type: legislation

text:
 27.7.2012
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 L 200/5
 A BIZOTTSÁG 686/2012/EU VÉGREHAJTÁSI RENDELETE
 (2012. július 26.)
 a legkésőbb 2018. december 31-én lejáró jóváhagyású hatóanyagok meghosszabbítási eljáráshoz végzendő értékelésének tagállamok közötti felosztásáról
 (EGT-vonatkozású szöveg)
 AZ EURÓPAI BIZOTTSÁG,
 tekintettel az Európai Unió működéséről szóló szerződésre,
 tekintettel a növényvédő szerek forgalomba hozataláról, valamint a 79/117/EGK és a 91/414/EGK tanácsi irányelv hatályon kívül helyezéséről szóló, 2009. október 21-i 1107/2009/EK európai parlamenti és tanácsi rendeletre (1) és különösen annak 19. cikkére,
 mivel:
 (1)
 A legkésőbb 2018. december 31-én lejáró jóváhagyású hatóanyagok meghosszabbítási eljáráshoz végzendő értékelését fel kell osztani a tagállamok között, és az egyes hatóanyagokra jelentéstevőt és társjelentéstevőt kell kijelölni. A felosztást úgy kell elvégezni, hogy a kötelezettségek és a munka kiegyensúlyozott módon oszoljon meg a tagállamok között.
 (2)
 Az e rendeletben előírt intézkedések összhangban vannak az Élelmiszerlánc- és Állategészségügyi Állandó Bizottság véleményével,
 ELFOGADTA EZT A RENDELETET:
 1. cikk
 A melléklet első oszlopában szereplő valamennyi hatóanyagnak a meghosszabbítási eljáráshoz végzendő értékelésére a Bizottság – a melléklet második oszlopában – jelentéstevő tagállamot, valamint – a melléklet harmadik oszlopában – társjelentéstevő tagállamot jelöl ki.
 2. cikk
 Ez a rendelet az Európai Unió Hivatalos Lapjában való kihirdetését követő huszadik napon lép hatályba.
 Ez a rendelet teljes egészében kötelező és közvetlenül alkalmazandó valamennyi tagállamban.
 Kelt Brüsszelben, 2012. július 26-án.
 a Bizottság részéről
 az elnök
 José Manuel BARROSO
 (1) HL L 309., 2009.11.24., 1. o.
 MELLÉKLET
 Hatóanyag
 Jelentéstevő tagállam
 Társjelentéstevő tagállam
 1-metil-ciklopropén
 UK
 PT
 2,4-DB
 BE
 EL
 Acetamiprid
 NL
 ES
 Alfa-cipermetrin
 BE
 EL
 Amidoszulfuron
 FI
 HR
 Ampelomyces quisqualis
 Törzs: AQ 10
 FR
 DE
 Bacillus subtilis (Cohn 1872)
 Törzs: QST 713, azonos az AQ 713 törzzsel
 DE
 DK
 Beflubutamid
 DE
 LT
 Benalaxil
 RO
 PT
 Bentiavalikarb
 PL
 FR
 Benzoesav
 HU
 NL
 Béta-ciflutrin
 DE
 HU
 Bifenazát
 SE
 IT
 Bifenox
 PL
 BE
 Bitertanol
 SE
 CZ
 Boszkalid
 SK
 FR
 Brómxinil
 FR
 DE
 Kaptán
 AT
 IT
 Karbendazim
 DE
 SI
 Karfentrazon-etil
 BE
 FR
 Karvon
 NL
 SE
 Kloridazon
 DE
 PL
 Klórtalonil
 NL
 BE
 Klórtoluron
 BG
 FR
 Klórprofam
 NL
 ES
 Klórpirifosz
 ES
 PL
 Klórpirifosz-metil
 ES
 PL
 Klodinafop
 EL
 DE
 Klofentezin
 ES
 NL
 Klomazon
 DK
 DE
 Klopiralid
 FI
 PL
 Klotianidin
 DE
 ES
 Coniothyrium minitans
 Törzs: CON/M/91-08 (DSM 9660)
 NL
 EE
 Rézvegyületek
 FR
 DE
 Ciazofamid
 FR
 LV
 Ciflutrin
 DE
 HU
 Cipermetrin
 BE
 DE
 Ciprodinil
 FR
 BG
 Daminozid
 CZ
 HU
 Deltametrin
 UK
 AT
 Dezmedifam
 FI
 DK
 Dikamba
 DK
 RO
 Diklórprop-P
 IE
 PL
 Difenokonazol
 ES
 UK
 Diflubenzuron
 EL
 SK
 Diflufenikan
 UK
 CZ
 Dimeténamid-P
 DE
 BG
 Dimetoát
 IT
 BG
 Dimetomorf
 PL
 DE
 Dimoxistrobin
 HU
 IE
 Diuron
 DE
 DK
 Etefon
 NL
 PL
 Etofumeszát
 AT
 DK
 Etoprofosz
 IT
 IE
 Etoxiszulfuron
 IT
 AT
 Etoxazol
 EL
 UK
 Fenamidon
 CZ
 FR
 Fenamifosz
 EL
 CY
 Fenoxaprop-P
 AT
 FI
 Fenpropidin
 CZ
 DE
 Fipronil
 AT
 NL
 Flazaszulfuron
 ES
 FR
 Fludioxonil
 FR
 ES
 Flufenacet
 PL
 FR
 Fluoxastrobin
 UK
 CZ
 Flurtamon
 CZ
 IE
 Folpet
 AT
 IT
 Foramszulfuron
 FI
 SK
 Forklórfenuron
 ES
 EL
 Formetanát
 ES
 EL
 Foszetil
 FR
 EE
 Fosztiazát
 DE
 EL
 Gliocladium catenulatum
 Törzs: J1446
 HU
 NL
 Glufoszinát
 DE
 FR
 Imazamox
 FR
 IT
 Imazakin
 BE
 IE
 Imazoszulfuron
 SI
 FI
 Indoxakarb
 FR
 ES
 Jódszulfuron
 SE
 FI
 Joxinil
 FR
 AT
 Iprodion
 FR
 BE
 Izoxaflutol
 IT
 SI
 Laminarin
 NL
 FR
 Lenacil
 BE
 AT
 Linuron
 IT
 DE
 Malein-hidrazid
 DK
 BE
 Mankozeb
 UK
 EL
 Maneb
 IT
 UK
 MCPA
 PL
 NL
 MCPB
 PL
 NL
 Mekoprop
 PL
 IE
 Mekoprop-P
 PL
 IE
 Mepanipirim
 BE
 EL
 Mezoszulfuron
 FR
 PL
 Mezotrion
 UK
 BE
 Metkonazol
 BE
 UK
 Metiokarb
 UK
 DE
 Metoxifenozid
 UK
 SK
 Metirám
 IT
 UK
 Metrafenon
 LV
 SK
 Metribuzin
 EE
 DE
 Milbemektin
 DE
 NL
 Molinát
 EL
 PT
 Nikoszulfuron
 LV
 NL
 Oxadiargil
 PL
 IT
 Oxadiazon
 IT
 ES
 Oxamil
 IT
 FR
 Oxaszulfuron
 IT
 AT
 Paecilomyces lilacinus (Thom)
 Samson 1974, törzs: 251 (AGAL-szám: 89/030550)
 HU
 NL
 Pendimetalin
 NL
 ES
 Petoxamid
 AT
 CZ
 Fenmedifam
 FI
 DK
 Foszmet
 ES
 EL
 Pikloram
 PL
 CZ
 Pikoxistrobin
 CZ
 RO
 Pirimikarb
 UK
 SE
 Pirimifosz-metil
 UK
 FR
 Propamokarb
 PT
 BE
 Propikonazol
 FI
 UK
 Propineb
 IT
 RO
 Propoxikarbazon
 SE
 EE
 Propizamid
 SE
 UK
 Proszulfokarb
 PT
 SE
 Protiokonazol
 UK
 FR
 Pseudomonas chlororaphis
 Törzs: MA 342
 NL
 DK
 Piraklostrobin
 DE
 HU
 Pirimetanil
 CZ
 AT
 Piriproxifen
 NL
 ES
 Kinoklamin
 SE
 DE
 Kinoxifen
 UK
 AT
 Rimszulfuron
 SI
 FI
 Sziltiofam
 IE
 BE
 S-metolaklór
 DE
 FR
 Spinozad
 NL
 FR
 Spodoptera exigua sejtmag-poliéder-vírus
 HU
 NL
 Tepraloxidim
 ES
 PL
 Tiakloprid
 UK
 DE
 Tiametoxam
 FR
 ES
 Tiofanát-metil
 SE
 FI
 Tiram
 FR
 BE
 Tolklofosz-metil
 SE
 DK
 Tribenuron
 SE
 LV
 Triklopir
 PL
 HU
 Trifloxistrobin
 UK
 EL
 Trinexapak
 LT
 LV
 Tritikonazol
 AT
 UK
 Tritoszulfuron
 SI
 AT
 Warfarin
 SE
 DE
 Zirám
 IT
 MT
 Zoxamid
 LV
 FR


jurisdiction: EU

text:
ARCHIVES HISTORIQUES
 DE LA COMMISSION
 COLLECTION RELIEE DES
 DOCUMENTS "COM"
 COM (83) 293
 Vol. 1983/0118
 ---pagebreak--- Disclaimer
 Conformément au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983
 concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique
 européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983,
 p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003
 (JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents
 classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit
 règlement.
 In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983
 concerning the opening to the public of the historical archives of the European Economic
 Community and the European Atomic Energy Community (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as
 amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243,
 27.9.2003, p. 1), this file is open to the public. Where necessary, classified documents in this
 file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.
 In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom 1.
 Februar 1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen
 Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgemeinschaft (ABI. L 43 vom 15.2.1983,
 S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. September 2003
 (ABI. L 243 vom 27.9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit
 erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5
 der genannten Verordnung freigegeben.
 ---pagebreak--- ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
 COM (83) 293 τελικό
 Βρυξέλλες, 24 Μαΐου 1983
 Πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου
 που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1196/81 περί θεσπί
 σεως καθεστώτος ενισχύσεως της μελισσοκομίας για τις π ε
 ριόδους 1981/1982, 1982/1983 και 1983/1984.
 (υποβληθείσα από την Επιτροπή στο Συμβούλιο)
 COM(83) 293 τελικό
 ---pagebreak--- Αιτιολογική έκθεση
 Κατά τα τελευταία έτη , έχει διαπιστωθεί ταχεία εξάπλωση στην Κοινότητα μιας
 ασθένειας των μελισσών που προκαλείται από την ακαρίδα νΑΗΗΟΑ ^0ΟΒ5ΟΝΙ .
 Αποδεικνύεται απαραίτητο όχι μόνο να εντατικοποιηθεί η έρευνα όσον αφορά αυ
 τήν την ασθένεια, αλλά" και να οργανωθεί αμέσως σε κοινοτικό επίπεδο.
 Προτείνεται να προβλεφθεί ,στο πλαίσιο του κανονισμού(ΕΟΚ) αριθ.1196/81 του
 Συμβουλίου περί θεσπίσεως καθεστώτος ενισχύσεως της μελισσοκομίας ,συμπληρω
 ματική χρηματοδότηση για το σκοπό αυτό για την περίοδο 1 9 8 3 / 1 9 8 4 » που να αντι -
 στοιχεί προς 7% του ποσού της ενίσχυσης, που καθορίστηκε το 1981 , και να ανα
 λάβει η Επιτροπή να εκπονήσει και να εκτελέσει ένα κατάλληλο πρόγραμμα έρευνας.
 ---pagebreak--- Πρόταση, κανονισμού(ΕΟΚ) του Συμβουλίου
 που τροποποιεί τον κανονισμό(Ε0Κ)αριθ.1196/81 περί θεσπί
 σεως καθεστώτος ενισχύσεως της μελισσοκομίας για τις πε
 ριόδους 1 9 8 1 / 1 9 8 2 , 1 9 8 2 / 1 9 8 3 και 1 9 8 3 / 1 9 8 4 *
 Το Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ,
 "Εχοντας υπόψη :
 τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως τα
 άρθρα 42 και 43,
 την πρόταση της Επιτροπής,
 τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
 Εκτιμώντας ζ
 Οτι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ.1196/81 του Συμβουλίου (ΐ), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό
 (ΕΟΚ) αριθ.2993/81 ( 2 ) , προβλέπει στο άρθρο 5 °"τι η χορηγούμενη ενίοχυση είναι δυνατόν,
 μεταξύ άλλων, να χρησιμοποιηθεί από τις αναγνωρισμένες ενώσεις, στο πλαίσιο
 γενικών προγραμμάτων, για την καταπολέμηση των ασθενειών,την προφύλαξη και την
 έρευνα στους τομείς αυτούς*ότι λαμβάνοντας ;ί υπόψη την εξάπλωση της ασθένειας
 που προκαλεί η ακαρίδα νΑΚΒΟΑ ^0ΟΒ5ΟΝΙ κατά τα τελευταία έτη σε πολλά κράτη
 και το κίνδυνο να εξαπλωθεί Π ααθένεια οε ολόκληρη την Ευρώπη, είναι απαραίτητο
 να οργανωθεί Χωρι'ζ καθυστέρηση η έρευνα γ>α την ασθένεια αυτή σε κοινοτική κλίμακα
 ότι πρέπει να προβλεφθεί συμπληρωματική χρηματοδότηση για τη δράση αυτη καΧά
 την περίοδο 1 9 8 3 / 1 9 8 4 * ότι η Επιτροπή αναλαμβάνει τα έξοδα που προκύπτουν από
 την εφαρμογή Αϋ Η00, προγράμματος, σύμφωνα με το άρθρο 3 του κανονισμού(ΕΟΚ)
 αριθ. 7 2 9 / 7 0 του Συμβουλίου;της 21ης Απριλίου 1970,περί χρηματοδοτήσεως της κοι
 νής γεωργικής πολιτικής (3),όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον-/κανονισμό(ΕΟΚ)
 αριθ. 9 2 9 / 7 9 (4)'
 ότι οι προτεινόμενες τροποποιήσεις καθυστέρησαν την αποδοχή ορισμένων διατάξεων
 που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ.1196/81 για την περίοδο 19δ3/ΐ984*<5τι πρέ
 πει ,συνεπώς, να μετατεθούν ορισμένες ημερομηνίες που καθορίζει ο εν λόγω κανο
 νισμός σχετικά με αυτή την περίοδο,
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
 (1) ΕΕ αριθ. I 122 της 6. 5-1981, σ. 1
 (2) ΕΕ αριθ. Ι, 299 ΐης 20.10.1981, σ. 26
 (3) ΕΕ αριθ. I, 94 της 28. 4.1970, σ. 13
 (4) ΕΕ αριθ. I, 117 *ης 12. 5.1979, σ· 4
 ---pagebreak--- - 2 -
 'Αρθρο 1
 Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1 1 9 6 / 8 1 τροποποιείται ως εξής ι
 1„ Παρεμβάλλεται , χο ακόλουθο άρθρο 2α :
 ·· 'Αρθρο 2α
 1) Για την περίοδο 1 9 8 3 / 1 9 8 4 > λαμβάνεται κοινοτικό μέτρο με σκοπό την κατάρτι
 ση /Ο Η00 Γίραγράμματος έρευνας ' για την ασθένεια που προκαλεί η ακαρίδα
 Τ
 νΑΗΗΟΑ Α00Β30ΝΙ, ώστε να προωθηθεί η καταπολέμηση αυτής της ασθένειας σε
 ευρωπαϊκή κλίμακα.
 2) Το μέτρο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 εγκρίνεται από την Επιτροπή. Η Επι
 τροπή ανακοινώνει στο Συμβούλιο το πρόγραμμα έρευνας που προτίθεται να
 εκτελέσει.
 3) Για την περίοδο 1983/84,το ποσό της ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 2 πα
 ράγραφος 2 αυξάνεται κατά 0,07 ΕΟϋ ανά κυψέλη "παράγωγης.
 Αυτό το μέρος της ενίσχυσης δεν χορηγείται στις ενώσεις·προορίζεται για τη
 χρηματοδότηση του μέτρου που αναφέρεται στην πρώτη παράγραφο. Το προβλεπόμε
 νο κόστος του μέτρου αυτού ανέρχεται σε 250.030 ΕΕΙΙ."
 -2Ϊ2το άρθρο 4 παράγραφος ..Ι,πρρστίθεται το ακόλουθο τρίτο εδάφιο :
 11
 Για την πε^£©&θ^9§3/ΐ^4γ<^ αιτήσεις για ενίσχυση πρέπει να υποβάλλονται- το αργό
 τερο μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 1933."
 3 , Στο άρθρο 4 παράγραφος 2 , προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο :
 " ",ντούτοις,σε -περίπτωση χρησιμοποίησης της ενίσχυσης ή μέρους της ενίσχυσης για Τα
 ,ενικά προγράμματα που αναφέρονται στο άρθρο 5 » η προθεσμία καταβολής της ενί
 Γι :|
 σχυσης ' δυνατόν να παραταθεί μέχρι τό τέλος της εν λόγω περιόδου."
 'Αρθρο 2
 0 παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσης του στην Επίσημη Εφη
 μερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 0 παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και εφαρμόζεται άμεσα
 σε κάθε κράτος μέλος.
 Έγινε στις Βρυξέλλες, στις Για το Συμβούλιο
 0 Πρόεδρος


type: caselaw

text:
 26.5.2007
 FI
 Euroopan unionin virallinen lehti
 C 117/24
 Kanne 14.3.2007 — Kliq (selvitystilassa) v. komissio
 (Asia T-82/07)
 (2007/C 117/38)
 Oikeudenkäyntikieli: hollanti
 Asianosaiset
 Kantajat: asianajajat Jan Rudolf Maas ja Cornelis Van den Bergh, Kliq B.V:n (Apeldoorn, Alankomaat) konkurssipesän pesänhoitajien ominaisuudessa (edustajat: asianajajat G. van der Wal ja T. Boesman)
 Vastaaja: Euroopan yhteisöjen komissio
 Vaatimukset
 —
 komission päätös, jonka se on 19.7.2006 tehnyt asiassa C-30/2005, on kumottava
 —
 komissio on velvoitettava korvaamaan oikeudenkäyntikulut.
 Oikeudelliset perusteet ja pääasialliset perustelut
 Kantaja riitauttaa toimenpiteestä, jonka Alankomaat aikoo toteuttaa KG Holding NV:n hyväksi, 19.7.2006 tehdyn komission päätöksen 2006/939/EY (1).
 Mainittu tukitoimenpide koski rakenneuudistustukea, jonka Alankomaat aikoi myöntää KG Holding NV:lle muuntamalla aiemmin myönnetyn pelastamislainan ja sille kertyneen koron osakepääomaksi. Komissio totesi kanteen kohteena olevassa päätöksessä, ettei kyseinen rakenneuudistustuen muodossa toteutettava tukitoimenpide sovellu yhteismarkkinoille.
 Komissio määräsi myös, että Alankomaiden on perittävä KG Holding NV:ltä ja sen tytäryhtiöltä Kliq BV:ltä se osa tuesta, jonka KG Holding NV on pelastamislainana siirtänyt Kliq BV:lle ja joka on muunnettu osakepääomaksi, ja että Alankomaiden on ilmoitettava velkojana saatavansa KG Holding NV:ltä ja/tai Kliq Reïntegratielta konkurssipesän selvittäjälle konkurssimenettelyssä.
 Kantaja vetoaa kanteensa tueksi ensinnäkin siihen, että komissio on tehnyt virheen, kun se on esittänyt väitteen, joka koskee KG Holdingin omistamien Kliq BV:n osakkeiden täysimääräistä maksamista kuittaamalla kyseinen saatava sellaista lainasopimukseen perustuvaa saatavaa vastaan, joka KG Holdingilla on Kliq BV:ltä. Tämä ei kantajan mukaan sisältynyt 5.8.2005 tehtyyn päätökseen (2), jolla menettely aloitettiin. Tältä osin komissio on kantajan mukaan käyttänyt harkintavaltaansa väärin ja loukannut puolustautumisoikeuksia ja kantajien oikeutta tulla kuulluksi. Toiseksi komissio on virheellisesti katsonut, että Kliq BV:tä on pidettävä 9,25 miljoonan euron suuruisen valtiontuen saajana. Komissio on jättänyt arvioinnissaan virheellisesti ottamatta huomioon sen, että ”pelastamislainan muuntamista osakepääomaksi”, joka mainitaan kanteen kohteena olevan päätöksen 43-46 perustelukappaleessa, ei voida millään tavalla osoittaa Alankomaiden toimenpiteeksi eikä sitä näin ollen voida pitää EY 87 artiklan 1 kohdassa tarkoitettuna valtiontukena. Kun tosiseikat otetaan huomioon, komissio on tältä osin käyttänyt harkintavaltaansa väärin. Kantajan mukaan kanteen kohteena oleva päätös on näistä syistä oikeudellisesti ja/tai tosiseikkojen osalta virheellinen tai ainakin mahdoton ymmärtää ja/tai virheellinen tai perusteluiltaan puutteellinen ja ristiriidassa EY 87 artiklan ja/tai EY 253 artiklan kanssa.
 Kantaja väittää kolmanneksi, että komissio on tehnyt virheen, koska se on jättänyt osoittamatta, että väitetty tuki voisi vaikuttaa kielteisesti kilpailuun ja jäsenvaltioiden väliseen kauppaan. Kantaja toteaa joka tapauksessa, ettei komission tältä osin esittämiä lausumia ole perusteltu riittävästi.
 Neljänneksi komissio on kantajan mukaan virheellisesti määrännyt, että Alankomaiden on perittävä 9,25 miljoonan euron väitetty tuki takaisin KG Holdingilta ja Kliq BV:ltä. Koska KG Holding, Kliq Reïntegratie ja Kliq BV ovat menneet konkurssiin, väitetyn tuen takaisin perimisestä on tullut mahdotonta ja joka tapauksessa ainakin merkityksetöntä, koska saatavien periminen ilmoittamalla ne kyseisten yhtiöiden konkurssimenettelyssä on tarpeetonta ja joka tapauksessa täysin turhaa kilpailun vääristymien lopettamisen kannalta.
 Kantaja toteaa lopuksi, että komissio on virheellisesti määrännyt, että KG Holdingilta ja Kliq BV:ltä takaisin perittäville määrille on maksettava korkoja alkaen siitä, kun kyseisen tukimäärän eri osat asetettiin tuensaajien käyttöön, tuen todelliseen takaisinperintään asti. Kantajat väittävät, että tällainen vaatimus on ristiriidassa kansallisen konkurssilainsäädännön kanssa.
 (1) EUVL L 366, s. 40.
 (2) Valtiontuki N:o C 30/2005 (ex N 78/2004) — Rakenneuudistustuki KG Holding N.V.:lle — Kehotus huomautusten esittämiseen EY:n perustamissopimuksen 88 artiklan 2 kohdan mukaisesti (EUVL 2005, C 280, s. 2).


type: wikipedia

text:
Sergiu Cunescu () a fost un inginer și politician român, proiectant al unor renumite vehicule rutiere, președinte al Partidului Social-Democrat Român (PSDR) între 1990 și 2000.
 Originea și studiile
 Tatăl, Stavri , născut în Albania (Cuneska) a fost un jurist cunoscut, social democrat din tinerețe. În perioada anilor 1930 a fost secretar de stat în Ministerul Muncii și Prevederilor Sociale, specialist în probleme de muncă. În perioada 1949-1952 a fost arestat din considerente politice. Colaborator al lui Constantin Titel Petrescu.
 Sergiu Cunescu, de profesie inginer specialist în motoare cu ardere internă, a avut numeroase contribuții în industria automobilelor din România în perioada anilor 1960-1980, colaborând la omologarea prototipurilor Dacia 1100, 1300, Oltcit. În calitatea lui de excelent și înzestrat inginer, Sergiu Cunescu a avut un rol foarte important în conceperea și realizarea primelor troleibuze și autobuze românești, în a doua jumătate a anilor cincizeci, apoi în anii șaizeci, la Atelierele centrale ITB (URAC) și la uzinele Mao Țze-dun (Vulcan) și Tudor Vladimirescu (Autobuzul).
 Activitatea politică
 În ianuarie 1990, împreună cu Adrian Dimitriu, fost secretar general al Partidului Social Democrat Independent condus de Constantin Titel Petrescu, Mira Moscovici, Constantin Avramescu, Mircea Iscru Stanescu, în general veterani ai vechiului partid intrat în ilegalitate după alegerile din 1946, au înscris noul partid PSDR, continuator legitim și unic al PSDI, partid istoric. Partidului Social Democrat Independent, alături de PNTCD și PNL, considerate partide istorice, au constituit în 1990 opoziția politica față de Frontul Salvării Naționale, formațiunea foștilor comuniști.
 Sergiu Cunescu a fost președintele Partidului Social Democrat Român în perioada 1990-2000, reales la Congresele din 1992 și 1996. A fost deputat în Parlamentul României în perioada 1990-2000 fiind lider de grup parlamentar. În 2000 Congresul partidului, care între timp fuzionase cu Partidul Socialist condus de Tudor Mohora l-a ales drept președinte executiv pe Alexandru Athanasiu, acordându-i titulatura de președinte de onoare lui Sergiu Cunescu. Acesta se retrage din funcție și din partid în 2000, urmare fuziunii prin absorbție a PSDR de către PDSR fost FSN, care a devenit astfel Partidul Social Democrat.
 Sergiu Cunescu a reușit să introducă PSDR în Internaționala Socialistă, mai întâi cu titlu de partid observator, apoi cu rol consultativ și în 1999, ca partid membru cu drepturi depline, fiind recunoscut de social democrația europeană drept partidul social democrat românesc, continuator al tradițiilor social democrate antebelice. Sergiu Cunescu a fost adept al social democrației moderne, de esență franco-germană, însușindu-și tezele reformatoare de la Bad Godesberg care au delimitat mișcarea europeană de stânga de marxism. A militat pentru libertate, echitate, solidaritate, poziționându-se în prima linie alături de Corneliu Coposu în lupta împotriva foștilor comuniști. A avut o atitudine inflexibilă față de partidele conduse de Ion Iliescu.
 Printre colaboratorii mai importanți ai lui s-au numărat: Radu Dimitrescu, Constantin Avramescu (până în 1997), Smaranda Dobrescu, Gheorghe Grigorovici,etc
 Sergiu Cunescu a murit în 16 martie 2005, în ziua în care împlinea 82 de ani. În amintirea militantismului și principiilor sale democrate și de solidaritate în societate, în 2006 Smaranda Dobrescu a editat cartea: Social democrația, iluzie și realitate, la editura Niculescu. Este înmormântat în cavoul familiei Cunescu în Cimitirul Bellu ortodox.
 Legături externe
 PSDR - Titel Petrescu redivivus , 28 ianuarie 2010, Florin Mihai, Jurnalul Național
 Activitatea profesională și politică a lui Sergiu Cunescu, 17 martie 2005, Amos News
 Emil Constantinescu -In memoriam Sergiu Cunescu, 17 martie 2005, Amos News
 Georgiu Gingăraș despre Sergiu Cunescu, 17 martie 2005, Carmen Rădulescu, Amos News
 Nașteri în 1923
 Decese în 2005
 Politicieni români
 Bucureșteni
 Membri ai Partidului Social-Democrat Român
 Înmormântări în Cimitirul Bellu


type: other

text:
Lihula Gümnaasiumi põhimäärus – Riigi Teataja
 Lihula Gümnaasiumi põhimäärus - sisukord
 § 6 Kooli tegevuse eesmärgid ja ülesande
 § 20 Kooli eelarve
 § 22 Arengukava, sisehindamine ja järelevalve
 § 23 Kooli ümberkorraldamine ja tegevuse lõpetamine
 RT IV, 03.12.2013, 23
 Vastu võetud 24.05.2012 nr 9
 Määrus kehtestatakse kohaliku omavalitsuse korralduse seaduse § 35 lõike 2 ja põhikooli- ja gümnaasiumiseaduse § 66 lõike 2 alusel.
 Kooli nimetus on Lihula Gümnaasium (edaspidi kool).
 (1) Kool on Lihula Vallavalitsuse (edaspidi valla valitsus) hallatav munitsipaalüldhariduskool.
 (2) Kooli tegutsemise vorm on põhikool ja gümnaasium, mis tegutsevad ühe asutusena.
 (1) Kooli asukoht ja tegutsemiskoht on Lihula linn, Lääne maakond.
 (2) Kooli postiaadress on Jaama 9, 90302 Lihula.
 Koolil on oma nimega pitsat ning sümboolika.
 § 6. Kooli tegevuse eesmärgid ja ülesande
 Lihula Gümnaasiumist saadav haridus tagab inimese toimetuleku, annab võimalused eneseteostuseks ning aitab kaasa piirkonna arengule.
 1) Koolis on paindlikud õppimisvõimalused erinevate vajaduste ja eeldustega õppijatele.
 2) Kooli lõpetaja on keskonnateadlik, loovat koostööd väärtustav, vaimselt, füüsiliselt, kõlbeliselt ja emotsionaalselt arenenud inimene.
 (1) Koolis omandatakse põhiharidust ja üldkeskharidust statsionaarses ja mittestatsionaarses õppes.
 (2) Õpingute alusdokumendiks on „Põhikooli riikliku õppekava” ja „Gümnaasiumi riikliku õppekava” alusel koostatud kooli õppekava.
 (3) Valikkursuste valikul arvestatakse kooli õppesuundi, õpilaste, lapsevanemate ja pedagoogide ettepanekuid ning oma võimalusi.
 4) pedagoogilise tegevusega seotud ürituste ja koolituste korraldamine.
 (6) Teenuste osutamise eest võtab kool tasu teenuste hinnakirja alusel. Teenuste osutamise tingimused ja korra ning teenuste hinnakirja kehtestab direktor, esitades need enne kooli hoolekogule, kes avaldab nende kohta arvamust.
 1) kehtestab kooli õppekava, kooli päevakava, arenguvestluste tingimused ja korra, pikapäevarühma töökorralduse ja päevakava, hädaolukorra lahendamise plaani, kooli kodukorra, kooli sisehindamise korra ja sisehindamise aruande;
 2) otsustab õpilaste nimekirja arvamise ja nimekirjast väljaarvamise, erivajadusega õpilastele tugimeetmete rakendamise, õpilaste suhtes tugi- ja mõjutusmeetmete rakendamise, vanema taotluse alusel õpilase pikapäevarühma vastuvõtmise ja sealt väljaarvamise;
 3) korraldab tugispetsialistide teenuse rakendamise, õpilaste ja koolitöötajate vaimse ja füüsilise turvalisuse ja tervise kaitse ning vaimse ja füüsilise vägivalla ennetamise abinõude rakendamise, kooli hädaolukorra lahendamise plaani väljatöötamise, õpilaste ja koolitöötajate kaitse hädaolukorras, esimese õpilasesinduse valimised, avaliku konkursi pedagoogide vabade ametikohtade täitmiseks;
 8) teeb ettepaneku koolitöötajate koosseisu kinnitamiseks, sõlmib töölepingud koolitöötajatega ja pedagoogidega;
 1) teha vallavalitsusele ettepanekuid klassi täitumuse piirnormist suurema ülemise piirnormi kehtestamiseks;
 2) moodustada vallavalitsuse loal pikapäevarühmi;
 3) teha hoolekogu nõusolekul ettepanekuid pikapäevarühma ülemisest piirnormist suurema rühma täitumuse ülemise piirnormi kehtestamiseks;
 4) moodustada vallavalitsuse nõusolekul hariduslike erivajadustega õpilaste rühmi.
 (1) Hoolekogu on alaliselt tegutsev organ, kelle ülesanne on kooli õpilaste, pedagoogide, Haridus- ja Teadusministeeriumi, õpilaste vanemate, vilistlaste ja kooli toetavate organisatsioonide ühistegevus õppe ja kasvatuse suunamisel, kavandamisel ja jälgimisel ning õppeks ja kasvatuseks paremate tingimuste loomine.
 Koolil on õppenõukogu, mille ülesanne on oma pädevuse piires korraldada ja hinnata õpet ja kasvatust ning teha kooli juhtimiseks vajalikke otsuseid.
 10) teha kooli direktorile ja teistele pedagoogidele ettepanekuid õppe- ja kasvatustegevuse ning õppekavavälise tegevuse kohta;
 (2) Vanem on kohustatud võimaldama ja soodustama õppes osalemist, sealhulgas:
 (2) Pedagoogide ülesanne on tagada õpilaste areng õppe- ja kasvatustegevuse abil, mis tugineb ühiselt seatud eesmärkidele ja kokku lepitud hindamispõhimõtetele. Teiste töötajate ülesanne on tagada kooli häireteta töö ja majanduslik teenindamine.
 (2) Kool kasutab, valdab ja käsutab tema valduses ja kasutuses olevat vara Lihula Vallavolikogu (edaspidi vallavolikogu) kehtestatud korras ning kooli tegevuse eesmärkidest ja ülesannetest lähtuvalt.
 § 20. Kooli eelarve
 (1) Kooli eelarve tulud moodustuvad eraldistest riigi- ja vallaeelarvest, laekumistest sihtasutustelt ning annetustest saadud tuludest ja õppekavavälisest tegevusest saadud tuludest.
 (3) Kooli eelarve kava kiidavad heaks kooli hoolekogu ja vallavalitsus ning eelarve kinnitab vallavolikogu.
 (4) Kooli personali palgajuhendi kinnitab vallavolikogu.
 (1) Kooli asjaajamine tugineb Vabariigi Valitsuse kehtestatud asjaajamiskorra ühtsetele alustele, vallavalitsuse asjaajamiskorrale ja koolis kinnitatud korrale.
 (3) Kool annab oma tegevuse kohta aru õigusaktidega sätestatud korras ja tähtaegadel
 § 22. Arengukava, sisehindamine ja järelevalve
 (3) Koolis tehakse sisehindamist. Sisehindamise korra ja aruande korra kehtestab kooli direktor.
 (5) Teenistuslikku järelevalvet kooli ja kooli direktori tegevuse seaduslikkuse ja otstarbekuse üle teostab vallavalitsus.
 § 23. Kooli ümberkorraldamine ja tegevuse lõpetamine
 (1) Kooli korraldab ümber ja tegevuse lõpetab vallavolikogu.
 (2) Kooli ümberkorraldamise ja tegevuse lõpetamise otsusest tuleb Haridus- ja Teadusministeeriumi, asukohajärgset maavanemat, kooli, vanemaid, õpilasi ja õpilaste elukohajärgseid valla- või vallavalitsusi teavitada kirjalikku taasesitamist võimaldavas vormis vähemalt viis kuud enne uue õppeaasta algust.
 (1) Kooli põhimääruse ja selle muudatused kehtestab vallavolikogu.
 (2) Kooli põhimäärus ja selle muudatused ning täiendused esitatakse enne kehtestamist arvamuse andmiseks kooli hoolekogule ja õppenõukogule.
 (1) Tunnistada kehtetuks Lihula Vallavolikogu 28. augusti 2008. a määrusega nr 19 kehtestatud Lihula Gümnaasiumi põhimäärus.
 (2) Määrus jõustub 1. juunil 2012. a.


text:
Resolu��o CETRAN/RS n� 75 DE 26/02/2013
 Publicado no DOE em 05 mar 2013
 Disp�e sobre os procedimentos a serem adotados pelas autoridades de tr�nsito e seus agentes na fiscaliza��o do consumo de �lcool ou de outra subst�ncia psicoativa que determine depend�ncia, para aplica��o do disposto nos arts. 165, 276, 277 e 306 da Lei n� 9.503, de 23 de setembro de 1997 - C�digo de Tr�nsito Brasileiro (CTB), em complementa��o � Resolu��o n� 432/2013 do CONTRAN, e d� outras provid�ncias.
 O Conselho Estadual de Tr�nsito do Rio Grande do Sul - CETRAN - RS, no uso das atribui��es que lhe confere o artigo 14 da Lei Federal n� 9.503, de 23 de setembro de 1997, que instituiu o C�digo de Tr�nsito Brasileiro - CTB, bem como a compet�ncia definida pelo Decreto Estadual n� 38.705/1998 e suas altera��es posteriores e:
 Considerando o disposto no artigo 14 do CTB, que atribui compet�ncia ao CETRAN para cumprir e fazer cumprir a legisla��o e as normas de tr�nsito no �mbito de suas atribui��es, bem como julgar os recursos interpostos contra decis�es da JARI e dos �rg�os e entidades executivos estaduais, nos casos de inaptid�o permanente constatados nos exames de aptid�o f�sica, mental ou psicol�gico;
 Considerando o disposto no � 1� do artigo 1� do CTB, onde se define que tr�nsito � a utiliza��o das vias por, entre outros, ve�culos, conduzidos ou n�o, para fins de circula��o, parada, estacionamento e opera��o de carga ou descarga;
 Considerando o disposto no � 2� do artigo 1� do CTB, onde se estabelece que o tr�nsito, em condi��es seguras, � um direito de todos e dever dos �rg�os e entidades componentes do Sistema Nacional de Tr�nsito, a estes cabendo, no �mbito das respectivas compet�ncias, adotar as medidas destinadas a assegurar esse direito;
 Considerando o conte�do do � 2� do artigo 280 do CTB, no qual define que ocorrendo infra��o prevista na legisla��o de tr�nsito lavrar-se-� auto de infra��o do qual constar� a infra��o, sendo que esta infra��o dever� ser comprovada por declara��o da autoridade ou do agente da autoridade de tr�nsito, por aparelho eletr�nico ou por equipamento audiovisual, rea��es qu�micas ou qualquer outro meio tecnologicamente dispon�vel, previamente regulamentado pelo CONTRAN;
 Considerando o conte�do do � 3� do artigo 280 do CTB, no qual se estabelece que n�o sendo poss�vel a autua��o em flagrante, o agente de tr�nsito relatar� o fato � autoridade no pr�prio auto de infra��o, informando os dados a respeito do ve�culo, al�m dos constantes nos incisos I, II e III, para o procedimento previsto no artigo seguinte 281;
 Considerando a necessidade de padroniza��o dos procedimentos adotados pelas autoridades de tr�nsito e seus agentes;
 Considerando a necessidade de proceder-se com a autua��o, e penaliza��o, de condutor que, com altera��o de estado psicomotor por influ�ncia de �lcool ou outra subst�ncia que determine depend�ncia, ao envolver-se em acidente de tr�nsito, furta-se de sua responsabiliza��o evadindo-se do local do acidente;
 Considerando a evolu��o tecnol�gica, em especial a de telefonia celular, que permite o registro de imagens por qualquer cidad�o, permitindo-se acesso a meio probat�rio de cometimento de infra��o de tr�nsito e crime de tr�nsito;
 Considerando o pleno exerc�cio � cidadania, na qual qualquer membro da sociedade pode colaborar, com seus recursos, para a constru��o de uma sociedade mais justa, segura e solid�ria;
 Considerando o Plano Nacional De Redu��o De Acidentes e Seguran�a Vi�ria Para a D�cada 2011 - 2020, do Minist�rio das Cidades - Comit� Nacional De Mobiliza��o Pela Sa�de, Seguran�a E Paz No Tr�nsito;
 Considerando as a��es da ONU na D�cada de A��o pelo Tr�nsito Seguro 2011-2020, nas quais governos de todo o mundo se comprometem a tomar novas medidas para prevenir os acidentes no tr�nsito, que matam cerca de 1,3 milh�es de pessoas por ano, e que se trata da nona causa de mortes em todo o mundo;
 Considerando as a��es da Organiza��o Mundial de Sa�de (OMS) em apoio �s iniciativas que tem com objetivo a redu��o do consumo de bebidas alco�licas por condutores;
 Considerando a necessidade de complementa��o e implementa��o de orienta��es procedimentais relativas � aplica��o da Resolu��o n� 432/2013 do CONTRAN;
 Art. 1�. Definir no �mbito do Estado do Rio Grande do Sul os procedimentos a serem adotados pelas autoridades de tr�nsito e seus agentes na fiscaliza��o do consumo de �lcool ou de outra subst�ncia psicoativa que determine depend�ncia, para aplica��o do disposto nos arts. 165, 276, 277 e 306 da Lei n� 9.503, de 23 de setembro de 1997 - C�digo de Tr�nsito Brasileiro (CTB), em complementa��o � Resolu��o n� 432/2013 do CONTRAN.
 Art. 2�. A fiscaliza��o do consumo de bebidas alco�licas e de outras subst�ncias psicoativas que determinem depend�ncia pelos condutores de ve�culos automotores, deve ser procedimento operacional rotineiro dos �rg�os de tr�nsito, podendo ocorrer em qualquer momento do exerc�cio da atividade de fiscaliza��o de condutor quando este se encontrar na realiza��o de circula��o, parada, estacionamento e opera��o de carga ou descarga.
 Par�grafo �nico. A administra��o p�blica tamb�m pode ser subsidiada em suas a��es de fiscaliza��o, autua��o e demais procedimentos, por informa��es e elementos de prova produzidos tamb�m pelos administrados e ve�culos de imprensa.
 Art. 3�. Para todos os efeitos considera-se altera��o da capacidade psicomotora motivada pela influ�ncia de �lcool ou de outra subst�ncia psicoativa que determine depend�ncia: a altera��o das fun��es cognitivas, s�cio-emocionais, simb�licas, psicolingu�sticas e motoras, comprometendo ou alterando a capacidade de ser, pensar e agir no contexto psicossocial.
 DOS SINAIS DE ALTERA��O DA CAPACIDADE PSICOMOTORA
 Art. 4�. S�o sinais de altera��o de capacidade psicomotora em raz�o do consumo de �lcool ou de outra subst�ncia psicoativa que determine depend�ncia, al�m dos outros sinais estabelecidos no Anexo I desta Resolu��o:
 I - aumento do ritmo respirat�rio;
 II - comportamento incoerente ao executar tarefas;
 III - diminui��o da capacidade de discernimento e perda da inibi��o;
 IV - leve sensa��o de euforia e relaxamento;
 V - diminui��o da aten��o e da vigil�ncia;
 VI - reflexos mais lentos ou consideravelmente mais lentos;
 VII - dificuldade de coordena��o e redu��o da for�a muscular;
 VIII - redu��o da capacidade de tomar decis�es racionais ou de discernimento;
 IX - diminui��o da paci�ncia;
 X - altera��o de equil�brio e de movimento;
 XI - altera��o de algumas fun��es visuais como sensibilidade � luz;
 XII - fala arrastada, balbuciada, incoerente ou inintelig�vel;
 XIII - solu�os;
 XIV - v�mito ou seu indicativo;
 XV - consci�ncia ou resposta reduzida dos est�mulos externos;
 XVI - altera��o leve, m�dia ou grave da coordena��o motora;
 XVII - dificuldade de equil�brio, com tend�ncia a cambalear e a cair;
 XVIII - perda de consci�ncia;
 XIX - estado de seda��o compar�vel ao de uma anestesia cir�rgica;
 XX - inconsci�ncia.
 Art. 5�. Os sinais de altera��o da capacidade psicomotora poder�o ser verificados por:
 I - exame cl�nico com laudo conclusivo e firmado por m�dico perito no qual seja determinado que o condutor apresente capacidade psicomotora alterada em raz�o da influ�ncia de �lcool ou de outra subst�ncia psicoativa que determine depend�ncia; ou
 II - constata��o, pelo agente da Autoridade de Tr�nsito, dos sinais de altera��o da capacidade psicomotora nos termos do Anexo I desta Resolu��o.
 � 1� Para confirma��o da altera��o da ca


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 21987A0319(05)
 Overeenkomst in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Democratische Volksrepubliek Algerije, betreffende de invoer in de Gemeenschap van tomatenpasta van oorsprong uit Algerije (1987)
 Publicatieblad Nr. L 077 van 19/03/1987 blz. 0013
 *****OVEREENKOMST in de vorm van een briefwisseling tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Democratische Volksrepubliek Algerije, betreffende de invoer in de Gemeenschap van tomatenpasta van oorsprong uit Algerije (1987) Mijnheer, Ten einde de in artikel 19 van de tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Democratische Volksrepubliek Algerije gesloten Samenwerkingsovereenkomst bedoelde verlaging met 30 % van de rechten van het gemeenschappelijk douanetarief te kunnen toepassen, en naar aanleiding van de wederzijdse toelichtingen op de voorwaarden waaronder tomatenpasta, bereid of verduurzaamd zonder azijn of azijnzuur, van onderverdeling 20.02 ex C van het gemeenschappelijk douanetarief, van oorsprong uit Algerije, in de Gemeenschap wordt ingevoerd, heb ik de eer hierbij te uwer kennis te brengen dat de Algerijnse Regering zich ertoe verbindt alle nodige maatregelen te treffen opdat de aan de Gemeenschap geleverde hoeveelheden van 1 januari tot en met 31 december 1987 niet meer dan 100 ton zullen bedragen. In dit verband verklaart de Algerijnse Regering nog nader dat alle uitvoer van deze produkten naar de Gemeenschap uitsluitend geschiedt via exporteurs wier activiteit wordt gecontroleerd door de »Société de gestion et de développement des industries alimentaires (Sogedia)" (Maatschappij voor beheer en ontwikkeling van de levensmiddelenindustrie). Aangaande de waarborgen inzake de hoeveelheden wordt een regeling getroffen tussen de Sogedia en het Directoraat-generaal Landbouw van de Commissie van de Europese Gemeenschappen. Ik zou het op prijs stellen indien u mij de instemming van de Gemeenschap met het bovenstaande zoudt willen bevestigen. Gelieve, Mijnheer, de verzekering van mijn zeer bijzondere hoogachting te willen aanvaarden. Voor de Regering van de Democratische Volksrepubliek Algerije Mijnheer, Hierbij heb ik de eer de ontvangst te bevestigen van uw schrijven van heden, luidend als volgt: »Ten einde de in artikel 19 van de tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Democratische Volksrepubliek Algerije gesloten Samenwerkingsovereenkomst bedoelde verlaging met 30 % van de rechten van het gemeenschappelijk douanetarief te kunnen toepassen, en naar aanleiding van de wederzijdse toelichtingen op de voorwaarden waaronder tomatenpasta, bereid of verduurzaamd zonder azijn of azijnzuur, van onderverdeling 20.02 ex C van het gemeenschappelijk douanetarief, van oorsprong uit Algerije, in de Gemeenschap wordt ingevoerd, heb ik de eer hierbij te uwer kennis te brengen dat de Algerijnse Regering zich ertoe verbindt alle nodige maatregelen te treffen opdat de aan de Gemeenschap geleverde hoeveelheden van 1 januari tot en met 31 december 1987 niet meer dan 100 ton zullen bedragen. In dit verband verklaart de Algerijnse Regering nog nader dat alle uitvoer van deze produkten naar de Gemeenschap uitsluitend geschiedt via exporteurs wier activiteit wordt gecontroleerd door de »Société de gestion et de développement des industries alimentaires (Sogedia)" (Maatschappij voor beheer en ontwikkling van de levensmiddelenindustrie). Aangaande de waarborgen inzake de hoeveelheden wordt een regeling getroffen tussen de Sogedia en het Directoraat-generaal Landbouw van de Commissie van de Europese Gemeenschappen. Ik zou het op prijs stellen indien u mij de instemming van de Gemeenschap met het bovenstaande zoudt willen bevestigen.". Ik kan u de instemming van de Gemeenschap met het bovenstaande en derhalve met de toepassing van 1 januari tot en met 31 december 1987 van de verlaging met 30 % van de rechten van het gemeenschappelijk douanetarief voor de in uw brief vermelde hoeveelheden tomatenpasta van oorsprong uit Algerije bevestigen. Gelieve, Mijnheer, de verzekering van mijn zeer bijzondere hoogachting te willen aanvaarden. Namens de Raad van de Europese Gemeenschappen


text:
 16.9.2010
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 244/20
 SKLEP SKUPNEGA ODBORA EGP
 št. 68/2010
 z dne 11. junija 2010
 o spremembi Priloge II (Tehnični predpisi, standardi, preskušanje in certificiranje) in Priloge XIII (Promet) k Sporazumu EGP
 SKUPNI ODBOR EGP JE –
 ob upoštevanju Sporazuma o Evropskem gospodarskem prostoru, kakor je bil spremenjen s Protokolom o prilagoditvi Sporazuma o Evropskem gospodarskem prostoru (v nadaljnjem besedilu: Sporazum), in zlasti člena 98 Sporazuma,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 Priloga II k Sporazumu je bila spremenjena s Sklepom Skupnega odbora EGP št. 80/2009 z dne 3. julija 2009 (1).
 (2)
 Priloga XIII k Sporazumu je bila spremenjena s Sklepom Skupnega odbora EGP št. 51/2010 z dne 30. aprila 2010 (2).
 (3)
 Direktivo Komisije 2009/26/ES z dne 6. aprila 2009 o spremembi Direktive Sveta 96/98/ES o pomorski opremi (3) je treba vključiti v Sporazum.
 (4)
 Direktiva Komisije 2001/53/ES z dne 10. julija 2001 o spremembi Direktive Sveta 96/98/ES o pomorski opremi (4) in Direktiva 2002/84/ES Evropskega parlamenta in Sveta z dne 5. novembra 2002 o spremembi direktiv o varnosti v pomorskem prometu in o preprečevanju onesnaževanja z ladij (5) sta vključeni v Prilogo XIII k Sporazumu, vendar ju je treba vključiti tudi v Prilogo II –
 SKLENIL:
 Člen 1
 V točki 1 (Direktiva Sveta 96/98/ES) poglavja XXXII Priloge II k Sporazumu se dodajo naslednje alinee:
 „—
 32001 L 0053: Direktiva Komisije 2001/53/ES z dne 10. julija 2001 (UL L 204, 28.7.2001, str. 1),
 —
 32002 L 0084: Direktiva 2002/84/ES Evropskega parlamenta in Sveta z dne 5. novembra 2002 (UL L 324, 29.11.2002, str. 53),
 —
 32009 L 0026: Direktiva Komisije 2009/26/ES z dne 6. aprila 2009 (UL L 113, 6.5.2009, str. 1).“
 Člen 2
 V točki 56d (Direktiva Sveta 96/98/ES) Priloge XIII k Sporazumu se doda naslednja alinea:
 „—
 32009 L 0026: Direktiva Komisije 2009/26/ES z dne 6. aprila 2009 (UL L 113, 6.5.2009, str. 1).“.
 Člen 3
 Besedilo Direktive 2009/26/ES v islandskem in norveškem jeziku, ki se objavi v Dopolnilu EGP k Uradnemu listu Evropske unije, je verodostojno.
 Člen 4
 Ta sklep začne veljati 12. junija 2010 pod pogojem, da so bila Skupnemu odboru EGP predložena vsa uradna obvestila v skladu s členom 103(1) Sporazuma (6).
 Člen 5
 Ta sklep se objavi v sklopu EGP Uradnega lista Evropske unije in Dopolnilu EGP k Uradnemu listu Evropske unije.
 V Bruslju, 11. junija 2010
 Za Skupni odbor EGP
 Predsednik
 Alan SEATTER
 (1) UL L 277, 22.10.2009, str. 31.
 (2) UL L 181, 15.7.2010, str. 19.
 (3) UL L 113, 6.5.2009, str. 1.
 (4) UL L 204, 28.7.2001, str. 1.
 (5) UL L 324, 29.11.2002, str. 53.
 (6) Navedena ni nobena ustavna zahteva.


text:
Ο Μικελάντζελο ντι Λοντοβίκο Μπουοναρότι Σιμόνι (Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni, 6 Μαρτίου 1475 – 18 Φεβρουαρίου 1564), γνωστός περισσότερο ως Μιχαήλ Άγγελος, ήταν Ιταλός γλύπτης, ζωγράφος, αρχιτέκτονας και ποιητής της Αναγέννησης, που άσκησε απαράμιλλη επίδραση στην ανάπτυξη της δυτικής τέχνης. Σήμερα αναγνωρίζεται ως ένας από τους σπουδαιότερους και ποιό γνωστούς δημιουργούς στην ιστορία της τέχνης. Υπήρξε ο μοναδικός καλλιτέχνης της εποχής, του οποίου η βιογραφία εκδόθηκε πριν τον θάνατό του, στους Βίους του Τζόρτζιο Βαζάρι, ο οποίος επέλεξε να τον τοποθετήσει στην κορυφή των καλλιτεχνών, χρησιμοποιώντας για τον Μιχαήλ Άγγελο το προσωνύμιο ο θεϊκός (Il Divino). Στα δημοφιλέστερα έργα του ανήκουν οι νωπογραφίες που φιλοτέχνησε για το Παπικό παρεκκλήσιο του Βατικανού (Καπέλα Σιξτίνα), το άγαλμα του Δαβίδ και η Πιετά (αποκαθήλωση) στην Βασιλική του Αγίου Πέτρου, στη Ρώμη.
 Βιογραφία
 Νεανικά χρόνια
 Ο Μιχαήλ Άγγελος γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου 1475 στο Καπρέζε της Ιταλίας, μια κωμόπολη 60 χλμ μακριά από τη Φλωρεντία και που σήμερα, προς τιμήν του, λέγεται Καπρέζε Μικελάντζελο. Ήταν γιος του Λουντοβίκο ντι Μπουοναρότι ντι Σιμόνι και της Φραντσέσκα ντι Νέρι ντελ Μινιάτο ντι Σιένα. Η οικογένεια Μπουοναρότι είχε καταγωγή από παλαιά Φλωρεντινή οικογένεια και μέλη της είχαν στο παρελθόν καταλάβει σημαντικά αξιώματα. Η οικονομική ευημερία της φαίνεται πως ανατράπηκε στα μέσα του 15ου αιώνα. Το 1474, ο πατέρας του διορίστηκε ως τοποτηρητής (podestà) στην πόλη Κιούζι και αργότερα στο Καπρέζε. Ο Μιχαήλ Άγγελος είχε άλλα τέσσερα αδέλφια ενώ κατά την γέννα του τελευταίου, το 1481, η μητέρα του πέθανε. Αργότερα, η οικογένεια εγκαταστάθηκε στην πόλη Σετινιάνο, κοντά στη Φλωρεντία, όπου ο Λουντοβίκο εμπιστεύτηκε την ανατροφή του Μιχαήλ σε μία παραμάνα.
 Παρά την εμφανή κλίση του στη ζωγραφική και κατόπιν επιθυμίας του πατέρα του, σπούδασε αρχικά υπό την καθοδήγηση του ουμανιστή Φραντσέσκο ντ' Ουρμπίνο, αλλά το 1487 ξεκίνησε ως μαθητευόμενος στο εργαστήριο ζωγραφικής του Ντομένικο Γκιρλαντάγιο. Εκεί ήρθε σε επαφή με την τεχνική της νωπογραφίας και εξασκήθηκε στο σχέδιο. Θεωρείται πιθανό πως ο Μιχαήλ Άγγελος παρέμεινε στο εργαστήριο του Γκιρλαντάγιο στην διάρκεια τριών ετών μαθητείας, σύμφωνα με σχετική σύμβαση που είχε υπογράψει ο πατέρας του το 1488, ωστόσο υπήρξε σε μεγάλο βαθμό αυτοδίδακτος. Επισκεπτόμενος τον Κήπο των Μεδίκων, όπου διατηρείτο σημαντική συλλογή από αρχαία γλυπτά υπό την εποπτεία του γλύπτη Μπρετόλντο ντι Τζοβάνι, διδάχθηκε την τέχνη της γλυπτικής ενώ παράλληλα γνώρισε τον Λορέντσο των Μεδίκων, επιφανή άρχοντα της Φλωρεντίας, ο οποίος τον εισήγαγε στην αυλή του. Εκπαιδεύτηκε δίπλα στους γιους του Λορέντσο, ενώ συνδέθηκε με τον Μαρσίλιο Φιτσίνο και τον ποιητή Άντζελο Πολιτσιάνο καθώς και τις ιδέες του νεοπλατωνισμού. Σε αυτή την περίοδο, ο Μιχαήλ Άγγελος ολοκλήρωσε δύο μαρμάρινα ανάγλυφα, την Παναγία της Σκάλας (1490-1492) και την Μάχη των Κενταύρων (1491-1492), έργο κατά παραγγελία του Λορέντσο και βασισμένο σε ένα θέμα που πρότεινε ο Πολιτσιάνο.
 Μετά το θάνατο του Λορέντσο, στις 8 Απριλίου 1492, και αφού επέστρεψε για ένα διάστημα στο πατρικό του σπίτι, στη συνέχεια φιλοξενήθηκε στο μοναστήρι του Σάντο Σπίριτο (Santo Spirito), όπου του δόθηκε η δυνατότητα να αποκτήσει γνώσεις ανατομίας, μελετώντας τα πτώματα του γειτονικού νοσοκομείου. Σε ανταπόδοση της φιλοξενίας, ο Μιχαήλ Άγγελος φιλοτέχνησε έναν ξυλόγλυπτο Εσταυρωμένο (1493), έργο το οποίο δώρισε στο μοναστήρι. Στην ίδια χρονική περίοδο ανήκει και το πρώτο ίσως πολύ σημαντικό γλυπτό του, ο Ηρακλής, έργο που αρχικά τοποθετήθηκε στο Παλάτσο Στρότσι αλλά αργότερα μεταφέρθηκε στη Γαλλία όπου πιθανά καταστράφηκε τον 18ο αιώνα.
 Ο Μιχαήλ Άγγελος παρέμεινε στην υπηρεσία των Μεδίκων, μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον γιο του Λορέντσο, τον Πιέρο των Μεδίκων, ωστόσο το καθεστώς του επρόκειτο να καταρρεύσει μετά από την άνοδο του μοναχού Τζιρόλαμο Σαβοναρόλα και της απήχησης των κηρυγμάτων του. Υπό τον φόβο αντιποίνων, ως ευνοούμενος των Μεδίκων, ο Μιχαήλ Άγγελος εγκατέλειψε τη Φλωρεντία και αφού έμεινε για ένα διάστημα στη Βενετία, εγκαταστάθηκε αργότερα στην Μπολόνια. Εκεί εξασφάλισε μία σημαντική παραγγελία για την ολοκλήρωση τριών ημιτελών γλυπτών, για την εκκλησία του Σαν Ντομένικο. Παρέμεινε στην Μπολόνια για περισσότερο από ένα χρόνο και επέστρεψε στη Φλωρεντία το Νοέμβριο του 1495. Ο Μιχαήλ Άγγελος, σε αντίθεση με τον Λεονάρντο ντα Βίντσι που θεωρούσε τον Σαβοναρόλα φανατικό, επηρεάστηκε από τα κηρύγματά του, τα οποία ενδεχομένως να συνέβαλαν στην θρησκευτική του συγκρότηση.
 Ρώμη
 Στις 26 Ιουνίου 1496 επισκέφτηκε τη Ρώμη. Νωρίτερα, είχε φιλοτεχνήσει έναν μαρμάρινο ερωτιδέα, του οποίου όμως η θεματολογία έκανε αδύνατη την πώλησή του, στο καθεστώς της Φλωρεντίας του Σαβοναρόλα. Για το λόγο αυτό, ο Λορέντσο Ποπολάνο, συγγενής των Μεδίκων, πρότεινε να αλλοιώσει τα χαρακτηριστικά του έργου ώστε να φαίνεται ως αρχαία δημιουργία. Με αυτό τον τρόπο πωλήθηκε στον καρδινάλιο Ραφαέλε Ριάριο, ο οποίος - όταν αργότερα αποκαλύφθηκε η αλήθεια - προσκάλεσε τον Μιχαήλ Άγγελο στη Ρώμη προκειμένου να γνωρίσει τον ταλαντούχο καλλιτέχνη. Στη Ρώμη, ο Μικελάντζελο φιλοτέχνησε ένα Βάκχο μετά από παραγγελία του Ριάριο, ενώ αργότερα ανέλαβε την δημιουργία της πιετά (αποκαθήλωση) του Βατικανού, στην Βασιλική του Αγίου Πέτρου, έργο που απεικονίζει την Παναγία να κρατά στα χέρια της το σώμα του Χριστού μετά τη σταύρωση. Η πιετά συνέβαλε καθοριστικά στην καταξίωσή του, ενώ αποτελεί και το μοναδικό έργο που φέρει την υπογραφή του Μικελάντζελο, ο οποίος φρόντισε να χαράξει τις λέξεις MICHEL ANGELUS BONAROTUS FLORENT FACIBAT.
 Ο Μιχαήλ Άγγελος έμεινε στην πόλη της Ρώμης για περίπου πέντε χρόνια και στη συνέχεια επέστρεψε στη Φλωρεντία, η οποία προερχόταν από μία περίοδο πολιτικής αστάθειας μετά την καταδίκη του Σαβοναρόλα. Χάρη στη φήμη που είχε αποκτήσει στη Ρώμη, ανέλαβε αρκετές παραγγελίες έργων. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζει η ανάθεση του Δαβίδ, για τον καθεδρικό ναό της Φλωρεντίας, ενός μαρμάρινου γλυπτού μεγάλων διαστάσεων. Το έργο ολοκληρώθηκε το 1504 προσδίδοντας μεγάλο κύρος στο Μικελάντζελο. Αποτέλεσε παράλληλα σύμβολο της νέας Φλωρεντινής δημοκρατίας, με αποτέλεσμα να τοποθετηθεί τελικά στην Πιάτσα ντέλλα Σινιορία (Plazza della Signoria) μπροστά από το Παλάτσο Βέκιο (Palazzo Vecchio).
 Cappella Sistina
 Το 1505 ο Μιχαήλ Άγγελος επέστρεψε στη Ρώμη μετά από πρόσκληση του νέου Πάπα Ιουλίου Β ́, ο οποίος του ανέθεσε τη δημιουργία ενός επιβλητικού μαυσωλείου. Το έργο αυτό τελικά έμεινε ημιτελές, ωστόσο κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας του, ο Μικελάντζελο αναλάμβανε παράλληλα και άλλες παραγγελίες. Μία από αυτές αφορούσε στη διακόσμηση του θόλου του Παπικού Παρεκκλησίου (Καπέλα Σιξτίνα), με νωπογραφίες των δώδεκα Αποστόλων. Ο Μιχαήλ Άγγελος αντιπρότεινε ένα περισσότερο σύνθετο και φιλόδοξο εγχείρημα, δημιουργώντας τελικά, σε διάστημα τεσσάρων ετών (1508-1512), περισσότερες από 300 βιβλικές φιγούρες και άλλες θρησκευτικές παραστάσεις, όπως σκηνές από τη Γένεση, την ιστορία του Νώε ή τη Δευτέρα Παρουσία. Τα τέσσερα αυτά χρόνια, λέγεται, ότι ο Μικελάντζελο δεν βγήκε από την Καπέλα Σιξτίνα παρά ελάχιστα και δεν επέτρεψε σε κανέναν να δει το έργο του, δημιουργώντας έτσι μια αναστάτωση, μια φήμη και πλήθος κόσμου συνέρρεε έξω από το Παρεκκλήσι. Σημαντική καινοτομία υπήρξε επίσης η απεικόνιση θεμάτων που προέρχονταν από την αρχαία ελληνική και ρωμαϊκή παράδοση, χωρίς άμεση σχέση με τη χριστιανική θρησκεία, όπως οι Σίβυλλες. Ο θόλος ήταν τόσο ψηλά που επινόησε μία τεχνοτροπία. Ζωγράφισε παραμορφωμένες τις φιγούρες, έτσι ώστε ο θεατής, που βρίσκεται αρκετά μέτρα πιο κάτω, να τις βλέπει κανονικές.
 Στις αρχές του 1513 σημειώθηκε ο θάνατος του Ιουλίου Β ́ και ο διάδοχος του, Λέων Ι ́ του ανέθεσε την ανακατασκευή της πρόσοψης της εκκλησίας του Σαν Λορέντσο, στη Φλωρεντία. Εργάστηκε για το σκοπό αυτό για τρία χρόνια, ωστόσο ο πάπας τελικά απέρριψε το σχέδιο. Στη συνέχεια ανέλαβε την ανέγερση ενός νέου σκευοφυλακίου για την ίδια εκκλησία, με σκοπό να περιέχει τους τάφους του Λορέντσο του Μεγαλοπρεπή, του αδελφού του Τζουλιάνο καθώς και των ομώνυμων πρόωρα χαμένων δουκών. Ο θάνατος του πάπα, το 1521 και η άνοδος του Αδριανού ΣΤ ́ αναστέλουν προσωρινά τις εργασίες, οι οποίες συνεχίστηκαν όταν στον παπικό θρόνο ανέβηκε ο Κλήμης Ζ ́. Αν και το έργο έμεινε ημιτελές, αποτελεί σημαντικό δείγμα της συνύπαρξης της αρχιτεκτονικής με τη γλυπτική, σύμφωνα με το καλλιτεχνικό όραμα του Μιχαήλ Άγγελου. Το 1528, του ανατέθηκε σημαντικός ρόλος για την υπεράσπιση της πόλης, απέναντι στα στρατεύματα του Καρόλου Ε ́ και ανέλαβε επόπτης των έργων οχύρωσής της. Πριν από την πολιορκία της πόλης, κατέφυγε στη Γαλλία, προσκεκλημένος του Φραγκίσκου Α ́, με αποτέλεσμα να χαρακτηριστεί λιποτάκτης, ωστόσο πολύ σύντομα υπέβαλε αίτηση επιστροφής, η οποία έγινε δεκτή. Στις 12 Αυγούστου 1530, η Φλωρεντία υπέγραψε συνθηκολόγηση, ενώ μετά την επιστροφή των Μεδίκων, ο Μιχαήλ Άγγελος παρέμεινε στην πόλη, συνεχίζοντας το έργο του πάνω στο σκευοφυλάκιο καθώς και στην Λαυρεντιανή Βιβλιοθήκη.
 Τελευταία χρόνια
 Στις αρχές της δεκαετίας του 1530, επισκέφτηκε εκ νέου τη Ρώμη πραγματοποιώντας προσπάθεια να ολοκληρώσει τον Τάφο του Ιούλιου Β'. Οι εργασίες διακόπηκαν την περίοδο 1534-1541, όταν ανέλαβε να ζωγραφίσει την Δευτέρα Παρουσία στην Καπέλα Σιξτίνα. Στα τελευταία χρόνια της εξουσίας του πάπα Παύλου Γ ́, ανέλαβε επίσης μία σειρά από αρχιτεκτονικά έργα, με σημαντικότερα ίσως αυτά που αφορούσαν την αναμόρφωση της πλατείας του Καπιτωλίου και το Παλάτσο Φαρνέζε. Το 1546, διορίστηκε υπεύθυνος αρχιτέκτονας για την ολοκλήρωση της κατασκευής της βασιλικής του Αγίου Πέτρου. Τα σχέδια που ακολουθήθηκαν ανήκαν στον Ντονάτο Μπραμάντε, ωστόσο ο Μιχαήλ Άγγελος σχεδίασε το θόλο της, η κατασκευή του οποίου ολοκληρώθηκε πριν το θάνατό του, αν και η τοποθέτησή του έλαβε χώρα μεταγενέστερα.
 Πέθανε στις 18 Φεβρουαρίου του 1564. Σύμφωνα με τον Βαζάρι, διατύπωσε τη διαθήκη του λέγοντας πως αφήνει "την ψυχή του στο Θεό, το σώμα του στη γη και τα υλικά αγαθά στους πιο κοντινούς συγγενείς". Η σορός του εναποτέθηκε σε μία σαρκοφάγο στην Εκκλησία των Αγίων Αποστόλων στη Ρώμη, αλλά μετά από λίγες ημέρες, ο ανιψιός του, Λιονάρντο Μπουανόρι, οργάνωσε την κλοπή της, μεταφέροντας το λείψανο στην Βασιλική της Santa Croce της Φλωρεντίας, εκπληρώνοντας σχετική επιθυμία του ίδιου του Μιχαήλ Άγγελου.
 Συνοπτική παρουσίαση έργων
 Παραπομπές
 Βιβλιογραφία
 Giorgio Vasari, Le vite de' più eccellenti pittori, scultori, e architettori, 1550 (Τζόρτζιο Βαζάρι, Οι βίοι των εξοχοτέρων ζωγράφων, γλυπτών και αρχιτεκτόνων -αποσπασματική ελληνική μετάφραση από τον Στέλιο Λυδάκη, "Κανάκης", 1995)
 Gilles Néret, Michelangelo, Taschen, 2004
 Ascanio Condivi, The Life of Michel-Angelo, Pennsylvania State University Press ISBN 0-271-01853-4
 Giorgio Vasari, Frank Sadowski, Gaston Du C. De Vere, Life of Michelangelo, Alba House Society of St. Paul, 2003 ISBN 0-8189-0935-8
 Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 michelangelo.com
 Catholic Encyclopedia: Michelangelo
 The Digital Michelangelo Project
 Βιογραφικό & έργα του (Ανακτήθηκε 30 Απριλίου 2011)
 Έργα Μιχαήλ Αγγέλου
 Ιταλοί ζωγράφοι
 Ιταλοί γλύπτες
 Ιταλοί αρχιτέκτονες
 Αναγέννηση
 Αρχιτέκτονες της Αναγέννησης
 Ζωγράφοι της Αναγέννησης
 Γλύπτες της Αναγέννησης


text:
 28.8.2010
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 C 234/49
 2010. június 25-én benyújtott kereset — Unilever España és Unilever kontra OHIM — Med Trans G. Poulias-S. Brakatselos (MED FRIGO S.A.)
 (T-287/10. sz. ügy)
 ()
 2010/C 234/88
 A keresetlevél nyelve: angol
 Felek
 Felperesek: az Unilever España S.A. és az Unilever N.V. (Barcelona, Spanyolország) (képviselő: C. Prat ügyvéd)
 Alperes: Belső Piaci Harmonizációs Hivatal (védjegyek és formatervezési minták) (OHIM)
 A másik fél a fellebbezési tanács előtti eljárásban:„Med Trans” G. Poulias-S. Brakatselos A.E. (Patra, Görögország
 Kereseti kérelmek
 —
 A Törvényszék helyezze hatályon kívül a Belső Piaci Harmonizációs Hivatal (védjegyek és formatervezési minták) második fellebbezési tanácsának 2010. április 20-i határozatát (R 1025/2009-2.. sz. ügy);
 —
 a Törvényszék szólítsa fel a Belső Piaci Harmonizációs Hivatal (védjegyek és formatervezési minták) felszólalási osztályát a bizonyítékok vizsgálatának folytatására, és a közösségi védjegyről szóló rendelet 8. cikke (1) bekezdésének b) pontja, valamint 8. cikkének (4) és (5) bekezdése alkalmazhatóságának értékelésére;
 —
 másodlagosan a Törvényszék változtassa meg a megtámadott határozatot, és hozzon érdemi döntést az ügyben;
 —
 a Törvényszék az alperest kötelezze a költségek viselésére.
 Jogalapok és fontosabb érvek
 A közösségi védjegy bejelentője: a fellebbezési tanács előtti eljárásban részt vevő másik fél.
 Az érintett közösségi védjegy: a „MED FRIGO S.A.” ábrás védjegy a 39. osztályba tartozó áruk és szolgáltatások tekintetében.
 A felszólalási eljárásban hivatkozott védjegy vagy megjelölés jogosultja: a felperes.
 A hivatkozott védjegy vagy megjelölés: a 30. osztályba tartozó árukra vonatkozóan lajstromozott, 112534. sz. „FRIGO” spanyol szóvédjegy; a 30. osztályba tartozó árukra vonatkozóan lajstromozott, 123204. sz. „Frigo” spanyol ábrás védjegy; a 30. osztályba tartozó árukra vonatkozóan lajstromozott, 434378. sz. „Frigo” spanyol ábrás védjegy; a 30. osztályba tartozó árukra vonatkozóan lajstromozott, 767539. sz. „Frigo” spanyol ábrás védjegy; a 30. osztályba tartozó árukra vonatkozóan lajstromozott, 2148274. sz. „Frigo” spanyol ábrás védjegy; a „fagylaltok és tejtermékek előállítására és gyártására vonatkozó kereskedelmi névként” lajstromozott, 60893. sz. „FRIGO S.A.” spanyol szóvédjegy.
 A felszólalási osztály határozata: a felszólalási osztály a felszólalást elutasította.
 A fellebbezési tanács határozata: a fellebbezési tanács a fellebbezést elutasította.
 Jogalapok: a 2868/95/EK bizottsági rendelet 19. szabálya (2) bekezdése a) pontja (ii) alpontjának megsértése, mivel a fellebbezési tanács tévesen találta úgy, hogy a felperes nem nyújtotta be a felszólalás alapjául szolgáló korábbi védjegye létezésének, érvényességének és az oltalom terjedelmének valamennyi szükséges bizonyítékát; a 2868/95/EK bizottsági rendelet 19. szabálya (3) bekezdésének a 98. szabály (1) bekezdésével kapcsolatban történt megsértése, mivel a fellebbezési tanács tévesen találta úgy, hogy a felperes által benyújtott fordítások nem voltak kellően egyértelműek és jól felépítettek.


text:
 Avis juridique important
 |
 21980A1230(01)
 Abkommen in Form eines Briefwechsels zur Änderung des Abkommens zwischen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und der Republik Österreich zur Vereinfachung der Förmlichkeiten im Warenverkehr zwischen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft einerseits und Griechenland und der Türkei andererseits beim Weiterversand von Waren aus Österreich
 Amtsblatt Nr. L 107 vom 18/04/1981 S. 0003 Spanische Sonderausgabe: Kapitel 02 Band 8 S. 0005 Portugiesische Sonderausgabe: Kapitel 02 Band 8 S. 0005
 ANHANG ISchreiben Nr.1Brüssel, den ...Herr Botschafter!Der Gemischte Ausschuß EWG-Österreich "gemeinschaftliches Versandverfahren" hat in seiner Empfehlung Nr. 1/80 vom 18. September 1980 bestimmte Änderungen des Abkommens zwischen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und der Republik Österreich zur Vereinfachung der Förmlichkeiten im Warenverkehr zwischen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft einerseits und Griechenland und der Türkei andererseits beim Weiterversand von Waren aus Österreich vorgeschlagen. Das geänderte Abkommen ist in der beigefügten Anlage enthalten. Ich beehre mich, Ihnen die Zustimmung der Gemeinschaft zu diesen Änderungen mitzuteilen, und ich schlage Ihnen vor, daß sie am 1. Januar 1981 in Kraft treten. Ich wäre Ihnen dankbar, wenn Sie mir die Zustimmung der Republik Österreich zu diesen Änderungen und zu dem in Betracht gezogenen Zeitpunkt ihres Inkrafttretens bestätigen würden.Genehmigen Sie, Herr Botschafter, den Ausdruck meiner ausgezeichnetsten Hochachtung.Im Namen des Rates der Europäischen GemeinschaftenSchreiben Nr.2Brüssel, den ...Herr Präsident!Ich beehre mich, den Eingang Ihres heutigen Schreibens mit folgendem Wortlaut zu bestätigen:"Der Gemischte Ausschuß EWG-Österreich "gemeinschaftliches Versandverfahren" hat in seiner Empfehlung Nr. 1/80 vom 18. September 1980 bestimmte Änderungen des Abkommens zwischen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und der Republik Österreich zur Vereinfachung der Förmlichkeiten im Warenverkehr zwischen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft einerseits und Griechenland und der Türkei andererseits beim Weiterversand von Waren aus Österreich vorgeschlagen. Das geänderte Abkommen ist in der beigefügten Anlage enthalten. Ich beehre mich, Ihnen die Zustimmung der Gemeinschaft zu diesen Änderungen mitzuteilen, und ich schlage Ihnen vor, daß sie am 1. Januar 1981 in Kraft treten. Ich wäre Ihnen dankbar, wenn Sie mir die Zustimmung der Republik Österreich zu diesen Änderungen und zu dem in Betracht gezogenen Zeitpunkt ihres Inkrafttretens bestätigen würden."Ich beehre mich, Ihnen die Zustimmung der Republik Österreich zu dem Inhalt Ihres Schreibens sowie zu dem vorgeschlagenen Zeitpunkt des Inkrafttretens dieser Änderung zu bestätigen.Genehmigen Sie, Herr Präsident, den Ausdruck meiner ausgezeichnetsten Hochachtung.Für die Republik Österreich ANLAGEABKOMMEN zwischen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und der Republik Österreich zur Vereinfachung der Förmlichkeiten im Warenverkehr zwischen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und der Türkei beim Weiterversand von Waren aus ÖsterreichDIE EUROPÄISCHE WIRTSCHAFTSGEMEINSCHAFTeinerseits,DIE REPUBLIK ÖSTERREICHandererseits,IN DEM WUNSCHE, die Förmlichkeiten im Warenverkehr zwischen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und dem mit ihr durch ein Assoziierungsabkommen verbundenen Staat Türkei in jenen Fällen zu vereinfachen, in denen die Waren von Österreich aus, gegebenenfalls nach Umladung oder Lagerung, weiterversandt werden,IN DER ERWAEGUNG, daß das am 30. November 1972 unterzeichnete Abkommen zwischen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und der Republik Österreich zur Anwendung der Bestimmungen über das gemeinschaftliche Versandverfahren eine weitgehende, auf dem Grundsatz des gegenseitigen Vertrauens beruhende Zusammenarbeit der Zollverwaltungen der Mitgliedstaaten und Österreich vorsieht, die auch im Warenverkehr zwischen der Gemeinschaft und der Türkei im Interesse der Vereinfachung der Förmlichkeiten angewendet werden könnte,SIND WIE FOLGT ÜBEREINGEKOMMEN:Artikel 1Im Sinne dieses Abkommens sinda) die "Gemeinschaft" die Europäische Wirtschaftsgemeinschaft,b) ein "Mitgliedstaat" : ein Mitgliedstaat der Gemeinschaft,c) das "Versandabkommen" : das Abkommen vom 30. November 1972 zwischen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und der Republik Österreich zur Anwendung der Bestimmungen über das gemeinschaftliche Versandverfahren.Artikel 2(1) Dieses Abkommen ist - vorbehaltlich des Absatzes 2 - auf Waren anzuwenden, für die im Rahmen des Warenverkehrs zwischen der Gemeinschaft und der Türkei eine Warenverkehrsbescheinigung nach dem in Anhang I beigefügten Muster ausgestellt worden ist und die von österreichischem Gebiet aus gegebenenfalls nach Umladung oder Lagerung in einem Zollager (d.h. Lagerung unter zollamtlicher Überwachung), weiterversandt werden.(2) Die in Anhang II aufgeführten Waren sind von der Anwendung dieses Abkommens ausgenommen.Artikel 3(1) Für die in Artikel 2 Absatz 1 genannten Waren ist der zuständigen österreichischen Zollstelle eine in einem Mitgliedstaat oder in der Türkei ausgestellte Warenverkehrsbescheinigung vorzulegen. Die Warenverkehrsbescheinigung muß in einer der in Artikel 14 genannten Sprachen oder in türkischer Sprache gedruckt und ausgefuellt sein. Wird die türkische Sprache verwendet, so muß sie ausserdem in einer der in Artikel 14 genannten Sprachen abgefasst sein.(2) Um die Nämlichkeit und Unversehrtheit der Waren zu gewährleisten, bleiben die Waren unter ständiger Überwachung der österreichischen Zollverwaltung(3) Die Waren müssen gesondert gelagert und dürfen nur solchen Behandlungen unterworfen worden sein, die zu ihrer Erhaltung erforderlich waren oder die in einer Aufteilung der Sendung bestanden, ohne, daß dabei die Umschließungen ersetzt wurden.Artikel 4(1) Im Falle des Weiterversands von in Artikel 2 Absatz 1 genannten Waren muß aus der Warenverkehrsbescheinigung hervorgehen, daß die in Artikel 3 genannten Voraussetzungen erfuellt sind.(2) Beim Weiterversand ohne Aufteilung der Sendung wird zu diesem Zweck von der zuständigen österreichischen Zollstelle in das Feld "Warenbezeichnung" der Warenverkehrsbescheinigung der Vermerk "Direkte Weiterleitung EWG" eingetragen und durch Abdruck des Dienststempels unter Angabe des Datums bestätigt.Beim Weiterversand nach Aufteilung der Sendung in Österreich ist von der der zuständigen österreichischen Zollstelle vorgelegten Warenverkehrsbescheinigung für jede Teilsendung eine Ablichtung anzufertigen. Am oberen Rand der Ablichtung ist in roter Schrift der Vermerk "TEILSENDUNG" anzubringen. Auf der Ablichtung ist genau anzugeben, welche Waren die Teilsendung umfasst. Die Eintragungen sind durch Abdruck des Dienststempels unter Angabe des Datums zu bestätigen.(3) Die Aufteilung der Sendung ist auf der ursprünglichen Warenverkehrsbescheinigung entsprechend zu vermerken. Die ursprüngliche Warenverkehrsbescheinigung wird von der zuständigen österreichischen Zollstelle mindestens zwei Jahre aufbewahrt und auf Verlangen im Rahmen der Amtshilfe nach Artikel 6 der Zollverwaltung des anfordernden Mitgliedstaats übermittelt.Artikel 5Die weiterversandten Waren müssen den Zollbehörden des Einfuhrstaats mit der von der zuständigen österreichischen Zollstelle bestätigten Warenverkehrsbescheinigung oder - bei Teilsendungen - Ablichtungen innerhalb einer Frist von sechs Monaten nach der Ausstellung der Warenverkehrsbescheinigung gestellt werden.Artikel 6(1) Soweit erforderlich unterrichten die Zollverwaltungen der Mitgliedstaaten einerseits und der Republik Österreich andererseits einander von sich aus oder auf Antrag über Feststellungen, Schriftstücke, Berichte, Niederschriften und Auskünfte in bezug auf Waren, die im Einfuhrstaat als im Rahmen dieses Abkommens von Österreich aus weiterversandt gestellt werden, sowie über anläßlich des in diesem Abkommen bezeichneten Warenverkehrs begangene Unregelmässigkeiten und Zuwiderhandlungen.(2) Die Zollverwaltungen der Mitgliedstaaten sind befugt, die im Rahmen der Amtshilfe nach Absatz 1 erhaltenen Unterlagen und Auskünfte an die türkische Zollverwaltung weiterzugeben.Artikel 7Die Bestimmungen dieses Abkommens stehen den von der Republik Österreich erlassenen Einfuhr, Ausfuhr- und Durchfuhrverboten oder -beschränkungen nicht entgegen, die aus Gründen der öffentlichen Ordnung, Sicherheit und Sittlichkeit, zum Schutz der Gesundheit und des Lebens von Menschen, Tieren oder Pflanzen, des nationalen Kulturguts von künstlerischem, geschichtlichem oder archäologischem Wert oder des gewerblichen oder kommerziellen Eigentums gerechtfertigt sind. Artikel 8(1) Der durch Artikel 15 des Versandabkommens eingesetzte Gemischte Ausschuß trägt für die Erfuellung dieses Abkommens Sorge. Er spricht zu diesem Zweck Empfehlungen aus und fasst in den in Absatz 3 genannten Fällen Beschlüsse.(2) Der Gemischte Ausschuß empfiehlt insbesondere:a) Änderungen dieses Abkommens;b) alle anderen Maßnahmen, die zur Durchführung dieses Abkommens erforderlich sind.(3) Er beschließt Änderungen dieses Abkommens, und zwara) des Artikels 2, die durch Änderung des diesem Abkommens beigefügten Musters der Warenverkehrsbescheinigung notwendig werden;b) der Artikel 3, 4, 5 und 9;c) Änderungen dieses Abkommens, die mit dem Beitritt neuer Mitgliedstaaten zu den Europäischen Gemeinschaften in unmittelbarem Zusammenhang stehen;d) der Anhänge.Diese Beschlüsse werden von den Vertragsparteien nach ihren eigenen Regeln ausgeführt.Artikel 9Die Anhänge I und II sind Bestandteil dieses Abkommens. Artikel 10(1) Die Gemeinschaft verpflichtet sich, auf eine entsprechende Anpassung der Methoden der Zusammenarbeit der Verwaltungen hinzuwirken, die für die Gewährung der Vorzugsbehandlung für die von Österreich aus weiterversandten Waren gelten, die die Gemeinschaft und die Türkei einander einräumen.(2) Wenn die zur Anwendung dieses Abkommens erforderlichen Voraussetzungen im Rahmen des Warenverkehrs mit der Türkei geschaffen wurden, notifiziert dies die Gemeinschaft der Republik Österreich.Artikel 11(1) Dieses Abkommen tritt am ersten Tag des zweiten Monats in Kraft, der auf den Tag folgt, an dem die Vertragsparteien einander den Abschluß der dafür erforderlichen Verfahren notifiziert haben.(2) Das Abkommen ist auf den Warenverkehr mit der Türkei vom ersten Tag des zweiten Monats ab anzuwenden, der auf den Tag folgt, an dem die Notifizierung nach Artikel 10 Absatz 2 erfolgt ist.Artikel 12Die Vertragsparteien unterrichten einander über die Vorschriften, die sie zur Durchführung dieses Abkommens erlassen. Artikel 13Dieses Abkommen kann von jeder Vertragspartei unter Einhaltung einer Frist von sechs Monaten gekündigt werden. Artikel 14Dieses Abkommen ist in zwei Urschriften in dänischer, deutscher, englischer, französischer, griechischer, italienischer und niederländischer Sprache abgefasst, wobei jeder Wortlaut verbindlich ist.ANHANG IWARENVERKEHRSBESCHEINIGUNG>PIC FILE="T0029751">>PIC FILE="T0029752">ANHANG IIListe der von der Anwendung des Abkommens ausgenommenen Waren (Artikel 2 Absatz 2)>PIC FILE="T0029753">


text:
6B_1026/2009 05.01.2010
 6B_1026/2009
 Ordonnance de refus de suivre (dénonciation calomnieuse),
 recours contre l'arrêt du Tribunal d'accusation du canton de Vaud du 19 octobre 2009.
 Par ordonnance du 2 octobre 2009, le Juge d'instruction du canton de Vaud a refusé de suivre à une plainte déposée par X.________ contre diverses personnes, dont un juge cantonal, pour dénonciation calomnieuse (art. 303 CP) ou complicité de ce crime.
 X.________ a recouru contre cette ordonnance auprès du Tribunal d'accusation du canton de Vaud, en demandant la récusation de tous les magistrats du Tribunal cantonal.
 Par arrêt du 19 octobre 2009, le Tribunal d'accusation a rejeté la demande de récusation, annulé d'office l'ordonnance attaquée dans la mesure où elle concernait la plainte déposée contre le juge cantonal, transmettant celle-ci au Bureau du Grand Conseil du canton de Vaud, et confirmé le refus de suivre dans la mesure où il concernait les autres prévenus.
 Il requiert d'être dispensé d'avancer les frais présumés de la procédure et demande la récusation de l'ensemble de tous les juges du Tribunal fédéral.
 Le recourant ayant établi que sa situation financière est précaire, il convient de statuer sur sa demande de récusation et son recours sans exiger d'avance de frais.
 2.1 En vertu de l'art. 108 al. 1 let. b et al. 2 LTF, le juge unique est compétent pour décider en procédure simplifiée de ne pas entrer en matière sur les recours qui sont manifestement irrecevables ou dont la motivation est manifestement insuffisante.
 Cette disposition s'applique, en particulier, à la demande de récusation manifestement procédurière ou abusive jointe à un recours manifestement irrecevable ou insuffisamment motivé (cf. arrêts non publiés 1B_106/2007 du 20 juin 2007; 6B_383/2007 du 24 novembre 2007; 6B_405/2007 du 1er décembre 2007).
 2.2 La jurisprudence admet qu'une juridiction dont la récusation est demandée en corps puisse écarter elle-même la requête lorsque celle-ci est abusive ou manifestement mal fondée (ATF 114 Ia 278 consid. 1 p. 279). La solution contraire aboutirait, en présence de justiciables qui demandent systématiquement la récusation de tous leurs juges, à la paralysie des organes démocratiquement chargés de dire le droit.
 En l'espèce, le recourant a pris l'habitude de demander la récusation de tous les magistrats des juridictions qui ne lui ont pas donné gain de cause dans de précédentes procédures. Il s'agit d'une pratique systématique, le recourant présentant de telles demandes dans presque toutes les procédures qu'il intente, à presque tous les degrés de juridiction. Au demeurant, le recourant agit en la matière sans le moindre discernement, puisqu'il demande généralement la récusation de tous les magistrats des juridictions qu'il saisit, même de ceux auxquels il n'a rien de concret à reprocher.
 Dans ces conditions, le juge unique est compétent pour rejeter la demande de récusation si celle-ci se révèle manifestement mal fondée et si le recours est manifestement irrecevable.
 Aux termes de l'art. 34 al. 2 LTF, la participation à une procédure antérieure devant le Tribunal fédéral ne constitue pas à elle seule un motif de récusation. En outre, conformément à l'art. 36 al. 1 LTF, la partie qui demande la récusation doit rendre vraisemblables les faits qui motivent sa demande.
 Dans le cas présent, le recourant affirme que les juges fédéraux ne sont pas indépendants et que seuls les justiciables capables de créer un rapport de force peuvent obtenir gain de cause devant le Tribunal fédéral. Partant de cette prémisse, dont il ne prouve pas la véracité, il déduit du fait que le Tribunal fédéral lui a rarement donné gain de cause par le passé que les juges fédéraux sont prévenus en sa défaveur. Un tel raisonnement se heurte clairement à l'art. 34 al. 2 LTF. En outre, le recourant demande la récusation de tous les juges du Tribunal fédéral "pour cause de criminalité reconnue, donc attestée et établie par un jugement produit par le Tribunal d'arrondissement de Lausanne et daté du 7 mai 2008, confirmé en septembre 2009". Mais il ne produit pas ce jugement. Sa demande de récusation est dès lors manifestement mal fondée.
 En vertu de l'art. 42 al. 1 et 2 LTF, le recourant doit, à peine d'irrecevabilité (art. 108 al. 1 let. b LTF), motiver son recours en exposant succinctement en quoi la décision attaquée viole le droit. Pour ce faire, il doit en principe se fonder sur les faits retenus par le juge précédent (cf. art. 97 LTF). Il ne peut s'en écarter que s'il explique de manière circonstanciée en quoi ceux-ci ont été établis en violation du droit, au sens des art. 95 et 96 LTF, ou de façon manifestement inexacte, c'est-à-dire arbitraire (cf. arrêt 6B_178/2007 du 23 juillet 2007 consid. 1.2, non publié in ATF 133 IV 286).
 En l'espèce, le recourant se borne à opposer sa propre version des faits à celle de la cour cantonale, sans indiquer en quoi celle-ci serait arbitraire. La motivation du recours est ainsi manifestement insuffisante. Il convient dès lors de rejeter la demande de récusation, d'écarter le recours en application de l'art. 108 al. 1 let. b LTF et de rejeter la demande d'assistance judiciaire.
 La demande de récusation est rejetée.


text:
 10.1.2009
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 C 6/45
 Ordonnance du Tribunal de la fonction publique (1re chambre) du 4 novembre 2008 — Marcuccio/Commission
 (Affaire F-133/06) (1)
 (Fonction publique - Fonctionnaires - Demande de restitution de biens personnels - Décision de rejet de la réclamation dans une autre langue que la langue maternelle du fonctionnaire - Recours tardif - Irrecevabilité manifeste)
 (2009/C 6/90)
 Langue de procédure: l'italien
 Parties
 Partie requérante: Luigi Marcuccio (Tricase, Italie) (représentant: G. Cipressa, avocat)
 Partie défenderesse: Commission des Communautés européennes, (représentants: J. Currall et C. Berardis-Kayser, agents, assistés par A. Dal Ferro, avocat)
 Objet de l'affaire
 D'une part, l'annulation de la décision de la Commission rejetant la demande du requérant de lui livrer, à son domicile actuel, des biens précédemment laissés dans le logement de service qui lui a été attribué en Angola et, d'autre part, une demande de dommages-intérêts.
 Dispositif de l'ordonnance
 1)
 Le recours est rejeté comme manifestement irrecevable.
 2)
 M. Marcuccio est condamné aux dépens.
 (1) JO C 223 du 22.9.2007, p. 18.


text:
 30.11.2021
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 L 427/160
 KOMMISSIONENS GENNEMFØRELSESFORORDNING (EU) 2021/2090
 af 25. november 2021
 om afvisning af titandioxid som fodertilsætningsstof til alle dyrearter
 (EØS-relevant tekst)
 EUROPA-KOMMISSIONEN HAR —
 under henvisning til traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde,
 under henvisning til Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EF) nr. 1831/2003 af 22. september 2003 om fodertilsætningsstoffer (1), særlig artikel 9, stk. 2, og
 ud fra følgende betragtninger:
 (1)
 Forordning (EF) nr. 1831/2003 indeholder bestemmelser om godkendelse af fodertilsætningsstoffer og om grundlaget og procedurerne for at meddele eller ikke meddele sådan godkendelse. Forordningens artikel 10 indeholder bestemmelser om en ny vurdering af tilsætningsstoffer, der er godkendt i henhold til Rådets direktiv 70/524/EØF (2).
 (2)
 Titandioxid blev ved direktiv 70/524/EØF godkendt uden tidsbegrænsning som et farvetilsætningsstof (farvestoffer, som i henhold til fællesskabsbestemmelserne er godkendt til farvning af fødevarer) til katte og hunde. Det blev også tilladt uden tidsbegrænsning for alle dyrearter, bortset fra katte og hunde, til foder på visse betingelser. Tilsætningsstoffet blev derpå opført som et eksisterende produkt i registret over fodertilsætningsstoffer, jf. artikel 10, stk. 1, i forordning (EF) nr. 1831/2003.
 (3)
 I henhold til artikel 10, stk. 2, i forordning (EF) nr. 1831/2003 sammenholdt med artikel 7 i samme forordning er der indgivet en ansøgning om en ny vurdering af titandioxid som fodertilsætningsstof til alle dyrearter. Ansøgeren anmodede om, at tilsætningsstoffet klassificeres i tilsætningsstofkategorien »sensoriske tilsætningsstoffer« og den funktionelle gruppe »farvestoffer: stoffer, der giver foderstoffer farve eller giver dem deres oprindelige farve tilbage«. Ansøgningen var vedlagt de oplysninger og dokumenter, der kræves i henhold til artikel 7, stk. 3, i forordning (EF) nr. 1831/2003.
 (4)
 Den Europæiske Fødevaresikkerhedsautoritet (»autoriteten«) bemærkede i sin udtalelse af 5. maj 2021 (3), at den ikke kunne drage konklusioner om sikkerheden ved titandioxid for målarterne, forbrugerne og miljøet i betragtning af manglen på specifikke data vedrørende dets anvendelse som fodertilsætningsstof, og i betragtning af at genotoksicitet af titandioxidpartikler ikke kunne udelukkes, hvilket giver anledning til potentielle betænkeligheder med hensyn til tilsætningsstoffets sikkerhed for målarterne (især for dyr med lang levetid og avlsdyr), forbrugere og brugere. I mangel af titandioxidundersøgelser kunne autoriteten ikke drage konklusioner om vurderingen af tilsætningsstoffets virkninger på øjne og hud. Autoriteten bemærkede endvidere, at titandioxid potentielt kan være kræftfremkaldende for arbejdstagere, hvis det indåndes, og at det ikke kan udelukkes, at titandioxidpartikler er genotoksiske, samt at det bør betragtes som et yderligere potentielt problem for brugere, der håndterer tilsætningsstoffet. Autoriteten har også verificeret den rapport om analysemetoden af fodertilsætningsstoffet i foder, der blev forelagt af referencelaboratoriet oprettet i henhold til forordning (EF) nr. 1831/2003.
 (5)
 Autoritetens udtalelse af 5. maj 2021 viser derfor, at det ikke er fastslået, at titandioxid ikke har skadelige virkninger på dyrs eller menneskers sundhed eller på miljøet, når det anvendes som fodertilsætningsstof i den funktionelle gruppe »farvestoffer: stoffer, der giver foderstoffer farve eller giver dem deres oprindelige farve tilbage«.
 (6)
 Vurderingen af titandioxid viser således, at betingelserne for godkendelse, jf. artikel 5 i forordning (EF) nr. 1831/2003, ikke er opfyldt, og godkendelsen af titandioxid som fodertilsætningsstof tilhørende den funktionelle gruppe »farvestoffer: stoffer, der giver foderstoffer farve eller giver dem deres oprindelige farve tilbage« bør derfor afvises.
 (7)
 Fodertilsætningsstoffet titandioxid og foder, der indeholder det, bør derfor trækkes tilbage fra markedet hurtigst muligt. Dog bør der indrømmes en begrænset periode for tilbagetrækningen fra markedet af de eksisterende lagre af de pågældende produkter, således at aktørerne kan opfylde tilbagetrækningsforpligtelsen på tilfredsstillende vis.
 (8)
 Foranstaltningerne i denne forordning er i overensstemmelse med udtalelse fra Den Stående Komité for Planter, Dyr, Fødevarer og Foder —
 VEDTAGET DENNE FORORDNING:
 Artikel 1
 Afvisning af godkendelse
 Godkendelse af titandioxid (E 171) som fodertilsætningsstof i tilsætningsstofkategorien »sensoriske tilsætningsstoffer« og i den funktionelle gruppe »farvestoffer: stoffer, der giver foderstoffer farve eller giver dem deres oprindelige farve tilbage«, afvises.
 Artikel 2
 Tilbagetrækning fra markedet
 1. Eksisterende lagre af tilsætningsstoffet som omhandlet i artikel 1 og af forblandinger, der indeholder det, trækkes tilbage fra markedet senest den 20. marts 2022.
 2. Fodermidler og foderblandinger, der er fremstillet med tilsætningsstoffet, eller forblandingerne omhandlet i stk. 1, inden den 20. marts 2022, trækkes tilbage fra markedet senest den 20. juni 2022.
 Artikel 3
 Ikrafttræden
 Denne forordning træder i kraft på tyvendedagen efter offentliggørelsen i Den Europæiske Unions Tidende.
 Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat.
 Udfærdiget i Bruxelles, den 25. november 2021.
 På Kommissionens vegne
 Ursula VON DER LEYEN
 Formand
 (1) EUT L 268 af 18.10.2003, s. 29.
 (2) Rådets direktiv 70/524/EØF af 23. november 1970 om fodertilsætningsstoffer (EFT L 270 af 14.12.1970, s. 1).
 (3) EFSA Journal 2021: 19(6):6630.