type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
28.3.98 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften C 94/15
 Ð Ziffer 2 der Erklärung gegen Artikel 73b EG-Vertrag Ð der Französischen Republik die Kosten des Verfahrens
 und die Richtlinie 88/361/EWG des Rates, indem sie aufzuerlegen.
 für Wertpapieremissionen ausländischer Kreditinstitute
 auf dem deutschen Markt eine Laufzeit von minde- Klagegründe und wesentliche Argumente
 stens 2 Jahren fordert und diese damit im Vergleich zu
 Emissionen deutscher Kreditinstitute erschwert. Der Beitrag zur Begleichung der Sozialschuld (1Contribu-
 tion pour le remboursement de la dette socialea; CRDS)
 Entgegen der Auffassung der Bundesregierung können sei durch die Verordnung Nr. 96-50 vom 24. Januar 1996
 Beschränkungen des freien Kapitalverkehrs nach der eingeführt worden; das Aufkommen dieses Beitrags werde
 Systematik der Artikel 73b ff. und dem Wortlaut des der durch diese Verordnung geschaffenen Kasse zur Beglei-
 Artikels 109e Absatz 2 Buchstabe a) erster Gedankenstrich chung der Sozialschuld zugewiesen. Jede natürliche Person,
 jedenfalls nicht mit Erfordernissen der Währungspolitik die aufgrund der französischen Steuervorschriften als in
 der Mitgliedstaaten gerechtfertigt werden. Die in der Frankreich wohnhaft gelte, habe den CRDS namentlich
 Erklärung enthaltenen Beschränkungen wären aber jeden- auf ihre Einkünfte aus beruflicher Tätigkeit oder an deren
 falls unverhältnismäûig, weil Ð wie das Beispiel zahlrei- Stelle tretende Einkünfte zu zahlen. Damit seien auch die-
 cher anderer Mitgliedstaaten zeigt Ð die Kontrolle der jenigen in Frankreich wohnenden Steuerpflichtigen dem
 Geldmenge auch ohne den freien Kapitalverkehr beschrän- CRDS unterworfen, die ihre Einkünfte aus beruflicher
 kende Maûnahmen erfolgen kann. Tätigkeit oder an deren Stelle tretende Einkünfte in einem
 Entgegen der Auffassung der Bundesregierung werden anderen Mitgliedstaat bezögen.
 durch eine Regelung, die nur inländischen Banken eine
 Mindestreserveverpflichtung für ausschlieûlich im Inland Da die Zweckbestimmung des CRDS die sei, zur Finanzie-
 emittierte Schuldverschreibungen auferlegt, nur inländische rung aller Zweige des allgemeinen Systems der sozialen
 Sachverhalte berührt; ein gemeinschaftsrechtlich relevanter Sicherheit in Frankreich beizutragen, handele es sich dabei
 Diskriminierungstatbestand ist somit nicht gegeben. um einen Sozialversicherungsbeitrag, der in den Geltungs-
 bereich der Verordnung (EWG) Nr. 1408/71 falle.
 (1) Erklärung der Deutschen Bundesbank zu DM-Emissionen vom
 3. Juli 1992.
 Die Erhebung des CRDS auf die Einkünfte aus beruflicher
 (2) Richtlinie 88/361/EWG des Rates vom 24. Juni 1988 zur Tätigkeit und an deren Stelle getretene Einkünfte von Per-
 Durchführung von Artikel 67 des Vertrages (ABl. L 178 vom sonen, die, wie Grenzgänger, zwar in Frankreich wohnten,
 8.7.1988, S. 5). jedoch in einem anderen Mitgliedstaat arbeiteten, stelle
 (3) Zweite Richtlinie 89/646/EWG des Rates vom 15. Dezember den Grundsatz der Einheitlichkeit der anwendbaren
 1989 zur Koordinierung der Rechts- und Verwaltungsvor- Rechtsvorschriften in Frage, da der CRDS, der die Finan-
 schriften über die Aufnahme und Ausübung der Tätigkeit der zierung der Systeme der sozialen Sicherheit bezwecke, die
 Kreditinstitute und zur 3⁄4nderung der Richtlinie 77/780/EWG
 Einkünfte treffe, für die bereits im Beschäftigungsstaat,
 (ABl. L 386 vom 30.12.1989, S. 1).
 dem nach Artikel 13 der Verordnung (EWG) Nr. 1408/71
 auf dem Gebiet der sozialen Sicherheit einzig zuständigen
 Staat, sämtliche Sozialabgaben gezahlt worden seien.
 Klage der Kommission der Europäischen Gemeinschaften Die Erhebung des CRDS auf diese Einkünfte, auf die
 gegen die Französische Republik, eingereicht am bereits im Beschäftigungsstaat Sozialabgaben zu zahlen
 12. Februar 1998 seien, sei mit der Verordnung (EWG) Nr. 1408/71 unver-
 (Rechtssache C-34/98) einbar und stelle ein Hindernis für die Ausübung der vom
 EG-Vertrag im Rahmen der Artikel 48 und 52 garantierten
 (98/C 94/31) Grundfreiheiten dar.
 Die Kommission der Europäischen Gemeinschaft hat am (1) Verordnung (EWG) Nr. 1408/71 des Rates vom 14. Juni 1971
 12. Februar 1998 eine Klage gegen die Französische Repu- zur Anwendung der Systeme der sozialen Sicherheit auf Arbeit-
 blik beim Gerichtshof der Europäischen Gemeinschaften nehmer und deren Familien, die innerhalb der Gemeinschaft
 eingereicht. Bevollmächtigte der Klägerin sind Rechtsbera- zu- und abwandern (ABl. L 149 vom 5.7.1971, S. 2).
 ter Peter Hillenkamp sowie HeÂleÁne Michard, Juristischer
 Dienst; Zustellungsbevollmächtigter ist Carlos Gómez de
 la Cruz, Centre Wagner, Luxemburg-Kirchberg.
 Die Kommission der Europäischen Gemeinschaften bean-
 tragt, Streichung der Rechtssache C-72/97 (1)
 Ð festzustellen, daû die Französische Republik gegen ihre (98/C 94/32)
 Verpflichtungen aus den Artikeln 48 und 52 EG-Ver-
 trag und Artikel 13 der Verordnung (EWG) Nr. 1408/ Mit Beschluû vom 18. November 1997 hat der Präsident
 71 (1) verstoûen hat, indem sie den Beitrag zur Beglei- des Gerichtshofes der Europäischen Gemeinschaften die
 chung der Sozialschuld auf Einkünfte aus beruflicher Streichung der Rechtssache C-72/97 Ð Kommission der
 Tätigkeit und an deren Stelle tretende Einkünfte von Europäischen Gemeinschaften gegen Königreich Spanien
 Arbeitnehmern und Selbständigen anwendet, die zwar Ð angeordnet.
 in Frankreich wohnen, aber in einem anderen Mit-
 gliedstaat arbeiten und auf die nach der Verordnung (1) ABl. C 108 vom 5.4.1997.
 (EWG) Nr. 1408/71 die französischen Vorschriften
 über die soziale Sicherheit nicht anwendbar sind;


text:
 26.2.2011
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 C 63/8
 Arrêt de la Cour (troisième chambre) du 22 décembre 2010 (demande de décision préjudicielle du Nejvyšší správní soud — République tchèque) — Bezpečnostní softwarová asociace — Svaz softwarové ochrany/Ministerstvo kultury
 (Affaire C-393/09) (1)
 (Propriété intellectuelle - Directive 91/250/CEE - Protection juridique des programmes d’ordinateur - Notion de «toute forme d’expression d’un programme d’ordinateur» - Inclusion ou non de l’interface utilisateur graphique d’un programme - Droit d’auteur - Directive 2001/29/CE - Droit d’auteur et droits voisins dans la société de l’information - Radiodiffusion télévisuelle d’une interface utilisateur graphique - Communication d’une œuvre au public)
 2011/C 63/14
 Langue de procédure: le tchèque
 Juridiction de renvoi
 Nejvyšší správní soud
 Parties dans la procédure au principal
 Partie requérante: Bezpečnostní softwarová asociace — Svaz softwarové ochrany
 Partie défenderesse: Ministerstvo kultury
 Objet
 Demande de décision préjudicielle — Nejvyšší správní soud — Interprétation de l'article 1er, par. 2, de la directive 91/250/CEE du Conseil, du 14 mai 1991, concernant la protection juridique des programmes d'ordinateur (JO L 122, p. 42) ainsi que de l'article 3, par. 1, de la directive 2001/29/CE du Parlement européen et du Conseil, du 22 mai 2001, sur l'harmonisation de certains aspects du droit d'auteur et des droits voisins dans la société de l'information (JO L 167, p. 10) — Inclusion ou non de l'interface utilisateur graphique dans la notion de «toute forme d'expression d'un programme d'ordinateur» visée à l'article 1er, par. 2, de la directive 91/250
 Dispositif
 1)
 L’interface utilisateur graphique ne constitue pas une forme d’expression d’un programme d’ordinateur au sens de l’article 1er, paragraphe 2, de la directive 91/250/CEE du Conseil, du 14 mai 1991, concernant la protection juridique des programmes d’ordinateur, et elle ne peut bénéficier de la protection par le droit d’auteur sur les programmes d’ordinateur en vertu de cette directive. Toutefois, une telle interface peut bénéficier de la protection par le droit d’auteur en tant qu’œuvre, en vertu de la directive 2001/29/CE du Parlement européen et du Conseil, du 22 mai 2001, sur l’harmonisation de certains aspects du droit d’auteur et des droits voisins dans la société de l’information, si cette interface constitue une création intellectuelle propre à son auteur.
 2)
 La radiodiffusion télévisuelle de l’interface utilisateur graphique ne constitue pas une communication au public d’une œuvre protégée par le droit d’auteur, au sens de l’ article 3, paragraphe 1, de la directive 2001/29.
 (1) JO C 11 du 16.1.2010


type: legislation

text:
 EIROPAS KOMISIJA
 Briselē, 26.2.2020
 COM(2020) 70 final
 2020/0030(NLE)
 Priekšlikums
 PADOMES LĒMUMS
 par dalībvalstu nodarbinātības politikas pamatnostādnēm
 PASKAIDROJUMA RAKSTS
 Līgumā par Eiropas Savienības darbību noteikts, ka dalībvalstis ekonomikas politiku un nodarbinātības veicināšanu uzskata par vispārsvarīgu jautājumu un savu darbību šajā jomā koordinē Padomē. Līgumā norādīts, ka Padomei jāpieņem nodarbinātības pamatnostādnes (148. pants), un precizēts, ka tām jābūt saskaņotām ar ekonomikas politikas vispārējām pamatnostādnēm (121. pants).
 Ekonomikas politikas vispārējās pamatnostādnes ir izstrādātas uz nenoteiktu laikposmu, taču nodarbinātības pamatnostādnes jāizstrādā katru gadu no jauna. Šādas pamatnostādnes kā integrēta pakete pirmo reizi kopā tika pieņemtas 2010. gadā, stiprinot stratēģiju “Eiropa 2020”. Līdz 2014. gadam integrētās pamatnostādnes saglabājās nemainīgas. Pārskatītās integrētās pamatnostādnes tika pieņemtas 2015. gadā. 2018. gadā nodarbinātības pamatnostādnes tika saskaņotas ar principiem, kas izklāstīti Eiropas sociālo tiesību pīlārā, ko Eiropas Parlaments, Padome un Komisija 2017. gada novembrī pieņēma ar mērķi valstu līmenī virzīt reformas un panākt, lai tas rādītu virzienu konverģences atjaunošanai visā Eiropā, un pamatnostādnes saglabājās nemainīgas 2019. gadā. Pamatnostādnes ne vien nosaka dalībvalstu politikas tvērumu un koordinēšanas ievirzi, bet arī kalpo par pamatu konkrētām valstīm adresētu ieteikumu sagatavošanai attiecīgajās jomās. Tāpat kā vispārīgās ekonomikas politikas pamatnostādnes, dalībvalstu nodarbinātības politikas pamatnostādnes tiek iesniegtas kā Padomes lēmums par dalībvalstu nodarbinātības politikas pamatnostādnēm (integrēto pamatnostādņu II daļa).
 Dalībvalstu nodarbinātības politikas pamatnostādnes ir grozītas, lai saskaņotu tekstu, iekļaujot gada ilgtspējīgas izaugsmes stratēģijas četras dimensijas un jo īpaši vides ilgtspējas dimensiju, atspoguļojot vēstījumu par spēcīgāku sociālo Eiropu taisnīgai pārejai un integrējot ANO ilgtspējīgas attīstības mērķus (IAM).
 Pārskatītās nodarbinātības pamatnostādnes ir šādas:
 5. pamatnostādne. Palielināt pieprasījumu pēc darbaspēka;
 6. pamatnostādne. Stiprināt darbaspēka piedāvājumu un uzlabot piekļuvi nodarbinātībai, prasmēm un kompetencēm;
 7. pamatnostādne. Uzlabot darba tirgu darbību un sociālā dialoga efektivitāti;
 8. pamatnostādne. Veicināt vienlīdzīgas iespējas visiem, sekmēt sociālo iekļaušanu un apkarot nabadzību.
 2020/0030 (NLE)
 Priekšlikums
 PADOMES LĒMUMS
 par dalībvalstu nodarbinātības politikas pamatnostādnēm
 EIROPAS SAVIENĪBAS PADOME,
 ņemot vērā Līgumu par Eiropas Savienības darbību un jo īpaši tā 148. panta 2. punktu,
 ņemot vērā Eiropas Komisijas priekšlikumu,
 ņemot vērā Eiropas Parlamenta atzinumu
 1
 ,
 ņemot vērā Eiropas Ekonomikas un sociālo lietu komitejas atzinumu
 2
 ,
 ņemot vērā Reģionu komitejas atzinumu
 3
 ,
 ņemot vērā Nodarbinātības komitejas atzinumu
 4
 ,
 tā kā:
 (1)Lai sasniegtu Līguma par Eiropas Savienību 3. pantā izklāstītos mērķus par pilnīgu nodarbinātību un sociālo attīstību, līdzsvarotu izaugsmi un vides augsta līmeņa aizsardzību un tās kvalitātes uzlabošanu, dalībvalstīm un Savienībai jāizstrādā koordinēta stratēģija nodarbinātības jomā, īpaši atbalstot kvalificētu, apmācītu un pielāgoties spējīgu darbaspēku, kā arī tādus darba tirgus, kas spēj reaģēt uz pārmaiņām ekonomikā. Dalībvalstīm, ņemot vērā valstu praksi attiecībā uz darba devēju un darba ņēmēju atbildību, nodarbinātības veicināšana jāuzskata par vispārsvarīgu jautājumu un sava darbība šajā jomā jākoordinē Padomē.
 (2)Savienībai ir jāapkaro sociālā atstumtība un diskriminācija, jāveicina sociālais taisnīgums un aizsardzība, kā arī sieviešu un vīriešu līdztiesība, paaudžu solidaritāte un bērnu tiesību aizsardzība. Nosakot un īstenojot savu politiku un darbības, Savienībai ir jāņem vērā prasības, kas saistītas ar augsta nodarbinātības līmeņa veicināšanu, atbilstīgas sociālās aizsardzības nodrošināšanu, nabadzības un sociālās atstumtības apkarošanu un augsta līmeņa izglītības un mācību nodrošināšanu, kā tas noteikts Līguma par Eiropas Savienības darbību 9. pantā.
 (3)Saskaņā ar Līgumu par Eiropas Savienības darbību (LESD) Savienība ir izstrādājusi un īstenojusi politikas koordinēšanas instrumentus ekonomikas un nodarbinātības politikas jomās. Pašreizējās dalībvalstu nodarbinātības politikas pamatnostādnes, kas ir daļa no šiem instrumentiem, kopā ar dalībvalstu un Savienības ekonomikas politikas vispārējām pamatnostādnēm, kas noteiktas Padomes Ieteikumā (ES) 2015/1184 (
 5
 ), veido integrētās pamatnostādnes. Tām, paturot prātā dalībvalstu savstarpējo atkarību, jānosaka, kā dalībvalstīs un Savienībā īstenot politiku. Koordinētu Eiropas un valstu politikas un reformu rezultātā būtu jānonāk pie atbilstoša vispārēju, ilgtspējīgu ekonomikas un sociālās politikas risinājumu kopuma, kam, savukārt, būtu jārada plašāka pozitīva ietekme.
 (4)Nodarbinātības politikas pamatnostādnes ir saskaņotas ar Stabilitātes un izaugsmes paktu, spēkā esošajiem Savienības tiesību aktiem un dažādām Savienības iniciatīvām, to vidū Padomes 2013. gada 22. aprīļa Ieteikumu par garantijas jauniešiem izveidi (
 6
 ), Padomes 2016. gada 15. februāra Ieteikumu par ilgstošo bezdarbnieku integrāciju darba tirgū (
 7
 ), Padomes 2016. gada 19. decembra Ieteikumu par prasmju pilnveides ceļiem (
 8
 ), Padomes 2018. gada 15. marta Ieteikumu par Eiropas satvaru kvalitatīvai un rezultatīvai māceklībai (
 9
 ), Padomes 2018. gada 22. maija Ieteikumu par pamatkompetencēm mūžizglītībā (
 10
 ), Padomes 2019. gada 22. maija Ieteikumu par kvalitatīvām agrīnās pirmsskolas izglītības un aprūpes sistēmām (
 11
 ) un Padomes 2019. gada 8. novembra Ieteikumu par piekļuvi sociālajai aizsardzībai (
 12
 ).
 (5)Eiropas pusgads apvieno šos dažādos instrumentus visaptverošā sistēmā integrētai daudzpusējai ekonomikas un nodarbinātības politikas koordinācijai un uzraudzībai. Cenšoties panākt vidisko ilgtspēju, ražīgumu, taisnīgumu un stabilitāti, Eiropas pusgadā integrēti Eiropas sociālo tiesību pīlāra principi, to skaitā cieša sadarbība ar sociālajiem partneriem, pilsonisko sabiedrību un citām ieinteresētajām personām. Tas atbalsta ilgtspējīgas attīstības mērķu (
 13
 ) sasniegšanu. Savienības un dalībvalstu nodarbinātības un ekonomikas politikai būtu jāiet rokrokā ar Eiropas pāreju uz klimatneitrālu, vidiski ilgtspējīgu un digitālu ekonomiku, vienlaikus uzlabojot konkurētspēju, veicinot inovāciju, sekmējot sociālo taisnīgumu un vienlīdzīgas iespējas, kā arī novēršot nevienlīdzību un reģionālās atšķirības.
 (6)Klimata pārmaiņas un ar vidi saistītās problēmas, globalizācija, digitalizācija un demogrāfiskās pārmaiņas pārveidos Eiropas ekonomiku un sabiedrību. Lai pilnvērtīgi ņemtu vērā šos strukturālos faktorus un pēc vajadzības pielāgotu pašreizējās sistēmas, atzīstot dalībvalstu ekonomikas un darba tirgu un ar tiem saistītās politikas ciešo savstarpējo atkarību, Savienībai un tās dalībvalstīm būtu jāstrādā kopā. Tālab gan Savienības, gan valstu līmenī ir nepieciešama koordinēta, vērienīga un efektīva politikas rīcība, kas būtu saskaņā ar LESD un Savienības noteikumiem par ekonomikas pārvaldību. Šādai politikas rīcībai būtu jāaptver ilgtspējīgu investīciju palielināšana, atjaunota apņemšanās pareizā secībā veikt strukturālas reformas, kuras uzlabotu produktivitāti, ekonomikas izaugsmi, sociālo un teritoriālo kohēziju, augšupēju konverģenci, ekonomikas noturību un fiskālās atbildības īstenošanu. Tajā būtu jāapvieno pasākumi piedāvājuma un pieprasījuma jomā, vienlaikus ņemot vērā to ietekmi uz vidi, nodarbinātību un sociālo jomu.
 (7)Eiropas Parlaments, Padome un Komisija parakstīja Iestāžu kopīgu proklamāciju par Eiropas sociālo tiesību pīlāru (
 14
 ). Pīlārs nosaka 20 principus un tiesības, kas nepieciešami labi funkcionējošu un taisnīgu darba tirgu un sociālās drošības sistēmu atbalstam, un tie strukturēti trijās kategorijās: vienlīdzīgas iespējas un piekļuve darba tirgum, taisnīgi darba apstākļi un sociālā aizsardzība un iekļaušana. Principi un tiesības dod ievirzi mūsu stratēģijai, nodrošinot, ka pāreja uz klimatneitralitāti, vidisko ilgtspēju un digitalizāciju, kā arī demogrāfiskās pārmaiņas ir sociāli taisnīgas un pamatotas. Pīlārs veido pamatprincipu kopumu, kas palīdzēs pārraudzīt dalībvalstu nodarbinātības un sociālos rādītājus, virzīt reformas valsts, reģionālā un vietējā līmenī un mūsdienu ekonomikā apvienot “sociālos” un “tirgus” aspektus, arī veicinot sociālo ekonomiku.
 (8)Darba tirgus reformās, arī attiecībā uz valstu mehānismiem darba samaksas noteikšanai, būtu jāievēro valstu sociālā dialoga prakse un būtu jānodrošina vajadzīgā iespēja plaši ņemt vērā sociālekonomiskos jautājumus, to vidū uzlabojumus tādos aspektos kā ilgtspēja, konkurētspēja, inovācija, darbvietu izveide, mūžizglītības un mācību politika, darba apstākļi, izglītība un prasmes, sabiedrības veselība, iekļaušana un reālie ienākumi.
 (9)Stiprinot virzību uz iekļaujošu un noturīgu sabiedrību, kurā cilvēki ir aizsargāti un spēj paredzēt un pārvaldīt pārmaiņas un kurā viņi var aktīvi piedalīties sabiedrībā un ekonomikā, dalībvalstīm un Savienībai būtu jānodrošina, ka pārmaiņas ir taisnīgas un sociāli pamatotas. Būtu jāvēršas pret diskrimināciju visās tās izpausmēs. Nodrošinot darba tirgu un sociālās aizsardzības sistēmu pilnvērtīgu darbību un likvidējot šķēršļus, kas kavē izglītību, mācības un dalību darba tirgū, tai skaitā izmantojot ieguldījumus pirmsskolas izglītībā un aprūpē, būtu jāsniedz visiem piekļuve un iespējas un būtu jāsamazina nabadzība un sociālā atstumtība (arī bērnu nabadzība un atstumtība). Saistībā ar sabiedrības novecošanu īpaši svarīga ir savlaicīga un vienlīdzīga piekļuve veselības aprūpes pakalpojumiem par pieņemamu cenu, ieskaitot profilaksi un veselības veicināšanu. Būtu jāturpina realizēt personu ar invaliditāti potenciālu ekonomikas izaugsmes un sociālās attīstības veicināšanā. Tā kā Savienības darbvietās aizvien plašāk tiek izmantoti jauni ekonomikas un uzņēmējdarbības modeļi, mainās arī darba tiesiskās attiecības. Dalībvalstīm būtu jānodrošina tas, lai darba tiesiskās attiecības, kas izriet no jaunām darba formām, saglabātu un stiprinātu Eiropas sociālo modeli.
 (10)Integrētās pamatnostādnes būtu jāizmanto par pamatu konkrētām valstīm sagatavotiem ieteikumiem, kurus Padome var adresēt dalībvalstīm. Lai veicinātu nodarbinātību, sociālos ieguldījumus, sociālo iekļaušanu, pieejamību, sekmētu darbaspēka pilnveides un pārkvalificēšanās iespējas, mūžizglītību un augstas kvalitātes izglītību un apmācību visiem, arī digitālo pratību un prasmes, dalībvalstīm būtu pilnībā jāizmanto Eiropas Sociālais fonds Plus un citi Savienības fondi, to vidū Taisnīgas pārkārtošanās fonds un InvestEU. Lai gan integrētās pamatnostādnes ir adresētas dalībvalstīm un Savienībai, tās būtu jāīsteno partnerībā ar visām valsts, reģionālajām un vietējām iestādēm, šajā darbībā cieši iesaistot parlamentus, kā arī sociālos partnerus un pilsoniskās sabiedrības pārstāvjus.
 (11)Nodarbinātības komitejai un Sociālās aizsardzības komitejai saskaņā ar attiecīgām Līgumos paredzētām pilnvarām būtu jāuzrauga, kā attiecīgā politika tiek īstenota, raugoties no nodarbinātības politikas pamatnostādņu aspekta. Šīm komitejām un citām Padomes darba sagatavošanas struktūrām, kas iesaistītas ekonomikas un sociālās politikas koordinēšanā, būtu jāstrādā cieši kopā. Būtu jāuztur politikas dialogs starp Eiropas Parlamentu, Padomi un Komisiju, jo īpaši par dalībvalstu nodarbinātības politikas pamatnostādnēm.
 (12)Ir notikusi apspriešanās ar Sociālās aizsardzības komiteju,
 IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU.
 1. pants
 Ar šo tiek pieņemtas pielikumā izklāstītās dalībvalstu nodarbinātības politikas pamatnostādnes. Šīs pamatnostādnes ir daļa no integrētajām pamatnostādnēm.
 2. pants
 Pielikumā izklāstītās pamatnostādnes dalībvalstis ņem vērā to nodarbinātības politikā un reformu programmās, par kurām ziņojumus iesniedz saskaņā ar LESD 148. panta 3. punktu.
 3. pants
 Šis lēmums ir adresēts dalībvalstīm.
 Briselē,
 Padomes vārdā –
 priekšsēdētājs
 (1)
 OV C , , . lpp.
 (2)
 OV C , , . lpp.
 (3)
 OV C , , . lpp.
 (4)
 OV C , , . lpp.
 (5)
 Padomes Ieteikums (ES) 2015/1184 (2015. gada 14. jūlijs) par vispārējām pamatnostādnēm dalībvalstu un Eiropas Savienības ekonomikas politikai (OV L 192, 18.7.2015., 27. lpp.).
 (6)
 OV C 120, 26.4.2013., 1. lpp.
 (7)
 OV C 67, 20.2.2016., 1. lpp.
 (8)
 OV C 484, 24.12.2016., 1. lpp.
 (9)
 OV C 153, 2.5.2018., 1. lpp.
 (10)
 OV C 189, 4.6.2018., 1.–13. lpp.
 (11)
 OV C 189, 5.6.2019., 4.–14. lpp.
 (12)
 OV C 387, 15.11.2019., 1.–8. lpp.
 (13)
 ANO Rezolūcija A/RES/70/1.
 (14)
 OV C 428, 13.12.2017., 10. lpp.
 ---documentbreak---
 EIROPAS KOMISIJA
 Briselē, 26.2.2020
 COM(2020) 70 final
 PIELIKUMI
 dokumentam
 PriekšlikumsPADOMES LĒMUMS
 par dalībvalstu nodarbinātības politikas pamatnostādnēm
 PIELIKUMS
 5. pamatnostādne. Palielināt pieprasījumu pēc darbaspēka
 Dalībvalstīm būtu aktīvi jāveicina ilgtspējīga sociālā tirgus ekonomika un jāatvieglo un jāatbalsta ieguldījumi kvalitatīvu darbvietu radīšanā. Šajā nolūkā tām būtu jāmazina šķēršļi, ar kuriem uzņēmumi saskaras, pieņemot darbā cilvēkus, jāveicina atbildīga uzņēmējdarbība un patiesa pašnodarbinātība un jo īpaši jāatbalsta mikrouzņēmumu, mazo un vidējo uzņēmumu izveide un izaugsme, arī nodrošinot piekļuvi finansējumam. Dalībvalstīm būtu aktīvi jāsekmē sociālās ekonomikas attīstība, sociālā inovācija un sociālie uzņēmumi un jāveicina šīs inovatīvās nodarbinātības formas, radot kvalitatīvas darba iespējas un nodrošinot sociālos pabalstus vietējā līmenī.
 Nodokļu slogs būtu jāpārorientē no darbaspēka uz citiem avotiem, kuri – ņemot vērā nodokļu sistēmas pārdales ietekmi – dod lielāku labumu nodarbinātībai un iekļaujošai izaugsmei, kā arī vienlaikus tas jāsalāgo ar klimata un vides politikas mērķiem, tai pašā laikā aizsargājot ienākumus, kas nodrošinās pienācīgu sociālo aizsardzību un izdevumus izaugsmes veicināšanai.
 Dalībvalstīm, kurās ir ieviesti mehānismi ar likumu paredzētas minimālās darba algas noteikšanai, būtu pārredzami un paredzami jānodrošina sociālo partneru pilnvērtīga iesaiste, kas ļautu adekvāti salāgot algas ar ražīguma izmaiņām un nodrošinātu taisnīgas algas pienācīgam dzīves līmenim, īpašu uzmanību veltot zemu un vidēju ienākumu grupām, lai veicinātu augšupēju konverģenci. Šajos mehānismos būtu jāņem vērā ekonomikas rādītāji reģionos un nozarēs. Lai noteiktu algas, dalībvalstīm būtu jāveicina sociālais dialogs un darba koplīguma slēgšanas sarunas. Ievērojot valstu praksi, dalībvalstīm un sociālajiem partneriem, izmantojot koplīgumus vai adekvātu likumā noteikto minimālo algu, būtu jānodrošina, ka visiem darba ņēmējiem ir tiesības uz pienācīgu un taisnīgu atalgojumu, ņemot vērā atalgojuma ietekmi uz konkurētspēju, darbvietu radīšanu un nodarbinātu personu nabadzību.
 6. pamatnostādne. Stiprināt darbaspēka piedāvājumu un uzlabot piekļuvi nodarbinātībai, prasmēm un kompetencēm
 Ņemot vērā tehnoloģisko un vidisko pārkārtošanos, kā arī demogrāfiskās pārmaiņas, dalībvalstīm būtu jāveicina ilgtspēja, ražīgums, nodarbināmība un cilvēkkapitāls, sekmējot attiecīgas zināšanas, prasmes un kompetences visā cilvēka mūža laikā un reaģējot uz pašreizējām un nākotnes darba tirgus vajadzībām. Lai nodrošinātu kvalitatīvu un iekļaujošu izglītību, arī profesionālo izglītību un apmācību, dalībvalstīm būtu arī jāpielāgo savas izglītības un apmācības sistēmas un tajās jāiegulda. Lai izglītības un apmācības sistēmās novērstu strukturālās nepilnības, uzlabotu šo sistēmu kvalitāti un atbilstību darba tirgus vajadzībām un arī lai īstenotu vidisko pārkārtošanos, dalībvalstīm būtu jāsadarbojas ar sociālajiem partneriem, izglītības un apmācības pakalpojumu sniedzējiem, uzņēmumiem un citām ieinteresētajām personām. Īpaša uzmanība būtu jāpievērš skolotāja profesijas problemātikai. Lai liktu pamatus pielāgošanās spējai vēlākā dzīves posmā, izglītības un apmācības sistēmām būtu jānodrošina visiem izglītojamajiem pamatkompetences, ieskaitot pamatprasmes un digitālās prasmes, kā arī caurviju prasmes. Dalībvalstīm būtu jācenšas nodrošināt, ka darba maiņas gadījumā tiesības uz apmācību tiek pārceltas, attiecīgā gadījumā izmantojot individuālus mācību kontus. Lai atbalstītu godīgu un taisnīgu pāreju visiem, stiprinātu sociālos rezultātus, risinātu darba tirgus nepilnības un uzlabotu ekonomikas vispārējo noturību pret satricinājumiem, tām būtu jādod iespēja ikvienam paredzēt darba tirgus vajadzības un labāk tām pielāgoties, konkrētāk, ar pastāvīgu pārkvalificēšanos un prasmju pilnveidi.
 Dalībvalstīm būtu jāveicina vienlīdzīgas iespējas visiem, novēršot nevienlīdzību izglītības un apmācības sistēmās, arī nodrošinot piekļuvi kvalitatīvai pirmsskolas izglītībai. Tām būtu jāpaaugstina vispārējais izglītības līmenis, jāsamazina to jauniešu skaits, kas priekšlaicīgi pamet skolu, jāuzlabo piekļuve augstākajai izglītībai un jāpalielina augstāko izglītību ieguvušo skaits, kā arī jāpalielina pieaugušo līdzdalība tālākizglītībā, jo īpaši to izglītojamo vidū, kuri atrodas nelabvēlīgākā situācijā un ir vismazāk kvalificēti. Ņemot vērā jaunās prasības, ko diktē sabiedrības digitalizācija, zaļais kurss un novecošana, dalībvalstīm savās profesionālās izglītības un apmācības sistēmās (PIA) būtu jāstiprina mācīšanās darbavietā (arī izmantojot kvalitatīvu un reālu māceklību) un jāpalielina zinātnes, tehnoloģiju, inženierzinātņu un matemātikas (STEM) absolventu skaits gan vidējā līmeņa PIA, gan augstākajā izglītībā. Turklāt dalībvalstīm būtu jāpalielina augstākās izglītības un pētniecības sasaiste ar darba tirgu, jāuzlabo prasmju pārraudzība un prognozēšana, jāpadara prasmes redzamākas un kvalifikācijas – arī ārvalstīs iegūtās kvalifikācijas – salīdzināmākas un jāpalielina iespējas atzīt un apstiprināt prasmes un kompetences, kas iegūtas ārpus formālās izglītības un apmācības. Tām būtu jāuzlabo un jāpaplašina elastīgu profesionālās tālākizglītības un tālākapmācības iespēju piedāvājums un izmantojums. Izveidojot prasmju pilnveides ceļus (tas ietver prasmju novērtēšanu, piedāvājumu izglītības un apmācību jomā, kas saskan ar darba tirgus iespējām, un apgūto prasmju atzīšanu un apstiprināšanu) un tādējādi uzlabojot kvalitatīvu mācību iespēju pieejamību un izmantošanu, dalībvalstīm būtu jāatbalsta arī mazprasmīgi pieaugušie, lai tie varētu saglabāt vai uzlabot savu nodarbināmību ilgtermiņā.
 Dalībvalstīm būtu jānodrošina bezdarbniekiem un neaktīviem cilvēkiem reāla, savlaicīga, koordinēta un individuāli pielāgota palīdzība, kuras pamatā ir atbalsts darba meklēšanai, apmācība, pārkvalifikācija un piekļuve citiem atbalsta pakalpojumiem. Lai būtiski samazinātu un novērstu ilgstošu un strukturālu bezdarbu, iespējami drīz būtu jāievieš visaptverošas stratēģijas, kas ietver padziļinātu individuālo novērtējumu par bezdarbu. Jauniešu bezdarbam un jautājumam par tiem jauniešiem, kas nemācās, nestrādā vai neapgūst arodu, būtu jāturpina pievērsties ar priekšlaicīgas mācību pārtraukšanas novēršanu un strukturāliem uzlabojumiem pārejā no mācībām uz darbu, arī pilnībā īstenojot Garantiju jauniešiem
 1
 .
 Dalībvalstīm būtu jātiecas novērst šķēršļus un atturošus faktorus un jānodrošina stimuli dalībai darba tirgū, jo īpaši tiem sabiedrības locekļiem, kam ir zemi ienākumi, kas ir otri pelnītāji un kas ir visvairāk attālināti no darba tirgus. Dalībvalstīm būtu jāatbalsta un jāpielāgo darba vide personām ar invaliditāti, arī izmantojot mērķtiecīgu finansiālu atbalstu un pakalpojumus, kas ļauj minētajām personām piedalīties darba tirgū un sabiedrības dzīvē.
 Dalībvalstīm būtu jānodrošina dzimumu līdztiesība un lielāka sieviešu dalība darba tirgū, arī nodrošinot vienlīdzīgas iespējas un karjeras izaugsmi un novēršot šķēršļus līdzdalībai līderībā visos lēmumu pieņemšanas līmeņos. Būtu jānovērš vīriešu un sieviešu darba samaksas atšķirības. Būtu jānodrošina vienāds atalgojums par vienādu vai līdzvērtīgu darbu un atalgojuma pārredzamība. Būtu jāsekmē līdzsvars starp darba, ģimenes un privāto dzīvi gan sievietēm, gan vīriešiem, jo īpaši nodrošinot piekļuvi cenas ziņā pieņemamai un kvalitatīvai ilgtermiņa aprūpei un pirmsskolas izglītības un aprūpes pakalpojumiem. Dalībvalstīm būtu jānodrošina, ka bērnu vecākiem un citām personām ar aprūpes pienākumiem ir iespēja izmantot piemērotu atvaļinājumu ģimenes apstākļu dēļ un elastīgu darba režīmu, kas tiem ļautu panākt līdzsvaru starp darbu, ģimenes un privāto dzīvi un sekmētu tādu šo tiesību izmantošanu, kas būtu līdzsvarota sieviešu un vīriešu vidū.
 7. pamatnostādne. Uzlabot darba tirgu darbību un sociālā dialoga efektivitāti
 Lai gūtu labumu no dinamiska un produktīva darbaspēka un jauniem darba organizācijas un uzņēmējdarbības modeļiem, dalībvalstīm būtu jāsadarbojas ar sociālajiem partneriem jautājumā par taisnīgiem, pārredzamiem un paredzamiem darba apstākļiem un par tiesību un pienākumu līdzsvarošanu. Tām būtu jāmazina un jānovērš darba tirgus segmentācija, jācīnās pret nedeklarētu darbu un jāveicina pāreja uz beztermiņa nodarbinātības formām. Nodarbinātības aizsardzības noteikumiem, darba tiesībām un iestādēm būtu jānodrošina gan piemērota vide, kas sekmē pieņemšanu darbā, gan tas, lai darba devējiem ir elastība, kas vajadzīga, lai ātri pielāgotos ekonomiskās situācijas izmaiņām, vienlaikus saglabājot darba ņēmējiem pienācīgu drošību un veselīgu, drošu un labi pielāgotu darba vidi, aizsargājot darba tiesības un nodrošinot sociālo aizsardzību. Būtu jānovērš tādu darba tiesisko attiecību veidošanās, kurās rodas nedroši darba apstākļi, kā tas ir platformu darbinieku gadījumā, un jāvēršas pret nestandarta līgumu ļaunprātīgu izmantošanu. Nepamatotas atlaišanas gadījumā vajadzētu būt nodrošinātām iespējām izmantot efektīvu un objektīvu strīdu risināšanas kārtību un tiesībām uz tiesisko aizsardzību, ieskaitot adekvātu kompensāciju.
 Ar politiku būtu jātiecas uzlabot un atbalstīt dalību darba tirgū, atbilstību starp piedāvājumu un pieprasījumu darba tirgū un pāreju uz darba tirgu. Dalībvalstīm būtu jāaktivizē tie, kuri var piedalīties darba tirgū, un jāsniedz tiem šādas iespējas. Dalībvalstīm būtu jāstiprina aktīvas darba tirgus politikas rezultativitāte, paplašinot tās mērķus, mērķauditorijas sasniegšanas pasākumus, tvērumu un nodrošinot politikas labāku sasaisti ar ienākumu atbalstu bezdarbniekiem, kamēr tie meklē darbu, un pamatojoties uz viņu tiesībām un pienākumiem. Dalībvalstīm vajadzētu tiekties uz lielāku lietderību un efektivitāti valsts nodarbinātības dienestu darbā, nodrošinot savlaicīgu un individuāli pielāgotu atbalstu darba meklētājiem, atbalstot pieprasījumu darba tirgū un īstenojot rezultātu novērtēšanas sistēmas.
 Dalībvalstīm būtu jānodrošina bezdarbniekiem tiesības uz adekvātiem saprātīga ilguma bezdarbnieka pabalstiem atbilstoši viņu iemaksām un valsts noteikumiem par tiesībām saņemt bezdarbnieka pabalstu. Šādiem pabalstiem nevajadzētu atņemt motivāciju ātri atgriezties darba tirgū, un tie būtu jāpapildina ar aktīvu darba tirgus politiku.
 Audzēkņu un darba ņēmēju mobilitāte būtu pienācīgi jāatbalsta ar mērķi uzlabot nodarbināmību, prasmes un pilnībā izmantot Eiropas darba tirgus potenciālu, vienlaikus arī nodrošinot taisnīgus apstākļus visiem, kas veic pārrobežu darbības, un pastiprinot administratīvo sadarbību starp valstu pārvaldes iestādēm mobilo darba ņēmēju jomā. Būtu jānovērš mobilitātei traucējoši šķēršļi izglītībā un apmācībā, saistībā ar aroda vai privātām pensijām un profesionālo kvalifikāciju atzīšanā, kā arī profesionālo kvalifikāciju atzīšana būtu jāpadara vieglāka. Dalībvalstīm vajadzētu rīkoties, lai nodrošinātu, ka administratīvās procedūras nekļūst par nevajadzīgu šķērsli tiem darba ņēmējiem no citām dalībvalstīm, kuri iesaistās nodarbinātībā, kā arī pārrobežu darba ņēmējiem. Dalībvalstīm būtu arī jānovērš spēkā esošo noteikumu ļaunprātīga izmantošana un, izmantojot atbilstīgus reģionālās attīstības pasākumus, jānovērš pamatcēloņi, kas izraisa intelektuālā darbaspēka emigrāciju no konkrētiem reģioniem.
 Balstoties uz valstīs pastāvošo praksi un lai panāktu auglīgāku sociālo dialogu un labākus sociālekonomiskos rezultātus, nodarbinātības, sociālās jomas un attiecīgā gadījumā ekonomikas reformu un politikas izstrādē un īstenošanā dalībvalstīm būtu jānodrošina savlaicīga un konstruktīva sociālo partneru iesaiste, arī atbalstot sociālo partneru spēju uzlabošanu. Dalībvalstīm būtu jāveicina sociālais dialogs un darba koplīguma slēgšanas sarunas. Sociālie partneri būtu jāmudina vest sarunas par kolektīviem līgumiem un slēgt šādus līgumus viņiem būtiskos jautājumos, pilnībā respektējot viņu autonomiju un tiesības uz kolektīvo rīcību.
 Vajadzības gadījumā un balstoties uz valstu pastāvošo praksi, dalībvalstīm būtu jāņem vērā attiecīgo pilsoniskās sabiedrības organizāciju pieredze nodarbinātības un sociālajos jautājumos.
 8. pamatnostādne. Veicināt vienlīdzīgas iespējas visiem, sekmēt sociālo iekļaušanu un apkarot nabadzību
 Dalībvalstīm, ieviešot iedarbīgus pasākumus, kuri apkarotu visu veidu diskrimināciju un veicinātu darba tirgū nepietiekami pārstāvēto grupu iespēju vienlīdzību, būtu jāsekmē visiem pieejami iekļaujoši darba tirgi, pienācīgu uzmanību pievēršot reģionālajai un teritoriālajai dimensijai. Tām būtu jānodrošina, lai pret visiem neatkarīgi no dzimuma, rases vai etniskās izcelsmes, reliģijas vai pārliecības, invaliditātes, vecuma vai seksuālās orientācijas būtu vienāda attieksme attiecībā uz nodarbinātību, sociālo aizsardzību, veselību un ilgtermiņa aprūpi, izglītību un piekļuvi precēm un pakalpojumiem.
 Sekmējot sociālo iekļaušanu un augšupējo sociālo mobilitāti, stimulējot dalību darba tirgū un novēršot nevienlīdzību, tai skaitā ar nodokļu un pabalstu sistēmas palīdzību, dalībvalstīm būtu jāmodernizē sociālās aizsardzības sistēmas, lai nodrošinātu adekvātu, iedarbīgu, efektīvu un ilgtspējīgu sociālo aizsardzību visos mūža posmos. Vispārīgu pieeju papildināšana ar selektīvām pieejām uzlabos sociālās aizsardzības sistēmu efektivitāti. Sociālās aizsardzības sistēmu modernizācijas rezultātā vajadzētu uzlaboties to pieejamībai, kvalitātei, adekvātumam un ilgtspējai.
 Dalībvalstīm būtu jāizstrādā un jāintegrē trīs aktīvas iekļaušanas virzieni: pienācīgs ienākumu atbalsts, iekļaujoši darba tirgi un piekļuve kvalitatīviem atbalsta pakalpojumiem, kuri atbilst individuālām vajadzībām. Sociālajām aizsardzības sistēmām būtu jānodrošina adekvāti minimālo ienākumu pabalsti ikvienam, kam trūkst pietiekamu līdzekļu, un, rosinot cilvēkus aktīvi piedalīties darba tirgū un sabiedrības dzīvē, jāveicina sociālā iekļaušana, tai skaitā izmantojot mērķorientētus sociālos pakalpojumus.
 Cenu ziņā pieņemamu, piekļūstamu un kvalitatīvu pakalpojumu – piemēram, pirmsskolas izglītība un aprūpe, ārpusskolas aprūpe, izglītība, apmācība, mājokļi, veselība un ilgtermiņa aprūpe, – pieejamība ir obligāts nosacījums vienlīdzīgu iespēju nodrošināšanai. Īpaša uzmanība būtu jāpievērš nabadzības un sociālās atstumtības, arī nodarbinātu personu un bērnu nabadzības apkarošanai. Dalībvalstīm būtu jānodrošina, ka ikvienam, arī bērniem, ir piekļuve būtiskajiem pakalpojumiem. Tiem, kam tas ir vajadzīgs vai kas ir neaizsargātā stāvoklī, dalībvalstīm būtu jānodrošina piekļuve adekvātai palīdzībai mājokļu vai sociālo mājokļu jomā. Saistībā ar šiem pakalpojumiem būtu jāņem vērā personu ar invaliditāti īpašās vajadzības, arī piekļūstamība. Bezpajumtniecības jautājums būtu jārisina atsevišķi.
 Dalībvalstīm būtu jānodrošina savlaicīga piekļuve kvalitatīvai profilaktiskai un ārstnieciskai veselības aprūpei un ilgtermiņa aprūpei par pieņemamu cenu, vienlaikus ilgtermiņā nodrošinot to ilgtspēju.
 Saistībā ar dzīves ilguma palielināšanos un demogrāfiskajām izmaiņām dalībvalstīm būtu jānodrošina pensiju sistēmu adekvātums un ilgtspēja darba ņēmējiem un pašnodarbinātajām personām, sniedzot sievietēm un vīriešiem vienlīdzīgas iespējas iegūt pensiju tiesības, tai skaitā izmantojot papildu shēmas, lai garantētu pienācīgus ienākumus. Pensiju reformas būtu jāatbalsta ar pasākumiem, kas pagarina darba mūža ilgumu, piemēram, paaugstinot faktisko pensionēšanās vecumu, un tās būtu jāīsteno aktīvu vecumdienu stratēģiju satvarā. Dalībvalstīm vajadzētu izveidot konstruktīvu dialogu ar sociālajiem partneriem un citām attiecīgajām ieinteresētajām personām un būtu pakāpeniski jāievieš reformas.
 (1)
 ()
 OV C 120, 26.4.2013., 1. lpp.


type: wikipedia

text:
Is é Stáisiún Mhullach Íde an t-aon stáisiún amháin sa cheantar. Bíonn sé an-ghnóthach gach lá, le níos mó ná cúig chéad daoine ag taisteal tríd an stáisiún chuile lá.
 Thosaigh George Papworth an obair ar an stáisiún cúpla bliain roimh 1844, agus chríochnaigh sé é ar an 25ú Bealtaine, sa bhliain sin.
 Tá sé ar an taobh ó thuaidh den líne ‘DART’, agus é ceangailte le Binn Éadair. Is é Port Mearnóg an stáisiún roimh Mhullach Íde agus Domhnach Báit an chéad stáisiún ina dhiaidh.
 Tagairtí
 Nasc seachtrach
 Suíomh oifigiúil
 Stáisiúin iarnróid i mBaile Átha Cliath


type: contracts

text:
 22.11.2007
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 L 304/49
 DECIZIA NR. 66/2007 A COMITETULUI MIXT AL SEE
 din 15 iunie 2007
 de modificare a Protocolului 31 la Acordul SEE privind cooperarea în domenii specifice în afara celor patru libertăți
 COMITETUL MIXT AL SEE,
 având în vedere Acordul privind Spațiul Economic European, astfel cum a fost modificat prin Protocolul de adaptare a Acordului privind Spațiul Economic European, denumit în continuare „acordul”, în special articolele 86 și 98,
 întrucât:
 (1)
 Protocolul 31 la acord a fost modificat prin Decizia nr. 90/2004 a Comitetului mixt al SEE din 8 iunie 2004 (1).
 (2)
 Este necesar să se extindă cooperarea dintre părțile contractante la acord, pentru a include Decizia nr. 1926/2006/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 18 decembrie 2006 de instituire a unui program de acțiune comunitară în domeniul politicii consumatorilor (2007-2013) (2).
 (3)
 Protocolul 31 la acord ar trebui, prin urmare, modificat pentru a face posibilă extinderea cooperării începând cu 1 ianuarie 2007,
 DECIDE:
 Articolul 1
 Articolul 6 din Protocolul 31 la acord se modifică după cum urmează:
 1.
 Următorul alineat se adaugă după alineatul (3):
 „3a. Începând cu 1 ianuarie 2007, statele AELS participă la următorul program:
 —
 32006 D 1926: Decizia nr. 1926/2006/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 18 decembrie 2006 de instituire a unui program de acțiune comunitară în domeniul politicii consumatorilor (2007-2013) (JO L 404, 30.12.2006, p. 39).”
 2.
 Textul alineatului (4) se înlocuiește cu următorul text:
 „Statele AELS contribuie financiar la activitățile menționate la alineatele (3) și (3a) în conformitate cu articolul 82 alineatul (1) litera (a) din acord.”
 3.
 Textul alineatului (5) se înlocuiește cu următorul text:
 „De la începerea cooperării în activitățile menționate la alineatele (3) și (3a), statele AELS participă cu drepturi depline la comitetele și alte organisme CE care asistă Comisia CE în gestionarea sau dezvoltarea activităților respective.”
 Articolul 2
 Prezenta decizie intră în vigoare în ziua următoare datei ultimei notificări adresate Comitetului mixt al SEE prevăzute la articolul 103 alineatul (1) din acord (3).
 Se aplică de la 1 ianuarie 2007.
 Articolul 3
 Prezenta decizie se publică în secțiunea SEE a Jurnalului Oficial al Uniunii Europene și în suplimentul SEE la acesta.
 Adoptată la Bruxelles, 15 iunie 2007.
 Pentru Comitetul mixt al SEE
 Președintele
 Alan SEATTER
 (1) JO L 349, 25.11.2004, p. 52.
 (2) JO L 404, 30.12.2006, p. 39.
 (3) Nu au fost semnalate obligații constituționale.


text:
 5.4.2012
 MT
 Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea
 C 102/6
 Protokoll dwar il-kooperazzjoni bejn il-Kummissjoni Ewropea u l-Kumitat tar-Reġjuni
 2012/C 102/02
 Il-Kummissjoni Ewropea (il-Kummissjoni) u l-Kumitat tar-Reġjuni (il-Kumitat),
 wara li kkunsidraw it-Trattat dwar l-Unjoni Ewropea (TUE) u t-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea (TFUE), b’mod partikolari l-Artikoli 305 sa 307 u 263 u l-Artikolu 8 tal-Protokoll dwar l-applikazzjoni tal-prinċipji tas-sussidjarjetà u l-proporzjonalità annessi mat-Trattati;
 wara li kkunsidraw il-Protokoll dwar il-kooperazzjoni bejn il-Kummissjoni Ewropea u l-Kumitat tar-Reġjuni ffirmat fis-17 ta’ Novembru 2005 u l-Addendum tiegħu ffirmat fil-5 ta’ Ġunju 2007;
 A.
 billi t-Trattat ta’ Lisbona jsaħħaħ id-dimensjoni territorjali tal-Unjoni Ewropea billi jirreferi għall-prinċipju tal-awtonomija lokali u reġjonali, billi jdaħħal l-għan tal-koeżjoni territorjali u billi jinkludi d-dimensjoni reġjonali u lokali fir-rigward tal-prinċipju tas-sussidjarjetà;
 B.
 fejn it-Trattati jipprovdu, il-konsultazzjoni mal-Kumitat tar-Reġjuni tkun obbligatorja għall-Kummissjoni Ewropea, il-Parlament Ewropew u l-Kunsill;
 C.
 billi l-approċċ tal-governanza f’diversi livelli huwa għodda importanti għat-tfassil u l-implimentazzjoni tal-politiki tal-UE, il-Kummissjoni Ewropea u l-Kumitat tar-Reġjuni jaqblu li:
 I. KOOPERAZZJONI FIR-RIGWARD TAL-PROĊEDURI U L-IPPJANAR LEĠIŻLATTIVI
 i) Programm ta’ Ħidma tal-Kummissjoni
 1.
 Fl-ewwel semestru ta’ sena partikolari, il-Kumitat ser jadotta riżoluzzjoni indirizzata lill-Kummissjoni li tispjega l-pożizzjonijiet ewlenin fir-rigward tal-programm ta’ ħidma tal-Kummissjoni għas-sena li ġejja. Din ir-riżoluzzjoni ser tkun ibbażata fuq il-prijoritajiet politiċi u valutazzjoni tas-segwitu li jkun ingħata lill-opinjonijiet preċedenti tal-KtR.
 2.
 Ser tiġi organizzata laqgħa darba fis-sena bejn il-President jew il-Viċi President tal-Kummissjoni responsabbli għar-relazzjonijiet mal-Kumitat u l-President tal-Kumitat matul it-tħejjija tal-programm ta’ ħidma tal-Kummissjoni sabiex tiġi valutata l-applikazzjoni, b’mod partikolari l-impatt tal-opinjonijiet tal-Kumitati.
 3.
 Il-President jew il-Viċi President tal-Kummissjoni responsabbli għar-relazzjonijiet mal-Kumitat kull sena jippreżenta lill-Kumitat il-prijoritajiet strateġiċi għas-sena ta’ wara. Għal dan il-għan, il-Kumitat ser jorganizza dibattitu dwar il-futur tal-Unjoni.
 Il-Kumitat jikkunsidra l-prijoritajiet u l-iskadenzi tal-Kummissjoni huwa u jistabbilixxi l-prijoritajiet ta’ politika annwali u fl-organizzazzjoni ta’ xogħlu.
 4.
 Tista’ tiġi organizzata laqgħa annwali bejn is-servizzi tal-Kummissjoni u l-Kumitat sabiex jiġu valutati l-inizjattivi tal-Kummissjoni ta’ nofs it-term fejn il-Kumitat jista’ jagħmel kontribut sostanzjali u jimmonitorja l-implimentazzjoni tagħhom.
 ii) Proċeduri matul il-proċess leġiżlattiv
 L-iskambju tal-informazzjoni u l-preżenza tal-Kummissjoni fil-laqgħat tal-Kumitat
 5.
 Il-Kummissjoni u l-Kumitat jaqsmu flimkien kwalunkwe dokumentazzjoni u informazzjoni neċessarji mill-iktar fis possibbli.
 6.
 Il-Membri tal-Kummissjoni ser jiġu mistiedna mill-President tal-Kumitat biex jieħdu sehem fil-ħidma tal-Kumitat, b’mod partikolari fis-Sessjonijiet Plenarji u l-laqgħat tal-Bureau, kif ukoll f’attivitajiet speċjali organizzati bi ftehim konġunt. Membru tal-Kummissjoni jkollu d-dritt li jitkellem matul is-Sessjoni Plenarja tal-Kumitat meta jkun qed isir dibattitu dwar proposti leġiżlattivi li jaqgħu taħt ir-responsabbiltà tiegħu.
 7.
 F’ċirkostanzi eċċezzjonali uffiċjali għoljin tal-Kummissjoni jistgħu jitkellmu matul Bureau tal-Kumitat. L-uffiċjali tal-Kummissjoni inkarigati mid-dossiers li l-Kumitat ikun qed jeżamina ser jieħdu sehem kemm jista’ jkun fil-laqgħat tal-kummissjonijiet tal-Kumitat li għalihom ikunu mistiedna sabiex jiċċaraw il-proposti tal-Kummissjoni u jieħdu nota tal-pożizzjonijiet tal-membri tal-Kumitat.
 Lista ta’ konsultazzjonijiet
 8.
 Fuq il-bażi tal-programm ta’ ħidma tal-Kummissjoni, is-Segretarju Ġenerali tal-Kummissjoni ser iressaq lill-Kumitat lista ta’ proposti għal konsultazzjoni obbligatorja, flimkien ma’ proposti għal konsultazzjoni fakultattiva potenzjali, inklużi l-opinjonijiet ta’ prospettiva. Din il-lista tista’ tinkludi wkoll dokumenti ta’ natura mhux leġislattiva li dwarhom il-Kummissjoni tkun beħsiebha titlob l-opinjoni tal-Kumitat u l-proposti għall-kollaborazzjoni fil-qasam tal-konformità mal-prinċipji tas-sussidjarjetà u l-proporzjonalità.
 Konsultazzjonijiet fakultattivi
 9.
 Konsultazzjoni fakultattiva tista’ tiġi prevista jekk japplika mill-inqas wieħed minn dawn il-kriterji:
 —
 il-kwistjoni konċernata tkun relatata mal-kompiti regolatorji jew eżekuttivi tal-awtoritajiet devoluti: reġjonali, lokali jew intermedji;
 —
 il-leġiżlazzjoni proġettata tal-Unjoni jew il-miżuri nazzjonali li ser ikollhom jiġu adottati għall-iskop tal-implimentazzjoni tagħha x’aktarx ikollhom impatt dirett fuq il-baġits lokali jew reġjonali u/jew it-tħaddim tal-amministrazzjoni reġjonali jew lokali;
 —
 il-miżura konċernata tal-Unjoni x’aktarx ikollha impatt fuq il-koeżjoni ekonomika, soċjali u territorjali;
 —
 l-att leġislattiv futur ikollu sensittività partikolari fir-rigward tas-sussidjarjetà;
 —
 il-miżuri proġettati jkunu relatati mal-infurmar tal-pubbliku Ewropew u s-sensibilizzazzjoni tagħhom dwar il-politiki tal-Unjoni Ewropea fl-oqsma ta’ kompetenza tal-Kumitat.
 Opinjonijiet ta’ prospettiva
 10.
 Il-Kummissjoni bi pjaċir tilqa’ rwol iktar proattiv għall-Kumitat permezz tal-opinjonijiet ta’ prospettiva dwar il-politiki futuri tal-Unjoni qabel ma tittieħed azzjoni fil-livell tal-Unjoni u f’oqsma fejn il-Kumitat ikollu riżorsi ta’ informazzjoni lokali adatti.
 It-tali konsultazzjonijiet għandhom jiġu notifikati mill-Viċi President responsabbli għar-relazzjonijiet mal-Kumitat. It-talbiet għall-opinjonijiet ta’ prospettiva għandhom ikunu akkumpanjati minn mandat speċifiku u qafas ta’ azzjoni koerenti li għandu jitfassal bi ftehim reċiproku. L-iskadenza għal tali konsultazzjoni ma tistax tkun inqas minn xahar mid-data li fiha l-President tal-Kumitat jirċievi t-tali notifika. Il-programm ta’ ħidma tal-Kummissjoni, kultant komplementat mill-Programm Kontinwu, għandu jkun l-għodda prinċipali biex jiġu identifikati s-suġġetti għal dan it-tip ta’ konsultazzjoni.
 Is-segwitu politiku għall-opinjonijiet ta’ prospettiva jista’ jsir mill-attendenza ta’ Membru tal-Kummissjoni għas-Sessjoni Plenarja tal-Kumitat jew billi uffiċjali għoljin tal-Kummissjoni jattendu għal-laqgħat rilevanti tal-Kumitat.
 Konsultazzjoni ġdida
 11.
 Il-Kummissjoni tista’ tistieden lill-Kumitat joħroġ opinjoni ġdida dwar l-implikazzjonijiet għall-awtoritajiet lokali u reġjonali ta’ riżultat li jkun ħiereġ mill-proċess leġiżlattiv.
 Jekk il-Kummissjoni timmodifika l-proposta b’mod sostanzjali wara l-konsultazzjoni inizjali tal-Kumitat, u fejn it-Trattati jipprovdu għal konsultazzjoni obbligatorja, hija ser tiżgura li l-Kumitat jiġi konsultat mill-ġdid.
 Segwitu tal-opinjonijiet
 12.
 Fl-opinjonijiet tiegħu, il-Kumitat, kulfejn possibbli, ser jenfasizza l-emendi li jixtieq jissuġġerixxi għall-proposti leġislattivi bl-adozzjoni ta’ emendi speċifiċi għat-testijiet tal-Kummissjoni. Il-Kumitat ser jinkludi wkoll sommarju ma’ kull opinjoni.
 13.
 Il-Kumitat, mill-iktar fis possibbli, ser jikkomunika lis-Segretarjat Ġenerali tal-Kummissjoni l-minuti tal-laqgħat u s-Sessjonijiet Plenarji tal-Kumitat li l-kontenut tagħhom jista’ jkun ta’ interess speċifiku għall-Kummissjoni, b’mod partikolari meta jikkonċerna l-implimentazzjoni tal-prinċipju tas-sussidjarjetà.
 14.
 Sabiex il-Kumitat ikun jista’ joħroġ valutazzjonijiet ta’ impatt regolari tal-ħidma tiegħu, is-servizzi tal-Kummissjoni, mill-inqas darbtejn fis-sena, ser jipprovdu tweġibiet sostantivi, li jispjegaw ir-raġunijiet kif ġew ikkunsidrati l-kummenti fl-opinjoni tal-Kumitat.
 F’din l-okkażjoni, il-Kummissjoni twieġeb għat-tħassib dwar is-sussidjerjetà li l-Kumitat jesprimi fl-opinjonijiet tiegħu.
 II. KOOPERAZZJONI FIR-RIGWARD TAL-ATTIVITAJIET
 15.
 Il-Kummissjoni u l-Kumitat jaqblu li jintensifikaw il-kollaborazzjoni tagħhom sabiex jiżdiedu s-sinerġiji bejn l-attivitajiet rispettivi tagħhom, b’mod partikolari fil-kuntest tal-Istrateġija UE 2020, il-koeżjoni ekonomika, soċjali u territorjali, u b’mod speċjali fl-implimentazzjoni tal-kooperazzjoni transkonfinali, interreġjonali u transnazzjonali.
 Konsultazzjonijiet mal-awtoritajiet lokali u reġjonali
 16.
 Il-Kummissjoni tagħraf ir-rwol privileġġat tal-Kumitat fir-relazzjonijiet bejn l-istituzzjonijiet, il-korpi, l-uffiċċji u l-aġenziji tal-Unjoni Ewropea u l-awtoritajiet lokali u reġjonali tal-Istati Membri.
 17.
 Il-Kumitat, b’kooperazzjoni mal-Kummissjoni, ser jiżviluppa strateġija ġenwina għall-konsultazzjoni mal-awtoritajiet lokali u reġjonali, b’kunsiderazzjoni tal-prerogattivi ta’ kull waħda minnhom, u b’konformità mal-proċess ta’ konsultazzjoni li tkun minn isfel għal fuq kemm jista’ jkun. Fuq din il-bażi, il-Kumitat għandu jixpruna djalogu territorjali fil-kuntest taċ-ċiklu l-ġdid ta’ governanza tal-Istrateġija Ewropa 2020 qabel il-Kunsill Ewropew tar-Rebbiegħa.
 18.
 B’konformità mal-prinċipju ta’ governanza soda, il-Kumitat għandu jaqdi rwol sħiħ ta’ trażmissjoni fid-djalogu mal-assoċjazzjonijiet tal-awtoritajiet lokali u reġjonali. Il-Kummissjoni għandha tiżgura li l-Kumitat ikun involut bis-sħiħ fit-tħejjija tal-laqgħat organizzati b’mod konġunt.
 Djalogu strutturat mal-assoċjazzjonijiet
 19.
 Il-Kummissjoni u l-Kumitat flimkien jorganizzaw id-djalogu strutturat mal-assoċjazzjonijiet tal-awtoritajiet lokali u reġjonali. Għandu jiġi organizzat djalogu strutturat annwali bejn il-Kumitat u s-servizzi tas-Segretarjat Ġenerali tal-Kummissjoni, sabiex jiġi diskuss il-programm ta’ ħidma adottat tal-Kummissjoni. Matul is-sena, id-djalogi strutturati fil-preżenza tal-Membri tal-Kummissjoni responsabbli ser isiru fil-laqgħat tal-kummissjonijiet rilevanti tal-Kumitat, skont kif ikun meħtieġ.
 Is-Semestru Ewropew
 20.
 Darba fis-sena, il-Kumitat għandu jressaq rapport li jivvaluta l-involviment tal-awtoritajiet lokali u reġjonali fl-Istrateġija Ewropa 2020 li ser jitqies mill-Kummissjoni hija u tfassal l-Istħarriġ Annwali tat-Tkabbir. Il-Kumitat ser jistieden lill-Membru tal-Kummissjoni responsabbli biex jippreżenta l-Istħarriġ Annwali tat-Tkabbir matul is-sessjoni plenarja.
 Fid-dawl tal-Laqgħa tar-Rebbiegħa tal-Kunsill Ewropew, il-Kumitat ser jorganizza djalogu territorjali. Sabiex iħejji dan id-djalogu, il-Kumitat ser jikkonsulta lin-netwerk Ewropa 2020 u jistabbilixxi rapport li ser jitressaq lill-Kummissjoni u lill-Kunsill Ewropew.
 Ir-Raggruppament Ewropew tal-Kooperazzjoni Territorjali
 21.
 Il-Kummissjoni, bl-appoġġ tal-Kumitat, beħsiebha tagħmel ir-Raggruppament Ewropew tal-Kooperazzjoni (REKT) iktar magħruf fost l-awtoritajiet lokali u reġjonali u s-servizzi tal-istituzzjonijiet tal-Unjoni. Il-Kumitat, li qed jorganizza r-reġistru tar-REKT kollha, ser jiżgura li l-Kummissjoni tkun infurmata dwar ir-REKT il-ġodda u li din l-informazzjoni tiġi ppubblikata fis-serje C tal-Ġurnal Uffiċjali tal-UE b’konformità mal-Artikolu 5(2) tar-Regolament (KE) Nru 1082/2006.
 III. L-IMPLIMENTAZZJONI TAS-SUSSIDJARJETÀ U L-PROPORZJONALITÀ U L-GOVERNANZA F’DIVERSI LIVELLI
 Assemblea magħmula minn rappreżenanti politiċi tal-awtoritajiet lokali u reġjonali
 22.
 Il-Kummissjoni tagħraf ir-rwol privileġġat tal-Kumitat bħala assemblea magħmula minn rappreżentanti politiċi tal-awtoritajiet lokali u reġjonali fl-Unjoni. Hija ser tikkoopera mill-qrib mal-Kumitat fl-implimentazzjoni tal-Artikolu tal-Protokoll dwar l-applikazzjoni tal-prinċipji tas-sussidjarjetà u l-proporzjonalità li jipprovdi għall-konsultazzjonijiet preleġislattivi li jqisu d-dimensjoni reġjonali u lokali ta’ azzjoni ppjanata.
 23.
 Tul il-proċess leġislattiv, il-Kumitat jagħti attenzjoni partikolari lill-konformità tal-proposti leġiżlattivi tal-UE mal-prinċipji tas-sussidjarjetà u l-proporzjonalità, li jqisu d-dispożizzjonijiet fis-seħħ u l-bidliet previsti. Għal dan il-għan, il-Kumitat ser juża n-Netwerk tal-Monitoraġġ tas-Sussidjarjetà u jaqsam ir-riżultati ta’ dawn il-konsultazzjonijiet mal-Kummissjoni. Il-Kummissjoni u l-Kumitat ser jaħdmu flimkien biex isaħħu l-prinċipju tas-sħubija permezz tal-governanza f’diversi livelli fil-politiki tal-Unjoni li għalihom il-konsultazzjoni tal-Kumitat hija obbligatorja.
 Il-Kummissjoni u l-Kumitat jaqsmu l-informazzjoni dwar il-monitoraġġ tas-sussidjarjetà fuq bażi regolari b’mod partikolari fir-rigward tal-opinjonijiet rilevanti tal-Parlamenti nazzjonali u reġjonali. Jekk, matul proċedura leġiżlattiva, il-Kumitat iqajjem kwistjonijiet ta’ tħassib sostanzjali rigward ir-rispett tal-prinċipju tas-sussidjarjetà, ser jinforma minnufih lill-koleġislaturi.
 Il-ħidma tal-Kumitat ser tiżviluppa bħala parti mill-isforz kollaborattiv mal-Kummissjoni biex tinħoloq kultura ta’ sussidjarjetà. Il-Kummissjoni u l-Kumitat jaqblu li d-deċiżjonijiet għandhom jittieħdu fil-livell li jkun l-eqreb taċ-ċittadin bl-iktar mezzi adatti u fejn jistgħu jilħqu l-għan tagħhom bl-iktar mod effettiv. Il-Kummissjoni u l-Kumitat jaqblu li jidentifikaw il-prijoritajiet li jsejħu għal monitoraġġ speċifiku tas-sussidjarjetà u l-proporzjonalità.
 Is-servizzi tal-Kummissjoni jistgħu jitolbu l-appoġġ mill-Kumitat fit-tħejjija tal-valutazzjonijiet tal-impatt tagħha. Il-pjattaformi u n-netwerks tal-Kumitat jistgħu jipprovdu punt ta’ aċċess tajjeb għall-awtoritajiet lokali u reġjonali u għalhekk jistgħu jippermettu lill-Kummissjoni biex issaħħaħ l-analiżi tal-aspetti lokali u reġjonali fil-valutazzjonijiet tal-impatt jekk jidher li jkun neċessarju. Il-Kumitat ser jiġbor fil-qosor l-attivitajiet tiegħu f’dan il-qasam f’rapport annwali li jintbagħat lill-Kummissjoni.
 24.
 Il-Kumitat ser jipprovdi l-Kummissjoni bir-Rapport Annwali tas-Sussidjarjetà bħala kontribut għar-rapport tal-Kummmissjoni dwar “It-tfassil aħjar tal-liġijiet”.
 IV. ID-DIMENSJONI ESTERNA TAL-UNJONI
 25.
 Il-Kumitat ser jiżviluppa attivitajiet, b’mod partikolari fuq talba tal-Kummissjoni, fir-rigward tad-dimensjoni esterna tal-politiki tal-Unjoni fejn l-awtoritajiet lokali u reġjonali jkollhom setgħat istituzzjonali. Il-kooperazzjoni mal-Kummissjoni ser tiffoka b’mod partikolari fuq:
 (a)
 L-appoġġ għall-proċess tat-tkabbir u l-parteċipazzjoni fil-politika tal-preadeżjoni tal-Unjoni;
 (b)
 L-appoġġ għall-politika tal-viċinat; l-iktar permezz tal-pjattaformi istituzzjonali stabbiliti bħall-ARLEM (Assemblea Lokali u Reġjonali Ewro-Mediterranja) u l-CORLEAP (Konferenza tal-awtoritajiet lokali u reġjonali għas-Sħubija tal-Lvant);
 (c)
 Il-promozzjoni tad-demokrazija lokali u reġjonali f’pajjiżi terzi (b’mod partikolari fil-pajjiżi kandidati u l-pajjiżi tal-viċinat), l-iktar permezz tal-monitoraġġ tal-elezzjonijiet fil-livell lokali u reġjonali;
 (d)
 L-appoġġ tal-politiki u l-pożizzjonijiet tal-Unjoni bħala osservatur fil-konferenzi internazzjonali dwar l-oqsma ta’ politika li jikkonċernaw ukoll id-drittijiet obbligatorji tal-Kumitat li jiġi kkonsultat;
 (e)
 L-iżvilupp u l-promozzjoni tal-kooperazzjoni deċentralizzata; l-iktar permezz tal-appoġġ kontinwu komuni għall-ATLAS, il-Portal u l-Assizes tal-kooperazzjoni deċentralizzata għall-iżvilupp;
 (f)
 Il-kooperazzjoni transkonfinali bejn l-Unjoni u l-pajjiżi tal-viċinat.
 V. IL-POLITIKA TAL-INFORMAZZJONI U L-KOMUNIKAZZJONI
 26.
 Il-Kummissjoni u l-Kumitat jaħdmu id f’id fil-qasam tal-komunikazzjoni u l-informazzjoni u jikkooperaw biex jimplimentaw politika ġenwina ta’ komunikazzjoni deċentralizzata fil-livell lokali u reġjonali. Huma jagħrfu r-rwol li jaqdu l-awtoritajiet lokali u reġjonali billi jipprovdu l-pubbliku b’informazzjoni dwar il-politiki tal-Unjoni.
 27.
 Il-Kummissjoni u l-Kumitat jikkooperaw b’mod partikolari fl-organizzazzjoni ta’ fora u avvenimenti rilevanti għall-awtoritajiet lokali u reġjonali. Huma jikkontribwixxu għall-kopertura konġunta ta’ dawn l-attivitajiet fil-mezzi tax-xandir.
 28.
 L-isforzi komuni għall-komunikazzjoni ser jiġu stabbiliti u aġġornati fuq bażi regolari.
 —
 Huma ser jiffokaw b’mod partikolari fuq:
 —
 kooperazzjoni bejn l-uffiċċji ta’ rappreżentanza tal-UE fl-Istati Membri u l-membri tal-Kumitat biex jappoġġjaw l-attivitajiet ta’ komunikazzjoni reċiproka fil-livell nazzjonali, reġjonali u lokali; it-tisħiħ tal-kooperazzjoni u l-appoġġ sabiex jiġu żviluppati attivitajiet immirati lejn il-mezzi tax-xandir lokali u reġjonali kif ukoll sinerġiji mtejba mal-assoċjazzjonijiet nazzjonali tar-rappreżentanti eletti fil-livell lokali u reġjonali;
 —
 il-kooperazzjoni fil-qasam tal-opinjoni pubblika permezz tal-iskambju tal-informazzjoni u kummenti dwar l-istħarriġ tal-Ewrobarometru ta’ interess għall-Kumitat u/jew permezz ta’ stħarriġ tal-Ewrobarometru b’dimensjoni lokali u/jew reġjonali kulfejn possibbli;
 —
 il-kooperazzjoni dwar l-iżvilupp ta’ għodod bħas-siti tal-internet u newsletters fil-kuntest tal-Kumitat Editorjali Interistituzzjonali għall-Internet biex jiġu żviluppati mezzi għall-informazzjoni u l-komunikazzjoni mal-pubbliku inġenerali.
 Magħmul fi Brussell, is-16 ta’ Frar 2012.
 Għall-Kummissjoni Ewropea
 José Manuel BARROSO
 Il-President
 Għall-Kumitat tar-Reġjuni
 Mercedes BRESSO
 Il-President


text:
 COMISSÃO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS
 Bruxelas, 20.06.1996
 COM(96)288 final
 Proposta de
 REGULAMENTO (CE^ DO CONSELHO
 que altera o Regulamento (CE) n° 3089/95 do Conselho, que reparte entre os Estados-
 membros, para o ano de 1996, as quotas de captura para os navios que pescam nas
 águas da Polónia
 (apresentada pela Comissão)
 ---pagebreak--- ---pagebreak--- EXPOSIÇÃO DOS MOTIVOS
 Nos termos do Acto de Adesão da Áustria, da Finlândia e da Suécia, os acordos de pesca
 concluídos por estes países com países terceiros são geridos pela Comunidade.
 A Comunidade, em nome da Suécia, realizou consultas com a Polónia, que permitiram
 concluir acordos que definem convénios de pesca para 1996. Nos termos destes convénios
 recíprocos de pesca, as quotas obtidas pela Comunidade na zona da Polónia foram
 repartidas entre os Estados-membros pelo Regulamento (CE) n° 3089/95 do Conselho.
 Em seguida, foram realizadas consultas suplementares entre as Partes que resultaram
 numa troca de quotas adicional.
 A presente proposta de regulamento tem por objectivo alterar em consequência o
 regulamento supramencionado.
 ar
 ---pagebreak--- Proposta de
 REGULAMENTO (CE) N° /96 DO CONSELHO
 que altera o Regulamento (CE) n° 3089/95 do Conselho, que reparte entre os Estados-
 membros, para o ano de 1996, as quotas de captura para os navios que pescam nas
 águas da Polónia
 O CONSELHO DA UNIÃO EUROPEIA,
 Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia,
 Tendo em conta o Regulamento (CEE) n° 3760/92 do Conselho, de 20 de Dezembro de
 1992, que institui um regime comunitário da pesca e da aquicultura (I), nomeadamente,
 o n° 4 do seu artigo 8o,
 Tendo em conta a proposta da Comissão,
 Considerando que, nos termos do artigo 124° do Acto de Adesão de 1994, os acordos de
 pesca concluídos pelo Reino da Suécia com países terceiros são geridos pela Comunidade;
 Considerando que o Regulamento (CE) n° 3089/95 (2) do Conselho reparte entre os
 Estados-membros, para o ano de 1996, determinadas quotas de captura para os navios que
 pescam nas águas da Polónia;
 Considerando que, em conformidade com o processo previsto no artigo III do Acordo de
 Pesca de 1 de Fevereiro de 1978 entre o Reino da Suécia e a República da Polónia, a
 Comunidade e a Polónia realizaram consultas adicionais a respeito dos direitos de pesca
 recíprocos para 1996, que resultaram na atribuição à Comunidade de 150 toneladas de
 bacalhau;
 Considerando que, para garantir uma gestão eficaz das possibilidades de captura
 disponíveis nas águas da Polónia, é conveniente reparti-las entre os Estados-membros
 através de quotas, em conformidade com o artigo 8o do Regulamento (CEE) n° 3760/92
 do Conselho;
 ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO:
 Artigo Io
 No anexo do Regulamento (CE) n° 3089/95 do Conselho, os valores relativos à repartição
 das quotas de captura da Comunidade nas águas da Polónia para o ano de 1996 são
 substituídos pelos constantes do anexo do presente regulamento.
 (1)
 JO n° L 389 de 31.12.1992, p. 1. Regulamento com a redacção que lhe foi dada pelo Acto de
 Adesão de 1994.
 (2)
 JOn°L 330 de 21.12.1995, p. 99.
 S
 ---pagebreak--- Artigo 2o
 O presente regulamento entra em vigor no dia seguinte ao da sua publicação no Jornal
 Oficial das Comunidades Europeias.
 O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente
 aplicável em todos os Estados-membros.
 Feito em Bruxelas, em
 Pelo Conselho
 O Presidente
 tf
 ---pagebreak--- ANEXO
 Repartição das quotas de captura da Comunidade
 nas águas da Polónia para o ano de 1996
 (peso fresco inteiro em toneladas; para o salmão: número de peixes)
 Quotas atribuídas
 Quotas de captura
 Espécies Divisão CIEM aos Estados-
 da Comunidade
 membros
 Arenque IHd 1 000 Suécia 1 000
 Salmão Illd 1 350 Suécia 1 350
 Espadilha IHd 15 000 Suécia 15 000
 Peixe-chato Illd 50 Suécia 50
 Bacalhau Illd 150 Suécia 150
 <T
 ---pagebreak--- ---pagebreak--- ISSN 0257-9553
 COM(96) 288 final
 DOCUMENTOS
 PT 03 11
 N." de catálogo : CB-CO-96-294-PT-C
 ISBN 92-78-05615-4
 Serviço das Publicações Oficiais das Comunidades Europeias
 L-2985 Luxemburgo
 &