text:
 Eagrán sealadach
 BREITHIÚNAS NA CÚIRTE (an Mór-Dhlísheomra)
 17 Bealtaine 2022 (*)
 (Tarchur chun réamhrialú – Treoir 93/13/CEE – Téarmaí éagóracha i gconarthaí tomhaltóra – Prionsabal na coibhéise – Prionsabal na héifeachtachta – Conradh morgáiste – Nádúr éagórach an “chlásail íosráta” dá bhforáiltear sa chonradh sin – Rialacha náisiúnta maidir leis an nós imeachta achomhairc – Teorainn ama leis an dearbhú go bhfuil téarma éagórach ar neamhní – Aisíoc – Cumhachtaí athbhreithnithe na cúirte achomhairc náisiúnta chun gníomhú uaithi féin achomhairc náisiúnta)
 I gCás C‐869/19,
 IARRAIDH ar réamhrialú faoi Airteagal 267 CFAE ón Tribunal Supremo (an Chúirt Uachtarach, an Spáinn), trí bhreith an 27 Samhain 2019, a fuarthas ag an gCúirt an 28 Samhain 2019, sna himeachtaí idir
 L
 agus
 Unicaja Banco SA, ar a dtugtaí Banco de Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria SAU,
 tugann AN CHÚIRT (an Mór-Dhlísheomra),
 agus í comhdhéanta mar seo a leanas: K. Lenaerts, Uachtarán, A. Arabadjiev, K. Jürimäe, C. Lycourgos, E. Regan, S. Rodin (Rapóirtéir) agus I. Jarukaitis, Uachtaráin Dlísheomra, M. Ilešič, J.‐C. Bonichot, M. Safjan, F. Biltgen, P. G. Xuereb, N. Piçarra, L. S. Rossi agus A. Kumin, Breithiúna,
 Abhcóide Ginearálta: E. Tanchev,
 Cláraitheoir: L. Carrasco Marco, Riarthóir,
 ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn agus tar éis éisteacht an 26 Aibreán 2021,
 agus tar éis breithniú a dhéanamh ar na barúlacha arna dtíolacadh thar ceann na bpáirtithe seo a leanas:
 – L, ag M. Pérez Peña, abogado,
 – Unicaja Banco SA, ar a dtugtaí Banco de Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria SAU, ag J. M. Rodríguez Cárcamo agus A. M. Rodríguez Conde, abogados,
 – Rialtas na Spáinne, ag S. Centeno Huerta agus M. J. Ruiz Sánchez, i gcáil Gníomhairí,
 – Rialtas na Seice, ag M. Smolek, J. Vláčil agus S. Šindelková, i gcáil Gníomhairí,
 – Rialtas na hIodáile, ag G. Palmieri, i gcáil Gníomhaire, le cúnamh ó G. Rocchitta, avvocato dello Stato,
 – an Coimisiún Eorpach, ag N. Ruiz García, J. Baquero Cruz agus C. Valero, i gcáil Gníomhairí,
 – Rialtas na hIorua, ag L.‐M. Moen Jünge, M. Nilsen agus J. T. Kaasin, i gcáil Gníomhairí,
 tar éis éisteacht le tuairim an Abhcóide Ghinearálta ag éisteacht an 15 Iúil 2021,
 an Breithiúnas seo a leanas:
 Breithiúnas
 1 Baineann an iarraidh ar réamhrialú le léirmhíniú ar Airteagal 6(1) de Threoir 93/13/CEE ón gComhairle an 5 Aibreán 1993 maidir le téarmaí éagóracha i gconarthaí tomhaltóra (IO 1993 L 95, lch. 29).
 2 Rinneadh an iarraidh seo i gcomhthéacs imeachtaí idir L agus Banco de Caja España de Inversiones, Salamanca y Soria SAU, a tháinig i gcomharbas ar Unicaja Banco SA (le chéile “an bhunaíocht bhaincéireachta”), maidir le mainneachtain na cúirte achomhairc náisiúnta saincheist a ardú uaithi féin ina líomhnaítear sárú ar dhlí an Aontais.
 An dlí lena mbaineann
 Dlí an Aontais Eorpaigh
 3 Sonraítear sa cheathrú haithris is fiche de Threoir 93/13 nach mór do “chúirteanna nó údaráis riaracháin na mBallstát modhanna leordhóthanacha agus éifeachtacha a bheith ar fáil dóibh chun cosc a chur ar chur i bhfeidhm téarmaí éagóracha i gconarthaí tomhaltóra” [aistriúchán neamhoifigiúil].
 4 Foráiltear mar a leanas in Airteagal 6(1) den Treoir sin:
 “Déanfaidh na Ballstáit foráil nach mbeidh téarmaí éagóracha a úsáidtear i gconradh arna chur i gcrích le tomhaltóir ag díoltóir nó soláthróir ina gceangal ar an tomhaltóir, amhail dá bhforáiltear faoina ndlí náisiúnta, agus go leanfaidh an conradh sin de bheith ina cheangal ar na páirtithe de réir na dtéarmaí céanna, más féidir leis leanúint de bheith ann gan na téarmaí éagóracha.”
 [aistriúchán neamhoifigiúil]
 Dlí na Spáinne
 5 De réir Airteagal 1303 Código Civil (Cód Sibhialta):
 “Nuair a dhearbhófar go bhfuil oibleagáid ar neamhní, ní mór do na páirtithe conarthacha aiseag a dhéanamh dá chéile i leith na nithe a bhí ina n‐ábhar don chonradh, mar aon leis na torthaí air agus an praghas mar aon le hús, ach amháin sna cásanna dá bhforáiltear sna hAirteagail seo a leanas.”
 6 Foráiltear le hAirteagal 216 de Ley 1/2000 den Enjuiciamiento Civil (Dlí 1/2000 maidir leis an gCód Nós Imeachta Sibhialta) an 7 Eanáir 2000 (BOE Uimh. 7, an 8 Eanáir 2000, lch. 575) (“LEC”):
 “Cinneann na cúirteanna sibhialta na cásanna os a gcomhair ar bhonn na bhfíricí, na fianaise agus aighneachtaí na bpáirtithe, ach amháin i gcás ina bhforáiltear a mhalairt sa dlí i gcásanna áirithe.”
 7 Foráiltear mar a leanas in Airteagal 218(1) LEC:
 “Ní mór cinntí breithiúnacha a bheith soiléir agus beacht agus a bheith ag freagairt d’éilimh agus d’aighneachtaí eile na bpáirtithe agus déanta in am trátha le linn na n‐imeachtaí. Ní mór a chuimsiú sna cinntí sin na dearbhuithe atá le déanamh, cinneadh a dhéanamh iontu i gcoinne nó i bhfabhar an chosantóra agus a chinneadh iontu na pointí uile faoi dhíospóid a bhí ina n‐ábhar don díospóireacht.
 Déanfaidh an chúirt, gan imeacht ón gcúis chaingne trí ghlacadh le hábhair fíorais nó dlí ar leithligh ó na heilimintí sin ar mhian leis na páirtithe a chur ar aghaidh, rialú de réir na rialacha is infheidhme maidir leis an gcás, fiú murar luaigh na páirtithe sa díospóid i gceart iad nó murar d’agair siad iad.”
 8 De réir Airteagal 465(5) LEC:
 “Ní rialófar san ordú nó breithiúnas achomhairc ach ar na pointí agus ar na saincheisteanna a ardaítear san achomharc agus, i gcás inarb iomchuí, san iarratas go ndéanfar an t‐achomharc a dhíbhe nó sa chros‐achomharc dá dtagraítear in Airteagal 461. Ní féidir dochar a dhéanamh don achomharcóir le cinneadh na cúirte, ach amháin má tá an dochar sin ann toisc gur ceadaíodh cros-achomharc an fhreagróra.”
 An díospóid sna príomhimeachtaí agus an cheist arna tarchur chun réamhrialú
 9 Le conradh a tugadh i gcrích an 22 Márta 2006, dheonaigh an bhunaíocht bhaincéireachta iasacht mhorgáiste de EUR 120 000 do L chun ceannach tí aonteaghlaigh a mhaoiniú. Bhí an iasacht inaisíoctha i 360 tráthchuid mhíosúil. Tógadh an iasacht sin amach ag ráta seasta de 3.35 % don chéad bhliain agus ansin ag ráta athraitheach do na blianta eile, an ráta deiridh á ríomh trí 0.52 % a shuimiú le ráta Euribor tar éis na chéad bhliana. Áiríodh sa chonradh sin “clásal íosráta” nach bhféadfadh an ráta athraitheach a bheith níos ísle ná 3 %.
 10 Deir an chúirt a rinne an tarchur gur chuir an bhunaíocht bhaincéireachta an “clásal íosráta” i bhfeidhm maidir le L in 2009, nuair a thit ráta Euribor go géar. I mí Eanáir 2016, thug L caingean os comhair Juzgado de Primera Instancia de Valladolid (an Chúirt Chéadchéime, Valladolid, an Spáinn) i gcoinne na bunaíochta sin, ag iarraidh neamhniú an chlásail sin agus aisíoc na suimeanna a fuarthas go míchuí de bhun an chlásail sin. D’áitigh L, toisc nár tugadh dóthain faisnéise di faoin téarma sin a bheith ann agus faoina ábharthacht i scéim an chomhaontaithe iasachta faoi cheist, gur ghá a dhearbhú go raibh sé éagórach mar gheall ar an easpa trédhearcachta ann. Ina cosaint, rinne an bhunaíocht bhaincéireachta an agóid gur cuireadh in iúl do L go raibh an téarma sin sa chomhaontú iasachta.
 11 Le breithiúnas an 6 Meitheamh 2016, cheadaigh an Juzgado de Primera Instancia de Valladolid (an Chúirt Chéadchéime, Valladolid) an chaingean, agus chinn an chúirt sin go raibh an “clásal íosráta” éagórach ar an bhforas nach raibh sé trédhearcach. Dá bhrí sin, d’ordaigh sí don bhunaíocht bhaincéireachta na suimeanna a fuarthas go míchuí ina leith sin, mar aon le hús, a aisíoc le L. Rialaigh an chúirt sin, áfach, nach mbeadh feidhm ag an aisíoc ach ón 9 Bealtaine 2013 ar aghaidh, de bhun bhreithiúnas Tribunal Supremo (an Chúirt Uachtarach, an Spáinn) Uimh. 241/2013 an 9 Bealtaine 2013 (“breithiúnas an 9 Bealtaine 2013”), a chuireann teorainn ama leis na héifeachtaí a bheadh ag dearbhú go bhfuil an “clásal íosráta” den sórt sin ar neamhní. D'ordaigh an chúirt sin freisin don bhunaíocht bhaincéireachta na costais a íoc.
 12 An 14 Iúil 2016, rinne an bhunaíocht bhaincéireachta achomharc i gcoinne an bhreithiúnais sin chuig an Audiencia Provincial de Valladolid (an Chúirt Chúige, Valladolid, an Spáinn), sa mhéid is gur ordaíodh di na costais go léir a íoc. D’áitigh an bhunaíocht bhaincéireachta nár cheart a ordú di costais uile na caingne sin a íoc, ós rud é nár glacadh le caingean L ach go páirteach mar gheall ar an teorannú ama le héifeachtaí an dearbhaithe go bhfuil an clásal lena mbaineann ar neamhní.
 13 Le breithiúnas an 13 Eanáir 2017, cheadaigh an chúirt achomhairc an t‐achomharc, agus chuir sí breithiúnas na chéad chéime ar ceal sa mhéid gur ordaíodh don bhunaíocht bhaincéireachta na costais a íoc. Deir an chúirt a rinne an tarchur nár leasaigh an chúirt achomhairc an chuid oibríochtúil den bhreithiúnas sin a mhéid a bhaineann sé sin leis na héifeachtaí aisíoca a bhí ag an dearbhú go bhfuil an clásal sin ar neamhní, ós rud é nach raibh siad ina n‐ábhar don achomharc. Deir an chúirt a rinne an tarchur freisin nár bhraith an chúirt achomhairc, chun an breithiúnas céadchéime a chur ar neamhní go páirteach, ar bhreithiúnas an 21 Nollaig 2016, Gutiérrez Naranjo agus páirtithe eile, (C‐154/15, C‐307/15 agus C‐308/15, EU:C:2016:980), inar rialaigh an Chúirt Bhreithiúnais go gcoisctear le hAirteagal 6(1) de Threoir 93/13 cásdlí náisiúnta, amhail an cásdlí i mbreithiúnas an 9 Bealtaine 2013, a chuireann teorainn ama leis na héifeachtaí aisíoca a bhaineann le dearbhú breithiúnach maidir le nádúr éagórach téarma conartha arna thabhairt i gcrích idir díoltóir nó soláthróir agus tomhaltóir do na suimeanna sin amháin a d’íoc an tomhaltóir sin go míchuí tar éis an chinnidh bhreithiúnaigh go raibh an téarma sin éagórach.
 14 Thug L achomharc os comhair an Tribunal Supremo (an Chúirt Uachtarach) i gcoinne an bhreithiúnais achomhairc. Mar thaca lena hachomharc, éilíonn L, trí mhainneachtain breithiúnas an 21 Nollaig 2016, Gutiérrez Naranjo agus páirtithe eile (C‐154/15, C‐307/15 agus C‐308/15, EU:C:2016:980) a chur i bhfeidhm agus trí mhainneachtain ordú a thabhairt uaithi féin na méideanna a íocadh faoin “gclásal íosráta” a aisíoc go hiomlán, gur sháraigh an Audiencia Provincial de Valladolid (an Chúirt Chúige, Valladolid), inter alia, Airteagal 1303 den Chód Sibhialta, lena rialaítear éifeachtaí aisig a bhaineann le neamhniú oibleagáidí agus conarthaí, arna léamh i gcomhar le hAirteagal 6(1) de Threoir 93/13, lena bhforáiltear nach bhfuil téarmaí éagóracha ina gceangal ar thomhaltóirí. D’áitigh an bhunaíocht bhaincéireachta gur cheart an t‐achomharc a dhíbhe ar an bhforas nach ndearna L achomharc i gcoinne bhreithiúnas na chéad chéime sa mhéid gur chuir an chúirt sin teorainn ama le héifeachtaí aisíoca an dearbhaithe go raibh an téarma éagórach i gceist ar neamhní, agus nach raibh sí i dteideal anois achomharc a dhéanamh maidir le teorannú ama na n‐éifeachtaí sin.
 15 Deir an chúirt a rinne an tarchur, sna cásanna a bhí ar feitheamh os comhair chúirteanna na Spáinne ar an dáta a rialaigh an Chúirt Bhreithiúnais i mbreithiúnas an 21 Nollaig 2016, Gutiérrez Naranjo agus páirtithe eile (C‐154/15, C‐307/15 agus C‐308/15, EU:C:2016:980), go gcoisctear le hAirteagal 6(1) de Threoir 93/13 cásdlí an Tribunal Supremo (an Chúirt Uachtarach) ag eascairt as breithiúnas an 9 Bealtaine 2013 lena gcuirtear teorainn ama leis na héifeachtaí aisíoca a bhaineann le neamhniú “clásal íosráta” i gconarthaí arna dtabhairt i gcrích idir tomhaltóirí agus díoltóirí nó soláthróirí, go bhfuil teorainn curtha ag tomhaltóirí lena gcaingne le haghaidh aisíocaíochta, i gcomhréir leis an gcásdlí náisiúnta seo, do na méideanna a íocadh go míchuí tar éis an 9 Bealtaine 2013. De bhun prionsabail éagsúla de nós imeachta sibhialta na Spáinne, amhail an prionsabal maidir leis an gcuid oibríochtúil, prionsabal na “comhfhreagrachta” agus an prionsabal maidir leis an toirmeasc ar reformatio in peius, chinn an Audiencia Provincial de Valladolid (an Chúirt Chúige, Valladolid), sa chás seo, gan aisíoc iomlán na suimeanna a fuarthas faoin “gclásal íosráta” a ordú, ós rud é nach ndearna L achomharc i gcoinne an bhreithiúnais a tugadh ag an gcéad chéim.
 16 I ndáil leis sin, tugann an chúirt a rinne an tarchur dá haire nach bhfuil an prionsabal nach bhfuil téarmaí éagóracha ina gceangal ar thomhaltóirí, a leagtar síos in Airteagal 6(1) de Threoir 93/13, absalóideach agus, dá bhrí sin, go bhféadfadh siad a bheith faoi réir teorainneacha a bhaineann le riar cuí an cheartais, amhail res judicata nó socrú teorainneacha ama réasúnacha chun imeachtaí a thionscnamh. Tá cosúlacht éigin idir res judicata agus an riail i ndlí na Spáinne nach bhféadfaidh an chúirt achomhairc, mura gconspóideann aon cheann de na páirtithe cuid den chuid oibríochtúil de bhreithiúnas, a héifeachtaí a bhaint di ná a hábhar a mhodhnú.
 17 Tá amhras ar an gcúirt a rinne an tarchur, áfach, faoi chomhoiriúnacht an phrionsabail maidir leis an gcuid oibríochtúil, phrionsabal na “comhfhreagrachta” agus an phrionsabail maidir leis an toirmisc ar reformatio in peius faoin dlí náisiúnta le hAirteagal 6(1) de Threoir 93/13. Ceistíonn an chúirt sin, go háirithe, ar cheart, i bhfianaise bhreithiúnas an 21 Nollaig 2016, Gutiérrez Naranjo agus páirtithe eile (C‐154/15, C‐307/15 agus C‐308/15, EU:C:2016:980), do chúirt náisiúnta a éisteann achomharc arna thabhairt ag an mbunaíocht bhaincéireachta amháin, agus ní ag an tomhaltóir, a ordú, d’ainneoin na bprionsabal sin, go ndéanfaí na méideanna a íocadh faoin téarma éagórach a aisíoc go hiomlán.
 18 Sna himthosca sin, chinn an Tribunal Supremo (an Chúirt Uachtarach) bac a chur ar na himeachtaí agus an cheist seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt Bhreithiúnais i gcomhair réamhrialú:
 “An gcuireann Airteagal 6(1) de Threoir 93/13 bac ar chur i bhfeidhm na bprionsabal nós imeachta, arb iad an prionsabal maidir leis an gcuid oibríochtúil, prionsabal na “comhfhreagrachta” agus an prionsabal maidir leis an toirmisc ar reformatio in peius, lena gcuirtear cosc ar an gcúirt, atá ag éisteacht achomharc na bunaíochta baincéireachta i gcoinne breithiúnas a chuireann teorainn ama le haisíoc suimeanna a d’íoc an tomhaltóir go míchuí faoi “chlásal íosráta” a dearbhaíodh a bheith ar neamhní, aisíoc iomlán na suimeanna sin a ordú agus, ar an gcaoi sin, an t‐achomharcóir a chur faoi mhíbhuntáiste, ar an bhforas nach ndearna an tomhaltóir agóid in aghaidh na teorann sin?”
 An cheist arna tarchur chun réamhrialú
 19 Lena ceist, iarrann an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an gcaithfear Airteagal 6(1) de Threoir 93/13 a léirmhíniú sa chaoi go ciallaíonn sé go bhfuil bac ar phrionsabail de nós imeachta cúirte náisiúnta a chur i bhfeidhm, faoi nach féidir leis an gcúirt náisiúnta, atá ag éisteacht achomhairc i gcoinne breithiúnas a chuireann teorainn ama le haisíoc suimeanna a d’íoc an tomhaltóir go míchuí faoi théarma atá dearbhaithe a bheith éagórach, saincheist a ardú, uaithi féin, ina líomhnaítear sárú ar an bhforáil sin agus a ordú go n‐aisíocfar na suimeanna sin ina n‐iomláine.
 20 Ní mór a mheabhrú go bhforálfaidh na Ballstáit, faoi Airteagal 6(1) de Threoir 93/13, nach mbeidh téarmaí éagóracha i gconradh arna thabhairt i gcrích le tomhaltóir ag díoltóir nó soláthróir ina gceangal ar thomhaltóirí.
 21 Thairis sin, ceanglaítear le Treoir 93/13 ar na Ballstáit, mar is léir ó Airteagal 7(1) di, arna léamh in éineacht leis an gceathrú haithris is fiche di, foráil a dhéanamh maidir le modhanna leordhóthanacha agus éifeachtacha chun bac a chur ar úsáid leanúnach téarmaí éagóracha i gconarthaí tomhaltóra arna dtabhairt i gcrích ag díoltóirí nó soláthróirí (breithiúnas an 26 Meitheamh 2019, Addiko Bank, C‐407/18, EU:C:2019:537, mír 44 agus an cásdlí dá dtagraítear).
 22 In éagmais rialacha arna leagan síos le dlí an Aontais, is faoi dhlíchóras inmheánach na mBallstát a bhaineann rialacha mionsonraithe na nósanna imeachta maidir le cosaint na gceart a eascraíonn ó dhlí an Aontais a áirithiú, de bhua phrionsabal neamhspleáchas nós imeachta na mBallstát. Mar sin féin, ní fhéadfaidh na rialacha mionsonraithe sin a bheith níos lú fabhair ná na rialacha lena rialaítear cásanna inmheánacha comhchosúla (prionsabal na coibhéise) ná a bheith réitithe ar shlí a fhágfaidh go mbeidh sé dodhéanta nó ródheacair na cearta a thugtar i ndlíchóras an Aontais a fheidhmiú (prionsabal na héifeachtachta) (breithiúnas an 26 Meitheamh 2019, Addiko Bank, C‐407/18, EU:C:2019:537, mír 46 agus an cásdlí dá dtagraítear).
 23 Maidir le prionsabal na coibhéise, mar a luaigh an tAbhcóide Ginearálta i bpointe 44 dá Thuairim, is faoin gcúirt náisiúnta atá sé a chinneadh, i bhfianaise na rialacha mionsonraithe nós imeachta le haghaidh achomharc is infheidhme faoin dlí náisiúnta, comhlíonadh an phrionsabail sin i bhfianaise ábhar, chúis agus eilimintí bunriachtanacha na gcaingne lena mbaineann (féach, go háirithe, breithiúnas an 20 Meán Fómhair 2018, EOS KSI Slovensko, C‐448/17, EU:C:2018:745, mír 40)
 24 Maidir leis sin, chinn an Chúirt Bhreithiúnais nach mór Airteagal 6(1) de Threoir 93/13 a mheas mar riail atá coibhéiseach le rialacha náisiúnta atá rangaithe, laistigh den chóras dlí inmheánach, mar rialacha beartais phoiblí (breithiúnas an 17 Bealtaine 2018, Karel de Grote – Hogeschool Katholieke Hogeschool Antwerpen, C‐147/16, EU:C:2018:320, mír 35).
 25 Leanann, i gcomhréir le prionsabal na coibhéise, i gcás ina bhfuil, faoin dlí náisiúnta, an chúirt náisiúnta ag rialú ar achomharc i dteideal nó faoi oibleagáid measúnú a dhéanamh, uaithi féin, ar dhlíthiúlacht gnímh dhlíthiúil i bhfianaise rialacha náisiúnta beartais phoiblí, go gcaithfidh an chúirt sin a bheith i dteideal nó faoi oibleagáid freisin, fiú murar ardaíodh ag an gcéad chéim ceist maidir le dlíthiúlacht an ghnímh sin i bhfianaise na rialacha sin, measúnú a dhéanamh, uaithi féin, ar dhlíthiúlacht an ghnímh sin i bhfianaise na forála sin i dTreoir 93/13. Dá bhrí sin, i gcás den sórt sin, má thugann na nithe i gcomhad na cúirte achomhairc náisiúnta ar an gcúirt sin nádúr éagórach féideartha téarma chonarthaigh a cheistiú, tá sé d’oibleagáid ar an gcúirt sin dlíthiúlacht an téarma sin a mheasúnú, uaithi féin, i bhfianaise na gcritéar atá leagtha síos sa Treoir sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 30 Bealtaine 2013, Jőrös, C‐397/11, EU:C:2013:340, mír 30).
 26 Tá tuairimí éagsúla ag na páirtithe atá tar éis barúlacha i scríbhinn a chur faoi bhráid na Cúirte Breithiúnais sna himeachtaí seo maidir le cibé an bhfuil aon chásdlí de chuid an Tribunal Constitucional (an Chúirt Bhunreachtúil, an Spáinn) nó an Tribunal Supremo (an Chúirt Uachtarach) ar dá réir a bheadh feidhmiú uaithi féin rialacha beartais phoiblí mar eisceacht do phrionsabail nós imeachta na cúirte i gceist. Ós rud é gur foráil atá coibhéiseach le riail náisiúnta beartais phoiblí é Airteagal 6 de Threoir 93/13, leanann as sin, má mheastar, de réir cásdlí náisiúnta, gur eisceacht iad rialacha beartais phoiblí den sórt sin d’fheidhmiú phrionsabail nós imeachta na cúirte i gceist, nach mór don chúirt náisiúnta a éisteann an t‐achomharc a bheith in ann saincheist a ardú, uaithi féin, ina líomhnaítear sárú ar Airteagal 6(1) de Threoir 93/13.
 27 Is faoin gcúirt a rinne an tarchur atá sé a chinneadh an bhfuil cásdlí náisiúnta den sórt sin ann. Má tá an cásdlí sin ann, bheadh sé ina cheangal ar an gcúirt a rinne an tarchur, i gcomhréir le prionsabal na coibhéise, na prionsabail sin de nós imeachta na cúirte a fhágáil gan feidhm agus cead a thabhairt don tomhaltóir feidhm a bhaint as na cearta atá aige faoi Threoir 93/13 agus a cheart chun brath ar chásdlí na Cúirte Breithiúnais, nó an fhéidearthacht sin a chur ar fáil dó uaithi féin.
 28 Maidir le prionsabal na héifeachtachta, leanann as cásdlí na Cúirte Breithiúnais go gcaithfear anailís a dhéanamh ar gach cás ina gcuirtear an cheist i dtaobh an bhfágann foráil náisiúnta nós imeachta go bhfuil cur i bhfeidhm dhlí an Aontais dodhéanta nó ródheacair, agus ról na forála sin sa nós imeachta ina iomláine, seoladh an nós imeachta agus a ghnéithe speisialta ina n‐iomláine á gcur san áireamh, agus, i gcás inarb iomchuí, na prionsabail is bunús leis an gcóras breithiúnach náisiúnta, amhail cosaint chearta na cosanta, prionsabal na deimhneachta dlíthiúla agus seoladh cuí na n-imeachtaí (breithiúnas an 22 Aibreán 2021, Profi Credit Slovakia, C‐485/19, EU:C:2021:313, mír 53.) Ó thaobh an mhéid sin de, chinn an Chúirt Bhreithiúnais nach féidir le hurramú phrionsabal na héifeachtachta dul chomh fada le héighníomhaíocht iomlán an tomhaltóra lena mbaineann a chúiteamh ina hiomláine (breithiúnas an 1 Deireadh Fómhair 2015, ERSTE Bank Hungary, C‐32/14, EU:C:2015:637, mír 62).
 29 Ina theannta sin, shonraigh an Chúirt go bhfuil ceanglas maidir le cosaint éifeachtach bhreithiúnach i gceist leis an oibleagáid atá ar na Ballstáit éifeachtacht na gceart atá ag daoine aonair faoi dhlí an Aontais a áirithiú, go háirithe i gcás na gceart a eascraíonn as Treoir 93/13, ceanglas a athdhearbhaítear in Airteagal 7(1) den Treoir sin agus a chumhdaítear freisin in Airteagal 47 den Chairt, a bhfuil feidhm aige, inter alia, maidir le sainiú na rialacha mionsonraithe nós imeachta a bhaineann le caingne os comhair na gcúirteanna atá bunaithe ar na cearta sin (féach, chuige sin, breithiúnas an 10 Meitheamh 2021, BNP Paribas Personal Finance, C‐776/19 go C‐782/19, EU:C:2021:470, mír 9 agus an cásdlí dá dtagraítear).
 30 I ndáil leis sin, chinn an Chúirt, in éagmais athbhreithniú éifeachtach ar nádúr éagórach féideartha théarmaí an chonartha lena mbaineann, nach féidir urramú na gceart a thugtar le Treoir 93/13 a ráthú (breithiúnas an 4 Meitheamh 2020, Kancelaria Medius, C‐495/19, EU:C:2020:431, mír 35 agus an cásdlí dá dtagraítear).
 31 Dá bhrí sin, ní féidir leis na coinníollacha a leagtar síos leis an dlí náisiúnta, dá dtagraítear in Airteagal 6(1) de Threoir 93/13, an bonn a bhaint de shubstaint an chirt atá ag tomhaltóirí de bhun na forála sin nach mbeidh siad faoi cheangal ag téarma a mheastar a bheith éagórach (breithiúnais an 21 Nollaig 2016, Gutiérrez Naranjo agus páirtithe eile, C‐154/15, C‐307/15 agus C‐308/15, EU:2016:980, mír 71, agus an 26 Eanáir 2017, Banco Primus, C‐421/14, EU:C:2017:60, mír 51).
 32 Mar sin féin, tá sé tábhachtach a mheabhrú a thábhachtaí atá an prionsabal maidir le res judicata i ndlíchóras an Aontais Eorpaigh agus sna dlíchórais náisiúnta araon. Go bunúsach, tá sé ráite ag an gCúirt cheana féin, d’fhonn cobhsaíocht an dlí agus an chaidrimh dhlíthiúil agus riaradh cuí an cheartais araon a ráthú, tá sé tábhachtach nach bhféadfaí in ann cinntí cúirte atá críochnaitheach tar éis gach leigheas atá ar fáil a bheith ídithe nó tar éis dhul in éag na dteorainneacha ama atá ann chun na leigheasanna sin a fheidhmiú a thabhairt faoi cheist a thuilleadh (féach, go háirithe, breithiúnais an 6 Deireadh Fómhair 2009, Asturcom Telecomunicaciones, C‐40/08, EU:C:2009:615, míreanna 35 agus 36, agus an 26 Eanáir 2017, Banco Primus, C‐421/14, EU:C:2017:60, mír 46)
 33 Chomh maith leis sin, d’aithin an Chúirt Bhreithiúnais nach cosaint absalóideach í cosaint an tomhaltóra. Chinn sí, go háirithe, nach gceanglaítear le dlí an Aontais ar chúirt náisiúnta gan rialacha nós imeachta inmheánach a thugann éifeacht res judicata do chinneadh a fheidhmiú, fiú i gcás ina leigheasfadh sé sin sárú ar fhoráil, de nádúr ar bith, atá i dTreoir 93/13 (féach, chuige sin, breithiúnais an 6 Deireadh Fómhair 2009, Asturcom Telecomunicaciones, C‐40/08, EU:C:2009:615, mír 37, agus an 21 Nollaig 2016, Gutiérrez Naranjo agus páirtithe eile, C‐154/15, C‐307/15 agus C‐308/15, EU:C:2016:980, mír 68) faoi réir phrionsabail na coibhéise agus na héifeachtachta a chomhlíonadh, i gcomhréir leis an gcásdlí dá dtagraítear i pointe 22 den bhreithiúnas seo, áfach.
 34 I mír 72 dá breithiúnas an 21 Nollaig 2016, Gutiérrez Naranjo agus páirtithe eile (C‐154/15, C‐307/15 agus C‐308/15, EU:C:2016:980), chinn an Chúirt, mar sin, gurb ionann an teorainn ama leis na héifeachtaí dlíthiúla a eascraíonn as an dearbhú go raibh “clásail íosráta” ar neamhní, a rinne an Tribunal Supremo (an Chúirt Uachtarach) ina bhreithiúnas an 9 Bealtaine 2013, go ginearálta, agus an ceart a bhaint de thomhaltóir a bhfuil conradh iasachta morgáiste, ina bhfuil clásal den sórt sin, tugtha i gcrích aige roimh an dáta sin chun aisíoc iomlán a fháil ar na suimeanna a d’íoc sé go míchuí don bhunaíocht bhaincéireachta ar bhonn an chlásail sin le linn na tréimhse roimh an 9 Bealtaine 2013.
 35 Chinn an Chúirt Bhreithiúnais, dá bhrí sin, nach gcuimsítear i gcásdlí náisiúnta, amhail an cásdlí a eascraíonn as breithiúnas an 9 Bealtaine 2013 ón Tribunal Supremo (an Chúirt Uachtarach), a bhaineann le teorannú ama na n‐éifeachtaí dlíthiúla a eascraíonn as dearbhú go bhfuil téarma conarthach éagórach faoi Airteagal 6(1) de Threoir 93/13, ach cosaint theoranta do thomhaltóirí a rinne conradh iasachta morgáiste ina bhfuil “clásal íosráta” roimh dháta fógartha an bhreithiúnais lena suitear an nádúr éagórach sin, agus is cosaint neamhiomlán agus neamhleor an chosaint sin agus ní hionann í agus modh leordhóthanach nó éifeachtach chun cosc a chur ar úsáid na dtéarmaí sin, contrártha d’fhorálacha Airteagal 7(1) den Treoir sin (breithiúnas an 21 Nollaig 2016, Gutiérrez Naranjo agus páirtithe eile, C‐154/15, C‐307/15 agus C‐308/15, EU:C:2016:980, mír 73).
 36 Sna himthosca sin, chinn an Chúirt Bhreithiúnais nach mór Airteagal 6(1) de Threoir 93/13 a léirmhíniú sa chaoi gur cosc é ar chásdlí náisiúnta a chuireann teorainn ama leis na héifeachtaí aisíoca, ar éifeachtaí aisíoca iad a bhaineann leis an dearbhú gur téarma éagórach é téarma atá i gconradh a thug díoltóir nó soláthróir i gcrích le tomhaltóir, do shuimeanna amháin a íocadh go míchuí de bhun téarma den sórt sin tar éis fhógairt an bhreithiúnais go bhfuil sé éagórach (breithiúnas an 21 Nollaig 2016, Gutiérrez Naranjo agus páirtithe eile, C‐154/15, C‐307/15 agus C‐308/15, EU:C:2016:980, mír 75).
 37 Sna príomhimeachtaí, glactar leis nár thaisc an tomhaltóir achomharc nó cros-achomharc i gcoinne bhreithiúnas na chéad chéime lena bhforchuirtear teorainn ama leis na héifeachtaí aisíoca i leith na suimeanna a fuarthas faoin téarma éagórach.
 38 Ba cheart a thabhairt faoi deara, áfach, in imthosca an cháis seo, cé nár thionscain an tomhaltóir achomharc laistigh den tréimhse ama iomchuí, gur féidir a chur ina leith sin go raibh, nuair a thug an Chúirt Bhreithiúnas breithiúnas an 21 Nollaig 2016, Gutiérrez Naranjo agus páirtithe eile (C‐154/15, C‐307/15 agus C‐308/15, EU:C:2016:980), an tréimhse inar féidir achomharc nó cros-achomharc a thaisceadh faoin dlí náisiúnta imithe in éag cheana féin. In imthosca den sórt sin, ní féidir a mheas go raibh an tomhaltóir go hiomlán éighníomhach de réir bhrí an chásdlí dá dtagraítear i mír 28 den bhreithiúnas seo toisc nach ndearna sí agóid os comhair cúirt achomhairc i gcoinne cásdlí de chuid an Tribunal Supremo (an Chúirt Uachtarach) a bhí, go dtí sin, socair.
 39 Dá bhrí sin, is é atá i gceist le cur i bhfeidhm phrionsabail nós imeachta na cúirte náisiúnta sin, agus modhanna nós imeachta a chuirfeadh ar chumas an tomhaltóra a chearta faoi Threoir 93/13 a dhearbhú á mbaint de, ná go bhfuil sé dodhéanta nó ródheacair na cearta sin a chosaint, agus ar an gcaoi sin déantar prionsabal na héifeachtachta a shárú.
 40 I bhfianaise an mhéid roimhe seo, is é an freagra ar an gceist a tarchuireadh ná nach mór Airteagal 6(1) de Threoir 93/13, arna léamh i bhfianaise phrionsabail na coibhéise agus na héifeachtachta, a léirmhíniú sa chaoi go gcuirtear bac leis ar chur i bhfeidhm phrionsabail nós imeachta na cúirte náisiúnta faoi nach féidir le cúirt náisiúnta atá ag éisteacht achomhairc i gcoinne breithiúnas a chuireann teorainn ama le haisíoc na suimeanna a d’íoc an tomhaltóir go míchuí faoi théarma a dearbhaíodh a bheith éagórach saincheist ina líomhnaítear sárú ar an bhforáil sin a ardú, uaithi féin, agus aisíoc iomlán na suimeanna sin a ordú, i gcás nach féidir mainneachtain an tomhaltóra lena mbaineann an teorainn ama sin a chonspóid a chur i leith éighníomhaíocht iomlán an tomhaltóra.
 Costais
 41 Ós rud é, a mhéid a bhaineann sé leis na páirtithe sna príomhimeachtaí, go bhfuil na himeachtaí mar chéim sa chás os comhair na cúirte náisiúnta, baineann ceist na gcostas leis an gcúirt sin. Níl na costais a tabhaíodh trí bharúlacha a cuireadh faoi bhráid na Cúirte, seachas costais na bpáirtithe sin, inghnóthaithe.
 Ar na forais sin, rialaíonn an Chúirt Bhreithiúnais (an Mór‐Dhlísheomra) mar seo a leanas:
 Ní mór Airteagal 6(1) de Threoir 93/13/CEE ón gComhairle an 5 Aibreán 1993 maidir le téarmaí éagóracha i gconarthaí tomhaltóra, arna léamh i bhfianaise phrionsabail na coibhéise agus na héifeachtachta, a léirmhíniú sa chaoi go gcuirtear bac leis ar chur i bhfeidhm phrionsabail nós imeachta na cúirte náisiúnta faoi nach féidir le cúirt náisiúnta atá ag éisteacht achomhairc i gcoinne breithiúnas a chuireann teorainn ama le haisíoc na suimeanna a d’íoc an tomhaltóir go míchuí faoi théarma a dearbhaíodh a bheith éagórach saincheist ina líomhnaítear sárú ar an bhforáil sin a ardú, uaithi féin, agus aisíoc iomlán na suimeanna sin a ordú, i gcás nach féidir mainneachtain an tomhaltóra lena mbaineann an teorainn ama sin a chonspóid a chur i leith éighníomhaíocht iomlán an tomhaltóra.
 Sínithe:
 * Teanga an cháis: an Spáinnis.


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Tähtis õiguslik teade
 |
 22007A0713(05)
 Kirjavahetuse teel sõlmitud kokkulepe Euroopa Liidu ja Filipiini Vabariigi vahel seoses Filipiini Vabariigi osalemisega Euroopa Liidu järelevalvemissioonil Acehis (Indoneesia) (Acehi järelevalvemissioon – AJM)
 Euroopa Liidu Teataja L 183 , 13/07/2007 Lk 0076 - 0081
 TÕLGEKirjavahetuse teel sõlmitudkokkulepeEuroopa Liidu ja Filipiini Vabariigi vahel seoses Filipiini Vabariigi osalemisega Euroopa Liidu järelevalvemissioonil Acehis (Indoneesia) (Acehi järelevalvemissioon – AJM)A. Euroopa Liidu kiriJakarta, 26. oktoober 2005Teie Ekstsellents,Indoneesia valitsuse ja Vaba Acehi Liikumise vahel 15. augustil 2005 Helsingis alla kirjutatud vastastikuse mõistmise memorandumis nähakse muuhulgas ette, et Euroopa Liit ja osalevad ASEANi riigid moodustavad Acehis (Indoneesia) Acehi järelevalvemissiooni (AJM). Nimetatud vastastikuse mõistmise memorandumis nähakse samuti ette, et AJMi ja selle liikmete staatus, privileegid ja immuniteedid lepitakse kokku Indoneesia valitsuse ja Euroopa Liidu vahel.Sellest tulenevalt on mul au käesoleva kirja lisas esitada sätted, mida AJMi käigus kohaldataks teie riigi ja teie riigi lähetatud isikkoosseisu liikmete suhtes, kelle staatuse, privileegide ja immuniteetide suhtes lepitakse kokku Indoneesia valitsuse, Euroopa Liidu ja osalevate ASEANi riikide vahelise kokkuleppega.Oleksin tänulik, kui te kinnitaksite oma nõusolekut lisas esitatud sätetega ning samuti kinnitaksite oma arusaamist, et käesolev kiri ja selle lisa moodustavad koos teie vastuskirjaga õiguslikult siduva kokkuleppe Euroopa Liidu ja Filipiini Vabariigi valitsuse vahel, mis jõustub teie vastuskirja allkirjastamise päeval ning kehtib teie riigi AJMis osalemise vältel.Palun võtke vastu, Teie Ekstsellents, minu sügavaim lugupidamine.I LISA1. Ilma et see piiraks Euroopa Liidu sõltumatust otsuste vastuvõtmisel, osaleb Filipiini Vabariik vastastikuse mõistmise memorandumi kohaselt AJMis vastavalt järgmistele sätetele ja mis tahes nõutavatele rakenduseeskirjadele.2. Euroopa Liidu osalemine põhineb nõukogu poolt 9. septembril 2005 vastuvõetud ühismeetmel, mis käsitleb Euroopa Liidu järelevalvemissiooni Acehis (Indoneesia) (Acehi järelevalvemissioon – AJM). Filipiini Vabariik ühineb käesoleva lisa sätete kohaselt ühismeetme nende sätetega, mis käsitlevad tema ja tema isikkoosseisu osalemist AJMis.3. Otsus lõpetada Euroopa Liidu osalemine AJMis võetakse vastu Euroopa Liidu Nõukogu poolt pärast konsulteerimist Filipiini Vabariigiga, tingimusel et Filipiini Vabariik osaleb nimetatud otsuse vastuvõtmise päeval jätkuvalt AJMis.4. Filipiini Vabariik tagab, et tema AJMis osalev isikkoosseis täidab oma ülesandeid kooskõlas- Euroopa Liidu Nõukogu poolt 9. septembril 2005 vastuvõetud ühismeetme asjakohaste sätete ja selle võimalike hilisemate muudatustega;- Euroopa Liidu Nõukogu poolt 9. septembril 2005 heakskiidetud operatsiooni plaaniga;- käesoleva kokkuleppe rakenduseeskirjadega.5. Filipiini Vabariigi poolt AJMile lähetatud isikkoosseis täidab oma kohustusi ja tegutseb ainult AJMi huve silmas pidades.6. Filipiini Vabariik teavitab AJMi missiooni juhti õigeaegselt igast muudatusest oma panuses AJMile.7. AJMile lähetatud isikkoosseisu liikmed läbivad missiooni alguses arstliku läbivaatuse, nad vaktsineeritakse ja tunnistatakse Filipiini Vabariigi pädeva asutuse tõendiga teenistuseks tervislikult sobivaks. AJMile lähetatud isikkoosseisu liikmed esitavad selle tõendi koopia.8. AJMi isikkoosseisu liikmete, sealhulgas Filipiini Vabariigi poolt AJMile lähetatud isikkoosseisu liikmete, staatust reguleeritakse Indoneesia valitsuse, Euroopa Liidu ja osalevate ASEANi riikide vahelise kokkuleppega, mis käsitleb AJMi staatust, privileege ja immuniteete.9. Ilma et see piiraks punktis 8 osutatud missiooni staatuse kokkuleppe kohaldamist, teostab Filipiini Vabariik jurisdiktsiooni AJMis osalevate oma riigi isikkoosseisu liikmete üle.10. Filipiini Vabariik vastutab siseriikliku õiguse kohaselt ja vastavalt AJMi staatust, privileege ja immuniteete käsitleva kokkuleppega antud mis tahes immuniteetidele kõigi nõuete eest, mis on esitatud seoses AJMis osalemisega, kui nõude on esitanud tema isikkoosseisu liige või käib see tema isikkoosseisu liikme kohta. Filipiini Vabariik vastutab kooskõlas oma õigusnormidega oma isikkoosseisu liikmete suhtes mis tahes meetmete, eelkõige õiguslike või distsiplinaarmeetmete võtmise eest.11. Käesoleva kirjavahetuse allkirjastamisel kohustub Filipiini Vabariik vastastikuse põhimõtte alusel esitama deklaratsiooni, millega ta loobub AJMis osalevate riikide vastu nõuete esitamisest. Sellise deklaratsiooni näidis on esitatud II lisas.12. Euroopa Liit tagab, et tema liikmesriigid esitavad vastastikuse põhimõtte alusel käesoleva kirjavahetuse allkirjastamisel deklaratsiooni, millega nad loobuvad AJMis osaleva Filipiini Vabariigi vastu nõuete esitamisest. Sellise deklaratsiooni näidis on esitatud II lisas.13. Salastatud teabe vahetamise ja julgeolekueeskirjad on sätestatud III lisas. Pädevad asutused, sealhulgas AJMi missiooni juht, võivad välja anda täiendavaid juhiseid.14. Kogu AJMis osalev isikkoosseis jääb täielikult oma siseriiklike ametiasutuste alluvusse.15. Siseriiklikud ametiasutused annavad operatiivjuhtimise üle AJMi missiooni juhile, kes kasutab juhtimiseks hierarhilist juhtimisstruktuuri.16. Missiooni juht juhib AJMi ja hoolitseb selle igapäevase haldamise eest.17. Punktis 2 osutatud õigusakti kohaselt on Filipiini Vabariigil operatsiooni igapäevase haldamise seisukohast samad õigused ja kohustused kui AJMis osalevatel Euroopa Liidu liikmesriikidel.18. AJMi missiooni juht vastutab AJMi isikkoosseisu distsiplinaarkontrolli eest. Vajadusel võtab distsiplinaarmeetmeid asjaomane siseriiklik ametiasutus.19. Filipiini Vabariik määrab riikliku kontaktisiku, kes esindab AJMis oma riiklikku kontingenti. Riiklik kontaktisik annab AJMi missiooni juhile aru siseriiklikest küsimustest ja vastutab kontingendi igapäevase distsipliini eest.20. Filipiini Vabariik katab kõik oma missioonil osalemisega seotud kulud.21. Filipiini Vabariik ei osale AJMi tegevuseelarve rahastamises.22. Kui põhjustatakse missiooni toimumisriigist pärit füüsilise isiku surm või vigastus või füüsilise või juriidilise isiku vara hävimine või rikkumine, maksab Filipiini Vabariik, kui ta on tunnistatud vastutavaks, kompensatsiooni vastavalt tingimustele, mis on ette nähtud punktis 8 osutatud kokkuleppega, mis käsitleb AJMi staatust, privileege ja immuniteete.23. Euroopa Liidu Nõukogu peasekretäri / ühise välis- ja julgeolekupoliitika kõrge esindaja või missiooni juhi ja Filipiini Vabariigi pädevate ametiasutuste vahel sõlmitakse kõik käesoleva kokkuleppe rakendamiseks vajalikud tehnilised ja haldusalased kokkulepped.24. Mõlemal kokkuleppe osapoolel on õigus käesolev kokkulepe ühekuulise kirjaliku etteteatamisega lõpetada.25. Käesoleva kokkuleppe tõlgendamisest või kohaldamisest tulenevad vaidlused lahendatakse kokkuleppe osapoolte vahel üksnes diplomaatilisel teel.II LISAPunktides 11 ja 12 osutatud vastastikuste deklaratsioonide tekstidEuroopa Liidu liikmesriikide tekst:"Euroopa Liidu liikmesriigid, kes kohaldavad Euroopa Liidu Nõukogu poolt 9. septembril 2005 vastu võetud ühismeedet, mis käsitleb Euroopa Liidu järelevalvemissiooni Acehis (Acehi järelevalvemissioon – AJM), loobuvad, niivõrd kui seda lubavad nende siseriiklikud õigussüsteemid, võimaluse korral nõuetest Filipiini Vabariigi vastu oma isikkoosseisu vigastuste ja surma korral või nimetatud riikidele kuuluvale ja AJMis kasutatavatele vahenditele tekitatud kahju või selliste vahendite hävimise korral, kui selline vigastus, surm või varaline kahju:- oli põhjustatud Filipiini Vabariigi isikkoosseisu poolt AJMiga seotud tööülesannete täitmisel, välja arvatud kui oli tegemist raske hooletuse või tahtliku üleastumisega, või- tulenes Filipiini Vabariigile kuuluvate mis tahes vahendite kasutamisest, eeldusel et asjaomaseid vahendeid kasutati seoses operatsiooniga, välja arvatud kui see tekkis nimetatud vahendeid kasutava AJMile lähetatud Filipiini Vabariigi isikkoosseisu liikme raske hooletuse või tahtliku üleastumise tõttu."Filipiini Vabariigi tekst:"Vastastikuse mõistmise memorandumi lõikes 5.3 ja Euroopa Liidu Nõukogu poolt 9. septembril 2005 vastu võetud ühismeetmes, mis käsitleb Euroopa Liidu järelevalvemissiooni Acehis (Acehi järelevalvemissioon – AJM), osutatud AJMis Filipiini Vabariik loobub, niivõrd kui seda lubab tema siseriiklik õigussüsteem, võimaluse korral nõuetest AJMis osaleva mis tahes teise riigi vastu oma isikkoosseisu liikme vigastuste ja surma korral või talle kuuluvale ja AJMis kasutatavatele vahenditele tekitatud kahju või selliste vahendite hävimise korral, kui selline vigastus, surm või varaline kahju:- oli põhjustatud isikkoosseisu liikme poolt AJMiga seotud tööülesannete täitmisel, välja arvatud kui oli tegemist raske hooletuse või tahtliku üleastumisega, või- tekkis AJMis osaleva riigi vahendite kasutamisest, tingimusel et neid vahendeid kasutati missiooni tegevuse käigus, välja arvatud kui see tekkis AJMi isikkoosseisu liikme raske hooletuse või tahtliku üleastumise tõttu."III LISASalastatud teabe vahetamise ja julgeolekueeskirjadAJMi kontekstis asjakohase salastatud teabe (salastatuse kategooriani RESTRICTED (RESTREINT UE)) Euroopa Liidu ja Filipiini Vabariigi vahelist vahetamist reguleeriva raamistiku kehtestamise eesmärgil kohaldatakse järgmiseid eeskirju.Filipiini Vabariik tagab, et talle edastatud Euroopa Liidu salastatud teave (st mis tahes teave, nimelt mis tahes vormis edasiantavad teadmised, või materjal, mida tuleb kaitsta loata avalikustamise eest ja millele on määratud asjakohane salastatuse kategooria) säilitab sellele Euroopa Liidu poolt määratud salastatuse kategooria ning et ta turvab kõnealust teavet, järgides nõukogu julgeolekueeskirjadel [1] põhinevaid eeskirju, milleks on eelkõige järgmised eeskirjad:- Filipiini Vabariik ei kasuta talle edastatud Euroopa Liidu salastatud teavet muudel eesmärkidel, kui ainult neil, milleks Euroopa Liidu salastatud teave Filipiini Vabariigile on edastatud ning mis koostaja on kindlaks määranud;- Filipiini Vabariik ei avalda sellist teavet kolmandatele osapooltele ilma Euroopa Liidu eelneva nõusolekuta;- Filipiini Vabariik tagab, et juurdepääs talle avaldatud Euroopa Liidu salastatud teabele antakse ainult isikutele, kellel on "teadmisvajadus";- Filipiini Vabariik tagab, et enne juurdepääsu võimaldamist Euroopa Liidu salastatud teabele teavitatakse isikuid, kes taotlevad juurdepääsu sellisele teabele, neile avaldatava teabe salastatuse kategooriale vastavatest julgeolekueeskirjade nõuetest, ning tagab, et nad nimetatud nõudeid täidavad;- Euroopa Liidu salastatud teave edastatakse Filipiini Vabariigile diplomaatilise posti, sõjaväelise postiteenuse, turvalise postiteenuse, turvaliste sideteenuste või kullerposti abil, võttes arvesse teabe salastatuse kategooriat. Filipiini Vabariik teatab Euroopa Liidu Nõukogu peasekretariaadile eelnevalt selle organi nime ja aadressi, mis vastutab salastatud teabe julgeoleku eest, ning täpsed aadressid, kuhu teave ja dokumendid tuleb edastada;- Filipiini Vabariik tagab, et kõiki kohti, piirkondi, hooneid, büroosid, ruume, side- ja teabesüsteeme jms, kus säilitatakse ja/või käideldakse Euroopa Liidu salastatud teavet ja dokumente, kaitstakse asjakohaste füüsiliste julgeolekumeetmetega;- Filipiini Vabariik tagab, et talle edastatud Euroopa Liidu salastatud dokumendid kantakse nende kättesaamisel spetsiaalsesse registrisse. Filipiini Vabariik tagab, et talle avaldatud Euroopa Liidu salastatud dokumentide koopiate (mida võidakse teha dokumente saavas organis) osas kantakse sellesse spetsiaalsesse registrisse koopiate arv ning teave koopiate kasutajate ja hävitamise kohta;- Filipiini Vabariik teatab Euroopa Liidu Nõukogu peasekretariaadile kõikidest juhtudest, mil talle avaldatud Euroopa Liidu salastatud teave satub ohtu. Filipiini Vabariik algatab sellisel juhul uurimise ning võtab asjakohased meetmed sellise olukorra kordumise vältimiseks.Käesolevate eeskirjade kohaldamisel käsitletakse Euroopa Liidule edastatud Filipiini Vabariigi salastatud teavet kui Euroopa Liidu salastatud teavet ning selle suhtes kohaldatakse samaväärsel tasemel kaitset.Pärast seda kui käesolev kokkulepe on lõppenud või lõpetatud, jätkatakse kogu käesoleva kokkuleppe kohaselt edastatud või vahetatud salastatud teabe või materjali kaitsmist kooskõlas käesoleva kokkuleppe sätetega.B. Filipiini Vabariigi vastuskiriJakarta, 17 January 2006Your Excellency,I have the honor to refer to the letter of your predecessor as representative of the President of the Council of the European Union, H.E. Charles Humfrey, CMG, dated 26 October 2005, together with its Annex, which read as follows:"The Memorandum of Understanding (MoU) between the Government of Indonesia (GoI) and the Free Aceh Movement (GAM) signed at Helsinki on 15 August 2005, provides inter alia for the establishment by the European Union and ASEAN Contributing Countries of an Aceh Monitoring Mission (AMM) in Aceh, (Indonesia). This MoU also provides that the status, privileges and immunities of the AMM and its members will be agreed between the GoI and the European Union.Accordingly, I have the honour to propose, in the Annex to this letter, the provisions which would apply to the participation of your country in the AMM, and the personnel deployed by your country, the status, privileges and immunities of which are set out in the agreement in the GoI, the EU and the ASEAN Contributing Countries.I would be grateful if you could confirm your acceptance of the provisions set out in the Annex, and also confirm your understanding that this letter and its Annex, together with your reply, shall constitute a legally binding agreement between the EU and the Government of the Republic of the Philippines, which shall enter into force on the day of signature of your reply, and shall remain in force for the duration of your country's participation in the AMM.Please accept, Excellency, the assurances of my highest consideration."In reply to this letter dated 26 October 2005, together with its Annex, I have the honor to confirm, on behalf of the Government of the Republic of the Philippines, its acceptance of the provisions set out in the Annex, and also confirm its understanding that this letter, shall constitute a legally binding agreement between the Government of the Republic of the Philippines and the European Union, which shall enter into force on the date of this letter.Accept, Excellency, the renewed assurances of my highest consideration.+++++ TIFF +++++SHULAN O. PRIMAVERAAmbassador Extraordinary and Plenipotentiary of the Republic of the Philippines[1] EÜT L 101, 11.4.2001, lk 1. Käesolevale kirjale lisatud dokument.--------------------------------------------------


type: caselaw

text:
 6.10.2007
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 C 235/3
 Hotărârea Curții (Marea Cameră) din 18 iulie 2007 (cerere având ca obiect pronunțarea unei hotărâri preliminare formulată de Korkein hallinto-oikeus — Finlanda) — Oy AA
 (Cauza C-231/05) (1)
 (Libertatea de stabilire - Legislație fiscală în materie de impozit pe venit - Deductibilitate pentru o societate a sumelor plătite cu titlu de transfer financiar intragrup - Obligația societății beneficiare a transferului de a avea, de asemenea, sediul în statul membru vizat)
 (2007/C 235/05)
 Limba de procedură: finlandeza
 Instanța de trimitere
 Korkein hallinto-oikeus
 Părțile din acțiunea principală
 Reclamantă: Oy AA
 Obiectul
 Cerere având ca obiect pronunțarea unei hotărâri preliminare — Korkein hallinto-oikeus — Interpretarea articolelor 43 CE, 56 CE și 58 CE — Legislație fiscală în materie de impozit pe venit — Deductibilitatea pentru o societate a sumelor plătite cu titlu de transfer financiar intragrup, subordonată condiției ca societatea care primește transferul să aibă, de asemenea, sediul în statul membru vizat
 Dispozitivul
 Articolul 43 CE nu se opune unui regim stabilit de legislația unui stat membru, precum cel în discuție în acțiunea principală, potrivit căruia o filială rezidentă în acest stat membru nu poate să deducă din veniturile sale impozabile un transfer financiar intragrup efectuat de aceasta în favoarea societății sale mamă decât în măsura în care aceasta din urmă are sediul în același stat membru.
 (1) JO C 193, 6.8.2005.


text:
 15.6.2013
 SL
 Uradni list Evropske unije
 C 171/19
 Predlog za sprejetje predhodne odločbe, ki ga je vložilo Hoge Raad der Nederlanden (Nizozemska) 2. aprila 2013 – Turbu.com BV, druga stranka v postopku: Staatssecretaris van Financiën
 (Zadeva C-163/13)
 2013/C 171/37
 Jezik postopka: nizozemščina
 Predložitveno sodišče
 Hoge Raad der Nederlanden
 Stranki v postopku v glavni stvari
 Vložnica kasacijske pritožbe: Turbu.com BV
 Druga stranka v postopku: Staatssecretaris van Financiën
 Vprašanje za predhodno odločanje
 Ali morajo nacionalni organi in sodišča na podlagi prava Evropske unije zavrniti uporabo oprostitve davka na dodano vrednost v zvezi z dobavo znotraj Skupnosti, kadar je na podlagi objektivnih okoliščin ugotovljeno, da je bil davek na dodano vrednost v zvezi z zadevnim blagom utajen in da je davčni zavezanec vedel ali bi moral vedeti, da je sodeloval pri tej utaji, če nacionalno pravo ne določa, da se v takih okoliščinah oprostitev zavrne?


text:
 7.11.2016
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 C 410/27
 Beroep ingesteld op 21 september 2016 – C=Holdings/EUIPO - Trademarkers (C=commodore)
 (Zaak T-672/16)
 (2016/C 410/38)
 Taal van het verzoekschrift: Engels
 Partijen
 Verzoekende partij: C=Holdings BV (Oldenzaal, Nederland) (vertegenwoordigers: P. Maeyaert, K. Neefs, advocaten)
 Verwerende partij: Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO)
 Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Trademarkers NV (Antwerpen, België)
 Gegevens betreffende de procedure voor het EUIPO
 Houder van het betrokken merk: verzoekende partij
 Betrokken merk: internationale inschrijving, met aanduiding van de Europese Unie, van een beeldmerk met het woordelement „C=commodore” — internationale inschrijving met aanduiding van de Europese Unie nr. 907 082
 Procedure voor het EUIPO: nietigheidsprocedure
 Bestreden beslissing: beslissing van de vierde kamer van beroep van het EUIPO van 13 juli 2016 in zaak R 2585/2015-4
 Conclusies
 —
 vernietiging van de bestreden beslissing voor zover verzoeksters beroep daarbij is afgewezen en terugverwijzing van de zaak naar de kamer van beroep;
 —
 verwijzing van het EUIPO in verzoeksters kosten.
 Aangevoerd middel
 —
 schending van artikel 51, lid 1, onder a), en artikel 75, van verordening nr. 207/2009.


type: legislation

text:
 Avis juridique important
 |
 52004PC0520(01)
 Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με την υπογραφή συμφωνίας εταιρικής σχέσης και συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της αφενός, και της .ημοκρατίας του Τατζικιστάν αφετέρου /* COM/2004/0520 τελικό */
 Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά Θε την υπογραφή συΘφωνίας εταιρικής σχέσης και συνεργασίας Θεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών Θελών της αφενός, και της .ηΘοκρατίας του Τατζικιστάν αφετέρου(υποβληθείσες από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ1. Οι σχέσεις μεταξύ του Τατζικιστάν και των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διέπονται επί του παρόντος από την συμφωνία εμπορίου και συνεργασίας, που υπογράφηκε με την πρώην Σοβιετική Ένωση στις 18 Δεκεμβρίου 1989 (τέθηκε σε ισχύ την 1η Απριλίου 1990), όπως επικυρώθηκε από τη Δημοκρατία του Τατζικιστάν με την ανταλλαγή επιστολών στις 4 Φεβρουαρίου 1994. Το Συμβούλιο εξέδωσε, στις 5 Οκτωβρίου 1992, τις οδηγίες διαπραγμάτευσης, που τροποποιήθηκαν στις 10 Οκτωβρίου 2003 και η Επιτροπή άρχισε επίσημα τις διαπραγματεύσεις προκειμένου να συναφθεί μια συμφωνία εταιρικής σχέσης και συνεργασίας το Νοέμβριο του 2003. Μετά από το δεύτερο γύρο διαπραγματεύσεων, το κείμενο της συμφωνίας μονογράφτηκε στις Βρυξέλλες από τους διαπραγματευτές της Επιτροπής και της κυβέρνησης του Τατζικιστάν, στις 16 Δεκεμβρίου 2003.2. Η προτεινόμενη συμφωνία εταιρικής σχέσης και συνεργασίας θα συμβάλει στην εδραίωση και την ενίσχυση της παρουσίας της Ένωσης στο Τατζικιστάν και γενικότερα στην περιοχή της κεντρικής Ασίας, τόσο στον πολιτικό και οικονομικό τομέα, όσο και στον εμπορικό. Εξάλλου, θα ενθαρρύνει την οικονομική ανάπτυξη και θα ευνοήσει την αειφόρο ανάπτυξη, την καταπολέμηση της φτώχειας και την σταθερότητα στο Τατζικιστάν και στην κεντρική Ασία. Θα παράσχει ένα πλαίσιο συνεργασίας που η Ευρωπαϊκή Ένωση θα αναπτύξει με το Τατζικιστάν.3. Παρά το γεγονός ότι η συμφωνία ΕΕ-Τατζικιστάν συντάχθηκε κατά το πρότυπο άλλων συμφωνιών εταιρικής σχέσης και συνεργασίας, είναι η πρώτη συμφωνία που ενσωματώνει ρήτρες για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και της διάδοσης των όπλων μαζικής καταστροφής. Θα συναφθεί για διάρκεια δέκα ετών, που δύναται να ανανεωθεί με σιωπηρή παράταση από έτος σε έτος. Η συμφωνία θα ανοίξει το δρόμο για αναβάθμιση των σχέσεων σε πολλούς τομείς, με βάση την αμοιβαιότητα και την εταιρική σχέση. Βασίζεται στις θεμελιώδεις αρχές του σεβασμού της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου, καθώς και στην προώθηση της αειφόρου ανάπτυξης και την σύνδεση των διαφόρων μέσων βοήθειας (σύνδεση μεταξύ της ανθρωπιστικής βοήθειας, της αποκατάστασης και της ανάπτυξης).4. Η προτεινόμενη συμφωνία στηρίζεται σε τρεις βασικούς πυλώνες, δηλαδή τον πολιτικό διάλογο, την συνεργασία και το εμπόριο, που βασίζονται με την σειρά τους σε γενικές και θεσμικές διατάξεις.(i) Πολιτικός διάλογος: η Ένωση και το Τατζικιστάν θα καθιερώσουν έναν τακτικό πολιτικό διάλογο. Θα συνεργάζονται ιδίως για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και της διάδοσης των όπλων μαζικής καταστροφής, καθώς και της παράνομης διακίνησης, όπως εκείνης των ναρκωτικών.(ii) Συνεργασία: η συμφωνία περιλαμβάνει διατάξεις στους τομείς της κοινωνικοοικονομικής, χρηματοοικονομικής και εμπορικής συνεργασίας, των επιστημών, της τεχνολογίας και της κοινωνίας των πληροφοριών, του πολιτισμού, της εκπαίδευσης και των οπτικοακουστικών μέσων, της μεταρρύθμισης του κράτους και της δημόσιας διοίκησης, της συνεργασίας στον κοινωνικό τομέα και της συνεργασίας στον νομοθετικό τομέα. Η συμφωνία προβλέπει επίσης την ανάληψη δεσμεύσεων και δράσεων συνεργασίας όσον αφορά τον επαναπατρισμό, τον έλεγχο της παράνομης μετανάστευσης και της καταπολέμησης των ναρκωτικών και του οργανωμένου εγκλήματος. Εντάσσεται επίσης στο πλαίσιο της συμφωνίας η συνεργασία στον τομέα της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η αμοιβαία συνδρομή στον τελωνειακό τομέα καλύπτεται από χωριστό πρωτόκολλο.(iii) Η παρούσα συμφωνία περιλαμβάνει επίσης διατάξεις για το εμπόριο εμπορευμάτων και υπηρεσιών, καθώς και ορισμένες διατάξεις σχετικές με το εμπόριο και τις επενδύσεις.5. Η συμφωνία εταιρικής σχέσης και συνεργασίας είναι μια μεικτή συμφωνία που καλύπτει τομείς αρμοδιότητας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών και συνάπτεται για αρχική διάρκεια δέκα ετών.Η συμφωνία αυτή προβλέπει μια μονομερή ρήτρα αναστολής σε περίπτωση που θεωρηθεί ότι δεν εφαρμόζεται ένα σημαντικό στοιχείο της συμφωνίας (δηλαδή ο σεβασμός της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και οι αρχές της οικονομίας της αγοράς).Η συμφωνία θεσπίζει έναν μηχανισμό θεσμικής φύσης για την εφαρμογή της, ο οποίος περιλαμβάνει ένα συμβούλιο συνεργασίας, μια επιτροπή συνεργασίας και μια κοινοβουλευτική επιτροπή.Η συμφωνία αυτή δεν έχει δημοσιονομικές επιπτώσεις.6. Εν αναμονή της έναρξης της ισχύος της συμφωνίας εταιρικής σχέσης και συνεργασίας, προτείνεται η σύναψη ενδιάμεσης συμφωνίας μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Τατζικιστάν, που θα αφορά ιδίως το εμπόριο, την συνεργασία και το θεσμικό πλαίσιο, όπως αναφέρεται στο άρθρο 101 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης και συνεργασίας.7. Δεδομένου ότι η διαδικασία διαπραγμάτευσης έχει ολοκληρωθεί, η Επιτροπή προτείνει πλέον στο Συμβούλιο να εγκρίνει τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων και να κινήσει τις διαδικασίες για την υπογραφή και την σύναψη της εν λόγω συμφωνίας. Προς τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή υποβάλει τις ακόλουθες προτάσεις:(i) πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για την υπογραφή της συμφωνίας .(ii) πρόταση απόφασης του Συμβουλίου και της Επιτροπής για τη σύναψη της συμφωνίας.(iii) πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για τη σύναψη της ενδιάμεσης συμφωνίας, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.(iv) σχέδιο απόφασης της Επιτροπής για τη σύναψη της ενδιάμεσης συμφωνίας, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας.Οι διαδικασίες για την υπογραφή και τη σύναψη της συμφωνίας είναι διαφορετικές για τις δύο Ευρωπαϊκές Κοινότητες (Ευρωπαϊκή Κοινότητα και Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας):α) όσον αφορά στην υπογραφή, στην πρώτη φράση του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 2 του άρθρου 300 της συνθήκης ΕΚ προβλέπεται χωριστή απόφαση του Συμβουλίου για την υπογραφή συμφωνίας εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Στο πλαίσιο της συνθήκης ΕΚΑΕ δεν απαιτείται παρόμοια πράξηβ) όσον αφορά τη σύναψη της συμφωνίας:- το Συμβούλιο συνάπτει την συμφωνία εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, με σύμφωνη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δυνάμει των άρθρων 44 παράγραφος 2, 47 παράγραφος 2, τελευταία φράση, 55, 57 παράγραφος 2, 63 παράγραφος 3, 71, 80 παράγραφος 2, 93, 94, 133 και 181 Α της συνθήκης ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 300, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, τελευταία φράση και το άρθρο 300, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο.- το Συμβούλιο εγκρίνει την συμφωνία εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, δυνάμει της δεύτερης παραγράφου του άρθρου 101 της συνθήκης ΕΚ, πριν από την σύναψη της συμφωνίας από μέρους της Επιτροπής.γ) όσον αφορά τη σύναψη της ενδιάμεσης συμφωνίας :- το Συμβούλιο προβαίνει στην σύναψη της συμφωνίας εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, δυνάμει του άρθρου 133 και του άρθρου 300, παράγραφος 2, πρώτη φράση.- το Συμβούλιο εγκρίνει την συμφωνία εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, δυνάμει της δεύτερης παραγράφου του άρθρου 101 της συνθήκης ΕΚ, πριν από την σύναψη της συμφωνίας από μέρους της Επιτροπής.Με βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή προτείνει:- να εκδώσει το Συμβούλιο απόφαση για την υπογραφή της συμφωνίας εταιρικής σχέσης και συνεργασίας μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της Δημοκρατίας του Τατζικιστάν, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.- να προβεί το Συμβούλιο στην σύναψη της συμφωνίας εταιρικής σχέσης και συνεργασίας μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της Δημοκρατίας του Τατζικιστάν, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και να εγκρίνει την σύναψη της εν λόγω συμφωνίας από την ΕΚΑΕ.- να προβεί το Συμβούλιο στη σύναψη της ενδιάμεσης συμφωνίας εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.- να δώσει το Συμβούλιο την συγκατάθεσή του για την σύναψη της ενδιάμεσης συμφωνίας από την ΕΚΑΕ.Η επικύρωση από όλα τα κράτη μέλη αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την έναρξη ισχύος της συμφωνίας.Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την υπογραφή συμφωνίας εταιρικής σχέσης και συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της αφενός, και της Δημοκρατίας του Τατζικιστάν αφετέρουΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:την συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως τα άρθρα 44 παράγραφος 2, 47 παράγραφος 2, τελευταία φράση, 55, 57 παράγραφος 2, 63 παράγραφος 3, 71, 80 παράγραφος 2, 93, 94, 133 και 181 Α, σε συνδυασμό με το άρθρο 300, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, πρώτη φράση,την πρόταση της Επιτροπής [1],[1] ΕΕ C [...] της [...], σ. [...]Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Στις 5 Οκτωβρίου 1992, το Συμβούλιο εξουσιοδότησε την Επιτροπή να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις για την σύναψη συμφωνίας εταιρικής σχέσης και συνεργασίας μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους αφενός, και της Δημοκρατίας του Τατζικιστάν αφετέρου. Οι εν λόγω οδηγίες διαπραγμάτευσης τροποποιήθηκαν από το Συμβούλιο στις 10 Οκτωβρίου 2003.(2) Οι διαπραγματεύσεις αυτές ολοκληρώθηκαν και η συμφωνία μονογραφήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2003.(3) Η εν λόγω συμφωνία θα πρέπει να υπογραφεί, με την επιφύλαξη της ενδεχόμενης μελλοντικής σύναψής της.ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:Άρθρο μόνο1. Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου εξουσιοδοτείται να ορίσει το (τα) πρόσωπο (-α) που είναι αρμόδιο (-α) να υπογράψει (-ουν), εξ ονόματος της Κοινότητας, την συμφωνία εταιρικής σχέσης και συνεργασίας μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους αφενός, και της Δημοκρατίας του Τατζικιστάν αφετέρου, καθώς και τα παραρτήματα και πρωτόκολλα που επισυνάπτονται στην εν λόγω συμφωνία και τις δηλώσεις που έχουν συνταχθεί μονομερώς από την Κοινότητα ή από κοινού με το άλλο μέρος και προσαρτώνται στην τελική πράξη, με την επιφύλαξη της ενδεχόμενης μελλοντικής σύναψής της.2. Το κείμενο της συμφωνίας, τα παραρτήματα, τα πρωτόκολλα και η τελική πράξη επισυνάπτονται στην παρούσα απόφαση.Βρυξέλλες, [...]Για το ΣυμβούλιοΟ Πρόεδρος


text:
 Avis juridique important
 |
 22002D0281
 2002/281/EG: Besluit nr. 1/2002 van het Samenwerkingscomité EG-Republiek San Marino van 22 maart 2002 tot wijziging van Besluit nr. 4/92 van het Samenwerkingscomité EEG-San Marino betreffende bepaalde methoden van administratieve samenwerking ter uitvoering van de interimovereenkomst en de procedure voor het doorzenden van goederen naar de Republiek San Marino
 Publicatieblad Nr. L 099 van 16/04/2002 blz. 0023 - 0024
 Besluit nr. 1/2002 van het Samenwerkingscomité EG-Republiek San Marinovan 22 maart 2002tot wijziging van Besluit nr. 4/92 van het Samenwerkingscomité EEG-San Marino betreffende bepaalde methoden van administratieve samenwerking ter uitvoering van de interimovereenkomst en de procedure voor het doorzenden van goederen naar de Republiek San Marino(2002/281/EG)HET SAMENWERKINGSCOMITÉ EG-SAN MARINO,Gelet op de interimovereenkomst inzake handel en een douane-unie tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Republiek San Marino(1), en met name op artikel 13, lid 8,Overwegende hetgeen volgt:(1) In Verordening (EG) nr. 75/98 van de Commissie van 12 januari 1998 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 2454/93 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek(2) zijn specifieke bepalingen opgenomen ter identificering van goederen die bestemd zijn voor of afkomstig zijn uit dat deel van het douanegebied van de Gemeenschap waarop de bepalingen van Richtlijn 77/388/EEG van de Raad(3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/4/EG(4), op BTW-gebied niet van toepassing zijn.(2) Richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor accijnsproducten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop(5), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/47/EG(6), bepaalt in artikel 2, lid 4, dat transacties van herkomst uit of ter bestemming van San Marino behandeld worden als transacties van herkomst uit of ter bestemming van de Italiaanse Republiek.(3) Besluit nr. 4/92 van het Samenwerkingscomité EEG-San Marino(7) bepaalt welke documenten moeten worden gebruikt voor het goederenverkeer tussen de Gemeenschap en San Marino. Dit besluit dient derhalve te worden gewijzigd, teneinde rekening te houden met bovengenoemde bepalingen van Richtlijn 92/12/EEG en met de bepalingen van Verordening (EG) nr. 75/98,BESLUIT:Artikel 1Besluit nr. 4/92 van het Samenwerkingscomité EEG-San Marino wordt als volgt gewijzigd:1. aan artikel 1 wordt het volgende lid toegevoegd: "3. Onder 'gelijkwaardig document' wordt in de zin van artikel 3 en het eerste lid van artikel 4, met name het administratieve geleidedocument verstaan dat bedoeld wordt in Verordening (EEG) nr. 2719/92(8).";2. artikel 3 wordt vervangen door: "Artikel 3Ten bewijze dat de goederen die met bestemming San Marino zijn verzonden, zich in de Gemeenschap in het vrije verkeer bevinden, wordt:- document T2 of T2F, geviseerd door de douaneautoriteiten van het douanekantoor van vertrek of- het origineel van het document T2L of T2LF of- een gelijkwaardig documentovergelegd aan de bevoegde autoriteiten van de Republiek San Marino.";3. in artikel 4 wordt lid 2 vervangen door: "2. Wanneer goederen die de Republiek San Marino op een eerder tijdstip onder geleide van een document T2F of T2LF of een gelijkwaardig document zijn binnengekomen, bij de bevoegde autoriteiten van San Marino worden aangeboden om naar de Gemeenschap te worden verzonden, stellen deze autoriteiten een document T2F of T2LF of een gelijkwaardig document op dat verwijst naar het document dat de goederen bij hun aankomst in de Republiek San Marino vergezelde. Dit document T2F of T2LF of een gelijkwaardig document wordt aan het eerste kantoor van binnenkomst in de Gemeenschap overgelegd.".Artikel 2Dit besluit wordt van kracht op de dag volgende op die van goedkeuring.Gedaan te Brussel, 22 maart 2002.Voor het Samenwerkingscomité EG-San MarinoDe voorzitterMatthias Brinkmann(1) PB L 359 van 9.12.1992, blz. 14.(2) PB L 7 van 13.1.1998, blz. 3.(3) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.(4) PB L 26 van 27.1.2001, blz. 40.(5) PB L 76 van 23.3.1992, blz. 1.(6) PB L 197 van 29.7.2000, blz. 73.(7) PB L 42 van 19.2.1993, blz. 34.(8) Verordening (EEG) nr. 2719/92 van de Commissie van 11 september 1992 betreffende het administratieve geleidedocument voor het verkeer onder schorsing van rechten van accijnsproducten (PB L 276 van 19.9.1992, blz. 1.). Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2225/93 (PB L 198 van 7.8.1993, blz. 5).


text:
 22.12.2007
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 C 315/5
 Hotărârea Curții (Camera întâi) din 18 octombrie 2007 — Nordspedizionieri di Danielis Livio & C. Snc în lichidare, Livio Danielis, Domenico D'Alessandro/Comisia Comunităților Europene
 (Cauza C-62/05 P) (1)
 (Recurs - Regulamentul (CEE) nr. 1430/79 - Remiterea drepturilor de import - Încărcătură de țigări cu destinația Spania - Fraudă comisă în cursul unei operațiuni de tranzit comunitar)
 (2007/C 315/07)
 Limba de procedură: italiana
 Părțile
 Recurenți: Nordspedizionieri di Danielis Livio & C. Snc în lichidare, Livio Danielis, Domenico D'Alessandro (reprezentant: G. Leone, avvocato)
 Cealaltă parte în proces: Comisia Comunităților Europene (reprezentanți: X. Lewis, agent și G. Bambara, avocat)
 Obiectul
 Recurs declarat împotriva hotărârii Tribunalului de Primă Instanță (Camera a cincea) din 14 decembrie 2004, Nordspedizionieri di Danielis Livio și alții/Comisia (T-332/02), de respingere a cererii de anulare a deciziei Comisiei (REM 14/01) din 28 iunie 2002 prin care se comunica autorităților italiene că nu este necesară acordarea remiterii drepturilor de import corespunzătoare unei încărcături de țigări cu destinația Spania, pentru motivul că o fraudă comisă de terți în cadrul unei operațiuni de tranzit comunitar nu constituie o situație specială care să justifice remiterea drepturilor de import
 Dispozitivul
 1)
 Respinge recursul.
 2)
 Obligă Nordspedizionieri di Danielis Livio & C. Snc, aflată în lichidare, precum și pe domnii Danielis și D'Alessandro la plata cheltuielilor de judecată.
 (1) JO C 82, 2.4.2005.


text:
 11.8.2012
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 243/32
 Иск, предявен на 25 юни 2012 г. — S.I.C.O.M./Комисия
 (Дело T-279/12)
 2012/C 243/56
 Език на производството: италиански
 Страни
 Ищец: S.I.C.O.M. Srl — Società industriale per il confezionamento degli olii meridionale (Cercola, Италия) (представител: R. Manzi, avvocato)
 Ответник: Европейска комисия
 Искания на ищеца
 Ищецът иска от Общия съд:
 —
 да приеме за установено, че Комисията дължи на S.I.C.O.M. Srl, в ликвидация, сумата 24 338,10 EUR, ведно с лихвата, изчислена в съответствие с член 18, параграф 7 от Регламент No 2519/1997 на Комисията, или друга сума, която Общият съд приеме за основателно да присъди и съответно да осъди Комисията да заплати така определената сума,
 —
 в съответствие с това да осъди Комисията да заплати разноските, хонорарите, включително ДДС, CPA (Cassa Previdenza Avvocati) (дължимите на осигурителната каса на адвокатите суми) и фиксирана сума в размер на 12,5 %.
 Правни основания и основни доводи
 Ищецът по настоящото дело, оферент, на който е възложена акция No 35, за която е взето решение с оглед прилагането на Регламент (ЕО) No 664/2001 на Комисията от 2 април 2001 година относно доставка на растителна мазнина като хранителна помощ (ОВ L 93, стр. 3) с предмет доставка на 500 тона рафинирано олио от рапица разфасовано в бидони по 5 литра, като стоката следва да се достави франко местоназначението в складовете на Tombo PAM Warehouse в Гвинея до 17 юни 2001 г. оспорва удръжките, направени при плащането от страна на Комисията, която удържала неустойка за доставената със закъснение стока и друга неустойка за недоставената стока
 В подкрепа на иска си ищецът излага следните мотиви:
 1.
 Във връзка с прилагането на неустойката за недоставената стока се сочи, че всъщност стоката, която действително е доставена е в размер на 498,819 тона, т.е 1,435 тона по-малко от предвиденото в обявата за обществената поръчка. Във връзка с това ищецът се позовава на толеранса от 1 %, предвиден в член 17 от Регламент (ЕО) No 2519/97 на Комисията от 16 декември 1997 година за определяне на общи правила за набавяне на продукти, които се доставят по силата на Регламент (ЕО) No 1292/96 на Съвета като хранителна помощ на Общността (ОВ L 346, стр. 23; Специално издание на български език, 2007 г., глава 11, том 16, стр. 29). Колкото до член 15 от посочения регламент, ищецът уточнява, че в настоящия случай е установено, че действително доставената на бенефициента стока е в размер на 498,819 тона, което се установява от приемо-предавателния протокол и следователно той не може да носи отговорност за каквото и да е последващо събитие, довело до евентуално намаляване на количеството на стоката.
 2.
 Що се отнася до неустойката за доставената със закъснение стока, ищецът се позовава на освобождаването в случай на форс мажор поради внезапното закъснение, предизвикано от моторната лодка, използвана в операцията в пристанището на натоварване в Неапол и в резултат на това, на продължаването на срока с 30 дни, предвидено в член 14, параграф 15 от споменатия Регламент No 2519/97. Във връзка с това ищецът се позовава също и на прилагането на член 22, точка 4 и член 25 от същия регламент.


type: other

text:
UPRS Sodba I U 131/2017-15
 ECLI:SI:UPRS:2019:I.U.131.2017.15
 UP00024682
 mag. Darinka Dekleva Marguč (preds.), Jure Likar (poroč.), mag. Damjan Gantar
 tujec - dovolitev zadrževanja - načelo nevračanja - varna izvorna država - pravni interes - stranka
 Tožnik lahko izkaže takšne razloge, iz katerih bi bilo mogoče zaključiti, da Srbija zanj ni varna izvorna država. Tega pa tožnik po presoji sodišča le z golimi in neizkazanimi ter dokazno nepodprtimi trditvami, "da je kršitev načela nevračanja podana že zato, ker ima vse svoje socialne vezi v Sloveniji, saj ni bil na Kosovu od svojega 6 leta dalje in da je presplošna presoja organa, da je Srbija varna izvorna država", ni storil.
 Tožnikove udeležbe ni treba nujno zagotoviti v postopku pred Upravno enoto Ljubljana zaradi vložene prošnje za izdajo dovoljenja za začasno prebivanje, saj v upravnem postopku ne nastopa kot stranka niti ne zatrjuje, da bi zahteval udeležbo, zaradi česar v tem delu niso podani zakonski pogoji za dovolitev zadrževanja po peti alineji drugega odstavka 73. člena Zakona o tujcih.
 1. Prvostopenjski organ je z izpodbijano odločbo zavrnil vlogo tožnika za dovolitev zadrževanja po:
 - prvi alineji drugega odstavka 73. člena Zakona o tujcih (v nadaljevanju ZTuj-2) zaradi načela nevračanja (1. točka izreka),
 - peti alineji drugega odstavka 73. člena ZTuj-2 zaradi nujne udeležbe tujca v postopku pred državnim organom - Upravno enoto Ljubljana zaradi vložene prošnje za izdajo dovoljenja za začasno prebivanje (2. točka izreka),
 - peti alineji drugega odstavka 73. člena ZTuj-2 zaradi nujne udeležbe tujca v postopku pred državnim organom - Centrom za socialno delo in Zavodom Republike Slovenije za zaposlovanje zaradi spora v zvezi s pravico do denarnega socialnega nadomestila in pravico do iskanja zaposlitve na podlagi dovoljenja za začasno prebivanje oz. potrdila o pravočasno vloženi prošnji za podaljšanje tega dovoljenja (3. točka izreka),
 - peti alineji drugega odstavka 73. člena ZTuj-2 zaradi nujne udeležbe tujca v postopku pred državnim organom - Delovnim in socialnim sodiščem v Ljubljani zaradi vložene tožbe v zvezi z vpisom v evidenco brezposelnih oseb (4. točka izreka),
 in odločil, da z izdajo te odločbe stroški niso nastali (5. točka izreka).
 2. V zvezi z odločitvijo iz 1. točke izreka je navedel, da je vračanje tujcev v Srbijo in Kosovo urejeno in to obširno pojasnil. Iz proučenih poročil (predstavljena so na 7. strani izpodbijane odločbe) ni razvidno, da bi bilo tožnikovo življenje ali svoboda v Srbiji ogrožena zaradi rase, vere, narodnosti, pripadnosti posebni družbeni skupini ali političnega prepričanja. Tudi sicer je tožnik le pavšalno izrazil strah zaradi splošne nestrpnosti v zvezi z Romi in pojasnil, da tam nima nikogar in ničesar. Poleg tega je Srbija varna izvorna država skladno z Odlokom o določitvi seznama varnih izvornih držav. Glede na navedeno za tožnika načelo nevračanja ne velja.
 3. Glede odločitve iz 2. točke izreka je organ navedel, da je iz odgovora Upravne enote Ljubljana v zvezi s tožnikovo vlogo za izdajo dovoljenja za začasno prebivanje po 47. členu ZTuj-2 razvidno, da "se mora na zakonska določila ZTuj-2 družinski član tujca v času reševanja prošnje nahajati v matični državi, zato upravna enota ocenjuje, da njegova udeležba pred organom niti ni v skladu z določili ZTuj-2" (8. stran odločbe).
 4. Iz obrazložitve odločbe v zvezi s 3. točko izreka je razvidno, da Ministrstvo za delo, družino, socialne zadeve in enake možnosti ni odgovorilo na vprašanje organa, ali je treba v navedenem postopku zagotoviti nujno tožnikovo udeležbo. Zato je organ ugotovil, da na tej podlagi zadrževanja ne more dovoliti.
 5. V zvezi z odločitvijo iz 4. točke izreka je organ navedel, da je pravdni postopek že ustavljen (9. stran odločbe).
 6. Drugostopenjski organ je tožnikovo pritožbo zoper izpodbijano odločbo zavrnil.
 7. Tožnik zoper 1., 2., in 3. točko navedene odločbo vlaga tožbo. Med drugim navaja, da je kršitev načela nevračanja podana že zato, ker ima vse svoje socialne vezi v Sloveniji, saj ni bil na Kosovu od svojega 6 leta dalje. V zvezi s tem (ob sklicevanju na dopis Varuha človekovih pravic) uveljavlja kršitev temeljne človekove pravice do zasebnega in družinskega življenja iz 8. člena Evropske konvencije o človekovih pravicah (v nadaljevanju EKČP) in okoliščine svojega bivanja v Sloveniji primerja s tistimi, na katere se nanašata primera Butt proti Norveški in Osman proti Danski, v katerih je odločalo Evropsko sodišče za človekove pravice. Meni še, da je presplošna presoja organa, ki temelji tudi na ugotovitvi, da je Srbija varna izvorna država. V zvezi z drugo točko izreka pojasnjuje, da pred Upravno enoto Ljubljana teče postopek zaradi prošnje za izdajo dovoljenja za začasno prebivanje na podlagi pravice do družinskega življenja, ki sta jo vložila njegova partnerka in sin, ter se prav tako sklicuje na kršitev 8. člena EKČP. V tožbi zoper tretjo točko izreka je tožnik navedel, da izpodbijana odločba nima razlogov.
 8. V odgovoru na tožbo je tožena stranka navedla, da je bila v času tega upravnega spora tožniku priznana dovolitev zadrževanja za obdobje od 4. 1. 2017 do 4. 7. 2017 zaradi njegovega zdravstvenega stanja. Zato za obravnavano tožbo naj ne bi imel pravnega interesa, saj je dovolitev zadrževanja enovita pravica. Pojasnjuje, da bi tožnik moral zaradi ureditve svojega statusa razloge dolgotrajnega bivanja in združitve družine uveljavljati v drugem postopku pred upravno enoto. Poleg tega poudarja, da tožnik ni vložil pritožbe zoper odločbo upravne enote v zvezi z dovoljenjem za prebivanje, v kateri je bilo ugotovljeno, da načelo nevračanja v tej zadevi ne bi bilo kršeno. Sicer meni, da so iz izpodbijane odločbe razvidni vsi razlogi za ugotovitev razmer v tožnikovi izvorni državi, ki je skladno z odlokom vlade razglašena za varno, in s sklicevanjem na razloge izpodbijane odločbe pojasnjuje, da v obravnavani zadevi niso podani pogoji za dovolitev zadrževanja zaradi nujnosti udeležbe v postopkih.
 Glede pravnega interesa
 9. Iz trditev tožene stranke je razvidno, da je bila tožniku zaradi njegovega zdravstvenega stanja že priznana dovolitev zadrževanja po tretji alineji drugega odstavka 73. člena ZTuj-2, in sicer za obdobje od 4. 1. 2017 do 4. 7. 2017. Zato za obravnavano tožbo naj ne bi imel pravnega interesa.
 10. Vsak, ki v upravnem sporu uveljavlja varstvo svojih pravic oziroma pravnih koristi, mora izkazovati pravni interes oziroma pravovarstveno potrebo. To pomeni, da mora stranka ves čas postopka izkazovati, da bi ugoditev njeni tožbi pomenila zanjo določeno pravno korist, ki je brez tega ne bi mogla doseči. Pravovarstveni interes namreč pomeni možnost, da si stranka s tožbo v upravnem sporu izboljša svoj pravni položaj.
 11. Glede na navedeno dejansko izhodišče je dovolitev zadrževanja (po tretji alineji drugega odstavka 73. člena ZTuj-2) že prenehala. Že zato je logično, da si lahko tožnik svoj individualni položaj izboljša z vsebinsko presojo obravnavane tožbe, kar pomeni, da zanjo izkazuje pravni interes. S tem povezan ugovor tožene stranke torej ni utemeljen.
 Presoja obravnavane zadeve
 13. Po presoji sodišča je tožena stranka pravilno ugotovila, da tožnik ne izpolnjuje pogojev za dovolitev zadrževanja po prvi in peti alineji drugega odstavka 73. člena ZTuj-2. Sodišče se zato sklicuje na razloge izpodbijane odločbe (drugi odstavek 71. člena Zakona o upravnem sporu – v nadaljevanju ZUS-1). V zvezi s tožbenimi navedbami, na katere je vezano glede preizkusa dejanskega stanja (prvi odstavek 20. člena ZUS-1), pa dodaja:
 14. Zadrževanje po ZTuj-2 pomeni dovoljenje tujcu, ki se ga mora odstraniti, da začasno ostane v Republiki Sloveniji (prvi odstavek 73. člena tega zakona), in sicer se zadrževanje med drugim dovoli tujcu, če tujčeva odstranitev iz države v skladu z 72. členom tega zakona (prepoved odstranitve tujca zaradi načela nevračanja) ni dovoljena (prva alineja drugega odstavka 73. člena ZTuj-2), ali če je potrebno (pravilno: treba) zagotoviti nujno udeležbo tujca v postopku pred državnim organom Republike Slovenije (peta alineja drugega odstavka 73. člena tega zakona).
 Glede odločitve o dovolitvi zadrževanja po prvi alineji drugega odstavka 73. člena ZTuj-2
 15. Sodišče se strinja z ugotovitvijo organa, da je Srbija, kamor bi bil tožnik vrnjen, na podlagi Odloka Vlade Republike Slovenije varna izvorna država. Opredelitev tega pojma pa je izrecno vsebovana v 62. členu Zakona o mednarodni zaščiti (v nadaljevanju ZMZ-1), ki je predpis z upravnopravno sorodnega področja. Glede na navedeno ugotovitev je torej mogoče sklepati, da v Srbiji na splošno in redno ni nikakršnega preganjanja, kakor je opredeljeno v 26. členu ZMZ-1, mučenja ali nečloveškega ali ponižujočega ravnanja ali kaznovanja in ogroženosti zaradi vsesplošnega nasilja v razmerah mednarodnega ali notranjega oboroženega spopada (prvi odstavek 61. člena ZMZ-1). Povedano drugače to pomeni, da v tej državi nasploh ni okoliščin, zaradi katerih bi lahko bilo kršeno načelo nevračanja iz 72. členu ZTuj-2.1 S tako opredelitvijo pa je določena izpodbojna pravna domneva, zoper katero je mogoč nasproten dokaz, saj lahko tožnik izkaže takšne razloge, iz katerih bi bilo mogoče zaključiti, da Srbija zanj ni varna izvorna država (druga alineja prvega odstavka 62. člena ZMZ-1). Tega pa tožnik po presoji sodišča le z golimi in neizkazanimi ter dokazno nepodprtimi trditvami, "da je kršitev načela nevračanja podana že zato, ker ima vse svoje socialne vezi v Sloveniji, saj ni bil na Kosovu od svojega 6 leta dalje in da je presplošna presoja organa, da je Srbija varna izvorna država", ni storil.
 16. S tožbo je zatrjevana tudi kršitev temeljne človekove pravice do zasebnega in družinskega življenja iz 8. člena EKČP. Tožnik je smiselno navedel, da odstranitev posega v njegovo pravico do združitve družine. Tožbeni ugovor ni utemeljen. Iz procesnega dejanskega stanja zadeve je namreč razvidno, da je tožnik zaprosil za dovolitev zadrževanja iz prve alineje drugega odstavka 73. člena ZTuj-2 in ne za dovoljenje zaradi združitve družine. V postopku, ko se odloča o dovolitvi zadrževanja iz povsem določnega razloga, pa ni mogoče upoštevati okoliščin, zaradi katerih je mogoče vložiti zahtevo za dovoljenje za začasno prebivanje, ki je vezano na drugo dejansko in pravno podlago. V tem postopku namreč velja načelo dispozitivnosti, torej se začne in vodi po volji stranke in v okviru njenega materialnega zahtevka.2 Zato bi v tožbi izpostavljene okoliščine svojega bivanja tožnik lahko predstavil v okviru postopka iz 47. člena ZTuj-2. Glede na navedeno tožnik zgolj s primerjavo nekaterih svojih okoliščin bivanja v Sloveniji s tistimi, na katere se nanašata primera Butt proti Norveški in Osman proti Danski, ki jih povzema iz prošnje za dovolitev zadrževanja, ne utemeljuje, zakaj bi morala država tudi v obravnavanem postopku dopustiti obravnavo okoliščin, ki niso pomembna z vidika načela nevračanja.
 Glede odločitve o dovolitvi zadrževanja po peti alineji drugega odstavka 73. člena ZTuj-2
 17. Izpodbijani upravni akt je utemeljen tudi v 2. in 3. točki izreka, vendar iz drugih razlogov.
 18. Iz procesnega dejanskega stanja je razvidno, da tožnik prošnjo, o kateri je bilo odločeno z 2. točko izreka izpodbijane odločbe, temelji na nujnost udeležbe v postopku po 47. členu ZTuj-2, začetem na zahtevo njegove partnerke in sina (glej tudi tožbene navedbe na 6. strani tožbe pod točko "2. zoper 2. točko izreka"). To po presoji sodišča pomeni, da ne nastopa v vlogi stranke v tem upravnem postopku (42. člen ZUP), pri čemer (ob upoštevanju pogojev iz četrtega odstavka 43. člena ZUP in drugega odstavka 142. člena ZUP) tudi ne zatrjuje (in izkazuje), da bi v navedenem upravnem postopku zahteval udeležbo.
 19. Glede na navedeno je očitno, da ni treba nujno zagotoviti tožnikove udeležbe v postopku pred Upravno enoto Ljubljana zaradi vložene prošnje za izdajo dovoljenja za začasno prebivanje, zaradi česar v tem delu niso podani zakonski pogoji za dovolitev zadrževanja po peti alineji drugega odstavka 73. člena ZTuj-2. Ker tožnik ni izkazal, da v tem postopku nastopa v vlogi stranke ali stranskega udeleženca, mu torej ne bo kršena pravica do enakega varstva pravic iz 22. člena Ustave (uveljavljena z 9. členom ZUP).
 20. Ustavno sodišče je že sprejelo stališče, da bi šlo za kršitev načela zaslišanja strank, ki obenem predstavlja tudi kršitev pravice do enakega varstva pravic iz 22. člena Ustave, če bi bil posamični akt sprejet v postopku, v katerem se tožnik ne bi mogel izjaviti o dejstvih in okoliščinah, pomembnih za odločitev, ali bi imel omejeno možnost, da se o njih izjavi.3 Zato mora imeti tožnik v obravnavanem primeru možnost opredeliti se tudi do ugotovljenega dejanskega stanja v postopku pred Centrom za socialno delo zaradi pravice do denarnega socialnega nadomestila4 (iz tožbe in upravnih spisov je razvidno, da gre za postopek na podlagi njegove vloge z dne 30. 12. 2004).
 21. Nujnost zagotovitve tujca v postopku pred državnim organom Republike Slovenije je treba presojati ob upoštevanju zgornjih izhodišč in vseh okoliščin primera. Iz teh pa je razvidno le splošno tožnikovo zatrjevanje o (1) napačnem razumevanju navedene določbe ZTuj-2, (2) da "je udeležba tujca v postopku nujna zaradi zagotovitve zakonitosti postopka" (glej tožbene navedbe na 6. strani tožbe pod točko "3. zoper 3. točko izreka" in 8. strani tožbe pod točko "4. zoper 3. točke izreka prvostopne odločbe"), in že omenjeno sklicevanje na 8. člen EKČP, kar pa po presoji sodišča za izkazanost nujnosti udeležbe tujca v postopku ne zadošča. Tožnik s tako skopimi navedbami namreč ni izkazal, zakaj bi bilo zaradi odstranitve onemogočeno njegovo sodelovanje v navedenem postopku oziroma bi bila njegova možnost opredeliti se do ugotovljenega dejanskega stanja zgolj navidezna, pri čemer uresničenje možnosti take opredelitve izhaja že iz njegovih navedb (navaja, da je zoper odločbo CSD vložil pritožbo). Sicer pa, kot je razvidno iz upravnih spisov, s tem povezana procesna dejanja opravlja po pooblaščencu (ki mu je sestavil tožbo),5 kar pomeni, da tudi zato niso izkazani zakonski pogoji iz pete alineji drugega odstavka 73. člena ZTuj-2.
 22. Ker je iz zgoraj navedenih razlogov odločitev tožene stranke iz 1. točke izreka izpodbijane odločbe pravilna, je sodišče tožbo v tem delu zavrnilo na podlagi prvega odstavka 63. člena ZUS-1. Izpodbijani upravni akt je utemeljen tudi v 2. in 3. točki izreka, vendar iz razlogov, ki so navedeni v tej sodbi. Zato je bilo treba tožbo zavrniti tudi v tem delu (tretja alineja drugega odstavka 63. člena ZUS-1).
 23. Sodišče v navedeni zadevi ni opravilo glavne obravnave, saj dejansko stanje, ki je bilo podlaga za izdajo upravnega akta, med strankama ni sporno (prvi odstavek 59. člena ZUS-1).
 1 Okoliščine iz 72. člena ZTuj-2 so enake okoliščinam, ki jih v zvezi z opredelitvijo varne izvorne države določa prvi odstavek 61. člena ZMZ-1.
 2 Skladno s 133. členom Zakona o splošnem upravnem postopku (v nadaljevanju ZUP) je upravni organ vezan na zahtevek stranke po vsebini, po temelju in po obsegu, stranka pa ima možnost, da do odločbe na prvi stopnji postavljeni zahtevek spremeni ali dopolni.
 3 Odločba Ustavnega sodišča Up-936/16-29 z dne 2. 3. 2017 (5. točka obrazložitve).
 4 Sodišče zgolj pripominja, da tožnik ni izpodbijal odločbe organa prve stopnje v delu, ki se nanaša na udeležbo v postopku iskanja zaposlitve. V tožbi je ta postopek naveden na začetku 6. strani pod točko c. Gre za "postopek iskanja zaposlitve", v zvezi s katerim naj bi potekal postopek pred Delovnim in socialnim sodišče v Ljubljani pod opr. št. V Ps 2016/2014. O nujnosti udeležbe v tem postopku je tožena stranka odločila s 4. točko izreka izpodbijane odločbe, ki je tožba ne izpodbija.
 5 Skladno z drugim odstavkom 53. člena ZUP imajo dejanja v postopku, ki jih opravi pooblaščenec v mejah pooblastila, enak pravni učinek, kot če bi jih opravila sama stranka.
 Zakon o tujcih (2011) - ZTuj-2 - člen 73, 73/2, 73/2-1, 73/2-5
 UPRS sodba I U 1389/2014
 UPRS Sodba I U 451/2016-8
 UPRS Sodba I U 2455/2017-9
 P2RvYy0yMDE1MDgxMTExNDMwODYy


text:
 Svarīgs juridisks paziņojums
 |
 22006A0211(01)
 Nolīgums vēstuļu apmaiņas veidā par tā protokola spēkā esības termiņa pagarināšanu no 2005. gada 1. jūnija līdz 2006. gada 31. maijam , ar ko nosaka zvejas iespējas un finanšu iemaksas, kas paredzētas Eiropas Ekonomikas kopienas un Santomes un Prinsipi Demokrātiskās Republikas valdības Nolīgumā par zveju pie Santomes un Prinsipi krastiem
 Oficiālais Vēstnesis L 040 , 11/02/2006 Lpp. 0019 - 0020
 Nolīgumsvēstuļu apmaiņas veidā par tā protokola spēkā esības termiņa pagarināšanu no 2005. gada 1. jūnija līdz 2006. gada 31. maijam, ar ko nosaka zvejas iespējas un finanšu iemaksas, kas paredzētas Eiropas Ekonomikas kopienas un Santomes un Prinsipi Demokrātiskās Republikas valdības Nolīgumā par zveju pie Santomes un Prinsipi krastiemA. Kopienas vēstuleGodātie kungi!Lai nodrošinātu tā pašlaik spēkā esošā (no 2002. gada 1. jūnijam līdz 2005. gada 31. maijam) protokola pagarināšanu, ar ko nosaka zvejas iespējas un finanšu iemaksas, kas paredzētas Eiropas Ekonomikas kopienas un Santomes un Prinsipi Demokrātiskās Republikas valdības Nolīgumā par zveju pie Santomes un Prinsipi krastiem, un kamēr nav notikušas sarunas par Protokola grozījumiem, man ir gods apstiprināt, ka mēs esam vienojušies par šādu pagaidu režīmu:1. Sākot no 2005. gada 1. jūnija un uz laiku līdz 2006. gada 31. maijam paliek spēkā režīms, ko piemēroja pēdējos trijos gados.Kopienas finanšu iemaksa saskaņā ar šo pagaidu režīmu būs tāda, kāda tā paredzēta pagaidām spēkā esošā protokola 2. pantā (EUR 637500). Pilnībā šo summu piešķirs kā finansiālu kompensāciju un izmaksās vēlākais līdz 2006. gada 31. janvārim.Turklāt šā gada laikā Kopiena sniedz arī finansējumu EUR 50000 apmērā par dziļūdens krabju krājumu izpēti.2. Šajā laikposmā zvejas atļaujas piešķirs pašlaik spēkā esošā protokola 1. pantā noteiktajās robežās, izmaksājot maksājumus un avansus, kuriem jāatbilst Protokola pielikuma 2. punktā noteiktajiem.Lūdzu Jūs atsūtīt man apliecinājumu par šīs vēstules saņemšanu un norādīt Jūsu piekrišanu attiecībā uz tās saturu.Ar cieņu,Eiropas Savienības Padomes vārdāB. Santomes un Prinsipi Demokrātiskās Republikas vēstuleGodātie kungi!Man ir gods apliecināt, ka esmu saņēmis šādu Jūsu vēstuli ar šīsdienas datumu:"Lai nodrošinātu tā pašlaik spēkā esošā (no 2002. gada 1. jūnijam līdz 2005. gada 31. maijam) protokola pagarināšanu, ar ko nosaka zvejas iespējas un finanšu iemaksas, kas paredzētas Eiropas Ekonomikas kopienas un Santomes un Prinsipi Demokrātiskās Republikas valdības nolīgumā par zveju pie Santomes un Prinsipi krastiem, un kamēr nav notikušas sarunas par Protokola grozījumiem, man ir gods apstiprināt, ka mēs esam vienojušies par šādu pagaidu režīmu:1. Sākot no 2005. gada 1. jūnija un uz laiku līdz 2006. gada 31. maijam paliek spēkā režīms, ko piemēroja pēdējos trijos gados.Kopienas finanšu iemaksa saskaņā ar šo pagaidu režīmu būs tāda, kāda tā paredzēta pagaidām spēkā esošā protokola 2. pantā (EUR 637500). Pilnībā šo summu piešķirs kā finansiālu kompensāciju un izmaksās vēlākais līdz 2006. gada 31. janvārim.Turklāt šā gada laikā Kopiena sniedz arī finansējumu EUR 50000 apmērā par dziļūdens krabju krājumu izpēti.2. Šajā laikposmā zvejas atļaujas piešķirs pašlaik spēkā esošā protokola 1. pantā noteiktajās robežās, izmaksājot maksājumus un avansus, kuriem jāatbilst Protokola pielikuma 2. punktā noteiktajiem."Man ir gods apstiprināt Jums, ka Jūsu vēstules saturs Santomes un Prinsipi Demokrātiskās Republikas valdībai ir pieņemams un ka Jūsu vēstule un šī vēstule uzskatāma par nolīgumu saskaņā ar Jūsu priekšlikumu.Ar cieņu,Santomes un Prinsipi Demokrātiskās Republikas valdības vārdā--------------------------------------------------


type: wikipedia

text:
Graficzny interfejs użytkownika, interfejs graficzny, środowisko graficzne (, GUI) – określenie sposobu prezentacji informacji przez komputer oraz interakcji z użytkownikiem, polegającego na obsługiwaniu widżetów i rysowaniu.
 Historia
 Interfejs graficzny został wymyślony przez przedsiębiorstwo Xerox w latach 70. XX wieku w laboratorium PARC, a następnie później wykorzystywany i udoskonalany przez inne przedsiębiorstwa.
 W Polsce pierwsze interfejsy graficzne powstały w latach 70. do maszyn Odra 1204 (używane były, między innymi, na Wojskowej Akademii Technicznej). Do sterowania służyło pióro świetlne oraz prototyp trackballa.
 Charakterystyka
 Środowisko graficzne jest grupą wzajemnie współpracujących programów, zapewniającą możliwość wykonywania podstawowych operacji na komputerze (uruchamianie programów, poruszanie się po katalogach, wprowadzanie ustawień) w trybie graficznym, najczęściej okienkowym. Zapewnia alternatywny dla wiersza poleceń (konsoli tekstowej) sposób pracy na komputerze.
 Najważniejszym elementem graficznego interfejsu jest okno programu (lub kilka takich okien) prezentowane na pulpicie. Bezpośrednio na pulpicie lub wewnątrz okna są rozmieszczone (najczęściej w formie graficznych ikon lub menu) elementy interakcyjne, zwane widżetami (lub „kontrolkami”, nawiązując do pulpitów sterowniczych). Użytkownik komunikuje się z aplikacją pośrednio przez te widżety, najczęściej za pomocą myszy i klawiatury. Mysz jest odpowiedzialna za przesuwanie kursora, wskazującego odpowiednią pozycję na ekranie, a naciskanie przycisków jest związane z obszarem, w którym zawiera się aktualna pozycja kursora. Klawiatura jest związana z pojęciem „skupienia”. Jest to stan, który może posiadać w jednym momencie dokładnie jeden widżet w całym systemie okienkowym. Jeśli użytkownik naciska klawisze, informacja o tym przekazywana jest do tego widżetu, który aktualnie „posiada skupienie”.
 Wybrane środowiska graficzne
 Dla systemów uniksowych – wolne
 Środowiska zintegrowane z systemem operacyjnym
 Inne
 Przypisy
 Linki zewnętrzne
 GUIdebook Gallery – strona o wszystkich elementach związanych z GUI
 Budowa systemu operacyjnego