type: caselaw

text:
 21.12.2013
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 377/7
 Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Litwa) w dniu 14 października 2013 r. — Gazprom OAO, druga strona postępowania: Republika Litewska
 (Sprawa C-536/13)
 2013/C 377/14
 Język postępowania: litewski
 Sąd odsyłający
 Lietuvos Aukščiausiasis Teismas
 Strony w postępowaniu głównym
 Strona wnosząca skargę kasacyjną: Gazprom OAO
 Druga strona postępowania: Republika Litewska, reprezentowana przez Ministerstwo Energetyki Republiki Litewskiej
 Pytania prejudycjalne
 1)
 Czy w sytuacji, gdy sąd polubowny wydaje anti-suit injunction, a tym samym zakazuje stronie podnoszenia określonych żądań przed sądem państwa członkowskiego, który zgodnie z regułami jurysdykcji ustanowionymi w rozporządzeniu nr 44/2001 (1) jest właściwy do rozpoznania sprawy cywilnej co do istoty, sąd państwa członkowskiego może odmówić uznania takiego orzeczenia sądu polubownego z tego względu, że ogranicza ono prawo tego sądu do samodzielnego ustalenia, czy jest on właściwy do rozpoznania sprawy zgodnie regułami jurysdykcji ustanowionymi w rozporządzeniu nr 44/2001?
 2)
 W wypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy dotyczy to również w sytuacji, w której anti-suit injunction wydany przez sąd polubowny nakazuje stronie postępowania ograniczenie jej żądań w sprawie rozpoznawanej w innym państwie członkowskim i w której sąd tego państwa członkowskiego jest właściwy do rozpoznania tej sprawy zgodnie z regułami jurysdykcji ustanowionymi w rozporządzeniu nr 44/2001?
 3)
 Czy sąd krajowy, zmierzając do zapewnienia przestrzegania zasady pierwszeństwa prawa Unii Europejskiej oraz pełnej skuteczności rozporządzenia nr 44/2001, może odmówić uznania orzeczenia sądu polubownego, jeżeli orzeczenie takie ogranicza prawo sądu krajowego do wydania orzeczenia w przedmiocie swej właściwości i kompetencji w sprawie objętej zakresem zastosowania rozporządzenia nr 44/2001?
 (1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych, Dz.U. L 12, s. 1.


jurisdiction: EU

text:
14.8.2010
 IT
 Gazzetta ufficiale dell'Unione europea
 C 221/38
 Sentenza del Tribunale 1o luglio 2010 — Nuova Terni Industrie Chimiche/Commissione
 (Causa T-64/08) (1)
 (Aiuti di Stato - Indennizzo per un esproprio a fini di pubblica utilità - Proroga di una tariffa agevolata per la fornitura di elettricità - Decisione che dichiara l’aiuto incompatibile con il mercato comune e ne ordina il recupero - Nozione di agevolazione - Principio della tutela del legittimo affidamento - Esecuzione dell’aiuto)
 2010/C 221/60
 Lingua processuale: l’italiano
 Parti
 Ricorrente: Nuova Terni Industrie Chimiche Spa (Milano) (rappresentanti: avv. ti T. Salonico, G. Pellegrino, G. Pellegrino e G. Barone)
 Convenuta: Commissione europea (rappresentanti: C. Giolito e G. Conte, agenti)
 Oggetto
 Domanda di annullamento della decisione della Commissione 20 novembre 2007, 2008/408/CE, relativa all’aiuto di Stato C 36/A/06 (ex NN 38/06) cui l’Italia ha dato esecuzione a favore di ThyssenKrupp, Cementir e Nuova Terni Industrie [Chimiche] (GU 2008, L 144, pag. 37).
 Dispositivo
 1)
 Il ricorso è respinto.
 2)
 La Nuova Terni Industrie Chimiche SpA è condannata alle spese.
 (1) GU C 92 del 12.4.2008.


type: other

text:
William James ir tiesos samprata / Psichologija | Psichologija, filosofija ir mąstymas apie gyvenimą.
 William James ir tiesos samprata
 Tiesa yra sudėtinga apibrėžti koncepciją, nors mes ją dažnai naudojame ir jai labai svarbu. Atrodo, kad pasitikime juo beveik kiekvieną kiekvieno momento akimirką ir kad jis labai artimas mums. Tačiau tiesą sunku apibrėžti, nes, kai tik manote, kad turite aiškų, yra atvejis ar argumentas, kad iš karto atsiranda trūkumų apibrėžime.
 Šiame straipsnyje mes pamatysime tiesos sampratą pagal William James (1842-1910) teoriją., Amerikos filosofas, Harvardo universiteto psichologijos profesorius ir funkcinės psichologijos įkūrėjas.
 William James gynė humanistinę ir praktinę tiesos sampratą, įsišaknijusią į žmogiškąją patirtį ir indeksuodamas turimus įrodymus. Jokūbo samprata apie tiesą išlieka viena iš svarbiausių tiesos sampratų tiek filosofijai, tiek kitoms disciplinoms, jau palengvina humanistinį tiesos apibrėžimą, taikomą beveik visose srityse.
 Tiesa ir žinios
 Jamesas išskyrė du būdus, kaip žinoti dalykus. Viena vertus, žmogus gali žinoti kažką intuityviai, tiesiogine patirtimi, kaip matome popierių ar stalą, kuris yra prieš jų akis (tai, ką Jokūbas apibūdino kaip „visišką objekto apkabinimą“). Tačiau kitas galėtų žinoti „išorinę grandinę“ fiziniams ar protiniams tarpininkams, kurie jungia mintį ir dalyką.
 Taigi, Džeimsas teigė, kad intuityvioji žinių forma buvo tiesioginis sulaikymas, bet ne tarpininkaujant, o tiesos apie intuityvias žinias tai buvo tiesioginio sąmoningumo klausimas patirties sraute. Priešingai, dėl konceptualios ar reprezentatyvios žinios, žinant, kad tikėjimas buvo teisingas, „buvo imamasi per kontekstą, kurį pasaulis teikia“..
 Tiesa ir patikrinamumas: naudingumas
 Jokūbui tiesa nėra savaime suprantama ir idėja nesikeičianti nuosavybė, tačiau tai yra įvykio įvykis pagal jo patikrinamumą. Šia prasme Džeimso patikimumas yra malonus harmonijos jausmas ir pažanga sekant idėjas ir darbus. Tai reiškia, kad turėdamos tokias idėjas, jos seka viena kitą ir yra pritaikytos kiekvienam patyrusios realybės įvykiui.
 Šios tikros idėjos atlieka pagrindinę funkciją: būti naudingomis priemonėmis asmeniui, kad jis galėtų juos panaudoti, kad jis taptų tikrove. Taigi šių idėjų turėjimas yra praktiškas geras dalykas, leidžiantis patenkinti kitus gyvybinius poreikius. Tokiu būdu, Džeimsui tiesa yra naudinga, ty kad ji sukuria gyvybiškai svarbią naudą, kurią reikia išsaugoti.
 Pragmatiška tiesos teorija
 William Jameso tiesos samprata yra suformuota pragmatiškose tiesos teorijose, teorijos, susietos su pragmatizmo filosofijomis. Pragmatines tiesos teorijas pirmą kartą pasiūlė Charles Sanders Peirce, William James ir John Dewey. Bendros šių teorijų ypatybės yra pasitikėjimas pragmatišku maksimalumu, kaip priemone aiškinti sunkių sąvokų, pvz., Tiesos, reikšmes. Be to, jie pabrėžia, kad tikėjimas, tikrumas, žinios ar tiesa yra tyrimo rezultatas.
 William James'o pragmatiškos teorijos versija dažnai apibendrinta jo pareiškime „Tikrasis“ yra tik mūsų mąstymo būdas, lygiai taip pat kaip „teisė“ yra tik mūsų elgesio būdas.. Su tuo Jamesas tai reiškė tiesa yra kokybė, kurios vertę patvirtina jos veiksmingumas taikant sąvokas tikrajai praktikai (todėl „pragmatiškas“).
 Jokūbo pragmatiška teorija yra tiesos ir tiesos sąsajos teorijos su papildoma dimensija teorijos sintezė. Taigi, tiesa yra patikrinama tiek, kiek mintys ir teiginiai atitinka tikrus dalykus, taip pat „susitinka“ ar prisitaiko, nes galvosūkio gabalai gali sutapti, o tai savo ruožtu tikrina stebint tikrovės praktikos idėjos taikymo rezultatus..
 Šiuo atžvilgiu Džeimsas tai sakė visi tikrieji procesai turi lemti tiesioginį jautrios patirties tikrinimą. Jis taip pat išplėtė savo pragmatišką teoriją, kuri yra daug platesnė nei moksliškai patikrinama, ir netgi mistinės sferos srityje. Pasak Jameso: „Pragmatiški principai, jei Dievo hipotezė veikia patenkinamai platesne šio žodžio prasme, tai„ tiesa “.
 „Tiesa, kaip jums pasakys bet kuris žodynas, yra kai kurių mūsų idėjų nuosavybė. Tai reiškia jo „susitarimą“, nes melas reiškia jo nesutikimą su tikrove. Tiek pragmatistai, tiek intelektualai šį apibrėžimą priima kaip įprastą klausimą. Jie pradeda kovoti tik tada, kai iškyla du klausimai: ką tiksliai sąvoka „susitarimas“ gali reikšti ir ką ji gali reikšti, kalbant apie „tikrovės“ sąvoką, kai realybė yra laikoma kažkuo, ką mūsų idėjos sutinka su „.
 Kas yra po tiesos? Kiekvieną dieną mes sakome apie post-tiesą, bet kas yra po tiesos? Nes tai yra tik realybės iškraipymas, visų pirma naudojant emocijas manipuliuoti tikėjimais. Tačiau kai kurie žmonės yra labiau jautrūs nei kiti, kurie nori gyventi po gyvenimo, ar norite sužinoti, kodėl? Atraskite tai šiame straipsnyje. Skaityti daugiau "
 « William McDougall šio prieštaringo psichologo ir tyrėjo biografija William James gyvenimas ir psichologijos tėvo Amerikoje darbas »


text:
 29.7.2006
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 C 178/20
 Žaloba podaná 11. mája 2006 – Komisia Európskych spoločenstiev/Írsko
 (Vec C-215/06)
 (2006/C 178/32)
 Jazyk konania: angličtina
 Účastníci konania
 Žalobkyňa: Komisia Európskych spoločenstiev (v zastúpení: D. Recchia a D. Lawunmi, splnomocnení zástupcovia)
 Žalovaný: Írsko
 Návrhy žalobkyne
 —
 určiť, že Írsko si tým, že neprijalo všetky opatrenia, ktorými by sa zabezpečilo, že projekty, na ktoré sa vzťahuje smernica 85/337/EHS o posudzovaní vplyvov určitých verejných a súkromných projektov na životné prostredie (1), či už v znení pred alebo po zmene vykonanej smernicou 97/11/ES (2), sú pred ich čiastočnou alebo úplnou realizáciou posudzované jednak vzhľadom na potrebu posúdenia ich vplyvov na životné prostredie, a ak je pravdepodobné, že budú mať významný vplyv na životné prostredie vzhľadom na svoj charakter, veľkosť alebo umiestnenie, aj vzhľadom na ich účinky podľa článkov 5 až 10 smernice 85/337/EHS, nesplnilo povinnosti, ktoré mu vyplývajú z článkov 2, 4 a 5 až 10 smernice 85/337/EHS a
 —
 Írsko si tým, že neprijalo všetky opatrenia, ktorými by sa zabezpečilo, že pred udelením povolenia na realizáciu veterných parkov a súvisiacich prác v Derrybrien, County (okres) Galway, budú tieto posúdené vzhľadom na ich účinky podľa článkov 5 až 10 smernice 85/337/EHS, nesplnilo povinnosti, ktoré mu vyplývajú z článkov 2, 4 a 5 až 10 smernice 85/337/EHS,
 —
 zaviazať Írsko na náhradu trov konania.
 Žalobné dôvody a hlavné tvrdenia
 Komisia tvrdí, že implementácia smernice Rady 85/337/EHS (smernica o posudzovaní vplyvov na životné prostredie) zo strany Írska má a mala nedostatky z nasledujúcich dôvodov:
 Írsko neprijalo opatrenia, ktorými by sa zabezpečilo, že sa preverí, či navrhované stavby môžu mať značný vplyv na životné prostredie v súlade s článkom 2 ods. 1 smernice o posudzovaní vplyvov na životné prostredie. Írska legislatíva nestanovuje, že tento vplyv sa má posúdiť podľa článkov 5 až 10 smernice.
 Írsky systém, ktorý umožňuje požiadať o spätné povolenie po tom, ako bol projekt sčasti alebo celkovo realizovaný bez povolenia, oslabuje preventívne ciele smernice o posudzovaní vplyvov na životné prostredie.
 Režim vykonávania smernice v Írsku nezabezpečuje jej účinné uplatňovanie. Írsko si preto nesplnilo všeobecnú povinnosť podľa článku 249 Zmluvy zabezpečiť efektívne uplatňovanie smernice.
 Pokiaľ ide o posúdenie vplyvov veterného parku v Derrybrien, County (okres) Galway, vyskytlo sa viacero konkrétnych nedostatkov, ktoré prerástli do zjavného porušenia smernice.
 (1) Ú. v. ES L 175, s. 40; Mim. vyd. 15/001, s. 248.
 (2) Ú. v. ES L 173, s. 5; Mim. vyd. 15/003, s. 151.


text:
Decreto Legislativo 3/2008, de 25 de junio, por el que se aprueba el Texto refundido de la Ley de tasas y precios públicos de la Generalidad de Cataluña. TÍTULO VIII. Cultura (Vigente hasta el 29 de Diciembre de 2009).
 1. Reproducciones fotográficas. Ampliaciones en blanco y negro:Tamaño hasta 18 x 24: 15,65 euros.
 2. Reproducciones en microfilm de 35 mm:1 fotograma: 0,70 euros.
 3.1. En 300 dpi, en papel fotográfico digital, en blanco y negro o en color:Tamaño DIN A4: 7,85 euros.
 3.2. En 72 dpi, en papel normal, en blanco y negro o en color:Tamaño DIN A4: 0,50 euros.
 4. Digitalización en blanco y negro o en color (incluye el soporte):1 imagen: 9,15 euros.
 5. Reproducciones de vídeo VHS (incluye el soporte):Por un minuto seleccionado: 1,75 euros.
 6. Reproducciones de grabaciones sonoras (incluye el soporte):Por un minuto seleccionado sobre cinta analógica: 0,80 euros.
 7.1.1. Uso editorial.Entidades sin fines de lucro: 35,50 euros.
 7.1.2. Uso en comunicación pública.Entidades sin fines de lucro: 71,00 euros.
 7.1.3. Uso publicitario.Entidades sin fines de lucro: 71,00 euros.
 7.2.1. Uso editorial y en comunicación pública:Entidades sin fines de lucro: 34,85 euros/minuto.
 7.2.2. Uso publicitario.Entidades sin fines de lucro: 71,00 euros/minuto.
 7.3.1. Uso editorial y en comunicación pública:Entidades sin fines de lucro: 14,25 euros/minuto.
 7.3.2. Uso publicitario.Entidades sin fines de lucro: 14,25 euros/minuto.


type: wikipedia

text:
It-Tazza tad-Dinja tal-Futbol 1950 kienet ir-raba' edizzjoni tat-Tazza tad-Dinja li saret il-Brażil bejn l-24 ta' Ġunju u s-16 ta' Lulju 1950. Din kienet l-ewwel Tazza tad-Dinja mill-1938, bl-edizzjonijiet tal-1942 u l-1946 jiġu mħassra minħabba t-Tieni Gwerra Dinjija. Ir-rebbieħa kienu l-Urugwaj, li kienu rebħu wkoll l-edizzjoni inawgurali fl-1930. Huma rebħu lill-pajjiż ospitanti tal-Brażil fl-aħħar logħba deċiżiva. Din hija l-unika edizzjoni fejn ir-rebbieħ ma ġiex deċiż b'finali, kif ukoll fejn it-trofew ġie msemmi bħala t-Tazza Jules Rimet, ad unur il-25 anniversarju mill-presidenza tal-FIFA ta' Jules Rimet.
 Pajjiż ospitanti
 Wara l-gwerra, il-FIFA kienet imħeġġa biex terġa' tqajjem il-kompetizzjoni mill-iktar fis. Ir-riżultat tal-gwerra ħalla lill-Ewropa f'rovina, u riżultat t'hekk il-FIFA sabitha diffiċli ssib pajjiż interessata li tospita dan l-avveniment. Dan minħabba li ħafna mill-gvernijiet iddeċidew li jiddedikaw ir-riżorsi skarsi tagħhom għal ħtiġijiet aktar essenzjali minn dik ta' ċelebrazzjoni sportiva. Bit-Tazza tad-Dinja tkun f'risku li ma ssirx minħabba n-nuqqas ta' interess mill-komunità internazzjonali, il-Brażil ippreżenta l-kandidatura tiegħu matul il-Kungress tal-FIFA tal-1946 u offra li jorganizza t-turnew bil-patt u l-kundizzjoni li dan isir fl-1950 (il-pjan oriġinali kien li jsir fl-1949). Il-Brażil u l-Ġermanja kienu minn ta' quddiem fil-kandidatura tagħhom għat-Tazza tad-Dinja tal-1942. Minħabba li l-edizzjonijiet tal-1934 u l-1938 saru fl-Ewropa, storiċi tal-futbol ġeneralment jaqblu li l-avveniment tal-1942 kellu jingħata lil pajjiż Sud-Amerikan.
 Kwalifikazzjoni
 Wara li assiguraw l-organizzatur, il-FIFA kellha xorta waħda sabitha diffiċli biex tikkonvinċi lil timijiet nazzjonali biex jikkompetu. L-Italja kienet fuq quddiem tal-lista bħala rebbieħ tal-aħħar żewġ edizzjonijiet. Madanakollu, it-tim nazzjonali Taljan kien iddgħajjef wara t-traġeda tal-ajru ta' Superga li temmet il-ħajja tal-biċċa l-kbira tal-ewwel tim sena qabel il-bidu tat-turnew. Eventwalment, it-Taljani ġew persważi, imma għamlu l-vjaġġ bil-vapur minflok bl-ajruplan.
 Il-Brażil bħala l-pajjiż organizzatur u l-Italja bħala ċ-ċampjin attwali ngħataw post awtomatiku. Dan ħalla erbatax-il post li ġew maqsuma f'sebgħa lill-Ewropa, sitta lill-Amerika u wieħed lill-Asja.
 Kemm il-Ġermanja u l-Ġappun ma tħallewx jipparteċipaw fil-kwalifikazzjoni. Min-naħa l-oħra, l-Italja, l-Awstrija u diversi pajjiżi oħra li kienu involuti fit-Tieni Gwerra Dinjija bħala alleati tal-Ġermanja u l-Ġappun ma kienux suġġetti għal sanzjonijiet internazzjonali. Il-Finlandja tħalliet tikkwalifika minkejja li kienet parti mill-forzi tal-Assi bejn l-1941 u l-1944; huma rtiraw qabel il-kwalifikazzjoni tlesta u l-FIFA ddikjarat il-logħbiet tagħhom bħala logħbiet ta' ħbiberija.
 Il-pajjiżi Brittaniċi ġew mistiedna li jieħdu sehem, wara li ssieħbu mill-ġdid mal-FIFA erba' snin qabel wara eżilju ta' sbatax-il sena. Bħala grupp ta' kwalifikazzjoni ntgħażel li jintuża l-British Home Championship li ntlagħab fl-1949–50, bl-aqwa żewġ timijiet jikkwalifikaw. L-Ingilterra spiċċat l-ewwel u l-Iskozja fit-tieni.
 Numru ta' timijiet irrifjutaw li jipparteċipaw fit-turnew ta' kwalifikazzjoni, fosthom ħafna pajjiżi wara l-Purtiera tal-Ħadid, fosthom l-Unjoni Sovjetika, iċ-Ċekoslovakkja (finalisti tal-1934) u l-Ungerija (finalisti tal-1938). Fl-Amerika t'Isfel, l-Arġentina, l-Ekwador u l-Perù rtiraw mill-fażi ta' kwalifikazzjoni, li fisser li ċ-Ċili, il-Bolivja, il-Paragwaj u l-Urugwaj ikkwalifikaw awtomatikament.
 Riżultati
 Fażi tal-gruppi
 Grupp 1
 |}
 Grupp 2
 |}
 Grupp 3
 |}
 Grupp 4
 |}
 Fażi finali
 |}
 Biblijografija
 Referenzi
 Ħoloq esterni
 Brażil 1950 fuq FIFA.com
 Lista tar-riżultati fuq RSSSF
 1950


text:
Η Νέα Μανωλάδα (εναλλακτική ορθογραφία: Νέα Μανολάδα) είναι μεγάλο χωριό του Νομού Ηλείας. Βρίσκεται σε εύφορη πεδινή περιοχή της βορειοδυτικής Πελοποννήσου, νοτιοδυτικά της Πάτρας και βόρεια της Αμαλιάδας και του Πύργου.
 Στην περιοχή της Μανωλάδας γίνεται εκτεταμένη καλλιέργεια της φράουλας, με αποδέκτες και καταναλωτές του προϊόντος στην εγχώρια αλλά και στην ξένη αγορά. Η καλλιέργεια φράουλας καθώς και άλλων πολλών αγροτικών προϊόντων που παράγονται στην περιοχή, έχει κάνει την Νέα Μανωλάδα μια μεγάλη «αγροτική δύναμη» τόσο στην εσωτερική αγορά της Ελλάδος όσο και σε αγορές του εξωτερικού.
 Τοποθεσία - Γεωγραφία
 Η Νέα Μανωλάδα είναι χτισμένη στην Πεδιάδα της Μανωλάδας που αποτελεί τμήμα της εκτενούς Πεδιάδας της Ηλείας, και σε υψόμετρο περίπου μεταξύ των 10 με 25 μέτρων. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Ηλείας και πολύ κοντά στα όρια αυτής με την Αχαΐα.
 Το χωριό βρίσκεται ενδιάμεσα των ποταμών/ρεμάτων Ρούσκουλας και Σκοτεινό, με τον πρώτο να ρέει νότια και τον δεύτερο βόρεια αυτού· ο πρώτος μάλιστα περνά δίπλα ακριβώς στον οικισμό. Εγγύς βρίσκεται η λίμνη-έλος Λάμια η οποία αποτελεί σημαντικό μέρος του Εθνικού Πάρκου υγροτόπων Κοτυχίου - Στροφυλιάς όπου προστατεύεται από την Συνθήκη Ράμσαρ (σύμβαση για τους Υγροβιότοπους Διεθνούς Σημασίας).
 Ιστορία
 Το 1923, με την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών, μεταφέρθηκαν στην περιφέρεια της Μανωλάδας Έλληνες πρόσφυγες από το Ντεμούζντερε της Τουρκίας, που μαζί με ντόπιους Ηλείους αποτέλεσαν τον πληθυσμό του χωριού.
 Αναγνωρίστηκε ως αυτοτελής οικισμός το 1928 και προσαρτήθηκε στην Κοινότητα Μανωλάδος. Το 1929 συστάθηκε η Κοινότητα Νέας Μανωλάδος η οποία υπήρχε έως το 1997 που καταργήθηκε. Το 1997 προσαρτήθηκε στον δήμο Βουπρασίας και το 2010 στον δήμο Ανδραβίδας-Κυλλήνης.
 Δημογραφικά στοιχεία
 Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού του οικισμού τον 21ο αιώνα, βάσει των στοιχείων των εθνικών απογραφών, είναι η εξής:
 Πολιτιστικά
 Σύλλογος
 Στην περιοχή δραστηριοποιείται από το 2013 ο Πολιτιστικός Σύλλογος Νέας Μανωλάδας «Ελπίζω», ο οποίος έλαβε επίσημη νομική μορφή το 2015. Σήμερα αριθμεί περίπου 80 με 100 μέλη και είναι ιδιαίτερα δραστήριος.
 Γιορτή Φράουλας
 Κάθε χρόνο το Καλοκαίρι, στην περιοχή διεξάγεται η Γιορτή Φράουλας.
 Η γιορτή αυτή ξεκίνησε να πραγματοποιείται από το 2012 και λαμβάνει χώρα τελευταία Παρασκευή του Ιουνίου εκτός και αν αυτή κάποια χρονιά συμπίπτει με την θρησκευτική γιορτή Πέτρου και Παύλου, όπου γιορτάζει η μία εκ των δύο ενοριών της Νέας Μανωλάδας, οπότε και γίνεται την αμέσως προηγούμενη Παρασκευή.
 Αποτέλεσε ιδέα μιας ομάδας παραγωγών φράουλας της περιοχής και αρχικά διοργανώθηκε από ντόπιο επιχειρηματία, όμως όταν συστάθηκε ο τοπικός πολιτιστικός σύλλογος την ευθύνη έλαβε αυτός και συνδιοργανωτές αποτελούν ο Δήμος Ανδραβίδας - Κυλλήνης και η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας. Το 2013 την γιορτή διοργάνωσε η Μ.Κ.Ο. Νέας Μανωλάδας «Ελπίδα για ζωή» (ο σημερινός Σύλλογος «Ελπίζω»).
 Πυροβολισμός μεταναστών εργατών γης (2013)
 Τον Απρίλιο του 2008, τετραήμερη αποχή των αλλοδαπών εποχικών εργατών συγκομιδής και συσκευασίας φράουλας, οι οποίοι προέρχονται από χώρες των Βαλκανίων και της Ασίας, οδήγησε σε εκτεταμένα επεισόδια με τους ιδιοκτήτες. Η αποχή από την εργασία τους είχε ως αιτήματα την αύξηση του ημερομισθίου στο ύψος του νόμιμου κατώτατου ημερομισθίου του ανειδίκευτου εργάτη καθώς και τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης. Η υπόθεση απασχόλησε το πανελλήνιο, με εκτεταμένη κάλυψη από τα ΜΜΕ. Μετά την απεργία των μεταναστών στην περιοχή σημειώνονται περιστατικά βίας. Τον Απρίλιο 2013 μια διαφωνία μεταξύ εργατών από το Μπανγκλαντές και το Πακιστάν και των εργοδοτών της εταιρίας παραγωγής φράουλας Βαγγελάτος Α.Ε. απασχόλησε τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, όταν τρεις επιστάτες πυροβόλησαν και τραυμάτισαν 30 μετανάστες.
 Στις 30/07/2014 το Μικτό Ορκωτό Εφετείο της Πάτρας αθώωσε τον ένα από τους τρεις επιστάτες και τον επιχειρηματία που κατηγορούνταν για την υπόθεση, ενώ εκ των άλλων δύο επιστατών ο πρώτος καταδικάστηκε για πρόκληση επικίνδυνων σωματικών βλαβών και ο δεύτερος για απλή συνεργεία, ενώ κανείς από τους τέσσερις δεν θεωρήθηκε ένοχος για το αδίκημα της εμπορίας ανθρώπων. Η απόφαση έχει ανασταλτικό χαρακτήρα για τους καταδικασθέντες, μέχρι την εκδίκαση της έφεσης.
 Η απόφαση θεωρήθηκε πρωτοφανής λόγω της αθώωσης του επιχειρηματία και συνοδεύτηκε από κύμα αντιδράσεων ξεκινώντας από τους συγκεντρωμένους εργάτες γης έξω από το κτίριο του δικαστηρίου και τον συνήγορο της πολιτικής αγωγής, Μωυσή Καραμπεΐδη, ο οποίος χαρακτήρισε την απόφαση «ντροπή». Η ΓΣΕΕ καταδίκασε την απόφαση και θεωρεί ότι η απόφαση «δεν δίνει το αναγκαίο για την ελληνική κοινωνία μήνυμα ότι δεν θα περάσουν οι εργοδοτικές πρακτικές εκμετάλλευσης των εργαζομένων οι οποίες εντείνονται από την κυβερνητική αδράνεια», ενώ διεμήνυσε ότι «παρακολουθεί την εξέλιξη και της συγκεκριμένης απόφασης και θα συνεχίσει με κάθε μέσο και τρόπο τον αγώνα της για να σταματήσουν επιτέλους όπου υπάρχουν φαινόμενα ανήθικης επιχειρηματικότητας». Καταδίκη της απόφασης υπήρξε επίσης από το συνδικαλιστικό όργανο ΠΑΜΕ και την οργάνωση ΚΕΕΡΦΑ (Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή). Επίσης, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ εξέφρασαν την αντίθεση τους με ή και την καταδίκη τους στην απόφαση. Στις 31/07/2014 υπήρξε παρέμβαση της Ευτέρπης Κουτζαμάνη, εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, η οποία ζήτησε να της σταλεί η απόφαση, για να διαπιστώσει αν συντρέχει λόγος αναίρεσης των αθωωτικών αποφάσεων. Τελικά ο Κωνσταντίνος Παρασκευαΐδης, αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, έκρινε ότι δεν πρέπει να αναιρεθούν οι αθωωτικές αποφάσεις, καθότι θεωρήθηκε ότι αυτές συνοδεύονται από εμπεριστατωμένη αιτιολογία και από ορθή εφαρμογή της νομοθεσίας. Υπήρξαν αντιδράσεις εκ νέου και από οργανώσεις και από τον Τύπο. Τελικά το ευρωπαϊκό δικαστήριο έκρινε
 Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) καταδίκασε την Ελλάδα στην περίφημη υπόθεση της Μανωλάδας για παραβίαση του άρθρου 4 παρ. 2 της ΕΣΔΑ περί καταναγκαστικής εργασίας.
 Η απόφαση αφορά 42 προσφεύγοντες, υπηκόους Μπαγκλαντές, οι οποίοι δεν είχαν άδεια εργασίας, αλλά είχαν προσληφθεί από τον Οκτώβριο του 2012 έως τον Φεβρουάριο του 2013 για να συλλέξουν φράουλες σε αγρόκτημα στη Μανωλάδα.
 Σύμφωνα με το ΕΔΔΑ, οι 42 άνθρωποι κατέληξαν να εργάζονται καθημερινά από τις 7 το πρωί έως τις 7 το βράδυ υπό την επίβλεψη ένοπλων φρουρών, ενώ ζούσαν σε πρόχειρες παράγκες χωρίς τουαλέτες ή τρεχούμενο νερό.
 Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έκρινε ομόφωνα ότι υπήρξε παραβίαση του άρθρου 4 παρ. 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, επισημαίνοντας ότι η κατάσταση των προσφευγόντων αποκάλυπτε εμπορία ανθρώπων και καταναγκαστική εργασία.
 Το Δικαστήριο έκρινε επίσης, ότι το ελληνικό κράτος παρέβη μία σειρά υποχρεώσεων, όπως η αποτροπή της εμπορίας ανθρώπων και η τιμωρία των υπευθύνων, καθώς οι κατηγορούμενοι είχαν κριθεί αθώοι από το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο Πατρών.
 Σύμφωνα με την απόφαση, το ελληνικό κράτος καλείται να καταβάλει σε κάθε έναν από τους 42 αιτούντες που προσέφυγαν στο Δικαστήριο αποζημίωση από 12.000 έως 16.000 ευρώ, καθώς και 4.363 ευρώ για δικαστικά έξοδα. https://hudoc.echr.coe.int/app/conversion/pdf?library=ECHR&id=003-5671464-7189869&filename=Judgment%20Chowdury%20and%20Others%20v.%20Greece%20-%20human%20trafficking%20and%20forced%20labour%20.pdf
 Λοιπές σημαντικές πληροφορίες
 Εκκλησίες της Νέας Μανωλάδας είναι ο Ι.Ν. Απόστολου Πέτρου και ο Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου, καθώς και μικρός κοιμητηριακός ναός. Στο χωριό λειτουργεί Δημοτικό Σχολείο, ενώ υπάρχει και Γήπεδο Ποδοσφαίρου όπου είναι η έδρα της Δόξας Νέας Μανωλάδας. Επίσης, στο χωριό υπάρχουν καταστήματα εμπορικού χαρακτήρα και παροχής υπηρεσιών αλλά και χώροι εστίασης-αναψυχής.
 Συνοικισμοί και γειτονιές της Νέα Μανωλάδας είναι οι μικρές οικιστικές τοποθεσίες Δαλαπαίικα, Τζουδαίικα και Αρβανιταίικα, οι ονομασίες των οποίων είναι ανθρωπωνυμικά και προέρχονται από το επίθετο των οικογενειών Δαλάπα, Τζούδα και Αρβανιτάκη που κατοικούν αντιστοίχως σε αυτές.
 Πρόσωπα
 Μητροπολίτης Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού Δανιήλ.
 Δείτε επίσης
 Νέα Πικέρνη
 Παραπομπές
 Πηγές
 Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012)
 Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9.
 Ιωάννα Θ. Τσέλικα, Περιβαλλοντική υδρογεωλογική μελέτη της πεδινής ζώνης της Βορειοδυτικής Πελοποννήσου με τη χρήση υδροχημικών μεθόδων, Πανεπιστήμιο Πατρών-Τμήμα Γεωλογίας, Πάτρα 2010.
 Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Δήμος Βουπρασίας - Ιστορικά Στοιχεία
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Νέας Μανωλάδας Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 18/02/2013.
 Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Νέας Μανωλάδας Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/09/2016.
 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Μανολάδας Ηλείας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 18/02/2013.
 Δήμος Ανδραβίδας - Κυλλήνης
 Χωριά του νομού Ηλείας
 Δήμος Βουπρασίας


type: legislation

text:
 13.6.2015
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 148/11
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/908
 z dnia 11 czerwca 2015 r.
 zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 w zakresie wpisu dotyczącego Kanady w wykazie państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do Unii i tranzyt przez jej terytorium niektórych produktów drobiowych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków
 (Tekst mający znaczenie dla EOG)
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (1), w szczególności jej art. 8 formuła wprowadzająca, art. 8 pkt 1 akapit pierwszy, art. 8 pkt 4 i art. 9 ust. 4 lit. c),
 uwzględniając dyrektywę Rady 2009/158/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólnotowy i przywóz z państw trzecich drobiu i jaj wylęgowych (2), w szczególności jej art. 23 ust. 1, art. 24 ust. 2 i art. 25 ust. 2,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 798/2008 (3) ustanawia się wymogi dotyczące świadectw weterynaryjnych wystawianych na potrzeby przywozu do Unii oraz tranzytu przez Unię, w tym składowania podczas tranzytu, drobiu i produktów drobiowych („towary”). Rozporządzenie to stanowi, że towary mogą być przywożone do Unii i przewożone tranzytem przez jej terytorium jedynie z państw trzecich, terytoriów, stref lub grup wyszczególnionych w kolumnach 1 i 3 tabeli w części 1 załącznika I do tego rozporządzenia.
 (2)
 W rozporządzeniu (WE) nr 798/2008 ustanawia się także warunki uznania państwa trzeciego, terytorium, strefy lub grupy za wolne od wysoce zjadliwej grypy ptaków (HPAI).
 (3)
 Kanada jest wymieniona w części 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 jako państwo trzecie, w przypadku którego z niektórych części jego terytorium dozwolony jest przywóz towarów objętych tym rozporządzeniem do Unii i ich tranzyt przez terytorium Unii w zależności od występowania ognisk HPAI. Taka regionalizacja została uznana rozporządzeniem (WE) nr 798/2008 zmienionym rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/198 (4) w związku z wystąpieniem ognisk HPAI w prowincji Kolumbia Brytyjska.
 (4)
 W porozumieniu między Unią i Kanadą (5) przewidziano szybkie wzajemne uznawanie środków regionalizacji w razie wystąpienia ognisk choroby w Unii lub w Kanadzie („porozumienie”).
 (5)
 W dniu 8 kwietnia 2015 r. Kanada potwierdziła wystąpienie ogniska HPAI typu H5N2 u drobiu w prowincji Ontario. Kanadyjskie organy weterynaryjne niezwłocznie wstrzymały wydawanie świadectw weterynaryjnych dla przesyłek towarów przeznaczonych na wywóz do Unii z całego swojego terytorium. Kanada wprowadziła również politykę likwidacji stad w celu zwalczenia HPAI i ograniczenia jej rozprzestrzeniania.
 (6)
 W wyniku wystąpienia tego ogniska w prowincji Ontario Kanada przedłożyła zaktualizowane informacje o sytuacji epidemiologicznej na swoim terytorium oraz o środkach wprowadzonych celem zapobieżenia dalszemu rozprzestrzenianiu się HPAI. Komisja przeanalizowała te informacje. Na podstawie tej analizy oraz zobowiązań określonych w porozumieniu i gwarancji przedstawionych przez Kanadę należy stwierdzić, że do wyeliminowania ryzyka związanego z wprowadzaniem przedmiotowych towarów do Unii wystarczy, by ograniczenia w zakresie wprowadzania tych towarów do Unii dotyczyły tylko obszaru dotkniętego HPAI, objętego ograniczeniami wprowadzonymi przez organy weterynaryjne Kanady ze względu na ogniska HPAI występujące w prowincjach Kolumbia Brytyjska i Ontario.
 (7)
 Kanada zgłosiła ponadto zakończenie czynności w zakresie czyszczenia i dezynfekcji po wprowadzeniu polityki likwidacji stad w prowincjach Kolumbia Brytyjska i Ontario w gospodarstwach, w których między grudniem 2014 r. a lutym 2015 r. wykryto przypadki wystąpienia ognisk choroby. Należy zatem podać daty, od kiedy te części terytorium, które zostały objęte ograniczeniami weterynaryjnymi w związku z wystąpieniem ognisk HPAI, można ponownie uznać za wolne od tej choroby oraz od kiedy można ponownie zezwolić na przywóz do Unii niektórych produktów drobiowych pochodzących z tych obszarów.
 (8)
 Należy zatem zmienić wpis dotyczący Kanady znajdujący się w wykazie w części 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008, tak aby uwzględnić obecną sytuację epidemiologiczną w tym państwie trzecim.
 (9)
 Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008.
 (10)
 Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 W części 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 2
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 11 czerwca 2015 r.
 W imieniu Komisji
 Jean-Claude JUNCKER
 Przewodniczący
 (1) Dz.U. L 18 z 23.1.2003, s. 11.
 (2) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 74.
 (3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 798/2008 z dnia 8 sierpnia 2008 r. ustanawiające wykaz państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do i tranzyt przez terytorium Wspólnoty drobiu i produktów drobiowych oraz wymogów dotyczących świadectw weterynaryjnych (Dz.U. L 226 z 23.8.2008, s. 1).
 (4) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/198 z dnia 6 lutego 2015 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 w zakresie wpisu dotyczącego Kanady w wykazie państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do i tranzyt przez terytorium Unii niektórych produktów drobiowych w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków (Dz.U. L 33 z 10.2.2015, s. 9).
 (5) Porozumienie między Wspólnotą Europejską a Rządem Kanady w sprawie środków sanitarnych dla ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt w odniesieniu do handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi w brzmieniu zatwierdzonym w imieniu Wspólnoty decyzją Rady 1999/201/WE (Dz.U. L 71 z 18.3.1999, s. 3).
 ZAŁĄCZNIK
 W części 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 wpis dotyczący Kanady otrzymuje brzmienie:
 Kod ISO i nazwa państwa trzeciego lub terytorium
 Kod państwa trzeciego, terytorium, strefy lub grupy
 Opis państwa trzeciego, terytorium, strefy lub grupy
 Świadectwo weterynaryjne
 Szczególne warunki
 Szczególne warunki
 Status nadzoru pod kątem ptasiej grypy
 Status szczepień przeciwko ptasiej grypie
 Status zwalczania salmonelli
 Wzór/Wzory
 Dodatkowe gwarancje
 Data zakończenia (1)
 Data rozpoczęcia (2)
 1
 2
 3
 4
 5
 6
 6 A
 6 B
 7
 8
 9
 „CA – Kanada
 CA-0
 Cały kraj
 SPF
 EP, E
 S4
 CA-1
 Cała Kanada z wyjątkiem obszaru CA-2
 BPR, BPP, DOC, DOR, HEP, HER, SRA, SRP
 N
 A
 S1, ST1”
 WGM
 VIII
 POU, RAT
 N
 CA-2
 Następujące części terytorium Kanady:
 CA-2.1
 Obszar »Primary Control Zone«, którego granice wyznaczają:
 —
 na zachodzie – Ocean Spokojny,
 —
 na południu – granica ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki,
 —
 na północy – autostrada nr 16,
 —
 na wschodzie – granica między prowincjami Kolumbia Brytyjska i Alberta.
 WGM
 VIII
 P2
 4.12.2014
 9.6.2015
 POU, RAT
 N, P2
 CA-2.2
 Obszar w prowincji Ontario, którego granice wyznaczają:
 —
 od drogi hrabstwa nr 119, w punkcie, w którym spotyka się z drogą hrabstwa nr 64 i szosą nr 25,
 —
 na północ wzdłuż szosy nr 25 aż do punktu stycznego z drogą nr 68, na wschód wzdłuż drogi nr 68 aż do ponownego spotkania z szosą nr 25, a następnie dalej wzdłuż szosy nr 25 do drogi nr 74,
 —
 na wschód wzdłuż drogi nr 74 od szosy nr 25 do szosy nr 31,
 —
 na północ wzdłuż szosy nr 31 od drogi nr 74 do drogi nr 78,
 —
 na wschód wzdłuż drogi nr 78 od szosy nr 31 do szosy nr 33,
 —
 na północ wzdłuż szosy nr 33 od drogi nr 78 do drogi nr 84,
 —
 na wschód wzdłuż drogi nr 84 od szosy nr 33 do autostrady nr 59,
 —
 na południe wzdłuż autostrady nr 59 od drogi nr 84 do drogi nr 78,
 —
 na wschód wzdłuż drogi nr 78 od autostrady nr 59 do szosy nr 13,
 —
 na południe wzdłuż szosy nr 13 od drogi nr 78 do Oxford Road 17,
 —
 na wschód wzdłuż Oxford Road 17 od szosy nr 13 do Oxford Road 4,
 —
 na południe wzdłuż Oxford Road 4 od Oxford Road 17 do drogi hrabstwa nr 15,
 —
 na wschód drogą hrabstwa nr 15 przecinając autostradę nr 401 od Oxford Road 4 do Middletown Line,
 —
 na południe wzdłuż Middletown Line przecinając autostradę nr 403 od drogi hrabstwa nr 15 do Old Stage Road,
 —
 na zachód wzdłuż Old Stage Road od Middletown Line do drogi hrabstwa nr 59,
 —
 na południe wzdłuż drogi hrabstwa nr 59 od Old Stage Road do Curries Road,
 —
 na zachód wzdłuż Curries Road od drogi hrabstwa nr 59 do Cedar Line,
 —
 na południe wzdłuż Cedar Line od Curries Road do Rivers Road,
 —
 na południowy zachód wzdłuż Rivers Road od Cedar Line do Foldens Line,
 —
 na północny zachód wzdłuż Foldens Line od Rivers Road do Sweaburg Road,
 —
 na południowy zachód wzdłuż Sweaburg Road od Foldens Line do Harris Street,
 —
 na północny zachód wzdłuż Harris Street od Sweaburg Road do autostrady nr 401,
 —
 na zachód wzdłuż autostrady nr 401 od Harris Street do Ingersoll Street (droga hrabstwa nr 10),
 —
 na północ wzdłuż Ingersoll Street (droga hrabstwa nr 10) od autostrady nr 401 do drogi hrabstwa nr 119,
 —
 wzdłuż drogi hrabstwa nr 119 od Ingersoll Street (droga hrabstwa nr 10) do punktu początkowego, w którym droga hrabstwa nr 119 spotyka się z szosą nr 25.
 WGM
 VIII
 P2
 8.4.2015
 POU, RAT
 N, P2
 CA-2.3
 Obszar w prowincji Ontario, którego granice wyznaczają:
 —
 wzdłuż drogi miejskiej nr 4, na zachód od przecięcia z autostradą nr 401 do Blandford Road,
 —
 na północ wzdłuż Blandford Road od drogi miejskiej nr 4 do Oxford-Waterloo Road,
 —
 na wschód wzdłuż Oxford-Waterloo Road od Blandford Road do Walker Road,
 —
 na północ wzdłuż Walker Road od Oxford-Waterloo Road do Bridge Street,
 —
 na wschód wzdłuż Bridge St od Walker Road do Puddicombe Road,
 —
 na północ wzdłuż Puddicombe Road od Bridge Street do Bethel Road,
 —
 na wschód wzdłuż Puddicombe Road do Queen Street,
 —
 na południe wzdłuż Queen Street od Bethel Road do Bridge Street,
 —
 na wschód wzdłuż Bridge Street od Queen Street do Trussler Road,
 —
 na południe wzdłuż Trussler Road od Bridge Street do Oxford Road 8,
 —
 na wschód wzdłuż Oxford Road 8 od Trussler Road do Northumberland Street,
 —
 na południe wzdłuż Northumberland Street od Oxford Road 8 i dalej wzdłuż Swan Street/Ayr Road do Brant Waterloo Road,
 —
 na zachód wzdłuż Brant Waterloo Road od Swan St/Ayr Road do Trussler Road,
 —
 na południe wzdłuż Trussler Road od Brant Waterloo Road do drogi miejskiej nr 5,
 —
 na zachód wzdłuż drogi miejskiej nr 5 od Trussler Road do Blenheim Road,
 —
 na południe wzdłuż drogi Blenheim Road od drogi miejskiej nr 5 do drogi miejskiej nr 3,
 —
 na zachód wzdłuż drogi miejskiej nr 3 od Blenheim Road do Oxford Road 22,
 —
 na północ wzdłuż Oxford Road 22 od drogi miejskiej nr 3 do drogi miejskiej nr 4,
 —
 na zachód wzdłuż drogi miejskiej nr 4 od Oxford Road 22 do autostrady nr 401.
 WGM
 VIII
 P2
 18.4.2015
 POU, RAT
 N
 P2


text:
 Avis juridique important
 |
 31982D0835
 82/835/EWG: Beschluß der Kommission vom 6. Dezember 1982 zur Einsetzung des Ausschusses für europäische Entwicklung von Wissenschaft und Technologie
 Amtsblatt Nr. L 350 vom 10/12/1982 S. 0045 - 0046 Spanische Sonderausgabe: Kapitel 16 Band 1 S. 0122 Portugiesische Sonderausgabe: Kapitel 16 Band 1 S. 0122
 ***** BESCHLUSS DER KOMMISSION vom 6. Dezember 1982 zur Einsetzung des Ausschusses für europäische Entwicklung von Wissenschaft und Technologie (82/835/EWG) DIE KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN - gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft, in Erwägung nachstehender Gründe: Die Verwirklichung der gemeinsamen Strategie in Wissenschaft und Technologie und der Aufbau eines allgemeinen Rahmenprogramms für die entsprechenden Tätigkeiten machen es erforderlich, daß die Kommission ständig über den Bedarf und die wissenschaftlichen und technischen Möglichkeiten in der Gemeinschaft informiert ist. Wissenschaft und Technologie in der Gemeinschaft können sich nicht unter den besten Voraussetzungen weiterentwickeln, wenn nicht die Bemühungen zur Förderung von Wissenschaft und Technologie, die zwar bereits in den Einzelstaaten und in der Gemeinschaft erfolgen, ohne daß jedoch die Möglichkeiten der Gemeinschaftsdimension genutzt werden, erheblich verstärkt werden. Dazu braucht die Kommission Kapazitäten zur Analyse und Beurteilung der Möglichkeiten für Forschung und Entwicklung in der Gemeinschaft sowie zur Abschätzung und Beurteilung der wissenschaftlichen und technischen Erfordernisse auf kurze, mittlere und lange Sicht. Diese Analyse des wissenschaftlichen und technischen Potentials der Gemeinschaft sowie der Erkennung der ihm innewohnenden Kräfte, möglichst unter Konsultation der zuständigen einzelstaatlichen Behörden, erfordern ausserdem eine enge Zusammenarbeit mit der europäischen wissenschaftlichen und technischen Gemeinschaft im Sinne eines ständigen Dialogs mit den auf diesen Gebieten hochqualifizierten Fachleuten - BESCHLIESST: Artikel 1 Bei der Kommission wird ein Ausschuß für europäische Entwicklung von Wissenschaft und Technologie, nachstehend »Ausschuß" genannt, eingesetzt. Artikel 2 (1) Der Ausschuß soll vor allem die Kommission bei der Ausarbeitung und Verwirklichung ihrer Politik zur Förderung des wissenschaftlichen und technischen Potentials der Gemeinschaft unterstützen; er trägt insbesondere zur systematischen Analyse des Bedarfs und der wissenschaftlichen und technischen Erfordernisse der Gemeinschaft bei; ausserdem unterstützt der Ausschuß die Kommission bei der Bestimmung der gemeinsamen Strategie für Forschung und Entwicklung und liefert ihr Denkanstösse und Beurteilungsmaßstäbe im Rahmen der Ausarbeitung des allgemeinen Rahmenprogramms für wissenschaftliche und technische Tätigkeiten in der Gemeinschaft. (2) Zur Durchführung der in Absatz 1 genannten Aufgaben wird der Ausschuß wie folgt tätig: - er nimmt auf Ersuchen der Kommission an der qualitativen Beurteilung des wissenschaftlichen und technischen Potentials der Gemeinschaft teil, die die Kommission unter Mitarbeit der Beratenden Ausschüsse für Forschung und Entwicklung vornimmt, - er führt mit der Kommission einen Gedankenaustausch über die auf Gemeinschaftsebene ergriffenen oder zu ergreifenden Maßnahmen und gegebenenfalls über die Folgeaktionen, - er gibt Stellungnahmen ab oder legt der Kommission im Rahmen der gemeinsamen Strategie für Forschung und Entwicklung Berichte vor, vor allem über die Analyse des wissenschaftlichen und technischen Bedarfs und der Erfordernisse innerhalb der Gemeinschaft sowie über die Beurteilung der der Kommission vorgelegten Anträge auf Beihilfen für Vorhaben zur Durchführung von Gemeinschaftsaktionen zur Förderung des wissenschaftlichen und technischen Potentials der Gemeinschaft. (3) Die Einzelheiten der Verbreitung von Stellungnahmen und Berichten des Ausschusses werden im Benehmen mit der Kommission festgelegt. Artikel 3 (1) Der Ausschuß besteht aus 21 Mitgliedern. (2) Er setzt sich zusammen aus Persönlichkeiten von hohem Rang, die anerkannte Kapazitäten in europäischen Wissenschafts- und Technologiekreisen und in der Industrie sind, in einzelstaatlichen Forschungs- und Entwicklungssystemen arbeiten und die einzelstaatliche Wissenschafts- und Technikpolitik kennen. (3) Die Mitglieder des Ausschusses werden persönlich von der Kommission ernannt, die dazu die erforderlichen Kontakte mit den Mitgliedstaaten wahrnimmt. (4) Dem Ausschuß gehören mindestens ein und höchstens vier Staatsangehörige eines jeden Mitgliedstaats an. (5) Das Verzeichnis der Mitglieder des Ausschusses wird von der Kommission im Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften bekanntgegeben. Artikel 4 Die Amtszeit der Mitglieder des Ausschusses beträgt vier Jahre. Die Mitglieder des Ausschusses bleiben im Amt, bis sie ersetzt werden oder ihre Amtszeit verlängert wird. Die Erneuerung des Ausschusses wird in der Geschäftsordnung geregelt. Für die Tätigkeiten im Ausschuß wird keine Vergütung gewährt; Reise- und Aufenthaltskosten für die Sitzungen des Ausschusses trägt die Kommission unter Anwendung der geltenden Verwaltungsvorschriften. Artikel 5 Den Vorsitz im Ausschuß führt der unter den Mitgliedern gewählte Vorsitzende. Für die Wahl eines Vorsitzenden sind mindestens zwei Drittel der Mehrheit der anwesenden Mitglieder und zehn Ja-Stimmen erforderlich. Mit der gleichen Mehrheit und unter denselben Voraussetzungen werden zwei stellvertretende Vorsitzende gewählt. Bei Verhinderung vertreten sie den Vorsitzenden. Der Vorsitzende und die beiden stellvertretenden Vorsitzenden bilden zusammen mit zwei unter den gleichen Voraussetzungen gewählten Mitgliedern den Vorstand des Ausschusses, den sie ständig bei der Kommission vertreten. Die Amtszeit des Vorstands wird in der Geschäftsordnung festgelegt. Arbeitsorganisation und Sekretariatsgeschäfte des Ausschusses werden von der Kommission in enger Zusammenarbeit mit dem Vorsitzenden wahrgenommen. Artikel 6 (1) Der Ausschuß wird von der Kommission einberufen und tritt normalerweise an ihrem Sitz zusammen. Er tagt mindestens viermal im Jahr. (2) Die Vertreter der Kommission nehmen von Amts wegen an den Sitzungen des Ausschusses und der Arbeitsgruppen teil, die aus den Ausschußmitgliedern gebildet werden können. Artikel 7 Der Ausschuß gibt sich eine Geschäftsordnung. Artikel 8 Unbeschadet des Artikels 214 des Vertrages dürfen die Mitglieder des Ausschusses Informationen, von denen sie durch ihre Tätigkeit im Ausschuß oder in seinen Arbeitsgruppen Kenntnis erlangt haben, nicht weitergeben, wenn die Kommission sie davon unterrichtet, daß die erbetene Stellungnahme oder die zu beratende Frage Probleme vertraulichen Charakters berührt. In diesem Fall nehmen nur die Mitglieder des Ausschusses und die Vertreter der Dienststellen der Kommission an den Sitzungen teil. Artikel 9 Dieser Beschluß gilt mit Wirkung vom 6. Dezember 1982. Brüssel, den 6. Dezember 1982 Für die Kommission Étienne DAVIGNON Vizepräsident


type: contracts

text:
 27.6.2019
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 L 174/10
 DET BLANDEDE EØS-UDVALGS AFGØRELSE
 Nr. 156/2017
 af 22. september 2017
 om ændring af bilag I (Dyre- og plantesundhed) til EØS-aftalen [2019/1044]
 DET BLANDEDE EØS-UDVALG HAR —
 under henvisning til aftalen om Det Europæiske Økonomiske Samarbejdsområde (»EØS-aftalen«), særlig artikel 98, og
 ud fra følgende betragtninger:
 (1)
 Kommissionens forordning (EU) 2017/771 af 3. maj 2017 om ændring af forordning (EF) nr. 152/2009 for så vidt angår metoderne til bestemmelse af indholdet af dioxiner og polychlorerede biphenyler (1) skal indarbejdes i EØS-aftalen.
 (2)
 Denne afgørelse vedrører lovgivning om foderstoffer. Lovgivning om foderstoffer gælder ikke for Liechtenstein, så længe anvendelsen af aftalen mellem Det Europæiske Fællesskab og Det Schweiziske Forbund om handel med landbrugsprodukter er udvidet til at omfatte Liechtenstein, jf. sektortilpasningerne i bilag I til EØS-aftalen. Denne afgørelse skal derfor ikke gælde for Liechtenstein.
 (3)
 Bilag I til EØS-aftalen bør derfor ændres —
 VEDTAGET DENNE AFGØRELSE:
 Artikel 1
 Følgende led indsættes i punkt 31o (Kommissionens forordning (EF) nr. 152/2009) i kapitel II i bilag I til EØS-aftalen:
 »—
 32017 R 0771: Kommissionens forordning (EU) 2017/771 af 3. maj 2017 (EUT L 115 af 4.5.2017, s. 22).«
 Artikel 2
 Den islandske og den norske udgave af forordning (EU) 2017/771, der offentliggøres i Den Europæiske Unions Tidendes EØS-tillæg, er begge autentiske.
 Artikel 3
 Denne afgørelse træder i kraft den 23. september 2017, forudsat at alle meddelelser er indgivet, jf. EØS-aftalens artikel 103, stk. 1 (*1).
 Artikel 4
 Denne afgørelse offentliggøres i Den Europæiske Unions Tidendes EØS-afsnit og EØS-tillæg.
 Udfærdiget i Bruxelles, den 22. september 2017.
 På Det Blandede EØS-Udvalgs vegne
 Sabine MONAUNI
 Formand
 (1) EUT L 115 af 4.5.2017, s. 22.
 (*1) Ingen forfatningsmæssige krav angivet.