type: wikipedia

text:
Шах (пер. šāh 'цар') може да се отнася до:
 шах, персийска (иранска) монархическа титла
 Шахѝншах – Титла на ирански шах; шах на шаховете.
 В Индия и други източни страни – управител или владетел на област
 Играта шахмат (името произлиза от персийската титла).
 шах, ситуация в играта шахмат
 Шах, известен диамант.
 Шах, руска метъл група
 „Обявявам (давам) шах“ – предупреждавам противника, че шахът му е застрашен.
 „Държа някого в шах“ – държа го в напрегнато положение.
 Вижте също
 Шехерезада


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
138 HR Službeni list Europske unije 11/Sv. 92
 22010D0138
 L 85/22 SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE 31.3.2011.
 ODLUKA ZAJEDNIČKOG ODBORA EGP-a
 br. 138/2010
 od 10. prosinca 2010.
 o izmjeni Priloga XIII. (Promet) Sporazumu o EGP-u
 ZAJEDNIČKI ODBOR EGP-a, Odluke Zajedničkog odbora EGP-a kojima se u
 Sporazum unose mjere (10) potrebne za primjenu
 Uredbe (EZ) br. 300/2008,
 uzimajući u obzir Sporazum o Europskom gospodarskom
 prostoru, kako je izmijenjen Protokolom o prilagodbi Spora
 zuma o Europskom gospodarskom prostoru, dalje u tekstu ODLUČIO JE:
 „Sporazum”, a posebno njegov članak 98.,
 Članak 1.
 budući da: Prilog XIII. Sporazumu mijenja se kako slijedi:
 (1) Prilog XIII. Sporazumu izmijenjen je Odlukom Zajedni 1. Iza točke 66.hd (Uredba Komisije (EZ) br. 1254/2009)
 čkog odbora EGP-a br. 123/2010 od 10. studenoga umeće se sljedeća točka:
 2010. (1)
 „66he. 32010 R 0185: Uredba Komisije (EU) br. 185/2010
 (2) Uredba (EZ) br. 300/2008 Europskog parlamenta i Vijeća od 4. ožujka 2010. o utvrđivanju detaljnih mjera za
 od 11. ožujka 2008. o zajedničkim pravilima u području provedbu zajedničkih osnovnih standarda o zaštiti
 zaštite civilnog zračnog prometa koja stavlja izvan snage zračnog prometa (SL L 55, 5.3.2010., str. 1.), kako
 Uredbu (EZ) br. 2320/2002 (2) unesena je u Sporazum je ispravljana u SL L 253, 28.9.2010., str. 61., kako
 Odlukom Zajedničkog Odbora EGP-a br. 69/2009 od je izmijenjena:
 29. svibnja 2009. (3), s posebnim prilagodbama za poje
 dinu državu. — 32010 R 0358: Uredba Komisije (EU) br.
 358/2010 od 23. travnja 2010. (SL L 105,
 (3) Uredbu Komisije (EU) br. 185/2010 od 4. ožujka 2010. 27.4.2010., str. 12.).
 o utvrđivanju detaljnih mjera za provedbu zajedničkih
 osnovnih standarda o zaštiti zračnog prometa (4) treba Odredbe Uredbe, u smislu ovog Sporazuma, sadrže sljedeću
 unijeti u Sporazum. prilagodbu:
 (4) Uredbu Komisije (EZ) br. 358/2010 od 23. travnja 2010. Ova Uredba primjenjuje se od dana na koji je zadnja od
 o izmjeni Uredbe (EZ) br. 185/2010 od 4. ožujka 2010. Odluka Zajedničkog odbora EGP-a, koja je unijela u
 o utvrđivanju mjera za provedbu zajedničkih osnovnih Sporazum mjere potrebne za primjenu Uredbe (EZ)
 standarda o zaštiti zračnog prometa (5) treba unijeti u br. 300/2008, stupila na snagu.”.
 Sporazum.
 2. U točke 66.i (Uredba Komisije (EZ) br. 820/2008), 66.j
 (5) Uredba (EU) br. 185/2010 stavlja izvan snage uredbe (Uredba Komisije (EZ) br. 1217/2003) i 66.m (Uredba Komi
 Komisije (EZ) br. 1217/2003 (6), (EZ) br. 1486/2003 (7), sije (EZ) br. 1138/2004) dodaje se sljedeće:
 (EZ) br. 1138/2004 (8) i (EZ) br. 820/2008 (9), koje se
 unose u Sporazum, ali koje bi se i dalje trebale primje „Odredbe Uredbe, u smislu ovog Sporazuma, sadrže sljedeću
 njivati i stoga ih treba u okviru Sporazuma staviti izvan prilagodbu:
 snage s učinkom od dana stupanja na snagu posljednje
 (10) Ureda Komisije (EZ) br. 272/2009 od 2. travnja 2009., Uredba
 (1 ) SL L 58, 3.3.2011., str. 81. Komisije (EU) br. 1254/2009 od 18. prosinca 2009., Uredba Komi
 (2 ) SL L 97, 9.4.2008., str. 72. sije (EU) br. 18/2010 od 8. siječnja 2010., Uredba Komisije (EU) br.
 (3 ) SL L 232, 3.9.2009., str. 25. 72/2010 od 26. siječnja 2010., Uredba Komisije (EU) br. 185/2010
 (4 ) SL L 55, 5.3.2010., str. 1. od 4. ožujka 2010., Uredba Komisije (EU) br. 297/2010 od
 (5 ) SL L 105, 27.4.2010., str. 12. 9. travnja 2010., Uredba Komisije (EU) br. 357/2010 od 23. travnja
 (6 ) SL L 169, 8.7.2003., str. 44. 2010., Uredba Komisije (EU) br. 358/2010 od 23. travnja 2010.,
 (7 ) SL L 213, 23.8.2003., str. 3. Odluka Komisije C(2010) 74 konačna verzija od 13. travnja 2010. i
 (8 ) SL L 221, 22.6.2004., str. 6. Odluka Komisije C(2010) 2604 konačna verzija od 23. travnja
 (9 ) SL L 221, 19.8.2008., str. 8. 2010.
 ---pagebreak--- 11/Sv. 92 HR Službeni list Europske unije 139
 Ova Uredba primjenjuje se od dana na koji je zadnja od Članak 2.
 Odluka Zajedničkog odbora EGP-a, koja je unijela u
 Sporazum mjere potrebne za primjenu Uredbe (EZ) Tekstovi uredaba (EU) br. 185/2010 i (EU) br. 358/2010 na
 br. 300/2008, stupila na snagu.”. islandskom i norveškom jeziku, koji se objavljuju u Dodatku o
 EGP-u Službenom listu Europske unije, vjerodostojni su.
 3. Tekst točke 66.k (Uredba Komisije (EZ) br. 1486/2003)
 mijenja se kako slijedi: Članak 3.
 Ova Odluka stupa na snagu 11. studenoga 2010., pod uvjetom
 i. sadašnja prilagodba renumerira se kao prilagodba (a); da su sve obavijesti iz članka 103. stavka 1. Sporazuma
 podnesene Zajedničkom odboru EGP-a (*).
 ii. sljedeća prilagodba umeće se iza nove prilagodbe (a):
 Članak 4.
 „(b) Ova Uredba primjenjuje se od dana na koji je zadnja
 od Odluka Zajedničkog odbora EGP-a, koja je unijela Ova se Odluka objavljuje u odjeljku o EGP-u i Dodatku o EGP-u
 u Sporazum mjere potrebne za primjenu Uredbe (EZ) Službenom listu Europske unije.
 br. 300/2008, stupila na snagu.”
 4. Tekst točaka 66.i (Uredba Komisije (EZ) br. 820/2008), 66.j Sastavljeno u Bruxellesu 10. prosinca 2010.
 (Uredba Komisije (EZ) br. 1217/2003), 66.k (Uredba Komi
 sije (EZ) br. 1486/2003) i 66.m (Uredba Komisije (EZ) br.
 1138/2004) briše se s učinkom od dana od kojeg je poslje Za Zajednički odbor EGP-a
 dnja Odluka Zajedničkog odbora EGP-a, koja je unijela u
 Sporazum mjere potrebne za primjenu Uredbe (EZ) Predsjednik
 br. 300/2008, stupila na snagu. Stefán Haukur JÓHANNESSON
 (*) Ustavni zahtjevi nisu navedeni.


type: caselaw

text:
 2.4.2011
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 C 103/26
 Žaloba podaná dne 9. února 2011 — Nath Kalsi v. OHIM — American Clothing Associates (RIDGE WOOD)
 (Věc T-80/11)
 2011/C 103/45
 Jazyk, ve kterém byla podána žaloba: němčina
 Účastníci řízení
 Žalobci: Dwarka Nath Kalsi a Ajit Nath Kalsi (Agra, Indie) (zátupce: J. Schmidt, advokát)
 Žalovaný: Úřad pro harmonizaci na vnitřním trhu (ochranné známky a vzory)
 Další účastnice řízení před odvolacím senátem: American Clothing Associates NV (Evergem, Belgie)
 Návrhová žádání žalobců
 —
 zrušit rozhodnutí prvního odvolacího senátu Úřadu pro harmonizaci na vnitřním trhu (ochranné známky a vzory) ze dne 19. listopadu 2010 ve věci R 599/2010-1;
 —
 uložit žalovanému náhradu nákladů řízení.
 Žalobní důvody a hlavní argumenty
 Přihlašovatelé ochranné známky Společenství: Žalobci.
 Dotčená ochranná známka Společenství: Obrazová ochranná známka se slovním prvkem „RIDGE WOOD“ pro výrobky a služby zařazené do tříd 18, 24 a 25.
 Majitelka ochranné známky nebo označení namítaných v námitkovém řízení: American Clothing Associates NV.
 Namítaná ochranná známka nebo označení: Slovní ochranná známka „RIVER WOODS“ a obrazové ochranné známky se slovními prvky „RIVER WOODS“ a „River Woods“ pro výrobky a služby zařazené do tříd 18, 25 a 40.
 Rozhodnutí námitkového oddělení: Zamítnutí námitek.
 Rozhodnutí odvolacího senátu: Vyhovění odvolání.
 Dovolávané žalobní důvody: Porušení čl. 8 odst. 1 písm. b) nařízení (ES) č. 207/2009 (1), protože mezi kolidujícími ochrannými známkami neexistuje nebezpečí záměny; porušení čl. 15 odst. 1 a článku 42 nařízení (ES) č. 207/2009, protože nebylo prokázáno užívání starších ochranných známek, a porušení čl. 8 odst. 5 nařízení (ES) č. 207/2009, protože skutečnosti, které uvedla společnost American Clothing Associates nebyly dostatečné k tomu, aby podpořily dobré jméno společnosti ve smyslu tohoto článku
 (1) Nařízení Rady (ES) č. 207/2009 ze dne 26. února 2009 o ochranné známce Společenství (Úř. věst. L 78, 24.3.2009, s. 1).


type: other

text:
78/1977 Zb. Vyhláška Federálneho štatistického úradu a Federálneho ministerstva financií o zavádzaní zjednotenýc... | Aktuálne znenie
 Hľadaj v 78/1977 ×
 78/1977 Zb.
 Vyhláška č. 78/1977 Zb.Vyhláška Federálneho štatistického úradu a Federálneho ministerstva financií o zavádzaní zjednotených vzorov prvotných záznamov a bežných zápisov v informačnej sústave organizácií
 Platnosť od 23.11.1977 do31.12.1989
 Účinnosť od 01.01.1978 do31.12.1989
 Aktuálne znenie 01.01.1978 - 31.12.1989
 z 18. novembra 1977
 o zavádzaní zjednotených vzorov prvotných záznamov a bežných zápisov v informačnej sústave organizácií
 Federálny štatistický úrad podľa § 35 ods. 2 a Federálne ministerstvo financií podľa § 35 ods. 3 zákona č. 21/1971 Zb. o jednotnej sústave sociálno-ekonomických informácií ustanovujú:
 Touto vyhláškou sa na účely jednotného prvotného zachytávania sociálno-ekonomických javov a racionálneho vedenia bežných zápisov o týchto javoch v socialistických organizáciách (ďalej len „organizácie“)1) upravuje zjednocovanie vzorov prvotných záznamov a bežných zápisov v informačnej sústave organizácií2) (ďalej len „záznamy a zápisy“) a spôsob zavádzania zjednotených vzorov v organizáciách.
 (1) Federálny štatistický úrad a Federálne ministerstvo financií zjednocujú v súčinnosti s príslušnými ústrednými orgánmi záznamy a zápisy,3) ktorých používanie presahuje pôsobnosť jedného ústredného orgánu.
 (2) Záznamy a zápisy s rozsahom použitia nepresahujúcim pôsobnosť jedného ústredného orgánu môžu - pokiaľ si to nevyhradí Federálny štatistický úrad alebo Federálne ministerstvo financií - zjednocovať príslušné ústredné orgány; obdobne záznamy a zápisy s rozsahom použitia nepresahujúcim pôsobnosť jedného orgánu stredného článku riadenia môžu - ak si to nevyhradí príslušný ústredný orgán - zjednocovať orgány stredného článku riadenia.
 (3) Organizácie môžu pri vytváraní a rozvíjaní svojich informačných sústav4) upravovať vo vlastnej pôsobnosti záznamy a zápisy, ktoré neboli zjednotené podľa odsekov 1 a 2.
 Vzory záznamov a zápisov sa zjednocujú podľa vecne vymedzených úsekov (oblastí) sociálno-ekonomických informácií (práce a mzdy, základné prostriedky a investície, odbyt a zásobovanie a pod.), prípadne aj podľa potrieb odvetví národného hospodárstva.
 (1) Federálny štatistický úrad a Federálne ministerstvo financií vyhlasujú nimi zjednotené vzory záznamov a zápisov
 a) za záväzné; v tých organizácie nesmú meniť obsah ani formu, ak v jednotlivých prípadoch nie je výnimočne ustanovené inak,
 b) za typové, t. j. záväzné iba v určenom obsahu, nie vo forme; organizácie môžu jednotne určený obsah podľa svojich potrieb rozvádzať, prípadne dopĺňať,
 c) za smerné (odporučené); tie nie sú pre organizácie záväzné ani čo do obsahu, ani čo do formy.
 (2) Vzory záznamov a zápisov s uvedením stupňa ich záväznosti a termínu účinnosti vyhlasujú Federálny štatistický úrad a Federálne ministerstvo financií v Spravodajcovi ústredných štatistických orgánov a vo Finančnom spravodajcovi.5)
 (1) Záväzné a typové vzory záznamov a zápisov sú organizácie povinné zaviesť v súlade s určeným stupňom záväznosti bez ohľadu na to, akým spôsobom (akou technickou) sa údaje v nich obsiahnuté spracúvajú.
 (2) Ak forma záväzných vzorov [§ 4 ods. 1 písm. a)] bráni spracovať údaje prostriedkami výpočtovej techniky, požiadajú organizácie - pokiaľ Federálny štatistický úrad alebo Federálne ministerstvo financií nezavedie na tieto účely špeciálne vzory - prostredníctvom svojho nadriadeného orgánu Federálny štatistický úrad a pri vzoroch určených na účtovné záznamy a zápisy Federálne ministerstvo financií o ich nevyhnutne potrebnú úpravu. Orgány nadriadené organizáciám sú pritom povinné zabezpečiť maximálnu mieru jednotnosti takto upravených vzorov vo všetkých podriadených organizáciách.
 Federálny štatistický úrad alebo Federálne ministerstvo financií môžu podľa svojej pôsobnosti6) v odôvodnených prípadoch povoliť pri návrhu príslušného ústredného orgánu výnimky z obsahu alebo formy záväzných vzorov a z obsahu typových vzorov, prípadne predĺžiť termín zavedenia jednotlivých vzorov.
 1) § 14 Hospodárskeho zákonníka (úplné znenie vyhlásené pod č. 37/1971 Zb.).
 2) Nariadenie vlády ČSSR č. 153/1971 Zb. o informačnej sústave organizácií.
 3) § 47 nariadenia vlády ČSSR č. 153/1971 Zb. o informačnej sústave organizácií.
 4) § 15 zákona č. 21/1971 Zb. o jednotnej sústave sociálno-ekonomických informácií.
 5) Tlačivá jednotných vzorov záznamov a zápisov vydáva Štatistické a evidenčné vydavateľstvo tlačív, n. p., Praha a Štatistické a evidenčné vydavateľstvo tlačív, n. p., Bratislava.
 6) § 4 ods. 1 a 2 zákona č. 21/1971 Zb. o jednotnej sústave sociálno-ekonomických informácií.


text:
Registro em conselho profissional pode ser fato gerador da contribuição? - JOTA Info
 Home » Opinião & Análise » Artigos » Registro em conselho profissional pode ser...
 Registro em conselho profissional pode ser fato gerador da contribuição?
 Sobre o artigo 5o da Lei no 12.514/2011
 27/10/2018 07:15 Atualizado em 27/10/2018 às 10:08
 Crédito: Procon-SP/Divulgação
 Não é inédita a discussão em torno da legitimidade das cobranças realizadas pelos conselhos profissionais ou, mais precisamente, é conhecida a sanha arrecadatória dos mesmos que tentam cobrar anuidades ainda que de pessoas que exercem atividades muito distantes das submetidas ao espectro de sua fiscalização. Basta a menção à administração de bens próprios no contrato social de alguma empresa e lá já estará o Conselho Regional de Administração (CRA) pronto para exigir o registro da empresa no Conselho e o pagamento de anuidade.
 Sem adentrar na discussão acerca da necessidade e conveniência de tais conselhos, notadamente em razão do disposto no artigo 5o, incisos II e XX, da Constituição Federal (CF), muitas são as vezes em que o Judiciário é chamado a declarar que a cobrança da anuidade é indevida, na medida em que a empresa ou profissional não exercem a atividade exclusiva ou típica da profissão sob a fiscalização do conselho.
 O Judiciário já foi chamado em casos bastante esdrúxulos, como, por exemplo, de uma empresa dedicada à prestação de serviços de portaria, zeladoria, limpeza e recepção que vinha sendo “requisitada” a realizar o registro no CRA, mesmo sendo nítido que tais atividades não seriam privativas de técnicos de administração (TRF 4a Região, Apelação Cível no 5012163-22.2017.4.04.7100), assim como o caso de um analista de Recursos Humanos que também vinha sendo compelido por tal Conselho a efetuar o cadastro1.
 Historicamente, as Cortes de Justiça sempre se mostraram muito razoáveis nessas demandas, declarando sempre que o fato gerador da obrigação de pagar anuidade aos conselhos profissionais seria a efetiva realização de profissão ou atividade sujeita à fiscalização dos mesmos2.
 Com efeito, sempre se prestigiou o disposto no artigo 1o da Lei no 6.839/80, segundo o qual o registro de empresas e a anotação dos profissionais legalmente habilitados serão obrigatórios nas entidades competentes para a fiscalização do exercício das diversas profissões, em razão da atividade básica ou em relação àquela pela qual prestem serviços a terceiros.
 Referido artigo, em conjunto com as disposições legais que listam as atividades sob a fiscalização de cada conselho, e o conjunto probatório do caso concreto quanto às reais atividades prestadas pela sociedade e/ou profissional, sempre foram o norte das decisões para definir a legitimidade da exigência do registro perante dado conselho e, consequentemente, da cobrança de anuidades.
 Pois bem. Em 2011, sobreveio a Lei no 12.514, que, dispondo sobre as contribuições devidas aos conselhos profissionais em geral, passou a prever em seu artigo 5o que “o fato gerador das anuidades é a existência de inscrição no conselho, ainda que por tempo limitado, ao longo do exercício”. Essa previsão parece afrontar a ordem constitucional e se passa a elencar as razões de tal assertiva.
 Primeiramente, os conselhos profissionais são autarquias federais (STF, ADI no 641) e a natureza jurídica das anuidades foi considerada tributária, precisamente, de contribuições sociais de interesse das categorias profissionais ou econômicas conforme previsto pelo artigo 149 da CF (STF, MS no 21.797).
 Por serem uma espécie de tributo, tais contribuições estão sujeitas a algumas normas e princípios constitucionais.
 O próprio artigo 149 da CF menciona que tais contribuições devem observar o disposto nos artigos 146, inciso III3, e 150, incisos I e III4. Ou seja, e na parte que interessa a esse breve estudo, deveria ser uma lei complementar a prever o fato gerador dessas contribuições, além de ser impossível a cobrança em relação a fatos geradores ocorridos antes do início da vigência da lei que os houver instituído ou aumentado. Com efeito, as hipóteses para tanto já encontram previsão no Código Tributário Nacional, em seu artigo 1065.
 Há, ainda, que se considerar a necessidade do fato gerador ser vinculado à finalidade dos conselhos para que a própria existência da contribuição encontre-se justificada.
 Sobre a exigência de lei complementar, embora o disposto no artigo 149 seja bastante claro, o Supremo Tribunal Federal (STF) conferiu uma interpretação própria ao dispositivo e acabou concluindo pela desnecessidade da mesma (RE no 451.915 e RE no 396.266).
 Resta-nos, portanto, avaliar o princípio da irretroatividade tributária e a necessidade de vinculação do fato gerador à finalidade da contribuição.
 Quanto à irretroatividade, parece claro que, com a interpretação que será exposta abaixo, o registro somente poderia configurar fato gerador da anuidade para as pessoas (físicas e jurídicas) que o efetuarem a partir da entrada em vigor da Lei no 12.514/2011. E quanto às pessoas que tiverem realizado o registro antes de 2011, mas que, ao tempo da entrada em vigor da Lei, já não mais exerciam qualquer atividade sujeita ao conselho?
 Nessa hipótese, parece-nos que não se justifica a cobrança da anuidade pelo simples fato de o registro não ter sido cancelado após ter se tornado fato gerador com o advento da Lei no 12.514/2011. Afinal, ao tempo em que praticaram o ato (o registro), o mesmo não era fato gerador da contribuição parafiscal. Entendimento diverso seria admitir a violação ao princípio da irretroatividade tributária, princípio basilar do direito tributário pátrio.
 Façamos um exercício com outro tributo a fim de se confirmar a tese ora defendida. Imagine-se que o fato gerador do IPTU deixe de ser a existência de propriedade predial e territorial urbana (artigo 156, inciso I, da CF) e passe a ser a existência de cadastro do contribuinte nos sistemas do Município. Seria legítimo cobrar IPTU em 2018 de algum contribuinte que tivesse feito tal cadastro no ano de 2000, pelo fato de à época ser proprietário de algum imóvel, somente pelo simples fato de não ter solicitado o cancelamento de tal cadastro até a entrada em vigor da nova lei? A resposta parece ser negativa.
 Deve-se adicionar um argumento de ordem prática, já que o cancelamento do registro em tais conselhos não é tarefa fácil. São exigidos inúmeros documentos e, muitas vezes, o pagamento de anuidades até o pedido de cancelamento, o que fere, inclusive, o princípio da liberdade de associação, o que também já levou o Judiciário a se manifestar diversas vezes pela ilegalidade desses atos dos conselhos (TRF 4a Região, Processo no 5002027-07.2010.4.04.7101, julgado em 16/04/2012; TRF 4a Região, Processo no 5003094-73.2011.4.04.7100, julgado em 09/06/2011).
 Quanto ao terceiro ponto desse estudo, ou seja, a necessidade de o fato gerador guardar relação com a finalidade da contribuição, parece-nos que esta seja a terceira razão pela qual a disposição do artigo 5o da Lei no 12.514/2011 afronta a ordem constitucional (permitindo-nos destoar do entendimento do STF que entende pela desnecessidade de lei complementar para instituição dos elementos dessa incidência tributária).
 A nosso ver, a existência de um fato gerador meramente formal, desvinculado de um critério material, que, no caso, seria o exercício da própria atividade, afasta-se da finalidade que justifica a existência da própria contribuição. Com efeito, as contribuições parafiscais exigem que seu fato gerador seja qualificado pela finalidade. E se a finalidade do conselho profissional é supervisionar o exercício de determinadas atividades profissionais, somente o efetivo exercício de tais atividades pode e deve ensejar o pagamento de anuidade aos mesmos.
 Como destacado por Hamilton Dias de Souza:
 “Ocorre que, na verdade, a hipótese de incidência das contribuições tem configuração especial, pois não se caracteriza apenas pela descrição de um determinado fato. A este fato agrega-se a circunstância de a ação estatal ser desenvolvida para atender a uma determinada finalidade (...). Porém, como ressaltado, para que ocorra a obrigação de pagar contribuição é necessário que se verifiquem, concorrentemente, não só o fato abstratamente previsto na norma, mas também a atividade estatal que enseja a cobrança da contribuição. Neste sentido, pode-se dizer, com Miguel Reale, que o fato gerador não atua como mera causa da exação, como acontece com os impostos, mas sim como causa qualificada pela finalidade que lhe é inerente” (...) a obrigação só nasce se verificados, concomitantemente, a atividade estatal em determinada área de particular relevância e o fato descrito na norma6”. (g.n.)
 Repise-se, se a arrecadação da exação deve ser destinada ao custeio da atividade desenvolvida, somente a atividade sujeita ao conselho pode custeá-la. Essa foi, inclusive, uma das razões de decidir acatadas pelo ex-Ministro do STF Carlos Velloso por ocasião do julgamento do RE no 396.266, embora tal recurso tratasse da chamada contribuição ao SEBRAE, considerada como contribuição de intervenção no domínio econômico:
 “As contribuições de interesse das categorias profissionais ou econômicas destinam-se ao custeio de entidades que tem por escopo fiscalizar ou regular o exercício de determinadas atividades profissionais ou econômicas, bem como representar, coletiva ou individualmente, categorias profissionais, defendendo seus interesses. Evidente, no caso, a necessidade de vinculação entre a atividade profissional ou econômica do sujeito passivo da relação tributária e a entidade destinatária da exação”.
 Diante do exposto, tem-se que a única forma do dispositivo em comento se coadunar com a ordem constitucional é interpretá-lo no sentido de que somente os registros realizados a partir da entrada em vigor da Lei no 12.514/2011 podem significar a sujeição à anuidade, sendo que, uma vez comprovada a não realização da atividade, deve-se admitir o cancelamento do registro e restar impossibilitado qualquer ato de cobrança das anuidades. Em outras palavras, o registro gera uma presunção juris tantum de que a pessoa ou sociedade exerce tais atividades. Todavia, uma vez elidida tal presunção, a existência do registro por si só não pode justificar a cobrança, especialmente quando efetivado antes da entrada em vigor do dispositivo em comento.
 Já se verificam algumas decisões caminhando nesse sentido (TRF 4a Região, Processo no 5035115-43.2013.4.04.7000, julgado em 08/04/2015; TRF 4a Região, Processo no 5030657-71.2013.4.04.7100, julgado em 03/06/2014; e TRF 4a Região, Processo no 5001833-22.2015.4.04.7104, julgado em 14/06/2016).
 Por fim, vale dizer que diversos dispositivos da Lei no 12.514/2011 foram objeto de ações diretas de inconstitucionalidade (ADI no 4.697 e ADI no 4.762). As referidas ações foram ajuizadas pela Confederação Nacional das Profissões Liberais (CNPL) e pela Confederação Nacional dos Trabalhadores na Saúde (CNTS) em face dos artigos 3o, 4o, 6o, 7o, 8o, 9o, 10 e 11 da Lei no 12.514/2011, tendo o STF concluído pela constitucionalidade dos mesmos.
 Embora o artigo 5o tenha sido mencionado no voto do Ministro Relator, o mesmo não foi objeto de análise mais aprofundada pela Corte.
 Em conclusão, pela natureza jurídica das anuidades cobradas pelos conselhos profissionais, tem-se que a previsão do artigo 5o da Lei no 12.514/2011, segundo o qual o fato gerador das anuidades é a existência de inscrição no conselho, não encontra amparo na ordem constitucional brasileira diante das próprias limitações impostas pelo artigo 149, ao menos, até que se altere a Constituição. A única interpretação viável do mesmo para que se possa concluir pela sua constitucionalidade é no sentido de que o registro gera uma presunção juris tantum de que a pessoa ou a sociedade exerce tais atividades. Todavia, o registro por si só não pode ser considerado fato gerador da contribuição, especialmente quando efetivado antes da entrada em vigor do dispositivo legal em comento.
 1 Disponível em: <https://www.conjur.com.br/2017-abr-23/analista-rh-nao-obrigado-ficar-conselho-administradores>. Acesso em 18.10.18.
 2 Veja-se, exemplificativamente, TRF 2a Região, Processo no 0012353-54.2010.4.02.5101, julgado em 29.01.15.
 3 “Art. 146. Cabe à lei complementar:
 b) obrigação, lançamento, crédito, prescrição e decadência tributários”.
 4 “Art. 150. Sem prejuízo de outras garantias asseguradas ao contribuinte, é vedado à União, aos Estados, ao Distrito Federal e aos Municípios:
 c) antes de decorridos noventa dias da data em que haja sido publicada a lei que os instituiu ou aumentou, observado o disposto na alínea b”.
 5 “Art. 106. A lei aplica-se a ato ou fato pretérito:
 c) quando lhe comine penalidade menos severa que a prevista na lei vigente ao tempo da sua prática.”
 6 Disponível em: <https://www.dsa.com.br/artigos/hamilton-dias-de-souza-contribuicoes-especiais/>. Acesso em 18.10.18.
 Victor Hugo Pacheco Lemos – Mestre em Direito Constitucional (PPGDC/UFF). Sócio-fundador do CLF Advogados.
 Alexandra Costa Pires – sócia do Costa Lemos Faria
 Raquel Dodge vai ao STF por liberdade de expressão em universidades públicas
 Tags anuidade Conselho Profissional Conselho Regional de Administração CRA


type: legislation

text:
 3.7.2014
 DE
 Amtsblatt der Europäischen Union
 L 196/38
 BESCHLUSS DER EUROPÄISCHEN ZENTRALBANK
 vom 6. Februar 2014
 über die Ernennung von Vertretern der Europäischen Zentralbank für das Aufsichtsgremium
 (EZB/2014/4)
 (2014/427/EU)
 DER EZB-RAT —
 gestützt auf die Verordnung (EU) Nr. 1024/2013 des Rates vom 15. Oktober 2013 zur Übertragung besonderer Aufgaben im Zusammenhang mit der Aufsicht über Kreditinstitute auf die Europäische Zentralbank (1), insbesondere auf Artikel 26 Absätze 1, 2 und 5,
 gestützt auf den Beschluss EZB/2004/2 vom 19. Februar 2004 zur Verabschiedung der Geschäftsordnung der Europäischen Zentralbank (2), insbesondere auf Artikel 13b.6,
 in Erwägung nachstehender Gründe:
 (1)
 Gemäß Artikel 26 Absatz 5 der Verordnung (EU) Nr. 1024/2013 ernennt der EZB-Rat für das Aufsichtsgremium vier Vertreter der Europäischen Zentralbank (EZB), von denen keiner Aufgaben wahrnimmt, die im direkten Zusammenhang mit der geldpolitischen Funktion der EZB stehen.
 (2)
 Gemäß Artikel 26 Absatz 2 der Verordnung (EU) Nr. 1024/2013 werden bei der Ernennung der Vertreter der EZB für das Aufsichtsgremium die Grundsätze der Ausgewogenheit der Geschlechter, der Erfahrung und der Qualifikation beachtet.
 (3)
 Es ist notwendig, die Verordnung (EU) Nr. 1024/2013 in Bezug auf das Verfahren zur Ernennung der vier Vertreter der EZB für das Aufsichtsgremium, die Voraussetzungen und Verfahren für deren Abberufung sowie die Bedingungen, die für die Personen gelten, die für diese Positionen ernannt wurden, zu ergänzen —
 HAT FOLGENDEN BESCHLUSS ERLASSEN:
 Artikel 1
 Ernennung der Vertreter der EZB für das Aufsichtsgremium
 (1) Die vier Vertreter der EZB für das Aufsichtsgremium werden aus dem Kreis der in Banken- und Finanzfragen anerkannten und erfahrenen Persönlichkeiten ausgewählt.
 (2) Ihre Amtszeit beträgt fünf Jahre und ist nicht verlängerbar. Abweichend von dieser Regel beträgt die Amtszeit der vier zuerst ernannten Vertreter der EZB zwischen drei und fünf Jahren.
 (3) Die Beschäftigungsbedingungen der vier Vertreter der EZB, insbesondere ihr Gehalt, ihre Altersvorsorge- und andere Sozialleistungen, sind Gegenstand eines Vertrags mit der EZB und werden vom EZB-Rat auf Vorschlag des Direktoriums festgelegt.
 (4) Die EZB-Vertreter erfüllen ihre Pflichten entweder hauptamtlich oder nebenamtlich nach Maßgabe der Bedingungen ihres jeweiligen Vertrags mit der EZB. Sie gehen weder entgeltlich noch unentgeltlich einer anderen Beschäftigung nach, es sei denn, es liegt die Genehmigung des EZB-Rates vor. Für Aktivitäten, die zur Entstehung eines Interessenkonflikts mit ihrer Position als Mitglied des Aufsichtsgremiums führen könnten oder den Anschein eines solchen Interessenkonflikts erwecken könnten, kann keine Genehmigung erteilt werden. Insbesondere dürfen sie keine Aufgaben für eine nationale zuständige Behörde im Sinne von Artikel 2 der Verordnung (EU) Nr. 1024/2013 ausüben.
 (5) Erfüllt ein Vertreter der EZB im Aufsichtsgremium die für die Ausübung seines Amtes erforderlichen Voraussetzungen nicht mehr oder im Falle eines schweren Fehlverhaltens eines Vertreters der EZB kann der EZB-Rat auf Ersuchen des Direktoriums und nach Anhörung des betroffenen Vertreters der EZB beschließen, ihn des Amtes zu entheben.
 (6) Jede offene Position eines Vertreters der EZB im Aufsichtsgremium ist durch die Ernennung eines neuen Vertreters nach Maßgabe dieses Beschlusses zu besetzen.
 Artikel 2
 Inkrafttreten
 Dieser Beschluss tritt am 6. Februar 2014 in Kraft.
 Geschehen zu Frankfurt am Main am 6. Februar 2014.
 Der Präsident der EZB
 Mario DRAGHI
 (1) ABl. L 287 vom 29.10.2013, S. 63.
 (2) ABl. L 80 vom 18.3.2004, S. 33.


text:
C 48/32 FR Journal officiel des CommunauteÂs europeÂennes 20.2.1999
 Radiation de l'affaire T-193/95 (1) Peter Cavendish, HeÂleÁne Chraye, Stella da Costa Santos,
 (1999/C 48/68) Tamara Diomede Basili, Christina Laso Sanz, GeÂrard
 Lhost, Carlos Martinez Mongay, Viriato Monteiro Da
 Silva, Nicolioulas Panagiotis, Carla Piccinni-Leopardi,
 (Langue de proceÂdure: l'italien) Jorge Manuel Pinheiro De Jesus Ferreira, Angelo Salsi et
 Graham Willmott contre Commission des CommunauteÂs
 Par ordonnance du 30 novembre 1998, le preÂsident de la europeÂennes.
 premieÁre chambre eÂlargie du Tribunal de premieÁre instance
 des CommunauteÂs europeÂennes a prononceÂ la radiation de (1) JO C 142 du 10.5.1997, JO C 166 du 31.5.1997, JO C 181
 l'affaire T-193/95, Fintecna SpA contre Commission des du 14.6.1997, JO C 228 du 26.7.1997, JO C 318 du
 CommunauteÂs europeÂennes. 18.10.1997 et JO C 7 du 10.1.1998.
 (1) JO C 16 du 20.1.1996.
 Radiation de l'affaire T-292/97 (1)
 (1999/C 48/71)
 Radiation de l'affaire T-25/97 (1)
 (1999/C 48/69) (Langue de proceÂdure: l'anglais)
 (Langue de proceÂdure: le francËais) Par ordonnance du 1er deÂcembre 1998, le preÂsident de la
 quatrieÁme chambre du Tribunal de premieÁre instance des
 CommunauteÂs europeÂennes a prononceÂ la radiation de
 Par ordonnance du 14 deÂcembre 1998, le preÂsident de la
 l'affaire T-292/97, Assidomän Kraft Products AB, AB Igge-
 premieÁre chambre du Tribunal de premieÁre instance des
 sunds Bruk, Korsnäs AB, Modo Paper AB, Södra Cell AB,
 CommunauteÂs europeÂennes a prononceÂ la radiation de
 Stora Kopparbergs Bergslags AB et Svenska Cellulosa AB
 l'affaire T-25/97, Michael Pulch contre Commission des
 (SCA) contre Commission des CommunauteÂs europeÂennes.
 CommunauteÂs europeÂennes.
 (1) JO C 113 du 11.4.1998.
 (1) JO C 131 du 26.4.1997.
 Radiation des affaires T-38/97, T-77/97, T-107/97, Radiation de l'affaire T-67/98 (1)
 T-139/97, T-154/97, T-162/97, T-205/97 et T-206/97 (1) (1999/C 48/72)
 (1999/C 48/70)
 (Langue de proceÂdure: le francËais)
 (Langue de proceÂdure: le francËais)
 Par ordonnance du 11 deÂcembre 1998, le preÂsident de la
 Par ordonnance du 15 deÂcembre 1998, le preÂsident de la premieÁre chambre du Tribunal de premieÁre instance des
 premieÁre chambre eÂlargie du Tribunal de premieÁre instance CommunauteÂs europeÂennes a prononceÂ la radiation de
 des CommunauteÂs europeÂennes a prononceÂ la radiation l'affaire T-67/98, TheÂodore Giannakopoulos contre Com-
 des affaires T-38/97, Lucette GeÂrard, T-77/97, JoseÂ Baiges mission des CommunauteÂs europeÂennes.
 Planas, Viviane Baretti-Piazzi, David Broderick, Alessan-
 dro Buttice, Peter Grasmann, Timothy Hayes, Louis Her- (1) JO C 208 du 4.7.1998.
 som, Owen Jones, Jean-Louis Levy Gorgeot, Saturno Mal-
 lia, Fenardo Mazza, Yasmine Pire, William Richer, Josefa
 Rodriguez Portero, Robert Smyth, Alain Van Hamme et
 Fionnuala Walker, T-107/97, Suzanne Smets, T-139/97,
 Marc Blijweert, Manuel Carvalhosa, Rita Lehmann,
 Annette Mills, Glenys Nichol, Jeffery Piper, Francisco Sen-
 tieiro et Guy Thiry, T-154/97, Patricia Brunko-Metzger, Radiation de l'affaire T-140/98 (1)
 Mariette Colinet, Christiane Degueldre, Nicole Dumont, (1999/C 48/73)
 Emile Espagnet, Paul Fraix, Georgios Katalagarianakis,
 Danielle Lardinois, Carlos Alberto Leite Mateus, Liborio
 (Langue de proceÂdure: le francËais)
 Licata, Alberto Piazzi, Cornelis Pot, Rita Sacca-George,
 Jacques Simon et Harry Watershoot, T-162/97, Albert Ver-
 leysen, T-205/97, Christopher Atkin, David Cornwell et Par ordonnance du 9 deÂcembre 1998, le preÂsident de la
 Paul Smeulders et T-206/97, Olivier Brunet, Luigi Brusa, quatrieÁme chambre du Tribunal de premieÁre instance des


text:
2005. aasta põhja suusaalade maailmameistrivõistlused olid 45. suusaalade maailmameistrivõistlused, mis toimusid 17.–27. veebruarini Oberstdorfis Saksamaal.
 Murdmaasuusatamine mehed
 Klassikasprint 1,2 km
 Kuupäev: 22. veebruar
 Osavõtjaid: 89
 Ametlikud tulemused
 1.–4. kohal on antud A-finaali aeg, 5.–8. kohal B-finaali aeg, 9.–16. kohal veerandfinaali aeg, järgmistel kvalifikatsiooni aeg.
 Sprindi kvalifikatsiooni lõpetasid Anti Saarepuu 10. ja Priit Narusk 15. kohaga. Erkki Jallai kukkus, loobus seejärel pingutamast ja sai 80. koha.
 Anti Saarepuu ja Priit Narusk olid samas veerandfinaalis koos rootslaste, tiitlikaitsja Thobias Fredrikssoni ja Björn Lindiga, kes ka edasi pääsesid, kuigi Saarepuu oli veel lõpusirge alguses teine.
 Sprinditeade 6×1,2 km vabastiilis
 Kuupäev: 25. veebruar
 Osavõtjaid: 32 võistkonda (stardileht)
 Ametlikud tulemused
 Kummastki poolfinaalist läks finaali 5 paremat. Priit Narusk ja Erkki Jallai jäid 1. poolfinaalis 6.-ks, kaotades poolfinaali 14.44,0-ga võitnud Kasahastanile 43,6 sekundiga.
 15 km (vaba)
 Kuupäev: 17. veebruar
 Osavõtjaid: 121
 Lõpetajaid: 121
 Ametlikud tulemused
 30 km suusavahetusega sõit (15 klassika + 15 vaba)
 Kuupäev: 20. veebruar
 Osavõtjaid: 94 (stardileht)
 Lõpetajaid: 62
 Ametlikud tulemused
 Kaspar Kokk oli ka stardiprotokollis, kuid ei startinud.
 50 km ühisstart (klassika)
 Kuupäev: 27. veebruar
 Osavõtjaid: 72 (stardileht)
 Lõpetajaid: 52
 Ametlikud tulemused
 4×10 km teatesõit (2x10 klassika+2x10 vaba)
 Kuupäev: 24. veebruar
 Osavõtjaid: 17 võistkonda (stardileht)
 Lõpetajaid: 17
 Ametlikud tulemused
 Murdmaasuusatamine naised
 Klassikasprint 0,9 km
 Kuupäev: 22. veebruar
 Osavõtjaid: 74 (stardileht)
 Lõpetajaid: 71
 Ametlikud tulemused
 1.–4. kohal on antud A-finaali aeg, 5.–8. kohal B-finaali aeg, 9.–16. kohal veerandfinaali aeg, järgmistel kvalifikatsiooni aeg.
 Sprinditeade 6×0,9 km vabastiilis
 Kuupäev: 25. veebruar
 Osavõtjaid: 19 võistkonda (starileht)
 Lõpetajaid: 18
 Ametlikud tulemused
 10 km (vaba)
 17. veebruar
 75 võistlejat
 15 km suusavahetusega sõit (7,5 klassika + 7,5 vaba)
 19. veebruar
 71 võistlejat
 30 km ühisstart (klassika)
 26. veebruar
 65 võistlejat
 4. koha saanud Justyna Kowalczyk (Poola, 1.27.18,6) diskvalifitseeriti dopingu tõttu.
 4x5 km teatesõit (2x5 klassika + 2x5 vaba)
 19. veebruar
 16 naiskonda
 Kahevõistlus
 Sprint (1 hüpe + 7,5 km suusatamist)
 27. veebruar
 52 võistlejat
 Tavavõistlus (2 hüpet + 15 km suusatamist)
 18. veebruar
 52 võistlejat, kellest 43 lõpetas
 Esimeses voorus hüppas Tambet Pikkor 80 meetrit ning teenis 91,5 punkti. See ei andnud enamat 49. kohast.
 Avavooru järel kontrolliti tema hüppekombinesooni. Mõõtudele mittevastava kombinesooni tõttu tühistati tema tulemus ning võistlus tuli pooleli jätta.
 Meeskonnavõistlus
 23. veebruar
 10 võistkonda
 Suusahüpped
 Normaalmägi
 19. veebruar
 72 võistlejat
 Jens Salumäe sai esimeses hüppevoorus kirja 88,5 m. Teise vooru ehk 30 parema hulka pääsemiseks jäi sellest siiski vajaka.
 Suur mägi
 25. veebruar
 72 võistlejat
 Suure mäe valikvõistlusel hüppas Jens Salumäe 113 meetrit, kus ta oli paremuselt 49. ja kogus 97,9 punkti. 50 lõppvõistlusele pääseja sekka selline punktisumma siiski ei viinud, sest lisaks pääsesid edasi MK-sarja 15 paremat tulemusele vaatamata. Viimasena pääses edasi itaallane Stefano Chiapolino, kes hüppas 115,5 meetrit ja kogus 100,9 punkti.
 Meeskonnavõistlus normaalmäel
 20. veebruar
 16 võistkonda
 Meeskonnavõistlus suurel mäel
 26. veebruar
 15 võistkonda
 Mitteametlik paremusjärjestus
 Välislingid
 2005. aasta põhja suusaalade maailmameistrivõistluste ametlik koduleht
 Põhja suusaalade maailmameistrivõistlused
 Maailmameistrivõistlused, 2005. aasta põhja suusaalade


text:
 29.11.2017
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 313/1
 UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2017/2200 VAN DE COMMISSIE
 van 28 november 2017
 betreffende de opening en de wijze van beheer van tariefcontingenten van de Unie voor de invoer van bepaalde granen uit Oekraïne
 DE EUROPESE COMMISSIE,
 Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
 Gezien Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de Verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (1), en met name artikel 187, onder a) en c),
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 Bij Verordening (EU) 2017/1566 van het Europees Parlement en de Raad (2) zijn preferentiële regelingen vastgesteld met betrekking tot douanerechten voor de invoer van bepaalde goederen van oorsprong uit Oekraïne. De in bijlage II bij die verordening opgenomen invoertariefcontingenten moeten door de Commissie worden beheerd overeenkomstig artikel 184 van Verordening (EU) nr. 1308/2013. Zij zijn met ingang van 1 januari 2018 gedurende drie jaar van toepassing.
 (2)
 Met het oog op een geordende, niet-speculatieve invoer van bepaalde granen van oorsprong uit Oekraïne in het kader van deze tariefcontingenten dienen de contingenten te worden beheerd aan de hand van invoercertificaten. Hiertoe moeten de Verordeningen (EG) nr. 1301/2006 (3) en (EG) nr. 1342/2003 (4) van de Commissie en Uitvoeringsverordening (EU) 2016/1239 van de Commissie (5) van toepassing zijn, tenzij in de onderhavige verordening anders is bepaald.
 (3)
 Met het oog op een goed beheer van deze contingenten moet worden bepaald welke termijnen gelden voor de indiening van de invoercertificaataanvragen en welke gegevens in de aanvragen en certificaten moeten voorkomen.
 (4)
 Met het oog op een doeltreffende administratie moeten de lidstaten voor de kennisgevingen aan de Commissie overeenkomstig de onderhavige verordening gebruikmaken van de informatiesystemen die worden vermeld in Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/1183 van de Commissie (6) en Uitvoeringsverordening (EU) 2017/1185 van de Commissie (7).
 (5)
 De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité voor de gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten,
 HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
 Artikel 1
 Opening en wijze van beheer van de tariefcontingenten
 1. De in de bijlage vermelde tariefcontingenten voor de invoer van bepaalde producten van oorsprong uit Oekraïne worden op jaarbasis geopend voor de periode van 1 januari 2018 tot en met 31 december 2020.
 2. De invoerrechten binnen de in lid 1 bedoelde invoertariefcontingenten bedragen 0 EUR per ton.
 3. Behoudens andersluidende bepalingen in de onderhavige verordening zijn de Verordeningen (EG) nr. 1342/2003 en (EG) nr. 1301/2006 en Uitvoeringsverordening (EU) 2016/1239 van toepassing.
 Artikel 2
 Regels voor de indiening van invoercertificaataanvragen en de afgifte van invoercertificaten
 1. In afwijking van artikel 6, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1301/2006 mag een aanvrager per volgnummer en per week slechts één invoercertificaataanvraag indienen. Wanneer door dezelfde belanghebbende meer dan één aanvraag wordt ingediend, is geen van zijn aanvragen ontvankelijk, en worden de bij de indiening van de aanvragen gestelde zekerheden verbeurd ten gunste van de betrokken lidstaat.
 De aanvragen voor een invoercertificaat worden iedere week uiterlijk op vrijdag om 13.00 uur Brusselse tijd bij de bevoegde autoriteiten van de lidstaten ingediend.
 2. In elke invoercertificaataanvraag wordt een hoeveelheid in kilogram, zonder decimalen, vermeld die niet meer mag bedragen dan de totale hoeveelheid van het betrokken contingent.
 3. De invoercertificaten worden afgegeven op de vierde werkdag volgende op de uiterste datum voor de in artikel 4, lid 1, bedoelde mededeling.
 4. In de invoercertificaataanvraag en in het invoercertificaat wordt in vak 8 de naam „Oekraïne” vermeld en wordt het vak „ja” aangekruist. De certificaten zijn uitsluitend geldig voor producten van oorsprong uit Oekraïne.
 Artikel 3
 Geldigheid van de invoercertificaten
 De invoercertificaten zijn geldig vanaf de feitelijke dag van afgifte ervan overeenkomstig artikel 7, lid 2, van Uitvoeringsverordening (EU) 2016/1239, tot het einde van de tweede maand volgende op de betrokken maand.
 Artikel 4
 Mededelingen
 1. Uiterlijk om 18.00 uur (plaatselijke tijd Brussel) op de eerste maandag na de indiening van de invoercertificaataanvragen zenden de lidstaten de Commissie per volgnummer elke aanvraag elektronisch toe, met vermelding van zowel de oorsprong van het product als de per GN-code gevraagde hoeveelheid; zijn geen aanvragen ingediend, dan wordt in de mededeling „geen” opgegeven. Deze mededeling wordt gedaan overeenkomstig Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/1183 en Uitvoeringsverordening (EU) 2017/1185.
 2. Op de datum van afgifte van de invoercertificaten zenden de lidstaten de Commissie elektronisch een mededeling toe waarin de in artikel 11, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 1301/2006 bedoelde gegevens betreffende de afgegeven certificaten worden vermeld en per GN-code de totale hoeveelheden worden opgegeven waarvoor invoercertificaten zijn afgegeven.
 Artikel 5
 Inwerkingtreding
 Deze verordening treedt in werking op de zevende dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2018 tot en met 31 december 2020.
 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
 Gedaan te Brussel, 28 november 2017.
 Voor de Commissie
 De voorzitter
 Jean-Claude JUNCKER
 (1) PB L 347 van 20.12.2013, blz. 671.
 (2) Verordening (EU) 2017/1566 van het Europees Parlement en de Raad van 13 september 2017 betreffende de invoering van tijdelijke autonome handelsmaatregelen voor Oekraïne ter aanvulling van de handelsconcessies uit hoofde van de associatieovereenkomst (PB L 254 van 30.9.2017, blz. 1).
 (3) Verordening (EG) nr. 1301/2006 van de Commissie van 31 augustus 2006 houdende gemeenschappelijke voorschriften voor het beheer van door middel van een stelsel van invoercertificaten beheerde invoertariefcontingenten voor landbouwproducten (PB L 238 van 1.9.2006, blz. 13).
 (4) Verordening (EG) nr. 1342/2003 van de Commissie van 28 juli 2003 houdende bijzondere uitvoeringsbepalingen inzake het stelsel van invoer- en uitvoercertificaten in de sector granen en rijst (PB L 189 van 29.7.2003, blz. 12).
 (5) Uitvoeringsverordening (EU) 2016/1239 van de Commissie van 18 mei 2016 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft het stelsel van invoer- en uitvoercertificaten (PB L 206 van 30.7.2016, blz. 44).
 (6) Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/1183 van de Commissie van 20 april 2017 tot aanvulling van de Verordeningen (EU) nr. 1307/2013 en (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de aan de Commissie te melden informatie en documenten (PB L 171 van 4.7.2017, blz. 100).
 (7) Uitvoeringsverordening (EU) 2017/1185 van de Commissie van 20 april 2017 tot vaststelling van voorschriften voor de toepassing van de Verordeningen (EU) nr. 1307/2013 en (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de aan de Commissie te melden informatie en documenten en tot wijziging en intrekking van diverse verordeningen van de Commissie (PB L 171 van 4.7.2017, blz. 113).
 BIJLAGE
 Niettegenstaande de regels voor de interpretatie van de gecombineerde nomenclatuur wordt de omschrijving van de producten geacht slechts een indicatieve waarde te hebben, aangezien in het kader van deze bijlage het preferentiestelsel wordt bepaald door de GN-codes zoals deze op 1 januari 2017 luiden. Wanneer „ex”-GN-codes zijn vermeld, is de GN-code samen met de daarbij horende omschrijving bepalend voor de toepassing van het preferentiestelsel.
 Volgnummer
 Product
 GN-code
 Hoeveelheid in ton
 09.4277
 Spelt, zachte tarwe en mengkoren, andere dan zaaigoed
 1001 99 00
 65 000
 Meel van zachte tarwe en spelt
 1101 00 15
 Meel van mengkoren
 1101 00 90
 Meel van granen andere dan tarwe, mengkoren, rogge, maïs, gerst, haver, rijst
 1102 90 90
 Gries en griesmeel van zachte tarwe en spelt
 1103 11 90
 Pellets van tarwe
 1103 20 60
 09.4278
 Maïs, andere dan zaaigoed
 1005 90 00
 625 000
 Meel van maïs
 1102 20
 Gries en griesmeel van maïs
 1103 13
 Pellets van maïs
 1103 20 40
 Bewerkte maïskorrels
 1104 23
 09.4279
 Gerst, andere dan zaaigoed
 1003 90 00
 325 000
 Meel van gerst
 1102 90 10
 Pellets van gerst
 ex 1103 20 25


text:
 14.8.2017
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 269/13
 Преюдициално запитване, отправено от Административен съд — Варна (България) на 13 юни 2017 година — „Варна Холидейс“ ЕООД/Директор на Дирекция „Обжалване и данъчно-осигурителна практика“ — гр. Варна при Централно управление на Националната агенция за приходите
 (Дело C-364/17)
 (2017/C 269/18)
 Език на производството: български
 Запитваща юрисдикция
 Административен съд — Варна
 Страни в главното производство
 Жалбоподател:„Варна Холидейс“ ЕООД
 Ответник: Директор на Дирекция „Обжалване и данъчно-осигурителна практика“ — гр. Варна при Централно управление на Националната агенция за приходите
 Преюдициални въпроси
 1.
 Разпоредбите на чл.90, пар.1 и чл.185, пар.1 от Директива 2006/112 (1) трябва ли да се тълкуват в смисъл, че изискват извършването на корекция на ползвания за доставка данъчен кредит и в случаите, като този в главното производство, в които с влязло в сила съдебно решение е прогласена нищожност на сделката, във връзка с която е упражнено правото на приспадане или в контекста на дефиницията по чл.14, пар.1 от Директива 2006/112 за тези случаи следва да се приеме, че не е налице доставка и изначално не е настъпила изискуемостта на данъка?
 2.
 Разпоредбите на чл.185, пар.1 и пар.2 от Директива 2006/112 следва ли да се тълкуват в смисъл, че при липса на национална уредба за извършване на корекция на ползван данъчен кредит в случай на установена със съдебно решение нищожност на сделката, се допуска корекцията да се извърши директно на основание чл.90, пар.1 от Директивата.
 (1) Директива 2006/112/ЕО на Съвета от 28 ноември 2006 година относно общата система на данъка върху добавената стойност
 OB 2006, L 347, стр. 1; Специално българско издание: глава 9, том 3, стр. 7