type: wikipedia

text:
Geležies amžius Lietuvoje – paskutinis Lietuvos priešistorės laikotarpis. Skirstomas į:
 ankstyvąjį geležies amžių (V a. pr. m. e – I a.)
 senąjį geležies amžių (I-IV a.)
 vidurinįjį geležies amžių (V-IX a.)
 vėlyvąjį geležies amžių (X-XII a.) (pastarąjį dalis tyrinėtojų laiko jau ne Lietuvos priešistorės, o istorinio laikotarpio dalimi)
 Ankstyvasis geležies amžius
 Geležies amžiaus pradžia – kai pradedami vartoti geležies dirbiniai. Lietuvoje jie atsiranda I tūkstantmečio pr. m. e. viduryje. Nors gerai padaryti žalvario įrankiai dar ilgai pralenkė geležinius savo tvirtumu ir naudingumu, tačiau geležies rūda buvo randama Lietuvoje, todėl dažniau naudota tuometinėje metalurgijoje.
 Kadangi šiame laikotarpyje geležinių dirbinių buvo labai nedaug, buityje dar plačiai naudoti akmeniniai ir kauliniai įrankiai. Tai mažiausiai pažįstamas laikotarpis Lietuvos archeologijoje. Klimatas buvo toks pat kaip dabar. Lietuvos ankstyvojo geležies amžiaus dirbiniai daugiausia randami piliakalniuose. Piliakalniuose buvo dirbtiniai gynybiniai įrenginiai, tuo pačiu tai buvo bendruomeninės gyvenvietės.
 Paprastai išskiriamos dvi kultūros: vakarinių baltų pilkapių kultūra ir rytinių baltų piliakalnių brūkšniuotosios keramikos kultūra. Virvelinės kultūros arealas – Nemuno aukštupis – Mozūrų ežerynas – Šventosios upė – Dauguvos vidurupis (Rytų Lietuva). Virvelinės kultūros plotas siejamas su rytų baltais. M. Gimbutienė jau šiuo laikotarpiu išskiria gentis:
 antropomorfinių urnų
 varpinių kapų
 R. Mozūrijos – jotvingių
 Sembos-Notangos
 V. Mozūrijos
 Kuršių
 Brūkšniuotosios keramikos
 Dniepro-Volgos-Okos aukštupių piliakalnių
 Milgorodo kultūros
 Gyvenvietės
 Paprastai įtvirtintos, tik laikotarpio pabaigoje atsiranda ir neįtvirtintų. Kartais išsidėsto lizdais, kas pastebima ir vėlesniais laikotarpiais. Gynybinių įtvirtinimų atsiradimas rodo gamybinių jėgų lygį, nes jiems įrengti reikėjo didelių bendruomenės pastangų. Narkūnų piliakalnyje yra net 3 įtvirtintos juostos – palisados, pylimai. Gan tobuli gynybiniai įrengimai yra ir Aukštadvaryje. Kai kur buvo net vartai (Sokiškės). Gyvenvietės ir piliakalniai atsiranda pradėjus irti pirmykštei bendruomeninei santvarkai. Pastatai antžeminiai, įleisti į žemę pastatai nebūdingi. Pastatų planas stačiakampis. Nikola-Leniveco piliakalnyje atkastas 10 namų kaimas su gana plačia gatve.
 Ūkis
 Auginamos kiaulės, arkliai, ožkos, avys. Dirbti su geležiniais įrankiais buvo lengviau. Žemdirbystė buvo lydiminė - kaplinė, pradėti naudoti arklio traukiami mediniai arklai su metaliniu noragu. Arkliai buvo vartojami mėsai ir jojimui.
 Auginami kviečiai, miežiai, pupos. Galbūt buvo naudojamas linų pluoštas. Mozūruose rasta mergaitė susupta į kailius su vilnoniais siūlais.
 Laidojimas
 Vakarų Lietuvoje ir Prūsijoje kapai pilkapiuose apdedami akmenimis. VII-VI a. pr. m. e. buvo daromas akmeninis namelis urnai, o vietomis net didoki nameliai su sustatytomis urnomis. Semba-Notanga galbūt sudarė vieną kultūrinę sritį.
 Pagal laidojimo papročius galime išskirti 6 kultūras:
 Rytų Pamario – Vyslos žemupio
 Vakarų Mozūrų
 Rytų Mozūrų
 Sembos-Notangos
 Vakarų Lietuvos
 Vakarų Latvijos
 Šiaurės vakarų Lietuvoje ir Pietvakarių Latvijoje nuo laidojimo pilkapiuose pereinama prie plokštinių kapų. Ant žmogaus pavidalo urnų daug dekoro. Kai kur piešiamos akys, net skulptūriškai išlipdyti veidai, kartais net su ausimis ir auskarais. Labiausiai išsiskiria Gdansko apylinkės urnos. Yra urnų su išpieštais ritualiniais vežimais, saulės diskais. Vienodų urnų nebuvo, jos atspindėjo socialinę padėtį. Brūkšniuotosios keramikos srityje kapų beveik nėra.
 Papuošalai
 Moterys nešiojo kepuraites, kurių pakraščiai buvo puošiami įvijiniais antsmilkiniais. Naudojami įvijiniai smeigtukai, kuriais segami drabužiai. Naudojamos žalvarinės vienos ir daug apvijų apyrankės.
 Visuomenė
 10-20 šeimų sudarydavo didelę patriarchalinę šeimą, su kuria siejami piliakalniai. Laikotarpio pabaigoje didėja mažosios šeimos reikšmė.
 Senasis geležies amžius
 Dar vadinamas Romėniškuoju periodu.
 Lietuvoje senojo geležies amžiaus paminkluose galima aptikti kai kurių magiškų apeigų pėdsakų. Į kapus dėdavo įkapes: ginklus, darbo įrankius, papuošalus, žirgo dantis ar galvas.
 Pagal radinius galime spręsti, kad kario ekipuotę sudarė ietys, skydai, kalavijai, pentinai, arklio ekipuotę – žąslai, pakinktai, grandinės, įvairūs odinių diržų žalvariniai apkaustymai, rodantys kaip ištaiginingai buvo puošiami žirgai.
 Laikotarpiui būdingas piliakalnių sunykimas, tačiau jo pabaigoje turtingi bendruomenės nariai ima kurtis įtvirtintuose piliakalniuose. Piliakalniai jau turėjo gynybinius įrenginius – pylimus ir griovius. Piliakalnių aikštelės nuo 50 x 50 iki 200 x 100 m.
 Mes labai mažai žinome apie senojo geležies amžiaus žmogaus aprangą. Retkarčiais kapuose aptinkami lininių ir vilnonių audinių fragmentai leidžia galvoti buvus austus drabužius. Tačiau nieko nežinome apie jų formą.
 Vakarų Lietuvos kapams būdingi akmeniniai vainikai, kurių forma laikui bėgant keitėsi. Manoma, kad jie išsivystė iš kurganų per tarpinę grandį – plokščius kurganus. Centrinei Lietuvai būdingi kapai, kurių duobės pagrindas grįstas akmenimis. Forma dažniausiai stačiakampė.
 Vidurinysis geležies amžius
 Dar vadinamas Tautų kraustymosi epocha, nors kultūrinių grupių pasiskirstymas šiuo laikotarpiu išliko tas pats kaip ir anksčiau. Dėl šios priežasties tradiciškai buvo teigiama, kad tautų kraustymasis Lietuvos nepalietė ir buvo sąlyginai ramus periodas. Nuomonę, kad 400–800 m. laikotarpis baltams buvo ramus, pastovus ir be tautų kraustymosi paneigia Vidgirių (Šilutės raj.) kapinynas. Ten galima išskirti 5 skirtingų laidojimo būdų kapus. Tai įprasto suapvalinto stačiakampio formos duobės, vienas degintinis kapas, du kapai, kurių duobės sutvirtintos moliu (toks būdas nebuvo žinomas), kapai su laiptuotom duobėm, trys ovalo formos kapų duobės.
 Nuo VI a. vidurio Lietuvoje įsigali mirusiųjų deginimo paprotys. Lavonai orientuoti vyrų į vakarus, pietvakarius ir šiaurės rytus, moterų į rytus, šiaurės rytus ir pietryčius. Vaikų kūnų orientavimas sutampa su suaugusiųjų. Tai galima sieti su Saulės kultu.
 Nuorodos
 Senasis geležies amžius
 Lietuvos priešistoriniai laikotarpiai
 Geležies amžius


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Avis juridique important
 |
 21984A0316(02)
 Aftale i form af brevveksling mellem Det europæiske økonomiske Fællesskab og kongeriget Marokko vedrørende fastsættelse for perioden 1. november 1983 til 31. oktober 1984 af det tillægsbeløb, som skal fratrækkes den afgift, der anvendes ved indførsel til Fællesskabet af ikke behandlet olivenolie med oprindelse i Marokko
 EF-Tidende nr. L 073 af 16/03/1984 s. 0005
 ***** AFTALE i form af brevveksling mellem Det europaeiske oekonomiske Faellesskab og kongeriget Marokko vedroerende fastsaettelse for perioden 1. november 1983 til 31. oktober 1984 af det tillaegsbeloeb, som skal fratraekkes den afgift, der anvendes ved indfoersel til Faellesskabet af ikke behandlet olivenolie med oprindelse i Marokko Brev nr. 1 Hr. . . . . . . , I bilag B til samarbejdsaftalen mellem Det europaeiske oekonomiske Faellesskab og kongeriget Marokko bestemmes det med hensyn til ikke behandlet oliveolie, henhoerende under pos. 15.07 A I i den faelles toldtarif, at det beloeb, der skal fratraekkes afgiften i henhold til artikel 17, stk. 1, litra b), i samarbejdsaftalen, forhoejes med et tillaegsbeloeb for at tage hensyn til visse faktorer og afhaengigt af betingelserne paa olivenoliemarkedet; forhoejelsen sker paa samme vilkaar og efter samme retningslinjer som dem, der er fastsat for anvendelsen af ovennaevnte bestemmelser. For saa vidt angaar perioden 1. november 1983 til 31. oktober 1984 kan jeg meddele Dem, at Faellesskabet paa baggrund af kriterierne i ovennaevnte bilag, vil traeffe de noedvendige foranstaltninger for, at tillaegsbeloebet udgoer 12,09 ECU pr. 100 kg. Jeg beder Dem venligst anerkende modtagelsen af dette brev og over for mig bekraefte Deres regerings tiltraedelse af dets indhold. Modtag, hr. . . . . . . , forsikringen om min mest udmaerkede hoejagtelse. Paa Raadet for De europaeiske Faellesskabers vegne Brev nr. 2 Hr. . . . . ., Jeg anerkender herved modtagelsen af Deres brev af dags dato med foelgende ordlyd: »I bilag B til samarbejdsaftalen mellem Det europaeiske oekonomiske Faellesskab og kongeriget Marokko bestemmes det med hensyn til ikke behandlet olivenolie, henhoerende under pos. 15.07 A I den faelles toldtarif, at det beloeb, der skal fratraekkes afgiften i henhold til artikel 17, stk. 1 litra b), i samarbejdsaftalen, forhoejes, med et tillaegsbeloeb for at tage hensyn til visse faktorer og afhaengigt af betingelserne paa olivenoliemarkedet; forhoejelsen sker paa samme vilkaar og efter sammeretningslinjer som dem, der er fastsat for anvendelsen af ovennaevnte bestemmelser. For saa vidt angaar perioden 1. november 1983 til 31. oktber 1984 kan jeg meddele Dem, at Faellesskabet paa baggrund af kriterierne i ovennaevnte bilag, vil traeffe de noedvendige foranstaltninger for, at tillaegsbeloebet udgoer 12,09 ECU pr. 100 kg. Jeg beder Dem venligst anerkende modtagelsen af dette brev og over for mig bekraefte Deres regerings tiltraedelse af dets indhold.«. Jeg bekraefter, at min regering kan tiltraede det foregaaende. Modtag, hr . . . . ., forsikringen om min mest udmaerkede hoejagtelse. For regeringen for kongeriget Marokko


type: other

text:
Tudulinna Raamatukogu põhimäärus – Riigi Teataja
 Tudulinna Raamatukogu põhimäärus
 Tudulinna Raamatukogu põhimäärus - sisukord
 § 9 Eelarve, finantseerimine ja töötasustamine
 § 11 Ümberkujundamine ja tegevuse lõpetamine
 Tudulinna Vallavolikogu
 RT IV, 26.09.2012, 23
 Määrus kehtestatakse «Rahvaraamatukogu seaduse» § 6 lõike 1, «Kohaliku omavalitsuse korralduse seaduse» § 22 lõike 1 punkti 37 ja § 35 lõike 2 alusel.
 Käesolev põhimäärus sätestab Tudulinna Raamatukogu eesmärgid ja ülesanded, tegevuse ja juhtimise korralduse, juhataja õigused ja kohustused, finantseerimise alused ning aruandluse ja kontrolli.
 (1) Raamatukogu ametlik nimetus on Tudulinna Raamatukogu.
 (2) Tudulinna Raamatukogu (edaspidi raamatukogu) on Tudulinna Vallavalitsuse (edaspidi vallavalitsus) hallatav asutus, mis on registreeritud riigi ja kohaliku omavalitsuse asutuste registris.
 (3) Raamatukogu asub Tudulinna alevikus Ida-Viru maakonnas. Raamatukogu postiaadress on: Pargi 2, Tudulinna alevik, Tudulinna vald, 42202 Ida-Viru maakond.
 (4) Raamatukogu struktuuri kuulub lisaks Tudulinna alevikus paiknevale raamatukogule Oonurme külas asuv Oonurme laenutuspunkt – postiaadress Oonurme küla Tudulinna vald 42206 Ida-Viru maakond.
 (5) Raamatukogul on oma nimega pitsat.
 (6) Igal struktuuriüksusel on oma nimega tempel teavikute märgistamiseks.
 (7) Raamatukogu juhindub oma tegevuses UNESCO rahvaraamatukogude manifestist, Rahvaraamatukogu seadusest ja teistest Eesti Vabariigi seadustest, Tudulinna Vallavolikogu ja -valitsuse õigusaktidest ning oma põhimäärusest.
 Raamatukogu eesmärk on tagada teeninduspiirkonna elanikele vaba juurdepääs informatsioonile, teadmistele, inimmõtte saavutustele ning kultuurile. Teha kättesaadavaks soovitavad teavikud ja avalikud andmebaasid ning luua seega võimalused elukestvaks õppimiseks ja enesetäiendamiseks.
 1) osutab Tudulinna valla elanikele põhi- ja eriteenuseid, vajadusel koduteenindust;
 2) osutab kasutajatele internetiteenuseid;
 3) komplekteerib kogud, täiendab neid ning peab fondide arvestust õigusaktidega sätestatud korras ja kindlustab nende säilimise;
 4) teeb oma kogu ja elektroonilised andmebaasid kasutajatele kättesaadavaks;
 10) teeb koostööd teiste raamatukogudega;
 11) osaleb valla arengukava eelnõu väljatöötamises ja kultuurielu koordineerimises.
 (2) Raamatukogu kogud on koostiselt universaalsed, sisaldades teeninduspiirkonna elanike põhivajadustele vastavaid erinevates keeltes, eri tüüpi ja laadi teavikuid.
 (3) Raamatukogu kogude komplekteerimine, üleandmine, hoidmine ja säilitamine korraldatakse õigusaktidega kehtestatud korras.
 (4) Igal struktuuriüksusel on oma kogu, mille komplekteerib struktuuriüksuse raamatukoguhoidja koostöös juhatajaga.
 (5) Raamatukogu põhiteenused on teavikute kohalkasutus ja kojulaenutus ning üldkasutatava andmesidevõrgu kaudu avalikule teabele juurdepääsu võimaldamine.
 (6) Raamatukogu põhiteenuseid osutab raamatukogu tasuta.
 (7) Raamatukogu eriteenused (koopiate ja väljatrükkide tegemine, andmekandjale informatsiooni salvestamine, andmebaaside kasutamine, tõlketööd, interneti kasutus jm) võivad olla tasulised. Tasulised teenused ja nende hinnad kehtestab vallavalitsus.
 (8) Teaviku puudumisel tellib raamatukogu selle lugeja soovil ja kulul teistest raamatukogudest.
 (9) Raamatukogu võib temale mittevajalikke teavikuid tasuta võõrandada või müüa vallavolikogu kehtestatud korras.
 (10) Raamatukogu lahtiolekuajad kinnitab vallavalitsus raamatukogu juhataja ettepanekul.
 (11) Raamatukogu teenuseid võib kasutada igaüks, välja arvatud rahvaraamatukogu seaduse § 17 lõikes 3 sätestatud juhul.
 (12) Lugeja õigused ja kohustused sätestatakse raamatukogu kasutamise eeskirjas, mille kehtestab vallavolikogu. Raamatukogu kasutamise eeskiri tehakse teatavaks kõikidele lugejatele.
 (13) Asjaajamise korraldamisel lähtub raamatukogu Arhiiviseaduses, Avaliku teabe seaduses, Isikuandmete kaitse seaduses, Digitaalallkirja seaduses, Märgukirjale ja selgitustaotlusele vastamise seaduses, Asjaajamiskorra ühtsetes alustes sätestatust.
 (3) Juhataja vastutab raamatukogu üldseisundi ja arengu ning rahaliste vahendite õiguspärase ja otstarbeka kasutamise eest, samuti raamatukogu kasutuses ja valduses oleva vara heaperemeheliku kasutamise, säilimise ning korrashoiu eest.
 (1) Raamatukogu töötajad on juhataja ja raamatukoguhoidja.
 (2) Raamatukogu hoidja peab vastama kultuuriministri kehtestatud kutsenõuetele.
 (3) Raamatukogu töötajate koosseisu kinnitab vallavalitsus.
 (4) Töötajatega sõlmib, peatab, muudab ja ütleb üles töölepingu vallavanem. Töötajatega sõlmitakse tähtajatu või tähtajaline tööleping.
 (5) Töötajate tööülesanded määratakse töölepingu lisana vormistatava ameti- või tööjuhendiga.
 (2) Raamatukogu valduses olev vara on Tudulinna valla omand. Raamatukogu vara valdamine, kasutamine ja käsutamine toimub volikogu poolt kehtestatud korra alusel.
 § 9. Eelarve, finantseerimine ja töötasustamine
 1) Tudulinna valla eelarvest;
 (2) Teenistuslikku järelevalvet raamatukogu ja juhataja tegevuse seaduslikkuse ja otstarbekuse üle teostab vallavalitsus.
 § 11. Ümberkujundamine ja tegevuse lõpetamine
 (1) Raamatukogu ümberkorraldamise või tegevuse lõpetamise otsustab Tudulinna Vallavolikogu.
 Raamatukogu põhimääruse kinnitab, muudab või tunnistab kehtetuks Tudulinna Vallavolikogu.
 (1) Enne 2007.a. 1. maid ametis olevale juhatajale kohalduvad enne 01.05.2007. a. kehtinud haridus- ja kutsenõuded.
 (2) Tunnistatakse kehtetuks Tudulinna Vallavolikogu 25.mai 2000.a. määrus nr 13 «Valla raamatukogude põhimääruste kinnitamine“.
 (3) Määrus jõustub 01. jaanuaril 2012.a.
 Hille Karp


type: legislation

text:
 16.12.2019
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 L 325/99
 VYKONÁVACIE NARIADENIE KOMISIE (EÚ) 2019/2147
 z 28. novembra 2019,
 ktorým sa mení a opravuje vykonávacie nariadenie (EÚ) 2018/659 o podmienkach vstupu živých zvierat čeľade koňovité a spermy, vajíčok a embryí zvierat čeľade koňovité do Únie
 (Text s významom pre EHP)
 EURÓPSKA KOMISIA,
 so zreteľom na Zmluvu o fungovaní Európskej únie,
 so zreteľom na smernicu Rady 91/496/EHS z 15. júla 1991 stanovujúcu princípy, ktoré sa týkajú organizácie veterinárnych kontrol zvierat vstupujúcich do Spoločenstva z tretích krajín a ktoré menia a dopĺňajú smernice 89/662/EHS, 90/425/EHS a 90/675/EHS (1), a najmä na jej článok 3 ods. 2 a článok 9 ods. 1 písm. c),
 so zreteľom na smernicu Rady 92/65/EHS z 13. júla 1992, ktorou sa ustanovujú veterinárne požiadavky na obchodovanie so zvieratami, spermou, vajíčkami a embryami, na ktoré sa nevzťahujú veterinárne požiadavky ustanovené v osobitných právnych predpisoch Spoločenstva uvedených v oddiele I prílohy A k smernici 90/425/EHS, a na ich dovoz do Spoločenstva (2), a najmä na jej článok 17 ods. 3,
 so zreteľom na smernicu Rady 2009/156/ES z 30. novembra 2009 o zdravotnom stave zvierat v súvislosti s presunom a dovozom zvierat čeľade koňovité z tretích krajín (3), a najmä na jej článok 2 písm. i), článok 12 ods. 1, 4 a 5, článok 13 ods. 2 a články 15, 16, 17 a 19,
 keďže:
 (1)
 V článku 9 ods. 1 písm. c) smernice 91/496/EHS sa stanovuje, že na účely tranzitu z jednej tretej krajiny do ďalšej alebo do tejto istej tretej krajiny zvieratá poskytujú zdravotné záruky Únie, ktoré sa považujú za minimálne rovnocenné so zárukami stanovenými pre obchod s takýmito zvieratami v rámci Únie.
 (2)
 V článku 17 ods. 2 smernice 92/65/EHS sa stanovuje, že dovoz spermy, vajíčok a embryí by sa mal povoliť len v prípade, ak takéto zárodočné produkty pochádzajú z tretích krajín uvedených v zozname a zo schválených staníc na odber a skladovanie alebo od tímov na odber a produkciu, ktoré poskytujú záruky aspoň rovnocenné tým, ktoré sa stanovujú v kapitole I prílohy D k uvedenej smernici.
 (3)
 V smernici 2009/156/ES sa stanovujú požiadavky na zdravie zvierat, ktorými sa upravuje dovoz zvierat čeľade koňovité do Únie. Stanovuje sa v nej, že do Únie sa smú dovážať len tie zvieratá čeľade koňovité, ktoré pochádzajú z tretej krajiny alebo územnej časti tretej krajiny, ktorá je uvedená v zozname tretích krajín zostavenom v súlade s uvedenou smernicou.
 (4)
 Vo vykonávacom nariadení Komisie (EÚ) 2018/659 (4) sa stanovujú podmienky vstupu zvierat čeľade koňovité a spermy, vajíčok a embryí zvierat čeľade koňovité do Únie a stanovuje sa zoznam tretích krajín, z ktorých členské štáty povolia vstup zvierat čeľade koňovité a ich spermy, vajíčok a embryí do Únie, ako aj podmienky týkajúce sa zdravia zvierat a veterinárnej certifikácie takýchto vstupov.
 (5)
 Vo vykonávacom nariadení (EÚ) 2018/659 sa stanovujú aj postupy týkajúce sa zmeny dočasného vstupu na trvalý vstup, čo si vyžaduje viacero záznamov v časti III spoločného veterinárneho dokladu o vstupe (CVED) v systéme TRACES s cieľom ukončiť status dočasného vstupu. Možnosť vykonať viacero záznamov v časti III CVED, ktorá je potrebná na uskutočnenie postupu opísaného v článku 19 vykonávacieho nariadenia (EÚ) 2018/659, sa však v súčasnej verzii systému TRACES nenachádza a k dispozícii bude len v jednotnom vstupnom zdravotnom doklade (CHED), ktorý Komisia zavedie v súlade s článkom 58 nariadenia (EÚ) 2017/625 (5), ktoré sa začne uplatňovať 14. decembra 2019, v rámci vývoja systému riadenia informácií pre úradné kontroly (IMSOC). Preto treba odložiť uplatňovanie článku 19 ods. 2 písm. a) do uvedeného dátumu.
 (6)
 Vstup spermy, vajíčok a embryí zvierat čeľade koňovité do Únie sa môže povoliť z tretích krajín alebo z častí územia tretích krajín, z ktorých je povolený vstup zvierat čeľade koňovité, za predpokladu, že zásielka je odoslaná zo schválenej inseminačnej stanice na odber alebo skladovanie spermy uvedenej v zozname v súlade s článkom 17 ods. 3 písm. b) smernice 92/65/EHS a je k nej priložený zdravotný certifikát. Z prílohy I k vykonávaciemu nariadeniu (EÚ) 2018/659 vyplýva, že vstup spermy z Barbadosu, Bermúd, Bolívie a Turecka do Únie je povolený. Tieto krajiny však nemajú schválené inseminačné stanice na odber spermy. Príloha I k nariadeniu by sa preto mala opraviť a malo by sa v nej uviesť, že vstup spermy zvierat čeľade koňovité z uvedených krajín do Únie sa nepovoľuje, kým sa neschváli aspoň jedna inseminačná stanica na odber spermy.
 (7)
 Katar predložil dokumentáciu o schválení inseminačnej stanice na odber spermy v súlade s článkom 17 ods. 2 písm. b) bodu ii) smernice 92/65/EHS a táto inseminačná stanica na odber spermy bola zaradená do zoznamu 10. marca 2017 (6). Z prílohy I k vykonávaciemu nariadeniu (EÚ) 2018/659 je však zrejmé, že dovoz spermy odobratej registrovaným koňom v Katare nie je povolený. Preto je vhodné opraviť prílohu I k vykonávaciemu nariadeniu (EÚ) 2018/659 tak, aby sa v nej uvádzalo, že dovoz spermy odobratej registrovaným koňom v Katare je povolený.
 (8)
 Záznamy týkajúce sa Barbadosu, Bermúd, Bolívie, Turecka a Kataru v prílohe I k vykonávaciemu nariadeniu (EÚ) 2018/659 by sa preto mali zodpovedajúcim spôsobom opraviť.
 (9)
 Z najnovších informácií z Brazílie o sopľavke vyplýva, že určité časti územia Brazílie už nie sú bez výskytu sopľavky. V dôsledku toho by sa mal pozastaviť vstup zvierat čeľade koňovité a spermy, vajíčok a embryí zvierat čeľade koňovité z častí územia Brazílie, ktoré už nie sú bez výskytu sopľavky.
 (10)
 Na základe auditu, ktorý Únia vykonala v Mexiku (7), bol vstup zvierat čeľade koňovité a spermy, vajíčok a embryí zvierat čeľade koňovité pozastavený vykonávacím rozhodnutím Komisie 2013/167/EÚ (8). Mexické orgány následne poskytli informácie, ktoré primerane zohľadňujú odporúčania vydané na základe auditu. Preto je vhodné povoliť vstup registrovaných zvierat čeľade koňovité a zvierat čeľade koňovité na chov a produkciu, ako aj spermy registrovaných koní z tých častí územia Mexika, z ktorých bol vstup takýchto komodít pozastavený.
 (11)
 Treba používať nový oficiálny názov „Severné Macedónsko“.
 (12)
 Záznam týkajúci sa Nórska by sa mal z prílohy I k vykonávaciemu nariadeniu (EÚ) 2018/659 vypustiť, aby sa zohľadnilo jeho postavenie ako krajiny Európskeho hospodárskeho priestoru.
 (13)
 Kuvajt informoval Komisiu 25. júla 2019 o dvoch prípadoch sopľavky (Burkholderia mallei) registrovaných koní držaných v karanténe pred vývozom do Únie. Kuvajt okamžite pozastavil vývoz registrovaných koní do Únie a prijal potrebné opatrenia na dohľad a kontrolu. Vstup registrovaných koní z Kuvajtu do Únie by sa mal preto pozastaviť na obdobie aspoň 6 mesiacov.
 (14)
 Je potrebná aktualizácia poznámok pod čiarou v prílohe I k vykonávaciemu nariadeniu (EÚ) 2018/659. V záujme zrozumiteľnosti je vhodné nahradiť celú prílohu I.
 (15)
 Vykonávacie nariadenie (EÚ) 2018/659 bolo konsolidované a opravené vykonávacím nariadením Komisie (EÚ) 2018/1301 (9). V dôsledku formátovacej chyby v bode II.3.8 potvrdenia o zdraví a dobrých životných podmienkach zvieraťa obsahuje vzorový zdravotný certifikát na dočasný vstup v časti 1 oddiele A prílohy II prísnejšie požiadavky týkajúce sa japonskej encefalitídy, než sú požiadavky stanovené v zdravotnom certifikáte pre tranzit a zdravotnom certifikáte pre trvalý vstup, čím sa vytvárajú dodatočné zdravotné obmedzenia. Táto chyba by sa mala opraviť, aby sa na dočasný vstup registrovaných koní, ako aj na tranzit a trvalý vstup zvierat čeľade koňovité vzťahovali rovnaké požiadavky týkajúce sa japonskej encefalitídy.
 (16)
 V režime testovania na východnú a západnú encefalomyelitídu koní v zdravotných certifikátoch v častiach 1 a 3 prílohy II k vykonávaciemu nariadeniu (EÚ) 2018/659 sa nezohľadňuje v dostatočnej miere premiestňovanie žriebät narodených séropozitívnym matkám, ani zotavenie z predchádzajúcej infekcie, a preto by sa mal odkaz na predchádzajúce očkovanie ako príčinu sérokonverzie odstrániť.
 (17)
 V minulosti sa z krajín, v ktorých sa vyskytla japonská encefalitída, nedovážali na zabitie žiadne zvieratá čeľade koňovité. Vzhľadom na rozšírenie tejto choroby do nových oblastí je vhodné stanoviť opatrenia na zmiernenie rizika týkajúceho sa tejto choroby, a to aj v súvislosti so vstupom zásielok zvierat čeľade koňovité určených na zabitie. Preto treba zodpovedajúcim spôsobom zmeniť zdravotné certifikáty stanovené v časti 3 oddiele B prílohy II k vykonávaciemu nariadeniu (EÚ) 2018/659.
 (18)
 Na základe uistení zo strany Svetovej organizácie pre zdravie zvierat (OIE) a niektorých tretích krajín, ktoré OIE úradne uznala za krajiny bez výskytu afrického moru koní, je vhodné zjednodušiť podmienky karantény a testovania, ktoré majú spĺňať registrované kone vstupujúce do Únie z týchto krajín. Preto treba zodpovedajúcim spôsobom zmeniť zdravotné certifikáty stanovené v časti 1 a v časti 3 oddiele A prílohy II k vykonávaciemu nariadeniu (EÚ) 2018/659.
 (19)
 V názve vzoru zdravotného certifikátu pre opätovný vstup registrovaných koní po dočasnom vývoze do tretích krajín na konkrétne súťaže uvedené v stĺpci 16 tabuľky v prílohe I sa vynechal odkaz na konkrétnu sériu súťaží (LG Global Champions Tour). Okrem toho treba objasniť rozsah iných sérií jazdeckých podujatí, najmä „Amerických hier“. Z dôvodu právnej zrozumiteľnosti preto treba zodpovedajúcim spôsobom nahradiť časť 2 oddiel B kapitolu 1 prílohy II k vykonávaciemu nariadeniu (EÚ) 2018/659.
 (20)
 Vykonávacie nariadenie (EÚ) 2018/659 by sa preto malo zodpovedajúcim spôsobom zmeniť.
 (21)
 S cieľom zabrániť negatívnemu vplyvu na obchod treba stanoviť prechodné obdobie do 31. decembra 2019, počas ktorého sa akceptujú zdravotné certifikáty vydané v súlade s vykonávacím nariadením (EÚ) 2018/659 zmeneným nariadením (EÚ) 2018/1301, ak sú vydané pred 22. decembrom 2019.
 (22)
 Opatrenia stanovené v tomto nariadení sú v súlade so stanoviskom Stáleho výboru pre rastliny, zvieratá, potraviny a krmivá,
 PRIJALA TOTO NARIADENIE:
 Článok 1
 Vykonávacie nariadenie (EÚ) 2018/659 sa mení a opravuje takto:
 1.
 V článku 24 sa tretí pododsek nahrádza takto:
 „Článok 16 ods. 1 písm. b) bod iii), článok 16 ods. 2 písm. b), c) a d), článok 16 ods. 3, článok 16 ods. 4 písm. a) a b), článok 16 ods. 5, článok 17 ods. 1 písm. d) a článok 19 ods. 2 písm. a) sa však uplatňujú od 14. decembra 2019.“
 2.
 Tabuľka v prílohe I obsahujúca zoznam tretích krajín a poznámky pod čiarou sa nahrádza textom uvedeným v prílohe I k tomuto nariadeniu.
 3.
 Príloha II sa mení a opravuje v súlade s prílohou II k tomuto nariadeniu.
 Článok 2
 Členské štáty povolia do 31. decembra 2019 vstup zvierat čeľade koňovité do Únie spolu s príslušným zdravotným certifikátom vyhotoveným v súlade so vzorovými zdravotnými certifikátmi stanovenými v časti 1, v časti 2 oddiele B kapitole 1 alebo v časti 3 prílohy II k vykonávaciemu nariadeniu (EÚ) 2018/659 zmenenému vykonávacím nariadením (EÚ) 2018/1301, ak bol príslušný zdravotný certifikát vydaný pred 22. decembrom 2019.
 Článok 3
 Toto nariadenie nadobúda účinnosť dvadsiatym dňom po jeho uverejnení v Úradnom vestníku Európskej únie.
 Toto nariadenie je záväzné v celom rozsahu a priamo uplatniteľné vo všetkých členských štátoch.
 V Bruseli 28. novembra 2019
 Za Komisiu
 predseda
 Jean-Claude JUNCKER
 (1) Ú. v. ES L 268, 24.9.1991, s. 56.
 (2) Ú. v. ES L 268, 14.9.1992, s. 54.
 (3) Ú. v. EÚ L 192, 23.7.2010, s. 1.
 (4) Vykonávacie nariadenie Komisie (EÚ) 2018/659 z 12. apríla 2018 o podmienkach vstupu živých zvierat čeľade koňovité a spermy, vajíčok a embryí zvierat čeľade koňovité do Únie (Ú. v. EÚ L 110, 30.4.2018, s. 1).
 (5) Nariadenie Európskeho parlamentu a Rady (EÚ) 2017/625 z 15. marca 2017 o úradných kontrolách a iných úradných činnostiach vykonávaných na zabezpečenie uplatňovania potravinového a krmivového práva a pravidiel pre zdravie zvierat a dobré životné podmienky zvierat, pre zdravie rastlín a pre prípravky na ochranu rastlín, o zmene nariadení Európskeho parlamentu a Rady (ES) č. 999/2001, (ES) č. 396/2005, (ES) č. 1069/2009, (ES) č. 1107/2009, (EÚ) č. 1151/2012, (EÚ) č. 652/2014, (EÚ) 2016/429 a (EÚ) 2016/2031, nariadení Rady (ES) č. 1/2005 a (ES) č. 1099/2009 a smerníc Rady 98/58/ES, 1999/74/ES, 2007/43/ES, 2008/119/ES a 2008/120/ES a o zrušení nariadení Európskeho parlamentu a Rady (ES) č. 854/2004 a (ES) č. 882/2004, smerníc Rady 89/608/EHS, 89/662/EHS, 90/425/EHS, 91/496/EHS, 96/23/ES, 96/93/ES a 97/78/ES a rozhodnutia Rady 92/438/EHS (nariadenie o úradných kontrolách) (Ú. v. EÚ L 95, 7.4.2017, s. 1).
 (6) https://ec.europa.eu/food/animals/semen/equine_en.
 (7) http://ec.europa.eu/food/audits-analysis/audit_reports/details.cfm?rep_id=2948.
 (8) Vykonávacie rozhodnutie Komisie 2013/167/EÚ z 3. apríla 2013, ktorým sa mení príloha I k rozhodnutiu 2004/211/ES, pokiaľ ide o záznam týkajúci sa Mexika v zozname tretích krajín a ich častí, z ktorých sa povoľuje dovoz živých zvierat čeľade koňovité a spermy, vajíčok a embryí druhov čeľade koňovité do Únie (Ú. v. EÚ L 95, 5.4.2013, s. 19).
 (9) Vykonávacie nariadenie Komisie (EÚ) 2018/1301 z 27. septembra 2018, ktorým sa mení vykonávacie nariadenie (EÚ) 2018/659 o podmienkach vstupu živých zvierat čeľade koňovité a spermy, vajíčok a embryí zvierat čeľade koňovité do Únie (Ú. v. EÚ L 244, 28.9.2018, s. 10).
 PRÍLOHA I
 V prílohe I k vykonávaciemu nariadeniu (EÚ) 2018/659 sa zoznam tretích krajín a častí územia tretích krajín pre vstup zásielok zvierat čeľade koňovité a ich spermy, vajíčok a embryí do Únie nahrádza takto:
 „Zoznam tretích krajín a častí územia tretích krajín (1), z ktorých sa povoľuje vstup zásielok zvierat čeľade koňovité a ich spermy, vajíčok a embryí do Únie
 Kód ISO
 Tretia krajina
 Kód časti územia tretej krajiny
 Opis časti územia tretej krajiny
 SG
 Dočasný vstup
 Opätovný vstup
 Dovoz
 Dovoz
 Tranzit
 Špecifické podmienky
 RK
 RK
 RK
 ZČKNZ
 RZČK
 +
 ZČKCHP
 SPERMA
 V/E
 Zvieratá čeľade koňovité
 RK
 RZČK
 ZČKCHP
 1
 2
 3
 4
 5
 6
 7
 8
 9
 10
 11
 12
 13
 14
 15
 16
 AE
 Spojené arabské emiráty
 AE-0
 Celá krajina
 E
 X
 X
 X
 —
 —
 X
 —
 —
 X
 X
 AR
 Argentína
 AR-0
 Celá krajina
 D
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 AU
 Austrália
 AU-0
 Celá krajina
 A
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 BA
 Bosna a Hercegovina
 BA-0
 Celá krajina
 B
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 X
 BB
 Barbados
 BB-0
 Celá krajina
 D
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 X
 BH
 Bahrajn
 BH-0
 Celá krajina
 E
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 X
 BM
 Bermudy
 BM-0
 Celá krajina
 D
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 X
 BO
 Bolívia
 BO-0
 Celá krajina
 D
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 X
 BR
 Brazília
 BR-0
 Celá krajina
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 BR-1
 Štáty:
 Paraná a Rio de Janeiro
 D
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 X
 BY
 Bielorusko
 BY-0
 Celá krajina
 B
 X
 X
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 X
 CA
 Kanada
 CA-0
 Celá krajina
 C
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 —
 X
 CH
 Švajčiarsko (2)
 CH-0
 Celá krajina
 A
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 CL
 Čile
 CL-0
 Celá krajina
 D
 X
 X
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 X
 CN
 Čína
 CN-0
 Celá krajina
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 CN-1
 Pásmo bez výskytu chorôb zvierat čeľade koňovité v meste Cchung-chua, v okrese Kuang-čou, v provincii Kuang-tung vrátane biologicky bezpečného diaľničného spojenia z letiska a na letisko v Kuang-čou a v Hongkongu
 (viac informácií v RÁMČEKU 1)
 G
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 X
 CN-2
 Miesto konania jazdeckých podujatí Global Champions Tour na parkovisku č. 15 výstaviska Expo 2010 a spojenie na medzinárodné letisko Šanghaj Pchutung v severnej časti oblasti Nový Pchutung a východnej časti okresu Minchang metropolitnej oblasti Šanghaj (viac informácií v RÁMČEKU 1)
 G
 —
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 Iba ak sú certifikované v súlade s časťou 2 oddielom B kapitolou 1 prílohy II.
 CR
 Kostarika
 CR-0
 Celá krajina
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 CR-1
 Metropolitná oblasť San José
 D
 —
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 CU
 Kuba
 CU-0
 Celá krajina
 D
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 X
 DZ
 Alžírsko
 DZ-0
 Celá krajina
 E
 X
 X
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 X
 EG
 Egypt
 EG-0
 Celá krajina
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 EG-1
 Pásmo bez výskytu chorôb zvierat čeľade koňovité zriadené pri veterinárnej klinike egyptských ozbrojených síl na ceste El-Nasr, cez káhirský klub Al Ahlí, ako aj diaľničné spojenie na medzinárodné letisko v Káhire (viac informácií v RÁMČEKU 2).
 E
 X
 —
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 X
 FK
 Falklandské ostrovy
 FK-0
 Celá krajina
 A
 X
 X
 X
 —
 X
 —
 —
 —
 —
 X
 GL
 Grónsko
 GL-0
 Celá krajina
 A
 X
 X
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 X
 HK
 Hongkong
 HK-0
 Celá krajina
 G
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 X
 IL
 Izrael (3)
 IL-0
 Celá krajina
 E
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 —
 —-
 X
 IS
 Island (4)
 IS-0
 Celá krajina
 A
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 —-
 X
 JM
 Jamajka
 JM-0
 Celá krajina
 D
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 X
 JO
 Jordánsko
 JO-0
 Celá krajina
 E
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 X
 JP
 Japonsko
 JP-0
 Celá krajina
 G
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 X
 KG
 Kirgizsko
 KG-0
 Celá krajina
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 KG-1
 Región Issyk-Kul
 B
 —
 —
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 X
 KR
 Kórejská republika
 KR-0
 Celá krajina
 G
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 X
 KW
 Kuvajt
 KW-0
 Celá krajina
 E
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 LB
 Libanon
 LB-0
 Celá krajina
 E
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 X
 MA
 Maroko
 MA-0
 Celá krajina
 E
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 —
 X
 ME
 Čierna Hora
 ME-0
 Celá krajina
 B
 X
 X
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 X
 MK
 Severné Macedónsko
 MK-0
 Celá krajina
 B
 X
 X
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 X
 MO
 Macao
 MO-0
 Celá krajina
 G
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 X
 MY
 Malajzia
 MY-0
 Celá krajina
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 MY-1
 Polostrov
 G
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 X
 MU
 Maurícius
 MU-0
 Celá krajina
 E
 —
 —
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 X
 MX
 Mexiko
 MX-0
 Celá krajina
 C
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 MX-1
 Metropolitná oblasť Mexika (Ciudad de México)
 C
 —
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 Iba ak sú certifikované v súlade s časťou 2 oddielom B kapitolou 1 prílohy II.
 MX-2
 Celá krajina okrem štátov Chiapas, Oaxaca, Tabasco, Campeche, Yucatan, Quintana Roo, Veracruz a Tamaulipas
 C
 X
 X
 X
 —
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 NZ
 Nový Zéland
 NZ-0
 Celá krajina
 A
 X
 X
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 X
 OM
 Omán
 OM-0
 Celá krajina
 E
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 X
 PE
 Peru
 PE-0
 Celá krajina
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 PE-1
 Región Lima
 D
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 X
 PM
 Saint Pierre a Miquelon
 PM-0
 Celá krajina
 A
 —
 —
 X
 —
 X
 —
 —
 —
 —
 X
 PY
 Paraguaj
 PY-0
 Celá krajina
 D
 X
 X
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 X
 QA
 Katar
 QA-0
 Celá krajina
 E
 X
 X
 X
 —
 —
 X
 —
 —
 —
 X
 RS
 Srbsko (5)
 RS-0
 Celá krajina
 B
 X
 X
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 X
 RU
 Rusko
 RU-0
 Celá krajina
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 RU-1
 Oblasti Kaliningradská, Archangeľská, Vologdská, Murmanská, Leningradská, Novgorodská, Pskovská, Brjanská, Vladimírska, Ivanovská, Tverská, Kalužská, Kostromská, Moskovská, Orjolská, Rjazanská, Smolenská, Tulská, Jaroslavlianska, Nižnonovgorodská, Kirovská, Belgorodská, Voronežská, Kurská, Lipecká, Tambovská, Astrachánska, Volgogradská, Penzianska, Saratovská, Uljanovská, Rostovská, Orenburská, Permská a Kurganská
 B
 X
 X
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 X
 RU-2
 Kraje Stavropoľský a Krasnodarský
 B
 X
 X
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 X
 RU-3
 Karelská republika, Marijská republika, Mordvianska republika, Čuvašská republika, Kalmycká republika, Tatárska republika, Dagestanská republika, Kabardsko-balkarská republika, Severoosetská republika, Ingušská republika a Karačajsko-čerkeská republika
 B
 X
 X
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 X
 SA
 Saudská Arábia
 SA-0
 Celá krajina
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 SA-1
 Celá krajina, okrem SA-2
 E
 X
 X
 X
 —
 —
 X
 —
 —
 —
 X
 SA-2
 Ochranné pásma a pásma dohľadu v provinciách Jizan, Asir a Najran, ako sú opísané v RÁMČEKU 3
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 SG
 Singapur
 SG-0
 Celá krajina
 G
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 X
 TH
 Thajsko
 TH-0
 Celá krajina
 G
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 X
 TN
 Tunisko
 TN-0
 Celá krajina
 E
 X
 X
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 X
 TR
 Turecko
 TR-0
 Celá krajina
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 TR-1
 Provincie Ankara, Edirne, Istanbul, Izmir, Kirklareli a Tekirdag
 E
 X
 X
 X
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 X
 UA
 Ukrajina
 UA-0
 Celá krajina
 B
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 —
 X
 US
 Spojené štáty americké
 US-0
 Celá krajina
 C
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 UY
 Uruguaj
 UY-0
 Celá krajina
 D
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 X
 —
 X
 ZA
 Južná Afrika
 ZA-0
 Celá krajina
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 ZA-1
 Metropolitná oblasť Kapské mesto
 (viac informácií v RÁMČEKU 4)
 F
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 —
 Rozhodnutie Komisie 2008/698/ES
 (1) Keď sa uplatňuje oficiálna regionalizácia v súlade s článkom 13 ods. 2 písm. a) smernice 2009/156/ES.
 (2) Bez toho, aby boli dotknuté osobitné požiadavky na vydávanie certifikátov a na kontrolu stanovené v rozhodnutí Rady a Komisie 2002/309/ES, Euratom (Ú. v. ES L 114, 30.4.2002, s. 1).
 (3) Rozumie sa tým štát Izrael bez území pod izraelskou správou od júna 1967, konkrétne bez Golanských výšin, pásma Gazy, východného Jeruzalema a zvyšku západného brehu Jordánu.
 (4) Bez toho, aby boli dotknuté osobitné požiadavky na vydávanie certifikátov stanovené v článku 17 Dohody o Európskom hospodárskom priestore (Ú. v. ES L 1, 3.1.1994, s. 3).
 (5) Podľa vymedzenia v článku 135 Dohody o stabilizácii a pridružení medzi Európskymi spoločenstvami a ich členskými štátmi na jednej strane a Srbskou republikou na strane druhej (Ú. v. EÚ L 278, 18.10.2013, s. 16).“
 PRÍLOHA II
 Príloha II sa mení a opravuje takto:
 1.
 Časť 1 sa nahrádza takto:
 „ČASŤ 1
 Oddiel A
 Dočasný vstup a tranzit
 Vzorový zdravotný certifikát a vzorové vyhlásenie na dočasný vstup registrovaných koní do Únie na obdobie kratšie ako 90 dní
 Oddiel B
 Vzor zdravotného certifikátu a vzor tranzitného vyhlásenia na účely tranzitu živých zvierat čeľade koňovité cez Úniu z jednej tretej krajiny alebo z časti územia tretej krajiny do druhej tretej krajiny alebo inej časti územia tej istej tretej krajiny
 ”
 2.
 V časti 2 oddiele B sa kapitola 1 nahrádza takto:
 „Kapitola 1
 Vzorový zdravotný certifikát a vzorové vyhlásenie uplatniteľné na opätovný vstup registrovaných koní do Únie na súťaž po dočasnom vývoze na obdobie najviac 90 dní s cieľom zúčastniť sa na jazdeckých podujatiach organizovaných pod záštitou Medzinárodnej jazdeckej federácie (Fédération Equestre Internationale – FEI)
 [skúšobné podujatie pri príprave na olympijské hry, olympijské hry, paralympijské hry, Svetové jazdecké hry/majstrovstvá sveta, Ázijské jazdecké hry, Americké jazdecké hry (vrátane Panamerických hier, Juhoamerických hier, Stredoamerických a karibských hier), Svetový pohár vo vytrvalostných pretekoch v Spojených arabských emirátoch, LG Global Champions Tour]
 “
 3.
 Časť 3 sa nahrádza takto:
 „ČASŤ 3
 Dovoz
 Oddiel A
 Vzorový zdravotný certifikát a vzorové vyhlásenie pre dovoz jednotlivého registrovaného koňa, registrovaného zvieraťa čeľade koňovité alebo zvieraťa čeľade koňovité na chov a produkciu do Únie
 Oddiel B
 Vzorový zdravotný certifikát a vzorové vyhlásenie pre dovoz zásielok domácich zvierat čeľade koňovité určených na zabitie do Únie
 “


type: caselaw

text:
 4.7.2009
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 153/41
 Жалба, подадена на 8 април 2009 г. Комисията на Европейските общности срещу решение, постановено на 29 януари 2009 г. от Съда на публичната служба по дело F-98/07, Petrilli/Комисия
 (Дело T-143/09 P)
 2009/C 153/80
 Език на производството: френски
 Страни
 Жалбоподател: Комисия на Европейските общности (представители: D. Martin и B. Eggers)
 Друга страна в производството: Nicole Petrilli (Woluwé-Saint-Étienne, Белгия)
 Искания на жалбоподателя
 —
 да се отмени Решението на Съда на публичната служба от 29 януари 2009 г. по дело F-98/07, Petrilli и
 —
 да се постанови, че всяка от страните понася направените от нея съдебни разноски по настоящото производство и по производството пред Съда на публичната служба
 Правни основания и основни доводи
 С настоящата жалба Комисията иска да бъде отменено Решението на Съда на публичната служба (СПС) от 29 януари 2009 г., постановено по дело Petrilli/Комисия, F-98/07, с което СПС отменя решението на Комисията от 20 юли 2007 г. за отхвърляне на искането за продължаване на договора на заинтересованата като договорно нает служител със спомагателни функции.
 В подкрепа на жалбата си Комисията изтъква три правни основания, изведени от:
 —
 обстоятелството, че според Комисията СПС трябвало да обяви жалбата за недопустима, като се има предвид че отмененото решение не съдържало какъвто и да е действителен и задълбочен преглед на личното положение на заинтересованата;
 —
 грешка при прилагане на правото, тъй като СПС бил приел, че правилото за шест години, съдържащо се в Решение C(2004)1597/6 от 28 април 2004 г относно максималната продължителност на наемане на временен персонал в службите на Комисията (1), е в нарушение на член 88 от Условията за работа на другите служители на Европейските общности;
 —
 грешка при прилагане на правото, тъй като СПС бил приел, че незаконосъобразността на правилото за шест години сама по себе си е достатъчна за ангажирането на извъндоговорната отговорност на Общността, без да провери дали като не подновява договора на заинтересованата Комисията не е нарушила явно и значително широките си правомощия при преценка на интереса на службата.
 (1) Публикувано в Informations administratives [административни известия] No 75-2004, 24 юни 2004 г.


text:
 8.6.2012
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 148/22
 IZVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) št. 484/2012
 z dne 7. junija 2012
 o določitvi najvišjega zneska pomoči za zasebno skladiščenje oljčnega olja v okviru razpisnega postopka, odprtega z Izvedbeno uredbo (EU) št. 430/2012
 EVROPSKA KOMISIJA JE –
 ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
 ob upoštevanju Uredbe Sveta (ES) št. 1234/2007 z dne 22. oktobra 2007 o vzpostavitvi skupne ureditve kmetijskih trgov in o posebnih določbah za nekatere kmetijske proizvode („Uredba o enotni SUT“) (1) ter zlasti člena 43(d) v povezavi s členom 4 Uredbe,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 Izvedbena uredba Komisije (EU) št. 430/2012 z dne 22. maja 2012 o začetku razpisnega postopka za pomoč za zasebno skladiščenje oljčnega olja (2) določa dve razpisni podobdobji.
 (2)
 V skladu s členom 13(1) Uredbe Komisije (ES) št. 826/2008 z dne 20. avgusta 2008 o skupnih pravilih za dodelitev pomoči za zasebno skladiščenje za nekatere kmetijske proizvode (3) Komisija na podlagi ponudb, ki jih priglasijo države članice, bodisi določi najvišji znesek pomoči bodisi ga ne določi.
 (3)
 Na podlagi ponudb, vloženih ob prvem delnem javnem razpisu, je primerno, da se določi najvišji znesek pomoči za zasebno skladiščenje oljčnega olja za razpisno podobdobje, ki se konča 5. junija 2012.
 (4)
 Da se trg hitro obvesti in zagotovi učinkovito upravljanje ukrepa, mora ta uredba začeti veljati na dan objave v Uradnem listu Evropske unije.
 (5)
 Upravljalni odbor za skupno ureditev kmetijskih trgov ni dal svojega mnenja v roku, ki ga je določil njegov predsednik –
 SPREJELA NASLEDNJO UREDBO:
 Člen 1
 Za razpisno podobdobje, ki se konča 5. junija 2012 v okviru razpisnega postopka, odprtega z Izvedbeno uredbo (EU) št. 430/2012, je najvišji znesek pomoči za oljčno olje določen v Prilogi k tej uredbi.
 Člen 2
 Ta uredba začne veljati na dan objave v Uradnem listu Evropske unije.
 Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah.
 V Bruslju, 7. junija 2012
 Za Komisijo V imenu predsednika
 José Manuel SILVA RODRÍGUEZ
 Generalni direktor za kmetijstvo in razvoj podeželja
 (1) UL L 299, 16.11.2007, str. 1.
 (2) UL L 132, 23.5.2012, str. 13.
 (3) UL L 223, 21.8.2008, str. 3.
 PRILOGA
 Proizvod
 Najvišji znesek pomoči
 (EUR/tono/dan)
 Ekstra deviško oljčno olje
 0,65
 Deviško oljčno olje
 0,65


text:
Leucosyrinx herilda is a species of sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Pseudomelatomidae, the turrids and allies.
 Description
 The length of the shell attains 18 mm, its diameter 7 mm.
 (Original description) The shell is rather small, stout, solid and chalky under an olivaceous periostraeum. The spire is longer than the aperture. The shell contains at least eight whorls in the adult but usually much eroded. The summit of the spire is apparently blunt. the whorls in the young are short in their axial dimension, giving a " chunky "
 aspect to the shell. The earlyTwhorls contain two beaded spiral series or cordons one at the posterior suture, and another, larger, near the anterior suture. Between them is the anal fasciole. As the shell grows the anterior beaded cordon becomes situated more near the centre of the exposed whorl and (on the fourth whorl about twenty) the nodulations represent the posterior terminations of narrow very protractive axial riblets, which on the fifth whorl fade out on the base. The anal fasciole is conspicuously marked with arcuate, close, fine ripples. In front of the shoulder in the young the whole base of the shell and siphonal canal are covered with close, fine, spiral threads, which as the shell grows older appear also on the anal fasciole. On the other hand in the older shells the nodular band next the suture and that at the periphery become less prominently sculptured and the ribs almost obsolete. The aperture and the siphonal
 canal are short and wide. The columella shows a little callus, straight, solid. The outer lip is produced, thin, sharp and simple. The anal sulcus is wide, shallow, in the older shells nearly reaching the suture.
 Distribution
 This marine species occurs in the Gulf of Panama.
 References
 External links
 Gastropods.com: Leucosyrinx herilda
 herilda
 Gastropods described in 1908


text:
 Avis juridique important
 |
 22004A0316(01)
 Protocol van 2003 bij het Internationaal Verdrag betreffende de instelling van een Internationaal Fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging door olie van 1992
 Publicatieblad Nr. L 078 van 16/03/2004 blz. 0024 - 0031
 Protocol van 2003 bij het Internationaal Verdrag betreffende de instelling van een Internationaal Fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging door olie van 1992DE STATEN DIE PARTIJ ZIJN BIJ DIT PROTOCOL,GELET OP het Internationaal Verdrag inzake de wettelijke aansprakelijkheid voor schade door verontreiniging door olie van 1992 (hierna "het aansprakelijkheidsverdrag van 1992" genoemd),GEZIEN het Internationaal Verdrag betreffende de instelling van een Internationaal Fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging door olie van 1992 (hierna "het fondsverdrag van 1992" genoemd),BEVESTIGEND dat het belangrijk is een levensvatbaar internationaal aansprakelijkheids- en vergoedingssysteem voor verontreiniging door olie in stand te houden,OPMERKEND dat de maximumvergoeding die door het fondsverdrag van 1992 wordt toegekend, in bepaalde omstandigheden ontoereikend kan zijn om de vergoedingen te dekken die in een aantal staten die partij zijn bij dat verdrag, vereist zijn,ERKENNEND dat een aantal staten die partij zijn bij het aansprakelijkheidsverdrag van 1992 en het fondsverdrag van 1992, het noodzakelijk en urgent achten extra vergoedingsfondsen beschikbaar te stellen door de instelling van een aanvullende regeling waartoe landen desgewenst kunnen toetreden,ERVAN OVERTUIGD ZIJNDE dat de aanvullende regeling moet trachten te waarborgen dat slachtoffers van schade door olieverontreiniging volledig worden vergoed voor geleden schade, en tevens de moeilijkheden moet beperken waarmee de slachtoffers worden geconfronteerd als de krachtens het aansprakelijkheidsverdrag van 1992 en het fondsverdrag van 1992 beschikbare vergoeding ontoereikend is om een geldige vordering volledig te vergoeden en dat het Internationaal Fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging door olie van 1992 bijgevolg heeft besloten voorlopig slechts een gedeelte van een geldige vordering te vergoeden,OVERWEGENDE dat alleen staten die partij zijn bij het fondsverdrag van 1992 tot de aanvullende regeling kunnen toetreden,ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:ALGEMENE BEPALINGENArtikel 1Voor de toepassing van dit protocol wordt verstaan onder:1. "aansprakelijkheidsverdrag van 1992": het Internationaal Verdrag inzake de wettelijke aansprakelijkheid voor schade door verontreiniging door olie van 1992;2. "fondsverdrag van 1992": het Internationaal Verdrag betreffende de instelling van een Internationaal Fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging door olie van 1992;3. "fonds van 1992": het Internationaal Fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging door olie van 1992, dat bij het fondsverdrag van 1992 is ingesteld;4. "verdragsluitende staat": een staat die partij bij dit protocol is, tenzij anders vermeld;5. wanneer in dit protocol naar bepalingen van het fondsverdrag van 1992 wordt verwezen, wordt onder "fonds" in dat verdrag verstaan "aanvullend fonds", tenzij anders vermeld;6. "schip", "persoon", "eigenaar", "olie", "schade door verontreiniging", "preventieve maatregelen" en "voorval" hebben dezelfde betekenis als in artikel I van het aansprakelijkheidsverdrag van 1992;7. "bijdragende olie", "rekeneenheid", "ton", "borg" en "terminalinstallatie" hebben dezelfde betekenis als in artikel 1 van het fondsverdrag van 1992, tenzij anders vermeld;8. "geldige vordering": een vordering die door het fonds van 1992 is erkend of ontvankelijk is verklaard door een beslissing van een bevoegde rechtbank die voor het fonds van 1992 verbindend is en waartegen geen gewoon rechtsmiddel meer openstaat, en die volledig zou zijn vergoed indien het in artikel 4, lid 4, van het fondsverdrag van 1992 vastgestelde plafond niet op dat voorval zou zijn toegepast;9. "algemene vergadering": de algemene vergadering van het Internationaal Aanvullend Fonds voor vergoeding van verontreiniging door olie van 2003, tenzij anders vermeld;10. "organisatie": de Internationale Maritieme Organisatie;11. "secretaris-generaal": de secretaris-generaal van de organisatie.Artikel 21. Hierbij wordt een internationaal aanvullend fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging, te noemen "het Internationaal Aanvullend Fonds voor vergoeding van verontreiniging door olie van 2003" (hierna "het aanvullend fonds" genoemd), ingesteld.2. Het aanvullend fonds wordt in elke verdragsluitende staat erkend als een rechtspersoon die ingevolge de wetgeving van die staat bevoegd is rechten en verplichtingen te aanvaarden en partij te zijn bij gedingen voor de rechtbanken van die staat. Elke verdragsluitende staat erkent de directeur van het aanvullend fonds als wettelijk vertegenwoordiger van het aanvullend fonds.Artikel 3Dit protocol is uitsluitend van toepassing op:a) schade door verontreiniging veroorzaakt:i) op het grondgebied, de territoriale zee daaronder begrepen, van een verdragsluitende staat, enii) binnen de exclusieve economische zone van een verdragsluitende staat, vastgesteld overeenkomstig het internationale recht of, indien een verdragsluitende staat een dergelijke zone niet heeft vastgesteld, binnen een gebied buiten en grenzend aan de territoriale zee van die staat, door die staat vastgesteld overeenkomstig het internationale recht en zich niet verder uitstrekkend dan 200 zeemijl van de basislijnen waarvandaan de breedte van zijn territoriale zee wordt gemeten;b) preventieve maatregelen, waar ook genomen, ter voorkoming of ter beperking van zodanige schade.AANVULLENDE SCHADEVERGOEDINGArtikel 41. Het aanvullend fonds betaalt schadevergoeding aan iedere persoon die schade door verontreiniging heeft geleden, indien deze persoon geen volledige en toereikende vergoeding voor een geldige vordering voor zodanige schade op grond van het fondsverdrag van 1992 heeft kunnen verkrijgen, omdat de totale schade de maximumvergoeding, zoals vastgesteld in artikel 4, lid 4, van het fondsverdrag van 1992 per voorval, overschrijdt of dreigt te overschrijden.2. a) Het totale schadevergoedingsbedrag dat krachtens dit artikel door het aanvullend fonds moet worden betaald, is per voorval zodanig beperkt dat de som van dit bedrag en het schadevergoedingsbedrag dat krachtens het aansprakelijkheidsverdrag van 1992 en het fondsverdrag van 1992 werkelijk wordt uitbetaald, binnen het toepassingsgebied van dit protocol niet meer bedraagt dan 750 miljoen rekeneenheden.b) Het onder a) vermelde bedrag van 750 miljoen rekeneenheden wordt in de nationale munteenheid omgezet op basis van de waarde van die munteenheid ten opzichte van het bijzondere trekkingsrecht op de datum die de algemene vergadering van het fonds van 1992 vaststelt voor de omrekening van het maximumbedrag dat krachtens het aansprakelijkheidsverdrag van 1992 en het fondsverdrag van 1992 moet worden betaald.3. Wanneer het bedrag van geldige vorderingen ten aanzien van het aanvullend fonds het totale bedrag dat ingevolge lid 2 aan vergoeding moet worden betaald, te boven gaat, wordt het beschikbare bedrag zodanig verdeeld dat de verhouding tussen een geldige vordering en het door de schuldeiser krachtens dit protocol werkelijk ontvangen vergoedingsbedrag voor alle schuldeisers dezelfde is.4. Het aanvullend fonds betaalt schadevergoeding voor geldige vorderingen zoals omschreven in artikel 1, punt 8, en alleen voor die vorderingen.Artikel 5Het aanvullend fonds betaalt schadevergoeding, wanneer de algemene vergadering van het fonds van 1992 van oordeel is dat de totaliteit van de geldige vorderingen het totale vergoedingsbedrag dat krachtens artikel 4, lid 4, van het fondsverdrag van 1992 beschikbaar is, overschrijdt of dreigt te overschrijden en de algemene vergadering van het fonds van 1992 bijgevolg voorlopig of definitief heeft besloten dat slechts een gedeelte van elke geldige vordering zal worden vergoed. De algemene vergadering van het aanvullend fonds beslist dan of, en, zo ja, in welke mate, het aanvullend fonds het gedeelte van de geldige vorderingen zal betalen dat niet is vergoed op grond van het aansprakelijkheidsverdrag van 1992 en het fondsverdrag van 1992.Artikel 61. Onverminderd artikel 15, leden 2 en 3, vervalt het recht op vergoeding uit het aanvullend fonds alleen indien het recht op vergoeding uit het fonds van 1992 krachtens artikel 6 van het fondsverdrag van 1992 vervalt.2. Een vordering tegen het fonds van 1992 wordt beschouwd als een vordering van dezelfde eiser tegen het aanvullend fonds.Artikel 71. De bepalingen van artikel 7, leden 1, 2, 4, 5 en 6, van het fondsverdrag van 1992 zijn van toepassing op vorderingen tot schadevergoeding die krachtens artikel 4, lid 1, van dit protocol tegen het aanvullend fonds zijn ingesteld.2. Indien een vordering tot vergoeding voor schade door verontreiniging tegen de eigenaar van een schip of zijn borg bij een op grond van artikel IX van het aansprakelijkheidsverdrag van 1992 bevoegde rechter is ingesteld, heeft deze rechter uitsluitende rechtsbevoegdheid over alle vorderingen tot schadevergoeding met betrekking tot hetzelfde schadegeval die tegen het aanvullend fonds zijn ingesteld overeenkomstig het bepaalde in artikel 4 van dit protocol. Indien echter een vordering tot vergoeding voor schade door verontreiniging krachtens het aansprakelijkheidsverdrag van 1992 is ingesteld bij een rechter in een staat die partij is bij het aansprakelijkheidsverdrag van 1992 maar niet bij dit protocol, wordt de vordering tegen het aanvullend fonds krachtens artikel 4 van dit protocol, naar keuze van de eiser, ingesteld bij een rechter van de staat waar de hoofdzetel van het aanvullend fonds is gevestigd of bij een op grond van artikel IX van het aansprakelijkheidsverdrag van 1992 bevoegde rechter van een staat die partij is bij dit protocol.3. Ongeacht lid 1, wordt, indien een vordering tot vergoeding voor schade door verontreiniging tegen het fonds van 1992 is ingesteld bij een rechter in een staat die partij is bij het fondsverdrag van 1992 maar niet bij dit protocol, een daarmee samenhangende vordering tegen het aanvullend fonds, naar keuze van de eiser, ingesteld bij een rechter van de staat waar de hoofdzetel van het aanvullend fonds is gevestigd of bij een op grond van lid 1 bevoegde rechter van een verdragsluitende staat.Artikel 81. Onverminderd de besluiten betreffende de in artikel 4, lid 3, van dit protocol bedoelde verdeling, worden beslissingen van een uit hoofde van artikel 7 van dit protocol bevoegde rechter ten aanzien van het aanvullend fonds die voor tenuitvoerlegging vatbaar zijn in de staat waar zij zijn gegeven, en waartegen geen gewoon rechtsmiddel meer openstaat, in elke verdragsluitende staat erkend en zijn zij voor tenuitvoerlegging vatbaar op dezelfde voorwaarden als voorgeschreven in artikel X van het aansprakelijkheidsverdrag van 1992.2. Een verdragsluitende staat kan andere regels voor de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen toepassen, mits deze waarborgen dat de beslissingen ten minste in dezelfde mate als overeenkomstig lid 1 erkend en ten uitvoer gelegd worden.Artikel 91. Het aanvullend fonds treedt voor elk bedrag dat het aan vergoeding voor schade door verontreiniging in overeenstemming met artikel 4, lid 1, van dit protocol heeft betaald, bij wege van subrogatie in de rechten die de persoon wiens schade aldus is vergoed, op grond van het aansprakelijkheidsverdrag van 1992 kan doen gelden ten aanzien van de eigenaar of zijn borg.2. Het aanvullend fonds treedt bij wege van subrogatie in de rechten die de door dit fonds vergoede persoon op grond van het fondsverdrag van 1992 kan doen gelden ten aanzien van het fonds van 1992.3. Niets in dit protocol tast enig recht van verhaal of subrogatie aan dat het aanvullend fonds kan doen gelden ten aanzien van andere dan de in de voorgaande leden bedoelde personen. In elk geval is het recht dat het aanvullend fonds bij wege van subrogatie ten aanzien van dergelijke personen heeft, ten minste gelijkwaardig aan dat van een verzekeraar van de persoon aan wie de schadevergoeding is betaald.4. Onverminderd enig ander recht van subrogatie of verhaal op het aanvullend fonds treedt een verdragsluitende staat (of een orgaan daarvan) die vergoeding voor schade door verontreiniging heeft betaald overeenkomstig de bepalingen van de wetgeving van die staat, bij wege van subrogatie in de rechten die de persoon wiens schade aldus is vergoed, op grond van dit protocol zou hebben gehad.BIJDRAGENArtikel 101. Jaarlijkse bijdragen aan het aanvullend fonds worden ten aanzien van elke verdragsluitende staat gedaan door iedere persoon die in het in artikel 11, lid 2, onder a) of b), bedoelde kalenderjaar een totale hoeveelheid van meer dan 150000 ton heeft ontvangen:a) in de havens of terminalinstallaties op het grondgebied van die staat, aan bijdragende olie welke over zee is aangevoerd naar die havens of terminalinstallaties enb) in installaties op het grondgebied van die verdragsluitende staat, aan bijdragende olie welke over zee is vervoerd en gelost in een haven of terminalinstallatie van een niet-verdragsluitende staat, met dien verstande dat de bijdragende olie in het kader van dit punt slechts in aanmerking wordt genomen bij de eerste ontvangst in een verdragsluitende staat na het lossen in die niet-verdragsluitende staat.2. De bepalingen van artikel 10, lid 2, van het fondsverdrag van 1992 zijn van toepassing op de verplichting om bijdragen aan het aanvullend fonds te betalen.Artikel 111. Teneinde het bedrag van de eventueel verschuldigde jaarlijkse bijdragen te bepalen en rekening houdend met de noodzaak steeds voldoende middelen beschikbaar te hebben, maakt de algemene vergadering voor elk kalenderjaar een raming in de vorm van een begroting van:i) uitgaven:a) kosten en uitgaven voor de administratie van het aanvullend fonds in het betreffende jaar en tekorten die voortvloeien uit verrichtingen in de voorgaande jaren;b) door het aanvullend fonds in het betreffende jaar te verrichten betalingen in verband met vorderingen tegen het aanvullend fonds op grond van artikel 4, met inbegrip van aflossingen op leningen die het aanvullend fonds heeft opgenomen om die vorderingen te kunnen betalen;ii) inkomsten:a) overschotten uit verrichtingen in de voorgaande jaren, met inbegrip van eventuele renten,b) jaarlijkse bijdragen die nodig kunnen zijn voor een sluitende begroting,c) andere inkomsten.2. De algemene vergadering beslist welk totaalbedrag aan jaarlijkse bijdragen wordt geheven. Op basis van die beslissing berekent de directeur van het aanvullend fonds, ten aanzien van elke verdragsluitende staat, voor elke in artikel 10 bedoelde persoon, het bedrag van de jaarlijkse bijdrage van die persoon:a) voorzover de bijdrage bestemd is voor in lid 1, onder i), a) bedoelde betalingen, uitgaande van een vast bedrag per ton bijdragende olie die de betrokken persoon in de betreffende staat heeft ontvangen in het voorgaande kalenderjaar enb) voorzover de bijdrage bestemd is voor in lid 1, onder i), b) bedoelde betalingen, uitgaande van een vast bedrag per ton bijdragende olie die de betrokken persoon heeft ontvangen in het kalenderjaar dat voorafgaat aan dat waarin het voorval in kwestie zich heeft voorgedaan, mits die staat partij bij dit protocol was op de datum van het voorval.3. De in lid 2 bedoelde bedragen worden verkregen door het totaal van de verschuldigde bijdragen te delen door de totale hoeveelheid bijdragende olie die in het betreffende jaar in alle verdragsluitende staten is ontvangen.4. De jaarlijkse bijdrage is verschuldigd op de datum die in het reglement van orde van het aanvullend fonds is vastgesteld. De algemene vergadering kan een andere datum van betaling vaststellen.5. De algemene vergadering kan, op voorwaarden die in het financieel reglement van het aanvullend fonds worden vastgesteld, besluiten geld over te boeken van fondsen die overeenkomstig lid 2, onder a) zijn ontvangen, naar fondsen die overeenkomstig lid 2, onder b), zijn ontvangen, en omgekeerd.Artikel 121. De bepalingen van artikel 13 van het fondsverdrag van 1992 zijn van toepassing op bijdragen aan het aanvullend fonds.2. Een verdragsluitende staat kan zelf de verplichting op zich nemen bijdragen aan het aanvullend fonds te betalen overeenkomstig de procedure van artikel 14 van het fondsverdrag van 1992.Artikel 131. Verdragsluitende staten verstrekken de directeur van het aanvullend fonds informatie over olieontvangsten overeenkomstig artikel 15 van het fondsverdrag van 1992, met dien verstande echter dat mededelingen die aan de directeur van het fonds van 1992 overeenkomstig artikel 15, lid 2, van het fondsverdrag van 1992 zijn gedaan, geacht worden ook overeenkomstig dit protocol te zijn gedaan.2. Wanneer een verdragsluitende staat niet aan zijn verplichtingen voldoet om de in lid 1 bedoelde informatie te verstrekken en dit tot een financieel verlies voor het aanvullend fonds leidt, is die verdragsluitende staat gehouden het aanvullend fonds hiervoor schadeloos te stellen. De algemene vergadering bepaalt, na aanbeveling van de directeur van het aanvullend fonds, of die schadeloosstelling invorderbaar is bij die verdragsluitende staat.Artikel 141. Ongeacht artikel 10, wordt voor de doeleinden van dit protocol uitgegaan van een minimumontvangst van 1 miljoen ton bijdragende olie in elke verdragsluitende staat.2. Wanneer de totaliteit van de in een verdragsluitende staat ontvangen bijdragende olie minder dan 1 miljoen ton bedraagt, neemt de verdragsluitende staat de verplichtingen over die op grond van dit protocol zouden rusten op personen die gehouden zijn aan het aanvullend fonds bij te dragen voor olie die op het grondgebied van die staat is ontvangen, voorzover geen aansprakelijke persoon bestaat voor de totale hoeveelheid ontvangen olie.Artikel 151. Indien in een verdragsluitende staat geen enkele persoon aan de voorwaarden van artikel 10 voldoet, stelt de verdragsluitende staat voor de doeleinden van dit protocol de directeur van het aanvullend fonds daarvan in kennis.2. Door het aanvullend fonds wordt geen vergoeding betaald voor schade door verontreiniging binnen het grondgebied, de territoriale zee, de exclusieve economische zone of het overeenkomstig artikel 3, onder a) ii), van dit protocol vastgestelde gebied van een verdragsluitende staat voor een bepaald voorval of voor preventieve maatregelen die, waar dan ook, zijn genomen om die schade te voorkomen of te beperken, zolang niet is voldaan aan de verplichting om aan de directeur van het aanvullend fonds de in artikel 13, lid 1, en lid 1 van dit artikel bedoelde informatie te verstrekken met betrekking tot die verdragsluitende staat voor alle jaren die voorafgaan aan dat voorval. De algemene vergadering stelt in het reglement van orde vast in welke omstandigheden een verdragsluitende staat wordt geacht zijn verplichtingen niet te zijn nagekomen.3. Wanneer de vergoeding tijdelijk is geweigerd in overeenstemming met het bepaalde in lid 2, wordt zij voor het voorval in kwestie definitief geweigerd, indien aan de verplichting om aan de directeur van het aanvullend fonds de in artikel 13, lid 1, en lid 1 van dit artikel bedoelde informatie te verstrekken, niet wordt voldaan binnen één jaar nadat de directeur van het aanvullend fonds de verdragsluitende staat in kennis heeft gesteld van deze nalatigheid.4. Betalingen van aan het aanvullend fonds verschuldigde bijdragen worden in mindering gebracht op vergoedingen die aan de schuldenaar of diens lasthebbers zijn verschuldigd.ORGANISATIE EN ADMINISTRATIEArtikel 161. Het aanvullend fonds heeft een algemene vergadering en een secretariaat dat onder leiding van een directeur staat.2. De artikelen 17 tot en met 20 en 28 tot en met 33 van het fondsverdrag van 1992 zijn van toepassing op de algemene vergadering, het secretariaat en de directeur van het aanvullend fonds.3. Artikel 34 van het fondsverdrag van 1992 is van toepassing op het aanvullend fonds.Artikel 171. Het secretariaat van het fonds van 1992 onder leiding van de directeur van het fonds van 1992 kan eveneens als secretariaat en directeur van het aanvullend fonds fungeren.2. Indien overeenkomstig lid 1 het secretariaat en de directeur van het fonds van 1992 tevens als secretariaat en directeur van het aanvullend fonds fungeren, wordt het aanvullend fonds in gevallen van belangenconflict tussen het fonds van 1992 en het aanvullend fonds vertegenwoordigd door de voorzitter van de algemene vergadering.3. De directeur van het aanvullend fonds en de door hem aangestelde personeelsleden en deskundigen die hun taken overeenkomstig dit protocol en het fondsverdrag van 1992 verrichten, worden niet geacht de bepalingen van artikel 30 van het fondsverdrag van 1992, zoals toegepast door artikel 16, lid 2, van dit protocol, te overtreden, voorzover zij hun taken in overeenstemming met dit artikel vervullen.4. De algemene vergadering streeft ernaar geen besluiten te nemen die onverenigbaar zijn met door de algemene vergadering van het fonds van 1992 genomen besluiten. Indien met betrekking tot gemeenschappelijke administratieve kwesties meningsverschillen rijzen, tracht de algemene vergadering een consensus met de algemene vergadering van het fonds van 1992 te bereiken in een geest van onderlinge samenwerking en met de gemeenschappelijke doelstellingen van beide organisaties voor ogen.5. Het aanvullend fonds betaalt het fonds van 1992 alle kosten en uitgaven terug in verband met administratieve diensten die het fonds van 1992 namens het aanvullend fonds heeft verricht.OVERGANGSBEPALINGENArtikel 181. Onverminderd lid 4, mag het totaalbedrag van de jaarlijkse bijdragen die moeten worden betaald voor bijdragende olie die gedurende een kalenderjaar in één verdragsluitende staat is ontvangen, niet meer bedragen dan 20 % van het totaalbedrag van de jaarlijkse bijdragen die op grond van dit protocol voor dat kalenderjaar zijn betaald.2. Indien de toepassing van de bepalingen in artikel 11, leden 2 en 3, ertoe leidt dat het totaalbedrag van de bijdragen die in een bepaald kalenderjaar in één verdragsluitende staat moeten worden betaald, meer dan 20 % van de totale jaarlijkse bijdragen beloopt, worden de in die staat te betalen bijdragen pro rato verminderd, zodat de totaliteit van de bijdragen gelijk is aan 20 % van de totale jaarlijkse bijdragen aan het aanvullend fonds voor dat jaar.3. Indien de bijdragen die personen in een bepaalde verdragsluitende staat moeten betalen, overeenkomstig lid 2 worden verminderd, worden de bijdragen die personen in alle andere verdragsluitende staten moeten betalen, pro rato verhoogd, zodat het totale bedrag van de bijdragen die moeten worden betaald door alle personen die aan het aanvullende fonds moeten bijdragen voor het kalenderjaar in kwestie, het door de algemene vergadering vastgestelde totaalbedrag van de bijdragen bereikt.4. De bepalingen in de leden 1 tot en met 3 blijven van kracht totdat de totale hoeveelheid bijdragende olie die in een kalenderjaar in alle verdragsluitende staten, inclusief de in artikel 14, lid 1, bedoelde hoeveelheden, 1 miljard ton heeft bereikt of, indien zulks zich eerder voordoet, totdat een periode van tien jaar na de datum van inwerkingtreding van dit protocol is verstreken.SLOTBEPALINGENArtikel 19Ondertekening, bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring en toetreding1. Dit protocol staat van 31 juli 2003 tot en met 30 juli 2004 te Londen open voor ondertekening.2. Staten kunnen het feit dat zij ermee instemmen door dit protocol te worden gebonden, tot uitdrukking brengen door:a) ondertekening zonder voorbehoud ten aanzien van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring; ofb) ondertekening onder voorbehoud van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring, gevolgd door bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring; ofc) toetreding.3. Alleen staten die partij zijn bij het fondsverdrag van 1992, kunnen partij bij dit protocol worden.4. Bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding geschiedt door nederlegging van een daartoe strekkende akte bij de secretaris-generaal.Artikel 20Gegevens over bijdragende olieVoordat dit protocol voor een staat in werking treedt, deelt die staat, bij de ondertekening van dit protocol overeenkomstig artikel 19, lid 2, onder a), of bij de nederlegging van een in artikel 19, lid 4, van dit protocol bedoelde akte, en daarna jaarlijks op een door de secretaris-generaal te bepalen tijdstip, de secretaris-generaal de naam en het adres mede van elke persoon die voor die staat ingevolge artikel 10 gehouden is bij te dragen aan het aanvullend fonds, alsmede gegevens betreffende de relevante hoeveelheden bijdragende olie die elke persoon op het grondgebied van die staat in het voorafgaande kalenderjaar heeft ontvangen.Artikel 21Inwerkingtreding1. Dit protocol treedt in werking drie maanden na de datum waarop aan de volgende vereisten is voldaan:a) ten minste acht staten hebben het protocol zonder voorbehoud ten aanzien van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring ondertekend of bij de secretaris-generaal een akte van bekrachtiging, aanvaarding, goedkeuring of toetreding nedergelegd, enb) de secretaris-generaal heeft van de directeur van het fonds van 1992 de mededeling ontvangen dat de personen die op grond van artikel 10 gehouden zijn bij te dragen, gedurende het voorgaande kalenderjaar in totaal een hoeveelheid van ten minste 450 miljoen ton bijdragende olie, inclusief de in artikel 14, lid 1, bedoelde hoeveelheden, hebben ontvangen.2. Voor elke staat die dit protocol zonder voorbehoud ten aanzien van bekrachtiging, aanvaarding of goedkeuring ondertekent of die dit protocol bekrachtigt, aanvaardt, goedkeurt of ertoe toetreedt, nadat aan de voorwaarden van lid 1 voor de inwerkingtreding is voldaan, treedt het protocol in werking drie maanden na de datum van nederlegging van de geëigende akte door die staat.3. Ongeacht de leden 1 en 2, treedt dit protocol voor een staat pas in werking, nadat het fondsverdrag van 1992 voor die staat in werking is getreden.Artikel 22Eerste zitting van de algemene vergaderingDe secretaris-generaal roept de eerste zitting van de algemene vergadering bijeen. Deze zitting vindt plaats zo spoedig mogelijk na de inwerkingtreding van dit protocol en in elk geval uiterlijk 30 dagen na die inwerkingtreding.Artikel 23Herziening en wijziging1. De organisatie kan een conferentie tot herziening of wijziging van dit protocol bijeenroepen.2. De organisatie roept een conferentie van verdragsluitende staten tot herziening of wijziging van dit protocol bijeen als ten minste een derde van alle verdragsluitende staten daartoe een verzoek indient.Artikel 24Wijziging van de vergoedingslimiet1. Als ten minste een vierde van de verdragsluitende staten daarom verzoekt, worden voorstellen tot wijziging van de in artikel 4, lid 2, onder a), bepaalde limiet van het vergoedingsbedrag door de secretaris-generaal aan alle leden van de organisatie en aan alle verdragsluitende staten toegezonden.2. Elke zoals hierboven aangegeven voorgestelde en toegezonden wijziging wordt voorgelegd aan de juridische commissie van de organisatie, opdat deze de wijziging binnen zes maanden na de datum van toezending bestudeert.3. Alle staten die partij zijn bij dit protocol, ongeacht of zij lid zijn van de organisatie, zijn gerechtigd deel te nemen aan de werkzaamheden van de juridische commissie ter bestudering en aanneming van wijzigingen.4. Wijzigingen worden aangenomen met een tweederde meerderheid van de verdragsluitende staten die aanwezig zijn en hun stem uitbrengen in de juridische commissie, die is uitgebreid overeenkomstig lid 3, mits ten minste de helft van de verdragsluitende staten bij de stemming aanwezig is.5. Wanneer de juridische commissie een voorstel tot wijziging van de limiet bespreekt, houdt zij rekening met de ervaring opgedaan bij voorvallen en in het bijzonder het bedrag van de daaruit voortvloeiende schade en met wijzigingen in muntwaarden.6. a) Er mag geen wijziging van de limiet ingevolge dit artikel in overweging worden genomen vóór de datum van inwerkingtreding van dit protocol en evenmin binnen drie jaar vanaf de datum van inwerkingtreding van een voorgaande wijziging ingevolge dit artikel.b) De limiet mag niet zodanig worden verhoogd dat een bedrag wordt overschreden dat overeenkomt met de in dit protocol vastgestelde limiet, verhoogd met 6 % per jaar, berekend op samengestelde basis vanaf de datum waarop dit protocol voor ondertekening werd opengesteld tot de datum waarop het besluit van de juridische commissie in werking treedt.c) De limiet mag niet zodanig worden verhoogd dat een bedrag wordt overschreden dat overeenkomt met de in dit protocol vastgestelde limiet, vermenigvuldigd met drie.7. Elke overeenkomstig lid 4 aangenomen wijziging wordt door de organisatie aan alle verdragsluitende staten ter kennis gebracht. De wijziging wordt geacht te zijn aanvaard aan het einde van een tijdvak van twaalf maanden na de datum van kennisgeving, tenzij binnen dat tijdvak ten minste een vierde van de staten die verdragsluitende staten waren op het tijdstip van de aanneming van de wijziging door de juridische commissie, aan de organisatie hebben meegedeeld dat zij de wijziging niet aanvaarden, in welk geval de wijziging is verworpen en niet van kracht wordt.8. Een wijziging die wordt geacht te zijn aanvaard overeenkomstig lid 7, treedt in werking twaalf maanden na aanvaarding daarvan.9. Alle verdragsluitende staten zijn door de wijziging gebonden, tenzij zij ten minste zes maanden voordat de wijziging in werking treedt, dit protocol opzeggen overeenkomstig artikel 26, leden 1 en 2. De opzegging wordt van kracht wanneer de wijziging van kracht wordt.10. Wanneer een wijziging door de juridische commissie is aangenomen, maar het tijdvak van twaalf maanden voor de aanvaarding ervan nog niet is verstreken, is een staat die gedurende dat tijdvak een verdragsluitende staat wordt, door de wijziging gebonden indien deze van kracht wordt. Een staat die na dat tijdvak een verdragsluitende staat wordt, is gebonden door een wijziging die overeenkomstig lid 7 is aanvaard. In de in dit lid bedoelde gevallen wordt een staat gebonden door een wijziging, wanneer deze wijziging van kracht wordt of wanneer dit protocol voor die staat in werking treedt, indien deze datum later valt.Artikel 25Protocollen bij het fondsverdrag van 19921. Indien de in het fondsverdrag van 1992 vastgestelde limieten zijn verhoogd door een protocol bij dat verdrag, mag de in artikel 4, lid 2, onder a), vastgestelde limiet met hetzelfde bedrag worden verhoogd volgens de procedure van artikel 24. De bepalingen van artikel 24, lid 6, zijn in die gevallen niet van toepassing.2. Indien de in lid 1 bedoelde procedure is toegepast, worden verdere wijzigingen van de in artikel 4, lid 2, vastgestelde limiet door toepassing van de procedure van artikel 24, voor de doeleinden van artikel 24, lid 6, onder b) en c), berekend op basis van de nieuwe overeenkomstig lid 1 verhoogde limiet.Artikel 26Opzegging1. Een verdragsluitende staat kan dit protocol na de datum waarop het voor die verdragsluitende staat in werking is getreden, te allen tijde opzeggen.2. Opzegging geschiedt door nederlegging van een akte van opzegging bij de secretaris-generaal.3. Een opzegging wordt van kracht twaalf maanden na de nederlegging van de akte van opzegging bij de secretaris-generaal of na een langere termijn wanneer zulks in de akte is bepaald.4. Opzegging van het fondsverdrag van 1992 wordt beschouwd als een opzegging van dit protocol. Deze opzegging wordt van kracht op de datum waarop de opzegging van het protocol van 1992 tot wijziging van het fondsverdrag van 1971 van kracht wordt overeenkomstig artikel 34 van dat protocol.5. Niettegenstaande een opzegging van het onderhavige protocol ingevolge dit artikel door een verdragsluitende staat, blijven de bepalingen van dit protocol die verband houden met de verplichtingen om op grond van artikel 11, lid 2, onder b), bij te dragen aan het aanvullend fonds voor een voorval dat zich heeft voorgedaan voordat de opzegging van kracht wordt, van toepassing.Artikel 27Buitengewone zittingen van de algemene vergadering1. Iedere verdragsluitende staat kan binnen 90 dagen na de nederlegging van een akte van opzegging die naar zijn mening een aanzienlijke stijging van de bijdragen voor de overblijvende verdragsluitende staten ten gevolge zal hebben, de directeur van het aanvullend fonds verzoeken een buitengewone zitting van de algemene vergadering bijeen te roepen. Uiterlijk 60 dagen na ontvangst van het verzoek roept de directeur van het aanvullend fonds de algemene vergadering bijeen.2. De directeur van het aanvullend fonds kan op eigen initiatief een buitengewone zitting van de algemene vergadering bijeenroepen binnen 60 dagen na de nederlegging van een akte van opzegging, indien hij van mening is dat deze opzegging zal leiden tot een aanzienlijke stijging van de bijdragen voor de overblijvende verdragsluitende staten.3. Indien de algemene vergadering in een buitengewone zitting, bijeengeroepen overeenkomstig lid 1 of lid 2, besluit dat de opzegging zal leiden tot een aanzienlijke stijging van de bijdragen voor de overblijvende verdragsluitende staten, kan ieder van deze staten, uiterlijk 120 dagen vóór de datum waarop de opzegging van kracht wordt, dit protocol opzeggen met ingang van dezelfde datum.Artikel 28Beëindiging1. Dit protocol houdt op van kracht te zijn op de datum waarop het aantal verdragsluitende staten minder dan zeven wordt of de totale hoeveelheid bijdragende olie die in de overblijvende verdragsluitende staten is ontvangen, inclusief de in artikel 14, lid 1, bedoelde hoeveelheden, minder dan 350 miljoen ton bedraagt, al naar gelang van welke datum eerder valt.2. De staten die door dit protocol zijn gebonden op de dag voorafgaand aan die waarop het ophoudt van kracht te zijn, stellen het aanvullend fonds in staat zijn functies, zoals beschreven in artikel 29, uit te oefenen en blijven slechts voor dat doel door dit protocol gebonden.Artikel 29Vereffening van het aanvullend fonds1. Indien dit protocol ophoudt van kracht te zijn, is het aanvullend fonds niettemin:a) gehouden zijn verplichtingen na te komen ten aanzien van een voorval dat zich heeft voorgedaan toen het protocol nog van kracht was;b) gerechtigd zijn rechten op bijdragen uit te oefenen in zoverre deze bijdragen noodzakelijk zijn om te voldoen aan de verplichtingen ingevolge letter a), met inbegrip van de daartoe noodzakelijke uitgaven ten behoeve van het beheer van het aanvullend fonds.2. De algemene vergadering neemt de passende maatregelen voor de vereffening van het aanvullend fonds, met inbegrip van een billijke verdeling van eventueel overblijvende activa onder de personen die aan het aanvullend fonds hebben bijgedragen.3. Voor de doeleinden van dit artikel blijft het aanvullend fonds een rechtspersoon.Artikel 30Depositaris1. Dit protocol en alle ingevolge artikel 24 aangenomen wijzigingen worden nedergelegd bij de secretaris-generaal.2. De secretaris-generaal:a) stelt alle staten die dit protocol hebben ondertekend of ertoe zijn toegetreden, in kennis van:i) elke nieuwe ondertekening of nederlegging van een akte en de datum daarvan;ii) de datum van inwerkingtreding van dit protocol;iii) alle voorstellen tot wijziging van de limiet van het vergoedingsbedrag die zijn gedaan overeenkomstig artikel 24, lid 1;iv) alle wijzigingen die zijn aangenomen overeenkomstig artikel 24, lid 4;v) alle wijzigingen die ingevolge artikel 24, lid 7, worden geacht te zijn aanvaard en de datum waarop de wijziging in werking treedt overeenkomstig de leden 8 en 9 van dat artikel;vi) de nederlegging van elke akte van opzegging van dit protocol, de datum van nederlegging en de datum waarop de opzegging van kracht wordt;vii) alle mededelingen die ingevolge een artikel van dit protocol zijn vereist;b) zendt voor eensluidend gewaarmerkte afschriften van dit protocol toe aan alle staten die het hebben ondertekend en aan alle staten die ertoe toetreden.3. Zodra dit protocol in werking treedt, wordt de tekst daarvan door de secretaris-generaal toegezonden aan het secretariaat van de Verenigde Naties ter registratie en publicatie overeenkomstig artikel 102 van het Handvest van de Verenigde Naties.Artikel 31TalenDit protocol is opgesteld in een enkel oorspronkelijk exemplaar in de Arabische, de Chinese, de Engelse, de Franse, de Russische en de Spaanse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.GEDAAN TE LONDEN, de zestiende mei tweeduizenddrie.TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekenden, daartoe naar behoren gemachtigd door hun respectieve regeringen, dit protocol hebben ondertekend.


text:
Nominální měnový kurz je cena jedné měny vyjádřená v jednotkách měny jiné. Obvykle se udává jako poměr domácí měny ku měně zahraniční. Zkráceně se někdy používá např. kurz dolaru je 19,50 – to znamená, že měnový kurz české koruny k americkému dolaru je 19,50 Kč za 1 USD.
 V režimech plovoucího směnného kurzu jsou směnné kurzy určovány na devizovém trhu, který je otevřen širokému spektru různých typů kupujících a prodávajících a kde je obchodování s měnami nepřetržité: 24 hodin denně kromě víkendů (tj. od 20:15 GMT v neděli do 22:00 GMT pátek). Spotový směnný kurz je aktuální směnný kurz, zatímco forwardový směnný kurz je směnný kurz, který je kótován a obchodován dnes, ale pro dodání a platbu k určitému budoucímu datu.
 Kurzová notace
 Kurz z příkladu se běžně zaznamenává ve formě 22,90 USD/CZK . Zde zápis „USD/CZK“ není zlomek, nýbrž historicky používaná notace s významem kurz pro měnu USD je 19,50 CZK: Ačkoli by se výpočet kurzu provedl podílem Kč/$, tedy obráceně, předvedená notace se běžně používá ve směnárnách, v bankách i na Forexu.
 Režimy měnových kurzů
 V minulosti byly peníze vyráběny z drahých kovů, například ze zlata (viz zlatý standard). Jednotka každé měny byla jen jiným názvem pro určité množství tohoto kovu. Směnné kurzy proto byly pevně dány, šlo o pouhé poměry hmotností cenného kovu měnových jednotek. K jejich změně došlo jen tehdy, stalo-li se, že panovník snížil obsah drahých kovů v platidle, viz zlehčování mincí. Tyto praktiky byly rozšířené ve středověku. Později se staly velice vzácné, a sice v průběhu devatenáctého století v době tzv. zlatého standardu. Naopak dnes, kdy nejsou peníze kryty komoditou a tedy jejich hodnota není nijak ukotvena hmotností kovu, jsou změny kurzu prakticky neustálé.
 Fixní kurzy komoditních měn nebylo obvykle třeba sledovat, namísto toho byly předmětem zájmu vývozy a dovozy kovu (zlata) z a do jednotlivých zemí. Vývoz zlata znamenal, že občané dané země si kupují vyšší množství statků a služeb v zahraničí, anebo masivně investují. V dnešním režimu nekrytých peněz a volně plovoucích kurzů by se taková situace projevila poklesem kurzu dané měny. Dovoz zlata byl pravým opakem, dnes by šlo o posílení kurzu. Ačkoliv komoditní peníze v současnosti používány nejsou, tento mechanismus má stále svou důležitost, protože fakticky fixní kurzy nadále existují mezi zeměmi, které používají stejnou měnu, tedy například v eurozóně. Jde o speciální případ s kurzem 1:1. Toky eur nahrazují kurzová přizpůsobení.
 V případě dnes mnohem běžnějších komoditou nekrytých peněz je pro determinaci měnových kurzů rozhodující především měnová politika centrálních bank. Jestliže množství dostupných jednotek nějaké měny vzroste, stane se totéž, co následovalo po znehodnocení mincí, daná měna ztrácí vůči ostatním. Naopak jestliže cizí centrální banky znehodnocují své měny rychleji než domácí centrální banka, pak dojde k relativnímu posílení domácí měny vůči zahraničním měnám. K tomuto kurzovému pohybu může centrální banka zaujmout různé postoje a reagovat různě.
 Jestliže se vzdá jakékoliv intervence, potom se jedná o tzv. režim volně pohyblivého kurzu (tzv. floating), přesněji o čistý floating. Jestliže si pouze vyhradí právo zasáhnout, aniž by jej často využívala, pak se hovoří o dirty floatingu, což je případ přístupu ČNB ke kurzu české koruny. A konečně, pokud je zavázána udržovat pevnou výši kurzu (obvykle se tím myslí udržování určitého pásma změn), říká se tomu též režim fixních měnových kurzů. Potom musí reagovat na vychýlení kurzu mimo stanovený interval operacemi na devizových trzích.
 Teorie měnových kurzů
 Způsob, jakým se stanovují výše měnových kurzů na měnových trzích, se snaží vysvětlit teorie měnových kurzů. Obvykle se jedná o neúplná vysvětlení. Kurz je totiž tržním fenoménem, a proto je nepředpověditelný. Existuje celá řada případů, kdy například lidé jedné země si přejí držet měnu jiné ve velkém množství. Funkci takové rezervní měny v desetiletích po druhé světové válce plnil americký dolar, ale mnohde i německá marka. Obvykle šlo o měny zemí, které nepodléhaly vysoké depreciaci, byly snadno dostupné apod. Za pohyby měnového kurzu může být i spekulace, tedy očekávání mnohých aktérů, že dojde k určitému vývoji, a proto provádí měnové operace založené na těchto očekáváních.
 Teorie parity kupní síly
 Teorie parity kupní síly vychází ze zákona jediné ceny, který říká, že cena zboží po přepočtení na stejnou měnu musí být stejná. Protože však existují překážky mezinárodního obchodu (je nutno hradit dopravní náklady; některé statky – zejména služby – jsou neobchodovatelné), měnové ceny si neodpovídají.
 Teorie parity kupní síly má dvě verze:
 Absolutní
 Absolutní verze říká, že nominální měnový kurz je vyjádřen jako poměr cenových hladin:
 kde P je cenová hladina, E je měnový kurz.
 Relativní
 Relativní verze říká, že procentní změna měnového kurzu odpovídá rozdílu změn cenových hladin (tzn. rozdílu měr inflací):
 kde e je relativní změna nominálního měnového kurzu, míra inflace.
 Stanovení měnového kurzu
 U nesměnitelných měn:
 Kurzy se nevytváří na devizových trzích, jsou to kurzy nepružné a jsou stanoveny centrálními orgány státu, kde se používá nesměnitelná měna.
 U volně směnitelných měn:
 Volně směnitelné měny využívají pružné kurzy – neustále se mění, systém pružných kurzů existuje ve třech variantách:
 Kurzy volně pohyblivé (floating): Kurz kolísá volně podle nabídky a poptávky bez zásahů centrální banky – bez devizových intervencí.
 Řízený floating (pohyblivý kurz v rámci limitů): centrální banka zasahuje v případě, že se kurz odchyluje od ústředního kurzu více, než je stanovena hranice fluktuačního pásma.
 Vázané kurzy: jsou u nejméně používaných měn, které svůj kurz odvozují od vývoje kurzu významné měny nebo koše měn.
 Změny měnového kurzu
 Měnové kurzy konvertibilních měn s čistým nebo řízeným floatingem jsou pohyblivé v závislosti na nabídce a poptávce po měně na mezinárodních devizových trzích. Možné případy:
 Zhodnocení měny (apreciace)
 měna vůči jiné posiluje,
 zlevňuje zahraniční zboží dovážené do země, zvýhodňuje dovozce,
 zdražuje domácí zboží vyvážené na zahraniční trhy, znevýhodňuje vývozce.
 Znehodnocení měny (depreciace)
 měna oslabuje vůči jiným měnám,
 zdražuje zahraniční zboží dovážené do země, znevýhodňuje dovozce,
 zlevňuje domácí zboží vyvážené na zahraniční trhy, zvýhodňuje vývozce.
 U volně nesměnitelných měn a měn s fixním měnovým kurzem může stát (resp. jeho měnová autorita, zpravidla centrální banka) vyhlásit znehodnocení měny (devalvaci) nebo zhodnocení měny (revalvaci).
 Vlivy působící na měnový kurz
 Nabídka a poptávka po měně
 Rozsáhlé nákupy a prodeje
 Saldo obchodní a platební bilance
 Výše úrokových sazeb
 Ekonomická a politická situace a aktuální události
 Reference
 Související články
 Fixní měnový kurz
 Měna
 Měnové riziko
 Centrální banka
 Státní dluh
 Externí odkazy
 Peníze


text:
 Avis juridique important
 |
 22001A1227(13)
 Additional Protocol adjusting the trade aspects of the Interim Agreement between the European Community, of the one part, and the Republic of Croatia, of the other part, to take account of the outcome of the negotiations between the parties on reciprocal preferential concessions for certain wines, the reciprocal recognition, protection and control of wine names and the reciprocal recognition, protection and control of designations for spirits and aromatised drinks
 Official Journal L 342 , 27/12/2001 P. 0063 - 0065
 Additional Protocoladjusting the trade aspects of the Interim Agreement between the European Community, of the one part, and the Republic of Croatia, of the other part, to take account of the outcome of the negotiations between the parties on reciprocal preferential concessions for certain wines, the reciprocal recognition, protection and control of wine names and the reciprocal recognition, protection and control of designations for spirits and aromatised drinksTHE EUROPEAN COMMUNITY, hereinafter referred to as "the Community",of the one part, andTHE REPUBLIC OF CROATIA, hereinafter referred to as "Croatia",of the other part,hereinafter referred to as "the Contracting Parties",WHEREAS the Stabilisation and Association Agreement between the European Communities and their Member States, of the one part, and the Republic of Croatia, of the other part, was initialled in Brussels on 14 May 2001 and signed in Luxembourg on 29 October 2001,WHEREAS Article 27(4) of the Stabilisation and Association Agreement provides that a wine and spirits agreement remains to be negotiated,WHEREAS an Interim Agreement is to ensure the development of trade links through the establishment of a contractual relation and is to implement as speedily as possible the provision of the Stabilisation and Association Agreement on trade and trade-related matters. This Interim Agreement was initialled on 10 July 2001 and signed on 29 October 2001 and should be applied from 1 January 2002. Article 14(4) of the draft Interim Agreement repeats the commitment to a separate wine and spirits protocol,WHEREAS on this basis negotiations have been undertaken and were concluded between the Parties,WHEREAS in order to ensure consistency within the overall stabilisation process, the wine and spirits agreement should be integrated into the framework of the Interim Agreement in the form of a Protocol,WHEREAS this Protocol on wines and spirits should enter into force on the same date as the Interim Agreement,WHEREAS to this end it is necessary to implement as speedily as possible the provisions of this Protocol,DESIROUS of improving the conditions for the marketing of wines, spirits and aromatised drinks on their respective markets, in accordance with the principles of quality, mutual benefit and reciprocity,HAVING REGARD to the interest of both Contracting Parties in the reciprocal protection and control of wine names, designations for spirits and aromatised drinks,HAVE AGREED AS FOLLOWS:Article 1This Protocol includes the following elements:1. an Agreement on reciprocal preferential trade concessions for certain wines (Annex I to this Protocol);2. an Agreement on the reciprocal recognition, protection and control of wine names (Annex II to this Protocol);3. an Agreement on the reciprocal recognition, protection and control of designations of spirits and aromatized drinks (Annex III to this Protocol).The lists referred to in Article 5 of the Agreement mentioned in point 2 and in Article 5 of the Agreement mentioned in point 3 shall be established at a later stage and approved according to the procedure laid down in the respective Articles 13 and 14 of these Agreements.Article 2This Protocol shall form an integral part of the Interim Agreement. The Annexes to this Protocol shall form an integral part thereof.Article 3This Protocol shall be approved by the Community and the Republic of Croatia in accordance with their own procedures. The Contracting Parties shall take the necessary measures to implement this Protocol.The Contracting Parties shall notify each other of the accomplishment of the corresponding procedures referred to in the preceding paragraph.Article 4This Protocol shall enter into force and become applicable on the same date as the Interim Agreement.Article 5This Protocol shall be drawn up in duplicate in the Danish, Dutch, English, Finnish, French, German, Greek, Italian, Portuguese, Spanish, Swedish and Croatian languages, each of these texts being equally authentic.Hecho en Zagreb, el siete de diciembre del dos mil uno.Udfærdiget i Zagreb den syvende december to tusind og en.Geschehen zu Zagreb am siebten Dezember zweitausendundeins.Έγινε στο Ζάγκρεμπ, στις εφτά Δεκεμβρίου δύο χιλιάδες ένα.Done at Zagreb on the seventh day of December in the year two thousand and one.Fait à Zagreb, le sept décembre deux mille un.Fatto a Zagabria, addì sette dicembre duemilauno.Gedaan te Zagreb, de zevende december tweeduizendeneen.Feito em Zagrebe, em sete de Dezembro de dois mil e um.Tehty Zagrebissa seitsemäntenä päivänä joulukuuta vuonna kaksituhattayksi.Som skedde i Zagreb den sjunde december tjugohundraett.Sastavljeno u Zagrebu dana sedmog prosinca dvijetisuce i prve godine.Por la Comunidad EuropeaFor Det Europæiske FællesskabFür die Europäische GemeinschaftΓια την Ευρωπαϊκή ΚοινότηταFor the European CommunityPour la Communauté européennePer la Comunità europeaVoor de Europese GemeenschapPela Comunidade EuropeiaEuroopan yhteisön puolestaPå Europeiska gemenskapens vägnar>PIC FILE= "L_2001342EN.006501.TIF">Za Republiku Hrvatsku>PIC FILE= "L_2001342EN.006502.TIF">