text:
 10.1.2009
 SL
 Uradni list Evropske unije
 C 6/24
 Sodba Sodišča prve stopnje z dne 12. novembra 2008 – Evropaïki Dynamiki proti Komisiji
 (Zadeva T-406/06) (1)
 („Javna naročila storitev - Javni razpisa za storitve za vodenje sistema registrov, vzpostavljenega na podlagi Direktive 2003/87/ES - Zavrnitev ponudbe ponudnika - Odločba o oddaji drugemu ponudniku - Očitna napaka pri presoji - Obveznost obrazložitve - Odškodninski zahtevek“)
 (2009/C 6/48)
 Jezik postopka: angleščina
 Stranki
 Tožeča stranka: Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Atene, Grčija) (zastopnika: N. Korogiannakis in N. Keramidas, odvetnika)
 Tožena stranka: Komisija Evropskih skupnosti (zastopnika: M. Wilderspin in E. Manhaeve, zastopnika)
 Predmet
 Prvič predlog za razglasitev ničnosti Odločbe Komisije z dne 19. oktobra 2006 o zavrnitvi ponudbe, ki jo je tožeča stranka vložila v okviru javnega razpisa za storitve za vodenje sistema registrov, vzpostavljenega na podlagi Direktive 2003/87/ES Evropskega parlamenta in Sveta z dne 13. oktobra 2003 o vzpostavitvi sistema za trgovanje s pravicami do emisije toplogrednih plinov v Skupnosti in o spremembi Direktive Sveta 96/61/ES (UL L 275, str. 32), neodvisno evidenco transakcij Skupnosti in tehnično vzdrževanje ter uporabniško podporo (UL 2006, S 102 108793) ter odločbe o oddaji javnega naročila drugemu ponudniku in, drugič, odškodninski zahtevek.
 Izrek
 1)
 Tožba se zavrne.
 2)
 Evropaïki Dynamiki – Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE nosi svoje stroške in stroške Komisije.
 (1) UL C 42, 24.2.2007.


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 28.7.2011
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 L 196/41
 ROZHODNUTÍ SMÍŠENÉHO VÝBORU EHP
 č. 58/2011
 ze dne 20. května 2011,
 kterým se mění příloha XXI (Statistika) Dohody o EHP
 SMÍŠENÝ VÝBOR EHP,
 s ohledem na Dohodu o Evropském hospodářském prostoru ve znění Protokolu o úpravě Dohody o Evropském hospodářském prostoru (dále jen „Dohoda“), a zejména na článek 98 této dohody,
 vzhledem k těmto důvodům:
 (1)
 Příloha XXI Dohody byla změněna rozhodnutím Smíšeného výboru EHP č. 46/2011 ze dne 1. dubna 2011 (1).
 (2)
 Nařízení Komise (EU) č. 1157/2010 ze dne 9. prosince 2010, kterým se provádí nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1177/2003 o statistice Společenství v oblasti příjmů a životních podmínek (EU-SILC), pokud jde o seznam cílových sekundárních proměnných pro rok 2012, které se týkají podmínek bydlení (2), by mělo být začleněno do Dohody.
 (3)
 Nařízení Komise (EU) č. 1227/2010 ze dne 20. prosince 2010, kterým se mění nařízení (ES) č. 1055/2008, kterým se provádí nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 184/2005, pokud jde o kritéria kvality a podávání zpráv o kvalitě v oblasti statistiky platební bilance (3), by mělo být začleněno do Dohody,
 ROZHODL TAKTO:
 Článek 1
 Příloha XXI Dohody se mění takto:
 1)
 Za bod 18ia (nařízení Komise (EU) č. 481/2010) se doplňuje nový bod, který zní:
 „18ib.
 32010 R 1157: nařízení Komise (EU) č. 1157/2010 ze dne 9. prosince 2010, kterým se provádí nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1177/2003 o statistice Společenství v oblasti příjmů a životních podmínek (EU-SILC), pokud jde o seznam cílových sekundárních proměnných pro rok 2012, které se týkají podmínek bydlení (Úř. věst. L 326, 10.12.2010, s. 3).“
 2)
 Do bodu 19sb (nařízení Komise (EU) č. 1055/2008) se vkládají nová slova, která znějí:
 „ve znění:
 —
 32010 R 1227: nařízení Komise (EU) č. 1227/2010 ze dne 20. prosince 2010 (Úř. věst. L 336, 21.12.2010, s. 15).“
 Článek 2
 Znění nařízení (EU) č. 1157/2010 a (EU) č. 1227/2010 v islandském a norském jazyce, která mají být zveřejněna v dodatku EHP Úředního věstníku Evropské unie, jsou platná.
 Článek 3
 Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem 21. května 2011 za předpokladu, že Smíšenému výboru EHP jsou učiněna veškerá oznámení podle čl. 103 odst. 1 Dohody (4).
 Článek 4
 Toto rozhodnutí se zveřejňuje v oddíle EHP a v dodatku EHP Úředního věstníku Evropské unie.
 V Bruselu dne 20. května 2011.
 Za Smíšený výbor EHP
 pověřený předseda
 Gianluca GRIPPA
 (1) Úř. věst. L 171, 30.6.2011, s. 47.
 (2) Úř. věst. L 326, 10.12.2010, s. 3.
 (3) Úř. věst. L 336, 21.12.2010, s. 15.
 (4) Nebyly oznámeny žádné ústavní požadavky.


type: wikipedia

text:
The Copperneedle River originates within the northern Hearne Domain, Western Churchill province of the Churchill craton, the northwest section of the Canadian Shield in Nunavut's Kivalliq Region. There are rapids along the river, approximately from Hudson Bay's Dawson Inlet.
 Copperneedle River is populated with Arctic char. The portion of the river near Southern Lake is part of the Beverly and Qamanirjuaq caribou range.
 See also
 List of rivers of Nunavut
 References
 Rivers of Kivalliq Region
 Tributaries of Hudson Bay


type: other

text:
Interne fraude bij bestellingen - wie betaald de rekening? - ATM Advocaten
 Home » Nieuws » Contractenrecht » Interne fraude bij bestellingen – wie betaald de rekening?
 Interne fraude bij bestellingen – wie betaald de rekening?
 Geplaatst op 30 november 2010 door ATM Advocaten
 Centraal in deze zaken staat dat [persoon 2] bij Afnemer fraude heeft gepleegd. [persoon 2] heeft op naam en voor rekening van Afnemer bestelde en geleverde producten doorverkocht, terwijl Afnemer ervoor heeft betaald (met uitzondering van het bedrag waarvan in conventie in beide zaken betaling wordt gevorderd). Afnemer heeft die interne fraude in februari 2007 ontdekt en daarop [bedrijf 1] onderzoek laten doen. [persoon 2] heeft jegens Afnemer erkend de fraude te hebben gepleegd.
 Vanwege de door [persoon 2] gepleegde fraude stelt Afnemer dat zij niet gehouden is de openstaande facturen te voldoen. Vanwege de door [persoon 2] gepleegde fraude vordert Afnemer in reconventie terugbetaling van [eiser sub 1] en [eiseres sub 2] (in de zaak met rolnummer 08-1789) van alle zaken die “niet ten behoeve van Afnemer” door [persoon 2] zijn besteld.
 Ter onderbouwing van haar stellingen voert Afnemer het volgende aan. [eiser sub 1] mocht er niet op vertrouwen dat [persoon 2], die de bestellingen plaatste, Afnemer geldig vertegenwoordigde. [eiser sub 1] had immers kunnen vermoeden dat door [persoon 2] fraude werd gepleegd. Dat [eiser sub 1] de fraude had kunnen vermoeden, blijkt uit (i) de toename van de omzet over de jaren 2002-2006, (ii) de bestelling van ongebruikelijke producten voor een scheepvaartkantoor, (iii) de levering van die ongebruikelijke producten bij [eiser sub 1] thuis en (iv) dat [eiser sub 1] op verzoek van [persoon 2] de tenaamstelling van de producten op de facturen aanpaste. De redelijkheid en billijkheid vereisen dat [eiser sub 1] Afnemer had moeten waarschuwen. Door dit na te laten en bovendien de facturen vals op te maken, heeft [eiser sub 1] onrechtmatig jegens Afnemer gehandeld.
 [eiseres sub 2] en [eiser sub 1] hebben daartegen aangevoerd dat zij wetenschap noch vermoeden hadden dat [persoon 2] binnen Afnemer fraudeerde. De toename van de omzet in de loop der jaren geeft de positieve ontwikkeling weer van de zakelijke relatie en is geen aanwijzing voor fraude. [eiser sub 1] had verder geen enkele aanleiding vanwege de aard van de producten te twijfelen aan de handelswijze van [persoon 2]. Van [eiser sub 1] kan niet worden verlangd dat hij bestellingen om die reden bij Afnemer verifieert. [persoon 2] was bovendien volledig bevoegd Afnemer te vertegenwoordigen. Nagenoeg alle bestellingen zijn door [eiser sub 1] afgeleverd op het kantoor van Afnemer. Incidenteel is voorgekomen dat [persoon 2] de bestelde zaken bij [eiser sub 1] kwam afhalen of dat [eiser sub 1] deze op verzoek van [persoon 2] elders afleverde. Dat [eiser sub 1] een enkele maal ten aanzien van bepaalde artikelen een andere omschrijving op de factuur heeft vermeld, rechtvaardigt niet de conclusie dat [eiser sub 1] wist van de door [persoon 2] gepleegde fraude. [persoon 2] had daarvoor steeds een logisch en plausibel verhaal. Overigens heeft [eiser sub 1] in de loop der jaren met verschillende medewerkers van Afnemer contact gehad over zowel bestellingen als betalingsachterstanden. [eiser sub 1] is op geen enkele wijze betrokken geweest bij de door [persoon 2] gepleegde fraude zoals [persoon 2] zelf ook bevestigt.
 Bij de beoordeling stelt de rechtbank het volgende voorop.
 De eisen van het handelsverkeer brengen met zich dat van een leverancier van kantoorbenodigdheden niet kan worden verlangd dat hij de bestelling van een klant onderzoekt, teneinde die klant te beschermen tegen fraude door diens eigen medewerkers. Alleen al de omvang van het aantal transacties dat dagelijks in Nederland plaatsvindt, staat aan het aannemen van een dergelijke zorgplicht in de weg. Dat is slechts anders indien de leverancier bekend is met de fraude of indien de leverancier zeer sterke aanwijzingen heeft dat er sprake is van fraude, bijvoorbeeld omdat de aard en de omvang van de bestellingen zodanig afwijken van wat onder de gegeven omstandigheden als “normaal” heeft te gelden dat de gedachte aan fraude zich welhaast opdringt. In dat geval mag van de leverancier worden verwacht dat hij zich ervan vergewist dat het daadwerkelijk de bedoeling is dat de bestelde producten voor rekening van die klant worden gekocht en geleverd, bijvoorbeeld door contact op te nemen met de directie van de klant. Bij gebreke van dergelijke kennis of sterke aanwijzingen is de fraude gepleegd door een medewerker van de klant een kwestie tussen die medewerker en de klant.
 De rechtbank dient voorts te beoordelen of [eiseres sub 2] door Afnemer aangesproken kan worden voor een vordering tot schadevergoeding als gevolg van een door [eiser sub 1] gepleegde onrechtmatige daad jegens Afnemer. Het gaat, met andere woorden, om een schuld van [eiser sub 1] aan Afnemer. Daartoe dient de vraag beantwoord te worden of de inbreng van een schuld als onderhavige in een besloten vennootschap onderdeel is van het vermogen van een onderneming die ter volstorting van de aandelen van die besloten vennootschap daarin wordt ingebracht. Die vraag kan slechts bevestigend worden beantwoord, indien de besloten vennootschap zich uitdrukkelijk of stilzwijgend jegens de schuldeiser heeft verbonden tot betaling van die schuld (Hoge Raad 15 januari 1988, NJ 1988, 889). Nu gesteld noch gebleken is dat [eiseres sub 2] zich uitdrukkelijk of stilzwijgend jegens Afnemer heeft verbonden de onderhavige schuld aan haar te voldoen, kan niet worden aangenomen dat de schuld van [eiser sub 1] in [eiseres sub 2] is ingebracht.
 Hebt u omtrent handelsrecht / ondernemingsrecht vragen kunt u kosteloos contact opnemen met ons advocatenkantoor. Dit gaat snel en u krijgt direct een van onze ondernemingsrecht advocaten aan de telefoon. Bel ons nu op 030 252 35 20.
 Zaak-/rolnummers: 288946 / HA ZA 07-1871 en 311363 / HA ZA 08-1789
 Vonnis van 3 november 2010 in de gevoegde zaken van:
 (288946 / HA ZA 07-1871)
 [eiser sub 1], handelend onder de naam [eiseres sub 2],
 – tegen –
 de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid AFNEMER B.V.,
 advocaat mr.Y
 (311363 / HA ZA 08-1789)
 [eiseres sub 2],
 de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid AFNEMER 2 B.V.,
 Eisende partijen worden hierna aangeduid als [eiser sub 1] respectievelijk [eiseres sub 2] en gedaagde (in beide zaken) als Afnemer.
 1.1 Het verloop van de procedure met rolnummer 07-1871 blijkt uit:
 – de dagvaarding d.d. 24 juli 2007 van [eiser sub 1], met producties;
 – de conclusie van antwoord in conventie tevens houdende eis in reconventie, met producties;
 – de nadere conclusie van eis in reconventie, met producties;
 – het tussenvonnis van deze rechtbank van 10 oktober 2007, waarbij een comparitie van partijen is gelast;
 – het proces-verbaal van de op 22 januari 2008 gehouden comparitie van partijen;
 – de conclusie van repliek in conventie, conclusie van antwoord in reconventie, met producties;
 – de conclusie van dupliek in conventie, conclusie van repliek in reconventie;
 – de conclusie van dupliek in reconventie, met producties.
 1.2 Het verloop van de procedure met rolnummer 08-1789 blijkt uit:
 – de dagvaarding d.d. 10 juli 2008 van [eiseres sub 2], met producties;
 – incidentele conclusie inhoudende verzoek tot voeging ex artikel 220 jo. 222 Rv;
 – de antwoordakte in het voegingsincident;
 – het vonnis in het voegingsincident van 18 februari 2009;
 – de conclusie van repliek in conventie tevens van antwoord in reconventie, met producties;
 – de conclusie van dupliek in reconventie.
 1.3 Ten slotte is vonnis gevraagd in beide zaken.
 2.1 [eiser sub 1] heeft in de vorm van een eenmanszaak onder de naam “[eiseres sub 2]” een onderneming gedreven. Op 27 maart 2007 heeft [eiser sub 1] [eiseres sub 2] opgericht en de door hem gedreven onderneming daarin – bij wijze van volstorting van de aandelen – ingebracht. De onderneming wordt vanaf 1 januari 2007 voor rekening en risico van [eiseres sub 2] gedreven. Net als [eiser sub 1] houdt [eiseres sub 2] zich bezig met het verzorgen van drukwerk en het leveren van kantoorbenodigdheden.
 2.2 Afnemer is een scheepvaartkantoor met vestigingen wereldwijd. Afnemer houdt zich bezig met het deelnemen in andere ondernemingen, het verrichten van alle werkzaamheden op het gebied van het cargadoors- en rederijbedrijf en de scheepvaart-agentuur, alsmede het huren, verhuren, kopen en verkopen van containers.
 2.3 [eiser sub 1] is sinds 2002 leverancier van Afnemer. De bestellingen werden in het begin namens Afnemer geplaatst door [persoon 1], hoofd van de automatiseringsafdeling bij Afnemer. Vanaf 2003 werd [persoon 2], sinds 1999 als netwerkbeheerder in dienst bij Afnemer (hierna: [persoon 2]), de belangrijkste contactpersoon voor [eiser sub 1]. Namens Afnemer heeft [persoon 2] bijna wekelijks bestellingen bij [eiser sub 1] geplaatst.
 2.4 Met ingang van 1 oktober 2006 is [persoon 2] in het handelsregister ingeschreven als “Finance Manager” van Afnemer, met volledige volmacht.
 2.5 Tot 10 november 2006 zijn alle facturen van [eiser sub 1] voor aan Afnemer geleverde zaken door Afnemer voldaan.
 2.6 [eiser sub 1] respectievelijk [eiseres sub 2] heeft in de periode van 10 november 2006 tot en met 19 februari 2007 twaalf facturen van in totaal € 71.065,18 aan Afnemer gestuurd.
 2.7 De op de facturen gestelde betalingstermijn is 30 dagen.
 2.8 Afnemer heeft [bedrijf 1] onderzoek laten doen naar de gangen van [persoon 2]. Afnemer heeft bij de politie aangifte gedaan tegen [persoon 2] vanwege fraude.
 2.9 Afnemer heeft in mei 2007 een bedrag van € 7.239,55 op de openstaande facturen betaald en een bedrag van € 63.825,63 onbetaald gelaten.
 3 Het geschil de zaak met rolnummer 07-1871
 3.1 De vordering luidt – verkort weergegeven – om bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad Afnemer te veroordelen tot betaling aan [eiser sub 1] van een bedrag van € 63.825,63 met rente en kosten.
 3.2 Afnemer heeft de vordering van [eiser sub 1] gemotiveerd betwist en geconcludeerd tot afwijzing daarvan, met veroordeling bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad van [eiser sub 1] in de kosten van het geding.
 3.3 De gewijzigde vordering luidt – verkort weergegeven – om bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad [eiser sub 1] te veroordelen tot betaling aan Afnemer van een bedrag van € 411.898,75 met rente en kosten.
 3.4 [eiser sub 1] heeft de vordering van Afnemer gemotiveerd betwist en geconcludeerd tot afwijzing daarvan, met veroordeling bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad van Afnemer in de kosten van het geding.
 3.5 Op de stellingen van partijen wordt, waar nodig, bij de beoordeling verder ingegaan.
 4 Het geschil in de zaak met rolnummer 08-1789
 4.1 De vordering luidt – verkort weergegeven – om bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad Afnemer te veroordelen tot betaling aan [eiseres sub 2] van een bedrag van € 63.825,63 met rente en kosten.
 4.2 Afnemer heeft de vordering van [eiseres sub 2] gemotiveerd betwist en geconcludeerd tot afwijzing daarvan, met veroordeling bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad van [eiseres sub 2] in de kosten van het geding.
 4.3 De vordering luidt – verkort weergegeven – om bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad [eiseres sub 2] te veroordelen tot betaling aan Afnemer van een bedrag van € 411.898,75 met rente en kosten.
 4.4 [eiseres sub 2] heeft de vordering van Afnemer gemotiveerd betwist en geconcludeerd tot afwijzing daarvan, met veroordeling bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad van Afnemer in de kosten van het geding.
 4.5 Op de stellingen van partijen wordt, waar nodig, bij de beoordeling verder ingegaan.
 In beide zaken in conventie en in reconventie
 5.1 Centraal in deze zaken staat dat [persoon 2] bij Afnemer fraude heeft gepleegd. [persoon 2] heeft op naam en voor rekening van Afnemer bestelde en geleverde producten doorverkocht, terwijl Afnemer ervoor heeft betaald (met uitzondering van het bedrag waarvan in conventie in beide zaken betaling wordt gevorderd). Afnemer heeft die interne fraude in februari 2007 ontdekt en daarop [bedrijf 1] onderzoek laten doen. [persoon 2] heeft jegens Afnemer erkend de fraude te hebben gepleegd.
 5.2 Vanwege de door [persoon 2] gepleegde fraude stelt Afnemer dat zij niet gehouden is de openstaande facturen aan [eiser sub 1] (in de zaak met rolnummer 07-1871 in conventie) of [eiseres sub 2] (in de zaak met rolnummer 08-1789 in conventie) te voldoen. Vanwege de door [persoon 2] gepleegde fraude vordert Afnemer in reconventie voorts terugbetaling van [eiser sub 1] (in de zaak met rolnummer 07-1871) en [eiseres sub 2] (in de zaak met rolnummer 08-1789) van alle zaken die “niet ten behoeve van Afnemer” door [persoon 2] zijn besteld.
 5.3 Ter onderbouwing van haar stellingen voert Afnemer het volgende aan. [eiser sub 1] mocht er niet op vertrouwen dat [persoon 2], die de bestellingen plaatste, Afnemer geldig vertegenwoordigde. [eiser sub 1] had immers kunnen vermoeden dat door [persoon 2] fraude werd gepleegd. Dat [eiser sub 1] de fraude had kunnen vermoeden, blijkt uit (i) de toename van de omzet over de jaren 2002-2006, (ii) de bestelling van ongebruikelijke producten voor een scheepvaartkantoor, (iii) de levering van die ongebruikelijke producten bij [eiser sub 1] thuis en (iv) dat [eiser sub 1] op verzoek van [persoon 2] de tenaamstelling van de producten op de facturen aanpaste. De redelijkheid en billijkheid vereisen dat [eiser sub 1] Afnemer had moeten waarschuwen. Door dit na te laten en bovendien de facturen vals op te maken, heeft [eiser sub 1] onrechtmatig jegens Afnemer gehandeld.
 5.4 [eiseres sub 2] en [eiser sub 1] hebben daartegen aangevoerd dat zij wetenschap noch vermoeden hadden dat [persoon 2] binnen Afnemer fraudeerde. De toename van de omzet in de loop der jaren geeft de positieve ontwikkeling weer van de zakelijke relatie en is geen aanwijzing voor fraude. [eiser sub 1] had verder geen enkele aanleiding vanwege de aard van de producten te twijfelen aan de handelswijze van [persoon 2]. Van [eiser sub 1] kan niet worden verlangd dat hij bestellingen om die reden bij Afnemer verifieert. [persoon 2] was bovendien volledig bevoegd Afnemer te vertegenwoordigen. Nagenoeg alle bestellingen zijn door [eiser sub 1] afgeleverd op het kantoor van Afnemer. Incidenteel is voorgekomen dat [persoon 2] de bestelde zaken bij [eiser sub 1] kwam afhalen of dat [eiser sub 1] deze op verzoek van [persoon 2] elders afleverde. Dat [eiser sub 1] een enkele maal ten aanzien van bepaalde artikelen een andere omschrijving op de factuur heeft vermeld, rechtvaardigt niet de conclusie dat [eiser sub 1] wist van de door [persoon 2] gepleegde fraude. [persoon 2] had daarvoor steeds een logisch en plausibel verhaal. Overigens heeft [eiser sub 1] in de loop der jaren met verschillende medewerkers van Afnemer contact gehad over zowel bestellingen als betalingsachterstanden. [eiser sub 1] is op geen enkele wijze betrokken geweest bij de door [persoon 2] gepleegde fraude zoals [persoon 2] zelf ook bevestigt.
 5.5 Bij de beoordeling stelt de rechtbank het volgende voorop. De eisen van het handelsverkeer brengen met zich dat van een leverancier van kantoorbenodigdheden niet kan worden verlangd dat hij de bestelling van een klant onderzoekt, teneinde die klant te beschermen tegen fraude door diens eigen medewerkers. Alleen al de omvang van het aantal transacties dat dagelijks in Nederland plaatsvindt, staat aan het aannemen van een dergelijke zorgplicht in de weg. Dat is slechts anders indien de leverancier bekend is met de fraude of indien de leverancier zeer sterke aanwijzingen heeft dat er sprake is van fraude, bijvoorbeeld omdat de aard en de omvang van de bestellingen zodanig afwijken van wat onder de gegeven omstandigheden als “normaal” heeft te gelden dat de gedachte aan fraude zich welhaast opdringt. In dat geval mag van de leverancier worden verwacht dat hij zich ervan vergewist dat het daadwerkelijk de bedoeling is dat de bestelde producten voor rekening van die klant worden gekocht en geleverd, bijvoorbeeld door contact op te nemen met de directie van de klant. Bij gebreke van dergelijke kennis of sterke aanwijzingen is de fraude gepleegd door een medewerker van de klant een kwestie tussen die medewerker en de klant.
 De (verdere) beoordeling van de zaak met rolnummer 07-1871 in conventie
 5.6 [eiser sub 1] vordert betaling van Afnemer van (het restant van) de openstaande facturen ad
 € 63.825,63. Afnemer heeft daartegen aangevoerd dat niet [eiser sub 1] maar [eiseres sub 2] vorderingsgerechtigd is, omdat hij zijn eenmanszaak in [eiseres sub 2] heeft ingebracht per 1 januari 2007. [eiser sub 1] heeft deze gang van zaken bevestigd.
 5.7 De rechtbank overweegt als volgt. Vast is komen te staan dat de vordering tot betaling van de openstaande facturen voor door [eiser sub 1] en (na 1 januari 2007) door [eiseres sub 2] geleverde zaken enkel door [eiseres sub 2] kan worden ingesteld. Immers, ter comparitie heeft Afnemer bij monde van haar advocaat vastgehouden aan het standpunt dat [eiseres sub 2] rechthebbende is tot de onderhavige vordering en (de advocaat van) [eiser sub 1] heeft dit erkend. [eiser sub 1] zal daarom niet-ontvankelijk worden verklaard in zijn vorderingen jegens Afnemer.
 5.8 [eiser sub 1] zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de kosten van de procedure aan de zijde van Afnemer gevallen. De proceskosten worden tot aan de datum van deze uitspraak als volgt begroot:
 De (verdere) beoordeling van de zaak met rolnummer 08-1789 in conventie
 5.9 [eiseres sub 2] vordert betaling van Afnemer van (het restant van) de openstaande facturen ad
 € 63.825,63, te vermeerderen met de wettelijke handelsrente vanaf de respectievelijke vervaldata van de diverse facturen.
 5.10 Afnemer heeft het vorderingsrecht van [eiseres sub 2] betwist met de enkele verwijzing naar een uitspraak van de Hoge Raad van 29 oktober 2004 (NJ 2004, 673). De rechtbank overweegt hierover het volgende. Afnemer heeft de processtukken van de zaak met rolnummer 07-1871 ook in de procedure met rolnummer 08-1789 in het geding gebracht. Gelet op de daarin door Afnemer betrokken stelling dat niet [eiser sub 1] maar [eiseres sub 2] ten aanzien van de openstaande facturen vorderingsgerechtigd is (als opgenomen onder 5.6 en 5.7 hiervoor) spreekt Afnemer zichzelf met het voeren van dit verweer tegen. Om die reden verwerpt de rechtbank het verweer.
 5.11 De rechtbank begrijpt het verweer van Afnemer vervolgens aldus dat [persoon 2] niet bevoegd was Afnemer te vertegenwoordigen vanwege de door hem gepleegde fraude, waarvan [eiser sub 1] een vermoeden moest hebben. Daarom zijn geen overeenkomsten met Afnemer tot stand gekomen. Mocht de rechtbank aannemen dat [persoon 2] Afnemer wel rechtsgeldig heeft vertegenwoordigd, dan wil Afnemer de vordering van [eiseres sub 2] te verrekenen met de door haar geleden schade als gevolg van onrechtmatige gedragingen van [eiser sub 1] jegens haar. [eiseres sub 2] heeft de verweren van Afnemer gemotiveerd betwist.
 5.12 Ten aanzien van de vertegenwoordigingsbevoegdheid van [persoon 2] overweegt de rechtbank als volgt. Uit het handelsregister blijkt dat [persoon 2] vanaf 1 oktober 2006 zonder enige beperking bevoegd was Afnemer te vertegenwoordigen. Gesteld noch gebleken is dat diens vertegenwoordigingsbevoegdheid vóór die datum was beperkt. Dit betekent dat [persoon 2] Afnemer steeds rechtsgeldig heeft vertegenwoordigd, zodat overeenkomsten met Afnemer tot stand zijn gekomen. Dat [eiser sub 1] onrechtmatig jegens Afnemer zou hebben gehandeld, hetgeen overigens gemotiveerd is betwist door [eiseres sub 2], maakt dit oordeel niet anders.
 5.13 Afnemer wenst de vordering van [eiseres sub 2] thans te verrekenen met de door haar geleden schade als gevolg van een onrechtmatige daad van [eiser sub 1] jegens haar. Afnemer heeft daartoe aangevoerd dat zij deze vordering naast [eiser sub 1] jegens [eiseres sub 2] kan instellen door de inbreng van de eenmanszaak van [eiser sub 1] in [eiseres sub 2]. De notariële akte luidt op dat punt: “(...) welke inbreng derhalve omvat alle activa van deze onderneming onder de verplichting van de vennootschap om alle passiva van die onderneming voor haar rekening te nemen”. Bovendien zijn [eiser sub 1] en [eiseres sub 2] te vereenzelvigen, aldus Afnemer.
 5.14 De rechtbank dient eerst te beoordelen of [eiseres sub 2] door Afnemer aangesproken kan worden voor een vordering tot schadevergoeding als gevolg van een door [eiser sub 1] gepleegde onrechtmatige daad jegens Afnemer. Het gaat, met andere woorden, om een schuld van [eiser sub 1] aan Afnemer. Daartoe dient de vraag beantwoord te worden of de inbreng van een schuld als onderhavige in een besloten vennootschap onderdeel is van het vermogen van een onderneming die ter volstorting van de aandelen van die besloten vennootschap daarin wordt ingebracht. Die vraag kan slechts bevestigend worden beantwoord, indien de besloten vennootschap zich uitdrukkelijk of stilzwijgend jegens de schuldeiser heeft verbonden tot betaling van die schuld (Hoge Raad 15 januari 1988, NJ 1988, 889).
 Nu gesteld noch gebleken is dat [eiseres sub 2] zich uitdrukkelijk of stilzwijgend jegens Afnemer heeft verbonden de onderhavige schuld aan haar te voldoen, kan niet worden aangenomen dat de schuld van [eiser sub 1] in [eiseres sub 2] is ingebracht.
 5.15 Afnemer heeft voorts geen concrete feiten en omstandigheden aangevoerd die kunnen leiden tot het oordeel dat sprake is van vereenzelviging van [eiser sub 1] en [eiseres sub 2].
 5.16 Op grond van het bovenstaande kan Afnemer een vordering tot schadevergoeding wegens een onrechtmatige daad van [eiser sub 1] niet verrekenen met haar verplichting tot betaling van de facturen van [eiseres sub 2]. Nu het beroep van Afnemer op verrekening niet slaagt, ligt de vordering van [eiseres sub 2] op Afnemer in hoofdsom voor toewijzing gereed.
 5.17 [eiseres sub 2] vordert betaling van de wettelijke handelsrente van artikel 6:120 lid 2 BW vanaf de vervaldata van de openstaande facturen. Blijkens de facturen geldt een betalingstermijn van dertig dagen. De rente van artikel 6:120 lid 2 BW zal als onbetwist worden toegewezen vanaf de vervaldata van de openstaande facturen tot aan de dag der voldoening.
 5.18 [eiseres sub 2] vordert een vergoeding ter zake van buitengerechtelijke kosten. Afnemer heeft daartegen aangevoerd dat zij geen buitengerechtelijke kosten verschuldigd is, omdat deze niet nader door [eiseres sub 2] zijn onderbouwd.
 De buitengerechtelijke kosten zullen worden toegewezen. Uit de stellingen van [eiseres sub 2] en de door haar als productie 9 bij dagvaarding overgelegde correspondentie volgt dat het gaat om verrichtingen die meeromvattend zijn dan de verrichtingen waarvoor de in de artikelen 237-240 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering bedoelde kosten een vergoeding plegen in te sluiten. De kosten zullen overeenkomstig de aanbevelingen van het rapport Voorwerk II worden begroot op € 1.788,= (twee punten van het toepasselijke liquidatietarief), omdat de daarin gehanteerde tarieven in zijn algemeenheid redelijk worden geacht en [eiseres sub 2] onvoldoende heeft gesteld waaruit blijkt dat meer werkzaamheden zijn verricht dat in het forfaitaire tarief besloten. De gevorderde wettelijke rente over de buitengerechtelijke kosten zal vanaf de dag der dagvaarding worden toegewezen.
 5.19 De gevorderde nakosten zullen (voorwaardelijk) worden toegewezen als in het dictum vermeld.
 5.20 De vorderingen van [eiseres sub 2], zoals hiervoor overwogen, liggen voor toewijzing gereed. Afnemer zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de aan de zijde van [eiseres sub 2] gevallen proceskosten. De proceskosten worden tot aan de datum van deze uitspraak als volgt begroot:
 De (verdere) beoordeling van de zaak met rolnummer 07-1871 in reconventie
 5.21 Afnemer vordert van [eiser sub 1] terugbetaling van in de periode 2004-2006 geleverde zaken “voor zover deze niet ten behoeve van Afnemer zijn verstrekt”. [eiser sub 1] heeft de vordering van Afnemer gemotiveerd betwist.
 5.22 Voor zover Afnemer heeft bedoeld aan haar vordering ten grondslag te leggen dat [persoon 2] niet bevoegd was Afnemer te vertegenwoordigen, faalt dat betoog. Hetgeen hiervoor onder 5.12 is overwogen is van overeenkomstige toepassing.
 5.23 De rechtbank begrijpt uit de stellingen van Afnemer dat zij aan haar vordering ten grondslag legt dat [eiser sub 1] als leverancier onrechtmatig jegens haar heeft gehandeld, als gevolg waarvan Afnemer schade heeft geleden. [eiser sub 1] is immers producten voor rekening van Afnemer blijven leveren, terwijl hij kon vermoeden dat [persoon 2] aan het frauderen was. [eiser sub 1] had Afnemer moeten waarschuwen en heeft dat niet gedaan, aldus Afnemer.
 Gelet op hetgeen de rechtbank hiervoor onder 5.5 heeft overwogen is voor aansprakelijkheid op grond van een dergelijke onrechtmatige daad vereist dat zou moeten vast staan dat [eiser sub 1] wist van de fraude ofwel zeer sterke aanwijzingen daarvoor heeft gehad.
 5.24 Gesteld noch gebleken is dat [eiser sub 1] wist van de door [persoon 2] gepleegde fraude.
 De rechtbank zal hierna de door Afnemer aangevoerde omstandigheden op basis waarvan [eiser sub 1] had moeten vermoeden dat [persoon 2] bij Afnemer aan het frauderen was een voor een behandelen en daarna ingaan op het geheel van de aangevoerde omstandigheden.
 (i) Omzetstijging 2002-2006
 5.25 Afnemer heeft aangevoerd dat [eiser sub 1] moest vermoeden dat [persoon 2] aan het frauderen was vanwege de toename van de omzet over de jaren 2002-2006, van € 17.000,= in 2002 tot € 396.000,= in 2006 [eiser sub 1] heeft daartegen aangevoerd dat de in 2002 gestarte handelsrelatie een positieve ontwikkeling laat zien in de omzet, wat geen vermoeden voor fraude rechtvaardigt. Ook gelet op het nettoresultaat van € 3.891.051,= van Afnemer in 2006 is een omzet van € 396.000,= aan kantoorbenodigdheden (inclusief hardware) niet vreemd, laat staan verdacht, aldus [eiser sub 1].
 De rechtbank is met [eiser sub 1] van oordeel dat de enkele toename van de omzet in de loop der jaren geen sterke aanwijzing is voor fraude bij de afnemer.
 (ii) Ongebruikelijke producten in aanzienlijke aantallen
 5.26 Afnemer heeft vervolgens aangevoerd dat [eiser sub 1] fraude had moeten vermoeden, omdat er aanzienlijke aantallen producten besteld zijn die voor een scheepvaartkantoor bepaald ongebruikelijk zijn. Het gaat daarbij om digitale camera’s, fotoprinters, geheugenkaarten, mp3spelers, navigatiesystemen, laptops en audio/video. Volgens [eiser sub 1] was van de bestelling van ongebruikelijke producten geen sprake. Voor zover producten als atypisch voor een scheepvaartkantoor te bestempelen zijn, was dat volgens [eiser sub 1] niets ongewoons. Zo is [eiser sub 1] verteld dat werknemers van Afnemer was toegestaan een laptop of andere producten via hun werkgever aan te schaffen.
 5.27 Overwogen wordt dat de aard van de genoemde zaken op zichzelf voor een leverancier geen aanleiding geven fraude bij de afnemer te vermoeden. De meeste van de door Afnemer genoemde zaken zijn normaal te achten (kantoor)artikelen voor een bedrijf (fotoprinters, camera’s, navigatiesystemen, laptops, etc.), terwijl de aanschaf van de overige producten niet zo merkwaardig is dat een leverancier gehouden is daarover vragen te stellen. Vervolgens is de vraag aan de orde of er sprake is van zodanig aanzienlijke aantallen dat [eiser sub 1] had moeten begrijpen dat [persoon 2] binnen Afnemer aan het frauderen was. De rechtbank heeft uit de door Afnemer overgelegde facturen opgemaakt dat de volgende aantallen door [eiser sub 1] zijn geleverd:
 Jaar 2004 2005 2006
 Digitale camera’s 15 9 12
 Fotoprinters 1 1 7
 Geheugenkaarten 8 15 13
 Mp3spelers 1 17 13
 Navigatiesystemen 1 15 24
 Laptops 6 67 139
 Audio/video – 6 27
 Ook de aantallen geven geen sterke aanwijzing voor fraude bij de afnemer. De rechtbank neemt daarbij in aanmerking dat [eiser sub 1] heeft gesteld dat voor privégebruik voor werknemers producten werden besteld, die Afnemer dan met hen afrekende. Afnemer heeft deze gang van zaken niet betwist. Bovendien heeft de controller van Afnemer, [persoon 3], tijdens de comparitie medegedeeld dat door de opzet van nieuwe deelnemingen van Afnemer in het buitenland in 2005, veel geïnvesteerd is. De aanschaf van navigatiesystemen en laptops past ook daarin. Mogelijk zijn er meer camera’s en laptops aangeschaft dan Afnemer redelijkerwijs nodig had gelet op de aard van haar werkzaamheden en gelet op het aantal bij Afnemer werkzame werknemers, maar dit kan zij niet aan [eiser sub 1] tegenwerpen. Van een leverancier kan niet verlangd worden dat zij hier onderzoek naar verricht.
 (iii) Levering van ongebruikelijke producten bij [eiser sub 1] thuis
 5.28 Doordat [persoon 2] de ongebruikelijke producten bij [eiser sub 1] thuis kwam ophalen, had [eiser sub 1] volgens Afnemer moeten vermoeden dat [persoon 2] aan het frauderen was.
 Volgens [eiser sub 1] zijn de meeste bestellingen op kantoor van Afnemer afgeleverd. [persoon 2] kwam ook wel bestellingen bij hem ophalen. Dat waren dan niet slechts de door Afnemer aangeduide “ongebruikelijke producten”, aldus [eiser sub 1]. Verder had [eiser sub 1] goed contact met [persoon 2].
 De rechtbank overweegt hierover het volgende. [eiser sub 1] heeft onbetwist gesteld dat nagenoeg alle bestellingen op kantoor van Afnemer zijn afgeleverd. In het midden kan blijven welke producten precies waar zijn afgeleverd, omdat de rechtbank van oordeel is dat [eiser sub 1] om die reden – terwijl de bestellingen verder op de gebruikelijke, marktconforme wijze werd gefactureerd – niet hoefde te vermoeden dat door [persoon 2] bij Afnemer fraude werd gepleegd.
 (iv)Valselijk opmaken facturen
 5.29 Tenslotte heeft Afnemer aangevoerd dat [eiser sub 1] fraude moest vermoeden, omdat hij op verzoek van [persoon 2] bepaalde producten cryptisch heeft omschreven op de facturen.
 [eiser sub 1] heeft erkend de tenaamstelling van producten op verzoek van [persoon 2] wel eens te hebben gewijzigd. Zo werd digitale camera “daremac”. [eiser sub 1] stelt daarbij altijd het merk en typenummer te hebben vermeld, zodat precies te herleiden was om welk product het ging. Bovendien zijn marktconforme prijzen in rekening gebracht. Verder heeft [eiser sub 1] aangevoerd dat het in het zakelijke verkeer wel vaker voorkomt dat ondernemers vragen de facturen op een bepaalde manier op te stellen; [eiser sub 1] ziet in een dergelijk verzoek geen aanwijzing voor fraude gepleegd door [persoon 2] jegens zijn werkgever.
 De rechtbank overweegt hierover het volgende. Het aanpassen van facturen als hier aan de orde (de rechtbank is gebleken dat het gaat om de digitale camera’s en een groot deel van de navigatiesystemen) verdient wellicht niet de schoonheidsprijs, maar daarin ligt geen zeer sterke aanwijzing voor fraude door [persoon 2] besloten. Als onbetwist staat vast dat [eiser sub 1] altijd merk en typenummer vermeldde en dat marktconforme prijzen zijn berekend. De rechtbank neemt daarbij mede in aanmerking dat [eiser sub 1] met meerdere personen binnen Afnemer contact had over bestellingen en openstaande facturen (zoals blijkt uit de door [eiser sub 1] overgelegde correspondentie). Dat het contact met anderen dan [persoon 2] enkel beperkt was tot de niet-“ongebruikelijke zaken” zoals Afnemer stelt, is niet gebleken. Bovendien zijn alle facturen van [eiser sub 1] jaren achtereen – zonder dat daarover vragen waren, zoals [eiser sub 1] onbetwist heeft gesteld – door (de administratie van) Afnemer betaald.
 5.30 Gelet op het bovenstaande, zowel afzonderlijk als in onderlinge samenhang beschouwd, kan naar het oordeel van de rechtbank niet worden aangenomen dat [eiser sub 1] sterke aanwijzingen had voor fraude gepleegd door [persoon 2]. Reeds om die reden zal de vordering van Afnemer worden afgewezen.
 5.31 Afnemer zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de proceskosten, als hierna onder 5.34 overwogen.
 De (verdere) beoordeling van de zaak met rolnummer 08-1789 in reconventie
 5.32 Afnemer vordert van [eiseres sub 2] terugbetaling van de geleverde zaken “voor zover deze niet ten behoeve van Afnemer zijn verstrekt”. [eiseres sub 2] heeft de vordering gemotiveerd betwist.
 5.33 De vordering van Afnemer heeft betrekking op de gevolgen van onrechtmatig handelen door [eiser sub 1]. Nu uit hetgeen in conventie is overwogen volgt dat een dergelijke vordering niet door Afnemer op [eiseres sub 2] kan worden verhaald, ligt deze vordering voor afwijzing gereed.
 In beide zaken in reconventie
 5.34 Afnemer zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de aan de zijde van [eiseres sub 2] en [eiser sub 1] gevallen proceskosten. De proceskosten in de zaak met rolnummer 07-1871 worden tot aan de datum van deze uitspraak als volgt begroot:
 De proceskosten in de zaak met rolnummer 08-1789 worden tot aan de datum van deze uitspraak als volgt begroot:
 Ter toelichting wordt als volgt overwogen. Gelet op het materiële belang van de zaak is uitgegaan van liquidatietarief VII. Nu de reconventionele vorderingen voortvloeien uit het verweer in conventie, wordt gebruikelijk uitgegaan van toekenning van de helft van de punten. De rechtbank heeft hier echter in iedere procedure in reconventie per conclusie een kwart liquidatiepunt toegekend, omdat de conclusies van [eiser sub 1] en [eiseres sub 2] in beide zaken in belangrijke mate overeenkomen.
 De verdere beoordeling van het voegingsincident in de zaak met rolnummer 08-1789
 5.35 De rechtbank ziet aanleiding de proceskosten compenseren.
 in de zaak met rolnummer 07-1871
 – verklaart [eiser sub 1] niet-ontvankelijk;
 – veroordeelt [eiser sub 1] in de tot aan deze uitspraak aan de zijde van Afnemer gevallen proceskosten, bepaald op € 1.555,= aan vast recht en op € 1.788,= aan salaris voor de advocaat;
 – wijst af de vordering van Afnemer;
 – veroordeelt Afnemer in de tot aan deze uitspraak aan de zijde van [eiser sub 1] gevallen proceskosten, bepaald op nihil aan vast recht en op € 1.290,= aan salaris voor de advocaat;
 in de zaak met rolnummer 08-1789
 in het voegingsincident
 – compenseert de proceskosten;
 – veroordeelt Afnemer om tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan [eiseres sub 2] te betalen het bedrag van € 63.825,63 (zegge: drieënzestig duizend achthonderd vijfentwintig euro en drieënzestig eurocent), vermeerderd met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:120 lid 2 BW over dit bedrag vanaf de respectievelijke vervaldata van de diverse facturen tot aan de dag der voldoening;
 – veroordeelt Afnemer in de tot aan deze uitspraak aan de zijde van [eiseres sub 2] gevallen proceskosten, bepaald op € 1.615,= aan vast recht, € 71,80 aan verschotten en € 1.788,= aan salaris voor de advocaat;
 – veroordeelt Afnemer in de na dit vonnis ontstane kosten, begroot op €131,= aan salaris advocaat, te vermeerderen met een bedrag van € 68,= aan salaris advocaat onder de voorwaarde dat betekening van de uitspraak heeft plaatsgevonden;
 – veroordeelt Afnemer om tegen behoorlijk bewijs van kwijting aan [eiseres sub 2] te betalen het bedrag van € 1.788,=, vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf 10 juli 2008 tot aan de dag der voldoening;
 – veroordeelt Afnemer in de tot aan deze uitspraak aan de zijde van [eiseres sub 2] gevallen proceskosten, bepaald op nihil aan vast recht en op € 1.290,= aan salaris voor de advocaat;
 – verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.
 ‹ Concurrentiebeding – wanneer moet een concurrentiebeding opnieuw worden overeengekomen?
 Wanneer mag werknemer worden gehouden aan eigen ontslagname? ›
 Zorgplicht bank – opzegging krediet


text:
Il Campo piazza Conte di Torino è stato uno stadio calcistico situato nel Piemonte nella città di Vercelli.
 Storia
 Il primo terreno casalingo della Pro Vercelli fu il "Campo della Fiera" (camp ad la fera, in dialetto vercellese), ubicato in piazza Mazzini, utilizzato a partire dalla prima partita disputata a Vercelli il 3 agosto 1903.
 In seguito le bianche casacche usufruirono del "Campo di Marte", campo su cui giocarono fino alla fine della stagione 1906-1907.
 Ormai ritenuto inadeguato il campo di Marte per l'ingresso in Prima Categoria, la Pro si mosse per realizzare un campo tutto proprio ottenendo dal Comune di poter utilizzare lo spazio vuoto presente in piazza Camana, campo che fu inaugurato il 1o gennaio 1908 ospitando la .
 Il campo era dotato di una barriera in legno che correva lungo il campo per destinazione, balaustra a cui il pubblico si poteva appoggiare ma non superare, e di una tribuna coperta che poteva ospitare circa spettatori.
 Col passare degli anni questo impianto sportivo non risultò più sufficiente dal punto di vista infrastrutturale per accogliere sia le squadre avversarie che il pubblico pagante.
 I lavori per la costruzione dell'attuale stadio iniziarono dopo il 1o luglio 1930, data in cui si svolse l'asta per l'assegnazione dell'appalto dei lavori del nuovo campo sportivo, lavori aggiudicati alle ditte "Almasio" di Trecate e "Bagno" di Vercelli.
 È perciò dal 1932, data di inaugurazione del nuovo stadio, che il vecchio campo di piazza Conte di Torino non è stato più utilizzato per la prima squadra.
 Note
 Bibliografia
 Impianti sportivi della provincia di Vercelli
 Architetture di Vercelli
 F.C. Pro Vercelli 1892


type: legislation

text:
 EUROPSKA
 KOMISIJA
 Bruxelles, 18.5.2015.
 COM(2015) 202 final
 2015/0105 (NLE)
 Prijedlog
 UREDBE VIJEĆA
 o izmjeni Uredbe (EU) br. 1388/2013 o otvaranju autonomnih carinskih kvota Unije za
 određene poljoprivredne i industrijske proizvode i upravljanju njima
 HR HR
 ---pagebreak--- OBRAZLOŽENJE
 1. KONTEKST PRIJEDLOGA
 Vijeće je 17. prosinca 2013. donijelo Uredbu (EU) br. 1388/2013 o otvaranju autonomnih
 carinskih kvota Unije za određene poljoprivredne i industrijske proizvode i upravljanju njima
 kako bi se pod najpovoljnijim uvjetima zadovoljile potrebe Unije za dotičnim proizvodima.
 Autonomne carinske kvote Unije potrebne su za proizvode koji se u Uniji ne proizvode u
 mjeri dovoljnoj da se zadovolje potrebe korisničke industrije Unije za trenutačno kvotno
 razdoblje. Komisija je stoga uz pomoć Skupine za gospodarska tarifna pitanja preispitala sve
 zahtjeve za autonomne kvote koje su joj proslijedile države članice. Skupinu za gospodarska
 tarifna pitanja čine delegacije iz svih država članica i Turske. Prije nego što su promjene
 utvrđene u ovom prijedlogu usuglašene, Skupina za gospodarska tarifna pitanja sastala se tri
 puta.
 Skupina je pažljivo ocijenila svaki zahtjev. Posebice, pri ispitivanju svakog slučaja uzima se u
 obzir sprječavanje bilo kakve štete proizvođačima iz EU-a te jačanju i konsolidaciji
 konkurentnosti proizvodnje EU-a. Ocjenjivanje je izvršeno na temelju rasprava unutar
 skupine i savjetovanja koje su države članice provele s predmetnim industrijama,
 udruženjima, gospodarskim komorama i ostalim uključenim dionicima.
 Ovaj se prijedlog odnosi na određeni broj poljoprivrednih i industrijskih proizvoda. Zahtjevi
 za kvote ispitani su u svjetlu kriterija utvrđenih u Komunikaciji Komisije o autonomnim
 tarifnim suspenzijama i kvotama (SL C 363, 13.12.2011., str. 6.). Nakon tog ispitivanja
 Komisija smatra da je otvaranje autonomne carinske kvote opravdano za proizvode navedene
 u tablici pod točkom 1. Priloga ovom Prijedlogu.
 Nadalje, postalo je potrebno prilagoditi kvote navedene u tablici pod točkom 2. Priloga ovom
 Prijedlogu:
 - za redne brojeve 09.2664 i 09.2763 potrebno je promijeniti opis,
 - za redne brojeve 09.2629, 09.2645, 09.2665, 09.2834, 09.2835 i 09.2972 potrebno je
 povećati količine.
 Autonomne carinske kvote s rednim brojevima 09.2677 i 09.2678 brišu se iz Priloga Uredbi
 Vijeća (EU) br. 1388/2013 jer odobravanje takvih kvota više nije u interesu Unije.
 Konačno, predlaže se da se u članku 1. doda stavak kojim se opseg kvota za proizvode
 navedene u Prilogu Uredbi (EU) br. 1388/2013 strogo ograničava kako bi se spriječila svaka
 moguća šteta za proizvođače EU-a, izbjegavajući svaki uvoz robe koji nije preispitala
 Komisija uz pomoć Skupine za gospodarska tarifna pitanja.
 Prijedlog je u skladu s politikama u području trgovine, poduzetništva, razvoja i vanjskih
 odnosa.
 Ovaj prijedlog nije na štetu država koje imaju povlaštene trgovinske sporazume s EU-om
 (npr. države korisnice općeg sustava povlastica (OSP), države iz režima AKP-a, države
 kandidatkinje i potencijalne države kandidatkinje).
 HR 2 HR
 ---pagebreak--- 2. REZULTATI SAVJETOVANJA SA ZAINTERESIRANIM STRANAMA I
 PROCJENE UČINKA
 Provedeno je savjetovanje sa Skupinom za gospodarska tarifna pitanja u kojoj se nalaze
 predstavnici nadležnih tijela svih država članica. Sve navedene kvote odgovaraju dogovorima
 ili kompromisima koji su postignuti u okviru rasprava Skupine.
 Nisu spomenuti mogući ozbiljni rizici s nepopravljivim posljedicama.
 3. PRAVNI ELEMENTI PRIJEDLOGA
 Pravni je temelj ovog Prijedloga uredbe članak 31. Ugovora o funkcioniranju Europske unije
 (UFEU).
 U skladu s člankom 31. UFEU-a, autonomne tarifne suspenzije i kvote utvrđuje Vijeće
 odlučujući kvalificiranom većinom na temelju prijedloga Komisije. Stoga je uredba primjeren
 instrument.
 Prijedlog je u isključivoj nadležnosti Unije. Načelo supsidijarnosti stoga se ne primjenjuje.
 Prijedlog je usklađen s načelom proporcionalnosti jer je ovaj skup mjera u skladu s načelima
 utvrđenima radi pojednostavnjenja postupaka za subjekte uključene u vanjsku trgovinu te s
 Komunikacijom Komisije o autonomnim tarifnim suspenzijama i kvotama (C 363,
 13.12.2011., str.6.).
 4. UTJECAJ NA PRORAČUN
 Nenaplaćene carine u ukupnom iznosu od približno 3,4 milijuna EUR godišnje. Utjecaj na
 tradicionalna vlastita proračunska sredstva iznosi –2,6 milijuna EUR godišnje (75 % x 3,4
 milijuna EUR godišnje).
 HR 3 HR
 ---pagebreak--- 2015/0105 (NLE)
 Prijedlog
 UREDBE VIJEĆA
 o izmjeni Uredbe (EU) br. 1388/2013 o otvaranju autonomnih carinskih kvota Unije za
 određene poljoprivredne i industrijske proizvode i upravljanju njima
 VIJEĆE EUROPSKE UNIJE,
 uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije, a posebno njegov članak 31.,
 uzimajući u obzir prijedlog Europske komisije,
 budući da:
 (1) Kako bi se osigurala dostatna i neprekinuta opskrba određenom robom koja se u Uniji
 ne proizvodi u dostatnim količinama te kako bi se izbjegli poremećaji na tržištu
 određenih poljoprivrednih i industrijskih proizvoda, Uredbom Vijeća (EU)
 br. 1388/20131 otvorene su autonomne carinske kvote. Proizvodi u okviru tih carinskih
 kvota u Uniju se mogu uvoziti po sniženim carinskim stopama ili po nultoj carinskoj
 stopi. Zbog navedenih je razloga s učinkom od 1. srpnja 2015. za odgovarajuće
 količine sedam novih proizvoda potrebno otvoriti carinske kvote po nultoj carinskoj
 stopi.
 (2) U određenim je slučajevima potrebno prilagoditi postojeće autonomne carinske kvote
 Unije. Za dva proizvoda potrebno je izmijeniti opis proizvoda radi jasnoće te kako bi
 se uzeo u obzir njihov najnoviji razvoj. Za drugih šest proizvoda potrebno je u interesu
 gospodarskih subjekata Unije povećati opseg kvota.
 (3) Za jedan proizvod potrebno je zatvoriti autonomne carinske kvote Unije s učinkom od
 1. srpnja 2015. jer od navedenog datuma nadalje njihovo odobravanje nije u interesu
 Unije.
 (4) Trebalo bi pojasniti da sve mješavine, pripravci ili proizvodi koji se sastoje od
 različitih dijelova koji sadržavaju proizvode koji podliježu autonomnim carinskim
 kvotama nisu obuhvaćeni Prilogom Uredbi (EU) br. 1388/2013.
 (5) Uredbu (EU) br. 1388/2013 treba stoga na odgovarajući način izmijeniti.
 (6) Budući da bi izmjene u skladu s ovom Uredbom trebale proizvoditi učinke od
 1. srpnja 2015., ova bi se Uredba trebala primjenjivati od tog datuma,
 1
 Uredba Vijeća (EZ) br. 1388/2013 od 17. prosinca 2013. o otvaranju autonomnih carinskih kvota Unije
 za određene poljoprivredne i industrijske proizvode i upravljanju njima te o stavljanju izvan snage
 Uredbe (EU) br. 7/2010 (SL L 354, 28.12.2013., str. 319.).
 HR 4 HR
 ---pagebreak--- DONIJELO JE OVU UREDBU:
 Članak 1.
 Uredba (EU) br. 1388/2013 mijenja se kako slijedi:
 1. Članak 1. zamjenjuje se sljedećim:
 „Članak 1.
 1. Za proizvode navedene u Prilogu otvaraju se autonomne carinske kvote Unije,
 u okviru kojih se suspendiraju autonomne carine iz Zajedničke carinske tarife za
 razdoblja, po carinskim stopama i do količina navedenih u njemu.
 2. Mješavine, pripravci ili proizvodi koji se sastoje od različitih dijelova koji
 sadržavaju proizvode navedene u Prilogu ne podliježu odredbama iz stavka 1.
 ovog članka.”
 2. Prilog se mijenja kako je utvrđeno u Prilogu ovoj Uredbi.
 Članak 2.
 Ova Uredba stupa na snagu dvadesetog dana od dana objave u Službenom listu Europske
 unije.
 Primjenjuje se od 1. srpnja 2015.
 Ova je Uredba u cijelosti obvezujuća i izravno se primjenjuje u svim državama članicama.
 Sastavljeno u Bruxellesu
 Za Vijeće
 Predsjednik
 HR 5 HR
 ---pagebreak--- ZAKONODAVNI FINANCIJSKI IZVJEŠTAJ
 1. NAZIV PRIJEDLOGA:
 Uredba Vijeća o izmjeni Uredbe (EU) br. 1388/2013 o otvaranju autonomnih carinskih kvota
 Unije za određene poljoprivredne i industrijske proizvode i upravljanju njima
 2. PRORAČUNSKE LINIJE
 Poglavlje i članak: poglavlje 12. članak 120.
 Iznos predviđen u proračunu za 2015. godinu: 16 701 200 000 EUR (proračun za 2015.)
 3. FINANCIJSKI UČINAK
  Prijedlog nema financijski učinak
 X Prijedlog nema financijski učinak na rashode, ali ima financijski učinak na prihode.
 Učinak je sljedeći:
 (u milijunima EUR, do 1 decimalnog mjesta)
 Proračunska Prihodi2 Šestomjesečno [Godina: 2/2015.]
 linija razdoblje, počevši
 od dd/mm/gggg
 Članak 120. Učinak na vlastita 1.7.2015. –1,3
 sredstva
 (u milijunima EUR, do 1 decimalnog mjesta)
 Stanje nakon djelovanja
 [2016. i sljedeće godine]
 Članak 120. –2,6 godišnje
 Uzimajući u obzir prethodno navedeno, učinak gubitka prihoda na temelju ove Uredbe
 procjenjuje se na 2,6 milijuna EUR godišnje od 1. srpnja 2015. nadalje (brutoiznos
 3,4 milijuna EUR x 0,75) i 1,3 milijuna EUR za razdoblje od 1. srpnja 2015. do 31. prosinca
 2015.
 2
 Kada je riječ o tradicionalnim vlastitim sredstvima (poljoprivredne pristojbe, pristojbe na šećer, carine),
 navedeni iznosi moraju biti netoiznosi, odnosno brutoiznosi umanjeni za 25 % na ime troškova naplate.
 HR 6 HR
 ---pagebreak--- Gubitak prihoda u tradicionalnim vlastitim sredstvima mora biti nadoknađen doprinosima
 država članica na temelju BND-a.
 4. MJERE ZA BORBU PROTIV PRIJEVARA
 Provjere krajnje uporabe pojedinih proizvoda obuhvaćenih ovom Uredbom Vijeća provest će
 se u skladu s člancima 291. do 300. Uredbe Komisije (EEZ) br. 2454/93.
 HR 7 HR
 ---documentbreak--- EUROPSKA
 KOMISIJA
 Bruxelles, 18.5.2015.
 COM(2015) 202 final
 ANNEX 1
 PRILOG
 Prijedlogu UREDBE VIJEĆA
 o izmjeni Uredbe (EU) br. 1388/2013 o otvaranju autonomnih carinskih kvota Unije za
 određene poljoprivredne i industrijske proizvode i upravljanju njima
 HR HR
 ---pagebreak--- PRILOG
 Prilog Uredbi (EU) br. 1388/2013 mijenja se kako slijedi:
 1. sljedeći redci za carinske kvote s rednim brojevima 09.2683, 09.2684, 09.2688, 09.2854,
 09.2685, 09.2686 i 09.2687 umeću se prema redoslijedu oznaka KN koje su navedene u
 drugom stupcu tablice:
 Carina
 Kvotno Opseg unutar
 Redni broj Oznaka KN TARIC Opis
 razdoblje kvote kvote
 (%)
 09.2683 ex 2914 19 90 50 Kalcijev acetilacetonat (CAS RN 19372-44-2) za 1.7. do 50 tona 0%
 uporabu u proizvodnji sustavâ stabilizatora u obliku 31.12.
 tableta
 (1)
 09.2684 ex 2916 39 90 28 2,5-dimetilfenilacetil klorid (CAS RN 55312-97-5) 1.7. do 125 tona 0%
 31.12.
 09.2688 ex 2920 90 85 70 Tris (2,4-di-tert-butilfenil)fosfit (CAS RN 31570-04- 1.7. do 3 000 tona 0%
 4) 31.12.
 09.2854 ex 2924 19 00 85 3-jodoprop-2-inil N-butilkarbamat (CAS RN 55406- 1.7. do 250 tona 0%
 53-6) 31.12.
 09.2685 ex 2929 90 00 30 Nitroguanidin (CAS RN 556-88-7) 1.7. do 3 250 tona 0%
 31.12.
 09.2686 ex 3204 11 00 75 Bojilo C.I. Disperse Yellow 54 (CAS RN 7576-65-0) 1.7. do 1 250 kg 0%
 i pripravci na njegovoj osnovi s masenim udjelom 31.12.
 bojila C.I. Disperse Yellow 54 od najmanje 99 %
 09,2687 ex 3907 40 00 25 Polimerna mješavina polikarbonata i poli(metil 1.7. do 200 tona 0%
 metakrilata) sa sadržajem polikarbonata od najmanje 31.12.
 98,5 GHT, u obliku peleta ili granula, s prohodnošću
 svjetlosti od najmanje 88,5 %, mjereno s pomoću
 ispitnog uzorka debljine 4 mm na valnoj duljini λ =
 400 nm (prema ISO 13468-2)
 HR 2 HR
 ---pagebreak--- 2. redci za carinske kvote s rednim brojevima 09.2664, 09.2972, 09.2665, 09.2645, 09.2834,
 09.2835, 09.2629 i 09.2763 zamjenjuju se sljedećim:
 Carina
 Kvotno Opseg unutar
 Redni broj Oznaka KN TARIC Opis
 razdoblje kvote kvote
 (%)
 09.2664 ex 2008 60 39 30 Trešnje s dodanim alkoholom, s masenim udjelom 1.1. do 1 000 tona 10
 šećera ne većim od 9 %, promjera ne većeg od 31.12. % (2)
 19,9 mm, s košticama, za uporabu u čokoladnim
 proizvodima (1)
 09.2972 2915 24 00 Anhidrid octene kiseline (CAS RN 108-24-7) 1.1. do 50 000 0%
 31.12. tona
 09.2665 ex 2916 19 95 30 Kalijev (E,E)-heksa-2,4-dienoat (CAS RN 24634-61- 1.1. do 8 250 tona 0%
 5) 31.12.
 09.2645 ex 3921 14 00 20 Celularni blok od regenerirane celuloze, impregniran 1.1. do 1 700 tona 0%
 vodom koja sadržava magnezijev klorid i kvaterne 31.12.
 amonijeve spojeve , dimenzija 100 cm (± 10 cm) ×
 100 cm (± 10 cm) × 40 cm (± 5 cm)
 09.2834 ex 7604 29 10 20 Šipke od aluminijske legure promjera 200 mm ili 1.1. do 2 000 tona 0%
 većeg, ali ne većeg od 300 mm 31.12.
 09.2835 ex 7604 29 10 30 Šipke od aluminijske legure promjera 300,1 mm ili 1.1. do 1 000 tona 0%
 većeg, ali ne većeg od 533,4 mm 31.12.
 09.2629 ex 8302 49 00 91 Aluminijska teleskopska drška za uporabu u 1.1. do 1 000 000 0%
 proizvodnji prtljage 31.12. komada
 (1)
 09.2763 ex 8501 40 20 40 Električni izmjenični kolektorski motor, jednofazni, 1.1. do 2 000 000 0%
 ex 8501 40 80 30 izlazne snage 250 W ili veće, ulazne snage 700 W ili 31.12. komada
 veće, ali ne veće od 2 700 W, vanjskog promjera
 većeg od 120 mm (± 0,2 mm), ali ne većeg od
 135 mm (± 0,2 mm), nazivne brzine veće od
 30 000 rpm (okretaja u minuti), ali ne veće od
 50 000 rpm (okretaja u minuti), opremljen usisnim
 ventilatorom, za uporabu u proizvodnji usisavača
 (1)
 (1)
 Suspenzija carina podliježe odredbama članaka 291. do 300. Uredbe Komisije (EEZ) br. 2454/93 od 2. srpnja 1993. o utvrđivanju
 odredaba za provedbu Uredbe Vijeća (EEZ) br. 2913/92 o Carinskom zakoniku Zajednice (SL L 253 11.10.1993., str. 1.).
 (2)
 Primjenjuje se posebna carinska pristojba.
 3. brišu se redci za carinske kvote s rednim brojevima 09.2677 i 09.2678
 HR 3 HR


text:
 Avis juridique important
 |
 21994A1231(08)
 Sopimus Kirjeenvaihtona tehty Euroopan yhteisön ja Uuden-Seelannin tasavallan välisen lampaan- ja vuohenlihan kauppaa koskevan sopimuksen mukauttamisen pidentämisestä
 Virallinen lehti nro L 351 , 31/12/1994 s. 0029 - 0030 Suomenk. erityispainos Alue 3 Nide 65 s. 0167 Ruotsink. erityispainos Alue 3 Nide 65 s. 0167
 SOPIMUSKirjeenvaihtona tehty Euroopan yhteisön ja Uuden-Seelannin tasavallan välisen lampaan- ja vuohenlihan kauppaa koskevan sopimuksen mukauttamisen pidentämisestäKirje n:o 1 Brysselissä,Arvoisa Herra,Viittaan kunnioittavasti vuonna 1989 yhteisön ja Uuden-Seelannin väliseen kirjeenvaihtona tehtyyn sopimukseen vuonna 1980 yhteisön ja Uuden-Seelannin tekemän lampaan- ja vuohenlihan kauppaa koskevan pääsopimuksen mukauttamisesta.Viimeaikaisten keskustelujen seurauksena ehdotan kunnioittavasti, että mainitun kirjeenvaihdon kohteena oleva sopimus pysyy voimassa 31 päivän joulukuuta 1994 jälkeenkin, jollei seuraavista muutoksista muuta johdu.1 Korvataan sopimuksen 1 kohdan A alakohta seuraavasti: "Pääsopimuksen 2 kohdassa, sellaisena kuin se on muutettuna pääsopimuksen 6 kohdalla, esitetty luku 245 000 tonnia, joka edustaa Uudesta-Seelannista yhteisöön tulevan lampaan- ja vuohenlihan vuosittaisen kokonaistuonnin vuosittaista kattoa tonneina, katsotaan korvatuksi luvulla 205 600 tonnia ja seuraavana kautena luvulla 102 800 tonnia. Vuoden 1995 ensimmäisten kuuden kuukauden luku voi aiheuttaa ylityksen aina 40 000 tonniin asti, mikä on poistettava kustakin vuoden 1995 kuutta viimeistä kuukautta koskevasta tariffi- tai kiintiökatosta. Kyseiseen vuosittaiseen kattoon käsitetään sisältyvän vuoden 1989 6 000 tonnin enimmäismäärä Uudesta-Seelannista Euroopan yhteisöön tuotua pakastamatonta karitsanlihaa, vuoden 1990 7 500 tonnin enimmäismäärä, vuoden 1991 9 000 tonnin enimmäismäärä, vuoden 1992 10 500 tonnin enimmäismäärä, vuoden 1993 12 000 tonnin enimmäismäärä, vuoden 1994 13 500 tonnin enimmäismäärä ja vuoden 1995 kuuden ensimmäisen kuukauden 7 500 tonnin enimmäismäärä."2 Korvataan sopimuksen 4 kohdassa ilmaisu "31 päivään joulukuuta 1994" ilmaisulla "30 päivään kesäkuuta 1995".Ehdotan kunnioittavasti, mikäli hallituksenne hyväksyy edellä esitetyn, että tämä kirje ja vahvistuksenne yhdessä muodostaisivat yhteisön ja Uuden-Seelannin hallituksen välisen asiaa koskevan sopimuksen.Vastaanottakaa, Arvoisa Herra, korkeimman kunnioitukseni vakuutus.Euroopan unionin neuvoston puolestaKirje n:o 2 Brysselissä,Ilmoitan kunnioittavasti vastaanottaneeni tänään päivätyn kirjeenne, jonka sisältö on seuraava:Arvoisa Herra,"Viittaan kunnioittavasti vuonna 1989 yhteisön ja Uuden-Seelannin väliseen kirjeenvaihtona tehtyyn sopimukseen vuonna 1980 yhteisön ja Uuden-Seelannin tekemän lampaan- ja vuohenlihan kauppaa koskevan pääsopimuksen mukauttamisesta.Viimeaikaisten keskustelujen seurauksena ehdotan kunnioittavasti, että mainitun kirjeenvaihdon kohteena oleva sopimus pysyy voimassa 31 päivän joulukuuta 1994 jälkeenkin, jollei seuraavista muutoksista muuta johdu.1 Korvataan sopimuksen 1 kohdan A alakohta seuraavasti: 'Pääsopimuksen 2 kohdassa, sellaisena kuin se on muutettuna pääsopimuksen 6 kohdalla, esitetty luku 245 000 tonnia, joka edustaa Uudesta-Seelannista yhteisöön tulevan lampaan- ja vuohenlihan vuosittaisen kokonaistuonnin vuosittaista kattoa tonneina, katsotaan korvatuksi luvulla 205 600 tonnia ja seuraavana kautena luvulla 102 800 tonnia. Vuoden 1995 ensimmäisten kuuden kuukauden luku voi aiheuttaa ylityksen aina 40 000 tonniin asti, mikä on poistettava kustakin vuoden 1995 kuutta viimeistä kuukautta koskevasta tariffi- tai kiintiökatosta. Kyseiseen vuosittaiseen kattoon käsitetään sisältyvän vuoden 1989 6 000 tonnin enimmäismäärä Uudesta-Seelannista Euroopan yhteisöön tuotua pakastamatonta karitsanlihaa, vuoden 1990 7 500 tonnin enimmäismäärä, vuoden 1991 9 000 tonnin enimmäismäärä, vuoden 1992 10 500 tonnin enimmäismäärä, vuoden 1993 12 000 tonnin enimmäismäärä, vuoden 1994 13 500 tonnin enimmäismäärä ja vuoden 1995 kuuden ensimmäisen kuukauden 7 500 tonnin enimmäismäärä.`2 Korvataan sopimuksen 4 kohdassa ilmaisu '31 päivään joulukuuta 1994` ilmaisulla '30 päivään kesäkuuta 1995`.Ehdotan kunnioittavasti, mikäli hallituksenne hyväksyy edellä esitetyn, että tämä kirje ja vahvistuksenne yhdessä muodostaisivat yhteisön ja Uudeni-Seelannin hallituksen välisen asiaa koskevan sopimuksen."Vahvistan kunnioittavasti, että hallitukseni hyväksyy kirjeenne sisällön.Vastaanottakaa, Arvoisa Herra, korkeimman kunnioitukseni vakuutus.Uuden-Seelannin hallituksen puolesta


type: caselaw

text:
 12.1.2015
 SV
 Europeiska unionens officiella tidning
 C 7/40
 Talan väckt den 16 oktober 2014 – PAN Europe and Unaapi mot kommissionen
 (Mål T-729/14)
 (2015/C 007/45)
 Rättegångsspråk: engelska
 Parter
 Sökande: Pesticide Action Network Europe (PAN Europe) (Bryssel, Belgien) och Unione nazionale associazioni apicoltori italiani (Unaapi) (Castel San Pietro Terme, Italien) (ombud: advokaten B. Kloostra)
 Svarande: Europeiska kommissionen
 Yrkanden
 Sökandena yrkar att tribunalen ska
 —
 ogiltigförklara kommissionens beslut av den 5 augusti 2014, Ares(2014)2589479, som delgavs sökandenas ombud den 6 augusti 2014 (det angripna beslutet) som svar på sökandenas ansökan av den 10 januari 2013 enligt artikel 6.2 i förordning (EG) nr 396/2005 (1) om att gränsvärden för bekämpningsmedelsrester avseende den aktiva substansen imidakloprid skulle sänkas beträffande pollen, honung och bidrottninggelé, samt
 —
 förplikta kommissionen att ersätta rättegångskostnaderna.
 Grunder och huvudargument
 Till stöd för sin talan åberopar sökandena en grund, nämligen att kommissionen genom att anta det angripna beslutet inte agerade i förenlighet med gränsvärdesförordningen, särskilt artikel 3, och/eller jämförd med artikel 14.1 och 14.2 a, c och d i förordningen, och därmed handlade rättsstridigt.
 —
 Sökandena har gjort gällande att djurs hälsa enligt gränsvärdesförordningen ska beaktas av kommissionen när ansökningar prövas enligt artikel 7 i förordningen för att fastställa eller ändra gränsvärden. Kommissionens avslag på sökandenas ansökan om att gränsvärdet för imidakloprid skulle sänkas var således rättsstridig.
 —
 Sökandena har även gjort gällande att enligt definitionen av ett gränsvärde i artikel 3.2 d i förordningen ska gränsvärden bestämmas med hänsyn till ”den lägsta möjliga exponering av konsumenter som krävs för att känsliga konsumenter skall skyddas” samt ”god jordbrukspraxis”. Det följer av artiklarna 3.2 och 4.1 andra stycket samt artikel 14.2 a och d att kommissionen vid antagandet av det angripna beslutet borde ha beaktat tillgängligt vetenskapligt och tekniskt kunnande vad gäller imidakloprids påverkan på bin och bisamhällen. Av dessa bestämmelser, särskilt artikel 14.2 d i förordningen, framgår även att kommissionen i det angripna beslutet underlät att beakta genomförandeförordningen (EU) nr 485/2013 (2) såsom ett beslut som ”ändrar användningen av växtskyddsprodukter”.
 (1) Europaparlamentets och rådets förordning (EG) nr 396/2005 av den 23 februari 2005 om gränsvärden för bekämpningsmedelsrester i eller på livsmedel och foder av vegetabiliskt och animaliskt ursprung och om ändring av rådets direktiv 91/414/EEG (EUT L 70, s. 1).
 (2) Kommissionens genomförandeförordning (EU) nr 485/2013 av den 24 maj 2013 om ändring av genomförandeförordning (EU) nr 540/2011 vad gäller villkoren för godkännande av de verksamma ämnena klotianidin, tiametoxam och imidakloprid samt om förbud mot användning och försäljning av utsäde som behandlats med växtskyddsmedel innehållande dessa verksamma ämnen (EUT L 139, s. 12).


text:
Grípa (tudi influénca) je nalezljiva virusna bolezen dihal, ki jo povzročajo RNA-virusi iz družine Orthomyxoviridae. V sezonskih epidemijah se hitro razširi po svetu, s čimer povzroča veliko gospodarsko škodo v obliki odsotnosti z dela in stroškov zdravljenja. Velike genetske spremembe virusa so v 20. stoletju povzročile tri pandemije gripe, v katerih je umrlo na milijone ljudi. Ime »influenca« izhaja iz starega verovanja, da bolezen povzročajo neugodni astrološki vplivi oz. »influence«.
 Gripa je zelo spremenljiva bolezen – podobni virusi obstajajo pri prašičih in domači perjadi. V območjih z veliko gostoto ljudi in živali, denimo v nekaterih delih Azije, sočasne okužbe med vrstami omogočajo, da se izmenja genetski material različnih oblik virusov gripe. Verjetno je, da se bo prej ali slej pojavila kombinacija, ki bo lahko tako smrtonosna kot virus španske gripe.
 Gripa se navadno razširi pozimi, verjetno zaradi tega, ker tedaj ljudje preživljamo več časa skupaj v zaprtih prostorih in ker mraz oslabi imunski sistem. Ker imata severna in južna polobla zimo ravno v nasprotnem času leta, imamo vsakoletno pravzaprav dve obdobji gripe. Zato Svetovna zdravstvena organizacija pripravlja po dve obliki cepiva proti gripi, eno za severno, drugo pa za južno poloblo. Cepivo se vsakoletno spreminja, glede na pričakovane oblike gripe v tistem letu. Tako učinek cepiva ne more biti dolgotrajen.
 Bolezen navadno zdravimo simptomatsko. Telesno temperaturo na primer nižamo z antipiretiki, bolečine lajšamo z analgetiki (npr. paracetamol).
 Tipi
 Znani so trije rodovi virusa gripe, ki se ločijo po antigenskih razlikah beljakovin v celičnem jedru in celičnem matriksu. To so:
 Virusi gripe A, ki okužijo sesalce in ptiče (znani tudi kot ptičja gripa)
 Virusi gripe B, ki okužijo le ljudi
 Virusi gripe C, ki okužijo le ljudi in prašiče
 Virusi gripe tipa A so najverjetnejši povzročitelji epidemije in pandemije, saj lahko pri njih pride do nenadne večje spremembe genoma, tako imenovanega antigenskega premika, kadar je celica istočasno okužena z dvema različnima sevoma virusa in se genoma prerazporedita. Na takšne večje spremembe imunski sistem ni pripravljen. Pri tipih B in C prihaja zaradi točkovnih mutacij le do manjših sprememb genoma, tako imenovanega antigenskega odmika.
 Viruse gripe tipa A je moč nadalje razvrstiti glede na dve vrsti beljakovin kapside: hemaglutunina (oznaka HA ali H) in nevraminidaze (oznaka NA ali N), ki so bistvene za življenjski cikel virusa. Na osnovi tega je pri tipu A znanih šestnajst podtipov H in devet podtipov N. Pri tipu B so po drugi strani odkrili le en podtip H in en podtip N. Trenutno sta najpogostejši antigenski različici virusa A podtipa H1N1 in H3N2 (Yohannes et al., 2004).
 Virusi gripe tipa B prizadenejo le ljudi in niso tako virulentni. Delijo jih v dve podvrsti, in sicer B/Victoria in B/Yamagata.
 Virusi gripe tipa C imajo za razliko od virusov influence A in B z 8-segmentno enovijačno RNK genom sestavljen le iz 7 linearnih enovijačnih segmentov RNK. V svoji ovojnici imajo glikoprotein HEF (površinski hemaglutinin-esteraza-fuzijski protein), ki virusom omogoča tako pripenjanje na celice gostitelja, prodiranje vanje (fuzijo), kot tudi poznejše sproščanje
 novonastalih virusov iz okuženih celic. Z virusi influence C se lahko okužijo ljudje in prašiči, vendar kot povzročitelji bolezni ne igrajo bistvene vloge, saj lahko izzovejo le obolenja blagih oblik. Trenutno ne poznamo nobenih podvrst virusov influence C.
 Obstajajo pa še nadaljnje variacije; tako je specifični sev virusa gripe po standardni nomenklaturi označen s tipom virusa (A, B ali C), geografski lokaciji, kjer je bil prvič izoliran, letu izolacije, zaporedni številki izolacije ter podtipoma HA in NA (Yohannes et al., 2004). Zgleda take nomenklature sta A/Moscow/10/99 (H3N2) in B/Hong Kong/330/2001.
 Izraz »supergripa« navadno označuje sev virusa, ki se razširja nenavadno hitro, je neobičajno virulenten, ali pa se ne odziva na zdravljenje – takšni sevi navadno povzročijo epidemije in pandemije. Izraz je ohlapen in nima stroge znanstvene definicije.
 Patogeneza
 Okužba se zgodi, ko virus okuži zgornje ali spodnje dihalne poti. Če so prisotna, lahko virusnospecifična IgG in IgA protitelesa proti površinskim antigenom, posebno proti HA, zmotijo okužbo ali bolezen. Virusna molekula hemaglutinina omogoči pritrjevanje virusa in kasnejšo membransko zlitje z respiratornimi epitelijskimi celicami. NA olajša vstopanje do epitelijskih celic skozi s sialooligosaharidi bogato respiratorno mukozno plast. NA je kasneje pomembna za sproščanje novih virusov iz celic. Zaradi okužbe in podvajanja v dihalnem epiteliju se virus izloča v dihalni sekret. Sledi lokalno širjenje in možno deskvamacija.
 Virusne okužbe ostajajo omejene na dihalni sistem. Viremija je izredno redka, razen pri A(H1N1). Sistemski simptomi so manifestacija vnetnih mediatorjev. Okužba z gripo rezultira v poškodovanem mukociliarnem delovanju, zmanjšanem delovanju nevtrofilcev in drugih imunskih okvarah, ki so odgovorne za povečano tveganje bakterijske superinfekcije, ki jo opazimo pri gripi.
 Simptomi
 Okoli 33% ljudi z gripo ne kaže znakov bolezni.
 Znaki gripe se lahko pojavijo nenadoma, dan ali dva po okužbi. Prvi znaku bolezni so tresavica ali občutki mrzlice, pogosto pa se ob začetku bolezni pojavi s temperaturami med 38 in 39 °C (približno 100 do 103 °F). Veliko obolelih mora za nekaj dni obležati, trga in boli jih po vsem telesu, najhuje po hrbtih in nogah.
 Bolezen se prenaša kapljično in ima naslednje bolezenske znake:
 povišana telesna temperatura
 glavobol
 utrujenost
 suh kašelj
 boleče grlo
 zamašen nos
 kihanje
 bolečine v telesu; trganje v udih
 Ti bolezenski znaki so hujši in trajajo dalj kot tisti pri prehladu. Okrevanje traja od enega do dveh tednov, lahko pa se pojavijo zapleti, denimo pljučnica, bronhitis, vnetja sinusov ali ušes. Kronične bolezenske težave lahko gripa še dodatno oteži. Astmatiki lahko začnejo dobivati napade, prav tako tudi srčni bolniki. Pri starih, bolnih ali zelo šibkih bolnikih lahko bolezen vodi celo v smrt. Gripa je v preteklosti pobila že milijone ljudi.
 V zgodnjih obdobjih bolezni je težko razločiti gripo od navadnega prehlada, lahko pa jo prepoznamo po tem, da se nenadoma javi z visoko vročino in ekstremno utrujenostjo. Simptomi gripe so zmes znakov navadnega prehlada in pljučnice, bolečega telesa, glavobola in utrujenosti. Driska normalno ni znak za gripo pri odraslih,, čeprav jo je bilo videti pri "ptičji gripi" H5N1 in kot znak bolezni pri otrocih . Najzanesljivejši znaki so v navedeni v tabeli na desni.
 Ker so protivirusna zdravila pri zdravljenju gripe učinkovita, če se jih začne jemati zgodaj, je pomembno, da se primere lahko zgodaj prepozna. Kombinacija zgoraj naštetih simptomov lahko izboljša točnost diagnoze . Dve analizi odločitev sta prišli do zaključka, da bo med lokalno epidemijo prevalenca nad 70%, tako da se bolnikom lahko daje inhibitorje nevraminidaze brez testiranja. Tudi če ne gre za lokalen izbruh, je zdravljenje v časih gripe utemeljeno pri starejših v sezoni, dokler je prevalenca za gripo nad 15 %.
 Laboratorijski testi za gripo se dalje izboljšujejo. Centri za nadzor in preprečevanje bolezni ZDA (CDEC) vzdržujejo ažuren seznam laborijskih testov, ki so na voljo. Po CDC imajo hitri diagnostični testi senzitivnost 70–75 % in specifičnost 90–95 % v primerjavi z virusno kulturo. Ti testi so lahko posebno koristni med sezono gripe (prevalenca = 25 %) , in to v primeru, da ne gre za lokalen izbruh, ali pa izven sezone gripe (prevalenca = 10 %).
 Občasno lahko gripa povzroči kako drugo hudo bolezen, kot sta primarna virusna pljučnica ali sekundarna bakterijska pljučnica. Očiten znak so v tem primeru težave pri dihanju. Otroku (ali morda odrasli osebi) gre lahko tudi navidez bolje, potem pa se pojavi huda vročina kot znak za izbruh bakterijske pljučnice.
 Epidemiologija
 Epidemije gripe A se pojavljajo vsaki dve do tri leta, epidemije gripe B pa na štiri do šest let. Pandemije povzročajo samo virusi iz skupine influence A. Epidemija se začne nenadoma na določenem zemljepisnem področju. Vrh doseže v drugem do tretjem tednu in traja od pet do šest tednov. Na začetku se poveča število okužb dihal pri otrocih, za tem se poveča število obolelih odraslih s klinično sliko, značilno za gripo. Kmalu se poveča število bolnikov, napotenih v bolnišnice zaradi pljučnice, poslabšanja kronične obstruktivne bolezni ali zaradi poslabšanja srčnega popuščanja. Poveča se število umrlih zaradi pljučnic. Virus influence lahko osamimo pri ljudeh le v času epidemije. Skoraj vedno pojavijo v zimskih mesecih. Ker je zima na severni in južni polobli v različnem obdobju leta, sta pravzaprav v svetovnem merilu vsako leto dve sezoni gripe. Med epidemijo navadno zboli od 10 do 20 odstotkov ljudi, v določenih starostnih skupinah tudi od 40 do 50 odstotkov. V času epidemije najdemo v populaciji več virusov gripe, najpogosteje najdemo dva različna virusa podtipa A, virus influence A in B ali virus influence A in respiratorni sincicijski virus. O pandemiji govorimo, kadar se med prebivalstvom pojavi nov tip virusa influence A. Ljudje so za okužbo sprejemljivi, ker nimajo protiteles. Virus se hitro razširi po vsem svetu, po preboleli gripi pa postanejo ljudje imuni, zato se mora virus spremeniti. Nastanka pandemije ni mogoče napovedati. Časovni razmiki med doslej znanimi pandemijami so bili zelo različni.
 Preprečevanje
 Cepljenje
 Primarna metoda pri zaščiti in nadzoru nad gripo je cepljenje. Bistvenega pomena je cepljenje z ustreznim cepivom,
 ki vsebuje antigene takega seva/podtipa virusa gripe, ki bo pozneje okužil cepljeno osebo. Zaradi ustvarjenih specifičnih protiteles je imunska obramba osebe v takem primeru uspešna, če pa se oseba okuži z njej neznanim virusom gripe, obstaja velika verjetnost obolevnosti oziroma razvoja kliničnih znakov gripe.
 Zaradi hitrega mutiranja virusov influence je določeno cepivo praviloma učinkovito le nekaj let. Svetovna zdravstvena organizacija vsako leto napove, za katere seve virusa gripe je najverjetneje, da bodo v naslednjem letu krožili med prebivalstvom in s tem omogoči farmacevtskim podjetjem razvoj cepiv, učinkovitim proti tem sevom. Cepivo je vsako sezono reformulirano in zajema določene seve virusa gripe, vendar ne pokriva vseh sevov, ki so v določeni sezoni aktivni. Za razvoj in proizvodnjo milijonov odmerkov cepiva je potrebnih namreč okoli šest mesecev in v tem času se lahko med prebivalstvom nepredvideno razširijo novi sevi virusa. Možno je tudi, da bolnik kljub cepljenju zboli za sevom, ki ga sicer cepivo vsebuje, saj cepivo začne učinkovito delovati šele okoli dva tedna po cepljenju. Če se v tem času oseba okuži, lahko zboli..
 Svetovna zdravstvena organizacija priporoča cepljenje proti gripi skupinam bolnikom z zvečanim tveganjem, med katere sodijo otroci, starostniki, zdravstveni delavci in bolniki s kroničnimi boleznimi, kot so astma, sladkorna bolezen, bolezni srca, ali z oslabljenim imunskim sistemom.
 Protivirusna zdravila
 Sicer je cepljenje primarna metoda, lahko pa je učinkovita tudi začita s protivirusnimi zdravili. Za preprečevanje okužbe so indicirana pri bolnikih, ki so bili cepljeni šele v času zadnjih dveh tednov, pri tistih, kjer se cepivo ne sme uporabiti, in pri bolnikih z oslabljenim imunskim sistemom, pri katerih cepivo morda ne bi bilo učinkovito. Če se uporabi tudi cepivo, se lahko protivirusna zdravila prekinejo dva tedna po cepljenju, sicer pa se dajejo do konca epidemije. Ne vplivajo na učinkovitost cepiva. Uporabljajo se amantadin, rimantadin ter zaviralci nevraminidaze (zanamivir in oseltamivir). Odmerki za preventivo so enaki kot pri zdravljenju s temi zdravili, razen pri oseltamivirju, kjer je profilaktični odmerek polovičen.
 Zdravljenje
 Zdravljenje je pri večini bolnikov simptomatsko, vključno s počitkom, hidracijo ter po potrebi uporabo zdravil proti vročini (antipiretikov), pri čemer se pri otrocih izogiba uporabi aspirina. V primeru zapleta z dodatno bakterijsko okužbo je potrebno zdravljenje z antibiotiki.
 Protivirusna terapija s prvo generacijo protivirusnih zdravil proti gripi, amantadinom in njegovim derivatom
 rimantadinom, ki zavirata ionske kanalčke v virusni ovojnici in preprečujeta sproščanje virusnih ribonukleoproteinov, ni široko uporabna zaradi omejenega spektra delovanja le na viruse influence
 tipa A, stranskih učinkov na osrednje živčevje in hitrega razvoja odpornosti. Nove možnosti pri zdravljenju in preventivi gripe je ponudilo odkritje, da je aktivno mesto encima virusne nevraminidaze (sialidaze) ohranjeno pri različnih podtipih virusov influence. Ta encim je nujen za virusno replikacijo in infektivnost, njegovo aktivno mesto pa ostaja ohranjeno tudi med genskimi spremembami. V novejšem času so razvili učinkovite in selektivne zaviralce virusne nevraminidaze, kot sta zanamivir in oseltamivir. Zanamivir in oseltamivir sta učinkovita proti virusom influence tipa A in B in uporabljata za
 zdravljenje in preprečevanje gripe. Zanamivir ima neustrezno biološko uporabnost po peroralni aplikaciji, zato se uporablja lokalno v obliki inhalacij, oseltamivir pa se uporablja peroralno. Nastanek odpornih virusov pri klinični uporabi zaviralcev nevraminidaze je redek.
 Zgodovina
 V 20. stoletju se je pojavilo več resnejših izbruhov bolezni. Med njimi je bila najbolj smrtonosna španska gripa, ki je trajala od leta 1918 do 1919. Pobila naj bi več ljudi kot prva svetovna vojna. Kasneje so se pojavile še manjše pandemije: azijska gripa v letu 1957 in hongkonška gripa v letu 1968.
 Zatem se kljub pojavljanju manjših izbruhov (New Jersey, 1976; svetovni 1977; ptičja gripa v Hong Kongu, 1997) zaradi izboljšane imunosti in razvoja cepiv proti gripi pandemije niso več pojavljale.
 Sklici in opombe
 Zunanje povezave
 Gripa in prehlad na straneh Leka
 Nadaljnje branje
 Splošno
 Bernd Sebastian Kamps, Christian Hoffmann and Wolfgang Preiser (Eds.) Influenza Report, 225 pp, PDF, free download. Flying Publisher 2006
 ISBN 978-3-211-80892-4 The Influenza Viruses Hoyle L 1968 Springer Verlag
 Zgodovina
 Mikrobiologija
 Patogeneza
 Epidemiologija
 Epidemiology of WHO-confirmed human cases of avian influenza A(H5N1) infection
 Zdravljenje in preprečevanje
 Raziskave
 WHO (PDF) contains latest Evolutionary "Tree of Life" for H5N1 article Antigenic and genetic characteristics of H5N1 viruses and candidate H5N1 vaccine viruses developed for potential use as pre-pandemic vaccines published 18 August 2006
 WHO's assessment of Flu Research as of November 2006.
 Bolezni živali
 Virusne okužbe dihal


text:
 22.8.2016
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 C 305/28
 Rozsudok Všeobecného súdu z 30. júna 2016 – CW/Rada
 (Vec T-224/14) (1)
 ((„Spoločná zahraničná a bezpečnostná politika - Reštriktívne opatrenia voči určitým osobám a subjektom vzhľadom na situáciu v Tunisku - Zmrazenie finančných prostriedkov - Predĺženie - Právo vlastniť majetok - Proporcionalita - Skutkový omyl - Zneužitie právomoci - Mimozmluvná zodpovednosť“))
 (2016/C 305/38)
 Jazyk konania: francúzština
 Účastníci konania
 Žalobca: CW (v zastúpení: A. Tekari, avocat)
 Žalovaná: Rada Európskej únie (v zastúpení: G. Étienne a M. Bishop, splnomocnení zástupcovia)
 Predmet veci
 Po prvé žaloba podľa článku 263 ZFEÚ smerujúca k zrušeniu vykonávacieho rozhodnutia Rady 2014/49/SZBP z 30. januára 2014, ktorým sa mení rozhodnutie 2011/72/SZBP o reštriktívnych opatreniach voči určitým osobám a subjektom vzhľadom na situáciu v Tunisku (Ú. v. EÚ L 28, 2014, s. 38) v rozsahu, v akom sa týka žalobcu, a po druhé návrh podľa článku 268 ZFEÚ na náhradu škody, ktorá žalobcovi údajne vznikla
 Výrok rozsudku
 1.
 Žaloba sa zamieta.
 2.
 CW je povinný znášať svoje vlastné trovy konania a nahradiť trovy konania, ktoré vznikli Rade Európskej únie.
 (1) Ú. v. EÚ C 351, 6.10.2014.


text:
 Важна правна забележка
 |
 21998D0709(09)
 Официален вестник n° L 193 , 09/07/1998 стр. 0048 - 0048 специално чешко издание глава 11 том 03 стр. 60 - 60 специално испанско издание глава 11 том 03 стр. 60 - 60 специално унгарско издание глава 11 том 03 стр. 60 - 60 специално литвийско издание глава 11 том 03 стр. 60 - 60 LV.ES глава 11 том 03 стр. 60 - 60 MT.ES глава 11 том 03 стр. 60 - 60 PL.ES глава 11 том 03 стр. 60 - 60 SK.ES глава 11 том 03 стр. 60 - 60 специално словенско издание глава 11 том 03 стр. 60 - 60
 Решение на Съвместния комитет на ЕИПNo 92/97от 9 декември 1997 годиназа изменение на приложение II (Технически наредби, стандарти, изпитвания и сертифициране) къмСпоразумението за ЕИПСЪВМЕСТНИЯТ КОМИТЕТ НА ЕИП,като взе предвид Споразумението за Европейското икономическо пространство, изменено с Протокол за адаптиране на Споразумението за Европейското икономическо пространство, оттук нататък наричано "Споразумението", и по-специално член 98 от него,като има предвид, че приложение II към Споразумението е изменено с Решение No 79/97 на Съвместния комитет на ЕИП [1];като има предвид, че Директива 96/56/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 3 септември 1996 г. за изменение на Директива 67/548/ЕИО за сближаването на законовите, подзаконовите и административните разпоредби относно класификацията, опаковането и етикетирането на опасни вещества [2] трябва да бъде включена към Споразумението,РЕШИ:Член 1Следното тире се добавя в точка 1 (Директива 67/548/ЕИО на Съвета) на глава ХV на приложение II към Споразумението:- "— 396 L 0056: Директива 96/56/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 3 септември 1996 г. (ОВ L 236, 18.9.1996 г., стр. 35)."Член 2Текстовете на Директива 96/56/ЕО на исландски и норвежки език, които се прилагат към съответните езикови версии на настоящото решение, са автентични.Член 3Настоящото решение влиза в сила на 10 декември 1997 г., при условие че всички нотификации съгласно член 103, параграф 1 от Споразумението са представени пред Съвместния комитет на ЕИП.Член 4Настоящото решение се публикува в раздела за ЕИП и в притурката за ЕИП към Официален вестник на Европейските общности.Съставено в Брюксел на 9 декември 1997 година.За Съвместния комитет на ЕИППредседателE. Bull[1] ОВ L 134, 7.6.1998 г., стр. 6.[2] ОВ L 236, 18.9.1996 г., стр. 35.--------------------------------------------------


text:
Gentis () – mokslinės klasifikacijos kategorija, apimanti filogenetiškai artimas rūšis. Pavyzdžiui, įvairių rūšių musmirės jungiamos į musmirės (Amanita) gentį, įvairūs driežai – į driežų (Lacerta) gentį. Genties pavadinimas nurodomas vienu lotynišku pavadinimu; lietuviškai augalų gentį įprasta reikšti vienaskaita, o gyvūnų – daugiskaita. Paprastai į gentį apjungiama nuo vienos iki kelių šimtų ar net tūkstančių giminingų rūšių. Jei gentyje tėra tik viena rūšis, tai tokia gentis yra monotipinė, pvz., mangutas (Nyctereutes). Dažnai gentys dar skirstomos į smulkesnes kategorijas – pogenčius, kurie apima ypač artimas rūšis. Artimos gentys jungiamos į stambesnį sistematinį vienetą – šeimą.
 Mokslinė klasifikacija


text:
Gibraltar on Suurbritannia meretagune ala Gibraltari väina põhjarannikul.
 Majandus
 Gibraltari majandus tugineb turismile, finantsvahendusele ja laevandusele.
 Rahaühik on Gibraltari nael (GIP).
 Poliitika
 Seadusandlik organ on 17-kohaline parlament, mis valitakse üldvalimistel.
 Riigipea on Suurbritannia kuningas, keda esindab kuberner. 2013. aastast on kuberner Sir David Steel.
 Valitsusjuht on 2011. aastast Fabian Picardo.
 2002. aasta rahvahääletusel lükkasid Gibraltari elanikud ülekaalukalt (99%) tagasi Suurbritannia ja Hispaania ühisvalitsuse moodustamise ettepaneku. 2016. aasta Brexiti referendumil hääletas 96% Euroopa Liitu jäämise poolt.
 Ajalugu
 Briti-Hollandi väed vallutasid Gibraltari Hispaanialt Hispaania pärilussõjas 1704. aastal. Utrechti rahulepinguga läks Gibraltar 1713. aastal Suurbritannia valdusse. 1967. ja 2002. aastal toimunud referendumitel lükkasid Gibraltari elanikud tagasi ettepaneku liituda Hispaaniaga. Pärast 1967. aasta referendumit sulges Hispaania piiri Gibraltariga kuni 1985. aastani.
 Vaata ka
 Gibraltari jalgpallikoondis
 Gibraltari Kuninglik Post
 Gibraltari rahvusvaheline lennujaam
 Magot
 UNESCO maailmapärand Gibraltaris
 Viited
 Välislingid
 Hispaania tahab brittidelt Gibraltarit
 Suurbritannia meretagused alad
 Euroopa maad


text:
Is iaruachtarán de chuid na Fionlainne í Tarja Halonen (a rugadh i Heilsincí ar 24 Nollaig 1943) agus an chéad bhean sa phost sin ó 2000 go 2012. Thosaigh sí a céad téarma sa bhliain 2000, agus bhuaigh sí toghchán arís ar an 26 Eanáir 2006. Léiríonn a saol oibre eiseamláir den chaoi ar féidir le dlíodóir teacht chuig an bpolaitíocht tríd an dlí.
 Saol
 Nuair a bhísí óg, bhí post aici san Aontas Náisiúnta na Mac Léinn (1969-70) agus ansin san Eagraíocht Lárnach Cheardchumainn na Fionlainne (1970-1974).
 Is mar gheall ar a cúlra sa dlí a ceapadh mar rúnaí parlaiminte í den chéad uair.
 Toghadh chun Comhairle Cathrach Heilsincí (1976-1996) agus chun na Parlaiminte (1979-2000) í, mar iarrthóir de chuid Pháirtí Sóisialach Daonlathach na Fionlainne.
 Bhí sí ina hAire ó am go ham (Gnóthaí Sóisialta agus Sláinte, 1987-90; Comhar Nordach, 1989-91; Dlí agus Cirt, 1990-91 agus Gnóthaí Eachtracha, 1995-2000).
 Toghadh mar Uachtarán í (faoi dhó, i 2000 agus i 2006), le tromlach beag an dá uair. Le linn an dá théarma léirigh sí lántacaíocht do neodracht na Fionlainne agus amhras faoi bhallraíocht na Stát Baltacha in ECAT.
 Tagairtí
 Uachtaráin na Fionlainne
 Polaiteoirí na Fionlainne
 Daoine as Heilsincí
 Daoine a rugadh i 1943
 Daoine beo


text:
 11.10.2008
 LT
 Europos Sąjungos oficialusis leidinys
 C 260/3
 2008 m. liepos 10 d. Teisingumo Teismo (pirmoji kolegija) sprendimas byloje (Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prašymas priimti prejudicinį sprendimą) Alicja Sosnowska prieš Dyrektor Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodek Zamiejscowy w Wałbrzychu
 (Byla C-25/07) (1)
 (PVM - Direktyvos 67/227/EEB ir 77/388/EEB - Nacionalinės teisės aktai, nustatantys PVM permokos grąžinimo tvarką - Mokestinio neutralumo ir proporcingumo principai - Ypatingos leidžiančios nukrypti nuostatos)
 (2008/C 260/04)
 Proceso kalba: lenkų
 Prašymą priimti prejudicinį sprendimą pateikęs teismas
 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
 Šalys pagrindinėje byloje
 Ieškovė: Alicja Sosnowska
 Atsakovas: Dyrektor Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodek Zamiejscowy w Wałbrzychu
 Dalykas
 Prašymas priimti prejudicinį sprendimą — Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu — EB 5 straipsnio 3 pastraipos, 1967 m. balandžio 11 d. Tarybos direktyvos 67/227/EEB dėl valstybių narių teisės aktų, reglamentuojančių apyvartos mokesčius, suderinimo (OL 71, p. 1301) 2 straipsnio bei 1977 m. gegužės 17 d. Šeštosios Tarybos direktyvos 77/388/EEB dėl valstybių narių apyvartos mokesčių įstatymų derinimo — Bendra pridėtinės vertės mokesčio sistema: vienodas vertinimo pagrindas 18 straipsnio 4 dalies ir 27 straipsnio 1 dalies išaiškinimas — Nacionalinės teisės aktai apyvartos mokesčio srityje, mokesčio permokos grąžinimo termino klausimu numatantys mažiau palankias sąlygas mokesčių mokėtojams, pradedantiems vykdyti apmokestinamąją veiklą ir įregistruotiems kaip tiekimus Bendrijoje vykdantys mokesčių mokėtojai — Mokesčio neutralumo ir proporcingumo principai
 Rezoliucinė dalis
 1.
 1977 m. gegužės 17 d. Šeštosios Tarybos direktyvos 77/388/EEB dėl valstybių narių apyvartos mokesčių įstatymų derinimo — Bendra pridėtinės vertės mokesčio sistema: vienodas vertinimo pagrindas, iš dalies pakeistos 2005 m. gruodžio 12 d. Tarybos direktyva 2005/92/EB, 18 straipsnio 4 dalis ir proporcingumo principas draudžia tokias nacionalines taisykles, kokios nagrinėjamos pagrindinėje byloje, kurios, siekiant atlikti patikrinimus ir išvengti sukčiavimo bei mokesčių vengimo atvejų, laikotarpį, per kurį nacionalinė mokesčių inspekcija turi grąžinti pridėtinės vertės mokesčio permoką tam tikrai mokesčių mokėtojų kategorijai, pratęsia nuo 60 iki 180 dienų nuo pridėtinės vertės mokesčio deklaracijos pateikimo, jeigu jie nepateikia 250 000 PLN dydžio garantijos.
 2.
 Tokios nuostatos, kokios nagrinėjamos pagrindinėje byloje, nėra nukrypstančios specialiosios priemonės, skirtos užkirsti kelią tam tikriems sukčiavimo ar mokesčio vengimo atvejams Šeštosios direktyvos 77/388, iš dalies pakeistos Direktyva 2005/92, 27 straipsnio 1 dalies prasme.
 (1) OL C 69, 2008 3 24.