type: legislation

text:
 6.10.2017
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 258/124
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1796
 z dnia 5 października 2017 r.
 ustalające współczynnik przydziału, jaki należy zastosować do wniosków o wydanie pozwoleń na wywóz sera do Stanów Zjednoczonych Ameryki w 2018 r. w ramach kontyngentów, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1187/2009
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 Rozdział III sekcja 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1187/2009 (2) ustanawia procedurę przyznawania pozwoleń na wywóz sera do Stanów Zjednoczonych Ameryki w ramach kontyngentów, o których mowa w art. 21 tego rozporządzenia.
 (2)
 Ilości, o które wystąpiono we wnioskach o wydanie pozwolenia na wywóz, są – w przypadku niektórych grup produktów i kontyngentów – większe od ilości dostępnych na rok kontyngentowy 2018. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na wywóz, poprzez ustalenie współczynników przydziału, jakie należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, zgodnie z art. 23 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1187/2009.
 (3)
 Ilości, o które wystąpiono we wnioskach o wydanie pozwolenia na wywóz, są – w przypadku niektórych grup produktów i kontyngentów – mniejsze od ilości dostępnych na rok kontyngentowy 2018. Należy zatem przyznać pozostałe ilości wnioskodawcom proporcjonalnie do ilości, o które się ubiegali, przy zastosowaniu współczynnika przydziału, zgodnie z art. 23 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1187/2009.
 (4)
 Biorąc pod uwagę termin ustalenia współczynników przydziału określony w art. 23 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1187/2009, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 Ilości, o jakie wystąpiono we wnioskach o wydanie pozwolenia na wywóz, złożonych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1187/2009 w odniesieniu do grup produktów i kontyngentów określonych w kolumnie 3 załącznika do niniejszego rozporządzenia jako „16-Tokio oraz 16-, 17-, 18-, 20- i 21-Urugwaj”, zostają pomnożone przez współczynniki przydziału określone w kolumnie 5 wspomnianego załącznika.
 Artykuł 2
 Wnioski o wydanie pozwolenia na wywóz, złożone na mocy rozporządzenia (WE) nr 1187/2009 w odniesieniu do grup produktów i kontyngentów określonych w kolumnie 3 załącznika do niniejszego rozporządzenia jako „22-, 25-Tokio i 22-, 25-Urugwaj”, zostają przyjęte w odniesieniu do ilości, o które wystąpiono.
 Pozwolenia na wywóz mogą być wydane dla dodatkowych ilości przyznawanych wnioskodawcom przy zastosowaniu współczynników przydziału określonych w kolumnie 6 wspomnianego załącznika, po wyrażeniu zgody przez podmiot w terminie jednego tygodnia od daty publikacji niniejszego rozporządzenia oraz z zastrzeżeniem wpłaty wymaganego zabezpieczenia.
 Artykuł 3
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 5 października 2017 r.
 W imieniu Komisji,
 za Przewodniczącego,
 Jerzy PLEWA
 Dyrektor Generalny
 Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
 (1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.
 (2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1187/2009 z dnia 27 listopada 2009 r. ustanawiające specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do pozwoleń na wywóz i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. L 318 z 4.12.2009, s. 1).
 ZAŁĄCZNIK
 Identyfikacja grupy według dodatkowych uwag w rozdziale 4 Zharmonizowanego Systemu Opłat Celnych Stanów Zjednoczonych Ameryki
 Identyfikacja grupy i kontyngentu
 Ilości dostępne w 2018 r. (w kg)
 Współczynnik przydziału wskazany w art. 1
 Współczynnik przydziału wskazany w art. 2
 Nr uwagi
 Grupa
 (1)
 (2)
 (3)
 (4)
 (5)
 (6)
 16
 Not specifically provided for (NSPF)
 16-Tokyo
 908 877
 0,1296811
 16-Uruguay
 3 446 000
 0,0880789
 17
 Blue Mould
 17-Uruguay
 350 000
 0,0754310
 18
 Cheddar
 18-Uruguay
 1 050 000
 0,1212471
 20
 Edam/Gouda
 20-Uruguay
 1 100 000
 0,0955026
 21
 Italian type
 21-Uruguay
 2 025 000
 0,0704102
 22
 Swiss or Emmentaler cheese other than with eye formation
 22-Tokyo
 393 006
 19,6493175
 22-Uruguay
 380 000
 4,4705882
 25
 Swiss or Emmentaler cheese with eye formation
 25-Tokyo
 4 003 172
 1,0007930
 25-Uruguay
 2 420 000
 1,4447761


type: wikipedia

text:
Dubovany sú obec na Slovensku asi 9 km juhozápadne od mesta Piešťany. Dubovany vznikli zlúčením dedín Horné Dubovany a Dolné Dubovany v roku 1943.
 Dejiny
 V Zoborskej listine z r. 1113 sa uvádza villa Lucinci, predchodca dnešných Dubovian. Horné Dubovany sa prvý raz spomínajú v r. 1278 pod názvom Losonc, Dolné Dubovany r. 1532 pod názvom Kys Dwbowenka.
 Pamiatky
 V obci je rímskokatolícky barokový kostol sv. Michala Archanjela z roku 1778.
 Referencie
 Pozri aj
 Zoznam kultúrnych pamiatok v obci Dubovany
 Iné projekty
 Externé odkazy
 Satelitná fotografia Dubovian (Google Maps)
 Obce okresu Piešťany


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 10.11.2012
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 C 343/15
 Vispārējās tiesas 2012. gada 21. septembra spriedums — Wesergold Getränkeindustrie/ITSB — Lidl Stiftung (“WESTERN GOLD”)
 (Lieta T-278/10) (1)
 (Kopienas preču zīme - Iebildumu process - Kopienas vārdiskas preču zīmes “WESTERN GOLD” reģistrācijas pieteikums - Agrākas valsts, starptautiskas un Kopienas vārdiskas preču zīmes “WESERGOLD”, “Wesergold” un “WeserGold” - Relatīvi atteikuma pamatojumi - Sajaukšanas iespējas neesamība - Regulas (EK) Nr. 207/2009 8. panta 1. punkta b) apakšpunkts - Agrāku preču zīmju atšķirtspēja)
 2012/C 343/23
 Tiesvedības valoda — vācu
 Lietas dalībnieki
 Prasītāja: Wesergold Getränkeindustrie GmbH & Co. KG (Rinteln, Vācija) (pārstāvji — P. Goldenbaum, T. Melchert un I. Rohr, advokāti)
 Atbildētājs: Iekšējā tirgus saskaņošanas birojs (preču zīmes, paraugi un modeļi) (pārstāvis — R. Pethke)
 Otra procesa ITSB Apelāciju padomē dalībniece, persona, kas iestājusies lietā Vispārējā tiesā: Lidl Stiftung & Co. KG (Neckarsulm, Vācija) (pārstāvji — A. Marx un M. Schaeffer, advokāti)
 Priekšmets
 Prasība par ITSB Apelāciju pirmās padomes 2010. gada 24. marta lēmumu lietā R 770/2009-1 attiecībā uz iebildumu procesu starp Wesergold Getränkeindustrie GmbH & Co. KG un Lidl Stiftung & Co. KG
 Rezolutīvā daļa:
 1)
 atcelt Iekšējā tirgus saskaņošanas biroja (preču zīmes, paraugi un modeļi) (ITSB) Apelāciju pirmās padomes 2010. gada 24. marta lēmumu lietā R 770/2009-1;
 2)
 ITSB sedz savus tiesāšanās izdevumus un atlīdzina Wesergold Getränkeindustrie GmbH & Co. KG tiesāšanās izdevumus;
 3)
 Lidl Stiftung & Co. KG sedz savus tiesāšanās izdevumus pati.
 (1) OV C 221, 14.8.2010.


text:
 8.5.2017
 PT
 Jornal Oficial da União Europeia
 C 144/23
 Pedido de decisão prejudicial apresentado pelo Verwaltungsgericht Berlin (Alemanha) em 3 de fevereiro de 2017 — INEOS Köln GmbH/Bundesrepublik Deutschland
 (Processo C-58/17)
 (2017/C 144/29)
 Língua do processo: alemão
 Órgão jurisdicional de reenvio
 Verwaltungsgericht Berlin
 Partes no processo principal
 Recorrente: INEOS Köln GmbH
 Recorrida: Bundesrepublik Deutschland
 Questão prejudicial
 Deve a Decisão da Comissão de 27 de abril de 2011, sobre a determinação das regras transitórias da União relativas à atribuição harmonizada de licenças de emissão a título gratuito nos termos do artigo 10.o-A da Diretiva 2003/87/CE do Parlamento Europeu e do Conselho (2011/278/UE) (1), ser interpretada no sentido de que a definição de «subinstalação com emissões de processo», na aceção do artigo 3.o, alínea h), desta decisão, pressupõe que o carbono parcialmente oxidado se apresente em estado gasoso, ou abrange também o carbono parcialmente oxidado em estado líquido?
 (1) JO 2011, L 130, p. 1.


text:
 25.8.2014
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 C 282/13
 Rozsudek Soudního dvora (pátého senátu) ze dne 12. června 2014 (žádost o rozhodnutí o předběžné otázce Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas – Litva) – Užsienio reikalų ministerija, Finansinių nusikaltimų tyrimo tarnyba v. Vladimir Peftiev, BelTechExport ZAO, Sport-pari ZAO, BT Telecommunications PUE
 (Věc C-314/13) (1)
 („Řízení o předběžné otázce - Společná zahraniční a bezpečnostní politika - Omezující opatření vůči Bělorusku - Zmrazení finančních prostředků a hospodářských zdrojů - Výjimky - Úhrada honorářů za právní služby - Posuzovací pravomoc příslušného vnitrostátního orgánu - Právo na účinnou soudní ochranu - Nezákonný způsob nabytí finančních prostředků - Neexistence“)
 2014/C 282/18
 Jednací jazyk: litevština
 Předkládající soud
 Lietuvos vyriausiasis administracinis teismas
 Účastníci původního řízení
 Žalobci: Užsienio reikalų ministerija, Finansinių nusikaltimų tyrimo tarnyba
 Žalovaní: Vladimir Peftiev, BelTechExport ZAO, Sport-pari ZAO, BT Telecommunications PUE
 Výrok
 1)
 Článek 3 odst. 1 písm. b) nařízení Rady (ES) č. 765/2006 ze dne 18. května 2006 o omezujících opatřeních vůči Bělorusku, ve znění prováděcího nařízení Rady (EU) č. 84/2011 ze dne 31. ledna 2011 a nařízení Rady (EU) č. 588/2011 ze dne 20. června 2011, musí být vykládán v tom smyslu, že při rozhodování o žádosti o udělení výjimky podané podle tohoto ustanovení za účelem podání žaloby, jejímž předmětem je zpochybnění legality omezujících opatření stanovených Evropskou unií, nemá příslušný vnitrostátní orgán neomezenou posuzovací pravomoc, nýbrž musí při výkonu svých pravomocí respektovat práva zakotvená v čl. 47 druhém pododstavci druhé větě Listiny základních práv Evropské unie, jakož i zásadní charakter právního zastoupení při podání takové žaloby k Tribunálu Evropské unie.
 Příslušný vnitrostátní orgán je oprávněn ověřit, zda jsou finanční prostředky, o jejichž uvolnění se žádá, výlučně učeny k úhradě přiměřených honorářů za odborné výkony a náhradě výdajů vzniklých v souvislosti s poskytováním právních služeb. Může rovněž stanovit podmínky, které považuje za vhodné zejména k zajištění toho, aby cíl uložených sankcí nebyl zmařen a udělená výjimka nebyla zneužita.
 2)
 Článek 3 odst. 1 písm. b) nařízení č. 765/2006, ve znění prováděcího nařízení č. 84/2011 a nařízení č. 588/2011, musí být vykládán v tom smyslu, že v takové situaci, jako je situace v původním řízení, kdy zmrazení finančních prostředků a hospodářských zdrojů je založeno na uvedeném nařízení, musí být udělení výjimky ze zmrazení finančních prostředků a hospodářských zdrojů za účelem úhrady právních služeb posuzováno podle tohoto ustanovení, které neobsahuje žádný odkaz na původ finančních prostředků a jejich případné nezákonné nabytí.
 (1) Úř. věst. C 233, 10. 8. 2013.


text:
Luhtahuitti (Porzana porzana) on rantakanoihin kuuluva kosteikkojen lintulaji. Lajin piileskelevän luonteen vuoksi äänihavainnot ovat paljon näköhavaintoja yleisempiä. Soidinkutsu on monotonisesti toistettu ”huit... huit... huit...”.
 Koko ja ulkonäkö
 Luhtahuitilla on lyhyt, suora nokka, joka on tyvestä punainen ja muuten keltainen. Sillä on siniharmaa rinta, ruskeahkolla selkäpuolella tumma raita ja kyljissä valkeat pilkut. Pitkävarpaiset jalat ovat vihreät ja pyrstö lyhyt. Naaras on koirasta hiukan täplikkäämpi ja väritykseltään himmeämpi. Nuori lintu on ruskea ilman valkoisia pilkkuja. Luhtahuitin pituus on 20–24 senttimetriä, siipien kärkiväli 37–42 senttimetriä ja paino 55–145 grammaa.
 Vanhin suomalainen rengastettu luhtahuitti on ollut vähintään 3 vuoden, 1 kuukauden 8 päivän ikäinen.
 Levinneisyys
 Luhtahuitti pesii Euroopassa ja Länsi-Aasiassa talvehtien Afrikassa ja Intiassa. Läntisessä Euroopassa pesii 50 000–70 000 paria, idässä laji on runsaampi. Suomen pesimäkanta on noin 1 500 paria. Suomeen luhtahuitit saapuvat huhti-toukokuussa ja lähtevät syys-lokakuussa. Luhtahuitti on yömuuttaja.
 Elinympäristö
 Luhtahuitit elävät erilaisilla kosteikoilla, tavallisimmin märillä rantaluhdilla mutta toisinaan myös ruovikoissa ja osmankäämiköissä.
 Lisääntyminen
 Luhtahuitti tekee 6–15 munaa maassa esimerkiksi rantakosteikon kuivalla kohdalla olevaan pesään. Molemmat emot hautovat noin 3 viikkoa, ja hoitavat yhdessä mustia untuvikkoja, jotka ovat pesäpakoisia, ja saavuttavat lentokyvyn noin 5 viikon ikäisinä.
 Ravinto
 Luhtahuitti syö lähinnä vedessä ja liejussa eläviä hyönteisiä ja muita selkärangattomia. Syö toisinaan myös pikkukaloja ja vesikasvien osia.
 Lähteet
 Suomen ja Euroopan linnut, Gummerus (2001)
 Aiheesta muualla
 LuontoPortti: Luhtahuitti (Porzana porzana)
 ITIS: Porzana porzana
 Huitit


text:
 29.10.2011
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 C 319/6
 Arrêt de la Cour (deuxième chambre) du 15 septembre 2011 (demande de décision préjudicielle du Rechtbank van eerste aanleg te Leuven — Belgique) — Olivier Halley, Julie Halley, Marie Halley/Belgische Staat
 (Affaire C-132/10) (1)
 (Fiscalité directe - Libre circulation des capitaux - Article 63 TFUE - Droits de succession sur les actions nominatives - Délai de prescription pour l’évaluation des actions dans des sociétés non-résidentes supérieur à celui applicable pour les sociétés résidentes - Restriction - Justification)
 2011/C 319/09
 Langue de procédure: le néerlandais
 Juridiction de renvoi
 Rechtbank van eerste aanleg te Leuven
 Parties dans la procédure au principal
 Parties requérantes: Olivier Halley, Julie Halley, Marie Halley
 Partie défenderesse: Belgische Staat
 Objet
 Demande de décision préjudicielle — Rechtbank van eerste aanleg te Leuven — Interprétation des art. 26, 49, 63 et 65 TFUE — Législation nationale prévoyant, pour les droits de succession sur les actions nominatives, un délai de prescription de deux ans en cas d'établissement du siège de direction effective de la société émettrice des actions dans l'État membre concerné, et un délai de prescription de dix ans dans les autres cas
 Dispositif
 L’article 63 TFUE doit être interprété en ce sens qu’il s’oppose à la législation d’un État membre, telle que celle en cause dans l’affaire au principal, qui prévoit, en matière de droits de succession, un délai de prescription de dix ans pour l’évaluation d’actions nominatives d’une société dont le défunt était actionnaire et dont le siège de la direction effective est établi dans un autre État membre, alors que ce même délai est de deux ans lorsque le siège de la direction effective est situé dans le premier État membre.
 (1) JO C 134 du 22.05.2010


type: other

text:
Art. 4, inc. II da Lei 10705/00, São Paulo
 Artigo 4o - O imposto devido nas hipóteses abaixo especificadas, sempre que o doador residir ou tiver domicílio no exterior, e, no caso de morte, se o "de cujus" possuía bens, era residente ou teve seu inventário processado fora do país:
 Pg. 1722. Superior Tribunal de Justiça STJ de 19/06/2019
 CONCESSIVA DA SEGURANÇA MANTIDA RECURSOS IMPROVIDOS O recorrente alega violação do art. 4o, II, b, da Lei Paulista n...) RELATOR : MINISTRO PRESIDENTE DO STJ AGRAVANTE : FAZENDA DO ESTADO DE SÃO PAULO PROCURADORE : GISELE MARIE ALVES ARRUDA... Trata-se de agravo apresentado por FAZENDA DO ESTADO DE SÃO PAULO contra a ...
 Inteiro Teor. Apelação: APL 10622843820188260053 SP 1062284-38.2018.8.26.0053
 ' do inciso II do art. 4o da Lei paulista n° 10.705, de 28 de dezembro de 2000, reconhecida. Incidente de inconstitucionalidade..., conclui-se ser incompatível a supracitada alínea 'b' do inciso II do art. 4o da Lei no 10.705/2000 com a Constituição... do art. 4o, II, 'b' da Lei Estadual no 10.705/2000 reconhecida pelo...
 Apelação: APL 10622843820188260053 SP 1062284-38.2018.8.26.0053
 exterior – Art. 4o, II, b da LE no 10.705/00 – Inconstitucionalidade declarada pelo Órgão Especial desta Corte – Sentença... concessiva da ordem mantida, não sendo o caso de condenação em honorários, tendo em vista o disposto no art. 25 da Lei no... 12.016/09 – Nega-se provimento ao apelo da Fazenda Pública do Estado ...
 Inteiro Teor. Apelação Cível: AC 10036167420188260053 SP 1003616-74.2018.8.26.0053
 - Inconstitucionalidade da alínea 'b' do inciso II do art. 4o da Lei paulista no 10.705, de 18 de dezembro de 2000, reconhecida... JUDICIÁRIO São Paulo No Estado de São Paulo, o ITCMD foi instituído pela Lei Estadual no 10.705/00, que, em seu art. 4o, dispõe... do art. 4o, inciso II, alínea b, da Lei Estadual no 10.70...
 Inteiro Teor. Apelação: APL 10607237620188260053 SP 1060723-76.2018.8.26.0053
 do Estado de São Paulo reconheceu a inconstitucionalidade da alínea 'b', do inciso II, do art. 4o, da Lei Estadual no..., mais precisamente no Estado de São Paulo. Não se desconhece a inconstitucionalidade do artigo 4o, inciso II, alínea 'b... do artigo 124 do CPC e do artigo 7o, inciso II, da Lei no 12.016/09 (fl. 62...
 Inteiro Teor. Apelação: APL 10043812020188260320 SP 1004381-20.2018.8.26.0320
 na previsão do art. 4o, II, “b”, da Lei Estadual Paulista no 10.705/2000 e do art. 3o do Decreto Estadual no 46.655/2002... do art. 4o, II, 'b' da Lei Estadual no 10.705/2000 reconhecida pelo C. Órgão Especial deste E. Tribunal Recursos..., qual seja o art. 4o, inc. II, alínea “b”, da Lei Estadual n. 10.705/2000 - Pre...
 Inteiro Teor. Apelação: APL 10268514120168260053 SP 1026851-41.2016.8.26.0053
 - Inconstitucionalidade da alínea 'b' do inciso II do art. 4o da Lei paulista n° 10.705, de 28 de dezembro de 2000... tiver domicílio ou residência no exterior sustentando que o Estado de São Paulo, com o art. 4o, inciso II, alínea “b...” da Lei Estadual n. 10.705/2000 viola o art. 155, parágrafo 1o, inciso III, alíne...
 Inteiro Teor. Apelação: APL 10305333820158260053 SP 1030533-38.2015.8.26.0053
 , declarou a inconstitucionalidade da alínea 'b', do inciso II, do artigo 4o, da Lei paulista no 10.705, de 28 de dezembro.... 44/46). Aponta a inconstitucionalidade da norma do artigo 4o, inciso II, alínea 'b', da Lei Estadual paulista no 10.705... paulista no 10.705, de 28 de dezembro de 2000, que disciplina o ITCMD ...
 Inteiro Teor. Apelação: APL 10379517220148260114 SP 1037951-72.2014.8.26.0114
 , declarou a inconstitucionalidade do artigo 4o, inciso II, alínea b, da Lei Estadual no 10.705, de 28/12/2.000... de domiciliado no exterior, nos termos do art. 4o, II, 'b', da Lei Estadual no 10.705/2000 Inexistência de lei complementar... o processamento do inventário Ademais, Órgão Especial deste TJ que declarou in...
 Tribunal de Justiça de São Paulo - 6 meses
 Inteiro Teor. Apelação: APL 10017061220188260053 SP 1001706-12.2018.8.26.0053
 Paulo, não é possível seguir tal orientação. O art. 4o, II, b da LE no 10.705/00, fundamento legal para a cobrança.... 4o, II, b da LE no 10.705/00 Inconstitucionalidade declarada pelo Órgão Especial desta Corte Reexame necessário... no 10.705/00, mais especificamente seu art. 4o, II, b, fundamento para a cobrança. In...
 Disponível em: https://www.jusbrasil.com.br/topicos/12557395/inciso-ii-do-artigo-4-da-lei-n-10705-de-28-de-dezembro-de-2000-de-sao-paulo


text:
 6.11.2010
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 301/27
 Решение на Общия съд от 13 септември 2010 г. — Inditex/СХВП — Marín Díaz de Cerio (OFTEN)
 (Дело T-292/08) (1)
 (Марка на Общността - Производство по възражение - Заявка за словна марка на Общността „OFTEN“ - По-ранна национална словна марка „OLTEN“ - Относително основание за отказ - Вероятност от объркване - Сходство на знаците - Сходство на стоките - Член 8, параграф 1, буква б) от Регламент (ЕО) No 40/94 (понастоящем член 8, параграф 1, буква б) от Регламент (ЕО) No 207/2009) - Доказване на реалното използване на по-ранната марка - Член 43, параграфи 2 и 3 от Регламент No 40/94 (понастоящем член 42, параграфи 2 и 3 от Регламент No 207/2009) - Предмет на спора пред апелативния състав - Членове 61 и 62 от Регламент No 40/94 (понастоящем членове 63 и 64 от Регламент No 207/2009)
 2010/C 301/44
 Език на производството: испански
 Страни
 Жалбоподател: Industria de Diseño Textil (Inditex), SA (Arteixo, Испания) (представители: E. Armijo Chávarri и A. Castán Pérez-Gómez, avocats)
 Ответник: Служба за хармонизация във вътрешния пазар (марки, дизайни и модели) (представител: O. Mondéjar Ortuño)
 Друга страна в производството пред апелативния състав на СХВП, встъпила в производството пред Общия съд: Roberto Fernando Marín Díaz de Cerio (Logroño, Испания)
 Предмет
 Жалба срещу решението на втори апелативен състав на СХВП от 24 април 2008 г. (преписка R 484/2007-2) относно производство по възражение между г-н Roberto Fernando Marín Díaz de Cerio и Industria de Diseño Textil (Inditex), SA
 Диспозитив
 1.
 Отхвърля жалбата.
 2.
 Осъжда Industria de Diseño Textil (Inditex), SA да заплати съдебните разноски.
 (1) ОВ C 236, 13.9.2008 г.


text:
 22.8.2017
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 216/1
 UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2017/1490 VAN DE COMMISSIE
 van 21 augustus 2017
 tot verlening van een vergunning voor mangaan(II)chloride-tetrahydraat, mangaan(II)oxide, mangaan(II)sulfaat-monohydraat, mangaanchelaat van aminozuren, gehydrateerd, mangaanchelaat van eiwithydrolysaten, mangaanchelaat van glycine, gehydrateerd, en dimangaanchloridetrihydroxide als toevoegingsmiddelen voor diervoeding voor alle diersoorten
 (Voor de EER relevante tekst)
 DE EUROPESE COMMISSIE,
 Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
 Gezien Verordening (EG) nr. 1831/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 22 september 2003 betreffende toevoegingsmiddelen voor diervoeding (1), en met name artikel 9, lid 2,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 De verlening van vergunningen voor toevoegingsmiddelen voor diervoeding, met inbegrip van de vergunningsgronden en -procedures, is geregeld bij Verordening (EG) nr. 1831/2003. Artikel 10 van die verordening voorziet in de herbeoordeling van toevoegingsmiddelen waarvoor overeenkomstig Richtlijn 70/524/EEG van de Raad (2) een vergunning is verleend.
 (2)
 Bij de Verordeningen (EG) nr. 1334/2003 (3) en (EG) nr. 479/2006 (4) van de Commissie is overeenkomstig Richtlijn 70/524/EEG een vergunning zonder tijdsbeperking verleend voor de mangaanverbindingen mangaan(II)chloride-tetrahydraat, mangaan(II)oxide, mangaan(II)sulfaat-monohydraat, mangaanchelaat van aminozuren, gehydrateerd, en mangaanchelaat van glycine, gehydrateerd. Overeenkomstig artikel 10, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1831/2003 zijn die stoffen vervolgens in het repertorium van toevoegingsmiddelen voor diervoeding opgenomen als bestaande producten.
 (3)
 Overeenkomstig artikel 10, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1831/2003 in samenhang met artikel 7 van die verordening zijn aanvragen ingediend voor de herbeoordeling van mangaan(II)chloride-tetrahydraat, mangaan(II)oxide, mangaan(II)sulfaat-monohydraat, mangaanchelaat van aminozuren, gehydrateerd, en mangaanchelaat van glycine, gehydrateerd, als toevoegingsmiddelen voor diervoeding voor alle diersoorten. Daarnaast is overeenkomstig artikel 7 van die verordening een aanvraag ingediend voor mangaanhydroxychloride als toevoegingsmiddel voor diervoeding voor alle diersoorten. De aanvragers hebben gevraagd deze toevoegingsmiddelen in de categorie „nutritionele toevoegingsmiddelen” in te delen. De krachtens artikel 7, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1831/2003 vereiste gegevens en documenten waren bij de aanvragen gevoegd.
 (4)
 De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) heeft in haar adviezen van 23 oktober 2014 (5), 23 oktober 2014 (6), 19 maart 2015 (7), 18 februari 2016 (8) en 13 mei 2016 (9) geconcludeerd dat mangaan(II)chloride-tetrahydraat, mangaan(II)oxide, mangaan(II)sulfaat-monohydraat, mangaanchelaat van aminozuren, gehydrateerd, mangaanchelaat van eiwithydrolysaten, mangaanchelaat van glycine, gehydrateerd, en dimangaanchloridetrihydroxide onder de voorgestelde gebruiksvoorwaarden geen ongunstige gevolgen hebben voor de diergezondheid, de veiligheid van de consument en het milieu. Uit wetenschappelijke overwegingen heeft de EFSA aanbevolen de Engelse benaming „Manganese oxide” te wijzigen in „Manganese (II) oxide” en de Engelse benaming „Manganese hydroxychloride” in „Dimanganese chloride trihydroxide” om mogelijke misverstanden te vermijden. De EFSA heeft ook aanbevolen mangaanchelaat van aminozuren gezien de chemische eigenschappen ervan in de volgende twee groepen op te splitsen: mangaanchelaat van aminozuren, gehydrateerd, en mangaanchelaat van eiwithydrolysaten.
 (5)
 De EFSA heeft opgemerkt dat het omgaan met mangaan(II)oxide gevaarlijk is bij inhalering door de gebruiker. Bij gebrek aan voldoende gegevens moet het toevoegingsmiddel worden beschouwd als mogelijk irriterend voor de huid en de ogen en als een huidallergeen. De EFSA heeft ook opgemerkt dat het omgaan met mangaan(II)sulfaat-monohydraat een risico voor gebruikers vormt bij blootstelling door inhalatie en irriterend voor de ogen is. Bovendien is opgemerkt dat het omgaan met mangaanchelaat van aminozuren, gehydrateerd, mogelijk een gevaar voor de luchtwegen en de gezondheid van gebruikers vormt. Bij gebrek aan voldoende gegevens betreffende irritatie van de ogen en de huid en sensibilisering van de huid moet dit laatste toevoegingsmiddel ook worden beschouwd als mogelijk irriterend voor de huid en de ogen en als een huid- en inhalatieallergeen. Wat mangaanchelaat van glycine, gehydrateerd, betreft, heeft de EFSA opgemerkt dat dit toevoegingsmiddel irriterend voor de huid en de ogen kan zijn. Tot slot kon de EFSA bij gebrek aan specifieke gegevens geen conclusie trekken over de veiligheid van de gebruiker bij het omgaan met dimangaanchloridetrihydroxide. Derhalve moeten voor de desbetreffende toevoegingsmiddelen passende beschermingsmaatregelen worden genomen om veiligheidsproblemen voor de gebruikers te voorkomen.
 (6)
 De EFSA heeft ook vastgesteld dat mangaan(II)chloride-tetrahydraat, mangaan(II)oxide, mangaan(II)sulfaat-monohydraat, mangaanchelaat van aminozuren, gehydrateerd, mangaanchelaat van eiwithydrolysaten, mangaanchelaat van glycine, gehydrateerd, en dimangaanchloridetrihydroxide nuttige bronnen van mangaan zijn. Specifieke eisen voor monitoring na het in de handel brengen acht de EFSA niet nodig. De EFSA heeft ook het verslag over de analysemethode voor de toevoegingsmiddelen voor diervoeding gecontroleerd dat door het bij Verordening (EG) nr. 1831/2003 ingestelde referentielaboratorium was ingediend.
 (7)
 Uit de beoordeling van mangaan(II)chloride-tetrahydraat, mangaan(II)oxide, mangaan(II)sulfaat-monohydraat, mangaanchelaat van aminozuren, gehydrateerd, mangaanchelaat van eiwithydrolysaten, mangaanchelaat van glycine, gehydrateerd, en dimangaanchloridetrihydroxide blijkt dat aan de voorwaarden voor vergunningverlening van artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1831/2003 is voldaan, behalve wat drinkwater betreft. Het gebruik van deze stoffen zoals omschreven in de bijlage bij deze verordening moet daarom worden toegestaan, maar het gebruik ervan via drinkwater moet worden geweigerd.
 (8)
 Aangezien er geen veiligheidsredenen zijn die de onmiddellijke toepassing vereisen van de wijzigingen van de voorwaarden voor het verlenen van een vergunning voor mangaan(II)chloride-tetrahydraat, mangaan(II)oxide, mangaan(II)sulfaat-monohydraat, mangaanchelaat van aminozuren, gehydrateerd, en mangaanchelaat van glycine, gehydrateerd, waarvoor bij Verordening (EG) nr. 1334/2003 van de Commissie een vergunning is verleend, moet een overgangsperiode worden vastgesteld om de belanghebbende partijen in staat te stellen zich voor te bereiden om aan de nieuwe eisen van de vergunning te voldoen.
 (9)
 De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders,
 HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
 Artikel 1
 Vergunningverlening
 Voor de in de bijlage beschreven stoffen, die behoren tot de categorie „nutritionele toevoegingsmiddelen” en de functionele groep „verbindingen van sporenelementen”, wordt onder de in die bijlage vastgestelde voorwaarden een vergunning voor gebruik als toevoegingsmiddel voor diervoeding verleend.
 Artikel 2
 Weigering
 Voor de in de bijlage gespecificeerde stoffen, die tot de categorie „nutritionele toevoegingsmiddelen” en de functionele groep „verbindingen van sporenelementen” behoren, wordt een vergunning voor gebruik in drinkwater geweigerd.
 Artikel 3
 Overgangsmaatregelen
 1. De stoffen mangaan(II)chloride-tetrahydraat, mangaan(II)oxide, mangaan(II)sulfaat-monohydraat, mangaanchelaat van aminozuren, gehydrateerd, en mangaanchelaat van glycine, gehydrateerd, waarvoor bij de Verordeningen (EG) nr. 1334/2003 en (EG) nr. 479/2006 een vergunning is verleend, alsmede voormengsels die deze stoffen bevatten en die vóór 11 maart 2018 zijn geproduceerd en geëtiketteerd overeenkomstig de voorschriften die vóór 11 september 2017 van toepassing waren, mogen verder in de handel worden gebracht en worden gebruikt totdat de bestaande voorraden zijn uitgeput.
 2. Voedermiddelen en mengvoeders die de in lid 1 beschreven stoffen bevatten die vóór 11 september 2018 zijn geproduceerd en geëtiketteerd overeenkomstig de voorschriften die vóór 11 september 2017 van toepassing waren, mogen verder in de handel worden gebracht en worden gebruikt totdat de bestaande voorraden zijn uitgeput, indien zij bestemd zijn voor voedselproducerende dieren.
 3. Voedermiddelen en mengvoeders die de in lid 1 beschreven stoffen bevatten die vóór 11 september 2019 zijn geproduceerd en geëtiketteerd overeenkomstig de voorschriften die vóór 11 september 2017 van toepassing waren, mogen verder in de handel worden gebracht en worden gebruikt totdat de bestaande voorraden zijn uitgeput, indien zij bestemd zijn voor niet-voedselproducerende dieren.
 Artikel 4
 Inwerkingtreding
 Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
 Gedaan te Brussel, 21 augustus 2017.
 Voor de Commissie
 De voorzitter
 Jean-Claude JUNCKER
 (1) PB L 268 van 18.10.2003, blz. 29.
 (2) Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in de veevoeding (PB L 270 van 14.12.1970, blz. 1).
 (3) Verordening (EG) nr. 1334/2003 van de Commissie van 25 juli 2003 tot wijziging van de toelatingsvoorwaarden voor een aantal toevoegingsmiddelen van de groep sporenelementen in diervoeders (PB L 187 van 26.7.2003, blz. 11).
 (4) Verordening (EG) nr. 479/2006 van de Commissie van 23 maart 2006 wat betreft de verlening van een vergunning voor bepaalde toevoegingsmiddelen, behorende tot de groep „Verbindingen van sporenelementen” (PB L 86 van 24.3.2006, blz. 4).
 (5) EFSA Journal 2013;11(8):3324.
 (6) EFSA Journal 2013;11(8):3325.
 (7) EFSA Journal 2013;11(10):3435.
 (8) EFSA Journal 2016;14(2):4395.
 (9) EFSA Journal 2016;14(5):4474.
 BIJLAGE
 Identificatienummer van het toevoegingsmiddel
 Naam van de vergunninghouder
 Toevoegingsmiddel
 Samenstelling, chemische formule, beschrijving, analysemethode
 Diersoort of -categorie
 Maximumleeftijd
 Minimumgehalte
 Maximumgehalte
 Andere bepalingen
 Einde van de vergunningsperiode
 Gehalte van het element (Mn) in mg/kg volledig diervoeder met een vochtgehalte van 12 %
 Categorie: nutritionele toevoegingsmiddelen. Functionele groep: verbindingen van sporenelementen
 3b501
 —
 Mangaan(II)chloride-tetrahydraat
 Samenstelling van het toevoegingsmiddel
 Mangaan(II)chloride-tetrahydraat in poedervorm, met een minimumgehalte aan mangaan van 27 %.
 Karakterisering van de werkzame stof
 Mangaan(II)chloride-tetrahydraat
 Chemische formule: MnCl2 · 4H2O
 CAS-nummer: 13446-34-9
 Analysemethoden
 (1)
 voor de reacties ter identificatie van chloride in het toevoegingsmiddel voor diervoeding:
 —
 Europese farmacopee, monografie 2.3.1;
 voor de kristallografische karakterisering van het toevoegingsmiddel voor diervoeding:
 —
 röntgendiffractie;
 voor de kwantificering van het totaalgehalte aan mangaan in het toevoegingsmiddel voor diervoeding en in voormengsels:
 —
 atoomabsorptiespectrometrie, AAS (EN ISO 6869), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma, ICP-AES (EN 15510), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma na ontsluiting onder druk, ICP-AES (CEN/TS 15621);
 voor de kwantificering van het totaalgehalte aan mangaan in voedermiddelen en mengvoeders:
 —
 atoomabsorptiespectrometrie, AAS (Verordening (EG) nr. 152/2009 van de Commissie (2), bijlage IV, deel C), of
 —
 atoomabsorptiespectrometrie, AAS (EN ISO 6869), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma, ICP-AES (EN 15510), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma na ontsluiting onder druk, ICP-AES (CEN/TS 15621).
 Alle diersoorten
 —
 —
 Vissen: 100 (totaal)
 Andere diersoorten: 150 (totaal)
 1.
 Het toevoegingsmiddel moet als voormengsel in diervoeder worden verwerkt.
 2.
 Mangaan(II)chloride-tetrahydraat mag in de handel worden gebracht en als een toevoegingsmiddel bestaande uit een preparaat worden gebruikt.
 3.
 Voor gebruikers van het toevoegingsmiddel en voormengsels moeten de exploitanten van diervoederbedrijven operationele procedures en passende organisatorische maatregelen vaststellen voor het omgaan met gevaren bij inhalatie of contact met de huid of met de ogen, met name wegens het gehalte aan zware metalen waaronder nikkel. Indien de risico's met deze procedures en maatregelen niet tot een aanvaardbaar niveau kunnen worden teruggebracht, worden bij de toepassing van het toevoegingsmiddel en de voormengsels passende persoonlijke beschermingsmiddelen gebruikt.
 11 september 2027
 3b502
 —
 Mangaan(II)oxide
 Samenstelling van het toevoegingsmiddel
 Mangaan(II)oxide in poedervorm, met een minimumgehalte aan mangaan van 60 %;
 een minimumgehalte van 77,5 % MnO en een maximumgehalte van 2 % MnO2.
 Karakterisering van de werkzame stof
 Mangaan(II)oxide
 Chemische formule: MnO
 CAS-nummer: 1344-43-0
 Analysemethoden
 (1)
 voor de kristallografische karakterisering van het toevoegingsmiddel voor diervoeding:
 —
 röntgendiffractie;
 voor de kwantificering van het totaalgehalte aan mangaan in het toevoegingsmiddel voor diervoeding en in voormengsels:
 —
 atoomabsorptiespectrometrie, AAS (EN ISO 6869), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma, ICP-AES (EN 15510), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma na ontsluiting onder druk, ICP-AES (CEN/TS 15621);
 voor de kwantificering van het totaalgehalte aan mangaan in voedermiddelen en mengvoeders:
 —
 atoomabsorptiespectrometrie, AAS (Verordening (EG) nr. 152/2009 van de Commissie, bijlage IV, deel C), of
 —
 atoomabsorptiespectrometrie, AAS (EN ISO 6869), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma, ICP-AES (EN 15510), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma na ontsluiting onder druk, ICP-AES (CEN/TS 15621).
 Alle diersoorten
 —
 —
 Vissen: 100 (totaal)
 Andere diersoorten: 150 (totaal)
 1.
 Het toevoegingsmiddel moet als voormengsel in diervoeder worden verwerkt.
 2.
 Mangaan(II)oxide mag in de handel worden gebracht en als een toevoegingsmiddel bestaande uit een preparaat worden gebruikt.
 3.
 Voor gebruikers van het toevoegingsmiddel en voormengsels moeten de exploitanten van diervoederbedrijven operationele procedures en passende organisatorische maatregelen vaststellen voor het omgaan met gevaren bij inhalatie of contact met de huid of met de ogen, met name wegens het gehalte aan zware metalen waaronder nikkel. Indien de risico's met deze procedures en maatregelen niet tot een aanvaardbaar niveau kunnen worden teruggebracht, worden bij de toepassing van het toevoegingsmiddel en de voormengsels passende persoonlijke beschermingsmiddelen gebruikt.
 11 september 2027
 3b503
 —
 Mangaan(II)sulfaat-monohydraat
 Samenstelling van het toevoegingsmiddel
 Mangaan(II)sulfaat-monohydraat in poedervorm, met een minimumgehalte van 95 % mangaan(II)sulfaat-monohydraat en van 31 % mangaan.
 Karakterisering van de werkzame stof
 Mangaan(II)sulfaat-monohydraat
 Chemische formule: MnSO4 · H2O
 CAS-nummer: 10034-96-5
 Analysemethoden
 (1)
 voor de kwantificering van mangaan(II)sulfaat-monohydraat in het toevoegingsmiddel voor diervoeding:
 —
 titratie met ammonium en ceriumnitraat (Europese Farmacopee, monografie 1543);
 voor de reacties ter identificatie van sulfaten in het toevoegingsmiddel voor diervoeding:
 —
 Europese farmacopee, monografie 2.3.1;
 voor de kristallografische karakterisering van het toevoegingsmiddel voor diervoeding:
 —
 röntgendiffractie;
 voor de kwantificering van het totaalgehalte aan mangaan in het toevoegingsmiddel voor diervoeding en in voormengsels:
 —
 atoomabsorptiespectrometrie, AAS (EN ISO 6869), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma, ICP-AES (EN 15510), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma na ontsluiting onder druk, ICP-AES (CEN/TS 15621);
 voor de kwantificering van het totaalgehalte aan mangaan in voedermiddelen en mengvoeders:
 —
 atoomabsorptiespectrometrie, AAS (Verordening (EG) nr. 152/2009, bijlage IV, deel C), of
 —
 atoomabsorptiespectrometrie, AAS (EN ISO 6869), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma, ICP-AES (EN 15510), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma na ontsluiting onder druk, ICP-AES (CEN/TS 15621).
 Alle diersoorten
 —
 —
 Vissen: 100 (totaal)
 Andere diersoorten: 150 (totaal)
 1.
 Het toevoegingsmiddel moet als voormengsel in diervoeder worden verwerkt.
 2.
 Mangaan(II)sulfaat-monohydraat mag in de handel worden gebracht en als een toevoegingsmiddel bestaande uit een preparaat worden gebruikt.
 3.
 Voor gebruikers van het toevoegingsmiddel en voormengsels moeten de exploitanten van diervoederbedrijven operationele procedures en passende organisatorische maatregelen vaststellen voor het omgaan met gevaren bij inhalatie of contact met de huid of met de ogen, met name wegens het gehalte aan zware metalen waaronder nikkel. Indien de risico's met deze procedures en maatregelen niet tot een aanvaardbaar niveau kunnen worden teruggebracht, worden bij de toepassing van het toevoegingsmiddel en de voormengsels passende persoonlijke beschermingsmiddelen gebruikt.
 11 september 2027
 3b504
 —
 Mangaanchelaat van aminozuren, gehydrateerd
 Samenstelling van het toevoegingsmiddel
 Mangaanaminozuurcomplex waarin het mangaan en de van sojaeiwitten afkomstige aminozuren gecheleerd zijn met datieve covalente bindingen, in poedervorm, met een minimumgehalte aan mangaan van 8 %.
 Karakterisering van de werkzame stof
 Chemische formule: Mn(x)1—3 · nH2O, x = anion van een aminozuur afkomstig van zuur gehydrolyseerde sojaeiwitten;
 maximaal 10 % van de moleculen hebben een atomaire massa van meer dan 1 500 Da.
 Analysemethoden
 (1)
 voor de kwantificering van het gehalte aan aminozuren in het toevoegingsmiddel voor diervoeding:
 —
 ionenwisselingschromatografie met nakolomsderivatisering (ninhydrine) en fotometrische detectie (Verordening (EG) nr. 152/2009, bijlage III, deel F);
 voor de kwantificering van het totaalgehalte aan mangaan in het toevoegingsmiddel voor diervoeding en in voormengsels:
 —
 atoomabsorptiespectrometrie, AAS (EN ISO 6869), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma, ICP-AES (EN 15510), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma na ontsluiting onder druk, ICP-AES (CEN/TS 15621);
 voor de kwantificering van het totaalgehalte aan mangaan in voedermiddelen en mengvoeders:
 —
 atoomabsorptiespectrometrie, AAS (Verordening (EG) nr. 152/2009, bijlage IV, deel C), of
 —
 atoomabsorptiespectrometrie, AAS (EN ISO 6869), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma, ICP-AES (EN 15510), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma na ontsluiting onder druk, ICP-AES (CEN/TS 15621).
 Alle diersoorten
 —
 —
 Vissen: 100 (totaal)
 Andere diersoorten: 150 (totaal)
 1.
 Het toevoegingsmiddel moet als voormengsel in diervoeder worden verwerkt.
 2.
 Mangaanchelaat van aminozuren, gehydrateerd, mag in de handel worden gebracht en als een toevoegingsmiddel bestaande uit een preparaat worden gebruikt.
 3.
 Voor gebruikers van het toevoegingsmiddel en voormengsels moeten de exploitanten van diervoederbedrijven operationele procedures en passende organisatorische maatregelen vaststellen voor het omgaan met gevaren bij inhalatie of contact met de huid of met de ogen, met name wegens het gehalte aan zware metalen waaronder nikkel. Indien de risico's met deze procedures en maatregelen niet tot een aanvaardbaar niveau kunnen worden teruggebracht, worden bij de toepassing van het toevoegingsmiddel en de voormengsels passende persoonlijke beschermingsmiddelen gebruikt.
 11 september 2027
 3b505
 —
 Mangaanchelaat van eiwithydrolysaten
 Samenstelling van het toevoegingsmiddel
 Mangaanchelaat van eiwithydrolysaten, in poedervorm, met een minimumgehalte aan mangaan van 10 %.
 Minimum van 50 % mangaan in chelaatvorm.
 Karakterisering van de werkzame stof
 Chemische formule: Mn(x)1—3 · nH2O, x = anion van een eiwithydrolysaat dat een aminozuur uit sojaeiwithydrolysaat bevat.
 Analysemethoden
 (1)
 voor de kwantificering van het gehalte aan eiwithydrolysaat in het toevoegingsmiddel voor diervoeding:
 —
 ionenwisselingschromatografie met nakolomsderivatisering (ninhydrine) en fotometrische detectie (Verordening (EG) nr. 152/2009, bijlage III, deel F);
 voor de bepaling van het gehalte aan gecheleerd mangaan in het toevoegingsmiddel voor diervoeding:
 —
 Fourier-transformatie-infraroodspectroscopie, gevolgd door multivariate regressiemethoden.
 voor de kwantificering van het totaalgehalte aan mangaan in het toevoegingsmiddel voor diervoeding en in voormengsels:
 —
 atoomabsorptiespectrometrie, AAS (EN ISO 6869), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma, ICP-AES (EN 15510), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma na ontsluiting onder druk, ICP-AES (CEN/TS 15621);
 voor de kwantificering van het totaalgehalte aan mangaan in voedermiddelen en mengvoeders:
 —
 atoomabsorptiespectrometrie, AAS (Verordening (EG) nr. 152/2009, bijlage IV, deel C), of
 —
 atoomabsorptiespectrometrie, AAS (EN ISO 6869), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma, ICP-AES (EN 15510), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma na ontsluiting onder druk, ICP-AES (CEN/TS 15621).
 Alle diersoorten
 —
 —
 Vissen: 100 (totaal)
 Andere diersoorten: 150 (totaal)
 1.
 Het toevoegingsmiddel moet als voormengsel in diervoeder worden verwerkt.
 2.
 Mangaanchelaat van eiwithydrolysaten mag in de handel worden gebracht en als een toevoegingsmiddel bestaande uit een preparaat worden gebruikt.
 3.
 Voor gebruikers van het toevoegingsmiddel en voormengsels moeten de exploitanten van diervoederbedrijven operationele procedures en passende organisatorische maatregelen vaststellen voor het omgaan met gevaren bij inhalatie of contact met de huid of met de ogen, met name wegens het gehalte aan zware metalen waaronder nikkel. Indien de risico's met deze procedures en maatregelen niet tot een aanvaardbaar niveau kunnen worden teruggebracht, worden bij de toepassing van het toevoegingsmiddel en de voormengsels passende persoonlijke beschermingsmiddelen gebruikt.
 11 september 2027
 3b506
 —
 Mangaanchelaat van glycine, gehydrateerd
 Samenstelling van het toevoegingsmiddel
 Mangaanchelaat van glycine, gehydrateerd, in poedervorm, met een minimumgehalte aan mangaan van 15 %.
 Vochtgehalte: maximaal 10 %.
 Karakterisering van de werkzame stof
 Chemische formule: Mn(x)1-3 · nH2O, x = anion van glycine.
 Analysemethoden
 (1)
 voor de kwantificering van het glycinegehalte in het toevoegingsmiddel voor diervoeding:
 —
 ionenwisselingschromatografie met nakolomsderivatisering (ninhydrine) en fotometrische detectie (Verordening (EG) nr. 152/2009, bijlage III, deel F);
 voor de kwantificering van het totaalgehalte aan mangaan in het toevoegingsmiddel voor diervoeding en in voormengsels:
 —
 atoomabsorptiespectrometrie, AAS (EN ISO 6869), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma, ICP-AES (EN 15510), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma na ontsluiting onder druk, ICP-AES (CEN/TS 15621);
 voor de kwantificering van het totaalgehalte aan mangaan in voedermiddelen en mengvoeders:
 —
 atoomabsorptiespectrometrie, AAS (Verordening (EG) nr. 152/2009 van de Commissie, bijlage IV, deel C), of
 —
 atoomabsorptiespectrometrie, AAS (EN ISO 6869), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma, ICP-AES (EN 15510), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma na ontsluiting onder druk, ICP-AES (CEN/TS 15621).
 Alle diersoorten
 —
 —
 Vissen: 100 (totaal)
 Andere diersoorten: 150 (totaal)
 1.
 Het toevoegingsmiddel moet als voormengsel in diervoeder worden verwerkt.
 2.
 Mangaanchelaat van glycine, gehydrateerd, mag in de handel worden gebracht en als een toevoegingsmiddel bestaande uit een preparaat worden gebruikt.
 3.
 Voor gebruikers van het toevoegingsmiddel en voormengsels moeten de exploitanten van diervoederbedrijven operationele procedures en passende organisatorische maatregelen vaststellen voor het omgaan met gevaren bij inhalatie of contact met de huid of met de ogen, met name wegens het gehalte aan zware metalen waaronder nikkel. Indien de risico's met deze procedures en maatregelen niet tot een aanvaardbaar niveau kunnen worden teruggebracht, worden bij de toepassing van het toevoegingsmiddel en de voormengsels passende persoonlijke beschermingsmiddelen gebruikt.
 11 september 2027
 3b507
 —
 Dimangaanchloridetrihydroxide
 Samenstelling van het toevoegingsmiddel
 Granulaatpoeder met een minimumgehalte van 44 % mangaan en een maximumgehalte van 7 % mangaanoxide
 Karakterisering van de werkzame stof
 Dimangaanchloridetrihydroxide
 Chemische formule: Mn2(OH)3Cl
 CAS-nummer: 39438-40-9
 Analysemethoden
 (1)
 voor de identificatie van de kristallografische karakterisering van het toevoegingsmiddel voor diervoeding:
 —
 röntgendiffractie;
 voor de kwantificering van chloor in het toevoegingsmiddel voor diervoeding:
 —
 titratie — Verordening (EG) nr. 152/2009;
 voor de kwantificering van het totaalgehalte aan mangaan in het toevoegingsmiddel voor diervoeding en in voormengsels:
 —
 atoomabsorptiespectrometrie, AAS (EN ISO 6869), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma, ICP-AES (EN 15510), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma na ontsluiting onder druk, ICP-AES (CEN/TS 15621);
 voor de kwantificering van het totaalgehalte aan mangaan in voedermiddelen en mengvoeders:
 —
 atoomabsorptiespectrometrie, AAS (Verordening (EG) nr. 152/2009, bijlage IV, deel C), of
 —
 atoomabsorptiespectrometrie, AAS (EN ISO 6869), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma, ICP-AES (EN 15510), of
 —
 atomaire-emissiespectrometrie met inductief gekoppeld plasma na ontsluiting onder druk, ICP-AES (CEN/TS 15621).
 Alle diersoorten
 —
 —
 Vissen: 100 (totaal)
 Andere diersoorten: 150 (totaal)
 1.
 Het toevoegingsmiddel moet als voormengsel in diervoeder worden verwerkt.
 2.
 Dimangaanchloridetrihydroxide mag in de handel worden gebracht en als een toevoegingsmiddel bestaande uit een preparaat worden gebruikt.
 3.
 Voor gebruikers van het toevoegingsmiddel en voormengsels moeten de exploitanten van diervoederbedrijven operationele procedures en passende organisatorische maatregelen vaststellen voor het omgaan met gevaren bij inhalatie of contact met de huid of met de ogen, met name wegens het gehalte aan zware metalen waaronder nikkel. Indien de risico's met deze procedures en maatregelen niet tot een aanvaardbaar niveau kunnen worden teruggebracht, worden bij de toepassing van het toevoegingsmiddel en de voormengsels passende persoonlijke beschermingsmiddelen gebruikt.
 11 september 2027
 (1) Nadere bijzonderheden over de analysemethoden zijn beschikbaar op het volgende adres van het referentielaboratorium: https://ec.europa.eu/jrc/eurl/feed-additives/evaluation-reports
 (2) Verordening (EG) nr. 152/2009 van de Commissie van 27 januari 2009 tot vaststelling van de bemonsterings- en analysemethoden voor de officiële controle van diervoeders (PB L 54 van 26.2.2009, blz. 1).


type: contracts

text:
 Svarīgs juridisks paziņojums
 |
 22002D0053
 Oficiālais Vēstnesis L 238 , 05/09/2002 Lpp. 0012 - 0013
 EEZ Apvienotās komitejas LēmumsNr. 53/2002(2002. gada 31. maijs),ar ko groza EEZ līguma II pielikumu (Tehniskie noteikumi, standarti, testēšana un sertifikācija)EEZ APVIENOTĀ KOMITEJA,ņemot vērā Eiropas Ekonomikas zonas līgumu, kas grozīts ar protokolu, ar kuru pielāgo Eiropas Ekonomikas zonas līgumu, turpmāk tekstā — "līgums", un jo īpaši tā 98. pantu,tā kā:(1) līguma II pielikums grozīts ar EEZ Apvienotās komitejas 2002. gada 1. marta Lēmumu Nr. 14/2002 [1];(2) Komisijas 2001. gada 26. oktobra Direktīva 2001/90/EK, ar kuru septīto reizi tehnikas attīstībai pielāgo I pielikumu Padomes Direktīvai 76/769/EEK par to dalībvalstu normatīvo un administratīvo aktu tuvināšanu, kas attiecas uz konkrētu bīstamu vielu un preparātu (kreozota) tirdzniecības un izmantošanas ierobežojumiem [2], jāiekļauj līgumā;(3) Komisijas 2001. gada 29. oktobra Direktīva 2001/91/EK, ar kuru astoto reizi tehnikas attīstībai pielāgo I pielikumu Padomes Direktīvai 76/769/EEK par to dalībvalstu normatīvo un administratīvo aktu tuvināšanu, kas attiecas uz konkrētu bīstamu vielu un preparātu (heksahloretāna) tirdzniecības un izmantošanas ierobežojumiem [3], jāiekļauj līgumā,IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU.1. pantsLīguma II pielikuma XV nodaļas 4. punktam (Padomes Direktīva 76/769/EEK) pievieno šādus ievilkumus:"— 32001 L 0090: Komisijas 2001. gada 26. oktobra Direktīva 2002/90/EK (OV L 283, 27.10.2001., 41. lpp.),— 32001 L 0091: Komisijas 2001. gada 29. oktobra Direktīva 2001/91/EK (OV L 286, 30.10.2001., 27. lpp.)."2. pantsDirektīvas 2001/90/EK un 2001/91/EK teksti islandiešu un norvēģu valodā, kas jāpublicē Eiropas Kopienu Oficiālā Vēstneša EEZ pielikumā, ir autentiski.3. pantsŠis lēmums stājas spēkā 2002. gada 1. jūnijā ar noteikumu, ka EEZ Apvienotajai komitejai ir iesniegti visi paziņojumi saskaņā ar līguma 103. panta 1. punktu [4].4. pantsŠo lēmumu publicē Eiropas Kopienu Oficiālā Vēstneša EEZ iedaļā un EEZ pielikumā.Briselē, 2002. gada 31. maijāEEZ Apvienotās komitejas vārdā —priekšsēdētājsP. Westerlund[1] OV L 110, 25.4.2002., 7. lpp.[2] OV L 283, 27.10.2001., 41. lpp.[3] OV L 286, 30.10.2001., 27. lpp.[4] Konstitucionālas prasības nav norādītas.--------------------------------------------------


text:
The 1st Cavalry Brigade of the Imperial Japanese Army was originally formed November 3, 1901.
 It was assigned to Kwantung Army in April 1933 as part of the IJA Cavalry Group. It was then assigned with the Cavalry Group to the Northern China Area Army in June 1938. Again with the Group it was assigned to the Mongolia Garrison Army in February 1939.
 Organization
 1st Cavalry Brigade
 13th Cavalry Regiment
 14th Cavalry Regiment
 Brigade Mounted Artillery Regiment
 Later additions
 Brigade Machinegun unit
 Brigade Anti tank artillery squadron
 Brigade Tank unit
 Independent Infantry Battalion (motorized)
 Independent Engineer Squadron (motorized)
 1st Mounted Artillery Regiment
 71st Cavalry Regiment
 Commanders
 Yoshifuru Akiyama
 See also
 IJA Cavalry Units
 References
 Japanese World War II brigades
 Military units and formations established in 1901


jurisdiction: US

text:
 III
 110th CONGRESS
 2d Session
 S. RES. 480
 IN THE SENATE OF THE UNITED STATES
 March 12, 2008
 Mr. Inhofe (for himself,
 Mr. Martinez, Mr. Brownback, Mr.
 Hagel, Mr. Allard,
 Mr. Isakson, Mr. Warner, Mr.
 Voinovich, Mr. Hatch,
 Mrs. Dole, and Mr. Chambliss) submitted the following resolution;
 which was referred to the Committee on
 Foreign Relations
 RESOLUTION
 Recognizing the strategic importance of the African
 continent and welcoming the establishment of AFRICOM, and for other
 purposes.
 Whereas the United States provides nearly $9 billion in
 assistance to Africa each year, with programs ranging from providing
 humanitarian relief to strengthening health and education systems, breaking
 down trade barriers and promoting economic development, combating corruption
 and other illicit activities, and promoting critical democratic, judicial, and
 human rights reforms;
 Whereas the United States also provides significant
 resources to promote security on the African continent, particularly through
 programs such as the Global Peace Operations Initiative (GPOI), the African
 Contingency Operations Training and Assistance (ACOTA) program, the
 Trans-Sahara Counter-Terrorism Partnership (TSCTP), Anti-Terrorism Assistance
 (ATA), International Military Education and Training (IMET) and Enhanced
 International Military and Training (E–IMET) programs, Foreign Military
 Financing (FMF), Contributions to International Peacekeeping (CIPA),
 International Narcotics Control and Law Enforcement programs, and
 Non-Proliferation Anti-terrorism, Demining, and related programs;
 Whereas United States military and security assistance
 programs in Africa represent approximately 3 percent of the United States’
 total $9 billion aid and development package for Africa;
 Whereas in 2003, the Armed Forces of the United States
 were instrumental in helping to bring stability to war-torn Liberia;
 Whereas roughly 2,000 members of the United States Armed
 Forces currently are stationed at Camp Lemonier in Djibouti as part of the
 Combined Joint Task Force—Horn of Africa (CJTF–HOA) to promote regional
 stability and prevent conflict in the region;
 Whereas the African continent faces unique development and
 security challenges requiring unique United States policy approaches;
 Whereas development and prosperity in Africa are
 inextricably linked to peace and stability;
 Whereas the Department of Defense historically has divided
 Africa among three separate combatant commands: the U.S. European Command, the
 U.S. Central Command and the U.S. Pacific Command;
 Whereas in February 2007, the President announced his
 decision to create a unified command for Africa, the U.S. Africa Command, or
 AFRICOM, to provide a more holistic approach toward United
 States military relations, programs, and activities on the continent under a
 single headquarters staff;
 Whereas the stated purpose of AFRICOM is to promote
 U.S. National Security objectives by working with African states and regional
 organizations to help strengthen stability and security, while
 simultaneously streamlining United States security assistance programs and
 eliminating bureaucratic divisions;
 Whereas pursuant to that objective, AFRICOM will seek to
 [build] partnership capacities, [conduct] theater security cooperation,
 [build] important counter-terrorism skills and, as appropriate, [support] U.S.
 Government agencies in implementing other programs that promote regional
 stability;
 Whereas unlike other commands, AFRICOM’s structure will
 include a military commander and a civilian deputy, and is expected to include
 civilian personnel from a variety of Federal departments and agencies,
 including staff detailed from the Department of State and the United States
 Agency for International Development (USAID) to contribute to the command’s
 planning and to ensure that its activities are compatible and
 integrated with other United States Government efforts;
 Whereas AFRICOM is expected to support, not shape, United
 States foreign policy in Africa;
 Whereas AFRICOM serves as an important acknowledgment of
 the strategic importance of the African continent, as well as an opportunity to
 help African nations and regional institutions build a safe and secure
 environment in which they can prosper;
 Whereas communicating the purposes of AFRICOM to African
 governments and citizens is an important challenge;
 Whereas AFRICOM was formally established in Stuttgart,
 Germany, on October 1, 2007; and
 Whereas AFRICOM is expected to reach full operating
 capacity by October 1, 2008: Now, therefore, be it
 That the Senate—
 (1)recognizes the
 strategic importance of the African continent and welcomes the establishment of
 the U.S. Africa Command (AFRICOM) in Stuttgart, Germany, on October 1, 2007,
 toward that end;
 (2)urges the
 Department of Defense, the Department of State, and USAID to work
 collaboratively and consult with African partners to address any concerns
 regarding conception or implementation of AFRICOM’s mandate, including through
 rigorous public diplomacy; and
 (3)encourages
 African nations to take advantage of the opportunity which AFRICOM represents
 to collaborate in promoting peace and stability on the continent.