text:
Serafim Fernandes de Araújo (Minas Novas, 13 de agosto de 1924 – Belo Horizonte, 8 de outubro de 2019) foi um cardeal brasileiro e arcebispo emérito de Belo Horizonte.
 Fez seus estudos no Seminário de Diamantina, onde se formou em Humanidades em 1942 e em Filosofia em 1944 (licenciatura em filosofia) Foi escolhido para ir estudar em Roma, onde fez mestrado em Teologia e Direito Canônico na Pontifícia Universidade Gregoriana.
 Sacerdócio
 Foi ordenado sacerdote em 12 de março de 1949, na Catedral de São João Latrão em Roma. Continuou seus estudos em Roma, de 1949 a 1951. Retornou ao Brasil e celebrou sua primeira missa em 17 de setembro de 1951, em Itamarandiba. Depois foi ser pároco de Gouveia, onde ficou de 1951 a 1957. Nesse mesmo período atuou como capelão da Companhia Industrial de São Roberto. De 1956 a 1957 assumiu o posto de capelão militar do 3o Batalhão Militar da Polícia Militar de Minas Gerais, onde também foi diretor de Ensino Religioso da Arquidiocese de Diamantina e professor de Direito Canônico no Seminário Provincial.
 Em Curvelo, onde foi pároco em 1957 e cônego de 1958 a 1959, também atuou como professor em várias escolas. Desde 1951 até 1959, foi capelão do Terceiro Batalhão da Polícia, Diamantina, de 1956 a 1959; professor e membro da Escola de Mestres em Diamantina e em vários colégios em Gouvéia.
 Foi eleito bispo titular de Verinópolis e nomeado auxiliar de Belo Horizonte, aos 19 de janeiro de 1959. Ordenado bispo em 7 de maio de 1959, em Diamantina, com apenas 34 anos, (foi o mais novo bispo do Brasil), por Dom José Newton de Almeida Baptista, arcebispo de Diamantina. Transferiu-se para Belo Horizonte para ser auxiliar de Dom João Resende Costa. Assumiu também os cargos de vigário geral, administrador e diretor de Ensino Religioso da Arquidiocese, além de tornar-se professor de Cultura Religiosa da PUC Minas.
 Outros serviços
 Foi reitor da Universidade Católica de Minas Gerais, de 1960 a 1981. Participou do Concílio Vaticano II, de 1962 a 1965. Assistiu a Terceira Conferência Geral do Episcopado Latino-Americano, Puebla, México, 27 de janeiro a 13 de fevereiro de 1979. Foi promovido a coadjutor com direito à sucessão da arquidiocese de Belo Horizonte, 22 de novembro de 1982. Sucedeu a sé metropolitana de Belo Horizonte, a 5 de fevereiro de 1986. Assistiu a Quarta Conferência Geral do Episcopado Latino-Americano, em Santo Domingo, na República Dominicana, de 12 a 28 de outubro de 1992 e foi um de seus presidentes. Assistiu a IX Assembléia Ordinária do Sínodo dos Bispos, no Vaticano, de 2 a 29 de outubro de 1994. Assistiu à Assembléia Especial para a América do Sínodo dos Bispos, no Vaticano, de 16 de novembro a 12 de dezembro de 1997.
 Concílio Vaticano II
 Dom Serafim participou de três sessões do Concílio Vaticano II.
 Reconhecimento
 A Arquidiocese de Belo Horizonte tem se destacado no cenário da Igreja no Brasil, principalmente pelo Projeto Pastoral Construir a Esperança, idealizado por Dom Serafim e que teve início em 1990. Além disso, Belo Horizonte teve reconhecimento internacional com a realização do 5o Congresso Missionário Latino-americano, de 18 a 23 de julho de 1995, que veio dar maior impulso às atividades missionárias na Arquidiocese.
 Cardinalato
 Foi criado Cardeal presbítero pelo Papa João Paulo II, aos 21 de fevereiro de 1998; recebeu a barrete cardinalício e o título de São Luís Maria Grignion de Montfort, 21 de fevereiro de 1998. Há quem diga que Dom Serafim, devido ao fato de Belo Horizonte não ser sede cardinalícia, ter sido criado cardeal tanto pela sua erudição, como pela profunda fidelidade e amizade que tinha para com o Papa João Paulo II, sendo portanto um título relativo à sua pessoa e não à sede belo-horizontina.
 No mês seguinte, foi admitido pelo presidente Fernando Henrique Cardoso à Ordem do Mérito Militar no grau de Grande-Oficial especial.
 Desde 28 de janeiro de 2004, é arcebispo emérito da Arquidiocese de Belo Horizonte.
 Em 10 de fevereiro de 2015, Dom Serafim foi internado no Hospital Madre Teresa, no bairro Gutierrez, após sofrer um princípio de infarto enquanto fazia uma caminhada. O cardeal passou cinco dias internado.
 Falecimento
 Faleceu aos 95 anos de idade em Belo Horizonte no dia 8 de outubro de 2019, após estar internado devido a uma pneumonia. Às 19 horas da mesma data teve início seu funeral, com um cortejo saindo da Avenida Bernardo Monteiro, no bairro Funcionários, Região Centro-Sul da capital mineira. Foi sepultado na Cripta da Igreja da Boa Viagem, ao lado de seus antecessores.
 Ligações externas
 Perfil em Catholic Hierarchy (em inglês)
 Perfil no GCatholic
 Naturais de Minas Novas
 Cardeais do Brasil
 Cardeais nomeados pelo papa João Paulo II
 Bispos e arcebispos de Belo Horizonte
 Alunos da Pontifícia Universidade Gregoriana
 Professores da Pontifícia Universidade Católica de Minas Gerais
 Sobreviventes de infarto agudo do miocárdio
 Mortes por pneumonia
 Bispos titulares de Verinópolis
 Grandes-Oficiais da Ordem do Mérito Militar


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 25.10.2019
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 L 272/137
 VYKONÁVACIE NARIADENIE KOMISIE (EÚ) 2019/1786
 z 23. októbra 2019,
 ktorým sa mení nariadenie (ES) č. 1484/95, pokiaľ ide o stanovenie reprezentatívnych cien v sektoroch hydinového mäsa a vajec a pre vaječný albumín
 EURÓPSKA KOMISIA,
 so zreteľom na Zmluvu o fungovaní Európskej únie,
 so zreteľom na nariadenie Európskeho parlamentu a Rady (EÚ) č. 1308/2013 zo 17. decembra 2013, ktorým sa vytvára spoločná organizácia trhov s poľnohospodárskymi výrobkami, a ktorým sa zrušujú nariadenia Rady (EHS) č. 922/72, (EHS) č. 234/79, (ES) č. 1037/2001 a (ES) č. 1234/2007 (1), a najmä na jeho článok 183 písm. b),
 so zreteľom na nariadenie Európskeho parlamentu a Rady (EÚ) č. 510/2014 zo 16. apríla 2014, ktorým sa stanovujú obchodné opatrenia uplatniteľné na určitý tovar vznikajúci spracovaním poľnohospodárskych výrobkov, a ktorým sa zrušujú nariadenia Rady (ES) č. 1216/2009 a (ES) č. 614/2009 (2), a najmä na jeho článok 5 ods. 6 písm. a),
 keďže:
 (1)
 Nariadením Komisie (ES) č. 1484/95 (3) sa stanovili pravidlá uplatňovania systému dodatkových dovozných ciel a reprezentatívne ceny v sektoroch hydinového mäsa a vajec a pre vaječný albumín.
 (2)
 Z pravidelnej kontroly údajov, z ktorých sa vychádza pri stanovovaní reprezentatívnych cien výrobkov v sektoroch hydinového mäsa a vajec a pre vaječný albumín, vyplýva, že reprezentatívne ceny pre dovoz niektorých výrobkov treba zmeniť, pričom sa zohľadňujú rozdiely v cenách v závislosti od pôvodu.
 (3)
 Nariadenie (ES) č. 1484/95 by sa preto malo zodpovedajúcim spôsobom zmeniť.
 (4)
 Treba zabezpečiť, aby sa toto opatrenie začalo uplatňovať čo najskôr po sprístupnení aktualizovaných údajov, a preto by toto nariadenie malo nadobudnúť účinnosť dňom jeho uverejnenia,
 PRIJALA TOTO NARIADENIE:
 Článok 1
 Príloha I k nariadeniu (ES) č. 1484/95 sa nahrádza textom uvedeným v prílohe k tomuto nariadeniu.
 Článok 2
 Toto nariadenie nadobúda účinnosť dňom jeho uverejnenia v Úradnom vestníku Európskej únie.
 Toto nariadenie je záväzné v celom rozsahu a priamo uplatniteľné vo všetkých členských štátoch.
 V Bruseli 23. októbra 2019
 Za Komisiu
 v mene predsedu
 Jerzy PLEWA
 generálny riaditeľ
 Generálne riaditeľstvo pre poľnohospodárstvo a rozvoj vidieka
 (1) Ú. v. EÚ L 347, 20.12.2013, s. 671.
 (2) Ú. v. EÚ L 150, 20.5.2014, s. 1.
 (3) Nariadenie Komisie (ES) č. 1484/95 z 28. júna 1995 stanovujúce podrobné pravidlá na zavedenie systému dodatkových dovozných ciel a stanovenie reprezentatívnych cien v sektoroch hydinového mäsa a vajec a pre vaječný albumín a ktorým sa ruší nariadenie č. 163/67/EHS (Ú. v. ES L 145, 29.6.1995, s. 47).
 PRÍLOHA
 „PRÍLOHA I
 Číselný znak KN
 Opis tovaru
 Reprezentatívna cena
 (v EUR/100 kg)
 Zábezpeka podľa článku 3
 (v EUR/100 kg)
 Pôvod (1)
 0207 12 90
 Mrazené trupy z hydiny druhu Gallus domesticus, známe ako „kurčatá 65 %“
 136,2
 0
 AR
 0207 14 10
 Mrazené vykostené kusy z hydiny druhu Gallus domesticus
 231,2
 210,6
 244,8
 236,9
 21
 27
 17
 19
 AR
 BR
 CL
 TH
 1602 32 11
 Nevarené prípravky z hydiny druhu Gallus domesticus
 272,1
 4
 BR
 “
 (1) nariadenie Európskeho parlamentu a Rady (ES) č. 471/2009 o štatistike Spoločenstva o zahraničnom obchode s nečlenskými krajinami, pokiaľ ide o aktualizáciu nomenklatúry krajín a území (Ú. v. EÚ L 328, 28.11.2012, s. 7).en


type: contracts

text:
 Svarīgs juridisks paziņojums
 |
 21999D0513(03)
 Oficiālais Vēstnesis L 123 , 13/05/1999 Lpp. 0062 - 0063
 EEZ Apvienotās komitejas LēmumsNr. 67/98(1998. gada 4. jūlijs),ar ko groza EEZ līguma VI pielikumu (Sociālais nodrošinājums)EEZ APVIENOTĀ KOMITEJA,ņemot vērā Līgumu par Eiropas Ekonomikas zonu, kas grozīts ar protokolu, ar ko precizē Līgumu par Eiropas Ekonomikas zonu, turpmāk tekstā — "līgums", un jo īpaši tā 98. pantu,tā kā līguma VI pielikums grozīts ar EEZ Apvienotās komitejas 1998. gada 27. marta Lēmumu Nr. 24/98 [1];tā kā Padomes 1997. gada 27. jūnija Regula (EK) Nr. 1290/97, ar ko groza Regulu (EEK) Nr. 1408/71 par sociālā nodrošinājuma programmu piemērošanu darbiniekiem, pašnodarbinātajiem un viņu ģimenes locekļiem, kuri pārvietojas Kopienas teritorijā, un Regulu (EEK) Nr. 574/72, ar ko nosaka ieviešanas kārtību Regulai (EEK) Nr. 1408/71 [2], jāiekļauj līgumā,tā kā jāatjaunina vairāki Padomes Regulas (EEK) Nr. 574/72 pielāgojumi,IR PIEŅĒMUSI ŠĀDU LĒMUMU.1. pantsLīguma VI pielikuma 1. punktu (Padomes Regulā (EEK) Nr. 1408/71) pirms pielāgojumiem papildina ar šādu tekstu:"tālāk grozīta ar- 397 R 1290: Padomes 1997. gada 27. jūnija Regulu (EK) Nr. 1290/97 (OV L 176, 4.7.1997., 1. lpp.)."2. pantsLīguma VI pielikuma 2. punktu (Padomes Regulā (EEK) Nr. 574/72) groza šādi:1. Tekstu pirms pielāgojumiem papildina ar šādu:"tālāk grozīta ar- 397 R 1290: Padomes 1997. gada 27. jūnija Regulu (EK) Nr. 1290/97 (OV L 176, 4.7.1997., 1. lpp.)."2. Virsrakstu"153. NORWAY-UNITED KINGDOM"g) pielāgojumā aizstāj ar šādu:"1997. gada 20. marta un 3. aprīļa vēstuļu apmaiņa par regulas 36. panta 3. punktu un 63. panta 3. punktu (atlīdzība vai atteikšanās no atlīdzības par izmaksām par pabalstiem natūrā) un izpildes regulas 105. pantu (atteikšanās no izmaksu atlīdzības par administratīvām pārbaudēm un medicīnisko izmeklēšanu)."3. Tekstu, kas iekļauts m) pielāgojumā ar virsrakstu"P. ICELAND"aizstāj ar šādu:"1. Lai piemērotu regulas 13. panta 2. punkta d) apakšpunktu, 14. panta 1. punkta a) apakšpunktu, 14. panta 2. punkta b) apakšpunktu, 14.a panta 1. punkta a) apakšpunktu, 14.a panta 2. punktu, 14.a panta 4. punktu, 14.b punkta 1. punktu, 14.b panta 2. punktu, 14.b punkta 4. punktu un 14.c punkta a) apakšpunktu un īstenošanas regulas 11. pantu, 11.a pantu, 12.a panta 2. punkta a) apakšpunktu, 12.a panta 5. punkta c) apakšpunktu un 12.a panta 7. punkta a) apakšpunktu:AlÞjóðadeild Tryggingastofnunar ríkisins (Valsts sociālā nodrošinājuma institūta starptautiskā nodaļa), Reikjavika2. Lai piemērotu regulas 17. pantu:Heilbrigðis- og tryggingamálaráðuneytið (Veselības un sociālā nodrošinājuma ministrija), Reikjavika3. Lai piemērotu regulas III sadaļas 1., 2., 3., 4., 5. un 8. nodaļu un ar tām saistītus noteikumus izpildes regulā:Tryggingastofnun ríkisins (Valsts sociālā nodrošinājuma institūts), Reikjavika.4. Lai piemērotu regulas III sadaļas 6. nodaļu un ar to saistītus noteikumus izpildes regulā:Atvinnuleysistryggingasjoður, vinnumálaskrifstofan (Bezdarba apdrošināšanas fonds), Reikjavika5. Lai piemērotu regulas III sadaļas 7. nodaļu un ar to saistītus noteikumus izpildes regulā:Ríkisskattstjóri (Iekšējo ieņēmumu direktorāts), Reikjavika."3. pantsPadomes Regulas (EK) Nr. 1290/97 teksts islandiešu un norvēģu valodā, kas pievienots atbilstīgiem šī lēmuma tulkojumiem, ir autentisks.4. pantsŠis lēmums stājas spēkā 1998. gada 5. jūlijā ar noteikumu, ka EEZ Apvienotajai komitejai ir sniegti visi paziņojumi saskaņā ar līguma 103. panta 1. punktu.5. pantsŠo lēmumu publicē Eiropas Kopienu Oficiālā Vēstneša EEZ iedaļā un EEZ pielikumā.Briselē, 1998. gada 4. jūlijāEEZ Apvienotās komitejas vārdā —priekšsēdētājsF. Barbaso[1] OV L 310, 19.11.1998., 4. lpp.[2] OV L 176, 4.7.1997., 1. lpp.--------------------------------------------------


text:
 1.6.2013
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 L 147/8
 KOMMISSIONENS GENNEMFØRELSESFORORDNING (EU) Nr. 506/2013
 af 31. maj 2013
 om faste importværdier med henblik på fastsættelse af indgangsprisen for visse frugter og grøntsager
 EUROPA-KOMMISSIONEN HAR —
 under henvisning til traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde,
 under henvisning til Rådets forordning (EF) nr. 1234/2007 af 22. oktober 2007 om en fælles markedsordning for landbrugsprodukter og om særlige bestemmelser for visse landbrugsprodukter (fusionsmarkedsordningen) (1),
 under henvisning til Kommissionens gennemførelsesforordning (EU) nr. 543/2011 af 7. juni 2011 om gennemførelsesbestemmelser til Rådets forordning (EF) nr. 1234/2007 for så vidt angår frugt og grøntsager og forarbejdede frugter og grøntsager (2), særlig artikel 136, stk. 1, og
 ud fra følgende betragtninger:
 (1)
 Ved gennemførelsesforordning (EU) nr. 543/2011 fastsættes der på basis af resultatet af de multilaterale handelsforhandlinger under Uruguay-runden kriterier for Kommissionens fastsættelse af faste importværdier for tredjelande for de produkter og perioder, der er anført i del A i bilag XVI til nævnte forordning.
 (2)
 Der beregnes hver arbejdsdag en fast importværdi i henhold til artikel 136, stk. 1, i gennemførelsesforordning (EU) nr. 543/2011 under hensyntagen til varierende daglige data. Derfor bør nærværende forordning træde i kraft på dagen for offentliggørelsen i Den Europæiske Unions Tidende —
 VEDTAGET DENNE FORORDNING:
 Artikel 1
 De faste importværdier som omhandlet i artikel 136 i gennemførelsesforordning (EU) nr. 543/2011 fastsættes i bilaget til nærværende forordning.
 Artikel 2
 Denne forordning træder i kraft på dagen for offentliggørelsen i Den Europæiske Unions Tidende.
 Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat.
 Udfærdiget i Bruxelles, den 31. maj 2013.
 På Kommissionens vegne For formanden
 Jerzy PLEWA
 Generaldirektør for landbrug og udvikling af landdistrikter
 (1) EUT L 299 af 16.11.2007, s. 1.
 (2) EUT L 157 af 15.6.2011, s. 1.
 BILAG
 Faste importværdier med henblik på fastsættelse af indgangsprisen for visse frugter og grøntsager
 (EUR/100 kg)
 KN-kode
 Tredjelandskode (1)
 Fast importværdi
 0702 00 00
 AL
 15,1
 MA
 57,6
 MK
 65,0
 TN
 27,7
 TR
 72,4
 ZZ
 47,6
 0707 00 05
 AL
 41,5
 MK
 46,1
 TR
 142,5
 ZZ
 76,7
 0709 93 10
 TR
 128,9
 ZZ
 128,9
 0805 50 10
 AR
 109,0
 TR
 97,3
 ZA
 109,6
 ZZ
 105,3
 0808 10 80
 AR
 158,4
 BR
 97,8
 CL
 125,0
 CN
 73,1
 NZ
 145,6
 US
 164,9
 ZA
 126,3
 ZZ
 127,3
 0809 29 00
 US
 781,5
 ZZ
 781,5
 (1) Landefortegnelse fastsat ved Kommissionens forordning (EF) nr. 1833/2006 (EUT L 354 af 14.12.2006, s. 19). Koden »ZZ« = »anden oprindelse«.


type: caselaw

text:
25.1.2003 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee C 19/27
 TRIBUNALE DI PRIMO GRADO
 SENTENZA DEL TRIBUNALE DI PRIMO GRADO SENTENZA DEL TRIBUNALE DI PRIMO GRADO
 21 novembre 2002
 7 novembre 2002
 nella causa T-88/98: Kundan Industries Ltd e Tata Inter-
 national Ltd contro Consiglio dell’Unione europea (1) nelle cause riunite T-141/99, T-142/99, T-150/99 e T-151/
 99: Vela Srl e Tecnagrind SL contro Commissione delle
 («Dumping — Elementi di fissaggio di acciaio inossidabile — Comunità europee (1)
 Determinazione del prezzo all’esportazione — Inattendibilità
 del prezzo — Determinazione del valore normale — Diritto
 («Agricoltura — FEAOG — Soppressione di un contributo
 di difesa»)
 finanziario — Artt. 23 e 24 del regolamento (CEE) n. 4253/
 88 — Principi di certezza del diritto e di tutela del legittimo
 (2003/C 19/49) affidamento — Principio di proporzionalità»)
 (Lingua processuale: l’inglese)
 (2003/C 19/50)
 Nella causa T-88/98, Kundan Industries Ltd, Tata International (Lingua processuale: l’italiano)
 Ltd, con sede in Mumbai (India), rappresentate dagli avv.ti
 J.-F. Bellis e P. De Baere, con domicilio eletto in Lussemburgo,
 contro Consiglio dell’Unione europea (agenti: signori S. Mar-
 quardt, H.-J. Rabe e G. Berrisch), sostenute da Commissione
 Nelle cause riunite T-141/99, T-142/99, T-150/99 e T-151/
 delle Comunità europee (agenti: signori V. Kreuschitz e
 99, Vela Srl, con sede in Milano, Tecnagrind SL, con sede in
 N. Khan), avente ad oggetto l’annullamento dell’art. 1 del
 Barcellona (Spagna), rappresentate dall’avv. G.M. Scarpellini,
 regolamento (CE) del Consiglio 16 febbraio 1998, n. 393, che
 con domicilio eletto in Lussemburgo, contro Comisión de las
 istituisce un dazio antidumping definitivo sulle importazioni
 Comunidades Europeas (agentes: C. Cattabriga y M. Moretto),
 di elementi di fissaggio di acciaio inossidabile e di loro parti
 aventi ad oggetto, nella causa T-141/99 il ricorso diretto
 originari della Repubblica popolare cinese, dell’India, della
 all’annullamento della decisione della Commissione 9 marzo
 Repubblica di Corea, della Malaysia, di Taïwan e della Thaïlan-
 1999, C(1999) 540, che sopprime il contributo concesso alla
 dia (GU L 50, pag. 1), il Tribunale (Quarta Sezione ampliata),
 Vela Srl con la decisione della Commissione 30 giugno 1992,
 composto dai sigg. M. Vilaras, presidente, dalla sig.ra V. Tiili e
 C(92) 1494, relativa alla concessione del contributo del Fondo
 dai sigg. J. Pirrung, P. Mengozzi e A.W.H. Meij, giudici,
 europeo agricolo di orientamento e garanzia (FEAOG), sezione
 cancelliere: H. Jung, ha pronunciato il 21 novembre 2002 una
 «orientamento», ai sensi del regolamento (CEE) del Consiglio
 sentenza il cui dispositivo è del seguente tenore:
 19 dicembre 1988, n. 4256, recante disposizioni d’applicazio-
 ne del regolamento (CEE) n. 2052/88 per quanto riguarda il
 1) L’art. 1 del regolamento (CE) del Consiglio 16 febbraio 1998, FEAOG, sezione «orientamento» (GU L 374, pag. 25), nel
 n. 393, che istituisce un dazio antidumping definitivo sulle quadro del progetto n. 92.IT.06.001, intitolato «Azione sotto
 importazioni di elementi di fissaggio di acciaio inossidabile e di forma di un progetto dimostrativo per l’introduzione e promo-
 loro parti originari della Repubblica popolare cinese, dell’India, zione della Luffa cylindrica in zone svantaggiate europee»,
 della Repubblica di Corea, della Malaysia, di Taïwan e della nella causa T-142/99 il ricorso diretto all’annullamento della
 Thaïlandia, è annullato nella parte in cui il dazio antidumping decisione della Commissione 4 marzo 1999, C(1999) 541,
 fissato per le esportazioni nella Comunità europea dei prodotti che sopprime il contributo concesso alla Sonda Srl con la
 fabbricati dalla Kundan Industries Ltd ed esportati dalla Tata decisione della Commissione 26 novembre 1993, C(93) 3401,
 International Ltd eccede quello applicabile senza l’adeguamento relativa alla concessione del contributo del FEAOG, sezione
 del prezzo all’esportazione effettuato a titolo di commissione. «orientamento», ai sensi del regolamento (CEE) del Consiglio
 n. 4256/88, nel quadro del progetto n. 93.IT.06.057, intitolato
 2) Il ricorso è respinto quanto al resto. «Progetto pilota dimostrativo tendente alla riduzione dei costi
 di produzione e dei fertilizzanti nella coltura del girasole»,
 3) Il Consiglio sopporterà le proprie spese nonché il 30 % di quelle nella causa T-150/99 il ricorso diretto all’annullamento della
 sostenute dalla ricorrente. La Commissione sopporterà le proprie decisione della Commissione 4 marzo 1999, C(1999) 532,
 spese. che sopprime il contributo concesso alla Tecnagrind SL con la
 decisione della Commissione 26 novembre 1993, C(93) 3395,
 relativa alla concessione del contributo del FEAOG, sezione
 ( 1) GU C 234 del 25.7.1998. «orientamento», ai sensi del regolamento (CEE) del Consiglio
 n. 4256/88, nel quadro del progetto n. 93.ES.06.031 intitolato
 «Progetto dimostrativo della valorizzazione multipla del vetiver
 ---pagebreak--- C 19/28 IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 25.1.2003
 (Vetiveria zizanoides) nella zona mediterranea», e nella causa Territorios Históricos di Álava, di Bizkaia e di Gipuzkoa (GU
 T-151/99 il ricorso diretto all’annullamento della decisione C 351 del 4 dicembre 1999, pag. 29 e GU C 71 dell’11 marzo
 della Commissione 4 marzo 1999, C(1999) 533, che sopprime 2000, pag. 8), Tribunale (Terza Sezione ampliata), composto
 il contributo concesso alla Tecnagrind SL con la decisione della dai sigg. M. Jaeger, presidente, R. García-Valdecasas,
 Commissione 13 settembre 1996, C(96) 2235, relativa alla K. Lenaerts, dalla sig.ra P. Lindh e dal sig. J. Azizi, giudici,
 concessione del contributo del FEAOG, sezione «orientamen- cancelliere: sig.ra B. Pastor, cancelliere aggiunto, ha pronuncia-
 to», ai sensi del regolamento (CEE) del Consiglio n. 4256/88, to il 23 ottobre 2002 una sentenza il cui dispositivo è del
 nel quadro del progetto n. 95.ES.06.005, intitolato «Progetto di seguente tenore:
 dimostrazione relativo alla trasformazione del ricino (Ricinus
 communis) nelle aziende agricole, per l’estrazione di aromi
 1) I ricorsi sono respinti.
 naturali», el Tribunal de Primera Instancia (Terza Sezione),
 composto dai sigg. M. Jaeger, presidente, K. Lenaerts e J. Azizi,
 giudici, cancelliere: J. Palacio González, amministratore, ha 2) I ricorrenti sopporteranno le proprie spese nonché quelle
 pronunciato il 7 novembre 2002 una sentenza il cui dispositivo sostenute dalla Commissione.
 è del seguente tenore:
 (1 ) GU C 47 del 19.2.2000.
 1) I ricorsi sono respinti.
 2) Le ricorrenti sopporteranno, in ciascuna causa, le proprie spese
 e quelle della Commissione.
 ( 1) GU C 246 del 28.8.1999.
 SENTENZA DEL TRIBUNALE DI PRIMO GRADO
 23 ottobre 2002
 nelle cause riunite T-346/99, T-347/99 e T-348/99: Territo-
 SENTENZA DELTRIBUNALE DI PRIMO GRADO rio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava e a.
 contro Commissione delle Comunità europee ( 1)
 23 ottobre 2002
 («Aiuti di Stato — Decisione di avvio del procedimento di
 cui all’art. 88, n. 2, CE — Ricorso di annullamento —
 nelle cause riunite T-269/99, T-271/99 e T-272/99: Territo- Ricevibilità — Misura fiscale — Carattere selettivo —
 rio Histórico de Guipúzcoa — Diputación Foral de Legittimo affidamento — Sviamento di potere»)
 Guipúzcoa e a. contro Commissione delle Comunità
 europee (1)
 (2003/C 19/52)
 («Aiuti di Stato — Decisione di avvio del procedimento di
 cui all’art. 88, n. 2, CE — Ricorso di annullamento — (Lingua processuale: lo spagnolo)
 Ricevibilità — Misura fiscale — Carattere selettivo —
 Legittimo affidamento — Sviamento di potere»)
 Nelle cause riunite T-346/99, T-347/99 e T-348/99, Territorio
 (2003/C 19/51)
 Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava, Territorio
 Histórico de Gipuzkoa — Diputación Foral de Gipuzkoa,
 (Lingua processuale: lo spagnolo) Territorio Histórico de Bizkaia — Diputación Foral de Bizkaia,
 rappresentati dagli avv.ti A. Creus Carreras e B. Uriarte
 Valiente, contro Commissione delle Comunità europee (agenti:
 signori F. Santaolalla Gadea, G. Rozet e G. Valero Jordana),
 Nelle cause riunite T-269/99, T-271/99 e T-272/99, Territorio avente ad oggetto la domanda di annullamento della decisione
 Histórico de Gipuzkoa — Diputación Foral de Gipuzkoa, della Commissione, comunicata alle autorità spagnole con
 Territorio Histórico de Álava — Diputación Foral de Álava, lettera 29 settembre 1999, di avviare il procedimento di cui
 Territorio Histórico de Bizkaia — Diputación Foral de Bizkaia, all’art. 88, n. 2, CE contro lo Stato spagnolo con riguardo ad
 rappresentati dagli avv.ti A. Creus Carreras e B. Uriarte aiuti fiscali sotto forma di una riduzione della base imponibile
 Valiente, contro Commissione delle Comunità europee (agenti: per l’imposta sulle società nei Territorios Históricos di Álava,
 signori F. Santaolalla Gadea, G. Rozet e G. Valero Jordana), di Bizkaia e di Gipuzkoa (GU C 55 del 26 febbraio 2000,
 avente ad oggetto la domanda di annullamento delle decisioni pag. 2), Tribunale (Terza Sezione ampliata), composto dai sigg.
 della Commissione, comunicate alle autorità spagnole con M. Jaeger, presidente, R. García-Valdecasas, K. Lenaerts, dalla
 lettere 17 agosto 1999, di avviare il procedimento di cui sig.ra P. Lindh e dal sig. J. Azizi, giudici, cancelliere: sig.ra
 all’art. 88, n. 2, CE contro lo Stato spagnolo con riguardo ad B. Pastor, cancelliere aggiunto, ha pronunciato il 23 ottobre
 aiuti fiscali sotto forma di un credito d’imposta del 45 % nei 2002 una sentenza il cui dispositivo è del seguente tenore:


type: other

text:
Treść orzeczenia I ACa 999/16 - Portal Orzeczeń Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
 Liczba dokumentów w bazie: 5 939
 I ACa 999/16 - wyrok z uzasadnieniem Sąd Apelacyjny w Gdańsku z 2017-10-31
 Sygn. akt I ACa 999/16
 sekr. sądowy Anna Majewicz
 po rozpoznaniu w dniu 26 października 2017 r. w Gdańsku na rozprawie
 sprawy z powództwa H. N. i A. N.
 przeciwko (...) im. F. S. w (...) spółce komandytowej we W.
 z dnia 8 lipca 2016 r., sygn. akt I C 744/14
 II. nie obciąża powódek kosztami postępowania apelacyjnego
 SSA Jakub Rusiński Mirosław OżógSSA Barbara Lewandowska
 I ACa 999 /16
 Wyrokiem z dnia 8 lipca 2016 roku Sąd Okręgowy w Gdańsku w sprawie z powództwa H. N. i A. N. przeciwko (...) im. F. S. z siedzibą w (...) Spółce Komandytowej z siedzibą we W. umorzył postępowanie w zakresie żądania odszkodowania na rzecz A. N. w wysokości 20 000 zł, oddalił powództwo w pozostałym zakresie i rozstrzygnął o kosztach procesu.
 Sąd Okręgowy ustalił w toku postępowania, że M. N. w dniu 11 maja 2009 roku zawarł ze (...) im. F. S. w G. , w Oddziale w Ł. umowę pożyczki konsumenckiej na mocy której M. N. otrzymał pożyczkę na okres od 11 maja 2009 roku do 30 kwietnia 2014 roku. M. N. zmarł w dniu 1 czerwca 2009 roku. Postanowieniem z dnia 29 października 2009 roku wydanym w sprawie I Ns 1114/09 Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi stwierdził, że spadek po M. N. na podstawie ustawy nabyły z dobrodziejstwem inwentarza : żona H. N. oraz córki M. W. (1) z domu N. i A. N. po 1/3 spadku każda z nich. Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2011 roku wydanym w sprawie I Ns 1152/11 Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi nakazał komornikowi skarbowemu sporządzenie spisu inwentarza po spadkodawcy M. N..
 Sąd Okręgowy ustalił również, że w dniu 26 sierpnia 2013 roku Naczelnik Urzędu Skarbowego Ł. w Ł. sporządził spis inwentarza po M. N.. W spisie inwentarza stwierdzono, że po zmarłym pozostały aktywa : środki na rachunku (...) SA w kwocie 10 456,98 zł wypłacone spadkobiercom, środki na Indywidualnym Koncie (...) S. w wysokości 90 zł, wkład własny w (...) S. w wysokości 1 zł , udział członkowski w tej (...) w kwocie 25 zł oraz długi spadkowe : zadłużenie w (...) Bank (...) SA z tytułu kredytu bankowego w kwocie na dzień zgonu 26,95 zł, zadłużenie w (...) Banku (...) z tytułu kredytu odnawialnego na dzień zgonu w 597,76 zł i zadłużenie w (...) S. z tytułu umowy pożyczki z dnia 11 maja 2009 roku w kwocie 19 215, 57 zł. Naczelnik Urzędu Skarbowego stwierdził, że w związku z faktem, że stan bierny ( pasywa) przekracza stan czynny ( aktywa) wartość czysta spadku nie występuje. Pismami z dnia 8 października 2010 roku (...) za pośrednictwem radcy prawnego pozwanej Kancelarii (...) wystosował do A. N. i H. N. ostateczne wezwania do zapłaty.
 Z dalszych ustaleń Sądu Okręgowego wynikało, że w dniu 4 lutego 2011 roku (...) reprezentowana przez radcę prawnego pozwanej Kancelarii wniosła pozew przeciwko H. N. i A. N. domagając się zasądzenia kwoty 24 942,15 zł z odsetkami umownymi , kosztami procesu i innymi kosztami . W uzasadnieniu pozwu wskazano m.in. , że w wyniku przeprowadzonego postępowania spadkowego wydane zostało w dniu 29 października 2009 roku przez Sąd Rejonowy dla Łódzi Widzewa w Łodzi postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku po M. N. na mocy którego spadek w drodze prostego spadkobrania nabyli pozwani N. H. i N. A. i jako spadkobiercy stali się oni dłużnikami solidarnymi powoda w zakresie niezapłaconej przez spadkodawcę pożyczki.
 Sąd I instancji ustalił również, że nakazem zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym wydanym w sprawie VI Nc – e (...) Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie nakazał H. N. i A. N. w ciągu dwóch tygodni od doręczenia nakazu solidarnie zapłacić powodowi kwotę 24 942,15 zł z odsetkami umownymi od dnia 4 lutego 2011 roku do dnia zapłaty oraz solidarnie kwotę 2740,62 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. H. i A. N. wniosły sprzeciw od nakazu zapłaty wskazując, że nabyły wraz z M. W. (2) spadek po M. N. z dobrodziejstwem inwentarza, zaś kopia postanowienia o stwierdzeniu spadku została złożona w oddziale (...) w Ł.. Sprzeciw od nakazu zapłaty został odrzucony z uwagi na wskazanie przez pozwane nieprawidłowej sygnatury akt. Postanowieniem z dnia 23 maja 2011 roku wydanym w sprawie VI Nc-e (...) Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie nadał klauzulę wykonalności nakazowi zapłaty z dnia 28 marca 2011 roku. W dniu 13 czerwca 2011 roku (...) reprezentowana przez radcę prawnego pozwanej Kancelarii (...) złożyła Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym w Grodzisku Mazowieckim wniosek o wszczęcie egzekucji przeciwko A. N. i H. N. w oparciu o tytuł wykonawczy w postaci nakazu zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym z dnia 28 marca 2011 roku wydanego w sprawie VI Nc –e (...) zaopatrzonego w klauzulę wykonalności. (...) domagała się ściągnięcia od A. N. i H. N. w oparciu o tytuł wykonawczy kwot 2739,62 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, 24 942, 15 zł wraz z umownymi odsetkami i 1840, 93 zł tytułem odsetek umownych naliczonych włącznie do dnia 8 czerwca 2011 roku. Pismem z dnia 10 września 2011 roku komornik zajął rachunek bankowy H. N. prowadzony przez Bank (...) SA. Pismem z dnia 7 listopada 2011 roku Komornik wezwał Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. do dokonywania potrąceń z renty H. N. a pismem z tego samego dnia komornik zajął rachunek bankowy H. N. i A. N. prowadzony przez (...) Bank SA.
 Sąd I instancji ustalił również, że pismem z dnia 27 listopada 2013 roku (...) poinformowała komornika, że wskutek przedstawionego wierzycielowi spisu inwentarza ogranicza egzekucję do kwoty 10 482, 98 zł. należności głównej. Pismem z dnia 18 listopada 2014 roku (...) poinformowała komornika, że po uwzględnieniu wszystkich wpłat przekazanych na konto wierzyciela, stan zadłużenia na dzień 18 listopada 2014 roku wynosi 7 768,91 zł należności głównej. Pismem z dnia 2 marca 2015 roku dłużniczki wniosły o umorzenie postępowania egzekucyjnego wskazując, że wyegzekwowano łącznie kwotę 10 666,33 zł, która przekracza stan czynny spadku. Pismem z dnia 22 maja 2015 roku komornik poinformował pełnomocnika dłużniczek, że tytuł wykonawczy nie zawiera zastrzeżenia o możliwości powołania się na ograniczenie odpowiedzialności w związku z przyjęciem spadku z dobrodziejstwem inwentarza wobec czego wniosek o umorzenie postępowania nie może być zrealizowany. Pismem z dnia 31 lipca 2015 roku (...) poinformowała komornika, że ogranicza wniosek egzekucyjny do kwoty 9972,98 zł i jednocześnie wskazała, że z ograniczenia odpowiedzialności nie korzystają zasądzone solidarnie od dłużniczek koszty postępowania egzekucyjnego a na dzień sporządzenia tego pisma komornik przekazał wierzycielowi kwotę 11 037,78 zł, zaś do wyegzekwowania pozostała kwota 2576, 78 zł.
 Oceniając żądanie powódek Sąd Okręgowy zważył, że złożenie oświadczenia o przyjęciu spadku z dobrodziejstwem inwentarza i sporządzenie spisu inwentarza nie wystarczą jednak do ograniczenia odpowiedzialności za długi spadkowe. Jeżeli wierzyciel wytoczy spadkobiercom proces o zapłatę z tytułu zobowiązań zaciągniętych przez spadkodawcę , to, aby ograniczenie odpowiedzialności było skuteczne sąd w wyroku uwzględniającym powództwo musi zastrzec pozwanemu spadkobiercy prawo do powołania się w toku postępowania egzekucyjnego na ograniczenie odpowiedzialności ( art. 319 k.p.c.). Zastrzeżenie takie może może też zostać uczynione w postanowieniu o nadaniu klauzuli wykonalności ( art. 792 k.p.c.). Zgodnie z treścią przepisu art. 837 k.p.c. dłużnik może powoływać się na ograniczenie odpowiedzialności tylko wówczas, gdy ograniczenie to zostało zastrzeżone w tytule wykonawczym.
 Sąd I Instancji zważył ponadto, że niewątpliwie wskazanie przez (...) reprezentowanej przez radcę prawnego drugiej pozwanej , że H. N. i A. N. nabyły spadek w sposób prosty doprowadziło do wydania nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym bez zastrzeżenia pozwanym ( powódkom w niniejszym postępowaniu) prawa do powołania się w toku postępowania egzekucyjnego na ograniczenie odpowiedzialności. Jednakże błąd ten byłby nieistotny, gdyby pozwane skutecznie wniosły sprzeciw , co skutkowałoby wydaniem wyroku po przeprowadzeniu postępowania dowodowego. Sprzeciw został odrzucony , gdyż pozwane błędnie wskazały sygnaturę akt sprawy. Pomimo uprawomocnienia się nakazu zapłaty wydanego w elektronicznym postępowaniu upominawczym pozwane mogły doprowadzić do uzupełnienia tego orzeczenia w trybie art. 351 k.p.c. , jak również uzyskać stosowne zastrzeżenie w postanowieniu o nadaniu klauzuli wykonalności o co również nie wnosiły. W konsekwencji nie mogły się powołać na ograniczenie egzekucji do stanu czynnego spadku w postępowaniu egzekucyjnym.
 Sąd Okręgowy zważył ponadto, że ostatecznie (...) pismem z dnia 31 lipca 2015 roku ograniczyła wniosek egzekucyjny w zakresie dochodzenia od dłużniczek należności stanowiących dług spadkowy po M. N. do kwoty 9972,98 zł i jednocześnie trafnie wskazała , że z ograniczenia odpowiedzialności nie korzystają zasądzone solidarnie od dłużniczek na rzecz wierzyciela koszty procesu , podobnie jak koszty postępowania egzekucyjnego. Ograniczenie takie, choć nie uwzględniające kwoty 600 zł spłaconej przez powódki na rzecz innego wierzyciela zostało dokonane przez pozwaną (...) już w piśmie z dnia 27 listopada 2013 roku a zatem przed wszczęciem niniejszego postępowania.
 Przytoczone ustalenia prowadzą – w ocenie Sądu I instancji – do wniosku, że nie powstała szkoda po stronie powódek, gdyż wysokość egzekwowanych należności została ograniczona do stanu czynnego spadku. Natomiast błędne wskazanie w pozwie złożonym w elektronicznym postępowaniu upominawczym , że spadkobierczynie przyjęły spadek z dobrodziejstwem inwentarza należy uznać za błąd niedbalstwo specjalisty przemawiające za obciążenie go winą, jednakże w ocenie sądu, nawet, gdyby wystąpiła szkoda , to nie zachodziłby adekwatny związek przyczynowy między takim zachowaniem a powstaniem szkody. Proces cywilny ma bowiem charakter kontradyktoryjny i pozwane w elektronicznym postępowaniu upominawczym miały możliwość uzyskania stosownego zastrzeżenia ograniczającego ich odpowiedzialność w tytule wykonawczym, czego jednak nie uczyniły , najpierw wskutek obarczonego błędem złożenia sprzeciwu a następnie wskutek zaniechania dalszych czynności w postaci wniosku o uzupełnienie orzeczenia bądź wniosku w toku postepowania klauzulowego. Brak jest także – w ocenie Sądu I instancji – uzasadnionych podstaw do zasądzenia na rzecz powódek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę ponieważ powódki nie wskazały jakie ich dobra osobiste zostały naruszone , zaś przeprowadzone postępowanie dowodowe nie wykazało, że dobra osobiste powódek zostały naruszone.
 W apelacji powódki zarzuciły naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, to jest art. 233 § 1 k.p.c. w związku z art. 316 § 1 k.p.c. przez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny materiału dowodowego i w konsekwencji brak wzięcia pod uwagę na etapie wyrokowania całokształtu okoliczności ustalonych w niniejszej sprawie a dotyczących doznania przez powódki w związku z działaniami strony pozwanej szkody o charakterze niemajątkowym, zaś powódka H. N. dodatkowo szkody majątkowej oraz pominięcie co do tych okoliczności zeznań złożonych przez świadków I. W. i E. P. a także naruszenie przepisu art. 102 k.p.c. przez obciążenie powódek kosztami postępowania przed Sądem I instancji, w sytuacji, gdy nie są one w stanie uiścić tych kosztów w jakimkolwiek zakresie. Wskazując na przytoczone podstawy apelacji powódki wnosiły o zmianę zaskarżonego wyroku przez uwzględnienie powództwa, ewentualnie o uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od pozwanych na rzecz powódek kosztów procesu za obie instancje.
 Apelacja powódek nie zasługuje na uwzględnienie. Chybiony jest zarzut dotyczący naruszenia przepisów postępowania, to jest art. 233 § 1 k.p.c. w związku z przepisem art. 316 § 1 k.p.c. przez dokonanie dowolnej oceny dowodów wobec braku wzięcia pod rozwagę stanowiska powódek o doznanej wskutek działań strony pozwanej szkody niemajątkowej a dodatkowo – w stosunku do powódki H. N. – szkody o charakterze majątkowym. Zważyć bowiem należy, że powódki nie podważały w apelacji tych ustaleń Sądu I instancji, z których wynikało ,że w toku postępowania egzekucyjnego pozwana (...) pismem z dnia 27 listopada 2013 roku, wskutek przedstawionego jej spisu inwentarza, ograniczyła egzekucję do kwoty 10 482,98 zł należności głównej a następnie pismem z dnia 31 lipca 2015 roku do kwoty 9972,98 zł do wartości stanu czynnego spadku. Powódki nie kwestionowały też wiarygodności i mocy dowodowej dokumentów na podstawie których Sąd I instancji dokonał tych ustaleń. Powódki nie kwestionowały też w apelacji stanowiska pozwanej (...), słusznie ocenionego przez Sąd Okręgowy jako trafne, według którego z ograniczenia odpowiedzialności do wartości stanu czynnego spadku nie korzystają wierzytelności wynikające z zasądzonych od powódek kosztów procesu w postępowaniu upominawczym oraz koszty postępowania egzekucyjnego. W tej sytuacji brak jest uzasadnionych podstaw do uznania za dowolną ocenę Sądu I instancji o braku szkody wyrządzonej powódkom skoro wysokość egzekwowanych należności została ograniczona do wartości stanu czynnego spadku. Zauważyć ponadto należy, że powódki nie kwestionowały także w apelacji oceny Sądu Okręgowego o braku związku przyczynowego między zachowaniem pozwanych a powstałą szkodą nawet przy hipotetycznym założeniu, że szkoda powstała. Ocenę taką podziela także Sąd Apelacyjny w obecnym składzie. Błędne wskazanie w treści pozwu, że spadkobierczynie nabyły spadek wprost a nie z dobrodziejstwem inwentarza stanowiło przejaw niezachowania należytej staranności przez pełnomocnika procesowego reprezentującego pozwaną (...) w postępowaniu upominawczym ,jednakże powódki miały możliwość uzyskania w tytule wykonawczym zastrzeżenia ograniczającego ich odpowiedzialność do wartości stanu czynnego spadku zarówno w tym postępowaniu jak również w postępowaniu klauzulowym, lecz możliwości tej nie wykorzystały.
 Nie była dowolna także ocena Sądu Okręgowego o braku odpowiedzialności pozwanych z tytułu naruszenia dóbr osobistych pozwanych. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego w którym brak zastrzeżenia o ograniczeniu odpowiedzialności spadkobierców za długi spadkowe spadkodawcy nie jest działaniem bezprawnym w sytuacji, gdy pozwani spadkobiercy nie wykorzystali możliwości skutecznego powołania się na takie ograniczenie odpowiedzialności na etapie postępowania rozpoznawczego lub klauzulowego. Ewentualne dolegliwości związane z toczącym się postępowaniem egzekucyjnym dotykające powódki podobnie jak wszystkich innych dłużników nie mogą być kwalifikowane w kategoriach naruszenia ich dóbr osobistych. Z tej przyczyny nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy zeznania świadków I. W. i E. P..
 Chybiony jest także zarzut naruszenia przepisu art. 102 k.p.c. poprzez obciążenie powódek częścią kosztów zastępstwa procesowego poniesionych przez pozwanych skoro powołany przepis przewiduje możliwość nie obciążania strony przegrywającej w wypadkach szczególnie uzasadnionych kosztami procesu w całości lub w części a przyczyną braku możliwości skorzystania przez powódki z powołania się na ograniczenie odpowiedzialności za długi spadkowe było nie tylko zachowanie pełnomocnika pozwanej (...), lecz także bezczynność powódek. Uwzględniając jednak ich trudną sytuację życiową i subiektywne, lecz tylko częściowo uzasadnione poczucie krzywdy Sąd Apelacyjny nie obciążył powódek kosztami postępowania apelacyjnego.
 Wobec zarzutów przedstawionych przez powódki na etapie postępowania apelacyjnego dotyczących dalszego prowadzenia postępowania egzekucyjnego przez pozwaną (...) mimo wcześniejszego ograniczenia egzekucji do kwot nie przekraczających wartości stanu czynnego spadku Sąd Apelacyjny miał na uwadze także dokumenty przedłożone przez powódki w toku postępowania odwoławczego. Zobowiązano pełnomocnika pozwanych do wskazania jakiego rodzaju należności są przedmiotem postępowania w sprawie Km 608/17 prowadzonej przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Łodzi Widzewa w Łodzi. Z treści pisma procesowego pozwanych z dnia 28 czerwca 2017 roku wynika, że w toku tego postępowania egzekwowane są należności z tytułu długów spadkowych po M. N. bez ograniczenia do stanu czynnego spadku. W piśmie procesowym z dnia 2 sierpnia 2017 roku powódki nie ustosunkowały się do przedstawionych przez pozwane rozliczeń wyegzekwowanych należności wskazując tylko, że jedyną wiarygodną informacją odnośnie kwoty przekazanej komornikowi jest aktualne zestawienie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych załączone do tego pisma procesowego.
 Sąd Apelacyjny zważył jednak, że istota zagadnienia sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy egzekwowane nadal należności od powódki H. N. są wierzytelnościami przekraczającymi wartość stanu czynnego spadku, czy też, jak twierdzą pozwane wierzytelnościami nie korzystającymi z dobrodziejstwa ograniczenia odpowiedzialności za długi spadkowe. Powódki nie wykazały jednak, że twierdzenia i rozliczenia przedstawione przez pozwanych w toku postępowania apelacyjnego są niewiarygodne. Okoliczności te tracą jednak znaczenie w sytuacji, gdy powódki nie zakwestionowały skutecznie ani w postępowaniu przed Sądem I instancji, ani w apelacji oceny dotyczącej braku adekwatnego związku przyczynowego między zachowaniem pozwanych a ewentualną szkodą wyrządzoną powódce H. N..
 Mając na uwadze przytoczone okoliczności i argumenty Sąd Apelacyjny oddalił apelację na podstawie art. 385 k.p.c.
 SSA Barbara Lewandowska SSA Mirosław Ożóg SSA Jakub Rusiński
 Dodano: 4 czerwca 2018 , Opublikował(a): Karolina Najda
 Osoba, która wytworzyła informację: Mirosław Ożóg, Barbara Lewandowska , Jakub Rusiński


text:
Konkurs na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół w Tyrawie Wołoskiej
 Zespołu Szkół w Tyrawie Wołoskiej
 (Tyrawa Wołoska 138, 38-535 Tyrawa Wołoska)
 2) ukończyła studia magisterskie i posiada przygotowanie pedagogiczne oraz kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela w szkole wchodzącej w skład Zespołu Szkół w Tyrawie Wołoskiej;
 7) nie była karana karą dyscyplinarną, o której mowa w art. 76 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. – Karta Nauczyciela (Dz.U. z 2006r. Nr 97, poz.674 z późn.zm.),
 a w przypadku nauczyciela akademickiego – karą dyscyplinarną, o której mowa w art.140 ust.1 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 164, poz.1365 z późn.zm), oraz nie toczy się przeciwko niej postępowanie dyscyplinarne;
 10) nie była karana zakazem pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem środkami publicznymi, o których mowa w art.31 ust.1 pkt 4 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r.
 o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz.U. z 2005r. Nr 14, poz.114 z późn. zm.);
 II. Do konkursu może przystąpić również osoba:
 1) która ukończyła studia pierwszego stopnia lub studia wyższe zawodowe i posiada przygotowanie pedagogiczne lub ukończyła nauczycielskie kolegium języków obcych, posiada kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela w szkole wchodzącej w skład Zespołu Szkół w Tyrawie Wołoskiej i spełnia wymagania określone w pkt I ppkt 1 oraz 3-10;
 2) nie będąca nauczycielem, która spełnia łącznie następujące wymagania:
 a. posiada obywatelstwo polskie, z tym że wymóg ten nie dotyczy obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz Konfederacji Szwajcarskiej,
 c. posiada co najmniej pięcioletni staż pracy, w tym co najmniej dwuletni staż pracy na stanowisku kierowniczym,
 e. nie toczy się przeciwko niej postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub postępowanie dyscyplinarne,
 f. spełnia wymagania określone w pkt I ppkt 3, 6, 8, 10;
 3) nauczyciel mianowany lub dyplomowany, zatrudniony na stanowisku wymagającym kwalifikacji pedagogicznych w urzędzie organu administracji rządowej, kuratorium oświaty, Centrum Edukacji Artystycznej, Centralnej Komisji Egzaminacyjnej i okręgowych komisjach egzaminacyjnych, oraz nauczyciel mianowany lub dyplomowany urlopowany lub zwolniony z obowiązku świadczenia pracy na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854, z późn. zm.), spełniający wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 października 2009 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne stanowisko kierownicze w poszczególnych typach publicznych szkół i rodzajach publicznych placówek (Dz.U. Nr 184, poz. 1436 z późn. zm.), z wyjątkiem wymogu posiadania co najmniej dobrej oceny pracy albo pozytywnej oceny dorobku zawodowego.
 1) uzasadnienie przystąpienia do konkursu wraz z koncepcją funkcjonowania i rozwoju Zespołu szkół w Tyrawie Wołoskiej;
 4) oryginały lub poświadczone przez kandydata za zgodność z oryginałem kopie dokumentów potwierdzających posiadanie wymaganego stażu pracy, o którym mowa w pkt III, ppkt 3;
 z dysponowaniem środkami publicznymi, o których mowa w art.31 ust.1 pkt 4 ustawy z dnia 17 grudnia 2004r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz.U.z 2005 r. Nr 14, poz.114, z późn.zm.);
 10) oświadczenie o dopełnieniu obowiązku, o którym mowa w art.7 ust.1 i ust.3a ustawy z dnia 18 października 2006r. o ujawnieniu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz.U.z 2007r. Nr 63, poz.425, z późn.zm) – w przypadku kandydata na dyrektora publicznej szkoły;
 13) oświadczenie, ze kandydat nie był karany karą dyscyplinarną, o której mowa w art.76 ust.1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. – Karta Nauczyciela (Dz.U.z 2006r. Nr 97, poz.674 z późn.zm.) lub w art.140 ust.1 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 164, poz.1365, z późn.zm.) – w przypadku nauczyciela i nauczyciela akademickiego;
 15) oświadczenie, że kandydat wyraża zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych (Dz.U.z 2002 r. Nr 101, poz.926, z późn.zm.) w celach przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora.
 IV. Oferty należy składać lub przesłać w terminie do dnia 23 czerwca 2015 r. do godz. 15.00 doUrzędu Gminy Tyrawa Wołoska (sekretariat pok. 15)
 38 – 535 Tyrawa Wołoska 175
 „Konkurs na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół w Tyrawie Wołoskiej”.
 V. Konkurs przeprowadzi Komisja konkursowa powołana przez Wójta Gminy Tyrawa Wołoska.
 Tyrawa Wołoska. 5.06.2015r.
 Informacja o wyniku naboru na stanowisko dyrektora szkół .pdf 182.24 KB
 Konkurs na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół w Tyrawie Wołoskiej.pdf 1.31 MB
 Jan Chowaniec - Inspektor 2015-06-08
 Wygenerowano: 18 sierpnia 2019r. 01:20:09


type: wikipedia

text:
Thomas Hood (* 19. Januar 1835 in Lake House, Leytonstone, London Borough of Waltham Forest; † 20. November 1874) war ein englischer Humorist und Illustrator.
 Tom Hood, Sohn von Thomas Hood, studierte seit 1853 in Oxford und begann dort mit Erfolg seine dichterische Laufbahn mit Pen and pencil pictures (1856).
 Gleiches Glück machte seine zweite Gedichtsammlung Quips and cranks (1861), der zahlreiche Werke nachfolgten. Anzuführen sind:
 The daughters of King Daher (1861)
 Loves of Tom Tucker (1862)
 A disputed inheritance, Roman (1863)
 Vere Vereker's vengeance (1864)
 Jingles and jokes for the little folks (1865)
 Captain Master's children, Novelle (1865)
 Golden beart (1867)
 The lost link, Roman (1868)
 Upside down (1868)
 Money's Worth, Novelle (1870)
 Tetsetilla's posy, a fairy tale (1870)
 Love and valour (1871)
 The pleasant tale of Puss and Robin, and their Friends, Kitty and Bob. Told in pictures by L. Frölich, and in rhyme by T. H. (mit Illustrationen von Lorenz Frølich, 1871)
 The book of modern English anecdotes (1873) u. a.
 Seit 1865 leitete Hood die Herausgabe des Fun.
 Weblinks
 Literatur von Thomas Hood im Katalog der Staatsbibliothek zu Berlin
 Autor
 Literatur (19. Jahrhundert)
 Literatur (Englisch)
 Literatur (Vereinigtes Königreich)
 Illustrator (Vereinigtes Königreich)
 Brite
 Engländer
 Geboren 1835
 Gestorben 1874
 Mann


text:
 COMISIÓN DE LAS COMUNIDADES EUROPEAS
 COM(94) 560 final
 Bruselas, 06.12.1994
 Propuesta de
 DECISION PPL CONSFIfl
 >or la que se establecen las normas aplicables a las pruebas microbio lógicas
 por muestreo de la carne fresca de aves de corral
 destinada a Finlandia y Suecia
 (presentada por la Comisión)
 ---pagebreak--- EXPOSICIÓN DE MOTIVOS
 En virtud de la letra a) del apartado 3 del articulo 5 de la Directiva
 71/118/CEE del Consejo, de 15 de febrero de 1971, relativa a problemas
 sanitarios en materia de intercambios de carnes frescas de aves de corral^),
 modificada por el Acta relativa a las condiciones de adhesión y a las
 adaptaciones de los Tratados en los que se fundamenta la Unión (2) , el Consejo
 debe establecer, a propuesta de la Comisión, las normas aplicables a las
 pruebas microbio lógicas por muestreo de la carne fresca de aves de corral
 destinada a Finlandia y Suecia. El establecimiento de estas normas debe tener
 lugar antes de la fecha de entrada en vigor del Tratado de adhesión.
 La presente propuesta responde a este objetivo.
 En el proyecto de Decisión se regulan el método de muestreo, el número de
 muestras que habrá de tomarse y el método microbiológico para el análisis de
 éstas.
 En lo que respecta, en primer lugar, al método de muestreo, se hace una
 distinción entre canales, por una parte, y trozos de canal y despojos, por
 otra. En segundo lugar, el número de muestras propuestas se basa en sistemas
 de muestreo estadísticos que hacen posible, con un 95% de fiabilidad, la
 detección de un nivel de contaminación del 5%; ese número, además, varia en
 función del peso de las unidades de envase. Por último, en cuanto al análisis
 microbiológico de las muestras, se propone un método internacional
 normal izado.
 Debe observarse que las normas propuestas:
 sólo se aplicarán una vez que hayan sido aprobados los programas
 operativos que han de presentar Finlandia y Suecia;
 • n o se aplicarán a la carne de aves de corral que proceda de
 establecimientos sujetos a un programa reconocido como equivalente al
 aplicado por esos dos países.
 El presente proyecto de Decisión no tiene repercusiones financieras en el
 presupuesto de la Comunidad Europea.
 (1) DO np_ L 55 de 8.3.1971, p. 23.
 (2) DO np_ C 241 de 29.8.1994, p. 141.
 ---pagebreak--- PROPUESTA DE
 DECISIÓN DEL CONSEJO
 por la que se establecen las normas aplicables a las pruebas microbiológicas
 por muestreo de la carne fresca de aves de corral
 destinada a Finlandia y Suecia
 EL CONSEJO DE LA UNIÓN EUROPEA,
 Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea,
 Vista la Directiva 71/118/CEE del Consejo, de 15 de febrero de 1971, relativa
 a problemas sanitarios en materia de intercambios de carnes frescas de aves de
 corral(1), modificada por el Acta relativa a las condiciones de adhesión y a
 las adaptaciones de los Tratados en los que se fundamenta la Unión^2) (letra
 b) del número 3 del Capitulo 3 de la Parte I del Título E del Número V del
 Anexo I), y, en particular, la letra a) del apartado 3 de su artículo 5,
 Considerando que, para establecer las normas aplicables a las pruebas
 microbiológicas por muestreo, es necesario determinar el método de muestreo,
 el número de muestras que haya de tomarse y el método microbiológico de
 anal is is de éstas;
 Considerando que, en lo que respecta al método de muestreo aplicable, es
 oportuno hacer una distinción entre canales enteras, por una parte, y trozos
 de canal y despojos, por otra;
 Considerando que, en lo referente al número de muestras, es conveniente
 alcanzar un grado de flabilidad del 95% para poder detectar una frecuencia de
 Salmonella del 5%; que el peso de las unidades de envase debe tenerse también
 en cuenta;
 Considerando que es apropiado remitirse a un método internacional de análisis
 microbiológico de muestras;
 Considerando que, de conformidad con el apartado 4 del artículo 5 de la
 Directiva 71/118/CEE del Consejo, las disposiciones de la presente Decisión
 sólo deberán aplicarse una vez que haya sido aprobado por la Comisión el
 programa operativo que han de presentar Finlandia y Suecia,
 (1) DO no. L 55 de 8.3.1971, p. 23.
 (2) DO no. C 241 de 29.8.1994, p. 141.
 iU
 ---pagebreak--- HA ADOPTADO LA PRESENTE DECISIÓN:
 Artículo 1
 En el Anexo I se determina el método de muestreo.
 Articulo 2
 En el Anexo II se establece el número de muestras que habrá de tomarse.
 Artículo 3
 En el Anexo III se precisa el método microbiológico de análisis de las
 muestras.
 Art i cu Io 4
 La presente Decisión será aplicable desde el 1 de enero de 1995 siempre que
 tenga lugar la entrada en vigor del Tratado de adhesión de Austria, Suecia
 y Finlandia.
 Articulo 5
 Los destinatarios de la presente Decisión son los Estados miembros.
 Hecho en Bruselas, el Por el Consejo
 ---pagebreak--- ANEXO 1
 MÉTODO DE MUESTREO
 1. Canales (con la piel del cuello)
 Las muestras se tomarán de diversas partes del envío con objeto de que
 sean representativas del conjunto. Dichas muestras, que consistirán en
 trozos de piel del cuello de unos 10 gramos de peso y un tamaño de
 aproximadamente 3 x 3 cm, se extraerán asépticamente con un escalpelo y
 unas pinzas esterilizados. Hasta el momento de su análisis, las muestras
 se conservarán refrigeradas a una temperatura de 4'C. Para el análisis, se
 harán diluciones decimales de las muestras en agua de peptona amortiguada
 y se incubarán éstas entre 16 y 20 horas a 37'C. Acto seguido, se
 comprobará la posible presencia de Salmonella analizando los caldos de
 preenr iquecimiento por el método que se dispone en el Anexo III. Para el
 enriquecimiento, podrán mezclarse hasta un máximo de 10 volúmenes de los
 caldos preenriquecidos.
 Las muestras se marcarán y singularizarán debidamente.
 2. Canales sin la piel del cuello, trozos de canal y despolos
 Se tomarán trozos de tejido de unos 25 gramos de peso introduciendo en la
 superficie de la carne un taladro esterilizado o cortando una lámina de
 tejido con la ayuda de instrumentos igualmente esterilizados. Hasta el
 momento de su análisis, las muestras se conservarán refrigeradas a una
 temperatura de 4'C. Para el análisis, se harán diluciones decimales de las
 muestras en agua de peptona amortiguada y se incubarán éstas entre 16 y 20
 horas a 37'C. Acto seguido, se comprobará la posible presencia de
 Salmonella analizando los caldos de preenriquecimiento por el método que
 se dispone en el Anexo III. Para el enriquecimiento, se podrán mezclar
 hasta un máximo de 10 volúmenes de los caldos preenriquecidos.
 Las muestras se marcarán y singularizarán debidamente.
 ---pagebreak--- ANEXO
 NÚMERO DE MUESTRAS QUE DEBERÁ TOMARSE
 El número de unidades de envase del envío de las que deberán tomarse muestras
 separadas será el siguiente:
 Envío (número de unidades de envase) Número de unidades de envase de las
 que deberán tomarse muestras
 1-24 número igual al de unidades de
 envase hasta un máximo de 20
 25-29 20
 30-39 25
 40-49 30
 50-59 35
 60-89 40
 90-199 50
 200-499 55
 500 o más 60
 Dependiendo del peso de las unidades de envase, el número de muestras podrá
 reducirse multiplicándolo por los factores siguientes:
 Peso de las unidades >20 kg 10-20 kg <10 kg
 de envase
 Factores de multiplicación x1 x 3/4 x 1/2
 ---pagebreak--- ANEXO M l
 MÉTODO MICROBIOLÓGICO DE ANÁLISIS DE LAS MUESTRAS
 El análisis microbiológico de las muestras para la detección de Salmonella
 deberá efectuarse por el método tipo de la Organización Internacional de
 Normalización (ISO 6579: 1993).
 ---pagebreak--- ISSN 0257-9545
 COM(94) 560 final
 DOCUMENTOS
 ES i l oí 03
 JN° de catálogo : CB-CO-94-583-ES-C
 ISBN 92-77-83111-1
 Oficina de Publicodones Oficiales de las Comunidades Europeas
 L-2985 Luxemburgo


text:
Tekijänoikeus on tekijän oikeus kirjalliseen tai taiteelliseen teokseensa, josta yleensä säädetään monilla tavoilla kansallisissa lainsäädännöissä. Perustan sääntelyille antavat kansainväliset sopimukset, joista tärkeimpiä ovat Maailman henkisen omaisuuden järjestön WIPOn hallinnoimat yleissopimukset. Muun muassa Suomi on ratifioinut usean vuonna 1967 perustetun WIPOn hallinnoiman yleissopimuksen tekijänoikeuden eri osa-alueilta. Myös vuonna 1886 laadittua Bernin yleissopimusta hallinnoi WIPO. Suomi on ratifioinut vuonna 1986 Bernin yleissopimuksen Pariisin sopimuskirjan.
 Teoksia voivat olla esimerkiksi kirjalliset tuotokset, elokuvat, äänitteet, taidemaalaukset ja sävelteokset. Kirjallisia teoksia ovat myös tietokoneohjelmat, kartat ja graafisesti muotoillut teokset. Tekijänoikeus ei suojaa ideoita eikä ajatuksia vaan teoksen ilmiasua eli toteutustapaa.
 Tekijänoikeus oikeutena
 Eri maissa on säädetty lakeja henkisen omaisuuden suojelemiseksi pääasiassa kahdesta syystä. Tekijöiden teoksille halutaan määritellä moraalinen ja taloudellinen asema, sekä myöntää yleisölle oikeudet teosten käyttämiseen. Toiseksi, halutaan edistää luovuutta ja sen tulosten jakamista, sekä rohkaista sellaista reilua kauppaa, joka johtaisi taloudelliseen ja yhteiskunnalliseen kehitykseen.
 Tekijänoikeus tuottaa tietyin rajoituksin yksinomaisen oikeuden määrätä teoksesta valmistamalla siitä kappaleita ja saattamalla se yleisön saataviin, muuttamattomana tai muutettuna, käännöksenä tai muunnelmana, toisessa kirjallisuus- tai taidelajissa tai käyttäen toista tekotapaa. Useimmissa maissa tekijänoikeuden omistaja voi valtuuttaa muun oikeushenkilön näihin taloudellisen oikeuden hyödyntämisiin tai muihin toimenpiteisiin, kuten jälkituotantoon, jakeluun ja lähettämiseen langattomasti tai langallisesti. Joissain maissa tekijänoikeus on ainoastaan mahdollista lisensoida joksikin ajaksi tiettyyn käyttöön. Myös Suomessa sitoo oikeuden uutta haltijaa osin kumpikin menettely. Suomessa, kuten muissakin maissa tekijälle syntyy myös moraalisia oikeuksia, joita ei voi siirtää ja joista voi luopua vain rajoitetusti.
 Tekijänoikeuslainsäädäntö on kansainvälisesti voimakkaasti säädeltyä, ja se on nykyisin useimmissa teollisuusmaissa lähes samanlaista. Tekijänoikeuden kesto on 70 vuotta tekijän kuolinvuoden päättymisestä. Muun muassa esityksiä, äänitallenteita, valokuvia ja radio- tai televisiolähetystä suojaavat tekijänoikeuden lähioikeudet. Näiden lähioikeuksien suoja-aika on 50 vuotta, ja se lasketaan esitys-, tallentamis-, julkaisemis-, lähetys- tai valmistamisvuodesta. Tuottajilla on tekijänoikeus myös julkaisemattomaan teokseen. 12. syyskuuta 2011 Euroopan parlamentti ja komissio päättivät pidentää esittäjien ja äänitetuottajien lähioikeuksien suojan 70 vuoteen. Direktiivi piti touteuttaa EU:n kansallisessa lainsäädännössä vuoteen 2014 mennessä.
 Historiaa
 Tekijänoikeuksien eri oikeuksien alkuperät voidaan jäljittää muinaiseen antiikin Kreikan kulttuuriin, juutalaiseen Talmudin lakiin ja antiikin Rooman lakiin. Ensimmäisenä kirjattuna tekijänoikeuspäätöksenä tunnetaan kuningas Diarmait Mac Cerbhaillin antama päätös Irlannista noin vuodelta 555–561 liittyen The Cathach-psalmikokoelmaan ja sen kopioihin. Päätöksen pohjalta käytiin taistelu Battle of the Book, joka vaati 3 000 uhria ja sitä pidetään ensimmäisenä tekijänoikeuskiistana. Useissa Euroopan maissa tekijänoikeus syntyi 1400-luvulla kirjapainon keksimisen aikoihin privilegioina eli erioikeuksina ja monopolioikeuksina. Ensimmäinen tekijänoikeuslaki The Statute of Anne säädettiin Ison-Britannian kuningaskunnassa Anglo-Skottilaisessa Unionissa vuonna 1710, kun Englannin kuningaskunta ja Skotlannin kuningaskunta olivat solmineet unionisopimuksen juuri vuonna 1707.
 Tekijänoikeus alkoi saada lisää merkitystä sanomalehdistön ja kirjateollisuuden laajentuessa 1800-luvulla, ja kansainvälinen Bernin sopimus 1886 oli käännekohta. Yhdysvallat pysytteli kuitenkin kansainvälisen sopimusjärjestelmän ulkopuolella 1950-luvulle asti. Venäjä ei kuulunut Bernin sopimukseen, joten Suomikin liittyi siihen vasta 1928. Suomi ratifioi vasta vuonna 1986 Bernin yleissopimuksen niin sanotun Pariisin sopimuskirjan.
 Nykyisin keskeisiä kansainvälisesti velvoittavia sopimuksia ovat esimerkiksi Euroopan alueella EU-direktiivit, Maailman henkisen omaisuuden järjestön WIPOn hallinnoimat yleissopimukset ja WTO:n TRIPS-sopimus (Agreement on Trade-Related Aspects of Intellectual Property Rights). Tekijänoikeutta määrittelevät sopimukset tukevat toisiaan, jolloin uudet sopimukset tarkentavat edellisten jättämiä epäselvyyksiä. Muun muassa WIPOn yleiskokoukset ovat paneutuneet muutaman vuosikymmenen ajan tekijänoikeusjärjestelmän sopeuttamiseksi digitaaliseen ympäristöön.
 Bernin sopimuksen mukaan tekijänoikeuden tuli kaikissa maissa olla voimassa vähintään 50 vuotta tekijän kuolemasta. Sopimus jätti kuitenkin valtioille mahdollisuuden säätää suoja-aika pidemmäksikin. Muutamissa Euroopan valtioissa suoja-ajaksi säädettiin 70 vuotta tekijän kuolemasta.
 EU:n direktiivin 2011/77/EU mukaisesti suoja-aika on 70 vuotta tapahtumasta. Bernin sopimuksen mukaan direktiivissä 2006/116/EC suoja-aika oli 50 vuotta kuoleman jälkeen, jonka aikomuksena oli suojata kahdeksi sukupolveksi jälkeläisille.
 Tekijänoikeus Suomessa
 Suomessa tekijänoikeuksista säädetään tekijänoikeuslaissa, ja lain viimeisimmät merkittävät muutokset säädettiin vuonna 2013. Uudistuksen tarkoituksena oli yhteensovittaa Suomen tekijänoikeussäädökset Euroopan parlamentin ja neuvoston antamien direktiivien kanssa .
 Suomessa tekijänoikeus syntyy teoksen tekijälle eli sille, joka luo kirjallisen tai taiteellisen teoksen. Kirjallisena teoksena pidetään myös muun muassa karttaa, selittävää piirustusta, graafista teosta sekä tietokoneohjelmaa.
 Tekijänoikeussuojan saamisen kannalta tärkeintä on, että henkisen luomistyön tuote on itsenäinen ja omaperäinen ja että se ylittää teoskynnyksen eli yltää teostasoon.
 Tekijä
 Luonnollinen henkilö
 Tekijä on henkilö, joka tekee tai luo tekijänoikeussuojaa nauttivan teoksen. Teoksen tekijä on Suomen lainsäädännön mukaan aina luonnollinen henkilö eli ihminen. Yhtiöillä ja muilla yhteisöillä (kuten yhdistyksillä tai säätiöillä) olevat tekijänoikeudet voivat olla vain luonnollisilta henkilöiltä siirtyneitä oikeuksia. Tekijänoikeus voi syntyä yhdelle ihmiselle tai usealle ihmiselle yhteisesti. Jos heidän osuutensa eivät muodosta itsenäisiä teoksia, tekijänoikeus on heillä yhteisesti. Eläimillä ei ole tekijänoikeuksia eikä niitä ole myöskään esineillä, kuten teoksilla itsellään. Tekijöitä ovat yleisesti kaikki ne henkilöt, joiden toiminnasta voi syntyä itsenäisiä ja omaperäisiä luomistyön tuloksia kuten säveltäjät, kirjailijat, kuvataiteilijat tai tietokoneohjelman tekijät. Sekä laissa että muutoinkin puhutaan tekijästä myös tekijänoikeuden omistajana tai haltijana. Tämä tarkoittaa joko henkilöä joka on teoksen tehnyt, tai siirretyn tekijänoikeuden tapauksessa sitä, jolle se on viimeksi siirtynyt. Kun teoksen kopiointiin on saatava lupa sen tekijältä, tarkoitetaan tekijänoikeuden omistajaa.
 Tuntematon tekijä
 Anonyymin tekijän tai nimimerkin tekijänoikeuksista vastaa julkaisija, milloin sellainen on mainittu, ja muutoin kustantaja, kunnes tekijän nimi on ilmaistu uudessa painoksessa tai ilmoitettu asianomaiselle ministeriölle. Tuntemattoman tekijän teoksen suoja-aika 70 vuotta lasketaan tällöin alkaneeksi teoksen julkaisemisvuodesta.
 Tekijänoikeuden rajoituksia
 Useat rajoitukset kaventavat tekijän yksinoikeuden aluetta, koska rajoitusten voidaan katsoa olevan myös ihmisten, yleisön tai yhteiskunnan oikeuksia.
 Tekijänoikeuden rajoituksia kutsutaan Yhdysvalloissa nimellä fair use (suomeksi 'oikeudenmukainen käyttö'), Isossa-Britanniassa ja Australiassa fair dealing. Tekijänoikeuden rajoituksissa on vähäisiä eroja eri valtioissa, mutta Euroopan yhteisössä asiasta annetut direktiivit yhdenmukaistavat näitä rajoituksia. Jukka Kemppisen mukaan Euroopan ja Yhdysvaltojen ja kolmanneksi Japanin lakien erot eivät ole niin suuria kuin joskus luullaan.
 Tekijänoikeus ei koske teoksia, joiden suoja-aika on jo mennyt umpeen. Englanniksi näiden sanotaan olevan public domainissa olevia teoksia. Näitä ovat esimerkiksi menneiden vuosisatojen julkaisemattomat vanhat käsikirjoitukset ja uudelleenjulkistamattomat teokset. Näiden teosten käyttö on vapaata. Lisäksi lait ja viranomaisten päätökset ovat joissain maissa kuten Suomessa jätetty tekijänoikeuden ulkopuolelle.
 Suomessa suurin osa rajoituksista on säädetty tekijänoikeuslain toisessa luvussa perustuen sivistyksellisiin tai muihin yhteiskunnallisiin syihin. Useimmiten teoksen käyttäminen sallitaan ilman lupaa ja korvauksetta. Pakkolisenssisäännös mahdollistaa korvausta vastaan esimerkiksi kirjallisten teosten saattamisen näkövammaisten ja muiden lukemisesteisten käytettäväksi ilman lupaa.
 Kuitenkaan esimerkiksi parodiaa koskevaa poikkeusta ei löydy sellaisenaan laeista, mutta tuomioistuimet ja oikeustieteilijät ovat katsoneet parodian kuuluvan tekijänoikeuden rajoituksiin. EU:n tekijänoikeusdirektiivi sallii, mutta ei velvoita jäsenmaita säätämään poikkeuksista teoksen käyttämiseen karikatyyrissä, parodiassa tai pastississa. Monista muista maista poiketen Suomen tekijänoikeuslakiin ei ole otettu parodiarajoitusta.
 Siteeraus ja kopiointi
 Julkistettua teosta saa siteerata hyvän tavan mukaisesti ja tarkoituksen edellyttämässä laajuudessa. Sen lisäksi joistakin ostetuista tai Internetistä ladatuista teoskopioista saattaa olla luvallista valmistaa muutama kopio yksityistä käyttöä varten. Lain säännökset yksityisestä kopioinnista mahdollistavat kopioinnin paitsi henkilökohtaiseen käyttöön myös lähimmälle perhe- ja ystäväpiirille. Oikeus yksityiseen kopiointiin ei kuitenkaan koske aina tietokoneohjelmia, joita ostajat käyttävät lisenssisopimuksella. Monien ryhmien ja tarkoitusperien vuoksi on yksityiskohtaisia rajoitussäännöksiä, kuten näkövammaisten, sekä julkisten kirjastojen ja arkistojen erioikeudet.
 Teoksen levittäminen
 Käytännössä tärkeä sääntö koskee niin sanottua konsumoitumista eli tekijänoikeuden raukeamista. Kun teoskappale on saatettu yleisön saataviin eli esimerkiksi kirjakauppaan, näitä kappaleita saa edelleen levittää. Teoskappale muuttuu tällöin siis normaaliksi kauppatavaraksi.
 Oikeustieteen tohtori Jukka Kemppinen on kirjoittanut, että "tätä sääntöä on kuvailtu oikeustieteessä sanomalla, että teoksen 'käyttäminen' ei ole kiellettyä, vaan päinvastoin kiellettyä on käyttää teosta lain kieltämällä tavalla, kuten kopioimalla ja tallentamalla. Tämä on tärkeä ero."
 Katso myös
 Apinaselfie – apinan ottama valokuva todettiin tekijänoikeuksista vapaaksi
 Appropriaatio (taiteessa)
 Copyleft
 Klassikkosuoja
 Tekijänoikeuspäivä
 Tekijänoikeuden loukkaus
 Yksityisen kopioinnin hyvitysmaksu
 Kopiosto
 Lähteet
 Viitteet
 Kirjallisuutta
 Suomeksi
 Ruotsiksi
 Koktvedgaard, Mogens: Lärobok i immaterialrätt: Upphovsrätt, patenträtt, mönsterrätt, känneteckensrätt i Sverige, EU och internationellt. 8., rev. och uppdaterade uppl. ISBN 91-39-20372-7 (Alkuteos tanskankielinen.)
 Englanniksi
 Laddie – Prescott – Vitoria – Speck – Lane – Ward: The Modern Law of Copyright and Designs (Hardcover). ISBN 1-4057-1798-X. (4th New revised edition 2007)
 Lessig, Lawrence: Free Culture – The Nature and Future of Creativity Penguin Books, Lontoo, Englanti. ISBN 1-59420-006-8 (myös pdf-dokumentti)
 Hietanen, Oksanen and Välimäki "Community Created Content; Law, Business and Policy" (pdf-tiedosto)
 Marcello Sorce Keller: Originality, Authenticity and Copyright, Sonus, VII(2007), no. 2, pp. 77–85.
 Saksaksi
 Dreier – Schulze: Urheberrechtsgesetz, Urheberrechtswahrnehmungsgesetz, Kunsturhebergesetz: Kommentar. 2006. Verlag C.H. Beck. 2. Aufl. ISBN 3-406-54195-X
 Aiheesta muualla
 Kopiraitti: Reitti tekijänoikeuteen. Kopiosto ry:n ja opetusministeriön tekijänoikeusopas
 tekijänoikeuden tiedotus- ja valvontakeskus
 Faktoja tekijänoikeudesta ja luovalta alalta . Kulttuuriuutiset.net, Lyhty, luovan työn tekijät ja yrittäjät.
 Tekijänoikeus käytännössä: musiikki ja ääni multimediatuotannossa Jyri Lehtosen raportti.
 Larochelle, Gilbert: Kantista Foucault'hon – mitä tekijänoikeudesta jää jäljelle? Suom. Jarkko S. Tuusvuori. Niin & näin 4/98, 8–15.
 Seulonnan keskeiset artikkelit