text:
 27.9.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 247/22
 Αναίρεση που άσκησε την 1η Αυγούστου 2008 ο Kurt-Wolfgang Braun-Neumann κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 23 Μαΐου 2008 στην υπόθεση F-79/07, Braun-Neumann κατά Κοινοβουλίου
 (Υπόθεση T-306/08 P)
 (2008/C 247/43)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Αναιρεσείων: Kurt-Wolfgang Braun-Neumann (Lohr am Main, Γερμανία) (εκπρόσωπος: P. Ames, δικηγόρος)
 Αντίδικος κατ' αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
 Αιτήματα του αναιρεσείοντος
 Ο αναιρεσείων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
 —
 να αναιρέσει τη διάταξη του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 23ης Μαΐου 2008 στην υπόθεση F-79/07·
 —
 να αποφανθεί επί της διαφοράς και να δεχθεί την προσφυγή-αγωγή του αναιρεσείοντος, υποχρεώνοντας συνακόλουθα το Κοινοβούλιο να του καταβάλει αναδρομικώς από 1ης Αυγούστου 2004 το υπόλοιπο ήμισυ της συντάξεως επιζώντος που του καταβάλλεται λόγω του θανάτου της G. Mandt, ύψους 1 670,84 ευρώ μηνιαίως, πλέον τόκων, υπολογιζομένων με το επιτόκιο που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στη διευκόλυνση οριακής χρηματοδότησης προσαυξημένο κατά 3 %·
 —
 επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να την κρίνει.
 Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η αναίρεση στρέφεται κατά της διατάξεως του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 23ης Μαΐου 2008 στην υπόθεση F-79/07, Braun-Neumann κατά Κοινοβουλίου, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η προσφυγή-αγωγή του αναιρεσείοντος.
 Προς στήριξη της αναιρέσεώς του, ο αναιρεσείων προβάλλει ότι το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης υπέπεσε σε νομικά σφάλματα κατά την ερμηνεία του άρθρου 90, παράγραφος 2, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, διότι η ερμηνεία στην οποία προέβη παραβιάζει γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου. Κατά τον αναιρεσείοντα, είναι εσφαλμένη η ερμηνεία από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης ενός εγγράφου ως βλαπτικής πράξεως. Εξάλλου, η αρχή της ασφάλειας δικαίου μπορεί να τηρηθεί μόνον εφόσον η έλλειψη ενημερώσεως για τα ένδικα βοηθήματα θεωρηθεί ότι εμποδίζει την έναρξη της προθεσμίας ασκήσεώς τους, διότι άλλως τα δικαιώματα του πολίτη θα καθίσταντο κενά περιεχομένου. Τέλος, η ερμηνεία του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης πρέπει να θεωρηθεί, ενόψει των συνεπειών της για τον αναιρεσείοντα, ως αντιβαίνουσα στην αρχή της αναλογικότητας.