type: other

text:
Aktuelles aus dem Steuer- und Wirtschaftsrecht | Ausgabe 12/2010
 AStW, Ausgabe 12/2010
 § 4 EStG - Überentnahmen der Vorjahre sind beim Schuldzinsenabzug einzubeziehen
 Seite 788 · Fachbeitrag ·
 § 4 EStG - Bilanzielle Behandlung von Provisionszahlungen der Versicherung
 §§ 4, 9 EStG - Berufliche Veranlassung von auswärts anfallenden Mietkosten
 §§ 4, 9 EStG - Berücksichtigung der Kosten für ein außerhäusliches Arbeitszimmer
 § 4a EStG - Zuordnung des Gewinns bei Ausscheiden eines Mitunternehmers
 Seite 792 · Fachbeitrag ·
 § 6 EStG - Verwaltungsanweisung zur Anwendung der GwG-Regeln ab 2010
 § 6 EStG - Bei Gesellschafterdarlehen droht Abzinsung auf unbestimmte Dauer
 § 7g EStG - Investitionsabzugsbetrag und der richtige Umgang mit Investitionen
 §§ 7i, 10f EStG - Keine Denkmal-AfA beim Erwerb nach der Sanierung
 § 6 EStG - Anwendung der Listenpreis-Regelung bei Kombifahrzeugen
 § 8 EStG - Restaurantschecks sind bei Wahl- möglichkeit des Arbeitnehmers Barlohn
 §§ 10, 22 EStG - Immobilienübertragung gegen Veräußerungsrente
 § 17 EStG - Anteilsveräußerung und Kaufpreisstundung
 Seite 803 · Fachbeitrag ·
 § 17 EStG - Kein Verlustabzug aus Bürgschaft bei fehlgeschlagener Beteiligung
 § 18 EStG - Steuerstrategien zum Jahreswechsel 2010/2011
 § 21 EStG - Einkünfteerzielungsabsicht bei der Vermietung von Gewerbeobjekten
 § 21 EStG - Der optimale Jahreswechsel für Vermieter von Immobilien
 § 35a EStG - Keine doppelten Höchstbeträge bei mehreren Wohnungen
 § 39e EStG - Umstellung der Lohnsteuerk arte auf Lohnsteuerabzugsmerkmale
 KStG - Jahresendaspekte für die GmbH
 Verfahrensrecht - Änderung von Bescheiden wegen verfassungswidriger Steuergesetze
 Vier Jahre elektronische Offenlegungspflicht
 Seite 833 · Fachbeitrag ·
 Verkauf GmbH-Anteil - Anwendungsregeln bei Wahl der Zuflussbesteuerung
 Beitragsbemessungsgrenzen: Werte für 2011
 Gesundheitsreform - Neue Eckwerte ab 2011
 Private Pkw-Nutzung: Berechnung laut UStG
 FinMin Brandenburg - Abzug der Sondervorauszahlung bei Dauerfristverlängerung
 OFD Niedersachsen - Anwendung der Teilwert-AfA
 OFD Niedersachsen - Vorsteuer aus Drittländern
 OFD Münster - Werbungskosten zu § 20 EStG
 LfSt Bayern - Zuschüsse der Pflegekasse
 ErbStG - Anpassung der Meldepflichten
 Abgeltungsteuer - Viele Kapitaleinnahmen gehören weiter in die Steuererklärung 2009
 ETN - Neue Investmentidee in Frankfurt


type: wikipedia

text:
I-språket (I-sprikit) är en blandning av ett konstgjort språk och en lek. Detta går ut på att man byter ut alla vokaler mot bokstaven "i". Exempelvis blir meningen "Nu ska jag ut och gå" till "Ni ski jig it ich gi" på i-språket. Man kan även använda andra vokaler.
 På 1970-talet sjöng Trazan och Banarne en version av sången "Bä, bä, vita lamm", men med sångtexten på i-språket, vilket blev "Bi, bi, viti limm". I-språket har även förekommit i en sketch från Lorrygänget, Språklådan, där bland annat Gunilla Röör och Peter Dalle medverkar. Röör tycker att alla vokaler ska ersättas med i, bland annat eftersom skrivmaskinerna kan göras mindre.
 Se även
 Fikonspråket
 Pig Latin
 P-språket
 Rövarspråket
 Kryptering
 Referenser
 Konstgjorda språk
 Lekar


text:
Kröning med törnen är en målning av Anthonis van Dyck från 1619–1620. Han målade den vid tjugo års ålder under sin första Antwerpen-period, när han var assistent och lärjunge hos Peter Paul Rubens. Målningen visar påverkan från Rubens i den ganska dova paletten, klärobskyr och en mycket realistisk framställning av muskulaturen. Han synes ha färdigställt målningen i Italien, då den i Jesu ansikte även visar på influenser från Tizian och andra venetianska konstnärer.
 När målningen var fullbordad, erbjöd van Dyck den till Rubens, som tackade nej. Den införskaffades då av Filip IV av Spanien, som hade den i El Escorial tills den övertogs av Pradomuseet år 1839.
 Referenser
 Målningar av Anthonis van Dyck
 Målningar på Pradomuseet
 Målningar från 1600-talet
 Jesus i konsten
 Målningar med motiv från Nya testamentet


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 12.9.2016
 HR
 Službeni list Europske unije
 C 335/22
 Presuda Suda (šesto vijeće) od 30. lipnja 2016. – Kraljevina Belgija protiv Europske komisije
 (Predmet C-270/15 P) (1)
 ((Žalba - Državne potpore dodijeljene za financiranje screening metoda testiranja na transmisivne spongiformne encefalopatije kod goveda - Selektivna prednost - Odluka kojom se proglašava da je državna potpora djelomično nespojiva s unutarnjim tržištem))
 (2016/C 335/29)
 Jezik postupka: nizozemski
 Stranke
 Žalitelj: Kraljevina Belgija (zastupnici: C. Pochet i J.-C. Halleux, agenti, uz asistenciju L. Van den Hendea, advocaat)
 Druga stranka u postupku: Europska komisija (zastupnici: S. Noë i H. van Vliet, agenti)
 Izreka
 1.
 Žalba se odbija.
 2.
 Kraljevini Belgiji nalaže se da, uz vlastite, snosi i troškove Europske komisije.
 (1) SL C 254, 3. 8. 2015.


text:
Ο Παντελής Ζερβός (23 Δεκεμβρίου 1908 - 22 Ιανουαρίου 1982) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου. Χαρακτηριστική φυσιογνωμία της «Χρυσής Εποχής» του ελληνικού κινηματογράφου (δεκαετίες '50, '60 και αρχές '70) έπαιζε συνήθως το χαρακτήρα του χωροφύλακα, του πατέρα, του δημάρχου-κοινοτάρχη ή του μέντορα των πρωταγωνιστών, όπου παρουσιαζόταν ως παραδοσιακός και αυστηρός, αλλά πάντοτε δίκαιος και καλός.
 Βιογραφία
 Γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου του 1908 στην Περαχώρα Κορινθίας. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν. Εμφανίσθηκε στη θεατρική σκηνή το 1933 και συνεργάσθηκε με τους καλύτερους θιάσους της εποχής του διακρινόμενος σε κλασικούς στην αρχή ρόλους, αλλά και σε νεοελληνικούς αστικούς.
 Σημαντικότερες θεατρικές του παρουσιάσεις ήταν στα έργα «Άλκηστις», «Αντιγόνη», «Θεσμοφοριάζουσαι», «Μάκβεθ», «Πλούτος» κ.ά.
 Η παρουσία του στην κινηματογραφική σκηνή επίσης υπήρξε μεγάλη. Περισσότερες από 70 ήταν οι συμμετοχές του σε ταινίες, με κυρίαρχη στο έργο Μανταλένα του 1960, σε παραγωγή της Φίνος Φιλμ και σκηνοθεσία του Ντίνου Δημόπουλου, υποδυόμενος τον ιερέα παπα-Φώτη, για τον οποίο ρόλο απέσπασε, το Βραβείο 2ου Ανδρικού Ρόλου, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1960. Άλλες συμμετοχές του, που ξεχώρισαν, ήταν στα έργα Πικρό ψωμί (1951), Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας (1955), Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες (1960), Ζητείται ψεύτης (1961), Ο ατσίδας (1962), Λόλα (1964), Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά (1969) και Η Μαρία της σιωπής (1973).
 Αλλά και στις ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές, ο Παντελής Ζερβός άφησε ιστορία, ιδιαίτερα στα καθημερινά ραδιοφωνικά πεντάλεπτα Το 5λεπτο ενός θυρωρού.
 Ήταν μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών και του Συλλόγου Καλλιτεχνών Εθνικού Θεάτρου. Μετά το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 διορίστηκε πρώτος πρόεδρος του «Εθνικού Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών». Δεύτερη πρόεδρος ήταν η ηθοποιός Ρένα Βλαχοπούλου.
 Πραγματοποίησε πολλές θεατρικές περιοδείες εντός και εκτός Ελλάδας, κατά τις οποίες έλαβε πολλές διακρίσεις. Για τη θεατρική του αυτή προσφορά τιμήθηκε με το Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Γεωργίου Α’ από τον Βασιλιά Παύλο.
 Ο Παντελής Ζερβός ήταν μόνιμος κάτοικος του Παλαιού Φαλήρου στην Αθήνα και μιλούσε αγγλικά. Απεβίωσε στις 22 Ιανουαρίου του 1982 σε ηλικία 74 ετών. Κηδεύτηκε στο Λουτράκι Κορινθίας. Είχε τρεις κόρες, εκ των οποίων η μία σκοτώθηκε στο σεισμό της Σαντορίνης το 1956, σε ηλικία 12 ετών και, όπως συγκλονιστικά αποκαλύφθηκε με την εκταφή, τρία χρόνια αργότερα, είχε θαφτεί ζωντανή.
 Φιλμογραφία
 Μια βιντεοταινία
 Το τίμημα της αγάπης (1988)
 Παραστασιογραφία
 Θεσμοφοριάζουσες (1979)
 Λυσιστράτη (1969)
 Το ατλαζένιο γοβάκι (1963)
 Ο φαύλος κύκλος (1954)
 Σουάνεβιτ (1942)
 Το πρώτο έργο της Φάννυ (1942)
 Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
 Τηλεοπτικό θέατρο
 Εκκλησιάζουσαι (1981) ΕΡΤ
 Η γειτονιά του Τσέχωφ (1979) ΕΡΤ
 Πολυαγαπημένε κι αξέχαστε παππού (1979) ΥΕΝΕΔ
 Γαμήλιο εμβατήριο (1978) ΕΡΤ
 Δον Κιχώτης (19??) ΕΡΤ
 Καινούργια ζωή (1978) ΕΡΤ
 Ο φυλάργυρος (1975) ΕΙΡΤ
 Τριαντάφυλλο στο στήθος (1975) ΕΙΡΤ
 Χρονικό του Μουσικού Θεάτρου: Λίγο απ' όλα (1975) ΕΙΡΤ
 Λυσιστράτη (1972) ΕΙΡΤ
 Τηλεοπτικές Σειρές
 Ιστορίες χωρίς δάκρυα (1977) ΕΡΤ
 Φάρος (1976) ΥΕΝΕΔ
 Η ταβέρνα (1972) ΕΙΡΤ
 Πηγές
 Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Αφιέρωμα
 Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Γεωργίου Α ́
 Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
 Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου


text:
Ο Μισέλ Νε (γαλλικά: Michel Ney, 10 Ιανουαρίου 1769 – 7 Δεκεμβρίου 1815), Πρίγκηπας του Μόσκοβα, Δούκας του Έλχινγκεν, επονομαζόμενος Le Rougeaud («Ο Κοκκινωπός») και Le Brave des Braves («Ο Γενναίος των Γενναίων») ήταν στρατάρχης του Γαλλικού στρατού, που πήρε μέρος στη Γαλλική Επανάσταση και τους Ναπολεόντειους Πολέμους.
 Εγκατέλειψε σε νεαρή ηλικία το εργαστήριο βαρελοποιίας του πατέρα του για να καταταγεί εθελοντής στο πλησιέστερο σύνταγμα πεζικού. Σε όλη του τη σταδιοδρομία θα διακρινόταν επανειλημμένως για πράξεις γενναιότητας, αλλά και έλλειψης στρατηγικού πνεύματος -πολλοί ήταν εκείνοι ωστόσο, οι οποίοι υποστήριξαν ότι οι πρώτες ήταν περισσότερο αποτέλεσμα... απερισκεψίας. Ο Ναπολέων Α ́ Βοναπάρτης εκτίμησε την ορμητικότητά του και τον προήγαγε σε Στρατάρχη, αν και αναγκαζόταν πάντοτε να τον επιτηρεί στενά. Ωστόσο σε πολλές περιπτώσεις η παρόρμησή του κέρδιζε μάχες. Επικεφαλής της γαλλικής οπισθοφυλακής κατά την υποχώρηση από τη Ρωσία, επέδειξε αξιοθαύμαστη γενναιότητα και ηρωισμό, απωθώντας τις επανειλημμένες και υπεράριθμες επιθέσεις των Ρώσων, κερδίζοντας το προσωνύμιο «Ο Γενναίος των Γενναίων».
 Μετά την παραίτηση του Ναπολέοντα, ο Νε διήλθε μία προσωπική κρίση, από την οποία δε φαίνεται να ανέκαμψε ποτέ. Εκμεταλλευόμενοι τον αυθορμητισμό και τη συνήθη απερισκεψία του, οι συνάδελφοί του τον υπέβαλαν σε «πλύση εγκεφάλου» κατά του Βοναπάρτη και τον χρησιμοποίησαν ως μεσάζοντα για να ανακοινώσει στον αυτοκράτορα την ανάγκη παραίτησής του. Στη συνέχεια τον έπεισαν να ορκισθεί πίστη στον Λουδοβίκο ΙΗ ́, αν και αντιπαθούσε τη μοναρχία. Παρότι διατήρησε το βαθμό του, ο βασιλιάς τον απομάκρυνε από τους βασιλικούς κύκλους και τα αξιώματα. Το πιθανότερο ήταν ότι όλοι είχαν σχηματίσει γνώμη για την επιπολαιότητά του, γι' αυτό και μετά την επάνοδο του Ναπολέοντα, ο παμπόνηρος Ζαν ντε Ντιε Σουλτ του ανέθεσε τη σύλληψη του έκπτωτου αυτοκράτορα. Υπό τη χλευαστική σιωπή του Λουδοβίκου, ο Νε εκφώνησε ένα στεντόρειο λόγο κατά του «...σφετεριστή Βοναπάρτη» και υποσχέθηκε να τον παρουσιάσει μπροστά του σιδηροδέσμιο. Ακούγοντας την αλαζονική δήλωση, ο Λουδοβίκος σιγομουρμούρισε: «Μίλησε ο πιο Βλάκας των Γενναίων!».
 Στη διαδρομή προς τη Λυών τα πράγματα αποδείχθηκαν ιδιαίτερα δύσκολα για τον αναποφάσιστο Νε, ο οποίος παρατηρούσε αποσκιρτήσεις στρατιωτών υπέρ του Βοναπάρτη και έναν έντονο λαϊκό ενθουσιασμό υπέρ του εξόριστου αυτοκράτορα. Άρχισε να αμφιβάλλει για τη νομιμοφροσύνη των ανδρών του και, αμφιταλαντευόμενος και ο ίδιος, τη μία μέρα υπενθύμιζε στους άνδρες του το χρέος τους να συλλάβουν το Βοναπάρτη, ενώ την επομένη τούς προέτρεπε να παραδοθούν στο Ναπολέοντα! Όταν τελικά τον αντίκρισε μπροστά του, προσπάθησε να δικαιολογηθεί:
 «Ό,τι έκανα το έκανα για τη Γαλλία, Μεγαλειότατε!».
 «Κι εγώ το ίδιο, Νε», του απάντησε μισο-ειρωνικά ο Ναπολέων.
 Τον δέχθηκε στο επιτελείο του και στο Βατερλώ τού ανέθεσε την τακτική διοίκηση του στρατεύματος, κάτι για το οποίο θα μετάνιωνε πικρά. Μετά την ήττα, ο Νεΰ φαινόταν να έχει χάσει κάθε συναίσθηση των όσων συνέβαιναν γύρω του, αφού επέστρεψε στο Λουδοβίκο νομίζοντας ότι θα μπορούσε να δικαιολογήσει τη στάση του. Δικάστηκε με την κατηγορία της προδοσίας κατά του βασιλέα και εκτελέστηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1815. Παρανοϊκά γενναίος και στο θάνατο, ο Νε αρνήθηκε να του δέσουν τα μάτια και έδωσε προσωπικά τη διαταγή στο εκτελεστικό απόσπασμα: «Άνδρες, σημαδέψτε στην καρδιά!». Ο Ναπολέων δεν παρέλειψε ν' αναφέρει ότι επρόκειτο για έναν «...γενναίο τρελό τον οποίον τελικά κανείς δεν έκλαψε»!
 Τιμητικές διακρίσεις
 Το όνομά του είναι χαραγμένο στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι (Ανατολικό πυλώνα, Στήλη 13).
 Παραπομπές
 Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Μνημεία του στο Σάαρλαντ
 Πηγές άρθρου
 Το άρθρο βασίζεται σε κείμενο των Ιωάννη Μανσόλα και Άγγελου Δαλασσηνού
 Γάλλοι στρατιωτικοί
 Στρατάρχες της Γαλλίας
 Ονόματα χαραγμένα στην Αψίδα του Θριάμβου
 Στρατάρχες της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας


text:
 22.2.2014
 FI
 Euroopan unionin virallinen lehti
 C 52/36
 Unionin yleisen tuomioistuimen tuomio 13.1.2014 — LaserSoft Imaging v. SMHV (WorkflowPilot)
 (Asia T-475/12) (1)
 (Yhteisön tavaramerkki - Hakemus sanamerkin WorkflowPilot rekisteröimiseksi yhteisön tavaramerkiksi - Ehdoton hylkäysperuste - Erottamiskyvyn puuttuminen - Asetuksen (EY) N:o 207/2009 7 artiklan 1 kohdan c alakohta)
 2014/C 52/68
 Oikeudenkäyntikieli: saksa
 Asianosaiset
 Kantaja: LaserSoft Imaging AG (Kiel, Saksa) (edustaja: asianajaja J. Hunnekuhl, avocat)
 Vastaaja: sisämarkkinoiden harmonisointivirasto (tavaramerkit ja mallit) (SMHV) (asiamies: D. Walicka
 Oikeudenkäynnin kohde
 Kanne SMHV:n neljännen valituslautakunnan 6.8.2012 tekemästä päätöksestä (asia R 480/2012-4), joka koskee hakemusta sanamerkin WorkflowPilot rekisteröimiseksi yhteisön tavaramerkiksi
 Tuomiolauselma
 1)
 Kanne hylätään.
 2)
 LaserSoft Imaging AG velvoitetaan korvaamaan oikeudenkäyntikulut.
 (1) EUVL C 9, 12.1.2013.


text:
Selma Blair, właśc. Selma Blair Beitner (ur. 23 czerwca 1972 w Southfield) – amerykańska aktorka filmowa, telewizyjna oraz teatralna pochodzenia żydowskiego.
 Życiorys
 Swoją karierę aktorską rozpoczęła w 1995 roku, a cztery lata później dostała główną rolę w serialu telewizyjnym Zoe i przyjaciele stworzonym przez stację The WB.
 Międzynarodową sławę przyniósł jej występ w filmie fantasy Hellboy (2004) oraz jego sequelu, Hellboy: Złota armia (2008). Inne znaczące pozycje filmowe, w których wystąpiła to m.in. Mgła (2005), Fioletowe fiołki (2007), The Poker House (2008), Columbus Circle (2012) oraz Matki i córki (2016).
 Zagrała główną rolę w amerykańskim remake serialu Kath & Kim (2008–2009). W latach 2012–2014 Blair grała w serialu telewizyjnym Jeden gniewny Charlie, gdzie towarzyszył jej Charlie Sheen. Rok 2016 to powrót Blair do telewizji. Aktorka zagrała Kris Jenner w pierwszym sezonie serialu American Crime Story stworzonym przez stację FX.
 W 2011 roku Blair użyczyła głosu jako narrator w filmie dokumentarnym Dziennik Anny Frank.
 W 2018 roku aktorka ujawniła, że choruje na stwardnienie rozsiane.
 Filmografia
 Przypisy
 Bibliografia
 Amerykańskie aktorki filmowe
 Amerykańskie aktorki telewizyjne
 Amerykanie pochodzenia żydowskiego
 Absolwenci Uniwersytetu Michigan
 Urodzeni w 1972