text:
Gerechtshoven Arnhem en Den Haag: Bungaloweigenaren moeten meebetalen aan algemene kosten bungalowpark - THL Advocaten
 Veel mensen zullen zich kunnen vinden in het uitgangspunt dat de gebruiker van een levering of dienst dient bij te dragen in de kosten daarvan. Evenveel mensen zullen vinden dat niemand hoeft te betalen voor iets waarom hij of zij niet heeft gevraagd.
 Eind vorig jaar oordeelden de gerechtshoven Arnhem en 's-Gravenhage over situaties waarin deze twee uitgangspunten met elkaar botsten. De vraag waarover de rechters hadden te oordelen was of bungaloweigenaren op een vakantiepark dienden bij te dragen in de kosten van de gemeenschappelijke voorzieningen zonder dat daartoe een contractuele verplichting bestond.
 De betreffende bungaloweigenaren vonden van niet, omdat zij niet om de diensten gevraagd hadden en/of daarvan geen gebruik maakten. De leverancier van de gemeenschappelijke voorzieningen en de overige bungaloweigenaren vonden het juist oneerlijk dat de betreffende eigenaren van de gemeenschappelijke voorzieningen profiteerden zonder bij te dragen in de daaraan verbonden kosten.
 In de zaak waarover het gerechtshof Arnhem op 2 oktober 2012 oordeelde vorderde de leverancier van de collectieve voorzieningen betaling. In de zaak waarover het gerechtshof Den Haag op 6 november 2012 arrest wees waren bijna alle bungaloweigenaren lid van een speciaal voor de exploitatie van de collectieve voorzieningen opgerichte vereniging van eigenaren (de 'Vereniging'). De Vereniging vorderde een veroordeling van de bungaloweigenaren die hiervan niet lid waren (de 'niet-leden') tot meebetaling aan de kosten van de gemeenschappelijke voorzieningen. Voor beide procedures zullen achtereenvolgens de casus en stellingen van partijen uiteen worden gezet, gevolgd door de beoordeling door het gerechtshof. Deze bijdrage wordt afgesloten met een conclusie.
 Hof Arnhem: de casus en stellingen van partijen
 X en Y (de 'eigenaren') zijn beiden eigenaar van een bungalow, die deel uitmaken van een recreatiepark, bestaande uit 52 bungalows en een hotel. Verschillende collectieve voorzieningen van het park, waaronder wegen, een zwembad en de groenvoorziening, waren vanaf 1 april 2004 eigendom van een derde partij. De derde partij ('de exploitante') exploiteerde de voorzieningen. De exploitante gaf de collectieve voorzieningen niet alleen aan de 52 bungaloweigenaren in gebruik, maar zorgde daarnaast voor het onderhoud hiervan, alsmede de afvoer van afval en het doorleveren van water en elektra.
 Voordat de huidige exploitante de eigendom van de collectieve voorzieningen verkreeg, betaalden de eigenaren een vergoeding aan de vorige exploitante. Hiervoor hadden zij een overeenkomst gesloten. Deze overeenkomst was per 1 april 2004 niet door de huidige exploitante overgenomen. Ook was een dergelijke overeenkomst niet opnieuw gesloten. Hoewel de exploitante de collectieve voorzieningen ook aan de eigenaren ter beschikking stelde en ook aan hen diensten leverde, was er geen overeenkomst waaruit volgde dat de eigenaren hiervoor dienden te betalen. De exploitante stelt dat zij van de eigenaren een bedrag van € 5.324,22, te vermeerderen met rente, te vorderen heeft voor de door haar verrichte werkzaamheden in de periode 1 april 2004 tot en met 31 januari 2010. Deze kosten zouden zijn gemaakt voor het onderhoudsfonds, vuilverwerking, groenvoorzieningen en tuinonderhoud, centrumvoorzieningen, water, elektra en administratiekosten.
 In de wet staat dat hij of zij die ongerechtvaardigd is verrijkt ten koste van een ander, verplicht is, voorzover dit redelijk is, diens schade te vergoeden tot het bedrag van zijn verrijking. De rechtbank dient te oordelen over de stelling van de exploitante dat de eigenaren ten koste van haar ongerechtvaardigde zijn verrijkt. De rechter dient hiervoor te beoordelen of sprake is van (1) verrijking van de eigenaren, (2) verarming van de exploitante, (3) een verband tussen de verrijking van de eigenaren enerzijds en de verarming van de exploitante anderzijds en (4) of voor de verrijking geen redelijke grond aanwezig is waardoor deze ongerechtvaardigd is.
 Beoordeling door het gerechtshof Arnhem
 Het gerechtshof oordeelt als volgt. Ten eerste is de exploitante verarmd, voor zover zij diensten heeft verricht voor de exploitatie van het park, die zij niet op basis van een contract in rekening kan brengen aan de individuele bungaloweigenaars. Voor zover de eigenaren van die verrichte diensten hebben geprofiteerd, zijn zij verrijkt. Deze verrijking is ongerechtvaardigd, omdat de eigenaren vÃ3Ã3r 1 april 2004 voor diezelfde diensten aan de vorige exploitante wel een vergoeding verschuldigd waren op basis van de toen geldende exploitatieovereenkomst. Niet blijkt van enige reden waarom zij nu zonder vergoeding van die diensten mogen profiteren. Voor de vraag in hoeverre de eigenaren geacht moeten worden te hebben geprofiteerd van de verrichte diensten is - ingevolge de aanvullende werking van de redelijkheid en billijkheid - ook de inhoud van de vÃ3Ã3r 1 april 2004 geldende exploitatieovereenkomst van belang. Hierin stond dat de eigenaren er niet voor konden kiezen slechts een gedeelte van de collectieve voorzieningen te ontvangen. De eigenaren konden er dus bijvoorbeeld niet voor kiezen om slechts die diensten te ontvangen, waarvan zij feitelijk gebruik maakten of wensten te maken. De afzonderlijke delen van het park kunnen immers alleen functioneren indien en zolang het geheel functioneert en bekostigd wordt. Onder de vÃ3Ã3r 1 april 2004 geldende exploitatieovereenkomst waren de eigenaren de volledige exploitatievergoeding verschuldigd. Hierbij werd geen onderscheid gemaakt tussen diensten waarvan de eigenaren meer, minder of geen feitelijk gebruik maakten of nut hadden. Dit brengt met zich dat het de eigenaren vanaf 1 april 2004 niet vrijstond om naar eigen believen te bepalen dat zij sommige van deze diensten niet of slechts ten delen zouden afnemen.
 Verder van belang voor de beoordeling door het hof is dat de bungalows van de eigenaren deel uitmaken van het park en zij vanaf het begin af aan hebben geweten dat tot het park ook collectieve voorzieningen behoren en dat zij zich niet eenzijdig konden onttrekken aan het ontvangen van sommige van de door de exploitante verrichte diensten. Ook gezien de aard van het park moet volgens het Hof worden aangenomen dat diensten aangaande de collectieve voorzieningen gemeenschappelijk door ondermeer alle bungaloweigenaren werden ontvangen en dat aan een individuele bungaloweigenaar niet de bevoegdheid toekwam daarvan eenzijdig af te wijken. De stelling van de eigenaren dat zij, omdat er vanaf 1 april 2010 geen exploitatieovereenkomst bestond, eenzijdig ervoor mochten kiezen om geen diensten af te nemen, ziet er volgens het Hof aan voorbij dat zij verplicht waren zich tegenover de exploitante te gedragen overeenkomstig de eisen van redelijkheid en billijkheid. Dat geldt vanaf het moment waarop de exploitante de exploitatie van de collectieve voorzieningen overnam. Hoewel de eigenaren bestrijden gebruik te hebben gemaakt van de voorzieningen en diensten, moeten zij worden geacht die diensten te hebben ontvangen, of zij daarvan nu gebruik hebben gemaakt of niet. Hierdoor zijn zij verrijkt. Zoals aangegeven, moet hierdoor worden aangenomen dat de exploitante hierdoor is verarmd. De slotsom van het gerechtshof is dat de eigenaren ongerechtvaardigd zijn verrijkt ten koste van de exploitante en op grond daarvan verplicht zijn aan de exploitante te betalen, omdat zij tot die bedragen verrijkt zijn, de exploitante verarmd is en die verplichting redelijk is.
 Gerechtshof Den Haag: de casus en stellingen van partijen
 De casus waarover het gerechtshof Den Haag diende te oordelen was als volgt. Bungaloweigenaren X en Y kochten in 1995 als beleggingsobject beiden een bungalow, die deel uitmaakten van en waren gelegen op een bungalowvakantiepark. Twee weken per jaar konden zij de bungalows zelf gebruiken. De rest van het jaar werden de bungalows onderverhuurd door tussenkomst van Vakantiepark De Berkenhorst ('De Berkenhorst''). De Berkenhorst besteedde de onderverhuur aan een derde partij uit. Daarnaast was De Berkenhorst eigenaar van verschillende centrale voorzieningen op het bungalowpark, waaronder een zwembad, receptie en wegen.
 Na verkoop van de centrale voorzieningen aan een derde door De Berkenhorst, werd zij in 2006 in staat van faillissement verklaard. De curator zegde de door De Berkenhorst gesloten overeenkomsten met derden op, waaronder de overeenkomst voor de onderverhuur van de bungalows. Hierdoor zijn de bungalows van X en Y vanaf 2006 uit de verhuur gehaald. Na het faillissement verenigde een aantal bungaloweigenaren zich in een vereniging van eigenaren (de 'Vereniging'), die een overeenkomst sloot met de nieuwe eigenaar van de centrale voorzieningen voor het gebruik daarvan. De Vereniging bracht haar leden voor het gebruik van de centrale voorzieningen maandelijks kosten in rekening. Deze kosten zagen op het gebruik van onder andere een zwembad, restaurant, parkonderhoud, een vuilnisophaaldienst, alsmede voorschotten wegens op de individuele bungalows betrekking hebbende belastingen, verzekering en nutsvoorzieningen. Hoewel X en Y geen lid van de Vereniging waren, zijn aan hen wel kosten in rekening gebracht, die door X en Y onbetaald zijn gelaten.
 In eerste aanleg bij de rechtbank zijn alle vorderingen van de Vereniging afgewezen. In hoger beroep vordert de Vereniging primair een verklaring voor recht dat X en Y gehouden zijn bij te dragen aan het in goede staat van onderhoud houden en het laten voldoen aan de nodige eisen van verhuurbaarheid en gebruik van het parkterrein en de centrale voorzieningen (zonder het zwembad). Ook vordert de vereniging veroordeling van X en Y tot betaling van een bijdrage in de parklasten van € 274, - per maand vanaf de periode mei 2007, te vermeerderen met B.T.W. en wettelijke rente en indexering.
 Subsidiair vordert de Vereniging een verklaring voor recht dat X en Y gehouden zijn bij te dragen in de algemene parklasten. Dit betreft de kosten die voor het park zouden moeten worden gemaakt, ook als er geen sprake zou zijn van een verhurend park. Daarnaast vordert de Vereniging subsidiair een veroordeling van X en Y tot het betalen van een bedrag van € 82, - per maand vanaf de periode mei 2007, te vermeerden met B.T.W., wettelijke rente en indexering.
 Het gerechtshof stelt allereerst vast dat voor X en Y geen contractuele verplichting bestaat om mee te betalen aan de algemene parklasten, inclusief de lasten die met de verhuur van het park verband houden. X en Y hebben hun bungalows sinds 2006 immers uit de verhuur gehaald. Toen De Berkenhorst failliet werd verklaard heeft de curator alle lopende overeenkomsten beëindigd, waaronder die tussen X en Y en De Berkenhorst over de verhuur van de bungalow. De weigering van X en Y om bij te dragen aan de voor de verhuur noodzakelijke (onderhouds)kosten levert hierdoor geen onrechtmatige daad op. Ook ongerechtvaardigde verrijking is hierdoor niet aan de orde. Het hof wijst de primaire vordering dus af.
 Vervolgens komt het gerechtshof toe aan de beoordeling van de subsidiaire vordering. Deze vordering heeft als strekking dat X en Y moeten meebetalen aan de algemene parklasten, niet zijnde de exploitatiekosten die met de verhuur samenhangen. Het gaat hier dus om de kosten van algemeen parkonderhoud. Het Hof overweegt nog dat ten aanzien van deze kosten geen contractuele verplichting tot betaling voor X en Y bestaat, dat weigering van X en Y om te betalen niet onrechtmatig is en dat voor ongerechtvaardigde verrijking onvoldoende is gesteld. Vervolgens oordeelt het Hof dat de Vereniging tal van feiten en omstandigheden heeft aangevoerd, die het Hof aanmerkt als een beroep op de eisen van de redelijkheid en billijkheid die de rechtsverhouding beheersen die bestaat tussen eigenaren van bungalows in een vakantiepark als het onderhavige. Het Hof acht de hierop gebaseerde aansprakelijkheid van X en Y juist. In dit kader overweegt het hof het volgende. De bungalows bevinden zich niet aan de openbare weg, maar in een min of meer afgesloten park met eigen wegen en paden, terwijl de eigenaars in veel opzichten (ten aanzien van uitstraling, bereikbaarheid, voorzieningen en veiligheid) van elkaar afhankelijk zijn (ook in financieel opzicht), zelfs indien de verhuur buiten beschouwing wordt gelaten. Het hof wijst er daarbij bovendien nog op dat X en Y in redelijkheid niet voorbij kunnen gaan aan het feit dat het overgrote deel van de bungalows bestemd is voor de verhuur. Daarbij zal een volstrekte scheiding tussen kosten zÃ3nder en kosten mét verhuur niet altijd mogelijk zijn. Zo strekt de groenvoorziening bijvoorbeeld zowel ten voordele van de eigenaar/niet verhuurder als van de eigenaar/wél verhuurder. Enige bijdrage daaraan door X en Y wordt redelijk geacht. X en Y mogen hun ogen niet sluiten voor het feit dat de bungalows in het park voor ongeveer 90 procent op regelmatige basis worden verhuurd. Dit is immers de opzet van het park en dit was X en Y bij aankoop bekend. Die opzet is sindsdien niet of nauwelijks veranderd. De omstandigheid dat X en Y hun bungalows (om welke reden dan ook) niet meer voor de verhuur beschikbaar stellen, betekent niet dat zij zich in de gegeven omstandigheden niets meer van het park hoeven aan te trekken. X en Y voeren nog aan dat zij nimmer hebben betoogd om betrokken te worden bij de exploitatie van het vakantiepark. Zij hebben slechts een belegging met een gegarandeerd rendement willen verkrijgen en beroepen zich op de contractsvrijheid. Het hof passeert dit verweer, omdat X en Y zich niet geheel aan hun verantwoordelijkheid als medeparkbewoner kunnen onttrekken. De vereniging, waarin 90 procent van de bungaloweigenaren is verenigd, heeft een gerechtvaardigd belang bij het behoorlijk regelen van de elementaire voorziening in het park en een aanvaardbare verdeling van de daarmee gemoeide kosten. De vereniging beoogt hieraan tegemoet te komen. Het Hof acht X en Y mede verantwoordelijk voor de algemene parklasten.
 Uit de behandelde rechtspraak kan worden afgeleid dat de betreffende rechters het uitgangspunt dat de gebruiker van een levering of dient daarvoor dient te betalen belangrijker achten dan het uitgangspunt dat niemand hoeft te betalen voor iets waarom hij niet heeft gevraagd.
 Uit de besproken arresten volgt dat de eigenaren van bungalows die op een vakantiepark staan, in ieder geval gehouden zijn bij te dragen aan de algemene parklasten. Dit geldt zelfs indien aan een dergelijke verplichting geen overeenkomst of lidmaatschap van bijvoorbeeld een vereniging van eigenaars ten grondslag ligt. Zoals uit het arrest van het gerechtshof Arnhem volgt, zal een dergelijke verplichting onder omstandigheden bestaan, omdat sprake is van ongerechtvaardigde verrijking. Een aanwijzing dat hiervan sprake is, kan zijn dat eerder voor dezelfde leveringen of diensten - bijvoorbeeld aan een vorige eigenaar van de voorzieningen - wel werd betaald. Volgens het oordeel van het gerechtshof Den Haag wordt de rechtsverhouding die bestaat tussen eigenaren van bungalows - zoals die in dat arrest bestond - beheerst door de eisen van redelijkheid en billijkheid. Deze eisen kunnen onder omstandigheden met zich brengen dat alle individuele bungaloweigenaren gehouden zijn bij te dragen in de algemene kosten. Indien daarnaast bijna alle andere bungaloweigenaren hun bungalow verhuren en in verband daarmee bepaalde collectieve voorzieningen in het park aanwezig zijn, dient ook daaraan in enigerlei mate te worden bijgedragen, indien dit bij de aankoop van de bungalows voldoende duidelijk was. De vraag of individuele bungaloweigenaren dienen mee te betalen aan de collectieve voorzieningen die aanwezig zijn op het bungalowpark blijft dus afhankelijk van de omstandigheden van het concrete geval. Uit de in deze bijdrage besproken arresten blijkt wel dat voor de beantwoording van deze vraag uitgangspunt is dat de eigenaren rekening moeten houden met de opzet van het park en elkaars belangen. Niet alleen het ge- of verbruik van de betreffende eigenaren is van belang.
 De besproken uitspraken zijn te vinden op www.rechtspraak.nl onder LJN: BX9890 en BY2904.


type: wikipedia

text:
Dit is een lijst van staatshoofden van Letland.
 Letse Onafhankelijkheidsoorlog
 (1721)-1917: Russische gouvernementen Koerland, Lijfland en Vitebsk (uiterste noordwesten, het huidige Letgallen)
 5 juli 1917: Letland verkrijgt autonomie
 9 september 1917-november 1918: Duitse bezetting
 januari 1918: De Letse Voorlopige Vergadering verklaart de gebieden Koerland, Lijfland en Letgallen autonoom onder de naam Letland
 Baltisch Hertogdom (1918)
 maart 1918: De Landesrat von Courland (gedomineerd door de Baltisch-Duitse adel) roept Koerland uit tot Hertogdom Koerland en Semgallen onder Duitse protectie
 april 1918: De Vereinigter Landesrat von Livland, Estland, Riga und Ösel (gedomineerd door de Baltisch-Duitse adel) verklaren Lijfland tot Baltisch Hertogdom onder Duitse protectie
 8 november 1918: Koerland wordt bij het Baltisch Hertogdom gevoegd als Verenigd Baltisch Hertogdom. Een regentschapsraad wordt aangesteld
 Republiek Letland (1918-1940)
 18 november 1918: Na de Duitse capitulatie roepen Letse nationalisten de Republiek Letland uit
 17 december 1918: Het Rode Leger valt binnen, verdrijft de regering naar Liepāja en de Letse Socialistische Sovjetrepubliek wordt uitgeroepen
 22 mei 1919: Letse nationalisten heroveren Riga
 Letse Socialistische Sovjetrepubliek (1940-1991)
 juni 1940: Sovjet-Russische bezetting, een nieuwe Letse Socialistische Sovjetrepubliek wordt uitgeroepen
 1941-1944: Duitse bezetting
 1945: Herstel Letse SSR
 Republiek Letland (1990-heden)
 1990: Onafhankelijkheidsverklaring Republiek Letland
 1991: Onafhankelijkheid erkend door de Sovjet-Unie
 Gebruikte afkortingen
 ZZS = Unie van Groenen en Boeren
 LZP = Latvijas Zaļā partija (Letse Groene Partij)
 LZS = Letse Agrarische Unie (centrum)
 LKP = Letse Communistische Partij (communisten)
 LSDSP = Sociaaldemocratische Arbeiderspartij van Letland (sociaaldemocraten)
 DC = Partij van het Democratisch Centrum (centrum)
 LDTB = Volksblok van de Werkers (communisten)
 LC = Unie van de Letse Weg
 n/p = partijloos
 Zie ook
 Lijst van premiers van Letland
 Politiek in Letland
 Letland
 Staatshoofden


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 9.5.2008
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 C 116/29
 Prasība, kas celta 2008. gada 31. martā — Gres La Sagra/ITSB — Ceramicalcora (“VENATTO MARBLE STONE”)
 (Lieta T-130/08)
 (2008/C 116/53)
 Valoda, kādā sagatavots prasības pieteikums — spāņu
 Lietas dalībnieki
 Prasītāja: Gres La Sagra, SL, Alameda de la Sagra (Spānija) (pārstāvji — T. Villate Consonni, abogada, un J. Calderón Chavero, abogado)
 Atbildētājs: Iekšējā tirgus saskaņošanas birojs (preču zīmes, paraugi un modeļi)
 Otrs procesa Apelāciju padomē dalībnieks: Ceramicalcora, SA (Alcora) (Spānija)
 Prasītājas prasījumi:
 —
 atcelt Iekšējā tirgus saskaņošanas biroja (ITSB) Apelāciju ceturtās padomes 2008. gada 30. janvāra lēmumu lietā R-1609/2006-4;
 —
 ņemot vērā lēmuma atcelšanu, apmierināt preču zīmes reģistrācijas pieteikumu 3109006 ne tikai attiecībā uz pakalpojumiem, kas ietilpst 39. klasē (kas šajā daļā jau ir apmierināts, pamatojoties uz to, ka ir noraidīti iebildumi B690695 attiecībā uz šiem pakalpojumiem un šis noraidījums ir kļuvis galīgs), bet arī uz visām pārējām pieteiktajām precēm un pakalpojumiem, kas ietilpst 19., 21. un 40. klasē;
 —
 piespriest ITSB un pārējiem procesa dalībniekiem atlīdzināt tiesāšanās izdevumus saistībā ar šo procesu, ja tas tiks apstrīdēts, un noraidīt viņu prasījumus.
 Pamati un galvenie argumenti
 Kopienas preču zīmes reģistrācijas pieteicējs: prasītāja
 Kopienas preču zīme: grafiska preču zīme “VENATTO (marble stone)” (reģistrācijas pieteikums Nr. 3 109 066) attiecībā uz precēm un pakalpojumiem, kas ietilpst 19., 21., 39. un 40. klasē
 Iebildumu procesā pretstatītās preču zīmes vai apzīmējuma īpašnieks: CERAMICALCORA, SA.
 Iebildumu procesā pretstatītā preču zīme vai apzīmējums: Spānijas preču zīmes, ko veido apzīmējums “VENETO (céramicas)” (Nr. 2 115 543; 2 056 688; un 2 056 699) attiecībā uz precēm un pakalpojumiem, kas, attiecīgi, ietilpst 27., 19., 21. un 39. klasē
 Iebildumu nodaļas lēmums: daļēji apmierināt iebildumus, uzskatot, ka attiecīgajā teritorijā pastāv sajaukšanas iespēja attiecībā uz konkrētajām precēm un pakalpojumiem, kas ietilpst 19., 21. un 40. klasē, bet ka šāda sajaukšanas iespēja nepastāv attiecībā uz konkrētajiem pakalpojumiem, kas ietilpst 39. klasē
 Apelāciju padomes lēmums: noraidīt apelācijas sūdzību
 Izvirzītie pamati: Regulas (EK) Nr. 40/94 par Kopienas preču zīmi 8. panta 1. punkta b) apakšpunkta nepareiza piemērošana


type: legislation

text:
 2.12.2020
 IT
 Gazzetta ufficiale dell’Unione europea
 L 404/3
 REGOLAMENTO DI ESECUZIONE (UE) 2020/1811 DELLA COMMISSIONE
 del 1o dicembre 2020
 che modifica il regolamento (CE) n. 684/2009 per quanto riguarda l’identificazione degli operatori economici in Irlanda del Nord
 LA COMMISSIONE EUROPEA,
 visto il trattato sul funzionamento dell’Unione europea, in particolare l’articolo 113, in combinato disposto con l’articolo 131 dell’accordo sul recesso del Regno Unito di Gran Bretagna e Irlanda del Nord dall’Unione europea e dalla Comunità europea dell’energia atomica (1),
 vista la direttiva 2008/118/CE del Consiglio, del 16 dicembre 2008, relativa al regime generale delle accise e che abroga la direttiva 92/12/CEE (2), in particolare l’articolo 29, paragrafo 1,
 considerando quanto segue:
 (1)
 Il Regno Unito ha receduto dall’Unione europea il 31 gennaio 2020 sulla base dell’accordo sul recesso del Regno Unito di Gran Bretagna e Irlanda del Nord dall’Unione europea e dalla Comunità europea dell’energia atomica (qui di seguito «l’accordo di recesso»).
 (2)
 L’articolo 126 dell’accordo di recesso prevede un periodo di transizione che termina il 31 dicembre 2020. Fino a tale data al Regno Unito e nel Regno Unito si applica il diritto dell’Unione nella sua interezza.
 (3)
 Dalla fine del periodo di transizione non si applicheranno più al Regno Unito le norme unionali nel settore delle accise. Tuttavia, in conformità dell’articolo 8 del protocollo su Irlanda/Irlanda del Nord, che è parte dell’accordo di recesso, le norme dell’Unione in materia di accise continueranno ad applicarsi nell’Irlanda del Nord (3) dopo il periodo di transizione per quanto riguarda i beni, al fine di evitare una frontiera fisica tra l’Irlanda e l’Irlanda del Nord.
 (4)
 A norma dell’articolo 19 del regolamento (UE) n. 389/2012 del Consiglio (4), ciascuno Stato membro gestisce una banca dati elettronica contenente un registro degli operatori economici (depositari autorizzati, destinatari autorizzati e speditori autorizzati), ai sensi dell’articolo 4 della direttiva 2008/118/CE. Per quanto riguarda il codice del paese a due lettere, l’articolo 1 del regolamento (UE) n. 612/2013 della Commissione (5), che disciplina la struttura del numero di identificazione degli operatori, indica che il codice accisa dell’operatore si compone di due campi. Il primo è il codice alfabetico del paese, ossia l’identificatore dello Stato membro in cui è registrato l’operatore economico o il deposito fiscale. Tale codice proviene dall’elenco 3 dei codici di cui all’allegato II del regolamento (CE) n. 684/2009 della Commissione (6). Inoltre, le procedure sono informatizzate e supportate dai sistemi informatici paneuropei di informatizzazione dei movimenti e dei controlli dei prodotti soggetti ad accisa (EMCS) e per lo scambio di dati relativi alle accise (SEED) per la registrazione degli operatori economici soggetti ad accisa.
 (5)
 La circolazione di prodotti sottoposti ad accisa fra l’Unione e l’Irlanda del Nord sarà trattata come un movimento intraunionale. Di conseguenza, per gli operatori economici stabiliti in Irlanda del Nord che intendano trasportare prodotti sottoposti ad accisa in regime di sospensione dall’accisa da e verso Stati membri, è necessario essere registrati e autorizzati nel SEED nonché applicare i regimi unionali di accisa e utilizzare l’EMCS. I codici degli Stati membri e i codici dei paesi sono stabiliti nel regolamento (CE) n. 684/2009 in riferimento al codice ISO alfa 2 (ISO 3166). Laddove gli operatori economici del Regno Unito utilizzano il codice «GB», in tale sistema l’Irlanda del Nord non dispone di un codice specifico. Poiché il sistema ISO contempla la possibilità di usare codici X per i territori che non dispongono di un codice specifico e per motivi di allineamento con il regolamento di esecuzione (UE) 2020/1470 della Commissione (7), è opportuno utilizzare il codice «XI» per distinguere gli operatori economici dell’Irlanda del Nord che effettuano trasporti di prodotti sottoposti ad accisa.
 (6)
 È pertanto opportuno modificare di conseguenza il regolamento (CE) n. 684/2009.
 (7)
 Le misure di cui al presente regolamento sono conformi al parere del comitato delle accise,
 HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO:
 Articolo 1
 Il regolamento (CE) n. 684/2009 è così modificato:
 a)
 all’allegato I, tabella 1, punto 17.2, il testo della casella della riga c, colonna F, è sostituito dal testo seguente:
 «Indicare un codice paese diverso da quello dei codici paese degli Stati membri.»;
 b)
 l’allegato II è così modificato:
 i)
 l’elenco codici 3 è sostituito dal seguente:
 «3. CODICI DEI PAESI
 Devono essere identici ai codici stabiliti nella nomenclatura di paesi e territori per le statistiche europee sugli scambi internazionali di beni di cui all’allegato I del regolamento di esecuzione (UE) 2020/1470 della Commissione (*1), eccetto:
 —
 Grecia, per cui occorre utilizzare EL invece di GR.
 (*1) Regolamento di esecuzione (UE) 2020/1470 della Commissione, del 12 ottobre 2020, relativo alla nomenclatura dei paesi e territori per le statistiche europee sugli scambi internazionali di beni e alla disaggregazione geografica per le altre statistiche sulle imprese (GU L 334 del 13.10.2020, pag. 2).»;"
 ii)
 l’elenco codici 4 è soppresso;
 iii)
 l’elenco codici 5 è sostituito dal seguente:
 «5. NUMERO DI RIFERIMENTO DELL’UFFICIO DOGANALE (COR)
 Il numero di riferimento dell’ufficio doganale (COR) è composto da un identificatore del codice del paese seguito da un codice nazionale alfanumerico di sei cifre, ad esempio IT0830AB.».
 Articolo 2
 Il presente regolamento entra in vigore il 1o gennaio 2021.
 Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri.
 Fatto a Bruxelles, il 1o dicembre 2020
 Per la Commissione
 La presidente
 Ursula VON DER LEYEN
 (1) GU L 29 del 31.1.2020, pag. 7.
 (2) GU L 9 del 14.1.2009, pag. 12.
 (3) Fatto salvo il consenso democratico di cui all’articolo 18 del protocollo su Irlanda/Irlanda del Nord, sulla proroga dell’applicazione dell’articolo 8 del medesimo.
 (4) Regolamento (UE) n. 389/2012 del Consiglio, del 2 maggio 2012, relativo alla cooperazione amministrativa in materia di accise e che abroga il regolamento (CE) n. 2073/2004 (GU L 121 dell’8.5.2012, pag. 1).
 (5) Regolamento di esecuzione (UE) n. 612/2013 della Commissione, del 25 giugno 2013, sul funzionamento del registro degli operatori economici e dei depositi fiscali e sulle relative statistiche e relazioni a norma del regolamento (UE) n. 389/2012 del Consiglio relativo alla cooperazione amministrativa in materia di accise (GU L 173 del 26.6.2013, pag. 9).
 (6) Regolamento (CE) n. 684/2009 della Commissione, del 24 luglio 2009, recante modalità di attuazione della direttiva 2008/118/CE del Consiglio per quanto riguarda le procedure informatizzate relative alla circolazione di prodotti sottoposti ad accisa in sospensione dall’accisa (GU L 197 del 29.7.2009, pag. 24).
 (7) Regolamento di esecuzione (UE) 2020/1470 della Commissione, del 12 ottobre 2020, relativo alla nomenclatura dei paesi e territori per le statistiche europee sugli scambi internazionali di beni e alla disaggregazione geografica per le altre statistiche sulle imprese (GU L 334 del 13.10.2020, pag. 2).


type: other

text:
LOGO Gemeenten - Nieuws | 'Vreemdeling in procedure moet voor opvang meewerken aan vertrek'
 'Vreemdeling in procedure moet voor opvang meewerken aan vertrek' - Nieuws
 'Vreemdeling in procedure moet voor opvang meewerken aan vertrek'
 De Centrale Raad van Beroep heeft opnieuw uitgesproken dat opvang in een Vrijheidsbeperkende Locatie (VBL) een 'voldoende voorziening' biedt voor dakloze vreemdelingen die op grond van de WMO om opvang of leefgeld van een gemeente hebben gevraagd. Voor opvang in een VBL wordt echter ‘meewerken aan vertrek’ als voorwaarde gesteld, en dat mag niet van de ECSR.
 Ten aanzien van de verplichting tot het opvangen van dakloze vreemdelingen wordt vanuit de Rijksoverheid de Vrijheidsbeperkende Locatie (VBL) genoemd als alternatief voor een 'Bed-Bad-Brood' opvang. Deze VBL mist een wettelijke grondslag, maar is bedoeld als tijdelijke opvang voor vreemdelingen om aan hun vrijwillige terugkeer te werken. In principe kunnen vreemdelingen voor een periode van drie maanden in deze opvang terecht, maar in de praktijk verblijven vreemdelingen er soms zelfs wel eens drie jaar.
 Om in aanmerking te komen voor de VBL dient men echter mee te werken aan terugkeer. Deze voorwaarde voor opvang is evident in strijd met de uitspraak van het Europees Comité voor Sociale Rechten (ECSR) van 1 november 2014. Dit gezaghebbende orgaan heeft namelijk uitgesproken dat de voorwaarde van meewerken aan terugkeer niet verbonden mag worden aan de opvang van vreemdelingen.
 De Centrale Raad van Beroep, het rechtsprekende orgaan dat op 17 december 2014 nog oordeelde dat gemeenten verplicht waren op grond van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (Wmo 2015) opvang te verstrekken aan dakloze vreemdelingen, heeft sindsdien een opmerkelijke ommezwaai gemaakt. Op 26 november 2015 gaf de CRvB aan dat het opvangsysteem in Nederland nu in één keer wel sluitend is omdat er een VBL is. Vreemd genoeg bestond deze VBL echter ook al op 17 december 2014, toen de CRvB gemeenten nog verplichtte om opvang te verstrekken en dus kennelijk vond dat er géén sluitend systeem was.
 Ondanks het gegeven dat rechtbanken eerder oordeelden dat het aanbieden van opvang in een VBL niet in overeenstemming is met de voorwaarden die de ECSR stelt heeft de CRvB dus bepaald dat het VBL een afdoende voorliggende voorziening is. Het argument van de advocaat, dat vreemdelingen die nog in procedure zijn en op grond daarvan rechtmatig verblijf hebben niet in het VBL terecht kunnen, wordt door de CRvB terzijde geschoven. Kennelijk weegt de feitelijke beschikbaarheid van de VBL zwaarder dan het juridische argument dat de VBL, waarin afgewezen vreemdelingen mee moeten werken aan hun vertrek, niet is bedoeld voor deze vreemdelingen. Daarbij verschuilt de CRvB zich ook nog eens achter de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State:
 “Uit de onder 4.2 geciteerde uitspraak [d.d. 26 nov 2015, red.] vloeit voort dat er van mag worden uitgegaan dat ook betrokkenen van de opvang in een VBL gebruik kunnen maken, dat plaatsing in een VBL in het algemeen kan worden aangemerkt als een voldoende voorziening in het bieden van opvang voor personen als betrokkenen en dat met deze voorziening voldoende invulling wordt gegeven aan de uit het internationaal recht voortvloeiende (positieve) verplichting opvang te bieden. Hieruit volgt dat het college zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat er geen noodzaak bestond om betrokkenen op grond van de Wmo 2015 opvang of leefgeld te verstrekken. De beroepsgrond van betrokkenen dat opvang in een VBL van hen niet kan worden gevergd, omdat de daaraan verbonden voorwaarde van medewerking aan vertrek in hun bijzondere omstandigheden onrechtmatig is, leidt niet tot een ander oordeel, omdat dit niet afdoet aan de feitelijke beschikbaarheid van de VBL en de beoordeling van de rechtmatigheid van de gestelde voorwaarde is voorbehouden aan de staatssecretaris en - in hoger beroep - uiteindelijk aan de Afdeling.” (r.o. 4.5.2.1)
 “Beslissing: De Centrale Raad van Beroep verklaart zich onbevoegd kennis te nemen van de hoger beroepen gericht tegen de aangevallen uitspraak voor zover deze zien op de bed-bad-broodvoorziening (...)”
 De uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 24 februari 2016, in hoger beroep tegen de uitspraak van de Rechtbank Amsterdam van 7 oktober 2015
 CRvB vbl bed bad brood


text:
ARCHIVES HISTORIQUES
 DE LA COMMISSION
 COLLECTION RELIEE DES
 DOCUMENTS "COM"
 COM (88) 810
 Vol. 1988/0268
 ---pagebreak--- Disclaimer
 Conformément au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983 concernant
 l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique européenne et de
 la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983, p. 1) modifié en dernier
 lieu par le règlement (UE) 2015/496 du Conseil du 17 mars 2015 (JO L79 du 25. 3.2015, p. 1), ce
 dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents classifiés présents dans ce dossier
 ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit règlement ou sont considérés déclassifiés
 conformément aux articles 26(3) et 59(2) de la décision (UE, Euratom) 2015/444 de la
 Commission du 13 mars 2015 concernant les règles de sécurité aux fins de la protection des
 informations classifiées de l'Union européenne.
 In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983 concerning
 the opening to the public of the historical archives of the European Economic Community and the
 European Atomic Energy Community (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as last amended by Council
 Regulation (EU) 2015/496 of 17 March 2015 (OJ L 79, 27.3.2015, p. 1), this file is open to the
 public. Where necessary, classified documents in this file have been declassified in conformity
 with Article 5 of the aforementioned regulation or are considered declassified in conformity with
 Articles (26.3) and 59(2) of the Commission Decision (EU, Euratom) 2015/444 of 13 March 2015
 on the security rules for protecting EU classified information.
 In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom 1. Februar
 1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und
 der Europäischen Atomgemeinschaft (ABI. L 43 vom 15.2.1983, S. 1), zuletzt geändert durch die
 Verordnung (EU) Nr. 2015/496 vom 17. März 2015 (ABI. L 79 vom 25.3.2015, S. 1), ist dieser Akt
 der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit erforderlich, wurden die Verschlusssachen in diesem Akt in
 Übereinstimmung mit Artikel 5 der genannten Verordnung freigegeben; beziehungsweise werden
 sie auf Grundlage von Artikel 26(3) und 59(2) der Entscheidung der Kommission (EU, Euratom)
 2015/444 vom 13. März 2015 über die Sicherheitsvorschriften für den Schutz von EU-
 Verschlusssachen als herabgestuft angesehen.
 ---pagebreak--- ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
 CΟΜ(88 ) 810 τελικό - SΥΝ 181
 Βρυξέλλες , 11 Ιανουαρίου 1989
 ΠΡΟΤΑΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ( ΕΟΚ ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 σχετικά με τις στατιστικές των ανταλλαγών
 αγαθών μεταξύ κρατών μελών
 ( υποβληθείσα από την Επιτροπή)
 •< / . •/ \
 & Γ;, ... χ<;· °\
 C') 'O
 1^1 <1
 Ç. -λ
 Cvi
 \>
 \ <Λ
 ο
 ix)
 Λ. ' /
 X //
 ---pagebreak--- ΑΙΊΊΟΑΘΓΧΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 1. Έως το τέλος του 1992/ οι στατιστικές σχετικά με τη διακίνηση
 εμπορευμάτων ανάμεσα στα κράτη μέλη , που καταρτίζονται είτε για
 κοινοτικούς είτε για εθνικούς σκοπούς, θα έχουν ως βάση τις
 διατυπώσεις που αφορούν τη διέλευση των εσωτερικών συνόρων της
 Κοινότητας και τα διοικητικά έγγραφα που συνεπάγονται αυτές οι
 διατυπώσεις . Για το λόγο αυτό, προς το παρόν , η στατιστική του
 εμπορίου μεταξύ των κρατών μελών τροφοδοτείται με δεδομένα από τα
 έντυπα για τη στατιστική του ενιαίου διοικητικού εγγράφου, και η
 στατιστική της διαμετακόμισης που γίνεται από τα κράτη μέλη για τα
 οποία η κυκλοφορία αυτή, από οικονομική άποφη, είναι ιδιαίτερα
 σημαντική , δεν μπορεί να εννοηθεί έξω από τα πλαίσια της
 διαδικασίας της κοινοτικής διαμετακόμισης .
 2. Με την εξάλειψη των φυσικών συνόρων , θα εξαψανισθούν οι
 διατυπώσεις, τα έγγραφα και οι έλεγχοι που συνεπάγεται ακόμη,
 γενικά, η μεταφορά κινητών αγαθών από ένα κράτος μέλος σε άλλο , -
 εν πάση περιπτώσει , για τα περισσότερα εμπορεύματα που θα
 διακινούν ται διαμέσου της επικράτειας της Κοινότητας . Εξυπακούεται
 ότι οι στατιστικές που , έστω και άμεσα, έχουν ωφεληθεί από αυτές
 τις διατυπώσεις , από αυτά τα έγγραφα και από αυτούς τους ελέγχους
 θα χάσουν τις παραδοσιακές τους πηγές .
 3. Συνεπώς , ούτε η Κοινότητα ως σύνολο , ούτε τα κράτη μέλη της δεν
 επιθυμούν να χάσουν ξαφνικά μετά το 1992 την πληροφορία για τις
 ενδοκοινοτικές συναλλαγές που, για 30 χρόνια, τους έδωσε τις
 αδιάσειστες αποδείξεις της ανάπτυξής τους και της οικονομικής τους
 ολοκλήρωσης . Αντίθετα, θα πρέπει να ουνεχίσουν να διαθέτουν αυτή
 την ενημέρωση στο βαθμό που θα τους χρησιμεύσει να εκτιμήσουν τις
 συνέπειες της προοδευτικής ολοκλήρωσης της εσωτερικής αγοράς και θα
 ---pagebreak--- - 2 -
 ότι η πληροφόρηση γιοί τις ανταλλαγές αγαθών μεταξύ κρατών μελών θα συμβάλλει
 ακριβώς οτη μέτρηση της προόδου της εσωτερικής αγοράς , στην επιτάχυνση , κατά
 συνέπεια, της ολοκλήρωσής της και στη συνειδητή έδρα ίωση της υλοποίησής, της·
 ότι, μέχρι το τέλος του 1992, οι στατιστικές των ανταλλαγών αγαθών μεταξύ
 κρατών μελών θα αντλούν στοίχε ία από τις διατυπώσεις , τα έγγραφα και τους
 ελέγχους που επιβάλλουν οι τελωνειακές αρχές , για την κάλυψη δικών τους
 αναγκών ή αναγκών άλλων υπηρεσιών , στους απ οστολε ις και τους παραλήπτες
 εμπορευμάτων που μεταφέρονται μέσα στα κράτη μέλη, αλλά ότι η κατάργηση των
 φυσικών και φορολογικών συνόρων οδηγεί στην εξαφάνισή τους *
 ότι από τότε, και στο εξής θα διεξάγεται άμεση συλλογή από τους αποστολείς και
 τους παραλήπτες των δεδομένων που είναι απαραίτητα για τις στατιστικές των
 ανταλλαγών αγαθών μεταξύ κρατών μελών, με μεθόδους και τεχνικές που θα
 διασφαλίζουν την πληρότητα, την πιστότητα και την επικαιρότητα των δεδομένων
 αυτών, χωρίς να αποτελούν για τους ενδιαφερομένους , ειδικά για τις
 μικρομεσαίες επιχειρήσεις , ένα βάρος δυσανάλογο με τα αποτελέσματα που
 αναμένουν οι χρήστες των εν λόγω στοηιστικών
 ότι οι σχετικοί κανονισμοί πρέπει να εφαρμοστούν, στο εξής , σε όλες τις
 στατιστικές των ανταλλαγών αγαθών μεταξύ κρατών μελών, ακόμα και σε εκείνες
 που δεν θα έχουν αποτελέσες πριν το 1993 , αντικείμενο μιας εναρμόνισης ή μίας
 κοινοτικής υποχρέωσης , με τρόπο ώστε τα κράτη μέλη να μην οδηγηθούν στην
 υποκατάσταση των παραδοσιακ ών διαδικασιών με καινούργιες , που για να είναι
 αποτελεσματικές , θα κατέληγαν ενδεχομένως να αποκλίνουν μεταξύ τους· ότι ο
 κανονισμός αυτός , για να ανταπ εξέλθει σε όλες τις απαιτήσεις για πληροφορίες
 που πρόκειται να προκαλέσει η πραγματοποίηση της εσωτερικής αγοράς , πρέπει
 να μπορέσει να συμπεριλάβει, όλα τα εμπορεύματα που κυκλοφορούν μεταξύ των
 κρατών μελών όποια και αν είναι, από τη μια μεριά, η τελωνειακή και
 φορολογική τους κατάσταση, και από την άλλη, η αιτία μετακίνησής τους *
 ότι οι στατιστικές των ανταλλαγών αγαθών μεταξύ κρατών μελών ορίζονται
 ανάλογα με τις κινήσεις των εμπορευμάτων που αποτελούν το αντικείμενό τους *
 ότι μπορεί να περιέχουν δεδομένα σχετικά με τη μεταφορά των- οποίων η συλλογή
 θα γίνεται ταυτόχρονα με τη συλλογή των ιδιαιτέρων δεδομένων για τις στατιστικές
 αυτές και ότι θα μειωνόταν έτσι η συνολική επιβάρυνση των πληροφοριών*
 ---pagebreak--- - 3 -
 ότι ο ιδιώτης θα ωφεληθεί φανερά από την προσέγγιση των έμμεσων φόρων ότι
 αρμόζει να αποφευχθεί η μείωση του εύρους των ωφελημάτων αυτών, στα μάτια
 του ιδιώτη, λόγω των διατάξεων που διεπουν την παροχή πληροφοριών όσον αφορά
 τις αγορές που ο ιδιώτης αυτός θα πραγματοποιούσε σε μια χώρα όπου δεν
 εδρεύει· ότι η παροχή της πληροφορίας αυτής θα του επέβαλλε μία υποχρέωση
 που θα του φαινόταν τουλάχιστον άτοπη και της οποίας η εκπλήρωση δεν θα
 μπορούσε , εξάλλου , να επαληθευτεί χωρίς τη χρήση υπερβολικών μέτρων; ότι είναι
 κατά συνέπεια λογικό να μην αντιμετωπίζεται πλέον ο εν λόγω ιδιώτης ως
 υπόχρεος παροχής των πληροφοριών αυτών πέρα από κατάλληλες περιοδικές
 έρευνες *
 ότι το νέο σύστημα συλλογής δεδομένων που θα καθιερωθεί πρέπει να εφαρμόζεται
 σε όλες τις στατιστικές των ανταλλαγών αγαθών μεταξύ κρατών μελών* ότι
 συνεπώς , έχει σημασία ο καθορισμός του, αρχικά σε ένα γενικό πλαίσιο όπου
 εντάσσονται νέες έννοιες , ιδιαίτερα για το πεδίο εφαρμογής , καθώς και οι
 υπόχρεοι παροχής των πληροφοριών και η μεταβίβαση των δεδομένων*
 . ?
 ότι η οικονομία του συστήματος , αυτή καθεαυτή, συνάκαται στη χρήση συμφυών
 διοικητικών πηγών, και ειδικότερα εκείνων του ΦΏΑ, για την εξασφάλιση ενός
 ελάχιστου έμμεσου ελέγχου των στατιστικών χωρίς ανάλογη αύξηση της
 επιβάρυνσης των υπόχρεων παροχής των πληροφοριών ότι πρέπει εξίσου να
 αποφευχθεί η σύγχυση των υπόχρεων αυτών για την παροχή των πληροφοριών
 όσον αφορά τις στατιστικές και φορολογικές υποχρεώσεις τους *
 ότι επείγει η εκμετάλλευση των σημερινών πηγών τεκμηρίωσης για τη σύνταξη, σε
 κάθε κράτος μέλος, βασικών εγγράφων τεκμηρίωσης σχετικά με τους αποστολείς
 και τους παραλήπτες εμπορευμάτων που αποτελούν αντικείμενο των στατιστικών
 του εμπορίου μεταξύ των κρατών μελών, ώστε να εντοπιστούν, για μετά το 1902, οι
 χυριότεροι από αυτούς , και να αναπτυχθούν, με τη συνδρομή τους, σύγχρονες
 διαδικασίες μεταβίβασης των πληροφοριών*
 ότι τα κενά ή οι αδυναμίες του νέου συστήματος συλλογής δεδομένων μπορούν να
 φανερωθούν μόνο με τη δοκιμασία της εφαρμογής του* ότι η βελτίωση και
 απλοποίησή του πρέπει να επιχειρηθούν μέσα σε λογικά χρονικά περιθώρια ώστε
 να αποφευχθεί ο αρνητικός αντίκτυπος των ελαττωμάτων του πάνω στις
 ανταλλαγές αγαθών μεταξύ κρατών μελών*
 ---pagebreak--- 4
 των αποτελεσμάτων της και να ελέγχεται όσο το δυνατό συντομότερα ο
 εξαντλητικός και επίκαιρος χαρακτήρας της . Μετά την περιγραφή του
 ίδιου του συστήματος , η παρούσα πρόταση στοχεύει συνεπώς να
 προσαρμόσει στις νέες περιστάσεις τους κανόνες και τους ορισμούς
 αυτού του ιδιαίτερου κλάδου στατιστικής . Μόλις εξασφαλισθεί η
 λειτουργία της συλλογής δεδομένων που αφορούν το λεγόμενο ειδικό
 εμπόριο ( διεθνής σύμβαση του 1928), θα πρέπει να προταθούν στο
 Συμβούλιο ανάλογες διατάξεις για την επεξεργασία των στατιστικών
 διαμετακόμισης και αποθήκευσης , εφόσον και αυτές διευκολύνουν την
 αρμονική λειτουργία της ενιαίας αγοράς .
 9 . Επειδή ακόμη δεν έχει αποσαφην ι σθε ί πλήρως , μέριμνα της παρούσας
 πρότασης είναι επίσης να εμποδίσει το σύστημα ΙΝΤΚΑ5ΤΑΤ να
 δημιουργήσει μεθόδους επεξεργασίας της πληροφορίας σχετικά με τις
 ανταλλαγές αγαθών μεταξύ των κρατών μελών , που δε θα συμβιβάζονται
 με τις μεθόδους που πρέπει να τηρήσουν οι υπόχρεοι , σχετικά με τις
 συναλλαγές τους με τις τρίτες χώρες . Δεν έχει προβλεφθεί κανένα
 μέτρο που θα είχε σαν συνέπεια να αναγκάσει τους εμπορικούς
 παράγοντες να διαιρέσουν την διαχείριση της επιχείρησής τους σε δύο
 ξεχωριστά σχήματα , ένα που να αντιστοιχεί στην ενδοκοινοτική ροή ,
 και ένα άλλο στην εξωκοινοτική ροή . Παρόλα αυτά, η πολυπλοκότητα
 των σχέσεων μεταξύ των δύο τύπων πληροφορίας προκάλεσε την
 καθυστέρηση καθορισμού ορισμένων κανόνων , κυρίως εκείνων που
 αναφέρονται στη διαβίβαση των δεδομένων .
 10 . Συνεπώς , ο κανονισμός σχετικά με τις ανταλλαγές αγαθών μεταξύ των
 κρατών μελών μετά το 1992 ανταποκρίνεται σε ποικίλους
 προβληματισμούς . Πριν από όλα πρόκειται για τον καθορισμό του όσο
 το δυνατόν ευρύτερου πεδίου εφαρμογής , λαμβάνοντας υπόψη το στόχο
 αυτό καθ 'εαυτό της ελεύθερης διακίνησης εμπορευμάτων . Πρόκειται
 κατόπιν για τη δημιουργία, σ’ αυτό το χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα,
 ελάχιστα περιοριστικών δομών ενός συστήματος συλλογής δεδομένων
 για τη διακίνηση μεταξύ των κρατών μελών , εμπορευμάτων που δεν θα
 υπόκεινται πλέον στο καθεστώς των διατυπώσεων . Πρόκειται τέλος
 για τη θέσπιση , όσο το δυνατό συντομότερα με βάση αυτές τις αρχές ,
 των πρώτων συγκεκριμένων κανόνων μιας στατιστικής εμπορίου μεταξύ
 των κρατών μελών , που στο εξής σε μεγάλο βαθμό θα είναι ανεξάρτητη
 από τις διοικητικές διατάξεις που δεν θα έχουν σχέση με τις δικές
 S
 ---pagebreak--- - 5 -
 της απαιτήσεις . Αυτές οι πρωτότυπες βάσεις θα επιτρέψουν τα
 επόμενα χρόνια να ενισχυθεί και να συμπληρωθεί το σύνολο με
 συνοδευτικό και εκτελεστικό μέτρα που απαιτούν ακόμη, προς το
 παρόν , διεξοδικές μελέτες και συζητήσεις σε βόθος .
 ---pagebreak--- Πρόταση
 Κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου
 σχετικά με τις στατιστικές των ανταλλαγών αγαθών μεταξύ κρατών μελών
 ΤΟ ΣϊΜΒΟΤΛΙΟ ΤΩΝ ΕΤΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
 Εχοντας υπόψη τη συνθήκη ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας ,
 και ιδιαίτερα το άρθρο 100 Α,
 την πρόταση της Επιτροπής (1 ),
 σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (2),
 τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (3),
 Εκτιμώντας :
 ότι η ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς προϋποθέτει την εξάλειψη των φυσικών
 συνόρων μεταξύ κρατών μελών ότι πρέπει να καθοριστεί ένα ικανοποιητικό
 εκ ίπεδο παροχής πληροφοριών για τις ανταλλαγές αγαθών μεταξύ κρατών μελών
 με μέσα που δεν συνεπάγονται ελέγχους , έστω και έμμεσους , στα εσωτερικά
 σύνορα.
 ότι η ανάλυση της κατάστασης στην οποία θα ευρεθεί η Κοινότητα και τα κράτη
 μέλη μετά το 1992 καθιστά φανερό ότι, στο επίπεδο των πληροφοριών σχετικά με
 τις ανταλλαγές αγαθών μεταξύ κρατών μελών, θα συνεχίοουν να υπάρχουν
 συγκεκριμένες ανάγκες·
 ότι ένας αριθμός των αναγκών αυτών δεν μπορούν να ικανοποιηθούν παρά μόνο
 με πληροφορίες συνολικών οικονομικών μεγεθών, καθώς δεν είναι μακροοικονομικής
 φύσης όπως για παράδειγμα εκείνες που σχετίζονται με τους εθνικούς
 λογαριασμούς ή το ισοζύγιο πληρωμών* ότι, αντίθετα, μεταξύ άλλων, η εμπορική
 πολιτική, οι τομεακές αναλύσεις , οι κανόνες ανταγωνισμού, η διαχείριση και ο
 προσανατολισμός της γεωργίας και της αλιείας , η περιφερειακή ανάπτυξη, οι
 ενεργειακές προβλέψεις και η οργάνωση των μεταφορών, πρέπει να μπορούν να
 βασιστούν σε μία αριθμητική τεκμηρίωση που δίνει την πιο σύγχρονη, πιο ακριβή,
 και πιο λεπτομερή εικόνα της εσωτερικής αγοράς·
 (1 ) ΕΕ αριθ . Ο , σ.
 (2) ΕΕ αριθ . Ο , σ.
 (3) ΕΕ αριθ . € , σ.
 Y
 ---pagebreak--- - 2 -
 ότι η πληροφόρηση για τις ανταλλαγές αγαθών μεταξύ κρατών μελών θα συμβάλλει
 ακριβώς οτη μέτρηση της προόδου της εσωτερικής αγοράς , στην επιτάχυνση, κατά
 συνέπεια, της ολοκλήρωσής της και στη συνειδητή εδραιωση της υλοποίησής της·
 ότι, με'χρι το τέλος του 1992, οι στατιστικές των ανταλλαγών αγαθών μεταξύ
 κρατών μελών θα αντλούν στοιχεία από τις διατυπώσεις , τα έγγραφα και τους
 ελέγχους που επιβάλλουν οι τελωνειακός αρχές , για την κάλυψη δικών τους
 αναγκών ή αναγκών άλλων υπηρεσιών, στους αποστολείς και τους παραλήπτες
 εμπορευμάτων που μεταφέρονται μέσα στα κράτη μέλη, αλλά ότι η κατάργηση των
 φυσικών και φορολογικών συνόρων οδηγεί ακριβώς στην εξαφάνισή
 τους·
 ότι από τότε, και στο εξής θα διεξάγεται άμεση συλλογή από τους αποστολείς και
 τους παραλήπτες των δεδομένων που είναι απαραίτητα για τις στατιστικές των
 ανταλλαγών αγαθών μεταξύ κρατών μελών, με μεθόδους και τεχνικές που θα
 διασφαλίζουν την πληρότητα, την πιστότητα και την επικαψάτητα των δεδομένων
 αυτών, χωρίς να αποτελούν για τους ενδιαφερόμενους , ειδικά για τις
 μικρομεσαίες επιχειρήσεις , ένα βάρος δυσανάλογο με τα αποτελέσματα που
 αναμένουν οι χρήστες των εν λόγω στατιστικών*
 ότι οι σχετικοί κανονισμοί πρέπει να εφαρμοστούν, στο εξής, σε όλες τις
 στατιστικές των ανταλλαγών αγαθών μεταξύ κρατών μελών, ακόμα και σε εκείνες
 που δεν θα έχουν αποτελέσει, πριν το 1993 , αντικείμενο μιας εναρμόνισης ή μίκς
 κοινοτικής υποχρέωσης , με τρόπο ώστε τα κράτη μέλη να μην οδηγηθούν στην
 υποκατάσταση των παραδοσιακών διαδικασιών με καινούργιες , που για να είναι
 αποτελεσματικές , θα κατέληγαν ενδεχομένως να αποκλίνουν μεταξύ τους* ότι ο
 κανονισμός αυτός , για να αντακεξέλθει σε όλες τις απαιτήσεις για πληροφορίες
 που πρόκειται να προκαλέσει η πραγματοποίηση της εσωτερικής ογοράς, πρέπει
 να μπορέσει να συμπεριλάβει, όλα τα εμπορεύματα που κυκλοφορούν μεταξύ των
 κρατών μελών όποια και αν είναι, από τη μια μεριά, η τελωνειακή και
 φορολογική τους κατάσταση, και από την άλλη, η αιτία μετακίνησής τους”
 ότι οι στατιστικές των ανταλλαγών αγαθών μεταξύ κρατών μελών ορίζονται
 ανάλογα με τις κινήσεις των εμπορευμάτων « ου αποτελούν το αντικείμενό τους*
 ότι μπορεί να περιέχουν δεδομένα σχετικά με τη μεταφορά , των οποίων η συλλογή
 θα γίνεται ταυτόχρονα με τη συλλογή των ιδιαιτέρων δεδομένων για τις στατιστικές
 αυτές και ότι θα μειωνόταν έτσι η συνολική επιβάρυνση των πληροφοριών*
 S
 ---pagebreak--- - 3 -
 ότι ο ιδιώτης ϋα ωφεληθεί φανερά από την προσέγγιση των συντελεστών των 4μιεσων
 φόρων ότι αρμόζει \>α αποφευχθεί η μείωση του εύρους των ωφελημάτων αυτών,
 στα μάτια του ιδιώτη , λόγω των διατάξεων που διεπουν την παροχή πληροφοριών
 όσον αφορά τις αγορές που ο ιδιώτης αυτός θα πραγματοποιούσε σε μια χώρα
 όπου δεν εδρεύει· ότι η παροχή της πληροφορίας αυτής θα του επέβαλλε μία
 υποχρέωση που θα του φαινόταν τουλάχιστον άτοπη και της οποίας η εκπλήρωση
 δεν θα μπορούσε , εξάλλου , να επαληθευτεί χωρίς τη χρήση υπερβολικών μέτρων
 ότι είναι κατά συνέπεια λογικό να μην αντιμετωπίζεται πλέον ο εν λόγω ιδιώτης
 ως υπόχρεος παροχής των πληροφοριών αυτών πέρα από κατάλληλες περιοδικές
 έρευνες·
 ότι το νέο σύστημα συλλογής δεδομένων που θα καθιερωθεί πρέπει να εφαρμόζεται
 σε όλες τις στατιστικές των ανταλλαγών αγαθών μεταξύ κρατών μελών ότι
 συνεπώς , έχει σημασία ο καθορισμός του, αρχικά οε ένα γενικό πλαίσιο όπου
 εντάσσονται νέες έννοιες , ιδιαίτερα για το πεδίο εφαρμογής , καθώς και οι
 υπόχρεοι παροχής των πληροφοριών και η μεταβίβαση των δεδομένων
 ότι η οικονομία του συστήματος , αυτή καθεαυτή, συνίσταται στη χρήση συμφυών
 διοικητικών πηγών, και ειδικότερα εκείνων του ΦΠΛ, για την εξασφάλιση ενός
 ελάχιστου έμμεσου ελέγχου των στατιστικών χωρίς ανάλογη αύξηση της
 επιβάρυνσης των υπόχρεων παροχής των πληροφοριών ότι πρέπει εξίσου να
 αποφευχθεί η σύγχυση των υπόχρεων αυτών για την παροχή των πληροφοριών
 όσον αφορά τις στατιστικές και φορολογικές υποχρεώσεις τους *
 ότι επείγει η εκμετάλλευση των σημερινών πηγών τεκμηρίωσης για τη σύνταξη, σε
 κάθε κράτος μέλος , βασικών εγγράφων τεκμηρίωσης σχετικά με τους αποστολείς
 και τους παραλήπτες εμπορευμάτων που αποτελούν αντικείμενο των στατιστικών
 του εμπορίου μεταξύ των κρατών μελών, ώστε να εντοπιστούν, για μετά το 1992 , οι
 κυριότεροι από αυτούς , και να αναπτυχθούν, με τη συνδρομή τους , σύγχρονες
 διαδικασίες μεταβίβασης των πληροφοριών*
 ότι τα κενά ή οι αδυναμίες του νέου συστήματος συλλογής δεδομένων μπορούν να
 φανερωθούν μόνο με τη δοκιμασία της εφαρμογής του* ότι η βελτίωση και
 απλοποίησή του πρέπει να επιχειρηθούν μέσα σε λογικά χρονικά περιθώρια ώστε
 να αποφευχθεί ο αρνητικός αντίκτυπος των ελαττωμάτων του πάνω στις
 ανταλλαγές αγαθών μεταξύ κρατών μελών
 ---pagebreak--- - 4 -
 άτι, μεταξύ των στατιστικών των ανταλλαγών αγαθών μεταξύ κρατών μελών,
 πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στις στατιστικές των εμπορίου μεταξύ των κρατών
 μελών , για προφανείς λόγους συμφέροντος και συνεχείας * ότι ωστόσο, πρεπει να
 επ έλθουν ουσιαστικές προσαρμογές στις στατιστικές «χυτές ώστε να ληφθούν
 υπόψη οι νέες συνθήκες της εσωτερικής αγοράς μετά το 1992* ότι πρέπει να
 αναθεωρηθούν, μεταξύ άλλων, ο καθορισμός του περιεχομένου της , η ονοματολογία
 των εμπορευμάτων που εφαρμόζεται σε αυτήν, και ο κατάλογος των δεδομένων που
 πρέπει να συλλεχθούν για την εκπόνησή της *
 ότι είναι απαραίτητο για την Επιτροπή, να επικουρείται από μια επιτροπή που
 θα εξασφαλίζει την τακτική συνεργασία των κρατών μελών, ιδίως για την επίλυση
 των προβλημάτων που δε θα παυσουν να τίθενται στον τομέα της
 πληροφόρησης σχετικά με τις ανταλλαγές αγαθών μεταξύ κρατών μελών, μετά τις
 πολυάριθμες καινοτομίες που εισάγονται από το νέο σύστημα συλλογής δεδομένων*
 ότι η σχετική κοινοτική νομοθεσία πρέπει να συμπληρωθεί συστηματικά από
 διατάξεις που πρέπει υα ορισθούν είτε από το Συμβούλιο είτε «κπό την Επιτροπή*
 ότι ορισμένες διατάξεις του παρόντος κανονισμού πρέπει να τεθεί
 οε εφαρμογή χωρίς καθυστέρηση έτσι ώστε η Κοινότητα και τα κράτη μέλη
 της να μπορέσουν να προετοιμαστούν για τις πρακτικές συνέπειες που θα
 επιφέρει ο κανονισμός «χυτός από την 1η Ι«χνου«χρίου 1993*
 ότι μία από τις συνέπειες «χυτές συνίσταται, αφενός , στην κ«χ?άργηοη του
 κανονισμού (ΕΟΚ) «χριθ. 2954/83 του Συμβουλίου, της 22«χς Οκτ«»$Ρ ίου 1935, για
 τη Θέσπιση ορισμένων μέτρων για την τροποποίηση και απλούοτευσή των
 στοττιστικών του εμπορίου ανάμεσα στα κράτη μέλη (3 ) και, αφετέρου, στη μη
 εφαρμογή όσον αφορά τις στοχαστικές των «χνταλΑαγών <χγαθ<ί>ν μετοιξύ κρατών
 μελών του κ«χνονισμού (ΕΟΚ) «χριθ. 1736/75 του Συμβουλίου, της 24ης Ιουνίου 1975,
 αναφορικά με τις στατιστικές του εξωτερικού εμπορίου της Κοινότητας και του
 εμπορίου μεταξύ των κρατών μελών της (2), που τροποποιήθηκε τελευταία από τον
 κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1629/88 (3),
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ :
 (1 ) ΕΕ αριθ . I 285 25. 10. 1985, ο. 1 .
 (2) ΕΕ αριθ. Ε 183 14. 7 . 1975, σ. 3.
 (3) ΕΕ αριθ. Ε 147 16. 6. 1988, σ. 1 .
 ---pagebreak--- ΤΙΤΛΟΣ ΠΡΩΤΟΣ
 ΓΕΝΙΚΑ
 'Αρθρο 1
 Η Κοινότητα και τα κράτη μέλη της εκπονούν στατιστικός ανταλλαγών αγαθών
 μεταξύ κρατών μελών , σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού.
 'Αρθρο 2
 Στον παρόντα κανονισμό και με την επιφύλαξη ειδικών διατάξειων νοούνται ως :
 α) ανταλλαγή αγαθών μεταξύ των κρατών μελών , κάθε μετακίνηση εμπορευμάτων
 από ένα κράτος μέλος σε ένα άλλο*
 β) εμπορεύματα, όλα τα κινητά πράγματα "
 γ) κοινοτικά εμπορεύματα, τα εμπορεύματα:
 - που παρήχθησαν εξ ολοκλήρου στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας ,
 χωρίς τη χρησιμοποίηση εμπορευμάτων που προέρχονται από τρίτες χώρες
 ή από περιοχές που δεν περιλαμβάνονται στο τελωνειακό έδαφος της
 Κοινότητας ,
 - που προέρχονται από χώρες ή περιοχές που δεν περιλαμβάνονται στο
 τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας και τέθηκαν σε ελεύθερη κυκλοφορία σε
 ένα κράτος μέλος ,
 - που παρήχθησαν στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας , είτε αποκλειστικά
 από τα εμπορεύματα που αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο, είτε από τα
 εμπορεύματα που αναφέρονται στο πρώτο και στο δεύτερο εδάφιο*
 δ) μη κοινοτικά εμπορεύματα, όλα τα εμπορεύματα που δεν προβλέπονται στο
 σημείο γ). Με την επιφύλαξη των συμφωνιών που συνάπτονται με τρίτες
 χώρες για την εφαρμογή του καθεστώτος κοινοτικής διαμετακόμισης ,
 θεωρούνται ως μη κοινοτικά και τα εμπορεύματα που πληρούν μεν τους όρους
 που προβλέπονται στο σημείο γ), αλλά επανεισάγονται στο τελωνειακό έδαφος
 της Κοινότητας , αφού είχαν προηγουμένως εξαχθεί από αυτή *
 ---pagebreak--- . - 2 -
 ε) κράτος μέλος , εφόσον ο 'ορος χρησιμοποιείται με τη γεωγραφική του έννοια,
 το στατιστικό έδαφος του κράτους μέλους·
 στ) στατιστικό έδαφος ενός κράτους μέλους , το έδαφος που ορίζεται από
 το εν λόγω κράτος μέλος μέσα στο στατιστικό έδαφος της Κοινότητας ,
 όπως αυτό ορίζεται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1736/75*
 ζ) εμπορεύματα που έχουν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία στην εσωτερική
 αγορά της Κοινότητας , τα εμπορεύματα που ανταποκρίνονται στους
 όρους της αγοράς οποιοσδήποτε κράτους μέλους *
 η) εμπορεύματα που παρήχθησαν σε ένα συγκεκριμένο κράτος μέλος , όχι μόνο
 τα κοινοτικά εμπορεύματα τα οποία παρήχθησαν, αλλά και τα παράγωγα
 προϊόντα τα οποία υπ έστησαν τελειοποίηση στο εν λόγω κράτος μέλος *
 θ) μεσάζων, κάθε πρόσωπο, φυσικό ή νομικό, που στην αλυσίδα μιας ανταλλαγής
 αγαθών, βρίσκεται ανάλογα με την περίπτωση, πριν ή μετά από τον ιρκόχρεο
 της παροχής των στατιστικών πληροφοριών
 ι ) ιδιώτης, κάθε φυσικό πρόσωπο που δεν υπόκειται σε ΦΠΑ, στο πλαίσιο
 κάποιας συγκεκριμένης ανταλλαγής αγαθών.
 'Αρθρο 3
 1 . βλα τα εμπορεύματα που κυκλοφορούν από ένα κράτος μέλος σε άλλο,
 αποτελούν αντικείμενο των στατιστικών ανταλλαγών αγαθών μεταξύ κρατών μελών.
 Εκτός από τα εμπορεύματα που κυκλοφορούν στο εσωτερικό του στατιστικού
 εδάφους της Κοινότητας , θεωρούνται ως κυκλοφορούντα από ένα κράτος μέλος σε
 άλλο τα εμπορεύματα τα οποία, κατά τη διάρκεια της κίνησης αυτής , περνούν τα
 εξωτερικά σύνορα της Κοινότητας , ανεξάρτητα από το αν στη συνέχεια διέρχονται
 ή όχι από το έδαφος μιας τρίτης χώρας .
 2 . Η παράγραφος 1 αναφέρεται τόσο στα κοινοτικά όσο και . στα μη κοινοτικά
 εμπορεύματα, είτε αποτελούν αντικείμενο εμπορικής συναλλαγής , είτε όχι.
 Kl
 ---pagebreak--- - 3 -
 'Αρθρο 4
 ί . Μεταξύ των εμπορευμάτων, οτα οποία αναφέρεται το άρθρο 3 :
 α) αποτελούν αντικείμενο της στατιστικής της διαμετακόμισης εκείνα τα οποία
 μεταφέρονται, με ή χωρίς ρήξη των σφραγίδων , με'σω ενός κράτους μέλους
 χωρίς να αποθηκεύονται σ’ αυτό για λόγους μη σχετικούς με τη μεταφορά.
 β) αποτελούν αντικείμενο της στατιστικής των αποθηκών, εκείνα που αναφε'ρονται
 στο άρθρο 2 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1736/75, καθώς και
 (χυτά που αποθηκεύονται, ή που εξέρχονται από χώρους αποθήκευσης όπως
 καθορίζονται από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 29 .
 γ) αποτελούν αντικείμενο της στατιστικής του εμπορίου μεταξύ κρατών μελών
 εκείνα τα οποία δεν ανταποκρίνονται στους όρους των σημείων α) και β) ή
 εκείνα τα οποία, αν και ανταποκρίνονται στους όρους των σημείων α) και β)
 καθορίζονται ρητά από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 29.
 δ) Μεταξύ των εμπορευμάτων που αναφε'ρονται στο άρθρο 3, το Συμβούλιο, μετά
 από πρόταση της Επιτροπής , καθορίζει εκείνα τα οποία αποτελούν
 αντικείμενο άλλων στατιστικών για τις ανταλλαγές αγαθών μεταξύ των κρατών
 μελών.
 2 . Τπό την επιφύλαξη των κοινοτικών κανονισμών που αναφέρονται στη στατιστική
 καταγραφή της μεταφοράς εμπορευμάτων, τα στοιχεία σχετικά με τη
 μεταφορά εμπορευμάτων που αποτελούν αντικείμενο των στατιστικών που
 εξετάζονται στην παράγραφο 1 , περιλαμβάνονται όταν είναι αναγκαίο, στον
 κατάλογο των δεδομένων που αναφέρονται σε κάθε μία από τις στατιστικές
 αυτές , με τις προϋποθέσεις που καθορίζει ο παρών κανονισμός ή η Επιτροπή,
 σύμφωνα με το άρθρο 29.
 'Αρθρο 5
 Με την επιφύλαξη του άρθρου 15 , οι ιδιώτες απαλλάσσονται από τις υποχρεώσεις
 που προβλέπει το άρθρο 4 για την εκπόνηση στατιστικών.
 ---pagebreak--- - 4 -
 ΤΙΤΛΟΣ II
 ΜΟΝΙΜΟ ΣΤΣΤΗΜΑ ΣΤΑΛΟΓΗΣ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ
 (INTRASTAT)
 'Αρθρο 6
 Ενόψει της κατάρτισης των στατιστικών των ανταλλαγών αγαθών μεταξύ κρατών
 μελών , θεσπίζεται ένα μόνιμο σύστημα συλλογές στατιστικών στοιχείων το οκοίο
 καλείται εφεξής σύστημα ΙΝΤΚΛ5ΤΑΤ.
 Άρθρο 7
 1. Το σύστημα ΪΝΤΜΑ8ΤΑΤ εφαρμόζεται από τα κράτη μέλη στις περιπτώσεις που,
 σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 4, ορίζονται ως κράτη - εταίροι οε μια
 ανταλλαγή αγαθών μεταξύ κρατών μελών.
 2. Το σύστημα ΙΝΤ1Α5ΤΑΤ εφαρμόζεται για τα εμπορεύματα που αναφέρσνται στο
 άρθρο 3:
 α) τα οποία ευρίσχονται σε ελεύθερη κυκλοφορώ: στην εσωτερική αγορά της
 Κοινότητας *
 β) τα οποία, ενώ δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν οτην εσωτερική αγορά της
 Κοινότητας παρά μόνον εάν εφαρμοστούν οι διατυπώσεις που προβλέπει η
 κοινοτική νομοθεσία σχετικά με την κυκλοφορία των εμπορευμάτων,
 καθορίζονται ρητά είτε από τον παρόντα κανονισμό είτε από την Επιτροπή,
 σύμφωνα με το άρθρο 29.
 3. Η συλλογή δεδομένων σχετικά με τα εμπορεύματα που αναφέρονται στο άρθρο 3
 και για τα οποία δεν εφαρμόζεται το σύστημα ΙΝΤΚΑ5ΤΑΤ, ρυθμίζεται από την
 Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 29 στα πλαίσια των διατυπώσεων που
 αναφέρουται στην παράγραφο 2, σημείο β).
 ---pagebreak--- 5-
 4. Το σύστημα ΙΝΤΚΑ5ΤΑΤ εφαρμόζεται:
 α) στις στατιστικές του εμπορίου μεταξύ των κρατών μελών σύμφωνα με τα άρθρα
 17 έως 27 του κανονισμού αυτού·
 β) στις στατιστικές της διαμετακόμισης και στις στατιστικές των αποθηκών
 σύμφωνα με τις διατάξεις που καθορίζει το Συμβούλιο μετά από πρόταση της
 Επιτροπής , σε εφαρμογή του άρθρου 30.
 5 . Οι εθνικές διατάξεις σχετικά με τις στατιστικές που αναφέρονται στην
 παράγραφο 4 παύουν να εφαρμόζονται μετά την 31η Δεκεμβρίου 1992, στο μέτρο
 που αφορούν τη συλλογή δεδομένων, εκτός εάν μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1991
 ληφθεί αντίθετη απόφαση από το Συμβούλιο μετά από πρόταση της Επιτροπής ,
 και σε εφαρμογή κυρίως του άρθρου 30.
 ' Αρθρο 8
 Με την επιφύλαξη του άρθρου 5, η υποχρέωση παροχής των απαιτούμενων από το
 σύστημα ΙΝΤΒΑ5ΤΑΤ στατιστικών πληροφοριών , επιβάλλεται σε κάθε φυσικό ή
 νομικό πρόσωπο που παρεμβαίνει σε μια ανταλλαγή αγαθών μεταξύ κρατών μελών.
 Μεταξύ των προσώπων οιυτών και σύμφωνα με τις αντίστοιχες ειδικές διατάξεις ,
 καθορίζεται ο υπόχρεος παροχής των πληροφοριών που σχετίζονται με κάθε μια
 απ ό τις στατιστικές στις οποίες εφοιρμάζεται το σύστημα ΙΝΤ&Α5ΤΑΤ.
 'Αρθρο 9
 1 . Ο υπόχρεος παροχ ής των πληροφοριών που απαιτούνται απ ό το σύστημα
 ΙΝΤΗΑ5ΤΑΤ μπορεί να μεταβιβάσει την υποχρέωσή του σε έναν τρίτο που εδρεύει
 σε ένα κράτος μέλος , χωρίς η εν λόγω μεταβ ίβαση να μειώνει τη δική του αρχική
 υποχρέωση.
 Ο υπόχρεος παροχής των πληροφοριών ποιρέχει στον τρίτο αυτό, όλες τις
 απαραίτητες πληροφορίες για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων του.
 χξ
 ---pagebreak--- - 6 -
 2. Την πρώτη φορά που ένας υπόχρεος παροχής των πληροφοριών , που δεν
 υπάκειται σε ΦΠΑ μεταβιβάζει σε τρίτο τις υποχρεώσεις του, αναφέρει χωρίς
 καθυστέρηση το γεγονός αυτό στις αρμόδιες εθνικές υπηρεσίες , εκτός εάν οι
 υπηρεσίες αυτε'ς τον έχουν προηγουμένως απαλλάξει προσωπικά από το καθήκον
 αυτό.
 3. Κάθε μεσάζων ο οποίος παρεμβαίνει στην ανταλλαγή αγαθών αμέσως πριν ή
 μετά από τον υπόχρεο παροχής των πληροφοριών που δεν υπόκειται σε ΦΠΑ του
 υποβάλει αντίγραφο των οδηγιών των υπόχρεων παροχής πληροφοριών, που
 διαθέτουν γι’ αυτό το σκοπό οι αρμόδιες εθνικές υπηρεσίες για τους μεσάζοντες .
 4. Οι τρόποι εφαρμογής των παραγράφων 1 , 2 και 3 καθορίζονται από την
 Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 29.
 ---pagebreak--- - 6 bLs
 'Αρθρο 10
 1 . Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα μέτρα που είναι ονσΥκαια για να καταρτίσουν,
 έως τις 31 Δεκεμβρίου 1992, ένα μητρώο που να περιλαμβάνει κατά την αποοτολή
 τους αποστολείς , κατά την άφιξη τους παραλήπτες και ανάλογα με τις ανάγκες
 τους δηλούντες , κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2792/86 της
 Επιτροπής (1 ), οι οποίοι παρεμβαίνουν μεταξύ 1ης και 31 Δεκεμβρίου 1992 στο
 εμπόριο μεταξύ κρατών μελών και 8α ονομάζονται στο εξής διακοινοτικοί φορείς .
 2 . Ο ελάχιστος κατάλογος δεδομένων που καταγράφονται, εκτός από τον κωδικό
 αριθμό αναγνώρισης που αναφέρεται στην παράγραφο 3, στο μητρώο των
 διακοινοτικών φορέων (ΚΟΟ θα καθοριστεί από την Επιτροπή σύμφωνα με το
 άρθρο 29 πριν από την 1η Ιουλίου 1990.
 3. Οι υπηρεσίες των κρατών μελών που είναι αρμόδιες για την εκπόνηση
 στατιστικών ανταλλαγών αγαθών μεταξύ κρατών μελών χορηγούν στους
 διακοινστικούς φορείς έναν κωδικό αριθμό αναγνώρισης που τους διακρίνει και
 τον οποίο οι υπηρεσίες τους τον κοινοποιούν σε εύθετο χρόνο, ώστε να
 μπορέσουν να συμμορφωθούν με τις διατάξεις του άρθρου 13 παράγραφος 1,
 αναφέρσντας πάντα τον κωδικό αυτόν.
 Ωστόσο, όσον αφορά τους διακοινοτικούς φορείς που υπόκεινται σε ΦΟΑ, οι
 υπηρεσίες αυτές χρησιμοποιούν για τον προβλεπ όμενο στην παράγραφο αυτή
 σκοπό, εκτός από εξαίρεση που δικαιολογούν στους φορείς αυτούς , τον αριθμό
 αναγνώρισης που επιβάλλεται στους φορείς από την εθνική υπηρεσία του ♦ΠΑ.
 Αυτή παρέχει, εξάλλου, στις π ροαναφερθε ίσες υπηρεσίες , με βάση τον αριθμό
 αυτό, όλες τις πληροφορίες σχετικά με την ταυτότητα των φορέων αυτών, οι
 οποίες είναι απαραίτητες για την κατάρτιση του μητρώου.
 4. Ανάλογα με τις ανάγκες , η Επιτροπή θεσπίζει, σύμφωνα με το άρθρο 29 , τους
 κανόνες που σχετίζονται με τη διαχείριση και ενημέρωση του μητρώου ΚΟΙ, οι
 οποίες πρέπει να καθιερωθεί από τα κράτη μέλη.
 ( 1 ) ΕΕ αριθ. I 263 . 15. 9. 1986, σελ. 59.
 ---pagebreak--- -7-
 'Αρθρο I)
 1 . Οι υπηρεσίες που είναι αρμόδιες για την είσπραξη του ΦΠΑ οε ένα «ρότας
 με'λος παρέχουν τουλάχιστον ανά τρίμηνο στις υπηρεσίες που είναι αρμόδιες στο
 ώιο κράτος με'λος για την εκπόνηση των στατιστικών των ανταλλαγών αγαθών
 μεταξύ κρατών μελών:
 α) τον κατάλογο των υποκειμένων οε ΦΠΑ, οι οποίοι, κατά την περίοδο που
 εξετάζεται, δήλωσαν ότι κατέβαλαν τον ΦίΙΑ μετά από αγορές από άλλα κράτη
 μέλη·
 β) τον κατάλογο των υποκειμένων σε ΦΕΑ , οι οποίοι, κατά την περίοδο που
 εξετάζεται, δήλωσαν ότι ειαέπραξαν τον ΦΕΑ μετά από πωλήαεις σε άλλα
 κράτη μέλη.
 2. Σύμφωνα με τους όρους που θέτει η Επιτροπή, κατά τρόπο
 περιοριστικό, σύμφωνα με το άρθρο 29, οι υπηρεσίες που είναι αρμόδιες για την
 είσπραξη του ΦΠΑ σε ένα κράτος μέλος παρέχουν, επιπλέον, στις υπηρεσίες που
 είναι αρμόδιες , στο ίδιο κράτος μέλος , για την επεξεργαοά» των στατιστικών των
 ανταλλαγών αγαθών μεταξύ κρατών μελών, είτε με δική τους πρωτοβουλία, είτε
 μετά από αίτηση των τελευταίων, κάθε πληροφορία που θ® μπορούσε να
 ουντελέσει οτη βελτίωση της ποιότητας των στατιστικών αποτελεσμάτων, που
 παρέχουν εν πάση περιπτώαει οι υποκείμενοι σε #0Α στις υαηρεσ&ς που
 προαναφέρθηχαν στην αρχή για φορολογικούς λόγους .
 3. 'Οποια και εάν είναι η διοικητική οργάνωση των κρατών μελών, ο υπόχρεος
 παροχής της στατιστικής πληροφορίας , δεν μπορεί να αναγκαστεί να την
 δικαιολογήσει, σε σχέση με τα στοιχεία που διαβιβάζει οτις αρμόδιες υπηρεσίες
 για την είσπραξη του ΦΠΑ, παρά μόνο μέσα στα καθορισμένα πλαίσια των
 διατάξεων της παραγράφου 2.
 4. Στις οδηγίες προς τους υποκείμενους σε ΦΠΑ. οι οποίες σχετίζονται με την
 περιοδική δήλωοη που αυτοί υποβάλλουν, οι αρμόδιες υπηρεσίες σ' ένα κράτος
 μέλος για την είσπραξη του ΦΠΑ υπενθυμίζουν, σύμφωνα με τις διατάξεις που
 απορρέουν από το άρθρο 29 και που θεσπίζονται από την Επιτροπή, τις
 υποχρεώσεις που ενδέχεται να τους αναλογούν, ως υπόχρεων παροχής των
 απαιτούμενων πληροφοριών απο το σύστημα ΙΝΤΚΑ5ΤΑΤ.
 ---pagebreak--- 'trrp 1NTRA 92 apiS . 13 avaS . - 8
 5. Η διοικητική βοήθιια μεταξύ εθνικών υπηρεσιών « ου είναι αρμόδιες για την
 επεξεργασία των* στατιστικών για τις, ανταλλαγές μεταξύ κρατών μελών αγαθών
 του αφορούν διαφορετικά κράτη μέλη ρυθμίζεται, όταν χρειάζεται, ατό την
 Ετιτροτή σύμφωνα με το άρθρο 29 .
 " Αρθρο 12
 Τα μεοα για τις ατ αιτούμενες ατό το βύοχημα 1ΝΤ&Α5ΤΑΤ οτατιοτυιίς
 πληροφορίες. καθορίζονται ατό την Ετιτροτή σύμφωνα με το άρθρο 29, για κάθε
 στατιστική των ανταλλαγών «γ*θών μεταξύ κρατών μελών.
 " Αρθρο 13
 1 . Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2 , οι στατιστικές πληροφορίες που
 απαιτούνται από το ούοτηρα 2ΝΤΛΑ5ΤΑί διαβιβάζονται ατό τον υπόχρεο
 παροχής τυν πληροφοριών στις αρμόδιες εθνικές υπηρεσίες /, μέσα στις
 προδεαμίες που καθορίζει η επιτροπή ούμφυνα με το άρθρο 29 .
 2 . 0 υπόχρεος , κατόπιν αίτησής του , λαμβάνει την άδεια από τις
 υπηρεσίες αυτές , να διαβιβάσει τις ενλόγφ πληροφορίες μέσν δηλ^σε^ν ,
 που ονομάζονται συνολικές και οι οποίες ομαδοποιούν τις ανταλλαγές
 αγαθών που του δημιούργησαν απορρέουοες οπό το σύστημα 1ΝΤΚΑ5ΤΑΤ
 υποχρεώσεις κατά τη διάρκεια μιας καθορισμένης περιόδου .
 3. Τα κράτη μέλη πληροφορούν την Επιτροπή γΛ τις προΰποθέοεις με τις οποίες
 χοφέχουν την άδεια χου χροί&έυα η παράγραφος 2. Η Επιτροπή θεσπίζει,
 σύμφωνα με το άρθρο 29 , τις διατάξεις που θεωρεί κατάλληλες για το εν λόγω
 ζήτημα.
 4 . Η Επιτροπή ορίζει, σύμφωνα με το άρθρο 29ι
 - την περίοδο αναφοράς που εφαρμόζεται ς& κάθβ οεατιατίΜή των ανταλλαγών
 αγαθών μεταξύ κρατών μελών, αν αυτή δεν κκθ-ΐρ Ι^Τ-ΜΙ από τον παρόντα
 κανονισμό,
 - τους τρόπους &!_·■$ $*βης των πληροφοριών, ενάψτι, «ιδικότεφα. της διάθβοης
 στους «π όχρεσις παροχής πληροφοριών, δικτύων περιφερειβικών γραφείων
 ουλλογής ,
 ---pagebreak--- - -9
 ' Αρθρο 14
 1 . Ο υπόχρεος παροχής των στατιστικών πληροφοριών , ο οποίος δεν εκπληρώνει
 τις υποχρεώσεις που έχει βάσει του παρόντος κανονισμού, υκόκειται στην
 επιβολή προστίμων που καθορίζουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις σχετικές
 εθνικές διατάξεις .
 ' Αρθρο 15
 Η Επιτροπή οργανώνει, με τους όρους που καθορίζει η ίδια σύμφωνα με το άρθρο
 29 , περιοδικές έρευνες σχετικά με τις ανταλλαγές μεταξύ κρατών μελών αγαθών
 που πραγματοποιήθηκαν από ιδιώτες , καθώς και σχετικά με τις διακινήσεις των
 εμπορευμάτων ή τους ενδοκοινοτικούς φορείς που εξαιρούνται από την
 καταγραφή, σύμφωνα με τις ειδικές διατάξεις των διαφόρων στατιστικών
 ανταλλαγών αγαθών.
 ' Αρθρο 16
 Η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο έκθεση σχετικά με τη λειτουργία του
 συστήματος ΙΝΤ&ΑδΤΑΤ, μέσα σε έξι μήνες μετά την κοινοποίηση στην Επιτροπή
 από τα κράτη μέλη των ετήσιων αποτελεσμάτων του δεύτερου έτους εφαρμογής του
 συστήματος ΙΝΤΕΑ5ΤΑΤ, και τούτο για κάθε μία οστό τις στατιστικές των
 ανταλλαγών αγαθών μεταξύ κρατών μελών που συμμετέχουν στο εν λόγω σύστημα.
 %
 ---pagebreak--- - 10 -
 TITAOZ III
 ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΩΝ ΤΟΤ ΕΜΠΟΡΙΟΪ ΜΕΤΑ2Ϊ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΑΩΝ
 λρθρο 17
 1. Οι στατιστικές του εμπορίου μεταξύ των κρατών μελών καλύπτουν , αφενός τις
 κινήσεις εμπορευμάτων που εξάγονται από το κράτος μέλος αποστολής , και
 αφετέρου τις κινήσεις εμπορευμάτων που εισάγονται στο κράτος μέλος
 παραλαβής .
 2. Για τις ανάγκες των στατιστικών εμπορίου μεταξύ των κρατών μελών, το
 ηλεκτρικό ρεύμα θεωρείται εμπόρευμα.
 V
 'Αρθρο 18
 1. Ως κράτος μέλος αποστολής , θεωρείται το κράτος μέλος στο οποίο τα
 εξαγόμενα προϊόντα αποτελούν αντικείμενο αποστολής .
 Ως αποστολή, με την έννοια του παρόντος τίτλου, νοείται η διοχέτευση
 εμπορευμάτων της παραγράφου 2 προς ένα προορισμό που βρίσκεται μέσα σε ένα
 άλλο κράτος μέλος .
 2. Σε ένα καθορισμένο κράτος μέλος , μπορούν να αποτελέοουν αντικείμενο
 αποστολής :
 α) τα κοινοτικά εμπορεύματα που:
 1) ανταποκρίνονται στις συνθήκες της αγοράς αυτού του κράτους μέλους *
 2) δεν ανταποκρίνονται στις συνθήκες της αγοράς αυτού του κράτους μέλους ,
 αλλάι
 - έχουν παραχθεί στο κράτος αυτό*
 - έχουν τοποθετηθεί, μέσα στο κράτος αυτό, σε χώρους υπό του έλεγχο των
 φορολογικών αρχών, για τις περιπτώσεις που έχουν προβλεφθεί από τις
 ειδικές διατάξεις που θεσπίζει η Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 29 ·
 β) τα μη κοινοτικά εμπορεύματα που τοποθετούνται, διατηρούνται ή π αρ άγονται
 μέσα σε ένα κράτος μέλος υπό καθεστώς της τελειοποίησης προς επανεξαγωγό
 ή της μεταποίησης υπό τελωνειακό έλεγχο.
 ---pagebreak--- - 11 -
 z.
 'Αρθρο 19
 Ως κράτος μέλος παραλαβής , θεωρείται το κράτος μέλος στο οποίο τα
 εμπορεύματα που ειοάγονται:
 α) ως κοινοτικά εμπορεύματα:
 1) προωθούνται χωρίς διατυπώσεις στην αγορά του*
 2) δίδονται στην κατανάλωση*
 3) τίθενται υπό φορολογικό καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγΐύγή Ένόψει της
 επανεξαγωγής τους·
 4) τοποθετούνται οε χώρους υπό τον έλεγχο των φορολογικών αρχών , σύμφωνα
 με τους όρους του άρθρου 18 παράγραφος 2 σημείο ο) 2) δεύτερη
 περίπτωση·
 β) ως μη κοινοτικά εμπορεύματα που αναφέρονται οτο άρθρο 18 παράγραφος 2
 σημείο β):
 1) τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία* α
 2) παραμένουν ή υπάγονται εκ νέου οε καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξα-
 γωγή ή σε εκείνο της μεταποίησης υπό τελωνειακό όλεγχο .
 'Αρθρο 20
 Για τη συλλογή των στοιχείων που είναι απαραίτητα για τις στατιστικές του
 εμπορίου μεταξύ των κρατών μελών, οι διατάξεις του τίτλου II (ΙΝΤΚΑ&ΤΑΤ)
 συμπληρώνονται με τις παρακάτω:
 1) το σύστημα ΙΝΤ&ΑδΤΑΤ, υπό την επιφύλαξη του άρθρου 33 εφαρμόζεται στα
 εμπορεύματα που αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφος 2 στο σημείο α) 1),
 και στο άρθρο 19 στο σημείο α) 1),
 2) Οι χώρες εταίροι σε μια ανταλλαγή αγαθών μεταξύ κρατών μελών, είναι το
 κράτος μέλος αποστολής και το κράτος μέλος άφιξης των εμπορευμάτων, με
 την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1 .
 3) ως κράτος μέλος αποστολής στο σύστημα ΙΝΤΚΑ5ΤΑΤ καθορίζεται εκείνο στο
 οποίο τα εμπορεύματα, που αποστέλλονται από αυτό σε ένα άλλο κράτος
 μέλος , εμπίπτουν στους κανονισμούς του άρθρου 18 παράγραφος 2 και
 ειδικότερα στο σημείο α) 1), εάν τα εμπορεύματα έχουν παραχθεί στο κράτος
 αυτό, έχουν εισαχθεί χωρίς διατυπώσεις στην αγορά του ή έχουν δοθεί στην
 κατανάλωση
 Ί,Ι
 ---pagebreak--- - 12 -
 4) ως κράτος μέλος, ι άφιξης οτο σύστημα ΙΝΤΚΑ5ΤΑΤ καθορίζεται εκείνο στο
 οποίο τα εμπορεύματα που έφθασαν προερχόμενα από άλλο κράτος μέλος :
 εισάγονται χωρίς διατυπώσεις στην αγορά του ·
 5) ο υπόχρεος παροχής των απαιτούμενων από άρθρο 8 στατιστικών πληροφοριών
 είναι το φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο:
 α) εδρεύει στο κράτος μέλος αποστολής και:
 - 'εχει συνάψει, εκτός από τη σύμβαση μεταφοράς , τη σύμβαση που ε'χει
 σαν αποτέλεσμα την αποστολή των εμπορευμάτων ή, ελλείψει αυτού,
 - διενεργεί μόνος του ή μέσω τρίτων την αποστολή των εμπορευμάτων ή,
 ελλείψει αυτού,
 - είναι κάτοχος των εμπορευμάτων που αποτελούν αντικείμενο της
 αποστολής *
 β) εδρεύει στο κράτος μέλος άφιξης και:
 - έχει συνάψει εκτός από τη σύμβαση μεταφοράς τη σύμβαση που έχει σαν
 αποτέλεσμα την παράδοση των εμπορευμάτων ή, ελλείψει αυτού,
 - παραλαμβάνει μόνος του ή μέσω τρίτων τα εμπορεύματα ή, ελλείψει
 αυτού, . »
 - είναι κάτοχος των εμπορευμάτων που αποτελούν αντικείμενο της
 παράδοσης *
 6) Η Επιτροπή θεσπίζει πριν την 1η Ιανουάριου 1991 τις διατάξεις που
 προβλέπονται από το άρθρο 7 παράγραφος 3*
 7) Η περίοδος αναφοράς που προβλέπεται στο άρθρο 13 παράγραφος 4 πρώτη
 περίπτωση, είναι ο ημερολογιακός μήνας κατά τη διάρκεια του οποίου
 αρχίζουν ή τελειώνουν κατά περίπτωση οι κινήσεις εμπορευμάτων που
 αποτελούν αντικείμενο του παρόντος άρθρου.
 * Αρθρο 21
 1 . Στα μέσα των στατιστικών πληροφοριών:
 - τα εμπορεύματα προσδιορίζονται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μπορούν να
 ταξινομηθούν εύκολα και με σαφήνεια στην πιο λεπτομερή υποδιαίρεση, στην
 οποία υπάγονται στα πλαίσια της ονοματολογίας των εμπορευμάτων που
 εφαρμόζεται στις ανταλλαγές αγαθών μεταξύ κρατών μελών*
 - ο κωδικός αριθμός που αντιστοιχεί στην ενλόγω υποδιαίρεση στα πλαίσια της
 ονοματολογίας αυτής πρέπει επίσης να αναφέρεται για κάθε είδος
 εμπορεύματος .
 П
 ---pagebreak--- - 13 -
 2. Η Επιτροπή εκδίδει, σύμφωνα με το άρθρο 29 και το αργότερο στις 31
 Δεκεμβρίου 1990, ε'να κανονισμό με του οποίο θεσπίζεται η ονοματολογία στην
 οποία αναφε'ρεται η παράγραφος 1 και καθορίζονται οι κανόνες βάσει των
 οποίων εξασφαλίζεται η διαχείριση και η ετήσια δημοσίευσή της . Η Επιτροπή
 επισυνάπτει ως παράρτημα στον κανονισμό αυτό, την έκδοση της ευλογώ
 ονοματολογίας που θα εφαρμόζεται από την 1η Ιανουάριου 1993, με την επιφύλαξη
 ωστόσο τροποποιήσεων σχετικών με τη διαχείριση της ονοματολογίας εμπορευμάτων
 που θα οριστούν το αργότερο στις 31 Οκτωβρίου 1992.
 3. Η ονοματολογία στην οποία αναφόρονται οι παράγραφοι 1 και 2 πρέπει να
 είναι συμβατή με την ονοματολογία του Εναρμονισμένου Συστήματος προσδιορισμού
 και κωδικοποίησης των εμπορευμάτων.
 4. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1 , ο υπόχρεος παροχής των πληροφοριών
 έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί, για τον προσδιορισμό και την κωδικοποίηση
 των εμπορευμάτων, την ονοματολογία των εμπορευμάτων που εφαρμόζεται στις
 στατιστικές του εξωτερικού εμπορίου της Κοινότητας .
 * Αρθρο 22
 1. Στα μέσα των στατιστικών πληροφοριών, τα κράτη μέλη προσδιορίζονται από
 κώδικές αλφαβητικές εκφράσεις , ή από αριθμητικές εκφράσεις , που ορίζει
 η Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 29 .
 2 . Με την επιφύλαξη των διατάξεων που θα θεσπίσει η Επιτροπή για το θέμα
 αυτό, σύμφωνα με το άρθρο 29 , οι υπόχρεοι παροχής των πληροφοριών
 συμμορφώνονται, για την εφαρμογή της παραγράφου 1 , προς τις εντολές των
 εθνικών υπηρεσιών που είναι αρμόδιες για την εκπόνηση των στατιστικών του
 εμπορίου μεταξύ των κρατών μελών.
 ---pagebreak--- - 14 -
 ' Αρθρο 23
 1 . Για κάθε είδος εμπορευμάτων , θα πρε'πει να αναγράφονται, στα μέσα των
 στατιστικών πληροφοριών , τα ακόλουθα στοιχεία:
 α) στο κράτος μέλος άφιξης , το κράτος με'λος προέλευσης των εμπορευμάτων ,
 κατά την έννοια του άρθρου 24 παράγραφος Γ
 β) στο κράτος μέλος αποστολής , το κράτος μέλος προορισμού των εμπορευμάτων ,
 κατά την έννοια του άρθρου 24 παράγραφος 2’
 γ) η ποσότητα των εμπορευμάτων , σε καθαρό όγκο και σε συμπληρωματικές μονάδες·
 δ) η αξία των εμπορευμάτων
 ε) ενδεχόμενα , το στατιστικό καθεστώς·
 Ο κατάλογος αυτών των στοιχείων τροποποιείται σύμφωνα με το άρθρο 29 από
 την Επιτροπή , και αυτό πριν από την 1η Ιανουάριου 1991 , εάν χρειάζεται,
 σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 4 , να συμπληρωθεί ενόψει της
 εφαρμογής του από την 1η Ιανουάριου 1993 .
 2 . Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να απαιτήσουν στα μέσα των στατιστικών
 πληροφοριών στοιχεία άλλα από εκείνα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ,
 ωστόσο, με την επιφύλαξη του δεύτερου εδάφιου της παραγράφου 2 του άρθρου 25
 και το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 1998 , αυτή η διάταξη δεν εφαρμόζεται επί
 των στοιχείων, των οποίων τον κατάλογο εγκρίνει η Επιτροπή σύμφωνα με το
 άρθρο 29 .
 Μετά από πρόταση της Επιτροπής , το Συμβούλιο μειώνει προοδευτικά τον αριθμό
 αυτών των δεδομένων .
 3. Εφόσον δεν ορίζονται από τον παρόντα κανονισμό, ο καθορισμός των στοιχείων
 στα οποία αναφε'ρονται οι παράγραφοι 1 και 2 και οι τρόποι με τους οποίους
 καταγράφονται αυτά στα μέσα των στατιστικών πληροφοριών ορίζονται από την
 Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 29 .
 ---pagebreak--- - 1S -
 Αρθρο 24
 1 . όταν τα εμπορεύματα , πριν φθάσουν στη χώρα άφιξης , έχουν ειοέλθει οε μία η
 περισσότερες ενδιάμεσες χώρες και ε'χουν αποτελέσει αντικείμενο σταθμεύ¬
 σεων ή νομικών διαδικασιών μη συναφών με τις μεταφορές , τότε, ως κράτος
 με'λος προέλευσης θεωρείται το τελευταίο κράτος μέλος όπου έλαβαν χώρα οι
 σταθμεύσεις ή οι νομικές διαδικασίες αυτές . Στις λοιπές περιπτώσεις το κράτος
 μέλος προέλευσης συμπίπτει με το κράτος μέλος αποστολής .
 2. Ως κράτος μέλος προορισμού νοείται το τελευταίο γνωστό κράτος μέλος κατά
 τη στιγμή της αποστολής , προς το οποίο πρέπει να αποσταλούν τα εμπορεύματα.
 3. Κατά παρέκκλιση του άρθρου 23 παράγραφος ί σημείο ο), ο υπόχρεος παροχής
 των πληροφοριών στο κράτος μέλος άφιξης μπορεί, με την παρακάτω σειρά:
 - εάν δεν γνωρίζει το κράτος μέλος προέλευσης , να αναφέρει το κράτος μέλος
 αποστολής ·
 - εάν δεν γνωρίζει το κράτος μέλος αποστολής , να αναφέρει το κράτος μέλος
 αγοράς , κατά την έννοια της παραγράφου 4*
 - εάν δεν υπάρχει κράτος μέλος αγοράς , να αναφέρει "κράτος μέλος άγνωστο".
 4. Ως κράτος μέλος αγοράς , νοείται το κράτος μέλος στο οποίο εδρεύει ο
 αντισυμβαλλόμενος του φυσικού ή νομικού προσώπου που σύναψε, εκτός από τη
 σύμβαση μεταφοράς ^ σύμβαση η οποία είχε σαν αποτέλεσμα την παράδοση των
 εμπορευμάτων στο κράτος μέλος άφιξης .
 Αρθρο 25
 1 . Η Κοινότητα και τα κράτη μέλη επεξεργάζονται τα αποτελέσματα του εμπορίου
 μεταξύ των κρατών μελών με βάση τα στοιχεία στα οποία αναφέρεται το άρθρο 23
 παράγραφος 1 .
 2 . Εξάλλου, τα κράτη μέλη που δεν επεξεργάζονται τα αποτελέσματα του εμπορίου
 μεταξύ των κρατών μελών βάσει των στοιχείων που προβλέπονται στο άρθρο 23
 παράγραφος 2, δεν επιτρέπεται να συλλέγουν τα στοιχεία αυτά.
 3. Η Κοινότητα και τα κράτη μέλη καταρτίζουν τα αποτελέσματα του εμπορίου
 μεταξύ των κρατών μελών , λαμβάνοντας υπόψη τις διατάξεις που εγκρίνει η
 Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 29, σχετικά με τις γενικές ή ειδικές εξαιρέσεις
 και το στατιστικό κατώφλι.
 ---pagebreak--- - 16 -
 4. Οι διατάξεις που έχουυ ως αποτέλεσμα την εξαίρεση κατάρτισης των
 αποτελεσμάτων του εμπορίου μεταξύ των κρατών μελών για τα εμπορεύματα που
 αναφε'ρονται στα άρθρα 18 και 19 απαλλάσσουν από την υποχρέωση παροχής
 στατιστικών πληροφοριών για τα εξαιρούμενα προϊόντα.
 'Αρθρο 26
 1 . Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, χωρίς καθυστέρηση και το αργότερο
 έξι εβδομάδες μετά το τέλος του μήνα αναφοράς , τα μηνιαία αποτελέσματα των
 στατιστικών τους για το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών. Τα αποτελέσματα φιυτά
 περιλαμβάνουν τα στοιχεία που αναφε'ρονται στο άρθρο 23 παράγραφος 1 .
 \
 2 . Η Επιτροπή, εάν υπάρξει ανάγκη , καθορίζει τους τρόπους της διαβίβασης
 αυτής σύμφωνα με το άρθρο 29.
 3. Τα στοιχεία που χαρακτηρίζονται εμπιστευτικά από τα κράτη μέλη υπό τις
 προϋποθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 31 , διαβιβάζονται από αυτά, σύμφωνα
 με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. του Συμβουλίου της . σχετικά με τη
 διαβίβαση , στη στατιστική υπηρεσία των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , πληροφοριών
 που καλύπτονται από το στατιστικό απόρρητο (1 ).
 'Αρθρο 27
 Οι διατάξεις που είναι σχετικές με την απλούστευση των στατιστικών πληροφοριών
 εκδ ίδονταί:
 α) από το Συμβούλιο, με πρόταση της Επιτροπής
 β) από την Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 29· στην περίπτωση αυτή δεν είναι
 εφαρμόζονται πριν την 1η Ιανουαρίου 1999.
 Ε.Ε . αριθ . Ε , σελ.
 ---pagebreak--- - 17 -
 ΤΙΤΛΟΣ IV
 ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΩΝ ΤΩΝ ΑΝΤΑΛΛΑΓΩΝ ΑΓΑΘΩΝ ΜΕΤΑΞΙ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ
 Άρθρο 28
 1 . Ιδρύεται μιά επιτροπή των στατιστικών των ανταλλαγών αγαθών μεταξύ κρατών
 μελών, η οποία θα αναφέρεται οτο εξής ως "επιτροπή"* η επιτροπή αυτή
 αντί τίθεται από εκπροσώπους των κρατών μελών και την προεδρία της ασκεί
 ένας εκπρόσωπος της Επιτροπής .
 2. Η επιτροπή καταρτίζει τον εσωτερικό κανονισμό της .
 3. Η επιτροπή μπορεί να εξετάζει κάθε ζήτημα σχετικά με την εφαρμογή του
 παρόντος κανονισμού, το οποίο θα υποβάλλεται προς εξέταση από τον πρόεδρό
 της , είτε με δική του πρωτοβουλία, είτε μετά από αίτηση του εκπροσώπου ενός
 κράτους μέλους .
 Άρθρο 29
 1 . Οι απαραίτητες διατάξεις για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού
 θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που καθορίζεται στην παράγραφο 2.
 2. Ο εκπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην επιτροπή σχέδιο μέτρων που
 πρέπει να ληφθούν. Η επιτροπή γνωμοδοτεί επί του σχεδίου, εντός της
 προθεσμίας που μπορεί να καθορίζει ο πρόεδρος , σε συνάρτηση με το βαθμό
 επείγοντος του εκάστοτε ζητήματος , ενδεχομένως δε μετά από ψηφοφορία.
 Η γνωμοδότηση αυτή εγγράφεται στα πρακτικά* επιπλέον, κάθε κράτος μέλος έχει
 το δικαίωμα να ζητήσει την εγγραφή της δικής του άποψης στα πρακτικά.
 Η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη της πολύ σοβαρά τη γνώμη της επιτροπής .
 Ενημερώνει την επιτροπή για τον τρόπο με τον οποίο έλαβε υπόψη της τη γνώμη
 αυτή.
 ---pagebreak--- - 18 -
 ΤΙΤΛΟΣ V
 ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑ3ΕΙΣ
 Λρθρο 30
 Μετά από πρόταση της Επιτροπής , το Συμβούλιο ορίζει τις διατάξεις που είναι
 απαραίτητες για την κατάρτιση από την Κοινότητα ή από τα κράτη μέλη της των
 στατιστικών που αναφέρονται οτο άρθρο 4 , που είναι διαφορετικές από τη
 στατιστική του εμπορίου μεταξύ των κρατών μελών.
 Αρθρο 31
 1 . Το Συμβούλιο , κατόπιν πράταοης της Επιτροπής , καθορίζει τις προϋποθέσεις
 υπό τις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν να χαρακτηρίοουν εμπιστευτιχά τα
 στοιχεία που επεξεργάζονται σε εφαρμογή του παρόντος κανονισμού ή των
 κανονισμών που αυτός προβλέπει.
 2. Μέχρι να καθοριστούν οι προϋποθέσεις αυτές , εφαρμόζονται οι σχετικές
 διατάξεις των κρατών μελών.
 Αρθρο 32
 Η Επιτροπή μπορεί σύμφωνα με την διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 29 ,
 να θεσπίσει διατάξεις για την προσαρμογή των διατάξεων που προβλέπονται
 από τον παρόντα κανονισμό προς τις ειδικές κινήσεις εμπορευμάτων , κατά
 την έννοια της κοινοτικής στατιστικής νομοθεσίας .
 n
 ---pagebreak--- - 19 -
 Αρθρο 33
 όσου αφορά τόσο τα εμπορεύματα στα οποία εφαρμόζεται το σύστημα
 ΙΝΤΚΑ5ΤΑΤ όσο και τα άλλα εμπορεύματα, η Επιτροπή μπορεί, με στόχο τη
 διευκόλυνση του έργου των υπόχρεων παροχής των πληροφοριών, να θεσπίσει
 σύμφωνα με το άρθρο 29, απλουστευμένες διαδικασίες συλλογής πληροφοριών και
 ιδιαίτερα να δημιουργεί προϋποθέσεις αύξησης της προσφυγής στην αυτόματη
 επεξεργασία και στην ηλεκτρονική διαβίβαση των πληροφοριών.
 Αρθρο 34
 1 . Από 1ης Ιανουαρ ίου 1993, ο κανονισμός (ΕΟΕΟ αριθ. 2954/85 καταργείται και ο
 κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1736/75 παύει να εφαρμόζεται στις στατιστικές των
 ανταλλαγών αγαθών μεταξύ κρατών μελών, στις οποίες εφαρμοζόταν.
 2. Ο παρών κανονισμός τίθεται σε ισχύ την τρίτη ημέρα μετά την ημέρα
 δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 Τα άρθρα 1 έως 9, 11 , 13 παράγραφος 1 , 14 έως 20 , 21 παράγραφοι 1 και 4, 22
 έως 27 , εφαρμόζονται μόνο μετά την 1η Ιανουάριου 1993, εκτός εάν προβλέπεται
 μέσα σε αυτά ότι το Συμβούλιο ή η Επιτροπή θεσπίζουν, πριν την ημερομηνία
 αυτή, διατάξεις εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.
 Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του χαι ισχύει
 άμεσα σε κάθε κράτος μέλος .
 Βρυξέλλες ,
 Για το Συμβούλιο,
 Ο Πρόεδρος ,


type: contracts

text:
L 187/2 ET Euroopa Liidu Teataja 21.7.2010
 TÕLGE
 Euroopa Liidu ja Liechtensteini Vürstiriigi vaheline salastatud teabe vahetamise julgeolekukorda
 käsitlev
 LEPING
 EUROOPA LIIT, edaspidi „EL” ning
 LIECHTENSTEINI VÜRSTIRIIK, edaspidi „Liechtenstein”,
 edaspidi „lepinguosalised”,
 ARVESTADES, et lepinguosaliste eesmärk on igal viisil tugevdada oma julgeolekut ja tagada oma kodanikele kõrgetase
 meline kaitse turvalisusel rajaneval alal,
 ARVESTADES, et lepinguosalised on ühel nõul, et julgeolekuga seotud ühist huvi pakkuvates küsimustes tuleks arendada
 nendevahelisi konsultatsioone ja koostööd,
 ARVESTADES, et seejuures on lepinguosalistel pidev vajadus vahetada salastatud teavet,
 TÕDEDES, ET põhjalikud ja tõhusad konsultatsioonid ning koostöö võivad nõuda juurdepääsu ELi ja Liechtensteini
 salastatud teabele ja materjalile ning salastatud teabe ja materjali vahetamist lepinguosaliste vahel;
 OLLES TEADLIKUD, et selline juurdepääs salastatud teabele ja sellega seotud materjalidele ning nende vahetamine nõuab
 asjakohaseid julgeolekumeetmeid,
 ON KOKKU LEPPINUD JÄRGMISES:
 Artikkel 1 b) tagab, et käesoleva lepingu kohaselt edastatud või vahetatud
 salastatud teabel säilib salastatuse kategooria märge, mille
 Liechtensteini Vürstiriigi ja Euroopa Liidu vahelise salastatud edastav lepinguosaline on sellele määranud. Vastuvõttev le
 teabe vahetamise julgeolekukorda käsitlevat lepingut (edaspidi pinguosaline kaitseb ja turvab salastatud teavet kooskõlas
 „leping”) kohaldatakse mis tahes kujul esineva salastatud teabe oma julgeolekueeskirjade nende sätetega, mis käsitlevad asja
 või materjali suhtes, mida lepinguosalised teineteisele edastavad kohase salastustasemega teavet või materjale, nagu on ette
 või omavahel vahetavad, et täita igal viisil lepinguosaliste julge nähtud julgeolekukorraga, mis kehtestatakse artikli11 koha
 oleku tugevdamise eesmärke. selt;
 Artikkel 2
 Käesolevas lepingus tähendab „salastatud teave” ühe lepinguosa
 lise poolt kindlaks määratud teavet (mis tahes vormis edasian
 tavaid teadmisi) või materjali, mida tuleb kaitsta loata avalikus
 tamise eest ja millele on määratud asjakohane salastatuse kate c) kasutab sellist salastatud teavet üksnes eesmärgil, mille on
 gooria. määranud teabe autor ja milleks kõnealust teavet edastati
 või vahetati;
 Artikkel 3
 Käesolevat lepingut kohaldatakse järgmiste ELi institutsioonide
 ja asutuste suhtes: Euroopa Ülemkogu, Euroopa Liidu Nõukogu
 (edaspidi nõukogu), nõukogu peasekretariaat, liidu välisasjade ja
 julgeolekupoliitika kõrge esindaja, Euroopa välisteenistus ja d) ei avalikusta sellist salastatud teavet kolmandatele isikutele
 Euroopa Komisjon. Käesolevas lepingus kasutatakse nimetatud ega artiklis 3 osutamata ELi institutsioonidele ja asutusele
 institutsioonidele ja asutustele viitamisel lühendit „EL”. ilma teabe autori eelneva kirjaliku nõusolekuta;
 Artikkel 4
 Kumbki lepinguosaline:
 a) kaitseb ja turvab käesolevale lepingu kohast salastatud teavet, e) ei võimalda üksikisikutele juurdepääsu salastatud teabele,
 mille teine lepinguosaline on edastanud või mida temaga on välja arvatud juhul, kui neil on teadmisvajadus ning kui
 vahetatud; nad on läbinud nõuetekohase julgeolekukontrolli.
 ---pagebreak--- 21.7.2010 ET Euroopa Liidu Teataja L 187/3
 Artikkel 5 Artikkel 9
 1. Salastatud teavet võib üks lepinguosaline („edastav lepin 1. Käesoleva lepingu kohaldamisel saadetakse:
 guosaline”) avalikustada või levitada teisele lepinguosalisele
 („vastuvõttev lepinguosaline”) kooskõlas allikakontrolli põhimõt
 tega.
 a) ELi puhul kogu post nõukogu registri juhataja (Chief Registry
 Officer) kaudu, kes saadab selle vajadusel lõike 2 kohaselt
 edasi liikmesriikidele ja institutsioonidele või artiklis 3
 2. Teabe levitamiseks vastuvõtjatele, kes ei ole lepinguosaline, osutatud asutustele;
 teeb vastuvõttev lepinguosaline pärast edastava lepinguosalise
 kirjaliku nõusoleku saamist salastatud teabe avalikustamist või
 levitamist käsitleva otsuse kooskõlas allikakontrolli põhimõttega,
 mis on määratletud tema julgeolekueeskirjades. b) Liechtensteini puhul kogu post Liechtensteini siseministee
 riumi registri juhatajale (Chief Registry Officer) ning saadetakse
 vajadusel edasi ELi juures asuva Liechtensteini esinduse
 kaudu.
 3. Lõigete 1 ja 2 rakendamise korral ei ole üldine avaldamine
 võimalik, kui lepinguosalised ei ole kokku leppinud ega kehtes
 tanud teatavate teabeliikide käsitlemise korda.
 2. Erandkorras võib ühe lepinguosalise saadetud posti, millele
 on juurdepääs üksnes kõnealuse lepinguosalise teatavatel päde
 vatel ametnikel, organitel või teenistustel, adresseerida funktsio
 naalsetel põhjustel teise lepinguosalise teatavatele pädevatele
 Artikkel 6 ametnikele, organitele või teenistustele, kes on määratud vastu
 võtjaks ja kellel on sellisele postile juurdepääsu ainuõigus nende
 Iga lepinguosaline, institutsioonid ning artiklis 3 osutatud pädevust ja teadmisvajadust arvesse võttes. ELi puhul edastatakse
 asutused tagavad, et nad kohaldavad julgeolekusüsteemi ja selline post vastavalt vajadusele kas nõukogu registri juhataja,
 julgeolekumeetmeid, mis põhinevad nende vastavates õigus- ja Euroopa Komisjoni registri juhataja või Euroopa välisteenistuse
 haldusnormides sätestatud julgeolekupõhimõtetel ja miinimums registri juhataja kaudu. Liechtensteini puhul saadetakse selline
 tandarditel ning mis kajastuvad artikli 11 kohaselt kehtestatavas post ELi juures asuva Liechtensteini esinduse kaudu.
 korras, tagamaks et käesoleva lepingu kohaselt edastatud või
 vahetatud salastatud teabe suhtes kohaldatakse võrdväärse tase
 mega kaitset.
 Artikkel 10
 Käesoleva lepingu rakendamise üle teostavad järelevalvet Liech
 tensteini siseminister, nõukogu peasekretär ja julgeolekuküsi
 Artikkel 7
 muste eest vastutav Euroopa Komisjoni liige.
 1. Lepinguosalised tagavad, et kõik isikud, kes vajavad või
 võivad vajada oma ametiülesannete täitmiseks juurdepääsu käes
 oleva lepingu kohaselt edastatud või vahetatud teabele, peavad
 enne, kui neile antakse sellisele teabele juurdepääsu luba, läbima
 nõuetekohase julgeolekukontrolli. Artikkel 11
 1. Käesoleva lepingu rakendamiseks kehtestavad lõigetes 2, 3
 ja 4 määratud kolm asutust julgeolekukorra, mille eesmärk on
 sätestada käesoleva lepingu kohase salastatud teabe vastastikuse
 kaitse standardid.
 2. Julgeolekukontrolli alusel peab olema võimalik otsustada,
 kas isikule võib tema lojaalsust ja usaldusväärsust arvesse võttes
 võimaldada juurdepääsu salastatud teabele.
 2. Liechtensteini siseministeerium töötab välja Liechtenstei
 nile käesoleva lepingu alusel edastatava salastatud teabe kaitseks
 ja turbeks julgeolekukorra.
 Artikkel 8
 Lepinguosalised annavad vastastikust abi käesoleva lepingu
 kohaselt edastatava või vahetatava salastatud teabe julgeoleku
 küsimustes ja ühist huvi pakkuvatel julgeolekuteemadel. Artiklis 3. Nõukogu peasekretariaadi julgeolekubüroo vastutab
 11 osutatud asutused viivad läbi vastastikuseid julgeolekualaseid nõukogu peasekretäri juhtimisel ja tema eest ning, tegutsedes
 konsultatsioone ja kontrolle, et hinnata oma vastutusalas olevate nõukogu nimel ja alluvuses, käesoleva lepingu kohaselt ELile
 nimetatud artikli kohaselt kehtestatavate julgeolekukordade edastatud salastatud teabe kaitseks ja turbeks vajaliku julgeole
 tõhusust. kukorra väljatöötamise eest.
 ---pagebreak--- L 187/4 ET Euroopa Liidu Teataja 21.7.2010
 4. Euroopa Komisjoni julgeolekudirektoraat töötab julgeole Artikkel 17
 kuküsimuste eest vastutava Euroopa Komisjoni liikme juhtimisel
 välja julgeolekukorra, mille eesmärk on kaitsta käesoleva lepingu 1. Käesolev leping jõustub järgmise kuu esimesel päeval
 kohaselt Euroopa Komisjonis ja selle ametiruumides edastatud pärast seda, kui lepinguosalised on teatanud teineteisele lepingu
 või vahetatud salastatud teavet. jõustamiseks vajalike siseriiklike menetluste lõpuleviimisest.
 5. ELi puhul peab lõikes 1 nimetatud julgeolekukorra heaks 2. Kumbki lepinguosaline teavitab teist lepinguosalist oma
 kiitma nõukogu julgeolekukomitee. õigus- ja haldusnormide muudatustest, mis võivad mõjutada
 käesolevas lepingus osutatud salastatud teabe kaitset.
 Artikkel 12
 3. Käesolevat lepingut võib selle muutmise kaalumiseks läbi
 Artiklis 11 osutatud asutused kehtestavad korra, mida tuleb
 vaadata kummagi lepinguosalise taotlusel.
 järgida käesoleva lepingu kohaselt edastatava või vahetatava
 salastatud teabe tõendatud või oletatava kahjustamise korral.
 4. Kõik käesoleva lepingu muudatused tehakse kirjalikult
 Artikkel 13 lepinguosaliste ühisel kokkuleppel. Need jõustuvad pärast
 lõikes 1 sätestatud teineteisele teatamist.
 Kumbki lepinguosaline kannab oma käesoleva lepingu rakenda
 misega seotud kulud.
 Artikkel 18
 Artikkel 14 Kumbki lepinguosaline võib käesoleva lepingu denonsseerida,
 teatades sellest kirjalikult teisele lepinguosalisele. Denonsseeri
 Enne salastatud teabe edastamist või vahetamist lepinguosaliste mine jõustub kuus kuud pärast seda, kui teine lepinguosaline
 vahel kooskõlas käesoleva lepinguga jõuavad artiklis 11 on denonsseerimiskirja kätte saanud, kuid see ei mõjuta käes
 osutatud julgeolekuküsimuste eest vastutavad asutused ühisele oleva lepingu kohaselt juba jõustunud kohustusi. Eelkõige jätka
 seisukohale, et vastuvõttev lepinguosaline on võimeline kaitsma takse kogu käesoleva lepingu kohaselt edastatud või vahetatud
 ja turvama teavet viisil, mis on kooskõlas nimetatud artikli salastatud teabe kaitsmist kooskõlas käesoleva lepingu sätetega.
 kohaselt kehtestatava korraga.
 Artikkel 15 Selle kinnituseks on vastavad täievolilised esindajad käesolevale
 lepingule alla kirjutanud.
 Käesolev leping ei takista lepinguosalisi sõlmimast muid salas
 tatud teabe edastamise või vahetamisega seotud lepinguid, tingi
 musel et need ei ole vastuolus käesoleva lepingu sätetega.
 Sõlmitud Brüsselis kuuendal juulil kahe tuhande kümnendal
 aastal kahes ingliskeelses eksemplaris.
 Artikkel 16
 Käesoleva lepingu tõlgendamisest või kohaldamisest tulenevad
 vaidlused Liechtensteini ja ELi vahel lahendatakse lepinguosaliste
 vaheliste läbirääkimiste teel. Liechtensteini Vürstiriigi nimel Euroopa Liidu nimel