type: other

text:
1 Ustawa o ochronie zdrowia psychicznego (tekst jednolity) Ustawa o ochronie zdrowia psychicznego. z dnia 19 sierpnia 1994 r. (Dz. U. z dnia 20 października 1994 r.) Dz.U zm. Dz.U art zm. Dz.U art.5 2 pkt zm. Dz.U art zm. Dz.U art zm. Dz.U art zm. Dz.U art zm. Dz.U art.1, zm. Dz.U art.9 Uznając, że zdrowie psychiczne jest fundamentalnym dobrem osobistym człowieka, a ochrona praw osób z zaburzeniami psychicznymi należy do obowiązków państwa, stanowi się, co następuje: Rozdział 1 Przepisy ogólne Art Ochronę zdrowia psychicznego zapewniają organy administracji rządowej i samorządowej oraz instytucje do tego powołane. 2. W działaniach z zakresu ochrony zdrowia psychicznego mogą uczestniczyć stowarzyszenia i inne organizacje społeczne, fundacje, samorządy zawodowe, kościoły i inne związki wyznaniowe oraz grupy samopomocy pacjentów i ich rodzin, a także inne osoby fizyczne i prawne. Art. 2. Ochrona zdrowia psychicznego polega w szczególności na: 1) promocji zdrowia psychicznego i zapobieganiu zaburzeniom psychicznym, 2) zapewnieniu osobom z zaburzeniami psychicznymi wielostronnej i powszechnie dostępnej opieki zdrowotnej oraz innych form opieki i pomocy niezbędnych do życia w środowisku rodzinnym i społecznym, 3) kształtowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi właściwych postaw społecznych, a zwłaszcza zrozumienia, tolerancji, życzliwości, a także przeciwdziałaniu ich dyskryminacji. Art. 3. Ilekroć przepisy niniejszej ustawy stanowią o: 1) osobie z zaburzeniami psychicznymi, odnosi się to do osoby: a) chorej psychicznie (wykazującej zaburzenia psychotyczne), b) upośledzonej umysłowo, c) wykazującej inne zakłócenia czynności psychicznych, które zgodnie ze stanem wiedzy medycznej zaliczane są do zaburzeń psychicznych, a osoba ta wymaga świadczeń zdrowotnych lub innych form pomocy i opieki niezbędnych do życia w środowisku rodzinnym lub społecznym, 2) szpitalu psychiatrycznym, odnosi się to również do: a) oddziału psychiatrycznego w szpitalu ogólnym, b) kliniki psychiatrycznej, c) sanatorium dla osób z zaburzeniami psychicznymi, d) innego zakładu opieki zdrowotnej, sprawującego całodobową opiekę psychiatryczną lub odwykową, niezależnie od podmiotu, który je tworzy i utrzymuje, 3) domu pomocy społecznej lub środowiskowym domu samopomocy, odnosi się to również do wszelkich form pomocy instytucjonalnej dla osób, o których mowa w pkt 1, 4) zgodzie, oznacza to swobodnie wyrażoną zgodę osoby z zaburzeniami psychicznymi, która - niezależnie od stanu jej zdrowia psychicznego - jest rzeczywiście zdolna do zrozumienia przekazywanej w dostępny sposób informacji o celu przyjęcia do szpitala psychiatrycznego, jej stanie zdrowia, proponowanych czynnościach diagnostycznych i leczniczych oraz o dających się przewidzieć skutkach tych działań lub ich zaniechania. Art Działania zapobiegawcze w zakresie ochrony zdrowia psychicznego są podejmowane przede wszystkim wobec dzieci, młodzieży, osób starszych i wobec osób znajdujących się w sytuacjach stwarzających zagrożenie dla ich zdrowia psychicznego. 2. Działania, o których mowa w ust. 1, obejmują w szczególności: 1) stosowanie zasad ochrony zdrowia psychicznego w pracy szkół, placówek oświatowych, opiekuńczowychowawczych, resocjalizacyjnych oraz w jednostkach wojskowych,
 2 2) tworzenie placówek rozwijających działalność zapobiegawczą, przede wszystkim poradnictwa psychologicznego, oraz placówek specjalistycznych, z uwzględnieniem wczesnego rozpoznawania potrzeb dzieci z zaburzeniami rozwoju psychoruchowego, 3) wspieranie grup samopomocy i innych inicjatyw społecznych w zakresie ochrony zdrowia psychicznego, 4) rozwijanie działalności zapobiegawczej w zakresie ochrony zdrowia psychicznego przez zakłady opieki zdrowotnej, 5) wprowadzanie zagadnień ochrony zdrowia psychicznego do programu przygotowania zawodowego osób zajmujących się wychowaniem, nauczaniem, resocjalizacją, leczeniem i opieką, zarządzaniem i organizacją pracy oraz organizacją wypoczynku, 6) podejmowanie badań naukowych służących umacnianiu zdrowia psychicznego i zapobieganiu zaburzeniom psychicznym, 7) uwzględnianie zagadnień zdrowia psychicznego w działalności publicznych środków masowego przekazu, a zwłaszcza w programach radiowych i telewizyjnych. 3. Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, sposób organizowania i prowadzenia działalności w dziedzinie promocji zdrowia psychicznego i zapobiegania zaburzeniom psychicznym. Art. 5. Opieka zdrowotna nad osobami z zaburzeniami psychicznymi jest wykonywana w ramach podstawowej i specjalistycznej opieki zdrowotnej, zwłaszcza psychiatrycznej opieki zdrowotnej - w formie pomocy doraźnej, ambulatoryjnej, dziennej, szpitalnej i środowiskowej oraz w domach pomocy społecznej. Art Samorząd województwa zgodnie z potrzebami wynikającymi w szczególności z liczby i struktury społecznej ludności województwa tworzy i prowadzi zakłady psychiatrycznej opieki zdrowotnej. 2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, docelową sieć zakładów psychiatrycznej opieki zdrowotnej, o których mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności ich dostępność oraz sposób finansowania. 3. Zadania, o których mowa w art. 18 ust. 6 pkt 2 i art. 46 ust. 2b, są zadaniami z zakresu administracji rządowej. Art. 6a. Powiat organizuje i zapewnia usługi w odpowiednim standardzie w domach pomocy społecznej dostosowanych do szczególnych potrzeb osób z zaburzeniami psychicznymi. Domy te są tworzone na zasadach określonych w ustawie z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414). Art Dla dzieci i młodzieży upośledzonych umysłowo bez względu na stopień upośledzenia organizuje się naukę i zajęcia rewalidacyjno-wychowawcze, w szczególności w przedszkolach, szkołach, placówkach opiekuńczo-wychowawczych, ośrodkach rehabilitacyjno-wychowawczych, w domach pomocy społecznej i zakładach opieki zdrowotnej, a także w domu rodzinnym. 2. Dla osób, o których mowa w ust. 1, organizuje się również rehabilitację leczniczą, zawodową i społeczną. Rehabilitacja i zajęcia rewalidacyjno-wychowawcze są bezpłatne. Opieka niezbędna do prowadzenia rehabilitacji i zajęć rewalidacyjno-wychowawczych wchodzi w zakres tych czynności. 3. Minister Edukacji Narodowej w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej oraz Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej określa, w drodze rozporządzenia, zasady organizowania zajęć rewalidacyjnowychowawczych dla dzieci i młodzieży upośledzonych umysłowo w stopniu głębokim. 4. Minister Zdrowia i Opieki Społecznej w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej określa, w drodze rozporządzenia, zasady organizowania i zakres rehabilitacji leczniczej w domach pomocy społecznej. 5. Naukę, zajęcia rewalidacyjno-wychowawcze i rehabilitację mogą także organizować podmioty wymienione w art. 1 ust. 2. Art Jednostki organizacyjne i inne podmioty działające na podstawie ustawy o pomocy społecznej, zwane dalej "organami do spraw pomocy społecznej", w porozumieniu z zakładami psychiatrycznej opieki zdrowotnej organizują na obszarze swojego działania oparcie społeczne dla osób, które z powodu choroby psychicznej lub upośledzenia umysłowego mają poważne trudności w życiu codziennym, zwłaszcza w kształtowaniu swoich stosunków z otoczeniem, w zakresie edukacji, zatrudnienia oraz w sprawach bytowych. 2. Oparcie społeczne polega w szczególności na: 1) podtrzymywaniu i rozwijaniu umiejętności niezbędnych do samodzielnego, aktywnego życia, 2) organizowaniu w środowisku społecznym pomocy ze strony rodziny, innych osób, grup, organizacji społecznych i instytucji, 3) udzielaniu pomocy finansowej, rzeczowej oraz innych świadczeń na zasadach określonych w ustawie o pomocy społecznej. Art Usługi opiekuńcze powinny być dostosowane do szczególnych potrzeb osób z zaburzeniami
 3 psychicznymi. Pomoc mieszkaniowa, jako forma usługi opiekuńczej, może polegać między innymi na udostępnianiu miejsca w środowiskowym domu samopomocy. 2. Środowiskowe domy samopomocy stosownie do potrzeb są organizowane, prowadzone i finansowane przez organy do spraw pomocy społecznej na zasadach określonych w przepisach ustawy o pomocy społecznej. Środowiskowe domy samopomocy mogą być także tworzone przez podmioty wymienione w art. 1 ust Minister Zdrowia i Opieki Społecznej w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej określa, w drodze rozporządzenia, rodzaj i zakres psychiatrycznych świadczeń zdrowotnych, udzielanych w domach pomocy społecznej i w środowiskowych domach samopomocy dla osób z zaburzeniami psychicznymi. 4. Zadania, o których mowa w ust. 1 i 2, są realizowane jako zadania zlecone gminom przez administrację rządową w ramach pomocy społecznej. Art Za świadczenia zdrowotne w zakresie psychiatrycznej opieki zdrowotnej udzielane osobie, o której mowa w art. 3 pkt 1 lit. a) i b), przez świadczeniodawcę, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, o której mowa w art. 132 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz oraz z 2005 r. Nr 94, poz. 788, Nr 132, poz i Nr 138, poz. 1154), zwanej dalej "ustawą o świadczeniach", nie pobiera się od tej osoby opłat. 2. Osobom, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. a) i b), przebywającym w szpitalu psychiatrycznym przysługują ponadto produkty lecznicze, wyroby medyczne i środki pomocnicze, za które nie pobiera się od tych osób opłat. 3. Osobom, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. a) i b), przysługują także produkty lecznicze i wyroby medyczne na zasadach określonych w art. 37 ustawy o świadczeniach. Rozdział 2 Badanie, leczenie, rehabilitacja oraz opieka i pomoc Art. 10a. 1. Osoba korzystająca ze świadczeń zdrowotnych udzielanych przez szpital psychiatryczny ma prawo do pomocy w ochronie swoich praw. 2. Prawo do pomocy w ochronie praw osoby, o której mowa w ust. 1, przysługuje również jej przedstawicielowi ustawowemu, opiekunowi prawnemu lub faktycznemu. 3. Świadczeniodawca informuje osoby, o których mowa w ust. 1 i 2, o zakresie działania i sposobie kontaktu z Rzecznikiem Praw Pacjenta Szpitala Psychiatrycznego, o którym mowa w art. 10b ust Osoby, o których mowa w ust. 1 i 2, mają prawo w szczególności do: 1) przekazania ustnych i pisemnych skarg dotyczących naruszenia praw osoby, o której mowa w ust. 1, 2) spotkania z Rzecznikiem Praw Pacjenta Szpitala Psychiatrycznego, w warunkach zapewniających swobodę wypowiedzi, nie później niż w terminie 7 dni od dnia zgłoszenia takiej potrzeby, 3) uzyskania informacji o rozstrzygnięciu zgłoszonej sprawy. Art. 10b. 1. Ochrona praw osób, o których mowa w art. 10a ust. 1, należy do zadań Rzeczników Praw Pacjenta Szpitala Psychiatrycznego. 2. Do zadań Rzecznika Praw Pacjenta Szpitala Psychiatrycznego należy w szczególności: 1) pomoc w dochodzeniu praw w sprawach związanych z przyjęciem, leczeniem, warunkami pobytu i wypisaniem ze szpitala psychiatrycznego, 2) wyjaśnianie lub pomoc w wyjaśnianiu ustnych i pisemnych skarg tych osób, 3) współpraca z rodziną, przedstawicielem ustawowym, opiekunem prawnym lub faktycznym tych osób, 4) inicjowanie i prowadzenie działalności edukacyjno-informacyjnej w zakresie praw osób korzystających ze świadczeń zdrowotnych udzielanych przez szpital psychiatryczny. 3. W zakresie zadań, o których mowa w ust. 1 i 2, Rzecznik Praw Pacjenta Szpitala Psychiatrycznego współpracuje z: 1) Rzecznikiem Praw Obywatelskich, 2) Rzecznikiem Praw Dziecka, 3) konsultantem krajowym i konsultantami wojewódzkimi w dziedzinie psychiatrii. 4. Rzecznik Praw Pacjenta Szpitala Psychiatrycznego w celu realizacji zadań, o których mowa w ust. 1 i 2, ma prawo: 1) wstępu do szpitala psychiatrycznego, 2) występowania z wnioskiem do lekarza prowadzącego, ordynatora oddziału psychiatrycznego lub kierownika zakładu opieki zdrowotnej oraz do podmiotów, które utworzyły ten zakład, o podjęcie działań zmierzających do usunięcia przyczyny skargi lub zaistniałych naruszeń, 3) wglądu w dokumentację medyczną za zgodą osoby, o której mowa w art. 10a ust. 1, jej przedstawiciela ustawowego, opiekuna prawnego lub faktycznego. 5. Kierownik zakładu opieki zdrowotnej, na terenie którego Rzecznik Praw Pacjenta Szpitala Psychiatrycznego wykonuje swoje zadania, zapewnia warunki do wykonywania tych zadań, w szczególności:
 4 1) umożliwia przyjmowanie skarg, o których mowa w art. 10a ust. 4 pkt 1, przez Rzecznika, 2) udostępnia pomieszczenia przeznaczone do odbywania spotkań z osobami, o których mowa w art. 10a ust. 1 i Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb i sposób działania Rzecznika Praw Pacjenta Szpitala Psychiatrycznego, uwzględniając terytorialny obszar działania Rzeczników w odniesieniu do różnych form opieki psychiatrycznej. Art. 10c. 1. Rzecznikiem Praw Pacjenta Szpitala Psychiatrycznego może być osoba, z zastrzeżeniem ust. 2, która: 1) posiada wykształcenie wyższe, 2) posiada wiedzę na temat praw i wolności człowieka, w szczególności osoby z zaburzeniami psychicznymi, a także możliwości skutecznej ochrony tych praw, 3) posiada doświadczenie w pracy z osobami z zaburzeniami psychicznymi, 4) jest obywatelem polskim, 5) korzysta z pełni praw publicznych, 6) nie była karana za przestępstwo popełnione z winy umyślnej, 7) cieszy się nieposzlakowaną opinią. 2. Rzecznik Praw Pacjenta Szpitala Psychiatrycznego nie może być: 1) świadczeniodawcą w rozumieniu art. 5 pkt 41 ustawy o świadczeniach, 2) właścicielem zakładu opieki zdrowotnej będącym świadczeniodawcą, o którym mowa w art. 5 pkt 41 lit. a ustawy o świadczeniach, jego pracownikiem lub osobą współpracującą ze świadczeniodawcą, 3) właścicielem lub pracownikiem apteki, hurtowni farmaceutycznej lub wytwórcą produktu leczniczego lub wyrobu medycznego, 4) właścicielem akcji lub udziałów w spółce prowadzącej zakład opieki zdrowotnej, aptekę lub hurtownię farmaceutyczną albo wytwarzającej produkty lecznicze lub wyroby medyczne, 5) członkiem Rady Narodowego Funduszu Zdrowia albo rady oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, 6) pracownikiem Narodowego Funduszu Zdrowia. Art. 10d. Rzecznicy Praw Pacjenta Szpitala Psychiatrycznego są pracownikami Biura Praw Pacjenta utworzonego przez ministra właściwego do spraw zdrowia w formie jednostki budżetowej i wykonują swoje zadania przy pomocy tego Biura. Art. 11. Świadectwo o stanie zdrowia osoby z zaburzeniami psychicznymi, orzeczenie, opinię lub skierowanie do innego lekarza lub psychologa albo zakładu opieki zdrowotnej - lekarz może wydać wyłącznie na podstawie uprzedniego osobistego zbadania tej osoby. Skierowanie do szpitala psychiatrycznego wydawane jest w dniu badania, a jego ważność wygasa po upływie 14 dni. Art. 12. Przy wyborze rodzaju i metod postępowania leczniczego bierze się pod uwagę nie tylko cele zdrowotne, ale także interesy oraz inne dobra osobiste osoby z zaburzeniami psychicznymi i dąży do osiągnięcia poprawy stanu zdrowia w sposób najmniej dla tej osoby uciążliwy. Art. 13. Osoba z zaburzeniami psychicznymi przebywająca w szpitalu psychiatrycznym lub w domu pomocy społecznej ma prawo do porozumiewania się bez ograniczeń z rodziną i innymi osobami; korespondencja takiej osoby nie podlega kontroli. Art. 14. Osoba z zaburzeniami psychicznymi leczona w szpitalu psychiatrycznym może uzyskać zgodę ordynatora na okresowe przebywanie poza szpitalem bez wypisywania jej z zakładu, jeżeli nie zagraża to jej życiu albo życiu i zdrowiu innych osób. Art Zajęcia rehabilitacyjne prowadzone w szpitalach psychiatrycznych i w domach pomocy społecznej nie mogą być podporządkowane celom gospodarczym. 2. Minister Zdrowia i Opieki Społecznej określa, w drodze rozporządzenia, sposób organizowania zajęć rehabilitacyjnych w szpitalach psychiatrycznych oraz sposób nagradzania uczestników zajęć. Art. 16. W razie stwierdzenia, że dobro osoby chorej psychicznie lub upośledzonej umysłowo wymaga jej ubezwłasnowolnienia, kierownik zakładu psychiatrycznej opieki zdrowotnej zawiadamia o tym prokuratora. Art. 17. W razie stwierdzenia, że przedstawiciel ustawowy osoby chorej psychicznie lub upośledzonej umysłowo nie wykonuje należycie swoich obowiązków wobec tej osoby, kierownik zakładu psychiatrycznej opieki
 5 zdrowotnej zawiadamia o tym sąd opiekuńczy miejsca zamieszkania tej osoby. Art Przymus bezpośredni wobec osób z zaburzeniami psychicznymi, przy wykonywaniu czynności przewidzianych w niniejszej ustawie, można stosować tylko wtedy, gdy przepis niniejszej ustawy do tego upoważnia albo osoby te: 1) dopuszczają się zamachu przeciwko: a) życiu lub zdrowiu własnemu lub innej osoby, lub b) bezpieczeństwu powszechnemu, lub 2) w sposób gwałtowny niszczą lub uszkadzają przedmioty znajdujące się w ich otoczeniu, lub 3) poważnie zakłócają lub uniemożliwiają funkcjonowanie zakładu psychiatrycznej opieki zdrowotnej lub jednostki organizacyjnej pomocy społecznej. 2. O zastosowaniu przymusu bezpośredniego decyduje lekarz, który określa rodzaj zastosowanego środka przymusu oraz osobiście nadzoruje jego wykonanie. W szpitalach psychiatrycznych oraz w jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej, jeżeli nie jest możliwe uzyskanie natychmiastowej decyzji lekarza, o zastosowaniu przymusu bezpośredniego decyduje i nadzoruje osobiście jego wykonanie pielęgniarka, która jest obowiązana niezwłocznie zawiadomić o tym lekarza. Każdy przypadek zastosowania przymusu bezpośredniego i uprzedzenia, o którym mowa w ust. 4, o możliwości jego zastosowania odnotowuje się w dokumentacji medycznej. 3. Zastosowanie przymusu bezpośredniego wobec osoby, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, polega na przytrzymywaniu, przymusowym podaniu leków, unieruchomieniu lub izolacji, a wobec osoby, o której mowa w ust. 1 pkt 3 - na przytrzymaniu lub przymusowym podaniu leku. 4. Przed zastosowaniem przymusu bezpośredniego uprzedza się o tym osobę, wobec której środek ten ma być podjęty. Przy wyborze środka przymusu należy wybierać środek możliwie dla tej osoby najmniej uciążliwy, a przy stosowaniu przymusu należy zachować szczególną ostrożność i dbałość o dobro tej osoby. 5. W przypadkach określonych w ust. 1 pogotowie ratunkowe, policja oraz straż pożarna są obowiązane do udzielania lekarzowi pomocy na jego żądanie. 6. Zasadność zastosowania przymusu bezpośredniego: 1) przez lekarza zakładu opieki zdrowotnej - ocenia, w terminie 3 dni, kierownik tego zakładu, jeżeli jest lekarzem lub lekarz przez niego upoważniony, 2) przez pielęgniarkę jednostki organizacyjnej pomocy społecznej lub innego lekarza - ocenia, w terminie 3 dni, upoważniony przez marszałka województwa lekarz specjalista w dziedzinie psychiatrii. 7. Sposób stosowania przymusu bezpośredniego określa, w drodze rozporządzenia, Minister Zdrowia i Opieki Społecznej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości oraz Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej. Art. 19. Przewidziane w innych ustawach badanie stanu psychicznego osoby, przeprowadzane na żądanie sądu, prokuratora lub innego uprawnionego organu, powinno się odbywać w publicznych zakładach psychiatrycznej opieki zdrowotnej. W razie potrzeby badanie to może być przeprowadzone w innych zakładach opieki zdrowotnej, rodzinnych ośrodkach diagnostyczno-konsultacyjnych, a wyjątkowo także w miejscu zamieszkania osoby badanej. Art. 20. Przepisy ustawy przewidujące wymóg wyrażenia zgody przez przedstawiciela ustawowego osoby małoletniej lub osoby ubezwłasnowolnionej całkowicie stosuje się również do osoby ubezwłasnowolnionej częściowo, jeżeli wynika to z postanowienia sądu opiekuńczego o ustanowieniu kuratora. Rozdział 3 Postępowanie lecznicze Przyjęcie do szpitala psychiatrycznego Art Osoba, której zachowanie wskazuje na to, że z powodu zaburzeń psychicznych może zagrażać bezpośrednio własnemu życiu albo życiu lub zdrowiu innych osób, bądź nie jest zdolna do zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych, może być poddana badaniu psychiatrycznemu również bez jej zgody, a osoba małoletnia lub ubezwłasnowolniona całkowicie - także bez zgody jej przedstawiciela ustawowego. W tym przypadku art. 18 ma zastosowanie. 2. Konieczność przeprowadzenia badania, o którym mowa w ust. 1, stwierdza lekarz psychiatra, a w razie niemożności uzyskania pomocy lekarza psychiatry - inny lekarz. Przed przystąpieniem do badania uprzedza się osobę badaną lub jej przedstawiciela ustawowego o przyczynach przeprowadzenia badania bez jej zgody. 3. W razie potrzeby lekarz przeprowadzający badanie zarządza bezzwłocznie przewiezienie badanego do szpitala. Przewiezienie takiej osoby z zastosowaniem przymusu bezpośredniego powinno nastąpić w obecności lekarza lub pielęgniarki. 4. Lekarz, który przeprowadził badanie psychiatryczne określone w ust. 1, odnotowuje tę czynność w
 6 dokumentacji medycznej, wskazując na okoliczności uzasadniające podjęcie postępowania przymusowego. Przy ocenie zasadności poddania osoby badaniu bez jej zgody stosuje się odpowiednio art. 18 ust. 6. Art Przyjęcie osoby z zaburzeniami psychicznymi do szpitala psychiatrycznego następuje za jej pisemną zgodą na podstawie ważnego skierowania do szpitala, jeżeli lekarz wyznaczony do tej czynności, po osobistym zbadaniu tej osoby, stwierdzi wskazania do przyjęcia. 1a. W nagłych przypadkach, w szczególności w przypadku braku możliwości uzyskania pomocy lekarskiej przed zgłoszeniem się do szpitala, osoba z zaburzeniami psychicznymi może być przyjęta do szpitala psychiatrycznego, za jej pisemną zgodą, bez skierowania, o którym mowa w ust Przyjęcie do szpitala psychiatrycznego osoby chorej psychicznie lub osoby upośledzonej umysłowo niezdolnej do wyrażenia zgody lub stosunku do przyjęcia do szpitala psychiatrycznego i leczenia następuje po uzyskaniu zgody sądu opiekuńczego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania tej osoby. 2a. W przypadkach nagłych osoba, o której mowa w ust. 2, może być przyjęta do szpitala psychiatrycznego bez wcześniejszego uzyskania zgody sądu opiekuńczego. W takim przypadku lekarz przyjmujący tę osobę ma obowiązek, o ile to możliwe, zasięgnięcia pisemnej opinii innego lekarza, w miarę możliwości psychiatry, albo pisemnej opinii psychologa. 2b. W przypadkach, o których mowa w ust. 2a, kierownik szpitala psychiatrycznego zawiadamia niezwłocznie sąd opiekuńczy właściwy ze względu na siedzibę szpitala, w celu uzyskania zgody sądu na pobyt tej osoby w szpitalu. W zawiadomieniu kierownik szpitala psychiatrycznego wskazuje okoliczności uzasadniające przyjęcie. 2c. Jeżeli osoba, o której mowa w ust. 2, sprzeciwia się przyjęciu do szpitala psychiatrycznego, a jej dotychczasowe zachowanie wskazuje na to, że zagraża bezpośrednio własnemu życiu albo życiu lub zdrowiu innych osób, stosuje się odpowiednio przepisy art. 23 ust. 3-5 oraz art. 25 i Przyjęcie do szpitala psychiatrycznego osoby małoletniej lub ubezwłasnowolnionej całkowicie następuje za pisemną zgodą jej przedstawiciela ustawowego. 4. Jeżeli przyjęcie do szpitala dotyczy osoby małoletniej powyżej 16 roku życia lub osoby pełnoletniej całkowicie ubezwłasnowolnionej, zdolnej do wyrażenia zgody, jest wymagane również uzyskanie zgody tej osoby na przyjęcie. W przypadku sprzecznych oświadczeń w sprawie przyjęcia do szpitala psychiatrycznego tej osoby i jej przedstawiciela ustawowego, zgodę na przyjęcie do szpitala wyraża sąd opiekuńczy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania tej osoby. 5. Przedstawiciel ustawowy osoby, która nie pozostaje pod władzą rodzicielską, wyraża zgodę, o której mowa w ust. 3, za zgodą sądu opiekuńczego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania tej osoby; w wypadkach nagłych nie jest konieczne uzyskanie zgody sądu opiekuńczego przed przyjściem do szpitala psychiatrycznego. 6. O każdorazowym przyjęciu osoby z zaburzeniami psychicznymi, w warunkach przewidzianych w ust. 5, kierownik szpitala psychiatrycznego zawiadamia bezzwłocznie sąd opiekuńczy miejsca siedziby szpitala. W zawiadomieniu kierownik szpitala psychiatrycznego wskazuje okoliczności uzasadniające przyjęcie. Art Osoba chora psychicznie może być przyjęta do szpitala psychiatrycznego bez zgody wymaganej w art. 22 tylko wtedy, gdy jej dotychczasowe zachowanie wskazuje na to, że z powodu tej choroby zagraża bezpośrednio własnemu życiu albo życiu lub zdrowiu innych osób. 2. O przyjęciu do szpitala osoby, o której mowa w ust. 1, postanawia lekarz wyznaczony do tej czynności po osobistym jej zbadaniu i zasięgnięciu w miarę możliwości opinii drugiego lekarza psychiatry albo psychologa. 3. Lekarz, o którym mowa w ust. 2, jest obowiązany wyjaśnić choremu przyczyny przyjęcia do szpitala bez zgody i poinformować go o jego prawach. 4. Przyjęcie do szpitala, o którym mowa w ust. 1, wymaga zatwierdzenia przez ordynatora (lekarza kierującego oddziałem) w ciągu 48 godzin od chwili przyjęcia. Kierownik szpitala zawiadamia o powyższym sąd opiekuńczy miejsca siedziby szpitala w ciągu 72 godzin od chwili przyjęcia. 5. Czynności, o których mowa w ust. 2, 3 i 4, odnotowuje się w dokumentacji medycznej. Art Osoba, której dotychczasowe zachowanie wskazuje na to, że z powodu zaburzeń psychicznych zagraża bezpośrednio swojemu życiu albo życiu lub zdrowiu innych osób, a zachodzą wątpliwości, czy jest ona chora psychicznie, może być przyjęta bez zgody wymaganej w art. 22 do szpitala w celu wyjaśnienia tych wątpliwości. 2. Pobyt w szpitalu, o którym mowa w ust. 1, nie może trwać dłużej niż 10 dni. 3. Do przyjęcia do szpitala, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zasady i tryb postępowania określony w art. 23. Art Na podstawie otrzymanego zawiadomienia sąd opiekuńczy wszczyna postępowanie dotyczące przyjęcia do szpitala psychiatrycznego osoby wymienionej w art Sąd opiekuńczy może rozpoznać sprawę również na wniosek tej osoby lub jej przedstawiciela ustawowego, jej małżonka, krewnych w linii prostej, rodzeństwa bądź osoby sprawującej nad nią faktyczną opiekę albo z urzędu.
 7 Art W przypadku gdy osoba przyjęta do szpitala psychiatrycznego bez jej zgody wyraziła potem zgodę na pobyt w tym szpitalu, sąd opiekuńczy umorzy postępowanie wszczęte na skutek zawiadomienia lub wniosku, o którym mowa w art. 25, jeżeli uzna, że osoba ta wyraziła zgodę. 2. Przed umorzeniem postępowania sąd jest obowiązany wysłuchać osobę wymienioną w ust. 1. Art. 27. O treści postanowienia w przedmiocie przyjęcia osoby, o której mowa w art. 23 i 24, sąd opiekuńczy zawiadamia niezwłocznie szpital, w którym ta osoba przebywa. W razie wydania postanowienia o braku podstaw do przyjęcia, szpital psychiatryczny jest obowiązany wypisać tę osobę niezwłocznie po doręczeniu mu postanowienia sądu. Art. 28. Jeżeli zachowanie osoby przyjętej do szpitala psychiatrycznego za zgodą wymaganą w art. 22 wskazuje na to, że zachodzą okoliczności określone w art. 23 ust. 1, a zgoda ta została cofnięta, stosuje się odpowiednio przepisy art. 23 ust. 2-5 oraz art Art Do szpitala psychiatrycznego może być również przyjęta, bez zgody wymaganej w art. 22, osoba chora psychicznie: 1) której dotychczasowe zachowanie wskazuje na to, że nieprzyjęcie do szpitala spowoduje znaczne pogorszenie stanu jej zdrowia psychicznego, bądź 2) która jest niezdolna do samodzielnego zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych, a uzasadnione jest przewidywanie, że leczenie w szpitalu psychiatrycznym przyniesie poprawę jej stanu zdrowia. 2. O potrzebie przyjęcia do szpitala psychiatrycznego osoby, o której mowa w ust. 1, bez jej zgody, orzeka sąd opiekuńczy miejsca zamieszkania tej osoby - na wniosek jej małżonka, krewnych w linii prostej, rodzeństwa, jej przedstawiciela ustawowego lub osoby sprawującej nad nią faktyczną opiekę. 3. W stosunku do osoby objętej oparciem społecznym, o którym mowa w art. 8, wniosek może zgłosić również organ do spraw pomocy społecznej. Art Do wniosku, o którym mowa w art. 29 ust. 2 i 3, dołącza się świadectwo lekarza psychiatry szczegółowo uzasadniające potrzebę leczenia w szpitalu psychiatrycznym. W przypadku braku świadectwa lekarskiego lub gdy zostało ono wydane w okresie dłuższym niż 14 dni przed datą złożenia wniosku, sąd opiekuńczy zwraca wniosek. Przepisy art. 130 Kodeksu postępowania cywilnego nie mają w tym przypadku zastosowania. 2. Świadectwo wydaje lekarz psychiatra zakładu psychiatrycznej opieki zdrowotnej na uzasadnione żądanie osoby lub organu uprawnionego do zgłoszenia wniosku o wszczęcie postępowania sądowego w tej sprawie. 3. Po stwierdzeniu potrzeby wydania świadectwa lekarskiego lekarz psychiatra publicznego zakładu psychiatrycznej opieki zdrowotnej wyznacza termin badania i zawiadamia o tym osobę, o której mowa w art. 29 ust. 1, pouczając o możliwości doprowadzenia przez Policję w przypadku niestawienia się na badanie. 4. W razie uchylania się od badania osoby, o której mowa w ust. 3, lekarz psychiatra publicznego zakładu psychiatrycznej opieki zdrowotnej może zwrócić się do Policji o doprowadzenie tej osoby na badanie w publicznym zakładzie psychiatrycznej opieki zdrowotnej. W uzasadnionych przypadkach badanie może odbyć się w miejscu pobytu tej osoby. 5. Jeżeli osoba, o której mowa w art. 29 ust. 1, odmawia poddania się badaniu, może być ono przeprowadzone bez jej zgody. Przepis art. 21 stosuje się odpowiednio. Art. 30a. Doprowadzenie przez Policję, o którym mowa w art. 30, następuje w obecności lekarza lub pielęgniarki publicznego zakładu opieki zdrowotnej. Art. 31. W razie stwierdzenia, że osoba, wobec której wszczęto postępowanie określone w art. 29 i 30, wskutek choroby psychicznej zagraża bezpośrednio własnemu życiu albo życiu lub zdrowiu innych osób, stosuje się art. 23. Art. 32. Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 23, 24 i 28, oraz postanowień sądu opiekuńczego przewidzianych w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepis art. 18 ust. 5. Postępowanie lecznicze w stosunku do osoby leczonej bez jej zgody Art Wobec osoby przyjętej do szpitala psychiatrycznego bez jej zgody można stosować niezbędne czynności lecznicze, mające na celu usunięcie przewidzianych w ustawie przyczyn przyjęcia bez zgody. 2. Lekarz wyznaczony do tych czynności zapoznaje osobę, o której mowa w ust. 1, z planowanym postępowaniem leczniczym. 3. Minister Zdrowia i Opieki Społecznej po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej określa, w drodze rozporządzenia, wykaz świadczeń zdrowotnych stwarzających podwyższone ryzyko dla pacjenta, których zastosowanie wymaga zgody osoby określonej w ust. 1 lub jej przedstawiciela ustawowego.
 8 4. Przepisy ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do osób umieszczonych w szpitalu psychiatrycznym w trybie art. 24. akty wykonawcze Art. 34. Wobec osoby przyjętej do szpitala psychiatrycznego bez jej zgody przymus bezpośredni można stosować, poza okolicznościami określonymi w art. 18, także wtedy, gdy jest to konieczne do dokonania niezbędnych czynności leczniczych, o których mowa w art. 33. Przymus bezpośredni można także stosować w celu zapobieżenia samowolnemu opuszczeniu przez tę osobę szpitala psychiatrycznego. Wypisanie ze szpitala psychiatrycznego osoby przebywającej tam bez jej zgody Art O wypisaniu ze szpitala psychiatrycznego osoby przebywającej w tym szpitalu bez jej zgody postanawia ordynator (lekarz kierujący oddziałem), jeżeli uzna, że ustały przewidziane w niniejszej ustawie przyczyny przyjęcia i pobytu tej osoby w szpitalu psychiatrycznym bez jej zgody. 2. Osoba ta może za swoją później wyrażoną zgodą pozostać w szpitalu psychiatrycznym, jeżeli w ocenie lekarza jej dalszy pobyt w tym szpitalu jest celowy. 3. O wypisaniu ze szpitala w trybie ust. 1 i okolicznościach, o których mowa w ust. 2, kierownik szpitala psychiatrycznego zawiadamia sąd opiekuńczy. Art Osoba przebywająca w szpitalu psychiatrycznym może złożyć w szpitalu, w dowolnej formie, wniosek o nakazanie wypisania jej ze szpitala, co odnotowuje się w dokumentacji medycznej. 2. Osoba przebywająca bez swojej zgody w szpitalu psychiatrycznym, jej przedstawiciel ustawowy, małżonek, rodzeństwo, krewni w linii prostej oraz osoba sprawująca faktyczną nad nią opiekę mogą żądać wypisania tej osoby ze szpitala psychiatrycznego nie wcześniej niż po upływie 30 dni od uprawomocnienia się postanowienia sądu opiekuńczego w przedmiocie przyjęcia do szpitala lub dalszego leczenia tej osoby bez jej zgody w tym szpitalu. Żądanie takie może być zgłoszone w dowolnej formie; odnotowuje się je w dokumentacji medycznej. 3. W razie odmowy wypisania, osoba przebywająca w szpitalu oraz odpowiednio inne osoby wymienione w ust. 2 mogą wystąpić do sądu opiekuńczego, w którego okręgu znajduje się ten szpital, o nakazanie wypisania. Wniosek składa się w terminie 7 dni od powiadomienia tej osoby o odmowie wypisania oraz o terminie i sposobie złożenia wniosku. Art. 37. Przepisy niniejszego rozdziału oraz art. 14 nie mają zastosowania do osób kierowanych do szpitala psychiatrycznego przez właściwy organ państwowy na podstawie innych ustaw. Rozdział 4 Przyjęcie do domu pomocy społecznej Art. 38. Osoba, która wskutek choroby psychicznej lub upośledzenia umysłowego nie jest zdolna do zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych i nie ma możliwości korzystania z opieki innych osób oraz potrzebuje stałej opieki i pielęgnacji, lecz nie wymaga leczenia szpitalnego, może być za jej zgodą lub zgodą jej przedstawiciela ustawowego przyjęta do domu pomocy społecznej. Art Jeżeli osoba, o której mowa w art. 38, lub jej przedstawiciel ustawowy nie wyrażają zgody na przyjęcie jej do domu pomocy społecznej, a brak opieki zagraża życiu tej osoby, organ do spraw pomocy społecznej może wystąpić do sądu opiekuńczego miejsca zamieszkania tej osoby z wnioskiem o przyjęcie do domu pomocy społecznej bez jej zgody. 2. Z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, może wystąpić również kierownik szpitala psychiatrycznego, jeżeli przebywająca w nim osoba jest niezdolna do samodzielnego zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych, a potrzebuje stałej opieki i pielęgnacji, natomiast nie wymaga dalszego leczenia w tym szpitalu. 3. Jeżeli osoba wymagająca skierowania do domu pomocy społecznej ze względu na swój stan psychiczny nie jest zdolna do wyrażenia na to zgody, o jej skierowaniu do domu pomocy społecznej orzeka sąd opiekuńczy. Art Przy wykonywaniu orzeczenia sądu opiekuńczego o przyjęciu do domu pomocy społecznej stosuje się art Przymus bezpośredni można także stosować w celu zapobieżenia samowolnemu opuszczeniu przez tę osobę domu pomocy społecznej. Art Osoba przyjęta do domu pomocy społecznej w trybie art. 39, jej przedstawiciel ustawowy, małżonek, krewni w linii prostej, rodzeństwo oraz osoba sprawująca nad nią faktyczną opiekę - mogą występować do sądu opiekuńczego o zmianę orzeczenia o przyjęciu do domu pomocy społecznej. 2. Z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, może także wystąpić kierownik domu pomocy społecznej, jeżeli uzna,
 9 że zmieniły się okoliczności uzasadniające orzeczenie o przyjęciu tej osoby do domu pomocy społecznej bez jej zgody. Rozdział 5 Postępowanie przed sądem opiekuńczym Art. 42. W postępowaniu przed sądem opiekuńczym w sprawach określonych w niniejszej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu nieprocesowym, ze zmianami wynikającymi z niniejszej ustawy. Art Do szpitala psychiatrycznego i domu pomocy społecznej przeznaczonego dla osób chorych psychicznie lub upośledzonych umysłowo ma prawo wstępu o każdej porze sędzia w celu kontroli legalności przyjęcia i przebywania w takim szpitalu lub domu pomocy społecznej osób z zaburzeniami psychicznymi, przestrzegania ich praw oraz kontroli warunków, w jakich one tam przebywają. 2. Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej oraz Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb sprawowania kontroli, o której mowa w ust. 1. Art Dla osoby przebywającej w szpitalu psychiatrycznym sąd opiekuńczy miejsca siedziby szpitala ustanawia na jej wniosek kuratora, jeżeli osoba ta w czasie pobytu w szpitalu potrzebuje pomocy do prowadzenia wszystkich swoich spraw albo spraw określonego rodzaju. Zakres obowiązków oraz uprawnień kuratora określa sąd opiekuńczy. 2. Jeżeli osoba przebywająca w szpitalu psychiatrycznym ze względu na stan zdrowia nie jest zdolna do złożenia wniosku, sąd opiekuńczy może ustanowić dla niej kuratora z urzędu. 3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do osób chorych psychicznie lub upośledzonych umysłowo, przebywających w domu pomocy społecznej. Art W sprawach określonych w art. w art. 25, 29, 36 ust. 3 i art. 39 sąd opiekuńczy orzeka w składzie jednego sędziego po przeprowadzeniu rozprawy; rozprawa powinna się odbyć nie później niż w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku lub otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w art. 23 ust. 4. 1a. W przypadkach uzasadnionych interesem osoby, której postępowanie dotyczy bezpośrednio, sąd zarządza przeprowadzenie rozprawy w szpitalu. 2. Sędzia wizytujący szpital wysłuchuje osobę przyjętą do szpitala psychiatrycznego w trybie art. 23, 24 lub 28 nie później niż w terminie 48 godzin od otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w art. 23 ust. 4. W razie stwierdzenia, że pobyt tej osoby w szpitalu psychiatrycznym jest oczywiście bezzasadny, sędzia zarządza natychmiastowe jej wypisanie ze szpitala i wnosi o umorzenie postępowania. Art W sprawach dotyczących przyjęcia osoby chorej psychicznie do szpitala psychiatrycznego oraz wypisania jej z takiego szpitala uczestnikami postępowania z mocy prawa oprócz wnioskodawcy są: ta osoba oraz jej przedstawiciel ustawowy. W miarę potrzeby sąd zawiadamia o rozprawie małżonka osoby, której postępowanie dotyczy, oraz osobę sprawującą nad nią faktyczną opiekę; mogą oni wziąć udział w każdym stanie sprawy i wtedy stają się uczestnikami. 1a. Osoba, której postępowanie dotyczy bezpośrednio, może być doprowadzona na rozprawę sądową na mocy zarządzenia sądowego. W tym przypadku stosuje się odpowiednio art Kodeksu postępowania cywilnego. 2. Przed wydaniem postanowienia co do istoty sprawy, sąd jest obowiązany uzyskać opinię jednego lub kilku lekarzy psychiatrów. Biegłym nie może być osoba, która uczestniczyła w podjęciu decyzji o przyjęciu do szpitala lub odmowie wypisania osoby chorej psychicznie ze szpitala psychiatrycznego. 2a. W przypadku gdy osoba psychicznie chora, która ma być poddana badaniu przez biegłego, odmawia stawienia się w publicznym zakładzie psychiatrycznej opieki zdrowotnej lub w inny sposób uchyla się od tego badania, sąd może zarządzić doprowadzenie tej osoby do publicznego zakładu psychiatrycznej opieki zdrowotnej przez Policję. 2b. Zapewnienie realizacji postanowienia sądowego o przyjęciu do szpitala psychiatrcznego osoby, o której mowa w art. 29 ust. 1, należy do marszałka województwa. 3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do postępowania o przyjęciu do domu pomocy społecznej; do czasu przyjęcia osoby, o której mowa w art. 39, do domu pomocy społecznej organ do spraw pomocy społecznej powinien zapewnić jej niezbędną pomoc. 4. Sąd zawiadamia prokuratora o potrzebie wzięcia udziału w postępowaniu, jeżeli uzna to za konieczne. Art. 46a. Doprowadzenie przez Policję, o którym mowa w art. 46, następuje w obecności lekarza lub pielęgniarki
 10 publicznego zakładu opieki zdrowotnej. Art. 47. Do środków odwoławczych wnoszonych przez osobę, której postępowanie dotyczy bezpośrednio, nie ma zastosowania przepis art. 368 Kodeksu postępowania cywilnego oraz w zakresie objętym treścią tego artykułu również przepis art. 370 tego kodeksu. Art Postępowanie przed sądem opiekuńczym w sprawach określonych w niniejszej ustawie jest wolne od kosztów sądowych. 2. Sąd może ustanowić dla osoby, której postępowanie dotyczy bezpośrednio, adwokata z urzędu, nawet bez złożenia wniosku, jeżeli osoba ta ze względu na stan zdrowia psychicznego nie jest zdolna do złożenia wniosku, a sąd uzna udział adwokata w sprawie za potrzebny. Art. 49. Szczegółowy sposób działania szpitala psychiatrycznego w sprawach przyjęcia oraz wypisania ze szpitala psychiatrycznego określa, w drodze rozporządzenia, Minister Zdrowia i Opieki Społecznej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, a w sprawach odnoszących się do domu pomocy społecznej - Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej oraz z Ministrem Sprawiedliwości. Rozdział 6 Ochrona tajemnicy Art Osoby wykonujące czynności wynikające z niniejszej ustawy są obowiązane do zachowania w tajemnicy wszystkiego, o czym powezmą wiadomość w związku z wykonywaniem tych czynności, stosownie do odrębnych przepisów, a nadto z zachowaniem przepisów niniejszego rozdziału. 2. Od obowiązku zachowania tajemnicy osoba wymieniona w ust. 1 jest zwolniona w stosunku do: 1) lekarza sprawującego opiekę nad osobą z zaburzeniami psychicznymi, 2) właściwych organów administracji rządowej lub samorządowej co do okoliczności, których ujawnienie jest niezbędne do wykonywania zadań z zakresu pomocy społecznej, 3) osób współuczestniczących w wykonywaniu czynności w ramach pomocy społecznej, w zakresie, w jakim to jest niezbędne, 4) służb ochrony państwa i ich upoważnionych pisemnie funkcjonariuszy lub żołnierzy w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania sprawdzającego na podstawie przepisów o ochronie informacji niejawnych. Art. 51. W dokumentacji dotyczącej badań lub przebiegu leczenia osoby, wobec której podjęto czynności wynikające z niniejszej ustawy, nie utrwala się oświadczeń obejmujących przyznanie się do popełnienia czynu zabronionego pod groźbą kary. Zasadę tę stosuje się również do dokumentacji dotyczącej badań przeprowadzonych na żądanie uprawnionego organu. Art Nie wolno przesłuchiwać osób obowiązanych do zachowania tajemnicy, stosownie do przepisów niniejszego rozdziału, jako świadków na okoliczność wypowiedzi osoby, wobec której podjęto czynności wynikające z niniejszej ustawy, co do popełnienia przez nią czynu zabronionego pod groźbą kary. 2. Zakaz określony w ust. 1 stosuje się odpowiednio do lekarzy wykonujących czynności biegłego. Rozdział 7 Przepisy karne, zmiany w przepisach obowiązujących oraz przepisy przejściowe i końcowe Art. 53. Kto podaje lekarzowi lub organowi właściwemu do wykonywania niniejszej ustawy informacje o występujących u innej osoby objawach zaburzeń psychicznych, wiedząc, że te informacje są nieprawdziwe, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Art. 54. W ustawie z dnia 27 września 1991 r. o zasadach odpłatności za leki i artykuły sanitarne (Dz. U. Nr 94, poz. 422) w art. 11 w ust. 1 po wyrazie "zakaźne", dodaje się wyrazy "psychiczne oraz upośledzenie umysłowe". Art Minister Zdrowia i Opieki Społecznej ustala, w drodze rozporządzenia, docelową sieć publicznych zakładów psychiatrycznej opieki zdrowotnej, o której mowa w art W ciągu sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej jest zobowiązany do opracowania docelowej sieci domów pomocy społecznej dla osób psychicznie chorych oraz środowiskowych domów samopomocy. 3. Pełna realizacja sieci, o których mowa w ust. 1 i 2, nastąpi w terminie do dnia 31 grudnia 2008 r.
 11 Art. 56. Ustawa wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia.


text:
RM N° 093-2019-MINEDU, Aprueban padrones de instituciones educativas públicas y dictan diversas disposiciones | Mathtic
 3 Marzo, 2019 7 Junio, 2019 Maestro Efrain Aprueban padrones de instituciones educativas públicas y dictan diversas disposiciones, RESOLUCIÓN MINISTERIAL N° 093-2019-MINEDU, RM N° 093-2019-MINEDU
 RESOLUCIÓN MINISTERIAL N° 093-2019-MINEDU
 VISTOS; el Expediente N° DITEN2019-INT-0036240, los Informes N°s. 00086-2019-MINEDU/VMGP-DIGEDD-DITEN, 00099-2019-MINEDU/VMGP-DIGEDD-DITEN, 00111-2019-MINEDU/VMGP-DIGEDD-DITEN y 00119-2019-MINEDU/VMGP-DIGEDD-DITEN de la Dirección Técnico Normativa de Docentes, el Informe N° 0091-2019-MINEDU/SPE-OPEP-UPP de la Unidad de Planificación y Presupuesto, y el Informe N° 00187-2019-MINEDU/SG-OGAJ de la Oficina General de Asesoría Jurídica
 Que, conforme a lo dispuesto en los literales b) y c) del artículo 56 de la Ley No 29944, Ley de Reforma Magisterial, en adelante la Ley, concordantes con los literales b) y c) del numeral 129.1 del artículo 129 de su Reglamento aprobado con Decreto Supremo No 004-2013-ED, además de la remuneración, el profesor puede percibir asignaciones temporales que se otorgan por laborar en una institución educativa ubicada en el ámbito rural y de frontera, así como en una institución educativa unidocente, multigrado o bilingüe;
 Que, los literales b) y c) del artículo 2 de la Ley No 30328 Ley que establece medidas en materia educativa y dicta otras disposiciones, señalan que el profesorado contratado en el marco del Contrato de Servicio Docente, además de su remuneración mensual percibe bonificaciones por condiciones especiales de servicio: i) de acuerdo a la ubicación de la institución educativa: ámbito rural y zona de frontera, y ii) de acuerdo a la característica de la institución educativa: unidocente, multigrado o bilingüe; asimismo, perciben una asignación especial por prestar servicios en instituciones educativas en el VRAEM;
 Que, conforme a lo dispuesto en el literal b) del artículo 2 y el literal b) del artículo 3 de la Ley No 30493, Ley que regula la Política Remunerativa del Auxiliar de Educación en las Instituciones Educativas Públicas, en el Marco de la Ley, el auxiliar de educación nombrado percibe el concepto de asignaciones temporales por condiciones especiales del servicio; i) De acuerdo a la ubicación de la institución educativa: Por prestar servicios en una institución educativa pública del ámbito rural y zona de frontera, ii) De acuerdo al tipo de institución educativa: Por prestar servicios en una institución educativa pública unidocente o multigrado y iii) Por prestar servicios en una institución educativa pública bilingüe; asimismo, el auxiliar de educación contratados percibe el concepto de Bonificaciones por condiciones especiales del servicio: i) De acuerdo a la ubicación de la institución educativa: Por prestar servicios en institución educativa pública del ámbito rural y zona de frontera, ii) De acuerdo al tipo de institución educativa: Por prestar servicios en institución educativa pública unidocente o multigrado y iii) Por prestar servicios en una institución educativa pública bilingüe;
 Que, mediante Decreto Supremo N° 014-2014-EF y su modificatoria Decreto Supremo No 227-2015-EF se establece la vigencia, características, criterios y montos de las asignaciones temporales por prestar servicio efectivo en una institución educativa pública unidocente o multigrado de Educación Básica y Educación Técnico Productiva, en una institución educativa pública comprendida en la Educación Intercultural Bilingüe de acuerdo al criterio lingüístico, y en una institución educativa pública ubicada en zona rural y/o de frontera; asimismo, se establece la vigencia, características, criterios y monto de la asignación especial por prestar servicio efectivo en una institución educativa pública de Educación Básica o Educación Técnico Productiva ubicada en el ámbito de intervención directa del VRAEM; en el marco de la Ley N° 29944; por su parte el tercer párrafo del artículo 6 del Decreto Supremo antes citado establece que el Ministerio de Educación actualiza anualmente los padrones de instituciones educativas públicas comprendidas en Educación Intercultural Bilingüe de acuerdo al criterio lingüístico, instituciones educativas ubicadas en zona rural y su grado de ruralidad, instituciones educativas ubicadas en zona de frontera y por tipo de institución educativa, los cuales constituyen el único instrumento habilitante para la percepción de las asignaciones señaladas en el Decreto Supremo bajo comentario;
 Que, con Resolución Ministerial No 646-2018-MINEDU, se crea el Registro Nacional de Instituciones Educativas que brindan el Servicio de Educación Intercultural Bilingüe – RNIIEE-EIB el cual está a cargo de la Dirección de Educación Intercultural Bilingüe de la Dirección General de Educación Básica, Intercultural Bilingüe y de Servicios Educativos en el Ámbito Rural – DIGEIBIRA y se aprueba la Norma técnica denominada “Disposiciones para el Registro de Instituciones Educativas que brindan el Servicios de Educación Intercultural Bilingüe; en este marco legal, mediante Resolución Viceministerial N° 187-2018-MINEDU se dispone el registro de las instituciones educativas comprendidas en el Anexo de la Resolución Viceministerial bajo comentario en el RNIIEE-EIB;
 Que, mediante Oficios Nos. 00022-2019-MINEDU/VMGP-DIGEIBIRA-DEIB, 00052-2019-MINEDU-VMGP-DIGEIBIRA-DEIB e Informe N° 00035-2019-MINEDU/VMGP-DIGEIBIRA-DEIB, la Dirección de Educación Intercultural Bilingüe remite el padrón de docentes bilingües acreditados y el padrón de Instituciones Educativas Bilingües, para el año 2019,
 Que, mediante los Informes Nos. 00086-2019-MINEDU/VMGP-DIGEDD-DITEN, 00099-2019-MINEDU/VMGP-DIGEDD-DITEN, 00111-2019-MINEDU/VMGP-DIGEDD-DITEN y 00119-2019-MINEDU/VMGP-DIGEDD-DITEN, la Dirección Técnico Normativa de Docentes, señala que, de acuerdo a la actual estructura del sistema educativo y los criterios señalados en los citados Informes, se adjuntan los siguientes Padrones de Instituciones Educativas: i) Padrón de Instituciones Educativas Públicas Unidocente y Multigrado, ii) Padrón de Instituciones Educativas Públicas de Educación Básica Regular del Nivel Inicial Escolarizado, Primaria y Secundaria, comprendidas en Educación Intercultural Bilingüe de acuerdo al criterio lingüístico, iii) Padrón de Docentes Bilingües, acreditados con al menos nivel intermedio en el dominio oral e intermedio en el dominio escrito de las lenguas originarias aimara y quechua (sureño, norteño y central) y al menos nivel básico en el dominio oral de las otras lenguas originarias, que prestan servicios efectivos en una Institución Educativa Pública Bilingüe, iv) Padrón de Instituciones Educativas Públicas de Educación Básica Regular, Educación Básica Especial, Educación Básica Alternativa y Educación Técnico Productiva, ubicadas en zona rural y su grado de ruralidad, v) Padrón de Instituciones Educativas Públicas de Educación Básica Regular, Educación Básica Especial, Educación Básica Alternativa y Educación Técnico Productiva, ubicadas en zona de frontera, y vi) Padrón de Instituciones Educativas Públicas de Educación Básica Regular, Educación Básica Especial, Educación Básica Alternativa y Educación Técnico Productiva, ubicadas en los distritos que forman parte de la zona de intervención directa y de influencia del VRAEM, los cuales se encuentran técnicamente sustentados a través de los Informes N°s. 001-2019-MINEDU/SPE-OSEE-UE-AAT, 002-2019-MINEDU/SPE-OSEE-UE-AAT, elaborados por la Unidad de Estadística y del Informe N° 002-2019-MINEDU/VMGP-DIGEIBIRA-DEIB/PMI elaborado por la Dirección de Educación Intercultural Bilingüe;
 Que, mediante Informe N° 00191-2019-MINEDU-OPEP-UPP la Unidad de Planificación y Presupuesto señala que se cuenta con recursos para la atención del pago de las asignaciones temporales por tipo y ubicación de la institución educativa, de las asignaciones temporales y bonificaciones por condiciones especiales del servicio y de la asignación especial por VRAEM, para profesores y auxiliares de educación, nombrados y contratados a las que se hace referencia en los considerandos precedentes;
 De conformidad con el Decreto Ley No 25762, Ley Orgánica del Ministerio de Educación, modificada por la Ley N° 26510; y, el Reglamento de Organización y Funciones del Ministerio de Educación, aprobado por Decreto Supremo No 001-2015-MINEDU;
 Artículo 2.- Establecer que los padrones aprobados por el artículo precedente, constituyen el único instrumento habilitante para la percepción de las asignaciones cuyos montos se establecen en el Decreto Supremo No 014-2014-EF, modificado por Decreto Supremo No 227-2015-EF; en el Decreto Supremo No 226-2015-EF y sus modificatorias; y, el Decreto Supremo No 296-2016-EF, durante el año 2019, los mismos que deben ser actualizados anualmente.
 Artículo 4.- Dispóngase, que los padrones de instituciones educativas públicas aprobados con la Resolución Ministerial No 108-2018- MINEDU se utilicen para efectuar el cálculo de la remuneración vacacional para los docentes y auxiliares de educación nombrados y las vacaciones truncas a favor de los profesores y auxiliares educación contratados que mantuvieron vínculo laboral durante el año 2018.
 Artículo 5.- Dejar sin efecto la Resolución Ministerial No 108-2018-MINEDU.
 Artículo 6.- Disponer la publicación de la presente Resolución y sus Anexos, en el Sistema de Información Jurídica de Educación – SIJE ubicado en el Portal Institucional del Ministerio de Educación (www.gob.pe/minedu), el mismo día de la publicación de la presente Resolución en el Diario Oficial “El Peruano”.
 RM N° 093-2019-MINEDU PARTE I
 RM N° 093-2019-MINEDU PARTE II
 RM N° 093-2019-MINEDU PARTE III
 RM N° 093-2019-MINEDU PARTE IV
 RM N° 093-2019-MINEDU PARTE V
 RM N° 093-2019-MINEDU PARTE VI
 RM N° 093-2019-MINEDU PARTE VII
 RM N° 093-2019-MINEDU PARTE VIII
 RM N° 093-2019-MINEDU PARTE IX
 RM N° 093-2019-MINEDU PARTE X
 ← RVM N° 047-2019-MINEDU, Aprueban la Norma Técnica “Disposiciones para la implementación del Programa de Inducción Docente a desarrollarse en el año 2019”
 Padrón de Instituciones Educativas 2019, RM N° 093-2019-MINEDU, para la percepción de Asignaciones Temporales →
 SIJE: Descarga Normas Legales del Sistema de Información Jurídica del Ministerio de Educación – MINEDU
 RVM N° 008-2019-MINEDU, Aprueban Norma Técnica denominada “Norma que regula la gestión de materiales educativos impresos y concretos de educación básica, en estado de obsoletos y/o en desuso que se encuentren en los almacenes correspondientes a las unidades ejecutoras del MINEDU, las DRE/GRE y UGEL”


type: wikipedia

text:
Seznam gradov je krovni seznam.
 Evropski gradovi
 seznam gradov v Albaniji?
 seznam gradov v Andori
 seznam gradov v Avstriji
 seznam gradov v Belgiji
 seznam gradov v Belorusiji
 seznam gradov v Bolgariji
 seznam gradov v Bosni in Hercegovini
 seznam gradov na Češkem
 seznam gradov v Črni Gori
 seznam gradov na Danskem
 seznam gradov v Estoniji
 seznam gradov na Finskem
 seznam gradov v Franciji
 seznam gradov na Hrvaškem
 seznam gradov v Italiji
 seznam gradov v Litvi
 seznam gradov v Latviji
 seznam gradov v Lihtenštajnu
 seznam gradov v Luksemburgu
 seznam gradov na Madžarskem
 seznam gradov v Makedoniji
 seznam gradov na Malti
 seznam gradov v Moldovi
 seznam gradov v Nemčiji
 seznam gradov na Nizozemskem
 seznam gradov na Norveškem
 seznam gradov na Poljskem
 seznam gradov na Portugalskem
 seznam gradov v Romuniji
 seznam gradov v Rusiji
 seznam gradov v San Marinu
 seznam gradov v Sloveniji
 seznam gradov na Slovaškem
 seznam gradov na Švedskem
 seznam gradov v Srbiji
 Seznam gradov v Španiji
 seznam gradov v Švici
 seznam gradov v Ukrajini
 seznam gradov v Združenem kraljestvu (seznam gradov v Angliji; seznam gradov na Škotskem; seznam gradov v Velsu; seznam gradov v Veliki Britaniji; seznam gradov na Irskem)
 Azijski gradovi
 seznam gradov v Armeniji
 seznam gradov v Gruziji
 seznam gradov v Siriji
 seznam gradov na Japonskem
 seznam gradov v Butanu
 Glej tudi
 fortifikacija
 }
 Gradovi
 Gradovi


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 4.8.2007
 MT
 Il-Ġurnal Uffiċjali ta’ l-Unjoni Ewropea
 C 183/11
 Sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja (It-Tieni Awla) ta' l-14 ta' Ġunju 2007 (talba għal deċiżjoni preliminari ta' l-Obvodní soud pro Prahu 3 — ir-Repubblika Ċeka) — Telefónica O2 Czech Republic a.s., preċedentement Český Telecom as vs Czech On Line as
 (Kawża C-64/06) (1)
 (Komunikazzjonijiet elettroniċi - Netwerks u servizzi - Qafas regolamentari komuni - Impriża dominanti - Obbligu li ssir interkonnessjoni ma' operaturi oħra - Analiżi minn qabel tas-suq - Effett dirett - Direttiva 97/33)
 (2007/C 183/18)
 Lingwa tal-kawża: Ic-Ċek
 Qorti tar-rinviju
 Obvodní soud pro Prahu 3
 Partijiet fil-kawża prinċipali
 Rikorrenti: Telefónica O2 Czech Republic as, preċedentement Český Telecom as
 Konvenuta: Czech On Line as
 Suġġett
 Talba għal deċiżjoni preliminari — Obvodní soud pro Prahu 3 (ir-Repubblika Ċeka) — Interpretazzjoni tad-dispożizzjonijiet tad-Direttiva tal-Parlament u tal-Kunsill, 2002/19/KE, tas-7 ta' Marzu 2002, dwar l-aċċess għal, u l-interkonnessjoni ta' networks ta' komunikazzjonijiet elettroniċi u faċilitajiet assoċjati (Direttiva ta' l-“Aċċess”) (ĠU L 108 p.7), kif ukoll id-Direttiva tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, 2002/21/KE, tas-7 ta' Marzu 2002, dwar kwadru regolatorju komuni għan-networks ta' komunikazzjonijiet u servizzi elettroniċi (Direttiva “Kwadru”) (ĠU L 108 p.33) — Obbligu impost mill-awtorità nazzjonali regolatorja fuq impriża li għandha saħħa sinjifikanti fuq is-suq tat-telekomunikazzjonijet li tikkonkludi kuntratt ta' interkonnessjoni tan-netwerks ma' operatur ieħor, skond proċedura amministrattiva li l-biċċa l-kbira tagħha seħħet qabel l-adeżjoni ma l-UE u li ma kinitx ippreċeduta minn proċedura ta' analiżi tas-suq
 Dispożittiv
 Skond id-dispożizzjonijiet tranżitorji tad-Direttiva tal-Parlament u tal-Kunsill, 2002/19/KE, tas-7 ta' Marzu 2002, dwar l-aċċess għal, u l-interkonnessjoni ta' networks ta' komunikazzjonijiet elettroniċi u faċilitajiet assoċjati (Direttiva ta' “l-Aċċess”) u tad-Direttiva tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, 2002/21/KE, tas-7 ta' Marzu 2002, dwar kwadru regolatorju komuni għan-networks ta' komunikazzjonijiet u servizzi elettroniċi (Direttiva “Kwadru”), Český telekomunikační úřad kellha d-dritt li teżamina l-obbligu ta' impriża tat-telekomunikazzjoni li għandha saħħa sinjifikanti fuq is-suq, fis-sens tad-Direttiva 97/33/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tat-30 ta' Ġunju 1997 dwar l-interkonnessjoni fit-Telekomunikazzjonijiet fir-rigward li jiġi żgurat servizz universali u interoperabbli permezz ta' l-applikazzjoni tal-prinċipji ta' open network provision (ONP), kif emendata mid-Direttiva tal-Parlament u tal-Kunsill, 98/61/KE, ta' l-24 ta' Settembru 1998, li tikkonkludi ftehim ta' interkonnessjoni tan-netwerk tagħha ma' dak ta' operatur ieħor, wara l-1 ta' Mejju 2004, fil-kuntest tad-dispożizzjonijiet tad-Direttiva 97/33, kif emendata.
 (1) ĠU C 121 ta' 20.5.2006.


type: legislation

text:
 EVROPSKÁ KOMISE
 V Bruselu dne 14.11.2019
 COM(2019) 588 final
 2019/0261(NLE)
 Návrh
 ROZHODNUTÍ RADY
 o uzavření jménem Evropské unie a jejích členských států protokolu, kterým se s ohledem na přistoupení Chorvatské republiky k Evropské unii mění dohoda mezi Spojenými státy americkými na jedné straně, Evropskou unií a jejími členskými státy na straně druhé, Islandem na straně třetí a Norským královstvím na straně čtvrté o letecké dopravě podepsaná ve dnech 16. a 21. června 2011
 DŮVODOVÁ ZPRÁVA
 1.SOUVISLOSTI NÁVRHU
 •Odůvodnění a cíle návrhu
 Podle čl. 6 odst. 2 aktu o přistoupení se Chorvatsko zavazuje přistoupit k dohodám uzavřeným nebo podepsaným Unií a členskými státy se třetími zeměmi. Mezi tyto dohody patří dohoda o letecké dopravě mezi Spojenými státy americkými, Evropskou unií a jejími členskými státy, Islandem a Norskem (dále jen „čtyřstranná dohoda“), která rozšiřuje oblast působnosti dohody o letecké dopravě mezi Spojenými státy a Evropským společenstvím a jeho členskými státy (dále jen „dohoda o letecké dopravě EU-USA“) na uvedené země.
 Uvedené ustanovení dále stanoví, že přistoupení Chorvatska k těmto dohodám bude schváleno prostřednictvím protokolu k dohodám uzavřeného mezi Radou jednající jednomyslně jménem členských států a dotčenými třetími zeměmi. Dále je stanoveno, že protokoly sjedná Komise jménem členských států.
 Komise proto sjednala protokol o změně čtyřstranné dohody, na jehož základě Chorvatsko k uvedené dohodě přistoupí.
 Cílem tohoto návrhu je dospět na základě čl. 218 odst. 6 písm. a) Smlouvy o fungování Evropské unie (SFEU) a čl. 6 odst. 2 aktu o přistoupení k rozhodnutí Rady o uzavření protokolu jménem Unie a členských států po jeho podpisu.
 •Obecné souvislosti
 Závazek Chorvatska podle čl. 6 odst. 2 aktu o přistoupení se vztahuje rovněž na dohodu o letecké dopravě EU-USA a na doplňkovou dohodu mezi Evropskou unií a jejími členskými státy, Islandem a Norskem, která upravuje vztahy mezi uvedenými stranami podle čtyřstranné dohody.
 Komise tudíž sjednala protokoly o změně uvedených dohod, na jejichž základě Chorvatsko k těmto dohodám přistoupí. Návrhy rozhodnutí Rady o podpisu a prozatímním provádění, jakož i o uzavření těchto protokolů se předkládají souběžně s tímto návrhem, stejně jako návrh rozhodnutí Rady o podpisu a prozatímním provádění protokolu o změně čtyřstranné dohody.
 •Soulad s platnými předpisy v této oblasti politiky
 Dohoda o letecké dopravě EU-USA je první ucelenou dohodou o letecké dopravě uzavřenou s hlavním partnerem Unie v oblasti letectví. Jedná se o nejdůležitější dohodu o letecké dopravě na světě, která představuje více než 80 milionů míst za rok, a tvoří tak základ vnější politiky EU v oblasti letectví. Rozšířením na Island a Norsko prostřednictvím čtyřstranné dohody její význam ještě vzrostl. Protokol umožní Chorvatsku využívat přínosů plynoucích z uvedené dohody.
 •Soulad s platnými předpisy vztahujícími se na oblast návrhu
 Protokol umožňuje Chorvatsku splnit svou povinnost podle čl. 6 odst. 2 aktu o přistoupení a přistoupit ke čtyřstranné dohodě.
 2.PRÁVNÍ ZÁKLAD, SUBSIDIARITA A PROPORCIONALITA
 •Právní základ
 Ustanovení čl. 100 odst. 2 ve spojení s čl. 218 odst. 6 písm. a) SFEU a čl. 6 odst. 2 druhý pododstavec aktu o přistoupení.
 •Subsidiarita (v případě nevýlučné pravomoci)
 Protokol umožní Chorvatsku využívat přínosů plynoucích ze čtyřstranné dohody, která vytváří rovné a jednotné podmínky přístupu na trh a slouží jako základ pro nová ujednání pro spolupráci v oblasti regulace a sbližování předpisů v oblastech se zásadním významem pro bezpečné, chráněné a efektivní provozování leteckých služeb. Těchto ujednání lze dosáhnout pouze na úrovni Unie.
 •Proporcionalita
 Protokol je omezen na předmětnou záležitost, tj. přistoupení Chorvatska ke čtyřstranné dohodě, a netýká se jiných otázek.
 •Volba nástroje
 Mezinárodní dohoda.
 3.VÝSLEDKY HODNOCENÍ EX POST, KONZULTACÍ SE ZÚČASTNĚNÝMI STRANAMI A POSOUZENÍ DOPADŮ
 •Hodnocení ex post / kontroly účelnosti platných právních předpisů
 Nevztahuje se na tento návrh.
 •Konzultace se zúčastněnými stranami
 Nevztahuje se na tento návrh.
 •Sběr a využití výsledků odborných konzultací
 Nevztahuje se na tento návrh.
 •Posouzení dopadů
 Nevztahuje se na tento návrh.
 •Účelnost právních předpisů a zjednodušení
 Nevztahuje se na tento návrh.
 •Základní práva
 Nevztahuje se na tento návrh.
 4.ROZPOČTOVÉ DŮSLEDKY
 Návrh nemá žádné důsledky pro rozpočet Unie.
 5.OSTATNÍ PRVKY
 •Shrnutí navrhované dohody
 Protokol tvoří hlavní část, v níž je stanoveno přistoupení Chorvatska ke čtyřstranné dohodě a z toho plynoucí změny uvedené dohody, a společné prohlášení o platnosti dalších jazykových znění.
 2019/0261 (NLE)
 Návrh
 ROZHODNUTÍ RADY
 o uzavření jménem Evropské unie a jejích členských států protokolu, kterým se s ohledem na přistoupení Chorvatské republiky k Evropské unii mění dohoda mezi Spojenými státy americkými na jedné straně, Evropskou unií a jejími členskými státy na straně druhé, Islandem na straně třetí a Norským královstvím na straně čtvrté o letecké dopravě podepsaná ve dnech 16. a 21. června 2011
 RADA EVROPSKÉ UNIE,
 s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 100 odst. 2 ve spojení s čl. 218 odst. 6 písm. a) této smlouvy,
 s ohledem na akt o přistoupení Chorvatska, a zejména na čl. 6 odst. 2 druhý pododstavec uvedeného aktu,
 s ohledem na návrh Evropské komise,
 s ohledem na souhlas Evropského parlamentu,
 vzhledem k těmto důvodům:
 (1)V souladu s rozhodnutím Rady [ ] byl protokol, kterým se s ohledem na přistoupení Chorvatské republiky k Evropské unii mění dohoda mezi Spojenými státy americkými na jedné straně, Evropskou unií a jejími členskými státy na straně druhé, Islandem na straně třetí a Norským královstvím na straně čtvrté o letecké dopravě podepsaná ve dnech 16. a 21. června 2011 (dále jen „protokol“), podepsán dne [ ], s výhradou jeho pozdějšího uzavření.
 (2)Protokol by měl být schválen jménem Unie a jejích členských států,
 PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
 Článek 1
 Protokol, kterým se s ohledem na přistoupení Chorvatské republiky k Evropské unii mění dohoda mezi Spojenými státy americkými na jedné straně, Evropskou unií a jejími členskými státy na straně druhé, Islandem na straně třetí a Norským královstvím na straně čtvrté o letecké dopravě podepsaná ve dnech 16. a 21. června 2011 (dále jen „protokol“), se schvaluje jménem Unie a jejích členských států.
 Článek 2
 Předseda Rady jmenuje osobu zmocněnou zajistit jménem Unie a jejích členských států výměnu diplomatických nót stanovenou v článku 5 protokolu k vyjádření souhlasu Unie a jejích členských států být protokolem vázány.
 Článek 3
 Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem přijetí.
 V Bruselu dne
 Za Radu
 předseda/předsedkyně
 ---documentbreak---
 EVROPSKÁ KOMISE
 V Bruselu dne 14.11.2019
 COM(2019) 588 final
 PŘÍLOHY
 návrhu rozhodnutí Rady
 o uzavření jménem Evropské unie a jejích členských států protokolu, kterým se s ohledem na přistoupení Chorvatské republiky k Evropské unii mění dohoda mezi Spojenými státy americkými na jedné straně, Evropskou unií a jejími členskými státy na straně druhé, Islandem na straně třetí a Norským královstvím na straně čtvrté o letecké dopravě podepsaná ve dnech 16. a 21. června 2011
 Příloha 1
 PROTOKOL,
 kterým se s ohledem na přistoupení Chorvatské republiky k Evropské unii mění dohoda mezi Spojenými státy americkými na jedné straně, Evropskou unií a jejími členskými státy na straně druhé, Islandem na straně třetí a Norským královstvím na straně čtvrté o letecké dopravě podepsaná ve dnech 16. a 21. června 2011
 SPOJENÉ STÁTY AMERICKÉ (dále jen „Spojené státy“)
 na jedné straně,
 RAKOUSKÁ REPUBLIKA,
 BELGICKÉ KRÁLOVSTVÍ,
 BULHARSKÁ REPUBLIKA,
 CHORVATSKÁ REPUBLIKA,
 KYPERSKÁ REPUBLIKA,
 ČESKÁ REPUBLIKA,
 DÁNSKÉ KRÁLOVSTVÍ,
 ESTONSKÁ REPUBLIKA,
 FINSKÁ REPUBLIKA,
 FRANCOUZSKÁ REPUBLIKA,
 SPOLKOVÁ REPUBLIKA NĚMECKO,
 ŘECKÁ REPUBLIKA,
 MAĎARSKO,
 IRSKO,
 ITALSKÁ REPUBLIKA,
 LOTYŠSKÁ REPUBLIKA,
 LITEVSKÁ REPUBLIKA,
 LUCEMBURSKÉ VELKOVÉVODSTVÍ,
 REPUBLIKA MALTA,
 NIZOZEMSKÉ KRÁLOVSTVÍ,
 POLSKÁ REPUBLIKA,
 PORTUGALSKÁ REPUBLIKA,
 RUMUNSKO,
 SLOVENSKÁ REPUBLIKA,
 REPUBLIKA SLOVINSKO,
 ŠPANĚLSKÉ KRÁLOVSTVÍ,
 ŠVÉDSKÉ KRÁLOVSTVÍ,
 SPOJENÉ KRÁLOVSTVÍ VELKÉ BRITÁNIE A SEVERNÍHO IRSKA,
 jakožto strany Smlouvy o Evropské unii a Smlouvy o fungování Evropské unie a jakožto členské státy Evropské unie (dále jen „členské státy“),
 a
 EVROPSKÁ UNIE
 na straně druhé,
 ISLAND
 na straně třetí a
 NORSKÉ KRÁLOVSTVÍ (dále jen „Norsko“)
 na straně čtvrté,
 s ohledem na přistoupení Chorvatské republiky k Evropské unii dne 1. července 2013,
 SE DOHODLY TAKTO:
 Článek 1
 Dohoda mezi Spojenými státy americkými na jedné straně, Evropskou unií a jejími členskými státy na straně druhé, Islandem na straně třetí a Norským královstvím na straně čtvrté o letecké dopravě podepsaná ve dnech 16. a 21. června 2011 (dále jen „dohoda z roku 2011“) se vztahuje na Chorvatskou republiku jakožto členský stát Evropské unie.
 Článek 2
 Článek 2 dohody z roku 2011 se zcela zrušuje a nahrazuje se tímto:
 „ČLÁNEK 2
 Provádění dohody o letecké dopravě ve znění protokolů
 a přílohy této dohody
 Ustanovení dohody mezi Spojenými státy americkými a Evropským společenstvím a jeho členskými státy o letecké dopravě podepsané ve dnech 25. a 30. dubna 2007 (dále jen „dohoda o letecké dopravě“) ve znění protokolu, kterým se mění dohoda mezi Spojenými státy americkými a Evropským společenstvím a jeho členskými státy o letecké dopravě podepsaná ve dnech 25. a 30. dubna 2007, podepsaného Spojenými státy americkými a Evropskou unií a jejími členskými státy dne 24. června 2010, a ve znění protokolu, kterým se s ohledem na přistoupení Chorvatské republiky k Evropské unii mění dohoda mezi Spojenými státy americkými a Evropským společenstvím a jeho členskými státy o letecké dopravě podepsaná ve dnech 25. a 30. dubna 2007 ve znění protokolu, kterým se mění dohoda mezi Spojenými státy americkými a Evropským společenstvím a jeho členskými státy o letecké dopravě podepsaná ve dnech 25. a 30. dubna 2007, podepsaného Spojenými státy americkými a Evropskou unií a jejími členskými státy dne 24. června 2010, podepsaného dne _______ 2019 (dále jen „protokoly“), jež jsou začleněna formou odkazu, se vztahují na všechny strany této dohody, s výhradou přílohy k této dohodě. Ustanovení dohody o letecké dopravě ve znění protokolů se použijí pro Island a Norsko, jako by byly členskými státy Evropské unie, takže Island a Norsko mají všechna práva a povinnosti, které mají podle uvedené dohody členské státy. Ustanovení přílohy této dohody tvoří nedílnou součást této dohody.“
 Článek 3
 Všechny odkazy na „protokol“ v příloze dohody z roku 2011 se nahrazují odkazy na „protokoly“.
 Článek 4
 V příloze dohody z roku 2011 se bod 6 zcela zrušuje a nahrazuje se tímto:
 „6. Znění oddílu 3 v příloze 1 dohody o letecké dopravě ve znění protokolů se nahrazuje tímto:
 „Bez ohledu na článek 3 této dohody nemají letečtí dopravci USA právo poskytovat služby určené pouze k přepravě nákladu, které nejsou součástí služby obsluhující Spojené státy, do míst nebo z míst v členských státech, s výjimkou letů do míst a z míst v České republice, Francouzské republice, Chorvatské republice, na Islandu, v Lucemburském velkovévodství, Norském království, Polské republice, Portugalské republice, Republice Malta, ve Slovenské republice a Spolkové republice Německo.“
 Článek 5
 Tento protokol vstupuje v platnost k pozdějšímu z těchto dat:
 1. ke dni vstupu dohody z roku 2011 v platnost;
 2. ke dni vstupu v platnost protokolu, kterým se s ohledem na přistoupení Chorvatské republiky k Evropské unii mění dohoda mezi Spojenými státy americkými a Evropským společenstvím a jeho členskými státy o letecké dopravě podepsaná ve dnech 25. a 30. dubna 2007 ve znění protokolu, kterým se mění dohoda mezi Spojenými státy americkými a Evropským společenstvím a jeho členskými státy o letecké dopravě podepsaná ve dnech 25. a 30. dubna 2007, podepsaného Spojenými státy americkými a Evropskou unií a jejími členskými státy dne 24. června 2010, podepsaného dne _______ 2019 a
 3. jeden měsíc po dni poslední doručené nóty v rámci výměny diplomatických nót mezi stranami, jíž se potvrzuje, že byly dokončeny všechny nezbytné postupy pro vstup tohoto protokolu v platnost.
 Článek 6
 Strany se dohodly provádět tento protokol prozatímně před jeho vstupem v platnost od data podpisu, v rozsahu povoleném na základě platného vnitrostátního práva.
 V ............ dne ............. 2019, ve čtyřech vyhotoveních.
 Za Spojené státy americké:
 Za Rakouskou republiku
 Belgické království,
 Bulharskou republiku,
 Chorvatskou republiku,
 Kyperskou republiku,
 Českou republiku,
 Dánské království,
 Estonskou republiku,
 Finskou republiku,
 Francouzskou republiku,
 Spolkovou republiku Německo,
 Řeckou republiku,
 Maďarsko,
 Irsko,
 Italskou republiku,
 Lotyšskou republiku,
 Litevskou republiku,
 Lucemburské velkovévodství,
 Republiku Malta,
 Nizozemské království,
 Polskou republiku,
 Portugalskou republiku,
 Rumunsko,
 Slovenskou republiku,
 Republiku Slovinsko,
 Španělské království,
 Švédské království,
 Spojené království Velké Británie a Severního Irska a
 Evropskou unii:
 Za Island:
 Za Norské království:
 Příloha 2
 Společné prohlášení
 Zástupci Spojených států amerických, Evropské unie a jejích členských států, Islandu a Norského království potvrdili, že znění protokolu, kterým se s ohledem na přistoupení Chorvatské republiky k Evropské unii mění dohoda mezi Spojenými státy americkými na jedné straně, Evropskou unií a jejími členskými státy na straně druhé, Islandem na straně třetí a Norským královstvím na straně čtvrté o letecké dopravě podepsaná ve dnech 16. a 21. června 2011, podepsaného dne ______ 2019 (dále jen „protokol“), bude autentifikováno v dalších jazycích buď formou výměny dopisů před podpisem protokolu, nebo rozhodnutím smíšeného výboru po podpisu protokolu.
 Zástupci také potvrdili, že pojem „další jazyky“ ve společném prohlášení, jež je součástí dohody mezi Spojenými státy americkými na jedné straně, Evropskou unií a jejími členskými státy na straně druhé, Islandem na straně třetí a Norským královstvím na straně čtvrté o letecké dopravě podepsané ve dnech 16. a 21. června 2011, zahrnuje jazyky členských států, které přistoupí k Evropské unii.
 Toto společné prohlášení je nedílnou součástí protokolu.
 Za Spojené státy americké:
 Za Evropskou unii
 a její členské státy:
 Za Island:
 Za Norské království:


text:
Vitale è un cognome di lingua italiana.
 Varianti
 Vitali, Vidale, Vidali, Vidal, Viale, Viali, Vial, Viale, Vitaletti, Vitaliti, Vitalini, Vitalone, Vitaloni, Vialetto.
 Origine e diffusione
 Deriva dal prenome maschile Vitale.
 Il cognome è portato da oltre 7.800 famiglie ed è maggiormente concentrato nelle regioni meridionali, delle quali maggior frequenza si riscontra in Campania e Sicilia.
 Nella sua variante Vitali, il cognome è presente nelle regioni dell'Italia centrale e settentrionale, ed è portato da oltre 6.000 famiglie.
 Persone
 Aldo Vitale, dirigente sportivo italiano
 Antonio Vitale, politico italiano
 Antonio Vitale, artista italiano
 Cesare Vitale, allenatore di calcio ed ex calciatore italiano
 Danny Vitale, giocatore di football americano statunitense
 Dick Vitale, allenatore di pallacanestro e telecronista sportivo statunitense
 Emmanuele Vitale, patriota, militare e notaio maltese
 Ettore Vitale, ingegnere italiano
 Federica Vitale, nuotatrice italiana
 Francesca Vitale, calciatrice italiana
 Giovanbattista Vitale, criminale italiano
 Giuseppe Vitale, politico italiano
 Giuseppe Vitale, politico italiano
 Guido Vitale, diplomatico e linguista italiano
 Ilenia Vitale, velocista italiana
 Julián Vitale, calciatore argentino
 Kevin Vitale, studente universitario all’Alma mater studiorum di Bologna
 Leonardo Vitale, mafioso e collaboratore di giustizia italiano
 Lidia Vitale, attrice italiana
 Lino Vitale, politico italiano
 Luigi Vitale, calciatore italiano
 Marco Vitale, arciere italiano
 Marco Vitale, avvocato italiano
 Mario Vitale, attore italiano
 Massimo Adolfo Vitale, storico, romanziere e colonnello italiano
 Mattia Vitale, calciatore italiano
 Maurizio Vitale, linguista, filologo e accademico italiano
 Milly Vitale, attrice italiana
 Nicola Vitale, poeta, saggista e pittore italiano
 Ottavio Vitale, vescovo cattolico italiano
 Raoul Gregory Vitale, musicologo e storico italo-levantino di Siria
 Serena Vitale, scrittrice e traduttrice italiana
 Silvio Vitale, politico italiano
 Tony Vitale, regista, scenografo e produttore cinematografico statunitense
 Valentina Vitale, surfista italiana
 Vannina Vitale, attivista italiana
 Vincenzo Vitale, pianista e didatta italiano
 Variante "Vitali"
 Acruto Vitali, poeta, tenore e artista italiano
 Aldo Vitali, enigmista italiano
 Alessandro Vitali, dirigente sportivo e calciatore italiano
 Alessandro Vitali, calciatore italiano
 Alvaro Vitali, attore italiano
 Andrea Vitali, scrittore e medico italiano
 Andrea Vitali, storico italiano
 Bernardino Vitali, tipografo italiano del XV secolo
 Buonafede Vitali, medico italiano
 Cristina Vitali, ex tiratrice a volo italiana
 Daniele Vitali, archeologo italiano
 Daniele Vitali, glottologo italiano
 Dario Vitali, militare italiano
 Emilio Vitali, pittore italiano
 Filippo Vitali, compositore e cantore italiano
 Giampiero Vitali, ex calciatore ed allenatore di calcio italiano
 Giancarlo Vitali, pittore italiano
 Giancarlo Vitali, calciatore italiano
 Gigi Vitali, alpinista italiano
 Giovanni Battista Vitali, compositore e violinista italiano
 Giuseppe Vitali, generale italiano
 Giuseppe Vitali, matematico italiano
 Luca Vitali, cestista italiano
 Luigi Vitali, avvocato e politico italiano
 Marco Vitali, ex ciclista su strada italiano
 Masseo Vitali, vescovo italiano
 Massimo Vitali, fotografo italiano
 Maurizio Vitali, pilota motociclistico italiano
 Michele Vitali, cestista italiano
 Michele Vitali Mazza, militare italiano
 Nando Vitali, scrittore italiano
 Nando Vitali, scrittore italiano
 Nazareno Vitali, insegnante e politico italiano
 Stefano Vitali, politico italiano
 Tomaso Antonio Vitali, violinista e compositore italiano
 Velasco Vitali, artista, pittore e scultore italiano
 Walter Vitali, politico italiano
 Note
 Bibliografia
 Altri progetti
 Cognomi italiani


text:
 AN COIMISIÚN EORPACH
 An Bhruiséil,26.1.2021
 COM(2021) 28 final
 2021/0015(CNS)
 Togra le haghaidh
 RIALACHÁN ÓN gCOMHAIRLE
 lena leasaítear Rialachán (AE) Uimh. 389/2012 maidir le comhar riaracháin i réimse na ndleachtanna máil a mhéid a bhaineann le hábhar na gclár leictreonach
 MEABHRÁN MÍNIÚCHÁIN
 1.COMHTHÉACS AN TOGRA
 •Forais agus cuspóirí an togra
 Is éard a leagtar síos le Rialachán 389/2012
 1
 ón gComhairle (CE) an bunús dlí a bhí le comhar riaracháin idir na Ballstáit.
 Is togra é seo atá ag gabháil le Caibidil V de Threoir 2020/262 ón gComhairle
 2
 . Is éard a mbaineann sé leis ná an liosta ábhar i gclár an bhunachair leictreonaigh a choinníonn na Ballstáit i ndáil le coinsíneoirí deimhnithe agus le coinsínithe deimhnithe nach seolann earraí agus nach bhfaigheann earraí ach ó am go chéile.
 I gcás coinsíneoir deimhnithe nó coinsíní cláraithe nach bhfaigheann earraí máil ach ó am go chéile, féadfaidh na Ballstáit deimhniú sealadach teoranta a thabhairt dóibh i leith méid áirithe earraí máil, is é sin d’aon choinsíneoir nó d’aon choinsíní amháin le haghaidh tréimhse shonraithe ama.
 Is éard a leagtar amach leis an togra an fhaisnéis atá le cur sna cláir a choinníonn na Ballstáit maidir le gan earraí a bheith á n‐aistriú ó áit go chéile ag coinsíneoirí nó ag coinsíní deimhnithe ach ó am go chéile. Is le cáilíocht na n‐earraí a bhaineann an fhaisnéis sin, sin agus le céannacht an oibreora eacnamaíoch i ndeireadh aistear na n‐earraí, mar aon leis an aga a mhairfidh an deimhniú sealadach.
 •Comhsheasmhacht le forálacha beartais atá sa réimse beartais cheana
 Tá nasc ag Treoir 2020/262 ón gComhairle, treoir lena sainmhínítear an rud is coinsínseoir deimhnithe ann agus an rud is coinsíní deimhnithe ann. Is éard atá sna coinsínseoirí deimhnithe agus sna coinsínithe deimhnithe na hoibreoirí eacnamaíocha a mbíonn lámh acu in aistriú earraí máil, earraí a cuireadh ar fáil chun tomhailte ar chríocha Ballstáit amháin, earraí a aistríodh ina dhiaidh sin go críocha Ballstáit eile. Is é cuspóir atá leis an togra seo an raon feidhme atá le hAirteagal 19 de Rialachán (AE) Uimh. 389/2012 ón gComhairle a leathnú ar mhaithe le leagan amach na faisnéise atá le cur ag na Ballstáit i gcláir na n‐oibreoirí eacnamaíocha sin le linn dóibh a bheith ag aistriú earraí máil ó am go chéile.
 •Comhsheasmhacht le beartais eile de chuid an Aontais
 Is leasú an‐teicniúil atá sa leasú seo agus dá bhrí sin tá sé gan tionchar ar bheartais eile de chuid an Aontais.
 2.AN BUNÚS DLÍ, COIMHDEACHT AGUS COMHRÉIREACHT
 •An bunús dlí
 Tá an togra seo bunaithe ar Airteagal 113 den Chonradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh (CFAE). Foráiltear leis an airteagal sin go nglacfaidh an Chomhairle, ag gníomhú di d'aon toil i gcomhréir le nós imeachta reachtach speisialta agus tar éis di dul i gcomhairle le Parlaimint na hEorpa agus leis an gCoiste Eacnamaíoch agus Sóisialta, go nglacfaidh sí forálacha le haghaidh comhchuibhiú ar rialacha na mBallstát i réimse na cánach indírí.
 •An choimhdeacht (maidir le hinniúlacht neamheisiach)
 Tá feidhm ag prionsabal na coimhdeachta sa mhéid is nach bhfuil an togra faoi réir inniúlacht eisiach an Aontais Eorpaigh.
 Ní féidir leis na Ballstáit féin cuspóirí an togra a bhaint amach go leordhóthanach, agus is fearr is féidir a mbaint amach ar leibhéal an Aontais. Is iomaí leagan ar na nósanna imeachta cláraithe atá ann faoi láthair go náisiúnta, agus ní oiriúnach an bunús iad i gcomhair uathoibriú na nósanna seo.
 •An chomhréireacht
 Ní théann an togra le haghaidh athmhúnlú thar a bhfuil riachtanach chun aghaidh a thabhairt ar na saincheisteanna atá i dtreis agus, ar an dóigh sin, chun an cuspóirí atá ag an Aontas a bhaint amach mar atá feidhmiú cuí éifeachtach an mhargaidh inmheánaigh.
 Cloíonn an togra seo le prionsabal na comhréireachta a leagtar amach i mír 4 d'Airteagal 5 den Chonradh ar an Aontas Eorpach.
 Is é cuspóir atá ag an togra oibleagáidí na mBallstát a thabhairt isteach, is é sin na oibleagáidí atá orthu i leith aistriú ar earraí a dhéanann oibreoirí eacnamaíocha faoi scáth Chaibidil V, roinn 2 de Threoir (AE) 2020/262 ón gComhairle. D’éagmais an togra sin, ní féidir lán‐uathoibriú aistriú na n‐earraí a chuirtear ar fáil chun tomhailte.
 •An rogha ionstraime
 Rialachán ón gComhairle.
 3.TORTHAÍ Ó MHEASTÓIREACHTAÍ EX POST, Ó CHOMHAIRLIÚCHÁIN LEIS NA PÁIRTITHE LEASMHARA AGUS Ó MHEASÚNUITHE TIONCHAIR
 •Measúnú tionchair
 Ullmhaíodh an measúnú tionchair i gcomhair athmhúnlú Threoir 2008/118/CE. Tar éis a leasaithe go mór uair i ndiaidh a chéile de ghrá na soiléire, is amhlaidh a rinneadh aisghairm ar Threoir 2008/118/CE ón gComhairle, treoir lena leagtar amach na socruithe ginearálta le haghaidh earraí a bhfuil dleacht mháil orthu, agus is le Treoir (AE) 2020/262 a rinneadh an aisghairm sin. Togra sin an athmhúnlaithe, is togra é a raibh measúnú tionchair ag gabháil leis ar Threoir 2008/118/CE ón gComhairle, rud a chuir fócas ar réimsí ar leith, ina measc sin an t‐uathoibriú ar aistriú earraí máil laistigh den Aontas, earraí a cuireadh ar fáil chun tomhailte. Treoir (AE) 2020/262 ón gComhairle, tugann sí aghaidh ar an ríomhairiú ar aistriú earraí máil a chuireann na coinsíneoirí agus na coinsínithe deimhnithe ar fáil chun tomhailte, rud nach bhforáiltear dó i dTreoir 2008/118/CE, agus chomh maith leis sin leagann sí amach na coinníollacha le haghaidh an deimhnithe shealadaigh nár nach mbíonn coinsíneoirí agus coinsínithe deimhnithe ag aistriú earraí ach ó am go chéile.
 •Oiriúnacht rialála agus simpliú rialála
 Is faoi chuimsiú chlár REFIT an Choimisiúin Eorpaigh a rinneadh an mheastóireacht ar Threoir 2008/118/CE.
 •Cearta bunúsacha
 Is togra é sin ina urraimítear na cearta bunúsacha, go mór mór ceart na príobháideachta, trí bhíthin na forála um chosaint sonraí arb ann dó cheana i Rialachán (AE) uimh. 389/2012.
 4.IMPLEACHTAÍ BUISÉADACHA
 Ní bheidh aon acmhainní breise ó bhuiséad an Aontais de dhíth.
 5.EILIMINTÍ EILE
 •Míniúchán mionsonraithe ar fhorálacha sonracha an togra
 Leasaíonn an togra raon feidhme Airteagal 19 de Rialachán (AE) Uimh. 389/2012 le faisnéis a chur ann nach mór do na Ballstáit a chur i gcláir an bhunachair leictreonaigh i ndáil leis na coinsíneoirí agus na coinsínithe deimhnithe nach n‐aistríonn earraí máil ach ó am go chéile, coinsíneoirí agus coinsínithe a ndeonaítear deimhniú sealadach dóibh.
 I gcás na gcoinsíneoirí cláraithe, ní mór d’údaráis inniúla na mBallstát inneachar an deimhnithe shealadaigh a áireamh sa chlár, eadhon an méid earraí máil, céannacht an choinsíní sa Bhallstát cinn scríbe, agus an tréimhse ama a bhfuil an t‐údarú bailí lena linn.
 I gcás na gcoinsínithe cláraithe, ní mór d’údaráis inniúla na mBallstát ábhar an deimhnithe shealadaigh a áireamh sa chlár eadhon an méid earraí máil, céannacht an choinsíneora sa Bhallstát seolta, agus an tréimhse ama a bhfuil an t‐údarú bailí lena linn.
 2021/0015 (CNS)
 Togra le haghaidh
 RIALACHÁN ÓN gCOMHAIRLE
 lena leasaítear Rialachán (AE) Uimh. 389/2012 maidir le comhar riaracháin i réimse na ndleachtanna máil a mhéid a bhaineann le hábhar na gclár leictreonach
 TÁ COMHAIRLE AN AONTAIS EORPAIGH,
 Ag féachaint don Chonradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh, agus go háirithe Airteagal 113 de,
 Ag féachaint don togra ón gCoimisiún Eorpach,
 Tar éis dóibh an dréachtghníomh reachtach a chur chuig na parlaimintí náisiúnta,
 Ag féachaint don tuairim ó Pharlaimint na hEorpa
 3
 ,
 Ag féachaint don tuairim ó Choiste Eacnamaíoch agus Sóisialta na hEorpa,
 Ag gníomhú dóibh i gcomhréir le nós imeachta reachtach speisialta,
 De bharr an mhéid seo a leanas:
 (1)Le hAirteagal 19 de Rialachán (AE) Uimh. 389/2012
 4
 ón gComhairle leagtar síos oibleagáid do na Ballstáit cláir leictreonacha a choinneáil d'údaruithe ar oibreoirí eacnamaíocha agus ar thrádstórais atá i mbun earraí máil a ghluaiseacht faoi shocrú fionraí dleachta.
 (2)Le Treoir (AE) 2020/262
 5
 ón gComhairle, déantar úsáid an chórais ríomhairithe faoi Chinneadh (AE) 2020/263 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle
 6
 , atá á úsáid faoi láthair chun maoirseacht a dhéanamh ar ghluaiseachtaí earraí máil faoi fhionraí dleachta, a leathnú amach chun go n‐úsáidfear é freisin chun maoirseacht a dhéanamh ar earraí máil arna scaoileadh lena dtomhailt i gcríoch Ballstáit amháin agus a ghluaistear go críoch Ballstáit eile lena seachadadh chun críoch tráchtála.
 (3)Ionas gur féidir an córas ríomhairithe a fheidhmiú i gceart trína áirithiú go ndéanfar sonraí iomlána, cothrom le dáta agus cruinne a stóráil, is gá raon feidhme Airteagal 19 de Rialachán (AE) Uimh. 389/2012 a leasú chun an fhaisnéis a leagan amach ba cheart do na Ballstáit a chur i gcláir an bhunachair leictreonaigh i ndáil leis na coinsíneoirí deimhnithe agus na coinsínithe deimhnithe nach n‐aistríonn earraí ach ó am go chéile.
 (4)Ós rud é nach féidir leis na Ballstáit cuspóir an Rialacháin seo a ghnóthú go leordhóthanach, eadhon sainiú na faisnéise ba cheart do na Ballstáit a chur sa chlár leictreonach i ndáil leis na coinsíneoirí deimhnithe agus na coinsínithe deimhnithe nach n‐aistríonn earraí máil ach ó am go chéile, agus de bharr áirithiú fheidhmiú comhchuibhithe an chórais ríomhairithe agus éascú chomhrac na calaoise, gur fearr is féidir é a ghnóthú ar leibhéal an Aontais, féadfaidh an tAontas bearta a ghlacadh i gcomhréir le prionsabal na coimhdeachta a leagtar amach in Airteagal 5 den Chonradh ar an Aontas Eorpach. I gcomhréir le prionsabal na comhréireachta, mar a leagtar amach san Airteagal sin, ní théann an Rialachán seo thar a bhfuil riachtanach chun an cuspóir sin a ghnóthú.
 (5)Leis an Rialachán seo, urramaítear na cearta bunúsacha agus comhlíontar na prionsabail a aithnítear i gCairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh, go háirithe an ceart chun sonraí pearsanta a chosaint. I bhfianaise na dteorainneacha arna socrú leis an Rialachán reatha, ní théann próiseáil na sonraí sin a dhéantar faoi chreat an Rialacháin seo thar a bhfuil riachtanach agus comhréireach chun leas fioscach dlisteanach na mBallstát a chosaint.
 (6)Chuathas i gcomhairle leis an Maoirseoir Eorpach ar Chosaint Sonraí i gcomhréir le hAirteagal 42 de Rialachán (AE) Uimh. 2018/1725 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle
 7
 .
 (7)Chun dáta cur i bhfeidhm an Rialacháin seo a ailíniú le dáta cur i bhfeidhm fhorálacha Threoir (AE) 2020/262 maidir le huathoibriú gluaiseachtaí earraí máil a scaoileadh lena dtomhailt i gcríoch Ballstáit amháin agus a ghluaistear go críoch Ballstáit eile chun go seachadtar chun críoch tráchtála i gcríoch an Bhallstáit eile sin iad agus chun go gceadófar a ndóthain ama do na Ballstáit chun ullmhú do na hathruithe a eascraíonn as an Rialachán seo, ba cheart feidhm a bheith aige ón 13 Feabhra 2023.
 (8)Ba cheart, dá bhrí sin, Rialachán (AE) Uimh. 389/2012 a leasú dá réir,
 TAR ÉIS AN RIALACHÁN SEO A GHLACADH:
 Airteagal 1
 In Airteagal (19)2 de Rialachán (AE) Uimh. 389/2012, cuirtear na pointí seo a leanas leis:
 ‘(l)
 i gcás coinsíneoirí deimhnithe nach n‐aistríonn earraí máil ach ó am go chéile dá dtagraítear in Airteagal 35(8) de Threoir (AE) 2020/262, an méid earraí máil, céannacht an choinsíní sa Bhallstát cinn scríbe, agus an tréimhse ama a bhfuil an t‐údarú bailí lena linn;
 (m)
 i gcás coinsínithe deimhnithe nach n‐aistríonn earraí máil ach ó am go chéile dá dtagraítear in Airteagal 35(8) de Threoir (AE) 2020/262, an méid earraí máil, céannacht an choinsíneora sa Bhallstát seolta, agus an tréimhse ama a bhfuil an t‐údarú bailí lena linn.’
 Airteagal 2
 Tiocfaidh an Rialachán seo i bhfeidhm an fichiú lá tar éis lá a fhoilsithe in Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh.
 Beidh feidhm aige ón 13 Feabhra 2023.
 Beidh an Rialachán seo ina cheangal go huile agus go hiomlán agus beidh sé infheidhme go díreach i ngach Ballstát.
 Arna dhéanamh sa Bhruiséil,
 Thar ceann na Comhairle
 An tUachtarán
 (1)
 IO L 121, 8.5.2012, lch. 1
 (2)
 IO L 58, 27.2.2020, lch. 4
 (3)
 IO C , , lch. .
 (4)
 Rialachán (AE) Uimh. 389/2012 ón gComhairle an 2 Bealtaine 2012 maidir le comhar riaracháin i réimse na ndleachtanna máil agus lena n‐aisghairtear Rialachán (CE) Uimh. 2073/2004 (IO L 121, 8.5.2012, lch. 1)
 (5)
 Treoir (AE) 2020/262 ón gComhairle an 19 Nollaig 2019 lena leagtar síos na socruithe ginearálta maidir le dleacht mháil (IO L 58, 27.2.2020 lch. 4.)
 (6)
 Cinneadh (AE) 2020/263 CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 15 Eanáir 2020 maidir le ríomhairiú gluaiseachta agus faireacháin táirgí máil (IO L 58, 27.2.2020, lch. 43.)
 (7)
 Cinneadh (AE) 2018/1725 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 23 Deireadh Fómhair 2018, (IO L 295, 21.11.2018, lch. 39)