text:
 EUROPEISKA KOMMISSIONEN
 Bryssel den 9.3.2016
 COM(2016) 142 final
 2016/0075(COD)
 Förslag till
 EUROPAPARLAMENTETS OCH RÅDETS FÖRORDNING
 om ändring av förordning (EG) nr 539/2001 om fastställande av förteckningen över tredjeländer vars medborgare är skyldiga att inneha visering när de passerar de yttre gränserna och av förteckningen över de tredjeländer vars medborgare är undantagna från detta krav
 (Georgien)
 MOTIVERING
 1.BAKGRUND TILL FÖRSLAGET
 •Motiv och syfte med förslaget
 Dialogen mellan EU och Georgien om viseringsliberalisering inleddes i juni 2012. I februari 2013 lade Europeiska kommissionen fram en handlingsplan för viseringsliberalisering (nedan kallad handlingsplanen) för den georgiska regeringen. Kommissionen åtog sig att lägga fram ett förslag om viseringsfria resor för kortare vistelser i Europeiska unionen för georgiska medborgare som har biometriska pass så fort den georgiska regeringen uppfyllt alla riktmärken i handlingsplanen.
 Redan innan dialogen om viseringsliberalisering inletts hade EU och Georgien parallellt ingått ett avtal om förenklade viseringsförfaranden och ett återtagandeavtal som trädde i kraft den 1 mars 2011. Att avtalen genomförs fullt ut och effektivt har varit en grundläggande förutsättning för att dialogen om viseringsliberalisering kunnat inledas och fortsätta.
 Handlingsplanen har strukturerats kring fyra ”områden”: dokumentsäkerhet och biometri (område I), migration och en integrerad gränsförvaltning, inklusive asyl (område II), allmän ordning och säkerhet (område III) samt yttre förbindelser och grundläggande rättigheter (område IV). I handlingsplanen fastställs ett antal preciserade riktmärken för vart och ett av dessa fyra områden med tekniskt relevanta ärenden. Syftet är att anta en rättslig, politisk och institutionell ram (fas 1) samt att säkerställa att den genomförs på ett effektivt och hållbart sätt (fas 2).
 Sedan dialogen mellan EU och Georgien om viseringsliberalisering inleddes har Europeiska kommissionen rapporterat till Europaparlamentet och rådet om Georgiens framsteg med att uppfylla de riktmärken som identifierats för de fyra områdena i de första och andra faserna i handlingsplanen. Framstegen har bedömts med hjälp av utvärderingar på platsen av EU-medlemsstaternas experter och detaljerade uppgifter från Georgien.
 Den 15 november 2013 antog kommissionen sin första lägesrapport
 1
 om Georgiens genomförande av handlingsplanen och utfärdade flera rekommendationer för att slutföra den första fasen (lagstiftning och planering).
 I kommissionens andra lägesrapport
 2
 av den 29 oktober 2014 drogs slutsatsen att Georgien hade uppfyllt riktmärkena i handlingsplanens första fas och kunde bedömas avseende riktmärkena i den andra fasen. I slutsatserna av den 17 november 2014 instämde rådet i kommissionens bedömning. Rapporten åtföljdes av en bedömning av de potentiella migrations- och säkerhetseffekterna av liberaliseringen av viseringsbestämmelserna för georgiska medborgare som reser till EU.
 Kommissionen antog den tredje lägesrapporten
 3
 om Georgiens genomförande av handlingsplanen den 8 maj 2015. I rapporten bekräftades att Georgien överlag rättade sig efter alla riktmärken i handlingsplanens fyra områden och där identifierades åtgärder som, om de vidtogs, skulle säkerställa att Georgien uppfyller alla riktmärken för handlingsplanens andra fas.
 I den fjärde och sista lägesrapporten
 4
 som antogs den 18 december 2015 ansåg kommissionen att Georgien hade gjort nödvändiga framsteg och vidtagit alla nödvändiga reformer för att säkerställa att de återstående riktmärkena skulle uppnås på ett effektivt och hållbart sätt. På grundval av denna bedömning och mot bakgrund av resultatet av den kontinuerliga övervakning och rapportering som hade genomförts sedan dialogen mellan EU och Georgien om viseringsliberalisering inleddes bekräftade kommissionen att Georgien hade uppfyllt alla de riktmärken som fastställts för vart och ett av de fyra områdena i handlingsplanens andra fas och att den i början av 2016 skulle lägga fram ett lagförslag till ändring av förordning (EG) nr 539/2001 varigenom Georgien överförs till förteckningen över viseringsfria länder (bilaga II).
 Förutom att rapportera om handlingsplanen fortsatte kommissionen att övervaka genomförandet av avtalen om förenklade viseringsförfaranden och återtagande, i synnerhet genom de gemensamma kommittéer som inrättats enligt avtalen. Det hittills senaste mötet i de båda kommittéerna hölls i Bryssel den 13 oktober 2015. I detta sammanhang konstaterade kommissionen att de två avtalen överlag hade genomförts på ett mycket tillfredsställande sätt.
 •Förenlighet med befintliga bestämmelser inom policyområdet och unionens övriga policyområden
 Rådets förordning (EG) nr 539/2001
 5
 innehåller en förteckning över tredjeländer vars medborgare är skyldiga att inneha visering när de passerar de yttre gränserna och en förteckning över de tredjeländer vars medborgare är undantagna från detta krav. Förordning (EG) nr 539/2001 tillämpas av alla medlemsstater, med undantag för Irland och Förenade kungariket, samt av Island, Liechtenstein, Norge och Schweiz. Förordningen är en del av EU:s gemensamma viseringspolitik för korta vistelser på 90 dagar under en 180-dagarsperiod.
 Georgien är för närvarande upptaget i förteckningen i bilaga I i förordning (EG) nr 539/2001, dvs. bland de länder vars medborgare måste inneha visering när de reser till EU-medlemsstaternas territorium.
 Förordning (EG) nr 539/2001 ändrades senast genom förordning (EU) nr 259/2014
 6
 när Moldavien överfördes till den viseringsfria förteckningen efter att framgångsrikt ha genomfört sin handlingsplan och genom förordning (EU) nr 509/2014
 7
 när fem länder i Västindien
 8
 och elva länder i Stillahavsområdet
 9
 samt Colombia, Peru och Förenade Arabemiraten blev undantagna från viseringskravet – förutsatt att EU och respektive tredjeländer ingår avtal om undantag från viseringskravet – efter att man gjort en regelbunden översyn av viseringsförteckningarna.
 De kriterier som bör beaktas när man – på grundval av en individuell bedömning – avgör vilka tredjeländers medborgare som omfattas av eller är undantagna från viseringskravet fastställs i artikel 1 i förordning (EG) nr 539/2001 (infördes genom förordning (EU) nr 509/2014). I kriterierna ingår: ”olaglig invandring, allmän ordning och säkerhet, ekonomiska fördelar, i synnerhet i fråga om turism och utrikeshandel, samt unionens yttre förbindelser med de berörda tredjeländerna, inbegripet i synnerhet hänsyn till de mänskliga rättigheterna och de grundläggande friheterna, liksom konsekvenserna för den regionala sammanhållningen och ömsesidigheten”
 10
 . Man bör särskilt uppmärksamma säkerheten hos de resehandlingar som utfärdats av de berörda tredjeländerna.
 Det finns inget skäl att villkora genomförandet av viseringsfriheten för georgiska medborgare med ingående av ett avtal om undantag från viseringskravet med EU eftersom Georgien redan har undantagit alla EU-medborgare från viseringskravet för vistelser på upp till 90 dagar (under en 180-dagarsperiod). Om detta beslut återkallas eller om det viseringsfria systemet missbrukas, skulle de befintliga mekanismerna för ömsesidighet och upphävande i förordning (EG) nr 539/2001 tillhandahålla tillräckliga rättsmedel.
 2.RÄTTSLIG GRUND, SUBSIDIARITETSPRINCIPEN OCH PROPORTIONALITETSPRINCIPEN
 •Rättslig grund
 Eftersom förslaget utgör en ändring av EU:s gemensamma viseringspolitik är den rättsliga grunden för förslaget artikel 77.2 a i fördraget om Europeiska unionens funktionssätt (EUF-fördraget). Förslaget till förordning innebär en utveckling av Schengenregelverket.
 •Subsidiaritetsprincipen
 Eftersom förordning (EG) nr 539/2001 är en unionsrättsakt kan den endast ändras genom en motsvarande rättsakt. Medlemsstaterna kan inte agera på egen hand.
 •Proportionalitetsprincipen
 Se ovan – inga andra alternativ för att uppnå policymålet är tillgängliga.
 •Val av instrument
 Se ovan.
 3.RESULTAT AV EFTERHANDSUTVÄRDERINGAR, SAMRÅD MED BERÖRDA PARTER OCH KONSEKVENSBEDÖMNINGAR
 •Efterhandsutvärderingar/kontroller av ändamålsenligheten med befintlig lagstiftning
 Ej tillämpligt.
 •Samråd med berörda parter
 Regelbundna diskussioner med medlemsstaterna i rådets arbetsgrupp för Östeuropa och Centralasien (COEST) och flera presentationer om viseringsliberaliseringsprocessen för Europaparlamentet har ägt rum.
 •Insamling och användning av sakkunnigutlåtanden
 Kommissionen samlade in heltäckande uppgifter om Georgiens genomförande av alla riktmärken i handlingsplanen. Kommissionens sista lägesrapport om Georgien, liksom de två föregående rapporterna, åtföljdes av ett arbetsdokument från kommissionens avdelningar
 11
 med mer detaljerade bakgrundsuppgifter om utvecklingen inom varje riktmärke.
 •Konsekvensbedömning
 Bilagan till arbetsdokumentet innehåller en uppdaterad faktaanalys och statistiska uppgifter om de potentiella migrations- och säkerhetseffekterna av liberaliseringen av viseringsbestämmelserna för georgiska medborgare som reser till EU. De bygger på synpunkter från relevanta EU-organ och berörda parter. Det behövs ingen ytterligare konsekvensbedömning.
 •Lagstiftningens ändamålsenlighet och förenkling
 Ej tillämpligt.
 •Grundläggande rättigheter
 Förslaget har inga negativa konsekvenser för skyddet av de grundläggande rättigheterna.
 4.BUDGETKONSEKVENSER
 Ej tillämpligt.
 5.ÖVRIGA ASPEKTER
 •Genomförandeplaner samt åtgärder för övervakning, utvärdering och rapportering
 Den ändrade förordningen kommer att vara direkt tillämplig från och med att den träder ikraft och kommer att genomföras omedelbart av medlemsstaterna. Ingen genomförandeplan behövs.
 Kommissionen kommer även i fortsättningen att aktivt övervaka Georgiens fortlöpande genomförande av alla riktmärken för de fyra områdena i handlingsplanen med hjälp av de befintliga associationsstrukturerna och dialogerna och, om nödvändigt, med hjälp av särskilda uppföljningsmekanismer.
 •Förklarande dokument (för direktiv)
 Ej tillämpligt.
 •Ingående redogörelse för de specifika bestämmelserna i förslaget
 Förordning (EG) nr 539/2001 kommer att ändras varigenom Georgien överförs från bilaga I (förteckning över länder som omfattas av viseringskravet) till bilaga II (förteckning över länder som är undantagna från viseringskravet). En fotnot läggs till där det anges att undantaget från viseringskravet kommer att begränsas till innehavare av biometriska pass som utfärdats i enlighet med Internationella civila luftfartsorganisationens (Icao) standarder.
 2016/0075 (COD)
 Förslag till
 EUROPAPARLAMENTETS OCH RÅDETS FÖRORDNING
 om ändring av förordning (EG) nr 539/2001 om fastställande av förteckningen över tredjeländer vars medborgare är skyldiga att inneha visering när de passerar de yttre gränserna och av förteckningen över de tredjeländer vars medborgare är undantagna från detta krav
 (Georgien)
 EUROPAPARLAMENTET OCH EUROPEISKA UNIONENS RÅD HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING
 med beaktande av fördraget om Europeiska unionens funktionssätt, särskilt artikel 77.2 a,
 med beaktande av Europeiska kommissionens förslag,
 efter översändande av utkastet till lagstiftningsakt till de nationella parlamenten,
 i enlighet med det ordinarie lagstiftningsförfarandet, och
 av följande skäl:
 (1)Rådets förordning (EG) nr 539/2001
 12
 innehåller en förteckning över de tredjeländer vars medborgare är skyldiga att inneha visering när de passerar de yttre gränserna och en förteckning över de tredjeländer vars medborgare är undantagna från detta krav. Förteckningarna över tredjeländer i bilagorna I och II bör vara, och fortsätta att vara, förenliga med de kriterier som anges i förordningen. Hänvisningar till de tredjeländer för vilka situationen har förändrats i fråga om dessa kriterier bör överföras från den ena bilagan till den andra om det är lämpligt.
 (2)Georgien anses ha uppfyllt alla de riktmärken som fastställs i den handlingsplan för viseringsliberalisering som lades fram för den georgiska regeringen i februari 2013 och uppfyller därför de relevanta kriterierna för att landets medborgare ska vara undantagna från viseringskrav när de reser till EU:s medlemsstaters
 territorium.
 (3)Georgien bör därför överföras från bilaga I till bilaga II i förordning (EG) nr 539/2001. Detta undantag från viseringskravet bör tillämpas endast på innehavare av biometriska pass som utfärdats i enlighet med Internationella civila luftfartsorganisationens (Icao) standarder.
 (4)Denna förordning utgör en utveckling av de bestämmelser i Schengenregelverket i vilka Förenade kungariket inte deltar i enlighet med rådets beslut 2000/365/EG
 13
 . Förenade kungariket deltar därför inte i antagandet av denna förordning och är inte bundet av den och omfattas inte av dess tillämpning.
 (5)Denna förordning utgör en utveckling av de bestämmelser i Schengenregelverket i vilka Irland inte deltar i enlighet med rådets beslut 2002/192/EG
 14
 . Irland deltar därför inte i antagandet av denna förordning, som inte är bindande för eller tillämplig på Irland.
 (6)När det gäller Island och Norge utgör denna förordning, i enlighet med avtalet mellan Europeiska unionens råd och Republiken Island och Konungariket Norge om dessa staters associering till genomförandet, tillämpningen och utvecklingen av Schengenregelverket, en utveckling av de bestämmelser i Schengenregelverket som omfattas av det område som avses i artikel 1.B i rådets beslut 1999/437/EG
 15
 .
 (7)När det gäller Schweiz innebär denna förordning, i den mening som avses i avtalet mellan Europeiska unionen, Europeiska gemenskapen och Schweiziska edsförbundet om Schweiziska edsförbundets associering till genomförandet, tillämpningen och utvecklingen av Schengenregelverket, en vidareutveckling av bestämmelser i Schengenregelverket vilka omfattas av det område som avses i artikel 1.B i beslut 1999/437/EG jämförd med artikel 3 i rådets beslut 2008/146/EG
 16
 .
 (8)När det gäller Liechtenstein utgör denna förordning, i enlighet med protokollet som undertecknats av Europeiska unionen, Europeiska gemenskapen, Schweiziska edsförbundet och Furstendömet Liechtenstein om Furstendömet Liechtensteins anslutning till avtalet mellan Europeiska unionen, Europeiska gemenskapen och Schweiziska edsförbundet om Schweiziska edsförbundets associering till genomförandet, tillämpningen och utvecklingen av Schengenregelverket, en utveckling av de bestämmelser i Schengenregelverket som omfattas av det område som avses i artikel 1.B i beslut 1999/437/EG jämförd med artikel 3 i rådets beslut 2011/350/EU
 17
 .
 HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
 Artikel 1
 Förordning (EG) nr 539/2001 ska ändras på följande sätt:
 a)I bilaga I del 1 (”STATER”) ska hänvisningen till Georgien utgå.
 b)I bilaga II del 1 (”STATER”) ska följande hänvisning införas:
 ”Georgien”*
 ______________
 *
 Undantaget från viseringskravet begränsas till innehavare av biometriska pass som utfärdats i enlighet med Internationella civila luftfartsorganisationens (Icao) standarder.
 Artikel 2
 Denna förordning träder i kraft den tjugonde dagen efter det att den har offentliggjorts i Europeiska unionens officiella tidning.
 Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i medlemsstaterna i enlighet med fördragen.
 Utfärdad i Bryssel den
 På Europaparlamentets vägnar
 På rådets vägnar
 Ordförande
 Ordförande
 (1)
 COM(2013) 808 final.
 (2)
 COM(2014) 681 final.
 (3)
 COM(2015) 199 final.
 (4)
 COM(2015) 684 final.
 (5)
 Rådets förordning (EG) nr 539/2001 av den 15 mars 2001 om fastställande av förteckningen över tredje länder vars medborgare är skyldiga att inneha visering när de passerar de yttre gränserna och av förteckningen över de tredje länder vars medborgare är undantagna från detta krav, EGT L 81, 21.3.2001, s. 1.
 (6)
 Europaparlamentets och rådets förordning (EU) nr 259/2014 av den 3 april 2014 om ändring av rådets förordning (EG) nr 539/2001 om fastställande av förteckningen över tredjeländer vars medborgare är skyldiga att inneha visering när de passerar de yttre gränserna och av förteckningen över de tredjeländer vars medborgare är undantagna från detta krav, EUT L 105, 8.4.2014, s. 9.
 (7)
 Europaparlamentets och rådets förordning (EU) nr 509/2014 av den 15 maj 2014 om ändring av rådets förordning (EG) nr 539/2001 om fastställande av förteckningen över tredjeländer vars medborgare är skyldiga att inneha visering när de passerar de yttre gränserna och av förteckningen över de tredjeländer vars medborgare är undantagna från detta krav, EUT L 149, 20.5.2014, s. 67.
 (8)
 Dominica, Grenada, Saint Lucia, Saint Vincent och Grenadinerna, Trinidad och Tobago.
 (9)
 Kiribati, Marshallöarna, Mikronesien, Nauru, Palau, Samoa, Salomonöarna, Östtimor, Tonga, Tuvalu och Vanuatu.
 (10)
 Rådets förordning (EG) nr 539/2001 av den 15 mars 2001 om fastställande av förteckningen över tredje länder vars medborgare är skyldiga att inneha visering när de passerar de yttre gränserna och av förteckningen över de tredje länder vars medborgare är undantagna från detta krav.
 (11)
 SWD(2015) 299 final.
 (12)
 Rådets förordning (EG) nr 539/2001 av den 15 mars 2001 om fastställande av förteckningen över tredje länder vars medborgare är skyldiga att inneha visering när de passerar de yttre gränserna och av förteckningen över de tredje länder vars medborgare är undantagna från detta krav, EGT L 81, 21.3.2001, s. 1.
 (13)
 Rådets beslut 2000/365/EG av den 29 maj 2000 om en begäran från Förenade konungariket Storbritannien och Nordirland om att få delta i vissa bestämmelser i Schengenregelverket, EGT L 131, 1.6.2000, s. 43.
 (14)
 Rådets beslut 2002/192/EG av den 28 februari 2002 om Irlands begäran om att få delta i vissa bestämmelser i Schengenregelverket, EGT L 64, 7.3.2002, s. 20.
 (15)
 Rådets beslut 1999/437/EG av den 17 maj 1999 om vissa tillämpningsföreskrifter för det avtal som har ingåtts mellan Europeiska unionens råd och Republiken Island och Konungariket Norge om dessa båda staters associering till genomförandet, tillämpningen och utvecklingen av Schengenregelverket, EGT L 176, 10.7.1999, s. 31.
 (16)
 Rådets beslut 2008/146/EG av den 28 januari 2008 om ingående på Europeiska gemenskapens vägnar av avtalet mellan Europeiska unionen, Europeiska gemenskapen och Schweiziska edsförbundet om Schweiziska edsförbundets associering till genomförandet, tillämpningen och utvecklingen av Schengenregelverket, EUT L 53, 27.2.2008, s. 1.
 (17)
 Rådets beslut 2011/350/EU av den 7 mars 2011 om ingående på Europeiska unionens vägnar av protokollet mellan Europeiska unionen, Europeiska gemenskapen, Schweiziska edsförbundet och Furstendömet Liechtenstein om Furstendömet Liechtensteins anslutning till avtalet mellan Europeiska unionen, Europeiska gemenskapen och Schweiziska edsförbundet om Schweiziska edsförbundets associering till genomförandet, tillämpningen och utvecklingen av Schengenregelverket, om avskaffande av kontroller vid de inre gränserna och om personers rörlighet, EUT L 160, 18.6.2011, s. 19.


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
21.2.2009
 IT
 Gazzetta ufficiale dell'Unione europea
 C 44/1
 (2009/C 44/01)
 Ultima pubblicazione della Corte di giustizia nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea
 GU C 32 del 7.2.2009
 Cronistoria delle pubblicazioni precedenti
 GU C 19 del 24.1.2009
 GU C 6 del 10.1.2009
 GU C 327 del 20.12.2008
 GU C 313 del 6.12.2008
 GU C 301 del 22.11.2008
 GU C 285 dell'8.11.2008
 Questi testi sono disponibili su:
 EUR-Lex: http://eur-lex.europa.eu


text:
 11.9.2004
 FI
 Euroopan unionin virallinen lehti
 C 228/43
 Monique Negenmanin 21.6.2004 Euroopan yhteisöjen komissiota vastaan nostama kanne
 (Asia T-255/04)
 (2004/C 228/98)
 Oikeudenkäyntikieli: ranska
 Monique Negenman, kotipaikka Roosendaal (Alankomaat), on 21.6.2004 nostanut Euroopan yhteisöjen ensimmäisen oikeusasteen tuomioistuimessa kanteen Euroopan yhteisöjen komissiota vastaan. Kantajan edustajana on asianajaja Lucas Vogel.
 Kantaja vaatii, että ensimmäisen oikeusasteen tuomioistuin
 —
 kumoaa nimittävän viranomaisen 8.3.2004 tekemän (ja 11.3.2004 tiedoksi annetun) päätöksen, jolla hylättiin kantajan 25.11.2003 tekemä valitus 23.10.2003 ja 30.10.2003 tehdyistä hallintopäätöksistä, joilla vahvistettiin kantajan äitiysloman alkamis- ja päättymispäivä
 —
 velvoittaa vastaajan suorittamaan 10 000 euron suuruisen vahingonkorvauksen, sillä nimenomaisella varauksella, että kyseistä summaa myöhemmin korotetaan, alennetaan tai täsmennetään
 —
 velvoittaa vastaajan korvaamaan oikeudenkäyntikulut.
 Oikeudelliset perusteet ja pääasialliset perustelut
 Tämän asian kantaja katsoo, että nimittävä viranomainen laski virheellisesti kantajan äitiysloman alkamis- ja päättymispäivän.
 Kantaja vetoaa vaatimustensa tueksi henkilöstösääntöjen 58 artiklan (sellaisena kuin se oli voimassa ennen 1.5.2004) rikkomiseen ja erityisesti henkilöstösääntöjen 35 artiklassa vahvistetun luottamuksensuojan periaatteen loukkaamiseen siltä osin kuin nimittävä viranomainen vahvisti kantajan äitiysloman alkamis- ja päättymispäivän ottamalla huomioon synnytyksen todellisen päivämäärän, vaikka henkilöstösääntöjen edellä mainitun 58 artiklan mukaan äitiysloma alkaa kuusi viikkoa ennen sitä synnytyksen todennäköistä päivämäärää, joka ilmoitetaan kyseessä olevan virkamiehen toimittamassa lääkärintodistuksessa.


text:
 23.10.2010
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 C 288/26
 Demande de décision préjudicielle présentée par la Corte Suprema di Cassazione (Italie) le 31 août 2010 — Banca Antoniana Popolare Veneta spa, incorporante la Banca Nazionale dell’Agricoltura spa/Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate
 (Affaire C-427/10)
 ()
 (2010/C 288/44)
 Langue de procédure: l'italien
 Juridiction de renvoi
 Corte Suprema di Cassazione.
 Parties dans la procédure au principal
 Partie requérante: Banca Antoniana Popolare Veneta spa, incorporante la Banca Nazionale del’Agricoltura spa.
 Partie défenderesse: Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate.
 Questions préjudicielles
 1)
 Les principes d’effectivité, de non-discrimination et de neutralité fiscale en matière de taxe sur la valeur ajoutée font-ils obstacle à une réglementation ou une pratique nationale prévoyant que le droit de l’acquéreur/client au remboursement de la TVA versée à tort s’analyse, à la différence du droit exercé par le débiteur principal (fournisseur ou prestataire de services), en un droit à la répétition de l’indu objectif de droit commun, et que le délai prévu pour l’acquéreur/client est sensiblement plus long que celui retenu pour le débiteur principal, de sorte que la demande de l’acquéreur/client, introduite alors que le délai prévu pour le débiteur principal a expiré, puisse aboutir à la condamnation du débiteur principal au remboursement, sans que ce dernier ne puisse plus demander le remboursement auprès de l’administration des finances, et ce, en l’absence de toute disposition permettant de coordonner les procédures engagées ou devant être engagées devant les différentes juridictions en vue de prévenir des conflits ou des désaccords?
 2)
 Indépendamment de l’hypothèse précédente, les principes susmentionnés sont-ils compatibles avec une pratique ou une jurisprudence nationale permettant qu’une décision ordonnant le remboursement soit prononcée à l’encontre du fournisseur/prestataire de services et en faveur de l’acquéreur/client, lorsque le fournisseur/prestataire de services n’a pas exercé l’action en remboursement auprès d’une autre juridiction dans les délais qui lui étaient impartis, en s’appuyant sur une interprétation jurisprudentielle, suivie par la pratique administrative, et selon laquelle l’opération est soumise à la TVA?


type: contracts

text:
 Avviż Legali Importanti
 |
 21989A1013(02)
 Official Journal L 295 , 13/10/1989 P. 0009 - 0013 Finnish special edition: Chapter 2 Volume 7 P. 0089 Swedish special edition: Chapter 2 Volume 7 P. 0089
 Protokoll supplimentarimal-Ftehim bejn il-Komunità Ekonomika Ewropea u r-Repubblika ta' l-Islanda dwar l-eliminazzjoni ta' restrizzjonijiet kwantitattivi eżistenti u l-prevenzjoni ta' oħrajn li jolqtu l-esportazzjoni jew miżuri li għandhom effett ekwivalentiIL-KOMUNITÀ EKONOMIKA EWROPEAfuq naħa waħda, u,IR-REPUBBLIKA TA' L-ISLANDAfuq in-naħa l-oħra,WARA LI KKUNSIDRAW il-Ftehim bejn il-Komunità Ekonomika Ewropea u r-Repubblika ta' l-Islanda ffirmat fi Brussel fit-22 ta' Lulju 1972, hawnhekk iżjed ‘il quddiem imsejjaħ il-"Ftehim", u b'mod partikolari għall-Artikolu 33 tiegħu,WAQT LI IRRIVOKAW l-għanijiet tal-ħolqien ta' Spazju Ekonomiku Ewropew skond id-Dikjarazzjoni Konġunta adottata mill-Ministri tal-pajjiżi fi ħdan l-EFTA u l-Membri Stati tal-Komunità u l-Kummissjoni tal-Komunitajiet Ewropew fil-Lussemburgu fid-9 ta' April 1984,KONXJI tal-bżonn li jiżviluppaw ir-relazzjonijiet tagħhom tal-kummerċ fl-interessi taż-żewġ ekonomiji billi jiġu eliminati barrieri eżisenti u jimpedixxu barrieri ġodda li jistgħu jolqtu l-esportazzjoni tal-prodotti tagħhom koperti bil-Ftehim,KONXJI madankollu li taħt ċerti ċirkustanzi eċċezzjonali Parti Kontraenti tista' tkun furzata li tieħu miżuri ta' salvagwardja fuq l-esportazzjoni u li disposizzjonijiet speċifiċi għandhom jiġu ntrodotti hawnhekk,IDDEĊIEDEW LI JTEMMU DAN IL-PROTOKOLL:Artikolu 1L-Artikoli li ġejjin huma mdaħħlin fil-Ftehim:"Artikolu 13a1. L-ebda restrizzjoni kwantitattiva ġdida fuq esportazzjoni jew miżuri li għandhom effett ekwivalenti se jkunu ntrodotti fil-kummerċ bejn il-Komunità u l-Islanda.2. Restrizzjonijiet kwantitattivi fuq esportazzjoni u kwalunkwe miżura li għandhom effett ekwivalenti se jkunu aboliti fl-1 ta' Jannar 1990, ħlief għal dawk li ġew applikati fl-1 ta' Jannar 1989 għall-prodotti mniżżlin fil-Protokoll 7 li se jkunu eliminati skond id-disposizzjonijiet ta' l-istess Protokoll.Artikolu 13bParti Kontraenti li qed tikkonsidra tibdil fl-arranġamenti li tapplika fuq l-esportazzjoni għall-pajjiżi terzi għandha, sakemm ikun prattiku, tgħarraf ‘il-Kumitat Konġunt mhux inqas minn 30 ġurnata qabel it-tibdil propost jidħol fis-seħħ. Għandha tieħu nota ta' kull rappreżentazzjoni minn Partijiet Kontraenti oħra dwar kull tagħwig li jista' jirriżulta minn dan.Artikolu 25aFejn konformità mad-disposizzjonijiet ta' l-Artikolu 7 u 13a iwasslu għal1. riesportazzjoni lejn pajjiż terz kontra liema l-Parti Kontraenti li qed tesporta għandha, għall-prodott ikkonċernat restrizzjonijiet fuq l-esportazzjoni kwantitattiva, taxxi ta' l-esportazzjoni jew miżuri jew piżijiet li għandhom effett ekwivalenti; jew2. nuqqas serju, jew theddida b'dan, ta' prodott essenzjali għall-Parti Kontraenti li qed tesporta;u fejn is-sitwazzjonijiet imsemmija hawn fuq jagħtu bidu jew hu probabbli li joħolqu diffikultajiet kbar għall-Parti Kontraenti li qed tesporta, dik il-Parti Kontraenti tista' tieħu miżuri adattati taħt il-kondizzjonijiet u skond il-proċeduri mniżżla fl-Artikolu 28'"Artikolu 2It-test ta' l-Artikolu 28 tal-Ftehim hu mbiddel b'dan li ġej:"Artikolu 281. F'każ li Parti Kontraenti li qed tissuġġetta l-importazzjoni u l-esportazzjoni ta' prodotti li jistgħu joħolqu diffikultajiet imsemmija fl-Artikoli 25, 25a u 27 għal proċedura amministrattiva, liema għan hu li tiġi pprovduta nformazzjoni rapida fuq it-tendenza tal-fluss tal-kummerċ, hi għandha tinforma lill-Parti Kontraenti l-oħra.2. Fil-każijiet speċifikati fl-Artikoli 23 sa' 27, qabel ma jittieħdu l-miżuri li hemm imsemmija jew, fil-każijiet fejn japplika paragrafu 3 (e), kemm jista' jkun malajr, il-Parti Kontraeni msemmija għandha tipprovdi lill-Kumitat Konġunt bl-informazzjoni relevanti kollha meħtieġa għal eżaminazzjoni kompleta tas-sitwazzjoni bil-ħsieb li tinstab soluzzjoni aċċettabli għall-Partijiet Kontraenti. Meta jintgħażlu l-miżuri, trid tingħata prijorità lil dawk li l-inqas jiddisturbaw il-funzjoni tal-Ftehim.Il-Kumitat Konġunt għandu jiġi mgħarraf minnufih bil-miżuri tas-salvagwardja u dawn għandhom ikunu suġġetti għall-konsultazzjonijiet perjodiċi mill-Kumitat, partikolarment bil-għan li jiġu aboliti meta ċ-ċirkostanzi jippermettu.3. Għall-implementazzjoni tal-paragrafu 2, id-disposizzjonijiet li ġejjin għandhom jgħoddu:(a) Rigward l-Artikolu 24, kull Parti Kontraenti tista' tirreferi s-sitwazzjoni lill-Kumitat Konġunt jekk taħseb li ċerta drawwa ma taqbilx mal-funzjoni proprja tal-Ftehim skond it-tifsira ta' l-Artikolu 24(1).Il-Partijiet Kontraenti għandhom jipprovdu lill-Kumitat Konġunt bl-informazzjoni relevanti kollha biex jeżaminaw il-każ u, fejn jaqbel, jeliminaw id-drawwa li ġiet oġġezzjonata.Jekk il-Parti Kontraenti msemmija ma ttemx il-prattika oġġezzjonata sal-perjodu fiss mill-Kumitat Konġunt, jew fin-nuqqas ta' ftehim fil-Kumitat Konġunt sa' tliet xhur minn meta l-każ ġie referut lilha, il-Parti Kontraenti kkonċernata tista' tadotta xi miżuri ta' salvagwardja li hi tikkonsidra neċessarji biex tieħu ħsieb id-diffikultajiet serji li jinħolqu mill-prattiċi msemmija; b'mod partikolari hi tista' tneħħi konċessjonijiet tat-tariffi.(b) Rigward l-Artikolu 25, id-diffikultajiet li jiġu mis-sitwazzjoni msemmija f'dak l-Artikolu tista' tiġi rreferuta lill-Kumitat Konġunt għal eżaminazzjoni, li jista' jieħu kull deċiżjoni bżonnjuża biex jintemmu dawn id-diffikultajiet.Jekk il-Kumitat Konġunt jew il-Parti Kontraenti li qed jesportaw ma jieħux deċiżjoni li ttemm id-diffikultajiet sa' 30 ġuranta minn meta l-każ ġie referut, il-Parti Kontraenti li qed tesporta hi awtorizzata li tqabbad taxxa ta' kumpens fuq il-prodott importat.It-taxxa ta' kumpens għandha tiġi maħduma skond l-inċidenza fuq il-valur tal-merkanzija msemmija skond id-disparitajiet tat-tariffi rigward materja prima jew prodotti intermedji.(ċ) Rigward l-Artikolu 25a, id-diffikultajiet li jinħolqu mis-sitwazzjonijiet imsemmija f'dak l-Artikolu għandhom jiġu rreferuti lill-Kumitat Konġunt għal eżaminazzjoni. Rigward subparagrafu (ii) ta' l-Artikolu 25a, it-theddida ta' nuqqas għandha tkun murija mill-kwantità adattata u mill-indikaturi tal-prezz.Il-Kumitat Konġunt jista' jieħu kull deċiżjoni neċessarja biex itemm id-diffikultajiet. Jekk il-Kumitat Konġunt ma jieħux din id-deċiżjoni sa' 30 ġurnata minn meta l-kwistjoni ġiet irreferuta għandu, il-Parti Kontraenti li qed tesporta hi awtorizzata li tapplika temporanjament miżuri adattati fuq l-esportazzjoni tal-prodott konċernat.(d) Rigward l-Artikolu 26, konsultazzjoni fil-Kumitat Konġunt għandha ssir qabel il-Parti Kontraenti kkonċernata tieħu l-miżuri adattati.(e) Fejn ċirkostanzi eċċezzjonali li jeħtieġu azzjoni immedjata jagħmlu eżaminazzjoni minn qabel impossibli, il-Parti Kontraenti kkonċernata tista', fis-sitwazzjonijiet speċifikati fl-Artikoli 25, 25a, 26 u 27 u anke fil-każ fejn għajnuna għall-esportazzjoni għandha inċidenza diretta u mmedjata fuq il-kummerċ, tapplika minnufih il-miżuri ta' prekawzjoni strettament neċessarji biex tiġi rrimedjata s-sitwazzjoni."Artikolu 3It-test li ġej għandu jkun anness mal-Ftehim bħala Protokoll 7:"Protokoll 7li jikkonċerna l-eliminazzjoni ta' ċertu restrizzjonijiet kwantitattivi fuq l-esportazzjoniRestrizzjonijiet kwantitattivi applikati mill-Komunità fuq esportazzjoni lejn l-Islanda tal-prodotti mniżżlin hawn taħt għandhom ikunu eliminati mhux aktar tard mid-dati indikati.Sistema armonizzata Numru tat-Titlu | Deskrizzjoni tal-Prodott | Data ta' l-eliminazzjoni |74.04 | Skart u ruttam tar-ram | ta' l- 1.1.1992 |ex 44.01 | Injam għal karburanti, injam tal-koniferu u ċana ta' l-arżnu u taż-żnuber | ta' l- 1.1.1993 |ex 44.03 | Injam aħrax, imqaxxar jew mhux miz-zokk tiegħu jew biss imħarrax l-isfel - oħrajn, li ma jinkludux il-luq | ta' l- 1.1.1993 |Injam maqtugħ b'mod aħrax f'biċċiet kwadri jew nofs kwadri iżda mhux manifatturati aktar - oħrajn, li ma jinkludux il-luq | ta' l- 1.1.1993 |ex 44.07 | Injam imserra għat-tul, imqatta' biċċa biċċa jew imqaxxar imma mhux ippreparat aktar, bi ħxuna ta' aktar minn 6 mm - ta' injam tal-koniferu li ma jinkludix tavli żgħar għall-manifatturar tal-kaxex, tal-passaturi jew għarbiel tan-naqal jew materjal bħal dan | ta' l- 1.1.1993 |ex 41.01 | Ġlud oħxon u ġlud nej ta' annimali ta' l-ifrat li jiżnu inqas minn 6 kg għal kull ġilda | ta' l- 1.1.1992 |ex 41.02 | Ġilda nejja ta' nagħaġ u ħrief | ta' l- 1.1.1992 |ex 41.03 | Ġlud oħxon u ġlud nej ta' mogħoż u gidien | ta' l- 1.1.1992 |ex 43.01 | Ġilda tal-fêr nejja tal-fniek | ta' l- 1.1.1992 |"Artikolu 4Dan il-Protokoll Supplementari għandu jkun approvat mill-Partijiet Kontraenti skond il-proċeduri tagħhom.Se jidħol fis-seħħ fl-1 ta' Jannar 1990 iżda l-Partijiet Kontraenti jkunu għarrfu lil xulxin qabel dik id-data li l-proċeduri neċessarji sa' dan it-tmiem ġew mlesta.Jekk il-Protokoll Supplementari ma jidħolx fis-seħħ f'dik il-ġurnata, dan għandu jsir fl-ewwel ġurnata tat-tieni xahar wara din in-notifika.Artikolu 5Dan il-Protokoll Supplimentari hu magħmul b'żewġ kopji fl-ilsna Daniż, Olandiż, Ingliż, Franċiż, Ġermaniż, Grieg, Taljan, Spanjol Portugiż u l-ilsna ta' l-Islanda, kull test ikun ugwalment awtentiku.Hecho en Bruselas, a veinticinco de julio de mil novecientos ochenta y nueve.Udfaerdiget i Bruxelles, den femogtyvende juli nitten hundrede og niogfirs.Geschehen zu Bruessel am fuenfundzwanzigsten Juli neunzehnhundertneunundachtzig.Έγινε στις Βρυζέλλες, στις είκοσι πέντε Ιουλίου χίλια εννιακόσια ογδόντα εννέα.Done at Brussels on the twenty-fifth day of July in the year one thousand nine hundred and eighty-nine.Fait à Bruxelles, le vingt-cinq juillet mil neuf cent quatre-vingt-neuf.Fatto a Bruxelles, addì venticinque luglio millenovecentottantanove.Gedaan te Brussel, de vijfentwintigste juli negentienhonderd negenentachtig.Feito em Bruxelas, em vinte e cinco de Julho de mil novecentos e oitenta e nove.Gjört í Brussel, hinn tuttugasta og fimmta dag julímánáĐar nítjan hundruĐ áttatíu og níu.Por el Consejo de las Comunidades EuropeasFor Raadet for De Europaeiske FaellesskaberFür den Rat der Europäischen GemeinschaftenΓια το Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών ΚοινοτήτωνFor the Council of the European CommunitiesPour le Conseil des Communautés européennesPer il Consiglio delle Comunità europeeVoor de Raad van de Europese GemeenschappenPelo Conselho das Comunidades EuropeiasFyrir hond ráðs Evrópubandalaganna+++++ TIFF +++++Por el Gobierno de la República de IslandiaFor regeringen for Republikken IslandFür die Regierung der Republik IslandΓια την κυβέρνον της Δημοκρατίας της ΙσλανδίαςFor the Government of the Republic of IcelandPour le gouvernement de la république d'IslandePer il governo della Repubblica d'IslandaVoor de Regering van de Republiek IJslandPelo Governo da Republica da IslãndiaFyrir ríkisstjórn lýðveldisins Íslands+++++ TIFF +++++--------------------------------------------------DIKJARAZZJONI KONĠUNTA MILL-PARTIJIET KONTRAENTIgħall-Protokoll Supplimentari tal-Ftehim bejn il-Komunità Ekonomika Ewropea u r-Repubblika ta' l-Islanda dwar l-eliminazzjoni ta' restrizzjonijiet kwantitattivi eżistenti u l-prevenzjoni ta' oħrajn ġodda li jaffettwaw l-esportazzjoni jew miżuri li għandhom effett ekwivalenti.Il-Partijiet Kontraenti jiddikjaraw li l-Artikoli 7, 13a u 13b ta' dan il-Ftehim għandhom japplikaw għall-prodotti speċifikati fl-Artikolu 2 ta' dan il-Ftehim,- li jinkludu prodotti li ġejjin miż-żejt ta' taħt l-art speċifikati fl-Artikolu 14 ta' dan il-Ftehim,- li jeskludu l-prodotti koperti b'dan il-Ftehim bejn Stati Membri tal-Komunità Ewropea tal-Faħam u l-Azzar u l-Komunità Ewropea tal-Faħam u l-Azzar, fuq naħa waħda, u r-Repubblika ta' l-Islanda fuq naħa oħra.--------------------------------------------------


type: wikipedia

text:
 Biografia
 Primi passi
 Inizia sin da giovanissimo il suo impegno politico, come consigliere comunale per Alleanza Nazionale nella città dove risiede, Potenza Picena. Candidatosi a sindaco nel 2009 con il centrodestra, viene sconfitto dallo sfidante Sergio Paolucci, sostenuto dalla lista di centrosinistra.
 Consigliere regionale e sindaco
 Alle elezioni regionali nelle Marche del 2010 si candida alla carica di consigliere regionale nella lista del Popolo della Libertà a sostegno del candidato presidente Erminio Marinelli, risultando eletto. Aderisce sin dalla sua fondazione a Fratelli d'Italia, lasciando il PdL.
 Nel 2014 si candida nuovamente a sindaco di Potenza Picena sostenuto da due liste civiche, risultando il candidato più votato al primo turno con il 46,66% dei voti, contro il 36,39% del candidato di centrosinistra Fausto Cavalieri, accedendo dunque al ballottaggio. L'8 giugno 2014, al ballottaggio, Acquaroli viene eletto sindaco con il 57,31% dei voti, contro il 42,69% ottenuto da Cavalieri.
 Per tale motivo il 1o luglio 2014 si dimette dalla carica di consigliere regionale a causa dell'incompatibilità delle due cariche.
 In occasione delle elezioni regionali del 2015, si candida alla carica di governatore delle Marche sostenuto da Fratelli d'Italia e dalla Lega Nord, classificandosi terzo dietro a Luca Ceriscioli (PD) e Giovanni Maggi (M5S).
 Deputato e Presidente della Regione Marche
 Alle elezioni politiche del 2018 è eletto deputato con Fratelli d'Italia all'interno del collegio plurinominale Marche - 01. L'8 giugno si dimette dalla carica di sindaco di Potenza Picena. Fa parte della commissione Finanze della Camera.
 Alle elezioni europee del 2019 è candidato nella Circoscrizione Italia centrale e ottiene preferenze senza essere eletto.
 Per le elezioni regionali del 2020 viene di nuovo proposto dal suo partito come candidato della coalizione di centro-destra e il 22 giugno 2020 Lega Nord e Forza Italia danno il via libera alla sua candidatura; è appoggiato anche da Popolari Marche-UDC, Noi con l'Italia, Partito Repubblicano e due liste civiche.
 Il 21 settembre vince le elezioni con il 49,13% dei voti, avendo la meglio su Maurizio Mangialardi (PD), ex sindaco di Senigallia e candidato del centro-sinistra (37,3%).
 Il 30 settembre 2020 si insedia come presidente delle Marche; è il primo governatore della regione appartenente al centro-destra dal 1995, anno di introduzione dell'elezione diretta del presidente regionale.
 Terrà per sé le deleghe a: Rapporti con le istituzioni e con il capoluogo regionale, Programmazione, Politiche comunitarie, Turismo, Porti, Aeroporti e Interporto, Affari generali, istituzionali e legali, Sistema statico, Persone giuridiche e private, Ordinamento dell'informazione e della comunicazione, Nomine. Il 20 ottobre scrive al Presidente della Camera Roberto Fico per presentare le proprie dimissioni da deputato, ruolo incompatibile con quello di capo del governo regionale.
 Controversie
 Il 28 ottobre 2019 Acquaroli partecipa ad una cena organizzata ad Acquasanta Terme dal segretario provinciale di Fratelli d'Italia per celebrare l'anniversario della marcia su Roma del 1922. Oltre ad Acquaroli, alla cena sono presenti altri esponenti di Fratelli d'Italia: il sindaco di Ascoli Piceno Marco Fioravanti, il suo vice Giovanni Silvestri e il vice-sindaco di San Benedetto del Tronto Andrea Assenti.
 Durante la campagna elettorale per le elezioni regionali nelle Marche del 2020, a causa di questa ambigua presenza, viene accusato dal segretario del Partito Democratico Nicola Zingaretti di aver partecipato ad una "cena fascista". Acquaroli, dopo questa affermazione, sporge querela verso Zingaretti.
 Note
 Altri progetti
 Collegamenti esterni
 Deputati della XVIII legislatura della Repubblica Italiana
 Politici di Alleanza Nazionale
 Politici del Popolo della Libertà
 Politici di Fratelli d'Italia
 Presidenti delle Marche
 Sindaci di Potenza Picena
 Studenti dell'Università Politecnica delle Marche
 Consiglieri regionali delle Marche


type: other

text:
ILPB2/415-557/13-4/WSinterpretacja indywidualna
 Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 14 lutego 2013 r. (data wpływu 22 lutego 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 maja 2013 r. (data wpływu 20 maja 2013 r.) oraz pismem z dnia 29 maja 2013 r. (data wpływu 3 czerwca 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika - jest prawidłowe.
 W dniu 22 lutego 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.
 Jedyny udziałowiec Spółki z o.o., udzielił w 2005 i 2006 r. dwóch pożyczek w celu sfinansowania bieżącej działalności Spółki.
 Udziałowcami są osoby fizyczne.
 Ze względu na brak możliwości finansowych Spółki do spłaty pożyczek Spółka planuje podjąć decyzję o konwersji wierzytelności własnej wraz z odsetkami na kapitał zakładowy spółki w wyniku konfuzji. Jeśli rok 2013 nie będzie przełomowym pod względem uzyskanych przychodów dla Spółki i Spółka nadal nie będzie miała możliwości spłaty zobowiązań wobec swojego udziałowca, to Spółka zamierza dokonać konwersji pożyczki na kapitał zakładowy. Uchwała o podwyższeniu kapitału zakładowego Spółki przewidywać będzie, że pokrycie nowo utworzonych udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym nastąpi wkładem niepieniężnym w postaci wierzytelności, która zostanie przeniesiona na Spółkę przez niemieckiego udziałowca w drodze cesji wierzytelności. Cesja wierzytelności odbywać się będzie za cenę emisyjną udziałów, równą wartości nominalnej wierzytelności. Część przedmiotowego wkładu zostanie wniesiona na pokrycie kapitału zakładowego (1%), natomiast nadwyżka zostanie przelana do kapitału zapasowego Wnioskodawcy jako tzw. agio (99%). Należy podkreślić, że wartość rynkowa wierzytelności nie różni się od jej wartości nominalnej.
 Czy z punktu widzenia dłużnika jakim jest Spółka konwersja wierzytelności wraz z odsetkami będzie powodować powstanie przychodu podatkowego i czy naliczone odsetki z tytułu zaciągniętej pożyczki będą mogły zostać zakwalifikowane do kosztów podatkowych...
 Czy konwersja wierzytelności wraz z odsetkami w formie wkładu niepieniężnego (tj. w ramach potrącenia wzajemnych wierzytelności) spowoduje konieczność odprowadzenia podatku na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 1 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez Spółkę jako płatnika...
 Tutejszy Organ informuje, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2, natomiast w zakresie pytania nr 1 wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.
 Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoba fizyczna, która nie jest polskim rezydentem podatkowym, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium naszego kraju. Stosownie zaś do dyspozycji art. 30a ust. 1 pkt 1 i ust. 6 updof, odsetki od pożyczki wypłacone osobie fizycznej, która nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie udzielania pożyczek - co do zasady - podlegają opodatkowaniu 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, bez pomniejszania o koszty uzyskania przychodu.
 Wspomniane przepisy należy stosować z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska.
 Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową, jest jednak możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.
 Zdaniem Spółki jest ona zobowiązana do wyliczenia, pobrania i zapłaty podatku u źródła od kwoty zapłaconych na rzecz udziałowca odsetek od pożyczek w sytuacji, gdy udziałowiec nie jest rezydentem. Powyższy obowiązek istnieje także wtedy, gdy spłata odsetek od pożyczek następuje w formie kompensaty z wierzytelnością wobec udziałowca z tytułu wpłaty gotówki na kapitał zakładowy. Spółka powinna zapłacić podatek u źródła w wysokości 19% kwoty brutto każdej wypłaconej kwoty. Spółka jest uprawniona do skorzystania z postanowień umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawartej z państwem rezydencji podatkowej udziałowca pod warunkiem posiadania certyfikatu rezydencji pożyczkodawcy.
 Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
 Z informacji zawartych we wniosku wynika, że jedyny udziałowiec Spółki z o.o., którym jest ... z siedzibą w Niemczech udzielił w 2005 i 2006 r. dwóch pożyczek w celu sfinansowania bieżącej działalności Spółki. Udziałowcami są osoby fizyczne. Zatem wypłata odsetek od zaciągniętej pożyczki następuje na rzecz osób fizycznych.
 We wniosku wskazano również, że ze względu na brak możliwości finansowych Spółki do spłaty pożyczek Spółka planuje podjąć decyzję o konwersji wierzytelności własnej wraz z odsetkami na kapitał zakładowy spółki w wyniku konfuzji.
 Zlanie się w jednej osobie praw przysługujących wierzycielowi i obowiązków dłużnika określane jest mianem „konfuzji”. Wówczas zobowiązanie przestaje istnieć. W wyniku pewnych zdarzeń prawnych może dojść do sytuacji, w której jeden podmiot stanie się jednocześnie dłużnikiem i wierzycielem. Taki stan rzeczy określa się mianem konfuzji zobowiązań, a jej skutkiem jest zawsze wygaśnięcie zobowiązania, ponieważ w rękach jednej osoby nie mogą pozostawać prawa dłużnika i wierzyciela.
 Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a (tj. osoby posiadające w RP ograniczony obowiązek podatkowy), przychodów m.in. z tytułu odsetek - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.
 Jednocześnie w myśl art. 29 ust. 2 cyt. ustawy, przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.
 Sposób opodatkowania odsetek reguluje również art. 30a ust. 1 pkt 1 - 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowiąc, iż od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a:
 W świetle art. 30a ust. 2 ww. ustawy, przepisy ust. 1 pkt 1 - 5 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.
 Z porównania art. 29 i art. 30a cyt. ustawy wynika, że art. 30a ust. 1 pkt 1 jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 29 w zakresie opodatkowania odsetek, ponieważ, o ile w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca posłużył się ogólnym pojęciem „odsetki”, o tyle w art. 30a ww. ustawy przewidział szczególny sposób opodatkowania niektórych rodzajów tychże odsetek m.in. odsetek od pożyczek.
 Mając na uwadze powyższe przepisy, w myśl art. 30a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek dochodowy od uzyskanych przychodów z odsetek od pożyczek pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 19% uzyskanego przychodu zarówno w sytuacji kiedy podatnikiem jest osoba posiadająca nieograniczony jak i ograniczony obowiązek podatkowy.
 Stosownie do art. 11 ust. 1 umowy zawartej w dniu 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90) wynika, iż odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie (tu: Polsce) i są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie (tu: Niemczech), mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie (tu: Niemczech).
 Jednakże, zgodnie z art. 11 ust. 2 ww. umowy, takie odsetki mogą być także opodatkowane w Umawiającym się Państwie, w którym powstają (tu: Polsce), i zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa, ale jeżeli osoba uprawniona do odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie (tu: Niemczech), to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 5 procent kwoty brutto tych odsetek.
 Jednocześnie należy wskazać, że art. 24 ww. umowy reguluje zasady unikania podwójnego opodatkowania. Treść art. 24 ust. 1 tejże umowy stanowi, że Niemcy przy nakładaniu podatku na osoby mające miejsce zamieszkania lub siedzibę w Republice Federalnej Niemiec mogą wyłączyć do podstawy, od której takie podatki są pobierane, części dochodu, które zgodnie z postanowieniami tej konwencji mogą być opodatkowane w Polsce. Zapisy zawarte w cyt. art. 24 ust. 1 lit. a) i b) szczegółowo regulują zasady opodatkowania uzyskanego w Polsce dochodu i odliczania zapłaconego w Polsce podatku.
 Wobec powyższego, odsetki od pożyczki w przedmiotowej sprawie podlegają opodatkowaniu zarówno w Polsce jak i w Niemczech, z uwzględnieniem metody unikania podwójnego opodatkowania. Na płatniku ciąży obowiązek pobrania podatku w wysokości 19% przychodu. Podatek ten może wynieść 5% przychodu, jednakże tylko pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.
 Stosownie natomiast do ust. 4 tego przepisu, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10.
 Zgodnie natomiast z art. 42 ust. 1a cyt. ustawy, w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Jednakże roczne deklaracje dotyczące podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przesyłają do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.
 Reasumując, Wnioskodawca powinien pobrać zryczałtowany podatek dochodowy od odsetek od pożyczki udzielonej przez udziałowców spółki z siedzibą w Niemczech i przekazać, zgodnie z art. 42 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym do właściwego urzędu skarbowego roczną deklarację, według ustalonego wzoru.
 Lokalizacja: Wyszukiwarka > Odsetki > ILPB2/415-557/13-4/WS


text:
6B_988/2010 (03.03.2011)
 6B_988/2010
 Peine combinée, montant de l'amende, arbitraire
 recours contre l'arrêt de la Cour de cassation pénale du canton de Vaud du 7 septembre 2010.
 A.a Par jugement du 24 avril 2009, le Tribunal correctionnel de l'arrondissement de La Côte a reconnu X.________ coupable d'actes d'ordre sexuel avec des enfants, de contrainte sexuelle et de tentative de contrainte sexuelle. Il l'a condamné à une peine privative de liberté de dix-huit mois, dont six fermes et douze avec sursis, le délai d'épreuve étant fixé à quatre ans, ainsi qu'au paiement d'indemnités pour tort moral.
 A.b Par arrêt du 26 octobre 2009, la Cour de cassation pénale du canton de Vaud a partiellement admis le recours formé par X.________. Elle a réformé le jugement du 24 avril 2009 en ce sens que la privation de liberté de dix-huit mois est totalement assortie du sursis, le délai d'épreuve restant de quatre ans, et que X.________ est en outre condamné à une amende de 10'000 fr., la peine privative de liberté de substitution en cas de défaut de paiement étant de nonante jours.
 A.c Par arrêt du 27 juillet 2010 (6B_61/2010), le Tribunal fédéral a partiellement admis le recours de X.________ et renvoyé la cause à l'autorité cantonale pour nouveau jugement.
 En bref, il a estimé que deux épisodes où X.________ avait manifesté son intention de montrer son sexe à chacune de ses nièces n'étaient pas constitutifs d'actes d'ordre sexuel avec des enfants au sens de l'art. 187 CP. Il en allait de même s'agissant des paroles et sms grossiers adressés à l'une de ses nièces, lesquels constituaient tout au plus une contravention au sens de l'art. 198 al. 2 CP, prescrite. Enfin, sans critiquer le principe du prononcé d'une peine combinée, le Tribunal fédéral a considéré que la Cour de cassation pénale aurait dû, si elle considérait qu'une privation de liberté de dix-huit mois était proportionnée à la faute de X.________ mais désirait y ajouter une amende de 10'000 fr., réduire la peine privative de liberté en conséquence.
 Par arrêt du 7 septembre 2010, la Cour de cassation pénale du canton de Vaud a admis partiellement le recours de X.________ et condamné ce dernier à une privation de liberté de quatorze mois, avec sursis pendant quatre ans, ainsi qu'à une amende de 10'000 fr., la peine privative de liberté de substitution à défaut de paiement de cette amende étant fixé à nonante jours.
 En bref, cette autorité a retenu que les infractions écartées par le Tribunal fédéral étaient anecdotiques, au vu des actes d'ordres sexuels commis à réitérées reprises par un parent, durant plusieurs années. A cela s'ajoutaient les dénégations de l'auteur et son absence de prise de conscience. Dans ces circonstances, la peine privative de liberté avec sursis, initialement de dix-huit mois, devait être réduite à dix-sept mois. Il se justifiait en outre, à titre de sanction immédiate, de prononcer une amende de 10'000 fr. Afin de tenir compte du cumul des sanctions, la peine privative de liberté était réduite de trois mois, soit la durée de la privation de liberté de substitution en cas de non paiement de l'amende.
 X.________ forme un recours en matière pénale à l'encontre de cet arrêt. Il conclut à sa réforme en ce sens qu'il est condamné à une amende fixée à dire de justice mais inférieure à 10'000 fr.
 Dans ses moyens, le recourant ne remet en question ni la réalisation, ni la qualification des infractions retenues, pas plus que le prononcé d'une privation de liberté de quatorze mois avec sursis combinée à une amende ou la durée de la peine privative de liberté de substitution en cas de non paiement de cette amende.
 On comprend donc que le recours ne tend qu'à la diminution de la quotité de l'amende prononcée et non pas également à la suppression des autres sanctions, comme les conclusions pourraient le laisser penser. A défaut de toute motivation à cet égard, de telles conclusions auraient de toute façon été irrecevables (art 42 al. 2 LTF).
 En vertu de l'art. 42 al. 4 CP, le juge peut prononcer, en plus d'une peine assortie du sursis, une peine pécuniaire sans sursis ou une amende selon l'art. 106 CP. Les deux sanctions considérées ensemble doivent toutefois correspondre à la gravité de la faute (ATF 134 IV 53 consid. 5.2 p. 55; sur ce système, cf. arrêt 6B_61/2010 du 27 juillet 2010, rendu dans la présente cause, consid. 5.1).
 2.1 Aux termes de l'art. 47 al. 1 CP, la peine doit être fixée d'après la culpabilité de l'auteur, en tenant compte de ses antécédents et de sa situation personnelle ainsi que de l'effet de la peine sur son avenir. L'alinéa 2 de cette disposition énumère, de manière non limitative, une série de critères à prendre en considération pour déterminer la culpabilité de l'auteur. Ces critères correspondent à ceux développés par la jurisprudence relative à l'art. 63 aCP, à laquelle on peut se référer (ATF 134 IV 17 consid. 2.1 p. 19). Une exception doit toutefois être faite s'agissant de l'absence d'antécédents qui, sauf circonstances exceptionnelles, n'a plus à être prise en considération dans un sens atténuant (ATF 136 IV 1 consid. 2.6.4 p. 3).
 S'agissant plus précisément de la peine d'amende, l'art. 106 al. 3 CP prescrit au juge de fixer celle-ci ainsi que la peine privative de liberté de substitution en tenant compte de la situation de l'auteur, afin que la peine corresponde à la faute commise. La situation économique déterminante est celle de l'auteur au moment où l'amende est prononcée (ATF 119 IV 330 consid. 3 p. 337).
 2.2 Le juge dispose d'un large pouvoir d'appréciation dans la fixation de la peine. Il n'y a ainsi violation du droit fédéral que lorsque le juge sort du cadre légal, lorsqu'il fonde sa décision sur des critères étrangers à l'art. 47 CP, lorsqu'il omet de prendre en considération des éléments prévus par cette disposition ou lorsqu'il abuse de son pouvoir d'appréciation en fixant une peine exagérément sévère ou excessivement clémente (ATF 134 IV 17 consid. 2.1 p. 19 s.).
 C'est prise dans son ensemble que la peine prononcée doit correspondre à la culpabilité de l'auteur telle qu'elle est définie par la loi. Dès lors, même si seule l'amende est remise en cause par le recours, c'est en regard de la peine globale prononcée que l'autorité de céans doit examiner si la quotité de l'amende a été fixée conformément aux principes qui viennent d'être rappelés (arrêt 6S.677/1996 du 4 novembre 1996 consid. 2a).
 2.3.1 Il résulte des arrêts cantonaux que le recourant a abusé successivement de ses deux nièces par alliance, de manière récurrente et alors qu'elles étaient mineures, pendant quatre et trois ans. Il n'a pas émis de regrets, ni même reconnu les faits, s'érigeant au contraire en victime d'une machination ourdie par ses nièces et sa belle-famille.
 2.3.2 Dans le cadre de la fixation de l'amende, l'arrêt entrepris se réfère à la situation personnelle et économique du recourant "au moment des faits" (Arrêt, p. 5). Une telle indication relève manifestement d'une inattention lors de la rédaction de cette décision et ne saurait être comprise comme la volonté de l'autorité intimée de se fonder sur une autre situation que celle existant au moment du jugement. En effet, l'autorité intimée savait que l'amende doit être fixée au vu de la situation économique de l'auteur au moment du jugement, dans la mesure où elle l'a expressément rappelé dans son premier arrêt (arrêt du 26 octobre 2009, p. 17). D'autre part, la situation économique au moment des faits n'a jamais été examinée, ceux-ci s'étant accessoirement déroulés sur sept ans. On ne voit dès lors pas que l'autorité intimée ait réellement voulu se référer à une telle situation, ce d'autant plus qu'elle fait sien l'état de fait établi par l'autorité de première instance (Arrêt, p. 2), qui constate uniquement la situation économique du recourant au moment du jugement (Jugement, p. 7 et let. A, p. 9).
 Cette situation a été examinée durant l'audience du 21 avril 2009 (Jugement, p. 7). La décision de première instance retient ainsi que l'exploitation d'un domaine arboricole ainsi que d'un parc immobilier rapportent au recourant entre 120'000 et 150'000 fr. par an, sans compter sa rente AVS (Jugement, let. A, p. 9). Au moment du jugement, le recourant gagnait ainsi plus de 10'000 fr. par mois.
 2.3.3 Au vu de ces éléments, le prononcé d'une peine privative de liberté de quatorze mois, assorti d'un sursis total et d'une amende de 10'000 fr., se situe dans le cadre légal et a été fixé sur la base de critères pertinents. Pour le surplus, on n'en discerne pas qui auraient été omis ou pris en considération à tort. Les éléments à prendre en compte ont par ailleurs été correctement évalués et ont abouti au prononcé d'une peine qui ne peut être qualifiée d'excessive. La sanction infligée ne contrevient donc pas au droit fédéral.
 Plus particulièrement, la quotité de l'amende ne viole en rien l'art. 47 CP ou l'art. 106 CP. Compte tenu des faits commis par le recourant et dans la mesure où l'amende doit être perceptible pour lui et attirer son attention (et autant que nécessaire l'attention générale) sur la gravité de son comportement (cf. arrêt 6B_152/2007 du 13 mai 2008 consid. 7.1.1), le prononcé d'une amende correspondant à environ un mois de son revenu au moment du jugement n'est pas excessif.
 A l'appui de ses conclusions, le recourant invoque toutefois une décision faisant état d'un revenu fiscal net en 2008 de 117'620 fr. Il conteste par conséquent les chiffres retenus, suite à son audition en avril 2009, par l'autorité de première instance.
 Le recourant n'avait pas soulevé ce grief dans son recours cantonal. Il n'a en outre produit la décision susmentionnée qu'à l'appui de son premier recours auprès du Tribunal fédéral. La question de savoir si la Cour de céans peut prendre en compte une telle pièce et entrer en matière sur un moyen invoqué au stade seulement du recours en matière pénale peut toutefois rester ici ouverte. En effet, le recourant n'explicite aucunement, conformément aux exigences de motivation accrues posées par l'art. 106 al. 2 LTF (cf. ATF 136 II 489 consid. 2.8 p. 494), en quoi la non-prise en compte des chiffres qu'il allègue serait arbitraire. Son grief est partant irrecevable pour ce motif déjà. Pour le surplus, même si l'on se fondait sur le revenu résultant de la décision fiscale produite, force serait de constater que le recourant gagnait près de 10'000 fr. par mois, si bien que le prononcé d'une amende du même montant, au vu des faits commis et de la faute du recourant, ne serait pas insoutenable. La décision n'étant pas arbitraire dans son résultat (sur cette notion, cf. ATF 136 III 552 consid. 4.2 p. 560 et les arrêts cités), le grief du recourant n'aurait pu qu'être rejeté.
 Le recourant succombe. Son recours devra être rejeté et les frais de la cause mis à sa charge (art. 66 al. 1 LTF).
 Le présent arrêt est communiqué aux parties et à la Cour de cassation pénale du canton de Vaud.


type: legislation

text:
 7.3.2019
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 L 66/3
 DIRECTIVE DÉLÉGUÉE (UE) 2019/369 DE LA COMMISSION
 du 13 décembre 2018
 modifiant l'annexe de la décision-cadre 2004/757/JAI du Conseil en ce qui concerne l'inclusion de nouvelles substances psychoactives dans la définition du terme «drogue»
 LA COMMISSION EUROPÉENNE,
 vu le traité sur le fonctionnement de l'Union européenne,
 vu la directive (UE) 2017/2103 du Parlement européen et du Conseil du 15 novembre 2017 modifiant la décision-cadre 2004/757/JAI du Conseil afin d'inclure de nouvelles substances psychoactives dans la définition du terme «drogue» et abrogeant la décision 2005/387/JAI du Conseil (1), et notamment son article 3, paragraphe 3,
 considérant ce qui suit:
 (1)
 L'annexe de la décision-cadre 2004/757/JAI du Conseil (2) contient une liste de substances qui relèvent de la définition du terme «drogue» énoncée au point 1) b) de l'article 1er de ladite décision-cadre.
 (2)
 L'annexe de la décision-cadre 2004/757/JAI a été ajoutée par la directive (UE) 2017/2103. Elle énumère l'ensemble des nouvelles substances psychoactives qui ont été soumises à des mesures de contrôle et à des sanctions pénales au titre de la décision 2005/387/JAI du Conseil (3) avant l'adoption de la directive (UE) 2017/2103.
 (3)
 La directive (UE) 2017/2103 a abrogé la décision 2005/387/JAI avec effet au 23 novembre 2018. Entre la date d'adoption de la directive (UE) 2017/2103 et le 23 novembre 2018, cinq nouvelles substances psychoactives ont été soumises à des mesures de contrôle et à des sanctions pénales au titre de la décision 2005/387/JAI. Toutefois, ces nouvelles substances psychoactives ne figurent pas encore à l'annexe de la décision-cadre 2004/757/JAI.
 (4)
 Par conséquent, en raison de l'abrogation de la décision 2005/387/JAI, il convient de faire figurer à l'annexe de la décision-cadre 2004/757/JAI les nouvelles substances psychoactives suivantes:
 a)
 N-phényl-N-[1-(2-phényléthyl)pipéridine-4-yl]furan-2-carboxamide (furanylfentanyl), soumis à des mesures de contrôle par la décision d'exécution (UE) 2017/2170 du Conseil (4);
 b)
 N-(1-amino-3,3-diméthyl-1-oxobutan-2-yl)-1-(cyclohexylméthyl)-1H-indazole-3-carboxamide (ADB-CHMINACA), soumis à des mesures de contrôle par la décision d'exécution (UE) 2018/747 du Conseil (5);
 c)
 1-(4-cyanobutyl)-N-(2-phénylpropan-2-yl)-1H-indazole-3-carboxamide (CUMYL-4CN-BINACA), soumis à des mesures de contrôle par la décision d'exécution (UE) 2018/748 du Conseil (6);
 d)
 N-phényl-N-[1-(2-phényléthyl)pipéridine-4-yl]cyclopropanecarboxamide (cyclopropylfentanyl) et 2-méthoxy-N-phényl-N-[1-(2-phényléthyl)pipéridine-4-yl]acétamide (méthoxyacétylfentanyl), soumis à des mesures de contrôle par la décision d'exécution (UE) 2018/1463 du Conseil (7).
 (5)
 L'Irlande est liée par la directive (UE) 2017/2103 et participe donc à l'adoption et à l'application de la présente directive déléguée.
 (6)
 Le Royaume-Uni n'est pas lié par la directive (UE) 2017/2103 et ne participe donc pas à l'adoption ni à l'application de la présente directive déléguée, et n'est pas lié par celle-ci ni soumis à son application.
 (7)
 Le Danemark n'est pas lié par la directive (UE) 2017/2103 et ne participe donc pas à l'adoption ni à l'application de la présente directive déléguée, et n'est pas lié par celle-ci ni soumis à son application.
 (8)
 Il convient dès lors de modifier la décision-cadre 2004/757/JAI en conséquence,
 A ADOPTÉ LA PRÉSENTE DIRECTIVE:
 Article premier
 Modification de la décision-cadre 2004/757/JAI
 Les points suivants sont ajoutés à la liste figurant à l'annexe de la décision-cadre 2004/757/JAI:
 «13.
 N-phényl-N-[1-(2-phényléthyl)pipéridine-4-yl]furan-2-carboxamide (furanylfentanyl), visé dans la décision d'exécution (UE) 2017/2170 du Conseil (*1).
 14.
 N-(1-amino-3,3-diméthyl-1-oxobutan-2-yl)-1-(cyclohexylméthyl)-1H-indazole-3-carboxamide (ADB-CHMINACA), visé dans la décision d'exécution (UE) 2018/747 du Conseil (*2).
 15.
 1-(4-cyanobutyl)-N-(2-phénylpropan-2-yl)-1H-indazole-3-carboxamide (CUMYL-4CN-BINACA), visé dans la décision d'exécution (UE) 2018/748 du Conseil (*3).
 16.
 N-phényl-N-[1-(2-phényléthyl)pipéridine-4-yl]cyclopropanecarboxamide (cyclopropylfentanyl) et 2-méthoxy-N-phényl-N-[1-(2-phényléthyl)pipéridine-4-yl]acétamide (méthoxyacétylfentanyl), visés dans la décision d'exécution (UE) 2018/1463 du Conseil (*4).
 Article 2
 Transposition
 1. Les États membres mettent en vigueur les dispositions législatives, réglementaires et administratives nécessaires pour se conformer à la présente directive au plus tard le 7 septembre 2019. Toutefois, ils mettent en vigueur les dispositions législatives, réglementaires et administratives nécessaires pour se conformer au point 16 de l'annexe de la décision-cadre 2004/757/JAI visé à l'article 1er de la présente directive au plus tard le 29 septembre 2019. Ils communiquent immédiatement à la Commission le texte de ces dispositions.
 Lorsque les États membres adoptent ces dispositions, celles-ci contiennent une référence à la présente directive ou sont accompagnées d'une telle référence lors de leur publication officielle. Les modalités de cette référence sont arrêtées par les États membres.
 2. Les États membres communiquent à la Commission le texte des dispositions essentielles de droit interne qu'ils adoptent dans le domaine couvert par la présente directive.
 Article 3
 Entrée en vigueur
 La présente directive entre en vigueur le vingtième jour suivant celui de sa publication au Journal officiel de l'Union européenne.
 Article 4
 Les États membres sont destinataires de la présente directive conformément aux traités.
 Fait à Bruxelles, le 13 décembre 2018
 Par la Commission
 Le président
 Jean-Claude JUNCKER
 (1) JO L 305 du 21.11.2017, p. 12.
 (2) Décision-cadre 2004/757/JAI du Conseil du 25 octobre 2004 concernant l'établissement des dispositions minimales relatives aux éléments constitutifs des infractions pénales et des sanctions applicables dans le domaine du trafic de drogue (JO L 335 du 11.11.2004, p. 8).
 (3) Décision 2005/387/JAI du Conseil du 10 mai 2005 relative à l'échange d'informations, à l'évaluation des risques et au contrôle des nouvelles substances psychoactives (JO L 127 du 20.5.2005, p. 32).
 (4) Décision d'exécution (UE) 2017/2170 du Conseil du 15 novembre 2017 soumettant le N-phényl-N-[1-(2-phényléthyl)pipéridine-4-yl]furan-2-carboxamide (furanylfentanyl) à des mesures de contrôle (JO L 306 du 22.11.2017, p. 19).
 (5) Décision d'exécution (UE) 2018/747 du Conseil du 14 mai 2018 soumettant la nouvelle substance psychoactive N-(1-amino-3,3-diméthyl-1-oxobutan-2-yl)-1-(cyclohexylméthyl)-1H-indazole-3-carboxamide (ADB-CHMINACA), à des mesures de contrôle (JO L 125 du 22.5.2018, p. 8).
 (6) Décision d'exécution (UE) 2018/748 du Conseil du 14 mai 2018 soumettant la nouvelle substance psychoactive 1-(4-cyanobutyl)-N-(2-phénylpropan-2-yl)-1H-indazole-3-carboxamide (CUMYL-4CN-BINACA) à des mesures de contrôle (JO L 125 du 22.5.2018, p. 10).
 (7) Décision d'exécution (UE) 2018/1463 du Conseil du 28 septembre 2018 soumettant les nouvelles substances psychoactives N-phényl-N-[1-(2-phényléthyl)pipéridine-4-yl]cyclopropanecarboxamide (cyclopropylfentanyl) et 2-méthoxy-N-phényl-N-[1-(2-phényléthyl)pipéridine-4-yl]acétamide (méthoxyacétylfentanyl) à des mesures de contrôle (JO L 245 du 1.10.2018, p. 9).


text:
Цегриловци е село в Западна България. То се намира в община Трън, област Перник.
 География
 Село Цегриловци се намира в планински район, на около 100 км от София и на 17 км от Трън. Съседните села са Главановци, Реяновци, Ярловци, Стайчовци, Лешниковци и Бохова.
 За селото е характерно обезлюдяването засегнало Трънския край и от 530 души през 1940 година на 20 век, сега постоянно в него живеят 10-ина души в пенсионна възраст.
 История
 Землището на селището, както и околният регион, покриващ се до голяма степен с бившата Трънска околия (вкл. Босилеградско), през вековете винаги са оставали встрани от големите събития в държавите, в които са били включвани. Останки от траките и римляните има при селата Вукан, Ярловци, Зелениград и др. Близо до село Цегриловци е имало тракийски могили, но по времето на ТКЗС, те са били разорани и сравнени с нивите. От времето на Първото и Второто Българско царство са намирани останки в селата Зелениград, Бусинци, Бохова. Говорът на местното население се запазва архаичен и дотогава е бил много близък до старобългарския корен – т.н. знеполски (запазена падежна система – уникална за България, пълна липса на звуковете „ф“ и „х“, т.н.). При разпада на Втората българска държава, след битката при Велбъжд, се оформя самостоятелна феодална единица – т.н. Стара Знеполия, просъществувала около 70 години. Първите писмени сведения за селото са от „Регистър на доганджиите в Румелия, за задълженията и им от началото на последната четвърт на 15 век“:село Чагриловча, спадащо към нахия Шехир кьой (Пирот). Къщи:неверници -1, доход 43 (Оригиналът е съхраняван в Народната библиотека); „Тимари в нахиите Висока и Знебол 1447 – 1489 г.“ – село Сибиловци: домакинства-6, вдовици-1, приход 681 акчета; „Списък на селищата и брой на домакинствата, предвид облагането с данък джизие 27.04.1624 г.“: кааза Изнебол (Знеполе) – село Чигрилофче – 17 ханета (домакинства) неверници. Повременаосманскатавласт са избухвалимножествовъстания и районът на Знеполе е билотносителнонезависимотцентралнатавласт. През периода 1878 – 1879 г. регионът е бил окупиран от сърбите. Въпреки откъснатостта от основните центрове на Българската държава и относителната местна автономност, населението винаги се е самоопределяло като българско с прибавката трънчани.
 Природни и исторически забележителности
 С. Цегриловци е разположено в котловина, като от три страни е обградено от борови гори, а от четвъртата е долината на река Ерма. Църквата на селото е паметник на културата, която е реконструирана със средства събрани от жителите на селото. По планинската пътека към Лешниковци и Стайчовци има масов партизански гроб. По пътеката за Бохова е паметникът на партизанката Цветана Живкова Велева.
 Фауна
 Данните за нощните пеперуди от с. Цегриловци – от там са известни следните по-интересни видове: Lasiocampa grandis, Cyclophora annularia, Lygephila viciae, Mythimna impura, Divaena haywardi, Diaphora luctuosa, Chelis maculosa, Cycnia luctuosa, Nola confusalis, Aglia tau, Anticlea derivata. Видът Euplagia quadripunctaria е установен в околностите. Той е от приложение II на Директивата 92/43 на ЕС.
 Редовни събития
 Ежегоден събор.
 Други
 Както в повечето трънски села няма изградени водопровод и канализация. Характерни за селото са чистият въздух, тишината и невероятната природа. Земите от землището на селото по поречието на река Ерма отдавна не се обработват.
 Села в област Перник
 Населени места в община Трън


text:
Lovis Corinth (Tapiau, Kelet-Poroszország, 1858. július 21. – Zandvoort, 1925. július 17.) német festő, aki műalkotásaiban ötvözte az impresszionista és az expresszionista irányvonalat
 Élete és munkássága
 Königsbergben, Münchenben, Antwerpenben és Párizsban tanult. William-Adolphe Bouguereaués Tony Robert-Fleury eklektikus stílusban festő mesterek tanítványa volt. 1887-től Németország különböző városaiban élt: 1891-től Münchenben alkot, majd 1901-től a berlini szecessziós csoport szervezője. A művészcsoport elnöke, Max Liebermann mellett mint a német impresszionizmus fő képviselője ismert. 1910-1912-ben Corinth a berlini szecessziós csoport elnöke. 1900-1923-ban Berlinben munkálkodott, a berlini multikulturális környezet igen jótékony hatást gyakorolt műveire.
 Művészete több stílusfordulatot tartalmaz. Legkorábban naturalista stílusban festett, majd az impresszionista és az expresszionista irányzatot ötvözte. Témaválasztása igen változatos, megörökíti a hétköznapokat, s fest tájképeket, vallásos és szimbolikus kompozíciókat és arcképeket. S mintegy 900 grafikai alkotása van, olykor erőteljesebb vonalú grafikáinak stílusát ecsettel is megjeleníti a festményein, ugyanekkor egészen finom vonalú, plasztikus grafikái is bőséggel vannak. Tehetséges illusztrátorként is tevékenykedett. Megírta önéletrajzát és írt néhány elméleti művet a festészetről.
 Az 1900-as évek közepén festményeiből néhány kortárs német festő műveivel együtt csoportos kiállítást rendezett a budapesti Könyves Kálmán Szalon.
 1919-ben Urfeld-Walchensee-ben vett egy házat, s ott élt és alkotott, a Walchen-tó és környéke inspirálólag hatott munkásságára, számos tájképet, portrét, s vallási témájú alkotást készített.
 Művei
 Legismertebb képeiből
 Fekvő akt, 1899 (Bréma, Kunsthalle) expresszionista stílusban
 Szalomé, 1899 (Cambridge, USA, Busch Reisinger Museum, Harvard University) impresszionista stílusban
 Asszony rózsaszín kalapban, 1912 expresszionista stílusban
 Walchensee mellől tájkép-sorozat, 1920-1925 impresszionista és expresszionista stílusban
 Perseus és Andromeda
 Pietà & Levétel a keresztről, 1920 expresszionista stílusban
 Schlossfreiheit in Berlin, 1923 expresszionista stílusban
 Ecce homo, 1925 (Kunstmuseum, Basel) expresszionista stílusban
 Arcképeiből
 Otto Eckmann, 1897
 Alfred von Tirpitz, 1917
 Friedrich Ebert, 1924
 Galéria
 Jegyzetek
 Források
 Művészeti lexikon /szerk. Éber László. Budapest, Győző Andor, 1926. Lovis Corinth szócikket ld. 151. o.
 Művészeti lexikon. 1. köt. Budapest, 1965. Lovis Corinth szócikket ld. 432-433. o.
 A művészet története : a századvég és a századelő. Budapest : Corvina, 1988. 320 o. ;
 Alain Bois: Az expresszionizmus ld. 241-285. o.
 További információk
 Lovis Corinth
 Impressionismus
 Német festők
 Impresszionista festők
 Expresszionista festők
 Német grafikusok
 1858-ban született személyek
 1925-ben elhunyt személyek


text:
 8.11.2008
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 C 285/17
 Odvolanie podané 21. júla 2008: Transports Schiocchet – Excursions SARL proti uzneseniu Súdu prvého stupňa (štvrtá komora) z 19. mája 2008 vo veci T-220/07, Transports Schiocchet – Excursions/Komisia
 (Vec C-335/08 P)
 (2008/C 285/28)
 Jazyk konania: francúzština
 Účastníci konania
 Odvolateľ: Transports Schiocchet – Excursions SARL (v zastúpení: D. Schönberger, advokát)
 Ďalší účastník konania: Komisia Európskych spoločenstiev
 Návrhy odvolateľa
 —
 zrušiť uznesenie Súdu prvého stupňa z 19. mája 2008,
 —
 rozhodujúc o spore vyhovieť návrhom uvedeným v prvostupňovom konaní a rozhodnúť takto s konečnou platnosťou o spore,
 —
 subsidiárne vrátiť vec na nové konanie Súdu prvého stupňa,
 —
 zaviazať Komisiu na náhradu trov konania.
 Odvolacie dôvody a hlavné tvrdenia
 Odvolateľ uvádza tri dôvody na podporu svojho odvolania.
 Na základe svojho prvého dôvodu tvrdí, že Súd prvého stupňa porušil zásadu právnej istoty, ktorá sa viaže na rozhodnutia súdnych orgánov Spoločenstva, články 235 Zmluvy ES a 288 druhý odsek Zmluvy ES, ako aj článok 13 Európskeho dohovoru o ochrane ľudských práv a základných slobôd, keďže v bode 39 napadnutého uznesenia Súd prvého stupňa rozhodol tak, že podanie žalôb žalobcom-odvolateľom na vnútroštátne súdy nemá odkladný účinok, ani sa ním neprerušuje plynutie prekluzívnej lehoty, aj keď vo svojich skorších rozhodnutiach, ktoré nadobudli právoplatnosť, ho Súd prvého stupňa naopak utvrdil v pokračovaní konania pred vnútroštátnymi súdmi.
 Svojím druhým dôvodom odvolateľ uvádza viaceré omyly, ktorých sa mal dopustiť Súd prvého stupňa pri posúdení podmienok vzniku mimozmluvnej zodpovednosti, omylov týkajúcich sa skreslenia skutkového stavu a návrhov jeho žaloby, článku 288 druhého odseku ES, ako aj článku 230 ES, najmä pokiaľ ide o údajné potvrdenie stanoviska Komisie vnútroštátnymi súdmi a posúdenie obdobia, počas ktorého trpel ujmu.
 Svojím tretím a posledným dôvodom odvolateľ poukazuje na porušenie článku 4 ods. 2 a článku 2 ods. 1.3 nariadenia 648/92 (1), keďže Súd prvého stupňa, sledujúc výklad podaný Komisiou, nesprávne kvalifikoval ako „špecializované služby“ (článok 4 ods. 2), oslobodené od povolenia, činnosti svojich konkurentov, hoci v prejednávanej veci ide o súbežné alebo dočasné služby (článok 2 ods. 1.3), ktoré podliehajú tým istým pravidlám ako riadne služby, ktoré poskytuje odvolateľ.
 (1) Ú. v. ES L 74, s. 1.