interrupción del mismo cuando no se superen las veintiuna semanas de gestación y exista riesgo para la salud física o la vida del paciente o riesgo de anomalías graves en el feto.
 Respondiendo a la enmienda planteada por el grupo parlamentario catalán: precisamente la motivación del Gobierno ha sido la de restringir la práctica de la interrupción voluntaria del embarazo a los centros públicos y en ningún caso privados. En la misma línea, los médicos que habrán de emitir dictamen sobre riesgos para la salud física del paciente así como sobre el riesgo de graves anomalías del feto, en su caso, incompatibles con la vida, deberán ser facultativos de la sanidad pública. La presencia de la sanidad pública en intervenciones de la importancia del aborto, por la afectación directa del derecho a la vida del nasciturus, es a juicio del Gobierno muy importante, y tiende a garantizar que la intervención se desarrolle con escrupuloso respeto a los derechos y obligaciones del paciente.
 Tema: Re: LO 2/2012 reguladora de la interrupción voluntaria del embarazo Mar Dic 14, 2010 11:13 pm
 Soraya Sáenz de Santamaría, Portavoz del Grupo Parlamentario Popular en el Congreso:
 Pocas veces, en toda la Historia de la Democracia, se habían presentado iniciativas en esta Cámara tan chapuceras, como la que hoy venimos a debatir. Miren, para entendernos, lo que el Gobierno trae hoy aquí supongo que será una Ley Orgánica que reforma a otra Ley Orgánica. Si eso es correcto, no se entiende que hayan hecho un "copiar, recortar y pegar" muy malo de la Ley original que se reforma, es decir, la Ley Orgánica 2/2010, de Interrupción Voluntaria del Embarazo. Señorías, ahora que ya sabemos que estamos ante un Proyecto de Ley Orgánica, convendría saber por qué el Gobierno ha omitido cualquier Preámbulo, cualquier Exposición de Motivos. Y más, en una Ley tan importante como una Ley Orgánica, que de acuerdo con el artículo 81.1 de la Constitución, afecta a los Derechos Fundamentales recogidos en nuestra Ley Suprema.
 Ésa es una cuestión que el señor ministro de Justicia, don Juan Carlos Blancas (por cierto, bienvenido a la arena política, lleva en su cargo casi dos años pero se le conoce sólo de los últimos dos días), ha evitado. Quizá sea porque simplemente, se olvidó. Puede que sea porque consideró que un Preámbulo no tendría nada que decir. O tal vez, Señorías, tal vez fuera porque sabía que si el Gobierno redactaba una Exposición de Motivos, iba a tener que alegar como motivo, que la única razón por la que presentan este Proyecto de Ley Orgánica ante este Parlamento, es para correr una cortina de humo y para que no se hable de lo que hay que hablar: del desempleo, y de la economía. Única y exclusivamente para eso.
 La historia no es nueva, Señorías, porque el Gobierno ya nos vendió la misma moto cuando el presidente era Felipe González, y además con el mismo tema. Es que ni siquiera para eso han sido capaces ustedes de innovar, señor ministro, señor Presidente del Gobierno, Señorías del Grupo Socialista. Nuestro grupo, por lo tanto, no acoge con buenos ojos esta iniciativa, mucho menos si, en el sentido que apunta la enmienda del Grupo Parlamentario Catalán, se excluye a todos los centros privados de la cuestión del aborto. Bonita injerencia del Estado, de ésas que les gustan a ustedes, Señorías del Grupo Socialista. Pues les diré algo: este Grupo Parlamentario no va a consentir semejante abuso. Ni esta Cámara lo debería consentir.
 Su proyecto de Ley es, en una palabra, insultante. Es tan malo que no hay por donde cogerlo. Y todo ello, Señorías, ya saben adónde nos lleva. Termino, Señorías, mi intervención, anunciando la posición de mi grupo, que es radicalmente contraria a esta iniciativa, muy favorable sin embargo a la enmienda de Convergència i Unió, pero ello no obsta para que este grupo no presente su propia enmienda, que es la siguiente.
 A la totalidad. Supresión del texto completo.
 Tema: Re: LO 2/2012 reguladora de la interrupción voluntaria del embarazo Jue Dic 16, 2010 2:11 pm
 Fin del plazo de debate. Se procede a la votación de las enmiendas del GPC y del GPP y a la votación del texto íntegro.
 Tema: Re: LO 2/2012 reguladora de la interrupción voluntaria del embarazo Jue Dic 16, 2010 4:22 pm
 El Grupo Parlamentario Popular, con 153 escaños, vota: A FAVOR de ambas enmiendas.
 FDP: Vale, borrad eso.
 Tema: Re: LO 2/2012 reguladora de la interrupción voluntaria del embarazo Jue Dic 16, 2010 7:36 pm
 Izquierda Unida vota EN CONTRA
 Tema: Re: LO 2/2012 reguladora de la interrupción voluntaria del embarazo Jue Dic 16, 2010 10:30 pm
 FDP: Aquí no se vota.
 Tema: Re: LO 2/2012 reguladora de la interrupción voluntaria del embarazo


type: caselaw

text:
29.5.2017
 IT
 Gazzetta ufficiale dell’Unione europea
 C 168/31
 Ricorso proposto il 5 aprile 2017 — Senetic/EUIPO — HP Hewlett Packard Group (hp)
 (Causa T-207/17)
 (2017/C 168/40)
 Lingua in cui è redatto il ricorso: l'inglese
 Parti
 Ricorrente: Senetic S.A. (Katowice, Polonia) (rappresentante: M. Krekora, avvocato)
 Convenuto: Ufficio dell’Unione europea per la proprietà intellettuale (EUIPO)
 Controinteressata dinanzi alla commissione di ricorso: HP Hewlett Packard Group LLC (Houston, Texas, Stati Uniti)
 Dati relativi al procedimento dinanzi all’EUIPO
 Titolare del marchio controverso: Controinteressata dinanzi alla commissione di ricorso
 Marchio controverso: Marchio figurativo UE contenente le lettere «hp» — Marchio UE n. 8 579 021
 Procedimento dinanzi all’EUIPO: Dichiarazione di nullità
 Decisione impugnata: Decisione della quinta commissione di ricorso dell’EUIPO del 1o febbraio 2017 nel procedimento R 1001/2016-5
 Conclusioni
 La ricorrente chiede che il Tribunale voglia:
 —
 annullare la decisione impugnata;
 —
 condannare l’interveniente e l’EUIPO alle spese relative al procedimento dinanzi al Tribunale.
 Motivi invocati
 —
 Violazione dell’articolo 52, paragrafo 1, lettera a), in combinato disposto con l’articolo 7 del regolamento n. 207/2009;
 —
 Violazione dell’articolo 52, paragrafo 1, lettera b), del regolamento n. 207/2009.


jurisdiction: US

text:
 816 A.2d 68 (2003)
 372 Md. 691
 In the Matter of the APPLICATION of Daniel D. ROSENDALE for Admission to the Bar of Maryland.
 Misc. No. 16, Sept. Term, 2002.
 Court of Appeals of Maryland.
 February 7, 2003.
 Andrew Jay Graham, Baltimore, for applicant.
 Argued before BELL, C.J., and ELDRIDGE, RAKER, WILNER, CATHELL, HARRELL, BATTAGLIA, JJ.
 ORDER
 The Court having considered the adverse recommendation of the Character Committee for the Fifth Appellate Circuit and the favorable recommendation of the State Board of Law Examiners, concerning Daniel D. Rosendale's application for admission to the Bar of Maryland, and the oral argument of applicant's counsel presented at a hearing held before this Court on February 6, 2003, it is this 7th day of February, 2003.
 ORDERED, by the Court of Appeals of Maryland, that the favorable recommendation of the State Board of Law Examiners be, and it is hereby, accepted, and the adverse recommendation of the Character Committee be, and it is hereby, rejected and it is further
 ORDERED, that the applicant, Daniel D. Rosendale, upon taking the oath prescribed by the statute, be admitted to the practice of law in this State, subject only to the filing of an updating oath as to the character information.


text:
Il-gremxula ta' Malta (Podarcis filfolensis) hija speċi ta' gremxula fil-familja ta' Lacertidae. Tinstab fl-Italja (fil-Gżejjer Pelaġiċi) u fl-arċipelagu ta' Malta. Il-ħabitats naturali tagħha huma l-veġetazzjoni Mediterranja bl-arbuxelli, iż-żoni bil-blat, ix-xtut tal-blat, ir-raba' li jinħadem, il-mergħat, u l-ġonna rurali.
 P. filfolensis in Malta
 Fil-Gżejjer Maltin, hemm erba' sottospeċijiet tal-gremxula ta' Malta, li kollha huma endemiċi.
 Podarcis filfolensis ssp. maltensis
 Din is-sottospeċi tinstab fuq it-tliet gżejjer prinċipali: Malta, Għawdex u Kemmuna. Normalment ikollha lewn ħadrani u xi kultant bit-tikek.
 Podarcis filfolensis ssp. filfolensis
 Din is-sottospeċi hija endemika għall-gżejra ta' Filfla. Hija l-ikbar mill-erba' sottospeċijiet u għandha lewn fl-iswed b'tikek blu.
 Podarcis filfolensis ssp. kieselbachi
 Din is-sottospeċi kienet endemika għal Selmunett, magħrufa wkoll bħala l-Gżejjer ta' San Pawl. Il-lewn tagħha kien ivarja ferm, pereżempju kannella, griż, eċċ., b'żaqqha fl-oranġjo b'tikek suwed żgħar. Il-popolazzjoni saret estinta fl-2005.
 Podarcis filfolensis ssp. generalensis
 Din is-sottospeċi hija endemika għall-Ġebla tal-Ġeneral (fil-kosta tal-Punent ta' Għawdex). Għandha żaqqha fl-aħmar u għandha lewn fil-blu fuq il-ġnub tagħha.
 Sottospeċijiet oħra
 Huwa maħsub li teżisti l-ħames sottospeċi fuq il-gżira ta' Kemmunett, filwaqt li sottospeċi oħra, Podarcis filfolensis ssp. laurentimulleri, tgħix fil-gżejjer Taljani ta' Linosa u Lampione.
 Karatteristiċi u mġiba
 Għad-differenza tal-gremxul maskili, li għandu lwien jgħajtu, il-gremxul żgħir u femminili għandu lewn kemxejn skur (fil-kannella). Il-gremxula ta' Malta s-soltu tiekol insetti żgħar bħal nemel jew termiti.
 Il-gremxul maskili għandu mġiba territorjali. Meta gremxul maskili ieħor jidħol fit-territorju tal-gremxula ta' Malta maskili, dan tal-aħħar jonfoħ 'il fuq u jgħolli rasu. Ikollu mġiba simili meta jipprova jattira l-gremxul femminili. L-istaġun tat-tgħammir huwa fir-rebbiegħa. Ftit wara l-gremxul femminili jbid bajda jew tnejn, u finalment il-bajd ifaqqas bejn Ġunju u nofs Awwissu.
 Referenzi
 Fawna ta' Malta
 Rettili


text:
 25.9.2010
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 L 252/159
 DÉCISION DU PARLEMENT EUROPÉEN
 du 5 mai 2010
 sur la clôture des comptes de l’Autorité européenne de sécurité des aliments pour l’exercice 2008
 (2010/525/UE)
 LE PARLEMENT EUROPÉEN,
 vu les comptes annuels définitifs de l’Autorité européenne de sécurité des aliments relatifs à l’exercice 2008,
 vu le rapport de la Cour des comptes sur les comptes annuels de l’Autorité européenne de sécurité des aliments relatifs à l’exercice 2008, accompagné des réponses de l’Autorité (1),
 vu la recommandation du Conseil du 16 février 2010 (5827/2010 – C7-0061/2010),
 vu l’article 276 du traité CE et l’article 319 du traité sur le fonctionnement de l'Union européenne,
 vu le règlement (CE, Euratom) no 1605/2002 du Conseil du 25 juin 2002 portant règlement financier applicable au budget général des Communautés européennes (2), et notamment son article 185,
 vu le règlement (CE) no 178/2002 du Parlement européen et du Conseil (3) instituant l’Autorité européenne de sécurité des aliments, et notamment son article 44,
 vu le règlement (CE, Euratom) no 2343/2002 de la Commission du 19 novembre 2002 portant règlement financier-cadre des organismes visés à l’article 185 du règlement (CE, Euratom) no 1605/2002 (4), et notamment son article 94,
 vu l’article 77 et l’annexe VI de son règlement,
 vu le rapport de la commission du contrôle budgétaire et l’avis de la commission de l’environnement, de la santé publique et de la sécurité alimentaire (A7-0086/2010),
 1.
 approuve la clôture des comptes de l’Autorité européenne de sécurité des aliments pour l’exercice 2008;
 2.
 charge son président de transmettre la présente décision au directeur exécutif de l’Autorité européenne de sécurité des aliments, au Conseil, à la Commission et à la Cour des comptes et d’en assurer la publication au Journal officiel de l’Union européenne (série L).
 Le président
 Jerzy BUZEK
 Le secrétaire général
 Klaus WELLE
 (1) JO C 304 du 15.12.2009, p. 95.
 (2) JO L 248 du 16.9.2002, p. 1.
 (3) JO L 31 du 1.2.2002, p. 1.
 (4) JO L 357 du 31.12.2002, p. 72.


text:
 12.6.2004
 FI
 Euroopan unionin virallinen lehti
 C 156/3
 Euroopan yhteisöjen komission 2.4.2004 Helleenien tasavaltaa vastaan nostama kanne
 (Asia C-166/04)
 (2004/C 156/06)
 Euroopan yhteisöjen komissio on nostanut 2.4.2004 Euroopan yhteisöjen tuomioistuimessa kanteen Helleenien tasavaltaa vastaan. Kantajan asiamiehinä ovat sen oikeudellisen yksikön oikeudelliset neuvonantajat Maria Patakia ja Michel Van Beek.
 Kantaja vaatii, että yhteisöjen tuomioistuin
 —
 toteaa, että Helleenien tasavalta ei ole noudattanut luonnonvaraisten lintujen suojelusta annetun direktiivin 79/409/ETY (1) 4 artiklan 1 ja 2 kohdan mukaisia velvoitteitaan, koska se ei ole toteuttanut kaikkia toimia, jotka ovat tarpeen sellaisen yhtenäisen, selvän ja täydellisen oikeudellisen järjestelmän luomiseksi ja soveltamiseksi, jolla voidaan taata erityissuojelualueen, jonka nimi on ”Acheloosin suisto, Mesologgin-Aitolikosin laguuni sekä Evinosin joen ja Echinadesin saarien suisto” ja jonka tunnus on GR2310001, elinkelpoinen säilyminen ja tehokas suojelu direktiivissä 79/409/ETY säädetyt säilyttämistavoitteet huomioon ottaen,
 —
 velvoittaa Helleenien tasavallan korvaamaan oikeudenkäyntikulut.
 Oikeudelliset perusteet ja pääasialliset perustelut
 Euroopan yhteisöjen tuomioistuimen vakiintuneen oikeuskäytännön mukaan jäsenvaltio ei voi sisäiseen tilaansa tai vaikeuksiinsa vetoamalla perustella sitä, ettei se ole noudattanut yhteisön oikeudessa säädettyjä velvoitteita ja määräaikoja.
 (1) EYVL L 103, 25.4.1979, suomenkielinen erityispainos alue 15, nide 2, s. 161.


text:
 15.3.2017
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 69/3
 TŁUMACZENIE
 PROTOKÓŁ Z 2015 R.
 zmieniający załącznik do Porozumienia w sprawie handlu samolotami cywilnymi
 Sygnatariusze Porozumienia w sprawie handlu samolotami cywilnymi (zwanego dalej „Porozumieniem”),
 PRZEPROWADZIWSZY negocjacje w celu transponowania do załącznika do Porozumienia zmian wprowadzonych w wersji zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów z 2007 r. (zwanego dalej „systemem zharmonizowanym”),
 poprzez swoich przedstawicieli, UZGODNILI, co następuje:
 1.
 Załącznik dołączony do niniejszego protokołu, z chwilą jego wejścia w życie zgodnie z ust. 3, zastępuje załącznik do Porozumienia w sprawie handlu samolotami cywilnymi.
 2.
 Niniejszy protokół poddaje się akceptacji przez sygnatariuszy porozumienia.
 3.
 Niniejszy protokół w odniesieniu do tych sygnatariuszy, którzy go przyjęli, wchodzi w życie dnia 1 lipca 2016 r. W przypadku każdego z pozostałych sygnatariuszy wchodzi on w życie 30. dnia po dacie jego akceptacji.
 4.
 Niniejszy protokół zostaje złożony u Dyrektora Generalnego Światowej Organizacji Handlu, który niezwłocznie dostarcza każdemu z sygnatariuszy i każdemu z członków uwierzytelniony odpis niniejszego Protokołu i zawiadomienia o każdej jego akceptacji zgodnie z ust. 2.
 5.
 Niniejszy protokół zostaje zarejestrowany zgodnie z postanowieniami art. 102 Karty Narodów Zjednoczonych.
 6.
 Niniejszy protokół dotyczy jedynie cła i opłat na podstawie art. 2 porozumienia. Z wyjątkiem sytuacji, w której wymagane jest bezcłowe traktowanie produktów objętych niniejszym protokołem, żadne z postanowień niniejszego protokołu ani zmienionego w ten sposób porozumienia, nie zmienia praw i obowiązków i obowiązki sygnatariuszy istniejących na dzień poprzedzający wejście w życie niniejszego protokołu, w ramach porozumień WTO wymienionych w art. II Porozumienia z Marrakeszu ustanawiającego Światową Organizację Handlu, ani nie wpływa na takie prawa i obowiązki.
 SPORZĄDZONO w Genewie, dnia 5 listopada 2015 r., w jednym egzemplarzu w językach: angielskim, francuskim i hiszpańskim, przy czym każda wersja językowa jest autentyczna.
 ZAŁĄCZNIK
 PRODUKTY OBJĘTE POROZUMIENIEM
 1.
 Zakres produktów określono w art. 1 Porozumienia w sprawie handlu samolotami cywilnymi.
 2.
 Sygnatariusze zgodnie postanawiają, że produkty – objęte wymienionymi niżej opisami i odpowiednio sklasyfikowane zgodnie z wykazanymi obok pozycjami i podpozycjami systemu zharmonizowanego – korzystają z traktowania bezcłowego lub są zwolnione z cła, jeżeli takie produkty są przeznaczone do stosowania w cywilnych statkach powietrznych lub naziemnych szkoleniowych urządzeniach symulacji lotu (*1) i do włączenia do tych statków w trakcie ich budowy, naprawy, konserwacji, przebudowy, modyfikacji lub przekształcania.
 3.
 Produkty te nie obejmują:
 —
 niekompletnych lub niegotowych produktów, chyba że posiadają one zasadniczy charakter kompletnych lub gotowych części, komponentów, podzespołów lub elementów wyposażenia cywilnego statku powietrznego lub szkoleniowego urządzenia symulacji lotu (*1) (np. wyroby posiadające numer części producenta cywilnego statku powietrznego),
 —
 materiałów w dowolnej postaci (np. płyt, arkuszy, kształtowników, taśm, sztab, przewodów, rur lub w innym kształcie), chyba że zostały wykrojone do wymiaru lub kształtu lub dopasowane do włączenia w cywilnym statku powietrznym lub szkoleniowym urządzeniu symulacji lotu (*1) (np. wyroby posiadające numer części producenta cywilnego statku powietrznego),
 —
 surowców i towarów konsumpcyjnych.
 4.
 Do celów niniejszego załącznika wprowadzono oznaczenie „Ex” w celu wskazania, że przypisany opis produktu nie wyczerpuje całego asortymentu produktów w ramach wymienionych poniżej pozycji i podpozycji lub kodów systemu zharmonizowanego.
 Pozycja HS Ex
 Podpozycja HS Ex
 Opis
 39.17
 3917.21
 Rury, przewody i węże, sztywne, z polimerów etylenu, z zamocowanym wyposażeniem
 .22
 Rury, przewody i węże, sztywne, z polimerów propylenu, z zamocowanym wyposażeniem
 .23
 Rury, przewody i węże, sztywne, z polimerów chlorku winylu, z zamocowanym wyposażeniem
 .29
 Rury, przewody i węże, sztywne, z pozostałych tworzyw sztucznych, z zamocowanym wyposażeniem
 .31
 Giętkie rury, przewody i węże, z tworzyw sztucznych, o minimalnym ciśnieniu rozrywającym 27,6 MPa, z zamocowanym wyposażeniem
 .33
 Giętkie rury, przewody i węże, z tworzyw sztucznych, niewzmocnione ani niepołączone z innymi materiałami, z zamocowanym wyposażeniem
 .39
 Giętkie rury, przewody i węże, z tworzyw sztucznych, wzmocnione lub połączone z innymi materiałami, z zamocowanym wyposażeniem
 .40
 Wyposażenie do rur, przewodów i węży, z tworzyw sztucznych
 39.26
 3926.90
 Pozostałe artykuły z tworzyw sztucznych
 40.08
 4008.29
 Kształtowniki, z gumy niekomórkowej, innej niż ebonit, przycięte na wymiar
 40.09
 4009.12
 Przewody, rury i węże z gumy innej niż ebonit, niewzmocnione ani niepołączone z innymi materiałami, z zamocowanym wyposażeniem, odpowiednie do przesyłania gazów lub cieczy
 4009.22
 Przewody, rury i węże z gumy innej niż ebonit, wzmocnione lub inaczej połączone tylko z metalem, z zamocowanym wyposażeniem, odpowiednie do przesyłania gazów lub cieczy
 4009.32
 Przewody, rury i węże z gumy innej niż ebonit, wzmocnione lub inaczej połączone tylko z materiałami włókienniczymi, z zamocowanym wyposażeniem, odpowiednie do przesyłania gazów lub cieczy
 4009.42
 Przewody, rury i węże z gumy innej niż ebonit, wzmocnione lub inaczej połączone z innymi materiałami, z zamocowanym wyposażeniem, odpowiednie do przesyłania gazów lub cieczy
 40.11
 4011.30
 Opony pneumatyczne, nowe, gumowe, w rodzaju stosowanych w statkach powietrznych
 40.12
 4012.13
 Opony pneumatyczne bieżnikowane, gumowe, w rodzaju stosowanych w statkach powietrznych
 .20
 Opony pneumatyczne używane, gumowe
 40.16
 4016.10
 Pozostałe artykuły z gumy komórkowej, innej niż ebonit
 .93
 Uszczelki, podkładki i pozostałe uszczelnienia, z gumy niekomórkowej, innej niż ebonit
 .99
 Pozostałe artykuły z gumy niekomórkowej, innej niż ebonit
 40.17
 4017.00
 Przewody, rury i węże, z ebonitu, z zamocowanym wyposażeniem, odpowiednie do przesyłania gazów lub cieczy
 45.04
 4504.90
 Uszczelki, podkładki i pozostałe uszczelnienia, z korka aglomerowanego
 48.23
 4823.90
 Uszczelki, podkładki i pozostałe uszczelnienia, z papieru lub tektury
 68.12
 6812.80
 Artykuły z krokidolitu, inne niż odzież, dodatki odzieżowe, obuwie i nakrycia głowy, papier, płyty pilśniowe i filc, materiał do połączeń z prasowanych włókien azbestowych, w arkuszach lub rolkach
 .99
 Pozostałe artykuły z azbestu, inne niż odzież, dodatki odzieżowe, obuwie i nakrycia głowy, papier, płyty pilśniowe i filc, materiał do połączeń z prasowanych włókien azbestowych, w arkuszach lub rolkach
 68.13
 6813.20
 Okładziny i klocki hamulcowe, i inne artykuły do sprzęgieł lub tym podobnych, niezmontowane, z materiału ciernego na bazie azbestu
 .81
 Okładziny i klocki hamulcowe, niezmontowane, z materiału ciernego na bazie substancji mineralnych, niezawierające azbestu
 .89
 Pozostałe artykuły, niezmontowane, do sprzęgieł lub tym podobnych, z materiału ciernego na bazie substancji mineralnych, niezawierające azbestu
 70.07
 7007.21
 Wiatrochrony, ze szkła bezpiecznego wielowarstwowego
 73.04
 7304.31
 Rury i przewody rurowe, bez szwu, o okrągłym przekroju poprzecznym, żelazne (inne niż żeliwne) lub ze stali niestopowej, ciągnione na zimno lub walcowane na zimno, z zamocowanym wyposażeniem, odpowiednie do przesyłania gazów lub cieczy
 .39
 Rury i przewody rurowe, bez szwu, o okrągłym przekroju poprzecznym, żelazne (inne niż żeliwne) lub ze stali niestopowej, inne niż ciągnione na zimno lub walcowane na zimno, z zamocowanym wyposażeniem, odpowiednie do przesyłania gazów lub cieczy
 .41
 Rury i przewody rurowe, bez szwu, o okrągłym przekroju poprzecznym, ze stali nierdzewnej, ciągnione na zimno lub walcowane na zimno, z zamocowanym wyposażeniem, odpowiednie do przesyłania gazów lub cieczy
 .49
 Rury i przewody rurowe, bez szwu, o okrągłym przekroju poprzecznym, ze stali nierdzewnej, inne niż ciągnione na zimno lub walcowane na zimno, z zamocowanym wyposażeniem, odpowiednie do przesyłania gazów lub cieczy
 .51
 Rury i przewody rurowe, bez szwu, o okrągłym przekroju poprzecznym, ze stali stopowej innej niż stal nierdzewna, ciągnione na zimno lub walcowane na zimno, z zamocowanym wyposażeniem, odpowiednie do przesyłania gazów lub cieczy
 .59
 Rury i przewody rurowe, bez szwu, o okrągłym przekroju poprzecznym, ze stali stopowej innej niż stal nierdzewna, inne niż ciągnione na zimno lub walcowane na zimno, z zamocowanym wyposażeniem, odpowiednie do przesyłania gazów lub cieczy
 .90
 Rury i przewody rurowe, bez szwu, inne niż o okrągłym przekroju poprzecznym, żelazne (inne niż żeliwne) lub ze stali, z zamocowanym wyposażeniem, odpowiednie do przesyłania gazów lub cieczy
 73.06
 7306.30
 Rury i przewody rurowe, spawane, o okrągłym przekroju poprzecznym, z żelaza lub stali niestopowej, z zamocowanym wyposażeniem, odpowiednie do przesyłania gazów lub cieczy
 .40
 Rury i przewody rurowe, spawane, o okrągłym przekroju poprzecznym, ze stali nierdzewnej, z zamocowanym wyposażeniem, odpowiednie do przesyłania gazów lub cieczy
 .50
 Rury i przewody rurowe, spawane, o okrągłym przekroju poprzecznym, ze stali stopowej innej niż stal nierdzewna, z zamocowanym wyposażeniem, odpowiednie do przesyłania gazów lub cieczy
 .61
 Rury i przewody rurowe, spawane, o kwadratowym lub prostokątnym przekroju poprzecznym, z żeliwa lub stali, z zamocowanym wyposażeniem, odpowiednie do przesyłania gazów lub cieczy
 .69
 Rury i przewody rurowe, spawane, o pozostałych przekrojach nieokrągłych poprzecznych, z żeliwa lub stali, z zamocowanym wyposażeniem, odpowiednie do przesyłania gazów lub cieczy
 73.12
 7312.10
 Splotki, liny i kable, z żeliwa lub stali, nieizolowane elektrycznie, z zamocowanym wyposażeniem
 .90
 Taśmy plecione, zawiesia i tym podobne, z żeliwa lub stali, nieizolowane elektrycznie, z zamocowanym wyposażeniem
 73.22
 7322.90
 Nagrzewnice powietrza i rozdzielacze gorącego powietrza, nieogrzewane elektrycznie, zawierające wentylatory lub dmuchawy poruszane silnikiem, z żeliwa lub stali, z wyłączeniem ich części
 73.24
 7324.10
 Zlewy i umywalki, ze stali nierdzewnej
 .90
 Pozostałe wyroby sanitarne, z żeliwa lub stali, inne niż zlewy i umywalki, ze stali nierdzewnej, inne niż wanny, z żeliwa lub stali
 73.26
 7326.20
 Artykuły z drutu, z żeliwa lub stali
 74.13
 7413.00
 Splotki, kable, taśmy plecione i temu podobne, z miedzi, nieizolowane elektrycznie, z zamocowanym wyposażeniem
 76.08
 7608.10
 Rury i przewody rurowe, z aluminium niestopowego, z zamocowanym wyposażeniem, odpowiednie do przesyłania gazów lub cieczy
 .20
 Rury i przewody rurowe, ze stopów aluminium, z zamocowanym wyposażeniem, odpowiednie do przesyłania gazów lub cieczy
 81.08
 8108.90
 Rury i przewody rurowe, z tytanu, z zamocowanym wyposażeniem, odpowiednie do przesyłania gazów lub cieczy
 83.02
 8302.10
 Zawiasy, z metali nieszlachetnych
 .20
 Kółka samonastawne z mocowaniem, z metali nieszlachetnych
 .42
 Oprawy, okucia i podobne artykuły, z metalu nieszlachetnego, nadające się do mebli
 .49
 Pozostałe oprawy, okucia i podobne artykuły, z metalu nieszlachetnego
 .60
 Automatyczne urządzenia do zamykania drzwi z metalu nieszlachetnego
 83.07
 8307.10
 Przewody rurowe giętkie, z żeliwa lub stali, z zamocowanym wyposażeniem
 .90
 Przewody rurowe giętkie, z metali nieszlachetnych innych niż żeliwo lub stal, z zamocowanym wyposażeniem
 84.07
 8407.10
 Silniki lotnicze spalinowe z zapłonem iskrowym z tłokami wykonującymi ruch posuwisto-zwrotny lub obrotowy
 84.08
 8408.90
 Silniki lotnicze spalinowe tłokowe z zapłonem samoczynnym (wysokoprężne i średnioprężne)
 84.09
 8409.10
 Części nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie do silników lotniczych objętych pozycją 8407.10 lub 8408.90
 84.11
 8411.11
 Silniki turboodrzutowe, o ciągu nieprzekraczającym 25 kN
 .12
 Silniki turboodrzutowe, o ciągu przekraczającym 25 kN
 .21
 Silniki turbośmigłowe, o mocy nieprzekraczającej 1 100 kW
 .22
 Silniki turbośmigłowe, o mocy przekraczającej 1 100 kW
 .81
 Turbiny gazowe, z wyłączeniem silników turboodrzutowych i turbośmigłowych, o mocy nieprzekraczającej 5 000 kW
 .82
 Turbiny gazowe, z wyłączeniem silników turboodrzutowych i turbośmigłowych, o mocy przekraczającej 5 000 kW
 .91
 Części silników turbośmigłowych lub turboodrzutowych
 .99
 Części turbin gazowych, z wyłączeniem części silników turboodrzutowych i turbośmigłowych
 84.12
 8412.10
 Silniki odrzutowe inne niż turboodrzutowe
 .21
 Silniki i siłowniki hydrauliczne, liniowe (cylindry)
 .29
 Silniki i siłowniki hydrauliczne, nieliniowe
 .31
 Silniki i siłowniki pneumatyczne, liniowe (cylindry)
 .39
 Silniki i siłowniki pneumatyczne, nieliniowe
 .80
 Silniki i siłowniki, nieelektryczne, inne niż silniki odrzutowe, lub silniki i siłowniki hydrauliczne lub pneumatyczne
 .90
 Części do silników odrzutowych, lub hydraulicznych, pneumatycznych lub innych silników i siłowników nieelektrycznych
 84.13
 8413.19
 Pompy do cieczy, wyposażone lub przystosowane konstrukcyjnie do wyposażenia w urządzenie pomiarowe
 .20
 Pompy ręczne do cieczy, niewyposażone ani nieprzystosowane konstrukcyjnie do wyposażenia w urządzenie pomiarowe
 .30
 Pompy paliwa, oleju lub chłodziwa do tłokowych silników spalinowych
 .50
 Pompy wyporowo-tłokowe do cieczy, inne niż pompy z pozycji CN 8413.19 , 8413.20 lub 8413.30
 .60
 Obrotowe pompy wyporowe do cieczy, inne niż pompy z pozycji CN 8413.19 , 8413.20 lub 8413.30
 .70
 Pompy odśrodkowe do cieczy, inne niż pompy z pozycji CN 8413.19 , 8413.20 lub 8413.30
 .81
 Pompy do cieczy, inne niż pompy z pozycji CN 8413.19 , 8413.20 , 8413.30 , 8413.50 , 8413.60 lub 8413.70
 .91
 Części pomp do cieczy
 84.14
 8414.10
 Pompy próżniowe
 .20
 Pompy powietrzne ręczne lub nożne
 .30
 Sprężarki powietrza lub innych gazów, w rodzaju stosowanych w urządzeniach chłodniczych
 .51
 Wentylatory stołowe, podłogowe, ścienne, okienne, sufitowe lub dachowe, z wbudowanym silnikiem elektrycznym o mocy nieprzekraczającej 125 W
 .59
 Wentylatory, inne niż wentylatory z pozycji CN 8414.51
 .80
 Pozostałe pompy powietrzne, sprężarki powietrza lub gazu
 .90
 Części pomp powietrznych lub próżniowych, sprężarek i wentylatorów powietrza lub innych gazów
 84.15
 8415.81
 Klimatyzatory, zawierające wentylator napędzany silnikiem oraz elementy służące do zmiany temperatury i wilgotności, włączając klimatyzatory nieposiadające możliwości oddzielnej regulacji wilgotności, zawierające agregat chłodniczy oraz zawór odwracający cykl chłodzenia/grzania (odwracalne pompy ciepła)
 .82
 Klimatyzatory, zawierające wentylator napędzany silnikiem oraz elementy służące do zmiany temperatury i wilgotności, włączając klimatyzatory nieposiadające możliwości oddzielnej regulacji wilgotności, zawierające agregat chłodniczy, ale niezawierające zaworu odwracającego cykl chłodzenia/grzania
 .83
 Klimatyzatory, zawierające wentylator napędzany silnikiem oraz elementy służące do zmiany temperatury i wilgotności, włączając klimatyzatory nieposiadające możliwości oddzielnej regulacji wilgotności, niezawierające agregatu chłodniczego
 .90
 Części klimatyzatorów z pozycji CN 8415.81 , 8415.82 lub 8415.83
 84.18
 8418.10
 Łączone chłodziarko-zamrażarki, wyposażone w oddzielne drzwi zewnętrzne
 .30
 Zamrażarki skrzyniowe, o pojemności nieprzekraczającej 800 l
 .40
 Zamrażarki szafowe, o pojemności nieprzekraczającej 900 l
 .61
 Sprężarkowe agregaty chłodnicze, których skraplacze są wymiennikami ciepła
 .69
 Urządzenia chłodnicze lub zamrażające inne niż chłodziarki typu domowego lub urządzenia chłodzące lub zamrażające z pozycji CN 8418.10 , 8418.30 , 8418.40 lub 8418.61
 84.19
 8419.50
 Wymienniki ciepła
 .81
 Aparatura do sporządzania gorących napojów lub do gotowania, lub podgrzewania potraw
 .90
 Części wymienników ciepła z pozycji CN 8419.50
 84.21
 8421.19
 Wirówki
 .21
 Urządzenia i aparatura do filtrowania lub oczyszczania wody
 .23
 Filtry do oleju lub paliwa do silników spalinowych
 .29
 Urządzenia i aparatura do filtrowania lub oczyszczania cieczy innych niż woda lub napoje, inne niż te objęte pozycją CN 8421.23
 .31
 Filtry powietrza dolotowego do silników spalinowych
 .39
 Urządzenia i aparatura do filtrowania lub oczyszczania gazów innych niż filtry powietrza dolotowego do silników spalinowych
 84.24
 8424.10
 Gaśnice, nawet napełnione
 84.25
 8425.11
 Wielokrążki i wciągniki, inne niż wyciągi pochyłe, napędzane silnikiem elektrycznym
 .19
 Wielokrążki i wciągniki, inne niż wyciągi pochyłe, napędzane inaczej niż silnikiem elektrycznym
 .31
 Wciągarki lub przyciągarki napędzane silnikiem elektrycznym
 .39
 Wciągarki lub przyciągarki napędzane inaczej niż silnikiem elektrycznym
 .42
 Podnośniki, hydrauliczne
 .49
 Podnośniki, inne niż hydrauliczne
 84.26
 8426.99
 Inne dźwigi
 84.28
 8428.10
 Windy i wyciągi pochyłe
 .20
 Podnośniki i przenośniki pneumatyczne
 .33
 Podnośniki i przenośniki taśmowe, o pracy ciągłej, do towarów lub materiałów, inne niż specjalnie zaprojektowane do pracy pod powierzchnią ziemi
 .39
 Podnośniki i przenośniki kubełkowe lub taśmowe, o pracy ciągłej, do towarów lub materiałów, inne niż specjalnie zaprojektowane do pracy pod powierzchnią ziemi
 .90
 Pozostałe urządzenia do podnoszenia, przenoszenia, załadowywania lub rozładowywania
 84.43
 8443.31
 Maszyny, które wykonują dwie lub więcej funkcji drukowania, kopiowania lub transmisji telefaksowej, nadające się do podłączenia do maszyny do automatycznego przetwarzania danych lub do sieci
 .32
 Drukarki, inne niż maszyny drukarskie stosowane do drukowania za pomocą płyt, cylindrów i innych elementów drukarskich z pozycji CN 8442 , nadające się do podłączenia do maszyny do automatycznego przetwarzania danych lub do sieci
 84.71
 8471.41
 Pozostałe maszyny do automatycznego przetwarzania danych, zawierające w tej samej obudowie co najmniej jednostkę centralną oraz urządzenia wejścia i wyjścia, nawet połączone
 .49
 Pozostałe maszyny do automatycznego przetwarzania danych, inne niż te objęte pozycją CN 8471.41 , przedstawione w formie systemów
 .50
 Procesory inne niż objęte podpozycją CN 8471.41 lub 8471.49 , nawet zawierające w tej samej obudowie jedno lub dwa urządzenia następującego typu: urządzenia pamięci, urządzenia wejściowe, urządzenia wyjściowe
 .60
 Urządzenia wejściowe lub wyjściowe, nawet zawierające w tej samej obudowie urządzenia pamięci
 .70
 Urządzenia pamięci
 84.79
 8479.89
 Maszyny i urządzenia, mechaniczne, posiadające indywidualne funkcje, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w dziale 84, jak następuje: rozruszniki nieelektryczne; regulatory śmigieł, nieelektryczne serwomechanizmy nieelektryczne; wycieraczki szyby przedniej, nieelektryczne; akumulatory hydropneumatyczne; rozruszniki pneumatyczne do silników turboodrzutowych, turbośmigłowych lub pozostałych turbin gazowych; kompletne kabiny ustępowe specjalnie skonstruowane do zastosowania w statkach powietrznych; mechaniczne urządzenia wykonawcze do odwracaczy ciągu; nawilżacze i osuszacze powietrza;
 .90
 Części maszyn i urządzeń mechanicznych wymienionych w pozycji CN 8479.89
 84.83
 8483.10
 Wały napędowe (włączając wały krzywkowe i wały wykorbione) i korby
 .30
 Obudowy łożysk, niezawierające łożysk tocznych; łożyska ślizgowe
 .40
 Mechanizmy i przekładnie zębate, inne niż koła zębate, koła łańcuchowe i pozostałe elementy układów przenoszenia napędu, przedstawiane oddzielnie; mechanizmy śrubowo-kulkowe lub śrubowo-wałeczkowe; skrzynie przekładniowe i pozostałe układy zmieniające prędkość, włączając przemienniki momentu obrotowego
 .50
 Koła zamachowe i koła pasowe lub linowe, włączając wielokrążki i zblocza
 .60
 Sprzęgła rozłączne i nierozłączne (włączając przeguby uniwersalne)
 .90
 Koła zębate, koła łańcuchowe oraz pozostałe elementy układów przenoszenia napędu przedstawione oddzielnie; części artykułów z pozycji CN 8483.10 , 8483.30 , 8483.40 , 8483.50 lub 8483.60
 84.84
 8484.10
 Uszczelki i podobne przekładki, z cienkiej blachy łączonej z innym materiałem lub z dwoma lub więcej warstwami metalu
 .90
 Zestawy lub komplety uszczelek i podobnych przekładek, różniących się między sobą, pakowane w torebki, koperty lub podobne opakowania
 85.01
 8501.20
 Uniwersalne silniki prądu stałego i przemiennego o mocy wyjściowej przekraczającej 735 W, ale nieprzekraczającej 150 kW
 .31
 Silniki prądu stałego, inne niż te objęte pozycją CN 8501.20 , o mocy wyjściowej przekraczającej 735 W, ale nieprzekraczającej 750 W; prądnice prądu stałego o mocy wyjściowej nieprzekraczającej 750 W
 .32
 Silniki prądu stałego i prądnice prądu stałego, inne niż te objęte pozycją CN 8501.20 , o mocy wyjściowej przekraczającej 750 W, ale nieprzekraczającej 75 kW
 .33
 Silniki prądu stałego, inne niż te objęte pozycją CN 8501.20 , o mocy wyjściowej przekraczającej 75 kW, ale nieprzekraczającej 150 kW; prądnice prądu stałego o mocy wyjściowej przekraczającej 75 kW, ale nieprzekraczającej 375 kW
 .34
 Prądnice prądu stałego o mocy wyjściowej przekraczającej 375 kW
 .40
 Silniki prądu przemiennego, jednofazowe, inne niż te objęte pozycją CN 8501.20 , o mocy wyjściowej przekraczającej 735 W, ale nieprzekraczającej 150 kW
 .51
 Silniki prądu przemiennego, wielofazowe, inne niż te objęte pozycją CN 8501.20 , o mocy wyjściowej przekraczającej 735 W, ale nieprzekraczającej 750 W
 .52
 Silniki prądu przemiennego, wielofazowe, inne niż te objęte pozycją CN 8501.20 , o mocy wyjściowej przekraczającej 750 W, ale nieprzekraczającej 75 kW
 .53
 Silniki prądu przemiennego, wielofazowe, inne niż te objęte pozycją CN 8501.20 , o mocy wyjściowej przekraczającej 75 kW, ale nieprzekraczającej 150 kW
 .61
 Prądnice prądu przemiennego (alternatory) o mocy wyjściowej nieprzekraczającej 75 kVA
 .62
 Prądnice prądu przemiennego (alternatory) o mocy wyjściowej przekraczającej 75 kVA, ale nieprzekraczającej 375 kVA
 .63
 Prądnice prądu przemiennego (alternatory) o mocy wyjściowej przekraczającej 375 kVA, ale nieprzekraczającej 750 kVA
 85.02
 8502.11
 Zespoły prądotwórcze z silnikami tłokowymi wewnętrznego spalania o zapłonie samoczynnym (silniki wysokoprężne lub średnioprężne), o mocy wyjściowej nieprzekraczającej 75 kVA
 .12
 Zespoły prądotwórcze z silnikami tłokowymi wewnętrznego spalania o zapłonie samoczynnym (silniki wysokoprężne lub średnioprężne), o mocy wyjściowej przekraczającej 75 kVA, ale nieprzekraczającej 375 kVA
 .13
 Zespoły prądotwórcze z silnikami tłokowymi wewnętrznego spalania o zapłonie samoczynnym (silniki wysokoprężne lub średnioprężne), o mocy wyjściowej przekraczającej 375 kVA
 .20
 Zespoły prądotwórcze z silnikami tłokowymi wewnętrznego spalania o zapłonie iskrowym
 .31
 Pozostałe zespoły prądotwórcze, napędzane wiatrem
 .39
 Pozostałe elektryczne zespoły prądotwórcze, inne niż te z pozycji CN 8502.31
 .40
 Przetwornice jednotwornikowe
 85.04
 8504.10
 Stateczniki lamp wyładowczych, w tym lamp wyładowczych rurowych
 .31
 Transformatory elektryczne, inne niż transformatory z ciekłym dielektrykiem, o mocy wyjściowej nieprzekraczającej 1 kVA
 .32
 Transformatory elektryczne, inne niż transformatory z ciekłym dielektrykiem, o mocy wyjściowej przekraczającej 1 kVA, ale nieprzekraczającej 16 kVA
 .33
 Transformatory elektryczne, inne niż transformatory z ciekłym dielektrykiem, o mocy wyjściowej przekraczającej 16 kVA, ale nieprzekraczającej 500 kVA
 .40
 Przekształtniki elektryczne
 .50
 Elektryczne wzbudniki inne niż stateczniki lamp wyładowczych, w tym lamp wyładowczych rurowych
 85.07
 8507.10
 Akumulatory elektryczne, kwasowo-ołowiowe, w rodzaju stosowanych do uruchamiania silników tłokowych
 .20
 Pozostałe akumulatory elektryczne, kwasowo-ołowiowe
 .30
 Akumulatory elektryczne, niklowo-kadmowe
 .40
 Akumulatory elektryczne, niklowo-żelazowe
 .80
 Pozostałe akumulatory
 .90
 Części akumulatorów elektrycznych
 85.11
 8511.10
 Świece zapłonowe
 .20
 Iskrowniki; prądnice iskrownikowe; magnetyczne koła zamachowe
 .30
 Rozdzielacze; cewki zapłonowe
 .40
 Elektryczne silniki rozruszników oraz rozruszniki pełniące rolę prądnic
 .50
 Pozostałe elektryczne prądnice, w rodzaju współpracujących z silnikami wewnętrznego spalania o zapłonie iskrowym lub samoczynnym
 .80
 Pozostałe elektryczne urządzenia zapłonowe lub rozrusznikowe, w rodzaju stosowanych w silnikach wewnętrznego spalania o zapłonie iskrowym lub samoczynnym lub współpracujących z takimi silnikami oraz wyłączniki współpracujące z takimi silnikami
 85.16
 8516.80
 Elektryczne rezystory grzejne, w połączeniu jedynie z prostym elementem izolacyjnym i połączeniami elektrycznymi, stosowane do odmrażania i zapobiegania oblodzeniu
 85.17
 8517.12
 Telefony dla sieci komórkowych lub dla innych sieci bezprzewodowych
 .61
 Stacje bazowe do radiotelefonii lub radiotelegrafii
 .62
 Aparatura do odbioru lub transmisji do radiotelefonii lub radiotelegrafii, inne niż te z pozycji CN 8517.61
 .69
 Aparatura do radiotelefonii lub radiotelegrafii inna niż ta z pozycji CN 8517.61 i 8517.62
 .70
 Anteny i reflektory anten do aparatury do radiotelefonii lub radiotelegrafii
 85.18
 8518.10
 Mikrofony i ich stojaki
 .21
 Głośniki zamontowane w obudowach, pojedyncze
 .22
 Zestawy głośnikowe zamontowane w tej samej obudowie
 .29
 Głośniki, niezamontowane w swoich obudowach
 .30
 Słuchawki nagłowne i douszne, nawet połączone z mikrofonem oraz zestawy składające się z mikrofonu i jednego lub więcej głośników
 .40
 Wzmacniacze częstotliwości akustycznych, elektryczne
 .50
 Zestawy wzmacniające dźwięk, elektryczne
 85.19
 8519.81
 Aparatura do rejestrowania dźwięku wykorzystująca nośniki magnetyczne, optyczne lub półprzewodnikowe, niezawierająca urządzenia do odtwarzania dźwięku
 .89
 Aparatura do rejestrowania dźwięku niewykorzystująca nośników magnetycznych, optycznych lub półprzewodnikowych, niezawierająca urządzenia do odtwarzania dźwięku
 85.21
 8521.10
 Aparatura do zapisu lub odtwarzania obrazu i dźwięku, nawet z wbudowanym urządzeniem do odbioru sygnałów wizyjnych i dźwiękowych (tunerem wideo), stosująca taśmy magnetyczne
 85.22
 8522.90
 Zespoły i podzespoły składające się z dwóch lub więcej części lub elementów złączonych ze sobą, do aparatury do rejestrowania dźwięku wykorzystującej nośniki magnetyczne, optyczne lub półprzewodnikowe, niezawierające urządzenia do odtwarzania dźwięku, objęte pozycją 8519.81 i inna aparatura rejestrująca, niezawierająca urządzenia do odtwarzania dźwięku
 85.26
 8526.10
 Aparatura radarowa
 .91
 Aparatura radionawigacyjna
 .92
 Aparatura do zdalnego sterowania drogą radiową
 85.28
 8528.41
 Monitory z lampą elektronopromieniową w rodzaju wyłącznie lub głównie stosowanych w systemach do automatycznego przetwarzania danych objętych pozycją 8471
 .51
 Pozostałe monitory w rodzaju wyłącznie lub głównie stosowanych w systemach do automatycznego przetwarzania danych objętych pozycją 8471
 .61
 Projektory w rodzaju wyłącznie lub głównie stosowanych w systemach do automatycznego przetwarzania danych objętych pozycją 8471
 85.29
 8529.10
 Anteny i reflektory anten wszelkich typów, nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie z aparaturą objętą pozycją 85.26
 .90
 Zespoły i podzespoły aparatury z pozycji 8526 , składające się z dwóch lub więcej części lub elementów złączonych ze sobą
 85.31
 8531.10
 Aparatura przeciwwłamaniowa, przeciwpożarowa oraz inna temu podobna
 8531.20
 Panele wskaźnikowe zawierające urządzenia ciekłokrystaliczne (LCD) lub diody elektroluminescencyjne (LED)
 .80
 Aparatura do sygnalizacji dźwiękowej lub wzrokowej, elektryczna, inna niż ta objęta pozycją 8531.10 lub 8531.20
 85.36
 8536.70
 Złącza z tworzyw sztucznych do włókien optycznych, wiązek włókien optycznych lub kabli światłowodowych
 85.39
 8539.10
 Zespoły nierozbieralnych wkładów reflektorów
 85.43
 8543.70
 Rejestratory parametrów lotu; elektryczne selsyny i przetworniki; urządzenia zapobiegające zamarzaniu przedniej szyby i urządzenia zapobiegające zamgleniu szyb, z rezystorami elektrycznymi
 .90
 Zespoły i podzespoły do rejestratorów parametrów lotu, składające się z dwóch lub więcej części lub elementów złączonych ze sobą
 85.44
 8544.30
 Wiązki przewodów zapłonowych i inne wiązki przewodów, w rodzaju stosowanych w statkach powietrznych
 88.01
 8801.00
 Balony i sterowce; szybowce, lotnie oraz pozostałe statki powietrzne, bez napędu
 88.02
 8802.11
 Śmigłowce o masie własnej nieprzekraczającej 2 000 kg
 .12
 Śmigłowce o masie własnej przekraczającej 2 000 kg
 .20
 Samoloty i pozostałe statki powietrzne z napędem, o masie własnej nieprzekraczającej 2 000 kg
 .30
 Samoloty i pozostałe statki powietrzne z napędem, o masie własnej przekraczającej 2 000 kg, ale nieprzekraczającej 15 000 kg
 .40
 Samoloty i pozostałe statki powietrzne z napędem, o masie własnej przekraczającej 15 000 kg
 88.03
 8803.10
 Śmigła i wirniki oraz ich części
 .20
 Podwozia i ich części
 .30
 Części do samolotów lub śmigłowców, inne niż te objęte pozycją 8803.10 lub 8803.20
 .90
 Pozostałe części towarów objętych pozycją 88.01 lub 88.02
 88.05
 8805.29
 Naziemne szkoleniowe symulatory lotu (trenażery) i ich części, inne niż symulatory walki powietrznej i ich części zgodnie z 8805.21
 90.01
 9001.90
 Soczewki, pryzmaty, zwierciadła i pozostałe elementy optyczne z dowolnego materiału, nieoprawione, inne niż elementy tego rodzaju ze szkła nieobrobionego optycznie
 90.02
 9002.90
 Soczewki, pryzmaty, zwierciadła i pozostałe elementy optyczne, inne niż soczewki obiektywów lub filtry, z dowolnego materiału, oprawione, stanowiące część lub wyposażenie przyrządów lub aparatury, ale inne niż elementy tego rodzaju ze szkła nieobrobionego optycznie
 90.14
 9014.10
 Kompasy, busole
 .20
 Przyrządy i urządzenia do nawigacji powietrznej (inne niż kompasy)
 .90
 Części i akcesoria do kompasów, busoli i do przyrządów i urządzeń do nawigacji powietrznej (innych niż kompasy)
 90.20
 9020.00
 Aparaty do oddychania oraz maski gazowe, z wyłączeniem masek ochronnych nieposiadających ani części mechanicznych ani wymiennych filtrów oraz z wyłączeniem ich części
 90.25
 9025.11
 Termometry i pirometry, cieczowe, z bezpośrednim odczytem, niepołączone z innymi przyrządami
 .19
 Pozostałe termometry i pirometry, niepołączone z innymi przyrządami
 .80
 Pozostałe przyrządy z pozycji 90.25
 .90
 Części i akcesoria z pozycji 9025.11 , 9025.19 lub 9025.80
 90.26
 9026.10
 Przyrządy i aparaty do pomiaru lub kontroli przepływu lub poziomu cieczy
 .20
 Przyrządy i aparaty do pomiaru lub kontroli ciśnienia cieczy lub gazów
 .80
 Przyrządy i aparatura do pomiaru lub kontroli parametrów cieczy lub gazów, inne niż przyrządy i aparatura z pozycji 9026.10 lub 9026.20
 .90
 Części przyrządów i aparatury z pozycji 9026.10 , 9026.20 lub 9026.80
 90.29
 9029.10
 Obrotomierze, elektryczne lub elektroniczne
 .20
 Szybkościomierze i tachometry
 .90
 Części i akcesoria do obrotomierzy, szybkościomierzy i tachometrów
 90.30
 9030.10
 Przyrządy i aparatura do pomiaru lub wykrywania promieniowania jonizującego
 .20
 Oscyloskopy i oscylografy
 .31
 Mierniki uniwersalne do pomiaru lub kontroli napięcia, prądu, rezystancji lub mocy, bez urządzenia rejestrującego
 .32
 Mierniki uniwersalne do pomiaru lub kontroli napięcia, prądu, rezystancji lub mocy, z urządzeniem rejestrującym
 .33
 Przyrządy i aparatura, inne niż te objęte pozycją 9030.10 , 9030.20 lub 9030.31 , do pomiaru lub kontroli napięcia, prądu, rezystancji lub mocy, bez urządzenia rejestrującego
 .39
 Przyrządy i aparatura, inne niż te objęte pozycją 9030.10 , 9030.20 lub 9030.32 , do pomiaru lub kontroli napięcia, prądu, rezystancji lub mocy, z urządzeniem rejestrującym
 .40
 Przyrządy i aparatura, inne niż te objęte pozycją 9030.10 , 9030.20 , 9030.32 lub 9030.39 , do pomiaru lub kontroli wielkości elektrycznych, z urządzeniem rejestrującym, specjalnie zaprojektowane dla telekomunikacji
 .84
 Przyrządy i aparatura, inne niż te objęte pozycją 9030.10 , 9030.20 , 9030.32 , 9030.39 lub 9030.40 , do pomiaru lub kontroli wielkości elektrycznych, z urządzeniem rejestrującym
 .89
 Przyrządy i aparatura, inne niż te objęte pozycją 9030.10 , 9030.20 , 9030.31 , 9030.32 , 9030.33 , 9030.39 , 9030.40 lub 9030.84 do pomiaru lub kontroli wielkości elektrycznych
 .90
 Części i akcesoria do przyrządów i aparatury z pozycji 9030.10 , 9030.20 , 9030.31 , 9030.32 , 9030.33 , 9030.39 , 9030.40 , 9030.84 lub 9030.89
 90.31
 9031.80
 Przyrządy i aparatura kontrolne lub pomiarowe, niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w dziale 90
 .90
 Części i akcesoria do przyrządów i aparatury z pozycji 9031.80
 90.32
 9032.10
 Termostaty
 .20
 Manostaty
 .81
 Przyrządy i aparatura do automatycznej regulacji lub kontroli, hydrauliczne lub pneumatyczne
 .89
 Pozostałe przyrządy i aparatura do automatycznej regulacji lub kontroli
 .90
 Części i akcesoria przyrządów i aparatury do automatycznej regulacji lub kontroli z pozycji 90.32
 91.04
 9104.00
 Zegary instalowane na płytach czołowych lub na pulpitach sterowniczych oraz zegary podobnego typu przeznaczone do statków powietrznych
 91.09
 9109.19
 Mechanizmy zegarowe o szerokości lub średnicy nieprzekraczającej 50 mm, kompletne i zmontowane, zasilane baterią, akumulatorem lub z zasilaniem sieciowym, inne niż budziki
 .90
 Mechanizmy zegarowe o szerokości lub średnicy nieprzekraczającej 50 mm, kompletne i zmontowane, zasilane inaczej niż baterią, akumulatorem lub z zasilaniem sieciowym, inne niż budziki
 94.01
 9401.10
 Siedzenia, inne niż siedzenia pokryte skórą wyprawioną
 94.03
 9403.20
 Meble metalowe, inne niż siedzenia
 .70
 Meble z tworzyw sztucznych, inne niż siedzenia
 94.05
 9405.10
 Elektryczne oprawy oświetleniowe mocowane do sufitu lub do ściany, z metali nieszlachetnych lub z tworzyw sztucznych
 .60
 Podświetlane znaki, podświetlane tablice i tabliczki, i tym podobne, z metali nieszlachetnych lub z tworzyw sztucznych
 .92
 Części artykułów z pozycji CN 9405.10 lub 9405.60 , z tworzyw sztucznych
 .99
 Części artykułów z pozycji 9405.10 lub 9405.60 , z metali nieszlachetnych
 (*1) Do celów art. 1.1 niniejszego porozumienia „naziemne symulatory lotu” uznaje się za szkoleniowe urządzenia symulacji lotu zgodnie z 8805.29 systemu zharmonizowanego.


text:
Elgato Turbo HD-videokonverterare och -kodare - Apple Store (Sverige)
 Elgato Turbo.264 HD on Facebook
 Elgato Turbo.264 HD on Twitter
 Konvertera dina videofiler för uppspelning i iPhone och iPad och få direkt åtkomst till video i en HD-videokamera från din Mac. Turbo.264 HD använder avancerad kodningsteknik för att generera video i överlägsen kvalitet och i ett universellt format som ser fantastiskt bra ut på en iPad och på den högupplösta skärmen i en Mac.
 Direkt åtkomst till HD-kamerans video från din Mac
 Videokonverteringsprogrammet Turbo.264 HD är snabbt och lätt att använda och kan hantera nästan alla typer av videofiler, inklusive hämtade filer, MKV-filer och AVI-filer. Turbo.264 HD sparar tid – speciellt om du använder en HD-videokamera – eftersom du kan förhandsvisa och beskära din video omedelbart, innan du konverterar den. Bara dra och släpp filen på programmet, så kan du förhandsvisa, klippa och kombinera flera videoklipp och skapa en hel film. Turbo.264 HD kan till och med hantera batch-bearbetning och detekterar AVCHD-kameror automatiskt.
 Öka hastigheten i din snabbaste Mac
 Använd konverteringsprogrammet självständigt eller med den medföljande maskinvarubaserade acceleratorn. Denna accelerator ansluts via USB och fungerar som en extra processor som snabbar upp videokonverteringen – till och med i de snabbaste Mac-modellerna.
 Optimera EyeTV för iPhone och iPad
 Om du har EyeTV och en iPhone eller iPad, kommer du att upptäcka att den maskinvarubaserade acceleratorn är oumbärlig. Den snabbar inte bara upp överföringen av EyeTV-inspelningar till iPhone och iPad, utan maximerar också bildkvaliteten i EyeTV-appen (säljs i App Store) genom att anpassa videoströmmen till tillgänglig bandbredd vid strömning av direktsänd TV.
 Turbo.264 HD är det snabba och enkla sättet att konvertera material från videokameror och videofiler för din iPhone och iPad.
 Skaffa direkt åtkomst till HD-kamerans video från din Mac Konvertera valfria videofiler för uppspelning i iPhone och iPad – snabbt Generera video i överlägsen kvalitet upp till HD 1080p Spara tid genom att förhandsvisa och klippa videofiler innan du konverterar dem Använd det enkla kodningsprogrammet självständigt eller med den maskinvarubaserade acceleratorn för att snabba upp konverteringen Snabba upp överföring och optimera EyeTV-bildkvaliteten i iPhone eller iPad
 Turbo.264 HD använder avancerad kodningsteknik för att generera video i överlägsen kvalitet och i ett universellt format som ser fantastiskt bra ut på din iPad.
 Konvertera dina videofiler för uppspelning i iPhone och iPad och få direkt åtkomst till video i en HD-videokamera från din Mac.
 Turbo.264 HD maskinvara för videokodning Turbo.264 HD videokonverteringsprogram (på CD-skiva) USB-kabel
 Vikt : 2.82 oz./80 g
 Mac Intel-processor
 QuickTime v7.6 eller senare
 UPC- eller EAN-nr : 852095000973


text:
A 2000 (kétezer) (római számmal: MM) az 1999 és 2001 között található természetes szám.
 A matematikában
 A tízes számrendszerbeli 2000-es a kettes számrendszerben 11111010000, a nyolcas számrendszerben 3720, a tizenhatos számrendszerben 7D0 alakban írható fel.
 A 2000 páros szám, összetett szám. Kanonikus alakban a 24 · 53 szorzattal, normálalakban a 2 · 103 szorzattal írható fel. Húsz osztója van a természetes számok halmazán, ezek növekvő sorrendben: 1, 2, 4, 5, 8, 10, 16, 20, 25, 40, 50, 80, 100, 125, 200, 250, 400, 500, 1000 és 2000.
 Mivel osztható számjegyeinek összegével, így Harshad-szám. Négyzetteljes szám, de nem teljes hatvány, ezért Achilles-szám.
 Praktikus szám.
 3 különböző szám valódiosztó-összegeként áll elő, ezek közül a legkisebb az 1780.
 Egyéb területeken
 Y2K – a 2000-dik évre előrevetített számítógépes világösszeomlás rövid neve, amelynek lényege az volt, hogy a különböző számítógépek nem fogják tudni értelmezni a 2000. év rövidített megjelenését, a „00”-át, összekeverik az 1900-as év rövidítésével, és ez a világ rendszereinek összeomlását okozza. Az apokaliptikus jóslatok nem váltak be, a számítástechnikai cégek jó előre felkészültek a probléma elkerülésére, kivédésére, így 2000 problémamentesen telt el.
 Jelkép különböző kultúrákban
 Jegyzetek
 3 2000
 Jelképértékű számok


text:
 Tähtis õiguslik teade
 |
 22000D1109(09)
 Euroopa Liidu Teataja L 284 , 09/11/2000 Lk 0013 - 0014
 EMP Ühiskomitee otsusnr 54/1999,30. aprill 1999,millega muudetakse EMP lepingu X lisa (audiovisuaalteenused)EMP ÜHISKOMITEE,võttes arvesse Euroopa Majanduspiirkonna lepingut, mida on kohandatud Euroopa Majanduspiirkonna lepingut kohandava protokolliga, edaspidi "leping", eelkõige selle artiklit 98,ning arvestades järgmist:(1) Lepingu X lisa muudeti EMP Ühiskomitee 13. detsembri 1996. aasta otsusega nr 79/96 [1].(2) Lepingusse tuleb lisada nõukogu 24. septembri 1998. aasta soovitus 98/560/EÜ Euroopa audiovisuaal- ja teabeteenuste sektori konkurentsivõime parandamise kohta alaealiste ja inimväärikuse kaitse võrreldava ja tõhusa taseme saavutamiseks kavandatud siseriikliku raamistiku edendamise teel, [2]ON VASTU VÕTNUD JÄRGMISE OTSUSE:Artikkel 1Lepingu X lisa punkti 2 (nõukogu resolutsioon 94/C 181/02) järele lisatakse järgmine punkt:"3. 398 X 0560: nõukogu soovitus 98/560/EÜ, 24. september 1998, Euroopa audiovisuaal- ja teabeteenuste sektori konkurentsivõime parandamise kohta alaealiste ja inimväärikuse kaitse võrreldava ja tõhusa taseme saavutamiseks kavandatud siseriikliku raamistiku edendamise teel (EÜT L 270, 7.10.1998, lk 48)."Artikkel 2Nõukogu soovituse 98/560/EÜ islandi- ja norrakeelne tekst, mis on lisatud käesoleva otsuse vastavates keeltes versioonidele, on autentne.Artikkel 3Käesolev otsus jõustub 1. mail 1999 tingimusel, et kõik lepingu artikli 103 lõikes 1 ettenähtud teated on EMP Ühiskomiteele esitatud.Artikkel 4Käesolev otsus avaldatakse Euroopa Ühenduste Teataja EMP osas ja EMP kaasandes.Brüssel, 30. aprill 1999EMP Ühiskomitee nimeleesistujaF. Barbaso[1] EÜT L 100, 17.4.1997, lk 68.[2] EÜT L 270, 7.10.1998, lk 48.--------------------------------------------------