text:
 Avis juridique important
 |
 42004X0331(05)
 Κανονισμός αριθ. 73 της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη (ΟΕΕ/ΗΕ) — Ενιαίες διατάξεις σχετικά με την έγκριση φορτηγών οχημάτων, ρυμουλκουμένων και ημιρυμουλκουμένων όσον αφορά την πλευρική προστασία τους
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 095 της 31/03/2004 σ. 0056 - 0066
 Κανονισμός αριθ. 73 της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη (ΟΕΕ/ΗΕ) - Ενιαίες διατάξεις σχετικά με την έγκριση φορτηγών οχημάτων, ρυμουλκουμένων και ημιρυμουλκουμένων όσον αφορά την πλευρική προστασία τους(1)1. ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣΟ παρών κανονισμός ισχύει για την πλευρική προστασία πλήρων οχημάτων των κατηγοριών Ν2, N3, O3 και O4(2). Δεν ισχύει για:- Ελκυστήρες για ημιρυμουλκούμενα- Ελκυστήρες ειδικά σχεδιασμένους και κατασκευασμένους για τη μεταφορά αδιαίρετων φορτίων πολύ μεγάλου μήκους, όπως ξυλείας, χαλύβδινων ράβδων, κ.λπ.·- Οχήματα σχεδιασμένα και κατασκευασμένα για ειδικούς σκοπούς στα οποία δεν είναι δυνατό, για πρακτικούς λόγους, να τοποθετηθεί τέτοιου είδους πλευρική προστασία.2. ΣΚΟΠΟΣΤα οχήματα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό πρέπει να είναι κατασκευασμένα ή/και εξοπλισμένα έτσι ώστε να προσφέρουν αποτελεσματική προστασία στους απροστάτευτους χρήστες των οδών αποτελούν κίνδυνο να πέσουν κάτω από τα πλευρά του οχήματος και να παγιδευτούν κάτω από τους τροχούς(3).3. ΟΡΙΣΜΟΙ3.1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού:3.1.1. ως "έγκριση οχήματος" νοείται η έγκριση ενός τύπου πλήρους οχήματος όσον αφορά την πλευρική προστασία του·3.1.2. ως "τύπος οχήματος" νοείται μια κατηγορία οχημάτων που δεν διαφέρουν ουσιωδώς σε σημεία όπως το πλάτος του οπίσθιου άξονα, το συνολικό πλάτος, οι διαστάσεις, το σχήμα και τα υλικά της πλήρους πλευράς του οχήματος (συμπεριλαμβανομένου του θαλάμου του οδηγού αν είναι τοποθετημένος), και τα χαρακτηριστικά της ανάρτησης εφόσον αφορούν τις απαιτήσεις που ορίζονται στην παράγραφο 7 του παρόντος κανονισμού·3.1.3. ως "μέγιστη μάζα" νοείται η μάζα που έχει δηλωθεί από τον κατασκευαστή ως τεχνικά επιτρεπόμενη μάζα (αυτή η μάζα μπορεί να υπερβαίνει τη "μέγιστη επιτρεπόμενη μάζα" που ορίζεται σε επίπεδο εθνικής διοίκησης)·3.1.4. ως "μάζα κενού οχήματος" νοείται το βάρος του οχήματος σε κατάσταση λειτουργίας, χωρίς επιβάτες και φορτίο, αλλά με πλήρη δεξαμενή καυσίμου, ψυκτικό υγρό, λιπαντικά, εργαλεία και εφεδρικό τροχό, εφόσον παρέχονται από τον κατασκευαστή του οχήματος ως συνήθης εξοπλισμός·3.1.5. ως "απροστάτευτοι χρήστες των οδών" νοούνται οι πεζοί, οι ποδηλάτες ή οι μοτοσικλετιστές που χρησιμοποιούν τις οδούς με τέτοιο τρόπο ώστε να υπάρχει το ενδεχόμενο να πέσουν κάτω από τις πλευρές του οχήματος και να παγιδευτούν κάτω από τους τροχούς.4. ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΕΓΚΡΙΣΗΣ4.1. Η αίτηση έγκρισης ενός τύπου οχήματος όσον αφορά την πλευρική προστασία του υποβάλλεται από τον κατασκευαστή του οχήματος ή από δεόντως διαπιστευμένο αντιπρόσωπό του.4.2. Η αίτηση συνοδεύεται από τα παρακάτω έγγραφα αναφερόμενα εις τριπλούν και από τα ακόλουθα στοιχεία:4.2.1. αναλυτική περιγραφή του τύπου οχήματος όσον αφορά τη δομή του, τις διαστάσεις του, τις γραμμές και τα υλικά από τα οποία κατασκευάζεται εφόσον αυτά απαιτούνται για τους σκοπούς τους παρόντος κανονισμού·4.2.2. σχέδια του οχήματος που παρουσιάζουν τον τύπο του οχήματος σε πλευρική και οπίσθια όψη και λεπτομέρειες του σχεδίου των πλευρικών μερών της δομής·4.2.3. αναλυτική περιγραφή της ειδικής διάταξης πλευρικής προστασίας: διαστάσεις, γραμμές, υλικά από τα οποία κατασκευάζεται και θέση στο όχημα·4.3. Όχημα αντιπροσωπευτικό του προς έγκριση τύπου υποβάλλεται στην τεχνική υπηρεσία που είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των δοκιμών εγκρίσεως.4.3.1. Ένα όχημα που δεν περιλαμβάνει όλα τα κατασκευαστικά μέρη που ανήκουν στον τύπο μπορεί να γίνει αποδεκτό για την έγκριση με την προϋπόθεση ότι μπορεί να αποδειχθεί ότι η απουσία των κατασκευαστικών μερών που λείπουν δεν έχει αρνητικές συνέπειες για τα αποτελέσματα της έγκρισης όσον αφορά τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού·4.3.2. Ο αιτών την έγκριση είναι υπεύθυνος να αποδείξει ότι η αποδοχή των παραλλαγών που αναφέρονται στην παράγραφο 4.3.1 παραπάνω είναι συμβατή με τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού·4.3.3. Η αρμόδια αρχή επιβεβαιώνει, πριν από τη χορήγηση έγκρισης τύπου, την ύπαρξη κατάλληλων μέτρων τα οποία εξασφαλίζουν τον αποτελεσματικό έλεγχο της συμμόρφωσης της παραγωγής.5. ΕΓΚΡΙΣΗ5.1. Εάν το όχημα που έχει υποβληθεί για έγκριση δυνάμει του παρόντος κανονισμού πληροί τις απαιτήσεις των παραγράφων 6 και 7 παρακάτω, χορηγείται έγκριση του εν λόγω τύπου οχήματος.5.2. Σε κάθε εγκεκριμένο τύπο θα χορηγείται αριθμός έγκρισης. Τα πρώτα δύο ψηφία του (προς το παρόν 00 για τον κανονισμό στην αρχική του μορφή) δηλούν τη σειρά τροποποιήσεων που περιλαμβάνει τις πλέον πρόσφατες σημαντικές τεχνικές τροποποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν στον κανονισμό κατά το χρόνο έκδοσης της έγκρισης. Το ίδιο συμβαλλόμενο μέρος δεν δύναται να εκχωρήσει τον ίδιο αριθμό για άλλο τύπο οχήματος.5.3. Η ανακοίνωση της έγκρισης, της επέκτασης ή της ανάκλησης της έγκρισης ενός τύπου οχήματος δυνάμει του παρόντος κανονισμού γνωστοποιείται στα συμβαλλόμενα μέρη της σύμβασης, που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό, μέσω ενός εντύπου κοινοποίησης σύμφωνα με το πρότυπο του παραρτήματος 1 του παρόντος κανονισμού.5.4. Σε κάθε όχημα σύμφωνο με τύπο οχήματος εγκεκριμένο βάσει του παρόντος κανονισμού, τοποθετείται, σε σημείο εμφανές και εύκολα προσπελάσιμο το οποίο καθορίζεται στο έντυπο της έγκρισης, διεθνές σήμα έγκρισης αποτελούμενο από:5.4.1. κύκλο που περιβάλλει το χαρακτήρα "E", ακολουθούμενο από το χαρακτηριστικό αριθμό της χώρας η οποία έχει χορηγήσει την έγκριση(4).5.4.2. τον αριθμό του παρόντος κανονισμού, ακολουθούμενο από το γράμμα "R", μια παύλα και τον αριθμό εγκρίσεως στα δεξιά του κύκλου που προβλέπεται στην παράγραφο 5.4.1.5.5. Αν ένας τύπος είναι σύμφωνος με έναν εγκεκριμένο τύπο, βάσει ενός ή περισσότερων κανονισμών που επισυνάπτονται στη συμφωνία, στη χώρα που έχει χορηγήσει έγκριση βάσει του παρόντος κανονισμού, δεν χρειάζεται να επαναληφθεί το σύμβολο που ορίζεται στην παράγραφο 5.4.1· σε μια τέτοια περίπτωση, ο κανονισμός βάσει του οποίου έχει χορηγηθεί έγκριση στη χώρα που έχει χορηγήσει έγκριση βάσει του παρόντος κανονισμού, τοποθετείται σε κατακόρυφες στήλες στα δεξιά του συμβόλου που προβλέπεται στην παράγραφο 5.4.1.5.6. Το σήμα έγκρισης πρέπει να είναι ευανάγνωστο και ανεξίτηλο.5.7. Το σήμα έγκρισης θα τίθεται πλησίον ή πάνω στην πινακίδα με τα στοιχεία που τοποθετεί ο κατασκευαστής.5.8. Στο παράρτημα 2 του παρόντος κανονισμού παρατίθενται παραδείγματα διατάξεων σημάτων έγκρισης.6. ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ6.1. Γενικά6.1.1. Τα οχήματα των κατηγοριών Ν2, N3, O3 και O4 πρέπει να είναι κατασκευασμένα και εξοπλισμένα με τρόπο ώστε να προσφέρουν, σε όλο το μήκος τους, αποτελεσματική προστασία για τους απροστάτευτους χρήστες των οδών από τον κίνδυνο να πέσουν κάτω από τις πλευρές του οχήματος και να παγιδευτούν κάτω από τους τροχούς. Αυτή η απαίτηση θα θεωρείται ότι πληροίται:6.1.1.1. αν το όχημα είναι εξοπλισμένο με ειδική πλευρική προστατευτική διάταξη (πλευρικοί προφυλακτήρες) σύμφωνα με τις απαιτήσεις της παραγράφου 7· ή6.1.1.2. αν το όχημα είναι σχεδιασμένο ή/και κατασκευασμένο στα πλευρικά μέρη του με τρόπο ώστε, λόγω του σχήματος και των χαρακτηριστικών τους, τα κατασκευαστικά μέρη του μπορούν να ενσωματωθούν ή/και να θεωρηθούν ότι αντικαθιστούν την πλευρική προστατευτική διάταξη. Τα κατασκευαστικά μέρη των οποίων η συνδυασμένη λειτουργία πληροί τις απαιτήσεις που ορίζονται στην παράγραφο 7 παρακάτω θεωρούνται ότι αποτελούν πλευρική προστατευτική διάταξη.6.2. Τοποθέτηση του οχήματος κατά τη διάρκεια των ελέγχωνΚατά τους ελέγχους για συμμόρφωση με τις τεχνικές προδιαγραφές που ορίζονται στην παράγραφο 7 παρακάτω, η θέση του οχήματος πρέπει να είναι η εξής:- Το όχημα πρέπει να είναι τοποθετημένο σε μια οριζόντια και επίπεδη επιφάνεια·- Οι κατευθυντήριοι τροχοί πρέπει να είναι στραμμένοι κατευθείαν προς τα εμπρός·- Το όχημα πρέπει να είναι κενό·- Τα ημιρυμουλκούμενα πρέπει να είναι τοποθετημένα στα υποστηρίγματά τους με ουσιαστικά οριζόντιο τρόπο.7. ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΠΛΕΥΡΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ7.1. Η πλευρική προστατευτική διάταξη δεν πρέπει να αυξάνει το συνολικό πλάτος του οχήματος και το κύριο μέρος της εξωτερικής επιφάνειάς της δεν πρέπει να βρίσκεται περισσότερο από 120 mm εσωτερικά από το εξωτερικό επίπεδο (μέγιστο πλάτος) του οχήματος. Το πρόσθιο άκρο της μπορεί να είναι στραμμένο προς τα μέσα σε μερικά οχήματα σύμφωνα με τις παραγράφους 7.4.3 και 7.4.4. Το οπίσθιο άκρο της δεν πρέπει να βρίσκεται περισσότερο από 30 mm εσωτερικά από το εξωτερικό άκρο των οπίσθιων τροχών (εξαιρουμένης τυχόν διόγκωσης των ελαστικών κοντά στο έδαφος) κατά μήκος τουλάχιστον των τελευταίων 250 mm προς τα πίσω.7.2. Η εξωτερική επιφάνεια της διάταξης πρέπει να είναι ομαλή, και όσο το δυνατόν συνεχής από εμπρός προς τα πίσω· εντούτοις, τα γειτονικά μέρη μπορούν να αλληλοεπικαλύπτονται με την προϋπόθεση ότι η καλύπτουσα άκρη έχει κατεύθυνση προς τα πίσω ή προς τα κάτω, ή μπορεί να αφήνεται κενό όχι μεγαλύτερο από 25 mm κατά μήκος, με την προϋπόθεση ότι το οπίσθιο μέρος δεν προεξέχει από το εμπρόσθιο· οι θολωτές κεφαλές ήλων ή κοχλιών μπορούν να προεξέχουν από την επιφάνεια αυτή σε απόσταση που δεν θα υπερβαίνει τα 10 mm και άλλα μέρη μπορούν να προεξέχουν στην ίδια απόσταση με την προϋπόθεση ότι είναι ομαλά και στρογγυλευμένα επίσης· όλες οι εξωτερικές ακμές και γωνίες πρέπει να είναι στρογγυλευμένες με ακτίνα όχι περισσότερο από 2,5 mm.7.3. Η διάταξη μπορεί να αποτελείται από μια συνεχή επίπεδη επιφάνεια, ή από μια ή περισσότερες οριζόντιες ράγες, ή από ένα συνδυασμό από επιφάνειες και ράγες· όταν χρησιμοποιούνται ράγες, η απόσταση μεταξύ τους δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερη από 300 mm και οι ράγες πρέπει να έχουν ύψος:- 50 mm στην περίπτωση των Ν2 και O3- 100 mm και να είναι ουσιαστικά επίπεδες στην περίπτωση των N3 και O4οι συνδυασμοί από επιφάνειες και ράγες πρέπει να αποτελούν έναν πρακτικά επίπεδο προφυλακτήρα που θα υπόκειται, εντούτοις, στις διατάξεις της παραγράφου 7.2·7.4. Η εμπρόσθια ακμή του πλευρικού προφυλακτήρα πρέπει να είναι κατασκευασμένη ως εξής:7.4.1. Η θέση της πρέπει να είναι:7.4.1.1. σε ένα μηχανοκίνητο όχημα: όχι περισσότερα από 300 mm πίσω από το κατακόρυφο επίπεδο που είναι κάθετο στο διάμηκες επίπεδο του οχήματος και εφάπτεται στην εξωτερική επιφάνεια του ελαστικού του τροχού που βρίσκεται αμέσως εμπρός από τον προφυλακτήρα·7.4.1.2. σε ρυμουλκούμενο με ράβδο ρυμούλκησης: όχι περισσότερα από 500 mm προς τα πίσω από το επίπεδο που ορίζεται στην παράγραφο 7.4.1.1·7.4.1.3. σε ημιρυμουλκούμενο: όχι περισσότερο από 250 mm προς τα πίσω του εγκάρσιου μεσαίου επιπέδου των σκελών στήριξης, εάν είναι τοποθετημένα σκέλη στήριξης, αλλά οπωσδήποτε η απόσταση από την πρόσθια ακμή έως το εγκάρσιο επίπεδο που διέρχεται από το κέντρο του πείρου ζεύξης στην πλέον οπίσθια θέση δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 2,7 m.7.4.2. Όταν η πρόσθια άκρη βρίσκεται σε χώρο ανοικτό από άλλες απόψεις, η ακμή πρέπει να αποτελείται από ένα συνεχές κατακόρυφο μέλος που θα υπερβαίνει το συνολικό ύψος του προφυλακτήρα· η εξωτερική και πρόσθια όψη αυτού του μέλους πρέπει να έχουν διάσταση τουλάχιστον 50 mm προς τα πίσω και πρέπει να είναι στραμμένες 100 mm προς τα μέσα στην περίπτωση των Ν2 και O3 και να έχουν διάσταση τουλάχιστον 100 mm προς τα πίσω και να είναι στραμμένες τουλάχιστον 100 mm προς τα μέσα στην περίπτωση των N3 και O4·7.4.3. Σε ένα μηχανοκίνητο όχημα στο οποίο η διάσταση των 300 mm που αναφέρεται στην παράγραφο 7.4.1.1 πέφτει στο εσωτερικό του θαλάμου του οδηγού, ο προφυλακτήρας πρέπει να είναι κατασκευασμένος έτσι ώστε το κενό μεταξύ της πρόσθιας ακμής του και των τοιχωμάτων του θαλάμου να μην υπερβαίνει τα 100 mm και, εάν είναι απαραίτητο, πρέπει να είναι στραμμένος προς τα μέσα με γωνία που δεν θα υπερβαίνει τις 45 μοίρες. Σε αυτήν την περίπτωση, δεν ισχύουν οι διατάξεις της παραγράφου 7.4.2·7.4.4. Σε ένα μηχανοκίνητο όχημα στο οποίο η διάσταση των 300 mm που αναφέρεται στην παράγραφο 7.4.1.1 καταλήγει πίσω από το θάλαμο του οδηγού και ο πλευρικός προφυλακτήρας επιμηκύνεται προς τα εμπρός σε απόσταση μικρότερη από 100 mm από το θαλαμίσκο, ως επιλογή του κατασκευαστή, πρέπει να πληρούνται οι διατάξεις της παραγράφου 7.4.3·7.5. Η οπίσθια ακμή του πλευρικού προφυλακτήρα δεν πρέπει να βρίσκεται περισσότερο από 300 mm εμπρός από το κατακόρυφο επίπεδο που είναι κάθετο στο διάμηκες επίπεδο του οχήματος και εφάπτεται στην εξωτερική επιφάνεια του ελαστικού του τροχού που βρίσκεται ακριβώς προς τα πίσω· στην πίσω ακμή δεν είναι απαραίτητο ένα συνεχές κατακόρυφο μέλος·7.6. Η κάτω ακμή του πλευρικού προφυλακτήρα δεν πρέπει σε κανένα σημείο να βρίσκεται περισσότερα από 550 mm πάνω από το έδαφος·7.7. Η άνω ακμή του προφυλακτήρα δεν πρέπει να βρίσκεται περισσότερα από 350 mm κάτω από το τμήμα της δομής του οχήματος, το οποίο τέμνεται, ή στο οποίο εφάπτεται, ένα κατακόρυφο επίπεδο εφαπτόμενο της εξωτερικής επιφάνειας των ελαστικών, εξαιρουμένης τυχόν διόγκωσης κοντά στο έδαφος, εκτός από τις ακόλουθες περιπτώσεις:7.7.1. Όταν το επίπεδο που αναφέρεται στην παράγραφο 7.7 δεν τέμνει τη δομή του οχήματος, η άνω ακμή θα πρέπει να βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με την επιφάνεια της πλατφόρμας μεταφοράς φορτίου, ή 950 mm από το έδαφος, ανάλογα με το ποιο είναι το μικρότερο·7.7.2. Όταν το επίπεδο που αναφέρεται στην παράγραφο 7.7 τέμνει τη δομή του οχήματος σε επίπεδο υψηλότερο από 1,3 m πάνω από το έδαφος, η άνω ακμή του πλευρικού προφυλακτήρα δεν πρέπει να βρίσκεται τουλάχιστον 950 mm πάνω από το έδαφος·7.7.3. Σε οχήματα που έχουν σχεδιαστεί και κατασκευασθεί ειδικά και όχι απλώς προσαρμοσθεί, για τη μεταφορά εμπορευματοκιβωτίου ή αφαιρούμενου αμαξώματος, η άνω ακμή του προφυλακτήρα μπορεί να προσδιορίζεται σύμφωνα με τις παραγράφους 7.7.1 και 7.7.2 παραπάνω, ενώ το εμπορευματοκιβώτιο ή το αφαιρούμενο αμάξωμα θα θεωρείται μέρος του οχήματος·7.8. Οι πλευρικοί προφυλακτήρες πρέπει να είναι ουσιαστικά άκαμπτοι, να είναι στερεωμένοι σταθερά (δεν πρέπει να είναι δυνατή η χαλάρωσή τους λόγω κραδασμών κατά την κανονική χρήση του οχήματος) και, εξαιρουμένων των μερών που παρατίθενται που στην παράγραφο 7.9, να είναι κατασκευασμένοι από μέταλλο ή άλλο κατάλληλο υλικό. Ο πλευρικός προφυλακτήρας θα θεωρείται κατάλληλος εάν είναι ικανός να αντέξει οριζόντια στατική δύναμη 1 kN εφαρμοζόμενη κάθετα σε οποιοδήποτε μέρος της εξωτερικής επιφάνειάς τους από το κέντρο ενός κριού η όψη του οποίου είναι κυκλική και επίπεδη, με διάμετρο 220 mm ± 10 mm, και εφόσον στην περίπτωση αυτή η κάμψη του προφυλακτήρα δεν είναι μεγαλύτερη από:- 30 mm στα τελευταία 250 mm του προφυλακτήρα, και- 150 mm στο υπόλοιπο του προφυλακτήρα·Η συμμόρφωση με τις απαιτήσεις αυτές μπορεί να επαληθευθεί με υπολογισμούς·7.9. Κατασκευαστικά μέρη προσαρμοσμένα μόνιμα στο όχημα, π.χ. εφεδρικοί τροχοί, περίβλημα συσσωρευτή, φιάλες πεπιεσμένου αέρα, δεξαμενές καυσίμου, φανοί, ανακλαστικά και εργαλειοθήκες μπορούν να ενσωματώνονται στον πλευρικό προφυλακτήρα, με την προϋπόθεση ότι πληρούν τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού που αφορούν τις διαστάσεις. Οι απαιτήσεις της παραγράφου 7.2 ισχύσουν γενικά όσον αφορά τα κενά μεταξύ των προστατευτικών διατάξεων και των μόνιμα προσαρμοσμένων κατασκευαστικών μερών.7.10. Ο προφυλακτήρας δεν μπορεί να χρησιμοποιείται για την προσαρμογή σωληνώσεων του συστήματος πέδησης, σωλήνων αέρα ή υδραυλικών σωλήνων.8. ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΕΙΣ8.1. Κατά παρέκκλιση από τις ανωτέρω διατάξεις, τα οχήματα των εξής τύπων πρέπει να συμμορφώνονται μόνο όπως αναφέρεται σε κάθε περίπτωση:8.1.1. Ένα εκτεινόμενο ρυμουλκούμενο πρέπει να συμμορφώνεται με όλες τις απαιτήσεις της παραγράφου 7 όταν έχει συμπτυχθεί στο ελάχιστο μήκος του· εντούτοις, όταν το ρυμουλκούμενο είναι εκτεταμένο οι πλευρικοί προφυλακτήρες πρέπει να συμμορφώνονται με τις παραγράφους 7.6, 7.7, και 7.8, και είτε με την 7.4 είτε με την 7.5, αλλά όχι υποχρεωτικά με τις δύο· η επέκταση του ρυμουλκούμενου δεν πρέπει να δημιουργεί κενά στο μήκος των πλευρικών προφυλακτήρων·8.1.2. Ένα βυτιοφόρο όχημα, δηλαδή ένα όχημα σχεδιασμένο αποκλειστικά για τη μεταφορά μιας ρευστής ουσίας σε μια κλειστή δεξαμενή τοποθετημένη μόνιμα στο όχημα και το οποίο είναι εφοδιασμένο με συνδέσεις σωλήνων για φόρτωση ή εκφόρτωση, πρέπει να φέρει πλευρικούς προφυλακτήρες που θα συμμορφώνονται, εφόσον αυτό είναι δυνατό στην πράξη, με όλες τις απαιτήσεις της παραγράφου 7· η αυστηρή συμμόρφωση δύναται να μην επιβάλλεται μόνον όταν αυτό καθίσταται απαραίτητο λόγω των λειτουργικών απαιτήσεων·8.1.3. Σε ένα όχημα εφοδιασμένο με εκτεινόμενα σκέλη για την παροχή πρόσθετης σταθερότητας κατά τη φόρτωση, την εκφόρτωση ή άλλες λειτουργίες για τις οποίες είναι σχεδιασμένο το όχημα, ο πλευρικός προφυλακτήρας μπορεί να διαμορφωθεί με πρόσθετα κενά όπου αυτό είναι απαραίτητοι για να επιτρέπεται η έκταση των σκελών.8.1.4. Σε ένα όχημα εφοδιασμένο με σημεία αγκύρωσης για μεταφορά με οχηματαγωγό πλοίο (RO/RO), θα επιτρέπονται κενά στον πλευρικό προφυλακτήρα για να είναι δυνατή η διέλευση και η τάση των σχοινιών στερέωσης·8.2. Αν τα πλευρά του οχήματος είναι σχεδιασμένα ή/και εξοπλισμένα έτσι ώστε, με το σχήμα τους και τα χαρακτηριστικά τους, τα κατασκευαστικά μέρη από κοινού πληρούν τις απαιτήσεις της παραγράφου 7, μπορεί να θεωρηθεί ότι αντικαθιστούν τους πλευρικούς προφυλακτήρες.9. ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΕΓΚΡΙΣΗΣ9.1. Κάθε τροποποίηση του τύπου οχήματος πρέπει να κοινοποιείται στη διοικητική υπηρεσία που χορήγησε την έγκριση τύπου. Η υπηρεσία μπορεί τότε είτε:9.1.1. να θεωρήσει ότι οι τροποποιήσεις δεν είναι πιθανόν να επιφέρουν αξιόλογο δυσμενές αποτέλεσμα και ότι οπωσδήποτε το όχημα εξακολουθεί να πληροί τις απαιτήσεις, είτε9.1.2. να απαιτήσει μια επιπλέον έκθεση δοκιμής από την τεχνική υπηρεσία που είναι αρμόδια για τη διεξαγωγή των δοκιμών.9.2. Η επικύρωση ή η απόρριψη της έγκρισης, στην οποία προσδιορίζεται η τροποποίηση, ανακοινώνεται στα συμβαλλόμενα μέρη της συμφωνίας που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό, σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στην παράγραφο 5.3 ανωτέρω.9.3. Η αρμόδια αρχή για την έκδοση της επέκτασης έγκρισης χορηγεί αριθμό πρωτοκόλλου σε όλα τα έντυπα κοινοποίησης που συντάσσονται για τέτοιου είδους επεκτάσεις.10. ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ10.1. Τα οχήματα που εγκρίνονται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό πρέπει να κατασκευάζονται κατά τρόπο ώστε να συμμορφώνονται προς τον εγκεκριμένο τύπο ο οποίος ικανοποιεί τις απαιτήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 6 παραπάνω.10.2. Για τη διαπίστωση της τήρησης των απαιτήσεων της παραγράφου 7 πρέπει να διεξάγονται κατάλληλοι έλεγχοι της παραγωγής. Σε αυτήν την περίπτωση, ως κατάλληλοι έλεγχοι νοούνται οι έλεγχοι των διαστάσεων του προϊόντος καθώς και της ύπαρξης διαδικασιών για τον αποτελεσματικό έλεγχο της ποιότητας των προϊόντων.10.3. Ο κάτοχος της έγκρισης τύπου πρέπει ειδικότερα:10.3.1. Να έχει πρόσβαση στον εξοπλισμό ελέγχου που είναι απαραίτητος για τον έλεγχο της συμμόρφωσης προς κάθε εγκεκριμένο τύπο·10.3.2. Να διασφαλίσει ότι καταγράφονται τα δεδομένα των αποτελεσμάτων των δοκιμών και ότι τα σχετικά έγγραφα θα παραμένουν διαθέσιμα για χρονικό διάστημα που θα καθορίζεται από τη διοικητική υπηρεσία·10.3.3. Να αναλύει τα αποτελέσματα κάθε είδους δοκιμών προκειμένου να επαληθεύσει και να διασφαλίσει τη σταθερότητα των χαρακτηριστικών του προϊόντος, λαμβάνοντας υπόψη τις αποκλίσεις της βιομηχανικής παραγωγής·10.4. Η αρμόδια αρχή που χορήγησε την έγκριση τύπου μπορεί ανά πάσα στιγμή να επαληθεύσει τις μεθόδους ελέγχου της συμμόρφωσης που εφαρμόζονται σε κάθε μονάδα παραγωγής.10.5. Η κανονική συχνότητα επιθεωρήσεων που έχει εγκριθεί από την αρμόδια αρχή θα είναι μία κάθε δύο έτη. Σε περίπτωση που καταγραφούν αρνητικά αποτελέσματα, η αρμόδια αρχή πρέπει να διασφαλίζει την λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων για την όσο το δυνατόν ταχύτερη αποκατάσταση της συμμόρφωσης της παραγωγής.11. ΠΟΙΝΕΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΗ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ11.1. Μια έγκριση που χορηγήθηκε για έναν τύπο οχήματος δυνάμει του παρόντος κανονισμού δύναται να ανακληθεί εφόσον δεν υπάρχει συμμόρφωση με τις απαιτήσεις που ορίζονται στις παραγράφους 6 και 7 ανωτέρω.11.2. Αν κάποιο από τα συμβαλλόμενα μέρη που εφαρμόζει τον παρόντα κανονισμό, ανακαλέσει μια έγκριση την οποία είχε προηγουμένως χορηγήσει, θα γνωστοποιήσει πάραυτα την εν λόγω ενέργεια στα υπόλοιπα συμβαλλόμενα μέρη της σύμβασης που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό, μέσω ενός αντιγράφου του εντύπου έγκρισης το οποίο στο τέλος θα φέρει, υπογεγραμμένη και χρονολογημένη, την ένδειξη "ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΕΓΚΡΙΣΗΣ", με μεγάλα γράμματα.12. ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣΑν ο κάτοχος της έγκρισης διακόψει οριστικά την παραγωγή ενός τύπου οχήματος εγκεκριμένου σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, ενημερώνει σχετικά την αρχή που χορήγησε την έγκριση. Αφού λάβει τη σχετική κοινοποίηση η αρχή ενημερώνει τα άλλα συμβαλλόμενα μέρη στη συμφωνία που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό με τη διαβίβαση αντιγράφου του εντύπου έγκρισης στο τέλος του οποίου αναγράφεται με μεγάλα γράμματα η μνεία "ΠΑΥΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ", υπογεγραμμένη και με ημερομηνία.13. ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΡΜΟΔΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΔΟΚΙΜΩΝ ΕΓΚΡΙΣΗΣ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝΤα συμβαλλόμενα μέρη της συμφωνίας που εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό οφείλουν να κοινοποιούν στη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών τα ονόματα και τις διευθύνσεις των τεχνικών υπηρεσιών που είναι αρμόδιες για τη διεξαγωγή των δοκιμών έγκρισης και των διοικητικών υπηρεσιών που χορηγούν εγκρίσεις και στις οποίες πρέπει να αποστέλλονται τα έντυπα που πιστοποιούν την έγκριση ή την επέκταση ή την απόρριψη ή την ανάκληση της έγκρισης που εκδίδεται σε άλλες χώρες.(1) Δημοσίευση, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 5 της απόφασης 97/836/ΕΚ του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 1997 (ΕΕ L 346 της 17.12.1997, σ. 78).(2) Βλ. παράρτημα 3: Ταξινόμηση των οχημάτων.(3) Ο παρών κανονισμός δεν εμποδίζει οποιαδήποτε χώρα να επιβάλει πρόσθετες απαιτήσεων για τα τμήματα του οχήματος που βρίσκονται εμπρός από τους πρόσθιους τροχούς και πίσω από τους οπίσθιους τροχούς.(4) 1 για την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, 2 για τη Γαλλία, 3 για την Ιταλία, 4 για τις Κάτω Χώρες, 5 για τη Σουηδία, 6 για το Βέλγιο, 7 για την Ουγγαρία, 8 για την Τσεχοσλοβακία, 9 για την Ισπανία, 10 για τη Γιουγκοσλαβία, 11 για το Ηνωμένο Βασίλειο, 12 για την Αυστρία, 13 για το Λουξεμβούργο, 14 για την Ελβετία, 15 για τη Γερμανική ΛΔ, 16 για τη Νορβηγία, 17 για τη Φινλανδία, 18 για τη Δανία, 19 για τη Ρουμανία, 20 για την Πολωνία, 21 για την Πορτογαλία και 22 για Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών. Οι επόμενοι αριθμοί θα χορηγηθούν σε άλλες χώρες σύμφωνα με τη χρονολογική σειρά που θα ακυρώσουν ή θα προσχωρήσουν στη συμφωνία σχετικά με την υιοθέτηση ενιαίων όρων για την έγκριση και την αμοιβαία αναγνώριση της έγκρισης εξαρτημάτων και κατασκευαστικών μερών των μηχανοκίνητων οχημάτων, και οι αριθμοί που θα χορηγηθούν κατ' αυτό τον τρόπο θα κοινοποιηθούν από το Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών στα συμβαλλόμενα μέρη της συμφωνίας.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1>PIC FILE= "L_2004095EL.006302.TIF">>PIC FILE= "L_2004095EL.006401.TIF">ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΣΗΜΑΤΩΝ ΕΓΚΡΙΣΗΣΥπόδειγμα A(βλ. παράγραφο 5.4 του παρόντος κανονισμού)>PIC FILE= "L_2004095EL.006502.TIF">Το ανωτέρω σήμα εγκρίσεως τοποθετημένο σε ένα όχημα δείχνει ότι ο σχετικός τύπος οχήματος, όσον αφορά την πλευρική προστασία του, έχει εγκριθεί στην Ολλανδία (E 4) σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 73 και με αριθ. εγκρίσεως 002439. Τα πρώτα δύο ψηφία του αριθμού έγκρισης δείχνουν ότι η έγκριση χορηγήθηκε σύμφωνα με τις απαιτήσεις του κανονισμού αριθ. 73 στην αρχική του μορφή.Υπόδειγμα B(βλ. παράγραφο 5.5 του παρόντος κανονισμού)>PIC FILE= "L_2004095EL.006503.TIF">Το ανωτέρω σήμα εγκρίσεως τοποθετημένο σε ένα όχημα δείχνει ότι ο σχετικός τύπος οχήματος έχει εγκριθεί στην Ολλανδία (E 4) σύμφωνα με τους κανονισμούς αριθ. 73 και 31(1). Τα πρώτα δύο ψηφία των αριθμών εγκρίσεως δείχνουν ότι, κατά τις ημερομηνίες που χορηγήθηκαν οι αντίστοιχες εγκρίσεις, ο κανονισμός αριθ. 73 δεν είχε τροποποιηθεί, ενώ ο κανονισμός αριθ. 31 περιλάμβανε ήδη τη σειρά τροποποιήσεων 01.(1) Ο δεύτερος αριθμός δίδεται απλώς ως παράδειγμα.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 3ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ ΤΩΝ ΟΧΗΜΑΤΩΝ(1)1. Κατηγορία N: Οχήματα με κινητήρα τα οποία προορίζονται για τη μεταφορά εμπορευμάτων και έχουν είτε τέσσερις τροχούς τουλάχιστον είτε τρεις τροχούς και μέγιστο βάρος υπερβαίνον τον 1 τόνο.1.1. Κατηγορία N2: Οχήματα τα οποία προορίζονται για τη μεταφορά εμπορευμάτων και έχουν μέγιστο βάρος υπερβαίνον τους 3,5 τόνους αλλά μη υπερβαίνον τους 12 μετρικούς τόνους.1.2. Κατηγορία N3: Οχήματα τα οποία προορίζονται για τη μεταφορά εμπορευμάτων και έχουν μέγιστο βάρος υπερβαίνον τους 12 μετρικούς τόνους.2. Κατηγορία Ο: Ρυμουλκούμενα (περιλαμβανομένων των ημιρυμουλκουμένων)2.1. Κατηγορία Ο3: Ρυμουλκούμενα με μέγιστη μάζα που υπερβαίνει τους 3,5, αλλά δεν υπερβαίνει τους 10 μετρικούς τόνους.2.2. Κατηγορία Ο4: Ρυμουλκούμενα με μέγιστη μάζα που υπερβαίνει τους 10 μετρικούς τόνους.3. Παρατηρήσεις3.1. Όσον αφορά την κατηγορία Ν3.1.1. Ο εξοπλισμός και οι εγκαταστάσεις που μεταφέρονται σε ορισμένα οχήματα ειδικής χρήσης που δεν είναι σχεδιασμένα για τη μεταφορά επιβατών (γερανοί, οχήματα-εργαστήρια, διαφημιστικά οχήματα, κ.λπ.) εξομοιώνονται με εμπορεύματα για τους σκοπούς της παραγράφου 1 παραπάνω.3.2. Όσον αφορά την κατηγορία Ο3.2.1. Για τα ημιρυμουλκούμενα, η μέγιστη μάζα που λαμβάνεται υπόψη για ταξινόμηση του οχήματος είναι η μάζα που μεταβιβάζεται στο έδαφος μέσω του άξονα ή των αξόνων του ημιρυμουλκουμένου όταν αυτό έχει συζευχθεί με το όχημα έλξης και μεταφέρει το μέγιστο φορτίο του.(1) Σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 13, παράγραφος 5.2.


type: other

text:
ConJur - A responsabilidade civil da administração pública (página 1 de 25)
 22 de novembro de 2005, 14h56
 Por Lourival Batista de Almeida
 A responsabilidade de indenizar da Administração Pública está prevista no artigo 37, § 6o da Constituição Federal que assim estatui:
 “As pessoas jurídicas de direito público e as de direito privado, prestadoras de serviços públicos responderão pelos danos que seus agentes, nessa qualidade, causarem a terceiros, assegurado o direito de regresso contra o responsável nos casos de dolo ou culpa”
 No Estado Absolutista, este não indenizava o particular, pois havia o pensamento de que o Estado, o príncipe, não podia fazer mal aos seus cidadãos.
 Na Revolução Francesa este pensamento caiu e passou a vigorar a teoria do risco integral do Estado pelos danos causados ao administrado. Por essa teoria, até mesmo quando a vítima tinha culpa exclusiva, caberia indenização.
 A maioria dos países entre eles o Brasil adota a teoria da responsabilidade objetiva do Estado, a teoria do risco administrativo. Assim sendo, são necessários três requisitos para que a Administração tenha o dever de indenizar: ação ou omissão injusta, nexo causal e dano. Basta que o particular prove a ocorrência destes três para que tenha seu direito de reparação assegurado.
 Hely Lopes Meirelles assimila que os artigos do Código Civil 927 e seguintes, que disciplinam a responsabilidade civil, são aplicáveis a Administração Pública.
 Alexandre de Moraes acrescenta que é necessário a verificação de causa excludente de responsabilidade estatal, isto porque quando a Administração causar dano a outrem exercendo sua função institucional, não há dano a ser ressarcido.
 Há de se ressaltar que essa reparação é aplicável não somente aos danos materiais, mas também aos danos morais. Todavia, tem a Administração direito de regressar contra seu agente, causador do dano, até mesmo depois de sua aposentadoria ou exoneração, etc.
 Este regresso só é cabível se a Administração efetivamente efetuou o pagamento do prejuízo ao lesado.
 Essa obrigação não decorre apenas dos atos meramente administrativos, mas também dos atos legislativos e judiciários, aliás, este último é o maior dano que o Estado pode causar ao cidadão, devendo a reparação ao erro judiciário ser a mais ampla possível, abrangendo todos os prejuízos materiais e morais causados.
 A falta do serviço e o Código de Defesa do Consumidor
 O Código de Defesa do Consumidor, em seu artigo 14, combinado com o artigo 3o, atribui ao Estado, enquanto fornecedor de serviço público, a responsabilidade objetiva por danos decorrentes da "falta do serviço público", incluindo, assim, a responsabilidade por conduta omissiva. Vejamos o que dispõe o caput dos dois ora artigos citados:
 Artigo 3o do CDC: “Fornecedor é toda pessoa física ou jurídica, publica ou privada, nacional ou estrangeira, bem como os entes despersonalizados, que desenvolvem atividade de produção, montagem, criação, construção, transformação, importação, exportação, distribuição ou comercialização de produtos ou prestação de serviços.”
 Artigo 14 do CDC: “O fornecedor de serviços responde, independentemente da existência de culpa pela reparação dos danos causados aos consumidores por defeitos relativos à prestação dos serviços, bem como por informações insuficientes ou inadequadas sobre sua fruição e riscos.“
 Assim, o Estado é considerado fornecedor de serviço público, devendo, portanto, obedecer a todos os princípios e regras protetores do consumidor, inclusive ao princípio contido no inciso X do artigo 6.o do CDC, que expressamente determina ser direito do consumidor "a adequada e eficaz prestação dos serviços públicos em geral ".
 Lourival Batista de Almeida é estudante de Direito do Unifoa de Volta Redonda (RJ)
 Revista Consultor Jurídico, 22 de novembro de 2005, 14h56
 Ação de regresso aplica teoria do risco administrativo
 Município paga por acidente em aparelho de ginástica
 Ninguém é obrigado a processar alguém contra sua vontade
 Saúde estatal
 SUS tem de pagar exame que rede pública não oferece
 ‘Negligência e imperícia’
 DF é condenado a reparar motorista por erro médico
 Ofensa em entrevistas
 Justiça manda estado de AL indenizar juíza em R$ 52 mil
 TJ-GO confirma indenização por morte em concurso público


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
206 HR Službeni list Europske unije 11/Sv. 92
 22011D0079
 L 262/50 SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE 6.10.2011.
 ODLUKA ZAJEDNIČKOG ODBORA EGP-a
 br. 79/2011
 od 1. srpnja 2011.
 o izmjeni Priloga XI. (Elektroničke komunikacije, audiovizualne usluge i informatičko društvo)
 Sporazumu EGP-a
 ZAJEDNIČKI ODBOR EGP-a, „32010 D 0087: Odluka Komisije 2010/87/EU od 5. veljače
 2010. o standardnim ugovornim klauzulama za prijenos
 uzimajući u obzir Sporazum o Europskom gospodarskom osobnih podataka obrađivačima u trećim zemljama u
 prostoru, kako je izmijenjen Protokolom o prilagodbi Spora skladu s Direktivom 95/46/EZ Europskog parlamenta i
 zuma o Europskom gospodarskom prostoru, dalje u tekstu Vijeća (SL L 39, 12.2.2010., str. 5.).”
 „Sporazum”, a posebno njegov članak 98.,
 Članak 2.
 budući da: Tekst Odluke 2010/87/EU na islandskom i norveškom jeziku,
 koji se objavljuje u Dodatku o EGP-u Službenom listu Europske
 (1) Prilog XI. Sporazumu izmijenjen je Odlukom Zajedni unije, vjerodostojan je.
 čkog odbora EGP-a br. 107/2009 od 22. listopada
 2009. (1) Članak 3.
 (2) Odluku Komisije 2010/87/EU od 5. veljače 2010. o stan Ova Odluka stupa na snagu 2. srpnja 2011., pod uvjetom da su
 dardnim ugovornim klauzulama za prijenos osobnih sve obavijesti iz članka 103. stavka 1. Sporazuma podnesene
 podataka obrađivačima u trećim zemljama u skladu s Zajedničkom odboru EGP-a (*).
 Direktivom 95/46/EZ Europskog parlamenta i Vijeća (2)
 treba unijeti u Sporazum. Članak 4.
 Ova se Odluka objavljuje u odjeljku o EGP-u i Dodatku o EGP-u
 (3) Odluka 2010/87/EU stavlja izvan snage Odluku Komisije Službenom listu Europske unije.
 2002/16/EZ (3), koja je uključena u Sporazum i koja se
 stoga treba staviti izvan snage sukladno Sporazumu,
 Sastavljeno u Bruxellesu 1. srpnja 2011.
 ODLUČIO JE:
 Članak 1. Za Zajednički odbor EGP-a
 Tekst točke 5.ef (Odluka Komisije 2002/16/EZ) Priloga XI. Predsjednik
 Sporazumu zamjenjuje se sljedećim: Kurt JÄGER
 (1) SL L 334, 17.12.2009., str. 4.
 (2) SL L 39, 12.2.2010., str. 5.
 (3) SL L 6, 10.1.2002., str. 52. (*) Ustavni zahtjevi nisu navedeni.


type: wikipedia

text:
1626 m. buvo nekeliamieji metai, prasidedantys ketvirtadienį pagal Grigaliaus kalendorių.
 Lietuvoje
 Įvykiai
 Sausio 2 d. – Simnui suteiktos miesto teisės;
 Gimtadieniai
 Nedatuota
 Aleksandras Hilaris Palubinskis, Lietuvos Didžiosios Kunigaikštystės bajoras, didikas, Vanagėlio herbo kunigaikštis, Abiejų Tautų Respublikos valstybės ir karinis veikėjas (m. 1679 m.).
 Aleksandras Čirskis, SJ, Lietuvos filosofas, teologas, vienas žymiausių scholastinės logikos atstovų Lietuvoje (m. 1679 m.).
 Mirtys
 Vasario 13 d. – Stanislovas Kiška, Lietuvos Didžiosios kunigaikštystės valstybės ir Lietuvos katalikų bažnyčios veikėjas (g. 1584 m.).
 Nedatuota
 Jonas Albertas Radvila, Lietuvos Didžiosios Kunigaikštystės didikas, Abiejų Tautų Respublikos valstybės veikėjas (g. 1591 m.).
 Jurgis Čartoriskis, Lietuvos Didžiosios Kunigaikštystės bajoras didikas, kunigaikštis, valstybės ir karinis veikėjas (g. 1550 m.).
 Pasaulyje
 Gimtadieniai
 Gruodžio 17 d. – Kristina Vaza, 1632-1654 m. valdanti Švedijos karalienė (m. 1689 m.).
 Mirtys
 Balandžio 9 d. – Francis Bacon, anglų filosofas, istorikas, valstybės veikėjas, empirizmo pradininkas (g. 1561 m.).
 Nuorodos
 1626 m.


text:
O Torneio qualificatório masculino para o US Open ocorreu de 25 de agosto de 2009 para 28 de agosto de 2009. Dezesseis jogadores se classificaram para o Simples Masculino, que começou em 31 de agosto de 2009.
 Cabeças de chave
 Thomaz Bellucci
 Horacio Zeballos
 Peter Luczak
 Adrian Mannarino
 Josselin Ouanna
 Frank Dancevic
 Rui Machado
 Roko Karanusic
 Michael Russell
 Michael Berrer
 Santiago Giraldo
 Lukasz Kubot
 Daniel Brands
 Nicolas Mahut
 Vince Spadea
 Alex Bogomolov
 <li> Paolo Lorenzi
 <li> Harel Levy
 <li> Stefan Koubek
 <li> Arnaud Clement
 <li> Stephane Bohli
 <li> Kevin Anderson
 <li> Sebastien de Chaunac
 <li> Laurent Recouderc
 <li> Blaz Kavcic
 <li> Alexandre Sidorenko
 <li> Carsten Ball
 <li> Lukas Lacko
 <li> Edouard Roger-Vasselin
 <li> Dominik Hrbaty
 <li> Alejandro Falla
 <li> Marco Chiudinelli
 Torneio
 Classificatório 1
 Classificatório 2
 Classificatório 3
 Classificatório 4
 Classificatório 5
 Classificatório 6
 Classificatório 7
 Classificatório 8
 Classificatório 9
 Classificatório 10
 Classificatório 11
 Classificatório 12
 Classificatório 13
 Classificatório 14
 Classificatório 15
 Classificatório 16
 Notas
 Referências
 Resultados
 S
 US Open - Simples masculino


text:
108 II 184
 108 II 18438. Arrêt de la Ire Cour civile du 13 septembre 1982 dans la cause Carlin S.A. contre Etat de Vaud (recours en réforme)
 Art. 58 CO; responsabilité du propriétaire d'ouvrage. 1. Le propriétaire d'une route, comme de tout autre ouvrage, répond selon l'art. 58 CO dans la mesure où il affecte l'ouvrage en construction ou en réparation à son usage normal (consid. 1). 2. Comportement fautif d'un conducteur empruntant une chaussée en réparation; exclusion de la responsabilité du propriétaire d'ouvrage (consid. 2). Faits à partir de page 184
 BGE 108 II 184 S. 184
 A.- En août 1979, l'Etat de Vaud procédait à des travaux de correction et de réfection de la route cantonale de 3e classe du Mollendruz, au lieu dit "Crêt-Blanc". En descendant, la route y décrit un léger tournant à gauche. La chaussée - d'ordinaire goudronnée - avait alors été modifiée et se trouvait recouverte de tout-venant roulé; sa largeur était alors réduite à 6,5 m et elle était bordée à droite en descendant par trois barrières de chantier et par un talus en contrebas. Les travaux s'étendaient sur une longueur d'environ 1 km. Aux deux extrémités du tronçon, une signalisation BGE 108 II 184 S. 185fixe avait été mise en place. Les travaux se sont déroulés sans interruption notable du trafic; un passage alterné était organisé en cas de nécessité. L'aménagement de la chaussée était ainsi conforme aux normes de l'Union suisse des professionnels de la route.
 Dans le tournant mentionné ci-dessus, la chaussée a été rehaussée par l'apport de tout-venant.
 Dans le cadre de ces travaux, Carlin S.A. effectuait pour l'Etat de Vaud des transports de matériaux au moyen de son camion dit "à deux essieux" (mais en comportant en réalité trois) portant plaques VD 3393.
 Le 17 août 1979, le chauffeur Dupraz conduisait ce camion chargé de pierre, sur ledit tronçon, à la descente en direction de L'Abbaye. Arrivé au lieu dit "Crêt-Blanc", il dut croiser un train routier chargé de billes. Dans des conditions qui n'ont pas pu être établies avec précision, la chaussée céda à l'extrême droite du camion de Carlin S.A., qui bascula dans le talus et se renversa sur le flanc; il était irréparable et le dommage s'élève à 70'000 francs; la location d'un véhicule de remplacement a en outre coûté 3'850 francs.
 B.- Carlin S.A. a actionné l'Etat de Vaud en paiement de 73'850 francs avec intérêt à 5% dès le 18 octobre 1979.
 Par arrêt du 5 février 1982, la Cour civile du Tribunal cantonal du canton de Vaud a rejeté la demande.
 C.- Carlin S.A. a ensuite interjeté un recours en réforme contre cet arrêt; admettant une minime faute concurrente, elle a conclu au paiement de 59'080 francs avec intérêt à 5% dès le 18 octobre 1979.
 1. a) Selon une jurisprudence constamment suivie, quels que soient les critères généraux distinguant le droit public du droit privé, les collectivités publiques assument la responsabilité de droit privé fondée sur l'art. 58 CO pour les routes ouvertes à la circulation qui dépendent d'elles, même si ces routes relèvent du domaine public (ATF 106 II 204, ATF 102 II 344 et arrêts cités). Aussi l'Etat de Vaud répond-il, en principe, comme propriétaire de la route cantonale du Mollendruz.
 b) L'art. 58 CO présuppose un vice de construction ou un BGE 108 II 184 S. 186défaut d'entretien d'un ouvrage terminé et utilisé conformément à sa destination; il n'est pas applicable aux conséquences d'une imperfection passagère due à sa construction ou à sa réparation (ATF 96 II 341 et arrêts cités).
 Cependant, comme le relève à juste titre la recourante, le propriétaire répond selon l'art. 58 CO dans la mesure où il affecte l'ouvrage en construction ou en réparation, à son usage normal (ATF 94 II 154, ATF 63 II 147, 46 II 257). Il n'y a point de raison de soustraire les routes de l'application de ce principe général.
 Il ne saurait en aller autrement lorsque le propriétaire affecte l'ouvrage à son usage normal, mais seulement de manière restreinte, en raison de travaux de construction ou de réfection. Quand l'usager peut se rendre compte de cette restriction, le propriétaire répond selon l'art. 58 CO de ce qui représente un défaut de construction ou d'entretien en fonction de cet usage restreint. Aussi le "propriétaire" d'une route en réfection, mais laissée ouverte à la circulation publique, répond-il selon l'art. 58 CO de ce qui doit être considéré comme un défaut de construction ou d'entretien pour une telle route; le propriétaire doit maintenir la route dans un état offrant une sécurité suffisante aux usagers eu égard à la circulation restreinte à laquelle elle est affectée (cf. ATF 102 II 345 /346); en revanche, il n'est donc point responsable d'inconvénients inhérents à de tels travaux, dont peuvent se rendre compte des usagers normalement attentifs. Ceux-ci, tenus de s'adapter aux conditions de la route et de la circulation (art. 31 et 32 LCR), sont astreints à une prudence particulière lorsqu'ils parcourent une route en réfection; ils doivent prendre en considération l'état de la chaussée en réfection, notamment en ce qui concerne sa largeur, son profil, son revêtement, la résistance de son sol, et s'efforcer de l'utiliser sans qu'il en résulte de dommage (ATF 102 II 345, 98 II 44).
 2. La preuve d'un vice de construction ou d'un défaut d'entretien selon l'art. 58 CO incombe à celui qui invoque cette cause de responsabilité (art. 42 al. 1 CO, 8 CC). Or la cour cantonale constate que l'on n'a établi ni le déroulement exact de l'accident ni l'existence d'un vice de construction ou défaut d'entretien; aussi attribue-t-elle l'accident exclusivement au comportement fautif du chauffeur de camion. La recourante objecte que son chauffeur n'a pas commis de faute et que, partant, l'accident ne peut être attribué qu'à un défaut de l'ouvrage.
 Ces considérations relèvent en partie du fait - ce qui exclut un BGE 108 II 184 S. 187réexamen par le Tribunal fédéral en dehors d'hypothèses non réalisées en l'occurrence (art. 63 et 64 OJ) - et en partie du droit, soumis à la revision du Tribunal fédéral. Il n'est pas indispensable de faire, en l'occurrence, le départ exact de l'un et l'autre.
 Le Tribunal fédéral examine librement au regard du droit si le chauffeur Dupraz a respecté les règles de circulation. Or, les explications que la recourante donne elle-même dans son recours, jointes aux constatations de l'arrêt attaqué, démontrent que tel n'était pas le cas. Tout d'abord, le chauffeur pouvait et devait se rendre compte que le sol en réfection, constitué de tout-venant non enrobé de bitume, nouvellement mis en place, ne présentait pas la même résistance que celle d'une route goudronnée, spécialement en bordure de route; conduisant un gros camion, particulièrement lourd lorsqu'il est chargé, il devait être spécialement attentif à cet élément, en parcourant la route en réfection. Il devait aussi tenir compte du rétrécissement de la route et des difficultés qui en résultaient pour le croisement d'autres véhicules; il devait y attacher d'autant plus d'attention qu'en raison de la résistance amoindrie du sol, l'usage de l'extrême bord de la route pouvait apparaître dangereux et que son camion était large et chargé près de la limite autorisée. De surcroît, la ridelle à l'arrière ayant été arrachée, la charge de pierres qu'il transportait avait été avancée sur l'avant du pont, ce qui déplaçait le centre de gravité à l'avant et augmentait la charge sur l'essieu avant. Il pouvait s'attendre qu'en cas de freinage, il en résulterait une force supérieure sur les roues avant et ne devait pas méconnaître non plus qu'il s'engageait à la descente, de sorte que le freinage exigeait une force supérieure qui se traduit sur les roues et la route. Enfin, il ne devait pas oublier qu'il s'engageait sur un tracé comportant un léger virage à gauche et prévoir qu'un freinage dans le tournant pouvait le déporter à droite et créer une force accrue sur les roues droites. Dans ces conditions, la vitesse de 42 km/h avec laquelle il s'est engagé sur cette route en réfection, rétrécie, à la descente et à proximité d'un léger tournant à gauche, était évidemment excessive; apparemment surpris par le croisement d'un poids lourd auquel - à tort - il ne s'attendait pas, selon les constatations déterminantes de l'arrêt attaqué, il fut "forcé, lors du croisement, à freiner brusquement, et son véhicule s'est trouvé de ce fait déporté vers la droite. C'est ainsi que (...) l'extrême bord de la chaussée (...) a pu céder". Il saute aux yeux que cette manoeuvre intempestive de Dupraz est due exclusivement à ce qu'il n'a point BGE 108 II 184 S. 188pris en considération les éléments ci-dessus qui auraient dû lui dicter sa conduite; s'il l'avait fait, il n'aurait pas eu besoin de freiner brusquement - ce qui a déporté son véhicule à l'extrême droite -, le freinage intempestif n'aurait pas accumulé au lieu de l'accident la force élevée qui a fait céder la chaussée et celle-ci aurait vraisemblablement résisté.
 Que d'autres véhicules aient aussi circulé à cet endroit à une allure de 40 à 50 km/h est sans portée. En effet, d'une part on ignore dans quelles conditions exactes ils l'ont fait et par ailleurs la faute éventuelle d'autres chauffeurs ne saurait rendre licite le comportement du chauffeur Dupraz.
 Aussi est-ce à tort que la recourante entend déduire de la conduite prétendument correcte de son chauffeur que l'accident serait dû exclusivement à un vice de construction ou un défaut d'entretien. Ceux-ci ne sont par ailleurs établis par aucun élément.
 102 II 345,
 106 II 204,
 102 II 344,
 96 II 341 suite... ,
 94 II 154
 art. 31 et 32 LCR,
 art. 42 al. 1 CO,
 art. 63 et 64 OJ


text:
Kia Forte – samochód osobowy klasy kompaktowej produkowany pod południowokoreańską marką Kia od 2017 roku.
 Historia i opis modelu
 W listopadzie 2013 roku Kia Forte pierwszej generacji w formie z lat 2008–2012 znanej z rynku Ameryki Północnej przeszła dedykowaną dla rynku chińskiego restylizację, zmieniając nazwę na Forte R i pozostając w produkcji do 2017 roku.
 Jesienią 2017 roku chiński oddział Kii zdecydował się przedstawić nowy model na bazie płyty podłogowej Forte R, który w lokalnej gamie modelowej uplasował się pomiędzy mniejszym K2, a obszerniejszym, również kompaktowym K3.
 Nowatorskim rozwiązaniem zastosowanym w pojeździe jest system sterowania głosowego zintegrowany z systemem multimedialnym, który zapewnia łączność z popularnymi chińskimi aplikacjami do nawigowania jak Baidu czy Duo.
 Sprzedaż
 Chiński wariant Kii Forte nie ma nic wspólnego z modelem o takiej samej nazwie, który w Ameryce Północnej stanowi kontynuację dla oferowanego pierwszego wcielenia dawnego Forte. Pojazd oferowany jest wyłącznie w Chinach, stanowiąc element planu dywersyfikacji lokalnego portoflio producenta w odpowiedzi na rosnące zapotrzebowanie tutejszego rynku samochodowego.
 Silnik
 L4 1.6l GDI
 Przypisy
 Forte (Chiny)
 Samochody przednionapędowe
 Samochody kompaktowe
 Sedany
 Samochody z lat 2010–2019
 Samochody z lat 2020–2029


text:
Helmut Walter Jenkis (* 20. November 1927 in Petrellen, Landkreis Heydekrug, Memelland, Litauen; † 13. Januar 2016) war ein deutscher Wirtschaftswissenschaftler.
 Leben
 Helmut Jenkis, Sohn von Marin Jenkis, studierte nach einer Lehre bei der Stadtverwaltung im holsteinischen Barmstedt ab 1948 Wirtschafts- und Sozialwissenschaften in Hamburg, Brügge, Luxemburg, Bonn und Freiburg. In Freiburg im Breisgau wurde er mit der Arbeit Die Neutralisierung von Zahlungsbilanzüberschüssen : Eine theoret.empir. Untersuchung zur dt. Währungspolitik von 1950-1960 zum Dr. rer.pol. promoviert. Er war Absolvent des ersten Jahrgangs der 1948 gegründeten Akademie für Gemeinwirtschaft, der späteren Hamburger Universität für Wirtschaft und Politik.
 Er war zunächst Revisionsassistent beim Verband norddeutscher Wohnungsunternehmen, später Verbandsdirektor und Vorstand des Verbandes der Wohnungswirtschaft in Niedersachsen und Bremen mit Sitz in Hannover. Er war des Weiteren langjähriges Mitglied des Verbandsausschusses des Gesamtverbandes gemeinnütziger Wohnungsunternehmen. Zudem war zwischen 1973 und 1983 als UN-Beamter und UN-Wohnungsbauberater in 19 europäischen und außereuropäischen Ländern wie Zypern, Islan, Iran und Oman engagiert.
 Seit seiner Ernennung am 29. März 1975 war er Honorarprofessor für Volkswirtschaftslehre mit dem Spezialgebiet Wohnungswirtschaft im Fachbereich Raumplanung der Universität Dortmund. Er hatte Gastprofessuren in Münster, Leipzig und Brisbane (Australien) inne. Im Auftrag des Goethe-Instituts lehrte er in Australien, in der Türkei und in Nordirland.
 Jenkis hat mehr als 17 Büchern, 230 Aufsätze, 12 Rezensionen veröffentlicht. Er war Herausgeber von vier Sammelwerken (Stand 1997). Insbesondere beschäftigten ihn Themen der DDR-Planwirtschaft und deren Untergang in den letzten Jahren.
 Er war seit 1960 verheiratet mit Sonnhilt geb. Preußger (Preussger).
 Ehrungen und Auszeichnungen
 Bundesverdienstkreuz 1. Klasse (1988)
 Ehrendoktorwürde der Universität Leipzig (1997)
 Universitätsmedaille der Universität Dortmund (2000)
 Literatur
 Helmut Walter Jenkis, Werner Wilhelm Engelhardt, Theo Thiemeyer: Festschrift: Gesellschaft, Wirtschaft, Wohnungswirtschaft. Duncker & Humblot 1987, ISBN 3-428-06307-4 (Festschrift zum 60. Geburtstag von Helmut Jenkis)
 Schriften
 Bücher (Auswahl)
 Konzentration in der unternehmerischen Wohnungswirtschaft, Münster 1970
 Grösse und Grössenstruktur gemeinnütziger Wohnungsunternehmen, Domus-Verlag, Bonn 1970, ISBN 3-87169-183-6
 Die Wohnungsbaugenossenschaften in der Konkurrenzsituation, Hammonia-Verlag, Hamburg 1970
 Ursprung und Entwicklung der gemeinnützigen Wohnungswirtschaft, Domus-Verlag, Bonn 1973, ISBN 3-87169-210-7
 Wohnungsbedarfsprognosen, Fehlprognosen? Richardi, Frankfurt am Main 1977
 Die gemeinnützige Wohnungswirtschaft zwischen Kritik und Reformvorschlägen, Richardi, Frankfurt am Main 1983, ISBN 3-921722-01-2
 Die gemeinnützige Wohnungswirtschaft zwischen Markt und Sozialbindung, Duncker und Humblot, 1985, ISBN 3-428-05759-7 (Mehrteiliges Werk)
 Die Steuerbefreiung der gemeinnützigen Wohnungsunternehmen im Widerstreit der Interessen, Domus-Verlag, Bonn 1987, ISBN 3-87169-330-8
 (Hrsg.) Kommentar zum Wohnungsgemeinnützigkeitsrecht : mit der WGG-Aufhebungsgesetzgebung, Hammonia-Verlag, Hamburg 1988, ISBN 3-87292-012-X
 Die Wirtschaftsprüfer im Konflikt zwischen Prüfung und Beratung : Ursprung, Entwicklung, Probleme, Duncker u. Humblot, 1989, ISBN 3-428-06599-9
 Sozialutopien - barbarische Glücksverheissungen? : Zur Geistesgeschichte der Idee von der vollkommenen Gesellschaft, Duncker und Humblot, 1992, ISBN 3-428-07420-3
 Die Folgen früherer Enteignungen von Grundbesitz in der ehemaligen DDR, Dt. Verl.-Anstalt, Stuttgart 1993, ISBN 3-421-03202-5
 (Hrsg.) Kompendium der Wohnungswirtschaft, Oldenbourg 1994 (2. Auflage), ISBN 3-486-22962-1
 Föderalismus in Deutschland. Mit Tab., Abb. (Schriftenreihe der Gesellschaft für Deutschlandforschung; GDF 79), Duncker & Humblot, 2001, ISBN 3428103432, zusammen mit Karl Eckart
 Der Freikauf von DDR-Häftlingen.: Der deutsch-deutsche Menschenhandel. Duncker & Humblot, 2012, ISBN 342813866X
 Aufsätze (Auswahl)
 Der „Führerbrief“ des Pfarrers Dr. Wilhelm Gaigalat, Eine Ergänzung des Psychogramms, 2001 (PDF)
 Der Neumann-Sass-Kriegsgerichtsprozess in Kaunas 1934/1935. Aus deutscher Sicht. In: Annaberger Annalen. 17, 2009, S. 53–104
 Dr. Dionizas Monstavičius. Staatsanwalt im Kriegsgerichtsprozess 1934/1935 in Kaunas. In: Annaberger Annalen. 18, 2010, S. 179–220
 Stand die DDR vor dem Staatsbankrott? In: Heiner Timmermann (Hrsg.): Die DDR zwischen Mauerbau und Mauerfall, LIT 2012 (2. Auflage), S. 93 ff., ISBN 382586751X
 Die Amnestievereinbarung zwischen Deutschland und Litauen von 1939 und die memelländischen KZ-Insassen. In: Annaberger Annalen. 23, 2015, S. 72–85
 Quellen
 Who's who in German: Biographisches Kompendium in deutscher Sprache, Schellmann 1999, S. 438
 Who's Who in Germany - Bände 1-2, 1976, S. 804
 Einzelnachweise
 Ökonom (21. Jahrhundert)
 Ökonom (20. Jahrhundert)
 Sachbuchautor
 Hochschullehrer (Technische Universität Dortmund)
 Ehrendoktor der Universität Leipzig
 Träger des Bundesverdienstkreuzes 1. Klasse
 Deutscher
 Geboren 1927
 Gestorben 2016
 Mann


type: legislation

text:
 18.5.2017
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 125/5
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/838
 z dnia 17 maja 2017 r.
 zmieniające rozporządzenie (WE) nr 889/2008 w odniesieniu do pasz dla niektórych ekologicznych zwierząt akwakultury
 (Tekst mający znaczenie dla EOG)
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (1), w szczególności jego art. 15 ust. 2 i art. 16 ust. 1,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 Rozporządzenie (WE) nr 834/2007 ustanawia podstawowe wymogi dotyczące ekologicznej produkcji zwierząt akwakultury, w tym wymagania w odniesieniu do pasz. Szczegółowe zasady wdrażania tych wymogów są określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 889/2008 (2).
 (2)
 Zgodnie z art. 15 ust. 1 lit. d) ppkt (i) rozporządzenia (WE) nr 834/2007 ryby i skorupiaki są żywione paszami zaspokajającymi potrzeby pokarmowe zwierząt w różnych okresach ich rozwoju.
 (3)
 W art. 25 l rozporządzenia (WE) nr 889/2008 określono szczegółowe zasady dotyczące pasz dla niektórych zwierząt akwakultury, o których mowa w sekcjach 6, 7 i 9 załącznika XIIIa do tego rozporządzenia. Zasady określone w tym artykule mają na celu priorytetowe traktowanie naturalnie dostępnej paszy, gdy jest ona dostępna.
 (4)
 Na podstawie art. 25 l ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 889/2008 dane zwierzęta są żywione pożywieniem naturalnie dostępnym w stawach i jeziorach. W art. 25 l ust. 2 tego rozporządzenia pozwala się na stosowanie ekologicznych pasz pochodzenia roślinnego lub wodorostów morskich, jeżeli naturalne źródła paszy nie są dostępne w wystarczającej ilości. W art. 25 l ust. 3 lit. a) i b) tego rozporządzenia ustanawia się maksymalne wartości procentowe mączki rybnej i oleju z ryb, które mogą być uwzględnione w dawce pokarmowej dla suma panga i krewetek, gdy naturalnie dostępna pasza jest uzupełniana.
 (5)
 Naturalnie występująca pasza jest ograniczona lub nie istnieje na etapie wylęgarni. Państwa członkowskie poinformowały Komisję, że zasady dotyczące żywienia krewetek z rodziny Penaeidae, w szczególności krewetki tygrysiej (Penaeus monodon), określone w art. 25 l ust. 3 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 889/2008, mogłyby prowadzić do niedożywienia i zwiększonej śmiertelności, jeżeli byłyby stosowane we wczesnych stadiach rozwojowych w środowisku wylęgarni.
 (6)
 Zgodnie z art. 25 l ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 889/2008 dane zwierzęta są żywione pożywieniem naturalnie dostępnym w stawach i jeziorach. Zasada określona w tym artykule powinna dotyczyć jedynie etapu wzrostowego, kiedy zwierzęta są utrzymywane w stawach i jeziorach, a nie środowiska wylęgarni, w którym naturalnie dostępna pasza jest niewystarczająca. Jest to szczególnie istotne od dnia 31 grudnia 2016 r., gdyż od tego dnia, zgodnie z art. 25e ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 889/2008, młode osobniki zwierząt akwakultury podlegające nieekologicznym warunkom zarządzania nie mogą już być wprowadzane do gospodarstwa ekologicznego. Przed tą datą można było wprowadzać odsetek nieekologicznych młodych osobników zwierząt do gospodarstwa ekologicznego po etapie wylęgarni w ramach zarządzania nieekologicznego.
 (7)
 Ponadto grupa ekspertów ds. doradztwa technicznego w zakresie produkcji ekologicznej („EGTOP”), utworzona decyzją Komisji 2009/427/WE (3), potwierdziła, że szczegółowe przepisy zawarte w art. 25 l ust. 3 lit. a) i b) rozporządzenia (WE) nr 889/2008 są odpowiednie tylko dla etapu wzrostowego (4). EGTOP uważa, że ograniczenia dotyczące produkcji mączki rybnej i oleju z ryb określone w tym artykule nie pozwalają na zaspokojenie potrzeb żywieniowych zwierząt na wczesnych etapach życia w środowisku wylęgarni.
 (8)
 Komisja stwierdziła, że istnieje potrzeba wprowadzenia zmian do przepisów dotyczących pasz w odniesieniu do niektórych zwierząt akwakultury poprzez wyjaśnienie, że przepisy te mają zastosowanie jedynie do etapu wzrostowego. Dochodząc do takiego wniosku, Komisja wzięła pod uwagę wymóg zaspokojenia potrzeb żywieniowych zwierząt na różnych etapach ich rozwoju, jak określono w art. 15 ust. 1 lit. d) ppkt (i) rozporządzenia (WE) nr 834/2007, cel art. 25 l rozporządzenia (WE) nr 889/2008, zgodnie z którym należy priorytetowego traktować naturalnie dostępne pasze, w przypadku gdy są one dostępne, oraz opinię EGTOP.
 (9)
 Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 889/2008.
 (10)
 Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Produkcji Ekologicznej,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 Art. 25 l ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 889/2008 otrzymuje brzmienie:
 „1. Na etapie wzrostowym zwierzęta akwakultury, o których mowa w załączniku XIIIa sekcja 6, 7 i 9, są żywione pożywieniem naturalnie dostępnym w stawach i jeziorach.”.
 Artykuł 2
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 17 maja 2017 r.
 W imieniu Komisji
 Jean-Claude JUNCKER
 Przewodniczący
 (1) Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1.
 (2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli (Dz.U. L 250 z 18.9.2008, s. 1).
 (3) Decyzja Komisji 2009/427/WE z dnia 3 czerwca 2009 r. ustanawiająca grupę ekspertów ds. doradztwa technicznego w zakresie produkcji ekologicznej (Dz.U. L 139 z 5.6.2009, s. 29).
 (4) Sprawozdanie końcowe: http://ec.europa.eu/agriculture/organic/sites/orgfarming/files/final_report_egtop_on_aquaculture_part-c_en.pdf.


text:
Vítězslav Hálek, zřídka také Viktor, vlastním jménem Vincenc Hálek, oficiálně Siegfried Halek (5. dubna 1835 Dolínek u Mělníka – 8. října 1874 Praha), byl český básník, prozaik, dramatik, literární kritik a publicista, představitel májovců. Bývá spolu s Janem Nerudou označován za zakladatele moderní české poezie.
 Životopis
 Narodil se v Dolínku u Odoleny Vody v rodině hostinského. Měl se stát knězem, proto začal v Praze studovat kněžský seminář, ale proti přání rodičů roku 1847 přestoupil na Akademické gymnázium, které ukončil roku 1855. Rodiče s jeho přestupem nesouhlasili a odmítli ho dále financovat, živil se tedy psaním básní a udělováním kondic (tj. doučováním).
 Poměrně hodně cestoval, navštívil Itálii, Polsko a Balkán, dojmy z těchto cest mu byly inspirací k básním, také je zpracovával ve fejetonech.
 Pracoval jako redaktor Národních listů, kde měl na starosti divadelní rubriku. Básně vydal ve třech svazcích almanachu Máj, který v letech 1858–1863 redigoval. Byl vůdčí osobností časopisu Ruch. Roku 1872 převzal a redigoval spolu s J. Nerudou časopis Lumír. Spolu s ním také redigoval časopis Květy.
 Hálek byl mnohostranně činný jako novinář, literární a divadelní kritik, fejetonista, básník, povídkář a dramatik i organizátor literárního a kulturního života. Mladé čtenáře si získal sbírkou lyrických básní písňové formy Večerní písně, v nichž opěvoval šťastnou a vyrovnanou lásku jako hodnotu společenskou, vytvářející hlubší lidské vztahy, a zároveň vyslovoval pojetí básníka jako důležitého činitele v národním životě.
 Z Hálkovy epiky mají význam Pohádky z naší vesnice, soubor balad a romancí, zobrazujících veselé i tragické příběhy ze života venkovského lidu nebo charakterizující svérázné lidové figurky. Významná je Hálkova povídková tvorba, zejména vesnická, zachycující napětí mezi sedlákem a chalupníkem nebo zobrazující překážky, které se staví do cesty lásce mladých lidí a vyplývají z nepochopení rodičů nebo z lpění na majetku. Do protikladu k citově vyprahlému životu bohatých staví Hálek vyrovnaný a citově bohatý život prostých lidí, neodcizených řádu přírody. Dovedl se zamyslet i nad významem vzdělanosti a pokroku na venkově.
 V dramatické tvorbě nedosáhl Hálek významnějších úspěchů. V duchu dobových představ chtěl vytvořit drama vysokého stylu. Postavy Hálkových dramat s náměty z národních i cizích dějin jsou stylizovány do romantických postojů a v patetických monolozích pronášejí dobové národní a politické myšlenky. Řídil edici Slovanské besedy.
 Rodina
 Dne 22. února roku 1865 se na Novém Městě pražském oženil s dcerou pražského advokáta Doroteou Horáčkovou (1843–1907). Bydleli v Palackého ulici čp. 721/II (č.o.5) vedle rodiny Palackých Jejich mladší syn byl Ivan Hálek (1872–1945). Starší syn Jiří Emanuel se narodil na Štědrý den roku 1870 a tři dny po porodu zemřel.
 Hálek rád jezdil na Zbraslav, kde pobýval jen krátce. Žil zde na Závisti v domku čp. 84, který měl v letech 1873–1881 pronajatý spolu se svou rodinou nakladatel Jan Otto. Na průčelí domu bývala pamětní deska, dům zanikl při povodni v létě roku 2002. Hálek byl okouzlen zdejší přírodou a klidem, na březích Vltavy pozoroval voraře. V létě roku 1874 na prázdninách v Novém Světě u Harrachova se nachladil při procházce k Mumlavským vodopádům. Do Prahy se vrátil nemocný, ale ještě 20. září jel na nedělní výlet na Závist. Zemřel nečekaně ve 39 letech na zánět pohrudnice a byl pochován v Praze na Vyšehradském hřbitově. Pro zbudování zdejší hrobky Slavín agitoval fejetonem Malá pocházka po Praze; Slavín však byl vybudován až po jeho smrti (1889–1893).
 Památka
 Umělecká beseda, jíž byl Hálek členem, dala po jeho smrti zasadit bronzovou pamětní desku na dům, kde bydlel, a na Karlovo náměstí před Novoměstskou radnici do parku roku 1881 instalovat pomník s Hálkovou bustou a kašnou mezi dvěma sochami sfing. Autorem soch byl Bohuslav Schnirch.
 Dílo
 Jeho básně jsou ovlivněny A. S. Puškinem, K. J. Erbenem a K. H. Máchou, zejména však dobovými módami byronismu a německými romantiky. Postrádají však většinou objevnost a myšlenkovou hloubku svých vzorů. Jsou ploše optimistické a dobře se čtou, což bylo příčinou neobyčejné autorovy popularity.
 Hálkův život naplňovalo především umění: na literární tvorbu vsadil své osobní naděje i ctižádost a s literaturou spojil i svou vůli sloužit národu. Chtěl být „věštcem“, který by svými básněmi zušlechťoval charakter lidí a ukazoval lepší cesty celému národu; tyto ambice vycházely plně vstříc dobovému vkusu. Na rozdíl od Jana Nerudy, jenž prožil takřka celý život v Praze a jehož životní postoj byl poznamenán sociálními starostmi městských vrstev, byly Hálkovy názory i vnímání skutečnosti (včetně sociálních a generačních rozporů) ovlivněny léty života strávenými na venkově. Jeho představu o životě a společnosti formovalo prostředí středočeské vesnice se svými tradicemi, sociálními vztahy, zemědělstvím a blízkým vztahem k přírodě. Hálkova a Nerudova literární díla bývají často srovnávána, vesměs k neprospěchu Hálka, je však třeba vzít na vědomí, že Hálkova životní a tvůrčí dráha byla ve srovnání s Nerudou relativně krátká. Přesto prvotina Nerudova Hřbitovní kvítí, v době svého vydání nepochopená a odmítaná, stojí svou originalitou v přímém protikladu k odvozenosti soudobých prací Hálkových.
 Hálkovu tvorbu charakterizuje snaha harmonizovat vztahy mezi lidmi a optimistická, pozitivní nálada. Především jeho poslední sbírka Pohádky z naší vesnice však svědčí o tom, že se nevyhýbal ani vážnější tematice, především sociálním a generačním rozporům, jež mohou vést až k tragickým důsledkům. Některé básně z této sbírky mají ráz sociální balady (např. Dražba). Jedním z možných důvodů převažujícího optimismu v Hálkově tvorbě zřejmě byl i autorův celoživotní šťastný vztah s Dorotkou Horáčkovou, s níž se posléze oženil. Rovněž toto zaměření přispívalo k popularitě jeho díla. Právě proto se Hálek stal záhy vedoucím básnickým reprezentantem své generace, a objektivní kritické posouzení jeho odkazu bylo dlouho tabuizováno.
 K obratu dochází teprve koncem osmdesátých let 19. století s nástupem nové generace „realistů“, sdružených kolem T. G. Masaryka, a „Nové moderny“ J. S. Machara, F. X. Šaldy a dalších autorů, vymezujících se kriticky proti svým literárním předchůdcům. Klasická je v tomto směru Macharova stať k dvacátému výročí Hálkovy smrti, která vyvolala bouřlivé polemiky např. Elišky Krásnohorské či Jaroslava Vrchlického.
 Poezie
 Alfred (1858) – prvotina, romantická epická skladba.
 Večerní písně (1859) – soubor básní, ve kterém byly vydány později, většina z nich byla uveřejněna v časopisech, atd. Tento soubor sestavil Hálek. Knížka je plná optimismu a radosti, je napsána lehkou zpěvnou formou. Hlavním a vlastně jediným tématem těchto básní je čistá a šťastná láska, básně jsou psány pro jeho lásku – Dorotku. Sloky tvoří čtyřverší s pravidelným rytmem a rýmem.
 Krásná Leila (1859) – dílo je ovlivněno romantismem. Jedná se o lyrickoepickou skladbu.
 Mejrima a Husejn (1859) – rozsáhlá lyrickoepická báseň ovlivněná kompozičně Máchovým Májem; o tragické lásce dvou milenců v čase albánského povstání proti Turkům.
 V přírodě (1872–1874) – přírodní lyrická sbírka, která pochází z posledních let Hálkova života. Sbírka je velmi optimistická. Hálek, zde popisuje krajinu – Mělnicko. Nejčastějším tématem je jaro.
 Pohádky z naší vesnice (1874) – poslední Hálkova sbírka, vyšla měsíc po jeho smrti. Zajímá se o život vesnického lidu. Dějištěm je vesnice na Mělnicku. Hálek je zde značně kritický, citlivým a sugestivním způsobem upozorňuje na sociální rozpory, ale i na antagonismus mezi mládím a stářím uvnitř vesnické komunity. Sbírka se svým pojetím zřetelné hlásí k realismu a vybočuje z celkového „idylického“ rámce Hálkova díla. Naznačuje, jakým směrem by se pravděpodobně ubíralo Hálkovo dílo, kdyby básník předčasně nezemřel.
 Divadelní hry
 Tyto divadelní hry jsou spíše básně, ale on je pojímal jako hry, nebyly úspěšné.
 Carevič Alexej (1860)
 Záviš z Falkenštejna (1861).
 Král Rudolf (1862)
 Král Vukašín – zahájení činnosti Prozatímního divadla (1862)
 Amnon a Tamar (1866).
 Próza
 Psal povídky s vesnickou tematikou. Zaměřoval se na kontrasty (vztahy rodičů a dětí, ...). Většina jeho povídek končí tragicky. Hálek zde kritizuje finanční vztahy a touhu po penězích. Hlavním motivem je nutnost jednat a žít v souladu s přírodou a to pro něj znamená posuzovat člověka podle jeho vnitřních hodnot. Objevuje se v nich snaha vychovávat.
 Hálkova próza se kvalitou ani zdaleka nepřibližuje jeho poezii.
 Muzikantská Liduška (1861) – dílo pojednává o sociálních poměrech na vesnici, kde začínají vládnout peněžní vztahy a touha po bohatství. Příběh dívky, které rodiče bránili ve sňatku s jejím milým a nutili ji do svazku s bohatým člověkem. Tím v ní vyvolali psychickou poruchu a dívka zešílela.
 Kovářovic Kačenka (1859).
 Jiřík (1858).
 Muzikant (1859).
 Převozník (1858).
 Náš dědeček (1863).
 Na vejminku (1873).
 Na statku a v chaloupce (1871) – protikladný obraz neradostného života na statku s čistou vyprahlostí a chamtivost bohatých versus idylické štěstí.
 Domácí učitel (1867).
 U panských dveří (1866).
 Pod pustým kopcem (1874)
 Pod dutým stromem (1872).
 Mladá vdova a starý mládenec (1860).
 Kterak se pan Suchý rozhněval na svět (1860)
 Komediant (1861).
 Poldík rumař (1873) – psychologický obraz prostého člověka, který se stará o dítě svého soupeře v lásce.
 Povídkář – náměty z vesnického prostředí. Řešení vztahů mezi lidmi, spory dětí s rodiči, řešením a východiskem je žít v souladu s přírodou
 Literární kritika
 Básnictví české v poměru k básnictví vůbec – stať o literatuře
 Odkazy
 Poznámky
 Reference
 Literatura
 Dostupné online
 Dostupné online
 GÖTZ, František, TETAUER, Frank. České umění dramatické, Část I. – činohra. Praha : Šolc a Šimáček, 1941, str. 65–6
 Externí odkazy
 Seznam českých spisovatelů
 Česká literatura v letech 1815–1918
 Soupis pražských domovských příslušníků 1830–1910, Hálek, Vítězslav Vincenc *1835
 Vybraná díla Vítězslava Hálka volně dostupná v Krameriovi Městské knihovny v Praze
 Studie J. Mukařovského o Vítězslavu Hálkovi
 MČ Praha-Zbraslav. Databáze osobností: 2. Vítězslav Hálek. [cit. 2017-03-16].
 Čeští spisovatelé 19. století
 Čeští básníci
 Čeští novináři
 Členové Umělecké besedy
 Novoromantičtí spisovatelé
 Májovci
 Lidé Prozatímního divadla
 Narození 1835
 Narození 5. dubna
 Narození v Odoleně Vodě
 Úmrtí 1874
 Úmrtí 8. října
 Úmrtí v Praze
 Zemřelí na zápal plic
 Pohřbení na Vyšehradě
 Muži


text:
 21.1.2014
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 L 16/3
 VYKONÁVACIE NARIADENIE RADY (EÚ) č. 46/2014
 z 20. januára 2014,
 ktorým sa vykonáva nariadenie (ES) č. 765/2006 o reštriktívnych opatreniach voči Bielorusku
 RADA EURÓPSKEJ ÚNIE,
 so zreteľom na Zmluvu o fungovaní Európskej únie,
 so zreteľom na nariadenie Rady (ES) č. 765/2006 (1), a najmä na jeho článok 8a ods. 1 a 3,
 keďže:
 (1)
 Rada 18. mája 2006 prijala nariadenie (ES) č. 765/2006.
 (2)
 Rada sa domnieva, že dôvody zaradenia jednej osoby na zoznam uvedené v prílohe I k nariadeniu (ES) č. 765/2006 by sa mali upraviť.
 (3)
 Príloha I k nariadeniu (ES) č. 765/2006 by sa preto mala zodpovedajúcim spôsobom zmeniť,
 PRIJALA TOTO NARIADENIE:
 Článok 1
 Príloha I k nariadeniu (ES) č. 765/2006 sa mení tak, ako sa uvádza v prílohe k tomuto nariadeniu.
 Článok 2
 Toto nariadenie nadobúda účinnosť dňom jeho uverejnenia v Úradnom vestníku Európskej únie.
 V Bruseli 20. januára 2014
 Za Radu
 predsedníčka
 C. ASHTON
 (1) Nariadenie Rady (ES) č. 765/2006 z 18. mája 2006 o reštriktívnych opatreniach voči Bielorusku (Ú. v. EÚ L 134, 20.5.2006, s. 1).
 PRÍLOHA
 V prílohe I k nariadeniu (ES) č. 765/2006 sa záznam č. 210 nahrádza takto:
 „Priezvisko a meno Prepis z bieloruštiny do angličtiny Prepis z ruštiny do angličtiny
 Priezvisko a meno (v bieloruštine)
 Priezvisko a meno (v ruštine)
 Identifikačné údaje
 Odôvodnenie zaradenia na zoznam
 210.
 Ternavsky, Anatoly Andreevich
 (Ternavski, Anatoli Andreevich;
 Ternavskiy,
 Anatoly
 Andreyevich)
 ТЕРНАВСКИЙ, Анатолий Андрэевiч
 ТЕРНАВСКИЙ, Анатолий, Андреевич
 Dátum narodenia: 1950
 Miesto narodenia: Doneck, Ukrajina
 Osoba blízka rodinným príslušníkom prezidenta Lukašenka. Jeho spoločnosť Univest-M je sponzorom prezidentovho športového klubu a do mája 2011 zamestnávala prezidentovu nevestu.
 Poskytuje podporu režimu, najmä finančne, a to platbami spoločnosti Univest-M bieloruskému ministerstvu vnútorných vecí, bieloruskej (štátnej) televíznej a rozhlasovej spoločnosti a odborovému zväzu poslaneckej snemovne Národného zhromaždenia.
 Profituje z režimu vďaka rozsiahlym obchodným aktivitám v Bielorusku. Spoločnosť Univest-M vlastní dcérsku spoločnosť – FLCC, ktorá je popredným operátorom v sektore nafty a uhľovodíkov. Spoločnosť Univest-M je tiež jednou z najväčších developerských spoločností a spoločností s nehnuteľnosťami v Bielorusku. Obchodné aktivity v tomto rozsahu by v Bielorusku neboli možné bez súhlasu Lukašenkovho režimu.
 Ternavsky prostredníctvom spoločnosti Univest-M sponzoruje viaceré športové kluby, čo prispieva k jeho dobrým vzťahom s prezidentom Lukašenkom.“


text:
 3.11.2021
 IT
 Gazzetta ufficiale dell’Unione europea
 L 387/133
 REGOLAMENTO DI ESECUZIONE (UE) 2021/1904 DELLA COMMISSIONE
 del 29 ottobre 2021
 che adotta un logo comune per la vendita al dettaglio a distanza di medicinali veterinari
 (Testo rilevante ai fini del SEE)
 LA COMMISSIONE EUROPEA,
 visto il trattato sul funzionamento dell’Unione europea,
 visto il regolamento (UE) 2019/6 del Parlamento europeo e del Consiglio, dell’11 dicembre 2018, relativo ai medicinali veterinari e che abroga la direttiva 2001/82/CE (1), in particolare l’articolo 104, paragrafo 7,
 considerando quanto segue:
 (1)
 Le persone autorizzate a vendere medicinali veterinari ai sensi dell’articolo 103 del regolamento (UE) 2019/6 possono vendere tali medicinali a distanza a determinate condizioni. È opportuno adottare un logo comune, che comprenda un collegamento ipertestuale all’elenco, stilato dall’autorità competente di ciascuno Stato membro, dei rivenditori autorizzati a vendere medicinali veterinari a distanza, con lo scopo di aiutare il pubblico a determinare se un sito web che mette in vendita tali medicinali a distanza sia legalmente autorizzato a farlo.
 (2)
 Il logo comune per la vendita a distanza di medicinali veterinari comprende un elemento grafico e un collegamento ipertestuale che rimanda all’elenco di rivenditori autorizzati alla vendita al dettaglio a distanza di medicinali veterinari pubblicato sul sito web dell’autorità competente di ciascuno Stato membro.
 (3)
 In linea con la maggioranza dei pareri espressi dagli Stati membri in occasione della riunione del comitato permanente per i medicinali veterinari del 2 dicembre 2019 e con una consultazione mirata delle parti interessate svolta via e-mail il 26 novembre 2019, il logo comune dovrebbe seguire la falsariga dell’analogo logo elaborato per i medicinali per uso umano (2). Quest’ultimo si è rivelato efficace nella pratica e ha permesso al pubblico di verificare se un dettagliante è legalmente autorizzato a vendere medicinali online. Per distinguere il nuovo logo da quello già in uso per i medicinali per uso umano, è opportuno utilizzare un colore diverso e aggiungere le lettere «VET», ad indicare che si tratta di medicinali veterinari.
 (4)
 Il presente regolamento dovrebbe applicarsi a decorrere dal 28 gennaio 2022 conformemente all’articolo 153, paragrafo 1, del regolamento (UE) 2019/6.
 (5)
 Le misure di cui al presente regolamento sono conformi al parere del comitato permanente per i medicinali veterinari,
 HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO:
 Articolo 1
 La grafica del logo comune di cui all’articolo 104, paragrafo 6, del regolamento (UE) 2019/6, è conforme al modello di cui all’allegato.
 Articolo 2
 Il presente regolamento entra in vigore il ventesimo giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale dell’Unione europea.
 Esso si applica a decorrere dal 28 gennaio 2022.
 Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri.
 Fatto a Bruxelles, il 29 ottobre 2021
 Per la Commissione
 La presidente
 Ursula VON DER LEYEN
 (1) GU L 4 del 7.1.2019, pag. 43.
 (2) Regolamento di esecuzione (UE) n. 699/2014 della Commissione, del 24 giugno 2014, relativo al disegno del logo comune per individuare le persone che mettono in vendita medicinali al pubblico a distanza e ai requisiti tecnici, elettronici e crittografici per la verifica della sua autenticità (GU L 184 del 25.6.2014, pag. 5).
 ALLEGATO
 1)
 Il modello del logo comune di cui all’articolo 1 è il seguente:
 2)
 I colori di riferimento sono:
 PANTONE 647 CMYK 88/50/12/0 RGB 63/107/162; PANTONE 2925 CMYK 78/28/0/0 RGB 78/138/224; PANTONE 2905 CMYK 45/10/0/0 RGB 159/195/239; PANTONE 421 CMYK 13/11/8/26 RGB 204/204/204.
 3)
 La bandiera nazionale dello Stato membro in cui è stabilito il rivenditore che mette in vendita medicinali veterinari al pubblico a distanza, mediante i servizi della società dell’informazione, è inserita nel rettangolo bianco al centro (lato sinistro) del logo comune.
 4)
 La scelta della lingua del testo presente sul logo comune spetta allo Stato membro in cui è stabilito il rivenditore che mette in vendita medicinali veterinari al pubblico a distanza mediante i servizi della società dell’informazione.
 5)
 Il logo comune ha una larghezza minima di 90 pixel.
 6)
 Il logo comune è statico.
 7)
 Nel caso in cui il logo risulti difficilmente distinguibile su uno sfondo colorato, si può tracciare un bordo esterno di delimitazione attorno al logo stesso per farlo risaltare meglio sullo sfondo.
 8)
 Il collegamento ipertestuale di cui all’articolo 104, paragrafo 5, lettera c), del regolamento (UE) 2019/6, tra il sito web del rivenditore autorizzato a vendere medicinali veterinari al pubblico a distanza mediante i servizi della società dell’informazione e il sito web su cui è pubblicato l’elenco nazionale di cui all’articolo 104, paragrafo 8, lettera c), del regolamento, è fisso e reciproco.


text:
 1.12.2011
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 L 318/31
 ROZHODNUTÍ SMÍŠENÉHO VÝBORU EHP
 č. 94/2011
 ze dne 30. září 2011,
 kterým se mění příloha I (Veterinární a rostlinolékařské předpisy) Dohody o EHP
 SMÍŠENÝ VÝBOR EHP,
 s ohledem na Dohodu o Evropském hospodářském prostoru, ve znění Protokolu o úpravě Dohody o Evropském hospodářském prostoru (dále jen „Dohoda“), a zejména na článek 98 této dohody,
 vzhledem k těmto důvodům:
 (1)
 Příloha I Dohody byla pozměněna rozhodnutím Smíšeného výboru EHP č. 63/2011 ze dne 1. července 2011 (1).
 (2)
 Rozhodnutí Komise 2011/7/EU ze dne 7. ledna 2011, kterým se mění příloha XI směrnice Rady 2003/85/ES, pokud jde o seznam laboratoří oprávněných pracovat s živým virem slintavky a kulhavky (2), by mělo být začleněno do Dohody.
 (3)
 Toto rozhodnutí se týká právních předpisů vztahujících se na živá zvířata, kromě ryb a živočichů pocházejících z akvakultury. Právní předpisy týkající se těchto záležitostí se nevztahují na Island, jak je uvedeno v odstavci 2 v úvodní části kapitoly I přílohy I Dohody. Toto rozhodnutí by se tudíž nemělo vztahovat na Island.
 (4)
 Toto rozhodnutí se týká právních předpisů vztahujících se na veterinární otázky. Právní předpisy vztahující se na veterinární otázky se nevztahují na Lichtenštejnsko, pokud je na Lichtenštejnsko rozšířeno používání Dohody mezi Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o obchodu se zemědělskými produkty, jak je uvedeno v odvětvových úpravách v příloze I. Toto rozhodnutí by se tudíž nemělo vztahovat na Lichtenštejnsko,
 PŘIJAL TOTO ROZHODNUTÍ:
 Článek 1
 V bodě 1a (směrnice Rady 2003/85/ES) části 3.1 kapitoly I přílohy I Dohody se doplňuje nová odrážka, která zní:
 „—
 32011 D 0007: rozhodnutí Komise 2011/7/EU ze dne 7. ledna 2011 (Úř. věst. L 5, 8.1.2011, s. 27).“
 Článek 2
 Znění rozhodnutí 2011/7/EU v norském jazyce, které má být zveřejněno v dodatku EHP Úředního věstníku Evropské unie, je platné.
 Článek 3
 Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem 1. října 2011 za předpokladu, že Smíšenému výboru EHP jsou učiněna veškerá oznámení podle čl. 103 odst. 1 Dohody (3).
 Článek 4
 Toto rozhodnutí bude zveřejněno v oddíle EHP a v dodatku EHP Úředního věstníku Evropské unie.
 V Bruselu dne 30. září 2011.
 Za Smíšený výbor EHP
 předseda
 Kurt JÄGER
 (1) Úř. věst. L 262, 6.10.2011, s. 16.
 (2) Úř. věst. L 5, 8.1.2011, s. 27.
 (3) Nebyly oznámeny žádné ústavní požadavky.


text:
 Ważna informacja prawna
 |
 12006E/PRO/31
 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Wersja skonsolidowana) - D. Protokoły dołączone do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską - Protokół (nr 31) w sprawie stosunków zewnętrznych Państw Członkowskich dotyczących przekraczania zewnętrznych granic (1997)
 Dziennik Urzędowy C 321 E , 29/12/2006 P. 0312 - 0312
 Protokół (nr 31)w sprawie stosunków zewnętrznych Państw Członkowskich dotyczących przekraczania zewnętrznych granic (1997)WYSOKIE UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY,UWZGLĘDNIAJĄC potrzebę Państw Członkowskich dotyczącą zapewnienia skutecznych kontroli ich granic zewnętrznych, w odpowiednim przypadku we współpracy z państwami trzecimi,PRZYJĘŁY następujące postanowienie, które jest dołączone do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską:Postanowienia w sprawie środków dotyczących przekraczania granic zewnętrznych zawarte w artykule 62 ustęp 2 litera a) tytułu IV Traktatu nie naruszają kompetencji Państw Członkowskich do negocjowania lub zawierania umów z państwami trzecimi, o ile są one zgodne z prawem Wspólnoty i innymi stosownymi umowami międzynarodowymi.--------------------------------------------------


text:
 15.3.2012
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 76/32
 SKLEP SKUPNEGA ODBORA EGP
 št. 148/2011
 z dne 2. decembra 2011
 o spremembi Priloge XIII (Promet) k Sporazumu EGP
 SKUPNI ODBOR EGP JE –
 ob upoštevanju Sporazuma o Evropskem gospodarskem prostoru, kakor je bil spremenjen s Protokolom o prilagoditvi Sporazuma o Evropskem gospodarskem prostoru (v nadaljnjem besedilu: Sporazum), in zlasti člena 98 Sporazuma,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 Priloga XIII k Sporazumu je bila spremenjena s Sklepom Skupnega odbora EGP št. 120/2011 z dne 21. oktobra 2011 (1).
 (2)
 Uredbo Komisije (EU) št. 720/2011 z dne 22. julija 2011 o spremembi Uredbe (ES) št. 272/2009 o dopolnitvi skupnih osnovnih standardov na področju varovanja v civilnem letalstvu v zvezi s postopnim uvajanjem varnostnega pregledovanja tekočin, aerosolov in gelov (2) je treba vključiti v Sporazum –
 SPREJEL NASLEDNJI SKLEP:
 Člen 1
 Za točko 66ha (Uredba Komisije (ES) št. 272/2009) Priloge XIII k Sporazumu se doda naslednja alinea:
 „—
 32011 R 0720: Uredba Komisije (EU) št. 720/2011 z dne 22. julija 2011 (UL L 193, 23.7.2011, str. 19).“
 Člen 2
 Besedilo Uredbe (EU) št. 720/2011 v islandskem in norveškem jeziku, ki se objavi v Dopolnilu EGP k Uradnemu listu Evropske unije, je verodostojno.
 Člen 3
 Ta sklep začne veljati 3. decembra 2011 pod pogojem, da so bila Skupnemu odboru EGP predložena vsa uradna obvestila v skladu s členom 103(1) Sporazuma (3).
 Člen 4
 Ta sklep se objavi v sklopu EGP Uradnega lista Evropske unije in Dopolnilu EGP k Uradnemu listu Evropske unije.
 V Bruslju, 2. decembra 2011
 Za Skupni odbor EGP
 Predsednik
 Kurt JÄGER
 (1) UL L 341, 22.12.2011, str. 85.
 (2) UL L 193, 23.7.2011, str. 19.
 (3) Navedena ni nobena ustavna zahteva.


text:
 EUROOPA KOMISJON
 Brüssel,9.10.2017
 COM(2017) 584 final
 2017/0257(NLE)
 Ettepanek:
 NÕUKOGU OTSUS,
 millega võetakse vastu kaubanduskomitees Euroopa Liidu nimel võetav seisukoht seoses ühelt poolt Euroopa Liidu ja selle liikmesriikide ning teiselt poolt Colombia ja Peruu vahelise kaubanduslepingu XII lisa muudatusega, millega kehtestatakse Colombia hankijate loetelu kooskõlas VI jaotise („Riigihanked“) sätetega
 SELETUSKIRI
 1.Ettepaneku reguleerimisese
 Käesolevas ettepanekus käsitletakse otsust, millega võetakse vastu Euroopa Liidu nimel kaubanduskomitees võetav seisukoht seoses ühelt poolt Euroopa Liidu ja selle liikmesriikide ning teiselt poolt Colombia ja Peruu vahelise kaubanduslepingu (edaspidi „kaubandusleping“)
 1
 sellise kavandatava otsuse vastuvõtmisega, milles käsitletakse Colombia muudatust kaubanduslepingu XII lisa („Riigihanked“) 1. liite A osa punktis 2.
 Kõnealuse kaubanduslepingu XII lisa („Riigihanked“) 1. liite A osa punktis 2 on esitatud selliste Colombia keskvalitsusest madalama tasandi üksuste loetelu, kes on seotud riigihankekohustustega.
 Colombia teeb ettepaneku muuta kaubanduslepingu XII lisa („Riigihanked“) 1. liite A osa punkti 2 ning lisada sinna märkuse, millega täpsustatakse, et mõiste „hankija“ hõlmab kõiki keskvalitsusest madalama tasandi hankijaid, kes ei ole tegevad tööstuses ega kaubanduses.
 Lepinguosaliste esindajad nõustusid, et selline muudatus ei nõuaks kompenseerivaid kohandusi artikli 191 lõike 2 punkti a alusel, kui muudatuse tõttu ei vähene kohaldamisala.
 2.Ettepaneku taust
 2.1.Kaubandusleping
 Kaubanduslepingu eesmärk on avada turud mõlemas suunas ja muuta kaubandussuhted stabiilsemaks.
 Kaubanduslepingu üks peamisi eesmärke on tõhusalt ja vastastikku avada lepinguosaliste riigihanketurud. Kaubanduslepingus riigihankeid käsitleva VI jaotise eesmärgid on järgmised kaks: kehtestada riigihankepõhimõtted, mille eesmärk on tagada, et riigihankelepingud sõlmitakse läbipaistvalt, tõhusalt ja mittediskrimineerivalt, ning vastastikku avada riigihanketurud pakkujatele, kaupadele ja teenustele. Seega on EL ja Colombia kahepoolselt pidanud läbirääkimisi vastastikusest juurdepääsust teineteise pakkumustele, mille kohaldamisala on määratletud riigihangete peatükis. Riigihangete peatükis sätestatakse, milliste üksikute riigihangete suhtes kohaldatakse läbirääkimistel käsitletud menetlusi ja sisulisi eeskirju.
 Kaubanduslepingu ajutisel kohaldamisel ilmnes,
 2
 et ELi äriühinguid ei lubatud osaleda Colombia keskvalitsusest madalama tasandi riigihangetes. Lepinguosalised leppisid kokku, et Colombia muudab oma turule pääsu ajakava keskvalitsusest madalamal tasandil ja et see ei nõua kompenseerivaid kohandusi.
 Kaubanduslepingut on kohaldatud ajutiselt Peruu suhtes alates 1. märtsist 2013 ja Colombia suhtes alates 1. augustist 2013. 1. jaanuaril 2017 ühines kaubanduslepinguga Ecuador
 3
 . Kuna kaubanduslepingu artikli 14 lõike 3 kohaselt on ELi lepinguosalise ja Colombia poolt vastuvõetaval otsusel õigusjõud üksnes nende kahe osalise suhtes, võivad ELi lepinguosaline ja Colombia otsuse võtta vastu kahepoolselt.
 2.2.Kaubanduskomitee
 Kaubanduslepingu artikli 12 alusel moodustatud kaubanduskomitee jälgib kaubanduslepingu toimimist ja selle sätete nõuetekohast kohaldamist ning aitab sellele kaasa; hindab kaubanduslepingu kohaldamisel saadud tulemusi, eelkõige lepinguosaliste kaubandus- ja majandussuhete arengut; teeb järelevalvet kõigi kaubanduslepingu alusel loodud eriorganite töö üle ning soovitab vajalikke meetmeid; hindab ja võtab vastu otsuseid kõikides küsimustes, mis eriorganid on talle suunanud, ning võtab vastu oma kodukorra ning koosolekute ajakava ja päevakava. Kaubanduskomitee võtab vastu otsuseid konsensuse alusel. Otsused on lepinguosaliste suhtes siduvad ning lepinguosalised võtavad vajalikke meetmeid nende rakendamiseks. Kaubanduslepingu artikli 12 lõikes 4 osutatud juhtudel võtavad otsuseid vastu ELi lepinguosaline ja asjaomane kaubanduslepingule alla kirjutanud Andide riik ning sellised otsused omavad õigusjõudu ainult kõnealuste osaliste suhtes, kui sellised otsused ei mõjuta teise kaubanduslepingule alla kirjutanud Andide riigi õigusi ega kohustusi (artikli 14 lõige 3).
 2.3.Kaubanduskomitee kavandatud õigusakt
 Kaubanduskomitee võtab 24. novembril 2017 oma neljandal koosolekul vastu otsuse Colombia riigihangete kohaldamisala, täpsemalt kaubanduslepingu XII lisa („Riigihanked“) 1. liite A osa punkti 2 muutmise kohta („kavandatud õigusakt“).
 Kavandatud õigusakti eemärk on teha muudatus kaubanduslepingu XII lisa („Riigihanked“) 1. liite A osa punktis 2, milles on sätestatud Colombia keskvalitsusest madalama tasandi valitsusasutused, kelle riigihanked on hõlmatud kaubanduslepingu VI jaotisega. Colombia tegi ettepaneku lisada punkti 2 täiendav märkus, milles täpsustatakse, et mõiste „hankija“ hõlmab kõiki keskvalitsusest madalama tasandi hankijaid, kes ei ole tegevad tööstuses ega kaubanduses.
 Kavandatud õigusakt on lepinguosaliste jaoks siduv vastavalt kaubanduslepingu artikli 14 lõikele 2, milles on sätestatud, et kaubanduskomitees vastu võetud otsused on lepinguosalistele siduvad ja lepinguosalised võtavad nende rakendamiseks kõik vajalikud meetmed.
 3.Liidu nimel võetav seisukoht
 Nõukogul palutakse Euroopa Liidu nimel võtta seisukoht Euroopa Liidu, Colombia ja Peruu kaubanduskomitees kaubanduslepingu XII lisa („Riigihanked“) 1. liite A osa punkti 2 muutmist käsitleva sellise otsuse eelnõu suhtes, milles täpsustatakse Colombia keskvalitsusest madalama tasandi valitsusasutused, kelle hanked kuuluvad kaubanduslepingu VI jaotise kohaldamisalasse. Euroopa Liidu nimel muudatusettepaneku kohta vastu võetav seisukoht peab olema kooskõlas kaubanduskomitee otsuse eelnõuga, mis on lisatud käesolevale otsusele.
 Kõnealuse muudatusega lisatakse punkti 2 märkus Colombia riigihangete kohaldamisala kohta ja täpsustatakse, et mõiste „hankija“ hõlmab kõiki keskvalitsusest madalama tasandi hankijaid, kes ei ole tegevad tööstuses ega kaubanduses.
 Sellise muudatuse põhjus on see, et EL ja Colombia mõistavad erinevalt Colombia riigihangete kohaldamisala keskvalitsusest madalama tasandi valitsusasutuste osas, mistõttu Colombia ei luba ELi äriühingutel osaleda majanduslikult tähtsate keskvalitsusest madalama tasandi valitsusasutuste hangetes. Sellise muudatusega täpsustataks keskvalitsusest madalama tasandi hankeüksuste hõlmamine ja kaasataks sellised üksused nagu Instituto de Desarrollo Urbano (kes tegeleb Bogota taristu arendamisega).
 Kaubanduslepingu artikliga 191 („Kohaldamisala muutmine ja korrigeerimine“) on ette nähtud võimalus muuta VI jaotise kohaldamisala ning kaubanduskomiteel on õigus kokku leppida mis tahes muudatusettepanekutes, mida lepinguosalised teevad kaubanduslepingu asjakohase lisa, st XII lisa („Riigihanked“) muutmiseks vastavalt artikli 191 lõikele 4.
 Võttes arvesse asjaolu, et otsus mõjutab üksnes Euroopa Liitu ja Colombiat, võivad otsuse kaubanduskomitees vastu võtta Euroopa Liit ja Colombia, kuna see on seotud üksnes nendevaheliste kahepoolsete suhetega kaubanduslepingu artikli 14 lõike 3 kohaselt.
 Ettepanek tehakse Euroopa Liidu ainupädevusse kuuluvas valdkonnas. Subsidiaarsuse põhimõtet seetõttu ei kohaldata.
 4.Õiguslik alus
 4.1.Menetlusõiguslik alus
 4.1.1.Põhimõtted
 ELi toimimise lepingu artikli 218 lõikes 9 on sätestatud, et nõukogu võtab komisjoni [...] ettepaneku põhjal vastu otsuse, millega [...] kehtestatakse lepingus sätestatud organis liidu nimel võetavad seisukohad, kui asjaomasel organil tuleb vastu võtta õigusliku toimega akte, välja arvatud õigusaktid, millega täiendatakse või muudetakse lepingu institutsioonilist raamistikku.
 4.1.2.Kohaldamine käesoleval juhul
 Kaubanduskomitee on organ, mis on loodud lepinguga, täpsemalt ühelt poolt Euroopa Liidu ja selle liikmesriikide ning teiselt poolt Colombia ja Peruu vahel sõlmitud kaubanduslepinguga.
 Otsus, mille peab kaubanduskomitee vastu võtma, kujutab endast siduvat õigusakti vastavalt kaubanduslepingu artikli 14 lõikele 2. Kavandatav akt ei täienda ega muuda kaubanduslepingu institutsioonilist raamistikku.
 Seega on kavandatud otsuse menetlusõiguslik alus ELi toimimise lepingu artikli 218 lõige 9.
 4.2.Materiaalõiguslik alus
 4.2.1.Põhimõtted
 ELi toimimise lepingu artikli 218 lõike 9 kohase otsuse materiaalõiguslik alus sõltub eelkõige kavandatud akti eesmärgist ja sisust, mida liidu nimel võetav seisukoht puudutab. Kohaldamine käesoleval juhul
 4.2.2.Kohaldamine käesoleval juhul
 Kavandatud õigusakti peamine eesmärk ja sisu, mis seisneb kaubanduslepingu VI jaotises käsitletud riigihangete kohaldamisala laiendamises, kuulub ühise kaubanduspoliitika alla.
 Seega on kavandatud õigusakti materiaalõiguslik alus ELi toimimise lepingu artikkel 207 ja eelkõige selle lõige 4.
 4.3.Kokkuvõte
 Ettepanekus esitatud otsuse õiguslik alus peaks seega olema ELi toimimise lepingu artikli 207 lõige 4 koostoimes artikli 218 lõikega 9.
 2017/0257 (NLE)
 Ettepanek:
 NÕUKOGU OTSUS,
 millega võetakse vastu kaubanduskomitees Euroopa Liidu nimel võetav seisukoht seoses ühelt poolt Euroopa Liidu ja selle liikmesriikide ning teiselt poolt Colombia ja Peruu vahelise kaubanduslepingu XII lisa muudatusega, millega kehtestatakse Colombia hankijate loetelu kooskõlas VI jaotise („Riigihanked“) sätetega
 EUROOPA LIIDU NÕUKOGU,
 võttes arvesse Euroopa Liidu toimimise lepingut, eriti selle artikli 207 lõike 4 esimest lõiku koostoimes artikli 218 lõikega 9,
 võttes arvesse Euroopa Komisjoni ettepanekut
 ning arvestades järgmist:
 (1)Ühelt poolt Euroopa Liidu ja selle liikmesriikide ning teiselt poolt Colombia ja Peruu vahelist kaubanduslepingut (edaspidi „kaubandusleping“) on alates 1. augustist 2013 ajutiselt kohaldatud Colombia suhtes
 4
 .
 (2)Vastavalt kaubanduslepingu artikli 14 lõigetele 1 ja 3 võtab kaubanduskomitee konsensuse alusel vastu otsuseid, mis hõlmavad ainult ELi lepinguosalist ja asjaomast kaubanduslepingule alla kirjutanud Andide riiki (st Colombiat), tingimusel et sellised otsused ei mõjuta teise kaubanduslepingule alla kirjutanud Andide riigi õigusi ega kohustusi.
 (3)Kaubanduskomitee võtab oma neljandal koosolekul 24. novembril 2017 vastu otsuse nõustuda XII lisa („Riigihanked“) 1. liite A osa punkti 2 muutmisega. Muudatusega täpsustatakse Colombia keskvalitsusest madalama tasandi hankijate kaasamine. Muudatusega lisatakse punkti 2 selline märkus Colombia riigihangete kohta, millega täpsustatakse, et mõiste „hankija“ hõlmab kõiki keskvalitsusest madalama tasandi hankijaid, kes ei ole tegevad tööstuses ega kaubanduses. EL ja Colombia on mõlemad seisukohal, et selline muudatus ei nõuaks kompenseerivaid kohandusi.
 (4)On asjakohane kehtestada liidu nimel kaubanduskomitees võetav seisukoht, sest otsus on liidu jaoks siduv.
 (5)Kuna kaubanduskomitee otsusega muudetakse kaubanduslepingu XII lisa, on asjakohane avaldada otsus pärast vastuvõtmist Euroopa Liidu Teatajas.
 (6)Vastavalt Euroopa Liidu lepingu artikli 17 lõikele 1 esindab kaubanduskomitees liitu komisjon,
 ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA OTSUSE:
 Artikkel 1
 Liidu nimel 24. novembril 2017 kaubanduskomitee neljandal koosolekul võetav seisukoht põhineb käesolevale otsusele lisatud kaubanduskomitee otsuse eelnõul.
 Artikkel 2
 Kaubanduskomitee otsus avaldatakse pärast vastuvõtmist Euroopa Liidu Teatajas.
 Artikkel 3
 Käesolev otsus on adresseeritud komisjonile.
 Brüssel,
 Nõukogu nimel
 eesistuja
 (1)
 ELT L 354, 21.12.2012, lk 3.
 (2)
 ELT L 56, 28.2.2013, lk 1.
 (3)
 ELT L 356, 24.12.2016, lk 3.
 (4)
 Nõukogu 31. mai 2012. aasta otsus ühelt poolt Euroopa Liidu ja selle liikmesriikide ning teiselt poolt Colombia ja Peruu vahelise kaubanduslepingu Euroopa Liidu nimel allkirjastamise ja selle ajutise kohaldamise kohta (ELT L 354, 21.12.2012, lk 3).
 ---documentbreak---
 EUROOPA KOMISJON
 Brüssel,9.10.2017
 COM(2017) 584 final
 LISA
 järgmise dokumendi juurde:
 Ettepanek: Nõukogu otsus,
 millega võetakse vastu kaubanduskomitees Euroopa Liidu nimel võetav seisukoht seoses ühelt poolt Euroopa Liidu ja selle liikmesriikide ning teiselt poolt Colombia ja Peruu vahelise kaubanduslepingu XII lisa muudatusega, millega kehtestatakse Colombia hankijate loetelu kooskõlas VI jaotise („Riigihanked“) sätetega
 LISA
 ELi-COLOMBIA-PERUU KAUBANDUSKOMITEE OTSUS nr [...]/2017,
 [kuupäev] 2017,
 millega muudetakse ühelt poolt Euroopa Liidu ja selle liikmesriikide ning teiselt poolt Colombia ja Peruu vahel sõlmitud kaubanduslepingu XII lisa („Riigihanked“) 1. liidet
 KAUBANDUSKOMITEE,
 võttes arvesse ühelt poolt Euroopa Liidu („liit“) ja selle liikmesriikide ning teiselt poolt Colombia ja Peruu vahel sõlmitud kaubanduslepingut („kaubandusleping“), eriti selle artiklit 191,
 ning arvestades järgmist:
 (1)Kaubanduslepingu artiklis 191 on sätestatud kord, mille kohaselt lepinguosaline võib muuta või korrigeerida VI jaotises käsitletud riigihangete kohaldamisala.
 (2)Kaubanduslepingu XII lisa („Riigihanked“) 1. liite A osa punktis 2 on sätestatud Colombia keskvalitsusest madalama tasandi valitsusasutused, kelle hanked on hõlmatud kaubanduslepingu VI jaotisega.
 (3)Pärast teabevahetust liidu ja Colombia vahelise kaubanduslepingu rakendamise küsimuses teatas Colombia liidule, et tal on kavas lisada punkti 2 märkus, millega täpsustatakse, et mõiste „hankija“ hõlmab kõiki keskvalitsusest madalama tasandi hankijaid, kes ei ole tegevad tööstuses ega kaubanduses. Liit ja Colombia on mõlemad seisukohal, et selline muudatus tuleks teha ning et see ei nõua kompenseerivaid kohandusi.
 (4)Selleks et lisada selline märkus, tuleb kaubanduslepingu XII lisa 1. liite A osa punkti 2 muuta. Lisa muutmise otsuse saab vastu võtta kaubanduskomitee, mis on asutatud Euroopa Liidu ja Colombia (edaspidi „asjaomane Andide riik“) vahelise kaubanduslepingu artikli 14 lõike 3 kohaselt, kuna see otsus on seotud eranditult nendevaheliste kahepoolsete suhetega,
 ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA OTSUSE:
 Artikkel 1
 Kaubanduslepingu XII lisa („Riigihanked“) 1. liite A osa punkt 2 asendatakse järgmise tekstiga:
 „Käesoleva punkti märkused:
 1.Käesoleva punkti kohaldamisel hõlmab mõiste „hankija“ kõiki keskvalitsusest madalama tasandi hankijaid, kes ei ole tegevad tööstuses ega kaubanduses.
 2.Kaubanduslepingu VI jaotis ei hõlma järgmist:
 a)põllumajanduse toetusprogrammide ja toitlusabiga seotud toidu, põllumajandusliku tooraine/sisendite ja elusloomade hanked ning
 b)CPC versiooni 1.0 2. jakku liigitatud kaupade (toiduained, joogid ja tubakas, tekstiilitooted, rõivad ja nahatooted) hanked sotsiaalabiprogrammide jaoks.“
 Artikkel 2
 Artiklis 1 sätestatud muudatusega ei kaasne kompenseerivaid kohandusi, kuna kohaldamisala sellega ei vähene.
 Artikkel 3
 Käesolev otsus jõustub selle vastuvõtmise päeval.
 [koht], [...] 2017
 Kaubanduskomitee nimel