type: wikipedia

text:
Engleski građanski rat, ponekad zvan i Engleska revolucija je naziv za niz oružanih sukoba koji su se odigrali u Engleskoj sredinom 17. stoljeća, a koji svoj izvor imaju u sukobu između engleskog kralja Karla I. i engleskog parlamenta.
 Sukob je bio političke i vjerske prirode. Karlo je naslijedio englesko prijestolje od svog oca Jakova I. iz dinastije Stuart. Iako je bio nominalni poglavar Anglikanske crkve, mnogi su ga u Engleskoj smatrali prikrivenim katolikom. Karlo I. je također smatrao da engleski vladar, poput ostalih u Europi tog doba, ima božansko pravo vladanja i da nitko, uključujući Parlament nema pravo dovoditi u pitanje njegov autoritet i odluke. S druge strane u Engleskoj i Škotskoj u to doba nastavio je cvasti protestantizam u ekstremnim oblicima, uključujući puritanizam čiji su predstavnici stuartovsku monarhiju držali raskalašenom i grešnom.
 Karlov pokušaj zaustavljanja takvih tendencija u Škotskoj doveo je do tzv. biskupskih ratova u kojima je njegova vojska sramotno potučena, a Parlament odbio daljnje financiranje vojnih operacija te se Karlo za pomoć obratio svojim katoličkim podanicima u Irskoj, što je 1642. godine dovelo do stvaranja dvije vojske – kraljeve i parlamentarne – koje su se počele sukobljavati jedna s drugom.
 Rat je trajao tri godine i nakon početnog niza neodlučnih bitaka došla je do izražaja ekonomska premoć gradova, koji su podržavali parlament, nad selom koje je podržavalo kralja. Parlamentarci su imali veći elan, ali i sposobnijeg zapovjednika u liku Olivera Cromwella čijom je zaslugom Karlo I. konačno poražen i zarobljen godine 1645.
 Tri godine kasnije, dok je Parlament odlučivao o kraljevoj sudbini, ponovno je izbila rojalistička pobuna – tzv. drugi građanski rat. Ekstremisti u parlamentarnoj stranci su to iskoristili kao priliku za puč, pa je Karlo osuđen za izdaju i pogubljen godine 1649.
 Cromwell je poslije suzbio rojalističke pobune na čelu s Karlovim sinom Karlom II. u Irskoj i Škotskoj. To je imalo osobito teške posljedice u Irskoj, gdje je ubijeno oko 30% stanovništva, a sve zemlje u vlasništvu katolika konfiscirane su i predane Cromwellovim veteranima.
 Kao posljedica ratova Kraljevinu Englesku zamijenila je republika po imenu Commonwealth Engleske, odnosno diktatura na čelu s Oliverom Cromwellom. Iako je cromwellovski režim nestao nedugo nakon njegove smrti te se Karlo II. vratio na prijestolje, rat je kao trajnu posljedicu ostavio napuštanje koncepta o božanskom pravu kraljeva, pa su svi budući engleski kraljevi bili prisiljeni vladati uz blagoslov zakonodavne vlasti. Zato se smatra da je upravo engleski građanski rat zaslužan za stvaranje moderne demokracije na Britanskom otočju, odnosno koncepta liberalne demokracije u današnjem zapadnom svijetu.
 Povijest Engleske
 Građanski ratovi
 Vojna povijest 17. stoljeća


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 17.7.2010
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 185/56
 Voor het internationaal publiekrecht hebben alleen de originele VN/ECE-teksten rechtsgevolgen. Voor de status en de datum van inwerkingtreding van dit reglement, zie de recentste versie van VN/ECE-statusdocument TRANS/WP.29/343 op:
 http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html
 Reglement nr. 93 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) — Uniforme voorschriften voor de goedkeuring van:
 I.
 Beschermingsinrichtingen aan de voorzijde tegen klemrijden
 II.
 Voertuigen wat de installatie van een goedgekeurd type beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden betreft
 III.
 Voertuigen wat de bescherming aan de voorzijde tegen klemrijden betreft
 Datum van inwerkingtreding: 27 februari 1994
 INHOUD
 REGLEMENT
 1.
 Toepassingsgebied
 2.
 Doel
 3.
 Definities
 4.
 Goedkeuringsaanvraag
 Deel I — Goedkeuring van beschermingsinrichtingen aan de voorzijde tegen klemrijden
 5.
 Goedkeuring van een beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden
 6.
 Voorschriften voor beschermingsinrichtingen aan de voorzijde tegen klemrijden
 Deel II — Goedkeuring van een voertuig wat de installatie van een goedgekeurd type beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden betreft
 7.
 Goedkeuring van de installatie van een goedgekeurde beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden
 8.
 Voorschriften voor de installatie van een goedgekeurde beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden
 Deel III — Goedkeuring van een voertuig wat de bescherming aan de voorzijde tegen klemrijden betreft
 9.
 Goedkeuring van een voertuig met een bescherming aan de voorzijde tegen klemrijden
 10.
 Voorschriften voor een voertuig met een bescherming aan de voorzijde tegen klemrijden
 BIJLAGEN
 Bijlage 1 —
 Mededeling betreffende de goedkeuring, de uitbreiding, weigering of intrekking van de goedkeuring of de definitieve stopzetting van de productie van een type beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden krachtens Reglement nr. 93 (deel I)
 Bijlage 2 —
 Mededeling betreffende de goedkeuring, de uitbreiding, weigering of intrekking van de goedkeuring of de definitieve stopzetting van de productie van een voertuigtype wat de installatie van een goedgekeurd type beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden betreft krachtens Reglement nr. 93 (deel II)
 Bijlage 3 —
 Mededeling betreffende de goedkeuring, de uitbreiding, weigering of intrekking van de goedkeuring of de definitieve stopzetting van de productie van een voertuig wat de bescherming aan de voorzijde tegen klemrijden betreft krachtens Reglement nr. 93 (deel III)
 Bijlage 4 —
 Opstelling van goedkeuringsmerken
 Bijlage 5 —
 Testvoorwaarden en -procedures
 Bijlage 6 —
 Conformiteit van de productie en andere administratieve procedures
 1. TOEPASSINGSGEBIED
 1.1.
 Dit reglement is van toepassing op:
 1.1.1.
 DEEL I: beschermingsinrichtingen aan de voorzijde tegen klemrijden bestemd voor montage op voertuigen van de categorieën N2 en N3
 (1);
 1.1.2.
 DEEL II: de installatie op voertuigen van de categorieën N2 en N3
 (1) van beschermingsinrichtingen aan de voorzijde tegen klemrijden waarvoor krachtens deel I van dit reglement typegoedkeuring is verleend;
 1.1.3.
 DEEL III: voertuigen van de categorieën N2 en N3 wat de bescherming tegen klemrijden aan de voorzijde betreft, die zijn uitgerust met een beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden die niet afzonderlijk krachtens deel I van dit reglement is goedgekeurd, of die zo zijn ontworpen en/of uitgerust dat de samenstellende delen ervan als een beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden fungeren.
 1.2.
 Voertuigen van categorie N2 met een maximummassa van niet meer dan 7,5 ton hoeven slechts te voldoen aan de bepaling van dit reglement waarin een bodemvrijheid van 400 mm wordt voorgeschreven.
 1.3.
 De voorschriften van dit reglement zijn niet van toepassing op:
 1.3.1.
 terreinvoertuigen van categorie N2G en N3G (1);
 1.3.2.
 voertuigen waarvan het gebruik onverenigbaar is met de bepalingen voor de bescherming aan de voorzijde tegen klemrijden.
 2. DOEL
 Het doel van dit reglement is effectieve bescherming te bieden voor voertuigen van de categorieën M1 en N1
 (1) tegen het klemrijden onder de in punt 1 bedoelde voertuigen bij een frontale botsing.
 3. DEFINITIES
 3.1.
 In dit reglement wordt verstaan onder:
 3.1.1. „maximummassa” van het voertuig: de maximale massa die volgens de voertuigfabrikant technisch toelaatbaar is (deze kan groter zijn dan de „maximaal toelaatbare massa” die door de nationale overheid wordt vastgesteld);
 3.1.2. „maximumgewicht” van het voertuig: de verticale kracht (in Newton) die nodig is om hetzelfde, tot de maximummassa beladen voertuig te dragen;
 3.1.3. „onbeladen voertuig”: het voertuig in bedrijfsklare toestand, zonder inzittenden en lading maar compleet met brandstof, koelvloeistof, smeermiddelen, gereedschap en reservewiel (indien deze door de voertuigfabrikant als standaarduitrusting worden geleverd);
 3.1.4. „goedkeuring van een beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden”: de goedkeuring van een type beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden overeenkomstig de voorschriften van punt 7;
 3.1.5. „type beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden”: beschermingsinrichtingen aan de voorzijde tegen klemrijden die onderling niet verschillen op essentiële punten zoals vorm, afmetingen, bevestiging, materialen en de in punt 4.2 bedoelde opschriften;
 3.1.6. „bescherming aan de voorzijde tegen klemrijden”: de aanwezigheid aan de voorzijde van het voertuig van ofwel:3.1.6.1.een speciale inrichting (beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden), of3.1.6.2.carrosserie, chassisdelen of andere onderdelen, die dankzij hun vorm en eigenschappen de functie van een beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden vervullen;3.1.7. „goedkeuring van een voertuig”: de goedkeuring van een voertuigtype:
 voor deel II van dit reglement — wat de installatie van een beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden van een krachtens deel I van dit reglement goedgekeurd type betreft, of
 voor deel III van dit reglement — wat de bescherming aan de voorzijde tegen klemrijden betreft;
 3.1.8. „voertuigtype”: voertuigen die niet wezenlijk van elkaar verschillen op punten zoals:
 de breedte van de voorste as, gemeten aan de buitenzijde van de banden, exclusief de bolling van de band net boven de grond;
 de structuur, afmetingen, vorm en materialen van de voorzijde van het voertuig voor zover deze van invloed zijn op de voorschriften van het relevante deel van dit reglement;
 de op het voertuig gemonteerde goedgekeurde beschermingsinrichtingen aan de voorzijde tegen klemrijden, indien de aanvraag wordt gedaan uit hoofde van deel II van dit reglement;
 de maximummassa van het voertuigtype.
 4. GOEDKEURINGSAANVRAAG
 4.1.
 De aanvraag tot goedkeuring krachtens een van de delen van dit reglement wordt door de fabrikant van het type (voertuig/beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden) of door zijn daartoe gemachtigde vertegenwoordiger ingediend.
 4.2.
 Voor elk type moet de aanvraag vergezeld gaan van:
 4.2.1.
 documentatie, in drievoud, met een beschrijving van de technische kenmerken van het type (voertuig/beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden): afmetingen, contouren en samenstellende materialen, voor zover vereist voor dit reglement;
 4.2.2.
 bij een beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden, een monster van het type: op alle belangrijke onderdelen van dit monster die verband houden met de bescherming aan de voorzijde tegen klemrijden, moeten de handelsnaam of het merk van de aanvrager en de typeaanduiding duidelijk leesbaar en onuitwisbaar zijn aangebracht;
 4.2.3.
 voor elke test wordt een representatief exemplaar van het goed te keuren type inrichting of voertuig ter beschikking gesteld van de technische dienst die verantwoordelijk is voor de uitvoering van de goedkeuringstests;
 4.2.4.
 bij aanvragen uit hoofde van deel II of deel III van dit reglement kan een voertuig dat niet alle voor het type karakteristieke onderdelen bevat, voor de test worden geaccepteerd, op voorwaarde dat dit geen nadelig invloed op de bescherming aan de voorzijde tegen klemrijden heeft;
 4.2.5.
 een bepaling van de plaats van de punten P1, P2 en P3, zoals gedefinieerd in bijlage 5. Bij aanvragen uit hoofde van deel I van dit reglement moet hierbij rekening gehouden worden met de voorschriften van deel II.
 4.3.
 Aanvragen uit hoofde van deel II van dit reglement moeten vergezeld gaan van:
 4.3.1.
 een lijst van de beschermingsinrichtingen aan de voorzijde tegen klemrijden die bestemd zijn voor montage op het voertuigtype;
 4.3.2.
 op verzoek van de bevoegde instantie moet tevens voor elke beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden het mededelingenformulier voor de typegoedkeuring volgens bijlage 1 worden verstrekt.
 4.4.
 Aanvragen op basis van deel II of deel III van dit reglement moeten vergezeld gaan van informatie over het voertuigtype, zoals in punt 3.1.8 gedefinieerd.
 4.5.
 De bevoegde instantie moet over de volgende administratieve procedures overeenkomstig bijlage 6 beschikken:
 4.5.1.
 verificatie van het voorhanden zijn van een toereikende regeling voor een doeltreffende controle op de conformiteit van de productie vóór de verlening van de typegoedkeuring;
 4.5.2.
 sancties bij non-conformiteit van de productie;
 4.5.3.
 wijziging of uitbreiding van de typegoedkeuring;
 4.5.4.
 definitieve stopzetting van de productie.
 DEEL I
 GOEDKEURING VAN BESCHERMINGSINRICHTINGEN AAN DE VOORZIJDE TEGEN KLEMRIJDEN
 5. GOEDKEURING VAN EEN BESCHERMINGSINRICHTING AAN DE VOORZIJDE TEGEN KLEMRIJDEN
 5.1.
 Als de beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden die voor goedkeuring krachtens dit reglement ter beschikking is gesteld, aan de voorschriften van punt 6 voldoet, wordt goedkeuring van dat type beschermingsinrichting verleend overeenkomstig bijlage 4.
 5.2.
 Van de goedkeuring of de uitbreiding of weigering van de goedkeuring van een type beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden krachtens dit reglement wordt aan de partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, mededeling gedaan door middel van een formulier volgens het model in bijlage 1.
 6. VOORSCHRIFTEN VOOR BESCHERMINGSINRICHTINGEN AAN DE VOORZIJDE TEGEN KLEMRIJDEN
 6.1.
 De beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden moet voldoende weerstand bieden tegen krachten die evenwijdig met de lengteas van het voertuig worden uitgeoefend en tevens aan bepaalde voorschriften ten aanzien van de afmetingen voldoen. Dit moet worden aangetoond overeenkomstig de testprocedures en -voorwaarden van bijlage 5.
 6.2.
 De sectiehoogte van de dwarsbalk van de beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden moet voor voertuigen van categorie N2 ten minste 100 mm bedragen en voor voertuigen van categorie N3 ten minste 120 mm. De zijdelingse uiteinden van de dwarsbalk mogen niet naar voren zijn omgebogen en aan de buitenzijde geen scherpe rand hebben; aan deze voorwaarde is voldaan als de zijdelingse uiteinden van de dwarsbalk aan de buitenkant zijn afgerond met een kromtestraal van ten minste 2,5 mm.
 6.3.
 De inrichting mag zodanig zijn ontworpen dat ze in verscheidene standen aan de voorzijde van het voertuig kan worden geplaatst. De inrichting moet in dat geval in de gebruiksstand kunnen worden vergrendeld zodat onbedoelde wijziging van de positie is uitgesloten. De stand van de inrichting moet door de gebruiker gewijzigd kunnen worden door uitoefening van een kracht van niet meer dan 40 daN.
 6.4.
 De buitenoppervlakken van een beschermingsinrichting aan de voorzijde moeten vrijwel glad of horizontaal gegolfd zijn; ronde koppen van bouten of klinknagels mogen echter maximaal 10 mm buiten het oppervlak uitsteken.
 DEEL II
 GOEDKEURING VAN EEN VOERTUIG WAT DE INSTALLATIE VAN EEN GOEDGEKEURD TYPE BESCHERMINGSINRICHTING AAN DE VOORZIJDE TEGEN KLEMRIJDEN BETREFT
 7. GOEDKEURING VAN DE INSTALLATIE VAN EEN GOEDGEKEURDE BESCHERMINGSINRICHTING AAN DE VOORZIJDE TEGEN KLEMRIJDEN
 7.1.
 Als het voertuig dat voor goedkeuring krachtens dit deel van dit reglement ter beschikking is gesteld, voorzien is van een goedgekeurde beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden en aan de voorschriften van punt 8 voldoet, wordt goedkeuring van dat voertuigtype verleend overeenkomstig bijlage 4.
 7.2.
 Van de goedkeuring of de uitbreiding of weigering van de goedkeuring van een voertuigtype krachtens dit reglement wordt aan de partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, mededeling gedaan door middel van een formulier volgens het model in bijlage 2.
 8. VOORSCHRIFTEN VOOR DE INSTALLATIE VAN EEN GOEDGEKEURDE BESCHERMINGSINRICHTING AAN DE VOORZIJDE TEGEN KLEMRIJDEN
 8.1.
 De maximummassa van het voertuigtype waarvoor goedkeuring wordt aangevraagd, mag niet hoger zijn dan de waarde die is vermeld op het mededelingenformulier voor de typegoedkeuring van elke goedgekeurde beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden die voor installatie op dat voertuig is bestemd.
 8.2.
 Het voertuig met de daarop geïnstalleerde beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden moet voldoen aan bepaalde in bijlage 5 gespecificeerde voorschriften ten aanzien van de afmetingen, waarbij rekening moet worden gehouden met de testvoorwaarden en de gegevens die op het voor de beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden afgegeven mededelingenformulier van bijlage 1 zijn aangegeven.
 8.3.
 De beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden moet zodanig op het voertuig zijn gemonteerd dat de horizontale afstand, gemeten in achterwaartse richting vanaf het voorste deel van het voertuig tot aan de voorkant van de beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden niet meer bedraagt dan 400 mm, verminderd met de geregistreerde vervorming (punt 9 van bijlage 1), gemeten op de punten waar de testkrachten zijn uitgeoefend tijdens de typegoedkeuring van de beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden overeenkomstig de bepalingen van deel I van dit reglement. Deze worden aangegeven op het mededelingformulier voor de typegoedkeuring (zie de figuren 1 en 2).
 8.4.
 Bij het meten van deze afstanden worden alle delen van het voertuig die zich meer dan 2 m boven het wegdek bevinden, buiten beschouwing gelaten.
 8.5.
 De maximale bodemvrijheid van de beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden mag niet meer bedragen dan 400 mm, zoals gespecificeerd in punt 3 van bijlage 5, tussen de twee punten P1 in gemonteerde toestand. Op punten die verder naar buiten gelegen zijn dan P1 mag deze bodemvrijheid groter zijn dan 400 mm, op voorwaarde dat de onderkant niet boven het vlak ligt dat direct onder punt P1 door de onderkant van de beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden loopt met een helling van 15° boven het horizontale vlak (zie figuur 3).
 8.6.
 De hoogte boven het wegdek van de punten op de beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden waarop de testkrachten overeenkomstig deel I van dit reglement worden uitgeoefend en die op het mededelingenformulier voor de typegoedkeuring (bijlage 1, punt 8) staan vermeld, mag niet meer dan 445 mm bedragen, zoals gespecificeerd in punt 3 van bijlage 5.
 8.7.
 De maximale bodemvrijheid vanaf de onderkant van de beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden tussen de twee punten P1 mag niet meer dan 450 mm bedragen, waarbij rekening wordt gehouden met de beweging daarvan tijdens de uitoefening van de testbelasting overeenkomstig deel I.
 8.8.
 De breedte van de beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden mag op geen enkel punt meer bedragen dan de breedte van de spatborden die de wielen van de voorste as afschermen en mag aan geen van beide uiteinden meer dan 100 mm korter zijn dan de voorste as gemeten bij de buitenste punten van de banden, waarbij de bolling van de band net boven de grond buiten beschouwing wordt gelaten (zie figuur 1) en aan geen van beide zijden 200 mm korter zijn, gemeten vanaf de buitenste punten van de toegangstreden tot de bestuurderscabine.
 DEEL III
 GOEDKEURING VAN EEN VOERTUIG WAT DE BESCHERMING AAN DE VOORZIJDE TEGEN KLEMRIJDEN BETREFT
 9. GOEDKEURING VAN EEN VOERTUIG MET EEN BESCHERMING AAN DE VOORZIJDE TEGEN KLEMRIJDEN
 9.1.
 Als het voertuig dat voor goedkeuring krachtens dit reglement ter beschikking wordt gesteld, voorzien is van een bescherming aan de voorzijde tegen klemrijden die aan de voorschriften van punt 10 voldoet, wordt goedkeuring van dat voertuigtype verleend overeenkomstig bijlage 4.
 9.2.
 Van de goedkeuring of de uitbreiding of weigering van de goedkeuring van een voertuigtype krachtens dit reglement wordt aan de partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, mededeling gedaan door middel van een formulier volgens het model in bijlage 3.
 10. VOORSCHRIFTEN VOOR EEN VOERTUIG MET EEN BESCHERMING AAN DE VOORZIJDE TEGEN KLEMRIJDEN
 10.1.
 Voertuigen van de categorieën N2 en N3 worden geacht aan de voorwaarde van punt 2 te voldoen op voorwaarde dat het voertuig is uitgerust met een beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden die niet afzonderlijk is goedgekeurd krachtens deel I van dit reglement of zodanig aan de voorzijde is ontworpen en/of uitgerust dat de samenstellende delen ervan dankzij hun vorm en eigenschappen als vervanging van een beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden kunnen worden beschouwd. Onderdelen waarvan de gecombineerde functies aan de volgende voorschriften voldoen, worden geacht een beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden te vormen.
 10.2.
 De bescherming aan de voorzijde tegen klemrijden moet voldoende weerstand bieden tegen krachten die evenwijdig met de lengteas van het voertuig worden uitgeoefend. De bescherming aan de voorzijde tegen klemrijden moet tevens aan bepaalde voorschriften ten aanzien van de afmetingen voldoen. Dit moet worden aangetoond overeenkomstig de testprocedures en -voorwaarden van bijlage 5.
 10.3.
 Bij aanvragen uit hoofde van deel III moet de sectiehoogte van de dwarsbalk van de (niet afzonderlijk krachtens deel I goedgekeurde) beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden voor voertuigen van categorie N2 ten minste 100 mm bedragen en voor voertuigen van categorie N3 ten minste 120 mm.
 10.4.
 De inrichting mag zodanig zijn ontworpen dat ze in verscheidene standen aan de voorzijde van het voertuig kan worden geplaatst. De inrichting moet in dat geval in de gebruiksstand kunnen worden vergrendeld zodat onbedoelde wijziging van de positie is uitgesloten. De stand van de inrichting moet door de gebruiker gewijzigd kunnen worden door uitoefening van een kracht van niet meer dan 40 daN.
 10.5.
 De bescherming aan de voorzijde tegen klemrijden moet zo sterk zijn dat de horizontale afstand, gemeten in achterwaartse richting tussen het voorste deel van het voertuig en het contactvlak van de teststang op het voertuig na uitoefening van de (in deze bijlage gespecificeerde) testkrachten, niet meer dan 400 mm bedraagt.
 10.6.
 Bij het meten van deze afstanden worden alle delen van het voertuig die zich meer dan 2 m boven het wegdek bevinden, buiten beschouwing gelaten.
 10.7.
 De maximale bodemvrijheid van de bescherming aan de voorzijde tegen klemrijden mag niet meer bedragen dan 400 mm, zoals gespecificeerd in punt 2 van bijlage 5, tussen de twee punten P1. Op punten die verder naar buiten gelegen zijn dan P1 mag deze bodemvrijheid groter zijn dan 400 mm, op voorwaarde dat de onderkant niet boven het vlak ligt dat direct onder punt P1 door de onderkant van de bescherming aan de voorzijde tegen klemrijden loopt met een helling van 15° boven het horizontale vlak (zie figuur 3).
 10.8.
 De maximale bodemvrijheid vanaf de onderkant van de bescherming aan de voorzijde tegen klemrijden tussen de twee punten P1 mag niet meer dan 450 mm bedragen, waarbij rekening wordt gehouden met de beweging daarvan tijdens de uitoefening van de testbelasting.
 10.9.
 De breedte van de bescherming aan de voorzijde tegen klemrijden mag op geen enkel punt meer bedragen dan de breedte van de spatborden die de wielen van de voorste as afschermen en mag aan geen van beide uiteinden meer dan 100 mm korter zijn dan de voorste as gemeten bij de buitenste punten van de banden, waarbij de bolling van de band net boven de grond buiten beschouwing wordt gelaten (zie figuur 1) en aan geen van beide zijden 200 mm korter zijn, gemeten vanaf de buitenste punten van de toegangstreden tot de bestuurderscabine.
 Figuur 1
 Figuur 2
 Figuur 3
 (1) Zie de Geconsolideerde resolutie betreffende de constructie van voertuigen (R.E.3, bijlage 7) (TRANS/SC1/WP29/78/Amend.3).
 BIJLAGE 1
 MEDEDELING
 (Maximumformaat: A4 (210 × 297 mm))
 BIJLAGE 2
 MEDEDELING
 (Maximumformaat: A4 (210 × 297 mm))
 BIJLAGE 3
 MEDEDELING
 (Maximumformaat: A4 (210 × 297 mm))
 BIJLAGE 4
 OPSTELLING VAN GOEDKEURINGSMERKEN
 1. GOEDKEURINGSNUMMER
 1.1.
 Aan elk goedgekeurd type wordt een goedkeuringsnummer toegekend. De eerste twee cijfers (momenteel 00) geven de wijzigingenreeks aan met de recentste belangrijke technische wijzigingen van het reglement op de datum van goedkeuring. Dezelfde overeenkomstsluitende partij mag hetzelfde nummer niet aan een ander type toekennen.
 1.2.
 Van de goedkeuring of de weigering of uitbreiding van de goedkeuring van een type krachtens dit reglement wordt aan de partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, mededeling gedaan door middel van een formulier volgens het model in bijlage 1, 2 of 3.
 1.3.
 Op elk exemplaar uit de productie dat conform is met een krachtens dit reglement goedgekeurd type, wordt op een opvallende en in het geval van een technische eenheid in de gemonteerde toestand makkelijk bereikbare plaats die op het goedkeuringsformulier is gespecificeerd, een internationaal goedkeuringsmerk aangebracht, dat bestaat uit:
 1.3.1.
 een cirkel met daarin de letter „E”, gevolgd door het nummer van het land dat de goedkeuring heeft verleend (1);
 1.3.2.
 het nummer van dit reglement, gevolgd door de letter R, een liggend streepje en het goedkeuringsnummer, rechts van de in punt 1.3.1 voorgeschreven cirkel;
 1.3.3.
 een aanvullend symbool, gescheiden van het nummer van dit reglement door een verticale lijn en bestaande uit het nummer, in Romeinse cijfers, van het deel (I, II of III) van het reglement krachtens hetwelk de inrichting of het voertuig is goedgekeurd.
 1.4.
 Als het voertuig overeenstemt met een voertuigtype dat krachtens een of meer andere aan de overeenkomst gehechte reglementen is goedgekeurd in het land dat de goedkeuring krachtens dit reglement heeft verleend, hoeft het in punt 1.3.1 voorgeschreven symbool niet te worden herhaald; in dat geval worden het reglement, de goedkeuringsnummers en de aanvullende symbolen van alle reglementen krachtens welke goedkeuring is verleend in het land dat de goedkeuring krachtens dit reglement heeft verleend, in verticale kolommen rechts van het in punt 1.3.1 voorgeschreven symbool vermeld.
 1.5.
 Het goedkeuringsmerk moet goed leesbaar en onuitwisbaar zijn.
 2. OPSTELLING VAN GOEDKEURINGSMERKEN
 2.1. Model A
 2.1.1.
 Bovenstaand goedkeuringsmerk, aangebracht op een voertuig, geeft aan dat het voertuigtype in kwestie wat de bescherming aan de voorzijde tegen klemrijden bij een botsing betreft, in het Verenigd Koninkrijk (E11) krachtens Reglement nr. 93, deel II (installatie van een goedgekeurd type beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden) is goedgekeurd onder nummer 002439. De eerste twee cijfers van het goedkeuringsnummer geven aan dat de goedkeuring is verleend volgens de voorschriften van Reglement nr. 93, deel II, in zijn oorspronkelijke vorm.
 2.2. Model B
 2.2.1.
 Bovenstaand goedkeuringsmerk, aangebracht op een voertuig, geeft aan dat het voertuigtype in kwestie in het Verenigd Koninkrijk (E11) krachtens Reglement nr. 93, deel II, en Reglement nr. 31 (2) is goedgekeurd. De goedkeuringsnummers geven aan dat, op de datum waarop deze goedkeuringen zijn verleend, Reglement nr. 93 nog ongewijzigd was en Reglement nr. 31 wijzigingenreeks 02 bevatte.
 (1) 1 voor Duitsland, 2 voor Frankrijk, 3 voor Italië, 4 voor Nederland, 5 voor Zweden, 6 voor België, 7 voor Hongarije, 8 voor Tsjechië, 9 voor Spanje, 10 voor Joegoslavië, 11 voor het Verenigd Koninkrijk, 12 voor Oostenrijk, 13 voor Luxemburg, 14 voor Zwitserland, 15 (niet gebruikt), 16 voor Noorwegen, 17 voor Finland, 18 voor Denemarken, 19 voor Roemenië, 20 voor Polen, 21 voor Portugal, 22 voor de Russische Federatie, 23 voor Griekenland, 24, 25 (niet gebruikt), 26 voor Slovenië en 27 voor Slowakije. De daaropvolgende nummers zullen worden toegekend aan andere landen in de chronologische volgorde waarin zij de Overeenkomst betreffende de erkenning van de goedkeuring van uitrustingsstukken en onderdelen van motorrijtuigen ratificeren of tot deze overeenkomst toetreden. De aldus toegekende nummers zullen door de secretaris-generaal van de Verenigde Naties aan de overeenkomstsluitende partijen worden meegedeeld.
 (2) Het laatste nummer dient alleen ter illustratie.
 BIJLAGE 5
 TESTVOORWAARDEN EN -PROCEDURES
 1. TESTVOORWAARDEN VOOR BESCHERMINGSINRICHTINGEN AAN DE VOORZIJDE TEGEN KLEMRIJDEN
 1.1.
 Op verzoek van de fabrikant mag de test worden uitgevoerd op:
 1.1.1.
 een voertuigtype waarvoor de beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden is bestemd; in dat geval moeten de voorwaarden van punt 2 in acht worden genomen, of
 1.1.2.
 een deel van het chassis van het voertuigtype waarvoor de beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden is bestemd; dit deel moet representatief zijn voor het (de) voertuigtype(n) in kwestie, of
 1.1.3.
 op een vaste testbank.
 1.2.
 In het geval van de punten 1.1.2 en 1.1.3 moeten de delen die worden gebruikt om de beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden aan een deel van het voertuigchassis of aan de vaste testbank te bevestigen gelijkwaardig zijn met die welke worden gebruikt om de beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden bij installatie vast te zetten op het voertuig.
 1.3.
 Op verzoek van de fabrikant en met instemming van de technische dienst mag de in punt 3 beschreven testprocedure worden gesimuleerd door berekening of een andere vergelijkbare methode op voorwaarde dat de gelijkwaardigheid daarvan wordt aangetoond.
 2. TESTVOORWAARDEN VOOR VOERTUIGEN
 2.1.
 Indien dit nodig is om de in punt 3.1 voorgeschreven testkrachten te bereiken, mag het voertuig op om het even welke wijze worden vastgezet, voor zover deze wijze door de voertuigfabrikant is gespecificeerd.
 2.2.
 De afmetingen moeten worden vastgesteld alsof het voertuig in de volgende toestand verkeert:
 2.2.1.
 het voertuig is onbeladen;
 2.2.2.
 het voertuig staat stil op een horizontaal, vlak, stijf en glad oppervlak;
 2.2.3.
 de voorwielen staan in de rechtuitstand;
 2.2.4.
 de banden zijn opgepompt tot de door de voertuigfabrikant aanbevolen spanning;
 2.2.5.
 voertuigen die met een hydropneumatische, hydraulische of pneumatische ophanging zijn uitgerust of van een inrichting voor automatische niveauregeling naargelang van de belading zijn voorzien, bevinden zich in de normale rijstand zoals aangegeven door de fabrikant.
 3. TESTPROCEDURE
 3.1.
 De punten P1 bevinden zich op 200 mm van de langsvlakken die raken aan de buitenste punten van de banden van de vooras, waarbij de bolling van de band net boven de grond buiten beschouwing wordt gelaten; de punten P2 zijn symmetrisch ten opzichte van het middenlangsvlak en hebben een onderlinge afstand van 700 tot en met 1 200 mm. De precieze plaats moet door de fabrikant worden gespecificeerd.
 3.2.
 De hoogte boven het wegdek van de punten P1 en P2 moet door de voertuigfabrikant worden vastgesteld binnen de lijnen die de voorzijde van de inrichting begrenzen. De hoogte mag echter niet meer bedragen dan 445 mm wanneer het voertuig in onbeladen toestand verkeert. P3 ligt in het verticale middenlangsvlak van het voertuig (zie figuur 1 van het reglement).
 3.3.
 De hierna vermelde testkrachten moeten op elk van de testpunten worden uitgeoefend tijdens afzonderlijke tests op hetzelfde voertuig of op dezelfde inrichting of, als de fabrikant/vertegenwoordiger hierom verzoekt, op verschillende voertuigen of verschillende monsters van de inrichting.
 3.3.1.
 Als de structuur en de onderdelen van het voertuig die verband houden met de bescherming aan de voorzijde tegen klemrijden zich overwegend symmetrisch ten opzichte van het middenlangsvlak bevinden, hoeven de tests op de punten P1 en P2 slechts aan één kant te worden uitgevoerd.
 3.3.2.
 Bij de tests moeten de krachten zo snel mogelijk worden uitgeoefend en de inrichting of het voertuig moet de krachten van de volgende punten ten minste 0,2 seconden weerstaan.
 3.3.3.
 Een horizontale kracht gelijk aan 50 % van het maximumgewicht van het voertuig of het (de) beoogde voertuigtype(n) maar niet meer dan 80 × 103 N wordt achtereenvolgens op beide punten P1 uitgeoefend.
 3.3.4.
 Een horizontale kracht gelijk aan 100 % van het maximumgewicht van het voertuig of het (de) beoogde voertuigtype(n) maar niet meer dan 160 × 103 N wordt achtereenvolgens op beide punten P2 uitgeoefend. Indien de inrichting niet doorlopend is en het oppervlak van de dwarsdoorsnede tussen de twee punten P2 kleiner wordt, moet de test worden voortgezet met de uitoefening van een horizontale kracht op punt P3, en wel dezelfde als die op de punten P1.
 3.4.
 De maximale horizontale en verticale verplaatsing van elk testpunt tijdens de uitoefening van de bovengenoemde krachten moet worden geregistreerd en de hoogste waarde op het mededelingenformulier worden genoteerd.
 3.5.
 Wanneer een praktijktest wordt uitgevoerd om na te gaan of aan bovengenoemde voorschriften is voldaan, moet aan de volgende voorwaarden worden voldaan:
 3.5.1.
 Bij aanvragen uit hoofde van deel III moet een (niet afzonderlijk op basis van deel I goedgekeurde) beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden aan de zijbalken van het chassis van het voertuig worden bevestigd of aan datgene wat deze vervangt of een structuur waarvan is aangetoond is dat de prestaties gelijkwaardig zijn.
 3.5.2.
 De gespecificeerde krachten moeten worden uitgeoefend door stangen die op geschikte wijze kunnen scharnieren (bijvoorbeeld door middel van kruiskoppelingen) en die evenwijdig lopen aan het middenlangsvlak van het voertuig, via een oppervlak met een hoogte van niet meer dan 250 mm (de precieze hoogte en breedte moeten door de fabrikant worden aangegeven) en een breedte van niet meer dan 400 mm, met een kromtestraal van 5 ± 1 mm aan de verticale randen; het middelpunt van het oppervlak wordt achtereenvolgens op de punten P1, P2 en P3 geplaatst.
 BIJLAGE 6
 Conformiteit van de productie en andere administratieve procedures
 1. CONFORMITEIT VAN DE PRODUCTIE
 1.1.
 Krachtens dit reglement goedgekeurde beschermingsinrichtingen aan de voorzijde tegen klemrijden en voertuigen moeten zo zijn vervaardigd dat zij conform zijn met de typegoedkeuring door te voldoen aan de voorschriften van dit reglement.
 1.2.
 Om na te gaan of aan de voorschriften van punt 1.1 is voldaan, worden passende controles van de productie uitgevoerd.
 1.3.
 De houder van de goedkeuring moet met name:
 1.3.1.
 ervoor zorgen dat er procedures voor de doeltreffende controle van de kwaliteit van het voertuig of de inrichting bestaan;
 1.3.2.
 toegang hebben tot de testapparatuur die nodig is om de conformiteit met ieder goedgekeurd type te controleren;
 1.3.3.
 testresultaten registreren en ervoor zorgen dat de bijgevoegde documenten beschikbaar blijven gedurende een periode die in overleg met de administratieve instantie wordt vastgesteld;
 1.3.4.
 de resultaten van elk soort test analyseren om de stabiliteit van de eigenschappen van het product of de inrichting te verifiëren en te garanderen, rekening houdend met de bij industriële productie toegestane variaties;
 1.3.5.
 ervoor zorgen dat voor elk type voertuig of inrichting voldoende controles en tests worden uitgevoerd met betrekking tot de afmetingen, materialen en prestaties van de onderdelen die als bescherming aan de voorzijde tegen klemrijden fungeren en van de onderdelen die dienen voor de installatie op het voertuig;
 1.3.6.
 ervoor zorgen dat, als bij het desbetreffende type test monsters niet-conform blijken te zijn, er nieuwe monsters worden genomen en een nieuwe test wordt uitgevoerd. Alle nodige maatregelen moeten worden genomen om de conformiteit van de desbetreffende productie te herstellen.
 1.4.
 De bevoegde instantie die de typegoedkeuring heeft verleend, mag op elk tijdstip de in elke productie-eenheid toegepaste conformiteitscontrolemethoden verifiëren.
 1.4.1.
 Bij elke inspectie worden de test- en productiegegevens aan de bezoekende inspecteur voorgelegd.
 1.4.2.
 De inspecteur mag willekeurig kiezen welke monsters in het laboratorium van de fabrikant zullen worden getest. Het minimumaantal monsters mag worden bepaald op basis van de resultaten van de verificatie door de fabrikant zelf.
 1.4.3.
 Wanneer het kwaliteitsniveau onbevredigend lijkt of wanneer het nodig blijkt de geldigheid van de volgens punt 1.4.2 uitgevoerde tests te verifiëren, mag de inspecteur monsters selecteren die moeten worden toegezonden aan de technische dienst die de typegoedkeuringstests heeft verricht.
 1.4.4.
 De bevoegde instantie mag elke in dit reglement voorgeschreven test uitvoeren.
 1.4.5.
 Normaliter vinden de in opdracht van de bevoegde instantie uit te voeren inspecties om de twee jaar plaats. Als bij een van deze inspecties negatieve resultaten aan het licht komen, moet de bevoegde instantie ervoor zorgen dat alle nodige maatregelen worden genomen om de conformiteit van de productie zo snel mogelijk te herstellen.
 2. SANCTIES BIJ NON-CONFORMITEIT VAN DE PRODUCTIE
 2.1.
 De krachtens dit reglement aan een type beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden of voertuig verleende goedkeuring kan worden ingetrokken als niet aan bovenvermelde voorschriften is voldaan of als de beschermingsinrichting de in dit reglement voorgeschreven test niet heeft doorstaan.
 2.2.
 Als een overeenkomstsluitende partij die dit reglement toepast een eerder door haar verleende goedkeuring intrekt, stelt zij de andere overeenkomstsluitende partijen die dit reglement toepassen, daarvan onmiddellijk in kennis door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1, 2 of 3.
 3. WIJZIGING EN UITBREIDING VAN DE GOEDKEURING
 3.1.
 Elke wijziging van een type beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden of voertuig wordt meegedeeld aan de administratieve instantie die het type heeft goedgekeurd. Deze instantie kan dan:
 3.1.1.
 oordelen dat de wijzigingen waarschijnlijk geen noemenswaardig nadelig effect zullen hebben en dat de beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden of het voertuig in elk geval nog steeds aan de voorschriften voldoet, of
 3.1.2.
 de voor de uitvoering van de tests verantwoordelijke technische dienst om een aanvullend testrapport verzoeken.
 3.2.
 Van de bevestiging of de weigering van de goedkeuring wordt aan de partijen bij de Overeenkomst die dit reglement toepassen, mededeling gedaan door middel van een formulier volgens het model in bijlage 1, 2 of 3, onder vermelding van de wijzigingen.
 3.3.
 De bevoegde instantie die de goedkeuring uitbreidt, kent aan die uitbreiding een volgnummer toe en stelt de andere partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, hiervan in kennis door middel van een mededelingenformulier volgens het model in bijlage 1, 2 of 3.
 4. DEFINITIEVE STOPZETTING VAN DE PRODUCTIE
 Als de houder van de goedkeuring de productie van een overeenkomstig dit reglement goedgekeurd type beschermingsinrichting aan de voorzijde tegen klemrijden of voertuig met bescherming aan de voorzijde tegen klemrijden definitief stopzet, stelt hij de instantie die de goedkeuring heeft verleend daarvan in kennis. Zodra die instantie de desbetreffende kennisgeving heeft ontvangen, stelt zij de andere partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, daarvan in kennis door middel van een formulier volgens het model in bijlage 1, 2 of 3.
 5. NAAM EN ADRES VAN DE VOOR DE UITVOERING VAN DE GOEDKEURINGSTESTS VERANTWOORDELIJKE TECHNISCHE DIENSTEN EN VAN DE ADMINISTRATIEVE INSTANTIES
 De partijen bij de Overeenkomst van 1958 die dit reglement toepassen, delen het secretariaat van de Verenigde Naties de naam en het adres mee van de technische diensten die voor de uitvoering van de goedkeuringstests verantwoordelijk zijn, en van de administratieve instanties die goedkeuring verlenen en waaraan de in andere landen afgegeven certificaten betreffende de goedkeuring, de uitbreiding, weigering of intrekking van de goedkeuring en de definitieve stopzetting van de productie moeten worden gezonden.


type: legislation

text:
 KOMISE EVROPSKÝCH SPOLEČENSTVÍ
 V Bruselu dne 14.9.2004
 KOM(2004) 597 v konečném znění
 Návrh
 ROZHODNUTÍ RADY,
 kterým se Francii, v souladu s článkem 19 směrnice 2003/96/ES, povoluje použít
 odstupňované zdanění pohonných hmot
 (předložená Komisí)
 CS CS
 ---pagebreak--- DŮVODOVÁ ZPRÁVA
 1. PŘEDLOŽENÍ ŽÁDOSTI
 V souladu s článkem 19 směrnice Rady 2003/96/ES ze dne 27. října 2003, kterou se mění
 struktura rámcových předpisů Společenství o zdanění energetických produktů a elektřiny1,
 sdělily dopisem ze dne 16. června 2004 francouzské orgány Komisi svou žádost o oprávnění
 k používání odstupňované úrovně zdanění ve prospěch motorové nafty a bezolovnatého
 benzínu v rámci státní reformy a zejména decentralizace pravomocí, které jsou v současnosti
 převzaty na centrální úrovni.
 1.1. Obecný rámec žádosti
 Francouzská vláda zahájila novou etapu decentralizace kompetencí, které byly dosud
 vykonávány na národní úrovni. Revize ústavy z března 2003 vytvořila rámec pro přesun
 kompetencí státu na územní samosprávné celky (obce, departmenty, regiony) a pro vedení
 experimentů těmito celky.
 Přesuny kompetencí budou podle zákona doprovázeny odpovídajícími finančními prostředky.
 V tomto rámci francouzská vláda po hluboké analýze zvolila interní daň na ropné produkty
 (IDRP – jedná se o spotřební daň). Budou prováděna dvě odlišná, ale doplňková opatření.
 Za prvé bude část spotřební daně, která je v současné době vybírána u dvou nejčastěji
 používaných pohonných hmot, tedy motorové nafty a bezolovnatého benzínu, přenesena na
 regiony. Výše bude v každém regionu stejná a zdroj přidělený každému regionu by měl
 odpovídat spotřebě pohonné hmoty skutečně zjištěné na jeho území. Převod daní by měl
 z části záviset na úrovni přenesených kompetencí a současné situaci regionů vzhledem ke
 kompetencím, které jsou jim svěřeny. Tak by díky těsnému řízení a uplatnění principu
 subsidiarity měla být zajištěna kvalitnější a méně nákladná veřejná služba.
 Na druhou stranu by měly být regionální rady (místní výkonné orgány) oprávněny
 rozhodnout o snížení spotřební daně na pohonné hmoty spotřebované na jejich území,
 zejména proto, aby tento prostředek přizpůsobily rozdílům v ekonomické situaci, které
 dnes regiony charakterizují. Předmětem této žádosti o výjimku je pouze tato možnost
 regionální diferenciace IDRP. Regionální úpravy umožní provádět přenesené kompetence
 lépe přizpůsobené specifičnosti a potřebám každého regionu a zvláštním očekáváním jeho
 obyvatel. Opatření odpovídá objektivním rozdílům v sociálně ekonomické situaci regionů.
 Tyto rozdíly je možné pochopit pomocí různých ukazatelů. Například rozdíly mezi
 maximálním a minimálním indexem daňového bohatství – 42,3 eura na obyvatele – a
 daňového tlaku – 0,79 při vnitrostátním průměru rovném 1 – umožňují změřit rozdíly mezi
 nejbohatším a nejchudším regionem. Kromě toho, 15 regionů z 22 má index daňového tlaku
 vyšší než vnitrostátní průměr a musí tedy k dosažení stejného daňového produktu na
 obyvatele vyvíjet daňový tlak vyšší než vnitrostátní průměr. Francouzské regiony tedy nemají
 stejný manévrovací prostor pro zlepšení kvality služeb poskytovaných obyvatelstvu.
 Příslušný daňový výdaj bude od roku 2006 nižší než 700 milionů eur.
 1
 Úř. věst. L 283, 31.10.2003, s. 51.
 CS 2 CS
 ---pagebreak--- 1.2. Mechanismy požadovaného opatření
 Možnost regionálního snížení IDRP by byla poskytnuta na období od 1. ledna 2006 do
 31. prosince 2011. Regionální rady by odhlasovaly výši snížení v rozmezí stanoveném
 zákonem a při dodržení získané výjimky.
 Snížení by nebylo vyšší než 3,54 eur na 100 litrů u bezolovnatého benzínu a než 2,30 eur na
 100 litrů u motorové nafty, po celou dobu platnosti výjimky. Výše spotřební daně před
 snížením by byla stanovena na 60,69 eur na 100 litrů u bezolovnatého benzínu a na 42,84 eur
 na 100 litrů u motorové nafty, ale tyto dvě daně by se v průběhu doby mohly vyvíjet. Úroveň
 zdanění po snížení by nikdy neměla být nižší než minima Společenství stanovená směrnicí
 2003/96/ES.
 Snížení by se nevztahovalo na spotřebu profesionální motorové nafty, nazývané také
 „motorová nafta pro obchodní užití“.
 1.3. Kontrolní opatření a opatření pro oběh stanovených produktů
 Výběr a kontrola spotřební daně z motorové nafty a bezolovnatého benzínu zůstávají, ať bude
 snížení schválené regiony jakékoli, v kompetenci státu.
 Oběh produktů by měl probíhat v režimu uhrazených poplatků; pohonné hmoty by měly být
 zdaněny při jejich dodání ke spotřebě podle sazby spotřební daně platné v regionu, kde by
 byly dodávány.
 Vzhledem k nebezpečí zvláštního identifikovaného podvodu (odklonění dodávky, aby bylo
 možné využít rozdílu ve zdanění mezi dvěma regiony), by sledování logistického řetězce
 mělo být zaručeno pomocí předběžné identifikace různých příjemců jejich dodavateli a
 předáváním těchto informací celní správě. Rozbor nebezpečí vede k rozdělení příjemců do tří
 kategorií: koneční spotřebitelé s kapacitou pro hromadné skladování, čerpací stanice a
 distributoři osvobozené pohonné hmoty. Aby se podpořila identifikace distributorů, kteří jsou
 oprávněni provádět dodávky pohonných hmot mezi regiony, celní správa by jim jednotlivě
 přiznávala určitý status. Potom by stačilo, aby dodavatelé požadovali od svých zákazníků
 distributorů tento status a u ostatních zákazníků zjistili, do které kategorie patří: čerpací
 stanice nebo koneční spotřebitelé.
 V případě vnitrostátního pohybu pohonných hmot s uhrazenými poplatky by celní orgán měl
 možnost prověřit původ produktu a jeho regionální určení. V případě atypické trasy nebo
 nevysvětlitelných lhůt dopravy by orgán mohl provádět vyšetřování případného odklonu od
 původně oznámeného regionálního určení.
 Co se týče vyloučení profesionální motorové nafty z rámce tohoto opatření, vnitrostátní
 silniční přepravci nebo přepravci Společenství, kteří splňují podmínky pro částečné vrácení
 spotřební daně na profesionální motorovou naftu, by platili stejnou spotřební daň, bez ohledu
 na region nákupu. Uvažované opatření by zachovalo nyní platný postup vracení a umožnilo
 by zcela vyrovnat důsledky snížení sazby, o kterém rozhodly regiony, a snížilo by tak dlužnou
 vracenou částku za profesionální motorovou naftu.
 1.4. Vliv na vnitřní trh
 Podle francouzských orgánů by toto opatření nevedlo ke zhoršení dobrého fungování vnitřní
 trhu, především proto, že oblast použití tohoto opatření je omezena na pohonné hmoty pro
 CS 3 CS
 ---pagebreak--- neprofesionální použití. Navíc, rozdíly prodejní ceny mezi sítěmi jsou u neprofesionálních
 pohonných hmot vyšší než částka předpokládané úpravy.
 Kromě toho, uvažované opatření na snížení daně by s sebou nepřinášelo státní pomoc, pokud
 by podniky silniční dopravy hradily stejnou spotřební daň za spotřebu profesionální motorové
 nafty, bez ohledu na to, v jakém regionu kontinentální Francie by tato profesionální motorová
 nafta byla nakoupena.
 Navrhované opatření by tedy nevedlo k narušení hospodářské soutěže v odvětví dopravy a
 neovlivnilo by obchod v rámci Společenství.
 2. HODNOCENÍ KOMISE
 2.1. Předmět žádosti a právní základ
 Komise předběžně poznamenává, že francouzský návrh je zaměřen především na přesun
 příjmů ze spotřební daně. Takový přesun nepředstavuje vzhledem k právu Společenství žádný
 problém. Opatření, které bude Komise posuzovat v rámci francouzské žádosti, se týká
 pouze snížení IDRP měnitelné podle francouzských správních regionů.
 V souladu s článkem 19 směrnice 2003/96/ES může Rada jednomyslně na návrh Komise
 povolit kterémukoli členskému státu, aby zavedl další osvobození od daní nebo snížení sazeb
 spotřebních daní z důvodů některé zvláštní politiky.
 Posouzení výjimky požadované v souladu s článkem 19 směrnice 2003/96/ES vychází
 z celkové analýzy shody s politikami Společenství.
 2.2. Použitelné sazby
 Komise zjišťuje, že snížení IDRP navrhovaná francouzskými orgány, vedou ke skutečným
 sazbám spotřební daně vyšším než použitelné minimum Společenství. Komise by nemohla
 přijmout, aby snížené sazby byly nižší než tato minima.
 2.3. Délka opatření
 Komise poznamenává, že opatření je na 6 let, což je v souladu s článkem 19
 směrnice 2003/96/ES.
 2.4. Základ/narušení hospodářské soutěže
 Po podrobném prozkoumání došla Komise k závěru, že malé rozlišení sazeb spotřebních daní
 mezi jednotlivými regiony a rozdíly v cenách jednotlivých distribučních sítí způsobí, že
 nebezpečí odklonu dopravy (a tedy i zvýšení emisí škodlivých pro životní prostředí) bude jen
 velmi slabý. Komise dále upozorňuje na skutečnost, že regionální rozlišení cen doprovází i
 navýšení nominální hodnoty daně, což vede ke snaze o účinnější používání pohonných hmot.
 Komise se přesvědčila, že uvedené opatření povede ke snížení návratné částky za motorovou
 naftu na profesionální využití o částku regionálního snížení spotřební daně za motorovou
 naftu. V právním předpisu je vhodné také upřesnit, že maximální částka regionálního snížení
 nesmí být vyšší než rozdíl mezi státní sazbou za motorovou naftu na profesionální využití a
 motorovou naftu na neprofesionální využití.
 CS 4 CS
 ---pagebreak--- Obchodní oběh motorové nafty a bezolovnatého benzínu v rámci Společenství probíhá téměř
 zcela v režimu s podmíněným osvobozením od spotřební daně. Tato forma oběhu v rámci
 Společenství není ovlivněna regionalizací spotřební daně, kterou Francie zamýšlí. Pokud se
 jedná o velmi omezené případy, kdy obchodní oběh probíhá s uhrazenými poplatky, kontrolní
 postupy jsou nediskriminační povahy a, dle předpokladů, bez škodlivých vlivů na oběh
 produktů v režimu uhrazených poplatků v rámci Společenství. Za takovýchto podmínek
 regionalizací spotřební daně nebude dotčeno dobré fungování vnitřního trhu.
 Velice jasné rozlišení hranic mezi sazbami spotřební daně, které se používají v jednotlivých
 regionech, které by navíc bylo vyváženo velkými odchylkami cen mezi distribučními sítěmi,
 zajistí, že regionalizace spotřební daně nezpůsobí narušení hospodářské soutěže na trhu
 s ropnými výrobky. Uvedené opatření se nevztahuje na motorovou naftu pro komerční
 využití, která se používá jako pohonná hmota, což zabrání možnosti narušení hospodářské
 soutěže.
 Komise dále uvádí, že regionální rozlišení sazeb není formou státní pomoci.
 2.5. Zvláštní politické cíle
 Komise na základě prostudování informací, které Francie předložila, došla k závěru, že
 zamýšlená decentralizace je součástí snah o posílení správní účinnosti formou rozvoje co
 nejkvalitnějších a nejlevnějších veřejných služeb. Toto hledání maximální účinnosti se podle
 všeho osvědčilo při decentralizaci ve Francii, která umožnila výkonným regionálním orgánům
 získat zkušenosti se správou. Decentralizace je rovněž ukazatelem růstu národního
 hospodářství. Tvorba hrubého fixního kapitálu místní veřejné správy představuje 2 %
 francouzského HDP, kdežto státního kapitálu se pohybuje kolem 0,5 %, tedy poměr 1 ku 4 ve
 prospěch sektoru místní veřejné správy.
 Požadované opatření také představuje další pobídku pro regiony ke zlepšení kvality jejich
 správy transparentní cestou tak, aby vyhovovala odlišným sociálně-ekonomickým
 podmínkám. Ustanovení návrhu rozhodnutí musí v této souvislosti stanovit, že uvedená
 snížení se musejí provádět v jednotlivých regionech v závislosti na objektivních
 ekonomických podmínkách.
 Regionalizace spadá do politiky subsidiarity a umožňuje přijetí rozhodnutí v mnoha oblastech
 (odborná příprava, hospodářský rozvoj, zdraví, vzdělávání, správa rozsáhlých zařízení,
 kultura) na vhodné úrovni.
 Komise se domnívá, že žádost o regionální rozlišení vyhovuje zvláštnímu politickému cíli
 podle článku 19 nařízení 2003/96/ES.
 2.6. Pravidla pro kontrolu a oběh
 Dodržování pravidel pro kontrolu a oběh stanovených směrnicí 2003/96/ES a směrnicí
 Rady 92/12/EHS ze dne 25. února 1992, týkající se obecných podmínek pro držení, oběh a
 kontrolu produktů podléhajících spotřební dani2, zajišťuje struktura správního dohledu
 stanovená francouzskými orgány. Přizpůsobí se i stanovená kontrolní opatření.
 2
 Úř. věst. L 76, 23.3.1992, s. 1. Směrnice naposledy pozměněná směrnicí 2000/47/ES (Úř. věst. L 193,
 29.7.2000, s. 73).
 CS 5 CS
 ---pagebreak--- ROZHODNUTÍ
 Komise navrhuje Radě, aby rozhodla podle článku 19 směrnice Rady 2003/96/ES, že je
 Francie v období od 1. ledna 2006 do 31. prosince 2011 oprávněna použít snížené sazby za
 bezolovnatý benzín a za motorovou naftu používané jako pohonné hmoty. Uvedená snížení
 mohou být rozlišena podle správních regionů v případě, že se dodrží všechny následující
 podmínky:
 – snížení nepřesahuje 35,4 eur za 1000 litrů bezolovnatého benzínu a 23,0 eur za
 1000 litrů motorové nafty,
 – snížení není větší než rozdíl mezi sazbou za motorovou naftu a sazbou za
 motorovou naftu pro komerční využití,
 – snížení odpovídá objektivním sociálně-ekonomickým podmínkám
 v jednotlivých regionech.
 Snížené sazby musejí být v souladu s ustanoveními směrnice 2003/96/ES, zejména
 s minimálními sazbami stanovenými v článku 7.
 Na motorovou naftu pro komerční využití podle čl. 7, odst. 2 směrnice 2003/96/ES se
 uvedená možnost snížení nevztahuje.
 CS 6 CS
 ---pagebreak--- Návrh
 ROZHODNUTÍ RADY,
 kterým se Francii, v souladu s článkem 19 směrnice 2003/96/ES, povoluje použít
 odstupňované zdanění pohonných hmot
 RADA EVROPSKÉ UNIE,
 s ohledem na Smlouvu o založení Evropského společenství,
 s ohledem na směrnici Rady 2003/96/ES ze dne 27. října 2003, kterou se mění struktura
 rámcových předpisů Společenství o zdanění energetických produktů a elektřiny3, a zejména
 na článek 19 uvedené směrnice,
 s ohledem na návrh Komise,
 vzhledem k těmto důvodům:
 (1) Dopisem ze dne 16. června 2004 Francie požádala o povolení použít odstupňované
 sazby na motorovou naftu a bezolovnatý benzín v rámci státní reformy a zejména
 v rámci decentralizace taxativně vymezených kompetencí, které v současné době
 existují na centrální úrovni.
 (2) Decentralizace, kterou Francie zamýšlí, je součástí snah o posílení správní účinnosti
 formou rozvoje co nejkvalitnějších a nejlevnějších veřejných služeb. Tvoří součást
 politiky subsidiarity a umožňuje přijetí rozhodnutí v mnoha oblastech v přiměřeném
 státním rámci. Možnost rozlišení sazeb v rámci jednotlivých regionů představuje další
 pobídku pro regiony ke zlepšení kvality jejich správy transparentní cestou. Uvedená
 snížení by se v jednotlivých regionech měla provádět v závislosti na sociálně-
 ekonomických podmínkách.
 (3) Časově neomezené výjimky nesmějí být povoleny. Čl. 19 odst. 2 směrnice 2003/96/ES
 proto omezuje dobu platnosti povolení doplňkového snížení sazeb za energetické
 produkty a elektřinu na šest let s možností obnovení.
 (4) Malé rozlišení sazeb spotřebních daní mezi jednotlivými regiony a rozdíly v cenách
 jednotlivých distribučních sítí způsobí, že nebezpečí odklonu dopravy (a tedy i zvýšení
 emisí škodlivých pro životní prostředí) bude jen velmi slabý. To splňuje také základní
 požadavky energetické politiky.
 (5) Obchodní oběh motorové nafty a bezolovnatého benzínu v rámci Společenství probíhá
 téměř zcela v režimu s podmíněným osvobozením od spotřební daně. Tato forma
 oběhu v rámci Společenství není ovlivněna regionalizací spotřební daně, kterou
 Francie zamýšlí. Pokud se jedná o velmi omezené případy, kdy obchodní oběh probíhá
 3
 Úř. věst. L 283, 31.10.2003, s. 51.
 CS 7 CS
 ---pagebreak--- s uhrazenými poplatky, kontrolní postupy jsou nediskriminační povahy a měly by být,
 s výjimkou pravidelného posouzení jejich praktických prováděcích pravidel, bez
 skutečných vlivů na oběh produktů v režimu uhrazených poplatků v rámci
 Společenství. Za takovýchto podmínek pravděpodobně nebude regionalizací spotřební
 daně dotčeno dobré fungování vnitřního trhu.
 (6) Velice jasné stanovené hranice rozlišení mezi sazbami spotřební daně, které se
 používají v jednotlivých regionech, které by navíc bylo vyváženo velkými odchylkami
 cen mezi distribučními sítěmi, by mělo zajistit, že regionalizace spotřební daně
 nezpůsobí narušení hospodářské soutěže na trhu s ropnými výrobky. Uvedené opatření
 se nevztahuje na motorovou naftu pro komerční využití, která se používá jako
 pohonná hmota, což zabrání možnosti narušení hospodářské soutěže.
 (7) Komise pravidelně přezkoumá snížení a daňové úlevy, a ověří tak, zda nedochází
 k narušení hospodářské soutěže, fungování vnitřního trhu a zda jsou snížení a úlevy
 v souladu s politikami Společenství v oblasti ochrany životního prostředí, energií a
 dopravy,
 PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
 Článek 1
 1. Francie je oprávněna použít snížené sazby na bezolovnatý benzín a na motorovou
 naftu používané jako pohonné hmoty. Na motorovou naftu pro komerční využití
 podle čl. 7, odst. 2 směrnice 2003/96/ES se uvedená možnost snížení nevztahuje.
 2. Snížení mohou být rozlišena podle správních regionů v případě, že se dodrží všechny
 následující podmínky:
 – snížení nepřesahuje 35,4 eur za 1000 litrů bezolovnatého benzínu a 23,0 eur za
 1000 litrů motorové nafty,
 – snížení není větší než rozdíl mezi sazbou za motorovou naftu a sazbou za
 motorovou naftu pro komerční využití,
 – snížení odpovídá objektivním sociálně-ekonomickým podmínkám
 v jednotlivých regionech.
 3. Snížené sazby musejí být v souladu s ustanoveními směrnice 2003/96/ES, zejména
 s minimálními sazbami stanovenými v článku 7.
 Článek 2
 Použitelnost této směrnice končí dnem 31. prosince 2001.
 Použije se ode dne 1. ledna 2006.
 CS 8 CS
 ---pagebreak--- Článek 3
 Toto rozhodnutí je určeno Francouzské republice.
 V Bruselu dne
 Za Radu
 předseda / předsedkyně
 CS 9 CS


text:
Van Alstyne is a Dutch surname also found as "Van Alstine". Notable people with the surname include:
 Benjamin Van Alstyne (1893–1972), American basketball coach
 Egbert Anson Van Alstyne (1878–1951), songwriter
 Frances van Alstyne (1820–1915), usually known as Fanny Crosby, American hymnwriter
 Henry A. Van Alstyne (1869–1947), New York engineer and surveyor
 James Van Alstyne (born 1966), professional poker player
 Marshall Van Alstyne (born 1962), academic
 Thomas J. Van Alstyne (1827–1903), U.S. Representative from New York
 William Van Alstyne (1934-2019), constitutional law scholar and professor at William & Mary Law School
 See also
 Van Alstyne, Texas
 References
 Surnames of Dutch origin


text:
Geminiano Montanari, italijanski astronom, * 1. junij 1633, Modena, Italija, † 13. oktober 1687, Padova, Italija.
 Življenje in delo
 Okoli leta 1667 je Montanari prvi ugotovil spremenljivost sija zvezde Algol (β Perzeja). Verjetno so to zaznali že pred njim. Ime zvezde v arabščini, hebrejščini in drugih jezikih »zli duh« ali »demon« kaže, da so nenavadno obnašanje zvezde že od nekdaj poznali. V zahodnem svetu so zgodnji opazovalci nasledili krščansko vztrajanje o nespremenljivosti Vesolja. Kasneje, leta 1782 je John Goodricke pravilno pojasnil mehanizem spreminjanja navideznega sija Algola.
 Montanari je študiral pravo v Firencah in diplomiral na Univerzi v Salzburgu. Leta 1662 ali 1663 je odšel v Bologno, kjer je s pomočjo okularnega mikrometra lastne izdelave zarisal točno karto Lune.
 Opazoval je kapilarnost in proučeval še druge probleme iz statike. Predlagal je, da je viskoznost tekočine odvisna od oblike molekul.
 Leta 1669 je na observatoriju v Panzanu pri Modeni nasledil Giovannija Domenica Cassinija, ki je na Colbertovo prošnjo odšel v Pariz. Tu je moral Montanari izdelati astrološki almanah. To je res storil leta 1665, vendar je vnesel namerno napako, saj je napisal almanah popolnoma naključno, in s tem pokazal, da so lahko naključne napovedi enake astrološkim. V obdobju kmalu za Galilejem so znanstveniki, kot je bil Montanari, nastopili proti mističnim pogledom, kot jih je zagovarjal na primer Rossetti.
 21. marca 1676 je Montanari poročal Halleyju o kometu.
 Montanari se je leta 1679 preselil v Padovo, kjer je dobil službo profesorja. Vsi zapisi o njem iz tega obdobja so zgubljeni. Ohranilo se je pismo iz leta 1682 o opazovanju Halleyjevega kometa. Pisal je tudi o ekonomiji, kjer je videl, da je zahteva po določenem blagu stalna. Leta 1683 je pisal tudi o kovanju in vrednosti denarja.
 Priznanja
 Poimenovanja
 Po njem se imenuje udarni krater Montanari na Luni s koordinatama 45,8 južno; 20,6 zahodno.
 Dela
 De motionibus naturalibus a gravitate pendentibus (1667),
 Pensieri fisico-matematici (1667),
 Prostasi fisicomatematica (1669),
 La Livella Diottrica (1674),
 Trattato mercantile delle monete (1680).
 Italijanski astronomi
 Diplomiranci Univerze v Salzburgu
 Predavatelji na Univerzi v Padovi
 Ljudje, po katerih so poimenovali krater na Luni
 Italijanski univerzitetni učitelji


type: caselaw

text:
 1.5.2010
 FI
 Euroopan unionin virallinen lehti
 C 113/12
 Unionin tuomioistuimen tuomio (kolmas jaosto) 11.3.2010 (Naczelny Sąd Administracyjnyn (Puolan tasavalta) esittämä ennakkoratkaisupyyntö) — Telekomunikacja Polska S.A. w. Warszawie v. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
 (Asia C-522/08) (1)
 (Sähköinen viestintä - Telepalvelut - Direktiivi 2002/21/EY - Direktiivi 2002/22/EY - Palvelusopimuksen tekemisen ehdoksi ei saa asettaa muita palveluja koskevan sopimuksen tekemistä - Laajakaistainen internetyhteys)
 2010/C 113/16
 Oikeudenkäyntikieli: puola
 Ennakkoratkaisua pyytänyt tuomioistuin
 Naczelny Sąd Administracyjny
 Pääasian asianosaiset
 Kantaja: Telekomunikacja Polska S.A. w. Warszawie
 Vastaaja: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
 Oikeudenkäynnin kohde
 Ennakkoratkaisupyyntö — Naczelny Sąd Administracyjny — EY:n perustamissopimuksen 95 artiklan sekä sähköisten viestintäverkkojen ja niiden liitännäistoimintojen käyttöoikeuksista ja yhteenliittämisestä 7.3.2002 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2002/19/EY (käyttöoikeusdirektiivi) (EYVL L 108, s. 7) 13 perustelukappaleen ja 5 ja 8 artiklan, sähköisiä viestintäverkkoja ja -palveluja koskevista valtuutuksista 7.3.2002 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2002/20/EY (valtuutusdirektiivi) (EYVL L 108, s. 21) säännösten, sähköisten viestintäverkkojen ja -palvelujen yhteisestä sääntelyjärjestelmästä 7.3.2002 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2002/21/EY (puitedirektiivi) (EYVL L 108, s. 33) 1 ja 28 perustelukappaleen sekä 1 artiklan 3 kohdan ja 3, 7, 8, 14, 15, 16 ja 19 artiklan ja yleispalvelusta ja käyttäjien oikeuksista sähköisten viestintäverkkojen ja palvelujen alalla 7.3.2002 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 2002/22/EY (yleispalveludirektiivi) (EYVL L 108, s. 51) 26 perustelukappaleen ja 16 ja 17 artiklan tulkinta — Kansallinen lainsäädäntö, jossa kielletään televiestintäpalvelujen tarjoajia asettamasta palvelusopimuksen tekemisen ehdoksi toisen palvelun ostamista — Puhelinpalvelusopimuksen tekemisen asettaminen internetin laajakaistapalvelua koskevan sopimuksen tekemisen ehdoksi
 Tuomiolauselma
 Sähköisten viestintäverkkojen ja -palvelujen yhteisestä sääntelyjärjestelmästä 7.3.2002 annettua Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiiviä 2002/21/EY (puitedirektiivi) ja yleispalvelusta ja käyttäjien oikeuksista sähköisten viestintäverkkojen ja palvelujen alalla 7.3.2002 annettua Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiiviä 2002/22/EY (yleispalveludirektiivi) on tulkittava niin, että ne eivät ole esteenä 16.7.2004 annetun televiestintälain (ustawa — Prawo telekomunikacyjne) 57 §:n 1 momentin 1 kohdan, sellaisena kuin sitä sovelletaan pääasian tosiseikkoihin, kaltaiselle kansalliselle lainsäädännölle, jossa kielletään asettamasta palvelusopimuksen tekemisen ehdoksi sitä, että loppukäyttäjä tekee muita palveluja koskevan sopimuksen.
 Sopimattomista elinkeinonharjoittajien ja kuluttajien välisistä kaupallisista menettelyistä sisämarkkinoilla ja neuvoston direktiivin 84/450/ETY, Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivien 97/7/EY, 98/27/EY ja 2002/65/EY sekä Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EY) N:o 2006/2004 muuttamisesta11.5.2005 annettua Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiiviä 2005/29/EY (sopimattomia kaupallisia menettelyjä koskeva direktiivi), on kuitenkin tulkittava niin, että se on esteenä kansalliselle lainsäädännölle, jossa muutamia poikkeuksia lukuun ottamatta ja yksittäistapauksen konkreettisia olosuhteita huomioon ottamatta kielletään kaikki myyjän kuluttajalle tekemät yhdistetyt tarjoukset.
 (1) EUVL C 69, 21.3.2009.


text:
 14.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/51
 Προσφυγή της 7ης Ιανουαρίου 2016 — Awg Allgemeine Warenvertriebs κατά ΓΕΕΑ — Takko (Southern Territory 23o48’25"S)
 (Υπόθεση T-6/16)
 (2016/C 098/66)
 Γλώσσα του δικογράφου της προσφυγής: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Awg Allgemeine Warenvertriebs GmbH (Köngen, Γερμανία) (εκπρόσωπος: T. Sambuc, δικηγόρος)
 Καθού: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
 Αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών: Takko Holding GmbH (Telgte, Γερμανία)
 Στοιχεία σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ
 Δικαιούχος του επίδικου σήματος: Η προσφεύγουσα
 Επίδικο σήμα: Κοινοτικό λεκτικό σήμα «Southern Territory 23o48’25"S» — Υπ’ αριθ. 10 099 554 κοινοτικό σήμα
 Διαδικασία ενώπιον του ΓΕΕΑ: Διαδικασία για την κήρυξη ακυρότητας
 Προσβαλλόμενη απόφαση: Απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 10ης Νοεμβρίου 2015 στην υπόθεση R 735/2015-4
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να τροποποιήσει την προσβαλλόμενη απόφαση κατά τρόπον ώστε να απορριφθεί το αίτημα κηρύξεως ακυρότητας του κοινοτικού σήματος 10 099 554 Southern Territory 23o48’25"S.
 Προβαλλόμενος λόγος
 —
 Παράβαση του άρθρου 53, παράγραφος 1, στοιχείο α', σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009.


text:
 Svarīgs juridisks paziņojums
 |
 22001D0118(16)
 Oficiālais Vēstnesis L 015 , 18/01/2001 Lpp. 0032 - 0033
 EEZ Apvienotās komitejas LēmumsNr. 141/1999(1999. gada 5. novembris),ar ko groza EEZ līguma I pielikumu (Veterinārie un fitosanitārie jautājumi)EEZ APVIENOTĀ KOMITEJA,ņemot vērā Līgumu par Eiropas Ekonomikas zonu, kas pielāgots ar protokolu, ar ko pielāgo Līgumu par Eiropas Ekonomikas zonu, turpmāk — "līgums", un jo īpaši tā 98. pantu,tā kā:(1) Līguma I pielikums grozīts ar EEZ apvienotās komitejas 1999. gada 25. jūnija Lēmumu Nr. 76/1999 [1];(2) Komisijas 1997. gada 28. februāra Lēmums 97/217/EK, ar ko izveido tādu trešo valstu grupas, kas spēj izmantot veterināro sertifikāciju savvaļas dzīvnieku gaļas, saimniecībā audzētu medījamo dzīvnieku gaļas un trušu gaļas ieviešanai no trešām valstīm [2], ir iekļauts līguma I pielikuma I nodaļas 1.2. daļā un tā kā tas pareizi jāiekļauj I pielikuma I nodaļas 8.2. daļā,(3) Komisijas 1998. gada 5. novembra Lēmums 98/648/EK, ar kuru groza Lēmumu 97/217/EK, ar ko izveido to trešo valstu grupas, kas spēj izmantot veterināro sertifikāciju savvaļas dzīvnieku gaļas, saimniecībā audzētu medījamo dzīvnieku gaļas un trušu gaļas ievešanai no trešām valstīm [3], jāiekļauj līgumā,(4) Šo lēmumu nav jāpiemēro Islandei un Lihtenšteinai,IR PIEŅĒMUSI ŠĀDU LĒMUMU.1. pantsLīguma I pielikuma I nodaļas 8.2. daļas 175. punktu (Komisijas Lēmumā 98/625/EK) papildina ar šādu punktu:"176. 397 D 0217: Komisijas 1997. gada 28. februāra Lēmums 97/217/EK, ar ko izveido to trešo valstu grupu, kas spēj izmantot veterināro sertifikāciju savvaļas dzīvnieku gaļas, saimniecībās audzēto medījamo dzīvnieku gaļas un trušu gaļas ievešanai no trešām valstīm (OV L 88, 3.4.1997., 20. lpp.), kas grozīts ar:- 398 D 0648: Komisijas 1998. gada 5. novembra Lēmumu 98/648/EK (OV L 308, 18.11.1998., 42. lpp.)."2. pantsLīguma I pielikuma I nodaļas 1.2. daļas 58. punktu (Komisijas Lēmumā 97/217/EK) atceļ.3. pantsKomisijas Lēmumu 97/217/EK un 98/648/EK teksti norvēģu valodā, kas pievienoti atbilstīgam šā lēmuma tulkojumam, ir autentiski.4. pantsŠis lēmums stājas spēkā 1999. gada 6. novembrī ar noteikumu, ka EEZ apvienotajai komitejai ir sniegti visi paziņojumi saskaņā ar līguma 103. panta 1. punktu.5. pantsŠo lēmumu publicē Eiropas Kopienu Oficiālā Vēstneša EEZ iedaļā un EEZ pielikumā.Briselē, 1999. gada 5. novembrīEEZ apvienotās komitejas vārdā —priekšsēdētājsN. v. Liechtenstein[1] OV L 296, 23.11.2000., 1. lpp.[2] OV L 88, 3.4.1997., 20. lpp.[3] OV L 308, 18.11.1998., 42. lpp.--------------------------------------------------


type: other

text:
SPN - Quadro Distrital de Vinculação: Pré - Escolar e 1ociclo
 Quadro Distrital de Vinculação: Pré - Escolar e 1ociclo
 Concurso para provimento de lugares dos quadros distritais de vinculação de educadores de infância relativo ao ano escolar de 2002/2003:
 1 - Nos termos do disposto no Decreto-Lei n.o 35/88, de 4/2, com as alterações introduzidas pelo Decreto-Lei n.o 5-A/2001, de 12 de Janeiro, e tendo em conta o estatuído pelo Despacho Conjunto n.o 373/2000, de 1 de Março, publicado no Diário da República de 31 de Março, 2a Série, declara-se aberto o concurso anual para provimento de lugares dos quadros distritais de vinculação de educadores de infância.
 1.2 - Os lugares disponíveis para concurso são os que se seguem ao presente aviso.
 2 - O prazo para requerer a admissão ao concurso é de dez dias úteis contados a partir do dia seguinte ao da publicação do presente aviso no Diário da República, nos termos do disposto no n.o 1 do artigo 41.o do Decreto-Lei n.o 35/88, de 4/2.
 3 - O prazo a que se refere o número anterior beneficiará de uma dilação de vinte dias para os candidatos que se encontrem numa das seguintes situações:
 - Residam nas Regiões Autónomas dos Açores e da Madeira ou em Macau;
 4 - Dando cumprimento ao disposto no Decreto-Lei no 29/2001, de 3 de Fevereiro, é fixada uma quota destinada ao primeiro provimento em lugar do quadro, para candidatos portadores de deficiência com um grau de incapacidade igual ou superior a 60%, calculada nos termos dos nos 1 e 2 do arto 3o do citado diploma, a qual será considerada no âmbito da prioridade estabelecida na alínea b) do no 2 do arto 43o do Decreto-Lei no 35/88, de 4 de Fevereiro, que configura o concurso externo.
 4.2.- Devido à simultaneidade do concurso para transferência e primeiro provimento, as vagas correspondentes à quota acima referida, serão identificadas no aviso de publicitação da lista de colocações.
 5 - A apresentação a concurso far-se-á mediante o preenchimento de um boletim e de uma ficha modelos n.o1775 e 1775-A, editados pela Imprensa Nacional - Casa da Moeda, S.A.
 5.3 - Os educadores de infância dos quadros distritais de vinculação devem fazer entrega da sua candidatura nos serviços das delegações escolares ou nas sedes dos agrupamentos de escolas a que pertencem, ou que possuam os elementos necessários à verificação, confirmação ou informação no que se refere à situação profissional e aos elementos de ordenação.
 5.4 - Os educadores de infância que concorrem pela primeira vez deverão fazer entrega da sua candidatura nos serviços atrás referidos da área da sua residência.
 5.5 - Os candidatos podem ainda enviar as suas candidaturas pelo correio, em carta registada com aviso de recepção, para os mencionados serviços dentro do prazo em que o concurso se encontra aberto. Neste caso, os candidatos devem enviar fotocópia do bilhete de identidade.
 5.6 - Os educadores de infância residentes nas Regiões Autónomas dos Açores e da Madeira devem fazer entrega da sua candidatura nas áreas escolares respectivas. Estes serviços confirmam a situação profissional e os elementos de ordenação dos candidatos e procedem ao envio das candidaturas para a Direcção-Geral da Administração Educativa, sita na Avenida 24 de Julho, 142, 1399-024 Lisboa.
 5.7 - Os educadores de infância cooperantes em países de expressão oficial portuguesa, abrangidos pelo Despacho no 278/79, de 6 de Dezembro, devem fazer entrega da sua candidatura na embaixada ou no consulado de Portugal nos respectivos países, na delegação escolar ou na sede do agrupamento de escolas da área da residência dos procuradores constituídos, na hipótese da entrega ser feita através destes.
 5.8 - Os candidatos residentes no estrangeiro, que não se encontrem na situação referida no no 5.3, deverão remeter a sua candidatura em carta registada com aviso de recepção, endereçada á Direcção-Geral da Administração Educativa - Concursos de professores do 1o ciclo do ensino básico e de educadores de infância, Apartado 30 069, 1351 - 901 - Lisboa.
 5.9 - Os candidatos titulares do quadro de zona pedagógica da Região Autónoma dos Açores que pretendam transferência para os quadros distritais de vinculação de educadores de infância do Continente deverão anexar ao boletim de candidatura declaração comprovativa de não se encontrarem abrangidos pela condição implícita nas alíneas a) e b) do n.o 6 do artigo 10.o e alíneas a) e c) do n.o 5 do artigo 25.o do Decreto--Regulamentar Regional n.o 1-A/2000/A, de 3/1, determinante de prioridade no concurso da Região Autónoma dos Açores (permanência, por período não inferior a três anos, no lugar de provimento).
 6 - Preferências - No boletim de concurso os candidatos poderão indicar os códigos dos distritos da sua preferência por ordem de prioridades, num máximo de dezoito distritos.
 7 - Serão excluídos do concurso os candidatos que:
 a) Não possuam habilitação profissional adequada para o exercício de funções docentes de educador de infância;
 b) Entregarem a documentação referida no n.o 5 deste aviso fora dos prazos referidos nos n.os 2 e 3 ;
 c) Apresentarem impressos de modelo desactualizado, incorrecta ou incompletamente preenchidos, de forma que impossibilitem a sua correcta ordenação;
 8 - A lista provisória ordenada dos candidatos será publicitada por aviso publicado no Diário da República, nos termos do artigo 18.o do Decreto-Lei n.o 35/88, de 4/2.
 8.1 - Deverão os candidatos levantar, nos serviços onde fizeram a entrega de candidatura, um verbete individual com a recolha de todos os dados do boletim de concurso, para efeitos de verificação e conferência.
 9 - Da referida lista e dos dados constantes do verbete individual cabe reclamação, a apresentar no prazo de oito dias úteis a contar do dia seguinte ao da data de publicação do aviso referido.
 9.1 - O prazo acima referido beneficia de uma dilação de 20 dias para os candidatos referidos no n.o 3 do presente aviso.
 9.2 - As reclamações e as desistências serão entregues nos serviços oficiais onde os candidatos apresentaram a sua candidatura .
 9.3 - Não são admitidas alterações à ordem das preferências ou aos códigos indicados nos boletins de candidatura ao concurso a que se refere o presente aviso.
 9.4 - As desistências do concurso deverão ser apresentadas no prazo de 15 dias úteis contados a partir do termo do prazo estabelecido para a apresentação das reclamações, de acordo com os n.os 3 e 5 do artigo 18.o do Decreto-Lei n.o 35/88, de 4/2.
 10 - A decisão sobre as reclamações e desistências é da competência da Directora-Geral da Administração Educativa, devendo ser-lhe apresentadas em impresso próprio (modelo da Imprensa Nacional - Casa da Moeda, S.A.). Do que for decidido sobre as reclamações e ou desistências apresentadas, será dado conhecimento aos interessados, por decalque do respectivo impresso.
 11 - A não apresentação de reclamação aos dados constantes do verbete individual e ou de desistência, no prazo legal, por parte dos candidatos, equivale à aceitação tácita dos mesmos, daí resultando a intempestividade de recurso hierárquico interposto após a publicitação da lista de colocações por aviso publicado no Diário da República.
 12 - Decididos todos os casos de reclamações e desistências, proceder-se-á à elaboração da lista definitiva de colocações, a qual será publicitada por aviso publicado no Diário da República, sendo este o único meio legal que a Direcção-Geral da Administração Educativa utilizará para comunicar aos interessados as respectivas colocações.
 13 - Em eventuais casos de dúvidas, poderão os candidatos solicitar os esclarecimentos necessários nas delegações escolares e nas sedes dos agrupamentos de escolas, centros de área educativa e serviços de informação do Ministério da Educação (CIREP, sitos na Avenida 5 de Outubro, 107, e Avenida 24 de Julho, 134-C).
 14 - Para permitir aos candidatos a mais perfeita interpretação do presente aviso, recomenda-se a leitura atenta do Decreto-Lei n.o 35/88, de 4/2, com as alterações introduzidas pelo Decreto-Lei n.o 5-A/2001, de 12 de Janeiro, e de toda a legislação nele citada.
 Concursos de Educadores de Infância
 Lista de Vagas para o Quadro Distrital de Vinculação
 Ano lectivo de 2002 / 2003
 Códigos Distritos Número de lugares
 01 Aveiro 15
 02 Beja 20
 03 Braga 40
 04 Bragança 10
 05 Castelo Branco 10
 06 Coimbra 20
 07 Évora 15
 08 Faro 10
 09 Guarda 10
 10 Leiria 15
 11 Lisboa 30
 13 Porto 50
 14 Santarém 10
 15 Setúbal 15
 17 Vila Real 20
 18 Viseu 20
 Concurso de Professores do 1ociclo
 Concurso para provimento de lugares dos quadros distritais de vinculação de professores do 1o ciclo do ensino básico relativo ao ano escolar de 2002/2003:
 1 - Nos termos do disposto no Decreto-Lei n.o 35/88, de 4/2, com as alterações introduzidas pelo Decreto-Lei no 5-A/2001, de 12 de Janeiro, e tendo em conta o estatuído pelo Despacho Conjunto no 373/2000, de 1 de Março, publicado no Diário da República de 31 de Março, 2a Série, declara-se aberto o concurso anual para provimento de lugares dos quadros distritais de vinculação de professores do1o ciclo do ensino básico.
 5 - A apresentação a concurso far-se-á mediante o preenchimento de um boletim e de uma ficha modelos n.o1774 e 1774-A, editados pela Imprensa Nacional - Casa da Moeda, S.A.
 5.3 - Os professores dos quadros distritais de vinculação devem fazer entrega da sua candidatura nos serviços das delegações escolares ou nas sedes dos agrupamentos de escolas a que pertencem, ou que possuam os elementos necessários à verificação, confirmação ou informação no que se refere à situação profissional e aos elementos de ordenação.
 5.4 - Os professores do 1o ciclo que concorrem pela primeira vez deverão fazer entrega da sua candidatura nos serviços atrás referidos da área da sua residência.
 5.6 - Os professores do 1o ciclo do ensino básico residentes nas Regiões Autónomas dos Açores e da Madeira devem fazer entrega da sua candidatura nas áreas escolares respectivas. Estes serviços confirmam a situação profissional e os elementos de ordenação dos candidatos e procedem ao envio das candidaturas para a Direcção-Geral da Administração Educativa, sita na Avenida 24 de Julho, 142, 1399-024 Lisboa.
 5.7 - Os professores do 1o ciclo do ensino básico cooperantes em países de expressão oficial portuguesa, abrangidos pelo Despacho no 278/79, de 6 de Dezembro, devem fazer entrega da sua candidatura na embaixada ou no consulado de Portugal nos respectivos países, na delegação escolar ou na sede do agrupamento de escolas da área da residência dos procuradores constituídos, na hipótese da entrega ser feita através destes.
 5.9 - Os candidatos titulares do quadro de zona pedagógica da Região Autónoma dos Açores que pretendam transferência para os quadros distritais de vinculação de professores do 1.o ciclo do ensino básico do Continente deverão anexar ao boletim de candidatura declaração comprovativa de não se encontrarem abrangidos pela condição implícita nas alíneas a) e b) do n.o 6 do artigo 10.o e alíneas a) e c) do n.o 5 do artigo 25.o do Decreto-Regulamentar Regional n.o 1-A/2000/A, de 3/1, determinante de prioridade no concurso da Região Autónoma dos Açores (permanência, por período não inferior a três anos, no lugar de provimento).
 a) Não possuam habilitação profissional adequada para o exercício de funções docentes no 1.o ciclo do ensino básico;
 9.4 - As desistências do concurso deverão ser apresentadas no prazo de 15 dias úteis contados a partir do termo do prazo estabelecido para a apresentação das reclamações de acordo com n.os 3 e 5 do artigo 18.o do Decreto-Lei n.o 35/88, de 4/2.
 14 - Para permitir aos candidatos a mais perfeita interpretação do presente aviso, recomenda-se a leitura atenta do Decreto-Lei n.o 35/88, de 4/2, com as alterações introduzidas pelo Decreto-Lei no 5-A/2001, de 12 de Janeiro, e de toda a legislação nele citada.
 Concursos de Professores do 1o ciclo


text:
 21.2.2009
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 C 44/20
 A Bíróság (harmadik tanács) 2008. december 18-i ítélete (a High Court of Justice [England & Wales], Chancery Division [Egyesült Királyság] előzetes döntéshozatal iránti kérelme) – Afton Chemical Limited kontra The Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs
 (C-517/07. sz. ügy) (1)
 (92/81/EGK irányelv - Ásványi olajok jövedéki adója - A 2. cikk (2) és (3) bekezdése, valamint a 8. cikk (1) bekezdésének a) pontja - 2003/96/EK irányelv - Az energiatermékek és a villamos energia adóztatása - A 2. cikk (2) és (3) bekezdése, valamint (4) bekezdésének b) pontja - Hatály - Ásványi olajnak vagy energiaterméknek minősülő, de nem üzemanyagként használt üzemanyag-adalékok - Nemzeti adórendszer)
 (2009/C 44/33)
 Az eljárás nyelve: angol
 A kérdést előterjesztő bíróság
 High Court of Justice (Chancery Division)
 Az alapeljárás felei
 Felperes: Afton Chemical Limited
 Alperes: The Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs
 Tárgy
 Előzetes döntéshozatal iránti kérelem – High Court of Justice (Chancery Division) – Az ásványi olajok jövedéki adója szerkezetének összehangolásáról szóló, 1992. október 19-i 92/81/EGK tanácsi irányelv (HL L 316., 12. o.) 2. cikke (3) bekezdésének és a 8. cikke (1) bekezdésének, az energiatermékek és a villamos energia közösségi adóztatási keretének átszervezéséről szóló, 2003. október 27-i 2003/96/EK tanácsi irányelv (HL L 283., 51. o.; magyar nyelvű különkiadás 9. fejezet, 1. kötet, 405. o.) 2. cikke (3) bekezdésének és 4. cikke b) pontjának, valamint a jövedékiadó-köteles termékekre vonatkozó általános rendelkezésekről és e termékek tartásáról, szállításáról és ellenőrzéséről szóló, 1992. február 25-i 92/12/EGK tanácsi irányelv, (HL L 76., 1. o.; magyar nyelvű különkiadás 9. fejezet, 1. kötet, 179. o.) 3. cikkének értelmezése – A jármű meghajtásától eltérő célból az üzemanyaghoz adott ásványolajok, amelyeket nem üzemanyagként való felhasználásra szánnak, illetve nem ekként kínálnak eladásra – Üzemanyagként való adóztatás.
 Rendelkező rész
 A 2003. december 31-ig tartó időszak vonatkozásában az 1994. december 22-i 94/74/EK tanácsi irányelvvel módosított, az ásványi olajok jövedéki adója szerkezetének összehangolásáról szóló, 1992. október 19-i 92/81/EGK tanácsi irányelv 2. cikkének (3) bekezdését és 8. cikkének (1) bekezdését, valamint a 2004. október 31-ig tartó időszak vonatkozásában az energiatermékek és a villamos energia közösségi adóztatási keretének átszervezéséről szóló, 2003. október 27-i 2003/96/EK tanácsi irányelv 2. cikkének (3) és (4) bekezdését úgy kell értelmezni, hogy az ezen irányelvek által előírt adózási rendszer hatálya alá tartoznak az alapügyben érintettekhez hasonló üzemanyag-adalékok, amelyek az említett irányelvek közül az előbbi 2. cikkének az (1) bekezdése értelmében „ásványi olajnak”, vagy az utóbbi 2. cikke (1) bekezdése értelmében „energiaterméknek” minősülnek, azonban nem üzemanyagként való felhasználásra szánják, és nem ekként értékesítik, illetve használják fel őket.
 (1) HL C 22., 2008.1.26.


text:
 EUROPOS KOMISIJA
 Briuselis, 2016 11 29
 COM(2016) 745 final
 2016/0368(COD)
 Pasiūlymas
 EUROPOS PARLAMENTO IR TARYBOS REGLAMENTAS
 kuriuo panaikinami Tarybos reglamentas (EEB) Nr. 1101/89 ir reglamentai (EB) Nr. 2888/2000 bei (EB) Nr. 685/2001
 (Tekstas svarbus EEE)
 AIŠKINAMASIS MEMORANDUMAS
 1.PASIŪLYMO APLINKYBĖS
 Šis pasiūlymas dėl Tarybos reglamento (EEB) Nr. 1101/89 ir reglamentų (EB) Nr. 2888/2000 bei (EB) Nr. 685/2001 panaikinimo pateiktas įgyvendinant Komisijos programą REFIT ir įsipareigojimą užtikrinti geresnį reglamentavimą. Juo siekiama užtikrinti, kad teisėkūros sistema atitiktų paskirtį ir būtų aukštos kokybės, kaip nurodyta Europos Parlamento, Europos Sąjungos Tarybos ir Europos Komisijos tarpinstituciniame susitarime dėl geresnės teisėkūros. Tuo tikslu Komisija nustatė, kad šie reglamentai yra nebeaktualūs, ir siūlo juos panaikinti.
 1.1.Tarybos reglamentas (EEB) Nr. 1101/89
 Remiantis Sutarties dėl Europos Sąjungos veikimo 91 straipsniu, Reglamentu (EEB) Nr. 1101/89 nustatytos vidaus vandenų kelių sektoriaus struktūrinio gerinimo priemonės, skirtos laivynams, plaukiojantiems susietais Belgijos, Vokietijos, Prancūzijos, Liuksemburgo, Nyderlandų ir Austrijos vidaus vandenų kelių tinklais.
 Tuo reglamentu buvo siekiama sumažinti perteklinius vidaus vandenų laivynų pajėgumus, Bendrijos lygiu taikant koordinuojamas laivų pašalinimo iš apyvartos schemas. Kaip nurodyta Reglamento (EEB) Nr. 1101/89 8 straipsnio 1 dalyje, numatyta, kad jis galios ribotą laiką. Jis nebeturi poveikio nuo 1999 m. balandžio 28 d.
 Siekiant užtikrinti, kad vidaus vandenų transporto sektoriuje ir toliau būtų taikomos atitinkamos priemonės, taip pat siekiant valdyti laivyno pajėgumus, 1999 m. kovo 29 d. priimtas Tarybos reglamentas (EB) Nr. 718/1999 dėl Bendrijos laivyno pajėgumo politikos skatinti vidaus vandenų transportą. Šis reglamentas įsigaliojo 1999 m. balandžio 29 d. ir pakeitė Reglamentą (EEB) Nr. 1101/89.
 1.2.Reglamentas (EB) Nr. 2888/2000
 Remiantis Sutarties dėl Europos Sąjungos veikimo 91 straipsniu, Reglamentu (EB) Nr. 2888/2000 valstybėms narėms paskirstytos 2001–2004 m. sunkiasvorėms transporto priemonėms taikomos kvotos, kurias Bendrijai nustatė Šveicarija.
 1999 m. birželio 21 d. pasirašytame ir 2002 m. birželio 1 d. įsigaliojusiame
 Europos bendrijos ir Šveicarijos Konfederacijos susitarimo dėl krovinių ir keleivių vežimo geležinkeliu ir keliais
 8 straipsnyje nustatyti 2001–2004 metais taikomi pereinamojo laikotarpio susitarimai, pagal kuriuos tokios kvotos taikomos transporto priemonėms, kurių bendra masė yra ne mažesnė kaip 34 tonos ir ne didesnė kaip 40 tonų.
 Remiantis susitarimo 8 straipsnio 6 dalimi, nuo 2005 m. sausio 1 d. visoms transporto priemonėms, kurios atitinka Direktyvoje 96/53/EB nustatytus techninius standartus (t. y. kurių masė ne didesnė kaip 40 tonų), „pagal 32 straipsnį netaikomos jokios kvotos ar leidimai“.
 Kadangi nuo 2005 m. nebereikia paskirstyti kvotų valstybėms narėms, Reglamentas (EB) Nr. 2888/2000 tapo nebeaktualus ir turėtų būti panaikintas.
 1.1.Reglamentas (EB) Nr. 685/2001
 Remiantis Sutarties dėl Europos Sąjungos veikimo 91 straipsniu, Reglamentu (EB) Nr. 685/2001 nustatytos taisyklės dėl Bendrijai suteiktų leidimų paskirstymo valstybėms narėms pagal Europos bendrijos ir Bulgarijos Respublikos bei Europos bendrijos ir Rumunijos susitarimų, nustatančių tam tikras krovinių vežimo keliais ir kombinuoto transporto skatinimo sąlygas, 6 straipsnio 2 dalį.
 Šis reglamentas tapo nebeaktualus, nes, Bulgarijai ir Rumunijai įstojus į Sąjungą, kaip valstybėms narėms leidimų sistema joms nebetaikoma, kiek tai susiję su galimybe patekti į krovinių vežimo rinką.
 2.KONSULTACIJŲ SU SUINTERESUOTOSIOMIS ŠALIMIS IR POVEIKIO VERTINIMO REZULTATAI
 Netaikoma.
 3.TEISINIAI PASIŪLYMO ASPEKTAI
 Pasiūlymas yra susijęs su Tarybos reglamento (EEB) Nr. 1101/89 ir reglamentų (EB) Nr. 685/2001 bei (EB) Nr. 2888/2000 panaikinimu.
 2016/0368 (COD)
 Pasiūlymas
 EUROPOS PARLAMENTO IR TARYBOS REGLAMENTAS
 kuriuo panaikinami Tarybos reglamentas (EEB) Nr. 1101/89 ir reglamentai (EB) Nr. 2888/2000 bei (EB) Nr. 685/2001
 (Tekstas svarbus EEE)
 EUROPOS PARLAMENTAS IR EUROPOS SĄJUNGOS TARYBA,
 atsižvelgdami į Sutartį dėl Europos Sąjungos veikimo, ypač į jos 91 straipsnį,
 atsižvelgdami į Europos Komisijos pasiūlymą,
 teisėkūros procedūra priimamo akto projektą perdavus nacionaliniams parlamentams,
 atsižvelgdami į Europos ekonomikos ir socialinių reikalų komiteto nuomonę
 1
 ,
 atsižvelgdami į Regionų komiteto nuomonę
 2
 ,
 laikydamiesi įprastos teisėkūros procedūros,
 kadangi:
 (1)2016 m. balandžio 13 d. Tarpinstituciniame susitarime dėl geresnės teisėkūros
 3
 Europos Parlamentas, Europos Sąjungos Taryba ir Europos Komisija patvirtino bendrą įsipareigojimą atnaujinti ir supaprastinti teisės aktus;
 (2)siekiant sutvarkyti teisėkūros acquis ir sumažinti jos apimtį, būtina nuolat ją analizuoti ir nustatyti nebeaktualius teisės aktus. Panaikinti nebeaktualius teisės aktus naudinga tam, kad teisėkūros sistema būtų skaidri, aiški ir valstybės narės bei atitinkami suinteresuotieji subjektai – šiuo atveju krovinių vežimo kelių transportu sektoriaus subjektai – galėtų ja lengvai naudotis;
 (3)1989 m. Taryba priėmė Reglamentą (EEB) Nr. 1101/89
 4
 . Siekdama užtikrinti, kad vidaus vandenų transporto sektoriuje ir toliau būtų taikomos atitinkamos priemonės, taip pat siekdama valdyti laivyno pajėgumus, po dešimties metų Taryba priėmė Reglamentą (EB) Nr. 718/1999
 5
 . Tame reglamente aptarti tie patys klausimai kaip ir Reglamente (EEB) Nr. 1101/89, bet šis nepanaikintas;
 (4)remiantis
 Europos bendrijos ir Šveicarijos Konfederacijos susitarimo dėl krovinių ir keleivių vežimo geležinkeliu ir keliais
 6
 8 straipsnio 6 dalimi, nuo 2005 m. sausio 1 d. visoms transporto priemonėms, kurios atitinka Tarybos direktyvoje 96/53/EB
 7
 nustatytus techninius standartus, netaikomos jokios kvotos ar leidimai. Todėl turėtų būti laikomas netekusiu galios Europos Parlamento ir Tarybos reglamentas (EB) Nr. 2888/2000
 8
 dėl leidimų sunkiasvorėms krovininėms transporto priemonėms važiuoti Šveicarijos teritorija paskirstymo;
 (5)2007 m. sausio 1 d. Bulgarijos Respublikai ir Rumunijai įstojus į Sąjungą, Europos Parlamento ir Tarybos reglamentas (EB) Nr. 685/2001
 9
 nebėra reikalingas, nes toms valstybėms narėms nebereikia gauti leidimo vežti krovinius keliais ir skatinti mišrųjį vežimą;
 (6)todėl Tarybos reglamentas (EEB) Nr. 1101/89 ir reglamentai (EB) Nr. 685/2001 bei (EB) Nr. 2888/2000 turėtų būti panaikinti,
 PRIĖMĖ ŠĮ REGLAMENTĄ:
 1 straipsnis
 Tarybos reglamentas (EEB) Nr. 1101/89 ir reglamentai (EB) Nr. 2888/2000 bei (EB) Nr. 685/2001 panaikinami.
 2 straipsnis
 Šis reglamentas įsigalioja dvidešimtą dieną po jo paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje.
 Šis reglamentas privalomas visas ir tiesiogiai taikomas visose valstybėse narėse.
 Priimta Briuselyje
 Europos Parlamento vardu
 Tarybos vardu
 Pirmininkas
 Pirmininkas
 (1)
 OL C , , p. .
 (2)
 OL C , , p. .
 (3)
 OL L 123, 2016 5 12, p. 1.
 (4)
 1989 m. balandžio 27 d. Tarybos reglamentas (EEB) Nr. 1101/89 dėl vidaus vandenų transporto struktūrinio gerinimo (OL L 116, 1989 4 28, p. 25).
 (5)
 1999 m. kovo 29 d. Tarybos reglamentas (EB) Nr. 718/1999 dėl Bendrijos laivyno pajėgumo politikos skatinti vidaus vandenų transportą (OL L 90, 1999 4 2, p. 1).
 (6)
 OL L 114, 2002 4 30, p. 91.
 (7)
 1996 m. liepos 25 d. Tarybos direktyva 96/53/EB, nustatanti tam tikrų Bendrijoje nacionaliniam ir tarptautiniam vežimui naudojamų kelių transporto priemonių didžiausius leistinus matmenis ir tarptautiniam vežimui naudojamų kelių transporto priemonių didžiausią leistiną masę (OL L 235, 1996 9 17, p. 59).
 (8)
 2000 m. gruodžio 18 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamentas (EB) Nr. 2888/2000 dėl leidimų sunkiasvorėms krovininėms transporto priemonėms važiuoti Šveicarijos teritorija paskirstymo (OL L 336, 2000 12 30, p. 9).
 (9)
 2001 m. balandžio 4 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamentas (EB) Nr. 685/2001 dėl leidimų, gautų pagal Europos bendrijos ir Bulgarijos bei Europos bendrijos ir Rumunijos susitarimus, nustatančius tam tikras krovinių vežimo keliais ir kombinuoto transporto skatinimo sąlygas, paskirstymo (OL L 108, 2001 4 18, p. 1).


text:
 27.10.2014
 FI
 Euroopan unionin virallinen lehti
 C 380/24
 Valitus, jonka Robert Klar ja Francisco Fernandez Fernandez ovat teheneet 17.9.2014 virkamiestuomioistuimen asiassa F-114/13, Klar ja Fernandez Fernandez v. komissio, 16.7.2014 antamasta määräyksestä
 (Asia T-665/14 P)
 2014/C 380/32
 Oikeudenkäyntikieli: ranska
 Asianosaiset
 Valittajat: Robert Klar (Grevenmacher, Luxemburg) ja Francisco Fernandez Fernandez (Steinsel, Luxemburg) (edustaja: asianajaja A. Salerno)
 Muu osapuoli: Euroopan komissio
 Vaatimukset
 Valittajat vaativat unionin yleistä tuomioistuinta
 —
 kumoamaan virkamiestuomioistuimen 16.7.2004 antaman määräyksen
 —
 palauttamaan asian virkamiestuomioistuimeen pääasian ratkaisemista varten
 —
 velvoittamaan Euroopan komission korvaamaan oikeudenkäyntikulut
 Oikeudelliset perusteet ja pääasialliset perustelut
 Valituksensa tueksi valittajat vetoavat yhteen ainoaan valitusperusteeseen, joka perustuu siihen, että virkamiestuomioistuin on toiminut virheellisesti jättäessään kanteen tutkimatta sääntöjenmukaisen oikeudenkäyntiä edeltävän menettelyn puuttumisen vuoksi, koska nimittävän viranomaisen muistio ei ole sanamuodoltaan, sisällöltään tai muodoltaan sellainen asianomaisille vastainen toimi, jonka ilmoittamisesta alkaisi kulua valituksen tekemiselle asetettu määräaika.


text:
Kászonfeltízi Balázs Sándor (Kolozsvár, 1830. december 26. – Budapest, 1887. augusztus 1.) könyvtáros, író, újságíró, a Kisfaludy Társaság, a Petőfi Társaság és a Kemény Zsigmond Társaság tagja. Öccse Balázs Gábor utazó volt.
 Élete
 Kolozsvárott végezte iskoláit, majd 1851–1852-ben Pesten egy ideig a mérnöki tanfolyamot hallgatta, ezt a pályát azonban elhagyta és irodalmi téren működött tovább. Különösen humoros novelláival tűnt ki. 1851-ben jelent meg Színházi kaland című hosszabb humoros verse a Hölgyfutárban, majd ugyanott első prózai írása (Első szerelmem). 1852-ben a Hölgyfutár segédszerkesztője lett, innen a Budapesti Visszhanghoz ment át, de itt sem maradt sokáig; 1854-ben rövid ideig a Divatcsarnok című lap szerkesztésében vett részt. 1855 első felében Gräfenbergben időzött.
 1876. január 26-án a Kisfaludy Társaság tagjává választotta, február 26-án Víg Samu tanulságos története című művével foglalta el székét. 1881-ben a Nemzeti Színház könyvtárosa lett. Öngyilkossággal vetett véget életének.
 A korszak novellistái közül egyéni ízű, derűs hangulatú írásaival emelkedett ki, hét kötet elbeszélése jelent meg. Az angol elbeszélőktől, különösen Thackeray-től tanult, akinek két kötetnyi elbeszélését le is fordította, de Thackeray keserű nevetése nála könnyed derűvé változik. Legsikerültebb dolgozataiban a városi szegények sorsát festi meleg színekkel, valószerű vonásokkal (Henrik angyala, Az asztal végén, Rózsi dada esete), de ezekben sem igyekszik különösebben mélyre hatolni.
 A visszatért fecske címen egy regényt is írt, mely az általa 1862–1864 között szerkesztett Ország Tükre című lapban látott napvilágot. Számos más lapnak, így 1865. október 1-jétől 1866. decemberig a Magyarország és a Nagyvilágnak és 1877–78-ban Szana Tamással együtt a Petőfi Társaság Lapjának is szerkesztője volt.
 Arcképe megtalálható Barabás Miklós kőnyomatos rajzaként az Arckép-albumban (Pest, 1855.); a Hölgyek Lapja munkatársai között Elischer Lajos által kőre rajzolva a Légrády testvérek nyomdájában, Pesten, 1880-ban.
 Munkái
 Carlo Broschi. Scribe regénye (Pest, 1852) (egyik barátjával fordította)
 Beszélyei. 2 kötet. (Pest, 1855)
 Tükördarabok. Beszélygyűjtemény. 2 kötet. (Pest, 1865)
 Thackeray víg elbeszélései 2 kötet. Ford. (Kisfaludy Társaság, Pest, 1869–70)
 Miért nem házasodik meg a sógor? Eredeti vígjáték. (Pest, 1871) (Nemzeti Színház Könyvtára 11. Új kiadás. Budapest, 1881)
 Víg elbeszélések. Budapest, (1878. Petőfi Társaság Könyvtára 23–25.)
 Tarka képek. Beszély és rajzgyűjtemény. Budapest, 1880. 2 kötet. (Ism. Magy. és Nagyv. 14. sz. Főv. Lapok 85. sz.)
 A mama tyukszeme. Esztergom, 1881. (Mulattató Zsebkönyvtár 1.)
 Ráró és Csillag. Esztergom, 1882. (Mulattató Zsebkönyvtár 11.)
 A strike, eredeti népszínmű 3 felvonásban. Esztergom, 1872. (Szigligeti Edével együtt. – Nemzeti Színház könyvtára 26.)
 Források
 Pintér Jenő: A magyar irodalom története: tudományos rendszerezés Budapest, 1930–1941; 7. A regény és a dráma /A novella és regény fejlődése című alfejezet. (DVD-n: Arcanum Kiadó)
 Beöthy Zsolt: Képes magyar irodalomtörténet (86. / II. fejezet), Budapest, 1896; (DVD-n: Arcanum Kiadó)
 Magyar írók
 Magyar műfordítók
 Magyar könyvtárosok
 Magyar újságírók
 Kolozsváriak
 1830-ban született személyek
 1887-ben elhunyt személyek