text:
Dumitru Dorin Prunariu () singurul cosmonaut român. La 14 mai 1981 a devenit primul român care a zburat vreodată în spațiul cosmic. A participat la misiunea Soiuz 40 din cadrul programului spațial „Intercosmos” și a petrecut în spațiu 7 zile, 20 de ore și 42 de minute. Este de profesie inginer aeronautic. A fost pe rând ofițer inginer în cadrul Comandamentului Aviației Militare, șef al Aviației civile române, președinte al Agenției Spațiale Române, ambasador al României în Federația Rusă, președinte al Comitetului ONU pentru Explorarea Pașnică a Spațiului Extra-atmosferic (UN COPUOS), președinte al Asociației Exploratorilor Spațiului Cosmic (ASE), vice-președinte al Comitetului de Relații Internationale al Agenției Spatiale Europene (ESA). În prezent are gradul de general-locotenent în rezervă.
 Formarea profesională
 Născut în orașul Brașov la 27 septembrie 1952, Dumitru Prunariu a absolvit Liceul de cultura generala nr. 4 (actualul Colegiu National "Grigore Moisil") din orașul natal în anul 1971. Tatăl său era de profesie inginer, iar mama cadru didactic la o școală generală. Pasiunea lui Prunariu pentru zbor s-a manifestat încă din copilărie, așa cum declară într-un interviu:
 „De mic copil mi-am dorit să zbor. Închideam ochii și simțeam că plutesc peste munți, văi, descopeream lumi noi. M-au fascinat întotdeauna abisul albastru, înălțimile infinite. În final, am ajuns să zbor în Cosmos. Visele împlinite sunt ca un cerc de lumină pe trunchiul vieții, o iradiere benefică. În cosmos, universul tău apropiat nu mai este reprezentat de casă, stradă, vecini, ci de însăși planeta natală. Pământul, pe lângă dimensiunea fizică pe care o poți aprecia direct, la adevărata ei valoare și măreție, are și o puternică dimensiune morală. Dintr-un zbor cosmic te întorci mult mai stăpân pe tine, mai matur, mai apropiat de oameni și de natură, cu o viziune mult mai globală a fenomenelor și activităților terestre. Cu toate că nu ești singur în aparatul de zbor, singurătatea, acolo sus, e destul de puternică. Te simți dintr-o dată rupt de ambientul tău natural, în care te-ai născut și dezvoltat.”
 Micul Prunariu și-a început calea spre stele de la cercul de aeromodelism de la Casa pionierilor din Brașov, unde construia modele de planoare și de avioane, visând să devină constructor de aparate de zbor. Avea 17 ani când a dobândit premiul republican la Concursul de creații tehnice „Minitehnicus”. Cu această ocazie a primit carnetul de membru Minitehnicus nr. 103. 11 ani mai târziu avea să devină cel de-al 103-lea pământean care a ajuns în Cosmos.
 A absolvit Facultatea de Inginerie Aerospațială din cadrul Universității "Politehnica" din București în anul 1976 cu specializarea inginerie aeronautică. După finalizarea studiilor universitare, a lucrat ca inginer stagiar la Întreprinderea de Construcții Aeronautice (IAR) din Ghimbav (județul Brașov), între anii 1976-1977. Ulterior, în cartea „La cinci minute după cosmos”, scrisă împreună cu realizatorul de emisiuni TV Alexandru Stark, Prunariu avea să spună că dacă nu ar fi fost cooptat în detașamentul cosmonauților, ar fi construit la uzină, împreună cu soția, elicopterele și avioanele atât de râvnite în copilărie.
 În anul 1974 s-a căsătorit cu Crina Rodica Prunariu, cu care a fost coleg de facultate, ulterior lucrător în Ministerul Comerțului Exterior, apoi, din 1990, diplomat în cadrul Ministerului Afacerilor Externe, ambasador al României în Armenia în perioada 2007-2013, acum pensionară. În 1975 s-a născut primul lor fiu, Radu-Cătălin, iar în 1977 al doilea fiu, Ovidiu-Daniel.
 Primul cosmonaut român
 În mai 1977, au început să se facă selecționări pentru programul de zboruri cosmice Intercosmos , inițiat de către URSS și adresat țărilor aliate socialiste. Inițial, pentru detașamentul cosmonauților s-au oferit voluntar in jur de 150 de candidați, cerința principala, pe lângă condiția medicală și psihologică, fiind să aibă studii tehnice superioare. "Programul „Intercosmos” era un program cosmic bine definit, care avea prevederi foarte clare și o evoluție bine precizată: de la experimente care au fost efectuate în regim automat la bordul diferitelor rachete de mare altitudine sau nave cosmice sovietice, până la experimente complexe efectuate de cosmonauți."
 În timpul stagiului militar efectuat în cadrul Școlii de ofițeri de rezervă aviație de la Bacău, în mai 1977, comandantul de atunci al unității militare, locotenentul-colonel Ioan Stahie (cel care mai târziu va fi obligat de conducerea superioara să-și schimbe numele în Săndulescu, avansând ierarhic pana la gradul de general de aviație și îndeplinind spre sfârșitul carierei (1997) funcția de comandant al Aviației și Apărării Antiaeriene a Teritoriului), a intrat la curs și i-a anunțat pe inginerii militari TR că se fac selecționări pentru programul Intercosmos. 17 dintre ei au acceptat. După efectuarea testelor medicale la București, toți 17 au fost respinși. Motivul respingerii lui Prunariu a fost faptul că la probele de efort, pe fondul unei gripe de moment, i se depistaseră perturbații ale parametrilor inimii. La două luni după respingere, dosarele a cinci candidați între care și Prunariu au fost reluate, acesta reușind de data aceasta să treacă cu succes de toate probele. Din toate grupele de selecție au rămas în acea fază șapte candidați, doi au renunțat din motive personale, iar încă doi au fost eliminați la ultimele faze de testare efectuate în țară.
 Dumitru Prunariu finalizează, în septembrie 1977, cursurile Școlii de ofițeri de rezervă aviație din Bacău, cu gradul de sublocotenent în rezervă.
 În toamna anului 1977, candidații cosmonauți au fost detașați de la locurile lor de muncă la unitatea militară de aviație de la Bacău, fiind incluși într-un program de pregătire multidisciplinar. Pregătirea a cuprins o serie de cursuri de pregătire teoretică efectuate la Academia Militară din București, câteva zeci de ore de zbor pe avioane MIG 15 efectuate la Bacău și educație fizică și cursuri de limba rusă efectuate la Poiana Brașov. Ofițerul responsabil cu pregătirea fizică primise ordin ca în două luni să scoată din inginerii candidați cosmonauți sportivi de performanță. Pe fondul unor exagerări în solicitările la efort fizic fără perioade adecvate de recuperare, în caracterizarea lui Prunariu s-a scris: "oarecare lipsă de voință în pregătirea fizică“. La data de 1 ianuarie 1978, erau totuși selecționați trei candidați ca membri ai grupului de candidati cosmonauți pentru misiunea spațiala Româno-Sovietice Intercosmos. Cei trei candidați erau ing. Dumitru-Dorin Prunariu, ing. Cristian Guran și căpitanul ing. Mitică Dediu. Înainte de zborul cosmic lui Dediu i s-a schimbat oficial prenumele din Mitică în Dumitru, iar referitor la Dumitru-Dorin Prunariu s-a decis ca în presă să apară doar cu prenumele Dumitru.
 Aceștia trei au plecat la Moscova pentru a fi supuși unei evaluări finale de către specialiștii ruși din cadrul Institutului de Cercetări Biomedicale în domeniul aviației și cosmonauticii. Dumitru Dediu era cu 10 ani mai în vârstă decât Prunariu și cu 9 decât Guran și după regulile militare era considerat drept favorit. După testele de la Moscova, Cristian Guran (foarte bine pregătit profesional) a fost eliminat din echipa de potențiali cosmonauți români din cauza unor probleme ale aparatului vestibular.
 În cele din urmă, Prunariu și Dediu au fost aleși să efectueze programul întreg de pregătire pentru a deveni cosmonauți. „Performantele mele sportive lăsau de dorit. S-au îmbunătățit abia la ruși, ca urmare a unui program bine dozat de efort fizic. Medical, și eu și Dediu trecuserăm de toate testele”, spune Dumitru Prunariu. Dumitru Dediu, însă, chiar dacă nu avea cele mai bune performanțe la capitolul științific, excela fizic și medical.
 Timp de trei ani, în perioada martie 1978-mai 1981, Prunariu și Dediu au urmat o pregătire de specialitate în calitate de candidați cosmonauți in cadrul Centrului de Pregătire a Cosmonauților "Iuri Gagarin" din Zviozdnîi Gorodok - „Orășelul Stelar” (aflat în apropiere de Moscova).
 A doua grupă Intercosmos care a început pregătirea în martie 1978 în "Orășelul Stelar" a constat din câte doi candidați din cinci țări: Bulgaria, Ungaria, Cuba, Mongolia și România. În acea perioadă zburau deja în cosmos reprezentanții primei grupe Intercosmos, formată din Cehoslovacia, Polonia și Germania Democrată. După un an, pe motive politice, rușii au adus în pregătire și candidați din Vietnam, incluși în a doua grupă Intercosmos. Toți candidații cosmonauți străini au locuit în „Orășelul Stelar” împreună cu familia, condiție impusă de partea rusă, ceea ce a fost un fapt benefic pentru toți, familia având ocazia să-și susțină moral candidatul, să învețe limba și să se integreze mediului de acolo.
 Zborul în Cosmos
 La 12 mai 1981, Dumitru Prunariu a fost confirmat în mod oficial ca primul nominalizat în cadrul zborului spațial româno-sovietic, alături de cosmonautul sovietic colonel Leonid Popov - comandant de echipaj. Acesta era un cosmonaut experimentat și mai efectuase un zbor cu o durată de 186 de zile, la bordul stației cosmice „Saliut-6". Cosmonautul român Dumitru Dediu și cosmonautul sovietic Iuri Romanenko au fost numiți ca membri ai echipajului de rezervă. Dumitru Dediu a primit vestea cu resemnare, mai ales că aceasta a venit chiar în ziua lui de naștere: "Nu a fost ușor - recunoaște el - dar asta-i soarta, știam de la început că numai unul dintre noi va zbura". Dintre toți candidații din programul Intercosmos, Prunariu a fost singurul cosmonaut care a obținut la examenele și testările finale calificative maxime, în contradicție cu Dediu care a trebuit să repete unele examene pentru a putea fi declarat calificat măcar în echipajul de rezervă.
 „Pentru mine, scopul întregii pregătiri l-a constituit zborul cosmic, așa cum era și normal. În toată perioada de pregătire nu m-am gândit niciodată ce va urma după aceea”, afirmă Dumitru Prunariu.
 După avaria majoră care a întrerupt în 1979 zborul primului cosmonaut bulgar, întregul program Intercosmos a fost decalat cu un an, fiind reconsiderate toate datele de lansare ale viitoarelor echipaje.
 Referitor la zborul Romano-Sovietic, cu aproape trei săptămâni înainte de lansare cele două echipaje, principal și de rezervă, au fost aduse din Orășelul Stelar de lângă Moscova la cosmodromul Baikonur din Kazahstan, unde au continuat pregătirea în vederea lansării.
 Spre seara zilei de 14 mai 1981, un autobuz special i-a adus pe cei doi cosmonauți din echipajul principal, echipați pentru zbor, către Platforma 17 de la cosmodromul Baikonur: colonelul sovietic Leonid Popov, comandantul echipajului, cel care cu un an în urmă realizase recordul de durată în spațiul extraterestru de 185 de zile, și locotenentul major inginer Dumitru Prunariu, inginer de bord si cosmonaut cercetător. Cu două ore înainte de start echipajul a ocupat poziția de lansare în capsula navei cosmice aflată în vârful rachetei purtătoare, efectuând până la lansarea propriu-zisă o serie de teste ale aparaturii și sistemelor navei. La ora 20 16’ 38” (ora Bucureștiului), de pe cosmodromul Baikonur, a fost lansată racheta purtătoare cu nava cosmică Soiuz-40 (în greutate totală de 300 tone), având la bord echipajul mixt româno-sovietic format Dumitru Prunariu și Leonid Ivanovici Popov. După 8 minute și 50 de secunde nava cosmică se desprindea de ultima treaptă a rachetei purtătoare, aflându-se deja la 220 km altitudine, aprox. 3000 km de punctul de lansare și deplasându-se în jurul Pământului cu o viteză de 28000 km/h pe o orbită înclinată față de ecuator cu 51,6o. Prunariu a devenit astfel primul român din istorie care a zburat în spațiu si al 103-lea din lume. Conform planificării zborurilor Intercosmos zborul avea să dureze aproape 8 zile, între 14 mai - 22 mai 1981.
 Decolarea a decurs fără probleme. După înscrierea pe orbita circumterestră, verificarea parametrilor tehnici ai navei în condiții reale de zbor și efectuarea primei manevre orbitale de ridicare a orbitei, care au durat până la ora 4 dimineața a zilei următoare, cei doi cosmonauți au avut permisiunea să dezbrace costumele de scafandru cosmic, să treacă în modulul orbital și să se odihnească. S-au trezit a doua zi la ora 12, și după ce au mâncat, au efectuat a doua manevră de ridicare și corecție a orbitei navei cosmice în vederea începerii manevrelor de joncțiune cu stația orbitală Saliut-6. În momentul cuplării, Soiuz-40 avea o viteză relativă față de stație de 0,3 m/s. "Îi auzim foarte bine pe vecini, echipajul Kovalionok și Savinîh, care se aflau în cosmos din luna martie“.
 La 15 mai, nava cosmică Soiuz-40 efectueaza jonctiunea cu complexul orbital Saliut 6 – Soiuz T-4. Momentul jonctiuii a fost imortalizat pe film din interiorul stației orbitale. Primul care a trecut prin deschizătura trapelor deschise ale celor două obiecte cosmice, a fost Prunariu.
 Au petrecut șapte zile pe stația orbitală Saliut 6. Acolo, cei doi cosmonauți s-au întâlnit cu cosmonauții sovietici Vladimir Kovalionok și Victor Savinîh, care se aflau deja pe orbita circumterestră de la 21 martie 1981.
 Pentru o săptămână au lucrat împreună, realizând 22 de experimente științifice. Intre ele cele denumite „Capilar”, „Biodoza”, „Astro” sau „Nanobalanța”. Biodoza, de exemplu, a fost legat de studiul câmpului magnetic al Pământului și influenței lui asupra organismelor vii. Marea majoritate a experimentelor efectuate au fost de concepție românească, iar aparatura realizată în România pentru acest scop s-a remarcat printr-un grad înalt de miniaturizare, fiabilitate și consum redus de energie, funcționând ireproșabil. Experimentele au avut drept scop obținerea de informații deosebit de prețioase pentru lărgirea cunoștințelor în domeniul astrofizicii, studiului radiațiilor cosmice și tehnologiilor cosmice, dar și în domeniul biologiei și medicinei cosmice și al psihologiei. Experimentele biomedicale au contribuit la completarea cunoștințelor existente privind comportarea organismului uman în condițiile specifice zborului cosmic, cât și la progresul cercetărilor fundamentale în domeniul medicinei aeronautice și al biologiei. Rezultatele obținute au fost publicate în reviste de specialitate și utilizate pentru pregătirea zborurilor care au urmat.
 Complexul cosmic cu echipajele la bord trecea de la noapte la zi și invers de 16 ori în 24 de ore. Tot de atâtea ori în exteriorul aparatelor cosmice se produceau variații de temperatură de aproape 300 grade Celsius (+150 de grade în zonele radiate de Soare și -150 de grade în timpul trecerii prin umbra Pământului). Prunariu a înconjurat Pământul de 125 de ori, parcurgând 5.260.000 km, cu viteza de 28.000 km/oră, însumând un timp total de zbor de 7 zile, 20 de ore, 42 de minute și 52 de secunde.
 Pe la ora 19,30-20,00 treceam zilnic pe deasupra României. De acolo, de sus, România se vedea de mărimea unei pâini rumene de casă.
 Ca și alți cosmonauți, datorită modificărilor care apar în organismul uman în imponderabilitate, Dumitru Prunariu a avut printre altele dureri de coloană în regiunea lombară aproape pe tot parcursul zborului cosmic. "Mă trezeam aproape regulat pe la 5 - 5,30 dimineața de durere și simțeam nevoia imediată de a mă mișca. În timpul liber, cam o oră și jumătate pe zi mă uitam prin hublourile stației cosmice admirând frumusețile Pământului. Spuneam că mergem "la plajă" pentru că Soarele "bronza" (vezi ardea) rapid și puternic. Televiziunea română ne pregătise și ea un program artistic pe niște benzi de video aflat atunci în fază primitivă, dar nu am apucat să vedem prea mult din el. Uneori udam ceapa verde, "plantată" în cârpe umede".
 Programul de cercetare fiind încheiat, a avut loc revenirea din spațiul cosmic în data de vineri, 22 mai 1981, la ora 16,58, ora României. Modulul de coborâre al navei spațiale „Soiuz 40“ (alte doua module ale navei nu se recuperează, modulul orbital și modulul agregatelor) a aterizat în condiții aproape normale pe pământ, conform programului, în zona stabilită de pe teritoriul Uniunii Sovietice, la 225 kilometri sud-est de orașul Djezkazgan, din stepa Kazahstanului. Aterizarea a fost cu unele peripeții, parașuta deschizându-se cu 4 secunde întârziere, la mai puțin de 9.600 km cum era prevăzut, ceea ce a prilejuit tuturor mari emoții. Descriind momentele de imediat după aterizare, Prunariu relatează: "Trecerea la greutatea normală a fost cumplită. Mă trezesc luat pe sus de patru membri ai echipei de căutare-salvare și sunt așezat lângă Popov pe un șezlong. Am impresia că sunt de plumb și că pământul se clatină sub mine. La cinci minute după cosmos, ca o mângâiere, aud vorbindu-se românește“, mărturisea cosmonautul, referindu-se la Alexandru Stark, reporterul acreditat să relateze evenimentul. Așa amețit cum era, ajutat de membri ai echipei de căutare-salvare, Prunariu s-a îndreptat spre capsulă să-si lase primul autograf în calitate de cosmonaut pe ea, conform obiceiului.
 Misiunea a durat 7 zile, 20 de ore, 42 de minute și 52 de secunde, după un parcurs circumterestru de 5.260.000 de kilometri.
 La momentul zborului, Dumitru Prunariu a fost cel de-al 103-lea cosmonaut al lumii; de atunci numărul cosmonauților a crescut la peste 550 (statistica 2016). Acest zbor de importanță epocală pentru România a situat-o în clubul select al țărilor participante direct la explorarea Universului și totodată atestă tradiția contribuțiilor marilor înaintași români la zborul omului printre stele.
 Pentru realizarea cu succes a zborului cosmic, atât Prunariu, cât și Popov au fost decorați cu cele mai înalte ordine ale României și URSS. Din punct de vedere material, pentru realizarea sa istorică, Dumitru Prunariu a primit ca recompensă echivalentul a trei salarii sub formă de primă, acordată de ministrul apărării și a fost înaintat cu un an înainte de termen la gradul de căpitan. Autorităților de atunci le-a fost frică să nu fie refuzate de Ceaușescu în cazul în care ar face și alte propuneri de recompensare. În aceste condiții, trebuind să se mute cu familia în București unde a primit un post în cadrul Comandamentului Aviației Militare, Prunariu a fost obligat să locuiască jumătate de an la un cămin militar până să obțină o locuință, făcând apoi numeroase împrumuturi pentru a-și aranja apartamentul obținut și pentru stabilirea definitivă cu familia în capitala țării.
 General de aviație
 Din anul 1981 și până în anul 1998 a fost, cu o pauză de aproape doi ani, inspector-șef pentru activități aerospațiale în cadrul Comandamentului Aviației Militare și apoi al Statului Major al Aviației și Apărării Antiaeriene.
 "Acesta era o funcție creată special pentru mine și care avea și o puternică latură de reprezentare. În această funcție, desigur, am beneficiat de suportul aviației militare, în principal pentru a participa la activități pe linie cosmică atât în țară cât și în străinătate. De nenumărate ori am fost solicitat să-mi prezint public experiența cosmică."
 Din cauza faptului că popularitatea sa tindea să eclipseze notorietatea lui Nicolae și a Elenei Ceaușescu, i-au fost restricționate aparițiile la televiziune, iar în presă nu putea să mai apară pe primele pagini, doar în interviuri mai mici, în paginile de interior.
 "Desigur, aveam posibilitatea să public în revistele de știință (de exemplu, am publicat multe articole în revista „Știință și Tehnică”), dar în general în periodice cu un public bine definit, pe linie științifică, și cu un impact nu prea mare. Pe moment, nu prea am înțeles situația. Mult mai târziu mi s-a explicat ce se întâmpla, prin prisma politică a ceea ce se petrecea în România în acea perioadă.(...) Deci, dacă vorbim de epoca Ceaușescu, a avut loc această marginalizare a mea ca persoană publică pentru a nu eclipsa într-un fel sau altul imaginea familiei prezidențiale."
 „M-am tot gândit ce anume făcea diferența între mine și Nadia Comăneci. Am înțeles în timp că Nadia câștigase gloria în Occident cu forțe exclusiv românești și era un bun instrument în mâna propagandei comuniste. Eu, în schimb, deși eram reprezentantul României, mă afirmasem ca rezultat al unei cooperări internaționale și reușisem performanțe cu ajutorul tehnologiei unei țări cu care nu aveam chiar cele mai bune relații.”
 În anul 1990 a fost înaintat la gradul de colonel, fiind detașat pentru un an și jumătate la Ministerul Transporturilor pentru a îndeplini funcția de Ministru adjunct al Transporturilor și șef al Departamentului Aviației Civile (1990-1991).
 În anul 1991 a absolvit cursul pentru cadre superioare din cadrul Institutului Internațional de Formare și Management pentru Aviație (IAMTI / IIFGA) de la Montreal (Canada). Din anul 1985 a fost doctorand în cadrul Institutului de Aviație din București, întrerupând aceasta activitate imediat după evenimentele din 1989 în perioada foarte solicitanta a deținerii funcției în aviația civilă, reluând-o apoi în cadrul Universității "Politehnica" București și finalizând-o în anul 1999 cu obținerea titlului științific de doctor inginer în specialitatea "Dinamica sistemelor aerospațiale".
 În anul 1990, alături de alți specialiști în domeniul spațial, a prezentat Guvernului propunerea de înființare a Agenției Spațiale Române, dar punerea sa în practică a fost amânată. Agenția s-a înființat ca instituție bugetară, în subordinea Ministerului Educației și Cercetării, prin hotărâre guvernamentală în anul 1991, iar în 1995 s-a reorganizat ca o instituție publică extrabugetară, lucrând prin contract cu Ministerul Cercetării și cu alte instituții, inclusiv private. Prin decizia guvernului, Agenția Spațială Română asigură elaborarea și managementul programului spațial național și reprezintă România pe linie de activități cosmice în relațiile cu instituții naționale și internaționale, ca de exemplu: Agenția Spațială Europeană, NASA, CNES, ONU etc.
 În perioada 1992-1995, Dumitru Prunariu lucrează prin colaborare externă în calitate de Secretar al Agenției Spațiale Române. Apoi, între anii 1995-1998, este membru în Consiliul de administrație al Agenției Spațiale Române. Începând din anul 1998 și până la desemnarea sa ca ambasador în Federația Rusă, Dumitru Prunariu a îndeplinit funcția de președinte al Agenției Spațiale Române.
 Din anul 1995, este vicepreședinte al Fundației EURISC - Institutul European pentru Managementul Riscului, Securității și Comunicării, fundație care și-a creat un nume respectat în zona activităților de integrare Europeană și Euro-atlantică.
 În anul 1999 a absolvit cursurile Colegiului Național de Apărare, perioadă în care și-a adâncit preocupările și interesul pentru geopolitică. În paralel, predă un curs de Geopolitică și Spațiul Cosmic în cadrul Facultății de Relații Economice Internaționale a Academiei de Studii Economice din București.
 Din data de 25 octombrie 2000, prin Decretul nr. 422 al Președintelui României, Emil Constantinescu, comandorul Dumitru Prunariu a fost înaintat la gradul de general de flotilă aeriană (general cu o stea) și decorat pentru activitatea profesională cu Ordinul Național "Steaua României" în grad de Mare Ofițer. Ulterior, prin Decretul nr. 680 din 24 octombrie 2003, a fost avansat la gradul de general-maior de aviație (general cu două stele), apoi in 2016 la gradul de general-locotenent (in retragere), general cu 3 stele.
 Dumitru Prunariu este Cercetător Științific gradul 1 (CȘ1), efectuează cercetări în domeniul științelor aerospațiale, dinamicii zborului cosmic, studii în domeniul geopoliticii și securității, este conducător de seminarii și proiecte în specialitatea sa, membru în comisii de doctorat. Este autorul a peste 40 de lucrări, cărți și articole apărute în reviste de specialitate, între care: La cinci minute după cosmos (în colab., 1981); Cosmosul - Laborator și uzină pentru viitorul omenirii (în colab., 1984); Istoria aviației române (în colab., 1984); Dimensiuni psihice ale zborului aerospațial (în colab., 1985); Asupra mișcării generale a vehiculului spațial sub acțiunea unui centru atractiv. St. Cerc. Mec. Apl., 52,2,1993; Geodetic Precession Influence in Satellite Motion, Rom.Astron.J., 1998; The Poynting-Robertson Effect in Satellite Motion, Rom.Astron.J., 1999 ș.a. Elaborează și prezintă des lucrări de specialitate în cadrul instituțiilor cosmice internaționale.
 Activitatea diplomatică și de promovare a zborurilor cosmice
 Dumitru Prunariu desfășoară o bogată activitate profesională, fiind membru a numeroase asociații și comisii de specialitate din România și străinătate. Este membru de onoare al Academiei Romane (2011), membru al Comisiei de Astronautică a Academiei Române și președinte al acesteia din 2015, membru al Societății germane de rachete "Hermann Oberth - Wernher von Braun", membru al Academiei Internaționale de Astronautică fiind și membru în consiliul de conducere, membru al Asociației Exploratorilor Spațiului Cosmic, membru de onoare al Academiei Americano-Române de Arte și Științe, membru al Academiei Europene de Științe și Arte (2015).
 În anul 1984 a fost decorat cu Medalia de aur „Hermann Oberth” a Societății germane de rachete „Hermann Oberth - Wernher von Braun”.
 Din anul 1993 este reprezentant permanent al Asociației Exploratorilor Spațiului Cosmic (ASE) la sesiunile Comitetului ONU pentru Explorarea în Scopuri Pașnice a Spațiului Extraatmosferic (COPUOS). Pe parcursul a două termene (1995-2001) a fost ales membru în Comitetul Executiv al ASE, iar în perioada 1996-1999 a fost președintele Comitetului de Politici și Relații Internaționale al ASE. În 2010 a fost ales președintele filialei europene a ASE, funcție deținută până în 2016, iar în 2011 a fost ales președinte al întregii asociații pentru un mandat de 3 ani. Începând cu anul 1992 reprezintă Guvernul României la sesiunile Comitetului ONU pentru Explorarea în Scopuri Pașnice a Spațiului Extraatmosferic (COPUOS). În anul 2003, a fost ales, prin consensul a 65 de state membre, președintele Subcomitetului Științific și Tehnic al Comitetului ONU pentru Explorarea în Scopuri Pașnice a Spațiului Extraatmosferic pentru perioada 2004-2006. Pentru o perioadă de doi ani (iunie 2010 – iunie 2012) a fost ales prin consensul celor 70 de state membre de atunci președintele COPUOS.
 În mai 2004 Dumitru Prunariu a fost numit prin decret prezidențial în postul de ambasador extraordinar și plenipotențiar al României în Federația Rusă. A fost chemat în România la 24 mai 2005 de către președintele Traian Băsescu, după numai un an de mandat, având cu acesta divergențe din perioada când au deținut ambii funcții de conducere în Ministerul Transporturilor.
 Comentatorul politic Rodica Culcer a declarat că schimbarea ambasadorului este justificată de performanța slabă a acestuia într-o zonă de interes strategic: „În condițiile în care există cel puțin două probleme mari - tezaurul și Transnistria - domnul Prunariu nu a făcut aproape nimic. El i-a succedat unui alt ambasador fără activitate, și timp de un an nu a avut nici o inițiativă majoră în relațiile bilaterale”. După ce s-a aflat că în aprilie 2005 Prunariu a primit ordin de la ministrul de externe să nu se mai ocupe de problema tezaurului pe teritoriul Federației Ruse, știrea Rodicăi Culcer a fost retrasă.
 A fost membru al Consiliului de Administrație al TAROM în perioada 2012-2013, destituit fără justă cauză împreună cu tot Consiliul de ministrul transporturilor de atunci, Ramona Mănescu, pentru că propuneau eliberarea din funcție a directorului general TAROM, cetățean belgian, total neperformant, ministerul susținând menținerea acestuia în funcție cu orice preț. Prin proces civil, după încă 2 ani, Prunariu alături de ceilalți membrii ai Consiliului de Administrație și-au câștigat drepturile afectate, demonstrând abuzul și ilegalitatea deciziei ministerului. Acel director general al TAROM a fost destituit ulterior de alt Consiliu de Administrație.
 Prunariu este Doctor Honoris Causa al Universității Tehnice din Cluj- Napoca (2007), al Universității Tehnice a Moldovei din Chișinău (2011) al Universității de Vest din Timișoara (2013), al Universității Babeș-Bolyai din Cluj-Napoca, al Universității Petru Maior din Târgu-Mureș (2017), Honorary Doctor al Colegiului Lindsey Wilson din Columbia, Kentucky, SUA (2014).
 Este cetățean de onoare al mai multor localități din România: Pucioasa, Brașov (1999), Cluj-Napoca (2001), Mediaș (2002), Giroc (2014), al județului Timiș (2016), Timișoara (2016), București (2022).
 Dumitru Prunariu este membru al primului Club Rotary din România, Rotary Club București, în perioada 2009-2010 fiind președinte al acestui club. Este decorat cu cea mai înaltă distincție personală a Rotary International, „Paul Harris Fellow”.
 Dumitru Prunariu vorbește fluent engleza, rusa și franceza.
 Viitorul cosmonauticii românești
 Într-o conferință de presă din anul 2006, Dumitru Prunariu dezvăluia programele de colaborare ale Agenției Spațiale Române pe care o conducea. „Nu ne mai permitem să trimitem oameni în cosmos, costurile se ridică la 20 milioane de dolari, dar facem aplicații valoroase. Împreună cu Universitatea Stanford, pregătim un microsatelit. Va fi un cub foarte mic. Viitorul va fi al vehiculelor private, al misiunilor comerciale. Dar, mai mult ca sigur vor fi reluate și cursele spre Lună“, afirma astronautul.
 "Singurele care mai zboară sunt navele rusești, câte trei oameni la bord și numai în scopuri comerciale, fiind o sursă de venit pentru ei. Următorul echipaj uman va pleca peste vreo 2-3 ani. Americanii realizează în același regim zboruri pentru doritori, sau în regim de colaborare științifică cu anumite țări. Zboară acum cu navete rusești, iar rușii cu navete americane. Lansarea cosmonauților e o problemă din cauza penuriei de vehicule, care au defecte majore chiar din proiectare. A scăzut tehnologia, s-a redus și numărul de zboruri extraatmosferice“, explică Dumitru Prunariu cauzele reducerii numărului de zboruri cosmice."
 „În primul rând, zborul cosmic îți creează o altă perspectivă de a vedea lumea, plecând de la perspectiva strict fizică pe care o ai privind Pământul din spațiul cosmic. Toate acestea îți deschid un apetit pentru a privi problemele la modul global. Lucrul acesta nu se produce imediat după experiența unui zbor cosmic, ci în timp, pe măsură ce începi să te confrunți cu o serie de activități noi, mai ales în context internațional. După ce le analizezi, tragi de multe ori concluzii care scapă celor care nu au dezvoltat simțul de a vedea lucrurile la scară cosmică... Eu sunt convins că viață nu există numai pe Pământ, ar fi absurd să gândim astfel.”
 Dumitru Prunariu mărturisea într-un interviu din anul 2006 că ar pleca oricând în Cosmos, dacă i s-ar mai oferi această ocazie. "John Glenn, care în 1962 a efectuat primul zbor cosmic orbital american, a mai zburat în Cosmos și la vârsta de 77 de ani, pentru a studia efectele spațiului asupra îmbătrânirii. Dacă s-ar pune problema să reiau pregătirea pentru un zbor cosmic, cred că aș face orice pentru a-mi reintra în formă cât mai rapid. Mi-e dor de cosmos“.
 Distincții primite
 Înainte de plecarea în spațiu, Uniunea Sovietică și România conveniseră prin acord guvernamental să le ofere celor doi cosmonauți distincțiile supreme naționale. Reîntors în România după zborul cosmic, în anul 1981, Dumitru Prunariu a primit titlul de onoare suprem de „Erou al R.S.România”. De asemenea, guvernul Uniunii Sovietice i-a decernat titlul de „Erou al URSS” și „Steaua de Aur”, pentru săvârșirea cu succes a primului zbor cosmic cu participarea unui cetățean român.
 În anul 1981, este ales membru al Federației Aeronautice Române, precum și al Comisiei de Astronautică a Academiei Române. În anul următor, a devenit membru al Federației Aeronautice Internaționale, care avea să-i confere Medalia „Iuri Gagarin”.
 În anul 1984 a fost decorat cu Medalia de aur „Hermann Oberth” a Societății germane de rachete „Hermann Oberth - Wernher von Braun”. În anul 1985 a fost unul dintre membrii fondatori ai Asociației Exploratorilor Spațiului Cosmic (ASE) din care fac parte în momentul de față peste 270 de astronauți și cosmonauți din 30 de țări.
 Ca o recunoaștere a activității sale de pionierat în domeniul cosmonauticii românești, președintele României i-a conferit, la 1 decembrie 2000, Ordinul Național „Steaua României” în grad de Mare Ofițer .
 Prunariu mai este decorat cu Ordinul Virtutea Militară în grad de Cavaler cu însemn pentru militari (2010) și Emblema „Onoarea Armatei Române” acordată de ministrul apărării (2011).
 La 12 aprilie 2011, la aniversarea a 50 de ani de la primul zbor spațial uman al lui Iuri Gagarin, Dumitru Prunariu a primit, împreună cu alți cosmonauți, din partea președintelui rus Dmitri Medvedev, nou instituita decorație Medalia de Merit pentru Explorare Spațială.
 Din mai 2002, Dumitru Prunariu este membru de onoare al Academiei Americano-Române de Arte și Științe înregistrată în California (SUA). De asemenea, este Cetățean de Onoare al câtorva orașe și municipii: Cluj, Brașov (1999), Mediaș (2002) etc.
 În anul 2010, muzicianul de rock Doru Istudor îi dedică piesa „Călătorul prin spațiu”, compusă de el și inclusă pe al treilea album al formației M.S., A’ venit băieții!!!.
 Trecerea în rezervă
 Pe data de 7 februarie 2007, președintele Traian Băsescu a semnat decretul de trecere în rezervă cu gradul de general-maior al lui Dumitru Prunariu.
 Note
 Bibliografie
 „Dumitru-Dorin Prunariu - biografia unui cosmonaut”, Annie Muscă, Editura Adevărul, 2012
 Legături externe
 Membrii Academiei Române din 1866 până în prezent – P
 Prunariu, românul cosmic, 27 septembrie 2008, Vasile Surcel, Jurnalul Național
 Odiseea spatiala 1981 - Razboiul rece al stelelor, 9 mai 2006, Cristian Stefanescu, Vasile Surcel, Jurnalul Național
 Odiseea spatiala 1981 - Parastasele lui Gagarin, 10 mai 2006, Cristian Stefanescu, Vasile Surcel, Jurnalul Național
 Romanul care a vazut cerul la el acasa, 8 mai 2006, Cristian Stefanescu, Vasile Surcel, Jurnalul Național
 Prunariu, românul cosmic, 27 septembrie 2008, Vasile Surcel, Jurnalul Național
 Dumitru Prunariu ne-a dus in stele, 2 august 2004, Anca Aldea, Jurnalul Național
 30 de ani de la zborul primului român în Cosmos (1981 - 2011), 15 iunie 2011, Amos News
 25 Years Since Romania Sent One Astronaut In Space, The Only One So Far, 8 mai 2006, Cristian Stefanescu, Vasile Surcel, Jurnalul Național
 Interviuri
 Interviu cu Dumitru Prunariu, la Russiantrade.ro
 O cariera cosmica: Dumitru Prunariu , 6 mai 2003, Cecilia Caragea, Cariere Online
 Povestea unui navigator printre stele: DUMITRU-DORIN PRUNARIU, Ines Hristea, Formula AS - anul 2009, numărul 861
 Dumitru Prunariu: Speculatiile referitoare la sfarsitul lumii nu au nicio urma de adevar in ele , 21 decembrie 2012, Mediafax, Revista Tango
 Nașteri în 1952
 Nașteri pe 27 septembrie
 Membri de onoare ai Academiei Române
 Absolvenți ai Universității Politehnica din București
 Ambasadori ai României în Rusia
 Autori români
 Brașoveni
 Cetățeni de onoare ai Brașovului
 Cetățeni de onoare ai Timișoarei
 Cetățeni de onoare ai municipiului Cluj-Napoca
 Cetățeni de onoare ai Bucureștiului
 Cosmonauți români
 Diplomați români
 Eroi ai Republicii Socialiste România
 Eroi ai Uniunii Sovietice
 Generali români în viață
 Ingineri aerospațiali români
 Laureați ai Premiului Lenin
 Mare Ofițer al Ordinului Steaua României
 Militari români
 Piloți români de aviație
 Programul spațial românesc
 Români din secolul al XX-lea
 Români din secolul al XXI-lea
 Români pe mărci poștale românești
 Profesori universitari români


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 30.11.2013
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 C 352/8
 Žádost o rozhodnutí o předběžné otázce podaná Budesgerichtshof (Německo) dne 19. září 2013 — Boston Scientific Medizintechnik GmbH v. AOK Sachsen-Anhalt
 (Věc C-503/13)
 2013/C 352/14
 Jednací jazyk: němčina
 Předkládající soud
 Budesgerichtshof
 Účastnicei původního řízení
 Žalobkyně: Boston Scientific Medizintechnik GmbH
 Žalovaná: AOK Sachsen-Anhalt
 Předběžné otázky
 1)
 Musí být čl. 6 odst. 1 směrnice Rady 85/374/EHS ze dne 25. července 1985 o sbližování právních a správních předpisů členských států týkajících se odpovědnosti za vadné výrobky (Úř. věst. L 210 ze dne 7. srpna 1985, s. 29 — 33, Zvl. vyd. 15/01, s. 257) vykládán v tom smyslu, že výrobek, pokud se jedná o zdravotnický prostředek implantovaný do lidského těla (zde: kardiostimulátor) je vadný tehdy, pokud přístroje téže skupiny výrobků mají významně zvýšené riziko selhání, avšak nebyla zjištěna vada přístroje implantovaného v konkrétním případě?
 2)
 V případě kladné odpovědi na otázku 1:
 Jedná se u nákladů na operaci spočívající ve vyjmutí výrobku a v implantaci jiného kardiostimulátoru o škodu způsobenou úrazem ve smyslu článku 1 a čl. 9 první věty písm. a) směrnice 85/374/EHS?


jurisdiction: US

text:
Suit was brought in the Circuit Court for Washington County by certain creditors against the administration bond *Page 637
 given by Virginia B. Moore, the administratrix of the personal estate of J. Jesse Moore, deceased. An account was stated and filed by her, as such administratrix, in the Orphans' Court for that county, by which it appeared that certain sums of money, stated in the declaration, were due and payable to the plaintiffs as creditors of said deceased. This account was approved and passed by the Court. The declaration alleges that it was the duty of the administratrix, after the account had been stated and approved, to pay the plaintiffs the several sums of money therein distributed to them. The breach of the bond set forth in thenarr is alleged to be the failure and neglect of the administratrix to pay to the plaintiffs the amounts distributed to them by the account. The Court, upon demurrer filed by the defendants, held the declaration bad. There was no judgment entered on the demurrer; but a written agreement has been filed to the effect that the order of the lower Court sustaining the demurrer shall be treated, for the purpose of the appeal, as a final judgment.
 The legal question raised on the record is a narrow one, and presents, we think, little difficulty. Its solution depends upon the true construction of sections 100 and 104 of Article 93 of the Code of 1904. Section 100 of that Article provides: "An administrator shall discharge all just claims known to him, and pay each claimant his just proportion of the money then in his hands (retaining as herein directed), within thirteen months from the date of his letters, or within such further time, not exceeding four months longer, as shall be allowed by the Orphans' Court, on his making oath that he hath reason to apprehend that the personal estate and assets which are or shall be in his hands will be insufficient to discharge the just debts of and claims against the deceased; it shall likewise be his duty, once in every term of six months, after the first distribution, to make a distribution of the money which hath since come to his hands, until he shall have fully administered, and on failure, his administration bond may be put in suit." Section 104 declares: "No creditor shall bring a suit upon an administration or testamentary bond for any debt or damages due *Page 638
 from or recovered against the decedent before a non est on a summons is returned against the administrator, or a fierifacias returned nulla bona by the Sheriff of the county where the administration was granted, or where the effects of such deceased lie, or such other apparent insolvency or insufficiency of the estate of such administrator as shall, in the judgment of the Court, render such creditor remediless by any other reasonable means save that of suing such bond."
 The proposition asserted by the plaintiffs is that, after the amounts due them had been ascertained by the account filed by the administratrix, they had a right to proceed directly against the bond under section 100, and that section 104 does not apply to cases where the claim of the creditor has been ascertained or established. The position of the defendants is that no creditor, no matter whether his claim is established or not, can bring suit upon an administration bond until the conditions specified in section 104 have been complied with, or until the apparent insolvency, or insufficiency of the estate of the administrator shall be shown to the Court. If the position of the defendants be sound, it must be admitted that the declaration was insufficient, as it does not show a compliance with those conditions, or the existence of the facts specified in section 104. By the express terms of that section the conditions therein mentioned must be complied with, or the fact of the apparent insolvency or insufficiency of the estate of the administrator must be shown before a suit can be brought upon the bond.
 The language of section 100 is sufficiently broad and comprehensive to authorize the bringing of the suit upon the bond; but the general terms of the section must be held to be limited by section 104. Both sections being in pari materia
 must, if possible, be given a harmonious construction, and each must be given the meaning and effect intended. Reading them together it seems clear that the Legislature intended to prohibit suits by creditors upon administration and testamentary bonds until the conditions mentioned in section 104 had been first complied with. By section 104 suits by creditors upon those *Page 639
 bonds are taken out of the operation of the general principle declared in section 100, leaving the general rule therein stated to govern in all cases coming within it. This interpretation is in accordance with the familiar rule of statutory construction "that when a general intention is expressed in a statute, and the Act also expresses a particular intention, incompatible with the general intention, the particular intention is to be considered in the nature of an exception." Dwarris on Statutes, 765.
 Section 104 is a codification of the substantial provisions of the Act of 1720, ch. 24, sec. 2, as amended by the Act of 1838, ch. 329. In Laidler's Admr. v. State, use of Hawkins, 2 H.
 G. 277, which was a suit by a creditor upon a testamentary bond, it was held that the proceedings must disclose a compliance with the Act. In Dorsey v. The State, 4 G. J. 472, where a suit has been brought by a creditor against an administration bond, it was held that a creditor could not bring a suit upon the testamentary or administration bond before one or the other of the requisites mentioned in the Act of 1720 had occurred. CHIEF JUDGE BUCHANAN, after quoting the provisions of sec. 2 of that Act, speaks as follows: "And as, to entitle a creditor to bring suit on a testamentary or administration bond one or the other of the requisites must have occurred before the bringing of the suit, it is incumbent upon the plaintiff to aver it in his declaration, otherwise he does not show that which is a prerequisite to his title to sue, and without which he cannot berectus in curia. It is just as necessary as an averment of performance of a condition precedent is in a declaration in an action of covenant. A plaintiff must in his declaration show himself entitled to sue by showing that which alone gives the right, otherwise he does not show himself entitled to recover." The same principle was announced in State, use of Sprigg, v.Jones et al., 8 Md. 88. After carefully considering the Act of 1720 it was there held that the purpose of the Act was to makethe principal pay instead of the surety. That "it was passed, to use its language, to do away with `a most oppressive andpernicious practice;' in other words, to prevent the property of sureties being taken *Page 640
 to satisfy the debts of the principal, when such principal has sufficient property to satisfy it."
 The contention of the plaintiffs that section 104 does not prohibit suits upon the administration bond by creditors whose debts have been established could not prevail, because that section distinctly embraces such claims. It applies to any debt
 or damages due from, or recovered against the decedent and upon which a fieri facias might be issued. Being of opinion, for the reasons stated, that the declaration does not state a good cause of action, the judgment will be affirmed.
 Judgment affirmed with costs.


type: contracts

text:
 27.6.2019
 MT
 Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea
 L 174/21
 DEĊIŻJONI TAL-KUMITAT KONĠUNT TAŻ-ŻEE
 Nru 163/2017
 tat-22 ta’ Settembru 2017
 li temenda l-Anness II (Regolamenti tekniċi, standards, ittestjar u ċertifikazzjoni) tal-Ftehim ŻEE [2019/1051]
 IL-KUMITAT KONĠUNT TAŻ-ŻEE,
 Wara li kkunsidra l-Ftehim dwar iż-Żona Ekonomika Ewropea (“il-Ftehim ŻEE”), u b’mod partikolari l-Artikolu 98 tiegħu,
 Billi:
 (1)
 Ir-Regolament tal-Kummissjoni (UE) 2017/1270 tal-14 ta’ Lulju 2017 li jemenda l-Anness II tar-Regolament (KE) Nru 1333/2008 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill dwar l-użu tal-karbonat tal-potassju (E 501) fuq frott u ħxejjex imqaxxra, imqatta’ u mqatta’ bċejjeċ bċejjeċ (1) irid jiġi inkorporat fil-Ftehim ŻEE.
 (2)
 Ir-Regolament tal-Kummissjoni (UE) 2017/1271 tal-14 ta’ Lulju 2017 li jemenda l-Anness III tar-Regolament (KE) Nru 1333/2008 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill rigward l-użu tad-diossidu tas-siliċju (E 551) fin-nitrat tal-potassju (E 252) (2) irid jiġi inkorporat fil-Ftehim ŻEE.
 (3)
 Din id-Deċiżjoni tikkonċerna l-leġiżlazzjoni marbuta mal-prodotti tal-ikel. Il-leġiżlazzjoni dwar il-prodotti tal-ikel ma għandhiex tapplika għal-Liechtenstein sakemm l-applikazzjoni tal-Ftehim bejn il-Komunità Ewropea u l-Konfederazzjoni Żvizzera dwar il-kummerċ fi prodotti agrikoli tibqa’ estiża għal-Liechtenstein, kif speċifikat fl-introduzzjoni tal-Kapitolu XII tal-Anness II tal-Ftehim ŻEE. Għaldaqstant, din id-Deċiżjoni ma tapplikax għal-Liechtenstein.
 (4)
 Għalhekk, l-Anness II tal-Ftehim ŻEE jenħtieġ li jiġi emendat skont dan,
 ADOTTA DIN ID-DEĊIŻJONI:
 Artikolu 1
 L-inċiżi li ġejjin jiżdiedu mal-punt 54zzzzr (ir-Regolament (KE) Nru 1333/2008 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill) tal-Kapitolu XII tal-Anness II tal-Ftehim ŻEE:
 “—
 32017 R 1270: Ir-Regolament tal-Kummissjoni (UE) 2017/1270 tal-14 ta’ Lulju 2017 (ĠU L 184, 15.7.2017, p. 1),
 —
 32017 R 1271: Ir-Regolament tal-Kummissjoni (UE) 2017/1271 tal-14 ta’ Lulju 2017 (ĠU L 184, 15.7.2017, p. 3).”
 Artikolu 2
 It-testi tar-Regolamenti (UE) 2017/1270 u (UE) 2017/1271 bil-lingwa Iżlandiża u b’dik Norveġiża, li ser jiġu ppubblikati fis-Suppliment taż-ŻEE ta’ Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea, għandhom ikunu awtentiċi.
 Artikolu 3
 Din id-Deċiżjoni għandha tidħol fis-seħħ fit-23 ta’ Settembru 2017, bil-kundizzjoni li jkunu saru n-notifiki kollha skont l-Artikolu 103(1) tal-Ftehim ŻEE (*1).
 Artikolu 4
 Din id-Deċiżjoni għandha tiġi ppubblikata fit-Taqsima taż-ŻEE ta’ Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea u fis-Suppliment tiegħu dwar iż-ŻEE.
 Magħmul fi Brussell, it-22 ta’ Settembru 2017.
 Għall-Kumitat Konġunt taż-ŻEE
 Il-President
 Sabine MONAUNI
 (1) ĠU L 184, 15.7.2017, p. 1.
 (2) ĠU L 184, 15.7.2017, p. 3.
 (*1) Ma huwa indikat l-ebda rekwiżit kostituzzjonali.


type: legislation

text:
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Βρυξέλλες, 17.10.2016
 COM(2016) 678 final
 Πρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για την κινητοποίηση του περιθωρίου για απρόβλεπτες ανάγκες το 2017
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ
 Ο κανονισμός (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 1311/2013 του Συμβουλίου της 2ας Δεκεμβρίου 2013 για τον καθορισμό του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου για την περίοδο 2014-2020
 1
 («κανονισμός για το ΠΔΠ») επιτρέπει την κινητοποίηση του περιθωρίου για απρόβλεπτες ανάγκες έως το 0,03 % του Ακαθάριστου Εθνικού Εισοδήματος της ΕΕ-28 ως έσχατου μέσου αντιμετώπισης απρόβλεπτων καταστάσεων. Στην τεχνική προσαρμογή του ΠΔΠ για το 2017
 2
 , βάσει του άρθρου 6 του κανονισμού για το ΠΔΠ, το απόλυτο ποσό του περιθωρίου για απρόβλεπτες ανάγκες για το έτος 2017 ορίζεται στα 4 496,8 εκατ. EUR.
 Σύμφωνα με το άρθρο 13 του κανονισμού για το ΠΔΠ, και αφού εξέτασε όλες τις δυνατότητες για τη χρηματοδότηση των συμπληρωματικών και απρόβλεπτων αναγκών ανάληψης υποχρεώσεων, η Επιτροπή προτείνει την κινητοποίηση του περιθωρίου για απρόβλεπτες ανάγκες για το 2017 για ποσό ύψους 2 150,6 εκατ. EUR προκειμένου να συμπληρωθούν οι πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων που αφορούν τις δαπάνες του τομέα 3 Ασφάλεια και ιθαγένεια και του τομέα 4 Η Ευρώπη στον κόσμο του γενικού προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το οικονομικό έτος 2017, πάνω από τα ανώτατα όρια ανάληψης υποχρεώσεων ύψους 2 578 εκατ. EUR και 9 432 εκατ. EUR, αντίστοιχα, σε τρέχουσες τιμές.
 Σύμφωνα με το σημείο 14 της διοργανικής συμφωνίας της 2ας Δεκεμβρίου 2013 μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής για τη δημοσιονομική πειθαρχία, τη συνεργασία σε δημοσιονομικά θέματα και τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση
 3
 , η Επιτροπή προέβη σε ανάλυση της δυνατότητας να ανακατανείμει σημαντικά ποσά στο πλαίσιο του υφιστάμενου προϋπολογισμού. Σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 3 του κανονισμού για το ΠΔΠ, η Επιτροπή προτείνει να αντισταθμιστεί η αύξηση του ανώτατου ορίου δαπανών των τομέων 3 και 4 ως εξής:
 2017: 850 εκατ. EUR από το αδιάθετο περιθώριο που είναι διαθέσιμο κάτω από το ανώτατο όριο δαπανών του τομέα 2 Βιώσιμη ανάπτυξη: Φυσικοί πόροι και 514,4 εκατ. EUR από το αδιάθετο περιθώριο που είναι διαθέσιμο στον τομέα 5 Διοίκηση.
 2018: 570 εκατ. EUR από το αδιάθετο περιθώριο που είναι διαθέσιμο στον τομέα 5 Διοίκηση.
 2019: 216,2 εκατ. EUR από το αδιάθετο περιθώριο που είναι διαθέσιμο στον τομέα 5 Διοίκηση.
 Στην ανωτέρω πρόταση περιλαμβάνεται ποσό ύψους 1 164,4 εκατ. EUR σχετικά με το οποίο η Επιτροπή είχε ήδη υποβάλει πρόταση για κινητοποίηση του περιθωρίου για απρόβλεπτες ανάγκες για τον τομέα 3, η οποία συνόδευε το αρχικό σχέδιο προϋπολογισμού του 2017
 4
 και έχει πλέον καταργηθεί και αντικατασταθεί από την παρούσα πρόταση.
 Της εν λόγω πρότασης προηγήθηκε πρόταση της Επιτροπής να κινητοποιηθεί πλήρως, και για τον τομέα 3, το ποσό του μηχανισμού ευελιξίας
 5
 για το 2017 (530 εκατ. EUR).
 2.ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ
 2.1.ΕΙΣΑΓΩΓΗ
 2.1.1
 Τομέας 3 Ασφάλεια και ιθαγένεια
 Η εσωτερική διάσταση της κρίσης στον τομέα της μετανάστευσης, των προσφύγων και της ασφάλειας χρηματοδοτείται από τον τομέα 3 μέσω του Ταμείου Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης (ΤΑΜΕ), του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας (ΤΕΑ), καθώς και μέσω εξειδικευμένων οργανισμών όπως ο Frontex, η EASO, ο eu-LISA και η Ευρωπόλ. Το 2016 εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ένα νέο μέσο για την παροχή στήριξης έκτακτης ανάγκης εντός της Ένωσης μέσω του οποίου θα εξακολουθήσει να παρέχεται και το 2017 στήριξη έκτακτης ανάγκης ανθρωπιστικού χαρακτήρα για την αντιμετώπιση της τρέχουσας εισροής προσφύγων και μεταναστών στην Ένωση.
 Το ανώτατο όριο δαπανών του τομέα 3 το 2017 ανέρχεται σε 2 578 εκατ. EUR σε τρέχουσες τιμές. Οι εγκεκριμένες πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων για τον τομέα 3 στον προϋπολογισμό του 2016 ανέρχονται σε 4 052 εκατ. EUR, γεγονός που απαιτεί την αξιοποίηση όλου του διαθέσιμου ποσού του μηχανισμού ευελιξίας ύψους 1 506 εκατ. EUR, πάνω από το ανώτατο όριο του τομέα 3, σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 του κανονισμού για το ΠΔΠ.
 Η Επιτροπή προτείνει την πλήρη κινητοποίηση του ετήσιου ανώτατου ορίου του μηχανισμού ευελιξίας που είναι διαθέσιμο το 2017, ύψους 530 εκατ. EUR, ώστε να αυξηθούν οι δαπάνες πάνω από το ανώτατο όριο δαπανών του τομέα 3.
 Ωστόσο, το επίπεδο των δημοσιονομικών αναγκών για τη διαχείριση των επιπτώσεων της κρίσης στον τομέα της μετανάστευσης, των προσφύγων και της ασφάλειας θα είναι το 2017 αντίστοιχο τουλάχιστον με εκείνο του 2016. Ως πολιτική απόκριση, η Επιτροπή πρότεινε ευρύ φάσμα διαρθρωτικών ενεργειών σε σχέση με την ασφάλεια και τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων, τη μεταρρύθμιση του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου, την ένταξη και την επιστροφή.
 Οι δαπάνες που σχετίζονται με τη μετανάστευση, τους πρόσφυγες και την ασφάλεια στον τομέα 3 αντιπροσωπεύουν ποσοστό άνω του 70 % των συνολικών δαπανών κάτω από το ανώτατο όριο. Η Επιτροπή έχει εξετάσει προσεκτικά όλες τις δυνατότητες αναδιάταξης και προτείνει να μειωθεί το επίπεδο των πιστώσεων (σε σύγκριση με τον δημοσιονομικό προγραμματισμό) που αφορούν τα τρόφιμα και τις ζωοτροφές, καθώς και τον μηχανισμό πολιτικής προστασίας. Ωστόσο, το περιθώριο ελιγμών είναι περιορισμένο λόγω του μικρού μεγέθους των προγραμμάτων και λόγω των νέων απαιτήσεων, όπως τα νέα μέτρα έκτακτης ανάγκης για την υγεία των φυτών που προβλέπονται στον κανονισμό για τα τρόφιμα και τις ζωοτροφές για το 2017. Συνεπώς, η αναδιάταξη πιστώσεων εντός του τομέα 3 δύναται να καλύψει μικρό μόνο ποσοστό των πρόσθετων αναγκών σχετικά με τη μετανάστευση και τους πρόσφυγες.
 Ως εκ τούτου, το μόνο πιθανό μέσο για την κάλυψη των δημοσιονομικών αναγκών είναι η κινητοποίηση του περιθωρίου για απρόβλεπτες ανάγκες. Διαθέσιμα περιθώρια σε άλλους τομείς επιτρέπουν την πλήρη αντιστάθμιση της εν λόγω κινητοποίησης εντός του 2017.
 Οι αντίστοιχες πιστώσεις πληρωμών θα ενσωματωθούν στο ανώτατο όριο πληρωμών του 2017· δεν υπάρχει συνεπώς ανάγκη να κινητοποιηθεί το περιθώριο για απρόβλεπτες ανάγκες για πληρωμές.
 2.1.2
 Τομέας 4 Η Ευρώπη στον κόσμο
 Στις 7 Ιουνίου 2016, η Επιτροπή υπέβαλε ανακοίνωση σχετικά με τη θέσπιση νέου πλαισίου εταιρικής σχέσης με τρίτες χώρες βάσει του Ευρωπαϊκού Προγράμματος Δράσης για τη Μετανάστευση
 6
 , το οποίο βασίζεται στο σχέδιο δράσης της Βαλέτας
 7
 και στα αποτελέσματα των διαλόγων υψηλού επιπέδου για τη μετανάστευση, καθώς και σε συμφωνίες
 8
 με ορισμένους εταίρους προτεραιότητας, και για το οποίο θα απαιτηθεί πρόσθετη χρηματοδότηση. Ο βραχυπρόθεσμος στόχος αυτών των συμφώνων, που είναι ειδικά προσαρμοσμένα σε κάθε δικαιούχο χώρα, είναι να προσφέρουν καλύτερες προοπτικές στους πρόσφυγες και τους υποψηφίους μετανάστες, ώστε να παραμένουν όσο το δυνατόν εγγύτερα στις εστίες τους και να μην επιχειρούν επικίνδυνα ταξίδια. Πρόκειται για ιδιαιτέρως επείγον εγχείρημα δεδομένου του μεγάλου αριθμού μεταναστών που έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να φθάσουν στις ακτές της Ευρώπης από τη Βόρειο Αφρική.
 Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος σε χρονοδιάγραμμα συμβατό με την ανάγκη για ταχεία ανάληψη δράσης, ιδίως με τους εταίρους προτεραιότητας, η Επιτροπή προτείνει να ενισχυθούν ο μηχανισμός αναπτυξιακής συνεργασίας (ΜΑΣ) και ο ευρωπαϊκός μηχανισμός γειτονίας (ΕΜΓ) κατά 750 εκατ. EUR σε πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων. Ειδικότερα, ο στόχος είναι να στηριχθούν μεσογειακές χώρες όπως ο Λίβανος, η Ιορδανία, η Τυνησία και η Λιβύη μέσω του ευρωπαϊκού μηχανισμού γειτονίας, αλλά και να αντιμετωπιστούν τα βαθύτερα αιτία της μετανάστευσης με συνδρομή προς τις χώρες της υποσαχάριας Αφρικής και της Ασίας, με τη χρήση του μηχανισμού αναπτυξιακής συνεργασίας.
 Προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα βαθύτερα αιτία της μετανάστευσης, η Επιτροπή εγκαινίασε το Ευρωπαϊκό Ταμείο για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη (ΕΤΒΑ) που βασίζεται στη θέσπιση Εγγύησης του ΕΤΒΑ και ενός Ταμείου Εγγυήσεων του ΕΤΒΑ. Η Επιτροπή προτείνει να εγγραφούν στο Ταμείο Εγγυήσεων του ΕΤΒΑ 750 εκατ. EUR κατά την περίοδο 2017-2020, εκ των οποίων 400 εκατ. EUR από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης (ΕΤΑ) για την τετραετία, 100 εκατ. EUR από τον ΕΜΓ για την περίοδο 2017 – 2020 (εκ των οποίων 25 εκατ. EUR το 2017) και 250 εκατ. EUR για πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων (και πληρωμών) το 2017.
 Η μεταφορά ποσού 13,8 εκατ. EUR στο πλαίσιο των δαπανών για τους τρεις ειδικούς εντεταλμένους της Ευρωπαϊκής Ένωσης με διττή ιδιότητα από τον τομέα 4 στον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (τομέας 5) δημιουργεί αντίστοιχο περιθώριο κάτω από το ανώτατο όριο δαπανών του τομέα 4. Το εν λόγω περιθώριο μπορεί να χρησιμοποιηθεί πρώτα για την κάλυψη μέρους του 1 δισ. EUR επιπλέον και απρόβλεπτων αναγκών στο πλαίσιο του συγκεκριμένου τομέα, όπως περιγράφεται στη διορθωτική επιστολή αριθ. 1 στο σχέδιο προϋπολογισμού του 2017
 9
 , πριν από την προσφυγή στο περιθώριο για απρόβλεπτες ανάγκες για να καλύψει το υπόλοιπο ποσό (986,2 εκατ. EUR). Η Επιτροπή προτείνει να αντισταθμίσει ένα μέρος (200 εκατ. EUR) του εν λόγω υπόλοιπου ποσού από το διαθέσιμο περιθώριο στον τομέα 2 Βιώσιμη ανάπτυξη — Φυσικοί πόροι το 2017, αφήνοντας υπόλοιπο περιθωρίου 439,3 εκατ. EUR· το υπόλοιπο μέρος (786,2 εκατ. EUR) πρέπει να αντισταθμιστεί από τα περιθώρια του τομέα 5 Διοίκηση το 2018 (570 εκατ. EUR) και το 2019 (216,2 εκατ. EUR). Κατ’ αυτόν τον τρόπο η αντιστάθμιση διατηρεί όσο το δυνατόν περισσότερο περιθώριο για την αντιμετώπιση μελλοντικών απρόβλεπτων γεγονότων.
 2.2.ΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΓΙΑ ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΩΣ ΕΣΧΑΤΟ ΜΕΣΟ
 Στο άρθρο 13 παράγραφος 1 του κανονισμού για το ΠΔΠ το περιθώριο για απρόβλεπτες ανάγκες ορίζεται ως έσχατο μέσο αντιμετώπισης απρόβλεπτων καταστάσεων. Στο σχέδιο προϋπολογισμού (ΣΠ) του 2017, η Επιτροπή, αφού εξέτασε όλες τις δυνατότητες ανακατανομής πιστώσεων στο πλαίσιο των τομέων 3 και 4, προτείνει να χρησιμοποιηθεί πλήρως το αδιάθετο περιθώριο κάτω από το ανώτατο όριο ανάληψης υποχρεώσεων των εν λόγω τομέων.
 Λόγω της πλήρους αξιοποίησης του μέσου ευελιξίας στο ΣΠ 2017 (530 εκατ. EUR), η κινητοποίηση του περιθωρίου για απρόβλεπτες ανάγκες για το 2017 για ποσό ύψους 2 150,6 εκατ. EUR είναι, επομένως, το μόνο διαθέσιμο μέσο για την αντιμετώπιση του χάσματος ανάμεσα στο ανώτατο όριο δαπανών των τομέων 3 και 4 το 2017 και στις εκτιμώμενες για το 2017 πρόσθετες απρόβλεπτες ανάγκες.
 2.3.ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΤΟ 2017
 Αν και η κρίση στον τομέα της μετανάστευσης, των προσφύγων και της ασφάλειας άρχισε το 2015, ο αντίκτυπος και οι συνέπειές της εξακολουθούν να εξελίσσονται καθημερινά. Οι πολιτικές αποφάσεις σε τρίτες χώρες σχετικά με την αποδοχή προσφύγων στο έδαφός τους και με το άνοιγμα και κλείσιμο των συνόρων καθιστούν εξαιρετικά δύσκολη την πρόβλεψη των μακροπρόθεσμων εξελίξεων στον συγκεκριμένο τομέα. Ο μεταβαλλόμενος και μη προβλέψιμος χαρακτήρας της κρίσης αιτιολογεί τη χρήση του περιθωρίου για απρόβλεπτες ανάγκες ως έσχατου μέσου για την αντιμετώπιση των απρόβλεπτων συνεπειών της κρίσης στον τομέα της μετανάστευσης, των προσφύγων και της ασφάλειας όσον αφορά τις ανάγκες για δαπάνες στους τομείς 3 και 4.
 3.ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΥ ΓΙΑ ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΕ ΤΑ ΑΝΩΤΑΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΔΠ
 Το άρθρο 13 παράγραφος 3 του κανονισμού για το ΠΔΠ απαιτεί τα ποσά που διατίθενται μέσω της αξιοποίησης του περιθωρίου για απρόβλεπτες ανάγκες να αντισταθμίζονται εξ ολοκλήρου με τα περιθώρια για το τρέχον ή τα μελλοντικά οικονομικά έτη.
 Σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 4 του κανονισμού για το ΠΔΠ, τα ποσά που αντισταθμίζονται με αυτόν τον τρόπο δεν αξιοποιούνται περαιτέρω στο πλαίσιο του ΠΔΠ, έτσι ώστε να μη σημειώνεται υπέρβαση των συνολικών ανώτατων ορίων των πιστώσεων ανάληψης υποχρεώσεων και πληρωμών που προβλέπει το ΠΔΠ για το τρέχον και για τα μελλοντικά οικονομικά έτη. Συνεπώς, η κινητοποίηση του περιθωρίου για απρόβλεπτες ανάγκες για πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων το 2017 στο πλαίσιο των τομέων 3 και 4 και η σχετική αντιστάθμιση πρέπει να τηρούν το συνολικό ανώτατο όριο ανάληψης υποχρεώσεων για τα έτη 2017 έως 2020.
 Η Επιτροπή προτείνει να αντισταθμιστεί η αύξηση των ανώτατων ορίων για τις δαπάνες των τομέων 3 και 4 σε τέσσερις δόσεις μεταξύ 2017 και 2019 ως εξής:
 2017:
 850 εκατ. EUR με το αδιάθετο περιθώριο που είναι διαθέσιμο κάτω από το ανώτατο όριο δαπανών του τομέα 2, και
 514,4 εκατ. EUR με το αδιάθετο περιθώριο που είναι διαθέσιμο κάτω από το ανώτατο όριο δαπανών του τομέα 5.
 2018: 570 εκατ. EUR με το αδιάθετο περιθώριο που είναι διαθέσιμο κάτω από το ανώτατο όριο δαπανών του τομέα 5.
 2019: 216,2 εκατ. EUR με το αδιάθετο περιθώριο που είναι διαθέσιμο κάτω από το ανώτατο όριο δαπανών του τομέα 5.
 Μετά την αντιστάθμιση θα μείνει περιθώριο 439,3 εκατ. EUR κάτω από το ανώτατο όριο δαπανών του τομέα 2, αλλά κανένα περιθώριο κάτω από το ανώτατο όριο δαπανών του τομέα 5 το 2017. Για το 2018 και το 2019, η αντιστάθμιση που προτείνεται θα αφήσει περιθώριο τουλάχιστον 100 εκατ. EUR στον τομέα 5 σύμφωνα με τις προβλέψεις του ενδεικτικού δημοσιονομικού προγραμματισμού.
 Το συνολικό ανώτατο όριο ανάληψης υποχρεώσεων για το σύνολο του ΠΔΠ θα παραμείνει αμετάβλητο.
 4.ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
 Υπενθυμίζεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ότι η δημοσίευση της παρούσας απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί μετά την ημερομηνία δημοσίευσης του προϋπολογισμού του 2017 της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 1 τελευταία περίοδος του κανονισμού για το ΠΔΠ.
 Πρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για την κινητοποίηση του περιθωρίου για απρόβλεπτες ανάγκες το 2017
 ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
 Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
 Έχοντας υπόψη τη διοργανική συμφωνία της 2ας Δεκεμβρίου 2013 μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής για τη δημοσιονομική πειθαρχία, τη συνεργασία σε δημοσιονομικά θέματα και τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση
 10
 , και ιδίως το σημείο 14 δεύτερο εδάφιο,
 Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1) Το άρθρο 13 του κανονισμού αριθ. 1311/2013 του Συμβουλίου
 11
 καθιέρωσε περιθώριο για απρόβλεπτες ανάγκες ύψους έως 0,03 % του Ακαθάριστου Εθνικού Εισοδήματος της Ένωσης.
 (2) Σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 1311/2013, η Επιτροπή έχει υπολογίσει το απόλυτο ποσό αυτού του περιθωρίου για απρόβλεπτες ανάγκες για το 2017
 12
 .
 (3) Αφού εξετάστηκαν όλες οι άλλες δημοσιονομικές δυνατότητες αντιμετώπισης απρόβλεπτων συνθηκών εντός του ανώτατου ορίου δαπανών του 2017 για τους τομείς 3 Ασφάλεια και ιθαγένεια και 4 Η Ευρώπη στον κόσμο που καθορίζονται στο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ), και αφού προτάθηκε η κινητοποίηση του μέσου ευελιξίας για τον τομέα 3 του ΠΔΠ για ολόκληρο το διαθέσιμο για το 2017 ποσό των 530 000 000 EUR, η κινητοποίηση του περιθωρίου για απρόβλεπτες ανάγκες είναι απαραίτητη για την κάλυψη των αναγκών που προκύπτουν από την κρίση στον τομέα της μετανάστευσης, των προσφύγων και της ασφάλειας, με την αύξηση των πιστώσεων ανάληψης υποχρεώσεων των τομέων 3 και 4 του ΠΔΠ στον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το οικονομικό έτος 2017, πάνω από τα ανώτατα όρια των εν λόγω τομέων.
 (4) Έχοντας υπόψη τη συγκεκριμένη εξαιρετικά ιδιάζουσα κατάσταση, πληρούται ο όρος του έσχατου μέσου αντιμετώπισης απρόβλεπτων καταστάσεων του άρθρου 13 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 1311/2013.
 (5) Προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί ο χρόνος που χρειάζεται για την αξιοποίηση του περιθωρίου για απρόβλεπτες ανάγκες, η παρούσα απόφαση θα πρέπει να εφαρμοστεί από τις αρχές του οικονομικού έτους 2017,
 ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
 Άρθρο 1
 Στο πλαίσιο του γενικού προϋπολογισμού της Ένωσης για το οικονομικό έτος 2017, το περιθώριο για απρόβλεπτες ανάγκες κινητοποιείται για την παροχή 1 164 380 960 EUR σε πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων πάνω από το ανώτατο όριο ανάληψης υποχρεώσεων του τομέα 3 Ασφάλεια και ιθαγένεια και 986 230 000 EUR σε πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων πάνω από το ανώτατο όριο ανάληψης υποχρεώσεων του τομέα 4 Η Ευρώπη στον κόσμο του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου.
 Άρθρο 2
 Το ποσό των 2 150 610 960 EUR σε πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων που κινητοποιείται μέσω του περιθωρίου για απρόβλεπτες ανάγκες για το οικονομικό έτος 2017 αντισταθμίζεται με τα περιθώρια των ετών 2017 έως 2019 των ακόλουθων τομέων:
 (a)2017:
 I) τομέας 2 Βιώσιμη ανάπτυξη – Φυσικοί πόροι: 850 000 000 EUR·
 ii) τομέας 5 Διοίκηση 514 380 960 EUR·
 (b)2018: τομέας 5 Διοίκηση: 570 000 000 εκατ. EUR·
 (c)2019: τομέας 5 Διοίκηση: 216 230 000 εκατ. EUR.
 Άρθρο 3
 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2017.
 Βρυξέλλες,
 Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Για το Συμβούλιο
 Ο Πρόεδρος
 Ο Πρόεδρος
 (1)
 ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 884.
 (2)
 COM(2016) 311 της 30.6.2016.
 (3)
 ΕΕ C 373 της 20.12.2013, σ. 1.
 (4)
 COM(2016) 314 της 30.6.2016.
 (5)
 COM(2016) 313 της 30.6.2016.
 (6)
 COM(2016) 385 της 7.6.2016.
 (7)
 http://www.consilium.europa.eu/en/meetings/international-summit/2015/11/11-12
 (8)
 Εξειδικευμένες ανά χώρα δέσμες για την εφαρμογή του νέου πλαισίου εταιρικής σχέσης. Ο βραχυπρόθεσμος στόχος είναι να παρέχεται η δυνατότητα στους πρόσφυγες να παραμένουν όσο το δυνατόν εγγύτερα στις εστίες τους και να μην επιχειρούν επικίνδυνα ταξίδια.
 (9)
 COM(2016) 679 final της 17.10.2016.
 (10)
 ΕΕ C 373 της 20.12.2013, σ. 1.
 (11)
 Κανονισμός (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 1311/2013 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 2013, για τον καθορισμό του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου για την περίοδο 2014-2020 (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 884).
 (12)
 Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, της 30ής Ιουνίου 2016, για την τεχνική προσαρμογή του δημοσιονομικού πλαισίου για το 2017 σε συνάρτηση με την εξέλιξη του ΑΕΕ (COM(2016) 311 της 30ής Ιουνίου 2016).


text:
 Anunţ juridic important
 |
 22000D0210(12)
 Jurnalul Oficial L 035 , 10/02/2000 p. 0043 - 0044 ediţie specială în limba cehă capitol 11 volum 04 p. 89 - 90 ediţie specială în limba estonă capitol 11 volum 04 p. 89 - 90 ediţie specială în limba maghiară capitol 11 volum 04 p. 89 - 90 ediţie specială în limba lituaniană capitol 11 volum 04 p. 89 - 90 LV.ES capitol 11 volum 04 p. 89 - 90 MT.ES capitol 11 volum 04 p. 89 - 90 PL.ES capitol 11 volum 04 p. 89 - 90 SK.ES capitol 11 volum 04 p. 89 - 90 ediţie specială în limba slovenă capitol 11 volum 04 p. 89 - 90
 Decizia nr. 12/1999 a Comitetului mixt al SEEdin 29 ianuarie 1999de modificare a anexei XV (Ajutoarele de stat) la Acordul SEECOMITETUL MIXT AL SEE,având în vedere Acordul privind Spațiul Economic European, astfel cum a fost modificat prin Protocolul de adaptare a Acordului privind Spațiul Economic European, denumit în continuare "acordul", în special articolul 98,întrucât anexa XV la acord a fost modificată prin Decizia nr. 20/98 a Comitetului mixt al SEE din 6 martie 1998 [1];întrucât Regulamentul (CE) nr. 1540/98 al Consiliului din 29 iunie 1998 de stabilire de noi reguli referitoare la ajutoarele acordate în domeniul construcțiilor navale [2] trebuie să fie încorporat în acord,DECIDE:Articolul 1Textul de la punctul 1b (Directiva 90/684/CEE a Consiliului) din anexa XV la acord se înlocuiește cu textul următor:"398 R 1540: Regulamentul (CE) nr. 1540/98 al Consiliului din 29 iunie 1998 de stabilire de noi reguli referitoare la ajutoarele acordate în domeniul construcțiilor navale (JO L 202, 18.7.1998, p. 1).În sensul prezentului acord, dispozițiile regulamentului sunt adaptate după cum urmează:(a) termenii "stat membru" se înlocuiesc cu "stat membru al CE sau stat AELS". Termenii "statele membre" se înlocuiesc cu "statele membre ale Comunității sau statele AELS";(b) termenul "Comisia" se înlocuiește cu "Autoritatea de Supraveghere competentă, astfel cum este definită la articolul 62 al Acordului SEE";(c) termenii "compatibil cu piața comună" se înlocuiesc cu "compatibil cu funcționarea Acordului SEE";(d) la articolul 1 litera (e) textul "ajutoare de stat, în sensul articolelor 92 și 93 din tratat" se înlocuiește cu "ajutoare de stat, în sensul articolelor 61 și 62 din Acordul SEE";(e) la articolul 2 alineatul (2), termenii "orientări comunitare privind ajutoarele de stat acordate transportului maritim" se înlocuiesc cu "orientări comunitare privind ajutoarele de stat acordate transportului maritim [3] și normele de fond și de procedură ale Autorității de Supraveghere a AELS în domeniul ajutoarelor de stat, capitolul 24A privind ajutoarele acordate transportului maritim [4]";(f) la articolul 4 alineatul (4), termenii "legislația și normele comunitare" se înlocuiesc cu "normele în conformitate cu Acordul SEE";(g) la articolul 5 alineatul (1), termenii "orientări comunitare privind ajutoarele de stat pentru salvarea și restructurarea întreprinderilor în dificultate" se înlocuiesc cu "orientări comunitare privind ajutoarele de stat pentru salvarea și restructurarea întreprinderilor în dificultate [5] și normele de fond și de procedură ale Autorității de Supraveghere a AELS în domeniul ajutoarelor de stat, capitolul 16 privind ajutoarele de stat pentru salvarea și restructurarea întreprinderilor în dificultate [6]";(h) la articolul 7, termenii "articolul 92 alineatul (3) litera (a) din tratat" și "articolul 92 alineatul (3) litera (c) din tratat" se înlocuiesc cu "articolul 61 alineatul (3) litera (a)" și, respectiv, "articolul 61 alineatul (3) litera (c)".(i) la articolul 7, termenii "orientările comunitare aplicabile ajutoarelor regionale" se înlocuiesc cu "orientările comunitare aplicabile ajutoarelor regionale [7] și normele de fond și de procedură ale Autorității de Supraveghere a AELS în domeniul ajutoarelor de stat, Partea VI - Norme privind ajutoarele regionale [8]";(j) la articolul 8, termenii "cadrul comunitar pentru ajutoarele de stat pentru cercetare și dezvoltare" se înlocuiesc cu "cadrul comunitar pentru ajutoarele de stat pentru cercetare și dezvoltare [9] și normele de fond și de procedură ale Autorității de Supraveghere a AELS în domeniul ajutoarelor de stat, capitolul 14 privind ajutoarele pentru cercetare și dezvoltare [10]";(k) la articolul 9, termenii "orientările comunitare privind ajutoarele de stat pentru protecția mediului" se înlocuiesc cu "orientările comunitare privind ajutoarele de stat pentru protecția mediului [11] și normele de fond și de procedură ale Autorității de Supraveghere a AELS în domeniul ajutoarelor de stat, capitolul 15 privind ajutoarele pentru protecția mediului [12]";(l) la articolul 10 alineatul (1), termenii "articolul 93 din tratat" se înlocuiesc cu "articolul 62 din Acordul SEE". La articolul 10 alineatul (2), termenii "articolul 92 din tratat" se înlocuiesc cu "articolul 31 din Acordul SEE.""Articolul 2Textele Regulamentului (CE) nr. 1540/98 în limbile islandeză și norvegiană, anexate la versiunile în limbile respective ale prezentei decizii, sunt autentice.Articolul 3Prezenta decizie intră în vigoare la 30 ianuarie 1999, cu condiția efectuării tuturor notificărilor prevăzute la articolul 103 alineatul (1) din acord către Comitetul mixt al SEE.Se aplică de la 1 ianuarie 1999.Articolul 4Prezenta decizie se publică în Secțiunea SEE și în Suplimentul SEE ale Jurnalului Oficial al Comunităților Europene.Adoptată la Bruxelles, 29 ianuarie 1999.Pentru Comitetul mixt al SEEPreședinteleF. Barbaso[1] JO L 272, 8.10.1998, p. 35.[2] JO L 202, 18.7.1998, p. 1.[3] JO C 205, 5.7.1997, p. 5.[4] JO L 316, 20.11.1997, p. 23.[5] JO C 368, 23.12.1994, p. 12.[6] JO C 38, 5.2.1998, p. 19.[7] JO C 74, 10.3.1998, p. 9.[8] JO L 111, 29.4.1999, p. 46.[9] JO C 45, 17.2.1996, p. 5.[10] JO L 245, 26.9.1996, p. 20.[11] JO C 72, 10.3.1994, p. 3.[12] JO L 231, 3.9.1994, p. 1.--------------------------------------------------


text:
 16.4.2021
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 L 131/1
 REGULAMENTUL DE PUNERE ÎN APLICARE (UE) 2021/614 AL COMISIEI
 din 7 aprilie 2021
 de înregistrare a unei denumiri în Registrul denumirilor de origine protejate și al indicațiilor geografice protejate [„Bayramiç Beyazı” (DOP)]
 COMISIA EUROPEANĂ,
 având în vedere Tratatul privind funcționarea Uniunii Europene,
 având în vedere Regulamentul (UE) nr. 1151/2012 al Parlamentului European și al Consiliului din 21 noiembrie 2012 privind sistemele din domeniul calității produselor agricole și alimentare (1), în special articolul 52 alineatul (2),
 întrucât:
 (1)
 În conformitate cu articolul 50 alineatul (2) litera (a) din Regulamentul (UE) nr. 1151/2012, cererea de înregistrare a denumirii „Bayramiç Beyazı”, depusă de Turcia, a fost publicată în Jurnalul Oficial al Uniunii Europene (2).
 (2)
 Deoarece Comisiei nu i s-a comunicat nicio declarație de opoziție în conformitate cu articolul 51 din Regulamentul (UE) nr. 1151/2012, denumirea „Bayramiç Beyazı” trebuie, prin urmare, înregistrată,
 ADOPTĂ PREZENTUL REGULAMENT:
 Articolul 1
 Se înregistrează denumirea „Bayramiç Beyazı” (DOP).
 Denumirea menționată la primul paragraf se referă la un produs din clasa 1.6 Fructe, legume și cereale, proaspete sau prelucrate, stipulată în anexa XI la Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 668/2014 al Comisiei (3).
 Articolul 2
 Prezentul regulament intră în vigoare în a douăzecea zi de la data publicării în Jurnalul Oficial al Uniunii Europene.
 Prezentul regulament este obligatoriu în toate elementele sale și se aplică direct în toate statele membre.
 Adoptat la Bruxelles, 7 aprilie 2021.
 Pentru Comisie,
 Pentru Președinte,
 Janusz WOJCIECHOWSKI
 Membru al Comisiei
 (1) JO L 343, 14.12.2012, p. 1.
 (2) JO C 435, 16.12.2020, p. 14.
 (3) Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 668/2014 al Comisiei din 13 iunie 2014 de stabilire a normelor de aplicare a Regulamentului (UE) nr. 1151/2012 al Parlamentului European și al Consiliului privind sistemele din domeniul calității produselor agricole și alimentare (JO L 179, 19.6.2014, p. 36).


text:
21.4.2009
 LT
 Europos Sąjungos oficialusis leidinys
 C 92/1
 KONVENCIJA
 dėl nacionalinių surinkimo išlaidų, kurios pasiliekamos, kai tradiciniai nuosavi ištekliai pervedami į ES biudžetą, paskirstymo, susijusio su centralizuotu muitiniu įforminimu
 2009/C 92/01
 SUSITARIANČIOSIOS ŠALYS, Europos Sąjungos valstybės narės:
 ATSIŽVELGDAMOS į 2007 m. birželio 7 d. Tarybos sprendimą Nr. 2007/436/EB, EURATOMAS, dėl Europos Bendrijų nuosavų išteklių sistemos (toliau – Sprendimas),
 ATSIŽVELGDAMOS į 2000 m. gegužės 22 d. Tarybos reglamentą (EB, Euratomas) Nr. 1150/2000, įgyvendinantį pirmiau minėtą Sprendimą dėl nuosavų išteklių (toliau – Reglamentas),
 ATSIŽVELGDAMOS į tai, kad centralizuotas muitinis įforminimas ir kiti muitinės formalumų supaprastinimai, numatyti 2008 m. balandžio 23 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamente (EB) Nr. 450/2008, nustatančiame Bendrijos muitinės kodeksą (toliau – Modernizuotas muitinės kodeksas), gali būti naudingi kuriant palankias prekybos sąlygas,
 ATSIŽVELGDAMOS į tai, kad per laikotarpį iki Modernizuoto muitinės kodekso taikymo pradžios tokios pat lengvatos taikomos suteikus bendrąjį leidimą, apibrėžtą Komisijos reglamento (EB) Nr. 2454/93 1 straipsnio 13 punkte,
 ATSIŽVELGDAMOS į 2007 m. birželio 25 d. Tarybos pareiškimą dėl muitų surinkimo išlaidų pasidalijimo, PVM ir statistikos klausimų, susijusių su centralizuoto muitinio įforminimo sistema, bei į 2007 m. birželio 25 d. Tarybos ir Komisijos pareiškimą dėl centralizuoto muitinio įforminimo sistemos veikimo įvertinimo,
 ATSIŽVELGDAMOS į Modernizuoto muitinės kodekso 17 ir 120 straipsnius, kuriuose atitinkamai nustatyta, kad muitinės priimti sprendimai galioja visoje Bendrijos muitų teritorijoje ir kad muitinės atlikto tikrinimo rezultatai visoje Bendrijos muitų teritorijoje turi įrodomąją galią,
 KADANGI:
 (1)
 Centralizuoto muitinio įforminimo administravimas, kurį galima derinti su muitinės formalumų supaprastinimais tuo atveju, kai prekės deklaruojamos išleidimui į laisvą apyvartą vienoje valstybėje narėje, bet pateikiamos muitinei kitoje valstybėje narėje, reiškia, kad administracinių išlaidų patiria abi valstybės narės. Tai pagrindžia būtinumą perskirstyti dalį surinkimo išlaidų, kurios pasiliekamos, kai tradiciniai nuosavi ištekliai pervedami į Bendrijos biudžetą pagal Reglamentą.
 (2)
 Taip perskirstomos lėšos, kurias Susitariančioji Šalis, kurioje pateikiama muitinės deklaracija, perduotų Susitariančiajai Šaliai, kurioje pateikiamos prekės, sudarytų 50 % visų pasiliekamų surinkimo išlaidų.
 (3)
 Siekiant užtikrinti sklandų surinkimo išlaidų perskirstymą būtina nustatyti specialią tvarką – sudaryti Susitariančiųjų Šalių Konvenciją.
 (4)
 Šią Konvenciją Susitariančiosios Šalys turi taikyti laikydamosi savo nacionalinių teisės aktų ir tvarkos,
 SUSITARĖ:
 I SKYRIUS
 TAIKYMO SRITIS IR SĄVOKŲ APIBRĖŽTYS
 1 straipsnis
 1. Šioje Konvencijoje nustatytos į ES biudžetą pervedamų nuosavų išteklių surinkimo išlaidų perskirstymo procedūros, kurias turi taikyti Susitariančiosios Šalys, kai centralizuoto muitinio įforminimo, apibrėžto Modernizuoto muitinės kodekso 106 straipsnyje, atveju prekės deklaruojamos išleidimui į laisvą apyvartą vienoje valstybėje narėje, bet pateikiamos muitinei kitoje valstybėje narėje.
 2. 1 dalyje nurodytos procedūros taikomos ir tada, kai centralizuoto muitinio įforminimo principas derinamas su supaprastinimais, nustatytais vadovaujantis Modernizuotu muitinės kodeksu.
 3. 1 dalyje nurodytos procedūros taip pat taikomos tais atvejais, kai išleidžiant prekes į laisvą apyvartą naudojamasi bendruoju leidimu, apibrėžtu Komisijos reglamento (EB) Nr. 2454/93 1 straipsnio 13 punkte.
 2 straipsnis
 Šioje Konvencijoje taikomos tokios sąvokų apibrėžtys:
 a)
 leidimas – muitinės išduotas leidimas, pagal kurį leidžiama išleisti prekes į laisvą apyvartą leidimo turėtojo įsisteigimo vietą aptarnaujančioje muitinės įstaigoje, neatsižvelgiant į tai, kuriai muitinės įstaigai pateikiamos prekės;
 b)
 leidimą suteikianti muitinė – dalyvaujančios valstybės narės muitinė, leidžianti išleisti prekes į laisvą apyvartą leidimo turėtojo įsisteigimo vietą aptarnaujančioje muitinės įstaigoje, neatsižvelgiant į tai, kuriai muitinės įstaigai pateikiamos prekės;
 c)
 padedančioji muitinė – dalyvaujančios valstybės narės muitinė, padedanti leidimą suteikiančiai muitinei prižiūrėti, kaip taikoma procedūra ir išleidžiamos prekės;
 d)
 importo muitai – už importuojamas prekes mokėtini muitai;
 e)
 surinkimo išlaidos – sumos, kurias valstybėms narėms leidžiama pasilikti pagal Sprendimo 2 straipsnio 3 dalį arba atitinkamas bet kurio kito sprendimo, galinčio pakeisti Sprendimą, nuostatas.
 II SKYRIUS
 SURINKIMO IŠLAIDŲ NUSTATYMAS IR PERSKIRSTYMAS
 3 straipsnis
 1. Valstybė narė, kurioje veikia leidimą suteikianti muitinė, elektroninėmis priemonėmis arba, kai jomis neįmanoma pasinaudoti, kitomis tinkamomis priemonėmis perduoda valstybei narei, kurioje veikia padedančioji muitinė, reikalingą informaciją, susijusią su perskirstytina surinkimo išlaidų suma.
 2. Padedančioji muitinė perduoda leidimą suteikiančiai muitinei:
 a)
 institucijos, kurios kompetencijai priklauso gauti 1 dalyje nurodytą informaciją, pavadinimą ir adresą;
 b)
 banko sąskaitos, į kurią turi būti pervesta perskirstytina surinkimo išlaidų suma, duomenis.
 3. 1 dalyje nurodyta reikalinga informacija – tai:
 a)
 leidimo identifikavimo duomenys;
 b)
 nustatytų nuosavų išteklių sumos įskaitymo į sąskaitą vadovaujantis Reglamento 9 ir 10 straipsniais data;
 c)
 pervesta nuosavų išteklių suma, įvertinus galimą importo muitų grąžinimą ar išieškojimą po muitinio įforminimo;
 d)
 pasilikta surinkimo išlaidų suma.
 4 straipsnis
 Surinkimo išlaidų suma, kurią valstybė narė, kurioje veikia leidimą suteikianti muitinė, turi perskirstyti valstybei narei, kurioje veikia padedančioji muitinė, sudaro penkiasdešimt procentų (50 %) pasiliktos surinkimo išlaidų sumos.
 5 straipsnis
 1. 4 straipsnyje nurodytos sumos mokėjimas vykdomas tą patį mėnesį, kai nustatytų nuosavų išteklių suma įskaitoma į sąskaitas vadovaujantis Reglamento 9 ir 10 straipsniais.
 2. Delspinigiai nuo 1 dalyje nurodytos sumos skaičiuojami nuo tos dienos, kurią baigiasi nustatytasis laikotarpis, iki jos sumokėjimo dienos.
 Delspinigių norma turi būti lygi palūkanų normai, kurią Europos centrinis bankas pritaikė savo paskiausiai pagrindinei refinansavimo operacijai, atliktai prieš atitinkamo pusmečio pirmą kalendorinę dieną („referencinei normai“), padidintai dviem procentiniais punktais.
 Trečiajame ekonominės ir pinigų sąjungos etape nedalyvaujančioje valstybėje narėje, kurioje veikia leidimą suteikianti muitinė, pirmiau nurodyta referencinė norma turi būti lygi atitinkamai jos nacionalinio centrinio banko nustatytai palūkanų normai. Šiuo atveju referencinė norma, galiojanti atitinkamo pusmečio pirmą kalendorinę dieną, taikoma kitą pusmetį.
 III SKYRIUS
 GINČŲ SPRENDIMAS
 6 straipsnis
 Visi ginčai, kylantys tarp Susitariančiųjų Šalių dėl šios Konvencijos aiškinimo arba taikymo, jei įmanoma, sprendžiami derybomis. Jeigu sprendimo nepavyksta rasti per tris mėnesius, suinteresuotos Susitariančiosios Šalys gali bendru sutarimu pasirinkti tarpininką ginčui spręsti.
 IV SKYRIUS
 ĮGYVENDINIMAS IR BAIGIAMOSIOS NUOSTATOS
 7 straipsnis
 1. Šios Konvencijos depozitaras yra Europos Sąjungos Tarybos generalinis sekretorius.
 2. Europos Sąjungos valstybės narės gali tapti šios Konvencijos Susitariančiosiomis Šalimis pateikdamos Europos Sąjungos Tarybos generaliniam sekretoriui ratifikavimo, priėmimo, patvirtinimo ar prisijungimo dokumentą, kai bus atliktos šiai Konvencijai priimti būtinos vidaus procedūros.
 3. Ši Konvencija įsigalioja praėjus devyniasdešimčiai dienų po to, kai paskutinė ją pasirašiusi valstybė narė pareiškia, kad atliko visas Konvencijai priimti būtinas vidaus procedūras. Tačiau iki to laiko bet kuri šias procedūras atlikusi valstybė narė gali pareikšti, kad ji taikys Konvenciją santykiuose su tokią pačią deklaraciją pateikusiomis valstybėmis narėmis, įgyvendindama nuostatas, susijusias su šia Konvencija.
 4. Nuo šios Konvencijos taikymo santykiuose tarp atitinkamų valstybių narių dienos jos nuostatos pakeičia visus tų valstybių narių administracinius susitarimus, susijusius su surinkimo išlaidų sumų perskirstymu tais atvejais, kurie priskirtini šios Konvencijos taikymo sričiai.
 8 straipsnis
 1. Šios Konvencijos pakeitimus gali siūlyti bet kuri Susitariančioji Šalis, ypač tais atvejais, kai dėl šios Konvencijos taikymo Susitariančioji Šalis gali prarasti nemažą įplaukų į biudžetą dalį. Siūlomi pakeitimai siunčiami 7 straipsnyje nurodytam depozitarui, kuris juos perduoda Susitariančiosioms Šalims.
 2. Pakeitimai priimami bendru Susitariančiųjų Šalių susitarimu.
 3. Pagal 2 dalį priimti pakeitimai įsigalioja vadovaujantis 7 straipsniu.
 9 straipsnis
 Susitariančiosios Šalys peržiūri šią Konvenciją ne vėliau kaip praėjus trejiems metams nuo Modernizuoto muitinės kodekso taikymo pradžios dienos ir prireikus ją iš dalies keičia remdamosi tos peržiūros rezultatais bei vadovaudamosi 8 straipsniu.
 10 straipsnis
 1. Kiekviena Susitariančioji Šalis gali šią Konvenciją denonsuoti, pranešdama apie tai Europos Sąjungos Tarybos generaliniam sekretoriui.
 2. Denonsavimas įsigalioja praėjus devyniasdešimčiai dienų nuo tos dienos, kurią Generalinis sekretorius gavo pranešimą apie denonsavimą.
 Tai paliudydami šią Konvenciją pasirašė toliau nurodyti įgaliotieji atstovai.
 Priimta du tūkstančiai devintų metų kovo dešimtą dieną Briuselyje vienu originaliu egzemplioriumi, kurio tekstai airių, anglų, bulgarų, čekų, danų, estų, graikų, ispanų, italų, latvių, lenkų, lietuvių, maltiečių, olandų, portugalų, prancūzų, rumunų, slovakų, slovėnų, suomių, švedų, vengrų ir vokiečių kalbomis yra autentiški, ir kuris deponuojamas Europos Sąjungos Tarybos Generalinio sekretoriato archyvuose.
 Voor de regering van het Koninkrijk België
 Pour le gouvernement du Royaume de Belgique
 Für die Regierung des Königreichs Belgien
 За правителството на Република България
 Za vládu České republiky
 For regeringen for Kongeriget Danmark
 Für die Regierung der Bundesrepublik Deutschland
 Eesti Vabariigi valitsuse nimel
 Thar ceann Rialtas na hÉireann
 For the Government of Ireland
 Για την Κυβέρνηση της Ελληνικής Δημοκρατίας
 Por el Gobierno del Reino de España
 Pour le gouvernement de la République française
 Per il governo della Repubblica italiana
 Για την Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας
 Latvijas Republikas valdības vārdā
 Lietuvos Respublikos Vyriausybės vardu
 Pour le gouvernement du Grand-Duché de Luxembourg
 A Magyar Köztársaság kormánya részéről
 Għall-Gvern ta’ Malta
 Voor de regering van het Koninkrijk der Nederlanden
 Für die Regierung der Republik Österreich
 W imieniu Rządu Rzeczypospolitej Polskiej
 Pelo Governo da República Portuguesa
 Pentru Guvernul României
 Za vlado Republike Slovenije
 Za vládu Slovenskej republiky
 Suomen hallituksen puolesta
 På finska regeringens vägnar
 På svenska regeringens vägnar
 For the Government of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland


text:
 8.5.2017
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 144/43
 Postanowienie Sądu z dnia 8 marca 2017 r. – Merck/EUIPO – Société des produits Nestlé (HEALTHPRESSO)
 (Sprawa T-747/14) (1)
 ((Znak towarowy Unii Europejskiej - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Umorzenie postępowania))
 (2017/C 144/58)
 Język postępowania: angielski
 Strony
 Strona skarżąca: Merck KGaA (Darmstadt, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Best, U. Pfleghar i S. Schäffner)
 Strona pozwana: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)
 Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą EUIPO była również, interwenient przed Sądem: Société des produits Nestlé SA (Vevey, Szwajcaria) (przedstawiciele: adwokaci A. Jaeger-Lenz, A. Lambrecht i S. Cobet-Nüse)
 Przedmiot
 Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 7 sierpnia 2014 r. (sprawa R 1880/2013-1) dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu pomiędzy Société des Produits Nestlé SA a Merck KGaA.
 Sentencja
 1)
 Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone.
 2)
 Merck KGaA i Société des Produits Nestlé SA pokrywają własne koszty oraz po połowie koszty poniesione przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO).
 (1) Dz.U. C 462 z 22.12.2014.