type: contracts

text:
11/Zv. 16 SL Uradni list Evropske unije 229
 21988A1130(02)
 L 327/36 URADNI LIST EVROPSKIH SKUPNOSTI 30.11.1988
 ČETRTI DODATNI PROTOKOL
 k Sporazumu med Evropsko gospodarsko skupnostjo in Državo Izrael
 EVROPSKA GOSPODARSKA SKUPNOST
 na eni strani in
 DRŽAVA IZRAEL
 na drugi strani, sta
 OB UPOŠTEVANJU Sporazuma med Evropsko gospodarsko skupnostjo in Državo Izrael, podpisanega v Bruslju 11. maja 1975,
 v nadaljevanju „Sporazum“, in Dodatnega protokola, podpisanega v Bruslju 8. februarja 1977,
 GLEDE NA TO, da želita Skupnost in Izrael še bolj okrepiti svoje odnose in upoštevati novo razsežnost, ki jo je ustvaril pristop
 Španije in Portugalske k Evropskim skupnostim 1. januarja 1986, in da člen 22 Sporazuma predvideva možnost izboljšav
 njegovih pogojev,
 GLEDE NA TO, da je treba predvideti določena pravila, ki bi omogočila ohranitev tradicionalnih izvoznih trgovinskih tokov
 Izraela v Skupnost,
 SE ODLOČILI, da skleneta ta protokol o spremembah določenih določb Sporazuma, in sta v ta namen imenovali svoje
 pooblaščence:
 SVET EVROPSKIH SKUPNOSTI:
 Jakob Esper LARSEN,
 Izredni in pooblaščeni veleposlanik,
 Stalni predstavnik Danske,
 Predsednik Odbora stalnih predstavnikov,
 Jean DURIEUX,
 Posebni svetovalec v Generalnem direktoratu za zunanje odnose Komisije Evropskih skupnosti;
 VLADA DRŽAVE IZRAEL:
 Avraham PRIMOR,
 Izredni in pooblaščeni veleposlanik;
 KI so se po izmenjavi pooblastil v pravilni in predpisani obliki
 DOGOVORILI O NASLEDNJEM:
 Člen 1 od stopnje, ki se uporablja za uvoze s poreklom iz Portugalske, se
 za proizvode s poreklom iz Izraela uporabi višja izmed obeh sto-
 1. Carine, ki se v skladu s Sporazumom uporabljajo pri uvozu v penj.
 Skupnost za proizvode iz Priloge A k temu protokolu in s pore-
 klom iz Izraela, se postopno odpravijo v istem časovnem obdobju 2. Če so carine za proizvod iz Priloge A nižje za Izrael kakor za
 in po istih stopnjah, kakor je določeno v Aktu o pristopu Španije Španijo, Portugalsko ali za obe državi, se postopna odprava
 in Portugalske, za uvoz istih proizvodov iz Španije ali Portugalske dajatve začne, potem ko dajatev za ta proizvod iz obeh, Španije
 v Skupnost v sestavi z 31. decembra 1985. Ta določba se in Portugalske, pade pod dajatev, ki se uporablja za uvoze s pore-
 uporablja skladno s pravili, opredeljenimi v nadaljevanju tega klom iz Izraela.
 člena.
 3. Določbe odstavkov 1 in 2 se uporabljajo v mejah in v skladu s
 Med to postopno odpravo carin in če se višina carin, ki velja za posebnimi pogoji, ki veljajo za tarifna znižanja, določena v členih
 španski uvoz v Skupnost v sestavi z 31. decembra 1985, razlikuje 9 in 10 Protokola št. 1 k Sporazumu.
 ---pagebreak--- 230 SL Uradni list Evropske unije 11/Zv. 16
 4. Carine pri uvozu proizvodov s poreklom iz Izraela in navede- Člen 2
 nih v Prilogi A, za katere so v tej prilogi navedene tarifne kvote
 Skupnosti, se v mejah takšnih kvot postopno odpravijo. 1. Carine pri uvozu v Skupnost za proizvode iz Priloge B k temu
 protokolu s poreklom iz Izraela se postopno odpravijo na enak
 Takoj ko obseg uvoza takšnih proizvodov preseže kvote, Skup- način, kakor je navedeno v členu 1(1), (4), (5) in (6).
 nost uporabi carine, ki veljajo v skladu s Sporazumom. Vendar pa ko obseg uvoza takšnih proizvodov preseže tarifne
 kvote Skupnosti v smislu člena 1(4), Skupnost uporabi carine
 5. Za namene postopne odprave carin za določene proizvode iz skupne carinske tarife.
 Priloge A s poreklom iz Izraela, so referenčne količine iz navedene
 priloge s tem določene. 2. Za postopno odpravo carin za rezano cvetje in cvetne brste,
 sveže, iz podštevilke 06.03 A skupne carinske tarife, veljajo dolo-
 Če obseg uvoza enega od teh proizvodov preseže referenčno koli- čeni pogoji, ki so bili dogovorjeni z izmenjavo pisem.
 čino, lahko Skupnost, ob upoštevanju letnega pregleda trgovin-
 skih tokov, ki ga opravi, za zadevni proizvod določi tarifno kvoto Člen 3
 Skupnosti, kakor je predvideno v odstavku 4, katere obseg je enak
 referenčni količini. 1. Za leto 1990 in za vsako zaporedno tržno leto se Skupnost na
 podlagi statističnega pregleda in analize iz odstavka 2 in ob
 6. Če Skupnost ob upoštevanju letnega pregleda trgovinskih upoštevanju dejavnikov, ki so pomembni, da se doseže cilj ohra-
 tokov, ki ga opravi, odkrije, da obseg uvoza proizvoda ali proiz- nitve tradicionalnih trgovinskih tokov v smislu širitve, odloči, ali
 vodov iz Priloge A, razen tistih navedenih v odstavkih 4 in 5, naj prilagodi vhodno ceno iz Uredbe (EGS) št. 1035/72 za
 grozi, da bo povzročil težave na trgu Skupnosti, lahko vzpostavi naslednje proizvode s poreklom iz Izraela v okviru količinskih
 referenčno količino, kakor je predvideno v odstavku 5. omejitev določenih spodaj:
 Tarifna številka skupne
 Poimenovanje Količina
 carinske tarife
 08.02 ex A Pomaranče, sveže 293 000 ton
 08.02 ex B Mandarine (vključno tangerine in satsuma mandarine); 14 200 ton
 klementine, wilking mandarine in drugi podobni hibridi agrumov;
 sveže
 08.02 ex C Limone, sveže 6 400 ton
 2. Od leta 1987 naprej in ob koncu vsakega tržnega leta Skup- 1990 in 31. decembrom 1995. Vsi potrebni dogovori se sklenejo
 nost na podlagi statističnega pregleda opravi analizo stanja za z izmenjavo pisem pred 1. januarjem 1990.
 navedene proizvode s poreklom iz Izraela in izvožene v Skupnost.
 Za iste proizvode od leta 1989 naprej in za vsako zaporedno leto
 Skupnost skupaj z Izraelom sestavi napoved proizvodnje in Tarifna številka skupne
 Poimenovanje
 dobav. carinske tarife
 ex 02.01 Goveje meso, razen zamrznjenega
 ex 04.02 Mleko v prahu
 3. Možna prilagoditev iz odstavka 1 se nanaša na znesek, ki se v
 zvezi s carinami odšteje od reprezentativnih cen, ugotovljenih v
 Skupnosti, za namen izračunanja vhodne cene vsakega izmed teh
 proizvodov, v omejitvah iz člena 152(2)(c) Akta o pristopu Špa-
 nije in Portugalske.
 Člen 5
 Člen 4
 1. Ustanovi se Odbor za trgovinsko in gospodarsko sodelovanje
 Carine pri uvozu v Izrael za spodaj navedene proizvode s za izboljšanje delovanja institucionalnih mehanizmov Spora-
 poreklom iz Skupnosti se postopno odpravijo med 1. januarjem zuma. Odbor omogoča:
 ---pagebreak--- 11/Zv. 16 SL Uradni list Evropske unije 231
 — redno izmenjavo informacij o trgovinskih in proizvodnih Člen 7
 podatkih ter napovedih,
 Ta protokol je sestavni del Sporazuma med Evropsko
 — redno izmenjavo informacij o možnostih za sodelovanje na gospodarsko skupnostjo in Državo Izrael.
 področjih, ki jih zajema Sporazum.
 Odboru izmenično predsedujeta predstavnik Komisije Evropskih Člen 8
 skupnosti in predstavnik Izraela.
 1. Ta protokol pogodbenici ratificirata, sprejmeta ali odobrita v
 2. Svet za sodelovanje čim prej določi sestavo tega odbora in skladu z lastnimi postopki; pogodbenici se uradno obvestita o
 način njegovega delovanja, skladno s členom 12(2) Dodatnega zaključku postopkov, potrebnih v ta namen.
 protokola k Sporazumu, podpisanega 8. februarja 1977. Kjer je
 primerno, lahko odloča tudi o poročilih, ki jih Svetu predloži 2. Ta protokol začne veljati prvi dan meseca, ki sledi mesecu, v
 odbor. katerem je podano uradno obvestilo iz odstavka 1.
 Člen 6 Člen 9
 Od leta 1995 naprej Skupnost in Izrael preučita rezultate Ta protokol se sestavi v dveh izvodih v danskem, nizozemskem,
 sodelovanja med pogodbenicama, da ocenita stanje in prihodnji angleškem, francoskem, nemškem, grškem, italijanskem,
 razvoj svojih odnosov z vidika ciljev, ki so opredeljeni v portugalskem, španskem in hebrejskem jeziku, pri čemer je vsako
 Sporazumu. od teh besedil enako verodostojno.
 ---pagebreak--- 232 SL Uradni list Evropske unije 11/Zv. 16
 En fe de lo cual, los plenipotenciarios abajo firmantes suscriben el presente Protocolo.
 Til bekræftelse heraf har undertegnede befuldmægtigede underskrevet denne protokol.
 Zu Urkund dessen haben die unterzeichneten Bevollmächtigten ihre Unterschriften unter
 dieses Protokoll gesetzt.
 Εις πίστωση των ανωτέρω, οι υπογεγραμμένοι πληρεξούσιοι έθεσαν τις υπογραφές τους στο παρόν
 πρωτόκολλο.
 In witness whereof, the undersigned Plenipotentiaries have signed this Protocol.
 En foi de quoi, les plénipotentiaires soussignés ont apposé leurs signatures au bas du présent
 protocole.
 In fede di che, i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce al presente
 protocollo.
 Ten blijke waarvan de ondergetekende gevolmachtigden hun handtekening onder dit Protocol
 hebben gesteld.
 Em fé do que, os plenipotenciários abaixo assinados apuseram as suas assinaturas no final do
 presente protocolo.
 Hecho en Bruselas, el quince de diciembre de mil novecientos ochenta y siete.
 Udfærdiget i Bruxelles, den femtende december nitten hundrede og syvogfirs.
 Geschehen zu Brüssel am fünfzehnten Dezember neunzehnhundertsiebenundachtzig.
 Έγινε στις Βρυξέλλες, στις δέκα πέντε Δεκεμβρίου χίλια εννιακόσια ογδόντα επτά.
 Done at Brussels on the fifteenth day of December in the year one thousand nine hundred and
 eighty-seven.
 Fait à Bruxelles, le quinze décembre mil neuf cent quatre-vingt-sept.
 Fatto a Bruxelles, addì quindici dicembre millenovecentottantasette.
 Gedaan te Brussel, de vijftiende december negentienhonderdzevenentachtig.
 Feito em Bruxelas, em quinze de Dezembro de mil novecentos e oitenta e sete.
 ---pagebreak--- 11/Zv. 16 SL Uradni list Evropske unije 233
 Por el Consejo de las Comunidades Europeas
 For Rådet for De Europæiske Fællesskaber
 Für den Rat der Europäischen Gemeinschaften
 Για το Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 For the Council of the European Communities
 Pour le Conseil des Communautés européennes
 Per il Consiglio delle Comunità europee
 Voor de Raad van de Europese Gemeenschappen
 Pelo Conselho das Comunidades Europeias
 Por el Estado de Israel
 For Israel
 Für den Staat Israel
 Για το κράτος του Ισραήλ
 For the State of Israel
 Pour l’État d’Israël
 Per lo Stato d’Israele
 Voor de Staat Israël
 Pelo Estado de Israel
 ---pagebreak--- 234 SL Uradni list Evropske unije 11/Zv. 16
 PRILOGA A
 Tarifna številka
 Poimenovanje
 skupne carinske tarife
 07.01 Vrtnine, sveže ali ohlajene:
 G. Korenje, repa; rdeča pesa, črni koren, gomoljna zelena, redkev in druge užitne
 korenovke:
 ex II. Korenje in repa:
 — Korenje, od 1. januarja do 31. marca (1)
 ex H. Čebula, šalotka in česen:
 — Čebula, od 15. februarja do 15. maja (2)
 S. Sladke paprike (3)
 T. Drugo:
 ex I. Bučke:
 — Od 1. decembra do konca februarja
 ex II. Jajčevci:
 — Od 15. januarja do 30. aprila (4)
 ex III. Drugo:
 — Stebla zelene, od 1. januarja do 30. aprila (5)
 08.01 Dateljni, banane, kokosovi orehi, brazilski orehi, indijski orehi, ananas, avokado, mango,
 guava in mangostine, sveži ali suhi, oluščeni ali neoluščeni
 D. Avokado (6)
 H. Drugo
 08.02 Agrumi, sveži ali suhi:
 ex A. Pomaranče:
 — Sveže (7)
 ex B. Mandarine (vključno tangerine in satsuma mandarine); klementine, wilking
 mandarine ali drugi podobni hibridi agrumov:
 — Sveže (8)
 ex C. Limone:
 — Sveže (9)
 D. Grenivka
 08.08 Jagodičje, sveže:
 A. Jagode:
 ex II. Od 1. avgusta do 30. aprila:
 — Od 1. novembra do 31. marca (10)
 ex 08.09 Drugo sadje, sveže:
 — Melone, od 1. novembra do 31. maja (11)
 — Lubenice, od 1. aprila do 15. junija (12)
 (1) V okviru tarifne kvote Skupnosti v višini 3 100 ton.
 (2) V okviru tarifne kvote Skupnosti v višini 11 200 ton.
 (3) V okviru tarifne kvote Skupnosti v višini 7 400 ton.
 (4) Referenčna količina v višini 1 200 ton.
 (5) V okviru tarifne kvote Skupnosti v višini 10 800 ton.
 (6) Referenčna količina v višini 31 000 ton.
 (7) V okviru tarifne kvote Skupnosti v višini 293 000 ton.
 (8) V okviru tarifne kvote Skupnosti v višini 14 200 ton.
 (9) V okviru tarifne kvote Skupnosti v višini 6 400 ton.
 (10) V okviru tarifne kvote Skupnosti v višini 2 200 ton.
 (11) V okviru tarifne kvote Skupnosti v višini 9 500 ton.
 (12) V okviru tarifne kvote Skupnosti v višini 7 800 ton.
 ---pagebreak--- 11/Zv. 16 SL Uradni list Evropske unije 235
 Tarifna številka
 Poimenovanje
 skupne carinske tarife
 08.10 Sadje (kuhano ali nekuhano), konzervirano z zamrzovanjem, ki ne vsebuje dodanega
 sladkorja:
 ex D. Drugo:
 — Krhlji grenivke
 08.11 Sadje, začasno konzervirano (npr. z žveplovim dioksidom, v slanici, v žveplani vodi ali
 v drugih raztopinah za konzerviranje), vendar v takšnem stanju neustrezno za takojšnjo
 uporabo:
 ex B. Pomaranče:
 — Drobno zmlete (1)
 ex E. Drugi:
 — Agrumi, drobno zmleti (2)
 09.04 Poper rodu „Piper“; piment iz rodu „Capsicum“ ali iz rodu „Pimenta“:
 A. Nezdrobljen in nezmlet:
 II. Piment:
 ex (c) Drugi:
 — Od 15. novembra do 30. aprila
 B. Zdrobljen ali zmlet
 13.03 Rastlinski sokovi in ekstrakti; pektinske snovi, pektinati in pektati; agar-agar in druge
 sluzi ter sredstva za zgoščevanje, dobljeni iz rastlinskih proizvodov:
 ex B. Pektinske snovi, pektinati in pektati:
 — Pektinske snovi in pektinati
 20.02 Vrtnine, pripravljene ali konzervirane drugače kot v kisu ali ocetni kislini:
 ex C. Paradižnik:
 — Olupljen paradižnik (3)
 — Paradižnikov koncentrat (4)
 ex H. Drugo, vključno z mešanicami:
 — Zelena, razen v mešanicah
 — Zelje, razen v mešanicah
 — Gumbos, razen v mešanicah
 20.06 Sadje, pripravljeno ali konzervirano kako drugače, ki vsebuje ali ne vsebuje dodan
 sladkor ali alkohol:
 B. Drugo:
 II. Ki ne vsebuje dodanega alkohola:
 (a) Ki vsebuje dodan sladkor, v izvirnem pakiranju z neto vsebino več kot 1 kg:
 2. Krhlji grenivke (5)
 ex 3. Mandarine (vključno tangerine in satsuma mandarine); klementine,
 wilking mandarine in drugi podobni hibridi agrumov:
 — Drobno zmlete
 (1) V okviru tarifne kvote Skupnosti v višini 5 900 ton.
 (2) Referenčna količina v višini 1 100 ton.
 (3) V okviru tarifne kvote Skupnosti v višini 2 800 ton.
 (4) Skladno s pogoji iz člena 9 Protokola št. 1 k Sporazumu.
 (5) Referenčna količina v višini 13 700 ton (celotna količina za dve podštevilki, ki se nanašata na krhlje grenivke).
 ---pagebreak--- 236 SL Uradni list Evropske unije 11/Zv. 16
 Tarifna številka
 Poimenovanje
 skupne carinske tarife
 20.06 B. II. a) 7. Breskve in marelice:
 (nadaljevanje) ex (aa)
 z vsebnostjo sladkorja več kot 13 mas. %:
 — Marelice
 ex (bb)
 Drugo:
 — Marelice
 ex 8. Drugo sadje:
 — Grenivka
 — Pomaranče in limone, drobno zmlete
 ex 9. Mešanice sadja:
 — Sadna solata (1)
 (b) Ki vsebuje dodan sladkor, v izvirnem pakiranju z neto vsebino 1 kg ali manj:
 2. Krhlji grenivke (2)
 ex 3. Mandarine (vključno tangerine in satsuma mandarine); klementine,
 wilking mandarine in drugi podobni hibridi agrumov:
 — Drobno zmlete
 ex 8. Drugo sadje: 
 — Grenivke  (3)
 — Pomaranče in limone, drobno zmlete 
 ex 9. Mešanice sadja:
 — Sadna solata (4)
 (c) Ki ne vsebuje dodanega sladkorja, v izvirnem pakiranju z neto vsebino:
 1. 4,5 kg ali več:
 ex (aa) Marelice:
 — Polovice marelic
 — Marelična pulpa (5)
 ex (dd) Drugo sadje:
 — Krhlji grenivke
 — Grenivke
 
 
 — Pulpa agrumov  (6)
 
 — Agrumi, drobno zmleti 
 ex 20.07 Sadni sokovi (vključno grozdni mošt) in zelenjavni sokovi, ki vsebujejo ali ne vsebujejo
 dodan sladkor, vendar nefermentirani in ki ne vsebujejo alkohola:
 A. Gostote več kot 1,33 g/cm3 pri 20 °C:
 III. Drugo:
 ex (a) Vrednosti, več kot 30 ECU za 100 kg neto mase:
 — Pomarančni sok (7)
 — Sok grenivke (8)
 ex (b) Drugo:
 — Pomarančni sok (7)
 — Sok grenivke (8)
 — Drugi sokovi iz agrumov
 (1) Skladno s pogoji iz člena 9 Protokola št. 1 k Sporazumu.
 (2) Referenčna količina v višini 13 700 ton (celotna količina za dve podštevilki, ki se nanašata na krhlje grenivke).
 (3) Referenčna količina v višini 2 000 ton.
 (4) Skladno s pogoji iz člena 9 Protokola št. 1 k Sporazumu.
 (5) V okviru tarifne kvote Skupnosti iz člena 10 Protokola št. 1 k Sporazumu.
 (6) Referenčna količina v višini 2 900 ton.
 (7) V okviru tarifne kvote Skupnosti v višini 82 700 ton (celotna količina za štiri podpostavke, ki se nanašajo na pomarančni sok), od
 katerih se lahko največ 20 000 ton uvozi v pakiranjih z vsebino 2 litra ali manj.
 (8) Referenčna količina v višini 28 700 ton (celotna količina za tri tarifne podštevilke, ki se nanašajo na sok grenivke).
 ---pagebreak--- 11/Zv. 16 SL Uradni list Evropske unije 237
 Tarifna številka
 Poimenovanje
 skupne carinske tarife
 ex 20.07 B. Gostote 1,33 g/cm3 ali manj pri 20 °C:
 II. Drugo:
 (a) Vrednosti, več kot 30 ECU za 100 kg neto mase:
 1. Pomarančni sok (1)
 2. Sok grenivke (2)
 ex 3. Limonin sok in drugi sokovi iz agrumov:
 — Drugi sokovi iz agrumov (razen limoninega soka)
 5. Paradižnikov sok (3)
 (b) Vrednosti, 30 ECU ali manj za 100 kg neto mase:
 1. Pomarančni sok (1)
 6. Paradižnikov sok (3)
 (1) V okviru tarifne kvote Skupnosti v višini 82 700 ton (celotna količina za štiri podpostavke, ki se nanašajo na pomarančni sok), od
 katerih se lahko največ 20 000 ton uvozi v pakiranjih z vsebino 2 litra ali manj.
 (2) Referenčna količina v višini 28 700 ton (celotna količina za tri tarifne podštevilke, ki se nanašajo na sok grenivke).
 (3) V okviru tarifne kvote Skupnosti v višini 8 500 ton (celotna količina za dve tarifni podštevilki, ki se nanašata na paradižnikov
 sok).
 ---pagebreak--- 238 SL Uradni list Evropske unije 11/Zv. 16
 PRILOGA B
 Tarifna številka skupne
 Poimenovanje
 carinske tarife
 06.03 Rezano cvetje in cvetni brsti, primerni za šopke ali za okras, sveže, posušeno, pobarvano,
 beljeno, impregnirano ali drugače pripravljeno:
 A. Sveže (1)
 06.04 Listje, veje in drugi deli (razen cvetov ali cvetnih brstov) dreves, grmov, grmičevja in drugih
 rastlin, in mahovi, lišaji in trave, primerni za šopke ali za okras, sveži, posušeni, pobar-
 vani, beljeni, impregnirani ali drugače pripravljeni:
 B. Drugo:
 I. Sveže
 07.01 Vrtnine, sveže ali ohlajene:
 A. Krompir
 II. Mlad krompir:
 ex (a) Od 1. januarja do 15. maja:
 — Od 1. januarja do 31. marca (2)
 B. Zelje, cvetača in brstični ohrovt:
 ex III. Drugo:
 — „Kitajsko zelje“, od 1. novembra do 31. decembra (3)
 D. Solatna zelenjava, vključno z endivijo in radičem:
 I. Glavnata solata:
 ex (a) od 1. aprila do 30. novembra:
 — Krhkolistna glavnata solata (Lactuca sativa L. var. capitata) (Ledenka), od 1.
 do 30. novembra (4)
 ex (b) od 1. decembra do 31. marca:
 — Krhkolistna glavnata solata (Lactuca sativa L. var. capitata) (Ledenka), od 1.
 do 31. Decembra (4)
 07.04 Sušene, dehidrirane ali evaporirane vrtnine, cele, razrezane, narezane na rezine, zdrob-
 ljene ali v prahu, vendar ne nadalje pripravljene:
 ex B. Drugo:
 — Sladke paprike
 08.01 Dateljni, banane, kokosovi orehi, brazilski orehi, indijski orehi, ananas, avokado, mango,
 guava in mangostine, sveži ali suhi, oluščeni ali neoluščeni:
 A. Dateljni
 08.02 Agrumi, sveži ali suhi:
 ex E. Drugo:
 — Kumkvati
 08.04 Grozdje, sveže ali suho:
 A. Sveže:
 I. Namizno grozdje:
 ex (a) Od 1. novembra do 14. julija:
 — Od 1. februarja do 30. junija (5)
 (1) V okviru tarifne kvote Skupnosti v višini 17 000 ton.
 (2) V okviru tarifne kvote Skupnosti v višini 17 000 ton.
 (3) V okviru tarifne kvote Skupnosti v višini 450 ton.
 (4) V okviru celotne tarifne kvote Skupnosti v višini 250 ton za proizvode iz podštevilk 07.01 D I ex a) in ex b).
 (5) Referenčna količina v višini 1 900 ton.
 ---pagebreak--- 11/Zv. 16 SL Uradni list Evropske unije 239
 Tarifna številka skupne
 Poimenovanje
 carinske tarife
 08.09 Drugo sadje, sveže:
 — Kivi, od 1. januarja do 30. aprila (1)
 — Granatna jabolka
 — Kaki, od 1. decembra do 31. julija
 08.10 Sadje (kuhano ali nekuhano), konzervirano z zamrzovanjem, ki ne vsebuje dodanega slad-
 korja:
 ex D. Drugo:
 — Dateljni
 20.01 Vrtnine in sadje, pripravljene ali konzervirane v kisu ali ocetni kislini, s sladkorjem ali brez,
 ki vsebuje ali ne vsebuje sol, začimbe ali gorčico:
 ex C. Drugo:
 — Okra in čebulica (biserna čebulica) (2)
 20.06 Sadje, pripravljeno ali konzervirano kako drugače, ki vsebuje ali ne vsebuje dodan sladkor
 ali alkohol:
 A. Oreški (vključno z arašidi), praženi, v izvirnem pakiranju z neto vsebino:
 ex I. Več kot 1 kg:
 — Arašidi
 (1) Referenčna količina v višini 200 ton.
 (2) „Čebulica“ pomeni čebulo, katere sredinski premer je enak ali manjši od 30 mm.
 ---pagebreak--- 240 SL Uradni list Evropske unije 11/Zv. 16
 Skupna izjava pogodbenic o členih 1, 2 in 3 Dodatnega protokola
 Pogodbenici se sporazumeta, da se, če začetek veljavnosti Dodatnega protokola ne sovpada z začetkom
 koledarskega ali sezonskega leta, odvisno od primera, količinske omejitve iz členov 1, 2 in 3 uporabijo
 na osnovi sorazmernosti.
 Pogodbenici nadalje soglašata, da se odpisovanje od količinskih omejitev za proizvode s poreklom iz
 Izraela, ki se uvozijo v Skupnost in za katere veljajo takšne omejitve skladno z Dodatnim protokolom,
 začne 1. januarja vsako leto, razen za naslednje proizvode, za katere se uporabijo spodaj opredeljeni
 datumi:
 — 08.02 ex A. Pomaranče, sveže: 1. julij
 — 08.02 ex B. Mandarine (vključno tangerine in satsuma mandarine); klementine, wilking mandarine
 in drugi podobni hibridi agrumov; sveže: 1. julij
 — 06.03 A. Rezano cvetje in cvetni brsti, sveže: 1. november
 ---pagebreak--- 11/Zv. 16 SL Uradni list Evropske unije 241
 Skupna izjava pogodbenic o novem krompirju iz podštevilke 07.01 A II ex (a)
 skupne carinske tarife
 Za preprečevanje motenj na trgu Skupnosti se pogodbenici sporazumeta, da se sestaneta v okviru
 svetovalne delovne skupine za preučitev stanja na trgu krompirja (stanje pridelka in stanje preskrbe)
 držav uvoznic Skupnosti in sredozemskih držav izvoznic. Člane te delovne skupine imenujejo vlade
 glavnih sredozemskih držav izvoznic in držav uvoznic Skupnosti.
 Delovna skupina, ki ji predseduje Komisija Evropskih skupnosti, naj bi se sestala vsaj trikrat letno in zlasti
 pred setvijo v državah izvoznicah ter v času dobav.
 Ti sestanki naj bi glavnim državam izvoznicam krompirja omogočili, da so obveščene o namembnih
 trgih in konkurenčnih trgih, njihov namen pa je sestaviti okvirne izvozne časovne razporede za
 preprečevanje koncentracije dobav okoli občutljivih obdobij za trg Skupnosti.
 ---pagebreak--- 242 SL Uradni list Evropske unije 11/Zv. 16
 Izjava predstavnika Zvezne republike Nemčije o opredelitvi nemškega državljanstva
 Kar zadeva Zvezno republiko Nemčijo, so državljani vsi Nemci, kakor jih opredeljuje temeljno ustavno
 pravo Zvezne republike Nemčije.
 ---pagebreak--- 11/Zv. 16 SL Uradni list Evropske unije 243
 Izjava predstavnika Zvezne republike Nemčije o uporabi Četrtega dodatnega protokola za Berlin
 Četrti dodatni protokol se uporablja tudi za deželo Berlin, če Vlada Zvezne republike Nemčije na druge
 pogodbenice ne naslovi nobene nasprotne izjave v treh mesecih po začetku veljavnosti Protokola.


type: wikipedia

text:
30 noches con mi ex es una película de comedia romántica argentina dirigida por Adrián Suar. Está protagonizada por Adrián Suar y Pilar Gamboa.
 Sinopsis
 Luego de estar años separado de su esposa, "El Turbo" acepta el pedido de su hija para que puedan convivir nuevamente por 30 días con su ex esposa que se está recuperando de una larga internación. La nueva vida en familia podría reavivar los sentimientos de amor y la ilusión de estar juntos.
 Elenco
 Adrián Suar como «Turbo»
 Pilar Gamboa como «Loba»
 Rocío Hernández como Emma
 Pichu Straneo como Elías
 Jorge Suárez como Esteban
 Elisa Carricajo como Adriana
 Elvira Onetto como Liliana
 Martín Campilongo como Juancho
 Emilia Claudeville como Vanina
 Referencias
 Véase también
 Películas argentinas de 2022
 Enlaces externos
 Películas de Argentina


text:
An Evening with Belafonte/Makeba é o título do álbum de 1965 dos artistas Harry Belafonte, estadunidense, e Miriam Makeba, sul-africana. Gravado pela RCA Victor, foi vencedor do Grammy de 1966.
 Canções
 "Train Song" (Mbombela)– 3:08 (Harry + Miriam)
 "'In the Land of the Zulus" (Kwazulu) – 2:30 (cantado por Miriam Makeba)
 "Hush, Hush" (Thula Thula) – 3:03 (cantado por Harry Belafonte)
 "To Those We Love" (Nongqongqo)– 2:15 (cantado por Miriam Makeba)
 "Give Us Our Land" – 2:27 (cantado por Harry Belafonte)
 "Ndodemnyama Verwoerd!" – 2:05 (cantado por Miriam Makeba)
 "Gone Are My Children" – 2:47 (cantado por Harry Belafonte)
 "Hurry, Mama, Hurry!" – 3:25 (cantado por Miriam Makeba)
 "My Angel" – 3:12 (Harry + Miriam)
 "Cannon" – 2:47 (cantado por Miriam Makeba)
 "Lullaby" – 2:46 (cantado por Harry Belafonte)
 "Show Me the Way, My Brother" – 3:10 (cantado por Harry Belafonte)
 Álbuns de 1965


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
N? C 82/12 Jornal Oficial das Comunidades Europeias 3. 4. 89
 Proposta de
 REGULAMENTO (CEE) N? ... DO CONSELHO
 de...
 que fixa, para a campanha de comercialização de 1989/90, determinados preços no sector do
 açúcar e a qualidade-tipo das beterrabas
 (89/C 82/10)
 O CONSELHO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Considerando que o preço de base da betteraba deve ser
 estabelecido tendo em conta o preço de intervenção, bem
 Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade
 como as despesas relativas à transformação e fornecimento
 Económica Europeia e, nomeadamente, o seu artigo 43?,
 da beterraba às fábricas e na base de um rendimento que
 Tendo em conta o Regulamento (CEE) n? 1785/81 do pode ser avaliado para a Comunidade em 130 quilogramas
 Conselho, de 30 de Junho de 1981, que estabelece a de açúcar branco por tonelada de betteraba com 16 % de
 organização comum de mercado no sector do açúcar i1), teor de açúcar,
 com a última redacção que lhe foi dada pelo Regulamento
 (CEE) n? ... (2) e, nomeadamente, o n? 3 do seu artigo 2?, o ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO:
 n? 4 do seu artigo 3? e o n? 3 do seu artigo 4V,
 Tendo em conta a proposta da Comissão, Artigo 2?
 Tendo em conta o parecer do Parlamento Europeu, 1. O preço indicativo do açúcar branco é fixado em 54,18
 Tendo em conta o parecer do Comité Económico e Social, ecus por 100 quilogramas.
 Considerando que, aquando da fixação dos preços do 2. O preço de intervenção do açúcar branco é fixado em
 açúcar, é necessário ter em conta tanto os objectivos da 51,47 ecus por 100 quilogramas para as zonas não
 política agrícola comum como a contribuição que a deficitárias da Comunidade, exceptuando Espanha.
 Comunidade entende dar ao desenvolvimento harmonioso
 do comércio mundial; que a política agrícola comum tem,
 Artigo 29
 nomeadamente, por objectivo assegurar à população
 agrícola um nível de vida equitativo, garantir a segurança
 dos abastecimentos e assegurar preços razoáveis nos O preço de base da beterraba válido na Comunidade,
 fornecimentos aos consumidores; exceptuando Espanha e Portugal, é fixado em 38,85 ecus
 por tonelada no estádio de entrega no Centro de Colheita.
 Considerando que, a fim de se atingirem estes objectivos, é
 necessário fixar o preço indicativo do açúcar a um nível Artigo 3?
 que, tendo em conta, nomeadamente, o nível que dele
 deriva para o preço de intervenção, assegure aos produto-
 As beterrabas da qualidade-tipo apresentam as seguintes
 res de beterraba ou de cana uma remuneração equitativa,
 características:
 respeitando os interesses dos consumidores e que seja
 susceptível de manter uma relação equilibrada entre os a) Qualidade sã, íntegra e comercializável;
 preços dos principais produtos agrícolas;
 b) Teor de açúcar de 16 % aquando da recepção.
 Considerando que, dadas as características que regem o
 mercado do açúcar, a comercialização apresenta riscos
 relativamente limitados; que, portanto, para a fixação do Artigo 4?
 preço de intervenção do açúcar, a diferença entre o preço
 indicativo e o preço de intervenção pode ser fixada a um O presente regulamento entra em vigor no terceiro dia
 nível relativamente baixo; seguinte ao da sua publicação no Jornal Oficial das
 Comunidades Europeias.
 (!) JO n<? L 177 de 1. 7. 1981, p. 4. O presente regulamento é aplicável para a campanha de
 (2) JO n? L ... comercialização de 1989/90.
 O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em
 todos os Estados-membros.
 Feito em ...
 Pelo Conselho


text:
 10.3.2010
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 L 60/1
 VYKONÁVACIE NARIADENIE RADY (EÚ) č. 195/2010
 z 1. marca 2010,
 ktorým sa mení a dopĺňa nariadenie (EÚ) č. 1202/2009, ktorým sa ukladá konečné antidumpingové clo na dovoz furfurylalkoholu s pôvodom v Čínskej ľudovej republike po preskúmaní týkajúcom sa „nového vývozcu“ podľa článku 11 ods. 4 nariadenia (ES) č. 1225/2009
 RADA EURÓPSKEJ ÚNIE,
 so zreteľom na Zmluvu o fungovaní Európskej únie,
 so zreteľom na nariadenie Rady (ES) č. 1225/2009 z 30. novembra 2009 o ochrane pred dumpingovými dovozmi z krajín, ktoré nie sú členmi Európskeho spoločenstva (1) (ďalej len „základné nariadenie“), a najmä na jeho článok 9 ods. 4 a článok 11 ods. 4,
 so zreteľom na návrh predložený Európskou komisiou („Komisia“) po porade s poradným výborom,
 keďže:
 A. PLATNÉ OPATRENIA
 (1)
 V októbri 2003 Rada prostredníctvom nariadenia (ES) č. 1905/2003 (2) uložila konečné antidumpingové opatrenia vo forme špecifického cla na dovoz furfurylalkoholu s pôvodom v Čínskej ľudovej republike (ďalej len „ČĽR“). Výška špecifického cla sa pohybovala od 84 EUR do 160 EUR na tonu pre štyroch spolupracujúcich čínskych výrobcov, zatiaľ čo clo pre celú krajinu bolo stanovené na 250 EUR na tonu.
 (2)
 V decembri 2009, po preskúmaní pred uplynutím platnosti, Rada prostredníctvom nariadenia (ES) č. 1202/2009 (3) predĺžila uplatňovanie antidumpingových opatrení vzťahujúcich sa na dovoz furfurylalkoholu z ČĽR, uložených nariadením (ES) č. 1905/2003, na ďalšie obdobie dvoch rokov.
 B. SÚČASNÝ POSTUP
 1. Žiadosť o preskúmanie
 (3)
 Po uložení konečných opatrení Komisia dostala žiadosť o preskúmanie týkajúce sa „nového vývozcu“ podľa článku 11 ods. 4 základného nariadenia. Žiadosť sa opierala o tvrdenie, že vyvážajúci výrobca Henan Hongye Chemical Company Ltd a jeho prepojené spoločnosti Puyang Hongjian Resin Science & Technology Development Company Ltd a Puyang Hongye Imp. & Exp. Commerce Company Ltd (žiadateľ):
 i)
 nevyvážal furfurylalkohol pred ani počas obdobia prešetrovania pôvodného prešetrovania (1. júla 2001 až 30. júna 2002);
 ii)
 nebol prepojený so žiadnymi vyvážajúcimi výrobcami, na ktorých sa vzťahujú opatrenia uložené nariadením (ES) č. 1905/2003;
 iii)
 začal vyvážať furfurylalkohol do Únie po skončení obdobia prešetrovania pôvodného prešetrovania;
 iv)
 pôsobí v podmienkach trhového hospodárstva vymedzených v článku 2 ods. 7 písm. c) základného nariadenia alebo alternatívne žiada o individuálne zaobchádzanie v súlade s článkom 9 ods. 5 základného nariadenia.
 2. Začatie preskúmania týkajúceho sa „nového vývozcu“
 (4)
 Komisia preskúmala dôkazy prima facie predložené žiadateľom a posúdila ich ako dostatočné na začatie preskúmania v súlade s článkom 11 ods. 4 základného nariadenia. Po porade s poradným výborom a po tom, čo príslušné výrobné odvetvie Únie dostalo možnosť vyjadriť svoje pripomienky, Komisia začala prostredníctvom nariadenia (ES) č. 512/2009 (4) preskúmanie nariadenia (ES) č. 1905/2003 so zreteľom na žiadateľa.
 (5)
 V súlade s článkom 2 nariadenia (EÚ) č. 512/2009 bolo antidumpingové clo uložené nariadením (ES) č. 1905/2003 na dovoz furfurylalkoholu vyrábaného žiadateľom a predávaného na vývoz do Únie zrušené. Podľa článku 14 ods. 5 základného nariadenia bolo zároveň nariadené colným orgánom, aby podnikli vhodné kroky na registráciu takýchto dovozov.
 3. Príslušný výrobok
 (6)
 Príslušný výrobok, na ktorý sa vzťahuje toto preskúmanie, je ten istý výrobok, ktorý je opísaný v pôvodnom nariadení, t. j. furfurylalkohol s pôvodom v ČĽR, v súčasnosti patriaci pod číselný znak KN ex 2932 13 00.
 4. Príslušné strany
 (7)
 Komisia oficiálne informovala žiadateľa, výrobné odvetvie Únie a zástupcov vyvážajúcej krajiny o začatí preskúmania týkajúceho sa „nového vývozcu“. Zainteresované strany mali možnosť vyjadriť sa písomne a byť vypočuté. Výrobné odvetvie Únie sa vyjadrilo písomne.
 5. Obdobie prešetrovania preskúmaním
 (8)
 Prešetrovanie dumpingu sa uskutočnilo od 1. júna 2008 do 31. mája 2009 („obdobie prešetrovania preskúmaním“).
 C. VÝSLEDKY PREŠETROVANIA
 1. Inštitút „nového vývozcu“
 (9)
 Prešetrovaním sa potvrdilo, že žiadateľ nevyvážal príslušný výrobok počas pôvodného obdobia prešetrovania a že začal vyvážať do Únie až po uplynutí tohto obdobia.
 (10)
 Žiadateľ ďalej preukázal, že nie je prepojený so žiadnym z vyvážajúcich výrobcov v ČĽR, na ktorých sa vzťahujú platné antidumpingové opatrenia v súvislosti s príslušným výrobkom.
 (11)
 V súlade s uvedeným sa potvrdzuje, že žiadateľ by sa mal považovať za „nového vývozcu“ v súlade s článkom 11 ods. 4 základného nariadenia.
 2. Trhovohospodárske zaobchádzanie (ďalej len „THZ“)
 (12)
 Podľa článku 2 ods. 7 písm. b) základného nariadenia sa v antidumpingovom prešetrovaní týkajúcom sa dovozu z ČĽR určí normálna hodnota v súlade s odsekmi 1 až 6 uvedeného článku pre tých výrobcov, u ktorých sa preukázalo, že spĺňajú kritériá stanovené v článku 2 ods. 7 písm. c) základného nariadenia, t. j. u ktorých sa preukázalo, že u nich prevládajú trhové podmienky, pokiaľ ide o výrobu a predaj podobného výrobku. Tieto kritériá sú zhrnuté takto:
 1.
 obchodné rozhodnutia a náklady sa stanovujú ako reakcia na signály trhu a bez podstatného zasahovania štátu; náklady na hlavné vstupy v podstatnej miere odrážajú trhové hodnoty;
 2.
 firmy majú jeden prehľadný súbor základných účtovných záznamov, ktoré sa nezávisle auditujú v súlade s medzinárodnými účtovnými štandardmi (5) a ktoré sa používajú na všetky účely;
 3.
 nepodliehajú výrazným deformáciám preneseným z bývalého systému netrhového hospodárstva;
 4.
 zákonmi o konkurze a vlastníctve sa zaručuje právna istota a stabilita;
 5.
 prepočty výmenných kurzov sa uskutočňujú podľa trhového kurzu.
 (13)
 Komisia vyhľadala všetky informácie, ktoré pokladala za potrebné, a všetky informácie predložené v žiadosti o THZ overila v priestoroch žiadateľa.
 (14)
 Prešetrovanie ukázalo, že žiadateľ spĺňa všetkých päť kritérií stanovených v článku 2 ods. 7 písm. c) základného nariadenia. Dospelo sa preto k záveru, že žiadateľovi by sa THZ malo priznať.
 3. Dumping
 (15)
 Pokiaľ ide o určenie normálnej hodnoty, Komisia najprv stanovila, či je celkový domáci predaj príslušného výrobku realizovaný žiadateľom reprezentatívny v porovnaní s jeho celkovým vývozným predajom do Únie. V súlade s článkom 2 ods. 2 základného nariadenia sa domáci predaj považuje za reprezentatívny v prípade, ak celkový objem domáceho predaja predstavuje minimálne 5 % celkového objemu vývozného predaja do Únie. Komisia zistila, že na domácom trhu žiadateľ predával furfurylalkohol celkovo v reprezentatívnych objemoch.
 (16)
 Takisto sa skúmalo, či predaj furfurylalkoholu na domácom trhu v reprezentatívnych množstvách možno pokladať za predaj v rámci bežného obchodovania, a to stanovením podielu ziskového predaja furfurylalkoholu nezávislým zákazníkom. Keďže sa zistilo, že v rámci bežného obchodovania bol predaj dostatočný, normálna hodnota sa určila na základe aktuálnej ceny ziskového predaja na domácom trhu.
 (17)
 Keďže príslušný výrobok sa vyvážal priamo nezávislému zákazníkovi v Únii, vývozná cena sa stanovila v súlade s článkom 2 ods. 8 základného nariadenia, t. j. na základe vývoznej ceny skutočne zaplatenej alebo splatnej.
 (18)
 Porovnanie medzi normálnou hodnotou a vývoznou cenou sa uskutočnilo na základe cien zo závodu.
 (19)
 Na účely zabezpečenia spravodlivého porovnania normálnej hodnoty s vývoznou cenou sa vo forme úprav primerane zohľadnili rozdiely ovplyvňujúce ceny a cenovú porovnateľnosť v súlade s článkom 2 ods. 10 základného nariadenia. Primerane sa zohľadnili dopravné náklady, náklady na poistenie nákladu a dopravy, bankové poplatky, náklady na balenie a úvery v prípadoch, keď boli tieto náklady preukázateľne primerané, správne a doložené overenými dokladmi.
 (20)
 V súlade s článkom 2 ods. 11 základného nariadenia a zohľadňujúc skutočnosť, že počas obdobia prešetrovania preskúmaním sa uskutočnila iba jedna vývozná transakcia do Únie a že cena suroviny, ktorá predstavuje väčšinu výrobnej ceny, a domáceho predaja podliehala počas tohto obdobia značným výkyvom, dumpingové rozpätie sa stanovilo na základe porovnania normálnej hodnoty a vývoznej ceny pre jednotlivé transakcie.
 (21)
 Takto vypočítané dumpingové rozpätie, vyjadrené ako percento čistej frankoceny na hranici Únie pred zaplatením cla, predstavuje pre žiadateľa 14,87 %.
 D. ZMENA A DOPLNENIE PRESKÚMANÝCH OPATRENÍ
 (22)
 Vzhľadom na zistenia prešetrovania a v súlade s pravidlom nižšieho cla sa prichádza k záveru, že žiadateľovi by malo byť uložené konečné antidumpingové opatrenie na úrovni zisteného dumpingového rozpätia, ktoré je v tomto prípade nižšie ako rozpätie ujmy v pôvodnom prípade.
 (23)
 Vzhľadom na formu opatrenia sa usudzuje, že zmenené antidumpingové clo by malo mať takú istú formu ako clo uložené nariadením (ES) č. 1202/2009, t. j. formu konkrétnej sumy na tonu. Antidumpingové clo vypočítané na základe dumpingového rozpätia vyjadreného ako percento čistej frankoceny na hranici Únie pred preclením, uložené na dovoz furfurylalkoholu od žiadateľa sa preto stanovuje na 142 EUR na tonu.
 E. SPÄTNÝ VÝBER ANTIDUMPINGOVÉHO CLA
 (24)
 V súvislosti s uvedenými zisteniami sa antidumpingové clo uplatniteľné na žiadateľa vyberá spätne v prípade dovozov príslušného výrobku, na ktoré bola zavedená registrácia podľa článku 3 nariadenia (ES) č. 512/2009.
 F. POSKYTOVANIE INFORMÁCIÍ
 (25)
 Príslušné strany boli informované o základných skutočnostiach a úvahách, ktoré viedli k zámeru uložiť zmenené konečné antidumpingové clo na dovoz furfurylalkoholu od žiadateľa a spätne vybrať toto clo v prípade dovozov, na ktoré bola zavedená registrácia. Výrobné odvetvie Únie doručilo pripomienky, ktoré však nemali taký charakter, aby to viedlo k zmene uvedených záverov.
 (26)
 Týmto preskúmaním nie je dotknutý dátum, keď sa končí účinnosť opatrení uložených nariadením (EÚ) č. 1202/2009,
 PRIJALA TOTO NARIADENIE:
 Článok 1
 1. V tabuľke v článku 1 ods. 2 nariadenia (EÚ) č. 1202/2009 sa dopĺňa tento riadok:
 „Spoločnosti
 Konečné antidumpingové clo (v EUR za tonu)
 Doplnkový kód TARIC
 Henan Hongye Chemical Co. Ltd a jej prepojené spoločnosti Puyang Hongjian Resin Science & Technology Development Company Ltd, Hongye Chemical Company Ltd a Puyang Hongye Imp. & Exp. Commerce Company Ltd
 142
 A955“
 2. Clo, ktoré sa týmto ukladá, sa vyberá aj spätne v prípade dovozov príslušného výrobku, ktoré boli zaregistrované podľa článku 3 nariadenia (ES) č. 512/2009.
 Colným orgánom sa týmto nariaďuje, aby ukončili registráciu dovozov príslušného výrobku s pôvodom v Čínskej ľudovej republike, vyrábaného a predávaného na vývoz do Únie spoločnosťou Henan Hongye Chemical Company Ltd a jej prepojenými spoločnosťami Puyang Hongjian Resin Science & Technology Development Company Ltd a Puyang Hongye Imp. & Exp. Commerce Company Ltd.
 3. Ak nie je uvedené inak, uplatňujú sa platné ustanovenia týkajúce sa ciel.
 Článok 2
 Toto nariadenie nadobúda účinnosť dňom nasledujúcim po jeho uverejnení v Úradnom vestníku Európskej únie.
 Článok 3
 Toto nariadenie sa uverejní v Úradnom vestníku Európskej únie.
 Toto nariadenie je záväzné v celom rozsahu a priamo uplatniteľné vo všetkých členských štátoch.
 V Bruseli 1. marca 2010
 Za Radu
 predseda
 D. LÓPEZ GARRIDO
 (1) Ú. v. EÚ L 343, 22.12.2009, s. 51.
 (2) Ú. v. EÚ L 283, 31.10.2003, s. 1.
 (3) Ú. v. EÚ L 323, 10.12.2009, s. 48.
 (4) Ú. v. EÚ L 153, 17.6.2009, s. 6.
 (5) Medzinárodné účtovné štandardy odkazujú na všetky významné a uznávané medzinárodné štandardy účtovníctva vrátane GAAP Spojených štátov amerických a prác Nadácie Výboru pre medzinárodné účtovné štandardy (IASCF) vydávaných Radou pre medzinárodné účtovné štandardy (IASB), zahŕňajúcich rámec Rady pre medzinárodné účtovné štandardy (IASBF), medzinárodné účtovné štandardy (IAS), medzinárodné štandardy finančného výkazníctva (IFRS) a publikácie Výboru pre interpretáciu medzinárodného finančného výkazníctva (IFRIC).


type: other

text:
Verhaalsfrustratie door en met een SPF: enige beschouwingen naar aanleiding van het arrest Resort of the World/Maple Leaf (HR 7 oktober 2016, ECLI:NL:HR:2016:2285, NJ 2017/124) · Caribisch Juristenblad · Open Access Advocate
 Verhaalsfrustratie door en met een SPF: enige beschouwingen naar aanleiding van het arrest Resort of the World/Maple Leaf (HR 7 oktober 2016, ECLI:...
 3. Het arrest Resort of the World/Maple Leaf
 Verhaalsfrustratie door en met een SPF: enige beschouwingen naar aanleiding van het arrest Resort...
 DOI: 10.5553/CJB/221132662017006004003
 DOI 10.5553/CJB/221132662017006004003
 Mr. dr. P.S. Bakker, 'Verhaalsfrustratie door en met een SPF: enige beschouwingen naar aanleiding van het arrest Resort of the World/Maple Leaf (HR 7 oktober 2016, ECLI:NL:HR:2016:2285, NJ 2017/124)', CJB 2017, p. 307-319
 Afgelopen najaar wees de Hoge Raad een nieuw arrest inzake vereenzelviging en verhaalsfrustratie. In HR 7 oktober 2016, ECLI:NL:HR:2016:2285, NJ 2017/124, m.nt. P. van Schilfgaarde (Resort of the World/Maple Leaf) had de Hoge Raad te oordelen over de vraag of een naar het recht van Sint Maarten opgerichte stichting particulier fonds (SPF) kon worden vereenzelvigd met haar oprichter en ultimate beneficiary respectievelijk of deze SPF onrechtmatig handelde door mee te werken aan en te profiteren van fraude respectievelijk het onttrekken van een villa aan verhaal door de partij die als gevolg van de fraude aanzienlijke schade had geleden. Het arrest is een bespreking waard, met name vanwege hetgeen de Hoge Raad daarin overweegt over het leerstuk van vereenzelviging en de toerekening van kennis aan een rechtspersoon.
 1.2 Plan van aanpak/leeswijzer
 De indeling van deze bijdrage is als volgt. Hiernavolgend zal in paragraaf 2 eerst een aantal opmerkingen worden gemaakt over vereenzelviging in algemene zin en over de in dat kader belangrijke arresten HR 9 juni 1995, NJ 1996/213 (Krijger/Citco) en HR 13 oktober 2000, ECLI:NL:HR:2000:AA7480, NJ 2000/698, m.nt. J.M.M. Maeijer (Rainbow). Vervolgens wordt in paragraaf 3 het arrest Resort of the World/Maple Leaf besproken, waarna in paragraaf 4 de betekenis en het belang van het arrest bespreking vinden. Het artikel eindigt met enkele afsluitende en concluderende opmerkingen in de vijfde en laatste paragraaf.
 2.1 Krijger/Citco
 Van vereenzelviging kan worden gesproken wanneer aan de afzonderlijke identiteit van een rechtspersoon moet worden voorbijgegaan.1x Aldus A-G Vranken in zijn conclusie voor HR 9 juni 1995, NJ 1996/213 (Krijger/Citco). Zie in dezelfde zin ook Asser/Hartkamp & Sieburgh 6-IV, Verbintenissenrecht. De verbintenis uit de wet, 2015/330, L.P. Broekveldt, Derdenbeslag (BPP, nr. I), 2003/3.5.3.1, P.M. Storm, Ondernemingsrecht BV en NV in de praktijk (R&P, nr. ONR4), 2013/9.4.3 en S.M. Bartman & A.F.M. Dorresteijn, Van het concern, 2016/VIII.3.2. De figuur van vereenzelviging komt volgens Roelvink te pas indien ‘de afzonderlijke identiteit van de rechtspersoon of de regel van exclusieve aansprakelijkheid het bereiken van een billijk resultaat schijnt te verhinderen’.2x H.L.J. Roelvink, Door rechtspersonen heen kijken (preadvies NJV), Zwolle: W.E.J. Tjeenk Willink 1977, p. 138. Het arrest van de Hoge Raad in de bekende Curaçaose zaak Krijger/Citco 3x HR 9 juni 1995, NJ 1996/213. kan als het eerste bekende voorbeeld van een door de Hoge Raad gefiatteerd gebruik van de figuur van vereenzelviging worden genoemd. Die zaak betrof een verklaringsprocedure met betrekking tot een derdenbeslag dat door de Citco-bank was gelegd ten laste van de aannemer Lorimar N.V. Enig aandeelhouder en directeur van Lorimar was een zekere Van Ooyen. Het beslag werd op 22 oktober 1990 gelegd onder opdrachtgever Krijger op alles wat deze in verband met een tussen Lorimar en Krijger gesloten aannemingsovereenkomst tot de bouw van een woning aan Lorimar verschuldigd was of zou worden. Op het moment dat het beslag werd gelegd, was de woning nog niet afgebouwd. Nog dezelfde dag zegde Krijger de aannemingsovereenkomst met Lorimar op. De geldigheid van deze opzegging werd door Lorimar niet betwist. Vervolgens kwamen Krijger en Interieur Vormgeving N.V. (Intervorm), eveneens op dezelfde dag van beslaglegging, overeen dat Intervorm op ongewijzigde condities de woning van Krijger zou afbouwen (hetgeen ook gebeurde). Ook van Intervorm was Van Ooyen enig aandeelhouder en directeur; een week voor beslaglegging was de statutaire doelomschrijving van Intervorm nog gewijzigd met als gevolg dat daaronder voortaan – naast verbouwings- en inrichtingsactiviteiten – ook bouwactiviteiten waren begrepen. Oogmerk van partijen van het opzeggen en opnieuw (met Intervorm) aangaan van – in essentie – dezelfde aannemingsovereenkomst was klaarblijkelijk om te voorkomen dat de nog niet vervallen termijnen van de aanneemsom onder het ten laste van Lorimar gelegde beslag zouden vallen. Het Gemeenschappelijk Hof van Justitie van de Nederlandse Antillen en Aruba nam op vordering van de bank vereenzelviging aan tussen Lorimar en Intervorm en oordeelde dat Krijger alsnog verklaring diende af te leggen van hetgeen hij op de dag van de beslaglegging aan Lorimar en aan Intervorm verschuldigd was, waarbij het – aldus het hof – ging om de uiteindelijk door Krijger voor het huis verschuldigde en betaalde aanneemsom minus het bedrag dat hij op die dag bij wijze van voorschot of termijnbetaling reeds aan Lorimar had betaald. De Hoge Raad overwoog hieromtrent:
 ‘De gronden voor de bestreden beslissing zijn uiteengezet in de rov. 4 tot en met 7 van ’s Hofs tussenvonnis. De daarin ontwikkelde gedachtengang kan als volgt worden samengevat:
 het standpunt van de Bank dat de gehele aanneemsom onder het beslag valt, gaat alleen op indien ervan wordt uitgegaan dat hetgeen Krijger aan Intervorm is verschuldigd, zijn grondslag vindt in de rechtsverhouding van Krijger met Lorimar (...);
 slechts onder bijzondere omstandigheden kan aanleiding bestaan om aan te nemen dat schulden aan de ene rechtspersoon hun grondslag vinden in de rechtsverhouding met een andere rechtspersoon (...);
 uit de in rov. 5 als vaststaand aangemerkte omstandigheden – (...) – valt af te leiden dat Krijger op de dag van beslaglegging weliswaar in naam een nieuwe overeenkomst aanging met een andere contractspartner, maar in feite dezelfde rechtsverhouding met dezelfde wederpartij voortzette: voor het opzeggen van de oude aannemingsovereenkomst en het aangaan van de nieuwe hadden Krijger en Van Ooyen immers geen ander motief dan te voorkomen dat de nog niet vervallen termijnen van de aanneemsom onder het beslag zouden vallen, zodat deze handelingen in die zin als schijnhandelingen zijn aan te merken (...);
 die bijzondere omstandigheden wettigen de conclusie dat de door Krijger aan Intervorm verschuldigde aanneemsom zijn grondslag vindt in de door Krijger en Lorimar aangegane aannemingsovereenkomst, en dat Intervorm en Lorimar in die zin moeten worden vereenzelvigd (...).
 Deze gedachtengang berust op het juiste uitgangspunt dat van het identiteitsverschil tussen twee door dezelfde persoon beheerste rechtspersonen misbruik kan worden gemaakt, en op de eveneens juiste gedachte dat hetgeen met zodanig misbruik werd beoogd – naar ’s Hofs oordeel in dit geval: het ten nadele van de beslaglegger frustreren van een beslag – in rechte niet behoeft te worden gehonoreerd. Ook overigens geeft ’s Hofs gedachtengang niet blijk van een onjuiste rechtsopvatting.’
 In het bekende Rainbow-arrest4x HR 13 oktober 2000, ECLI:NL:HR:2000:AA7480, NJ 2000/698, m.nt. J.M.M. Maeijer. herhaalde de Hoge Raad enige jaren later dat door degene die (volledige of overheersende) zeggenschap heeft over twee rechtspersonen, ‘misbruik kan worden gemaakt van het identiteitsverschil tussen deze rechtspersonen, en dat hetgeen met zodanig misbruik werd beoogd, in rechte niet behoeft te worden gehonoreerd’.
 ‘Het maken van zodanig misbruik zal in de regel moeten worden aangemerkt als een onrechtmatige daad, die verplicht tot het vergoeden van de schade die door het misbruik aan derden wordt toegebracht. Deze verplichting tot schadevergoeding zal dan niet alleen rusten op de persoon die met gebruikmaking van zijn zeggenschap de betrokken rechtspersonen tot medewerking aan dat onrechtmatig handelen heeft gebracht, doch ook op deze rechtspersonen zelf, omdat het ongeoorloofde oogmerk van degene die hen beheerst rechtens dient te worden aangemerkt als een oogmerk ook van henzelf.
 De omstandigheden van het geval kunnen evenwel ook zo uitzonderlijk van aard zijn dat vereenzelviging van de betrokken rechtspersonen – het volledig wegdenken van het identiteitsverschil – de meest aangewezen vorm van redres is (vgl. het geval dat aan de orde was in HR 9 juni 1995, nr. 8551, NJ 1996, 213).’
 De Hoge Raad geeft vervolgens aan dat vereenzelviging niet aan de orde kan zijn, indien de werkelijke verhaalsschade en het bedrag van de vordering waarvan men het verhaal wilde verijdelen, onderling uiteenlopen:
 ‘Het door het Hof geconstateerde misbruik bestaat hierin dat De Wit met het doen eindigen van de ondernemingsactiviteiten van Démarrage en het doen voortzetten van dezelfde activiteiten door Rainbow, naar ’s Hofs oordeel geen ander oogmerk had dan de fiscus als crediteur te benadelen, en wel door het verijdelen van (verder) verhaal van de Ontvanger op het vermogen van Démarrage. Een dergelijke op benadeling van een bepaalde crediteur gerichte handelwijze is onrechtmatig jegens deze crediteur en verplicht dan ook de (rechts)personen die voor deze handelwijze verantwoordelijk zijn, tot vergoeding van de schade welke die crediteur als gevolg daarvan lijdt. Dit betekent echter niet dat de omvang van deze schade zonder meer gelijk is aan het bedrag van de vordering waarvan men het verhaal wilde verijdelen. Reeds hierom is een vereenzelviging als door het Hof in het onderhavige geval voor mogelijk wordt gehouden, een vorm van redres die te ver gaat. Het Hof heeft dit miskend en in zoverre blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, zodat de hierop gerichte rechtsklacht slaagt.’
 De Hoge Raad spreekt van ‘uitzonderlijke’ omstandigheden, die een beroep op vereenzelviging kunnen rechtvaardigen. Wat voor omstandigheden dat zijn, maakt het arrest niet duidelijk. Ook de literatuur lijkt erover in het duister te tasten.5x Zie bijv. Broekveldt 2003 en de noot («JOR» 2016/325) van B.M. Katan (onder 3) onder het in deze bijdrage besproken arrest. Bartman en Dorresteijn merken op dat verwevenheid tussen rechtssubjecten ‘weliswaar een minimumvereiste (is) maar op zichzelf onvoldoende grond om hen met elkaar te vereenzelvigen’.6x Bartman & Dorresteijn 2016. Bartman heeft in zijn bespreking van het Rainbow-arrest opgemerkt dat uit dat arrest kan worden afgeleid dat de Hoge Raad voor vereenzelviging alleen ruimte ziet in ‘evidente misbruiksituaties, ofwel geknutsel met rechtspersonen om bepaalde ongewenste rechtsgevolgen te vermijden’.7x S.M. Bartman, ‘Onrechtmatige daad en vereenzelviging; een interactief paar’, WPNR 2000/6422, p. 796. Van der Voort Maarschalk keert zich tegen deze interpretatie. Hij leidt uit het arrest (waarin een beroep op vereenzelviging, ondanks het bestaan van een duidelijke misbruiksituatie, niettemin sneefde) juist af dat evident misbruik niet de doorslaggevende factor is om al dan niet vereenzelviging aan te nemen:
 ‘De situatie in het Rainbowarrest is bijna gelijk aan de situatie in het arrest Krijger/Citco. Daar past de Hoge Raad vereenzelviging wel toe. Het is kennelijk niet van doorslaggevend belang of sprake is van een evidente misbruiksituatie. Het gaat er om of vereenzelviging de meest aangewezen vorm van redres is, niet om de ernst van het misbruik.’8x A.E.H. van der Voort Maarschalk, ‘Reactie op het artikel “Onrechtmatige daad en vereenzelviging; een interactief paar” van mr. S.M. Bartman in WPNR (2000) 6422’, WPNR 2001/6434. Van der Voort Maarschalk keert zich aldaar eveneens tegen de door Bartman gehanteerde karakterisering van vereenzelviging als methode van rechtsvinding, naast – of in aanvulling op – rechtsvinding op grond van onrechtmatige daad; vereenzelviging staat volgens Van der Voort Maarschalk niet ‘naast de onrechtmatige daad, en vereenzelviging is ook niet te gebruiken indien de weg van onrechtmatige daad niet bewandeld kan worden, maar vereenzelviging bestaat dankzij onrechtmatige daad’ (curs. in origineel). Zie in praktisch dezelfde zin Maeijer in diens noot onder HR 13 oktober 2000, ECLI:NL:HR:2000:AA7480, NJ 2000/698 (Rainbow).
 Op de visies van Bartman en Van der Voort Maarschalk alsmede op de vereisten om vereenzelviging te mogen aannemen, zal, na bespreking – in de volgende paragraaf – van het arrest Resort of the World/Maple Leaf, in paragraaf 4 nader worden ingegaan.
 3.1 Feiten en achtergrond
 Marwick werkt als financial controller bij Resort of the World N.V. Deze vennootschap exploiteert een hotel in Sint Maarten. Monedo N.V. is een aan Resort of the World gelieerde vennootschap, die op een zeker moment een project in Sint Maarten ontwikkelt, getiteld AquaMarina. Tijdens de ontwikkeling van het AquaMarina-project krijgt Marwick als financial controller van Resort of the World de mogelijkheid een villa in het project (hierna: de villa) te verwerven voor een gunstige prijs. Hij maakt van deze mogelijkheid gebruik en sluit daartoe in persoon een koopovereenkomst met Monedo. Later dat jaar schakelt Marwick Bergman, de fiscalist van Resort of the World, in. Deze richt Maple Leaf op, een stichting particulier fonds (SPF)9x De regeling inzake de SPF voorziet in de mogelijkheid om particulier vermogen in een afzonderlijke entiteit onder te brengen en vertoont daarmee enige gelijkenis met de figuur van de trust, die eveneens voor estate planning kan worden gebruikt. Zie over de laatste figuur nader P.S. Bakker, ‘Enige beschouwingen over trustakten naar Curaçaos recht en de uitleg daarvan’, CJB 2016, afl. 3, p. 188-202, met verwijzing naar meer literatuur. naar het recht van Sint Maarten. Bij notariële akte van 19 oktober 2005 draagt Monedo (een recht van erfpacht op een perceel met daarop) de villa over aan Maple Leaf. Ten tijde van deze overdracht is Bergman enig bestuurder van Maple Leaf. Later wordt Marwick enig bestuurder van Maple Leaf. In de daaropvolgende jaren bewoont Marwick met zijn vrouw de villa. In zijn aangifte inkomstenbelasting 2010 geeft Marwick de rentelasten in verband met een hypothecaire lening, waarbij de villa is verhypothekeerd, als aftrekpost op aan de fiscus. Eveneens sluit Marwick op eigen naam een opstalverzekering met betrekking tot de villa af en betaalt hij verschillende kosten in verband met de villa. Op 9 november 2011 wordt Marwick door Resort of the World op staande voet ontslagen. Fraude op het werk wordt door Resort of the World als dringende reden voor dit ontslag aangevoerd. De dag na het ontslag doet Resort of the World bij de politie aangifte tegen Marwick vanwege deze fraude. Een week later wordt Marwick aangehouden en in verzekering gesteld. Begin december 2011 wordt Marwick weer in vrijheid gesteld. Volgens een uittreksel van de Kamer van Koophandel van 15 mei 2013 is Van de Bilt sinds 16 november 2011 enig bestuurder van Maple Leaf. Een andere bestuurder wordt in het uittreksel niet vermeld.
 3.2 Het geding in feitelijke instanties
 Resort of the World start vervolgens bij het Gerecht in Eerste Aanleg van Sint Maarten (GEA) een bodemprocedure tegen Marwick, zijn vrouw en Maple Leaf. In deze procedure vordert Resort of the World, kort gezegd, vergoeding van de schade die zij zegt als gevolg van de fraude te hebben geleden. Haar vordering jegens Maple Leaf grondt Resort of the World op vereenzelviging, misbruik van identiteitsverschil, onrechtmatig profiteren van fraude en ongerechtvaardigde verrijking. Het GEA wijst de vordering tegen Maple Leaf als onvoldoende onderbouwd af. Dit oordeel wordt door het Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba bevestigd. Het hof herhaalt de centrale overweging van de Hoge Raad uit het Rainbow-arrest, met inbegrip van de overweging dat de omstandigheden van het geval zo uitzonderlijk van aard kunnen zijn ‘dat vereenzelviging van de betrokken rechtspersonen – het volledig wegdenken van het identiteitsverschil – de meest aangewezen vorm van redres is’. Het hof meent dat van dergelijke bijzondere omstandigheden in de onderhavige zaak geen sprake is en wijst daarom vereenzelviging als een in dit geval te vergaande vorm van redres ter zake van misbruik van identiteitsverschil af:
 ‘Het door Resort of the World gestelde misbruik van het identiteitsverschil tussen Marwick en Maple Leaf bestaat (hooguit) hierin dat Marwick door zijn villa in Maple Leaf onder te brengen en de woonlasten uit zijn eigen vermogen te voldoen, heeft beoogd te verijdelen dat Resort of the World verhaal kan nemen op de villa en op de bedragen die Marwick ten behoeve van de villa heeft betaald. De omvang van de schade die Resort of the World lijdt doordat zij dat verhaal niet kan nemen (hierna: de verhaalsschade), is niet zonder meer gelijk aan de omvang van de schade die zij lijdt door de gestelde fraude op het werk (hierna: de fraudeschade). Reeds hierom is vereenzelviging een vorm van redres die te ver gaat (vergelijk: HR 13 oktober 2000, ECLI:NL:HR:2000:AA7480, NJ 2000/698).’
 Het beroep op misbruik van identiteitsverschil wordt door het hof eveneens verworpen; voor het voor een dergelijk beroep vereiste oogmerk van misbruik was in casu naar de opvatting van het hof door Resort of the World niet voldoende gesteld. Daarbij acht het hof onder meer van belang dat Maple Leaf, naar Resort of the World zelf heeft gesteld, ‘om fiscaaltechnische redenen is opgericht. De inschakeling van de fiscalist van Resort of the World maakt dat ook aannemelijk. Het oogmerk was dan om een fiscaal voordeel te behalen’. Ook van onrechtmatig profiteren van de fraude door Maple Leaf kan volgens het hof niet worden gesproken, aangezien de kennis van Marwick met betrekking tot de fraude niet zonder meer kan worden toegerekend aan Maple Leaf. Het hof neemt daarbij mede in overweging dat Marwick niet steeds bestuurder van Maple Leaf is geweest en oordeelt:
 ‘In beginsel moet de kennis en wetenschap van een stichting particulier fonds op een bepaald moment worden vastgesteld door vast te stellen wat op dat moment de kennis en wetenschap van het bestuur en dus van de bestuurder(s) van die rechtspersoon was. Toerekening van kennis en wetenschap aan een ander dan de bestuurder(s) is weliswaar niet uitgesloten, maar er moet wel terughoudendheid bij worden betracht, vooral in gevallen waarin die toerekening wordt bepleit in het kader van een aansprakelijkheidsvraag, zoals hier (vergelijk: HR 11 november 2005, ECLI:NL:HR:2005:AT6018).’
 Voorts acht het hof de specifieke rechtsvorm waarin Maple Leaf is gegoten van bijzonder belang in het kader van de vraag of Maple Leaf onrechtmatig gedrag kan worden aangewreven:
 ‘Maple Leaf is een stichting particulier fonds. Afscheiding van een vermogen is inherent aan deze rechtsvorm. De hiervoor (...) weergegeven doelomschrijving van Maple Leaf is niet verboden, onbehoorlijk of ongebruikelijk voor een stichting particulier fonds. Het doel om een villa te beheren in het belang van Marwick valt binnen de doelomschrijving. De aan Maple Leaf verweten handelwijze valt binnen dat doel. Gelet daarop kan de handelwijze niet worden aangemerkt als een handelen of nalaten dat in strijd is met hetgeen Maple Leaf volgens ongeschreven recht in het maatschappelijk verkeer jegens Resort of the World betaamt en daarom niet als een onrechtmatige daad jegens haar.’
 Om dezelfde reden wordt eveneens het beroep op ongerechtvaardigde verrijking door het hof verworpen.
 Tegen genoemde hofoordelen wordt in cassatie met een aantal klachten opgekomen. Het beroep op vereenzelviging wordt echter ook door de Hoge Raad gezien als een vorm van redres die in casu te ver gaat. Na gedeeltelijke herhaling van de centrale overweging uit het Rainbow-arrest, komt de Hoge Raad met een precisering van zijn overweging dat de omstandigheden van het geval zo uitzonderlijk van aard kunnen zijn dat vereenzelviging van de betrokken rechtspersonen de meest aangewezen vorm van redres is:
 ‘Vereenzelviging van de betrokken rechtspersonen kan, in uitzonderlijke omstandigheden, de meest aangewezen vorm van redres zijn. Maar indien een op benadeling van een bepaalde crediteur gerichte handelwijze onrechtmatig is jegens deze crediteur, brengt de verplichting de daardoor aangerichte schade te vergoeden niet mee dat de omvang van deze schade zonder meer gelijk is aan het bedrag van de vordering waarvan men het verhaal wilde verijdelen. In een dergelijk geval is vereenzelviging een vorm van redres die te ver gaat.’
 ‘Het oordeel van het hof dat vereenzelviging van Maple Leaf met Marwick in de onderhavige situatie een vorm van redres is die te ver gaat, geeft in het licht van de in het Rainbow-arrest neergelegde regels geen blijk van een onjuiste rechtsopvatting en is niet onbegrijpelijk. De in het onderdeel ingeroepen omstandigheid dat Maple Leaf, anders dan bij de betrokken rechtspersoon in de zaak van het Rainbow-arrest het geval was, geen activiteiten ontwikkelt en (daardoor) derden bij vereenzelviging van Maple Leaf met Marwick niet geschaad worden, levert niet een uitzonderlijke omstandigheid op als in het Rainbow-arrest bedoeld. Hetzelfde geldt voor de omstandigheid dat Resort of the World zich op geen enkel ander vermogensbestanddeel van Marwick dan de in Maple Leaf ondergebrachte villa kan verhalen. Bovendien staat het in het onderdeel verdedigde standpunt op gespannen voet met de doelstellingen van de invoering van de stichting particulier fonds (zie hiervoor in 3.4.2).’
 De tegen het hofoordeel gerichte klachten omtrent misbruik van identiteitsverschil hebben meer succes. In het licht van de door Resort of the World betrokken stelling dat Marwick heeft beoogd te verijdelen dat Resort of the World haar fraudeschade zou kunnen verhalen, en wel door, met behoud van zijn zeggenschap over en genot van de villa, deze op naam van Maple Leaf te zetten en te houden, is het oordeel van het hof niet begrijpelijk te noemen. De Hoge Raad overweegt hieromtrent:
 ‘De onderdelen klagen terecht dat het bestreden oordeel onbegrijpelijk is in het licht van de meerbedoelde feiten en omstandigheden, die door Resort of the World in feitelijke aanleg zijn aangevoerd en door het hof niet onjuist zijn bevonden, zodat van de juistheid daarvan in cassatie moet worden uitgegaan. Dat geldt in het bijzonder voor de omstandigheden dat de villa om niet aan Maple Leaf is overgedragen, dat dit is geschied op een moment dat Marwick al ernstig rekening diende te houden met de mogelijkheid dat zijn, ten tijde van de oprichting van Maple Leaf reeds gaande zijnde, fraude zou worden ontdekt en tot een aanzienlijke claim van Resort of the World op hem zou leiden en dat Marwick de woonlasten is blijven betalen. Daarbij moet ook in aanmerking worden genomen dat Resort of the World de gestelde onrechtmatigheid mede heeft gebaseerd op de stelling dat Marwick zijn fraude heeft voortgezet in de wetenschap dat de door hem verworven en bewoonde villa veilig was voor verhaal door Resort of the World.’
 Ook het hofoordeel dat de kennis van Marwick omtrent de fraude niet aan Maple Leaf kan worden toegerekend en zijn oordeel omtrent de geoorloofdheid van de handelwijze van Maple Leaf in het licht van haar statutaire doelomschrijving sneuvelen in cassatie. Over toerekening van kennis aan Maple Leaf overweegt de Hoge Raad:
 ‘Voor het antwoord op de vraag onder welke omstandigheden een onrechtmatig handelen of nalaten van personen door wie de rechtspersoon aan het rechtsverkeer deelneemt, als eigen onrechtmatig handelen aan een rechtspersoon kan worden toegerekend, is beslissend of dat handelen of nalaten in het maatschappelijk verkeer heeft te gelden als handelen of nalaten van de rechtspersoon zelf (vgl. HR 6 april 1979, ECLI:NL:HR:1979:AH8595, NJ 1980/34 (Kleuterschool Babbel)). Dat geldt voor gedragingen van een bestuurder, maar de formele hoedanigheid van de handelende persoon is niet beslissend voor de toerekeningsvraag. Indien, zoals hier veronderstellenderwijs moet worden aangenomen, Marwick de volledige zeggenschap over Maple Leaf had, ook in de periodes dat hij geen bestuurder was, en dat hij haar “ultimate beneficiary” is, is in beginsel aan de aan te leggen maatstaf voldaan. Dat het hier om een aansprakelijkheidskwestie gaat, doet daaraan niet af, zoals ook blijkt uit rov. 3.6 van HR 11 november 2005, ECLI:NL:HR:2005:AT6018, NJ 2007/231.’
 Over de geoorloofdheid van de handelwijze van Maple Leaf in het licht van haar statutaire doelomschrijving overweegt de Hoge Raad:
 ‘Hetgeen het hof overweegt omtrent de doelomschrijving van Maple Leaf houdt in dat de inbreng en het beheer van de villa bij Maple Leaf ten behoeve van Marwick als zodanig legitiem en toelaatbaar waren. Resort of the World heeft evenwel aan haar vordering ten grondslag gelegd dat Maple Leaf door de inbreng en het beheer van de villa welbewust ten koste van Resort of the World heeft geprofiteerd van de door Marwick gepleegde fraude. Het hof heeft niet onderzocht of de – op zichzelf, bij een stichting particulier fonds in het bijzonder, toelaatbare – inbreng en het beheer van de villa op die grond onrechtmatig zijn geweest jegens Resort of the World.’
 Ten slotte vindt ook de cassatieklacht omtrent ’s hofs verwerping van het beroep op ongerechtvaardigde verrijking gehoor bij de Hoge Raad:
 ‘Ook dit onderdeel is terecht voorgesteld. De omstandigheid dat de verrijking van een rechtspersoon haar oorzaak vindt in een handelwijze die valt binnen de grenzen van de doelomschrijving van die rechtspersoon, welke doelomschrijving op zichzelf niet verboden, onbehoorlijk of ongebruikelijk is, is – ook bij een stichting particulier fonds – niet onverenigbaar met het oordeel dat die verrijking ongerechtvaardigd is. Het hof had dus ook deze grondslag dienen te onderzoeken aan de hand van de stellingen van Maple Leaf, welke stellingen het oordeel van ongerechtvaardigdheid van de verrijking kunnen dragen.’
 4.1 Vereenzelviging
 Het meest opvallend aan de hiervoor weergegeven uitspraak van de Hoge Raad is denkelijk de gedecideerdheid waarmee het beroep op vereenzelviging in cassatie (andermaal) wordt verworpen: alleen als de omvang van de door crediteursbenadeling veroorzaakte schade gelijk is aan het bedrag van de vordering waarvan men het verhaal wilde verijdelen, kan er plaats zijn voor vereenzelviging. Is de door crediteursbenadeling veroorzaakte schade niet (zonder meer) gelijk aan het bedrag van de vordering waarvan men het verhaal wilde verijdelen, dan is vereenzelviging een vorm van redres die te ver gaat. Bartman heeft naar aanleiding van het arrest verzucht dat de hiervoor weergegeven, door de Hoge Raad strikt gehanteerde financiële vergelijkingsmaatstaf tot een ‘toverformule’ dreigt te worden ‘waarmee elk beroep op vereenzelviging op voorhand in de kiem wordt gesmoord’. Hij merkt op:
 ‘Bestaat er een kans dat de verhaalsschade in omvang kleiner is dan de oorspronkelijke vordering? Zo ja, dan moeten we er niet aan beginnen, hoor je het hof denken. Ik vind dat een betreurenswaardige gang van zaken. Het sluit op voorhand de deur voor een rechtsontwikkeling die de Hoge Raad in Rainbow nu juist op een – weliswaar kleine, maar toch – kier had gezet, door vereenzelviging niet ten principale af te wijzen. Het louter financiële karakter van de redresvoorwaarde betekent sowieso een getalsmatige verschraling van de rechtsvinding in dit opzicht.’10x S.M. Bartman, ‘Cassatie als getal’, Ondernemingsrecht 2017/7.
 Betreurenswaardig of niet; de uitspraak toont mijns inziens in elk geval het gelijk van Van der Voort Maarschalk in de hiervoor gememoreerde discussie met Bartman. Van der Voort Maarschalk leidde immers uit (een vergelijking tussen) het Rainbow-arrest en het arrest Krijger/Citco destijds al af dat, nu in beide gevallen van een evidente misbruiksituatie sprake was en slechts bij Krijger/Citco vereenzelviging door de Hoge Raad acceptabel werd geacht, voor het al dan niet aannemen van vereenzelviging kennelijk niet van doorslaggevend belang is of sprake is van een evidente misbruiksituatie. ‘Het gaat er om of vereenzelviging de meest aangewezen vorm van redres is, niet om de ernst van het misbruik.’11x Van der Voort Maarschalk 2001. In het licht hiervan is het niet verwonderlijk dat de (inderdaad op ernstig en evident misbruik wijzende) materiële omstandigheden die Resort of the World in casu aanvoerde ter rechtvaardiging van haar beroep op vereenzelviging, de Hoge Raad niet van zijn afwijzend oordeel konden afhouden. Kennelijk heeft de vraag naar de gelijke omvang van de verhaalsschade en de oorspronkelijke vordering in de ogen van de Hoge Raad een prealabel karakter; is de omvang van beide niet (zonder meer) gelijk, dan wordt aan de materiële omstandigheden, die (voorts) nodig zijn om tot vereenzelviging te concluderen, niet eens meer toegekomen, zo lees ik het oordeel van de Hoge Raad.
 Hoewel men aan Bartman kan toegeven dat daarmee de mogelijkheid om tot het oordeel te komen dat vereenzelviging op zijn plaats is, inderdaad in veel gevallen illusoir zal blijken te zijn, meen ik dat het oordeel van de Hoge Raad bijval verdient. De Hoge Raad maakt door zijn strikte benadering van vereenzelviging voor aansprakelijkheidsdoeleinden namelijk duidelijk dat de in artikel 2:312x Lid 1 van dit artikel luidt: ‘Een rechtspersoon staat wat het vermogensrecht betreft, met een natuurlijk persoon gelijk, voor zover uit de wet niet het tegendeel voortvloeit.’ Art. 2:5 van het Nederlandse BW is vrijwel gelijkluidend. van het Burgerlijk Wetboek van Sint Maarten (BWSM) verankerde zelfstandigheid van rechtspersonen hem ernst is en dat er klemmende redenen moeten zijn om aan de afzonderlijke identiteit van een rechtspersoon voorbij te gaan. Als er (voldoende) alternatieve mogelijkheden tot verhaal beschikbaar zijn, is van dergelijke klemmende redenen geen sprake en voert vereenzelviging als vorm van redres te ver. Daarmee staat de Hoge Raad dichtbij de reeds gememoreerde opvatting van Roelvink, die meende dat voor vereenzelviging (pas) plaats is, indien ‘de afzonderlijke identiteit van de rechtspersoon of de regel van exclusieve aansprakelijkheid het bereiken van een billijk resultaat schijnt te verhinderen’.13x Roelvink 1977. Zie over Roelvinks opvatting ook Maeijer in diens noot onder HR 13 oktober 2000, ECLI:NL:HR:2000:AA7480, NJ 2000/698 (Rainbow). Deze door de Hoge Raad omarmde, terughoudende benadering geeft niet alleen blijk van (gezond) respect voor de zelfstandige identiteit van (rechts)personen als kernbeginsel14x Zie hierover ook J. Elbers, ‘De Hoge Raad en vereenzelviging bij vermogensafscherming: Rainbow revisited’, WPNR 2017/7136. van het privaat- en rechtspersonenrecht, maar is ook geheel in lijn met de terughoudendheid waarmee in het algemeen de vraag moet worden beantwoord of een wettelijke bepaling (zoals in casu art. 2:3 BWSM) op grond van billijkheidsoverwegingen de pas behoort te worden afgesneden. Die mogelijkheid is immers weliswaar wettelijk verankerd in het tweede lid van artikel 2:7,15x Dit artikel luidt: ‘Een tussen hen krachtens wet, gewoonte, statuten, reglementen, besluit of overeenkomst geldende regel of beslissing is niet van toepassing voor zover dit in de gegeven omstandigheden naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zou zijn.’ Lid 2 van art. 2:8 van het Nederlandse BW is, afgezien van de in die versie ontbrekende woorden ‘of overeenkomst’, gelijkluidend. 6:216x Dit artikel is identiek aan de betreffende bepaling in het Nederlandse BW. en 6:24817x Dit artikel is identiek aan de betreffende bepaling in het Nederlandse BW. BWSM, maar mag door de rechter, naar algemeen wordt aangenomen, slechts in uitzonderingsgevallen (lees: alleen als het niet anders kan) worden benut.18x Zie nader P. van Schilfgaarde, De redelijkheid en billijkheid in het ondernemingsrecht (IVOR, nr. 100), 2016/2.40 en Elbers 2017.
 In het licht van deze terughoudende benadering is het ook niet verwonderlijk dat de Hoge Raad zijn overweging tot afwijzing van het beroep op vereenzelviging kracht bijzet door te verwijzen naar de doelstellingen van de Antilliaanse wetgever bij de invoering van de SPF. Kerndoel van de invoering van de SPF in de toenmalige Nederlandse Antillen was immers om het mogelijk te maken om particulier vermogen in een afzonderlijke entiteit onder te brengen en aldus met deze rechtsvorm ‘een belangrijke bijdrage [te] leveren aan de uitbouw van de voor onze economie zo belangrijke financiële Offshore sector’.19x Landsverordening van 19 oktober 1998, PB. 1998, nr. 209, p. 2-3, als aangehaald door de Hoge Raad in r.o. 3.4.2 van zijn arrest. Waar gewoonlijk al grote terughoudendheid geboden is om tot het oordeel te komen dat aan de afzonderlijke identiteit van een rechtspersoon voorbij moet worden gaan, is deze terughoudendheid eens te meer op zijn plaats bij rechtspersonen, waarvan de aantrekkelijkheid (en hun impact voor de economie) nu juist in hoge mate wordt gevormd door de mogelijkheid om particulier vermogen in een juridisch zelfstandige identiteit onder te brengen.20x Zie anders Elbers 2017, die opmerkt: ‘De regeling inzake de rechtspersoonsvorm SPF beoogt weliswaar te voorzien in een mogelijkheid tot het afzonderen van particulier- of familievermogen in een rechtspersoonlijkheid bezittende entiteit. Dat is echter een bestaansreden van iedere rechtspersoon, zijnde een rechtssubject met een eigen, afgescheiden vermogen. Niet alleen bij de rechtspersoonsvorm SPF, maar ook bij de overige rechtspersoonsvormen kan het afzonderen van vermogen passen in een gezond, op spreiding van risico’s bedacht, beleid.’
 4.2 Misbruik van identiteitsverschil en toerekening van kennis
 Over de overige overwegingen van de Hoge Raad kan ik korter zijn. Dat de Hoge Raad, anders dan het hof, in casu wel misbruik van identiteitsverschil mogelijk achtte, kan in het licht van de door Resort of the World gereleveerde feiten en omstandigheden niet heel opzienbarend worden genoemd. Wel noemenswaardig is de overweging van de Hoge Raad inzake toerekening van kennis in het kader van de onrechtmatigheidsvraag.21x De overwegingen van de Hoge Raad over ongerechtvaardigde verrijking laat ik in het navolgende om redenen van beknoptheid verder onbesproken. Dat kennis met behulp van het ‘Babbel-criterium’ aan de rechtspersoon dient te worden toegerekend, maakte de Hoge Raad eerder al duidelijk in, onder meer, het arrest Ontvanger/Voorsluijs (HR 11 november 2005, ECLI:NL:HR:2005:AT6018, NJ 2007/231). In de onderhavige uitspraak geeft de Hoge Raad een verdere verduidelijking op dit punt. De Hoge Raad bevestigt allereerst dat de formele hoedanigheid van de handelende persoon niet beslissend is voor de vraag van toerekening van kennis. In de woorden van Katan:
 ‘Het gaat om de feitelijke situatie. Ook het onrechtmatig handelen van iemand met de volledige zeggenschap over en het uiteindelijke financiële belang in de rechtspersoon heeft “in beginsel” te gelden als dat van de rechtspersoon.’22x Katan 2016, onder 6.
 De Hoge Raad maakt voorts duidelijk dat voor de in de onderhavige casus door het hof gehanteerde terughoudendheid bij de toerekening van kennis van Marwick aan Maple Leaf geen reden was. Katan merkt hierover in haar bespreking van het arrest op dat de terughoudendheid die de Hoge Raad in het arrest Ontvanger/Voorsluijs voorschreef in geval van toerekening van kennis in aansprakelijkheidskwesties, dikwijls verkeerd wordt begrepen:
 ‘De overweging in kwestie heeft betrekking op de toerekening van wetenschap aan een ander, ook wel toerekening van externe kennis genoemd. De rechtspersoon geldt ten opzichte van zijn functionarissen niet als “ander”. De rechtspersoon heeft immers geen “eigen” wetenschap: hij kan slechts door middel van zijn functionarissen deelnemen aan het rechtsverkeer. Toerekening van interne kennis geschiedt door toepassing van het Babbel-criterium. Het feit dat aansprakelijkheid van de rechtspersoon wordt bepleit, noopt op zich niet tot terughoudendheid.’23x Katan 2016, onder 7.
 In de onderhavige zaak ging het eveneens om toerekening van interne kennis (in casu van Marwick aan Maple Leaf).24x Over het in het kader van de kennistoerekening door de Hoge Raad gebruiken van de Engelse term ultimate beneficiary merkt Bartman 2000, op dat het moeilijk is ‘hierbij geen link te leggen met de aanstaande invoering van een register van ultimate beneficial owners, het zogeheten UBO-register, als uitvloeisel van de Europese (vierde) anti-witwas Richtlijn van 20 mei 2015’. Bartman spreekt de voorzichtige verwachting uit dat de kwalificatie van een persoon als UBO mogelijk ‘ook een rol (kan) gaan spelen in de toekomstige rechtspraak omtrent toerekening van kennis en gedrag aan rechtspersonen. De Hoge Raad lijkt hiervoor in r.o. 3.7.2 wel een opening te bieden’. Katan wijst erop dat, om de reden dat sprake was van dit soort interne kennis, een vergelijkbaar beroep op terughoudendheid bij de toerekening van kennis aan een rechtspersoon al eens eerder sneuvelde in de Ponzi-zwendel-zaak die aan de orde was in HR 27 november 2015, ECLI:NL:HR:2015:3399, NJ 2016/245, m.nt. T.F.E. Tjong Tjin Tai. Ook in die zaak werd kennis van personen zonder volledige of overwegende zeggenschap over de rechtspersoon niettemin aan de betreffende rechtspersoon (een bank) toegerekend. Dat in de onderhavige zaak voor toerekening van kennis eveneens plaats was, kan in het licht van die eerdere uitspraak derhalve niet erg verrassend worden genoemd.
 In deze bijdrage stond het arrest HR 7 oktober 2016, ECLI:NL:HR:2016:2285, NJ 2017/124 (Resort of the World/Maple Leaf) centraal. Nadat in paragraaf 2 een aantal opmerkingen werd gemaakt over vereenzelviging in algemene zin en over de in dat kader belangrijke arresten HR 9 juni 1995, NJ 1996/213 (Krijger/Citco) en HR 13 oktober 2000, ECLI:NL:HR:2000:AA7480, NJ 2000/698, m.nt. J.M.M. Maeijer (Rainbow), werd in paragraaf 3 het arrest besproken, waarna in paragraaf 4 de betekenis en het belang van het arrest bespreking vonden. Aldaar werd geconstateerd dat voor het al dan niet aannemen van vereenzelviging kennelijk niet van doorslaggevend belang is of sprake is van een evidente misbruiksituatie. Opgemerkt werd dat de vraag naar de gelijke omvang van de verhaalsschade en de oorspronkelijke vordering in de ogen van de Hoge Raad kennelijk een prealabel karakter heeft; is de omvang van beide niet (zonder meer) gelijk, dan wordt aan de materiële omstandigheden, die nodig zijn om tot vereenzelviging te concluderen, niet eens meer toegekomen.
 Geconstateerd werd dat de Hoge Raad met zijn strikte benadering van vereenzelviging voor aansprakelijkheidsdoeleinden duidelijk maakt dat de in artikel 2:3 BWSM verankerde zelfstandigheid van rechtspersonen hem ernst is en dat er klemmende redenen moeten zijn om aan de afzonderlijke identiteit van een rechtspersoon voorbij te gaan. Als er (voldoende) alternatieve mogelijkheden tot verhaal beschikbaar zijn, is van dergelijke klemmende redenen geen sprake en voert vereenzelviging als vorm van redres te ver. Terughoudendheid bij de toepassing van deze rechtsfiguur is dus troef. Dit geldt in nog sterkere mate indien sprake is van een SPF. Waar gewoonlijk al grote terughoudendheid geboden is om tot het oordeel te komen dat aan de afzonderlijke identiteit van een rechtspersoon voorbij moet worden gaan, is deze terughoudendheid eens te meer op zijn plaats bij rechtspersonen als de SPF, waarvan de aantrekkelijkheid (en hun impact voor de economie) nu juist in hoge mate wordt gevormd door de mogelijkheid om particulier vermogen in een juridisch zelfstandige identiteit onder te brengen.
 Dat de Hoge Raad, anders dan het hof, in casu wel misbruik van identiteitsverschil mogelijk achtte, werd in het licht van de door Resort of the World gereleveerde feiten en omstandigheden niet heel opzienbarend geacht. Ook hetgeen de Hoge Raad overwoog omtrent toerekening van kennis bleek niet nieuw te noemen, maar vooral een verduidelijking te bevatten op dit punt. Bevestigd werd in het arrest dat de formele hoedanigheid van de handelende persoon niet beslissend is voor de vraag van toerekening van kennis en dat voor terughoudendheid bij de toerekening van zogeheten interne kennis aan een rechtspersoon geen plaats is.
 1 Aldus A-G Vranken in zijn conclusie voor HR 9 juni 1995, NJ 1996/213 (Krijger/Citco). Zie in dezelfde zin ook Asser/Hartkamp & Sieburgh 6-IV, Verbintenissenrecht. De verbintenis uit de wet, 2015/330, L.P. Broekveldt, Derdenbeslag (BPP, nr. I), 2003/3.5.3.1, P.M. Storm, Ondernemingsrecht BV en NV in de praktijk (R&P, nr. ONR4), 2013/9.4.3 en S.M. Bartman & A.F.M. Dorresteijn, Van het concern, 2016/VIII.3.2.
 2 H.L.J. Roelvink, Door rechtspersonen heen kijken (preadvies NJV), Zwolle: W.E.J. Tjeenk Willink 1977, p. 138.
 3 HR 9 juni 1995, NJ 1996/213.
 4 HR 13 oktober 2000, ECLI:NL:HR:2000:AA7480, NJ 2000/698, m.nt. J.M.M. Maeijer.
 5 Zie bijv. Broekveldt 2003 en de noot («JOR» 2016/325) van B.M. Katan (onder 3) onder het in deze bijdrage besproken arrest.
 6 Bartman & Dorresteijn 2016.
 7 S.M. Bartman, ‘Onrechtmatige daad en vereenzelviging; een interactief paar’, WPNR 2000/6422, p. 796.
 8 A.E.H. van der Voort Maarschalk, ‘Reactie op het artikel “Onrechtmatige daad en vereenzelviging; een interactief paar” van mr. S.M. Bartman in WPNR (2000) 6422’, WPNR 2001/6434. Van der Voort Maarschalk keert zich aldaar eveneens tegen de door Bartman gehanteerde karakterisering van vereenzelviging als methode van rechtsvinding, naast – of in aanvulling op – rechtsvinding op grond van onrechtmatige daad; vereenzelviging staat volgens Van der Voort Maarschalk niet ‘naast de onrechtmatige daad, en vereenzelviging is ook niet te gebruiken indien de weg van onrechtmatige daad niet bewandeld kan worden, maar vereenzelviging bestaat dankzij onrechtmatige daad’ (curs. in origineel). Zie in praktisch dezelfde zin Maeijer in diens noot onder HR 13 oktober 2000, ECLI:NL:HR:2000:AA7480, NJ 2000/698 (Rainbow).
 9 De regeling inzake de SPF voorziet in de mogelijkheid om particulier vermogen in een afzonderlijke entiteit onder te brengen en vertoont daarmee enige gelijkenis met de figuur van de trust, die eveneens voor estate planning kan worden gebruikt. Zie over de laatste figuur nader P.S. Bakker, ‘Enige beschouwingen over trustakten naar Curaçaos recht en de uitleg daarvan’, CJB 2016, afl. 3, p. 188-202, met verwijzing naar meer literatuur.
 10 S.M. Bartman, ‘Cassatie als getal’, Ondernemingsrecht 2017/7.
 11 Van der Voort Maarschalk 2001.
 12 Lid 1 van dit artikel luidt: ‘Een rechtspersoon staat wat het vermogensrecht betreft, met een natuurlijk persoon gelijk, voor zover uit de wet niet het tegendeel voortvloeit.’ Art. 2:5 van het Nederlandse BW is vrijwel gelijkluidend.
 13 Roelvink 1977. Zie over Roelvinks opvatting ook Maeijer in diens noot onder HR 13 oktober 2000, ECLI:NL:HR:2000:AA7480, NJ 2000/698 (Rainbow).
 14 Zie hierover ook J. Elbers, ‘De Hoge Raad en vereenzelviging bij vermogensafscherming: Rainbow revisited’, WPNR 2017/7136.
 15 Dit artikel luidt: ‘Een tussen hen krachtens wet, gewoonte, statuten, reglementen, besluit of overeenkomst geldende regel of beslissing is niet van toepassing voor zover dit in de gegeven omstandigheden naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zou zijn.’ Lid 2 van art. 2:8 van het Nederlandse BW is, afgezien van de in die versie ontbrekende woorden ‘of overeenkomst’, gelijkluidend.
 16 Dit artikel is identiek aan de betreffende bepaling in het Nederlandse BW.
 17 Dit artikel is identiek aan de betreffende bepaling in het Nederlandse BW.
 18 Zie nader P. van Schilfgaarde, De redelijkheid en billijkheid in het ondernemingsrecht (IVOR, nr. 100), 2016/2.40 en Elbers 2017.
 19 Landsverordening van 19 oktober 1998, PB. 1998, nr. 209, p. 2-3, als aangehaald door de Hoge Raad in r.o. 3.4.2 van zijn arrest.
 20 Zie anders Elbers 2017, die opmerkt: ‘De regeling inzake de rechtspersoonsvorm SPF beoogt weliswaar te voorzien in een mogelijkheid tot het afzonderen van particulier- of familievermogen in een rechtspersoonlijkheid bezittende entiteit. Dat is echter een bestaansreden van iedere rechtspersoon, zijnde een rechtssubject met een eigen, afgescheiden vermogen. Niet alleen bij de rechtspersoonsvorm SPF, maar ook bij de overige rechtspersoonsvormen kan het afzonderen van vermogen passen in een gezond, op spreiding van risico’s bedacht, beleid.’
 21 De overwegingen van de Hoge Raad over ongerechtvaardigde verrijking laat ik in het navolgende om redenen van beknoptheid verder onbesproken.
 22 Katan 2016, onder 6.
 23 Katan 2016, onder 7.
 24 Over het in het kader van de kennistoerekening door de Hoge Raad gebruiken van de Engelse term ultimate beneficiary merkt Bartman 2000, op dat het moeilijk is ‘hierbij geen link te leggen met de aanstaande invoering van een register van ultimate beneficial owners, het zogeheten UBO-register, als uitvloeisel van de Europese (vierde) anti-witwas Richtlijn van 20 mei 2015’. Bartman spreekt de voorzichtige verwachting uit dat de kwalificatie van een persoon als UBO mogelijk ‘ook een rol (kan) gaan spelen in de toekomstige rechtspraak omtrent toerekening van kennis en gedrag aan rechtspersonen. De Hoge Raad lijkt hiervoor in r.o. 3.7.2 wel een opening te bieden’.


text:
 22.12.2015
 PT
 Jornal Oficial da União Europeia
 L 334/62
 DECISÃO N.o 1/2015 DO CONSELHO DE ASSOCIAÇÃO UE-EGITO
 de 21 de setembro de 2015
 que substitui o Protocolo n.o 4 do Acordo Euromediterrânico que cria uma associação entre as Comunidades Europeias e os seus Estados-Membros, por um lado, e a República Árabe do Egito, por outro, relativo à definição do conceito de «produtos originários» e aos métodos de cooperação administrativa [2015/2435]
 O CONSELHO DE ASSOCIAÇÃO UE-EGITO,
 Tendo em conta o Acordo Euromediterrânico que cria uma associação entre as Comunidades Europeias e os seus Estados-Membros, por um lado, e a República Árabe do Egito, por outro (1), nomeadamente o artigo 27.o,
 Tendo em conta o Protocolo n.o 4 do Acordo Euromediterrânico que cria uma associação entre as Comunidades Europeias e os seus Estados-Membros, por um lado, e a República Árabe do Egito, por outro, relativo à definição do conceito de «produtos originários» e aos métodos de cooperação administrativa,
 Considerando o seguinte:
 (1)
 O artigo 27.o do Acordo Euromediterrânico que cria uma associação entre as Comunidades Europeias e os seus Estados-Membros, por um lado, e a República Árabe do Egito, por outro («o Acordo») refere-se ao Protocolo n.o 4 do Acordo («Protocolo n.o 4»), que estabelece as regras de origem e prevê a acumulação da origem entre a União Europeia, o Egito e as outras partes contratantes na Convenção Regional sobre Regras de Origem Preferenciais Pan-Euromediterrânicas (2) («a Convenção»).
 (2)
 O artigo 39.o do Protocolo n.o 4 prevê que o Conselho de Associação, criado pelo artigo 74.o do Acordo, pode decidir alterar as disposições do referido protocolo.
 (3)
 A Convenção visa substituir os protocolos sobre regras de origem atualmente em vigor entre os países da zona pan-euromediterrânica por um único ato normativo.
 (4)
 A União e o Egito assinaram a Convenção em 15 de junho de 2011 e 9 de outubro de 2013, respetivamente.
 (5)
 A União e o Egito depositaram os seus instrumentos de aceitação junto do depositário da Convenção em 26 de março de 2012 e 23 de abril de 2014, respetivamente. Consequentemente, nos termos do seu artigo 10.o, n.o 3, a Convenção entrou em vigor em relação à União e ao Egito em 1 de maio de 2012 e 1 de junho de 2014, respetivamente.
 (6)
 O Protocolo n.o 4 deverá, por conseguinte, ser substituído por um novo protocolo que remeta para a Convenção,
 ADOTOU A PRESENTE DECISÃO:
 Artigo 1.o
 O Protocolo n.o 4 do Acordo Euromediterrânico que cria uma associação entre as Comunidades Europeias e os seus Estados-Membros, por um lado, e a República Árabe do Egito, por outro, relativo à definição do conceito de «produtos originários» e aos métodos de cooperação administrativa, é substituído pelo texto que consta do anexo da presente decisão.
 Artigo 2.o
 A presente decisão entra em vigor na data da sua adoção.
 A presente decisão é aplicável a partir de 1 de fevereiro de 2016.
 Feito em Bruxelas, em 21 de setembro de 2015.
 Pelo Conselho de Associação
 A Presidente
 F. MOGHERINI
 (1) JO L 304 de 30.9.2004, p. 39.
 (2) JO L 54 de 26.2.2013, p. 4.
 ANEXO
 «PROTOCOLO N.o 4
 relativo à definição do conceito de “produtos originários” e aos métodos de cooperação administrativa
 Artigo 1.o
 Regras de origem aplicáveis
 1. Para efeitos de aplicação do presente Acordo, são aplicáveis o apêndice I e as disposições pertinentes do apêndice II da Convenção Regional sobre Regras de Origem Preferenciais Pan-Euromediterrânicas (1) (“a Convenção”).
 2. Todas as referências ao “acordo relevante” no apêndice I e nas disposições pertinentes do apêndice II da Convenção Regional sobre Regras de Origem Preferenciais Pan-Euromediterrânicas devem ser interpretadas como significando o presente Acordo.
 Artigo 2.o
 Resolução de litígios
 1. Os litígios quanto aos procedimentos de controlo previstos no artigo 32.o do apêndice I da Convenção que não possam ser resolvidos entre as autoridades aduaneiras que requerem o controlo e as autoridades aduaneiras responsáveis pela sua realização devem ser apresentados ao Conselho de Associação.
 2. Em qualquer caso, a resolução de litígios entre o importador e as autoridades aduaneiras do país de importação rege-se pela legislação desse país.
 Artigo 3.o
 Alterações do protocolo
 O Conselho de Associação pode decidir alterar as disposições do presente protocolo.
 Artigo 4.o
 Denúncia da Convenção
 1. Caso notifiquem por escrito ao depositário da Convenção a sua intenção de denunciar a Convenção nos termos do seu artigo 9.o, a União e o Egito devem encetar imediatamente negociações sobre as regras de origem para efeitos de aplicação do presente Acordo.
 2. Até à entrada em vigor dessas novas regras de origem negociadas, as regras de origem enunciadas no apêndice I da Convenção e, se for caso disso, as disposições pertinentes do apêndice II da mesma, aplicáveis no momento da denúncia, continuam a aplicar-se ao presente Acordo. No entanto, a partir do momento da denúncia, as regras de origem enunciadas no apêndice I e, se for caso disso, as disposições pertinentes do apêndice II da Convenção devem ser interpretadas de modo a permitir a acumulação bilateral apenas entre a União Europeia e o Egito.»
 (1) JO L 54 de 26.2.2013, p. 4.


text:
Orario di ricevimento: Elasticità Libero Denim Fashion Eleganti Colori Strappato Donna Giovane Pants Grau Jeans Da Pantaloni Pantalone Ragazze High Skinny Tempo Solidi Vintage Waist GiovediVintage Distrutti Buchi Uomo Moda Colour Classiche Jeans Ragazzi Con Da Donna Eleganti Di Neri Pantaloni q8Y7x7 12-13, Palazzina B, stanza 9 oppure per appuntamento. Vintage Larghi Pantaloni Da Stampato Stampati Moda Hip Denim Colour Di Uomo hop Classiche Jeans Ragazzi Classici Alla qrrxOCwIF
 Per fissare un appuntamento, scrivere un messaggio e-mail o telefonare a 06.4976.6700. Ragazzi Hip Da Vintage Hop Moda Pantaloni Classiche Di Rigonfio E Colour Morbido Uomo Jeans WpfqvwvH7
 Corso di Geometria, BMER INGEGNERIA MECCANICA A.A. 2017-2018 Vintage Elasticità High Pantalone Giovane Waist Strappato Colori Ragazze Tempo Grau Pants Denim Solidi Libero Da Pantaloni Jeans Skinny Donna Fashion Eleganti
 I canale A-K: Tempo Eleganti Strappato Fashion Pantaloni Waist Libero Colori Skinny Pantalone Pants High Denim Elasticità Vintage Da Giovane Donna Solidi Ragazze Grau Jeans Martedi 15-18 (aula 16), Giovedi 8-11 (aula 4), Venerdi 10-12 (aula 16). Ragazze Eleganti Colori Elasticità Pantalone Solidi Pantaloni Giovane Skinny Pants Fashion Strappato Jeans Da Libero High Vintage Donna Waist Tempo Grau Denim
 Il corso Pants Pantalone Da Skinny Waist Elasticità Colori Fashion Strappato Denim Libero Giovane Donna Tempo Vintage Jeans Ragazze Pantaloni High Eleganti Solidi Grau sara' tenuto in codocenza con il Prof. Pietro Mercuri.
 A. Da Solidi Vintage Elasticità Colori Waist Pantaloni Giovane Ragazze Pants Strappato Pantalone Donna Fashion High Jeans Libero Grau Skinny Tempo Eleganti Denim Savo: Appunti del Corso di Geometria, disponibili qui sotto:
 Appunti: Parte 1, Parte 2, Parte 3, Donna Da Fit Jeans Orlo Slim Blu Sfilacciato Pantaloni Denim Tasche Con 5 pq14w6Casual Pantaloni Uomo Da Allentati Classiche Di Casuali Colour Jeans Ragazzi T7rqPXnx7 Parte 5, Parte 6, Parte 7, Parte 8, Parte 9, Parte 10, Toocool Jeans K5779 Blu Elasticizzati Donna Push Skinny Up Slim Curvy Aderenti Pantaloni rr4ZdHq Parte 12a, Parte 12b
 Il corso si articolera’ sulla geometria differenziale di curve e superfici. Il libro di testo consiste negli appunti, disponibili qui sotto: Da Elasticità High Strappato Grau Donna Waist Tempo Ragazze Solidi Giovane Pants Pantaloni Jeans Eleganti Pantalone Skinny Vintage Denim Fashion Libero Colori
 Soluzioni: Esercizigdsol1, Esericizigdsol2Ragazze Skinny Fashion Da Jeans High Vintage Giovane Waist Solidi Pantaloni Denim Eleganti Pantalone Colori Tempo Grau Elasticità Donna Pants Libero Strappato , Esercizigdsol3, Tasche Jeans Donna Primaverile Giovane Jacket Outerwear Women Vintage Con Button Unico Eleganti Giubbino Strappato Colori Moda Lunga Cappotto Solidi Manica Blau Denim Autunno 4fxq54Twr, Esercizigdsol5
 - Onino 404 Blu Giacca Blue dark Casual Boss d Uomo BnS58xOCwqS. Montiel, A. Ros, Curves and Surfaces, Graduate Studies in Mathematics, Vol. 69