text:
 AN COIMISIÚN EORPACH
 An Bhruiséil,22.12.2021
 COM(2021) 569 final
 2021/0429(APP)
 Togra le haghaidh
 RIALACHÁN ÓN gCOMHAIRLE
 lena leasaítear Rialachán (AE, Euratom) 2020/2093 lena leagtar síos an creat airgeadais ilbhliantúil do na blianta 2021 go 2027
 MEABHRÁN MÍNIÚCHÁIN
 1.COMHTHÉACS AN TOGRA
 1.1Tacú le haistriú glas atá cothrom ó thaobh na sochaí de
 Is é is aidhm don phacáiste ‘Oiriúnach do 55’ a moladh an 14 Iúil 2021 an t‐athrú ó bhonn atá de dhíth ar fud an gheilleagair, na sochaí agus na hearnála tionsclaíochta a chur i bhfeidhm.
 Is cuid thábhachtach de ghníomh an Aontais chun na spriocanna uaillmhianacha aeráide a bhaint amach é an córas nua trádála astaíochtaí le haghaidh foirgneamh agus iompar de bhóthar atá beartaithe a thabhairt isteach. Ba cheart go gcuideodh sé le haghaidh a thabhairt ar an easpa laghduithe astaíochtaí go dtí seo sna hearnálacha sin ar an mbealach is costéifeachtaí. Cuirfidh an tabhairt isteach sin le hacmhainní dílse nua i gcomhair bhuiséad an Aontais freisin. An tráth céanna, meastar go mbeidh tionchar díreach ag na coigeartuithe is gá sna hearnálacha sin, sa ghearrthéarma, ar theaghlaigh leochaileacha agus ar mhicrifhiontair leochaileacha ar fud an Aontais, chomh fada agus atá siad ag brath ar mhodhanna iompair agus téimh ar mór a lorg carbóin. Chun cuidiú le dul i ngleic leis na tionchair shóisialta sin, tá tionscnamh nua curtha chun cinn ag an gCoimisiún: Ciste Sóisialta na hAeráide
 1
 .
 1.2 An chéad ghlúin eile d’acmhainní dílse a chur chun feidhme le haghaidh bhuiséad an Aontais.
 I gcomhréir lena ghealltanas sa Treochlár a comhaontaíodh mar chuid den Chomhaontú Idirinstitiúideach an 16 Nollaig 2020
 2
 , molann an Coimisiún an Cinneadh maidir le hAcmhainní Dílse
 3
 a leasú chun na hacmhainní dílse nua seo a leanas a bhunú i gcomhair bhuiséad an Aontais Eorpaigh:
 –sciar den ioncam faoin Treoir maidir le Córas Trádála Astaíochtaí
 4
 , a bhfuil sé molta ag an gCoimisiún go ndéanfaí leasú uirthi
 5
 ,
 –sciar den ioncam a fhabhróidh ón Sásra um Choigeartú Carbóin ar Theorainneacha
 6
 ,
 –glaoráta aonfhoirmeach a chur i bhfeidhm ar an sciar de bhrabúis iarmharacha na bhfiontar ilnáisiúnta, a ath‐leithdháileadh ar Bhallstáit [de bhun na Treorach maidir le cur chun feidhme an chomhaontaithe dhomhanda i dtaca le hath‐leithdháileadh a dhéanamh ar chearta chun cánachais].
 Sna conclúidí uaithi an 21 Iúil 2020, dúirt an Chomhairle Eorpach gur cheart na fáltais ó na hacmhainní dílse nua a tugadh isteach tar éis 2021 a úsáid chun iasachtaíocht Next Generation EU a aisíoc. Thairis sin, d’iarr sí ar an gCoimisiún ‘athscrúdú ar an gCreat Airgeadais Ilbhliantúil a mholadh chuige sin in am agus i dtráth’
 7
 .
 Sa Chomhaontú Idirinstitiúideach an 16 Nollaig 2020, chomhaontaigh Parlaimint na hEorpa, an Chomhairle agus an Coimisiún ‘go gcaithfear aisíocaíocht phríomhshuim na gcistí sin a bheidh le húsáid le haghaidh caiteachas faoi Ionstraim Théarnaimh an Aontais Eorpaigh (NextGenerationEU) agus an t‐ús gaolmhar atá dlite a mhaoiniú le buiséad ginearálta an Aontais, lena n‐áirítear trí fháltais leordhóthanacha ó acmhainní dílse nua a thabharfar isteach tar éis 2021.’ Ina theannta sin, d’aithin na trí institiúid an tábhacht atá le comhthéacs Ionstraim Théarnaimh an Aontais Eorpaigh agus dúirt siad ‘nár cheart laghdú míchuí ar chaiteachas cláir ná ar ionstraimí infheistíochta faoin gCreat Airgeadais Ilbhliantúil a bheith mar thoradh ar chaiteachas bhuiséad an Aontais i ndáil le haisíocaíocht Ionstraim Théarnaimh an Aontais Eorpaigh’. Thairis sin, deirtear sa Chomhaontú Idirinstitiúideach ‘go bhfuil sé inmhianaithe freisin na méaduithe ar an acmhainn dhílis bunaithe ar an ollioncam náisiúnta a mhaolú do na Ballstáit’
 8
 .
 Táthar ag brath na hacmhainní dílse nua a moladh inniu a thabhairt isteach faoi 2023.
 1.3Forais agus cuspóirí an togra
 Tá athbhreithniú spriocdhírithe á mholadh ag an gCoimisiún ar Rialachán (AE, Euratom) 2020/2093 ón gComhairle an 17 Nollaig 2020
 9
 chun na gcríoch seo a leanas:
 –méadú ar uasteorainneacha an Chreata Airgeadais Ilbhliantúil i gcomhair Chiste Sóisialta na hAeráide atá beartaithe;
 –coigeartú uathoibríoch ar uasteorainneacha an Chreata Airgeadais Ilbhliantúil bunaithe ar acmhainní dílse nua a thabhairt isteach a d’fhágfadh go mbeifí in ann iasachtaíocht NextGenerationEU a aisíoc.
 2.EILIMINTÍ DLÍ AN TOGRA
 2.1Méadú ar uasteorainneacha caiteachais an Chreata Airgeadais Ilbhliantúil i gcomhair Chiste Sóisialta na hAeráide.
 Mar chuid den phacáiste reachtach ‘Oiriúnach do 55’, tá sé molta ag an gCoimisiún go mbunófaí Ciste Sóisialta Aeráide (‘an Ciste’) chun cuidiú le haghaidh a thabhairt ar na tionchair shóisialta a eascraíonn as an trádáil astaíochtaí le haghaidh earnálacha na bhfoirgneamh agus an iompair de bhóthar. Leis an gCiste, ba cheart go gcuirfí cistiú ar fáil do na Ballstáit chun tacú le bearta agus le hinfheistíochtaí in éifeachtúlacht fuinnimh, i gcórais nua téimh agus fuaraithe, agus i soghluaisteacht níos glaine chomh maith le tacaíocht ioncaim dhíreach shealadach.
 Díreofar, leis an gCiste, ar theaghlaigh leochaileacha, ar úsáideoirí iompair leochaileacha agus ar mhicrifhiontair leochaileacha a ndéanann an CTA nua le haghaidh foirgneamh agus iompar de bhóthar difear dóibh.
 Déanfar an Ciste a mhaoiniú faoi cheannteideal 3 ‘Acmhainní Nádúrtha agus an Comhshaol’ den Chreat Airgeadais Ilbhliantúil, agus in ainmníocht an bhuiséid bhliantúil mar chuid den bhraisle ‘beartas um Chomhshaol agus Gníomhú ar son na hAeráide’.
 Ba cheart, dá bhrí sin, Iarscríbhinn I a ghabhann le Rialachán (AE, Euratom) 2020/2093 ón gComhairle an 17 Nollaig 2020
 10
 a leasú agus an Iarscríbhinn a ghabhann leis an togra seo a chur ina hionad.
 2.2Coigeartú bliantúil sonrach bunaithe ar acmhainní dílse nua
 Chun go mbeifí in ann iasachtaíocht NextGenerationEU a aisíoc, molann an Coimisiún sásra coigeartúcháin uathoibríoch ar uasteorainneacha an Chreata Airgeadais Ilbhliantúil.
 Foráiltear leis an sásra coigeartúcháin, a mholtar mar airteagal 4a nua den Rialachán an Chreata Airgeadais Ilbhliantúil, maidir le:
 –coigeartú ar uasteorainn an Chreata Airgeadais Ilbhliantúil i gcomhair fho-cheannteideal 2b i leithreasuithe faoi chomhair gealltanas, agus ar an uasteorainn do leithreasuithe faoi chomhair íocaíochtaí, atá le déanamh go bliantúil, ar cóimhéid le hioncam iarbhír a eascraíonn as acmhainní dílse nua a bailíodh an bhliain roimhe sin, mar a cuireadh isteach i cuntais shealadacha an Choimisiúin i gcomhréir le hairteagal 245(3) den Rialachán Airgeadais;
 –cuirfear chun feidhme an sásra le haghaidh an choigeartaithe bhliantúil ó 2024 ar aghaidh bunaithe ar na hacmhainní dílse nua atáthar ag brath a thabhairt isteach faoin 1 Eanáir 2023;
 –cuirfear uasteorainn ar mhéid an choigeartaithe ag méid EUR 15 bhilliún in aghaidh na bliana i bpraghsanna 2018. Don bhliain 2027, laghdófar méid an choigeartaithe faoi mhéid EUR 8 mbilliún (i bpraghsanna 2018).
 –cuirfidh an Coimisiún an coigeartú in iúl do Pharlaimint na hEorpa agus don Chomhairle go gairid tar éis na cuntais shealadacha a ghlacadh agus dá bhrí sin faoi lár mhí Aibreáin.
 Freagraíonn méid EUR 15 bhilliún do phróifíl aisíocaíochta líní ó bhuiséad an Aontais le haghaidh tacaíocht neamh‐inaisíoctha bunaithe ar phleanáil eisiúna an Choimisiún le haghaidh NextGenerationEU, lena n‐áirítear an struchtúr aibíochta.
 An méid socraithe de EUR 8 mbilliún a asbhainfear agus an coigeartú á ríomh sa bhliain 2027, freagraíonn sé sin don mheánchaiteachas bliantúil i gcomhair Chiste Sóisialta na hAeráide ó 2026, nuair a chuirfear tús le hioncaim ó CTA foirgneamh agus iompar de bhóthar, go 2032.
 Ní chuirfear san áireamh an coigeartú bliantúil sonrach sin ar an uasteorainn íocaíochta agus na huasmhéideanna á ríomh don choigeartú bliantúil san uasteorainn íocaíochta faoin Ionstraim Corrlaigh Aonair dá dtagraítear in airteagal 11(3) de Rialachán CAI.
 Beidh dréachtbhuiséad leasaitheach a mhéadóidh, mar is iomchuí, línte buiséid caiteachais i mbuiséad na bliana ina gcuirfear an sásra i bhfeidhm ag gabháil leis an sásra coigeartúcháin bunaithe ar acmhainní dílse nua.
 3.TIONCHAR BUISÉADACH
 Tiocfaidh tionchar buiséadach an choigeartaithe bhliantúil shonraigh atá bunaithe ar acmhainní dílse nua i bhfeidhm ó 2024 ar aghaidh. Beidh an méid coibhéiseach leis an méid iarbhír caiteachais a eascraíonn as acmhainní dílse nua a bailíodh an bhliain roimhe sin, mar a cuireadh isteach sna cuntais shealadacha, agus cuirfear uasteorainn air ag méid EUR 15 bhilliún in aghaidh na bliana i bpraghsanna 2018. Sa bhliain 2027, beidh laghdú de mhéid socraithe EUR 8 mbilliún (praghsanna 2018) i ríomh an choigeartaithe.
 Maidir le Ciste Sóisialta na hAeráide, molann an Coimisiún an uasteorainn do leithreasuithe faoi chomhair gealltanas faoi cheannteideal 3 ‘Acmhainní Nádúrtha agus an Comhshaol’ a mhéadú faoi mhéid EUR 2 176 milliún in 2025, EUR 9 132 milliún in 2026 agus EUR 8 786 milliún in 2027, i bpraghsanna 2018.
 Beidh méadú ar riachtanais íocaíochta mar thoradh ar na méaduithe atá beartaithe ar an uasteorainn gealltanas. Dá bhrí sin, molann an Coimisiún an uasteorainn íocaíochta le haghaidh na mblianta 2025, 2026 agus 2027 a athbhreithniú faoi EUR 2 176 milliún, EUR 9 132 milliún agus EUR 8 786 milliún faoi seach, i bpraghsanna 2018.
 2021/0429 (APP)
 Togra le haghaidh
 RIALACHÁN ÓN gCOMHAIRLE
 lena leasaítear Rialachán (AE, Euratom) 2020/2093 lena leagtar síos an creat airgeadais ilbhliantúil do na blianta 2021 go 2027
 TÁ COMHAIRLE AN AONTAIS EORPAIGH,
 Ag féachaint don Chonradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh, agus go háirithe Airteagal 312 de,
 Ag féachaint don Chonradh ag bunú an Chomhphobail Eorpaigh do Fhuinneamh Adamhach, agus go háirithe Airteagal 106a de,
 Ag féachaint don togra ón gCoimisiún Eorpach,
 Ag féachaint don toiliú ó Pharlaimint na hEorpa
 11
 ,
 Tar éis di an dréachtghníomh reachtach a chur chuig na parlaimintí náisiúnta,
 Ag gníomhú di i gcomhréir le nós imeachta reachtach speisialta,
 De bharr an mhéid seo a leanas:
 (1)Faoi chuimsiú Chomhaontú Idirinstitiúideach an 16 Nollaig 2020 idir Parlaimint na hEorpa, Comhairle an Aontais Eorpaigh agus an Coimisiún Eorpach maidir leis an smacht buiséadach, comhar in ábhair bhuiséadacha agus bainistíocht fhónta airgeadais, mar aon le hacmhainní dílse nua, lena n‐áirítear treochlár chun acmhainní dílse nua a thabhairt isteach
 12
 , thug Parlaimint na hEorpa, an Chomhairle agus an Coimisiún gealltanas maidir le treochlár chun acmhainní dílse nua a thabhairt isteach thar thréimhse an chreata airgeadais ilbhliantúil le haghaidh na mblianta 2021 go 2027 agus maidir le hoibriú i dtreo acmhainní dílse nua leordhóthanacha a thabhairt isteach d’fhonn méid a chumhdach a fhreagraíonn don chaiteachas tuartha a bhaineann le NextGenerationEU a aisíoc.
 (2)Is iomchuí sásra a leagan síos chun go mbeifí in ann costais mhaoiniúcháin NextGenerationEU le linn thréimhse an chreata airgeadais ilbhliantúil le haghaidh na mblianta ó 2024 go 2027 a aisíoc le méideanna atá coibhéiseach leis na hacmhainní dílse nua a bailíodh i gcomhréir le Cinneadh (AE, Euratom) 2020/2053 ón gComhairle
 13
 (an ‘Cinneadh maidir le hAcmhainní Dílse’) agus a cuireadh isteach sna cuntais shealadacha, gan an caiteachas i gcomhair chláir an Aontais a laghdú.
 (3)D’fhéadfadh tionchair shóisialta ghearrthéarmacha a bheith mar thoradh ar thrádáil astaíochtaí AE le haghaidh foirgneamh agus iompar de bhóthar a thabhairt isteach, mar a leagtar amach i dTreoir 2003/87/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle
 14
 . Chun aghaidh a thabhairt ar an dúshlán sin, bunaíodh, le Rialachán (AE) [XXX] final ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle
 15
 , Ciste Sóisialta Aeráide, a bheadh le maoiniú le buiséad ginearálta an Aontais faoin gcreat airgeadais ilbhliantúil. Ba cheart, dá bhrí sin, an uasteorainn do leithreasuithe faoi chomhair gealltanas faoi cheannteideal 3, ‘Acmhainní Nádúrtha agus an Comhshaol’, agus an uasteorainn do leithreasuithe faoi chomhair íocaíochtaí a oiriúnú le haghaidh na mblianta 2025, 2026 agus 2027.
 (4)Dá bhrí sin, ba cheart Rialachán (AE, Euratom) 2020/2093 a leasú dá réir sin,
 TAR ÉIS AN RIALACHÁN SEO A GHLACADH:
 Airteagal 1
 Leasaítear Rialachán (AE, Euratom) 2020/2093 mar a leanas:
 (1)in Airteagal 4, cuirtear an méid seo a leanas in ionad mhír 4:
 ‘4. Gan dochar d’Airteagail 4a, 6 agus 7, ní dhéanfar aon choigeartú teicniúil eile i ndáil leis an mbliain lena mbaineann, le linn na bliana nó mar cheartúcháin ex post sna blianta ina dhiaidh sin.’;
 (2)cuirtear isteach an tAirteagal 4a seo a leanas:
 ‘Airteagal 4a
 Coigeartú bliantúil sonrach bunaithe ar acmhainní dílse nua
 1.Ag tosú in 2024, tar éis na cuntais shealadacha don bhliain n‐1 a chur isteach i gcomhréir le hAirteagal 245(3) den Rialachán Airgeadais, déanfar coigeartú suas ar an uasteorainn caiteachais do leithreasuithe faoi chomhair gealltanas faoi fho-cheannteideal 2b agus ar an uasteorainn do leithreasuithe faoi chomhair íocaíochtaí don bhliain reatha.
 2.Na méideanna seo a leanas a bheidh i gceist leis an gcoigeartú bliantúil sin:
 (a)le haghaidh na mblianta 2024, 2025 agus 2026, méid atá coibhéiseach leis an ioncam a cuireadh isteach sna cuntais shealadacha dá dtagraítear i mír 1 a eascraíonn as na hacmhainní a leagtar amach in Airteagal 2(1), pointí (e), (f) agus (g), den Chinneadh maidir le hAcmhainní Dílse.
 (b)le haghaidh na bliana 2027, méid atá coibhéiseach leis an ioncam a cuireadh isteach sna cuntais shealadacha dá dtagraítear i mír 1 a eascraíonn as na hacmhainní a leagtar amach in Airteagal 2(1), pointí (e), (f) agus (g), den Chinneadh maidir le hAcmhainní Dílse, laghdaithe faoi mhéid socraithe de EUR 8 mbilliún (i bpraghsanna 2018).
 Ní rachaidh na coigeartuithe bliantúla dá dtagraítear sa chéad fhomhír thar EUR 15 bhilliún (i bpraghsanna 2018) in aghaidh na bliana le haghaidh na mblianta 2024 go 2027.
 3.Cuirfidh an Coimisiún torthaí na gcoigeartuithe bliantúla dá dtagraítear i mír 2 in iúl do Pharlaimint na hEorpa agus don Chomhairle laistigh de 15 lá tar éis na cuntais shealadacha don bhliain n‐1 a chur isteach i gcomhréir le hAirteagal 245(3) den Rialachán Airgeadais.’;
 (3)in Airteagal 11(3), cuirtear an méid seo a leanas in ionad an dara fomhír:
 ‘Na méideanna a fhreagraíonn do na coigeartuithe suas dá dtagraítear in Airteagal 4a(1) agus sa dara fomhír d’Airteagal 5(2), beidh siad sa bhreis ar na huasmhéideanna dá dtagraítear sa chéad fhomhír den mhír seo.’;
 (4)Cuirtear an téacs san Iarscríbhinn a ghabhann leis an Rialachán seo in ionad Iarscríbhinn I.
 Airteagal 2
 Tiocfaidh an Rialachán seo i bhfeidhm an fichiú lá tar éis lá a fhoilsithe in Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh.
 Beidh an Rialachán seo ina cheangal go huile agus go hiomlán agus beidh sé infheidhme go díreach i ngach Ballstát.
 Arna dhéanamh sa Bhruiséil,
 Thar ceann na Comhairle
 An tUachtarán
 (1)
 Togra le haghaidh Rialachán ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle lena mbunaítear Ciste Sóisialta Aeráide, COM(2021)568 final, 14.07.2021.
 (2)
 Comhaontú Idirinstitiúideach an 16 Nollaig 2020 idir Parlaimint na hEorpa, an Chomhairle agus an Coimisiún Eorpach maidir leis an smacht buiséadach, comhar in ábhair bhuiséadacha agus bainistíocht fhónta airgeadais, mar aon le hacmhainní dílse nua, lena n‐áirítear treochlár chun acmhainní dílse nua a thabhairt isteach, IO L 433I, 22.12.2020, lch. 28.
 (3)
 COM(2021)570.
 (4)
 Treoir 2003/87/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 13 Deireadh Fómhair 2003 lena mbunaítear scéim um liúntais astaíochtaí gás ceaptha teasa laistigh den Aontas, IO L 275, 25.10.2003, lgh. 32-46).
 (5)
 Togra le haghaidh Treoir ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle lena leasaítear Treoir 2003/87/CE lena mbunaítear scéim um liúntais astaíochtaí gás ceaptha teasa a thrádáil laistigh den Aontas, Cinneadh (AE) 2015/1814 i ndáil le cúlchiste cobhsaíochta margaidh a bhunú agus a fheidhmiú do scéim trádála an Aontais maidir le hastaíochtaí gás ceaptha teasa agus Rialachán (AE) 2015/757, COM(2021)551 final, 14.07.2021.
 (6)
 Togra le haghaidh Rialachán ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle lena mbunaítear sásra coigeartaithe carbóin ar theorainneacha, COM(2021)564, 14.07.2021
 (7)
 Conclúidí ón gComhairle Eorpach an 21 Iúil 2020, míreanna A29 agus 150.
 (8)
 Iarscríbhinn II, Brollach, pointí D agus E.
 (9)
 Rialachán (AE, Euratom) 2020/2093 ón gComhairle an 17 Nollaig 2020 lena leagtar síos an creat airgeadais ilbhliantúil do na blianta 2021 go 2027, IO L 433 I, 22.12.2020, lgh. 11–22.
 (10)
 Arna mhodhnú go deireanach faoi fhorálacha Rialachán (AE, Euratom) 2020/2093 ón gComhairle. Tá an Iarscríbhinn a ghabhann leis an togra seo bunaithe ar choigeartú teicniúil an chreata airgeadais ilbhliantúil i gcomhair 2022 i gcomhréir le hAirteagal 4 de Rialachán (AE, Euratom) 2020/2093 ón gComhairle lena leagtar síos an creat airgeadais ilbhliantúil do na blianta 2021 go 2027, COM(2021)365 an 7 Meitheamh 2021.
 (11)
 IO C [...], [...], lch. [...].
 (12)
 IO L 433I, 22.12.2020, lch. 28.
 (13)
 Cinneadh (AE, Euratom) 2020/2053 ón gComhairle an 14 Nollaig 2020 maidir le córas acmhainní dílse an Aontais Eorpaigh agus lena n‐aisghairtear Cinneadh 2014/335/AE, Euratom (IO L 424, 15.12.2020, lch. 1)
 (14)
 Treoir 2003/87/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 13 Deireadh Fómhair 2003 lena mbunaítear scéim um liúntais astaíochtaí gás ceaptha teasa a thrádáil laistigh den Aontas agus lena leasaítear Treoir 96/61/CE ón gComhairle (IO L 275, 25.10.2003, lch. 32).
 (15)
 IO [...], [...], lch. [...].
 ---documentbreak---
 AN COIMISIÚN EORPACH
 An Bhruiséil,22.12.2021
 COM(2021) 569 final
 IARSCRÍBHINN
 a ghabhann leis an
 togra le haghaidh Rialachán ón gComhairle
 lena leasaítear Rialachán (AE, Euratom) 2020/2093 lena leagtar síos an creat airgeadais ilbhliantúil do na blianta 2021 go 2027
 IARSCRÍBHINN
 ‘IARSCRÍBHINN I
 AN CREAT AIRGEADAIS ILBHLIANTÚIL (AE-27)
 (EUR milliún - i bpraghsanna 2018)
 LEITHREASUITHE FAOI CHOMHAIR GEALLTANAS
 2021
 2022
 2023
 2024
 2025
 2026
 2027
 Iomlán
 2021-2027
 1. An Margadh Aonair, an Nuálaíocht agus Cúrsaí Digiteacha
 19 712
 20 211
 19 133
 18 633
 18 518
 18 646
 18 473
 133 326
 2. Comhtháthú, Athléimneacht agus Luachanna
 49 741
 51 920
 52 194
 53 954
 55 182
 56 787
 58 809
 378 587
 2a . Comhtháthú eacnamaíoch, sóisialta agus críochach
 45 411
 45 951
 46 493
 47 130
 47 770
 48 414
 49 066
 330 235
 2b. Athléimneacht agus Luachanna
 4 330
 5 969
 5 701
 6 824
 7 412
 8 373
 9 743
 48 352
 3. Acmhainní Nádúrtha agus an Comhshaol
 55 242
 52 214
 51 489
 50 617
 51 895
 58 064
 56 947
 376 468
 Áirítear leis sin: Caiteachas a bhaineann leis an margadh agus íocaíochtaí díreacha
 38 040
 37 544
 37 604
 36 983
 36 373
 35 772
 35 183
 257 499
 4. Imirce agus Bainistiú Teorainneacha
 2 324
 2 947
 3 164
 3 282
 3 672
 3 682
 3 736
 22 807
 5. Slándáil agus Cosaint
 1 700
 1 725
 1 737
 1 754
 1 928
 2 078
 2 263
 13 185
 6. An Chomharsanacht agus an Domhan
 15 309
 15 522
 14 789
 14 056
 13 323
 12 592
 12 828
 98 419
 7. An Riarachán Poiblí Eorpach
 10 021
 10 215
 10 342
 10 454
 10 554
 10 673
 10 843
 73 102
 Áirítear leis sin: Caiteachas riaracháin na n‐institiúidí
 7 742
 7 878
 7 945
 7 997
 8 025
 8 077
 8 188
 55 852
 IOMLÁN NA LEITHREASUITHE FAOI CHOMHAIR GEALLTANAS
 154 049
 154 754
 152 848
 152 750
 155 072
 162 522
 163 899
 1 095 894
 IOMLÁN NA LEITHREASUITHE FAOI CHOMHAIR ÍOCAÍOCHTAÍ
 156 557
 156 322
 149 936
 149 936
 152 112
 159 068
 158 722
 1 082 652’


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 27.2.2014
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 L 58/22
 DÉCISION DU COMITÉ MIXTE DE L’EEE
 N
 o 168/2013
 du 8 octobre 2013
 modifiant l’annexe II (Réglementations techniques, normes, essais et certification) de l’accord EEE
 LE COMITÉ MIXTE DE L’EEE,
 vu l’accord sur l’Espace économique européen (ci-après l’«accord EEE»), et notamment son article 98,
 considérant ce qui suit:
 (1)
 La décision 2012/32/UE de la Commission du 19 janvier 2012 exigeant des États membres d’interdire la mise sur le marché de dispositifs de coupe à fléaux pour débroussailleuses portatives (1) doit être intégrée dans l’accord EEE.
 (2)
 Il convient dès lors de modifier l’annexe II de l’accord EEE en conséquence,
 A ADOPTÉ LA PRÉSENTE DÉCISION:
 Article premier
 Le point suivant est ajouté après le point 1c (directive 2006/42/CE du Parlement européen et du Conseil) du chapitre XXIV de l’annexe II de l’accord EEE:
 «1d.
 32012 D 0032: décision 2012/32/UE de la Commission du 19 janvier 2012 exigeant des États membres d’interdire la mise sur le marché de dispositifs de coupe à fléaux pour débroussailleuses portatives (JO L 18 du 21.1.2012, p. 5).»
 Article 2
 Les textes de la décision 2012/32/UE en langues islandaise et norvégienne, à publier dans le supplément EEE du Journal officiel de l’Union européenne, font foi.
 Article 3
 La présente décision entre en vigueur le 9 octobre 2013, pour autant que toutes les notifications prévues à l’article 103, paragraphe 1, de l’accord EEE aient été faites (2).
 Article 4
 La présente décision est publiée dans la partie EEE et dans le supplément EEE du Journal officiel de l’Union européenne.
 Fait à Bruxelles, le 8 octobre 2013.
 Par le Comité mixte de l’EEE
 Le président
 Thórir IBSEN
 (1) JO L 18 du 21.1.2012, p. 5.
 (2) Pas d’obligations constitutionnelles signalées.


text:
 Avis juridique important
 |
 21989A1230(08)
 Agreed Minute amending the Supplementary Protocol to the Cooperation Agreement between the European Economic Community and the Socialist Federal Republic of Yugoslavia on trade in textile products Unofficial translation
 Official Journal L 396 , 30/12/1989 P. 0006
 AGREED MINUTES1. Delegations of the European Community and the Republic of India met in New Delhi on 24 to 25 April 1989 for consultations in accordance with Article 16 of the Agreement on Trade in Textiles between India and the European Community initialled on 31 October 1986. Consultations were held on India's request for adjustment of restraint levels for certain products covered under the Agreement tabled during consultations at New Delhi on 28 to 29 March 1988 and at Brussels on 24 to 27 January 1989, arising out of the introduction of the harmonized system of commodity coding by the Community with effect from 1 January 1988. 2. As a result of these consultations, it is agreed that the restraint levels for categories 7 and 27 given in Annex II to the Agreement are amended as follows: Year Category 1988 1989 1990 1991 7 40 294 43 701 44 734 45 792 27 8 095 8 735 9 072 9 422 The above restraint levels for 1989 to 1991 include the compensation for export opportunities lost by India during 1988, equally distributed among the three years. This agreement is the final settlement to the requests made by India in the consultations referred to above. New Delhi, 25 April 1989. For the Republic of India For the European Economic Community Information on the amendment of the Agreement between the Community and India on trade in textile products In accordance with Article 2 of the Council Decision of 24 July 1989 concerning the provisional application of the Agreed Minute amending the Agreement with India on trade in textile products, the Commission has notified the Council of the agreement on the subject signified by the partner country on 1 January 1989.


text:
 21.10.2010
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 277/44
 SKLEP SKUPNEGA ODBORA EGP
 št. 91/2010
 z dne 2. julija 2010
 o spremembi Priloge XIV (Konkurenca) k Sporazumu EGP
 SKUPNI ODBOR EGP JE –
 ob upoštevanju Sporazuma o Evropskem gospodarskem prostoru, kakor je bil spremenjen s Protokolom o prilagoditvi Sporazuma o Evropskem gospodarskem prostoru (v nadaljnjem besedilu: Sporazum), in zlasti člena 98 Sporazuma,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 Priloga XIV k Sporazumu je bila spremenjena s Sklepom Skupnega odbora EGP št. 77/2010 z dne 11. junija 2010 (1).
 (2)
 Uredbo Komisije (EU) št. 461/2010 z dne 27. maja 2010 o uporabi člena 101(3) Pogodbe o delovanju Evropske unije za skupine vertikalnih sporazumov in usklajenih ravnanj v sektorju motornih vozil (2) je treba vključiti v Sporazum.
 (3)
 Uredba Komisije (ES) št. 1400/2002 (3), ki je bila vključena v Sporazum, je prenehala veljati 31. maja 2010 in jo je zato treba v okviru Sporazuma razveljaviti –
 SKLENIL:
 Člen 1
 Besedilo točke 4b (Uredba Komisije (ES) št. 1400/2002) Priloge XIV k Sporazumu se nadomesti z naslednjim:
 „32010 R 0461: Uredba Komisije (EU) št. 461/2010 z dne 27. maja 2010 o uporabi člena 101(3) Pogodbe o delovanju Evropske unije za skupine vertikalnih sporazumov in usklajenih ravnanj v sektorju motornih vozil (UL L 129, 28.5.2010, str. 52).
 V Sporazumu veljajo določbe Uredbe z naslednjo prilagoditvijo:
 Na koncu člena 6 se doda:
 ‚V skladu z določbami Sporazuma med državami Efte o ustanovitvi Nadzornega organa in Sodišča, lahko Nadzorni organ Efte na podlagi priporočila izjavi, da se v primerih, ko vzporedna omrežja podobnih vertikalnih omejitev pokrivajo več kot 50 % upoštevnega trga v državah Efte, ta uredba ne uporablja za vertikalne sporazume, ki vsebujejo specifične omejitve za ta trg.
 Priporočilo v skladu z odstavkom 1 se naslovi na državo Efte ali države Efte, ki zajemajo upoštevni trg. O izdaji takega priporočila se obvesti Komisijo.
 V treh mesecih od izdaje priporočila v skladu z odstavkom 1 vse države Efte, ki so njegove naslovnice, obvestijo Nadzorni organ Efte, ali sprejmejo priporočilo. Če v treh mesecih ni odgovora, se razume, da država Efte, ki ni pravočasno odgovorila, sprejema priporočilo.
 Če država Efte, ki je naslovnica priporočila, tega sprejme ali ne odgovori pravočasno, je v skladu s Sporazumom pravno zavezana, da izvede priporočilo v treh mesecih od dneva, ko je bilo izdano.
 Če država članica Efte, ki je naslovnica priporočila, v treh mesecih uradno obvesti Nadzorni organ Efte, da njegovega priporočila ne sprejme, Nadzorni organ Efte o tem odgovoru uradno obvesti Komisijo. Če se Komisija ne strinja s stališčem zadevne države Efte, se uporabi člen 92(2) Sporazuma.
 Nadzorni organ Efte in Komisija izmenjujeta informacije in se medsebojno posvetujeta o uporabi te določbe.
 Če vzporedna omrežja podobnih vertikalnih omejitev pokrivajo več kot 50 % upoštevnega trga na ozemlju Sporazuma EGP, lahko oba nadzorna organa sodelujeta z namenom sprejemanja ločenih ukrepov. Če se nadzorna organa sporazumeta o upoštevnem trgu in primernosti sprejetja ukrepa v skladu s to določbo, Komisija sprejme uredbo, naslovljeno na države članice EU, Nadzorni organ Efte pa sprejme priporočilo ustrezne vsebine, naslovljeno na državo Efte ali države Efte, ki zajemajo upoštevni trg.‘“
 Člen 2
 Besedilo Uredbe (EU) št. 461/2010 v islandskem in norveškem jeziku, ki se objavi v Dopolnilu EGP k Uradnemu listu Evropske unije, je verodostojno.
 Člen 3
 Ta sklep začne veljati 3. julija 2010 pod pogojem, da so bila Skupnemu odboru EGP predložena vsa uradna obvestila v skladu s členom 103(1) Sporazuma (4). Uporablja se od 1. junija 2010.
 Člen 4
 Ta sklep se objavi v oddelku EGP Uradnega lista Evropske unije in v Dopolnilu EGP k Uradnemu listu Evropske unije.
 V Bruslju, 2. julija 2010
 Za Skupni odbor EGP
 Predsednik
 Stefán Haukur JÓHANNESSON
 (1) UL L 244, 16.9.2010, str. 35.
 (2) UL L 129, 28.5.2010, str. 52.
 (3) UL L 203, 1.8.2002, str. 30.
 (4) Navedena ni nobena ustavna zahteva.


type: caselaw

jurisdiction: US

text:
This case was argued and submitted to this Court on the 25th day of October, 1912, but before a decision was reached on the merits, an agreement of counsel was filed on the 11th day of December, 1912, to enter "the case settled." Upon this agreement the clerk was directed to make the usual entry in accordance therewith on the docket of the Court, and it was so entered.
 Subsequently on the 28th of February, 1913, a petition and motion was filed by the appellee to strike out the entry of "settled," entered in the case, for reasons stated in the petition and by agreement of counsel filed herein, the motion was submitted for the action of the Court.
 This motion was considered and granted by the Court on the 28th of February, 1913, and the order "settled" as heretofore entered was directed to be stricken out and the case ordered to be placed upon the January Docket of this Court No. 78. Thereupon, an agreement of counsel dated the 6th of March, 1913, was filed, submitting the case for our determination on the record and briefs, as heretofore filed in this Court.
 The general legal principles underlying this case are well and fully stated by JUDGE BOYD, in his opinion, in the Court below. The questions raised and discussed at the hearing are covered by the opinion, as set out in the record now before us.
 For the reasons stated, and upon the principles announced in the opinion of the Court below, we will affirm the decree appealed against, with costs to the appellee in this Court and in the Court below. The opinion is as folows:
 The bill in this case was filed to set aside a deed from the Bear Creek Lumber Company to Harry E. Clark and John McCullough, and to have the property sold for the payment of the plaintiff's claim. The deed is dated June 22d 1908 *Page 568
 and purports to be in consideration of one dollar "and other good and valuable considerations, it thereunto moving." It was executed by Walter S. Taylor, its president, under its corporate seal and is attested by M.J. Lang, assistant secretary.
 First. The debt claimed to be due the plaintiff is a note dated May 28, 1908. It was alleged in the answer that the note was the personal debt of W.S. Taylor and that he made the note in the name of the company without its authority, but under section 43 of Article 13: "Every negotiable instrument is deemed primafacie to have been issued for a valuable consideration; and every person whose signature appears thereon to have become a party thereto for value." Moreover, Mr. Annan testified that they took it, believing it to have been issued by the company to Taylor for money due him, and he thought Taylor so stated at the time. The note was payable to Taylor's order and endorsed by him. As there is no testimony to meet the effect of the statute, or the evidence of Mr. Annan, I will treat the indebtedness of the company as established. The subsequent note of Taylor of December 2d 1908, not only did not treat the company's note as paid, but on the contrary it was referred to as part of the collateral.
 Second. There was no sufficient consideration from the company to support the transfer of its property to the grantees. With the possible exception of a small debt due to Mr. McCullough for taxes paid, the indebtedness claimed to be due Messrs. Clark and McCullough was manifestly Taylor's individual indebtedness, and not that of the company. The agreements filed and relied on show that, and Mr. McCullough testified as follows: "Q. State whether there was any consideration for the said deed marked `Plaintiff's Exhibit A' aside from the 50 and 27 acres belonging to the Bear Creek Lumber Company and the debts that Taylor owed to Clark and you individually. A. No, sir; nothing more than some back taxes that I paid." The amount received by the company for those two tracts (50 and 27 acres) was $308, *Page 569
 of which Messrs. Clark and McCullough claimed one-half, but even that was under their agreement of April 18th, 1901, which was between Clark and Taylor and was not an agreement on the part of the company to pay them.
 It is not necessary to cite authorities to show that the property of the company could not be used to pay Taylor's debts, to the prejudice of creditors of the company, and of course, the purchase of stock of the company by Taylor does not make the company's property liable for the purchase money due him for such stock.
 In the absence of express authority the company itself could not purchase its own stock and anyone lending a corporation money with which to buy its own stock (knowing that was to be the use of it) could not recover from the company to the prejudice of its creditors. Md. Trust Co. v. Mechanics' Bank, 102 Md. 608. That principle is applied even to endorsers on notes of corporations given for such purpose. Burke v. Smith,111 Md. 624.
 Third. The only remaining question in this case is whether Taylor becoming the sole owner of the stock of the company, as the defendants claim, enabled him in the name of the company to convey property standing in its name to Clark and McCullough in order to pay his individual debts, although the company itself owed debts. If that can be done, then the grossest fraud could be perpetrated with impunity and bankrupt laws or insolvent laws intended to prevent preferences could be readily avoided. I do not mean to intimate that these gentlemen were guilty of actual fraud in accepting this property in payment of debts due them, for the testimony of Mr. McCullough shows that he did not know of any indebtedness by the company and knew nothing of this note until sometime after it was given, but I refer to the consequences that might follow if such rule be established. It may be that if Taylor was the sole owner of the stock of the corporation he could have given at least a good equitable title to these grantees by a conveyance executed by himself, as against all subsequent creditors, but that is *Page 570
 not this case. The conveyance was not attempted in his own name, and of course he could not have conveyed the legal title to real estate in that way, but the deed was made by the corporation, the grantees themselves thereby recognizing there was such a corporation, and that corporation owed at least this debt, whether it owed others or not. Apparently the legal entity known as the Bear Creek Lumber Company was kept in actual existence and a month before the execution of the deed it made this note, although I understand Mr. McCullough to admit in his testimony that the company had no other property after this was conveyed to him and Mr. Clark. It might be said in passing, as reflecting upon a point considered above, that if Taylor did own all of the stock and was the president and virtually the board of directors, there can not be much question about his authority to bind the corporation.
 We are aware of no case in this State which would permit the transfer of property standing in the name of a corporation for the payment of the debts of an individual, although that individual be the sole owner of the stock of the corporation, to the prejudice of creditors of the corporation existing at the time of the transfer. In Swift v. Smith, 65 Md. 428, one of the principal cases in this State on the subject of sole ownership of stock of a corporation, such statements are made as "It does not appear that any existing creditors were injuriously affected thereby the appellees became such afterwards" (page 433). "The appellees' claim arose from sales to the corporation and credit accorded it after the mortgage to Swift," etc.
 In speaking of that case in Pott Co. v. Schmucker,84 Md. 535, JUDGE McSHERRY said on page 553: "It was said, in effect, that such sole owner might individually make a valid mortgage of all the property of the corporation, and that after such amortgage was recorded it would be binding on all personsthereafter dealing with or trusting the corporation." (Italics mine.) *Page 571
 When one person is the owner of all the stock of a corporation, a Court of Equity will go behind the mere form, when necessary to prevent fraud or prevent injustice, but it will not permit an individual to hold property and contract debts in the name a corporation, the stock of which he is sole owner, and then use that property for the payment of such of his individual debts as he chooses to pay, leaving the corporation's existing creditors unprovided for.
 There is nothing in the agreements of 1901 which can change the situation. In the first place they were not on record, and it is not shown that the plaintiff had any notice of them until after it had discounted the note. The company was not a party to any of the agreements and in the one of April 18th, 1901, Taylor only agreed to convey to Clark, a one-half interest in "the Gleanings." Apparently he still claimed to own a one-half interest in that tract as late as December 2d 1908, as shown by his paper of that date allowed to Mr. Annan, but Messrs. Clark and McCullough, however, denied such interest and it may be possible that that paper referred to some other land, as it is not accurately described. I find nothing in the evidence or papers, as suggested by the defendant's solicitor, that Taylor informed the bank that he only claimed a one-half interest in the property, excepting the paper of December 2d 1908, which was over six months after this note was discounted. Of course that could not affect the liability of the property of the company for its debts contracted May 28th, 1908.
 So without further prolonging this opinion by discussing other questions, my conclusion is that the plaintiff is entitled to have this deed set aside, and have the property sold by a trustee to be appointed by the Court, unless the note of the plaintiff with interest from maturity, together with the costs of this proceeding, is paid within sixty days from the date of the decree which I will sign, if presented to me.
 It follows that decree of the Court below will be affirmed, with costs to the appellee.
 Decree affirmed, with costs. *Page 572


text:
 14.3.2016
 MT
 Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea
 C 98/21
 Talba għal deċiżjoni preliminari mressqa mill-cour administrative d’appel de Douai (Franza) fil-21 ta’ Diċembru 2015 – Wenceslas de Lobkowicz vs Ministère des Finances et des Comptes publics
 (Kawża C-690/15)
 (2016/C 098/27)
 Lingwa tal-kawża: il-Franċiż
 Qorti tar-rinviju
 Cour administrative d’appel de Douai
 Partijiet fil-kawża prinċipali
 Rikorrent: Wenceslas de Lobkowicz.
 Konvenut: Ministère des Finances et des Comptes publics.
 Domanda preliminari
 Prinċipju tad-dritt tal-Unjoni jipprekludi li uffiċjal tal-Kummissjoni Ewropea jiġi suġġett għall-kontribuzzjoni soċjali ġenerali, għall-imposta soċjali u għall-kontribuzzjonijiet addizzjonali għal din l-imposta, bir-rati ta’ 0,3 % u ta’ 1,1 %, fuq dħul min immobbli miksub fi Stat Membru tal-Unjoni Ewropea?


text:
 Avis juridique important
 |
 21997D0904(06)
 Decisione del Comitato misto SEE n. 26/97 del 30 aprile 1997 che modifica l'allegato XX (ambiente) dell'accordo SEE
 Gazzetta ufficiale n. L 242 del 04/09/1997 pag. 0075 - 0075
 DECISIONE DEL COMITATO MISTO SEE N. 26/97 del 30 aprile 1997 che modifica l'allegato XX (ambiente) dell'accordo SEEIL COMITATO MISTO SEE,visto l'accordo sullo Spazio economico europeo, modificato dal protocollo di adattamento dell'accordo sullo Spazio economico europeo, in appresso denominato «accordo», in particolare l'articolo 98,considerando che l'allegato XX dell'accordo è stato modificato dalla decisione n. 82/96 del Comitato misto SEE (1);considerando che la decisione 96/703/CE della Commissione, del 26 novembre 1996, che stabilisce i criteri per l'assegnazione del marchio comunitario di qualità ecologica ai frigoriferi (2), deve essere incorporata nell'accordo,DECIDE:Articolo 1 Nell'allegato XX dell'accordo, dopo il punto 2 e) k. (decisione 96/467/CE della Commissione) è inserito il punto seguente:«2 e) l. 396 D 0703: Decisione 96/703/CE della Commissione, del 26 novembre 1996, che stabilisce i criteri per l'assegnazione del marchio comunitario di qualità ecologica ai frigoriferi (GU L 323 del 13. 12. 1996, pag. 34).»Articolo 2 I testi della decisione 96/703/CE nelle lingue islandese e norvegese, allegati alle rispettive versioni linguistiche della presente decisione, fanno fede.Articolo 3 La presente decisione entra in vigore il 1° maggio 1997, a condizione che siano state fatte al Comitato misto SEE tutte le notifiche previste dall'articolo 103, paragrafo 1 dell'accordo.Articolo 4 La presente decisione è pubblicata nella sezione SEE e nel supplemento SEE della Gazzetta ufficiale delle Comunità europee.Fatto a Bruxelles, addì 30 aprile 1997.Per il Comitato misto SEEIl PresidenteC. DAY(1) GU L 100 del 17. 4. 1997, pag. 71.(2) GU L 323 del 13. 12. 1996, pag. 34.


type: other

text:
Montaż okien. Umowa o dzieło, czy umowa o roboty budowlane? Kontakt
 Typy wpisu
 » Montaż okien. Umowa o dzieło, czy umowa o roboty budowlane?
 Oknoplast KrakówWinergetic Premium AdamSPassiv-line PLUS Oknoplast KrakówProlux VetrexV90+ Montaż okien
 Ciepły parapet na budowie - brawo Słupsk!!!
 Co daje „ciepły montaż” okien PVC.
 Drzwi balkonowe unośno-przesuwne HST - montaż w MOWO
 WINDMAR zaprasza na otwartą prezentację montażu „MOWO” !!!
 12.08.2012 Montaż okien
 Umowa o dzieło, a umowa o roboty budowlane
 Dopóki pomiędzy stronami umowy, której przedmiotem jest dostawa i montaż okien, nie zachodzą sytuacje sporne, sposób w jaki została ona zawarta, jej treść oraz łączące strony stosunki zobowiązaniowe nie mają dla nich większego znaczenia. Postanowienia umowy realizowane są zgodnie z wolą stron, więc nikt nie ma interesu w dokonywaniu ich interpretacji. Całkiem inaczej będzie, jeśli pomiędzy stronami pojawi się konflikt. Wtedy dopiero okazuje się, że każda ze stron podejmuje próbę interpretacji klauzul umowy w odmienny, najbardziej korzystny dla siebie sposób. Jeśli kwestii spornej nie uda rozwiązać się polubownie, niezbędne jest rozstrzygnięcie właściwego sądu powszechnego. Podczas procesu, sąd podejmie próbę oceny faktycznej woli stron, a jednocześnie określi charakter łączących je stosunków poprzez zastosowanie odpowiednich przepisów kodeksu cywilnego dotyczących umów.
 Spory na tle wykonywania umów obejmujących swym przedmiotem montaż okien wcale nie należą do rzadkości. Warto zatem ustalić, czy sprzedawcę i nabywcę okien zlecającego jednocześnie ich montaż łączy raczej umowa o dzieło, czy też umowa o roboty budowlane. Nie podejmowalibyśmy tego tematu gdyby nie odbyta jakiś czas temu rozmowa z redaktorem szanowanego miesięcznika branżowego, w której próbował on przekonać nas, że montaż okien, to roboty budowlane, a jeśli tak, to umowa pomiędzy inwestorem i wykonawcą ma charakter umowy o roboty budowlane. Możliwe, że podobne przekonanie podziela także wielu naszych czytelników, wychodząc z prostego założenia, że jeśli prace związane z montażem okien wykonywane są na placu budowy i mają związek ze wznoszeniem powstającego obiektu, to trudno zakwalifikować je inaczej jak do kategorii robót budowlanych. Niestety, nie jest to przekonanie do końca prawdziwe i wynika z intuicyjnej interpretacji pojęcia „roboty budowlane” prowadzącej w konsekwencji do błędnego określenia charakteru umowy łączącej strony.
 Na początek koniecznym wydaje się wskazanie, że zarówno umowa o dzieło, jak i umowa o roboty budowlane należą do rodzaju tak zwanych umów nazwanych. Umowa nazwana, to umowa posiadająca szczególną regulację kodeksową. Odnosi się do niej grupa przepisów prawa, gdzie określone są wzajemne uprawnienia i obowiązki stron właściwe dla stosunku prawnego danego rodzaju. Regulacji umowy nazwanej poświęcony jest zwykle osobny tytuł kodeksu. Przykładami umów nazwanych są właśnie „umowa o dzieło” i „umowa o roboty budowlane”.
 Zagadnienia związane z umową o dzieło są unormowane w tytule XV księgi III Kodeksu cywilnego w art. 627 do 646. W art. 627 ustawodawca w następujący sposób określa umowę o dzieło:
 Kwestie związane z umową o roboty budowlane uregulowane zostały w tytule XVI księgi III Kodeksu cywilnego w art. 647 do 658. W art. 647 w następujący sposób scharakteryzowana jest umowa o roboty budowlane:
 Umowa o dzieło i umowa o roboty budowlane w orzecznictwie
 Zarówno umowa o dzieło jak i umowa o roboty budowlane były przedmiotem wielu orzeczeń sądowych, w tym orzeczeń i uchwał Sądu Najwyższego oraz orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego. W związku z tym, aby naszym czytelnikom pokazać różnice pomiędzy tymi umowami skorzystamy z odpowiednich fragmentów wybranego orzecznictwa przywołanych wyżej sądów powszechnych.
 W wyroku Sądu Najwyższego (II CKN 653/97) z dnia 25 marca 1998 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
 Ukształtowana pierwotnie na potrzeby obrotu uspołecznionego umowa o roboty budowlane, po nowelizacji kodeksu cywilnego ustawą z dnia 28 lipca 1990 r. zmieniła zasadniczo swój charakter. Wyeliminowanie ograniczeń podmiotowych sprawiło, że stronami umowy o roboty budowlane mogą być wszyscy, którym we wzajemnych relacjach przysługuje przymiot inwestora i wykonawcy. Żadne z tych pojęć nie zostało jednak przez ustawodawcę zdefiniowane, co w poważnym stopniu zaciera różnice między właściwymi dla kodeksowej umowy o dzieło pojęciami „zamawiającego” i „przyjmującego zamówienie".
 Okoliczność ta sprawia, że rozróżnienia miedzy umowa o dzieło a umową o roboty budowlane należy szukać w ich cechach przedmiotowych.
 Stosownie do treści art. 647 k.c., przez umowę o roboty budowlane wykonawca zobowiązuje się do oddania przewidzianego w umowie obiektu, wykonanego zgodnie z projektem i zasadami wiedzy technicznej, inwestor zaś zobowiązuje się do dokonania wymaganych przez właściwe przepisy czynności związanych z przygotowaniem robót, w szczególności do przekazania terenu budowy i dostarczenia projektu oraz do odebrania obiektu i zapłaty umówionego wynagrodzenia. Analogiczne obowiązki ciążą na kontrahentach umowy, jeżeli jej przedmiotem jest remont budynków i budowli, przy czym zachowuje ona w takim przypadku nadal postać umowy nazwanej „o roboty budowlane”.
 Powołany przepis wyszczególnia cały katalog pojęć znanych Prawu budowlanemu (ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. – Dz. U. Nr 89, poz. 414) i tam bliżej określonych. Tak np. w myśl art. 3 tego Prawa:
 obiekt budowlany to:
 budowla stanowiąca całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,
 budynek to obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony w przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz ma fundamenty i dach;
 budowla to obiekt budowlany nie będący budynkiem lub obiektem małej architektury, w rodzaju lotniska, drogi, mostu, tunelu, itp.
 remont zaś – to wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a nie stanowiących bieżącej konserwacji.
 We wszystkich tych przypadkach rysuje się obraz przedsięwzięcia o większych rozmiarach, zindywidualizowanych właściwościach, zarówno fizycznych, jak i użytkowych, i co szczególnie istotne, poza nielicznymi wyjątkami, towarzyszy temu wymóg projektowania i zinstytucjonalizowany nadzór. Zbieżność przedstawionych pojęć z pojęciami wprowadzonymi do umowy o roboty budowlane uzasadnia twierdzenie, że zasadniczym kryterium rozróżnienia umowy o dzieło i umowy o roboty budowlane jest ocena realizowanej inwestycji stosownie do wymogów Prawa budowlanego. Dobitnie uwypukla to brzmienie art. 17 Prawa budowlanego, według którego uczestnikami procesu budowlanego są: inwestor, inspektor nadzoru inwestorskiego, projektant i kierownik budowy lub kierownik robót, co jest obce umowie o dzieło”.
 Podejmując się zadania wskazania różnic pomiędzy umową o dzieło, a umową o roboty budowlane nie sposób również pominąć uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2002 r., III CZP 63/01, w której stwierdza się, co następuje:
 ...umowa ta, (umowa o roboty budowlne, dop. red.) zwłaszcza pod rządem przepisów kodeksu cywilnego w brzmieniu sprzed dnia 1 października 1990 r., była tylko szczególnym rodzajem umowy o dzieło, wyróżnionym w klasyfikacji przyjętej przez kodeks m.in., ze względów podmiotowych i dlatego wyodrębnionym w osobnym tytule kodeksu cywilnego (por. uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 1990 r., I CR 750/90, OSNCP 1992, nr 5, poz. 81).
 Również w nowszym orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreślono, że nie ulega wątpliwości, iż umowa o roboty budowlane jest szczególną postacią umowy o dzieło, od której różni ją m.in. rozmiar wykonywanych prac (por. uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 1997 r., II CKN 446/97 (OSNC 1998, nr 4, poz. 67). Niekiedy nawet wyraźnie traktowano umowę o roboty budowlane jako odmianę umowy o dzieło (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 5 lipca 1995 r., III CZP 81/95, OSNC 1995, nr 11, poz. 159).
 Drugie, zdecydowanie odmienne stanowisko odnośnie do wzajemnych relacji między umową o roboty budowlane a umową o dzieło, wyraził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 5 marca 1997 r., II CKN 28/97 (OSNC 1997, nr 6-7, poz. 90) i w wyroku z dnia 25 marca 1998 r., II CKN 653/97 (OSNC 1998, nr 12, poz. 207). W obydwu tych orzeczeniach Sąd Najwyższy zwrócił uwagę na zasadnicze różnice w cechach przedmiotowych każdej z tych umów, w szczególności na większe rozmiary przedsięwzięcia mającego stanowić dzieło oraz na konieczność sprostania przez strony wymogom prawa budowlanego w umowie o roboty budowlane. Z faktu akcentowania tych różnic wynikałoby, że - zdaniem Sądu Najwyższego - umowa o roboty budowlane, niezależnie od istniejących swego czasu dodatkowych odrębności natury podmiotowej, była i jest umową odmienną w porównaniu z umową o dzieło.
 Bliskość charakteru zobowiązań niepieniężnych wynikających z umowy o roboty budowlane i z umowy o dzieło, a ponadto fakt legislacyjnego wyodrębnienia umowy o roboty budowlane głównie ze względu na potrzeby funkcjonującej wówczas kategorii podmiotów (jednostek gospodarki uspołecznionej), nie mogą przesądzać o trafności poglądu, że umowa ta jest jedynie szczególną postacią czy odmianą umowy o dzieło tylko dlatego, iż obie te umowy niewątpliwie znamionuje zobowiązanie rezultatu.
 W piśmiennictwie trafnie podkreśla się, że kwalifikacja typologiczna danej umowy polega albo na przypisaniu jej do określonego typu umów nazwanych, albo na uznaniu jej za umowę nienazwaną lub mieszaną. Przez nazwane stosunki zobowiązaniowe rozumie się zarazem takie stosunki prawne, których co najmniej essentialia negotii* są ustalone przez przepisy prawa. Ponieważ kodeksowa regulacja umowy o roboty budowlane odpowiada tym wymogom, to umowę tę należy nadal traktować jako odrębny typ umowy nazwanej, nie będącej podtypem umowy o dzieło, aczkolwiek niewątpliwie historycznie z niej się wywodzącej.
 [...]skoro więc ustawodawca wyodrębnił umowę o roboty budowlane na tym samym poziomie kwalifikacyjnym co umowę o dzieło, tj. w odrębnym tytule księgi III kodeksu cywilnego, to oznacza, że uznał odmienność obu tych umów[...].
 Można również dopatrzyć się różnic zachodzących w ujęciu cech konstytutywnych obu porównywanych umów, które to cechy - w wypadku umowy o dzieło - pokrywają się z jej elementami przedmiotowo istotnymi, natomiast w przypadku umowy o roboty budowlane wykraczają poza tradycyjnie rozumianą kategorię essentialiarum negotii.
 Podkreśla się w piśmiennictwie, że - w stosunku do umowy o dzieło - umowa o roboty budowlane ma na pewno dwie cechy specyficzne. Po pierwsze, przedmiotem świadczenia niepieniężnego wykonawcy w ramach tej umowy może być nie każdy rezultat pracy, lecz tylko taki, który powstał w wyniku robót budowlanych. Tę cechę odróżniającą dostrzeżono również w orzecznictwie, uznając, że zasadniczym kryterium rozróżnienia umowy o dzieło i umowy o roboty budowlane jest ocena realizowanej inwestycji stosownie do wymagań ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. Nr 89, poz. 414 ze zm.), co dobitnie uwypukla zwłaszcza brzmienie art. 17 (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 marca 1998 r., II CKN 653/97).
 Po drugie, elementem konstytutywnym umowy o roboty budowlane jest, dająca się wyinterpretować z art. 647 k.c., szczególna postać współdziałania inwestora z wykonawcą w zakresie przygotowania i wykonania przedmiotu świadczenia, przejawiająca się w dostarczeniu projektu i przekazaniu terenu budowy. Wskazane powyżej specyficzne cechy normatywne, charakteryzujące regulację prawną umowy o roboty budowlane, niewątpliwie przesądzają o odrębnym i samoistnym charakterze tej umowy i to niezależnie od statusu prawnego związanych nią stron. Celem jej jest bowiem m.in. zapewnienie właściwego rozkładu między inwestora i wykonawcę ryzyka inwestowania, którego rozkład kształtowany jest nie tylko przez unormowania prawne dotyczące poszczególnych postaci ryzyka obciążającego wykonawcę, ale także przez ustalony w umowie określony podział obowiązków.
 O ile oba przytoczone powyżej fragmenty orzeczeń Sądu Najwyższego mogą być pomocne w ustaleniu różnic pomiędzy dwoma typami umów, umową o dzieło i umową o roboty budowlane, to wydaje się, że żaden z nich nie przynosi jeszcze jasnej odpowiedzi na pytanie, w zakresie której z nich mieści się montaż okien. Problemem podstawowym wydaje się tu być brak wskazówek pozwalających na ustalenie zakresu znaczeniowego pojęcia „roboty budowlane” i stwierdzenia, czy montaż okien mieści się w tym zakresie. Próbę odpowiedzi na pytanie o zakres pojęcia „roboty budowlane” odnaleźć można w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 grudnia 2009 roku sygn. akt P 105/08, w którym Trybunał stwierdza, co następuje:
 W wyroku z 27 listopada 2006 r., sygn. K 47/04 (OTK ZU nr 10/A/2006, poz. 153), Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że umowa budowlana, (umowa o roboty budowlne, dop. red.), jest podtypem umowy o dzieło, do której zresztą w niektórych kwestiach się odwołuje. Wiadomym jest, że umowy o dzieło mogą dotyczyć najróżniejszych dzieł mieszczących się w najszerzej pojętym kręgu ludzkiej aktywności, w tym do dzieł o bardzo wysokim stopniu skomplikowania i znaczącej wartości materialnej. Niemniej jednak jeśli dzieło takie polegać miałoby na wykonaniu robót budowlanych, to strony mogą związać się specjalną umową umową budowlaną (umowa o roboty budowlne, dop. red.). Decydujące znaczenie dla kwalifikacji prawnej konkretnej umowy jako umowy o dzieło albo umowy budowlanej ma więc jej przedmiot, to jest dzieło, które na jej podstawie ma zostać wykonane. Jak stwierdził Sąd Najwyższy wyrokiem z 25 marca 1998 r., sygn. akt II CKN 653/97 (OSNC 1998/12/207) rozróżnienia między umową o dzieło, a umową o roboty budowlane należy szukać w ich cechach przedmiotowych, a podobne ustalenia zawarł w uzasadnieniach między innymi: uchwały z 11 stycznia 2002 r., sygn. akt III CZP 63/01 (OSNC 2002/9/106) oraz wyroków z 7 grudnia 2005 r., sygn. akt V CK 423/05 (niepublikowany) i z 18 maja 2007 r., sygn. akt I CSK 51/07 (niepublikowany).
 Jak wynika z samego tytułu XVI księgi trzeciej kodeksu, przedmiotem normowanej tam umowy są roboty budowlane. Kodeks nie definiuje tego pojęcia, nie oznacza to jednak, iżby było ono systemowi prawnemu obce. Występuje ono w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. „Prawo budowlane” (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, ze zm.; dalej: prawo budowlane), gdzie ustawodawca określił jego treść. Skoro zaś kodeks nie nadaje pojęciu robót budowlanych odmiennego znaczenia, to należy je rozumieć tak, jak jest ono zdefiniowane w prawie budowlanym. Jedynie na marginesie zauważyć trzeba, że kodeks uchwalony został w 1964 r. i w czasie jego obowiązywania zagadnienia z zakresu budownictwa normowały trzy kolejne ustawy noszące tytuł „Prawo budowlane”: Najpierw ustawa z dnia 31 stycznia 1961 r. (Dz. U. Nr 7, poz. 46), a następnie ustawa z dnia 24 października 1974 r. (Dz. U. Nr 38, poz. 229, ze zm.), zastąpiona ustawą obecnie obowiązującą. „Słowniczki” ustaw z 1961 r. i 1974 r. były uboższe, a definicje mniej rozbudowane. Niemniej już pierwsza z nich, choć „robót budowlanych” nie definiowała, to jednak posługiwała się tym określeniem, (również określeniem „roboty budowlane” bądź „rozbiórkowe”) i zawierała definicje „obiektu budowlanego”, „budynku”, „budowy” i „remontu” (art. 1 ust. 4 pkt 1, 2, 8 i 9). Druga z tych ustaw stanowiła już wyraźnie, że roboty budowlane polegają na „budowie, montażu, remoncie albo rozbiórce obiektu budowlanego lub jego części oraz urządzeń reklamowych, dzieł plastycznych i innych urządzeń wpływających na wygląd obiektu budowlanego” (art. 2 ust. 3), przy czym w pojęciu „budowy” mieściła także przebudowę i rozbudowę (art. 2 ust. 2). Powyższe oznacza, że od niemal 35 lat funkcjonuje w obrocie prawnym legalna definicja robót budowlanych, która była przedmiotem bogatego orzecznictwa i wnikliwych rozważań doktrynalnych.
 W związku z treścią art. 3 pkt 7 prawa budowlanego (nawiązującego do art. 3 pkt 6, 7a i 8 tej ustawy) pod pojęciem „roboty budowlane” należy rozumieć budowę (czyli wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę i nadbudowę obiektu budowlanego), a także prace polegające na przebudowie (czyli na wykonywaniu robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji), montażu, remoncie (czyli na wykonywaniu w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji) lub rozbiórce obiektu budowlanego. W tej sytuacji ustalenie, które roboty są, a które nie są „robotami budowlanymi”, wydaje się nie przedstawiać nadmiernych trudności.
 Dookreślenie pojęcia robót budowlanych nie jest wystarczające, by ustalić treść art. 647 k.c., a tym samym wyraźnie przesądzić, które roboty stanowić mogą przedmiot szczególnej umowy budowlanej, (umowa o roboty budowlne, dop. red.), a które z różnych powodów mogą być tylko przedmiotem umowy o dzieło. Zgodnie z art. 647 k.c., wykonawca zobowiązuje się umową budowlaną (umowa o roboty budowlne, dop. red.) „do oddania obiektu”, wykonanego zgodnie z projektem i „z zasadami wiedzy technicznej”. Ponieważ kodeks również tych pojęć nie definiuje, konieczne jest ponowne odwołanie się do prawa budowlanego. Zgodnie z nim obiektem jest w myśl art. 3 pkt 1-4 budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, (czyli obiekt budowlany trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, posiadający fundamenty i dach), budowla stanowiąca całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, (czyli każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, np. lotnisko, estakada, tunel, oczyszczalnia ścieków, cmentarz, pomnik) oraz obiekt małej architektury, (czyli obiekt niewielki, np. kapliczka, wodotrysk, huśtawka, śmietnik). Wymagania i zawartość projektu budowlanego ustawodawca określił w art. 34 prawa budowlanego, stanowiąc, że jego zakres i treść powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych. Zgodnie z tym przepisem projekt budowlany podlega zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę, a jego składową stanowi projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe. Regulacja ta została doprecyzowana rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120, poz. 1133, ze zm.; wcześniej, pod rządami obecnego prawa budowlanego, obowiązywały kolejno akty pod tym samym tytułem: rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998 r., Dz. U. Nr 140, poz. 906, zarządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994 r., M. P. z 1995 r. Nr 2, poz. 30). Pojęcie zasad wiedzy technicznej istotnie nie jest wprost zdefiniowane, ale prócz rozumienia intuicyjnego, czyli fachowości i solidności wykonania z pomocą przychodzi tu art. 5 prawa budowlanego, stanowiący, że obiekt budowlany należy projektować i budować zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając między innymi: spełnienie wymagań dotyczących bezpieczeństwa konstrukcji, bezpieczeństwa użytkowania i odpowiednie warunki higieniczne i zdrowotne, odpowiednie warunki użytkowe, warunki BHP, odpowiednie usytuowanie na działce budowlanej oraz warunki bezpieczeństwa i ochrony zdrowia osób przebywających na terenie budowy.
 W tym miejscu zwrócić trzeba uwagę, że zarówno judykatura (np. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 21 października 2003 r., sygn. akt VI ACa 214/03, OSA 2005/2/8), jak i doktryna (np. J. A. Strzępka, Prawo umów budowlanych, Warszawa 2001, s.313) uznają, że obiektem w rozumieniu art. 647 k.c. jest każdy oznaczony w umowie rezultat robót budowlanych, stanowiący samoistną całość dającą się wyodrębnić, co najmniej pod względem technicznym lub technologicznym.
 Montaż okien - umowa o dzieło
 Trybunał Konstytucyjny w przytoczonym wyżej wyroku stwierdza, że:
 [...]dookreślenie pojęcia robót budowlanych nie jest wystarczające, by [...] wyraźnie przesądzić, które roboty stanowić mogą przedmiot szczególnej umowy budowlanej, (umowa o roboty budowlne, dop. red.), a które z różnych powodów mogą być tylko przedmiotem umowy o dzieło.
 Jednocześnie z każdego z cytowanych fragmentów orzeczeń wynika również, że jedyną właściwą drogą poszukiwania odpowiedzi rozwiązującej dylemat, co do kwalifikacji „robót budowlanych” jako przedmiotu umowy o dzieło lub umowy o roboty budowlane jest analiza treści ustawy Prawo budowlane.
 Oczywiście każdy z czytelników może próbować dokonać tego we własnym zakresie, my jednak postanowiliśmy odwołać się w tym zakresie do Departamentu Prawno-Organizacyjnego Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego. Po pierwsze, to w zakresie jego kompetencji leży udzielanie wyjaśnień przepisów prawnych z zakresu działania Urzędu, co oznacza, że w przypadku wątpliwości, co do przepisów Prawa budowlanego i części aktów wykonawczych do tej ustawy oraz ustawy o wyrobach budowlanych, można uzyskać w GUNB odpowiednie wyjaśnienia. Po drugie, na stronie internetowej GUNB od roku 2007 znajduje się stanowisko Urzędu w sprawie wymiany stolarki okiennej i drzwiowej, w którym stwierdza się między innymi, że:
 Zgodnie z art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.), remontem jest wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.
 Należy przy tym zauważyć, że ustawa – Prawo budowlane nie definiuje pojęcia „bieżąca konserwacja”. Jednakże biorąc pod uwagę ogólnie przyjęte zasady wiedzy technicznej można uznać, że bieżącą konserwacją są drobne czynności wykonywane na obiektach budowlanych, których celem jest zmniejszenie szybkości zużycia obiektu budowlanego lub jego elementów oraz zapewnienie możliwości ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.
 Z powyższych przepisów wynika, że wymiana stolarki okiennej i drzwiowej w budynku – jeżeli nie następuje ingerencja w obiekt budowlany polegająca np. na zmianie kształtu lub wielkości otworów okiennych lub drzwiowych – nie stanowi robót budowlanych objętych zakresem przedmiotowym powyższej ustawy.
 Oznacza to, że taką czynność należy rozpatrywać jako zwykłe użytkowanie rzeczy, wynikające z prawa własności. Tym samym, przeprowadzenie takich czynności nie wymaga ani pozwolenia na budowę, ani dokonania zgłoszenia właściwemu miejscowo organowi administracji architektoniczno-budowlanej.
 Natomiast w przypadku, gdy wymiana stolarki okiennej lub drzwiowej wiąże się z ingerencją w obiekt budowlany (np. powiększenie otworów drzwiowych lub ich zabudowanie), wówczas może ona wypełniać znamiona remontu lub przebudowy. W takim przypadku roboty budowlane – takie jak remont lub przebudowa – będą wiązały się odpowiednio z dokonaniem zgłoszenia albo wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę.
 Chociaż stanowisko GUNB znamy od dawna i informowaliśmy o nim czytelników wcześniej w artykule pod tytułem: „Wymiana okien”, to w naszej opinii nie wyczerpuje ono całości zagadnienia. Z montażem okien mamy do czynienia generalnie w przypadkach dwojakiego rodzaju. Przy wymianie starej stolarki w istniejących już obiektach, do czego nawiązuje interpretacja GUNB oraz przy wbudowywaniu okien w budynkach dopiero budowanych, którego to przypadku GUNB w swoim wyjaśnieniu nie uwzględnił. Jako że dane statystyczne pokazują, iż ilość montaży okien w nowych budynkach mniej więcej odpowiada ilości montaży związanych z wymianą stolarki wydawało się nam koniecznym zwrócić do GUNB z prośbą o wyjaśnienie kwestii: Czy montaż okien w obiektach powstających jest objęty zakresem przedmiotowym ustawy Prawo budowlane, czy też nie jest?
 W odpowiedzi na zadane pytanie Departament Prawno-Organizacyjny GUNB w piśmie syg. DPR/INN/022/669/12 z dnia 16 lipca 2012 roku wyjaśnia między innymi, co następuje:
 Informujemy, że stanowisko znajdujące się na stronie internetowej GUNB (www.gunb.gov.pl) w dziale: „Informacje” w części: „Interpretacje prawne” z zakładce: „Wyjaśnienia przepisów Prawa budowlanego” – „w sprawie stolarki okiennej i drzwiowej”, znajduje swoje zastosowanie również do instalowania okien w nowo wybudowanym obiekcie budowlanym. Należy przyjąć, że jeżeli w wyniku montowania okien nie następuje ingerencja w obiekt budowlany polegająca np. na zmianie kształtu lub wielkości otworów okiennych – to ww. prace nie stanowią robót budowlanych objętych zakresem przedmiotowym ustawy – Prawo budowlane.
 Teraz nie ma już najmniejszych wątpliwości, że umowy zawierane pomiędzy sprzedawcami, a nabywcami okien, których przedmiotem jest wykonanie usługi polegającej na dostawie okien wraz z ich montażem mają charakter umowy o dzieło, a nie umowy o roboty budowlane. Czy to w istotny sposób wpływa na charakter stosunków zobowiązaniowych pomiędzy stronami? Ależ tak.
 Na zakończenie winni jesteśmy jeszcze czytelnikom pewne zastrzeżenie związane z stanowiskiem Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego. Wyjaśnienie przepisów prawnych dokonane w Urzędzie nie stanowi oficjalnej wykładni prawa i nie jest wiążące dla organów administracji publicznej orzekających w sprawach indywidualnych. Zawiera jedynie ogólne wytyczne, którymi powinni kierować się uczestnicy procesu budowlanego oraz właściwe organy.
 *Essentialia negotii (z łac. przedmiotowo istotne składniki treści czynności prawnej) – składniki treści czynności cywilnoprawnej, które określają typ tej czynności (w szczególności typ umowy) i charakter wynikającego z niej stosunku prawnego. Ze względu na swój zasadniczy dla czynności prawnej charakter, konstytuujący tę czynność, zwane są właśnie składnikami przedmiotowo istotnymi. Przykładowo w przypadku sprzedaży składnikami przedmiotowo istotnymi są określenie przedmiotu sprzedaży i ceny. Katalog Produktów
 InternormKF 300 Grupa MAGNUMCiepłe parapety Grupa MAGNUMTaśmy montażowe Grupa MAGNUMTaśmy multifunkcyjne Więcej produktów
 Na wieczornej, jubileuszowej Gali VII Kongresu Stolarki Polskiej, która obfitowała w ogrom emocji związanych z obchodami 20-lecia istnienia organizacji branży stolarki budowlanej, zostało przyznanych wiele nagród i wyróżnień. O stolarce budowlanej w kontekście najbliższych lat - VII Kongres Stolarki Polskiej już za nami!
 19 maja 2016 roku przedstawiciele branży stolarki budowlanej zebrali się na VII Kongresie Stolarki Polskiej. Tegoroczna odsłona największego branżowego wydarzenia obfitowała w wiele, stojących na wysokim poziomie merytorycznym rozmów i wystąpień. Diamenty Stolarki na targach Warsaw Build 2016
 Rusza trzecia edycja konkursu wzorniczego „Diamenty Stolarki” organizowanego z myślą o producentach stolarki otworowej. Nabór zgłoszeń rozpoczyna się 23 maja br. Wyróżnione wyroby będzie można obejrzeć podczas Międzynarodowych Targów Budowlanych i Wnętrzarskich Warsaw Build 2016, które odbędą się w dniach 16-18 listopada 2016 r. w Warszawie. Przejdź do kategorii „Artykuły i wiadomości branżowe”
 W sobotę 09 kwietnia 2016 firmy VETREX oraz jej największy partner handlowy MULTIKO z Bielska-Białej zaprezentowały na katowickich targach budownictwa nową linię okien V82... DOM PASYWNY... bo liczy się portfel*
 21.03.2016 / Okna energooszczędne
 Artykuł „Dom pasywny – z sercem i głową” wywołał spore zainteresowanie czytelników. Autor, pan Maciej Sempiński odebrał sporo telefonów,... Przejdź do kategorii „Okna energooszczędne”
 APREL FIX MULTIKO Technika PVC Ranking okienPro Quality 2015
 Sieć sprzedaży w Rankinguokien Pro Quality 2015
 Grupa MAGNUMKonsole Knelsen OKNOPLASTKoncept Grupa MAGNUMCiepłe parapety InternormKF 300 Oknoplast KrakówProlux Oknoplast KrakówWinergetic Premium OKNOPLAST KrakówPIXEL VetrexV90+ Kategorie
 Artykuły tematyczne (109)
 Montaż okien (51)
 Okna energooszczędne (32)
 Poradnik okienny (57)
 Systemy okienne (21)
 Test wiedzy okiennej (0)
 Moda na konstrukcje okienne o dużej powierzchni przeszklonej spowodowała wzrost zainteresowania inwestorów drzwiami balkonowymi uchylno-przesuwnymi PSK. Czego oprócz dużej ilości światła... BUDMA 2014
 BUDMA 2014? Jakby nieco mniejsza od ubiegłorocznej i jakaś taka trochę niemrawa. Trudno powiedzieć skąd to wrażenie, ale tak ją właśnie odebraliśmy. To wcale nie znaczy, że producentom okien... Przewiewne rozporządzenie
 W Dzienniku Ustaw z dnia 13 sierpnia 2013 roku opublikowano tekst rozporządzenia zmieniającego Rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.... Okna PVC. Klasa techniczna, a zakres stosowania.
 Jakie okna do domu jednorodzinnego, a jakie do mieszkania w bloku? Poszukiwanie prawidłowej odpowiedzi na takie pytania zawsze na końcu zaprowadzi pytającego do uzyskanej przez okno klasy technicznej.... Wejściowe drzwi zewnętrzne. REHAU GENEO.
 Czy istnieje coś takiego jak budynki energooszczędne i pasywne? Istnieje. Czy istnieją okna i drzwi balkonowe z PVC do budynków energooszczędnych i pasywnych? Istnieją. A co z drzwiami wejściowymi?... Rok 2012
 „O roku ów! Kto ciebie widział w naszym kraju! Ciebie lud zowie dotąd rokiem urodzaju...”. Te słowa rozpoczynające XI księgę Pana Tadeusza odnoszą się, do historycznych zdarzeń... Sprzedawcy Pro Quality
 Nasze najmłodsze dziecko, ranking „PRO QUALITY PVC” zaczyna rosnąć i nabierać wagi. Tylko w okresie kilku ostatnich miesięcy tabele rankingowe przejrzało prawie 14.000 czytelników,... Po imieniu. Bieda z nędzą i nadzieją.
 Dopisując wyniki kolejnych producentów do tabel rankingu musimy ze smutkiem stwierdzić, że aż 11 firm, to zwykły przykład komunikacyjnej i informacyjnej e-katastrofy oraz braku zrozumienia... Nowy standard montażu
 25.01.2013 / Galerie zdjęć
 Każdy błąd montażowy ma lub będzie miał negatywne następstwa. Ileż to już razy niedługo po montażu nowych okien słyszeliśmy: Mam lód na oknach. Wieje od okna. Woda na parpecie. Woda... oknotest.pl © 2007-2016 · tel.: +48 61 625 69 49 · mob.: +48 516 156 645 · kontakt@oknotest.pl
 Ranking Pro Quality blue 3


text:
Ιανουαρίου | 2016 | ΕΝΕΡΓΟΙ ΑΝΕΡΓΟΙ
 Συνέλευση 1/2 στις 18:30
 ΟΟΣΑ: Η Ελλάδα δεύτερη σε ανεργία παγκοσμίως!
 Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του ΟΟΣΑ για τα επίπεδα εργασίας και ανεργίας στις χώρες μέλη του για το 2015, η Ελλάδα έρχεται δεύτερη παγκοσμίως (!) όσον αφορά στα επίπεδα ανεργίας με ποσοστό 24,7%, αμέσως μετά την Νότια Αφρική!
 Ειδικά μάλιστα σε επίπεδα μακροχρόνια ανέργων, η χώρα μας «χτυπάει» ρεκόρ, καθώς βρίσκεται στην πρώτη θέση, με ποσοστό 73,7% επί του συνολικού ποσοστού των ανέργων ενώ την ίδια στιγμή, έρχεται τέταρτη από... το τέλος, όσον αφορά το ποσοστό του ενεργού πληθυσμού (ηλικίες 15-64) που εργάζεται, με μόλις 51,1% επί του συνόλου!
 Τέλος, όσον αφορά στα ποσοστά εργασίας των μεταναστών, η Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις.
 Όταν λοιπόν σχεδόν η μισή νεολαία βρίσκεται στην ανεργία και 7 στους 10 ανθρώπους στη χώρα μας δεν εργάζονται είναι αναγκαίο όσο ποτέ άλλοτε να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας! Δε θα συνεχίζουμε να ζούμε με το βράχνα του διλήμματος ή ανεργία ή μετανάστευση.
 Δε σκύβουμε το κεφάλι! Οργανωνόμαστε και παλεύουμε για τη ζωή μας εδώ και τώρα!
 Όσο δεν οργανώνονται οι άνεργοι και οι άνεργες τόσο η κατρακύλα της ανέχειας και της ανεργίας θα μεγαλώνει,τόσο θα πιέζονται προς τα κάτω τα εργασιακά δικαιώματα. Είναι λοιπόν επιτακτική η συγκρότηση επιτροπών ανέργων σε κάθε γειτονιά, προκειμένου οι ίδιοι οι άνεργοι και οι άνεργες να οργανωθούν σε ένα μαζικό κίνημα κατά της ανεργίας, να παλέψουν και να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους μαζί με όλους τους φορείς, τα σωματεία, τα συνδικάτα, τις επιτροπές γειτονιών, τις λαϊκές συνελεύσεις καθώς και όλες τις συλλογικότητες ανέργων αλλά και εργαζομένων.
 ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΕΡΓΟΥΣ!
 ΖΩΗ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!
 Περισσότερες πληροφορίες για τα στοιχεία ανεργίας στον παρακάτω σύνδεσμο:
 https://www.alfavita.gr/arthron/oosa-i-ellada-deyteri-se-anergia-pagkosmios-analytikoi-pinakes
 Για τη δολοφονία του συναδέλφου στα 5μηνα
 Όχι άλλες εργατικές δολοφονίες στο βωμό του κέρδους! Να τιμωρηθούν τώρα οι ηθικοί αυτουργοί του εγκλήματος, η κυβέρνηση, ο ΟΑΕΔ, οι δήμοι και όλοι όσοι συναινούν και προωθούν το άθλιο καθεστώς αυτών των προγραμμάτων. Να μπει ένα τέλος στο σύγχρονο δουλεμπόριο των “κοινωφελών” προγραμμάτων, των voucher, της ελαστικής και μαύρης εργασίας. Άνεργοι και εργαζόμενοι να δυναμώσουμε την πάλη μας ενάντια στις πολιτικές που μας θέλουν αναλώσιμους, να δουλεύουμε για ένα ξεροκόμματο, αποστερημένοι από κάθε έννοια εργατικού δικαιώματος και, τελικά, μας δολοφονούν! Εδώ και τώρα να καταργηθούν τα “κοινωφελή” προγράμματα και τα voucher! Μόνιμη και σταθερή δουλειά με αξιοπρέπεια για όλους και όλες! Να καταβληθεί το επίδομα ανεργίας σε όλους τους ανέργους χωρίς προϋποθέσεις. Κανένας άνεργος συνάδελφός μας χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη! Μόνο με την πάλη και την οργάνωση μας στις επιτροπές ανέργων και στα σωματεία μας μπορούμε να σταματήσουμε αυτή τη δολοφονική πολιτική και να επιβάλλουμε κατακτήσεις.
 Ακολουθεί η ανακοίνωση του Συντονιστικoύ Εργαζομένων στην κοινωφελή εργασία και Συμβασιούχων Αττικής:
 Παρέμβαση των ΕΝΕΡΓΩΝ ΑΝΕΡΓΩΝ
 Την Τρίτη 12/1 στις 10.30 το πρωί θα πραγματοποιηθούν παρεμβάσεις των ΕΝΕΡΓΩΝ ΑΝΕΡΓΩΝ στον ΟΑΕΔ Καλλιθέας για την εκδήλωση στα Δημοτικά Σφαγεία στον Ταύρο (αίθουσα 7) που συνδιοργανώνουμε μαζί με εργαζόμενους και κατοίκους του Ταύρου αλλά και στον ΟΑΕΔ Περισσού για το μάζεμα της επιτροπής ανέργων Ν.Φιλ/φειας-Ν.Χαλκ/νας και γύρω περιοχών την Τετάρτη στις 7.00 μ.μ. στη Λαϊκή Συνέλευση Ν.Φ.-Ν.Χ.
 Την ίδια μέρα στις 12.00 το μεσημέρι ακολουθεί παρέμβασή μας στην εκπομπή του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ «ΑΤΑΙΡΙΑΣΤΟΙ» με θέμα την ανεργία, παρουσία της διοικήτριας του ΟΑΕΔ Μαρίας Καραμεσίνη.
 Λεφτά και δικαιώματα για όλους τους ανέργους ΤΩΡΑ!
 Παρόλο που κάθε χρόνος ευχόμαστε να είναι αρχή για καλύτερες μέρες, τα νέα όσον αφορά την ανεργία φέτος προβλέπονται για άλλη μια φορά...δυσοίωνα μιας και το 2016 έρχεται νέα δραστική περικοπή στα κονδύλια για τους ανέργους. Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα στην εφημερίδα «Ριζοσπάστης», κουτσουρεύεται κι άλλο η κρατική χρηματοδότηση και μειώνονται κατά 16,3% τα ποσά που κατευθύνονται προς τους εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους!
 Την ώρα που τουλάχιστον ένας στους τέσσερις εργαζόμενους δε μπορεί να βρει δουλειά, ο προϋπολογισμός του ΟΑΕΔ για το 2016 δείχνει ξεκάθαρα νέα δραστική μείωση της κρατικής χρηματοδότησης προς τον Οργανισμό, αλλά και παραπέρα περικοπή των κονδυλίων για τους ανέργους.
 Συγκεκριμένα, η κρατική χρηματοδότηση μειώθηκε κατά 32,6% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, δηλαδή από τα 750 στα 505 εκατομμύρια ευρώ. Επιπλέον, τα επιδόματα ανεργίας περιορίζονται στα 830 εκατ. ευρώ από 992 εκατ. Έχουμε δηλαδή μείωση κατά 16,3% των ποσών που κατευθύνονται προς τους ανέργους, οι μισοί από τους οποίους είναι χωρίς δουλειά για περισσότερους από 12 μήνες («μακροχρόνια άνεργοι»).
 Όσον αφορά το επίδομα ανεργίας, αφενός λιγοστεύουν αυτοί που το δικαιούνται και συγκεκριμένα μόνο ένα 12% από τους εγγεγραμμένους ανέργους στα μητρώα του ΟΑΕΔ ενώ πολλοί είναι και οι άνεργοι που επιδοτούνται μόλις για 5 μήνες αφού υπάρχουν διατάξεις που περιορίζουν τη δυνατότητα για πλήρη επιδότηση.
 Τα κονδύλια που προορίζονται για τους ανέργους μειώθηκαν από το 62,8% του συνόλου των δαπανών του Οργανισμού το 2012 (1,737 δισ. ευρώ) στο 35,8% για το επόμενο έτος (830 εκατ. ευρώ). Τώρα, με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. οι περικοπές σε σχέση με το 2012 φτάνουν το 52,2% ή τα 907 εκατ. ευρώ, όταν η ανεργία εκείνη τη χρονιά ήταν και τρεις μονάδες χαμηλότερα απ’ ό,τι σήμερα (22,6%).
 Την ίδια ώρα, αντί να μειώνεται ο χρόνος εργασίας και να προκηρύσσονται νέες θέσεις μόνιμης, σταθερής δουλειάς με δικαιώματα, η κυβέρνηση προτάσσει σαν δήθεν λύση για τη μείωση της ανεργίας τα κακοπληρωμένα πεντάμηνα προγράμματα ανακύκλωσης της φτώχειας, τα οποία μετά τη λήξη τους δεν προβλέπουν σταθερή επιδότηση, δεν προσφέρουν πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, αντιμετωπίζουν τους ανέργους ως «ωφελούμενους» και όχι ως εργαζόμενους. Μέσω αυτών των προγραμμάτων, ο ΟΑΕΔ αποτελεί τον επίσημο κρατικό φορέα που χτυπά το δικαίωμα στη σταθερή και μόνιμη εργασία, με σταθερό προσανατολισμό στη φτηνή εργασία για τα αφεντικά..
 Ταυτόχρονα όμως, εκτός από την άθλια κατάσταση στην οποία έχουν φέρει τους ήδη άνεργους και άνεργες, συνεχίζει να σημειώνεται αύξηση στον -ήδη τεράστιο-αριθμό των ανέργων! Μόνο για το Νοέμβρη που μας πέρασε, ο αριθμός των εγγεγραμμένων στα μητρώα του ΟΑΕΔ ξεπερνά το ένα εκατομμύριο ενώ σύμφωνα με στοιχεία του Οργανισμού οι άνεργοι αυξήθηκαν το συγκεκριμένο μήνα κατά 68.745 σε σχέση με τον Οκτώβρη. Οι άνεργοι που έχουν καταγραφεί ως «αναζητούντες εργασία»είναι 844.308 άτομα ενώ περισσότεροι από τους μισούς είναι άνεργοι για πάνω από ένα χρόνο. Η πλειοψηφία των ανέργων μάλιστα είναι γυναίκες ενώ τα άτομα ηλικίας 30-44 αφορούν το 40,12% του συνόλου.
 Συνεχίζεται λοιπόν η μείωση των θέσεων εργασίας όπως δείχνουν πρόσφατα στοιχεία. Σύμφωνα με αυτά, το Νοέμβρη συνεχίστηκε η τάση που εκδηλώθηκε από τον προηγούμενο Ιούλη να χάνονται περισσότερες θέσεις μισθωτής εργασίας απ’ αυτές που δημιουργούνται. Συγκεκριμένα, οι θέσεις που χάθηκαν τον περασμένο Νοέμβρη ανέρχονται σε 24.674 (141.709 προσλήψεις – 166.383 απολύσεις) ενώ συνολικά στο πεντάμηνο Ιούλη – Νοέμβρη καταγράφεται αρνητικό ισοζύγιο στις ροές απασχόλησης κατά 111.294 θέσεις εργασίας. Παράλληλα, συνεχίζεται η τάση επέκτασης των ελαστικών μορφών απασχόλησης αντί της πλήρους. Έτσι, και το μήνα Νοέμβρη, μόνο το 44,64% των θέσεων εργασίας ήταν πλήρους απασχόλησης. Το υπόλοιπο 53,36% των νέων θέσεων ήταν επί της ουσίας θέσεις υποαπασχόλησης (37,35% μερικής απασχόλησης και 18,01% εκ περιτροπής εργασία).
 Όλα δείχνουν ότι αυτή η κατάσταση δεν πρόκειται να σταματήσει αν εμείς οι ίδιοι δεν την σταματήσουμε!
 Γι’αυτό λοιπόν μόνο αν όλοι εμείς οι άνεργες και άνεργοι οργανωθούμε και παλέψουμε για τα δικαιώματά μας υπάρχει προοπτική!
 Για να δοθεί τελικά η ουσιαστική λύση με την πραγματική κατοχύρωση του δικαιώματος στη σταθερή δουλειά με αξιοπρεπείς συνθήκες και μισθό που θα καλύπτει τις ανάγκες μας.
 Τόσο κοινότυπο μα τόσο πραγματικά αναγκαίο!
 ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ, ΣΑΒΒΑΤΟ 16/1