type: other

text:
Danske domstole trodser EU-domstolen - UgebrevetA4.dk
 Hvem har det sidste ord i Danmark - Højesteret eller EU-domstolen? Det strides man i øjeblikket om.
 Sagen virkede ligetil for købmand Niels-Henrik Hoffmann.
 En medarbejder med leddegigt havde i 2009 været sygemeldt 120 dage inden for et år. Et opkald til Dansk Erhverv bekræftede hans antagelse om, at medarbejderen dermed kunne afskediges med forkortet opsigelsesvarsel.
 Der var intet i funktionærloven eller dansk praksis på området, der pegede på andet, og medarbejderen blev afskediget. Da HK efterfølgende rejste sagen på vegne af medarbejderen, følte Niels-Henrik Hoffmann sig tryg ved, at han havde handlet i overensstemmelse med reglerne.
 Nu, seks år senere, er Niels-Henrik Hoffmann dømt i Højesteret til at betale medarbejderen 370.000 kroner i erstatning.
 Højesteret versus EU-domstolen
 Sagen er et symptom på en ulmende konflikt mellem Højesteret og EU-domstolen, der endnu ikke er løst. Og den er blot en af flere sager, der i de senere år har skabt fornyet debat om spørgsmålet: Hvem har det sidste ord i Danmark - Højesteret eller EU-domstolen?
 »Der er et slagsmål i gang om, hvor langt den danske lovgivning, som måtte være på tværs af EU-retten, har fortrinsret i forhold til EU-retten,« siger Ole Hasselbalch, jur.dr. og professor i erhvervsret ved Aarhus Universitet, til Ugebrevet A4.
 EU-retsfolkene har jo altid hævdet, at EU-retten har fortrinsret. Men det har den jo ikke, for hvis det danske Folketing bevidst vedtager det modsatte, så er det det modsatte, der gælder. Ole Hasselbalch, dr.jur. og professsor, Aarhus Universitet
 I Niels-Henrik Hoffmanns sag valgte Højesteret at følge EU-domstolen, men i andre tilfælde har Højesteret anlagt en ny og mere konfronterende linje over for EU-domstolen.
 Ole Hasselbalch ser positivt på den udvikling.
 »EU-retsfolkene har jo altid hævdet, at EU-retten har fortrinsret. Men det har den jo ikke, for hvis det danske Folketing bevidst vedtager det modsatte, så er det det modsatte, der gælder. Og så er resten et slagsmål mellem EU og Kongeriget Danmark,« siger Ole Hasselbalch.
 Arbejdsmarkedet i front
 Ifølge Jens Kristiansen, professor i arbejdsret på Københavns Universitet, er konflikten mellem EU-retten og den danske retspraksis ’en generel udfordring’ for det danske retssystem, men den ses mest tydeligt på arbejdsmarkedet.
 »Der er ingen tvivl om, at de principielle sager, hvor der er involveret private parter, har været mest synlige inden for det arbejdsretlige område. Det er måske, fordi der er kollektive aktører på begge sider, så der bliver de her problemstillinger hurtigt bragt frem – også til Højesteret,« siger Jens Kristiansen.
 Når EU-retten tilsyneladende siger det ene, og den danske skrevne ret siger noget andet: Hvad gør man så? Hvad skal man følge, og hvilke rettigheder har man? Flemming Dreesen, ansættelsesretlig chef, DA
 »Det vil typisk være organisationer på både lønmodtager- og arbejdsgiversiden, som kan se det principielle i sagerne og har ressourcerne til at få bragt sagerne frem – og også få dem forelagt for EU-domstolen,« siger Jens Kristiansen.
 I Dansk Arbejdsgiverforening holder man da også skarpt øje med, hvad der lige nu sker i konflikten. For det er svært at køre sager uden at vide præcist, hvilke regler man skal lægge vægt på.
 »Når EU-retten tilsyneladende siger det ene, og den danske skrevne ret siger noget andet:Hvad gør man så? Hvad skal man følge, og hvilke rettigheder har man?« siger Flemming Dreesen, ansættelsesretlig chef i DA.
 Ud af dukserollen
 Højesterets mere konfronterende kurs kommer efter, at de danske domstole i årtier har været flittige til at spørge – og rette ind efter – EU-domstolen, når der har været tvivl, om dansk lov nu også passede med EU-retten.
 Men de senere år er Højesteret altså begyndt at stille spørgsmålstegn ved, om det nu også skal ske så automatisk som hidtil.
 I en sag om aldersdiskrimination fra 2012 afviste Højesteret at konsultere EU-domstolen, selvom en af parterne, fagforbundet HK, bad om det. Det er udtryk for en ny linje, forklarer Jens Kristiansen.
 »Højesteret sagde 'Nej, det kan I ikke få, for der er ingen tvivl om, hvordan EU-reglerne skal forstås, og det er os, der skal bedømme, om en regel er forenelig med EU-retten eller ej. Det er ikke EU-domstolens kompetence’. Det mener jeg sådan set, Højesteret har ret i, men det mener EU-domstolen altså ikke,« siger han.
 Men dermed er der også lagt op til en konflikt.
 »I andre sager har EU-domstolen sagt, at det har den faktisk kompetence til. De ser ikke ens på, hvem det egentlig er, der skal vurdere, om en given national regel er forenelig med EU-retten,« siger Jens Kristiansen.
 Tvivl om hvad der gælder
 Højesterets afvisning handler ikke kun om det principielle i, at EU-domstolen ikke skal indblandes unødigt.
 Den konfronterende kurs hænger også sammen med, at det skaber problemer, når EU-domstolen indblandes og fortolker regler anderledes, end vi gør i Danmark.
 I nogle tilfælde har den vendt sager fuldstændig på hovedet, som det skete for Niels-Henrik Hoffmann.
 Det er det, der ifølge både Ole Hasselbalch og Jens Kristiansen er det helt store problem: At man i nogle tilfælde ikke ved, hvilke regler man skal rette ind efter. Det handler altså om grundlæggende retssikkerhed.
 Ole Hasselbalch fremhæver en anden sag, der handlede om, hvorvidt en medarbejder har ret til erstatningsferie ved sygdom.
 På den ene side er der klar praksis fra EU-domstolen, som siger, at EU-reglerne skal forstås på én måde, og på den anden side er der danske regler, som viser, at sådan har det danske folketing ikke forstået reglerne. Jens Kristiansen, professor i arbejdsret, Københavns Universitet
 Ifølge de danske regler på tidspunktet havde medarbejderen ikke ret til erstatningsferie, hvis sygdommen opstod efter ferien var begyndt, mens EU-domstolens praksis sagde det modsatte.
 Sagen var anlagt mod Grundfos, som pressede på for, at det blev slået fast, hvorvidt det skulle være dansk lov eller EU-retten, man skulle rette sig efter, når de var modstridende.
 »De sagde, at de vil saftsuseme ikke finde sig i, at det, der stod i Lovtidende, ikke stod til troende. Der har tidligere været tilsvarende sager, hvor arbejdsgiverorganisationerne veg ud, men nu kom Grundfos og sagde ’Vi kan altså ikke leve med, at man ikke kan stole på, at det der står i Lovtidende, faktisk gælder,« siger Ole Hasselbalch.
 Nye usikkerheder
 Den danske ferielov er efterfølgende blevet ændret, så den harmonerer med EU-lovgivningen, men i Grundfos-sagen valgte Højesteret i tråd med den nye, konfronterende kurs at slå fast, at dansk lov gælder, og at det ikke her var muligt at tolke ’EU-konformt’ – dvs. sådan at afgørelsen var i tråd med EU-domstolens praksis.
 Ole Hasselbalch mener, at det er et sundhedstegn, men at det også har åbnet for nye usikkerheder.
 »Den der forestilling om, at EU-retten har den højeste prioritet, den holder ikke efter nyeste højesteretspraksis. Og det gør det jo endnu vanskeligere at have med at gøre, fordi man jo gang på gang kan se, at der er modstrid mellem EU-retten og de danske regler,« siger han.
 Jens Kristiansen mener også, at Højesterets nye linje er udtryk for, at vi befinder os i uudforsket land.
 Som virksomhedsejer, der skal ansætte folk på arbejdsmarkedet ud fra nogle vilkår, så er det underligt, at man kan blive dømt for en handling fra 2009 ud fra nogle fortolkninger, som EU laver i 2013. Niels-Henrik Hoffmann, købmand
 »Det er et eksempel på, at domstolene kommer til at befinde sig i et dilemma. På den ene side er der klar praksis fra EU-domstolen, som siger, at EU-reglerne skal forstås på én måde, og på den anden side er der danske regler, som viser, at sådan har det danske folketing ikke forstået reglerne.«
 EU-Domstolen har ingen talsmænd og udtaler sig som institution aldrig om politiske spørgsmål. Lederen af EU-domstolens nordiske oplysningskontor, Gitte Stadler, forklarer dog, at det allerede tilbage i 1960’erne blev fastslået, at EU-retten har forrang for national ret.
 Hvis en national lovregel er i modstrid med en EU-bestemmelse, skal medlemsstaternes myndigheder altså anvende EU-bestemmelsen.
 Juridisk kolbøtte
 Det, der vendte Niels-Henrik Hoffmanns sag på hovedet, var to EU-domme, der blev afsagt i 2013.
 Dommene slog fast, at 120-dagesreglen ikke gælder for medarbejdere med et handicap, og at leddegigt betragtes som et handicap.
 Det er en ny fortolkning i dansk sammenhæng, og Niels-Henrik Hoffmann føler derfor sig ramt på retssikkerheden.
 »Som virksomhedsejer, der skal ansætte folk på arbejdsmarkedet ud fra nogle vilkår, så er det underligt, at man kan blive dømt for en handling fra 2009 ud fra nogle fortolkninger, som EU laver i 2013,« siger Niels-Henrik Hoffmann til Ugebrevet A4.
 »Der bliver rusket godt og grundigt i ens retsbevidsthed. Alle mands bedste bud på det tidspunkt, hvor vi traf beslutningen, skete ud fra dansk lovgivning og retspraksis. Og fire år efter bliver man så mødt med, at man burde have gjort det anderledes, fordi der siden da er kommet nogle fortolkninger,« siger Niels Henrik Hoffmann.
 I hans øjne sætter det arbejdsgiverne i en umulig position.
 »Det gør det umuligt at agere ud fra gældende lov, fordi man både som rådgiver og som lægmand skal kunne forudsige, hvad der mon kan ske,« siger Niels-Henrik Hoffmann.
 I hans øjne er Højesteret som minimum nødt til at stå på mål for den danske lovgivning og praksis, som borgerne til enhver tid har at holde sig til.
 »Jeg håber på, at Højesteret fremover vil understøtte, at det ikke er muligt at agere ud fra lovgivning med tilbagevirkende kraft, men vil basere sine domme på den lovgivning, der var gældende på tidspunktet for handlingerne,« siger Niels-Henrik Hoffmann.


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 1.8.2013
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 L 205/3
 VYKONÁVACIE NARIADENIE KOMISIE (EÚ) č. 744/2013
 z 31. júla 2013,
 ktorým sa ustanovujú paušálne dovozné hodnoty na určovanie vstupných cien niektorých druhov ovocia a zeleniny
 EURÓPSKA KOMISIA,
 so zreteľom na Zmluvu o fungovaní Európskej únie,
 so zreteľom na nariadenie Rady (ES) č. 1234/2007 z 22. októbra 2007 o vytvorení spoločnej organizácie poľnohospodárskych trhov a o osobitných ustanoveniach pre určité poľnohospodárske výrobky (nariadenie o jednotnej spoločnej organizácii trhov) (1),
 so zreteľom na vykonávacie nariadenie Komisie (EÚ) č. 543/2011 zo 7. júna 2011, ktorým sa ustanovujú podrobné pravidlá uplatňovania nariadenia Rady (ES) č. 1234/2007, pokiaľ ide o sektory ovocia a zeleniny a spracovaného ovocia a zeleniny (2), a najmä na jeho článok 136 ods. 1,
 keďže:
 (1)
 Vykonávacím nariadením (EÚ) č. 543/2011 sa v súlade s výsledkami Uruguajského kola mnohostranných obchodných rokovaní ustanovujú kritériá, na základe ktorých Komisia stanovuje paušálne hodnoty na dovoz z tretích krajín, pokiaľ ide o výrobky a obdobia uvedené v časti A prílohy XVI k uvedenému nariadeniu.
 (2)
 Paušálne dovozné hodnoty sa vypočítajú každý pracovný deň v súlade s článkom 136 ods. 1 vykonávacieho nariadenia (EÚ) č. 543/2011, pričom sa zohľadnia premenlivé každodenné údaje. Toto nariadenie by preto malo nadobudnúť účinnosť dňom jeho uverejnenia v Úradnom vestníku Európskej únie,
 PRIJALA TOTO NARIADENIE:
 Článok 1
 Paušálne dovozné hodnoty uvedené v článku 136 vykonávacieho nariadenia (EÚ) č. 543/2011 sú stanovené v prílohe k tomuto nariadeniu.
 Článok 2
 Toto nariadenie nadobúda účinnosť dňom jeho uverejnenia v Úradnom vestníku Európskej únie.
 Toto nariadenie je záväzné v celom rozsahu a priamo uplatniteľné vo všetkých členských štátoch.
 V Bruseli 31. júla 2013
 Za Komisiu v mene predsedu
 Jerzy PLEWA
 generálny riaditeľ pre poľnohospodárstvo a rozvoj vidieka
 (1) Ú. v. EÚ L 299, 16.11.2007, s. 1.
 (2) Ú. v. EÚ L 157, 15.6.2011, s. 1.
 PRÍLOHA
 Paušálne dovozné hodnoty na určovanie vstupných cien niektorých druhov ovocia a zeleniny
 (EUR/100 kg)
 Číselný znak KN
 Kód tretej krajiny (1)
 Paušálna dovozná hodnota
 0707 00 05
 TR
 147,7
 ZZ
 147,7
 0709 93 10
 TR
 115,9
 ZZ
 115,9
 0805 50 10
 AR
 84,6
 BO
 73,4
 CL
 73,3
 TR
 71,0
 UY
 86,3
 ZA
 97,2
 ZZ
 81,0
 0806 10 10
 CL
 140,3
 EG
 222,7
 MA
 158,2
 MX
 242,3
 TR
 174,4
 ZZ
 187,6
 0808 10 80
 AR
 176,4
 BR
 131,1
 CL
 118,3
 CN
 99,8
 NZ
 133,0
 US
 149,4
 ZA
 120,3
 ZZ
 132,6
 0808 30 90
 AR
 125,2
 CL
 143,8
 NZ
 177,1
 TR
 159,1
 ZA
 120,2
 ZZ
 145,1
 0809 29 00
 CA
 303,6
 TR
 314,3
 ZZ
 309,0
 0809 30
 TR
 148,7
 ZZ
 148,7
 0809 40 05
 BA
 55,4
 TR
 115,1
 XS
 63,5
 ZZ
 78,0
 (1) Nomenklatúra krajín stanovená nariadením Komisie (ES) č. 1833/2006 (Ú. v. EÚ L 354, 14.12.2006, s. 19). Kód „ZZ“ znamená „iného pôvodu“.


type: caselaw

text:
 6.4.2017
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 C 108/14
 ARREST VAN HET HOF
 van 29 juli 2016
 in zaak E-31/15
 Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland
 (Niet-voldoen van een EVA-staat aan zijn verplichtingen — Niet-omzetting — Richtlijn 2011/77/EU tot wijziging van Richtlijn 2006/116/EG betreffende de beschermingstermijn van het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten)
 (2017/C 108/12)
 In zaak E-31/15, de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA tegen IJsland — VERZOEK om vast te stellen dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn goedkeuren of kennis geven aan de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA van de maatregelen die nodig zijn voor de omzetting van het besluit waarnaar is verwezen onder het streepje van punt 9f van bijlage XVII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2011/77/EU van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2011 tot wijziging van Richtlijn 2006/116/EG betreffende de beschermingstermijn van het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten), aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van dat besluit en artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen, heeft het Hof, samengesteld uit Carl Baudenbacher, voorzitter, Per Christiansen (rechter-rapporteur) en Páll Hreinsson, rechters, op 29 juli 2016, een arrest gewezen, waarvan het dictum als volgt luidt:
 Het Hof:
 1.
 stelt vast dat IJsland, door het niet binnen de gestelde termijn goedkeuren van de maatregelen die nodig zijn voor de omzetting van het besluit waarnaar is verwezen onder het streepje van punt 9f van bijlage XVII bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Richtlijn 2011/77/EU van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2011 tot wijziging van Richtlijn 2006/116/EG betreffende de beschermingstermijn van het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten), aangepast aan de EER-overeenkomst bij Protocol 1 daarbij, zijn verplichtingen uit hoofde van dat besluit en artikel 7 van de EER-overeenkomst niet is nagekomen.
 2.
 verwijst IJsland in de kosten van de procedure.


text:
 Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου
 |
 52004PC0746
 Πρόταση Κανονισμου του Συμβουλίου σχετικά με τον καθορισμό για το 2005 και το 2006 των αλιευτικών δυνατοτήτων για τα κοινοτικά αλιευτικά σκάφη και για ορισμένα αποθέματα ιχθύων βαθέων υδάτων και σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2347/2002 του Συμβουλίου /* COM/2004/0746 τελικό */
 Βρυξέλλες, 29.11.2004COM(2004) 746 τελικόΠρότασηΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσχετικά με τον καθορισμό για το 2005 και το 2006 των αλιευτικών δυνατοτήτων για τα κοινοτικά αλιευτικά σκάφη και για ορισμένα αποθέματα ιχθύων βαθέων υδάτων και σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2347/2002 του Συμβουλίου(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΤα αποθέματα βαθέων υδάτων είναι ιχθυαποθέματα που αλιεύονται σε ύδατα πέραν των κύριων ιχθυότοπων της υφαλοκρηπίδας. Κατανέμονται στα υφαλοπρανή ή συνδέονται με θαλάσσια όρη. Τα είδη αυτά έχουν αργή ανάπτυξη και είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στην υπερεκμετάλλευση.Προσωρινά μέτρα διαχείρισης θεσπίστηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2340/2002 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, περί καθορισμού για το 2003 και 2004 των αλιευτικών δυνατοτήτων για τα αποθέματα ιχθύων βαθέων υδάτων[1] και με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2347/2002 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση ειδικών απαιτήσεων πρόσβασης και συναφών όρων που εφαρμόζονται στην αλιεία αποθεμάτων βαθέων υδάτων[2]. Είναι τώρα αναγκαίο να καθοριστούν οι αλιευτικές δυνατότητες για το 2005 και το 2006 με βάση τις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις και να γίνουν οι αντίστοιχες προσαρμογές στις ειδικές απαιτήσεις πρόσβασης, μέσω της προσαρμογής της ισχύος μηχανών και της αλιευτικής ικανότητας του αλιευτικού στόλου βαθέων υδάτων στις διαθέσιμες αλιευτικές δυνατότητες.Οι νέες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις του ICES αναφέρουν ότι τα είδη βαθέων υδάτων που αποτελούν αντικείμενο της μεγαλύτερης εκμετάλλευσης αλιεύονται με μη βιώσιμο τρόπο και το ICES έχει συστήσει άμεσες μειώσεις στα καθιερωμένα είδη αλιείας βαθέων υδάτων, εκτός εάν μπορεί να αποδειχθεί ότι είναι βιώσιμα. Κανένα είδος αλιείας βαθέων υδάτων επί του παρόντος δεν πληροί αυτό το κριτήριο.Το ICES γνωμοδότησε ότι τα καταλληλότερα μέτρα διατήρησης των εν λόγω ειδών θα ήσαν αυτά που βασίζονται στον περιορισμό και τη μείωση της αλιευτικής προσπάθειας. Εντούτοις, ο περιορισμός των αλιευμάτων μέσω ποσοστώσεων θεωρείται ως ένα χρήσιμο πρόσθετο βήμα για την εφαρμογή μέτρων διατήρησης.Λόγω της επείγουσας ανάγκης διατήρησης των εν λόγω ειδών, είναι επιθυμητό να εφαρμοστούν τα μέτρα αυτά μονομερώς, ενώ θα συνεχίζεται η προσπάθεια για την επίτευξη συμφωνίας με τις άλλες ενδιαφερόμενες χώρες για εναρμονισμένα μέτρα στο πλαίσιο του αρμόδιου περιφερειακού οργανισμού αλιείας (NEAFC, Επιτροπή Αλιείας Βορειοανατολικού Ατλαντικού). Ο καθορισμός και η κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων εμπίπτει στις αποκλειστικές αρμοδιότητες της Κοινότητας. Οι υποχρεώσεις της Κοινότητας για βιώσιμη εκμετάλλευση των έμβιων υδρόβιων πόρων απορρέουν από τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 2002[3]. Οι αλιευτικές δυνατότητες πρέπει να είναι σύμφωνες με τις διεθνείς συμφωνίες που καλύπτουν την προληπτική διαχείριση και την αειφόρο χρήση των αλιευτικών πόρων, μεταξύ άλλων δε με τη συμφωνία των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με τη διατήρηση και διαχείριση των αλληλοεπικαλυπτόμενων ιχθυαποθεμάτων και των άκρως μεταναστευτικών ιχθυαποθεμάτων.Η παρούσα πρόταση αποσκοπεί στην παροχή αλιευτικών δυνατοτήτων που να είναι σύμφωνες με τις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις.Για όλα τα αποθέματα που καλύπτονται από την παρούσα πρόταση, τα διαθέσιμα δεδομένα δεν επαρκούν για να αποδείξουν τη βιωσιμότητα της αλιείας. Τα νέα προγράμματα για τη βελτιωμένη βιολογική παρακολούθηση των αποθεμάτων δεν έχουν ακόμη αποδώσει τις απαιτούμενες πληροφορίες και, σύμφωνα με την προληπτική προσέγγιση, ενδείκνυται στις περισσότερες περιπτώσεις να μειωθούν οι αλιευτικές δυνατότητες, έως ότου αποδειχθεί η βιωσιμότητά τους. Η προσέγγιση που χρησιμοποιήθηκε για την κατάρτιση της πρότασης είναι η εξής:- Όπου οι επιστημονικές γνωμοδοτήσεις υποδεικνύουν την ανάγκη να μειωθεί η αλιευτική προσπάθεια ή τα αλιεύματα κατά συγκεκριμένο αριθμό, τότε ο αριθμός αυτός χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό των νέων αλιευτικών δυνατοτήτων. Ωστόσο, για να μετριασθούν οι κοινωνικές και οικονομικές διαταραχές, οι μειώσεις των κοινοτικών ποσοστώσεων περιορίστηκαν στο 50% κατ’ ανώτατο όριο σε σύγκριση με τα αλιεύματα του 2003.- Όπου οι επιστημονικές γνωμοδοτήσεις υποδεικνύουν την ανάγκη να μειωθεί σημαντικά η αλιευτική προσπάθεια ή τα αλιεύματα, αλλά δεν αναφέρουν συγκεκριμένο αριθμό, προτείνεται μείωση των αλιευτικών δυνατοτήτων κατά 30%.- Κατά τον υπολογισμό των κοινοτικών ποσοστώσεων για το 2005 και το 2006, οι κοινοτικές αναφορές αλιευμάτων για το 2003 χρησιμοποιούνται ως αφετηρία για τις μειώσεις, όπου είχε καθοριστεί ποσόστωση για το 2002. Στις περιπτώσεις αυτές, οι ποσοστώσεις των κρατών μελών έχουν διατηρηθεί στα ίδια σχετικά μεγέθη όπως το 2002. Όπου δεν υπήρχε ποσόστωση, ο μέσος όρος αλιευμάτων του 2001, 2002 και 2003 που αναφέρθηκε στους διεθνείς οργανισμούς χρησιμοποιήθηκε ως αφετηρία, εφόσον τα δεδομένα αυτά ήσαν διαθέσιμα. Στις λοιπές περιπτώσεις, τα πλέον πρόσφατα σχετικά δεδομένα χρησιμοποιήθηκαν ως στοιχεία αναφοράς.- Όπου οι υφιστάμενες ποσοστώσεις είναι πολύ μικρές (της τάξεως των 50 τόνων και καλύπτουν και τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα) δεν προτείνονται μειώσεις, για να αποτραπεί η δημιουργία υποχρέωσης απορρίψεων.- Δεδομένων των επιστημονικών γνωμοδοτήσεων ότι η εκμετάλλευση του καθρεπτόψαρου στη διαίρεση ICES VII είναι «υπέρμετρα υψηλή», προτείνεται μείωση των ποσοστώσεων κατά 50% και η δημιουργία κλειστής περιοχής για το είδος αυτό στη διαίρεση VI (όπου το απόθεμα είναι σχεδόν εξαντλημένο). Η δημιουργία πρόσθετων κλειστών περιοχών στα διεθνή ύδατα θα συζητηθεί στο πλαίσιο της NEAFC.Για την ιππόγλωσσα Γροιλανδίας στις ζώνες IIa (ύδατα ΕΚ), IV και VI (κοινοτικά ύδατα και ύδατα που δεν υπάγονται στην κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία τρίτων χωρών), η Επιτροπή προτείνει επίσης να καθοριστεί ανώτατο όριο αλιευμάτων για το σύνολο της έκτασης κατανομής του αποθέματος. Το εν λόγω ανώτατο όριο αντιστοιχεί σε μείωση κατά 30% των αλιευμάτων σε σχέση με την περίοδο 2001-2003. Σε κάθε περίπτωση, οι περιορισμοί αλιευμάτων που προτείνονται για την περιοχή αυτή δεν θίγουν τη σχετική σταθερότητα που έχει επιτευχθεί για το εν λόγω απόθεμα στα ύδατα της Γροιλανδίας.Η παρούσα πρόταση είναι σύμφωνη με το άρθρο 1 του Τετάρτου Πρωτοκόλλου για τον καθορισμό των όρων που αφορούν την αλιεία οι οποίοι προβλέπονται στην αλιευτική συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, αφενός, και της κυβέρνησης της Δανίας και της τοπικής κυβέρνησης της Γροιλανδίας, αφετέρου[4], το οποίο ορίζει ότι οι ποσοστώσεις καθορίζονται κάθε έτος με βάση τα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία.Παράλληλα με τις γενικές μειώσεις των ποσοστώσεων, προτείνεται μείωση κατά 30% της αλιευτικής προσπάθειας του στόλου που επιτρέπεται να εκφορτώνει είδη βαθέων υδάτων, σύμφωνα με τις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις σχετικά με τη μείωση της προσπάθειας που κατευθύνεται προς τα είδη αυτά.ΠρότασηΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσχετικά με τον καθορισμό για το 2005 και το 2006 των αλιευτικών δυνατοτήτων για τα κοινοτικά αλιευτικά σκάφη και για ορισμένα αποθέματα ιχθύων βαθέων υδάτων και σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2347/2002 του ΣυμβουλίουΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2002, για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής[5], και ιδίως το άρθρο 20,την πρόταση της Επιτροπής,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002, το Συμβούλιο θεσπίζει τα αναγκαία μέτρα για την εξασφάλιση της πρόσβασης σε ύδατα και πόρους, καθώς και της αειφόρου άσκησης των αλιευτικών δραστηριοτήτων, λαμβάνοντας υπόψη τις διαθέσιμες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις.(2) Σύμφωνα με το άρθρο 20 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002, το Συμβούλιο είναι αρμόδιο να καθορίσει τις αλιευτικές δυνατότητες για κάθε τύπο αλιείας ή ομάδα τύπων αλιείας και να τις κατανείμει σύμφωνα με προκαθορισμένα κριτήρια.(3) Οι τελευταίες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις του Διεθνούς Συμβουλίου για την Εξερεύνηση της Θάλασσας (ICES) σχετικά με ορισμένα αποθέματα ιχθύων που βρίσκονται σε βαθέα ύδατα υποδεικνύουν ότι τα εν λόγω αποθέματα αλιεύονται με μη βιώσιμο τρόπο και ότι οι αλιευτικές δυνατότητες για τα αποθέματα αυτά πρέπει να μειωθούν, ώστε να εξασφαλισθεί η βιωσιμότητά τους.(4) Το ICES έχει επιπλέον γνωμοδοτήσει ότι ο ρυθμός εκμετάλλευσης του καθρεπτόψαρου στη ζώνη ICES VII είναι υπέρμετρα υψηλός. Οι επιστημονικές γνωμοδοτήσεις αναφέρουν περαιτέρω ότι το καθρεπτόψαρο στη ζώνη VI είναι σχεδόν εξαντλημένο και ότι έχουν προσδιοριστεί περιοχές με ευάλωτες συγκεντρώσεις των ειδών αυτών. Είναι επομένως σκόπιμο να απαγορευθεί η αλιεία του καθρεπτόψαρου στις εν λόγω περιοχές.(5) Η Κοινότητα είναι συμβαλλόμενο μέρος στη Σύμβαση Αλιείας Βορειοανατολικού Ατλαντικού, η οποία έχει συστήσει περιορισμό της αλιευτικής προσπάθειας που ασκείται για την αλίευση ορισμένων ειδών βαθέων υδάτων. Η σύσταση αυτή πρέπει επομένως να υλοποιηθεί από την Κοινότητα.(6) Για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική διαχείριση των ποσοστώσεων, θα πρέπει να καθοριστούν οι ειδικοί όροι που διέπουν τις αλιευτικές δραστηριότητες.(7) Τα είδη που καλύπτονται από τους ειδικούς όρους πρόσβασης που αφορούν την αλιεία βαθέων υδάτων πρέπει να ταυτίζονται με εκείνα που καλύπτονται από τους περιορισμούς αλιευμάτων για τα είδη βαθέων υδάτων. Επομένως, η ιππόγλωσσα Γροιλανδίας πρέπει να συμπεριληφθεί στα είδη, τα οποία μπορούν να αλιεύονται μόνο από σκάφη που κατέχουν ειδική άδεια αλιείας.(8) Σύμφωνα με το άρθρο 2 του κανονισμού (EΚ) αριθ. 847/96 του Συμβουλίου της 6ης Μαΐου 1996 περί θεσπίσεως συμπληρωματικών όρων για την ετήσια διαχείριση των TAC και των ποσοστώσεων[6], είναι αναγκαίο να σημειωθούν ποια είναι τα αποθέματα που υπόκεινται στα διάφορα μέτρα που καθορίζονται στον κανονισμό αυτό.(9) Οι επιστημονικές γνωμοδοτήσεις του ICES σχετικά με τα περισσότερα από τα είδη βαθέων υδάτων υποδεικνύουν μείωση της αλιευτικής προσπάθειας. Εν απουσία ειδικών μέτρων για τον περιορισμό της δραστηριότητας των σκαφών που αλιεύουν είδη βαθέων υδάτων, ενδείκνυται επομένως να προσαρμοστεί η διαθέσιμη προσπάθεια, μέσω της προσαρμογής της ισχύος μηχανών και της αλιευτικής ικανότητας του αλιευτικού στόλου, σύμφωνα με τις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις.(10) Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό πρέπει να καθοριστούν με αναφορά στις ζώνες ICES (Διεθνές Συμβούλιο Εξερεύνησης της Θάλασσας), όπως ορίζονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3880/91 του Συμβουλίου της 17ης Δεκεμβρίου 1991 σχετικά με την υποβολή στατιστικών για τις ονομαστικές αλιεύσεις από τα κράτη μέλη που αλιεύουν στο Βορειοανατολικό Ατλαντικό[7], και στις ζώνες CECAF (Επιτροπή Αλιείας Κεντροανατολικού Ατλαντικού), όπως ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2597/95 του Συμβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 1995 σχετικά με την υποβολή στατιστικών για τις ονομαστικές αλιεύσεις από τα κράτη μέλη που αλιεύουν σε ορισμένες ζώνες εκτός του Βόρειου Ατλαντικού[8].(11) Οι αλιευτικές δυνατότητες πρέπει να χρησιμοποιούνται σύμφωνα με τη σχετική κοινοτική νομοθεσία, και συγκεκριμένα τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1381/87 της Επιτροπής της 20ής Μαΐου 1987 που θεσπίζει λεπτομερείς κανόνες όσον αφορά τη σήμανση και τον εφοδιασμό με τα αναγκαία έγγραφα των αλιευτικών σκαφών[9], τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2807/83 της Επιτροπής της 22ας Σεπτεμβρίου 1983 για τον καθορισμό των ειδικών λεπτομερειών που αφορούν την καταγραφή πληροφοριών σχετικά με τα αλιεύματα των κρατών μελών[10], τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 του Συμβουλίου της 12ης Οκτωβρίου 1993 για τη θέσπιση συστήματος ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής[11], τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 88/98 του Συμβουλίου της 18ης Δεκεμβρίου 1997 για τον καθορισμό ορισμένων τεχνικών μέτρων διατήρησης των αλιευτικών πόρων στα ύδατα της Βαλτικής Θάλασσας, των Lille και Store Baelt και του Οresund[12], τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1627/94 του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1994 για τη θέσπιση των γενικών διατάξεων για τις ειδικές άδειες αλιείας[13] και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 850/98 του Συμβουλίου της 30ής Μαρτίου 1998 για τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων μέσω τεχνικών μέτρων προστασίας των νεαρών θαλάσσιων οργανισμών[14],ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:Άρθρο 1 ΑντικείμενοΜε τον παρόντα κανονισμό καθορίζονται για τα έτη 2005 και 2006, για τα αποθέματα ειδών των βαθέων υδάτων και για τα κοινοτικά αλιευτικά σκάφη, οι ετήσιες αλιευτικές δυνατότητες σε ζώνες των κοινοτικών υδάτων και ορισμένων μη κοινοτικών υδάτων όπου απαιτούνται περιορισμοί αλιευμάτων, καθώς και οι ειδικοί όροι υπό τους οποίους μπορεί να χρησιμοποιούνται οι αλιευτικές δυνατότητες.Άρθρο 2 Ορισμοί1. Για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, ως «άδεια αλιείας βαθέων υδάτων» νοείται η άδεια αλιείας που αναφέρεται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2347/2002.2. Οι ορισμοί των ζωνών ICES (Διεθνές Συμβούλιο Εξερεύνησης της Θάλασσας) και CECAF (Επιτροπή Αλιείας Κεντροανατολικού Ατλαντικού) δίνονται, αντίστοιχα, στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3880/91 και στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2597/95.Άρθρο 3 Καθορισμός αλιευτικών δυνατοτήτωνΟι αλιευτικές δυνατότητες για τα αποθέματα ειδών βαθέων υδάτων και για τα κοινοτικά σκάφη καθορίζονται όπως ορίζεται στο παράρτημα Ι.Άρθρο 4 Κατανομή μεταξύ κρατών μελώνΗ κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων μεταξύ κρατών μελών, η οποία προβλέπεται στο παράρτημα Ι, δεν θίγει:(α) τις ανταλλαγές που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002·(β) τις ανακατανομές που πραγματοποιούνται σύμφωνα με τα άρθρα 21 παράγραφος 4 και 32 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 και με το άρθρο 23 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002·(γ) τις πρόσθετες εκφορτώσεις που επιτρέπονται δυνάμει του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96[15]·(δ) τις ποσότητες που διατηρούνται δυνάμει του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96·(ε) τις μειώσεις που γίνονται δυνάμει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96 και του άρθρου 23 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002.Άρθρο 5Ελαστικότητα ποσοστώσεωνΓια την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96, όλες οι ποσοστώσεις του παραρτήματος Ι του παρόντος κανονισμού θεωρούνται «αναλυτικές» ποσοστώσεις.Ωστόσο, οι συντελεστές ποινής που προβλέπονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96 δεν εφαρμόζονται στις εν λόγω ποσοστώσεις.Άρθρο 6Όροι για την εκφόρτωση κυρίων και παρεμπιπτόντων αλιευμάτωνΑλιεύματα προερχόμενα από αποθέματα για τα οποία καθορίζονται αλιευτικές δυνατότητες από τον παρόντα κανονισμό μπορούν να διατηρούνται στο σκάφος ή να εκφορτώνονται, μόνον εάν αλιεύθηκαν από σκάφη κράτους μέλους, το οποίο διαθέτει ποσόστωση που δεν έχει εξαντληθεί. Όλες οι εκφορτώσεις καταλογίζονται στην ποσόστωση.Το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται στα αλιεύματα, τα οποία πραγματοποιούνται στη διάρκεια επιστημονικών ερευνών που διενεργούνται βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/98 και τα οποία δεν καταλογίζονται στην ποσόστωση.Άρθρο 7Περιορισμός της προσπάθειαςΤα κράτη μέλη εξασφαλίζουν για τα σκάφη που φέρουν τη σημαία τους ότι, τόσο το 2005 όσο και το 2006, η αλιευτική προσπάθεια βαθέων υδάτων, όπως υπολογίζεται με τη μέθοδο που περιγράφεται στο παράρτημα IV του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2347/2002, δεν υπερβαίνει το 70% του μέσου όρου της αλιευτικής προσπάθειας των ετών 2003 και 2004, όπως υπολογίζεται σύμφωνα με την εν λόγω μέθοδο.Άρθρο 8Καθρεπτόψαρο Ατλαντικού1. Ως περιοχές προστασίας του καθρεπτόψαρου Ατλαντικού ορίζονται οι ακόλουθες θαλάσσιες περιοχές:(α) η θαλάσσια περιοχή που περικλείεται από λοξοδρομικές γραμμές, οι οποίες συνδέουν διαδοχικά τα εξής σημεία:57° 00' Β, 11° 00' Δ57° 00' Β, 8° 30' Δ55° 00' Β, 8° 30' Δ55° 00' Β, 11° 00' Δ57° 00' Β, 11° 00' Δ(β) η θαλάσσια περιοχή που βρίσκεται εντός 40 ναυτικών μιλίων από οποιοδήποτε σημείο μιας λοξοδρομικής γραμμής μεταξύ των σημείων 54° 10' Β, 11° 30' Δ και 54° 30' Β, 11° 30' Δ·(γ) η θαλάσσια περιοχή που βρίσκεται εντός 40 ναυτικών μιλίων από το σημείο 54° 00' Β, 13° 00' Δ·(δ) η θαλάσσια περιοχή που βρίσκεται εντός 40 ναυτικών μιλίων από το σημείο 53° 00' Β, 15° 00' Δ·(ε) η θαλάσσια περιοχή που βρίσκεται εντός 40 ναυτικών μιλίων από οποιοδήποτε σημείο μιας λοξοδρομικής γραμμής μεταξύ των σημείων 52° 00' Β, 15° 00' Δ και 52° 30' Β, 15° 00' Δ·(στ) η θαλάσσια περιοχή που βρίσκεται εντός 40 ναυτικών μιλίων από οποιοδήποτε σημείο μιας λοξοδρομικής γραμμής μεταξύ των σημείων 51° 00' Β, 15° 00' Δ και 51° 43' Β, 15° 00' Δ.Τα εν λόγω σημεία και οι αντίστοιχες λοξοδρομικές γραμμές και τα στίγματα σκαφών μετρώνται σύμφωνα με το πρότυπο WGS84.2. Τα σκάφη, τα οποία κατέχουν άδεια αλιείας βαθέων υδάτων και έχουν εισέλθει σε περιοχή προστασίας καθρεπτόψαρου, δεν διατηρούν επί του σκάφους ή μεταφορτώνουν οποιαδήποτε ποσότητα καθρεπτόψαρου ούτε εκφορτώνουν οποιαδήποτε ποσότητα καθρεπτόψαρου στο τέλος κάθε αλιευτικού ταξιδίου, στη διάρκεια του οποίου το σκάφος εισήλθε στη θαλάσσια περιοχή που ορίζεται στην παράγραφο 1.Άρθρο 9Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2347/2002Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2347/2002 τροποποιείται ως εξής:1. Το άρθρο 3 παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:«1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν, ώστε οι αλιευτικές δραστηριότητες, κατά τις οποίες αλιεύονται και διακρατούνται επί του πλοίου σε ποσότητες άνω των 10 τόνων ανά ημερολογιακό έτος είδη βαθέων υδάτων και ιππόγλωσσα Γροιλανδίας από σκάφη που φέρουν τη σημαία τους και είναι νηολογημένα στην επικράτειά τους, να υπόκεινται σε ειδική άδεια αλιείας βαθέων υδάτων.Απαγορεύεται όμως η αλίευση και διακράτηση επί του σκάφους, η μεταφόρτωση ή η εκφόρτωση οποιασδήποτε αθροιστικής ποσότητας ειδών βαθέων υδάτων και ιππόγλωσσας Γροιλανδίας βάρους άνω των 100 kg ανά θαλάσσιο ταξίδι, εκτός εάν το εν λόγω σκάφος διαθέτει άδεια αλιείας βαθέων υδάτων.»2. Το άρθρο 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:«Άρθρο 4Τα κράτη μέλη υπολογίζουν την αλιευτική προσπάθεια για είδη βαθέων υδάτων με τη μέθοδο που περιγράφεται στο παράρτημα IV για τα έτη 2003 και 2004.»3. Το παράρτημα ΙΙ του παρόντος κανονισμού προστίθεται ως παράρτημα IV.Άρθρο 10 Έναρξη ισχύοςΟ παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε Κράτος μέλος.Βρυξέλλες,Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IΜέρος 1Ορισμός ειδών και ομάδων ειδών ιχθύωνΣε κάθε ζώνη τα αποθέματα ιχθύων παρατίθενται με την αλφαβητική σειρά της λατινικής ονομασίας του είδους. Ο κάτωθι πίνακας αντιστοιχιών των κοινών με τις λατινικές ονομασίες δίνεται για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού:+++++ TABLE +++++Όπου γίνεται αναφορά σε «καρχαρίες βαθέων υδάτων», νοούνται καρχαρίες που περιλαμβάνονται στον ακόλουθο κατάλογο ειδών: πορτογαλικό σκυλόψαρο ( Centroscymnus coelolepis ), αγκαθίτης Ατλαντικού ( Centrophorus squamosus ), κεντρόνι (birdbeak dogfish - Deania calceus ), σκυμνοσκυλόψαρο ( Dalatias licha ), μεγάλος μαυροαγκαθίτης ( Etmopterus princeps ), μαυροαγκαθίτης ( Etmopterus spinax ), μαύρο σκυλόψαρο ( Centroscyllium fabricii ), κοκκοαγκαθίτης ( Centrophorus granulosus ), μελανόστομος ( Galeus melastomus ), σκυλόψαρο Galeus murinus, ισλανδικό σκυλόψαρο ( Apristuris spp. ).Μέρος 2Ετήσιες αλιευτικές δυνατότητες που έχουν εφαρμογή σε κοινοτικά σκάφη δραστηριοποιούμενα σε ζώνες όπου υφίστανται περιορισμοί αλιευμάτων, ανά είδος και ανά ζώνη (σε τόνους βάρους ζωντανών αλιευμάτων).Όλες οι αναφορές είναι σε υποπεριοχές ICES, εκτός εάν αναφέρεται διαφορετικά.+++++ TABLE ++++++++++ TABLE ++++++++++ TABLE ++++++++++ TABLE ++++++++++ TABLE ++++++++++ TABLE ++++++++++ TABLE ++++++++++ TABLE ++++++++++ TABLE ++++++++++ TABLE +++++ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IIΥπολογισμός της αλιευτικής προσπάθειας1. Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν, για κάθε σκάφος που φέρει τη σημαία τους και κατείχε άδεια βαθέων υδάτων για το υπόψη έτος, τη συνολική εγκατεστημένη ισχύ μηχανής σε κιλοβάτ, η οποία μετράται σύμφωνα με τον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 2930/86 της 22ας Σεπτεμβρίου 1986 που ορίζει τα χαρακτηριστικά των αλιευτικών σκαφών[16]. Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν επίσης τον αριθμό ημερών κάθε έτους, κατά τις οποίες κάθε σκάφος κατείχε άδεια αλιείας βαθέων υδάτων, όπως περιγράφεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2347/2002 του Συμβουλίου.2. Η αλιευτική προσπάθεια βαθέων υδάτων για κάθε σκάφος υπολογίζεται ως το γινόμενο του αριθμού ημερών κατοχής αδείας αλιείας βαθέων υδάτων επί τη συνολική εγκατεστημένη ισχύ μηχανής σε κιλοβάτ.3. Η αλιευτική προσπάθεια βαθέων υδάτων για κάθε κράτος μέλος υπολογίζεται ως το άθροισμα της αλιευτικής προσπάθειας βαθέων υδάτων του συνόλου των σκαφών που φέρουν σημαία του εν λόγω κράτους μέλους.[1] ΕΕ L 356 της 31.12.2002, σ. 1.[2] ΕΕ L 351 της 28.12.2002, σ. 6.[3] ΕΕ L 358 της 31.12.2002, σ. 59.[4] ΕΕ L 237 της 8.7.2004, σ. 3.[5] ΕΕ L 358 της 31.12.2002, σ. 59.[6] ΕΕ L 115 της 9.5.1996, σ. 3.[7] ΕΕ L 365 της 31.12.1991, σ. 1.[8] ΕΕ L 270 της 13.11.1995, σ. 1.[9] ΕΕ L 132 της 21.5.1987, σ. 9.[10] ΕΕ L 276 της 10.10.1983, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1965/2001 της Επιτροπής (ΕΕ L 268 της 9.10.2001, σ. 23).[11] ΕΕ L 261 της 20.10.1993, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 806/2003 (ΕΕ L 122 της 16.5.2003, σ. 1-35).[12] ΕΕ L 9 της 15.1.1998, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) ......[13] ΕΕ L 171 της 6.7.1994, σ. 7.[14] ΕΕ L 125 της 27.4.1998, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) ......[15] ΕΕ L 115 της 9.5.1996, σ. 3[16] ΕΕ L 274 της 25.9.1986, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3259/94 (ΕΕ L 339 της 29.12.1994, σ. 11).