type: other

text:
ECLI:NL:RBAMS:2011:BT2672 LJN BT2672, Rechtbank Amsterdam, 13-480358-06, 27-7-2011, Strafrecht :: Jure.nl
 Uitspraak ECLI:NL:RBAMS:2011:BT2672
 LJN BT2672, Rechtbank Amsterdam, 13-480358-06
 13-480358-06
 Veroordeling medeplegen uitkeringsfraude na terugverwijzing door hof; rechtbank deelt overwegingen en conclusies hof inzake schending art 8 EVRM en niet-schending art 6 EVRM; geen bewijsuitsluiting, want geen direct causaal verband aanwezig; anders dan het hof acht de rechtbank wel de Salduz-norm geschonden; promis.
 Parketnummer: 13/480358-06 (PROMIS)
 geboren te [geboorteplaats] (Suriname) op [1945],
 ingeschreven in de GBA op het adres [adres] [woonplaats].
 De rechtbank heeft beraadslaagd naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 13 juli 2011.
 Het Openbaar Ministerie werd vertegenwoordigd door mr. J.H.M. van Leijen. Verdachte liet zich vertegenwoordigen door mr. B.G.M.C. Peters, advocaat te Amsterdam, die hij hiertoe had gevolmachtigd.
 hij in de periode vanaf 1 december 2000 tot en met 31 augustus 2005 en/of vanaf 20 oktober 2005 tot en met 31 mei 2006 te [plaats], in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, in elk geval alleen, in strijd met een hem bij of krachtens wettelijk voorschrift (te weten artikel 65 van de Algemene Bijstandswet en /of artikel 17 van de Wet Werk en Bijstand) opgelegde verplichting, opzettelijk heeft nagelaten tijdig de benodigde gegevens te verstrekken aan de Gemeentelijke Sociale Dienst Amsterdam en/of de Dienst Werk en Inkomen van de Gemeente Amsterdam, immers heeft/hebben hij en/of zijn mededader, te weten [medeverdachte 1], (in die periode en op die plaats) geheel en of gedeeltelijk voor genoemde dienst verzwegen
 -dat hij, verdachte, niet op het uitkeringsadres verbleef en/of verbleven had en/of
 -dat hij en/of zijn mededader samenwoonde(n) en/of had(den) samengewoond en/of een gezamenlijke huishouding voerde(n) en/of had(den) gevoerd en/of
 -dat zijn mededader werkzaamheden verrichtte en/of had verricht en/of inkomsten ontving en/of had ontvangen
 zijnde dit gegeven(s) waarvan hij en/of zijn mededader wist(en) of redelijkerwijs moest(en) vermoeden dat dit/deze gegeven(s) van belang was/waren voor de vaststelling van het recht op een verstrekking of tegemoetkoming - namelijk een uitkering krachtens de Algemene Bijstandswet en/of de Wet Werk en Bijstand dan wel voor de hoogte of de duur van die
 verstrekking of tegemoetkoming, zulks terwijl die feit kon strekken en/of had kunnen strekken tot bevoordeling van zichzelf of een ander;
 Nu de verdediging het hierna te bespreken verweer heeft gevoerd dat de integrale resultaten van het voorbereidend onderzoek dienen te worden uitgesloten van het bewijs en zij derhalve deze resultaten heeft betwist, kan de rechtbank voorafgaand de bespreking van deze verweren geen feiten als vaststaand en onbetwist aanmerken.
 4.1. Bewijsuitsluiting
 De raadsvrouw van verdachte heeft aangevoerd dat geen van de resultaten van het voorbereidende onderzoek mogen bijdragen aan het bewijs van het ten laste gelegde, nu er een direct causaal verband bestaat tussen deze resultaten en de door het gerechtshof onrechtmatig geoordeelde huisbezoeken. Ten gevolge hiervan dienen deze resultaten als 'fruits of the poisonous tree' te worden aangemerkt.
 Specifiek ten aanzien van de uitspraak van het EHRM in de zaak Kahn vs het Verenigd Koninkrijk d.d. 12 mei 2000, waarnaar het gerechtshof in zijn arrest verwijst, heeft de raadsvrouw het volgende opgemerkt. Het EHRM oordeelde in deze zaak dat de schending van privacy naar (toenmalig) Engels recht niet onrechtmatig was en geen schending van art 6 EVRM opleverde. Hierbij dient echter in ogenschouw te worden genomen dat bij deze beslissing meewoog dat destijds in Engeland, anders dan thans in Nederland, geen regels waren die bepaalden of onrechtmatig bewijs wel of niet gebruikt mocht worden.
 4.1.2. Standpunt van het Openbaar Ministerie
 De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat van bewijsuitsluiting van de resultaten van het onrechtmatige huisbezoek geen sprake kan zijn gelet op het feit dat de reikwijdte van art 359a Sv zich niet uitstrekt tot onrechtmatigheden in de bestuursrechtelijke controlefase. Voorts geldt dat bij een inhoudelijke beoordeling van dit verweer kan worden vastgesteld dat verdachte de woning aan de [A-straat nr] niet daadwerkelijk als woning in gebruik had. Hierdoor stuit de schending van het huisrecht af op de schutznorm.
 Daarnaast geldt, zij het ten overvloede, dat het voor bewijsuitsluiting vereiste directe causale verband ontbreekt.
 Specifiek ten aanzien van de verklaringen van getuigen geldt dat wanneer deze verklaringen zouden zijn afgelegd in de controlefase er in beginsel geen reden zou zijn om daaraan geen bewijswaarde te verbinden. De omstandigheid dat het daaraan voorafgaande huisbezoek - in beperkte mate - onrechtmatig is doet daar niet aan af.
 Arrest gerechtshof d.d. 24 juni 2010;
 Met de raadsvrouw en de officier van justitie stelt de rechtbank vast dat het gerechtshof in zijn arrest d.d. 24 juni 2010, in het kader van de ontvankelijkheidsvraag, heeft geoordeeld dat de op 18 en 22 augustus 2005 afgelegde huisbezoeken onrechtmatig zijn geweest en daarmee het recht op eerbiediging van het privéleven als bedoeld in art 8 EVRM is geschonden. Het gerechtshof heeft daartoe overwogen, zakelijk en verkort weergegeven, dat ten aanzien van beide genoemde huisbezoeken niet is gebleken danwel niet kan worden vastgesteld dat is voldaan aan het vereiste van 'informed consent' en voorts dat van geen omstandigheid is gebleken die rechtvaardigt dat aan deze informatieplicht niet behoefde te worden voldaan.
 Hieraan heeft het gerechtshof toegevoegd dat bij geen van beide huisbezoeken sprake is geweest van een systematisch en uitgebreid rondkijken en er behoudens via de inhoud van de afgelegde verklaringen niet op een andere wijze bewijs van uitkeringsfraude is verkregen. Mede bezien in het licht van de jurisprudentie van de Centrale Raad van Beroep leidt dit bij het gerechtshof tot de slotsom dat de persoonlijke levenssfeer van verdachte slechts in beperkte mate is geschonden.
 Het gerechtshof vervolgt met de overweging dat uit de jurisprudentie van het EVRM volgt dat een geconstateerde schending van art 8 EVRM niet zonder meer ertoe dient te leiden dat in zijn geheel bezien geen sprake is geweest van een strafrechtelijke procedure zoals gewaarborgd in art 6 EVRM, met verwijzing naar de genoemde uitspraak van het EHRM in de zaak Khan. Bij de beoordeling hiervan is het van belang of de verdachte het (onrechtmatig) verkregen bewijsmateriaal ter discussie heeft kunnen stellen en heeft kunnen toetsen.
 Het gerechtshof stelt vervolgens vast dat als gevolg van de huisbezoeken de verdenking van uitkeringsfraude is ontstaan en dat de bevindingen naar aanleiding van de huisbezoeken het startpunt zijn geweest voor een strafrechtelijk vervolgonderzoek.
 Bij deze stand van zaken beantwoordt het gerechtshof de vraag of de beperkte schending van de persoonlijke levenssfeer van de verdachte in samenhang met andere door de verdediging schendingen van het recht op een eerlijk proces, een zodanige schending van art 6 EVRM met zich brengt, dat met toepassing van het bepaalde in art 359a Sv het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk dient te worden verklaard, ontkennend omdat niet-ontvankelijkheidverklaring van het Openbaar Ministerie niet de aangewezen sanctie is.
 De andere door de verdediging gestelde schending betreft dat, op grond van het bepaalde in het Salduz-arrest, de verklaringen die de verdachte heeft afgelegd niet voor het bewijs mogen worden gebezigd, omdat deze onrechtmatig zijn verkregen nu verdachte voorafgaand aan zijn inverzekeringstelling niet is gewezen op zijn recht een advocaat te raadplegen.
 Ten aanzien van deze stelling van de verdediging stelt het gerechtshof vast dat de verklaringen van verdachte zijn afgelegd nadat aan verdachte gelegenheid is geboden tot het raadplegen van een advocaat en nadat verdachte de cautie is gegeven.
 Voorts stelt het gerechtshof vast dat de verdediging ook in de gelegenheid is geweest om de getuigen [getuige 1] en [getuige 2] bij de raadsheer-commissaris te ondervragen.
 Onder deze omstandigheden, in hun onderling verband en samenhang bezien, bestaat geen grond voor het oordeel dat het strafrechtelijk onderzoek tegen de verdachte in zijn geheel niet aan de eisen van 'fairness' heeft voldaan en is derhalve geen sprake van een procedure waarin de waarborgen als bedoeld in artikel 6 EVRM niet zijn geboden. Dit leidt bij het gerechtshof tot de conclusie dat geen sprake is van een schending van de beginselen van een behoorlijke procesorde die tot niet-ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie dient te leiden.
 De rechtbank deelt de voorgaande overwegingen en conclusies en maakt deze tot de hare.
 Vervolgens komt de rechtbank toe aan de vraag of (al) de resultaten van het voorbereidende onderzoek dienen te worden uitgesloten van het bewijs, zoals de raadsvrouw heeft betoogd.
 Bewijsuitsluting
 De rechtbank stelt voorop dat de raadsvrouw in haar verweer uit lijkt te gaan van de stelling dat de bevindingen van de onrechtmatig geoordeelde huisbezoeken niet zouden mogen dienen als basis voor een redelijk vermoeden van een strafbaar feit. Deze stelling acht de rechtbank gelet op jurisprudentie van het EHRM en de Hoge Raad onjuist. Evenmin kan het bepaalde in art 359a Sv grondslag bieden voor enig rechtsgevolg nu dat artikel slechts ziet op vormverzuimen in het vooronderzoek, waarin het onderzoek in de bestuursrechtelijke controlefase niet is begrepen.
 Het voorgaande laat onverlet dat niet valt uit te sluiten dat onder bijzondere omstandigheden het gegeven dat een strafvorderlijk dwangmiddel louter of in overwegende mate is ingezet op basis van informatie die in de administratieve fase onrechtmatig is verkregen en daarmee in een direct en onbreekbaar causaal verband staat, de rechtmatigheid van dat dwangmiddel in dusdanige mate aantast dat daaraan de gevolgtrekking moet worden verbonden dat de daaruit verkregen resultaten vanuit een oogpunt van 'fair trial' niet mogen meewerken aan het bewijs.
 Van deze hiervoor geschetste situatie is naar het oordeel van de rechtbank in casu geen sprake. Zij overweegt daartoe als volgt.
 Uit het relaas proces-verbaal blijkt dat het strafrechtelijk onderzoek onder meer heeft bestaan uit het raadplegen en vergelijken van bestanden en een zogenaamd buurtonderzoek, te weten het horen van getuigen die in de buurt van de van verdachte bekend geworden adressen woonden of hadden gewoond. Naar het oordeel van de rechtbank behoeven de resultaten van beide genoemde onderzoeksvormen niet te worden uitgesloten van het bewijs, aangezien het hier niet gaat om het gebruik van strafvorderlijke dwangmiddelen als hiervoor bedoeld, maar om handelingen ten behoeve van de opsporing die niet verder strekken dan de gebruikelijke controlehandelingen die de sociaal rechercheur van de DWI toekomen en die deze als zodanig ook in een administratiefrechtelijk onderzoek naar de rechtmatigheid van de uitkering had mogen gebruiken.
 Vervolgens stelt de rechtbank vast dat in het uitgevoerde buurtonderzoek het vermoeden dat uit de onrechtmatige huisbezoeken was gerezen is bevestigd.
 Eerst na dit buurtonderzoek heeft de politie gebruik gemaakt van strafvorderlijke bevoegdheden danwel dwangmiddelen zoals de inverzekeringstelling van verdachte en de vordering tot uitlevering van stukken ex art 126 nc en 126 nd Sv. Gelet op deze chronologie is naar het oordeel van de rechtbank geen sprake van de situatie waarin een strafvorderlijke bevoegdheid of dwangmiddel louter of in overwegende mate is ingezet op basis van informatie die in de administratieve fase onrechtmatig is verkregen en daarmee in een direct en onbreekbaar causaal verband staat.
 Specifiek ten aanzien van de afgelegde verklaringen overweegt de rechtbank ten overvloede dat verdachte en de medeverdachten voorafgaand aan het verhoor door de sociale rechercheurs van de DWI op 30 mei 2006 zijn gewezen op hun recht om te zwijgen. Daarmee is naar het oordeel van de rechtbank een nieuw ijkpunt in het strafrechtelijk onderzoek ontstaan waarbij de rechten van de verdachte op een eerlijk proces zijn gewaarborgd. Reeds gelet op die omstandigheid is van het bedoelde directe causaal verband tussen het voorgaande onderzoek en de verhoren geen sprake meer.
 Het voorgaande brengt de rechtbank tot de slotsom dat hetgeen de raadsvrouw heeft aangevoerd niet tot uitsluiting van enig bewijs dient te leiden. De rechtbank verwerpt dan ook het verweer van de raadsvrouw.
 4.2. Schending Salduz-norm
 De raadsvrouw heeft voorts als verweer gevoerd dat de verklaring van verdachte zoals afgelegd bij de DWI op 30 mei 2006 niet voor het bewijs mag worden gebruikt, nu verdachte bij de aanhouding noch bij de inverzekeringstelling is voorgehouden dat hij het recht had voorafgaand aan het verhoor een advocaat te consulteren.
 4.2.2. Standpunt van het Openbaar Ministerie
 De officier van justitie heeft aangegeven dat hij de mening van de raadsvrouw op dit punt deelt en dat derhalve de verklaring van verdachte buiten beschouwing dient te blijven. Hij heeft daaraan toegevoegd dat dit niet geldt voor de verklaringen van de medeverdachten, daar de schending gelet op de schutznorm geen derdenwerking heeft.
 De rechtbank stelt ten aanzien van het verweer van de raadsvrouw vast dat verdachte voorafgaand aan zijn verhoor bij inverzekeringstelling (pag. 124 dossier) door de verbalisant is medegedeeld dat hij zich bij het verhoor kan laten bijstaan aan door een advocaat.
 In navolging van de Hoge Raad houdt volgens vaste jurisprudentie van het gerechtshofi de zogenaamde Salduz-norm in dat de aangehouden verdachte voorafgaand aan zijn eerste verhoor door de politie op zijn consultatierecht dient te worden gewezen en behoudens het geval dat hij uitdrukkelijk danwel stilzwijgend afstand van dat recht heeft gedaan, dient aan hem de gelegenheid te worden geboden dat recht te verwezenlijken, nog voordat dat verhoor wordt gehouden.
 De rechtbank is met de raadsvrouw en de officier van justitie van oordeel dat de hiervoor geciteerde mededeling van de verbalisant niet voldoet aan voornoemde norm, nu niet uit het dossier blijkt dat de verdachte voor het eerste verhoor op zijn consultatierecht is gewezen noch dat hij uitdrukkelijk danwel stilzwijgend afstand van dat recht heeft gedaan. In zoverre ziet de rechtbank zich genoodzaakt af te wijken van het oordeel van het gerechtshof d.d. 24 juni 2010. Dit oordeel maakt geen van de hiervoor in rubriek 4.1.3 weergegeven slotconclusies anders.
 Het voorgaande levert een vormverzuim als bedoeld in art 359a Sv op. In zijn arrest van 30 juni 2009 heeft de Hoge Raad aangegeven, dat op grond van de rechtspraak van het EHRM, in gevallen waarin sprake is van het hier geconstateerde vormverzuim, een belangrijk (strafvorderlijk) voorschrift of rechtsbeginsel in aanzienlijke mate is geschonden, welk verzuim in de regel dient te leiden tot uitsluiting van het bewijs van de verklaringen van de verdachte die zijn afgelegd voordat de verdachte een advocaat kon raadplegen. Het vorenstaande leidt naar het oordeel van de rechtbank tot de conclusie dat de door verdachte bij de DWI afgelegde verklaring van 30 mei 2006 van het bewijs moet worden uitgesloten.
 4.3 Het bewijs
 De raadsvrouw heeft indachtig de hiervoor besproken verweren geconcludeerd tot vrijspraak van het ten laste gelegde.
 4.3.2. Standpunt van het Openbaar Ministerie
 De officier van justitie heeft bij requisitoir gevorderd dat het ten laste gelegde bewezen wordt verklaard.
 De rechtbank ziet als bewijs voor het ten laste gelegde de volgende feiten en omstandighedenii.
 Bijstandsuitkering met als opgegeven adres verdachte [A-straat nr] [plaats]
 Door middel van een inlichtingenformulier gedateerd 1 december 2000 vraagt verdachte een bijstandsuitkering aan bij de Gemeentelijke Sociale Dienst van Amsterdamiii. Op dit formulier heeft verdachte als woonadres vermeld [A-straat nr] [plaats].
 Bij een door hem ingevulde en ondertekende 'Verklaring hoofdbewoner/verhuurder', gedateerd 2 december 2000, verklaart medeverdachte [medeverdachte 2] dat hij op het genoemde adres aan de [A-straat] kamer(s) verhuurt aan, danwel dat bij hem inwonend is, verdachte en dat de hiervoor te betalen huur fl. 500,- per maand bedraagtiv.
 Op basis van deze gegevens kent de Gemeentelijke Sociale Dienst van Amsterdam bij besluit van 28 februari 2001 aan verdachte op grond van de Algemene Bijstandswet een alleenstaande-uitkering met woontoeslag van 10 procent toe met als ingangsdatum 1 december 2000 v.
 Op 1 januari 2004 gaat de toegekende uitkering over in een uitkering van de Dienst Werk en Inkomen van de Gemeente Amsterdam op grond van de Wet Werk en Bijstand. Op 31 augustus 2005 wordt de uitkering aan verdachte beëindigdvi.
 Door middel van een inlichtingenformulier gedateerd 2 november 2005 vraagt verdachte opnieuw een bijstandsuitkering bij de DWI aanvii. Als adres geeft verdachte per formulier gedateerd 20 oktober 2005 opnieuw het adres aan de [A-straat nr] [plaats] opviii.
 Op grond hiervan kent de DWI bij besluit van 27 december 2005 aan verdachte op grond van de Wwb een alleenstaande-uitkering met woontoeslag van 10 procent toe, met als ingangsdatum 20 oktober 2005ix. Met ingang van 30 mei 2006 wordt de uitkering aan verdachte opnieuw beëindigdx.
 Op ondertekende inkomstenverklaringen ten name van verdachte, betreffende telkens maandopgaven in beide hiervoor genoemde uitkeringsperioden, is telkens op de vraag: "zijn er wijzigingen gekomen in uw adres, verblijfplaats en/of burgerlijke staat?" het vakje "Neen" ingevuldxi.
 Feitelijk woonadres verdachte [B-straat nr] [plaats]
 Verdachte verhuist in 1999, als medeverdachte [medeverdachte 1] van het adres aan de [A-straat nr] [plaats] naar het adres aan de [B-straat nr] [plaats] verhuist, met haar mee naar dat adres. Daar woont hij aan het eind van de uitkeringsperiode nog steedsxii.
 Inkomsten medeverdachte [medeverdachte 1]
 Uit jaaropgaven en loonstrookjes over respectievelijk jaren en maanden gelegen in de genoemde uitkeringsperioden blijkt dat verdachte [medeverdachte 1] in die perioden inkomsten heeft ontvangen uit haar werk bij TPG en haar werk bij [naam] Catering/Sodexho BVxiii.
 De inkomsten van medeverdachte [medeverdachte 1] worden gebruikt voor de vaste lasten, de inkomsten van de bijstandsuitkering van verdachte worden gebruikt om van te levenxiv. Medeverdachte [medeverdachte 1] weet dat verdachte een bijstandsuitkering aanvraagt en vervolgens deze uitkering ontvangt. Zij wil niet dat hij zich op het adres [B-straat nr] [plaats] inschrijft vanwege zijn uitkeringxv.
 Op grond van deze weergegeven feiten en omstandigheden zoals vervat in de als voetnoten weergegeven gebezigde bewijsmiddelen is de rechtbank van oordeel dat verdachte met medeverdachte [medeverdachte 1] opzettelijk de uitkeringsinstantie onjuist heeft geïnformeerd over zijn woonsituatie en deze instantie onjuist heeft geïnformeerd gehouden teneinde een bijstandsuitkering te ontvangen en te behouden en daarmee oordeelt de rechtbank dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan.
 in de periode vanaf 1 december 2000 tot en met 31 augustus 2005 en vanaf 20 oktober 2005 tot en met 31 mei 2006 te [plaats] tezamen en in vereniging met een ander in strijd met een hem bij wettelijk voorschrift (te weten artikel 65 van de Algemene Bijstandswet en /of artikel 17 van de Wet Werk en Bijstand) opgelegde verplichting, opzettelijk heeft nagelaten tijdig de benodigde gegevens te verstrekken aan de Gemeentelijke Sociale Dienst Amsterdam en/of de Dienst Werk en Inkomen van de Gemeente Amsterdam, immers hebben hij en zijn mededader, te weten [medeverdachte 1], in die periode en op die plaats voor genoemde dienst verzwegen
 - dat hij, verdachte, niet op het uitkeringsadres verbleef of verbleven had en
 - dat hij en zijn mededader samenwoonden of hadden samengewoond en een gezamenlijke huishouding voerden of hadden gevoerd en
 - dat zijn mededader werkzaamheden verrichtte of had verricht en inkomsten ontving of had ontvangen
 zijnde dit gegevens waarvan hij en zijn mededader wisten dat deze gegevens van belang
 waren voor de vaststelling van het recht op een verstrekking of tegemoetkoming - namelijk een uitkering krachtens de Algemene Bijstandswet of de Wet Werk en Bijstand dan wel voor de hoogte of de duur van die verstrekking of tegemoetkoming, terwijl die feiten konden strekken of hadden kunnen strekken tot bevoordeling van zichzelf of een ander.
 De officier van justitie heeft bij requisitoir gevorderd dat verdachte ter zake van het door hem bewezen geachte feit zal worden veroordeeld tot een werkstraf voor de duur van 200 uren subsidiair 100 dagen vervangende hechtenis.
 De officier van justitie heeft ter motivering van zijn strafeis gewezen op het feit dat op valselijke wijze voor een aanzienlijk bedrag aan gemeenschapsgelden zijn toegeëigend en voorts dat met dit soort fraudes het benodigde maatschappelijk draagvlak voor solidariteit met hen die zich moeten redden met een uitkering wordt aangetast. Gelet op tijdsverloop wijkt de officier van justitie ten voordele van verdachte af van de ter zake toepasselijke richtlijn.
 De raadsvrouw heeft volstaan met haar pleidooi tot integrale vrijspraak van het ten laste gelegde.
 Verdachte heeft samen met zijn partner gedurende een periode van ruim in totaal 5 jaar uitkeringsfraude gepleegd.
 Hierdoor heeft hij samen met zijn mededader misbruik gemaakt van voorzieningen die bedoeld zijn om middelen van bestaan te garanderen aan diegenen in de samenleving die niet bij machte zijn deze op eigen kracht te verwerven. Zij hebben hierdoor het sociale zekerheidsstelsel geschaad, zichzelf verrijkt ten koste van de maatschappij en de samenleving schade berokkend voor een bruto totaalbedrag van € 57.251,99. Gelet hierop acht de rechtbank in beginsel de door de officier van justitie gevorderde werkstraf passend.
 In de omstandigheid dat sprake is van een aanmerkelijk tijdsverloop sinds het aanvangen van de vervolging ziet de rechtbank aanleiding een gedeelte van 80 uren van de werkstraf voorwaardelijk op te leggen en wijkt zij in zoverre af van de eis van de officier van justitie.
 De op te leggen straf is gegrond op het artikel 14a, 14b, 14c, 22c, 22d en 227b van het Wetboek van Strafrecht .
 Verklaart bewezen dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 4.4 is aangegeven.
 medeplegen van in strijd met een hem bij wettelijk voorschrift opgelegde verplichting opzettelijk nalaten tijdig de benodigde gegevens te verstrekken, terwijl dat kan strekken tot bevoordeling van zichzelf of een ander, en terwijl hij weet dat de gegevens van belang zijn voor de vaststelling van zijn recht op een verstrekking dan wel voor de hoogte of de duur van een dergelijke verstrekking
 Veroordeelt verdachte tot een taakstraf bestaande uit een werkstraf voor de duur van 200 uren, met aftrek van de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering heeft doorgebracht naar de maatstaf van 2 uren per dag. Beveelt dat, als de verdachte de taakstraf niet naar behoren heeft verricht, vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van 100 dagen. Beveelt dat van deze straf het gedeelte van 80 uren niet ten uitvoer gelegd zal worden, tenzij de rechter later anders mocht gelasten als de verdachte zich voor het einde van de op 2 jaren gestelde proeftijd opnieuw aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt. Beveelt dat, als de verdachte het voorwaardelijk deel van de taakstraf bij tenuitvoerlegging niet naar behoren heeft verricht, vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van 40 dagen.
 mrs. F. Wieland en G. Voorhorst, rechters,
 en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 27 juli 2011.
 De griffier is buiten staan mede te ondertekenen.
 i Zie bijv.: gerechtshof Amsterdam 6 december 2010, LJN B06670.
 iii Een geschrift, zijnde een inlichtingenformulier aanvraag cliënt (p. 201 e.v.) en verklaring van medeverdachte [medeverdachte 1] (p. 056).
 iv Een geschrift, zijn een Verklaring hoofdbewoner/verhuurder (p. 207).
 v Dossieronderzoek Abw/Wwb (p. 095).
 vi Uitkeringshistorie (p. 006).
 vii Een geschrift, zijnde een inlichtingenformulier aanvraag cliënt (p. 204 e.v.).
 viii Een geschrift, betreffende CWI-formulier persoonsgegevens (p. 206 e.v.).
 ix Dossieronderzoek Wwb (p. 097).
 x Een geschrift, zijnde een brief van de DWI (p. 405 e.v.).
 xi Telkens een geschrift, zijnde een inkomstenverklaring (p. 176 t/m p. 200)
 xii Verklaring medeverdachte [medeverdachte 1] (p. 052 e.v.), verklaring getuige [getuige 3] (p. 77 e.v.) en verklaring getuige [getuige 4] (p. 86 e.v.).
 xiii Telkens een geschrift, zijnde een loonstrookje danwel een jaaropgaaf (p. 243 t/m 403).
 xiv Verklaring medeverdachte [medeverdachte 1] (p. 052 e.v.).
 xv Verklaring medeverdachte [medeverdachte 1] (p. 056 e.v.).


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 2.7.2013
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 L 183/3
 A BIZOTTSÁG 636/2013/EU VÉGREHAJTÁSI RENDELETE
 (2013. július 1.)
 a metionin cinkkelátjának (1:2) valamennyi állatfaj takarmányának adalékanyagaként való engedélyezéséről
 (EGT-vonatkozású szöveg)
 AZ EURÓPAI BIZOTTSÁG,
 tekintettel az Európai Unió működéséről szóló szerződésre,
 tekintettel a takarmányozási célra felhasznált adalékanyagokról szóló, 2003. szeptember 22-i 1831/2003/EK európai parlamenti és tanácsi rendeletre (1) és különösen annak 9. cikke (2) bekezdésére,
 mivel:
 (1)
 Az 1831/2003/EK rendelet rendelkezik az adalékanyagok takarmányokban történő felhasználásának engedélyezéséről, valamint az engedélyek megadásának feltételeiről és eljárásairól.
 (2)
 A takarmányozási célra felhasznált egyes termékekről szóló, 1982. június 30-i 82/471/EGK tanácsi irányelvnek (2) megfelelően a 88/485/EGK bizottsági irányelv (3) határozatlan időre engedélyezte az ipari tisztaságú cink-metionint a kérődzők esetében használható aminosavként. Az említett takarmány-adalékanyagot ezt követően az 1831/2003/EK rendelet 10. cikke (1) bekezdésének megfelelően meglévő termékként felvették a takarmány-adalékanyagok közösségi nyilvántartásába.
 (3)
 Az 1831/2003/EK rendelet 7. cikkének megfelelően kérelem került benyújtásra a nyomelemek vegyületeként, valamennyi állatfaj esetében történő új felhasználásra vonatkozóan, kérelmezve az adalékanyagnak a „tápértékkel rendelkező adalékanyagok” adalékanyag-kategóriába való besorolását. A kérelemhez csatolták az 1831/2003/EK rendelet 7. cikkének (3) bekezdésében előírt adatokat és dokumentumokat.
 (4)
 Az Európai Élelmiszerbiztonsági Hatóság (a továbbiakban: Hatóság) 2012. december 11-i véleményében (4) megállapította, hogy – a javasolt felhasználási feltételek mellett – a cink-metionin nincs káros hatással sem az állatok és az emberek egészségére, sem a környezetre, és valamennyi állatfaj esetében hatékony cinkforrásnak tekinthető. A hatóság szerint nincs szükség a forgalomba hozatalt követő egyedi nyomonkövetési előírásokra. A Hatóság ellenőrizte továbbá az 1831/2003/EK rendelettel létrehozott referencialaboratórium által benyújtott, a takarmányban található takarmány-adalékanyagra vonatkozó analitikai módszerről szóló jelentést.
 (5)
 Az adalékanyag Hatóság általi jellemzésének és a kérelmező által benyújtott kiegészítő információknak megfelelően a termék helyes neve: a metionin cinkkelátja (1:2).
 (6)
 Az említett termék értékelése azt mutatja, hogy teljesülnek az 1831/2003/EK rendelet 5. cikkében előírt engedélyezési feltételek. Ennek megfelelően a szóban forgó termék használatát az e rendelet mellékletében meghatározottak szerint engedélyezni kell.
 (7)
 Az e rendeletben előírt intézkedések összhangban vannak az Élelmiszerlánc- és Állategészségügyi Állandó Bizottság véleményével,
 ELFOGADTA EZT A RENDELETET:
 1. cikk
 A mellékletben meghatározott, a „tápértékkel rendelkező adalékanyagok” adalékanyag-kategóriába és a „nyomelemek vegyületei” funkcionális csoportba tartozó termék takarmány-adalékanyagként történő használata a mellékletben meghatározott feltételek mellett engedélyezett.
 2. cikk
 Ez a rendelet az Európai Unió Hivatalos Lapjában való kihirdetését követő huszadik napon lép hatályba.
 Ez a rendelet teljes egészében kötelező és közvetlenül alkalmazandó valamennyi tagállamban.
 Kelt Brüsszelben, 2013. július 1-jén.
 a Bizottság részéről
 az elnök
 José Manuel BARROSO
 (1) HL L 268., 2003.10.18., 29. o.
 (2) HL L 213., 1982.7.21., 8. o.
 (3) HL L 239., 1988.8.30., 36. o.
 (4) EFSA Journal 2013; 11(1):3038.
 MELLÉKLET
 Az adalékanyag azonosító száma
 Az engedély jogosultjának neve
 Adalékanyag
 Összetétel, kémiai képlet, leírás, analitikai módszer
 Állatfaj vagy -kategória
 Maximális életkor
 Legkisebb megengedhető tartalom
 Legnagyobb megengedhető tartalom
 További rendelkezések
 Az engedély lejárta
 Az elem (Zn) maximális tartalma (mg/kg) 12 %-os nedvességtartalmú teljes értékű takarmányban
 Tápértékkel rendelkező adalékanyagok kategóriája. Funkcionális csoport: nyomelemek vegyületei
 3b611
 —
 A metionin cinkkelátja (1:2)
 Az adalékanyag jellemzése
 Minimum 78 % DL-metionint tartalmazó, 17,5 % és 18,5 % közötti cinktartalmú por
 A hatóanyag jellemzése
 A metionin cinkkelátja: cink-metionin 1:2 (Zn(Met)2)
 Kémiai képlet: C10H20N2O4S2Zn
 CAS-szám: 151214-86-7
 Analitikai módszerek
 (1)
 A metionin mennyiségének meghatározása a takarmány-adalékanyagban:
 —
 ISO/CD 17180 szabvány: ioncserés kromatográfiás módszer, oszlopról való eluálódás utáni származékképzéssel és fotometriás meghatározással vagy fluorometriai detektálással.
 A takarmány-adalékanyag és az előkeverékek teljes cinktartalmának mennyiségi meghatározása:
 —
 EN 15510 szabvány: Induktív csatolású plazma – atomemissziós spektrometria (ICP-AES), vagy
 —
 CEN/TS 15621 szabvány: Induktív csatolású plazma – atomemissziós spektrometria (ICP-AES) nyomás alatt végzett roncsolást követően.
 A takarmányok teljes cinktartalmának mennyiségi meghatározása:
 —
 152/2009/EK bizottsági rendelet (2) – atomabszorpciós spektrometria (AAS), vagy
 —
 EN 15510 szabvány: Induktív csatolású plazma – atomemissziós spektrometria (ICP-AES), vagy
 —
 CEN/TS 15621 szabvány: Induktív csatolású plazma – atomemissziós spektrometria (ICP-AES) nyomás alatt végzett roncsolást követően.
 Valamennyi faj
 —
 Kedvtelésből tartott állatok: 250 (összesen)
 Halak: 200 (összesen)
 Egyéb fajok: 150 (összesen)
 Teljes és kiegészítő tejpótlók: 200 (összesen)
 1.
 Az adalékanyag előkeverék formájában belekeverendő a takarmányba.
 2.
 A felhasználók biztonsága érdekében: az anyag kezelésekor védőmaszk, védőszemüveg és kesztyű viselése kötelező.
 3.
 Figyelembe kell venni az adalékanyag étkezési metionin-bevitelhez való hozzájárulását.
 2023. július 22.
 (1) Az analitikai módszerek részletes leírása a referencialaboratórium honlapján található: http://irmm.jrc.ec.europa.eu/EURLs/EURL_feed_additives/authorisation/evaluation_reports/Pages/index.aspx
 (2) HL L 54., 2009.2.26., 1. o.


type: contracts

text:
11/17. kd ET Euroopa Liidu Teataja 145
 21990A0809(01)
 L 212/3 EUROOPA ÜHENDUSTE TEATAJA 9.8.1990
 Euroopa Majandusühenduse ja Cabo Verde vaheline Cabo Verde rannikuvetes kalastamise
 KOKKULEPE
 EUROOPA MAJANDUSÜHENDUS
 (edaspidi “ühendus”) ja
 CABO VERDE VABARIIK
 (edaspidi “Cabo Verde”),
 VÕTTES ARVESSE Aafrika, Kariibi mere ja Vaikse ookeani piirkonna riikide ja Euroopa Majandusühenduse vahelisel
 konventsioonil (AKV-EMÜ konventsioon) põhinevat koostöövalmidust ning ühenduse ja Cabo Verde ühist soovi omavahelisi
 suhteid tihendada,
 VÕTTES ARVESSE Cabo Verde soovi oma kalavarusid tihedama koostöö kaudu otstarbekamalt kasutada,
 TULETADES MEELDE, et Cabo Verde suveräänsete õiguste või jurisdiktsiooni alla kuulub merekalapüügi osas kaldast kuni 200
 meremiilini ulatuv vöönd,
 VÕTTES ARVESSE Ühinenud Rahvaste Organisatsiooni mereõiguse konventsiooni sätteid,
 OTSUSTANUD oma suhteid merekalapüügi valdkonnas arendada vastastikuse usalduse ja üksteise huvide austamise vaimus,
 SOOVIDES kehtestada kalandustegevust reguleerivad üksikasjad ja tingimused, mis pakuvad osapooltele vastastikust huvi,
 ON KOKKU LEPPINUD JÄRGMISES:
 Artikkel 1 2. Cabo Verde ametiasutused teatavad Euroopa Ühenduste
 Komisjonile kõikidest kõnealustes seadustes tehtavatest muuda-
 tustest enne nende kohaldamist.
 Käesoleva kokkuleppe eesmärk on kehtestada kooskõlas
 Ühinenud Rahvaste Organisatsiooni mereõiguse konventsiooni ja 3. Cabo Verde ametiasutuste kalamajanduse reguleerimiseks võe-
 muude rahvusvahelise õiguse sätetega põhimõtted ja eeskirjad, tavad kaitsemeetmed põhinevad objektiivsetel ja teaduslikel kri-
 mis tulevikus igas suhtes reguleerivad ühenduse liikmesriikide teeriumidel ja neid kohaldatakse nii ühenduse laevade kui ka
 lippude all sõitvate laevade (edaspidi “ühenduse laevad”) muude välismaa laevade suhtes, ilma et see piiraks ühe geograa-
 kalandustegevust vetes, mis kalanduse valdkonnas kuuluvad Cabo filise piirkonna arenguriikide vahel sõlmitud kokkulepete, sealhul-
 Verde jurisdiktsiooni alla (edaspidi “Cabo Verde kalastusvöönd”). gas vastastikuste kalanduskokkulepete kohaldamist.
 Artikkel 4
 Artikkel 2
 1. Cabo Verde kalastusvööndis kalastavatel ühenduse laevadel
 peab olema ühenduse taotlusel Cabo Verde ametiasutuste välja-
 Cabo Verde lubab ühenduse laevadel kalastada Cabo Verde antud litsents.
 kalastusvööndis kooskõlas käesoleva kokkuleppega.
 2. Litsents antakse välja tingimusel, et asjaomane laevaomanik on
 litsentsitasu ära maksnud.
 Artikkel 3 3. Litsentside taotlemise kord, tasude suurus ning maksmise kord
 on sätestatud lisas.
 1. Ühendus kohustub võtma kõiki vajalikke meetmeid selle taga-
 miseks, et tema laevad peavad kinni käesoleva kokkuleppe säte- Artikkel 5
 test ja Cabo Verde vööndi kalandustegevust reguleerivatest sea-
 dustest kooskõlas Ühinenud Rahvaste Organisatsiooni
 mereõiguse konventsiooni ja muude rahvusvahelise õiguse säte- Osapooled kohustuvad kas vahetult või rahvusvaheliste
 tega. organisatsioonide raames kooskõlastama oma jõupingutusi, et
 ---pagebreak--- 146 ET Euroopa Liidu Teataja 11/17. kd
 tagada elusressursside, eelkõige siirdekalade majandamine ja Artikkel 11
 kaitse Kesk-Atlandi idaosas, ning hõlbustada sellega seotud
 teadusuuringuid.
 Käesolevat kokkulepet kohaldatakse ühelt poolt territooriumide
 suhtes, kus kohaldatakse Euroopa Majandusühenduse
 asutamislepingut kõnealuses lepingus sätestatud tingimustel, ning
 teiselt poolt Cabo Verde Vabariigi territooriumi suhtes.
 Artikkel 6
 Nende laevade kaptenid, kellel on käesoleva kokkuleppe kohaselt
 lubatud Cabo Verde kalastusvööndis kalastada, on kohustatud
 saatma oma püügiaruanded Cabo Verde ametiasutustele ja koopia Artikkel 12
 nendest Euroopa Ühenduste Komisjoni delegatsioonile Praias lisas
 sätestatud korras. Lisa ja protokoll on käesoleva kokkuleppe lahutamatu osa ja kui
 ei ole ette nähtud teisiti, käsitatakse viidet käesolevale
 kokkuleppele viitena lisale ja protokollile.
 Artikkel 7
 Ühendus annab artikli 2 alusel antud kalastusõiguste vastu Cabo Artikkel 13
 Verdele rahalist toetust käesolevale lepingule lisatud protokollis
 sätestatud korras, ilma et see piiraks Cabo Verdele AKV-EMÜ
 konventsiooni alusel võimaldatud rahastamist. 1. Käesolev kokkulepe sõlmitakse esialgu kolmeks aastaks alates
 kokkuleppe jõustumise kuupäevast arvates. Kui kumbki pool ei
 teata kokkuleppe lõpetamisest kuus kuud enne nimetatud esialgse
 tähtaja möödumist, pikendatakse kokkulepet kaheaastaste täht-
 aegade kaupa, välja arvatud kui denonsseerimisest teatatakse
 Artikkel 8 vähemalt kolm kuud enne nimetatud kaheaastase tähtaja möödu-
 mist.
 Kui Cabo Verde ametiasutused otsustavad kalavarude olukorra
 muutumise tagajärjel kohaldada ühenduse laevade
 kalandustegevust mõjutavaid kaitsemeetmeid, arutavad pooled 2. Esialgse tähtaja lõpus ja seejärel iga kaheaastase tähtaja lõpus
 lisa ja protokolli kohandamist. peavad pooled läbirääkimisi, et otsustada omavahelisel kokkulep-
 pel, milliseid muudatusi või täiendusi tuleb lisasse või protokolli
 teha.
 Arutamine rajaneb põhimõttel, et protokolliga ettenähtud
 kalastusõiguste vähendamine toob kaasa ühenduse poolt
 makstava rahalise toetuse vastava vähendamise. Osapooled alustavad läbirääkimisi, kui üks neist denonsseerib
 käesoleva kokkuleppe.
 Artikkel 9
 Artikkel 14
 Käesoleva kokkuleppe nõuetekohase kohaldamise tagamiseks
 moodustatakse ühiskomitee. Komitee tuleb kokku kummagi
 lepinguosalise taotluse korral vaheldumisi Cabo Verdes ja Käesolev kokkulepe jõustub kuupäeval, kui pooled teatavad
 ühenduses. üksteisele selle jõustamiseks vajalike menetluste lõpuleviimisest.
 Lepinguosalised peavad kõikide käesoleva kokkuleppe
 tõlgendamise või kohaldamisega seotud vaidluste korral
 omavahel nõu. Artikkel 15
 Käesolev kokkulepe on koostatud kahes eksemplaris taani,
 hollandi, inglise, prantsuse, saksa, kreeka, itaalia, portugali ja
 Artikkel 10 hispaania keeles, kusjuures kõigis nendes keeltes on tekstid
 võrdselt autentsed, see antakse hoiule Euroopa Ühenduste
 Mitte ükski käesoleva kokkuleppe säte ei mõjuta ega piira mingil Nõukogu peasekretariaadi arhiivi ja peasekretariaat edastab selle
 viisil kummagi osapoole seisukohti mereõiguse küsimustes. kinnitatud koopia kõikidele lepinguosalistele.
 ---pagebreak--- 11/17. kd ET Euroopa Liidu Teataja 147
 LISA
 ÜHENDUSE LAEVADE KALANDUSTEGEVUSE TINGIMUSED CABO VERDE KALASTUSVÖÖNDIS
 A. Litsentsi taotlemise ja väljaandmise vorminõuded
 1. Asjaomased ühenduse ametiasutused esitavad Cabo Verde kalandusministeeriumile Euroopa Ühenduste
 Komisjoni delegatsiooni Cabo Verdes vahendusel taotluse iga laeva kohta, millega kavatsetakse käesoleva
 kokkuleppe alusel kalastada, vähemalt 15 päeva enne taotletava kehtivusaja alguskuupäeva.
 Taotlused esitatakse vormidel, mis Cabo Verde kalandusministeerium on selleks ette näinud; näidis on lisatud
 (liide 1).
 2. Litsentsitaotlusega koos esitatakse tõend, et litsentsi kehtivusaja eest on litsentsitasu tasutud. Litsentsitasu
 makstakse rahaasutuses või mõnes muus Cabo Verde ametiasutuste määratud asutuses avatud arvele.
 Selle sees on kõik kohalikud ja riiklikud maksud, v.a sadamalõivud ja teenustasud.
 3. Cabo Verde kalandusministeerium annab Euroopa Ühenduste Komisjoni delegatsiooni Cabo Verdes
 vahendusel kõigi laevade litsentsid laevaomanikele või nende esindajatele välja 15 päeva jooksul alates
 punktis 2 nimetatud maksetõendi saamisest.
 4. Litsents antakse välja konkreetsele laevale ja seda ei saa edasi anda. Euroopa Ühenduste Komisjoni taotlusel
 võib laeva litsentsi asendada ja vääramatu jõu korral tuleb see asendada mõnele muule samade omadustega
 laevale antava uue litsentsiga. Esimese laeva omanik tagastab tühistatud litsentsi Cabo Verde kalanduse eest
 vastutavale ministeeriumile Euroopa Ühenduste Komisjoni delegatsiooni Cabo Verdes vahendusel.
 Uuele litsentsile kantakse:
 — väljaandmise kuupäev,
 — märge, et see litsents asendab eelmisele laevale antud litsentsi järelejäänud kehtivusaja jooksul.
 Sellisel juhul ei pea järelejäänud kehtivusaja eest kokkuleppe artikli 4 lõikes 2 sätestatud litsentsitasu maksma.
 5. Litsents peab alati pardal olema.
 6. Cabo Verde kalandusministeerium teeb enne kokkuleppe jõustumist teatavaks litsentsitasu maksmise korra,
 sealhulgas kasutatavad pangakontod ja vääringud.
 B. Tuunilaevade ja maili kasutavate laevade litsentside suhtes kohaldatavad sätted
 1. Litsentside kehtivusaeg on üks aasta. Neid saab uuendada.
 2. Litsentsitasu on 20 eküüd iga Cabo Verde kalastusvööndis püütud tonni kohta.
 3. Litsentsid antakse välja pärast seda, kui Cabo Verde kalandusministeeriumile on tasutud põhisumma 1 500
 eküüd aastas iga tuunipüügiseineri kohta ja 300 eküüd aastas iga tuunipüügi ritvõngelaeva ja maili kasutava
 laeva kohta, mis võrdub summadega, mis tasutakse:
 — seinerite puhul 75 tonni aastas püütud tunnikala eest,
 — tuunipüügi ritvõngelaevade ja maili kasutavate laevade puhul 15 tonni aastas püütud tuunikala eest.
 4. Euroopa Ühenduste Komisjon koostab kalastusperioodi eest tasumisele kuuluvate maksude lõpliku arvestuse
 iga kalendriaasta lõpus, võttes aluseks iga laeva kohta esitatud püügiaruanded, mille on kinnitanud asjaomased
 ---pagebreak--- 148 ET Euroopa Liidu Teataja 11/17. kd
 teadusasutused, sealhulgas Institut français de recherche scientifique et technique d’outre-mer (ORSTOM),
 Instituto Español de Oceanografía (IEO) ja Cabo Verde Instituto Nacional de Investigação das Pescas (INIP).
 Arvestus edastatakse ühel ajal Cabo Verde kalandusministeeriumile ja laevaomanikele. Laevaomanikud teevad
 kõik täiendavad maksed Cabo Verde kalandusministeeriumile rahaasutuses või mõnes muus Cabo Verde
 ametiasutuste määratud asutuses avatud arvele hiljemalt 30 päeva jooksul alates lõpliku arvestuse teatavaks
 tegemisest.
 Kui lõpliku arvestuse summa on madalam kui eespool nimetatud summa, siis summade vahet tagasi ei maksta.
 C. Muude laevade litsentside suhtes kohaldatavad sätted
 1. Õngepüügilaevade puhul kehtivad litsentsid kolm, kuus või kaksteist kuud. Aastamaksuks kehtestatakse
 vastavalt brutoregistertonnaažile 100 eküüd brutoregistertonnaaži kohta proportsionaalselt litsentsi
 kehtivusajaga.
 2. Peajalgsete katsepüügiga tegelevate laevade puhul on maks 60 eküüd brutoregistertonnaaži kohta aastas.
 D. Püügiaruanne
 1. Tuuniseinerite, tuunipüügi ritvõngelaevade ja maili kasutavate laevade puhul peetakse iga Cabo Verde
 kalastusvööndis viibitud püügiperioodi kohta liites 2 esitatud näidise kohast püügipäevikut. Vorm tuleb 45
 päeva jooksul pärast Cabo Verde kalastusvööndis tehtud kalastusreisi lõppu saata Cabo Verde
 kalandusministeeriumile Euroopa Ühenduste Komisjoni delegatsiooni Cabo Verdes vahendusel.
 2. Õngepüügilaevad ja peajalgsete katsepüügiga tegelevad laevad on kohustatud teatama Cabo Verde
 kalandusministeeriumile oma saagist Euroopa Ühenduste Komisjoni delegatsiooni Cabo Verdes vahendusel,
 kasutades selleks liites 3 esitatud tüüpvormi. Need teatised koostatakse iga kuu ja esitatakse vähemalt kord iga
 kolme kuu tagant.
 3. Vormid tuleb täita loetavalt ja neile peab alla kirjutama laeva kapten.
 4. Kui neid sätteid ei järgita, jätavad asjaomased Cabo Verde ametiasutused endale õiguse kohaldada muu hulgas
 üht või mõlemat järgmist sanktsiooni:
 — peatada eeskirju rikkunud laeva litsents,
 — kehtestada rahatrahv.
 Sellisel juhul teatatakse sellest Euroopa Ühenduste Komisjoni delegatsioonile Cabo Verdes.
 E. Saagi lossimine
 Ühenduse tuunilaevad püüavad vastavalt oma vööndis püütud saagile tarnida võimaluse korral kaupa Cabo Verde
 tuunikonservitehastele hinnaga, mis on kindlaks määratud ühenduse laevaomanike ja Cabo Verde kalandusasutuste
 vastastikusel kokkuleppel rahvusvahelisel turul kehtivate hindade alusel. Maksed tehakse konverteeritavas valuutas.
 Lisaks annavad Cabo Verde sadamas oma saaki lossivad tuunilaevad võimaluse korral osa oma kaassaagist Cabo
 Verde kalandusasutuste käsutusse kohaliku turuhinnaga.
 F. Laevapere
 1. Tuunilaevade ja maili kasutavate laevade omanikud palkavad Cabo Verde kodanikke vastavalt järgmistele
 tingimustele ja piirangutele:
 — tuuniseineritele palgatakse tuunipüügihooajal Cabo Verde kalastusvööndis kolm Cabo Verde meremeest,
 — tuunipüügi ritvõngelaevale palgatakse tuunipüügihooajal Cabo Verde kalastusvööndis kaheksa Cabo
 Verde meremeest, kes kõik paigutatakse eri laevadele,
 ---pagebreak--- 11/17. kd ET Euroopa Liidu Teataja 149
 — maili kasutavatele laevadele palgatakse püügihooajal Cabo Verde kalastusvööndis kaks Cabo Verde
 meremeest, kes paigutatakse eri laevadele.
 2. Nende meremeeste töötasud määratakse enne litsentside väljaandmist kindlaks laevaomanike või nende
 esindajate ja asjaomaste Cabo Verde ametiasutuste omavahelisel kokkuleppel; töötasu maksavad
 laevaomanikud ja need peavad sisaldama meremeeste suhtes kohaldatavat sotsiaalmaksu (sealhulgas elu-,
 õnnetusjuhtumi- ja haiguskindlustus).
 3. Kui meremehi ei palgata, on laevaomanikud kohustatud maksma nende töötasule vastava põhisumma.
 Seda summat kasutatakse Cabo Verde meremeeste koolituseks ja see makstakse arvele, mille asjaomased Cabo
 Verde ametiasutused täpsustavad.
 G. Vaatlejate pardale võtmine
 1. Asjaomaste Cabo Verde ametiasutuste taotluse korral võtavad üle 150 tonnise kogumahutavusega laevad
 pardale kõnealuste asutuste määratud vaatleja, kelle ülesanne on kontrollida Cabo Verde kalastusvööndis
 püütud saaki. Talle antakse kõik võimalused oma ülesannete täitmiseks, sealhulgas juurdepääs ruumidele ja
 dokumentidele. Vaatleja ei või pardal viibida kauem, kui tema ülesannete täitmiseks vaja.
 Laeva kapten abistab vaatlejat ja võimaldab talle laeva juhtkonnaga võrdsed tingimused. Vaatleja palga ja
 sotsiaalmaksu maksab asjaomane Cabo Verde ametiasutus.
 2. Vaatleja töö ja tingimused, mille alusel ta pardale võetakse, ei või segada ega piirata kalandustegevust. Sadam,
 kus vaatleja pardale võetakse, määratakse asjaomaste Cabo Verde ametiasutuste ja laevaomaniku või tema
 esindaja omavahelisel kokkuleppel. Kui vaatleja võetakse pardale välissadamas, kannab tema reisikulud
 laevaomanik. Kui tuunipüügilaev, mille pardal on vaatleja, lahkub Cabo Verde kalastusvööndist, tuleb võtta
 kõik meetmed, et tagada vaatleja võimalikult kiire naasmine Cabo Verdesse laevaomaniku kulul.
 H. Kalastusvööndid
 1. Ühenduse laevad võivad kala püüda järgmistes vööndites, mis määratakse vastavalt lähtejoontele:
 — tuunipüügiseinerid ja maili kasutavad laevad 12 miili lähtejoontest väljaspool,
 — tuunipüügi ritvõngelaevad kuus miili lähtejoontest väljaspool,
 — elussööta püüdvad laevad ja õngepüügilaevad alates lähtejoontest.
 2. Peajalgsete katsepüügiga tegelevatel laevadel on juurdepääs kõikidele Cabo Verde kalastusvöönditele.
 I. Lubatud võrgusilma suurused
 Traali väikseim lubatud võrgusilma suurus (täielikult väljavenitatult) on järgmine:
 — elussööda püüdmisel 16 mm,
 — peajalgsete püüdmisel 40 mm.
 Tuuni suhtes kohaldatakse ICCATi soovitatud rahvusvahelisi norme.
 J. Vööndisse sisenemine ja sealt lahkumine
 1. Kui käesoleva kokkuleppe alusel Cabo Verde kalastusvööndis kalastavad ühenduse laevad sisenevad Cabo
 Verde kalastusvööndisse või sealt lahkuvad, edastavad nad Saõ Vicente raadiojaamale kuupäeva, kellaaja ja
 oma asukoha.
 2. Cabo Verde kalastusvööndis kala püüdes teatavad laevad raadiojaama vahendusel asjaomastele Cabo Verde
 ametiasutustele oma asukoha ja saagi iga kolme päeva tagant ja kogusaagi iga kord, kui nad vööndist lahkuvad.
 ---pagebreak--- 150 ET Euroopa Liidu Teataja 11/17. kd
 3. Cabo Verde kalandusministeerium teatab laevaomanikele või nende esindajatele raadiojaama kutsungi,
 sagedused ja tööaja litsentsi väljaandmisel.
 4. Juhul kui raadiosidet ei ole võimalik kasutada, võivad laevad kasutada muid vahendeid, näiteks teleksit või
 telegrammi.
 K. Sadamavarustus ning kaupade ja teenuste kasutamine
 Ühenduse laevad hangivad võimaluse korral kõik oma tegevuseks vajalikud kaubad ja teenused Cabo Verdest.
 Asjaomased Cabo Verde ametiasutused kehtestavad kokkuleppel laevaomanike või nende esindajatega
 sadamavarustuse ja vajaduse korral kaupade ja teenuste kasutamise tingimused.
 L. Menetlus laeva peatamise puhul
 1. Euroopa Ühenduste Komisjoni delegatsioonile Cabo Verdes teatatakse ühenduse liikmesriigi lipu alla sõitva ja
 käesoleva kokkuleppe alusel tegutseva kalalaeva peatamisest Cabo Verde kalastusvööndis 48 tunni jooksul.
 Peatamise asjaolude ja põhjuste lühiaruanne esitatakse 72 tunni jooksul.
 2. Euroopa Ühenduste Komisjoni delegatsioon Cabo Verdes, Cabo Verde kalandusministeerium ja
 inspekteerimisasutused ning vajaduse korral ka asjaomase liikmesriigi esindaja peavad 24 tunni jooksul pärast
 eespool nimetatud teabe saamist koosoleku, kus pooled vahetavad asjakohaseid dokumente või teavet, mis
 aitavad selgitada tuvastatud faktide asjaolusid. Koosoleku tulemustest ja kõigist laeva peatamisega seotud
 meetmetest teatatakse laevaomanikule või tema esindajale.
 3. Kalapüügiga seotud rikkumise tõttu peatatud laev vabastatakse pärast tagatise maksmist, mille määramisel
 võetakse arvesse peatamisest tulenevad kulud ning trahvide ja hüvitiste summad, mis rikkumise eest
 vastutajatel tasuda tuleb.
 ---pagebreak--- 11/17. kd ET Euroopa Liidu Teataja 151
 Liide 1
 KALANDUSMINISTEERIUM
 Litsentsitaotlus tööstusliku kalapüügiga tegelevatele välismaa laevadele
 1. Laevaomaniku nimi: ............................................................................................................
 ..........................................................................................................................................
 2. Laevaomaniku aadress: .........................................................................................................
 ..........................................................................................................................................
 3. Laevaomaniku kohaliku esindaja või voliniku nimi: ........................................................................
 ..........................................................................................................................................
 4. Laevaomaniku kohaliku esindaja või voliniku aadress: .....................................................................
 ..........................................................................................................................................
 5. Kapteni nimi: .....................................................................................................................
 6. Laeva nimi: ........................................................................................................................
 7. Registrinumber: ..................................................................................................................
 8. Ehitamise kuupäev ja koht: ......................................................................................................
 9. Lipp, mille all sõidab: ............................................................................................................
 10. Registreerimissadam: ............................................................................................................
 11. Kodusadam: ........................................................................................................................
 12. Kogupikkus: ........................................................................................................................
 13. Laius: .................................................................................................................................
 14. Kogumahutavus: ..................................................................................................................
 15. Puhasmahutavus: ..................................................................................................................
 16. Lastimahutavus: ..................................................................................................................
 17. Külmutus- või jahutusvõimsus: ................................................................................................
 18. Masina tüüp ja võimsus: .........................................................................................................
 19. Püügiliik: ...........................................................................................................................
 20. Meeskonnaliikmete arv: .........................................................................................................
 21. Sideseadmed: .....................................................................................................................
 22. Kutsung: ...........................................................................................................................
 23. Raadiokutsungid: ..................................................................................................................
 24. Kavandatavad kalapüügiviisid: ................................................................................................
 25. Püügi lossimiskoht: ...............................................................................................................
 26. Kalastusvööndid: ..................................................................................................................
 27. Püütavad kalaliigid: ...............................................................................................................
 28. Kehtivusaeg: ........................................................................................................................
 29. Eritingimused: .....................................................................................................................
 ---pagebreak--- 152 ET Euroopa Liidu Teataja 11/17. kd
 30. Taotleja muu tegevus Cabo Verdes: ..........................................................................................
 ..........................................................................................................................................
 ..........................................................................................................................................
 ..........................................................................................................................................
 ..........................................................................................................................................
 Kalanduse peadirektoraadi arvamus
 ..........................................................................................................................................
 ..........................................................................................................................................
 ..........................................................................................................................................
 ..........................................................................................................................................
 Kalandusministeerium
 ..........................................................................................................................................
 ..........................................................................................................................................
 ..........................................................................................................................................
 ..........................................................................................................................................
 ---pagebreak--- Liide 2 ---pagebreak--- 154 ET Euroopa Liidu Teataja 11/17. kd
 Liide 3
 TEAVE TEHNILISEL OTSTARBEL PÜÜTUD KALASAAGI KOHTA
 1. Laeva nimi ja registrinumber: ...................................................................................................
 2. Riikkondsus: ........................................................................................................................
 3. Laeva tüüp: ........................................................................................................................
 (nt värske kala, tuunikala jne)
 4. Kapteni nimi: ........................................................................................................................
 5. Püügilitsentsi on välja andnud: ................................................................................................
 kehtib kuni: ...................................................................................................
 6. Püügiliik: ...........................................................................................................................
 7. Sadamast lahkumise kuupäev: ...................................................................................................
 Sadamasse sisenemise kuupäev: ................................................................................................
 8. Saak: .................................................................................................................................
 Mina, allakirjutanu ......, eespool nimetatud laeva kapten või tema esindaja, kinnitan, et eespool esitatud teave on õige,
 mida tõendab valitsuse vaatleja.
 Tõendanud valitsuse vaatleja Kapteni allkiri
 ---pagebreak--- 11/17. kd ET Euroopa Liidu Teataja 155
 PROTOKOLL,
 milles sätestatakse Euroopa Majandusühenduse ja Cabo Verde Vabariigi vahelise Cabo Verde
 rannikuvetes kalastamise kokkuleppe kohaselt ettenähtud kalastusõigused ja rahaline hüvitis
 Artikkel 1 Artikkel 4
 1. Kokkuleppe artikli 2 kohaselt on kalastusõigused kolmeks aastaks järg-
 mised: Ühendus osaleb samuti artiklis 1 nimetatud tähtaja jooksul 500 000
 a) Siirdekalad eküüga Cabo Verde teadus- ja tehnikaprogrammide rahastamises
 (varustus, infrastruktuur, seminarid, uuringud jne) kalavarude paremaks
 — tuunikülmutusseinerid: 21 laeva, tundmaõppimiseks Cabo Verde majandusvööndis.
 — tuunipüügi ritvõngelaevad ja maili kasutavad laevad:24 laeva.
 See summa antakse Cabo Verde kalandusministeeriumi käsutusse ja
 — Ühenduse taotluse korral võib siirdekalade suhtes käesoleva pro-
 tasutakse ministeeriumi määratud pangakontole.
 tokolli kohaldamise teiseks aastaks antud kalastusõigusi asjaomase
 laeva puhul muuta maksimaalselt 15 % ulatuses.
 b) Muud liigid
 — õngepüügilaevad: kaks laeva, mõlema mahutavus 210 brt,
 Artikkel 5
 — peajalgsete katsepüük: kaks laeva.
 1. Mõlemad lepinguosalised nõustuvad, et nende koostöö edukuse olu-
 2. Kokkuleppe artiklis 9 nimetatud ühiskomitee esimesel koosolekul, mis line osa on merekalapüügiga tegelevate isikute oskuste ja teadmiste täien-
 peetakse käesoleva protokolli kohaldamise teisel aastal, kontrollitakse pea- damine. Selleks hõlbustab ühendus Cabo Verde kodanike pääsu oma liik-
 jalgsete katsepüügi olemasolevaid tulemusi. mesriikide õppeasutustesse ning annab õppestipendiume ja võimaldab
 tööpraktikat kalandusega seotud teadus-, tehnilistes ja majandusvaldkon-
 dades. Stipendiume võib kasutada ka teistes ühendusega koostöölepingu
 Artikkel 2 kaudu seotud riikides.
 1. Kokkuleppe artiklis 7 nimetatud hüvitis määratakse artiklis 1 nimeta-
 tud tähtajaks kindlaks 1 950 000 eküüle, mis tuleb tasuda kolme võrdse
 aastase osamaksena. 2. Stipendiumide üldmaksumus ei või ületada 160 000 eküüd. Cabo
 Verde ametiasutuste taotlusel võib osa sellest summast kasutada selleks, et
 2. Kõnealuse hüvitise kasutamine on Cabo Verde ametiasutuste ainupä- rahastada osalemist rahvusvahelistel kalandusalastel kohtumistel või koo-
 devuses. lituskursustel. Summa makstakse välja juhul, kui seda kasutatakse.
 3. Hüvitis makstakse rahaasutuses või mõnes muus Cabo Verde ameti-
 asutuste määratud asutuses avatud arvele.
 Artikkel 6
 Artikkel 3
 Laevaomanikud säilitavad kogu peajalgsete katsepüügi käigus püütud Kui ühendus artiklites 2 ja 4 ettenähtud summasid ei tasu, võib käesoleva
 saagi üle täielikud omandiõigused. protokolli kohaldamise peatada.


type: caselaw

text:
 29.3.2007
 SL
 Uradni list Evropske unije
 C 72/49
 Tožba Nadzornega organa EFTA proti Kneževini Lihtenštajn, vložena dne 18. decembra 2006
 (Zadeva E-6/06)
 (2007/C 72/24)
 Nadzorni organ EFTA, ki ga zastopata Niels Fenger in Lorna Young, zastopnika za Nadzorni organ EFTA, 35, Rue Belliard, B-1040 Bruselj, je dne 18. decembra 2006 na sodišče EFTA vložil tožbo proti Kneževini Lihtenštajn.
 Vlagatelj zahteva, da Sodišče:
 1.
 ugotovi, da Kneževina Lihtenštajn s tem, ko ni v predpisanem roku sprejela ali obvestila Nadzornega organa o potrebnih ukrepih za izvajanje Akta, navedenega v točki 32g Priloge XX k Sporazumu o Evropskem gospodarskem prostoru (Direktiva 2002/49/ES Evropskega parlamenta in Sveta z dne 25. junija 2002 o ocenjevanju in upravljanju okoljskega hrupa), kakor je bil prilagojen Sporazumu EGP s Protokolom 1 k Sporazumu, ni izpolnila svojih obveznosti v skladu s členom 14 tega akta in členom 7 Sporazuma EGP; ter
 2.
 Kneževini Lihtenštajn naloži plačilo stroškov postopka.
 Pravno in dejansko ozadje ter tožbeni razlogi, navedeni v podporo:
 —
 Zadeva se nanaša na neizvajanje direktive o okoljskem hrupu.
 —
 V predhodnem postopku Lihtenštajn ni ugovarjal, da do izteka roka ni sprejel potrebnih ukrepov za zagotovitev izvajanja direktive.


text:
 12.12.2019
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 L 323/31
 DECIZIA NR. 16/2018 A COMITETULUI MIXT AL SEE
 din 9 februarie 2018
 de modificare a anexei II (Reglementări tehnice, standarde, încercări și certificare) la Acordul privind SEE [2019/2052]
 COMITETUL MIXT AL SEE,
 având în vedere Acordul privind Spațiul Economic European (denumit în continuare „Acordul privind SEE”), în special articolul 98,
 întrucât:
 (1)
 Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2017/1491 al Comisiei din 21 august 2017 de reînnoire a aprobării substanței active 2,4-DB în conformitate cu Regulamentul (CE) nr. 1107/2009 al Parlamentului European și al Consiliului privind introducerea pe piață a produselor fitosanitare, precum și de modificare a anexei la Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 540/2011 al Comisiei (1) trebuie încorporat în Acordul privind SEE.
 (2)
 Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2017/1506 al Comisiei din 28 august 2017 de reînnoire a aprobării substanței active hidrazidă maleică în conformitate cu Regulamentul (CE) nr. 1107/2009 al Parlamentului European și al Consiliului privind introducerea pe piață a produselor fitosanitare, precum și de modificare a anexei la Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 540/2011 al Comisiei (2) trebuie încorporat în Acordul privind SEE.
 (3)
 Prin urmare, anexa II la Acordul privind SEE ar trebui modificată în consecință,
 ADOPTĂ PREZENTA DECIZIE:
 Articolul 1
 În anexa II la Acordul privind SEE, capitolul XV se modifică după cum urmează:
 1.
 La punctul 13a [Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 540/2011 al Comisiei] se adaugă următoarele liniuțe:
 „—
 32017 R 1491: Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2017/1491 al Comisiei din 21 august 2017 (JO L 216, 22.8.2017, p. 15);
 —
 32017 R 1506: Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2017/1506 al Comisiei din 28 august 2017 (JO L 222, 29.8.2017, p. 21).”
 2.
 După punctul 13zzzzzzzw [Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2017/1186 al Comisiei] se introduc următoarele puncte:
 „13zzzzzzzx.
 32017 R 1491: Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2017/1491 al Comisiei din 21 august 2017 de reînnoire a aprobării substanței active 2,4-DB în conformitate cu Regulamentul (CE) nr. 1107/2009 al Parlamentului European și al Consiliului privind introducerea pe piață a produselor fitosanitare, precum și de modificare a anexei la Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 540/2011 al Comisiei (JO L 216, 22.8.2017, p. 15).
 13zzzzzzzy.
 32017 R 1506: Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2017/1506 al Comisiei din 28 august 2017 de reînnoire a aprobării substanței active hidrazidă maleică în conformitate cu Regulamentul (CE) nr. 1107/2009 al Parlamentului European și al Consiliului privind introducerea pe piață a produselor fitosanitare, precum și de modificare a anexei la Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 540/2011 al Comisiei (JO L 222, 29.8.2017, p. 21).”
 Articolul 2
 Textele Regulamentelor de punere în aplicare (UE) 2017/1491 și (UE) 2017/1506 în limbile islandeză și norvegiană, care urmează să fie publicate în suplimentul SEE la Jurnalul Oficial al Uniunii Europene, sunt autentice.
 Articolul 3
 Prezenta decizie intră în vigoare la 10 februarie 2018, cu condiția să se fi efectuat toate notificările prevăzute la articolul 103 alineatul (1) din Acordul privind SEE (*1).
 Articolul 4
 Prezenta decizie se publică în secțiunea SEE și în suplimentul SEE ale Jurnalului Oficial al Uniunii Europene.
 Adoptată la Bruxelles, 9 februarie 2018.
 Pentru Comitetul mixt al SEE
 Președintele
 Claude MAERTEN
 (1) JO L 216, 22.8.2017, p. 15.
 (2) JO L 222, 29.8.2017, p. 21.
 (*1) Nu au fost semnalate obligații constituționale.


text:
 Важна правна забележка
 |
 22003D0133
 Официален вестник n° L 331 , 18/12/2003 стр. 0070 - 0071 специално чешко издание глава 11 том 08 стр. 433 - 434 специално испанско издание глава 11 том 08 стр. 433 - 434 специално унгарско издание глава 11 том 08 стр. 433 - 434 специално литвийско издание глава 11 том 08 стр. 433 - 434 LV.ES глава 11 том 08 стр. 433 - 434 MT.ES глава 11 том 08 стр. 433 - 434 PL.ES глава 11 том 08 стр. 433 - 434 SK.ES глава 11 том 08 стр. 433 - 434 специално словенско издание глава 11 том 08 стр. 433 - 434
 Решение на Съвместния комитет на ЕИПNo 133/2003от 26 септември 2003 годиназа изменение на приложение XXI (Статистика) към Споразумението за ЕИПСЪВМЕСТНИЯТ КОМИТЕТ НА ЕИП,като взе предвид Споразумението за Европейското икономическо пространство, изменено с Протокола за адаптиране на Споразумението за Европейско икономическо пространство, по-нататък наричано "Споразумението", и по-специално член 98 от него,като има предвид, че:(1) Приложение XXI към споразумението е изменено с Решение No 95/2003 на Съвместния комитет на ЕИП от 11 юли 2003 г. [1].(2) Регламент (ЕО) No 247/2003 на Комисията от 10 февруари 2003 г. за приемане на спецификацията на ad hoc модула за 2004 г. за организацията на работа и схемите на работно време, предвидена в Регламент (EO) No 577/98 на Съвета [2] трябва да се включи в споразумението.(3) Настоящото решение не се прилага по отношение на Лихтенщайн,РЕШИ:Член 1След точка 18аг (Регламент (ЕО) No 246/2003 на Комисията) от приложение XXI към споразумението се добавя следната точка:"18ад. 32003 R 0247: Регламент (ЕО) No 247/2003 на Комисията от 10 февруари 2003 г. за приемане на спецификацията на ad hoc модула за 2004 г. за организацията на работа и схемите на работно време, предвидена в Регламент (EO) No 577/98 на Съвета (ОВ L 34, 11.2.2003 г., стр. 5).По смисъла на настоящото Споразумение разпоредбите на Регламента следва да се четат със следното условие:Настоящият регламент не се отнася до Лихтенщайн."Член 2Текстовете на Регламент (ЕО) No 247/2003 на исландски и норвежки език се публикуват в притурката за ЕИП към Официален вестник на Европейския съюз и имат еднаква сила.Член 3Настоящото решение влиза в сила на 27 септември 2003 г. при условие че всички нотификации до Съвместния комитет на ЕИП съгласно член 103, параграф 1 от Споразумението са направени [***].Член 4Настоящото решение се публикува в раздела за ЕИП и в притурката за ЕИП към Официален вестник на Европейския съюз.Съставено в Брюксел на 26 септември 2003 година.За Съвместния комитет на ЕИППредседателH. S. H. Prinz Nikolaus von Liechtenstein[1] ОВ L 272, 23.10.2003 г., стр. 32.[2] ОВ L 34, 11.2.2003 г., стр. 5.[***] Не са посочени конституционни изисквания.--------------------------------------------------


text:
 EUROPEISKA KOMMISSIONEN
 Bryssel den 9.2.2021
 COM(2021) 64 final
 2021/0034(NLE)
 Förslag till
 RÅDETS BESLUT
 om den ståndpunkt som ska intas på Europeiska unionens vägnar i det partnerskapsråd som inrättats genom avtalet om handel och samarbete mellan Europeiska unionen och Europeiska atomenergigemenskapen, å ena sidan, och Förenade konungariket Storbritannien och Nordirland, å andra sidan, vad gäller den dag då den provisoriska tillämpningen av handels- och samarbetsavtalet ska upphöra
 MOTIVERING
 1.Fråga som behandlas i förslaget
 Kommissionen föreslår att rådet fastslår att den ståndpunkt som ska intas på unionens vägnar i det partnerskapsråd som inrättats genom avtalet om handel och samarbete mellan Europeiska unionen och Europeiska atomenergigemenskapen, å ena sidan, och Förenade konungariket Storbritannien och Nordirland, å andra sidan (handels- och samarbetsavtalet), vad gäller den dag då den provisoriska tillämpningen av handels- och samarbetsavtalet ska upphöra.
 2.Bakgrund till förslaget
 2.1.Handels- och samarbetsavtalet
 Den 29 december 2020 antog rådet beslut (EU) nr 2020/2252
 1
 om undertecknande, på unionens vägnar, och om provisorisk tillämpning av handels- och samarbetsavtalet mellan Europeiska unionen och Europeiska atomenergigemenskapen, å ena sidan, och Förenade konungariket Storbritannien och Nordirland, å andra sidan, och av avtalet mellan Europeiska unionen och Förenade konungariket Storbritannien och Nordirland om säkerhetsförfaranden för utbyte och skydd av säkerhetsskyddsklassificerade uppgifter
 I handels- och samarbetsavtalet fastställs grunden för omfattande förbindelser mellan unionen och Förenade kungariket, med ömsesidiga rättigheter och skyldigheter, gemensamma åtgärder och särskilda förfaranden.
 Avtalet om uppgiftssäkerhet är ett komplement till handels- och samarbetsavtalet och är nära kopplat till det sistnämnda, särskilt när det gäller datumen för tillämpning och uppsägning.
 I enlighet med artikel 12.1 i rådets beslut (EU) nr 2020/2252, enligt överenskommelse mellan parterna i artikel FINPROV.11.2 i handels- och samarbetsavtalet, ska avtalen tillämpas provisoriskt från och med den 1 januari 2021, i avvaktan på att de förfaranden som är nödvändiga för deras ikraftträdande avslutas.
 2.2.Det planerade beslutet av partnerskapsrådet
 Enligt artikel FINPROV.11.2 i handels- och samarbetsavtalet ska den provisoriska tillämpningen upphöra vid ett av följande datum, beroende på vilket som infaller först:
 a) Den 28 februari 2021 eller ett annat datum som fastställts av det partnerskapsråd som inrättats i enlighet med artikel INST.1 i avtalet, eller
 b) den första dagen månaden efter den månad då båda parterna har underrättat varandra om att de har slutfört sina respektive interna krav och förfaranden för att fastställa sitt samtycke till att bli bundna av avtalen.
 På grund av den tid det tar för Europaparlamentet och rådet att på lämpligt sätt granska avtalen på alla 24 giltiga språk kommer unionen inte att kunna ingå handels- och samarbetsavtalet före den 28 februari 2021.
 Därför bör partnerskapsrådet fastställa ett senare slutdatum än den 28 februari 2021 för den provisoriska tillämpningen, med hänsyn till den tid som krävs för juristlingvisternas slutgranskning och bestyrkandet av alla språkversioner av avtalet.
 Syftet med partnerskapsrådets planerade beslut, avseende vilket unionens ståndpunkt bör fastställas, är att fastställa detta datum.
 3.Den ståndpunkt som ska intas på unionens vägnar
 Med beaktande av det planerade datumet för avtalens tillgänglighet på alla 24 giltiga språk bör datumet vara den 30 april 2021.
 Unionens ståndpunkt bör därför vara att stödja partnerskapsrådets antagande av ett beslut enligt artikel FINPROV.11.2 a i handels- och samarbetsavtalet som fastställer ett nytt slutdatum för den provisoriska tillämpningen den 30 april 2021, i enlighet med det utkast till beslut som bifogas detta förslag.
 4.Rättslig grund
 I artikel 218.9 i fördraget om Europeiska unionens funktionssätt (EUF-fördraget) föreskrivs att rådet ska anta beslut ”om fastställande av vilka ståndpunkter som på unionens vägnar ska intas i ett organ som inrättas genom ett avtal, om detta organ ska anta akter med rättslig verkan, med undantag av sådana akter som kompletterar eller ändrar avtalets institutionella ram.”.
 Det beslut som ska antas av partnerskapsrådet utgör en akt med rättslig verkan.
 Den planerade akten varken kompletterar eller ändrar handels- och samarbetsavtalets institutionella ram.
 Den förfarandemässiga rättsliga grunden för det föreslagna beslutet är därför artikel 218.9 i EUF-fördraget.
 Det enda syftet med och innehållet i den planerade akten rör fastställandet av unionens ståndpunkt den dag då den provisoriska tillämpningen ska upphöra. Undertecknandet av handels- och samarbetsavtalet grundades på artikel 217 i EUF-fördraget.
 Den rättsliga grunden för det föreslagna beslutet bör därför vara artikel 217 i EUF-fördraget jämförd med artikel 218.9.
 5.Offentliggörande av den planerade akten
 Eftersom partnerskapsrådets beslut syftar till att skjuta upp den dag då den provisoriska tillämpningen upphör, är det lämpligt att offentliggöra partnerskapsrådets beslut i Europeiska unionens officiella tidning efter antagandet.
 2021/0034 (NLE)
 Förslag till
 RÅDETS BESLUT
 om den ståndpunkt som ska intas på Europeiska unionens vägnar i det partnerskapsråd som inrättats genom avtalet om handel och samarbete mellan Europeiska unionen och Europeiska atomenergigemenskapen, å ena sidan, och Förenade konungariket Storbritannien och Nordirland, å andra sidan, vad gäller den dag då den provisoriska tillämpningen av handels- och samarbetsavtalet ska upphöra
 EUROPEISKA UNIONENS RÅD HAR ANTAGIT DETTA BESLUT
 med beaktande av fördraget om Europeiska unionens funktionssätt, särskilt artikel 217 jämförd med artikel 218.9,
 med beaktande av Europeiska kommissionens förslag, och
 av följande skäl:
 1.Den 29 december 2020 antog rådet beslut (EU) nr 2020/2252
 2
 om undertecknande, på unionens vägnar, och om provisorisk tillämpning av handels- och samarbetsavtalet mellan Europeiska unionen och Europeiska atomenergigemenskapen, å ena sidan, och Förenade konungariket Storbritannien och Nordirland, å andra sidan (handels- och samarbetsavtalet), och av avtalet mellan Europeiska unionen och Förenade konungariket Storbritannien och Nordirland om säkerhetsförfaranden för utbyte och skydd av säkerhetsskyddsklassificerade uppgifter (avtalet om uppgiftssäkerhet) (gemensamt kallade avtalen).
 2.Avtalet om uppgiftssäkerhet är ett komplement till handels- och samarbetsavtalet och är nära kopplat till det sistnämnda, särskilt när det gäller datumen för tillämpning och uppsägning.
 3.Enligt artikel 12.1 i beslut (EU) nr 2020/2252 ska, såsom avtalats mellan parterna i artikel FINPROV.11.2 i handels- och samarbetsavtalet, avtalen tillämpas provisoriskt från och med den 1 januari 2021, i avvaktan på att de förfaranden som är nödvändiga för deras ikraftträdande avslutas.
 4.Enligt artikel FINPROV.11.2 i handels- och samarbetsavtalet ska den provisoriska tillämpningen upphöra vid ett av följande datum, beroende på vilket som infaller först: a) Den 28 februari 2021 eller ett annat datum som fastställts av det partnerskapsråd som inrättats genom artikel INST.1 i handels- och samarbetsavtalet, eller b) den första dagen i den månad efter den månad då båda parterna har underrättat varandra om att de har slutfört sina respektive interna krav och förfaranden för att fastställa sitt samtycke till att bli bundna.
 5.På grund av den tid det tar för Europaparlamentet och rådet att på lämpligt sätt granska avtalen på alla 24 giltiga språk kommer unionen inte att kunna ingå handels- och samarbetsavtalet före den 28 februari 2021.
 6.Därför bör partnerskapsrådet fastställa ett senare datum för den provisoriska tillämpningen, med beaktande av den tidpunkt då alla språkversioner kommer att ha reviderats och bestyrkts. Med beaktande av det planerade datumet för avtalens tillgänglighet på alla 24 giltiga språk bör partnerskapsrådet fastställa den 30 april 2021 som detta datum.
 7.Det är därför lämpligt att fastställa den ståndpunkt som ska intas på unionens vägnar i partnerskapsrådet.
 8.För att de åtgärder som fastställs i detta beslut ska kunna genomföras så snart som möjligt bör detta beslut träda i kraft samma dag som det antas.
 HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
 Artikel 1
 Den ståndpunkt som ska intas på unionens vägnar i partnerskapsrådet, som inrättas genom artikel INST.1 i utträdhandels- och samarbetsavtalet vad gäller ett beslut som ska fattas i enlighet med artikel FINPROV.11.2, ska grunda sig på det utkast till beslut av partnerskapsrådet som bifogas detta beslut.
 Artikel 2
 Detta beslut ska offentliggöras i Europeiska unionens officiella tidning.
 Artikel 3
 Detta beslut träder i kraft samma dag som det antas.
 Utfärdat i Bryssel den
 På rådets vägnar
 Ordförande
 (1)
 EUT L 444, 31.12.2020, s. 2.
 (2)
 Rådets beslut (EU) 2020/2252 av den 29 december 2020 om undertecknande, på unionens vägnar, och om provisorisk tillämpning av handels- och samarbetsavtalet mellan Europeiska unionen och Europeiska atomenergigemenskapen, å ena sidan, och Förenade konungariket Storbritannien och Nordirland, å andra sidan, och av avtalet mellan Europeiska unionen och Förenade konungariket Storbritannien och Nordirland om säkerhetsförfaranden för utbyte och skydd av säkerhetsskyddsklassificerade uppgifter (EUT L 444, 31.12.2020, s. 2).
 ---documentbreak---
 EUROPEISKA KOMMISSIONEN
 Bryssel den 9.2.2021
 COM(2021) 64 final
 BILAGA
 till
 förslag till rådets beslut
 om den ståndpunkt som ska intas på Europeiska unionens vägnar i det partnerskapsråd som inrättats genom avtalet om handel och samarbete mellan Europeiska unionen och Europeiska atomenergigemenskapen, å ena sidan, och Förenade konungariket Storbritannien och Nordirland, å andra sidan, vad gäller den dag då den provisoriska tillämpningen av handels- och samarbetsavtalet ska upphöra
 BILAGA
 Beslut nr 1/2021 i det partnerskapsråd som inrättats genom handels- och samarbetsavtalet mellan Europeiska unionen och Europeiska atomenergigemenskapen, å ena sidan, och Förenade konungariket Storbritannien och Nordirland, å andra sidan,
 av den...
 vad gäller den dag då den provisoriska tillämpningen av handels- och samarbetsavtalet ska upphöra
 PARTNERSKAPSRÅDET HAR ANTAGIT DETTA BESLUT
 med beaktande av handels- och samarbetsavtalet mellan Europeiska unionen och Europeiska atomenergigemenskapen, å ena sidan, och Förenade konungariket Storbritannien och Nordirland, å andra sidan
 1
 (handels- och samarbetsavtalet), särskilt artikel FINPROV.11.2 a, och
 av följande skäl:
 1.enligt artikel FINPROV.11.2 i handels- och samarbetsavtalet enades parterna om att provisoriskt tillämpa det avtalet från och med den 1 januari 2021, under förutsättning att de före den dagen har underrättat varandra om att deras respektive interna krav och förfaranden för provisorisk tillämpning har slutförts. Den provisoriska tillämpningen ska upphöra vid en av följande tidpunkter a) Den 28 februari 2021 eller ett annat datum som fastställts av partnerskapsrådet, eller b) den första dagen i den månad som följer på den månad då båda parterna har underrättat varandra om att de har slutfört sina respektive interna krav och förfaranden för att fastställa sitt samtycke till att bli bundna.
 2.Eftersom Europeiska unionen, på grund av interna förfarandekrav, inte kommer att kunna ingå handels- och samarbetsavtalet den 28 februari 2021, bör partnerskapsrådet fastställa den 30 april 2021 som den dag då den provisoriska tillämpningen ska upphöra i enlighet med artikel FINPROV.11.2 a.
 HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
 Artikel 1
 Den dag då den provisoriska tillämpningen ska upphöra i enlighet med artikel FINPROV.11.2 a i handels- och samarbetsavtalet ska vara den 30 april 2021.
 Artikel 2
 Detta beslut träder i kraft samma dag som det antas.
 Utfärdat i...
 På partnerskapsrådets vägnar
 Ordförandena
 (1)
 EUT L 444, 31.12.2020, s. 14.


text:
7.8.1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 226/13
 Recurso interposto em 4 de Maio de 1999 pela República — O sistema aplicável às taxas de aterragem nos aeroportos
 Portuguesa contra Comissão das Comunidades Europeias portugueses não é discriminatório em razão da nacionali-
 dade dos utentes: a diferenciação entre tráfego doméstico
 e internacional não viola o artigo 12.o CE (ex artigo 6.o),
 (Processo C-163/99) dado que, e por força do artigo 3.o do Regulamento (CEE)
 n.o 2408/92 (1) do Conselho, as transportadoras aéreas
 comunitárias têm o direito de acesso à exploração das
 (1999/C 226/21) ligações internas em igualdade plena de condições relativa-
 mente aos operadores locais. A redução de 50 % nas taxas
 aplicáveis aos voos domésticos visa, em primeiro lugar, as
 Deu entrada em 4 de Maio de 1999, no Tribunal de Justiça das ligações entre o Continente e as Regiões Autónomas, ou
 Comunidades Europeias, um recurso contra a Comissão das entre as Regiões Autónomas, em relação às quais, devido à
 Comunidades Europeias, interposto pela República Portuguesa, situação geográfica de insularidade, não há alternativa ao
 representada pelo Dr. Luı́s Fernandes, pela Professora Dra. transporte aéreo. Os outros voos domésticos também
 Maria Luı́sa Duarte e pela Dra. Fátima Viegas, na qualidade beneficiam desta redução, porque se tratam de ligações
 de agentes, com domicı́lio escolhido no Luxemburgo na curtas e com tarifas que é necessário manter a preço baixo.
 Embaixada de Portugal, 33, allée Scheffer. A pertinência destas razões e a sua compatibilidade com o
 Tratado não pode ser dissociada do objectivo subordinante
 da coesão económica e social (v. artigo 3.o, alı́nea k. CE (ex
 A recorrente conclui pedindo que o Tribunal se digne: alı́nea j) e do reconhecimento no Tratado do estatuto
 de regiões ultraperiféricas aos Açores e à Madeira (v.
 artigo 227.o, do T.CE — que se tornou, após a alteração, o
 — conceder provimento ao presente recurso e, por conse- artigo 299.o, n.o 2 CE).
 quência, declarar nula a decisão da Comissão, de 10 de
 Fevereiro de 1999, relativa a um processo de aplicação do — O sistema aplicável às taxas de aterragem nos aeroportos
 artigo 90.o do Tratado CE (IV/35.703 — Aeroportos portugueses não envolve abuso de posição dominante: a
 Portugueses). interpretação que a Comissão defende na decisão impug-
 nada do sentido do artigo 82.o. CE (ex artigo 86.o), conju-
 gado com o artigo 86.o.CE (ex artigo 90.o), é contrária ao
 princı́pio da neutralidade, pressuposto pelo artigo 295.o.
 Fundamentos e principais argumentos CE (ex artigo 222.o). De facto, as empresas que exploram
 concessões de direitos exclusivos e de serviço público
 estariam impedidas de recorrer a estratégias de natureza
 (No que se refere à forma e ao procedimento adoptados pela comercial, como a prática dos descontos de quantidade,
 Comissão) comummente usadas pelas empresas em geral, determina-
 das por critérios economicistas de rentabilização.
 — Violação do dever de fundamentação
 (1) Regulamento (CEE) n.o 2408/92 do Conselho, de 23 de Julho de
 — Violação do princı́pio da proporcionalidade: uma vez que 1992, relativo ao acesso de transportadoras aéreas comunitárias
 a distinção entre tráfego doméstico e internacional para às rotas aéreas intracomunitárias (JO L 240, de 24 de Agosto de
 efeitos de quantificação de taxas aeroportuárias está pre- 1992, p. 8).
 vista na regulamentação aplicável à maioria dos aeroportos
 da União Europeia, a medida mais adequada e menos
 gravosa seria a directiva. Ao impôr a um Estado-membro
 a obrigação especı́fica de alterar unilateralmente o mon-
 tante ou modalidades de taxas de aterragem, a Comissão
 ignorou o efeito perverso e gravoso de uma tal medida
 sobre as condições de concorrência entre as transportado-
 ras aéreas no mercado comunitário. Só a directiva, com
 um prazo de transposição igual para todos os Estados-
 -membros, garante a necessária harmonização das legis-
 lações nacionais e a simultaneidade das adaptações exigidas
 pelas regras de leal concorrência no domı́nio das taxas Recurso interposto em 4 de Maio de 1999 pela República
 aeroportuárias e, em geral, dos transportes aéreos. da Áustria contra a Comissão das Comunidades Europeias
 — Desvio de procedimento: uma decisão aprovada nos (Processo C-165/99)
 termos do artigo 86.o, n.o3. CE (ex artigo 90.o), só constitui
 uma alternativa congruente e legal ao processo por incum-
 primento se essa decisão traduzir uma necessária, adequada (1999/C 226/22)
 e proporcionada.
 Deu entrada em 4 de Maio de 1999, no Tribunal de Justiça das
 (No que respeita à ausência de pressupostos materiais para a Comunidades Europeias, um recurso contra a Comissão das
 aprovação de uma decisão de incompatibilidade com os Comunidades Europeias, interposto pela República da Áustria,
 artigos 86.o, n.o1. CE (ex artigo 90.o) e 82.o. CE (ex artigo 86.o) representada por Harald Dossi, do Serviço Jurı́dico do Gabinete


text:
 Belangrijke juridische mededeling
 |
 22005A0311(02)
 Overeenkomst tussen de Europese Unie en de Republiek Albanië betreffende de deelname van de Republiek Albanië aan de militaire crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie in Bosnië en Herzegovina (operatie Althea) - Verklaringen
 Publicatieblad Nr. L 065 van 11/03/2005 blz. 0035 - 0038 Publicatieblad Nr. L 159 van 13/06/2006 blz. 0188 - 0191
 Overeenkomsttussen de Europese Unie en de Republiek Albanië betreffende de deelname van de Republiek Albanië aan de militaire crisisbeheersingsoperatie van de Europese Unie in Bosnië en Herzegovina (operatie Althea)DE EUROPESE UNIE (EU),enerzijds, enDE REPUBLIEK ALBANIË,anderzijds,hierna te noemen "de partijen",REKENING HOUDEND MET:- de vaststelling door de Raad van de Europese Unie van Gemeenschappelijk Optreden 2004/570/GBVB van 12 juli 2004 inzake de militaire operatie van de Europese Unie in Bosnië en Herzegovina [1],- de uitnodiging aan de Republiek Albanië om deel te nemen aan de door de EU geleide operatie,- de succesvolle voltooiing van de vorming van de troepenmacht en de aanbeveling door de operationeel commandant van de EU en het Militair Comité van de EU om in te stemmen met de deelname van strijdkrachten van de Republiek Albanië aan de door de EU geleide operatie,- Besluit BiH/3/2004 van het Politiek en Veiligheidscomité van 29 september 2004 tot instelling van het Comité van contribuanten aan de militaire operatie van de Europese Unie in Bosnië en Herzegovina [2],- Besluit BiH/5/2004 van het Politiek en Veiligheidscomité van 3 november 2004 tot wijziging van Besluit BiH/1/2004 betreffende de aanvaarding van bijdragen van derde staten aan de militaire operatie van de Europese Unie in Bosnië en Herzegovina en Besluit BiH/3/2004 tot instelling van het Comité van contribuanten aan de militaire operatie van de Europese Unie in Bosnië en Herzegovina,ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:Artikel 1Deelname aan de operatie1. De Republiek Albanië sluit zich aan bij Gemeenschappelijk Optreden 2004/570/GBVB inzake de militaire operatie van de Europese Unie in Bosnië en Herzegovina, en bij ieder gemeenschappelijk optreden of besluit waarbij de Raad van de Europese Unie besluit de militaire crisisbeheersingsoperatie van de EU te verlengen overeenkomstig de bepalingen van deze overeenkomst en eventuele vereiste uitvoeringsregelingen.2. De deelname van de Republiek Albanië aan de militaire crisisbeheersingsoperatie van de EU doet geen afbreuk aan de autonome besluitvorming van de Europese Unie.3. De Republiek Albanië draagt er zorg voor dat de strijdkrachten en het personeel die aan de militaire crisisbeheersingsoperatie van de EU deelnemen, hun taak uitoefenen overeenkomstig- Gemeenschappelijk Optreden 2004/570/GBVB en eventuele latere wijzigingen daarvan;- het operatieplan;- de uitvoeringsmaatregelen.4. De strijdkrachten en het personeel die door de Republiek Albanië voor de operatie gedetacheerd worden, laten zich bij de uitvoering van hun taken en in hun gedrag uitsluitend leiden door het belang van de militaire crisisbeheersingsoperatie van de EU.5. De Republiek Albanië informeert te gelegener tijd de operationeel commandant van de EU over elke wijziging in zijn deelname aan de operatie.Artikel 2Status van de strijdkrachten1. De status van de strijdkrachten en het personeel die door de Republiek Albanië worden uitgezonden naar de militaire crisisbeheersingsoperatie van de EU, wordt geregeld in de bepalingen betreffende de status van de strijdkrachten, indien beschikbaar, die worden overeengekomen door de Europese Unie en het gastland.2. De status van de strijdkrachten en het personeel die worden uitgezonden naar het hoofdkwartier of de commando-onderdelen buiten Bosnië en Herzegovina, wordt bepaald middels regelingen tussen het betrokken hoofdkwartier en de betrokken commando-onderdelen en de Republiek Albanië.3. Onverminderd de in lid 1 bedoelde bepalingen betreffende de status van de strijdkrachten oefent de Republiek Albanië bevoegdheid uit ten aanzien van zijn strijdkrachten en personeel die aan de militaire crisisbeheersingsoperatie van de EU deelnemen.4. De Republiek Albanië is verantwoordelijk voor de afhandeling van schadevorderingen van of aangaande leden van zijn strijdkrachten of personeel, met betrekking tot de deelname aan de militaire crisisbeheersingsoperatie van de EU. De Republiek Albanië stelt overeenkomstig zijn wet- en regelgeving in voorkomend geval een, inzonderheid juridische of disciplinaire, vordering in tegen leden van zijn strijdkrachten en personeel.5. De Republiek Albanië legt bij de ondertekening van deze overeenkomst een verklaring af inzake het afzien van schadevorderingen tegen een aan de militaire crisisbeheersingsoperatie van de EU deelnemend land.6. De Europese Unie draagt er zorg voor dat haar lidstaten bij de ondertekening van deze overeenkomst een verklaring afleggen inzake het afzien van schadevorderingen, wat betreft de deelname van de Republiek Albanië aan de militaire crisisbeheersingsoperatie van de EU.Artikel 3Gerubriceerde informatie1. De Republiek Albanië neemt de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat gerubriceerde EU-informatie wordt beschermd overeenkomstig de beveiligingsvoorschriften van de Raad van de Europese Unie, vervat in Besluit 2001/264/EG van de Raad [3], en overeenkomstig verdere richtsnoeren van de bevoegde autoriteiten, waaronder de operationeel commandant van de EU.2. Indien de EU en de Republiek Albanië een overeenkomst zijn aangegaan over beveiligingsvoorschriften voor de uitwisseling van gerubriceerde informatie, gelden de bepalingen daarvan ook voor de militaire crisisbeheersingsoperatie van de EU.Artikel 4Commandostructuur1. Alle aan de militaire crisisbeheersingsoperatie van de EU deelnemende strijdkrachten en personeel blijven volledig onder bevel van hun nationale autoriteiten.2. De nationale autoriteiten dragen het operationeel en tactisch bevel, dan wel het operationeel en tactisch toezicht over hun strijdkrachten en personeel over aan de operationeel commandant van de EU. De operationeel commandant van de EU heeft het recht zijn gezag te delegeren.3. De Republiek Albanië heeft bij de dagelijkse aansturing van de operatie dezelfde rechten en verplichtingen als de deelnemende lidstaten van de Europese Unie.4. De operationeel commandant van de EU kan te allen tijde — na overleg met de Republiek Albanië — om de terugtrekking van de bijdrage van de Republiek Albanië verzoeken.5. Een hoge militaire vertegenwoordiger (HMV) wordt door de Republiek Albanië benoemd om zijn nationale contingent in de militaire crisisbeheersingsoperatie van de EU te vertegenwoordigen. De HMV overlegt met de commandant van de EU-strijdkrachten over alle aangelegenheden die van invloed zijn op de operatie en is verantwoordelijk voor de dagelijkse discipline van het contingent.Artikel 5Financiële aspecten1. De Republiek Albanië draagt alle kosten in verband met zijn deelname aan de operatie, tenzij de kosten vallen onder de gemeenschappelijke financiering als omschreven in de in artikel 1, lid 1, bedoelde rechtsinstrumenten en in Besluit 2004/197/GBVB van de Raad van 23 februari 2004 tot instelling van een mechanisme voor de financiering van de gemeenschappelijke kosten van de operaties van de Europese Unie die gevolgen hebben op militair of defensiegebied [4].2. In geval van overlijden, lichamelijk letsel, verlies of schade geleden door natuurlijke personen of rechtspersonen van het land/de landen waar de operatie plaatsvindt, betaalt de Republiek Albanië, wanneer zijn aansprakelijkheid is vastgesteld, schadevergoeding onder de voorwaarden, genoemd in de bepalingen betreffende de status van de strijdkrachten, indien beschikbaar, als bedoeld in artikel 2, lid 1.Artikel 6Regelingen voor de uitvoering van de overeenkomstDe voor de uitvoering van deze overeenkomst noodzakelijke technische en administratieve regelingen worden getroffen door de secretaris-generaal van de Raad van de Europese Unie/ hoge vertegenwoordiger voor het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, en de bevoegde autoriteiten van de Republiek Albanië.Artikel 7Niet-nalevingIndien een van de partijen de in de voorgaande artikelen neergelegde verplichtingen niet nakomt, heeft de andere partij het recht om deze overeenkomst te beëindigen met inachtneming van een opzeggingstermijn van één maand.Artikel 8GeschillenbeslechtingGeschillen met betrekking tot de uitlegging of de toepassing van deze overeenkomst worden langs diplomatieke weg opgelost tussen de partijen.Artikel 9Inwerkingtreding1. Deze overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de maand volgende op de wederzijdse kennisgeving van de partijen dat de voor dit doel noodzakelijke interne procedures zijn afgerond.2. Deze overeenkomst wordt voorlopig toegepast vanaf de datum van de ondertekening.3. Deze overeenkomst blijft van kracht zolang de deelname van de Republiek Albanië aan de operatie duurt.Gedaan te Brussel, 7 maart 2005 in vier exemplaren in de Engelse taal.Voor de Europese Unie+++++ TIFF +++++Voor de Republiek Albanië+++++ TIFF +++++[1] PB L 252 van 28.7.2004, blz. 10.[2] PB L 325 van 28.10.2004, blz. 64. Besluit gewijzigd bij Besluit BiH/5/2004 (PB L 357 van 2.12.2004, blz. 39).[3] PB L 101 van 11.4.2001, blz. 1. Besluit gewijzigd bij Besluit 2004/194/EG (PB L 63 van 28.2.2004, blz. 48).[4] PB L 63 van 28.2.2004, blz. 68.--------------------------------------------------