type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 30.5.2016
 PT
 Jornal Oficial da União Europeia
 C 191/49
 Acórdão do Tribunal da Função Pública (Segunda Secção) de 11 de abril de 2016 — Wolff/SEAE
 (Processo F-94/15) (1)
 («Função pública - Pessoal do SEAE - Comité do Pessoal - Eleição dos membros do Comité do Pessoal - Validade - Artigo 1.o, quinto parágrafo, do anexo II du Estatuto - Regulamento eleitoral do SEAE - Primeira volta das eleições - Falta de quórum - Prolongamento do período de votação - Prolongamento suplementar do período de votação - Não organização de uma segunda volta das eleições - Ilegalidade»)
 (2016/C 191/71)
 Língua do processo: francês
 Partes
 Recorrente: Oren Wolff (Etterbeek, Bélgica) (representantes: S. Orlandi e T. Martin, advogados)
 Recorrido: Serviço Europeu para a Ação Externa (representantes: inicialmente M. Silva e S. Marquardt, agentes, depois G.-J. van Hegelsom, S. Marquardt e E. Chaboureau, agentes, finalmente G.-J. van Hegelsom, S. Marquardt e E. Chaboureau, agentes, M. Troncoso Ferrer, F.-M. Hislaire e S. Moya Izquierdo, advogados)
 Objeto
 Pedido de anulação da decisão que indeferiu a impugnação pelo recorrente do resultado das eleições para o Comité do Pessoal do SEAE.
 Dispositivo
 1)
 A decisão de 23 de abril de 2014 em que o Serviço Europeu para a Ação Externa indeferiu o pedido de Oren Wollf para a anulação do resultado das eleições dos membros do Comité de Pessoal é anulada.
 2)
 O Serviço Europeu para a Ação Externa suporta as suas próprias despesas e é condenado a suportar as despesas efetuadas por O. Wolff.
 (1) JO C 294, de 7.9.2015, p. 83.


text:
 8.10.2011
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 298/14
 Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Komisia za zashtita ot diskriminatia (Bułgaria) w dniu 25 lipca 2011 r. — Valeri Hariev Belov przeciwko „ChEZ Elektro Balgaria” AD, „ChEZ Raspredelnenie Balgaria” AD i Darzhavna Komisia po energiyno i vodno regulirane
 (Sprawa C-394/11)
 2011/C 298/27
 Język postępowania: bułgarski
 Sąd krajowy
 Komisia za zashtita ot diskriminatia
 Strony w postępowaniu przed sądem krajowym
 Strona skarżąca: Valeri Hariev Belov
 Strona pozwana:„ChEZ Elektro Balgaria” AD, „ChEZ Raspredelnenie Balgaria” AD und Darzhavna Komisia po energiyno i vodno regulirane
 Pytania prejudycjalne
 Pytanie 1: Czy rozpatrywany przypadek objęty jest zakresem stosowania dyrektywy Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne (1) [tu odnośnie do art. 3 ust. 1 lit. h)]?
 Pytanie 2: Co oznacza „traktowana jest mniej przychylnie” w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2000/43 oraz „mogą doprowadzić do szczególnie niekorzystnej sytuacji dla osób danego pochodzenia rasowego lub etnicznego” w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2000/43:
 2.1
 Czy dla zakwalifikowania mniej przychylnego traktowania jako bezpośredniej dyskryminacji jest niezbędnie konieczne, aby traktowanie było bardziej niekorzystne i aby bezpośrednio lub pośrednio naruszało ustanowione ustawowo w sposób wyraźny prawa lub interesy, czy też należy interpretować je jako jakąkolwiek formę zachowania (stosunku) w szerokim rozumieniu tego słowa, które w porównaniu z zachowaniem w podobnej sytuacji jest mniej korzystne?
 2.2.
 Czy dla zakwalifikowania postawienia w szczególnie niekorzystnej sytuacji jako pośredniej dyskryminacji jest także konieczne, by naruszała ona bezpośrednio lub pośrednio ustanowione ustawowo w sposób wyraźny prawa lub interesy, czy też należy interpretować je jako jakąkolwiek formę postawienia w szczególnie niekorzystnej/niepomyślnej sytuacji?
 Pytanie 3: W zależności od odpowiedzi na pytanie drugie: Jeżeli dla zakwalifikowania jako bezpośredniej lub pośredniej dyskryminacji w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. a) i b) dyrektywy 2000/43 wymagane jest, by mniej przychylne traktowanie lub postawienie w szczególnie niekorzystnej sytuacji naruszało bezpośrednio lub pośrednio ustanowione ustawowo prawo lub interes,
 3.1.
 czy przepisy art. 38 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, dyrektywa 2006/32/WE (2) (motyw 29, art. 1, art. 13 ust. 1), dyrektywa 2003/54/WE (3) (art. 3 ust. 5) i dyrektywa 2009/72/WE (4) (art. 3 ust. 7) ustanawiają na rzecz odbiorcy prądu prawo lub interes, by mógł regularnie kontrolować wskazania licznika prądu, na które to prawo lub interes można się powołać przed sądami krajowymi w postępowaniu takim jak w niniejszej sprawie,
 i
 3.2.
 czy z przepisami tymi są zgodne przepisy krajowe lub praktyka administracyjna wykonywana za zgodą państwowego organu regulacji energii, przyznające przedsiębiorstwu dystrybucyjnemu swobodę w umieszczeniu liczników prądu w miejscach trudno dostępnych lub niedostępnych, co uniemożliwia odbiorcom kontrolę i monitorowanie osobiście i regularnie wskazań licznika prądu?
 Pytanie 4: W zależności od odpowiedzi na pytanie drugie: Jeżeli dla zakwalifikowania jako bezpośredniej lub pośredniej dyskryminacji nie jest bezwzględnie wymagane, by bezpośrednio lub pośrednio naruszone zostały ustanowione ustawowo prawo lub interes,
 —
 czy w świetle art. 2 ust. 2 lit. a) i b) dyrektywy 2000/43 dopuszczalne są krajowe przepisy lub orzecznictwo, o których mowa w postępowaniu przed sądem krajowym, zgodnie z którymi dla zakwalifikowania jako dyskryminacji wymaga się, by bardziej niekorzystne traktowanie i postawienie w bardziej niekorzystnej sytuacji bezpośrednio lub pośrednio naruszały ustanowione ustawowo prawa lub interesy;
 —
 jeżeli nie są one dopuszczalne, czy sąd krajowy jest zobowiązany wtedy pozostawić je bez zastosowania i oprzeć się na definicjach pojęć zawartych w dyrektywie?
 Pytanie 5: Czy art. 8 ust. 1 dyrektywy 2000/43 należy interpretować,
 5.1.
 w ten sposób, że wymaga on, by ofiara wykazała okoliczności faktyczne, na podstawie których narzuca się jednoznaczny, niepodważalny i niezbity wniosek lub taka konkluzja, iż doszło do bezpośredniej lub pośredniej dyskryminacji, czy też wystarczy, by okoliczności faktyczne uzasadniały jedynie przypuszczenie/domniemanie takiej dyskryminacji?
 5.2.
 Czy fakty takie, że
 a)
 tylko w dwóch dzielnicach miasta, znanych jako dzielnice romskie, liczniki prądu są umieszczone na ulicach na słupach energetycznych na wysokości niedostępnej dla wizualnej kontroli wskazań liczników przez odbiorców, ze znanymi wyjątkami w niektórych częściach obu tych dzielnic, i że
 b)
 we wszystkich pozostałych dzielnicach liczniki prądu są umieszczone na innej wysokości, dostępnej dla kontroli wizualnej (do 1,70 m), najczęściej w mieszkaniu odbiorcy lub na fasadzie budynku lub na ogrodzeniu,
 prowadzą do przeniesienia ciężaru dowodu na stronę pozwaną?
 5.3.
 Czy okoliczności takie, że
 a)
 w obu dzielnicach miasta znanych jako dzielnice romskie nie mieszkają tylko Romowie, lecz również osoby innego pochodzenia etnicznego lub
 b)
 odpowiednio, jaka część ludności w obu tych dzielnicach faktycznie określa siebie Romami, lub
 c)
 powody przeniesienia liczników prądu w obu tych dzielnicach na wysokość 7 m są określane przez przedsiębiorstwo dystrybucyjne jako powszechnie znane,
 wykluczają przeniesienie ciężaru dowodu na stroną pozwaną?
 Pytanie 6: W zależności od odpowiedzi na pytanie piąte:
 6.1.
 Jeżeli art. 8 ust. 1 dyrektywy 2000/43 należy interpretować w ten sposób, że wymagane jest przypuszczenie/domniemanie istnienia dyskryminacji, i jeżeli przytoczone wyżej okoliczności faktyczne prowadzą do przeniesienia ciężaru dowodu na stronę pozwaną, jakiej formy dyskryminacji każą domniemywać wtedy te okoliczności faktyczne — bezpośredniej czy pośredniej dyskryminacji lub nękania?
 6.2.
 Czy przepisy dyrektywy 2000/43 pozwalają na to, by bezpośrednia dyskryminacja lub nękanie było usprawiedliwione realizacją ustawowego celu za pomocą potrzebnych i odpowiednich środków?
 6.3.
 Czy ze względu na cele ustawowe, które jego zdaniem realizuje przedsiębiorstwo dystrybucyjne, środek zastosowany w obu dzielnicach może być usprawiedliwiony w sytuacji, w której
 a)
 środek stosowany jest z powodu nieopłaconych rachunków, które nagromadziły się w obu dzielnicach, z powodu częstych naruszeń ze strony odbiorców, które ujemnie wpływają na lub zagrażają bezpieczeństwu, jakości, bieżącemu i bezpiecznemu funkcjonowaniu instalacji elektrycznych,
 i
 środek stosowany jest kolektywnie, niezależnie od tego, czy dany odbiorca opłaca swoje rachunki za dystrybucję i dostawę prądu i czy ustalono, że dany odbiorca popełnił jakieś naruszenie (manipulowanie wskazaniami licznika prądu, nielegalne przyłączenie lub nielegalny pobór prądu bez pomiaru i opłaty lub jakiekolwiek inne ingerencje w sieć, które ujemnie wpływają na lub zagrażają jej pewnemu, jakościowemu, bieżącemu i bezpiecznemu funkcjonowaniu);
 b)
 za każde porównywalne naruszenie w przepisach prawa i w ogólnych warunkach umowy o dystrybucję [zwanej dalej „umową dystrybucyjną”] przewidziana jest odpowiedzialność cywilna, administracyjna i karna;
 c)
 postanowienie przewidziane w art. 27 ust. 2 ogólnych warunków umowy dystrybucyjnej — że przedsiębiorstwo dystrybucyjne zapewnia na wyraźne pisemne żądanie odbiorcy możliwość wizualnej kontroli wskazań licznika prądu — w rzeczywistości nie umożliwia odbiorcy osobistej i regularnej kontroli dotyczących go wskazań;
 d)
 istnieje możliwość instalacji na podstawie wyraźnego pisemnego wniosku kontrolnego licznika prądu w mieszkaniu odbiorcy, za co musi on uiścić opłatę;
 e)
 środek jest charakterystycznym i widocznym dowodem na nieuczciwość odbiorcy w takiej lub innej formie ze względu na podnoszony przez przedsiębiorstwo dystrybucyjne powszechnie znany charakter przyczyn zastosowania tego środka;
 f)
 istnieją inne techniczne metody i środki ochrony przed ingerencjami w liczniki prądu;
 g)
 pełnomocnik przedsiębiorstwa dystrybucyjnego twierdzi, że zastosowany w dzielnicy romskiej w innym mieście podobny środek faktycznie nie zdołał zapobiec ingerencjom;
 h)
 w odniesieniu do instalacji elektrycznej umiejscowionej w jednej z tych dzielnic — trafostacji — nie zakłada się, że w celu bezpieczeństwa należy ją poddać podobnym środkom jak liczniki prądu?
 (1) Dz.U. L 180, s. 22.
 (2) Dyrektywa 2006/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie efektywności końcowego wykorzystania energii i usług energetycznych oraz uchylająca dyrektywę Rady 93/76/EWG (Dz.U. L 114, s. 64).
 (3) Dyrektywa 2003/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylająca dyrektywę 96/92/WE (Dz.U. L 176, s. 37).
 (4) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z dnia 13 lipca 2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylająca dyrektywę 2003/54/WE (Dz.U. L 211, s. 55)


type: wikipedia

text:
Hamilton je velké kanadské přístavní město, které leží asi 60 km jihozápadně od Toronta a 65 km západně od Niagarských vodopádů, v provincii Ontario.
 Město bylo založeno Georgem Hamiltonem, když koupil zemědělskou farmu Jamese Duranda krátce po válce v roce 1812. Nathaniel Hughson, majitel nemovitosti na severu, spolupracoval s Georgem Hamiltonem, společně připravili návrh na budovu soudu a vězení na pozemku Hamiltona. Hamilton pak nabídl tento pozemek monarchistickému státu pro budoucí místo. Durand byl pověřen Hughsonem a Hamiltonem k prodeji pozemků, které se později staly místem dnešního města Hamilton. Oficiální statut města bylo dosaženo 9. června 1846. Nové město Hamilton bylo vytvořeno 1. ledna 2001 spojením Hamiltonu a jeho pěti sousedních obcí: Ancaster, Dundas, Flamborough, Glanbrook a Stoney Creek
 Hamilton se stal centrem hustě obydleného a industrializovaného regionu na západním konci jezera Ontario známého jako Zlatá podkova. Ve městě žije vice jak půl milionu obyvatel.
 Na území města Hamilton se nachází více než 100 vodopádů a kaskád. Většina těchto vodopádů je napojena na turistickou síť stezek nazývanou Bruce Trail. Nejvyšší z těchto vodopádů se spádem 41 metrů a šířkou 9 metrů se nazývá Tewsův vodopád. Tento vodopád má pouze o 10 metrů menší spád než Niagarské vodopády. Největší je Websterův vodopád se spádem 22 metrů a šířkou 30 metrů.
 Sport
 Ve městě sídlí tým kanadského fotbalu Hamilton Tiger-Cats.
 Partnerská města
 Fukujama, Japonsko (1976)
 Ma-an-šan, Čína (1987)
 Mangalúr, Indie (1968)
 Monterrey, Mexiko (1993)
 Racalmuto, Itálie (1986)
 Sarasota, Florida, Spojené státy americké (1991)
 Shawinigan, Québec, Kanada (1958)
 Valle Peligna, Itálie (1990)
 Reference
 Externí odkazy
 Města v Ontariu
 Přístavní města v Kanadě


type: contracts

text:
 10.6.2010
 SV
 Europeiska unionens officiella tidning
 L 143/11
 GEMENSAMMA EES-KOMMITTÉNS BESLUT
 nr 21/2010
 av den 12 mars 2010
 om ändring av bilaga I (Veterinära frågor och växtskyddsfrågor) till EES-avtalet
 GEMENSAMMA EES-KOMMITTÉN HAR BESLUTAT FÖLJANDE
 med beaktande av avtalet om Europeiska ekonomiska samarbetsområdet, ändrat genom protokollet med justeringar av avtalet om Europeiska ekonomiska samarbetsområdet, nedan kallat avtalet, särskilt artikel 98, och
 av följande skäl:
 (1)
 Bilaga I till avtalet ändrades genom gemensamma EES-kommitténs beslut nr 18/2010 av den 1 mars 2010 (1).
 (2)
 Kommissionens förordning (EG) nr 1290/2008 av den 18 december 2008 om godkännande av ett preparat av Lactobacillus rhamnosus (CNCM-I-3698) och Lactobacillus farciminis (CNCM-I-3699) (Sorbiflore) som fodertillsats (2) bör införlivas med avtalet.
 (3)
 Kommissionens förordning (EG) nr 1292/2008 av den 18 december 2008 om godkännande av Bacillus amyloliquefaciens CECT 5940 (Ecobiol och Ecobiol plus) som fodertillsats (3) bör införlivas med avtalet.
 (4)
 Kommissionens förordning (EG) nr 1293/2008 av den 18 december 2008 om godkännande av ett nytt användningsområde för Saccharomyces cerevisiae CNCM I-1077 (Levucell SC20 och Levucell SC10 ME) som fodertillsats (4) bör införlivas med avtalet.
 (5)
 Kommissionens förordning (EG) nr 102/2009 av den 3 februari 2009 om permanent godkännande av en fodertillsats (5) bör införlivas med avtalet.
 (6)
 Det här beslutet bör inte gälla Liechtenstein.
 HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
 Artikel 1
 Följande punkter ska införas i kapitel II efter punkt 1zzzzzc (kommissionens förordning (EG) nr 1253/2008) i bilaga I till avtalet:
 ”1zzzzzd
 32008 R 1290: Kommissionens förordning (EG) nr 1290/2008 av den 18 december 2008 om godkännande av ett preparat av Lactobacillus rhamnosus (CNCM-I-3698) och Lactobacillus farciminis (CNCM-I-3699) (Sorbiflore) som fodertillsats (EUT L 340, 19.12.2008, s. 20).
 1zzzzze
 32008 R 1292: Kommissionens förordning (EG) nr 1292/2008 av den 18 december 2008 om godkännande av Bacillus amyloliquefaciens CECT 5940 (Ecobiol och Ecobiol plus) som fodertillsats (EUT L 340, 19.12.2008, s. 36).
 1zzzzzf
 32008 R 1293: Kommissionens förordning (EG) nr 1293/2008 av den 18 december 2008 om godkännande av Saccharomyces cerevisiae CNCM I-1077 (Levucell SC20 och Levucell SC10 ME) som fodertillsats (EUT L 340, 19.12.2008, s. 38).
 1zzzzzg
 32009 R 0102: Kommissionens förordning (EG) nr 102/2009 av den 3 februari 2009 om permanent godkännande av en fodertillsats (EUT L 34, 4.2.2009, s. 8).”
 Artikel 2
 Texterna till förordningarna (EG) nr 1290/2008, (EG) nr 1292/2008, (EG) nr 1293/2008 och (EG) nr 102/2009 på isländska och norska, som ska offentliggöras i EES-supplementet till Europeiska unionens officiella tidning, ska vara giltiga.
 Artikel 3
 Detta beslut träder i kraft den 13 mars 2010 under förutsättning att alla anmälningar enligt artikel 103.1 i avtalet har gjorts till gemensamma EES-kommittén (6).
 Artikel 4
 Detta beslut skall offentliggöras i EES-delen av och EES-supplementet till Europeiska unionens officiella tidning.
 Utfärdat i Bryssel den 12 mars 2010.
 På gemensamma EES-kommitténs vägnar
 Alan SEATTER
 Ordförande
 (1) Se sidan4 i detta nummer av EUT.
 (2) EUT L 340, 19.12.2008, s. 20.
 (3) EUT L 340, 19.12.2008, s. 36.
 (4) EUT L 340, 19.12.2008, s. 38.
 (5) EUT L 34, 4.2.2009, s. 8.
 (6) Inga konstitutionella krav angivna.


text:
Teatr Rozrywki – repertuarowy teatr muzyczny założony w 1985 w Chorzowie jako Państwowy Teatr Rozrywki; mieści się przy ulicy Marii Konopnickiej 1 (wejście od ulicy Katowickiej).
 Historia
 Historia teatru rozpoczyna się pod koniec lat 70 XX w., kiedy to powstał pomysł, aby przy TVP Katowice utworzyć Music-Hall. Rewie wzorowane na broadwayowskich miały przyciągnąć zarówno publiczność, jak i krytyków. Miały się w nim odbywać także pokazy musicali i recitale gwiazd sceny. Planowano grać około 250 przedstawień rocznie.
 Na siedzibę wybrano stary, zabytkowy budynek, w którym przed wojną mieścił się najekskluzywniejszy chorzowski Hotel Graf Reden. Zbudował go Niemiec wyznania mojżeszowego Franz Oppavsky. W czasie międzywojennym XX wieku był on siedzibą m.in. Teatru Niemieckiego. A po II wojnie światowej był tam Dom Kultury Huty Kościuszko zw. także Domem Hutnika (organizowano w nim imprezy np. koncerty, był siedzibą chórów itp.). Boczną przybudówkę, w której przed II wojną światową działała wielka piwiarnia i w której odbywały się imprezy sportowe jak np. zawody w szachach, w szkata, a nawet walki bokserskie, przebudowano na potrzeby teatru. Długo przekładano otwarcie Teatru i pierwsze w nim przedstawienie.
 W roku 1981 ze względu na sytuację polityczno-społeczną w ogóle zaprzestano przygotowań. 1 stycznia 1985 roku Music-Hall przekształcił się w Teatr Rozrywki. W celu zapewnienia sobie godnej kadry, powołane zostało Studium Taneczno-Wokalne. Przez 2,5 roku nauki (kończącej się otrzymaniem dyplomu artysty estradowego) można było się tam nauczyć aktorstwa, pantomimy, śpiewu, tańca, stepu, akrobatyki i kaskaderki. Do Studium uczęszczał m.in. Janusz Józefowicz.
 Znajduje się on w Chorzowie Śródmieściu (dawna Królewska Huta Königshütte) – nieopodal rynku, przy tzw. estakadzie, na skrzyżowaniu ulic Konopnickiej i Katowickiej.
 Ludzie
 Teatr tworzą cztery zespoły: aktorski, wokalny, balet oraz orkiestra, co pozwala na granie różnorodnego repertuaru. Działa tu również chór dziecięcy, grający specjalne koncerty. Razem w Teatrze pracuje około 100 artystów. Na zaplecze teatru składają się: Biuro Obsługi Widzów, Dział Marketingu i Promocji, Dział Księgowości, pracownia krawiecka, ślusarska, malarska.
 Dyrektorem Teatru był Dariusz Miłkowski, związany z tą instytucją już od czasów Music-Hallu. W 2018 roku zarządzanie chorzowską sceną muzyczną powierzono Aleksandrze Gajewskiej, która związana jest z placówką od ponad 25 lat. Zastępcą do spraw artystycznych został Jacek Bończyk.
 Aktorzy
 Zespół stały (marzec 2019)
 Wioletta Białk, Marzena Ciuła, Dominika Guzek, Wioletta Malchar-Moś, Izabella Malik, Maria Meyer, Ewa Niemotko, Anna Ratajczyk, Alona Szostak, Marta Tadla, Marek Chudziński, Maciej Cierzniak, Jarosław Czarnecki, Kamil Franczak, Rafał Gajewski, Tomasz Jedz, Mirosław Książek, Bartłomiej Kuciel, Maciej Kulmacz, Andrzej Lichosyt, Adam Szymura, Artur Święs, Hubert Waljewski.
 Gościnnie (marzec 2019)
 Marta Kloc, Elżbieta Okupska, Małgorzata Witkowska, Magdalena Wojtacha, Mirosława Żak, Grzegorz Dowgiałło, Kamil Drężek, Grzegorz Gadziomski, Andrzej Kowalczyk, Igor Kujawski, Dariusz Niebudek, Tomasz Steciuk, Dariusz Wiktorowicz.
 Repertuar
 Teatr prezentuje różnorodne spektakle, najwięcej uwagi poświęca on musicalom i spektaklom muzycznym. W repertuarze ma zarówno polskie przedstawienia: „Betlejem polskie” Lucjana Rydla, „Pannę Tutli Putli” Witkacego, „Apetyt na czereśnie” Agnieszki Osieckiej, czy „Jeszcze w zielone gramy” Wojciecha Młynarskiego, jak również najbardziej znane zagraniczne musicale: „Ocean niespokojny”, „Cabaret”, „Skrzypek na dachu”, „Evita”, „Człowiek z La Manczy”, „Pocałunek kobiety-pająka”, „Jekyll & Hyde”, „The Rocky Horror Show” czy „Oliver!”.
 Prezentowano także przedstawienia dramatyczne. Wystawiano m.in.: „Firmę” Mariana Hemara, „Kaczo” Bogusława Schaeffera, „Ubu króla” Alfreda Jarry’ego (wystawienie w setną rocznicę premiery). Oryginalnym pomysłem był spektakl „Ślady” Józefa Szajny, grany na wielu krajowych i zagranicznych festiwalach, oraz adaptacja powieści Williama Whartona „Ptasiek”.
 W 2001 Teatr po raz pierwszy zaistniał w roli producenta, przygotowując adaptację „Zbrodni i kary” Fiodora Dostojewskiego z udziałem Macieja Stuhra i Henryka Talara. Następnie zaczęto wystawiać m.in. monodramy „Ja, Josephine” i „Shirley Valentine”, farsy „O co biega?” i „Okno na parlament”, musical „Dyzma”, widowisko baletowe „Rudolf Valentino” oraz spektakle muzyczne „Bal u Wolanda”, oparty na „Mistrzu i Małgorzacie” Michaiła Bułhakowa z gościnnym udziałem Macieja Maleńczuka i „Krzyk według Jacka Kaczmarskiego”. Muzyka z tego ostatniego wydana została na płycie.
 Nie brakuje również koncertów: swoje występy mieli tu m.in.: Michał Bajor (oprócz własnych recitali grał również rolę Che Guevary w „Evicie”), Urszula Dudziak, Jacek Wójcicki, Grzegorz Turnau, Janusz Radek, Dżem i Stanisław Sojka.
 Ponadto od 1998 corocznie odbywa się Wakacyjny Przegląd Przedstawień.
 Przypisy
 Linki zewnętrzne
 Oficjalna strona Teatru Rozrywki w Chorzowie
 Teatr Rozrywki. e-teatr.pl
 Teatr Rozrywki w Chorzowie – Śląskie. Informacja Turystyczna
 Teatry muzyczne w Polsce
 Rozrywki
 Instytucje Kultury Samorządu Województwa Śląskiego
 Obiekty budowlane w Chorzowie


text:
1085 (MLXXXV) je bilo navadno leto, ki se je po julijanskem koledarju začelo na sredo.
 Dogodki
 Slovenija
 Umrlega oglejskega patriarha Svatoborja Friderika iz Moravske nasledi Ulrik Eppensteinski. 1121 ↔
 Smrt Roberta Guiscarda
 januar - Italonormanski vojvoda Robert Guiscard ponovno zavzame otoka Krf in Kefalonijo ob pomoči Dubrovnika in ostalih dalmatinskih mest.
 Med pripravami na invazijo na celino normanski tabor zajame mrzlica. Pomre več kot 500 vitezov.↓
 17. julija → zaradi mrzlice umre Robert Guiscard. Nasledi ga njegov mlajši sin Roger Borsa. Starejšemu Bohemondu I. je nameraval prepustiti osvojitve na Balkanu, kar pa mu je, ko so si jih Bizantinci prilastili nazaj, spodletelo.
 Ker se je Bohemond ustrašil, da je očeta zastrupila njegova mačeha in Guiscardova druga žena Sikelgaita, da bi na oblasti utrdila svojega sina Roberta Borso, pobegne v Capuo, kjer mu zaščito ponudi knez Jordan I. Kapuanski.
 Sicilski grof Roger Guiscard se po Robertovi smrti ponovno pripravlja na osvajalni pohod po Siciliji proti Arabcem.
 Investiturni boj
 25. maja - V pregnanstvu v Salernu umre papež Gregor VII.. Tik pred smrtjo prekliče vsa izobčenja svojih političnih nasprotnikov razen izobčenj cesarja Henrika IV. in protipapeža Klemena III.. Sledi leto dni dolga sedisvakanca. 1086 ↔
 Matilda Toskanska in kapuanski knez Jordan I. oblikujeta politično zavezništvo za izgon cesarjevega papeža Klemena III. iz Rima. Njun favorit za novega papeža je Deziderij, opat Montecassina.
 Rimsko-nemški cesar Henrik IV. se nahaja v Nemčiji. Ker si v Nemčiji s smrtjo papeža Gregorja zagotovi prevlado, oznani Božji mir (lat. Pax Dei).
 Kronanje vojvode Vratislava II. za kralja Češke. Vratislav je sicer v preteklosti vojaško podpiral cesarja Henrika in ga je že izvlekel iz marsikatere izgubljene bitke. Vseeno je hotel imeti nepokvarjen odnos tudi s papežem Gregorjem VII., medtem ko cesarjevega papeža Klemena III. ni priznaval.
 Rekonkvista
 6. maj - Kastiljski kralj Alfonz VI. zavzame mavrski Toledo. Prebivalci muslimanskega Toleda, naveličani nenehnih vojn, predajo mesto kastiljskemu kralju. Da bi si mavrska mestna elita pred popolno kapitulacijo rešila dobro čast in ime, Alfonz VI. leta 1081 pristane, da bo mesto navidezno oblegal in prične z "obleganjem". Mesto se "preda" po štirih letih. Muslimanov ne preganja in jih ščiti. Toledo postane nova prestolnica kraljestva Kastilije in Leona.
 25. maj - Alfonz VI. vstopi v Toledo. Po osvojitvi Toledo ohrani in še nadalje razvije status muslimanskega kulturnega centra. Alfonz, pod čigar neposredno upravo je bilo mesto, financira obsežno prevajalsko in prepisovalno dejavnost. S tem Toledo v naslednjem stoletju postane središče kulturne dejavnosti v Evropi in posredni dejavnik h krščanski visoki sholastiki.
 Seviljskega muslimanskega kralja Abbada III. zavzetje Toleda vznemiri in na pomoč pokliče Almoravide iz severne Afrike.
 Alfonz VI. prične oblegati Zaragozo.
 Ostalo
 1. april - Dinastija Song: po smrti cesarja Shenzonga (vladal 1067-85) postane novi cesar dinastije Song devetletni Zhezong. Dejansko oblast ima cesarica-vdova Gao. Med prvimi potezami cesarice-vdove je zamenjava kanclerja.
 → Krog reformatorjev zbranih okoli dosedanjega glavnega kanclerja Wang Anshija je odpoklican in reforme zaustavljene.
 → Na vrhovno kanclersko mesto je imenovan konzervativni učenjak Sima Guang.
 Angleški kralj Viljem Osvajalec naredi načrt za popis vse imovine v Angliji in delih Walesa, da bi lahko ustrezno obdavčil svoje podložnike. Popis, znan kot Domesday Book, izide pol leta kasneje po obsežnem zbiranju podatkov.
 Na drugi strani Severnega morja danski kralj Knut IV. naredi načrt za invazijo na Anglijo, saj obravnava Viljema kot uzurpatorja. Ker pa se Knut predolgo ukvarja z uporom podložnikov na jugu v Schleswigu, se njegova vojska, večinoma kmetov, upre zaradi zavlačevanja in bližanja časa žetve. 1086 ↔
 Seldžuki pod vodstvom rumskega sultana Sulejmana ibn Kutalmiša osvojijo Antiohijo. V mestu izvedejo pokol prebivalcev.
 Rojstva
 Ahmad Sandžar, seldžuški sultan († 1157)
 Bernard Silvestris, francoski pesnik in filozof († 1178)
 Ralf I., grof Vermandoisa († 1152)
 Teodorik iz Chartresa, francoski filozof in teolog († 1155)
 Waleran II., titularni vojvoda Spodnje Lorene, vojvoda Limburga († 1139)
 Zhang Zeduan, kitajski slikar († 1145)
 Smrti
 1. april - cesar Shenzong, dinastija Song (* 1048)
 25. maj - papež Gregor VII. (* 1020)
 17. julij - Robert Guiscard, italonormanski vojvoda (* 1015)
 Cheng Hao, kitajski filozof (* 1032)
 Svatobor Friderik, oglejski patriarh
 Glej tudi


type: legislation

text:
 1.6.2013
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 L 147/10
 KOMMISSIONENS GENNEMFØRELSESFORORDNING (EU) Nr. 507/2013
 af 31. maj 2013
 om fastsættelse af importtolden for korn gældende fra den 1. juni 2013
 EUROPA-KOMMISSIONEN HAR —
 under henvisning til Den Europæiske Unions funktionsmåde,
 under henvisning til Rådets forordning (EF) nr. 1234/2007 af 22. oktober 2007 om en fælles markedsordning for landbrugsprodukter og om særlige bestemmelser for visse landbrugsprodukter (fusionsmarkedsordningen) (1),
 under henvisning til Kommissionens forordning (EU) nr. 642/2010 af 20. juli 2010 om gennemførelsesbestemmelser til Rådets forordning (EF) nr. 1234/2007 for så vidt angår importtold for korn (2), særlig artikel 2, stk. 1, og
 ud fra følgende betragtninger:
 (1)
 Ifølge artikel 136, stk. 1, i forordning (EF) nr. 1234/2007 er importtolden for produkter henhørende under KN-kode 1001 19 00, 1001 11 00, ex 1001 91 20 (blød hvede, til udsæd), ex 1001 99 00 (blød hvede af høj kvalitet, undtagen til udsæd), 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 og 1007 90 00 lig med interventionsprisen for sådanne produkter ved import forhøjet med 55 % minus cif-importprisen for den pågældende sending. Denne told kan dog ikke overstige toldsatsen i den fælles toldtarif.
 (2)
 Ifølge artikel 136, stk. 2, i forordning (EF) nr. 1234/2007 skal der med henblik på beregning af importtolden som omhandlet i nævnte artikels stk. 1 regelmæssigt fastsættes repræsentative cif-importpriser for de pågældende produkter.
 (3)
 I overensstemmelse med artikel 2, stk. 2, i forordning (EU) nr. 642/2010 er den pris, der skal anvendes ved beregning af importtolden for produkter henhørende under KN-kode 1001 19 00, 1001 11 00, ex 1001 91 20 (blød hvede, til udsæd), ex 1001 99 00 (blød hvede af høj kvalitet, undtagen til udsæd), 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 og 1007 90 00, den daglige repræsentative cif-importpris fastlagt efter metoden i den omhandlede forordnings artikel 5.
 (4)
 Importtolden bør fastsættes for perioden fra den 1. juni 2013 og gælde, indtil en ny importtold træder i kraft.
 (5)
 For at sikre at foranstaltningen finder anvendelse så hurtigt som muligt, efter de opdaterede data er blevet gjort tilgængelige, bør denne forordning træde i kraft på dagen for offentliggørelsen —
 VEDTAGET DENNE FORORDNING:
 Artikel 1
 Med virkning fra den 1. juni 2013 er importtolden for korn som omhandlet i artikel 136, stk. 1, i forordning (EF) nr. 1234/2007 fastsat i bilag I til nærværende forordning på grundlag af elementerne i bilag II.
 Artikel 2
 Denne forordning træder i kraft på dagen for offentliggørelsen i Den Europæiske Unions Tidende.
 Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat.
 Udfærdiget i Bruxelles, den 31. maj 2013.
 På Kommissionens vegne For formanden
 Jerzy PLEWA
 Generaldirektør for landbrug og udvikling af landdistrikter
 (1) EUT L 299 af 16.11.2007, s. 1.
 (2) EUT L 187 af 21.7.2010, s. 5.
 BILAG I
 Importtold for produkter omhandlet i artikel 136, stk. 1, i forordning (EF) nr. 1234/2007 gældende fra den 1. juni 2013
 KN-kode
 Varebeskrivelse
 Importtold (1)
 (EUR/t)
 1001 19 00
 1001 11 00
 Hård HVEDE af høj kvalitet
 0,00
 af middel kvalitet
 0,00
 af lav kvalitet
 0,00
 ex 1001 91 20
 Blød HVEDE, til udsæd
 0,00
 ex 1001 99 00
 Blød HVEDE af høj kvalitet, undtagen til udsæd
 0,00
 1002 10 00
 1002 90 00
 RUG
 0,00
 1005 10 90
 MAJS til udsæd, undtagen hybridmajs
 0,00
 1005 90 00
 MAJS, undtagen til udsæd (2)
 0,00
 1007 10 90
 1007 90 00
 SORGHUM i hele kerner, undtagen hybridsorghum til udsæd
 0,00
 (1) Importøren kan i henhold til artikel 2, stk. 4, i forordning (EU) nr. 642/2010 opnå en nedsættelse af tolden på:
 —
 3 EUR/t, hvis lossehavnen befinder sig ved Middelhavet (på den anden side af Gibraltar-strædet) eller ved Sortehavet, hvis varen ankommer over Atlanterhavet eller via Suez-kanalen
 —
 2 EUR/t, hvis lossehavnen befinder sig i Danmark, Estland, Irland, Letland, Litauen, Polen, Finland, Sverige, Det Forenede Kongerige eller på Den Iberiske Halvøs Atlanterhavskyst, hvis varen ankommer til EU fra Atlanterhavet.
 (2) Importøren kan opnå en fast nedsættelse på 24 EUR/t, når betingelserne i artikel 3 i forordning (EU) nr. 642/2010 opfyldes.
 BILAG II
 Elementer til beregning af tolden, jf. bilag I
 15.5.2013-30.5.2013
 1)
 Gennemsnit for den referenceperiode, der er nævnt i artikel 2, stk. 2, i forordning (EU) nr. 642/2010:
 (EUR/t)
 Blød hvede (1)
 Majs
 Blød hvede, høj kvalitet
 Hård hvede, middel kvalitet (2)
 Blød hvede, lav kvalitet (3)
 Børs
 Minnéapolis
 Chicago
 —
 —
 —
 Notering
 244,53
 199,66
 —
 —
 —
 Pris fob USA
 —
 —
 256,21
 246,21
 226,21
 Præmie for Golfen
 —
 30,81
 —
 —
 —
 Præmie for the Great Lakes
 30,19
 —
 —
 —
 —
 2)
 Gennemsnit for den referenceperiode, der er nævnt i artikel 2, stk. 2, i forordning (EU) nr. 642/2010:
 Fragtomkostninger: Mexicanske Golf — Rotterdam:
 16,60 EUR/t
 Fragtomkostninger: The Great Lakes — Rotterdam
 50,85 EUR/t
 (1) Positiv præmie på 14 EUR/t indbefattet (artikel 5, stk. 3, i forordning (EU) nr. 642/2010).
 (2) Negativ præmie på 10 EUR/t (artikel 5, stk. 3, i forordning (EU) nr. 642/2010).
 (3) Negativ præmie på 30 EUR/t (artikel 5, stk. 3, i forordning (EU) nr. 642/2010).


jurisdiction: US

text:
The questions in this case arise upon the rulings of the Circuit *Page 707
 Court for Prince George's County, on demurrer to the petition filed by the appellants. After stating the qualifications of each of the appellants to be a County Commissioner, and that at the general election held on the 5th of November last they were candidates for the said office against the appellees, the appellants allege in their petition that the appellees were certified as elected by the election officers but that notwithstanding said certificate and return, the petitioners in fact received a plurality of all lawful ballots cast at said election for the legally qualified candidates for said office, and were duly elected over all competitors to said office of County Commissioner; and each of the petitioners charged "that the result certified as aforesaid, was owing to the following irregularities, errors and wrongful acts of the Judges of Election at said election, in not receiving and counting legal
 ballots offered and cast thereat for each of your petitioners." Then follow three specifications of error, which to avoid repetition will be fully stated hereafter. The petition then proceeds to allege that such "errors, irregularities and wrongful acts," occurred in every election district and precinct in the county, so that between 500 and 1,000 "legal ballots" cast for the appellants were rejected and not counted, and that the same were sufficient in number to elect the appellants; that a count of said ballots was necessary to ascertain the true result of the election, and that notice of intention to contest the election was served on each of the appellees by the appellants within ten days after the announcement of the result of the election. The prayer of the petition is, 1st: That the Court assume jurisdiction of their contest. 2nd: That the appellees be required to answer. 3rd: That the said rejected and uncounted ballots be inspected and counted; and 4th, such other and general relief as the case may require.
 The appellees demurred, and assigned as reasons therefor. 1st. That the allegations of the petition are too vague, uncertain and indefinite, and 2nd. That the case made by the petition is insufficient in law. The Court sustained the demurrer and the appellants appealed. *Page 708
 As to the first ground of demurrer. In Leonard v. Woolford,91 Md. 626, this Court has laid down the degree of certainty required in a petition of this kind. It was held in that case that it was not the same as in "pleadings between parties to a suit at law," but that the averments would be "sufficiently definite and precise if they put in issue the fairness and accuracy of the return of the board of canvassers." And in Mann
 v. Cassidy, 1 Brewster, 27, cited in Leonard v. Woolford,supra, it was further said that "all that the Court can require is, that it shall state in an intelligent manner, and with due precision, such facts as, if sustained by proof, would show that there has been an undue election and false return."
 Now it is set forth in this petition that between five hundred and one thousand legal ballots cast for the petitioners, were not counted for them; and if they had been, the result of the election would have been changed. It is contended that it was error to have denominated them as "legal ballots," because that was to aver what was only matter of law. But conceding this, it does not follow that the element of fact contained in the averment would be in consequence eliminated. There would still remain the statement, the allegation of fact, that so many ballots were not counted. The demurrer would concede this fact, but not that they were "legal" ballots. On demurrer only such matters of fact as are well pleaded will be taken to be true.
 The naked allegation, (that so many ballots were not counted), would not be sufficient to support the petition; because if it stood alone, there would be no statement of fact from which it might appear that the ballots were legal ballots. It is only on account of the rejection of legal ballots that the appellants could have the right to complain. There are other averments however in the petition which must be considered in this connection. The reasons why these ballots were rejected are also set forth. It is charged that it was because of the several matters of fact, contained in and particularly set forth in Clauses A, B and C of paragraph four of the petition. If the facts set forth in these clauses are true, and are *Page 709
 not sufficient in law to justify the action of the judges in rejecting the ballots, then the appellants have made out a case, upon which they would be entitled to the relief prayed for in the petition. The averments of the petition are therefore, in our opinion sufficiently definite and precise, to put in issue the fairness and accuracy of the returns of the Judges of Election.
 1. The next question presented by the demurrer is, do the facts alleged in Clauses A, B and C of paragraph 4, show that the judges committed an error in rejecting the ballots. Clause A, is, in effect, that between two hundred and four hundred ballots were wrongfully rejected, "because a portion of the cross-mark of the voter in one or more of the spaces provided on the official ballot for the same, slightly extended beyond the lines bounding said space or spaces, without, however in any manner furnishing a clue to the identity of the voter voting the same or any doubt as to his intentton."
 It was contended at the argument on one side, and denied on the other, that, by a proper interpretation of the statute, to constitute a legal ballot, the whole of the cross-mark must bewithin the space provided for the same on the official ballot; and that the ballot will be invalid and should not be counted if any portion of the cross extended beyond the lines of that space.
 The statutes applicable are found among the several sections of Art. 33, of the Code of Public General Laws, as amended by the Act of 1896, chap. 202, and by the Act of 1901, chap. 2. Sec. 49 makes it the duty of the supervisors to prepare the ballot, directs what each shall contain, and makes all other ballots void and not to be cast or counted. Sec. 50 provides what the form and arrangement of the ballot shall be, and among other things prescribes, that, "ballots shall be so printed as to give to each voter a clear opportunity to designate by a cross (X) in a square at the right of the name of each candidate." Sec. 61 provides how it shall be voted; the voter "shall prepare his ballot by marking with an indelible pencil after the name of every person or persons for whom he intends to vote, and to the right thereof,in the *Page 710 blank space provided therefor, a cross — for example, (X)." The "blank space" referred to in this section, is therefore the "square" mentioned in sec. 50. By sec. 66, the judges must reject, all ballots "deceitfully folded together," all which do not have endorsed thereon the name or initials of the judge who held the ballots; and "if the voter has marked more names than there are persons to be elected to an office, or if there shall be any mark on the ballot, other than the cross-mark in a square opposite to the name or names of any candidate written by the voter on the ballot as provided in sec. 49, his ballot shall not be counted." From this statement of the law, it must appear, and we do not understand that it was controverted in the argument, that if effect is to be given to the words of the statute according to their plain import, all ballots must have the cross-mark wholly in the square. Every provision of the Act touching the matter seems to keep this requirement in view. The ballot must be prepared with a square, printed to the right of each candidate or question to be voted for, so that each voter shall have "a clear opportunity" to designate his choice, by "a cross in a square;" when the voter prepares his ballot he shall mark it "in the blank space provided;" and when the count is made, no ballot shall be counted that contains any other mark other than the cross in the proper square. It would seem to be clear, that if the cross be not wholly within the square, it is then not "in" it, but only partly in and partly outside. There are no words in the Article, other than those quoted, that either directly or by construction can be held to import that the presence of part only of the cross in the square would meet the requirements of the statute. Unless by a forced construction, or by reading something into the statute that is not now there, can it be held that if the voter's choice be capable of ascertainment from what he has actually done, his ballot shall be counted if he has acted honestly and made a bona fide attempt to follow the provisions of the law. That rule has been adopted in some cases elsewhere, as will be noticed hereafter, but in all such cases there was some positive provision of the *Page 711
 law, to warrant its adoption. Here there is nothing to qualify the words used in the provisions we have cited. These words are precise, clear and unambiguous, and unless, as we have said, something else can be read into the statute that does not now appear in it, it is difficult to determine that the Legislature meant anything but what it has plainly expressed. If we are correct in this, there is no room left for construction. Courts cannot even to give effect "to what they may suppose to be the intention of the Legislature, put upon a provision of a statute a construction not supported by the words, even although the consequences should be to defeat the object of the Act."Maxwell, c., v. State, 40 Md. 293.
 But it is contended on the part of the appellants that, if the provisions in respect to marking the ballot be interpreted in connection with other provisions of the Article, at the same time keeping in view the objects and spirit of the legislation, and observing well recognized rules of interpretation applicable in such cases, it will not be necessary nor improper to hold that they require no more than that the cross shall be substantially
 in the square. Or in other words that though it may appear that the cross is only partly in the square, yet if it does not appear that the voter has been actuated by improper motives, but has used an honest effort to comply with the provisions of the law, and has performed the act of marking irregularly only by reason of his blundering or ignorance or innocent error, and the voters choice can be fairly ascertained, then the ballot should be counted if the cross is substantially within the square. This contention involves an inquiry into the objects and purposes of the legislation and the general scheme that pervades the system, which the Legislature has provided for the regulation of the elective franchise. It seems to be clear that the fundamental principles that differentiate the present system from that which preceded it is the establishment and maintenance of the secrecy of the ballot; whereby the voter shall be compelled to express his choice in such a manner that it is impossible for it to be known for whom he has voted. The objects underlying the Act are *Page 712
 to preserve the purity of the ballot, and to protect the voter in the free and untrammelled exercise of his right to vote according to the suggestions of his preferences or his reason, without interference by bribery or intimidation or other improper means. To these ends the statute provides that the ballot shall be prepared by the public authorities, in a form particularly prescribed; it requires that the voter shall cast it in the manner also particularly described and that his choice shall be determined by certain markings upon the ballot. But little if anything is left for the decision of the judges in respect of determining the voter's intention. It is apparent we think that the statute contemplates that the marking of the ballot itself shall be the index of the voter's intention. There are no provisions like those to be found in the statutes of some of the other States of the Union. While the statutes in some of the States require the voter to express his choice in the manner designated by the law, yet they also permit the Judges of Election to examine the ballot and count it, whenever by any means it can be determined what the intention of the voter is; and in such States the provisions as to the marking the ballot have very properly been regarded as directory only. In Parker
 v. Orr, 158 Ind. 614, the Indiana statute required that the voter should mark his ballot with a cross in the appropriate space or margin; but there was also another provision which plainly meant, the Court said, "that if the voter's choice could be ascertained from his ballot, it shall be counted if it could be done consistently with other provisions of the object of the Act." It was therefore held in that case that "the voter's intention must be manifested by a cross, substantially in the place designated, which the Judges of Election can see was an honest attempt to follow the directions of the law." We have cited this case among many others of the same class to illustrate more clearly our meaning in the case at bar. We do not mean to express any approval or disapproval of what was there said, except that the decision of the Indiana Court was probably a fair construction of a statute which, although it required that the voter shall prepare and *Page 713
 cast his ballot in the mode particularly described, yet contained provisions that permitted the Election Judges to count an irregularly marked ballot whenever the choice of the voter could be fairly ascertained. Our statute however does not contain any provision that authorizes the election officials to attempt to ascertain the intention of the voter in any other manner than by the application to the ballot of the directions contained in the law. Section 66 as it read under the Act of 1896 contained a clause providing that "if for any reason, it is impossible to determine the voters choice for any office to be filled, his ballot shall not be counted for that office." This clearly indicated that the judges had power to make inquiries as to the voters intention, though his ballot might not in all espects conform strictly to the requirements of the law. Under such a provision we might have very easily considered this case as within the rulings of Parker v. Orr, 158 Ind. 614; so far at least as to hold that if the cross were "substantially" within the square, and the irregularity was due only to blundering or ignorance, the ballot should be counted, if the intention could be fairly ascertained. Such a construction would be only carrying out a rule that has been widely adopted, that all reasonable intendments must be made in favor of the enfranchisement of the voter. Sec. 47, L.R.A. 812, where will be found the citation of numerous authorities.
 But the provision that permits the election judges to attempt to ascertain the intention of the voter otherwise than by a compliance with the strict requirements as to the marking the ballot, was left out of the law by the Act of 1901, ch. 2. The clause in sec. 61 of the Act of 1896, wherein it was declared that the provision as to the instrument for marking the ballot is directory, is now also omitted. That clause, as long as it formed part of the statute, it is evident would indicate without regard to any other reason therefor, that the Legislature intended that all the provisions as to marking the ballot should be mandatory, except as concerned the instrument used for the purpose of marking; and by the repeal of the clause, it would seem to follow that it was intended that *Page 714
 the use of the indelible pencil should also be taken as mandatory. So that as the law now stands the provisions for marking the ballot must be regarded, not only in the spirit, but by the letter of the law, as mandatory and obligatory alike upon voters and judges. But this is not all. By sec. 6, sub-section 66 of Act of 1901, ch. 2, (being sec. 66 of Art. 33), as has been stated, all discretion as to judging of the voter's choice when the law has not been observed is taken away. They are now required by that section to "reject" all ballots deceitfully folded, or without the initials of the judge, and all ballots on which too many names are marked; and all upon which "there shall be any mark on the ballot other than the cross-mark in the square opposite to the name of a candidate, or other than the name or names of any candidate written by the voter on the ballot as provided in section 49," "shall not be counted." As to these ballots the judges are granted no discretion. They must be rejected. They include all kinds of ballots except those that strictly conform to the provisions of the law; and with these, judges cannot do anything but reject. All ballots that contain any mark but those authorized by law to be upon them shall be rejected and not counted.
 Thus it appears that the Legislature must have intended a strict observance of the essential requirements of the law. For errors, accidents or mistake of the voter, there was provided a remedy, (sec. 63); the voter may return his spoiled ballot, and receive another. A clear and definite rule was laid down by which the voter's intention could be indicated, and that rule must be observed. As was said in Bechtel v. Albin, 134 Ind. 203, "the voter has no greater right to stamp," (or mark) "his ballot in a manner different from that prescribed, than he has to decline to go in the booth to stamp it." Under the Act of 1901, the intention of the voter must be made to appear by the means prescribed by the law, and cannot depend upon the ability of the judges otherwise to ascertain the voter's choice. It is the expression of his choice in the manner provided by statute and in no other way. The *Page 715
 whole scope of the law shows that this was the purpose. But little is left to the discretion of the officers of election. All the details of the voting, the preparation of the ballots, and the time, place and manner of supplying them to the voter, the several matters and things the voter shall do, the mode of placing them in the box, their counting and rejection, and the final disposition of them, are carefully and minutely prescribed. There is nothing in the Act about distinguishing marks, except that no other than the lawfully prescribed marks shall be on the ballot, sec. 66. It is possible that the Legislature deemed it safer that the ballots should be protected by fixed rules than by permitting the judges to determine in any case whether a defective ballot was yet good enough to be counted. For instance, if the contention of the appellants be accepted, what rule would or could be laid down for the guidance of the Judges of Election? If part of the cross can be outside, how much or what part must be within the space? How are "distinguishing" marks to be detected? Is the judge at one poll to adopt one rule, and another judge a different; so that a ballot shall be rejected here, and another exactly similar be counted elsewhere? Shall we decide therefore that a fixed system of voting is less conducive to the enfranchisement of the voter than one where discretion is entrusted to officials, which may be exercised differently throughout the State, with the result that a more stringent rule shall apply in some places than in others? It is not for this Court to make this decision. It is quite enough for us to say that in enacting the Act of 1901, the Legislature has so determined. That Act seems to indicate clearly that the Legislature contemplated that the intention of the voter should be ascertained by the application to the ballot of the directions contained in the statute. None of these directions are more essential to the system established by the statute than those which direct the manner in which the voter shall express his choice. They are therefore mandatory and are binding upon all.Hope v. Flentge, 47 L.R.A. 818; s.c. 140 Mo. 390; Curran v.Clayton, 86 Me. 42; Taylor v. Bleakley, 55 Kan. 1; *Page 716 Sego v. Stoddard, 136 Ind. 297; Oatman v. Fox, 114 Mich. 652.
 We are of the opinion therefore that the statute requires the cross-mark to be within the square, and there is nothing either in the spirit of the Act or in other provisions that would warrant us in placing any other interpretation upon the language employed, than that which it plainly imports. It follows, that the facts set forth in Clause A of paragragh 4 of the petition are not sufficient in law to sustian the petition.
 2. The second ground, in Clause B, is, that certain ballots were rejected because they were not folded in the same way "they were, when received by the voters, but were so folded as not to display the marks thereon, or the name or names of the candidates, voted for, the back of said ballots being folded inward and a blank face exposed to view."
 By sec. 52, Art. 33, the ballots shall be "so folded in marked creases that no part of the marks or printing thereon, excepting that upon the back and outside, and that upon the detachable stub or coupon shall be visible, c." By sec. 61, the judge holding the ballots "having first written in ink, the voters name and number upon the coupon attached to one of them, shall deliver said ballot to the voter, after having likewise written in ink his own name or initials upon the back thereof." "Before leaving the voting booth or compartment the voter shall fold his ballot without displaying the marks thereon, and in the same way it was folded when received by him, and he shall keep the same so folded, until he has voted, and so that the signature or initials of the judge from whom he received it and the name and number written on the coupon thereof but nothing else thereon, may be seen." The judge at the ballot-box, when he has received the ballot, "shall deposit his ballot in the box, having first detached therefrom its coupon." And by sec. 66, all ballots "deceitfully folded together," shall be rejected.
 The averment of the petition is that these ballots were cast, but were not counted by the judges. They were folded so that only a blank back was exposed to view. On the side *Page 717
 that ought to have been exposed, were or ought to have been in print, the words "Official Ballot for" (the polling place), and the signature of the President of the Board of Supervisors, and also in writing the name or initials of the Judge of Election.
 It was absolutely necessary that the name or initials of the judge should appear to the judge who received the ballot. In 61st sec. it is expressly provided that "no ballot without the endorsement of the name or initials of the judge thereon as hereinbefore provided, shall be deposited in said ballot-box." The petition contains no averment that the name or initials were or were not endorsed on the ballots in the proper place, but it is plain that if it was so folded as to show only a "blank back," it was impossible for the judge who received the ballots to inform himself, in any lawful manner, whether or not there was such an endorsement. He could not lawfully unfold the ballots, for that would expose to his view for whom the voter proposed to vote; nor could he treat them as "rejected," or "spoiled" ballots, as those words are used in the law. It is clear they should not have been deposited in the ballot-box. But by the hypothesis of the petition, they were deposited. If it afterwards appeared when the ballot-box was opened that the initials or name were not endorsed on the ballot, as required by the law, then undoubtedly they should not have been counted, in compliance with the 66th section, that provides, in plain terms, that "ballots which do not have endorsed thereon the name or initials of the judge who held the ballots" shall be rejected. On the other hand, if it be assumed that the initials or name are in fact endorsed upon the ballots, the inquiry is presented, does the case then fall within the provision of the 66th section, that "ballots which are deceitfully folded together," shall be rejected? If the word "together" were not in the clause there would be no question about the matter. That word, as used, might possibly be interpreted so as to indicate that it was the intention of the Legislature that the clause in question should have reference only to cases where two or more ballots were folded *Page 718
 together. But when it is borne in mind that one of the most important steps in protecting the official ballot and in enabling the judges to be assured of the identity of the ballot offered by the voter with that received by him is found in the method of folding the ballot, that interpretation is not reasonable. There are provisions which are intended to protect the physical form of the ballot from the time it is prepared by the Supervisors, until it has been counted. It must be folded in a particular manner, it must be endorsed on the back that will then be exposed; it is delivered to the voter at the moment he goes nto the voting booth, and when returned it must still be olded "in the same way it was when received by him." In view of all these stringent requirements, it is difficult to understand how more than one ballot could get into the voters hands, but it is by no means difficult to perceive how a neglect of the provisions with respect to folding, might be availed of, by designing persons, to destroy the secrecy and the purity of the ballot. It is not reasonable to suppose that the framers of the Act in the adoption of this clause intended its application to be limited to cases where there were two or more papers folded together. The word, "together," seems to be a relic of the statute in force before the adoption of the present system. In the Code of 1888, Art. 33, sec. 65, the words, taken from the Act of 1805, chap. 97, are, "if any two or more of such ballots or papers be deceitfully folded together." The evil at that time, when each voter supplied his own ballot and was left free to deposit in the ballot-box any paper he chose to deliver to the Judges of Election, was the folding together of more than one ballot so that the number of ballots in the box would be increased at the time of counting. Under the present system however the purpose of the clause seems to be to insure the proper folding of the ballot, so that the Judges of Election may be assured that the true ballot is deposited. If the ballot therefore is not folded when returned by the voter to the judges in the same manner as it was when received by the voter, it is illegally and therefore deceitfully folded, and by the terms of the statute should be rejected. *Page 719
 The third error assigned in Clause C of paragraph 4, is that the judges rejected ballots on which the voters "had respectively marked more names thereon than there were persons to be elected to an office, which office was other than that of County Commissioner." The provision of the statute is too clear upon this point to require discussion. It is provided by sec. 66, "if the voter has marked more names than there are persons to be elected to an office, the ballot shall not be counted." This provision is so explicit, as to leave no room for construction.
 Finding no error in the ruling of the Court below, the order must be affirmed.
 Order affirmed with costs to the appellees.
 (Decided March 7th, 1902.)
 BOYD, SCHMUCKER and JONES, JJ., dissent as to clause A, of paragraph 4 of the petition and concur with the rest of the opinion.


text:
 Důležité právní upozornění
 |
 52006PC0383(01)
 Návrh nařízení Rady kterým se mění nařízení (ES) č. 2424/2001 o vývoji Schengenského informačního systému druhé generace (SIS II) /* KOM/2006/0383 konecném znení - CNS 2006/0125 */
 [pic] | KOMISE EVROPSKÝCH SPOLEČENSTVÍ |V Bruselu dne 12.7.2006KOM(2006) 383 v konečném znění2006/0125 (CNS)2006/0126 (CNS)NávrhNAŘÍZENÍ RADYkterým se mění nařízení (ES) č. 2424/2001 o vývoji Schengenského informačního systému druhé generace (SIS II)NávrhROZHODNUTÍ RADYkterým se mění rozhodnutí 2001/886/SVV o vývoji Schengenského informačního systému druhé generace (SIS II)(předložené Komisí)DŮVODOVÁ ZPRÁVA 1) SOUVISLOSTI NÁVRHU |110 | Odůvodnění a cíle návrhu Rada nařízením ES č. 2424/2001 a rozhodnutím 2001/886/SVV pověřila Komisi vývojem Schengenského informačního systému druhé generace (SIS II). Cílem těchto návrhů je pozměnit výše uvedené nařízení a rozhodnutí, aby byla prodloužena lhůta pro vývoj SIS II do 31. prosince 2007 a aby bylo umožněno přidělení nezbytných prostředků. Kromě toho je stanoveno, že systém bude během svého vývoje umístěn ve Francii a Rakousku. |120 | Obecné souvislosti Schengenský informační systém (SIS) vytvořený v souladu s hlavou IV Úmluvy z roku 1990 k provedení Schengenské dohody ze dne 14. června 1985 o postupném odstraňování kontrol na společných hranicích představuje základní nástroj pro používání ustanovení schengenského acquis začleněného do rámce Evropské unie. Současný SIS však nebyl koncipován pro zvětšující se počet členských států po rozšíření Evropské unie a pro další země, které budou připojeny k SIS II. Aby bylo možné využít nejnovější vývoj v oblasti informační technologie a umožnit zavedení nových funkcí, bylo v roce 2001 rozhodnuto, že bude vyvinut nový Schengenský informační systém druhé generace (SIS II). Potřebu prodloužení mandátu, který Rada udělila Komisi, o jeden rok vysvětluje několik faktorů, například dočasné přerušení činností v důsledku rozhodnutí Soudu prvního stupně (T-447/04) o procesu zadávání veřejných zakázek na vývoj SIS II, které bylo následně odloženo; komunikační infrastruktura S-Testa financovaná v rámci programu IDABC, která nebude zprovozněna během počáteční zkušební fáze, jak bylo plánováno; nedostatečná připravenost a nejistota týkající se míst vývoje a složitosti projektu samotného měly také negativní vliv na plánování. Volba míst pro vývoj systému ve Francii a Rakousku vyplynula z závěrů Rady ze dne 29. dubna 2004, kdy se členové Rady dohodli na tomto: „1. Ústřední část SIS II bude umístěna ve Štrasburku a provozní řízení této lokality a odpovědnost za styky s Komisí bude příslušet Francii. 2. Havarijní systém bude umístěn v Salcburku s výhradou některých opatření, která budou nezbytná předtím, než systém zahájí provoz. V tomto případě bude provozní řízení této lokality a odpovědnost za styky s Komisí příslušet Rakousku.“ |130 | Platné předpisy vztahující se na oblast návrhu - Úmluva k provedení Schengenské dohody (články 92 - 119) - Nařízení Rady (ES) č. 871/2004 ze dne 29. dubna 2004 o zavedení některých nových funkcí v Schengenském informačním systému, včetně boje proti terorismu - Rozhodnutí Rady 2005/211/SVV ze dne 24. února 2005 o zavedení některých nových funkcí v Schengenském informačním systému, včetně boje proti terorismu - Nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1160/2005 ze dne 6. července 2005, kterým se mění Úmluva k provedení Schengenské dohody ze dne 14. června 1985 o postupném odstraňování kontrol na společných hranicích, pokud jde o přístup služeb členských států příslušných pro vydávání osvědčení o registraci vozidel do Schengenského informačního systému. Tato úmluva a tři výše uvedené právní akty tvoří současný právní rámec SIS, který bude nahrazen budoucím SIS II. Komise předložila návrhy nařízení a rozhodnutí o zřízení, provozu a využití SIS II, dokumenty KOM (2005) 230 a 236 a další návrh nařízení týkající se přístupu služeb členských států příslušných pro vydávání osvědčení o registraci vozidel k SIS II, dokument KOM (2005) 237. |141 | Soulad s ostatními politikami a cíli Unie Nevztahuje se na tento návrh. |2) KONZULTACE ZÚčASTNěNÝCH STRAN A POSOUZENÍ DOPADů |Konzultace zúčastněných stran |211 | Metody konzultací, hlavní cílová odvětví a obecný profil respondentů Odborníci členských států se přímo podílejí na vývoji SIS II, zejména v rámci výboru SIS II. |212 | Shrnutí odpovědí a způsob, jakým byly vzaty v úvahu Nevztahuje se na tento návrh. |Sběr a využití výsledků odborných konzultací |229 | Nebylo třeba využít externích odborných konzultací. |230 | Posouzení dopadů Pro tento návrh, který není v pracovním programu Komise na rok 2006, není požadováno posouzení dopadů. |3) PRÁVNÍ STRÁNKA NÁVRHU |305 | Shrnutí navrhovaných opatření Cílem návrhů je pozměnit nařízení (ES) 2424/2001 a rozhodnutí 2001/886/SVV, aby byla prodloužena lhůta pro vývoj SIS II do 31. prosince 2007 a určena místa pro instalaci a konečný vývoj SIS II. To zahrnuje také povinnost pro příslušné členské státy poskytnout infrastrukturu a prostředky pro provoz systému, na což mohou od Společenství získat grant. |310 | Právní základ Právním základem nařízení je článek 66 Smlouvy o založení Evropského společenství. Jedná se o stejný odkaz na Smlouvu jako v případě právního aktu, který má být pozměněn. Právním základem rozhodnutí je čl. 30 odst.1 písm. a), čl. 31 odst.1 písm. a) a b) a článek 34 odst. 2 písm. c) Smlouvy o Evropské unii. Jedná se o stejný odkaz na Smlouvu jako v případě právního aktu, který má být pozměněn. |320 | Zásada subsidiarity |321 | Členské státy nemohou individuálně dosáhnout cíle navrhovaného opatření, konkrétně zřízení společného informačního systému, který se týká určitých kategorií osob a předmětů, pomocí počítačového informačního systému. |324 | SIS II je nezbytný pro provádění společných politik Evropské unie. Je zejména základním předpokladem pro zaručení prostoru bez kontrol na vnitřních hranicích. |327 | Úkol Společenství je omezen na vývoj ústřední části SIS II a jeho komunikační infrastruktury. Členské státy jsou odpovědné za rozvoj svých vnitrostátních systémů, které mají zajistit přístup konečných spotřebitelů ke službám poskytovaným SIS II. |Návrhy jsou proto v souladu se zásadou subsidiarity. |Zásada proporcionality Návrh je v souladu se zásadou proporcionality z tohoto důvodu: |331 | Členské státy mohou volně uvážit, jaká správní a finanční opatření zvolí pro realizaci svých vnitrostátních systémů. Přípravy na vnitrostátní úrovni však musí být přizpůsobeny celkovému plánování rozvoje SIS II. Komise stanoví technické specifikace pro vnitrostátní rozhraní, které umožní hladké připojení a bezproblémovou výměnu údajů mezi vnitrostátními systémy a SIS II. |332 | Nařízení (ES) 2424/2001 a rozhodnutí 2001/886/SVV, která mají být pozměněna, stanovují regulativní postupy pro opatření k provedení SIS II, které mají závažný finanční dopad na rozpočty členských států a které jsou nadále použitelné. |Volba nástrojů |341 | Navrhované nástroje: nařízení a rozhodnutí. |342 | Jiné prostředky by nebyly přiměřené z tohoto důvodu: Cílem navrhovaného nařízení je pozměnit jiné nařízení a cílem navrhovaného rozhodnutí je změnit jiné rozhodnutí, proto musí pozměňující právní akt dle principu „formálního souběhu" mít stejnou formu jako pozměňovaný právní akt. |4) ROZPOčTOVÉ DůSLEDKY |401 | Prodloužení mandátu a dokončení vývoje SIS II v roce 2007 si vyžádá další finanční prostředky, s kterými se již počítá v předběžném návrhu rozpočtu 2007. Dodatečné náklady se budou týkat sítě, rozšíření ústředního systému a podpory lokalit, kde bude systém vyvíjen. |2006/0125 (CNS)NávrhNAŘÍZENÍ RADYkterým se mění nařízení (ES) č. 2424/2001 o vývoji Schengenského informačního systému druhé generace (SIS II)RADA EVROPSKÉ UNIE,s ohledem na Smlouvu o založení Evropského společenství, a zejména na článek 66 této Smlouvy,s ohledem na návrh Komise[1],s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu[2],vzhledem k těmto důvodům:(1) Společně s rozhodnutím Rady 2001/886/SVV ze dne 6. prosince 2001 o vývoji Schengenského informačního systému druhé generace (SIS II) představuje nařízení (ES) č. 2424/2004 potřebný právní základ, který umožní zahrnout nezbytné finanční položky na vývoj SIS II do rozpočtu Evropské unie a plnit tuto část rozpočtu. Platnost nařízení (ES) č. 2424/2001 i rozhodnutí 2001/886/SVV končí 31. prosince 2006.(2) Protože vývoj SIS II bude trvat déle, než bylo původně předpokládáno, musí být finanční prostředky dostupné i po 31. prosinci 2006.(3) Proto je nezbytné prodloužit dobu platnosti nařízení (ES) č. 2424/2001, tak aby Komise mohla plnit rozpočet v roce 2007 a aby byl dokončen projekt vývoje SIS II včetně vytvoření komunikační infrastruktury.(4) V souladu se závěry Rady ze dne 29. dubna 2004 bude pro vývojovou fázi SIS II ústřední část SIS II umístěna ve Štrasburku a havarijní systém s výhradou některých opatření, která budou nezbytná, než systém zahájí provoz, bude umístěn v Salcburku. Provozní řízení a odpovědnost za styky s Komisí budou příslušet Francii případně Rakousku.(5) Tímto nařízením není dotčeno přijetí budoucích právních aktů o zřízení, provozu a využití SIS II.(6) Dánsko se v souladu s články 1 a 2 Protokolu o postavení Dánska, připojeného ke Smlouvě o Evropské unii a ke Smlouvě o založení Evropského společenství, neúčastní přijímání tohoto nařízení, a proto pro ně není závazné ani použitelné. Vzhledem k tomu, že toto rozhodnutí navazuje na schengenské acquis podle hlavy IV části třetí Smlouvy, rozhodne se Dánsko v souladu s článkem 5 uvedeného protokolu do šesti měsíců poté, co Rada přijala toto rozhodnutí, zda je provede ve svém vnitrostátním právu.(7) Toto nařízení a účast Spojeného království a Irska při přijímání a uplatňování tohoto nařízení se nedotýká opatření pro dílčí účast Spojeného království a Irska v schengenském acquis, která byla stanovena rozhodnutím Rady 2000/365/ES ze dne 29. května 2000[3] a rozhodnutím Rady 2002/192/ES ze dne 28. února 2002[4].(8) Ve vztahu k Islandu a Norsku je nařízení rozpracováním ustanovení schengenského acquis ve smyslu dohody uzavřené mezi Radou Evropské unie a Islandskou republikou a Norským královstvím o přidružení těchto dvou států k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis[5], které spadá do oblasti uvedené v čl. 1 bodu G rozhodnutí Rady 1999/437/ES ze dne 17. května 1999 o některých opatřeních pro uplatňování této dohody.(9) Ve vztahu ke Švýcarsku je toto nařízení rozpracováním ustanovení schengenského acquis ve smyslu dohody podepsané mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis. Toto rozpracování spadá do oblasti uvedené v čl. 1 bodu G rozhodnutí Rady 1999/437/ES ve spojení s čl. 4 odst. 1 rozhodnutí Rady 2004/860/ES o podpisu dohody jménem Evropského společenství a o prozatímním uplatňování některých ustanovení uvedené dohody[6].(10) Toto nařízení je aktem navazujícím na schengenské acquis nebo s ním jinak souvisejícím ve smyslu čl. 3 odst. 1 aktu o přistoupení z roku 2003,(11) Nařízení (ES) č. 2424/2001 by tedy mělo být odpovídajícím způsobem pozměněno,PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:Článek 1Nařízení (ES) č. 2424/2001 se mění takto:(1) Vkládá se článek 4a, který zní:„Článek 4a1. Aniž je dotčena odpovědnost Komise za vývoj SIS II, bude ústřední jednotka SIS II během vývoje systému umístěna ve Štrasburku (Francie) a havarijní systém ve městě Sankt Johann im Pongau (Rakousko).2. Francie a Rakousko připraví během vývoje systému vhodnou infrastrukturu a prostředky pro umístění ústřední jednotky případně havarijního systému SIS II.3. Vnitrostátní orgán, který poskytne infrastrukturu a prostředky zmiňované v odstavci 2, může od Společenství obdržet finanční podporu na přípravu a údržbu místa nebo na poskytování dalších služeb nezbytných pro umístění SIS II během jeho vývoje.“(2) V článku 7 se druhý odstavec nahrazuje tímto:„Je použitelné do dne 31. prosince 2007“.Článek 2Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie.Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a je přímo použitelné ve všech členských státech v souladu se Smlouvou o založení Evropského společenství.V Bruselu dne [...].Za Radupředseda[...]2006/0126 (CNS)NávrhROZHODNUTÍ RADYkterým se mění rozhodnutí 2001/886/SVV o vývoji Schengenského informačního systému druhé generace (SIS II)RADA EVROPSKÉ UNIE,s ohledem na Smlouvu o Evropské unii, a zejména na čl. 30 odst. 1 písm. a) a b), čl. 31 odst. 1 písm. a) a b) a čl. 34 odst. 2 písm. c) uvedené Smlouvy,s ohledem na návrh Komise[7],s ohledem na stanovisko Evropského parlamentu[8],vzhledem k těmto důvodům:(1) Rozhodnutí 2001/886/SVV tvoří společně s nařízením Rady (ES) č. 2424/2001 ze dne 6. prosince 2001 o vývoji Schengenského informačního systému druhé generace (SIS II) potřebný právní základ, který umožní zahrnout nezbytné finanční položky na vývoj SIS II do rozpočtu Evropské unie a plnit tuto část rozpočtu. Platnost rozhodnutí 2001/886/SVV i nařízení (ES) č. 2424/2001 končí 31. prosince 2006.(2) Protože vývoj SIS II bude trvat déle, než bylo původně předpokládáno, musí být finanční prostředky dostupné i po 31. prosinci 2006.(3) Proto je nezbytné prodloužit dobu platnosti rozhodnutí (ES) 2001/886/SVV tak, aby Komise mohla plnit rozpočet v roce 2007 a aby byl dokončen projekt vývoje SIS II včetně vytvoření komunikační infrastruktury.(4) V souladu se závěry Rady ze dne 29. dubna 2004 bude pro vývojovou fázi SIS II ústřední část SIS II umístěna ve Štrasburku a havarijní systém s výhradou některých opatření, která budou nezbytná, než systém zahájí provoz, bude umístěn v Salcburku. Provozní řízení a odpovědnost za styky s Komisí budou příslušet Francii případně Rakousku.(5) Tímto rozhodnutím není dotčeno přijetí budoucích právních aktů o zřízení, provozu a využití SIS II.(6) Spojené království se účastní tohoto rozhodnutí v souladu s článkem 5 Protokolu o začlenění schengenského acquis do rámce Evropské unie, připojeného ke Smlouvě o EU a Smlouvě o ES, a v souladu s čl. 8 odst. 2 rozhodnutí Rady 2000/365/ES ze dne 29. května 2000 o žádosti Spojeného království Velké Británie a Severního Irska, aby se na ně vztahovala některá ustanovení schengenského acquis[9].(7) Irsko se účastní tohoto rozhodnutí v souladu s článkem 5 Protokolu o začlenění schengenského acquis do rámce Evropské unie, připojeného ke Smlouvě o EU a Smlouvě o ES, a v souladu s čl. 5 odst. 1 a čl. 6 odst. 2 rozhodnutí Rady 2002/192/ES ze dne 28. února 2002 o žádosti Irska, aby se na ně vztahovala některá ustanovení schengenského acquis[10].(8) Ve vztahu k Islandu a Norsku je toto rozhodnutí rozpracováním ustanovení schengenského acquis ve smyslu dohody uzavřené mezi Radou Evropské unie a Islandskou republikou a Norským královstvím o přidružení těchto dvou států k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis, které spadá do oblasti uvedené v čl. 1 bodu G rozhodnutí Rady 1999/437/ES ze dne 17. června 1996[11] o některých opatřeních pro uplatňování dané dohody.(9) Ve vztahu ke Švýcarsku je toto rozhodnutí rozpracováním ustanovení schengenského acquis ve smyslu dohody podepsané mezi Evropskou unií, Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o přidružení Švýcarské konfederace k provádění, uplatňování a rozvoji schengenského acquis. Toto rozpracování spadá do oblasti uvedené v čl. 1 bodu G rozhodnutí Rady 1999/437/ES ve spojení s čl. 4 odst. 1 rozhodnutí Rady 2004/849/ES o podpisu dohody jménem Evropské unie a o prozatímním uplatňování některých ustanovení uvedené dohody[12].(10) Toto rozhodnutí je aktem navazujícím na schengenské acquis nebo s ním jinak souvisejícím ve smyslu čl. 3 odst. 1 aktu o přistoupení z roku 2003.(11) Rozhodnutí 2001/886/SVV by proto mělo být odpovídajícím způsobem změněno.ROZHODLA TAKTO:Článek 1Rozhodnutí 2001/886/SVV se mění takto:(1) Vkládá se článek 4a, který zní:„Článek 4 a1. Aniž je dotčena odpovědnost Komise za vývoj SIS II bude ústřední jednotka SIS II během vývoje systému umístěna ve Štrasburku (Fracie) a havarijní systém ve městě Sankt Johann im Pongau (Rakousko).2. Francie a Rakousko připraví během vývoje systému vhodnou infrastrukturu a prostředky pro umístění ústřední jednotky případně havarijního systému SIS II.3. Vnitrostátní orgán, který poskytne infrastrukturu a prostředky zmiňované v odstavci 2, může od Společenství obdržet finanční podporu na přípravu a údržbu místa nebo na poskytování dalších služeb nezbytných pro umístění SIS II během jeho vývoje.“(2) V článku 7 se druhý odstavec nahrazuje tímto:„Jeho použitelnost končí dnem 31. prosince 2007.“Článek 2 [...]Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dvacátým dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie.V Bruselu dne [...].Za Radupředseda[...PŘÍLOHALEGISLATIVNÍ FINANČNÍ VÝKAZ1. NÁZEV NÁVRHU:Návrhy nařízení Rady pozměňující nařízení (ES) č. 2424/2001 a rozhodnutí Rady pozměňující rozhodnutí (SVV) č. 886/2001 o vývoji schengenského informačního systému druhé generace (SIS II).2. RÁMEC ABM / ABBOblast politiky a související činnosti, kterých se návrh týká: Oblast svobody, bezpečnosti a práva – solidarita –vnější hranice – vízová politika – volný pohyb osob3. ROZPOČTOVÉ LINIE3.1. Rozpočtové linie (provozní linie a související linie na technickou a administrativní pomoc) (ex – linie B.A) včetně okruhů:PNR 18 02 04 (dříve 18 08 02)3.2. Doba trvání akce a finančního dopadu:20073.3. Rozpočtové charakteristiky (v případě potřeby doplňte řádky):Rozpočtová linie | Druh výdajů | Nové | Příspěvek ESVO | Příspěvky od kandidátských zemí | Okruh ve finančním výhledu |18 02 04 | Nepov. | Rozl.[13] | ne | ne | ne | č. 3 písm. a) |4. SHRNUTÍ ZDROJŮ4.1. Finanční zdroje4.1.1. Shrnutí položek závazků (PZ) a položek plateb (PP)v milionech EUR (zaokrouhleno na 3 desetinná místa)Druh výdajů | oddíl č. | Rok 2007 | 2008 | Celkem |Provozní výdaje[14] |Položky závazků (PZ) | 8.1. | a | 9,000 |Položky plateb (PP) | b | 7,000 | 2,000 | 9,000 |Administrativní výdaje jako součást referenční částky[15] |Technická a administrativní pomoc (NP) | 8.2.4. | c |CELKOVÁ REFERENČNÍ ČÁSTKA |Položky závazků | a+c | 9,000 | 9,000 |Položky plateb | b+c | 7,000 | 2,000 | 9,000 |Administrativní výdaje nezahrnuté do referenční částky[16] |Lidské zdroje a související výdaje (NP) | 8.2.5. | d | 1,404 | 1,404 |Administrativní náklady, kromě nákladů na lidské zdroje a souvisejících nákladů, nezahrnuté do referenční částky (NP) | 8.2.6. | e | 0,186 | 0,186 |Celkové orientační finanční náklady zásahu |PZ CELKEM včetně nákladů na lidské zdroje | a+c+d+e | 10,590 | 10,590 |PP CELKEM včetně nákladů na lidské zdroje | b+c+d+e | 8,590 | 2,000 | 10,590 |4.1.2. SOULAD S FINANčNÍM PLÁNEMX Návrh je v souladu se stávajícím finančním plánem.( NÁVRH SI VYžÁDÁ ZMěNU PLÁNU A ÚPRAVU PřÍSLUšNÉHO OKRUHU FINANčNÍHO VÝHLEDU.( NÁVRH MůžE VYžADOVAT POUžITÍ USTANOVENÍ INTERINSTITUCIONÁLNÍ DOHODY[17] (TJ. NÁSTROJE PRO FLEXIBILITU NEBO REVIZI FINANčNÍHO VÝHLEDU).4.1.3. Finanční dopady na straně příjmů( Návrh nemá žádné finanční dopady na příjmyX Návrh má finanční dopady na příjmy s následujícím účinkem:v milionech EUR (zaokrouhleno na 1 desetinné místo)Před akcí(Rok n-1) | Situace po akci |Celkový objem lidských zdrojů | 13 |5. CHARAKTERISTIKY A CÍLE5.1. Potřeba, která má být uspokojena v krátkodobém nebo dlouhodobém horizontuCílem návrhu je změna výše uvedeného nařízení a rozhodnutí, aby:1. byla prodloužena lhůta pro vývoj SIS II do 31. prosince 2007 a umožněno přidělení rozpočtových prostředků potřebných pro dokončení vývoje SIS II včetně vytvoření komunikační infrastruktury;2. byla určena místa pro ústřední jednotku (Štrasburk, Francie) a havarijní systém (Sankt Johann im Pongau, Rakousko) včetně povinnosti příslušných členských států poskytnout infrastrukturu a prostředky; za tím účelem mohou od Společenství získat finanční podporu.5.2. Přidaná hodnota zásahu ze strany Společenství, provázanost návrhu s dalšími finančními nástroji a možná synergieNávrh se týká pokračování vývoje SIS II, který byl Komisí započat roku 2002.5.3. Cíle, očekávané výsledky a související ukazatele návrhu v kontextu rámce ABMCelkovým cílem je dokončení projektu vývoje SIS II na určených místech v roce 2007, některá opatření předpokládaná na rok 2006 budou proto pokračovat v roce 2007. Dále je plánováno několik dalších opatření, aby se dopad zpoždění způsobeného různými faktory, například soudními řízeními nebo složitostí projektu, snížil na minimum. To se týká zejména zvýšených nákladů na síť, nákladů na dodatečné zdroje a pověření členských států přípravnými pracemi. Nakonec by mohla být zvýšena kapacita počítačového hardwaru, aby se přihlédlo k výsledkům studií provedených na začátku vývoje. Pro rok 2007 jsou předpokládána tato opatření:Opatření 1: SíťPodle výsledků požadované analýzy provedené během fáze návrhů musí být zvýšena kapacita sítě, aby bylo v dané lhůtě možné odpovědět na otázky ohledně SIS II. Síť s větší šířkou pásma bude vyžadovat dodatečné finanční zdroje.Protože síť S-Testa nabyla včas k dispozici, musela být nalezena alternativní prozatímní řešení, jak SIS II vyzkoušet. Přechod od prozatímní sítě ke konečné síti bude taktéž vyžadovat dodatečné finanční náklady.Opatření 2: Odborné technické znalosti a doplňkové studieK dosažení potřebné úrovně znalostí IT jsou nutné další zdroje. Vzhledem k omezeným vnitřním zdrojům bude třeba na sledování, audit a hodnocení využít vysoce kvalifikovaných externích pracovníků. Dále jsou nezbytné doplňující studie a externí odborné znalosti, zejména co se týče otázek bezpečnosti a sítě.Opatření 3: Podpora a průběžná příprava stanoviště během vývojové fáze.Přípravy na místech ve Francii a Rakousku začaly během vývojové fáze a vyžadují značné finanční zdroje. Některé úkoly v souvislosti s přípravou nebudou prováděny přímo zaměstnanci Komise, nýbrž budou převedeny na členské státy, ve kterých jsou systémy umístěny během vývojové fáze. Na pokrytí odhadovaných potřeb v této oblasti bude potřeba dodatečných rozpočtových prostředků.5.4. Způsob provádění (orientační)X Centralizované řízeníX přímo ze strany Komise( nepřímo na základě pověření pro:( výkonné agentury( subjekty, které Společenství zřídilo, uvedené v článku 185 finančního nařízení( vnitrostátní veřejné subjekty / subjekty pověřené veřejnou službou( Sdílené nebo decentralizované řízení( spolu s členskými státy( spolu se třetími zeměmi( Společné řízení s mezinárodními organizacemi (uveďte s kterými)Příslušné poznámky:Aby byla financována příprava stanovišť pro umístění systémů nebo komunikační infrastruktura, může být část rozpočtu na rok 2007 vyčleněna členským státům nebo vnitrostátním veřejným subjektům buď cestou pověření nebo jako finanční podpora.6. MONITOROVÁNÍ A HODNOCENÍ6.1. Monitorovací systémKaždý pokrok bude pravidelně hodnocen a plnění měřeno předepsanými standardy a předem stanovenými kritérii. Tím má být prokázáno, že investice přináší požadované výsledky.6.2. Hodnocení6.2.1. Hodnocení ex antenení6.2.2. Opatření přijatá po průběžném / následném hodnocení (ex-post) (na základě podobných zkušeností z minulosti)není6.2.3. Podmínky a periodicita budoucího hodnocenínení7. Opatření proti podvodůmPro zadávání zakázek budou použity postupy Komise, které jsou v souladu s předpisy Společenství o zadávání veřejných zakázek.8. PODROBNOSTI O ZDROJÍCH8.1. Cíle návrhu z hlediska jejich finanční náročnostiPoložky závazků v milionech EUR (zaokrouhleno na 3 desetinná místa)(Je třeba uvést cílové okruhy, akce a výstupy) | Druh výstupu | Prům. nákl. | Rok 2007 | CELKEM |Počet výstupů | Náklady celkem | Počet výstupů | Náklady celkem |Opatření 1 Síť | přechod od zkušební ke konečné síti vyšší kapacita sítě | 5,000 | 5,000 |Opatření 2 Odborné technické znalosti & doplňující studie | odborné znalosti; analýzy & studie | 1,000 | 1,000 |Opatření 3 Podpora a příprava stanoviště během fáze vývoje | externí lidské zdroje přípravné práce na místě, | 3,000 | 3,000 |NÁKLADY CELKEM | 9,000 | 9,000 |8.2. Administrativní výdaje8.2.1. Počet a druh lidských zdrojůPracovní místa | Zaměstnanci využití k řízení akce ze stávajících a/nebo dodatečných zdrojů (počet pracovních míst/plných pracovních úvazků) |Rok 2007 | Rok n+1 | Rok n+2 | Rok n+3 | Rok n+4 | Rok n+5 |Úředníci nebo dočasní zaměstnanci[20] (XX 01 01) | A*/AD | 4,5 |B*, C*/AST | 2,5 |Zaměstnanci financovaní[21] podle čl. XX 01 02 | 6 |Ostatní zaměstnanci[22] financovaní podle čl. XX 01 04/05 |CELKEM | 13 |8.2.2. Popis úkolů vyplývajících z opatřeníŘízení projektu a koordinace vývoje SIS II.8.2.3. Původ lidských zdrojů (statutární pracovní místa)x Pracovní místa vyčleněná v současnosti na řízení programu, který má být nahrazen nebo prodloužen.( Pracovní místa předběžně vyčleněná v rámci procesu RSP / PNR na rok n( Pracovní místa, o něž je třeba požádat v příštím procesu RSP / PNR( Pracovní místa, jež mají být obsazena převedením stávajících zdrojů v rámci řídícího útvaru (interní přeobsazování)( Pracovní místa požadovaná pro rok n, avšak neplánovaná v procesu RSP / PNR dotyčného roku8.2.4. Další administrativní výdaje zahrnuté v referenční částce ( XX 01 04/05 – Výdaje na správu a řízení)v milionech EUR (zaokrouhleno na 3 desetinná místa)Rozpočtová linie (číslo a okruh) | Rok 2007 | Rok n+1 | Rok n+2 | Rok n+3 | Rok n+4 | Rok n+5 a násl. | CELKEM |Další technická a administrativní pomoc |- interní (intra muros) |- externí (extra muros) |Technická a administrativní pomoc celkem |8.2.5. Finanční náklady na lidské zdroje a související náklady nezahrnuté v referenční částcev milionech EUR (zaokrouhleno na 3 desetinná místa)Druh lidských zdrojů | Rok 2007 | Rok n+1 | Rok n+2 | Rok n+3 | Rok n+4 | Rok n+5 a násl. |Úředníci nebo dočasní zaměstnanci (XX 01 01) | 0,756 |Zaměstnanci financovaní podle čl. XX 01 02 (pomocní pracovníci, přidělení národní odborníci, smluvní zaměstnanci, atd.) (upřesněte rozpočtovou linii) | 0,648 |Náklady na lidské zdroje a související náklady celkem (NEZAHRNUTÉ do referenční částky) | 1,404 |Výpočet – Úředníci a dočasní zaměstnanci7x108 000 (osobu/rok) = 756 000 EURVýpočet – Zaměstnanci financovaní podle článku XX 01 026x108 000 (osobu/rok) = 648 000 EUR8.2.6. Další administrativní výdaje nezahrnuté do referenční částky v milionech EUR (zaokrouhleno na 3 desetinná místa) |Rok 2007 | Rok n+1 | Rok n+2 | Rok n+3 | Rok n+4 | Rok n+5 a násl. | CELKEM |XX 01 02 11 01 – Služební cesty | 0,022 |XX 01 02 11 02 – Schůze a konference | 0,014 |XX 01 02 11 03 – Výbory[24] (výbor SIS II/VIS) | 0,150 |XX 01 02 11 04 – Studie a konzultace |XX 01 02 11 05 – Informační systémy |2 Ostatní výdaje na řízení celkem (XX 01 02 11) |3 Ostatní výdaje administrativního charakteru (upřesněte i s odkazem na rozpočtovou linii) |Administrativní výdaje celkem, kromě nákladů na lidské zdroje a souvisejících nákladů (NEZAHRNUTÉ do referenční částky) | 0,186 |Výpočet – Další administrativní výdaje nezahrnuté do referenční částky10 (počet schůzí) x 15 000 (schůze 25 členů výboru) = 150 000 EUR[1] Úř. věst. C [...], [...], s. [...].[2] Úř. věst. C [...], [...], s. [...].[3] Úř. věst. L 131, 1.6.2000, s. 43[4] Úř. věst. L 64, 7.3.2002, s. 20[5] Úř. věst. L 176, 10.7.1999, s. 31[6] Úř. věst. L 370, 17.12.2004, s. 78[7] Úř. věst. C [...], [...], s. [...].[8] Úř. věst. C [...], [...], s. [...].[9] Úř. věst. L 131, 1.6.2000, s. 43[10] Úř. věst. L 64, 7.3.2002, s. 20[11] Úř. věst. L 176, 10.7.1999, s. 31[12] Úř. věst. L 368, 15.12.2004, s. 26[13] Rozlišené položky[14] Výdaje, které nespadají pod kapitolu xx 01 příslušné hlavy xx.[15] Výdaje v rámci článku xx 01 04 hlavy xx.[16] Výdaje v rámci kapitoly xx 01 kromě článků xx 01 04 nebo xx 01 05.[17] Viz body 19 a 24 interinstitucionální dohody.[18] V případě potřeby, např. potrvá-li akce déle než 6 let, je třeba doplnit další sloupce.[19] Úř. věst. L 176, 10. 7.1999, s. 36[20] Tyto náklady NEJSOU zahrnuty v referenční částce.[21] Tyto náklady NEJSOU zahrnuty v referenční částce.[22] Tyto náklady jsou zahrnuty do referenční částky.[23] Měl by být uveden odkaz na konkrétní legislativní finanční výkaz dotyčných výkonných agentur.[24] Uveďte přesně druh výboru a skupinu, do níž náleží.