text:
I monti Kipengere, noti anche come monti Livingstone, si trovano nel sudovest della Tanzania e chiudono a nord il bacino del lago Niassa. La porzione settentrionale della catena è conosciuta anche come monti Poroto e la parte più prossima al lago Niassa è nota anche come monti Kinga. Questa dorsale si snoda dalla valle del fiume Great Ruaha, a nord, fino al fiume Ruhuhu.
 All'interno della catena è stato costituito il parco nazionale di Kitulo, una riserva destinata alla protezione della flora ricca e caratteristica del clima umido montuoso africano.
 Il clima generalmente è salutare, con gelate nei mesi invernali. Si possono coltivare con buoni risultati i raccolti tipici della zona temperata. Ai piedi delle montagne, sul lago Niassa, si trovano i porti di Manda, presso la foce del Ruhuhu e Matema, all'estremo nordorientale del lago.
 Geografia
 Dalla città di Mbeya, la catena si estende verso sudest e forma uno dei margini orientali della scarpata della Rift valley, lungo un tracciato di circa 100 km che accompagna la costa nordorientale del lago fino al fiume Ruhuhu.
 Si presenta come una catena di montagne con l'aspetto di un altopiano e proprio dall'altopiano umido di Usangu, alimentato da una miriade di piccoli affluenti che drenano le cime della catena, nasce il fiume Great Ruaha. Nella porzione settentrionale della catena, si trova uno dei laghi craterici maggiori dell'Africa: il lago Ngozi.
 Il punto più elevato è il monte Jamimbi, le cui pendici precipitano direttamente nel lago.
 Le terre alte sono coperte di erbe, mentre nelle depressioni all'interno delle valli si trova la parte forestata, le pendici più basse sono coperte di arbusti.
 In molte zone, le montagne presentano piuttosto l'aspetto di un altopiano piuttosto che quello di una vera e propria catena montuosa, ma la denominazione è giustificata dal fatto che queste formano una striscia relativamente sottile che declina precipitosamente sia a est che a ovest.
 Il margine settentrionale è ben marcato a 8° 50' S dalla scarpata che termina nella valle del Ruaha, che è considerata come la diramazione nord-est del tracciato principale della Rift Valley. A sud, i Kipengere terminano nella valle profonda del Ruhuhu, all'altezza dei 10° 30' S, che segna la prima netta interruzione nelle montagne che chiudono a nord la riva del lago Malawi.
 Geologia
 Geologicamente, la catena è formata sul bordo del lago, da una zona di gneiss organizzata in corrugamenti e valli generalmente parallele all'asse principale.
 La cresta più vicina al lago culmina con il monte Jamimbi (scritto anche Chamembe), a 9° 41' S, che raggiunge i 2.925 m sul livello del mare, e la cui medesima pendice scoscesa sprofonda nel sottosuolo senza soluzione di continuità.
 Nella parte meridionale, la catena sembra avere un'ampiezza di appena 30 km, ma a settentrione si amplia fino al doppio, fino a essere interrotta dalla depressione di Buany, drenata in direzione della valle del Ruaha. Poco a sud di questa, si trova la cima più elevata della catena. A nord e a est di Buany, così come in genere nella parte orientale della catena, le montagne si presentano con la sommità appiattita, composte superiormente da strati orizzontali di quarziti, arenarie e conglomerati. Le montagne sono generalmente ammantate di erbe ben sviluppate, le foreste si trovano nelle spaccature, mentre le pendici che scendono verso il lago sono caratterizzate da una rada vegetazione arbustiva.
 Voci correlate
 Nena (etnia)
 Kinga (etnia)
 Parco nazionale di Kitulo
 Collegamenti esterni
 Gruppi montuosi della Tanzania
 Regione di Njombe
 Regione di Mbeya


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 Avis juridique important
 |
 52003PC0732
 Ehdotus Euroopan parlamentin ja neuvoston päätös tiettyjen kolmansien maiden toimista meriliikenteessä (Kodifioitu toisinto) /* KOM/2003/0732 lopull. - COD 2003/0285 */
 Ehdotus EUROOPAN PARLAMENTIN JA NEUVOSTON PÄÄTÖS tiettyjen kolmansien maiden toimista meriliikenteessä (Kodifioitu toisinto)(komission esittämä)PERUSTELUT1. Komissio pitää Kansalaisten Eurooppa -hankkeen kannalta tärkeänä yhteisön lainsäädännön yksinkertaistamista ja selkeyttämistä, jotta siitä saataisiin yksiselitteisempää ja luettavampaa tavallisille kansalaisille. Kansalaiset saisivat näin uusia mahdollisuuksia ja tilaisuuksia käyttää lainsäädännön heille tarjoamia erityisiä oikeuksia.Tätä tavoitetta ei voida saavuttaa niin kauan kuin useita kertoja ja usein huomattavilta osin muutettuja säännöksiä ei ole koottu yhteen, vaan niitä on etsittävä sekä alkuperäisestä säädöksestä että siihen myöhemmin tehdyistä muutoksista. Voimassa olevien säännösten selvittämiseksi on sen vuoksi tutkittava ja vertailtava suuri määrä säädöksiä.Useita kertoja muutetut säädökset on tästä syystä kodifioitava, jotta yhteisön oikeus olisi selkeää ja luettavaa.2. Tämän vuoksi komissio on 1 päivänä huhtikuuta 1987 tekemällään päätöksellä [1] antanut henkilöstölleen ohjeet toteuttaa säädösten kodifiointi viimeistään sen jälkeen, kun niitä on muutettu kymmenen kertaa. Komissio on lisäksi korostanut, että tämä on vähimmäissääntö, sillä yhteisön oikeuden selkeyden ja ymmärrettävyyden edistämiseksi yksiköiden olisi pyrittävä kodifioimaan niiden vastuulla olevat tekstit mahdollisimman lyhyin väliajoin.[1] KOM(1987) 868 PV.3. Tämä vahvistettiin Eurooppa-neuvoston puheenjohtajan Edinburghin huippukokouksessa joulukuussa 1992 esittämissä päätelmissä [2], joissa korostettiin kodifioinnin merkitystä, koska sillä taataan oikeusvarmuus tiettynä ajankohtana tiettyyn kysymykseen sovellettavasta lainsäädännöstä.[2] Katso päätelmien A osan liite 3.Kodifiointi on toteutettava noudattaen kokonaisuudessaan yhteisön tavanomaista lainsäädäntömenettelyä.Koska kodifioinnissa ei saa muuttaa kodifioitavien säädösten asiasisältöä, Euroopan parlamentti, neuvosto ja komissio ovat sopineet 20 päivänä joulukuuta 1994 tehdyllä toimielinten välisellä sopimuksella nopeutetusta käsittelymenettelystä, jonka mukaisesti kodifioidut säädökset voidaan antaa nopeasti.4. Tällä ehdotuksella on tarkoitus kodifioida tiettyjen kolmansien maiden toimista meriliikenteessä 19 päivänä syyskuuta 1978 annettu neuvoston päätös 78/774/ETY [3]. Uudella päätöksellä korvataan siihen sisällytetyt säädökset [4]. Kodifioitavien säädösten asiasisältöä ei ole muutettu tässä ehdotuksessa, vaan niihin on yhdistettäessä tehty ainoastaan kodifioinnin edellyttämät muodolliset muutokset.[3] Toteutettu Euroopan parlamentille ja neuvostolle annetun komission tiedonannon - Yhteisön säännöstön kodifiointi, KOM(2001) 645 lopullinen - mukaisesti.[4] Katso tämän ehdotuksen liite I.5. Kodifiointiehdotus on laadittu kaikilla virallisilla kielillä päätöksen 78/774/ETY ja kaikkien sen muuttamisesta annetun säädöksen alustavan koonnelman pohjalta. Koonnelman on laatinut Euroopan yhteisöjen virallisten julkaisujen toimisto tietojenkäsittelyjärjestelmää käyttäen. Siltä osin kuin artikloja on numeroitu uudelleen, vanhojen ja uusien numeroiden vastaavuus esitetään kodifioidun päätöksen liitteessä II.2003/0285 (COD) 78/774/ETY (mukautettu)Ehdotus EUROOPAN PARLAMENTIN JA NEUVOSTON PÄÄTÖS tiettyjen kolmansien maiden toimista meriliikenteessäEUROOPAN PARLAMENTTI JA EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, jotkaottavat huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen ja erityisestisen 80 artiklan 2 kohdan,ottavat huomioon komission ehdotuksen,ottavat huomioon Euroopan talous- ja sosiaalikomitean lausunnon [5],[5] EYVL C [...], [...], s. [...].ottavat huomioon alueiden komitean lausunnon [6],[6] EYVL C [...], [...], s. [...].noudattavat perustamissopimuksen 251 artiklassa määrättyä menettelyä [7],[7] EYVL C [...], [...], s. [...].sekä katsovat seuraavaa:(1) Tiettyjen kolmansien maiden toimista meriliikenteessä 19 päivänä syyskuuta 1978 tehtyä neuvoston päätöstä 78/774/ETY [8] on muutettu huomattavilta osilta [9]. Sen vuoksi olisi selkeyden ja järkeistämisen takia kodifioitava mainittu päätös.[8] EYVL L 258, 21.9.1978, s. 35, päätös sellaisena kuin se on muutettuna päätöksellä 89/242/ETY (EYVL L 97, 11.4.1989, s. 47).[9] Katso liite I.78/774/ETY johdanto-osan 1 kappale (mukautettu)(2) Olisi otettava käyttöön tietojärjestelmiä, jotta yhteisön toimielimet voivat saada tietoja sellaisten kolmansien maiden kauppalaivastojen toimista, joiden menettelytavat ovat haitallisia jäsenvaltioiden merenkulkuun liittyville eduille varsinkin, jos tällaiset toimet haittaavat jäsenvaltioiden kauppalaivastojen kilpailukykyä kansainvälisessä merenkulussa. N äiden tietojärjestelmien täytyy helpottaa neuvotteluja yhteisön tasolla.78/774/ETY johdanto-osan 2 kappale(3) Olisi säädettävä mahdollisuudesta toteuttaa tarvittavat toimenpiteet yhteisön tasolla, jotta jäsenvaltiot voivat yhdessä toteuttaa vastatoimenpiteitä tiettyjen kolmansien maiden meriliikenteen alan toimia vastaan,78/774/ETY (mukautettu)OVAT TEHNEET TÄMÄN PÄÄTÖKSEN:1 artiklaKunkin jäsenvaltion on toteutettava kaikki tarvittavat toimenpiteet sellaisen järjestelmän käyttöön ottamiseksi, jonka avulla se voi kerätä tietoja sellaisten kolmansien maiden kauppalaivastojen toiminnasta, joiden toimet ovat haitallisia jäsenvaltioiden merenkulkuun liittyville eduille varsinkin, jos tällaiset toimet haittaavat jäsenvaltioiden kauppalaivastojen kilpailukykyä kansainvälisessä merenkulussa.Siinä määrin kuin ensimmäisessä kohdassa tarkoitettujen tavoitteiden toteuttamiseksi on tarpeen, tämän järjestelmän on luotava jokaiselle jäsenvaltiolle mahdollisuus kerätä tietoja:a) tarjolla olevien meriliikenteen palvelujen tasosta;b) näitä palveluja tarjoavien alusten kyseisissä jäsenvaltioissa lastaamien tai purkamien tavaroiden laadusta, määrästä, arvosta, alkuperästä ja määränpäästä; sekäc) tällaisiin palveluihin sovellettavien tariffien tasosta.78/774/ETY2 artikla89/242/ETY 1 artikla1. Neuvosto päättää määräenemmistöllä, mitkä ovat ne kolmannet maat, joiden kauppalaivastoihin tätä tietojärjestelmää yhteisesti sovelletaan.78/774/ETY (mukautettu)2. Edellä 1 kohdassa tarkoitetussa päätöksessä on yksilöitävä, millaiseen meriliikenteeseen tietojärjestelmää sovelletaan, järjestelmän käyttöönottopäivä, tietojen toimittamista koskevat jaksot, ja minkä tyyppisiä 1 artiklan toisessa kohdassa tarkoitettuja tietoja on kerättävä.3. Jäsenvaltioiden on toimitettava tietojärjestelmänsä tuottamat tiedot komissiolle määräajoin tai komission pyynnöstä.4. Komissio laatii yhdistelmän koko yhteisön tiedoista. Näihin tietoihin sovelletaan neuvoston päätöksen 77/587/ETY [10] 4 artiklaa.[10] EYVL L 239, 17.9.1977, s. 23.3 artiklaJäsenvaltiot ja komissio tutkivat säännöllisesti päätöksen 77/587/ETY mukaista neuvottelumenettelyä noudattaen ja muun muassa 1 artiklassa tarkoitetun tietojärjestelmän tuottamien tietojen perusteella 2 artiklan 1 kohdassa tarkoitetuissa päätöksissä määriteltyjen kolmansien maiden kauppalaivastojen toimia.4 artiklaNeuvosto voi yksimielisesti päättää, että jäsenvaltioiden on sovellettava yhteisesti kansalliseen lainsäädäntöönsä sisältyviä tarkoituksenmukaisia vastatoimenpiteitä sellaista kolmatta maata tai kolmansien maiden ryhmää kohtaan, josta on tehty 2 artiklan 1 kohdassa tarkoitettu päätös.78/774/ETY (mukautettu)5 artiklaJäsenvaltioilla on edelleen oikeus soveltaa yksipuolisesti kansallisia tietojärjestelmiään ja vastatoimenpiteitään.6 artiklaKumotaan päätös 78/774/ETY.Viittauksia kumottuun päätökseen pidetään viittauksina tähän päätökseen liitteessä II olevan vastaavuustaulukon mukaisesti.78/774/ETY7 artiklaTämä päätös on osoitettu kaikille jäsenvaltioilleTehty Brysselissä [...] päivänä [...]kuuta [...].Euroopan parlamentin puolesta Neuvoston puolestaPuhemies Puheenjohtaja[...] [...]LIITE IKumottu päätös ja sen muutosNeuvoston päätös 78/774/ETY // (EYVL L 258, 21.9.1978, s. 35)Neuvoston päätös 89/242/ETY // (EYVL L 97, 11.4.1989, s. 47)_______________________ LIITE IIVastaavuustaulukkoPäätös 78/774/ETY // Tämä päätös1 artiklan 1 kohta // 1 artiklan ensimmäinen kohta1 artiklan 2 kohdan johdantolause // 1 artiklan toisen kohdan johdantolause1 artiklan 2 kohdan ensimmäinen luetelmakohta // 1 artiklan toisen kohdan a alakohta1 artiklan 2 kohdan toinen luetelmakohta // 1 artiklan toisen kohdan b alakohta1 artiklan 2 kohdan kolmas luetelmakohta // 1 artiklan toisen kohdan c alakohta2-5 artikla // 2-5 artikla6 artikla // -- // 6 artikla7 artikla // 7 artikla- // Liite I- // Liite II


type: contracts

text:
 Ważna informacja prawna
 |
 22008A0813(01)
 Umowa między Unią Europejską a Republiką Albanii w sprawie udziału Republiki Albanii w operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (operacja EUFOR Tchad/RCA)
 Dziennik Urzędowy L 217 , 13/08/2008 P. 0019 - 0022
 TŁUMACZENIEUmowamiędzy Unią Europejską a Republiką Albanii w sprawie udziału Republiki Albanii w operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (operacja EUFOR Tchad/RCA)UNIA EUROPEJSKA (UE),z jednej strony, orazREPUBLIKA ALBANII,z drugiej strony,zwane dalej "stronami",przyjęcie przez Radę Unii Europejskiej wspólnego działania 2007/677/WPZiB z dnia 15 października 2007 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (operacja EUFOR Tchad/RCA),zaproszenie Republiki Albanii do udziału w operacji dowodzonej przez UE,udane zakończenie procesu formowania sił oraz zalecenie dowódcy operacji UE oraz Komitetu Wojskowego UE dotyczące zgody na udział sił Republiki Albanii w operacji dowodzonej przez UE,decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa CHAD/1/2008 z dnia 13 lutego 2008 r. w sprawie akceptacji udziału państw trzecich w operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej [1],decyzję Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa CHAD/2/2008 18 marca 2008 r. w sprawie utworzenia Komitetu Uczestników dla operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej [2],UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Udział w operacji1. Republika Albanii włącza się do wspólnego działania 2007/677/WPZiB w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i w Republice Środkowoafrykańskiej (EUFOR Tchad/RCA) oraz do wszelkich wspólnych działań i decyzji, na mocy których Rada Unii Europejskiej postanowi rozszerzyć prowadzoną przez Unię Europejską wojskową operację zarządzania kryzysowego zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy i wszelkimi wymaganymi przepisami wykonawczymi.2. Udział Republiki Albanii w dowodzonej przez Unię Europejską wojskowej operacji zarządzania kryzysowego nie narusza autonomii podejmowania decyzji przez Unię Europejską.3. Republika Albanii gwarantuje, że jej siły i personel uczestniczący w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego dowodzonej przez UE wykonują swoje zadania zgodnie z:- wspólnym działaniem 2007/677/WPZiB i ewentualnymi późniejszymi jego zmianami,- planem operacji,- wszelkimi środkami wykonawczymi.4. Siły i personel oddelegowane do udziału w operacji przez Republikę Albanii wykonują swoje obowiązki i postępują mając na uwadze wyłącznie interes wojskowej operacji zarządzania kryzysowego dowodzonej przez UE.5. Republika Albanii informuje w odpowiednim czasie dowódcę operacji dowodzonej przez UE o wszelkich zmianach związanych z udziałem tego państwa w operacji.Artykuł 2Status sił1. Status sił i personelu oddelegowanych przez Republikę Albanii do wojskowej operacji zarządzania kryzysowego dowodzonej przez UE jest określony postanowieniami dotyczącymi statusu sił, jeżeli takie istnieją, uzgodnionymi między Unią Europejską a danymi państwami.2. Status sił i personelu oddelegowanych do dowództwa operacji lub grup dowodzenia usytuowanych poza Republiką Czadu i Republiką Środkowoafrykańską podlega ustaleniom między dowództwem operacji i odpowiednimi grupami dowodzenia a Republiką Albanii.3. Nie naruszając przepisów dotyczących statusu sił, o których mowa w ust. 1, Republika Albanii sprawuje jurysdykcję nad swoimi siłami i personelem uczestniczącymi w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego dowodzonej przez UE.4. Republika Albanii jest odpowiedzialna za wszelkie roszczenia członków jej sił oraz personelu lub ich dotyczące związane z udziałem w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego dowodzonej przez UE. Republika Albanii jest odpowiedzialna za podjęcie działań, w szczególności o charakterze prawnym lub dyscyplinarnym, przeciwko członkom swoich sił oraz personelu, zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi.5. Republika Albanii zobowiązuje się do złożenia oświadczenia o zrzeczeniu się roszczeń w stosunku do któregokolwiek z państw uczestniczących w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego dowodzonej przez UE oraz do uczynienia tego przy podpisywaniu niniejszej umowy.6. Unia Europejska zobowiązuje się do zobowiązania państw członkowskich do złożenia oświadczenia dotyczącego zrzeczenia się roszczeń w związku z udziałem Republiki Albanii w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego dowodzonej przez UE oraz do uczynienia tego przy podpisywaniu niniejszej umowy.Artykuł 3Informacje niejawne1. Republika Albanii podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia ochrony informacji niejawnych UE zgodnie z przepisami bezpieczeństwa Rady Unii Europejskiej określonymi w załączniku do decyzji Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. [3] oraz zgodnie z dalszymi wytycznymi wydanymi przez właściwe organy, w tym dowódcę operacji UE.2. W przypadku zawarcia przez Unię Europejską i Republikę Albanii umowy w sprawie procedur bezpieczeństwa w odniesieniu do wymiany informacji niejawnych, postanowienia tej umowy mają zastosowanie do wojskowej operacji zarządzania kryzysowego dowodzonej przez UE.Artykuł 4Struktura dowodzenia1. Wszyscy członkowie sił i personelu uczestniczący w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego dowodzonej przez UE podlegają w pełni swoim władzom krajowym.2. Władze krajowe przekazują dowodzenie operacyjne i taktyczne lub kontrolę operacyjną i taktyczną nad swoimi siłami i personelem dowódcy operacji UE. Dowódca operacji UE jest upoważniony do delegowania swoich uprawnień.3. Republika Albanii ma takie same prawa i obowiązki w kwestii bieżącego zarządzania operacją jak uczestniczące państwa członkowskie UE.4. Dowódca operacji dowodzonej przez UE może w każdej chwili, po przeprowadzeniu konsultacji z Republiką Albanii, wnioskować o wycofanie udziału Republiki Albanii.5. W celu reprezentowania swojego krajowego kontyngentu w dowodzonej przez UE operacji wojskowej zarządzania kryzysowego Republika Albanii mianuje Starszego Przedstawiciela Wojskowego (zwanego dalej "SMR" – Senior Military Representative). SMR konsultuje się z dowódcą sił UE we wszystkich sprawach mających wpływ na operację oraz jest odpowiedzialny za bieżącą dyscyplinę kontyngentu.Artykuł 5Aspekty finansowe1. Republika Albanii przyjmuje na siebie wszelkie koszty związane ze swoim udziałem w operacji, chyba że koszty te podlegają wspólnemu finansowaniu przewidzianemu w aktach prawnych, o których mowa w art. 1 ust. 1 niniejszej umowy oraz w decyzji Rady 2007/384/WPZiB z dnia 14 maja 2007 r. ustanawiającej mechanizm zarządzania finansowaniem wspólnych kosztów operacji Unii Europejskiej mających wpływ na kwestie wojskowe lub obronne (Athena) [4].2. W przypadku śmierci, obrażeń ciała, strat lub szkód poniesionych przez osoby fizyczne lub prawne z państwa lub państw, w których prowadzona jest operacja, Republika Albanii, w przypadku ustalenia jej odpowiedzialności, wypłaca odszkodowanie zgodnie z warunkami określonymi w postanowieniach dotyczących statusu misji, o których mowa w art. 2 ust. 1 niniejszej umowy.Artykuł 6Przepisy wykonawcze do umowyWszelkie niezbędne ustalenia techniczne i administracyjne służące wykonaniu niniejszej umowy są dokonywane między Sekretarzem Generalnym Rady Unii Europejskiej/Wysokim Przedstawicielem ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa, a odpowiednimi organami Republiki Albanii.Artykuł 7Nieprzestrzeganie obowiązkówJeżeli jedna ze stron nie wykona swoich obowiązków określonych w art. 1–6, druga strona ma prawo do rozwiązania niniejszej umowy z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia.Artykuł 8Rozstrzyganie sporówSpory dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszej umowy są rozstrzygane na drodze dyplomatycznej pomiędzy stronami.Artykuł 9Wejście w życie1. Niniejsza umowa wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po wzajemnym powiadomieniu się przez strony o zakończeniu niezbędnych do tego procedur wewnętrznych.2. Niniejsza umowa jest tymczasowo stosowana od dnia jej podpisania.3. Niniejsza umowa pozostaje w mocy przez cały czas trwania udziału Republiki Albanii w operacji.Sporządzono w Paryżu, dnia 13 lipca 2008 r. w czterech egzemplarzach w języku angielskim.W imieniu Unii EuropejskiejW imieniu Republiki Albanii[1] Dz.U. L 56 z 29.2.2008, s. 64. Decyzja zmieniona decyzją CHAD/3/2008 (Dz.U. L 144 z 4.6.2008, s. 82).[2] Dz.U. L 107 z 17.4.2008, s. 60. Decyzja zmieniona decyzją CHAD/3/2008.[3] Dz.U. L 101 z 11.4.2001, s. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2007/438/WE (Dz.U. L 164 z 26.6.2007, s. 24).[4] Dz.U. L 152 z 13.6.2007, s. 14.--------------------------------------------------


text:
 EUROPAAN YHTEISÖJEN KOMMISSIO
 Bryssel, 14.05.1997
 KOM(97) 215 lopull.
 KOMISSION KERTOMUS NEUVOSTOLLE
 esitetty 23 päivänä marraskuuta 1992 tehdyn neuvoston päätöksen 92/544/ETY 2 artiklan
 mukaisesti (jäsenvaltioiden liikevaihtoverolainsäädännön yhdenmukaistamisesta annetun
 neuvoston kuudennen direktiivin 77/388/ETY 17 artiklasta ja 22 artiklan 3, 4 ja 5
 kohdasta poikkeavien toimenpiteiden soveltaminen)
 Ehdotus:
 NEUVOSTON PÄÄTÖS
 luvan antamisesta Ranskan tasavallalle jatkaa jäsenvaltioiden liikevaihtoverolainsäädännön
 yhdenmukaistamisesta 17 päivänä toukokuuta 1977 annetun neuvoston kuudennen
 direktiivin (77/388/ETY) 17 artiklasta ja 22 artiklan 3, 4 ja 5 kohdasta poikkeavien
 toimenpiteiden soveltamisesta
 (Kömmission esittämät)
 ---pagebreak--- ---pagebreak--- KOMISSION KERTOMUS NEUVOSTOLLE
 esitetty 23 päivänä marraskuuta 1992 tehdyn neuvoston päätöksen 92/544/ETY 2 artiklan
 mukaisesti (jäsenvaltioiden liikevaihtoverolainsäädännön yhdenmukaistamisesta annetun
 neuvoston kuudennen direktiivin 77/388/ETY 17 artiklasta ja 22 artiklan 3, 4 ja 5
 kohdasta poikkeavien toimenpiteiden soveltaminen)
 L
 ---pagebreak--- I. JOHDANTO
 Neuvosto antoi 23 päivänä marraskuuta 1992 tehdyllä päätöksellä 92/544/ETY1
 Ranskan tasavallalle kuudennen direktiivin 27 artiklan nojalla luvan toteuttaa
 kyseisen direktiivin 17 artiklan 2 kohdan ja 22 artiklan 3, 4 ja 5 kohdan säännöksistä
 poikkeavia toimenpiteitä. Tämä lupa oli voimassa 31 päivään joulukuuta 1996.
 Tämän poikkeuksen avulla voitiin toteuttaa erityisjärjestely, jolla pyrittiin
 lieventämään sellaisten henkistä omaisuutta tuottavien tekijöiden velvoitteita, jotka
 saavat kustantajien, tekijänoikeusjärjestöjen ja tuottajien suorittamia
 tekijänoikeusmaksuja.
 Erityistoimenpiteet koostuvat lähdeverotusjärjestelmän soveltamisesta tekijöiltä
 kannettavaan veroon ja tekijöiden vähennysoikeuden muuttamista vakiosummaan
 perustuvaksi.
 Edellä mainitun päätöksen 2 artiklassa säädetään, että komissio antaa neuvostolle
 kertomuksen päätöksen soveltamisesta ja tarvittaessa ehdotuksen
 poikkeusmenettelyä pidentäväksi päätökseksi.
 Tämän kertomuksen tarkoituksena on antaa selvitys kyseisen poikkeusluvan
 soveltamisesta ja tarkastella tämän luvan jatkamista koskevaa pyyntöä, jonka
 Ranskan tasavalta on esittänyt 14 päivänä helmikuuta 1997 komission
 pääsihteeristössä saapuneeksi kirjatussa kirjeessä.
 H. POIKKEUKSEN SOVELTAMINEN
 1. Poikkeuksen taustaa
 Ranska käytti lokakuun 1 päivään 1991 asti kuudennen direktiivin 28 artiklan 3 kohdan b
 alakohdassa säädettyä mahdollisuutta vapauttaa verotuksesta kirjailijoiden, taiteilijoiden ja
 taiteellisten teosten esittäjien suorittamat palvelut (mainitun direktiivin liite F, 2 kohta).
 Pyrkiessään yhdenmukaistamaan lainsäädäntöään yhteisen arvonlisäverojärjestelmän
 tavanomaisiin sääntöihin nähden Ranska liitti lokakuun 1 päivästä 1991 alkaen henkisen
 omaisuuden teosten tekijöiden, esittäjien ja esiintyvien taiteilijoiden suorittamat palvelut
 arvonlisäveron piiriin.
 Yhteisön arvonlisäveron kantoa koskevien säädösten soveltaminen sellaisenaan osoittautui
 käytännössä vaikeaksi etenkin henkisen omaisuuden tekijöiden suorittamien palvelujen
 osalta.
 Asianomaisen ammatin edustajat nimittäin huomauttivat, että veron soveltaminen heidän
 tasollaan ei toisi valtion kassaan mitään tuloa, koska esimerkiksi kustantajat ja tuottajat
 voivat aina vähentää tämän veron, ja verotulon puutteessa uusien kyseisiä tekijöitä
 koskevien hallinnollisten velvoitteiden ainoa tarkoitus olisi tällöin pelkkä muodollinen
 mukautuminen yhteisön lainsäädäntöön.
 1
 EYVL N:o L 351, 2.12.1992, s. 32
 5
 ---pagebreak--- Jotta tekijät saataisiin paremmin hyväksymään arvonlisäverovelvollisuutensa, Ranskan
 tasavalta otti käyttöön kyseisen erityisjärjestelyn.
 2. Järjestelmän keskeiset periaatteet
 Järjestelmässä henkisen omaisuuden tekijöiltä kannettava arvonlisävero peritään
 lähdeverotuksena maksavalta osapuolelta. Tätä järjestelmää sovelletaan, kun
 tekijänoikeusmaksun maksajana on kustantaja, tekijänoikeusjärjestö tai tuottaja.
 Järjestelmää sovelletaan siis ainoastaan, jos maksava osapuoli on veroviranomaisten
 tuntema verovelvollinen.
 Lisäksi 0,80 veroprosenttia sovelletaan tekijänoikeuksiin sen vähennyksen osalta, johon
 tekijät ovat oikeutettuja. Kyseessä on vakiovähennys, eikä sen ohella sovelleta muita
 vähennyksiä.
 Kun yritys maksaa tekijälle tekijänoikeusmaksun, kyseisestä summasta maksetaan valtiolle
 arvonlisävero, josta vähennetään arvonlisäveroa koskeva vakiovähennys.
 Tämän järjestelmän soveltamistoimenpiteiden osalta henkisen omaisuuden tekijät on
 vapautettu laskun laatimista, veroilmoitusta ja veronmaksua koskevista velvoitteista.
 Lisäksi kukin tekijä voi luopua tästä järjestelmästä ja siirtyä tavanomaisen
 arvonlisäverojärjestelmän piiriin.
 3. Ranskan viranomaisten näkemys tämän erityisjärjestelmän soveltamisesta
 Ranskan viranomaiset katsovat, että järjestelmä takaa parhaiten arvonlisäveron kantamisen
 sellaisten henkilöiden osalta, jotka eivät juuri ole perillä liikevaihtoveroa koskevista
 muodollisuuksista (muusikot, kirjailijat, säveltäjät...).
 Lisäksi järjestelmä on laajalti hyväksytty, koska vain 5 prosenttia tekijöistä on päättänyt
 luopua siitä ja siirtyä tavanomaiseen järjestelmään.
 Lisäksi Ranskan viranomaiset toteavat, että veroviranomaiset eivät ole todenneet mitään
 toimintahäiriöitä tätä järjestelmää sovellettaessa.
 m . KOMISSION KANTA
 Kuudennen direktiivin 27 artiklassa säädetään mahdollisuudesta ottaa käyttöön tästä
 direktiivistä poikkeavia erityistoimenpiteitä veronkannon yksinkertaistamiseksi tai
 tietyntyyppisten veropetosten ja veron kiertämisen estämiseksi.
 Komissio katsoo, että käyttöön otetulla järjestelmällä voidaan vähentää hallinnollisia
 velvoitteita hyvin erikoislaatuisen elinkeinon piirissä, ja että kyseiset toimenpiteet
 vastaavat näin ollen 27 artiklassa säädettyä veronkannon yksinkertaistamisen edellytystä.
 M
 ---pagebreak--- Lisäksi henkisen omaisuuden teosten tekijöille tarjottu mahdollisuus valita tavanomainen
 verotusjärjestelmä sallii heidän käyttää täysin vähennysoikeuttaan sikäli kun he katsovat,
 että erityisjärjestelyssä sovellettava vakiovähennys ei vastaa heidän erityistilannettaan.
 Näin ollen komissio katsoo, että on aiheellista jatkaa 27 artiklaan perustuvien
 erityistoimenpiteiden soveltamista.
 Luvan voimassaolon osalta komissio huomauttaa, että se on vahvistanut 10 päivänä
 heinäkuuta 1996 työohjelman asteittaiseksi etenemiseksi kohti uutta yhteistä
 arvonlisäverojärjestelmää2.
 Koska viimeinen ehdotuskokonaisuus on tarkoitus esittää vuoden 1999 puolivälissä,
 komissio arvioi, että poikkeuksellisen toimenpiteen jatkaminen on mahdollista ainoastaan
 31 päivään joulukuuta 1999.
 Olisikin hyödyllistä arvioida tällöin poikkeavan toimenpiteen yhdenmukaisuutta uuden
 arvonlisäverojärjestelmän piirissä kehitetyn lähestymistavan kanssa.
 KOM(96) 328 lopullinen, 22.07.1996
 S
 ---pagebreak--- Ehdotus:
 NEUVOSTON PÄÄTÖS
 luvan antamisesta Ranskan tasavallalle jatkaa jäsenvaltioiden
 liikevaihtoverolainsäädännön yhdenmukaistamisesta 17 päivänä toukokuuta 1977
 annetun neuvoston kuudennen direktiivin (77/388/ETY) 17 artiklasta ja 22 artiklan 3,
 4 ja 5 kohdasta poikkeavan toimenpiteen soveltamista
 (komission esittämä)
 ---pagebreak--- PERUSTELUT
 Ranskan tasavalta esitti 14 päivänä helmikuuta 1997 komission pääsihteeristössä
 saapuneeksi kirjatussa kirjeessä pyynnön saada jatkaa poikkeusta, johon sille myönnettiin
 lupa 23 päivänä marraskuuta 1992 tehdyllä neuvoston päätöksellä N:o 92/544/ETY1.
 Edellä mainitun päätöksen 2 artiklassa täsmennetään, että neuvosto voi kyseisen
 päätöksen soveltamisesta Ranskassa laaditun komission kertomuksen perusteella ja
 komission ehdotuksesta myöntää luvan jatkaa kyseisen päätöksen soveltamista.
 Komission kyseisen päätöksen soveltamisesta laatiman kertomuksen päätelmänä on, että
 on sopivaa jatkaa edellä mainitun päätöksen säännösten soveltamista 31 päivään
 joulukuuta 1999.
 Komissio on vahvistanut 10 päivänä heinäkuuta 1996 työohjelman asteittaiseksi
 etenemiseksi kohti uutta yhteistä arvonlisäverojärjestelmää2, jossa ennakoidaan asteittaista
 siirtymistä uuteen järjestelmään. Koska viimeinen ehdotuskokonaisuus on tarkoitus esittää
 vuoden 1999 puolivälissä, on sopivaa rajoittaa luvan voimassaolo 31 päivään joulukuuta
 1999, sillä näin on mahdollista arvioida poikkeavan toimenpiteen yhdenmukaisuutta uuden
 arvonlisäverojärjestelmän osana kehitetyn yleisen lähestymistavan kanssa.
 Kuudennen arvonlisäverodirektiivin 27 artiklan 3 kohdan mukaisesti Ranskan pyynnöstä
 on ilmoitettu muille jäsenvaltioille 13 päivänä maaliskuuta 1997 päivätyssä kirjeessä.
 1
 EYVL N:o L 351, 2.12.1992, s. 32
 2
 KOM(96) 328 lopullinen, 22.7.1996
 3
 ---pagebreak--- Ehdotus:
 NEUVOSTON PÄÄTÖS
 luvan antamisesta Ranskan tasavallalle jatkaa jäsenvaltioiden
 liikevaihtoverolainsäädännön yhdenmukaistamisesta 17 päivänä toukokuuta 1977
 annetun neuvoston kuudennen direktiivin (77/388/ETY) 17 artiklasta ja 22 artiklan
 3,4 ja 5 kohdasta poikkeavien toimenpiteiden soveltamisesta
 EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, joka
 ottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen,
 ottaa huomioon jäsenvaltioiden liikevaihtoverolainsäädännön yhdenmukaistamisesta -
 yhteinen arvonlisäverojärjestelmä: yhdenmukainen määräytymisperuste, 17 päivänä
 toukokuuta 1977 annetun kuudennen neuvoston direktiivin N:o 77/388/ETY1 ja erityisesti
 sen 27 artiklan,
 ottaa huomioon 23 päivänä marraskuuta 1992 tehdyn neuvoston päätöksen N:o
 92/544/ETY2,
 ottaa huomioon edellä mainitun päätöksen soveltamista koskevan komission kertomuksen,
 ottaa huomioon sen perusteella laaditun komission ehdotuksen,
 sekä katsoo, että
 kuudennen arvonlisäverodirektiivin 27 artiklan 1 kohdan mukaan neuvosto voi komission
 ehdotuksesta yksimielisesti päättää antaa jäsenvaltiolle luvan ottaa käyttöön tästä
 direktiivistä poikkeavia erityistoimenpiteitä tai jatkaa niiden soveltamista veronkannon
 yksinkertaistamiseksi taikka tietyntyyppisten veropetosten tai veron kiertämisen
 estämiseksi,
 Ranskan tasavalta on komission pääsihteeristössä 14 päivänä helmikuuta 1997
 saapuneeksi kirjatulla kirjeellä pyytänyt lupaa jatkaa sille aiemmin rajatuksi ajaksi
 myönnetyn poikkeuksen soveltamista,
 toisille jäsenvaltioille on ilmoitettu 13 päivänä maaliskuuta 1997 Ranskan hallituksen
 esittämästä pyynnöstä,
 1
 EYVL N:o L 145, 13.06.1977, s. 1. Viimeksi muutettuna direktiivillä 96/95/EY (EYVL N:o L 338,
 28.12.1996, s. 89)
 2
 EYVL N:oL 351,2.12.1992, s. 32
 ---pagebreak--- kyseisen poikkeuksen soveltamisesta laadittu komission kertomus osoittaa, että
 erityistoimenpiteet täyttävät edellä mainitun direktiivin 27 artiklan soveltamisen
 edellyttämät ehdot,
 komissio on vahvistanut 10 päivänä heinäkuuta 1996 työohjelman3 sekä aikataulun
 ehdotuksille, joissa ennakoidaan asteittaista etenemistä kohti yhteismarkkinoiden uutta
 yhteistä arvonlisäverojärjestelmää,
 koska viimeinen ehdotuskokonaisuus on tarkoitus esittää vuoden 1999 puolivälissä, lupa
 myönnetään 31 päivään elokuuta 1999 asti, sillä näin on mahdollista arvioida tämän
 poikkeuksen soveltuvuutta uuden arvonlisäverojärjestelmän osana kehitettyyn yleiseen
 lähestymistapaan, ja
 tämä poikkeus ei vaikuta kielteisesti arvonlisäverosta kertyviin Euroopan yhteisöjen omiin
 varoihin,
 ON TEHNYT TÄMÄN PÄÄTÖKSEN:
 KOM(96) 328 lopullinen, 22.7.1996
 ---pagebreak--- 1 artikla
 Poiketen siitä, mitä direktiivin 77/388/ETY 17 artiklassa ja 22 artiklan 3, 4 ja 5 kohdassa
 säädetään, Ranskan tasavallalle annetaan joulukuun 31 päivään 1999 asti lupa:
 - kantaa lähdeverona henkisen omaisuuden teosten tekijöiltä edellytettävä arvonlisävero
 silloin, kun tekijänoikeusmaksujen maksajina ovat kustantajat, tekijänoikeusjärjestöt tai
 tuottajat,
 - soveltaa tekijänoikeusmaksuihin 0,80 prosentin vakiovähennystä, jota kaikilla tekijöillä
 on oikeus vaatia. Tämä vakiovähennys estää muiden vähennysten soveltamisen.
 2 artikla
 Tämä päätös on osoitettu Ranskan tasavallalle.
 Tehty Brysselissä
 Neuvoston puolesta
 Puheenjohtaja
 4o
 ---pagebreak--- ISSN 1024-4492
 KOM(97) 215 lopullinen
 ASIAKIRJAT
 FI 06 01 09
 Luettelonumero : CB-CO-97-203-FI-C
 ISBN 92-78-19591-X
 Euroopan yhteisöjen virallisten julkaisujen toimisto
 L-2985 Luxemburg


type: other

text:
Circolare INPS n. 97 del 14.06.2013 REGISTRAZIONE GRATUITA
 Circolare INPS n. 97 del 14.06.2013 Adempimento dell'obbligazione contributiva. Il principio di competenza e il principio di cassa. Chiarimenti per la Gestione Dipendenti pubblici.
 Con la presente circolare vengono richiamati i criteri di imputazione degli imponibili contributivi, in base ai principi di competenza e di cassa, come disciplinati delle disposizioni di cui all'art. 6 del Decreto Legislativo 2settembre 1997, n. 314.
 Nell'ambito del processo di integrazione conseguente all'art. 21 del decreto legge 6 dicembre 2011, n. 211, convertito con modificazioni dalla legge 22 dicembre 2012, n. 214 - che ha soppresso l'INPDAP e trasferito le funzioni all'INPS - con circolare n. 105 del 7 agosto 2012, sono state impartite istruzioni per le Amministrazioni e gli Enti iscritti alla Gestione Dipendenti Pubblici in ordine alle nuove modalit� di gestione e compilazione delle denunce mensili ex art. 44, comma 9, della legge n. 326/2003, denominate ListaPosPA (ex DMA 2) e confluite nel flusso UNIEMENS.
 Nell'ambito delle novit� introdotte con la nuova denuncia, al p. 2.1 della citata circolare, si � affermato che l'imputazione degli imponibili contributivi deve avvenire secondo il criterio di cassa, in luogo di quello di competenza.
 Tenuto conto che sono stati chiesti chiarimenti in ordine alla generale estensione di tale principio impositivo, con la presente circolare vengono fornite le seguenti precisazioni.
 1. Il principio di competenza e il principio di cassa
 Riguardo ai criteri di imputazione degli imponibili contributivi, vanno richiamati i principi di cui al D.lgs. 2 settembre 1997, n. 314 che, come noto, ha introdotto disposizioni in tema di armonizzazione, razionalizzazione e semplificazione della normativa fiscale e previdenziale concernente i redditi da lavoro dipendente.
 In particolare, l'art. 6 del citato decreto, sostitutivo della previgente disciplina in materia di determinazione della retribuzione da assoggettare a contribuzione ai fini pensionistici dettata dall'art. 12 della legge 30 aprile 1969, n. 153 e successive modificazioni e integrazioni, poi estesa dalla legge dell'8 agosto 1995, n.335 ai dipendenti delle pubbliche amministrazioni, ha statuito, in linea generale, il principio della unificazione delle basi imponibili (quella fiscale e quella previdenziale), pur senza addivenire ad una immedesimazione assoluta del profilo previdenziale con quello fiscale, tanto che, in deroga a tale principio, sono previste alcune eccezioni dovute alla diversa natura e alle differenti finalit� dei due prelievi.
 L'art. 6, co. 1, del citato D.Lgs. n. 314/97 dispone che "Gli articoli 1 e 2 del decreto- legge 10 agosto 1945, n. 692, recepiti negli articoli 27 e 28 del testo unico delle norme sugli assegni familiari, approvato con decreto del Presidente della Repubblica 30 maggio 1955, n. 797, e l'articolo 29 del testo unico delle disposizioni contro gli infortuni sul lavoro e le malattie professionali, approvato con decreto del Presidente della Repubblica 30 giugno 1965, n. 1124, come sostituiti dall'articolo 12 della legge 30 aprile 1969, n. 153, e successive modificazioni e integrazioni, sono sostituiti dal seguente:
 "Art. 12. (Determinazione del reddito da lavoro dipendente ai fini contributivi). 1. Costituiscono redditi di lavoro dipendente ai fini contributivi quelli di cui all'articolo 46, comma 1, del testo unico delle imposte sui redditi, approvato con decreto del Presidente della Repubblica 22 dicembre 1986, n. 917, maturati nel periodo di riferimento".
 Il successivo secondo comma dispone che "Per il calcolo dei contributi di previdenza e assistenza sociale si applicano le disposizioni contenute nell'articolo 48 del testo unico delle imposte sui redditi, approvato con decreto del Presidente della Repubblica 22 dicembre 1986, n. 917, salvo quanto specificato nei seguenti commi".
 Dal combinato disposto delle due norme emerge che la base imponibile contributiva va identificata in base al comma 1 dell'art. 46 del T.U.l.R. (ora art. 49) e quantificata utilizzando i criteri per la determinazione del reddito fiscalmente imponibile definito dall'articolo 48 (ora art. 51) del T.U. 22 dicembre 1986, n. 917.
 Si deve peraltro notare come la definizione del reddito ai fini contributivi, non sia limitata alle somme e valori percepiti, bens�, significativamente, ricomprenda anche somme e valori "maturati"nel periodo di riferimento.
 In altri termini, la nozione di retribuzione imponibile ai fini contributivi non comprende solo quanto percepito dal lavoratore per ogni periodo di paga, ma si dilata sino ad includere, ancorché non corrisposti, somme e valori "dovuti" per legge, regolamento contratto collettivo, ovvero, se pi� favorevole, contratto individuale.
 Quanto sopra discende dal principio, affermato prima in giurisprudenza in correlazione all'automatica costituzione del rapporto previdenziale che si determina al sorgere del rapporto di lavoro e, successivamente, codificato dall'art. 1 della legge n. 389/89 e successive modificazioni, il quale dispone espressamente che: "La retribuzione da assumere come base per il calcolo dei contributi di previdenza e di assistenza sociale non pu� essere inferiore all'importo delle retribuzioni stabilito da leggi, regolamenti, contratti collettivi, stipulati dalle organizzazioni sindacali pi� rappresentative su base nazionale, ovvero da accordi collettivi o contratti individuali, qualora ne derivi una retribuzione di importo superiore a quello previsto dal contratto collettivo". Significativamente l'art. 1 della legge n. 389/89 - unitamente alle altre disposizioni in materia di retribuzione minima imponibile (minimali giornalieri) e retribuzioni convenzionali - � stato espressamente confermato dal comma 8 dell'art. 6 del D.Lgs. n. 314/97.
 Tale la normativa unificata, in ordine all'adempimento dell'obbligazione contributiva, l�ambito di applicazione del criterio di competenza � stato tuttavia contemperato con l�introduzione delle deroghe contenute nell� articolo 6, comma 9, del d.lgs. n. 314 del 1997 che recita: "Le gratificazioni annuali e periodiche, i conguagli di retribuzione spettanti a seguito di norma di legge o di contratto aventi effetto retroattivo e i premi di produzione sono in ogni caso assoggettati a contribuzione nel mese di corresponsione�.
 Si segnala che in una circolare di prossima emanazione saranno forniti per la Gestione Dipendenti Pubblici ulteriori e pi� dettagliate precisazioni.


text:
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Βρυξέλλες, 31.8.2020
 COM(2020) 472 final
 2020/0226(NLE)
 Πρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για τη θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τις τροποποιήσεις των παραρτημάτων της ευρωπαϊκής συμφωνίας διεθνών οδικών μεταφορών επικίνδυνων εμπορευμάτων (ADR) και των συνημμένων κανονισμών στην ευρωπαϊκή συμφωνία διεθνών εσωτερικών πλωτών μεταφορών επικίνδυνων εμπορευμάτων (ADN)
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 1.Αντικείμενο της πρότασης
 Η παρούσα πρόταση αφορά την απόφαση για τον καθορισμό της θέσης που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης επί των τροποποιήσεων των παραρτημάτων της ευρωπαϊκής συμφωνίας διεθνών οδικών μεταφορών επικίνδυνων εμπορευμάτων (ADR) και των συνημμένων κανονισμών στην ευρωπαϊκή συμφωνία διεθνών εσωτερικών πλωτών μεταφορών επικίνδυνων εμπορευμάτων (ADN), όπως θα εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2021, όσον αφορά την προβλεπόμενη λήξη της περιόδου αναστολής έως την οποία τα συμβαλλόμενα μέρη που είναι μέλη της ομάδας εργασίας «Μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων» (WP.15) και η διοικητική επιτροπή της ADN δύνανται να εγείρουν αντιρρήσεις ως προς τις προτεινόμενες τροποποιήσεις για την έκδοση του 2021.
 2.Πλαίσιο της πρότασης
 Τα ανωτέρω παραρτήματα και κανονισμοί, κοινώς γνωστά ως παραρτήματα της ADR και συνημμένοι κανονισμοί στην ADN, ρυθμίζουν τη διεθνή μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων οδικώς και μέσω εσωτερικών πλωτών οδών, αντιστοίχως, μεταξύ μελών της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη (ΟΕΕ/ΗΕ) τα οποία είναι επίσης συμβαλλόμενα μέρη της ADR και της ADN.
 Η ανάπτυξη των οδικών και των εσωτερικών πλωτών μεταφορών επικίνδυνων εμπορευμάτων, τόσο εντός της Ένωσης όσο και μεταξύ της Ένωσης και γειτονικών χωρών, αποτελεί βασικό συστατικό στοιχείο της ευρωπαϊκής κοινής πολιτικής μεταφορών και διασφαλίζει την ορθή λειτουργία όλων των βιομηχανικών κλάδων που παράγουν ή χρησιμοποιούν τα εμπορεύματα που κατατάσσονται ως επικίνδυνα βάσει της ADR και της ADN. Κατά συνέπεια, η προσαρμογή των συμφωνιών αυτών στην τεχνική και επιστημονική πρόοδο είναι ουσιώδους σημασίας ώστε να καταστεί δυνατή η ανάπτυξη των μεταφορών και των συνδεδεμένων με αυτές βιομηχανικών κλάδων εντός της οικονομικής αλυσίδας. Οι τροποποιήσεις αποσκοπούν στην ευθυγράμμιση της ADR και της ADN με τους πρότυπους κανονισμούς των ΗΕ, περιλαμβάνουν δε και νέους ορισμούς, κριτήρια κατάταξης και αριθμούς UN, απαιτήσεις συσκευασίας/επισήμανσης, επικαιροποίηση των εφαρμοστέων προτύπων και τεχνικών διατάξεων, καθώς και συντακτικές διορθώσεις.
 Οι διεθνείς διατάξεις σχετικά με τη μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων καθορίζονται από διαφόρους διεθνείς οργανισμούς, όπως η ΟΕΕ/ΗΕ, ο Διακυβερνητικός Οργανισμός Διεθνών Σιδηροδρομικών Μεταφορών (OTIF) και διάφοροι ειδικευμένοι οργανισμοί των Ηνωμένων Εθνών. Επειδή οι κανόνες πρέπει να είναι συμβατοί μεταξύ τους, έχει διαμορφωθεί ένα σύνθετο διεθνές σύστημα συντονισμού και εναρμόνισης μεταξύ των οργανισμών που συμμετέχουν στις σχετικές εργασίες. Οι διατάξεις αναπροσαρμόζονται ανά διετία.
 2.1.Η ευρωπαϊκή συμφωνία διεθνών οδικών μεταφορών επικίνδυνων εμπορευμάτων (ADR)
 Σκοπός της ευρωπαϊκής συμφωνίας διεθνών οδικών μεταφορών επικίνδυνων εμπορευμάτων (ADR) είναι η ρύθμιση της διεθνούς οδικής μεταφοράς επικίνδυνων εμπορευμάτων μεταξύ των κρατών μελών της ΟΕΕ/ΗΕ και άλλων κρατών που εφαρμόζουν την ADR (συμβαλλόμενα μέρη της ADR). Η ADR τέθηκε σε ισχύ στις 29 Ιανουαρίου 1968.
 Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος της συμφωνίας, αν και όλα τα κράτη μέλη της είναι συμβαλλόμενα μέρη της εν λόγω συμφωνίας.
 2.2.Η ευρωπαϊκή συμφωνία διεθνών εσωτερικών πλωτών μεταφορών επικίνδυνων εμπορευμάτων (ADN)
 Σκοπός της ευρωπαϊκής συμφωνίας διεθνών εσωτερικών πλωτών μεταφορών επικίνδυνων εμπορευμάτων (ADN) είναι η ρύθμιση της διεθνούς μεταφοράς επικίνδυνων εμπορευμάτων μέσω εσωτερικών πλωτών οδών μεταξύ των κρατών μελών της ΟΕΕ/ΗΕ που εφαρμόζουν την ADN (συμβαλλόμενα μέρη της ADN). Η ADN τέθηκε σε ισχύ στις 28 Φεβρουαρίου 2008.
 Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος της συμφωνίας, αν και δεκατρία κράτη μέλη είναι συμβαλλόμενα μέρη της εν λόγω συμφωνίας.
 2.3.Η ομάδα εργασίας «Μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων» (WP.15) και η διοικητική επιτροπή της ADN
 Τα όργανα που έχουν συσταθεί υπό την ΟΕΕ/ΗΕ για να αποφασίζουν σχετικά με τις τροποποιήσεις των ADR και ADN είναι η ομάδα εργασίας «Μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων» (WP.15), η διοικητική επιτροπή της ADN και η επιτροπή ασφαλείας της ADN (WP.15/AC.2). Τα όργανα αυτά απαρτίζονται από τους εκπροσώπους των κρατών μελών της ΟΕΕ/ΗΕ που εφαρμόζουν την ADR και την ADN. Κάθε συμβαλλόμενο μέρος της ADR και της ADN διαθέτει μία ψήφο.
 Σύμφωνα με το κεφάλαιο VII – «Ψηφοφορία» του καταστατικού και του εσωτερικού κανονισμού της ομάδας WP.15, μόνον τα πλήρη μέλη διαθέτουν μία ψήφο στην ομάδα WP.15 και οι αποφάσεις αυτού του οργάνου λαμβάνονται κατά κύριο λόγο συναινετικά. Η ομάδα WP.15 ψηφίζει δι’ ανατάσεως των χεριών.
 Σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 7 της ADN, κάθε συμβαλλόμενο μέρος που εκπροσωπείται στη σύνοδο της διοικητικής επιτροπής της ADN διαθέτει μία ψήφο.
 Στις τροποποιήσεις που εγκρίθηκαν κατά τη διετία 2018-2020 περιλαμβάνεται ευρεία σειρά προσαρμογών στην τεχνική και επιστημονική πρόοδο.
 Για την ADR, η ομάδα WP.15 έλαβε απόφαση σχετικά με αυτές τις προτεινόμενες τροποποιήσεις σε καθεμία από τις συνόδους που αναφέρονται στο τμήμα 2.4 κατωτέρω. Για την ADN, η διοικητική επιτροπή αποφάσισε σχετικά με τις τροποποιήσεις στην εικοστή τέταρτη σύνοδό της που πραγματοποιήθηκε στη Γενεύη στις 31 Ιανουαρίου 2020.
 Σύμφωνα με το άρθρο 14 της ADR, αφού ληφθεί σχετική απόφαση από την ομάδα WP.15, οποιαδήποτε προτεινόμενη τροποποίηση των παραρτημάτων της ADR θεωρείται αποδεκτή εκτός εάν, εντός τριών μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία ο γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών τη διαβιβάσει, τουλάχιστον το ένα τρίτο των συμβαλλόμενων μερών ή πέντε εξ αυτών, αν το ένα τρίτο υπερβαίνει αυτόν τον αριθμό, κοινοποιήσουν εγγράφως στον Γενικό Γραμματέα την αντίρρησή τους για την προτεινόμενη τροποποίηση.
 Σύμφωνα με το άρθρο 20 της ADN, αφού ληφθεί σχετική απόφαση από τη διοικητική επιτροπή της ADN, οι τροποποιήσεις θεωρούνται αποδεκτές εκτός εάν, εντός τριών μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία ο γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών τις διαβιβάσει, τουλάχιστον το ένα τρίτο των συμβαλλόμενων μερών ή πέντε εξ αυτών, αν το ένα τρίτο υπερβαίνει αυτόν τον αριθμό, κοινοποιήσουν εγγράφως στον γενικό γραμματέα την αντίρρησή τους για την προτεινόμενη τροποποίηση.
 Οι τροποποιήσεις που έχουν εγκριθεί από την ομάδα WP.15, ως έχουν στα έγγραφα που περιέχονται στο παράρτημα της παρούσας πρότασης, εστάλησαν στον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών ώστε να κοινοποιηθούν στα συμβαλλόμενα μέρη της ADR την 1η Ιουλίου 2020 προς αποδοχή, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 14 της ADR, και είναι διαθέσιμες στο διαδίκτυο
 1
 .
 Οι τροποποιήσεις που έχουν εγκριθεί από τη διοικητική επιτροπή της ADN, ως έχουν στα έγγραφα που περιέχονται στο παράρτημα της παρούσας πρότασης, κοινοποιήθηκαν από τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών στα συμβαλλόμενα μέρη της ADN την 1η Ιουλίου 2020 προς αποδοχή, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 20 της ADN, και είναι διαθέσιμες στο διαδίκτυο
 2
 .
 Έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2020, ο γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, υπό την ιδιότητά του ως θεματοφύλακα, μπορεί να παραλαμβάνει αντιρρήσεις για τις τροποποιήσεις των ADR και ADN, όπως αυτές εγκρίθηκαν στις συνόδους που αναφέρονται στο σημείο 2.3 ανωτέρω.
 2.4.Οι προβλεπόμενες πράξεις της ομάδας WP.15 και της διοικητικής επιτροπής της ADN
 Σκοπός των προβλεπόμενων πράξεων είναι να προσαρμοστούν στην τεχνική και επιστημονική πρόοδο τα παραρτήματα της ADR και οι συνημμένοι στην ADN κανονισμοί.
 Ειδικότερα, διευκρινίστηκε η εξαίρεση που ισχύει για καταγραφείς δεδομένων και συσκευές παρακολούθησης φορτίου που τροφοδοτούνται με μπαταρίες, εισήχθησαν νέοι ορισμοί –π.χ. «ρυθμός δόσης»– ή τροποποιήθηκαν ορισμοί – π.χ. «θερμοκρασία αυτοεπιταχυνόμενης αποσύνθεσης (SADT)» και «θερμοκρασία αυτοεπιταχυνόμενου πολυμερισμού (SAPT)». Οι κανόνες κατάταξης των επικίνδυνων εμπορευμάτων διευκρινίστηκαν και στις δύο συμφωνίες, ιδίως όσον αφορά τις εκρηκτικές ύλες, τα ραδιενεργά υλικά, τις διαβρωτικές ουσίες κ.λπ. Στον κατάλογο επικίνδυνων εμπορευμάτων προστέθηκαν αρκετές νέες καταχωρίσεις, π.χ. UN 0511 ΠΥΡΟΚΡΟΤΗΤΕΣ, ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΙ προγραμματιζόμενοι για ανατινάξεις, UN 3549 ΙΑΤΡΙΚΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ, ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ A, ΜΟΛΥΣΜΑΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, στερεά ή ΙΑΤΡΙΚΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ, ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ A, ΜΟΛΥΣΜΑΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ μόνο, στερεά. Πραγματοποιήθηκαν διάφορες τροποποιήσεις των ειδικών διατάξεων συσκευασίας και προβλέφθηκαν νέοι κανόνες για: τη συσκευασία που χρησιμοποιείται για συνδυασμό μπαταριών λιθίου που περιέχονται σε εξοπλισμό και μπαταριών λιθίου συσκευασμένων μαζί με εξοπλισμό, τη νιτροκυτταρίνη και τη μεικτή φόρτωση εκρηκτικών ουσιών και αντικειμένων.
 Κατά την εκπόνηση των εν λόγω τροποποιήσεων ζητήθηκε η γνώμη ευρέος φάσματος εμπειρογνωμόνων του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα. Κατά τη διάρκεια της εκπόνησης των τροποποιήσεων, πραγματοποιήθηκαν οι ακόλουθες τεχνικές συνεδριάσεις:
 –
 στην υποεπιτροπή εμπειρογνωμόνων του Οικονομικού και Κοινωνικού Συμβουλίου (ECOSOC) των ΗΕ σχετικά με τις μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων στην:
 (1)
 51η σύνοδό της στη Γενεύη, 3-7 Ιουλίου 2017,
 (2)
 52η σύνοδό της στη Γενεύη, 27 Νοεμβρίου - 6 Δεκεμβρίου 2017,
 (3)
 53η σύνοδό της στη Γενεύη, 25 Ιουνίου - 4 Ιουλίου 2018,
 (4)
 54η σύνοδό της στη Γενεύη, 26 Νοεμβρίου - 4 Δεκεμβρίου 2018,
 –
 στην κοινή συνεδρίαση UNECE–OTIF της επιτροπής εμπειρογνωμόνων του RID και της ομάδας WP.15 στην:
 (1)
 φθινοπωρινή σύνοδό της του 2018 στη Γενεύη, 17-21 Σεπτεμβρίου 2018,
 (2)
 εαρινή σύνοδό της του 2019 στη Βέρνη, 18-22 Μαρτίου 2019,
 (3)
 φθινοπωρινή σύνοδό της του 2019 στη Γενεύη, 17-26 Σεπτεμβρίου 2019,
 –
 για την ADR, στην ομάδα WP.15 στην:
 (1)
 105η σύνοδό της στη Γενεύη, 6-9 Νοεμβρίου 2018,
 (2)
 106η σύνοδό της στη Γενεύη, 13-17 Μαΐου 2019,
 (3) 107η σύνοδό της στη Γενεύη, 11-15 Νοεμβρίου 2019,
 (4)
 108η σύνοδό της στη Γενεύη, 11-15 Μαΐου 2020. Η σύνοδος αυτή αναβλήθηκε λόγω της κρίσης COVID-19· ωστόσο, ζητήθηκε η γνώμη των κρατών μελών στο πλαίσιο γραπτής διαδικασίας από τον πρόεδρο της ομάδας WP.15 και από τη γραμματεία της ΟΕΕ/ΗΕ σχετικά με τις συντακτικές τροποποιήσεις που έπρεπε ακόμη να εισαχθούν στην ADR 2021. Ενόψει της προθεσμίας της 15ης Μαΐου 2020 για την υποβολή παρατηρήσεων, η Επιτροπή διοργάνωσε τηλεδιάσκεψη στις 8 Μαΐου 2020. Τα κράτη μέλη αξιολόγησαν θετικά τις προτάσεις για συντακτικές τροποποιήσεις και υπήρξε ομόφωνη συμφωνία με την τελική πρόταση που υποβλήθηκε γραπτώς από τη γραμματεία της ΟΕΕ/ΗΕ.
 –
 για την ADN, η επιτροπή ασφαλείας της ADN (WP.15/AC.2) στην:
 (1)33η σύνοδό της στη Γενεύη, 27-31 Αυγούστου 2018,
 (2)34η σύνοδό της στη Γενεύη, 21-25 Ιανουαρίου 2019,
 (3)35η σύνοδό της στη Γενεύη, 26-30 Αυγούστου 2019,
 (4)36η σύνοδό της στη Γενεύη, 27-31 Ιανουαρίου 2020,
 και η διοικητική επιτροπή της ADN στην εικοστή τέταρτη σύνοδό της στη Γενεύη, 31 Ιανουαρίου 2020.
 Στις συνεδριάσεις αυτές, οι επιτροπές εμπειρογνωμόνων ανέλυσαν και επεξεργάστηκαν τις επιμέρους προτάσεις τροποποιήσεων. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η συνιστώμενη δράση συμφωνήθηκε ομόφωνα. Οι εμπειρογνώμονες συνέστησαν κατά πλειοψηφία ορισμένες προτάσεις.
 Εκτός εάν οι προτεινόμενες τροποποιήσεις των παραρτημάτων της ADR, όπως κοινοποιήθηκαν από τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, θεωρηθούν απορριφθείσες σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 3 εντός τριών μηνών από την ημερομηνία της κοινοποίησης, δηλαδή την 1η Οκτωβρίου 2020, οι εν λόγω τροποποιήσεις θα αρχίσουν να ισχύουν την 1η Ιανουαρίου 2021.
 Εκτός εάν οι προτεινόμενες τροποποιήσεις των συνημμένων κανονισμών στην ADN θεωρηθούν απορριφθείσες σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 5 εντός τριών μηνών από την ημερομηνία της κοινοποίησης, δηλαδή την 1η Οκτωβρίου 2020, οι εν λόγω τροποποιήσεις θα αρχίσουν να ισχύουν την 1η Ιανουαρίου 2021.
 3.Θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης
 Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος της ADR και της ADN. Ωστόσο, η μη συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε διεθνή συμφωνία δεν την εμποδίζει να ασκεί την αρμοδιότητά της και να καθορίζει, μέσω των θεσμικών οργάνων της, τη θέση που πρέπει να λαμβάνεται εξ ονόματός της ενώπιον του οργάνου που έχει συσταθεί με την εν λόγω συμφωνία, ιδίως μέσω των μετεχόντων στη συμφωνία κρατών μελών που ενεργούν από κοινού προς το συμφέρον της Ένωσης [βλ. Γερμανία κατά Συμβουλίου, υπόθεση C-399/12 («Διεθνές Γραφείο Αμπέλου και Οίνου»), σκέψη 52 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία].
 Επί του παρόντος υπάρχουν 52 συμβαλλόμενα μέρη της ADR, όλα δε τα κράτη μέλη της ΕΕ είναι συμβαλλόμενα μέρη της εν λόγω συμφωνίας. Υπάρχουν 18 συμβαλλόμενα μέρη της ADN και 13 κράτη μέλη της ΕΕ είναι συμβαλλόμενα μέρη της εν λόγω συμφωνίας.
 Από την 1η Ιανουαρίου 1997, η Ευρωπαϊκή Ένωση εφαρμόζει τις διατάξεις της ADR στις οδικές μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων στο έδαφος της ΕΕ, αρχικά σύμφωνα με την οδηγία 94/55/ΕΚ του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 1994, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τις οδικές μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων
 3
 . Το 2008 η οδηγία 94/55/ΕΚ αντικαταστάθηκε από την οδηγία 2008/68/ΕΚ
 4
 , η οποία στηρίζεται στις αρχές της προγενέστερης οδηγίας. Από την 1η Ιανουαρίου 2009, η Ευρωπαϊκή Ένωση εφαρμόζει τις διατάξεις της ADN στις εσωτερικές πλωτές μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων.
 Το άρθρο 4 της οδηγίας 2008/68/ΕΚ, που αφορά τρίτες χώρες, ορίζει ότι «[ο]ι μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών επιτρέπονται, εφόσον πληρούνται οι απαιτήσεις των ADR, RID ή ADN, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά στα παραρτήματα».
 Επιπλέον, οι προαναφερόμενες τροποποιήσεις θα έχουν επίπτωση στην εφαρμογή της οδηγίας 2008/68/ΕΚ, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 8 αυτής. Σύμφωνα με την εν λόγω διάταξη, η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να προσαρμόζει το παράρτημα I τμήμα I.1 και το παράρτημα III τμήμα III.1 της οδηγίας 2008/68/ΕΚ στην επιστημονική και τεχνική πρόοδο, «προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι τροποποιήσεις των ADR [...] και ADN».
 4.Νομική βάση
 4.1.Διαδικαστική νομική βάση
 4.1.1.Αρχές
 Το άρθρο 218 παράγραφος 9 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) προβλέπει την έκδοση αποφάσεων για τον καθορισμό «των θέσεων που θα πρέπει να ληφθούν, εξ ονόματος της Ένωσης, σε όργανο που συνιστάται από δεδομένη συμφωνία, όταν το εν λόγω όργανο καλείται να θεσπίσει πράξεις που παράγουν έννομα αποτελέσματα, με εξαίρεση τις πράξεις που συμπληρώνουν ή τροποποιούν το θεσμικό πλαίσιο της συμφωνίας».
 Το άρθρο 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ εφαρμόζεται ανεξάρτητα από το αν η Ένωση είναι μέλος του οργάνου ή συμβαλλόμενο μέρος της συμφωνίας
 5
 .
 Η έννοια των «πράξεων που παράγουν έννομα αποτελέσματα» περιλαμβάνει πράξεις που παράγουν έννομα αποτελέσματα δυνάμει των κανόνων του διεθνούς δικαίου που διέπουν το συγκεκριμένο όργανο. Περιλαμβάνει επίσης πράξεις που δεν έχουν δεσμευτική ισχύ βάσει του διεθνούς δικαίου, αλλά «επηρεάζουν με καθοριστικό τρόπο το περιεχόμενο των ρυθμίσεων που θεσπίζει ο νομοθέτης της Ένωσης»
 6
 .
 4.1.2.Εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση
 Η WP.15 είναι όργανο που έχει συσταθεί με συμφωνία, και συγκεκριμένα την ευρωπαϊκή συμφωνία διεθνών οδικών μεταφορών επικίνδυνων εμπορευμάτων (ADR).
 Η διοικητική επιτροπή της ADN είναι όργανο που έχει συσταθεί με συμφωνία, και συγκεκριμένα την ευρωπαϊκή συμφωνία διεθνών εσωτερικών πλωτών μεταφορών επικίνδυνων εμπορευμάτων (ADΝ).
 Οι πράξεις τις οποίες ενέκρινε η WP.15 και η διοικητική επιτροπή της ADN είναι πράξεις που παράγουν έννομα αποτελέσματα. Υπό τις προϋποθέσεις που περιγράφονται ανωτέρω, οι εγκριθείσες πράξεις θα είναι δεσμευτικές βάσει του διεθνούς δικαίου σύμφωνα με το άρθρο 14 της ADR και το άρθρο 20 της ADN, και μπορούν να επηρεάσουν καθοριστικά το περιεχόμενο της νομοθεσίας της ΕΕ, και συγκεκριμένα την οδηγία 2008/68/ΕΚ. Αυτό οφείλεται στο ότι το άρθρο 1 καθιστά υποχρεωτική τη χρήση αυτών των κανόνων για τις οδικές και τις εσωτερικές πλωτές μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων εντός και μεταξύ των κρατών μελών και στο ότι το άρθρο 4 της οδηγίας 2008/68/ΕΚ, το οποίο αφορά τις τρίτες χώρες, προβλέπει ότι «[ο]ι μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών επιτρέπονται, εφόσον πληρούνται οι απαιτήσεις των ADR, RID ή ADN, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά στα παραρτήματα».
 Η προβλεπόμενη πράξη δεν συμπληρώνει ούτε τροποποιεί το θεσμικό πλαίσιο της συμφωνίας.
 Συνεπώς, η διαδικαστική νομική βάση για την προτεινόμενη απόφαση είναι το άρθρο 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ.
 4.2.Ουσιαστική νομική βάση
 4.2.1.Αρχές
 Η ουσιαστική νομική βάση για την έκδοση απόφασης βάσει του άρθρου 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ εξαρτάται πρωτίστως από τον στόχο και το περιεχόμενο της προβλεπόμενης πράξης για την οποία λαμβάνεται θέση εξ ονόματος της Ένωσης. Εάν η προβλεπόμενη πράξη επιδιώκει διττό σκοπό ή έχει δύο συνιστώσες και εάν ένας από τους σκοπούς ή μία από τις συνιστώσες μπορεί να χαρακτηριστεί ως ο/η κύριος/-α, ενώ ο/η άλλος/-η έχει απλώς παρεπόμενο χαρακτήρα, η απόφαση βάσει του άρθρου 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ πρέπει να στηρίζεται σε μία και μόνη ουσιαστική νομική βάση, ήτοι εκείνη που επιβάλλει ο/η κύριος/-α ή πρωτεύων/-ουσα σκοπός ή συνιστώσα.
 4.2.2.Εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση
 Ο κύριος στόχος και το περιεχόμενο της απόφασης αφορούν τις οδικές και τις εσωτερικές πλωτές μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων. Συνεπώς, η ουσιαστική νομική βάση της προτεινόμενης απόφασης είναι το άρθρο 91 της ΣΛΕΕ.
 4.3.Συμπέρασμα
 Το άρθρο 91 της ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ, θα πρέπει να αποτελέσουν τη νομική βάση της προτεινόμενης απόφασης του Συμβουλίου.
 5.Δημοσίευση της προβλεπόμενης πράξης
 Για λόγους διαφάνειας και ορθής αναφοράς, οι αποφάσεις της ομάδας εργασίας «Μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων» (WP.15) και της επιτροπής ασφαλείας της ADN δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με αναφορά της έναρξης ισχύος τους.
 2020/0226 (NLE)
 Πρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για τη θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τις τροποποιήσεις των παραρτημάτων της ευρωπαϊκής συμφωνίας διεθνών οδικών μεταφορών επικίνδυνων εμπορευμάτων (ADR) και των συνημμένων κανονισμών στην ευρωπαϊκή συμφωνία διεθνών εσωτερικών πλωτών μεταφορών επικίνδυνων εμπορευμάτων (ADN)
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
 Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 91, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9,
 Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1)Η ευρωπαϊκή συμφωνία διεθνών οδικών μεταφορών επικίνδυνων εμπορευμάτων («ADR») τέθηκε σε ισχύ στις 29 Ιανουαρίου 1968. Η ευρωπαϊκή συμφωνία διεθνών εσωτερικών πλωτών μεταφορών επικίνδυνων εμπορευμάτων («ADN») τέθηκε σε ισχύ στις 28 Φεβρουαρίου 2008.
 (2)Δυνάμει του άρθρου 14 της ADR, κάθε συμβαλλόμενο μέρος δύναται να προτείνει μία ή περισσότερες τροποποιήσεις των παραρτημάτων της εν λόγω συμφωνίας και, συνεπώς, η ομάδα εργασίας «Μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων» («WP.15») δύναται να εγκρίνει τροποποιήσεις των παραρτημάτων της ADR. Δυνάμει του άρθρου 20 της ADN, η επιτροπή ασφαλείας και η διοικητική επιτροπή δύνανται να εγκρίνουν τροποποιήσεις των συνημμένων κανονισμών στην ADN.
 (3)Οι τροποποιήσεις που εγκρίθηκαν κατά τη διετία 2018-2020 από την WP.15 και τη διοικητική επιτροπή της ADN σχετικά με τις οδικές και τις εσωτερικές πλωτές μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων κοινοποιήθηκαν στα συμβαλλόμενα μέρη της ADR και της ADN την 1η Ιουλίου 2020.
 (4)Είναι σκόπιμο να καθοριστεί η θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης όσον αφορά τις εν λόγω τροποποιήσεις των ADR και ADN, διότι οι εν λόγω πράξεις θα μπορούν να επηρεάσουν καθοριστικά το περιεχόμενο της ενωσιακής νομοθεσίας, και συγκεκριμένα της οδηγίας 2008/68/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
 7
 . Η εν λόγω οδηγία καθορίζει απαιτήσεις για τις οδικές, σιδηροδρομικές και εσωτερικές πλωτές μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων εντός ή μεταξύ των κρατών μελών, παραπέμποντας στην ADR και στην ADN. Το άρθρο 4 της εν λόγω οδηγίας ορίζει ότι οι μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών επιτρέπονται, εφόσον πληρούνται οι απαιτήσεις των ADR, RID ή ADN, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά στα παραρτήματα. Επιπλέον, βάσει του άρθρου 8 της οδηγίας 2008/68/ΕΚ, η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να προσαρμόζει το παράρτημα I τμήμα I.1 και το παράρτημα III τμήμα III.1 της εν λόγω οδηγίας στην επιστημονική και τεχνική πρόοδο, προκειμένου ιδίως να ληφθούν υπόψη οι τροποποιήσεις των ADR, RID και ADN.
 (5)Η Ένωση δεν αποτελεί συμβαλλόμενο μέρος της ADR ή της ADN. Το γεγονός αυτό, ωστόσο, δεν την εμποδίζει να ασκεί την αρμοδιότητά της και να καθορίζει, μέσω των θεσμικών οργάνων της, τη θέση που πρέπει να λαμβάνεται εξ ονόματός της ενώπιον του οργάνου που έχει συσταθεί με την εν λόγω συμφωνία, ιδίως μέσω των μετεχόντων στη συμφωνία κρατών μελών που ενεργούν από κοινού προς το συμφέρον της Ένωσης.
 (6)Όλα τα κράτη μέλη είναι συμβαλλόμενα μέρη της ADR και την εφαρμόζουν, ενώ 13 κράτη μέλη της ΕΕ είναι συμβαλλόμενα μέρη της ADN και την εφαρμόζουν.
 (7)Οι εγκριθείσες τροποποιήσεις αφορούν τεχνικά πρότυπα ή ενιαίες τεχνικές προδιαγραφές, και αποβλέπουν στην εξασφάλιση ασφαλών και αποτελεσματικών μεταφορών επικίνδυνων εμπορευμάτων, λαμβανομένων ταυτόχρονα υπόψη της επιστημονικής και της τεχνικής προόδου στον συγκεκριμένο τομέα και της ανάπτυξης νέων ουσιών και ειδών που ενέχουν κινδύνους κατά τη μεταφορά τους. Η ανάπτυξη των οδικών και εσωτερικών πλωτών μεταφορών επικίνδυνων εμπορευμάτων, τόσο εντός της Ένωσης όσο και μεταξύ της Ένωσης και γειτονικών της χωρών, αποτελεί βασικό συστατικό στοιχείο της κοινής πολιτικής μεταφορών και διασφαλίζει την ορθή λειτουργία όλων των βιομηχανικών κλάδων που παράγουν ή χρησιμοποιούν τα εμπορεύματα που ταξινομούνται ως επικίνδυνα βάσει της ADR και της ADN.
 (8)Όλες οι προτεινόμενες τροποποιήσεις είναι αιτιολογημένες και επωφελείς και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να υποστηριχθούν από την Ένωση.
 (9)Η θέση της Ένωσης πρόκειται να εκφρασθεί από τα κράτη μέλη της Ένωσης που είναι συμβαλλόμενα μέρη της ADR και της ADN, ενεργώντας από κοινού,
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
 Άρθρο 1
 Η θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης όσον αφορά τις τροποποιήσεις που ενέκρινε η ομάδα εργασίας «Μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων» (WP.15) και η διοικητική επιτροπή της ADN στα παραρτήματα της ADR και στους συνημμένους κανονισμούς στην ADN, αντίστοιχα, όπως αναφέρεται στο παράρτημα της παρούσας απόφασης, καθορίζεται στο εν λόγω παράρτημα.
 Ελάσσονος σημασίας αλλαγές της εν λόγω θέσης επιτρέπεται να συμφωνηθούν χωρίς περαιτέρω απόφαση του Συμβουλίου, σύμφωνα με το άρθρο 2.
 Άρθρο 2
 Η θέση που αναφέρεται στο άρθρο 1 εκφράζεται από τα κράτη μέλη της Ένωσης που είναι συμβαλλόμενα μέρη της ADR και της ADN, τα οποία ενεργούν από κοινού.
 Άρθρο 3
 Οι αποφάσεις της ομάδας εργασίας «Μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων» (WP.15) και της επιτροπής ασφάλειας της ADN δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με αναφορά της ημερομηνίας έναρξης ισχύος τους.
 Άρθρο 4
 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημερομηνία της έκδοσής της.
 Βρυξέλλες,
 Για το Συμβούλιο
 Ο Πρόεδρος
 (1)
 http://www.unece.org/trans/main/dgdb/wp15/wp15rep.html.
 (2)
 http://www.unece.org/trans/main/dgdb/adn/adn_rep.html.
 (3)
 ΕΕ L 319 της 12.12.1994, σ. 7.
 (4)
 ΕΕ L 260 της 30.9.2008, σ. 13.
 (5)
 Απόφαση του Δικαστηρίου της 7ης Οκτωβρίου 2014, Γερμανία κατά Συμβουλίου, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, σκέψη 64.
 (6)
 Απόφαση του Δικαστηρίου της 7ης Οκτωβρίου 2014, Γερμανία κατά Συμβουλίου, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, σκέψεις 61 έως 64.
 (7)
 Οδηγία 2008/68/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Σεπτεμβρίου 2008, σχετικά με τις εσωτερικές μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων (ΕΕ L 260 της 30.9.2008, σ. 13.)
 ---documentbreak---
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Βρυξέλλες, 31.8.2020
 COM(2020) 472 final
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
 στην
 πρόταση απόφασης του Συμβουλίου
 για τον καθορισμό της θέσης που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τις τροποποιήσεις των παραρτημάτων της ευρωπαϊκής συμφωνίας διεθνών οδικών μεταφορών επικίνδυνων εμπορευμάτων (ADR) και των συνημμένων κανονισμών στην ευρωπαϊκή συμφωνία διεθνών εσωτερικών πλωτών μεταφορών επικίνδυνων εμπορευμάτων (ADN)
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
 Πρόταση
 Έγγραφο αναφοράς
 Κοινοποίηση
 Θέμα
 Παρατηρήσεις
 Θέση της ΕΕ
 1.
 ECE/TRANS/WP.15/249
 ΣΥΝΘΗΚΕΣ C.N.274.2020.-XI.B.14
 Σχέδιο τροποποιήσεων των παραρτημάτων Α και Β της ADR
 Τεχνική συναίνεση στο πλαίσιο της ομάδας «Μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων – WP.15».
 Αποδοχή των τροποποιήσεων.
 2.
 ECE/TRANS/WP.15/249/Add.1
 ΣΥΝΘΗΚΕΣ C.N.274.2020.-XI.B.14
 Σχέδιο τροποποιήσεων των παραρτημάτων Α και Β της ADR - Προσθήκη
 Τεχνική συναίνεση στο πλαίσιο της ομάδας «Μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων – WP.15».
 Αποδοχή των τροποποιήσεων.
 3.
 ECE/TRANS/WP.15/249/Corr.1
 ΣΥΝΘΗΚΕΣ C.N.274.2020.-XI.B.14
 Σχέδιο τροποποιήσεων των παραρτημάτων Α και Β της ADR - Διορθωτικό
 Τεχνική συναίνεση στο πλαίσιο της ομάδας «Μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων – WP.15».
 Αποδοχή των τροποποιήσεων.
 4.
 ECE/ADN/54
 ΣΥΝΘΗΚΕΣ C.N.273.2020.-XI.D.6
 Σχέδιο τροποποιήσεων των κανονισμών που είναι προσαρτημένοι στην ADN
 Τεχνική συναίνεση στο πλαίσιο της διοικητικής επιτροπής της ADN.
 Αποδοχή των τροποποιήσεων.