text:
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 2.3.2016.
 COM(2016) 108 final
 2016/0061(NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o odobrenju pojačane suradnje u području nadležnosti i mjerodavnog prava te priznavanja i izvršenja odluka o imovinskim režimima međunarodnih parova, uključujući u stvarima koje se odnose na režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava
 OBRAZLOŽENJE
 1.UVOD
 1.Komisija je 16. ožujka 2011. donijela Prijedlog
 1
 uredbe Vijeća o nadležnosti i mjerodavnom pravu te priznavanju i izvršenju odluka u stvarima koje se odnose na režime bračne stečevine i Prijedlog
 2
 uredbe Vijeća o nadležnosti, mjerodavnom pravu te priznavanju i izvršenju odluka o imovinskim posljedicama registriranih partnerstava
 3
 .
 2.Pravna je osnova za predložene uredbe Vijeća članak 81. stavak 3. Ugovora o funkcioniranju Europske unije. Prijedlozi se odnose na pravosudnu suradnju u građanskim stvarima kojom su obuhvaćeni „elementi povezani s obiteljskim pravom”. Tom je pravnom osnovom propisano da Vijeće jednoglasno donosi mjere nakon savjetovanja s Europskim parlamentom.
 3.Od prosinca 2012. Radna skupina Vijeća o građanskim stvarima raspravljala je o prijedlozima Komisije (režimi bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava). U prosincu 2012. o prijedlozima se raspravljalo na sastanku Vijeća i ministri su se dogovorili o određenim smjernicama kojima bi se olakšali pregovori o dvama prijedlozima.
 4.Europski parlament donio je 10. rujna 2013. pozitivno mišljenje o ta dva prijedloga, kao i primjedbe na njih
 4
 . Primjedbe Europskog parlamenta uzete su u obzir, posebno u pogledu zadržavanja postupka egzekvature u oba prijedloga i uključivanja odredbi o izvršivosti koje su jednake onima utvrđenima Uredbom o nasljeđivanju
 5
 , kao i odredbi o nadležnosti suda pred kojim se protustranka upusti u postupak. Na zahtjev Europskog parlamenta u prijedlog o imovinskim posljedicama registriranih partnerstava uključene su odredbe o odabiru prava i odabiru suda.
 5.Do prosinca 2014. riješena je većina tehničkih pitanja i materijal je bio spreman za politički dogovor. Velika većina država članica u tom je trenutku željela donijeti prijedloge. Međutim, neke države članice imale su poteškoće s obzirom na politički osjetljivu prirodu prijedloga. Talijansko predsjedništvo predstavilo je pitanje Vijeću za pravosuđe i unutarnje poslove (PUP), koje je odlučilo odobriti razdoblje prilagodbe do prosinca 2015. onim državama članicama koje su i dalje imale poteškoće. Te su poteškoće uglavnom bile povezane s činjenicom da instituti istospolnih brakova i/ili registriranih partnerstava nisu bili poznati u određenom broju država članica. Neke od tih država članica smatrale su da se kompromisnim tekstovima kao što su oni dostavljeni Vijeću nude dovoljne zaštitne mjere kojima se osigurava da se njihovi sudovi neće morati baviti stranim institutima koji su nepoznati u njihovu pravnom sustavu. Međutim, druge države članice izrazile su zabrinutost da, čak i ako se budućim instrumentima od njih ne bi zahtijevalo uvođenje nepoznatih instituta u njihovo nacionalno pravo, priznavanje imovinskih posljedica takvih stranih instituta u njihovoj zemlji imalo bi neizravan učinak na nacionalno obiteljsko pravo i nacionalnu politiku. Za većinu država članica bilo je ključno oba prijedloga donijeti kao paket kako bi se osiguralo jednako postupanje prema parovima u cijeloj Uniji.
 6.Tijekom 2015. provedena su intenzivna savjetovanja, posebno za vrijeme luksemburškog predsjedništva. Uvedene su izmjene prijedloga kako bi bili prihvatljivi svim državama članicama. Unatoč tome, nakon razmatranja izmijenjenih kompromisnih tekstova Vijeće je na sastanku održanom 3. prosinca 2015. zaključilo da se neće moći postići dogovor na razini EU-a o donošenju dviju uredbi u razumnom roku
 6
 . Međutim, mnoge su delegacije izrazile spremnost da razmotre uspostavljanje pojačane suradnje u stvarima obuhvaćenima uredbama.
 7.Od prosinca 2015. do veljače 2016. sedamnaest država članica (Švedska, Belgija, Grčka, Hrvatska, Slovenija, Španjolska, Francuska, Portugal, Italija, Malta, Luksemburg, Njemačka, Češka, Nizozemska, Austrija, Bugarska i Finska) uputilo je zahtjev Komisiji u kojem navode da žele uspostaviti međusobnu pojačanu suradnju u području nadležnosti i mjerodavnog prava te priznavanja i izvršenja odluka u stvarima koje se odnose na režime bračne stečevine, kao i nadležnosti i mjerodavnog prava te priznavanja i izvršenja odluka o imovinskim posljedicama registriranih partnerstava i da bi s tim u vezi Komisija trebala podnijeti prijedlog Vijeću.
 8.Ovaj je prijedlog odgovor Komisije na te zahtjeve.
 2.PRAVNA OSNOVA ZA POJAČANU SURADNJU
 9.Pojačana suradnja uređena je člankom 20. Ugovora o Europskoj uniji (UEU) i člancima od 326. do 334. Ugovora o funkcioniranju Europske unije (UFEU).
 10.Prijedlog Komisije za Odluku Vijeća o odobrenju pojačane suradnje u području nadležnosti i mjerodavnog prava te priznavanja i izvršenja odluka u stvarima koje se odnose na imovinske režime međunarodnih parova, uključujući režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava, temelji se na članku 329. stavku 1. UFEU-a.
 3.MJERE ZA PROVEDBU POJAČANE SURADNJE
 11.Prijedlog Komisije za odluku Vijeća odnosi se na odobrenje pojačane suradnje u jedinstvenom području nadležnosti i mjerodavnog prava te priznavanja i izvršenja odluka u stvarima koje se odnose na imovinske režime međunarodnih parova, uključujući režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava. Prijedlozi posebnih mjera za provedbu pojačane suradnje podneseni su zajedno s ovim prijedlogom. Ključni elementi tih mjera navedeni su u nastavku.
 12.Uzimajući u obzir zaključke Vijeća od 3. prosinca 2015. i zahtjeve država članica koje žele uspostaviti međusobnu pojačanu suradnju u tom području, mjere za provedbu pojačane suradnje trebale bi uključivati sljedeće elemente:
 (a)Prijedlog uredbe Vijeća o nadležnosti i mjerodavnom pravu te priznavanju i izvršenju odluka u stvarima koje se odnose na režime bračne stečevine. Taj bi se prijedlog trebao temeljiti na kompromisnom tekstu dostavljenom Vijeću za PUP 3. prosinca 2015.
 7
 ;
 (b)Prijedlog uredbe Vijeća o nadležnosti i mjerodavnom pravu te priznavanju i izvršenju odluka u stvarima koje se odnose na imovinske posljedice registriranih partnerstava. Taj bi se prijedlog trebao temeljiti na kompromisnom tekstu dostavljenom Vijeću za PUP 3. prosinca 2015.
 8
 13.Odredbama o režimima bračne stečevine i imovinskim posljedicama registriranih partnerstava nastoje se ostvariti jednaki ciljevi. Međutim, formulacija tih odredbi ne može biti jednaka s obzirom na specifičnosti svakog od tih instituta, a posebno s obzirom na činjenicu da registrirana partnerstva ne postoje u svim državama članicama. S tim u vezi, u ocjeni učinka priloženoj prijedlozima Komisije iz 2011.
 9
 utvrđeno je da se prekogranični parovi u registriranim partnerstvima suočavaju s posebnim poteškoćama jer taj institut nije poznat u svim državama članicama. Stoga se moraju uspostaviti prilagođena pravila u pogledu brakova i registriranih partnerstava, zbog čega je teško istodobno riješiti pitanje tih instituta jednim instrumentom. Kako bi se nadležnim tijelima država članica olakšali tumačenje i primjena propisa, dva instituta obrađena su u dva prijedloga za provedbu pojačane suradnje u području nadležnosti i mjerodavnog prava te priznavanja i izvršenja odluka u stvarima koje se odnose na imovinske režime međunarodnih parova, uključujući režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava. Isto tako, taj je pristup u skladu sa zahtjevom država članica da pojačana suradnja sadržajno bude usklađena s dva kompromisna teksta koji su dostavljeni Vijeću 3. prosinca 2015. kako bi se osiguralo sudjelovanje što većeg broja država članica.
 14.U Komunikaciji priloženoj prijedlozima Komisije iz 2011. već je istaknuto da su dotičnim područjem pravosudne suradnje u građanskim stvarima obuhvaćeni imovinski režimi međunarodnih parova. Vijeće i Europski parlament jednako su tako rješavali dva izvorna prijedloga Komisije kao paket. Naposljetku, na temelju članka 329. stavka 1. UFEU-a, prema kojem države članice koje žele uspostaviti međusobnu pojačanu suradnju moraju navesti područje primjene takve pojačane suradnje, države članice koje su zatražile pojačanu suradnju navele su da žele uspostaviti pojačanu suradnju u području nadležnosti i mjerodavnog prava te priznavanja i izvršenja odluka u stvarima koje se odnose na režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava.
 15.S obzirom na navedeno, predloženim se uredbama provodi pojačana suradnja u jedinstvenom području nadležnosti i mjerodavnog prava te priznavanja i izvršenja odluka u stvarima koje se odnose na imovinske režime međunarodnih parova, uključujući režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava. Kako bi se osigurala nediskriminacija građana, predložene uredbe trebalo bi donijeti istodobno te bi ih se, radi uspostavljanja pojačane suradnje i daljnjeg sudjelovanja u toj suradnji, trebalo smatrati paketom.
 4.OCJENA PRAVNIH UVJETA ZA POJAČANU SURADNJU
 4.1.Odluka o odobrenju kao krajnje sredstvo i sudjelovanje najmanje devet država članica
 16.Člankom 20. stavkom 2. UEU-a predviđa se da odluku kojom se daje ovlaštenje za pojačanu suradnju Vijeće donosi kao krajnje sredstvo nakon što utvrdi da ciljeve takve suradnje Unija kao cjelina ne može ostvariti u razumnom roku i pod uvjetom da u njoj sudjeluje najmanje devet država članica.
 17.Kao što je navedeno, Vijeće je na sastanku održanom 3. prosinca 2015. zaključilo da neće biti moguće u razumnom roku postići dogovor o obje uredbe na razini EU-a
 10
 . Vijeće je stoga navelo da se za Uniju kao cjelinu nije moglo pronaći drugo rješenje i da se pojačana suradnja može primijeniti kao krajnje sredstvo.
 18.Komisija je do danas primila zahtjeve sedamnaest država članica (Švedske, Belgije, Grčke, Hrvatske, Slovenije, Španjolske, Francuske, Portugala, Italije, Malte, Luksemburga, Njemačke, Češke, Nizozemske, Austrije, Bugarske i Finske) u kojima navode da žele uspostaviti međusobnu pojačanu suradnju u području nadležnosti i mjerodavnog prava te priznavanja i izvršenja odluka u stvarima koje se odnose na režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava.
 4.2.Područje obuhvaćeno ugovorima
 19.Člankom 20. stavkom 1. UEU-a predviđa se da se pojačana suradnja može uspostaviti samo „u okviru neisključivih nadležnosti Unije” i člankom 329. stavkom 1. UFEU-a predviđa se da se pojačana suradnja može uspostaviti „u jednom od područja obuhvaćenih Ugovorima, uz iznimku područja isključive nadležnosti”.
 20.Sedamnaest država članica koje su zatražile pojačanu suradnju željelo je da im se omogući uspostavljanje međusobne pojačane suradnje u području nadležnosti i mjerodavnog prava te priznavanja i izvršenja odluka u stvarima koje se odnose na režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava, čime bi se uspostavila kolizijska pravila u tom području. Kolizijska pravila nisu uključena u popis isključivih nadležnosti iz članka 3. stavka 1. UFEU-a. Ona su navedena kao posebna točka na popisu mjera na temelju članka 81. stavka 2. UFEU-a, pri čemu se u članku 81. stavku 3. UFEU-a razlikuju kolizijska pravila u građanskim i trgovačkim stvarima općenito od onih koja se odnose na obiteljsko pravo.
 21.Kolizijska pravila u obiteljskom pravu čine jasno definirano područje koje u smislu Ugovora nije obuhvaćeno isključivim nadležnostima Unije i u kojem se može uspostaviti pojačana suradnja.
 4.3.Unapređivanje ciljeva Unije, zaštita njezinih interesa i jačanje procesa njezine integracije
 4.3.1.Opći kontekst
 22.Uzimajući u obzir ocjenu učinka i obrazloženje priložene prijedlozima Komisije iz 2011., cilj je pojačane suradnje osiguravanje jasnog i sveobuhvatnog pravnog okvira kojim su obuhvaćeni nadležnost i mjerodavno pravo te priznavanje i izvršenje odluka u stvarima koje se odnose na imovinske režime međunarodnih parova, uključujući režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava. U skladu s trenutačnim trendovima u području obiteljskog prava, poseban je cilj prijedloga omogućiti parovima određeni stupanj autonomije pri odabiru mjerodavnog prava.
 23.Komisija je 2003. naručila studiju o režimima bračne stečevine i imovini nevjenčanih parova u području međunarodnog privatnog prava i unutarnjeg prava
 11
 , u kojoj je istaknuto postojanje problema u tom području. Ti problemi posebno nastaju kad građani ostvaruju svoje pravo na slobodno kretanje u Europskoj uniji i pri tome izlažu svoje imovinske režime potencijalno proturječnim zakonima. Komisija je 2006. donijela Zelenu knjigu
 12
 o sukobima zakona u stvarima koje se odnose na režime bračne stečevine, uključujući pitanje nadležnosti i uzajamnog priznavanja, u kojoj su dodatno utvrđeni nedostaci postojeće situacije.
 24.Komisija je osnovala i stručnu skupinu sastavljenu od stručnjaka čije je djelovanje neovisno o državama članicama, a koja Komisiji pomaže u izradi budućih zakonodavnih prijedloga. Javno savjetovanje s 99 sudionika iz država članica organizirano je 28. rujna 2009. Stručna skupina, akademska zajednica, odvjetnici, javni bilježnici i članovi civilnog društva prisustvovali su forumu kako bi raspravljali o potrebi za instrumentom Unije o imovinskim režimima međunarodnih parova.
 25.U Stockholmskom programu
 13
 traži se da se načelo uzajamnog priznavanja „proširi na područja koja još nisu obuhvaćena, ali su ključna za svakodnevni život, npr. imovinska prava supružnika i imovinske posljedice rastave parova”.
 26.Prijedlozi Komisije iz 2011. općenito su se smatrali neophodnima kako bi jedno nadležno tijelo dosljedno primjenjivalo imovinske režime parova na temelju jednog mjerodavnog prava; kako bi se međunarodnim vjenčanim parovima omogućio odabir prava koje će se primjenjivati na njihovu imovinu; kako bi se povećala pravna sigurnost za registrirana partnerstva s međunarodnom dimenzijom, u pravilu primjenom prava države registracije na imovinu registriranih parova; kako bi se građanima omogućilo da različite postupke rješava isti sud te time izbjegli usporedni postupci i proturječne sudske odluke te kako bi se poboljšala predvidivost za međunarodne parove pojednostavnjenjem postupaka za priznavanje i izvršenje odluka i optjecaj javnih isprava u cijeloj Europskoj uniji.
 27.Prijedlozi su i ključna dopuna Uredbi br. 650/2012 o nadležnosti, mjerodavnom pravu, priznavanju i izvršavanju odluka i prihvaćanju i izvršavanju javnih isprava u nasljednim stvarima i o uspostavi Europske potvrde o nasljeđivanju jer je likvidacija imovinskih režima vrlo često pitanje koje prethodi likvidaciji ostavine umrlog. Učinkovitost Europske potvrde o nasljeđivanju znatno bi se poboljšala ako bi se na imovinske režime parova u cijeloj Europskoj uniji primjenjivala ujednačena kolizijska pravila.
 28.Prijedlozi Komisije iz 2011. bili su važni jer su se odnosili na oko 16 milijuna međunarodnih vjenčanih parova u EU-u koji, na primjer, žive u državi članici koja nije njihova matična država ili imaju imovinu u drugoj državi članici.
 29.U EU-u je 2007. sklopljeno približno 300 000 međunarodnih brakova i razvrgnuto približno 500 000 međunarodnih brakova (razvodom ili smrću jednog od supružnika). Razvrgnućem međunarodnih brakova u pitanje se dovodi više od 460 milijuna EUR svake godine. Više od 41 000 novih registriranih partnerstava u EU-u 2007. imalo je „međunarodnu dimenziju” s obzirom na imovinu. Svake godine oko 10 000 registriranih partnerstava završi rastavom ili smrću. Osim toga, broj registriranih partnerstava neprekidno se povećava, posebno zato što se broj država članica koje su uvele institut registriranih partnerstava od 2011. povećao sa 17 na 20. U skladu s tim povećava se i broj likvidacija stečevine partnerstva proizišlih iz raskida partnerstva ili smrti jednog od njegovih članova.
 4.3.2.Trenutačna situacija u području nadležnosti i mjerodavnog prava te priznavanja i izvršenja odluka u području imovinskih režima međunarodnih parova, uključujući režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava
 30.Trenutačno se građani koji su u međunarodnom braku ili partnerstvu suočavaju s različitim praktičnim problemima povezanima s planiranjem imovine. Građani Unije sve se više kreću izvan nacionalnih granica, što je dovelo do većeg broja međunarodnih parova ili parova s međunarodnom dimenzijom: supružnika različitih državljanstava, parova koji žive u državi članici čiji nisu državljani, koji imaju imovinu u različitim državama članicama ili koji se razvode ili umiru u zemlji koja nije njihova matična država. Problem je u tome da je osobama vrlo teško saznati koji su sudovi nadležni i koji se zakoni primjenjuju na njihovu osobnu situaciju i stanje njihove imovine. Zbog toga se suočavaju s nenamjernim i negativnim posljedicama ne samo u svakodnevnom upravljanju svojom imovinom, nego i u slučaju rastave para ili smrti jednog od njegovih članova.
 31.Iako postoje pravila Unije o nadležnosti i mjerodavnom pravu u građanskim i trgovačkim stvarima i u određenim područjima obiteljskog prava, takva pravila trenutačno ne postoje za imovinske režime međunarodnih parova. Stoga je taj predmet uređen nacionalnim pravom i, u vrlo ograničenoj mjeri, međunarodnim sporazumima između država članica.
 32.Uzroci postojećih problema za parove u registriranim partnerstvima jednaki su kao i za nevjenčane parove. Međutim, postoje određeni važni dodatni izazovi za parove u registriranom partnerstvu jer koncept registriranog partnerstva postoji samo u 20 država članica i jer sve države članice nemaju materijalno pravo kojim je uređen njihov imovinski režim, a još je manje njih donijelo pravila o nadležnosti i kolizijska pravila.
 33.Predloženim uredbama obuhvaćeni su parovi koji formalno čine obiteljsku zajednicu, posebno oni koji su u braku ili registriranom partnerstvu. Nisu obuhvaćene de facto zajednice.
 34.Cilj je te pojačane suradnje uspostavljanje jasnog pravnog okvira u državama članicama sudionicama za utvrđivanje nadležnosti i prava primjenjivog na imovinske režime međunarodnih parova, uključujući režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava, i olakšavanje optjecaja odluka i javnih isprava u tim stvarima među državama članicama.
 4.3.3.Koristi pojačane suradnje u području nadležnosti i mjerodavnog prava te priznavanja i izvršenja odluka u području imovinskih režima međunarodnih parova, uključujući režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava
 35.Sedamnaest država članica zatražilo je pojačanu suradnju u području imovinskih režima međunarodnih parova, uključujući režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava: Švedska, Belgija, Grčka, Hrvatska, Slovenija, Španjolska, Francuska, Portugal, Italija, Malta, Luksemburg, Njemačka, Češka, Nizozemska, Austrija, Bugarska i Finska. Ukupan broj stanovnika u tih sedamnaest država članica iznosi 340 milijuna, što je 67 % stanovništva Unije
 14
 . To znači da će znatan broj od procijenjenih 16 milijuna međunarodnih brakova u EU-u
 15
 imati koristi od te pojačane suradnje. Što više država članica sudjeluje u pojačanoj suradnji, to će više građana imati koristi od nje.
 36.Od pojačane suradnje u području nadležnosti i mjerodavnog prava te priznavanja i izvršenja odluka u stvarima koje se odnose na imovinske režime međunarodnih parova, uključujući režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava, građani će imati sljedeće koristi:
 (a)dosljedna primjena imovinskih režima parova na temelju jednog mjerodavnog prava za koju će biti zaduženo jedno nadležno tijelo;
 (b)davanje mogućnosti međunarodnim parovima da odaberu pravo koje će se primjenjivati na njihovu imovinu;
 (c)povećanje pravne sigurnosti za međunarodne parove, u pravilu primjenom prava države s kojom je par najbliže povezan;
 (d)omogućavanje da različite postupke građana rješava isti sud, na taj način izbjegavajući usporedne postupke i proturječne sudske odluke te
 (e)poboljšanje predvidivosti za međunarodne parove pojednostavnjenjem postupaka za priznavanje i izvršenje odluka i optjecaj javnih isprava u cijelom EU-u.
 4.3.4.Ispunjavanje zahtjeva iz članka 20. stavka 1. UEU-a
 37.Člankom 20. stavkom 1. UEU-a zahtijeva se da pojačana suradnja bude usmjerena na unapređivanje ciljeva Unije, zaštitu njezinih interesa i jačanje procesa njezine integracije.
 38.Jedan je od zadataka Unije da svojim građanima nudi područje slobode, sigurnosti i pravde bez unutarnjih granica, na kojem je osigurano slobodno kretanje osoba (članak 3. stavak 2. UEU-a). Područje pravosuđa uključuje razvoj pravosudne suradnje u građanskim stvarima s prekograničnim implikacijama na temelju načela uzajamnog priznavanja presuda (članak 81. stavak 1. UFEU-a). U tu svrhu Unija može donijeti mjere kojima se ponajprije nastoji osigurati uzajamno priznavanje i izvršenje presuda među državama članicama, a osim toga i usklađenost pravila država članica koja se primjenjuju u vezi sa sukobom zakona i sukobom nadležnosti (članak 81. stavak 2. točke (a) i (c) UFEU-a).
 39.Usklađivanjem pravila o sukobu zakona i sukobu nadležnosti olakšava se uzajamno priznavanje presuda. Doista, činjenicom da sudovi različitih država članica primjenjuju ista pravila na sukobe nadležnosti i sukobe zakona radi utvrđivanja suda nadležnog za rješavanje predmeta i prava primjenjivog na taj predmet jača se uzajamno povjerenje u sudske odluke donesene u drugoj državi članici
 16
 .
 40.Pojačanom suradnjom među državama članicama koje su je zatražile u području nadležnosti i mjerodavnog prava te priznavanja i izvršenja odluka u stvarima koje se odnose na imovinske režime međunarodnih parova, uključujući režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava, unaprijedit će se cilj Unije kad je riječ o osiguravanju usklađenosti pravila država članica primjenjivih na sukobe zakona i sukobe nadležnosti. Pojačanom suradnjom u tom području poboljšala bi se usklađenost pravila država članica za utvrđivanje suda nadležnog za odlučivanje u stvarima koje se odnose na imovinske režime međunarodnih parova i pravo koje sud treba primijeniti, kao i pravila o priznavanju i izvršenju odluka u tim stvarima među državama članicama u odnosu na trenutačnu situaciju, u kojoj ne postoje usklađena pravila o sukobima zakona i sukobima nadležnosti te o priznavanju i izvršenju odluka u području imovinskih režima međunarodnih parova.
 4.4.Usklađenost s Ugovorima i pravom Unije
 41.Prema članku 326. UFEU-a pojačana suradnja mora biti u skladu s Ugovorima i pravom Unije.
 42.Pojačana suradnja neće imati utjecaj na postojeću pravnu stečevinu. Ona će biti uspostavljena u području koje je obuhvaćeno zajedničkim nadležnostima Unije, ali u kojem danas ne postoje zajednička pravila Unije. Prvim instrumentom Unije donesenim u području obiteljskog prava, Uredbom Vijeća (EZ) br. 1347/2000
 17
 , utvrđena su pravila o nadležnosti, priznavanju i izvršenju sudskih odluka u bračnim sporovima i sporovima o roditeljskoj odgovornosti za zajedničku djecu, koje su donesene u bračnim predmetima. On, međutim, nije uključivao pravila o mjerodavnom pravu u vezi s razvodom braka ili imovinskim posljedicama parova. Donošenje Uredbe (EZ) br. 2201/2003
 18
 , kojom je od 1. ožujka 2005. stavljena izvan snage i zamijenjena Uredba (EZ) br. 1347/2000, nije dovelo do nikakve promjene u tom pogledu. U okviru pojačane suradnje 16 je država članica Uredbom (EU) br. 1259/2010
 19
 donijelo kolizijska pravila koja se odnose na razvod braka i zakonsku rastavu. Kolizijska pravila koja se odnose na oporuke i nasljeđivanje donesena su Uredbom (EU) br. 650/2012
 20
 . Pitanjem kolizijskih pravila u području imovinskih režima međunarodnih parova, uključujući režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava, trebalo bi upotpuniti pravni okvir koji se primjenjuje na međunarodne parove u Uniji.
 43.Pojačanom suradnjom u području nadležnosti i mjerodavnog prava te priznavanja i izvršenja odluka u stvarima koje se odnose na imovinske režime međunarodnih parova, uključujući režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava, neće se prouzročiti diskriminacija na temelju državljanstva zabranjena člankom 18. UFEU-a jer će predložena kolizijska pravila po prirodi biti univerzalna i primjenjivat će se na sve postupke pred sudovima država članica sudionica, bez obzira na državljanstvo ili boravište stranaka. S druge strane, sudovi država članica koje ne sudjeluju u pojačanoj suradnji nastavit će primjenjivati svoja nacionalna kolizijska pravila u skladu s međunarodnim privatnim pravom.
 4.5.Bez štete za unutarnje tržište ili gospodarsku, socijalnu i teritorijalnu koheziju, bez prepreka ili diskriminacije u trgovini i bez narušavanja tržišnog natjecanja
 44.Člankom 326. UFEU-a predviđa se da se pojačanom suradnjom ne smije štetiti unutarnjem tržištu ili gospodarskoj, socijalnoj i teritorijalnoj koheziji, da ona ne smije činiti prepreku ili diskriminaciju u trgovini među državama članicama ili narušavati tržišno natjecanje među njima.
 45.Pojačana suradnja u području imovinskih režima međunarodnih parova, uključujući režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava, nije problem u pogledu tih pravnih uvjeta. Prijedlozima za provedbu pojačane suradnje u tom području olakšat će se pravilno funkcioniranje unutarnjeg tržišta uklanjanjem prepreka slobodnom kretanju osoba koje su trenutačno suočene s problemima zbog razlika među nacionalnim pravima u vezi s imovinskim posljedicama parova. Pravna sigurnost koja će se postići usklađenim kolizijskim pravilima u tom području imat će stoga pozitivan učinak na parove koji ostvaruju svoje pravo na slobodno kretanje među državama članicama sudionicama.
 46.S obzirom na prirodu predloženih uredbi kojima su obuhvaćeni samo odnosi dvaju pojedinaca, pojačana suradnja neće imati utjecaj na poduzeća ili pravne odnose na tržištu, ili na trgovinu ili tržišno natjecanje u Uniji. Naposljetku, pojačanom suradnjom neće se utjecati na teritorijalnu koheziju među regijama Unije.
 47.Budući da je prijedlozima predviđeno usklađivanje kolizijskih pravila, životi građana (i pravnih stručnjaka) bili bi znatno pojednostavnjeni jer bi u državama članicama sudionicama mogli utvrditi nadležnost i pravo primjenjivo na svoje imovinske režime te ostvariti korist od pojednostavnjenog optjecaja odluka i javnih isprava u toj stvari.
 48.Iako neće svi međunarodni parovi u Uniji imati koristi od pravne sigurnosti i pojednostavnjenja postignutih pojačanom suradnjom, situacija međunarodnih parova pred sudovima država članica koje ne sudjeluju u pojačanoj suradnji neće se pogoršati u odnosu na trenutnu situaciju. Doista, države članice koje ne sudjeluju u pojačanoj suradnji održat će postojeće stanje jer će i dalje primjenjivati nacionalno pravo (uključujući pravila o međunarodnom privatnom pravu) u prekograničnim slučajevima povezanima s režimima bračne stečevine i imovinskim posljedicama registriranih partnerstava kako bi utvrdile koji je sud nadležan za rješavanje predmeta u tim stvarima i koje bi pravo taj sud trebao primijeniti. Države članice koje ne sudjeluju u pojačanoj suradnji isto će tako i dalje primjenjivati nacionalno pravo (uključujući pravila o međunarodnom privatnom pravu) pri priznavanju i izvršenju odluka donesenih u jednoj od država članica koje sudjeluju u pojačanoj suradnji. S druge strane, države članice koje sudjeluju u pojačanoj suradnji i dalje će primjenjivati nacionalno pravo (uključujući pravila o međunarodnom privatnom pravu) pri priznavanju i izvršenju odluka donesenih u jednoj od država članica koje ne sudjeluju u pojačanoj suradnji. Stoga će, kad je riječ o režimima bračne stečevine i imovinskim posljedicama registriranih partnerstava, situacija biti jednaka onoj koja se odnosi na druge instrumente u području građanskog pravosuđa u kojima ne sudjeluju sve države članice, kao što je Uredba br. 1259/2010 o provedbi pojačane suradnje u području prava primjenljivog na razvod braka i zakonsku rastavu te Uredba br. 650/2012 o nasljeđivanju i oporukama.
 49.Nadalje, primjena uredbi o režimima bračne stečevine i imovinskim posljedicama registriranih partnerstava kojima se provodi pojačana suradnja neće ovisiti o državljanstvu članova para, odnosno o tome jesu li članovi para državljani države članice koja sudjeluje u pojačanoj suradnji. Nadležna tijela država članica koje sudjeluju u pojačanoj suradnji (npr. javni bilježnik ili sud), a koja su obvezna primjenjivati uredbe, primjenjivat će te uredbe na sve građane koji pred njima pokrenu postupak povezan s bračnom stečevinom ili imovinskim posljedicama registriranih partnerstava, bez obzira na državljanstvo tih građana. Isto tako, ako par čiji je barem jedan od članova državljanin države članice koja sudjeluje u pojačanoj suradnji pokrene postupak pred nadležnim tijelom države članice koja ne sudjeluje u pojačanoj suradnji, nadležna tijela potonje države članice neće primjenjivati uredbe, nego nacionalno pravo (uključujući pravila o međunarodnom privatnom pravu) u rješavanju međunarodnih postupovnih aspekata režima bračne stečevine ili imovinskih posljedica registriranih partnerstava.
 50.Stoga se pojačanom suradnjom neće prouzročiti nikakvo neopravdano različito postupanje prema građanima.
 4.6.Poštovanje prava, nadležnosti i obveza država članica koje ne sudjeluju u pojačanoj suradnji
 51.Člankom 327. UFEU-a zahtijeva se da se prilikom svake pojačane suradnje poštuju nadležnosti, prava i obveze onih država članica koje u njoj ne sudjeluju.
 52.Donošenjem zajedničkih kolizijskih pravila u sedamnaest država članica koje su zatražile pojačanu suradnju neće se utjecati na pravila država članica koje u njoj ne sudjeluju. Države članice koje ne sudjeluju u pojačanoj suradnji i dalje će primjenjivati svoja pravila međunarodnog privatnog prava u vezi s nadležnošću i mjerodavnim pravom te priznavanjem i izvršenjem odluka u stvarima koje se odnose na imovinske režime međunarodnih parova.
 53.Na razini međunarodnog privatnog prava ne postoje međunarodni sporazumi o nadležnosti i mjerodavnom pravu te priznavanju i izvršenju odluka u stvarima koje se odnose na imovinske režime međunarodnih parova (uključujući režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava) između država članica sudionica i država članica koje ne sudjeluju u pojačanoj suradnji na koje će ona utjecati.
 4.7.Zaključak o ispunjavanju pravnih uvjeta
 54.Komisija na temelju navedenog zaključuje da su ispunjeni svi pravni uvjeti za odobrenje uspostavljanja pojačane suradnje utvrđeni Ugovorima.
 4.8.Poštovanje temeljnih prava
 55.Pojačanom suradnjom u području imovinskih režima međunarodnih parova, uključujući režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava, poštuju se temeljna prava utvrđena Poveljom o temeljnim pravima Europske unije, posebno člankom 9. o pravu na stupanje u brak i osnivanje obitelji u skladu s nacionalnim pravom i člankom 21. o pravu na nediskriminaciju. Kolizijska pravila predložena u uredbama o provedbi pojačane suradnje primjenjivat će se na sve međunarodne parove koji su vezani institucionalnim poveznicom, kao što su brak i registrirano partnerstvo, u državama članicama sudionicama bez diskriminacije na bilo kojoj osnovi.
 4.9.Zaključak o pojačanoj suradnji
 56.Komisija smatra da uspostavljanje pojačane suradnje u području nadležnosti i mjerodavnog prava te priznavanja i izvršenja odluka o imovinskim režimima međunarodnih parova, uključujući režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava, ima brojne koristi u usporedbi s opcijom zadržavanja postojećeg stanja i da su prednosti uspostavljanja pojačane suradnje u tom području veće od bilo kojeg mogućeg nedostatka.
 57.Zajedničkim kolizijskim pravilima u području imovinskih režima međunarodnih parova znatno će se olakšati životi mnogih parova u državama članicama sudionicama. To je u skladu sa Stockholmskim programom, u kojem je Europsko vijeće smatralo da bi proces usklađivanja kolizijskih pravila na razini Unije trebalo nastaviti u područjima u kojima je to nužno, kao što su „imovinska prava supružnika i imovinske posljedice rastave parova”
 21
 .
 58.Stoga Komisija predlaže da se odobri uspostavljanje pojačane suradnje među državama članicama koje su je zatražile. Komisija ističe da je pojačana suradnja u području nadležnosti i mjerodavnog prava te priznavanja i izvršenja odluka u stvarima koje se odnose na imovinske režime međunarodnih parova, uključujući režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava, u svakom trenutku otvorena za sve države članice, u skladu s člankom 328. UFEU-a, i potiče države članice koje to još nisu učinile da zatraže sudjelovanje u pojačanoj suradnji i time ostvare koristi i prednosti pojačane suradnje.
 2016/0061 (NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o odobrenju pojačane suradnje u području nadležnosti i mjerodavnog prava te priznavanja i izvršenja odluka o imovinskim režimima međunarodnih parova, uključujući u stvarima koje se odnose na režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava
 VIJEĆE EUROPSKE UNIJE,
 uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije, a posebno njegov članak 329. stavak 1.,
 uzimajući u obzir zahtjeve Austrije, Belgije, Bugarske, Češke, Finske, Francuske, Grčke, Hrvatske, Italije, Luksemburga, Malte, Nizozemske, Njemačke, Portugala, Slovenije, Španjolske i Švedske,
 uzimajući u obzir prijedlog Europske komisije,
 uzimajući u obzir suglasnost Europskog parlamenta
 22
 ,
 budući da:
 (1)Unija je za svoj cilj postavila očuvanje i razvoj područja slobode, sigurnosti i pravde, u kojem je osigurano slobodno kretanje osoba. Radi postupne uspostave takvog područja, Unija treba donijeti mjere koje se odnose na pravosudnu suradnju u građanskim stvarima s prekograničnim implikacijama.
 (2)U skladu s člankom 81. Ugovora u funkcioniranju Europske unije te mjere trebaju uključivati poticanje usklađenosti pravila država članica koja se primjenjuju u vezi sa sukobom zakona, uključujući mjere u području obiteljskog prava s prekograničnim implikacijama.
 (3)Komisija je 16. ožujka 2011. donijela Prijedlog uredbe Vijeća o nadležnosti i mjerodavnom pravu te priznavanju i izvršenju odluka u stvarima koje se odnose na režime bračne stečevine i Prijedlog uredbe Vijeća o nadležnosti i mjerodavnom pravu te priznavanju i izvršenju odluka u pogledu imovinskih posljedica registriranih partnerstava.
 (4)Vijeće je na sastanku održanom 3. prosinca 2015. zaključilo da Unija kao cjelina neće moći u razumnom roku postići dogovor o donošenju uredbi.
 (5)U tim okolnostima Malta, Hrvatska, i Belgija naknadno su uputile zahtjeve Komisiji dopisima od 14. prosinca 2015., 15. prosinca 2015., odnosno 17. prosinca 2015. te Švedska, Grčka, Slovenija, Španjolska, Francuska, Portugal, Italija, Luksemburg i Njemačka dopisima od 18. prosinca 2015. u kojima navode da žele uspostaviti međusobnu pojačanu suradnju u području nadležnosti i mjerodavnog prava te priznavanja i izvršenja odluka u stvarima koje se odnose na režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava te da bi s tim u vezi Komisija trebala podnijeti prijedlog Vijeću. Češka, Nizozemska, Bugarska, Austrija i Finska uputile su Komisiji jednake zahtjeve dopisima od 28. siječnja 2016., 2. veljače 2016., 9. veljače 2016., 16. veljače 2016., odnosno 26. veljače 2016. Ukupno sedamnaest država članica zatražilo je pojačanu suradnju.
 (6)Pojačanom suradnjom trebalo bi u državama članicama sudionicama omogućiti jasan i sveobuhvatan pravni okvir u području imovinskih režima međunarodnih parova, uključujući režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava, osigurati prikladna rješenja za građane s obzirom na pravnu sigurnost, predvidivost i fleksibilnost te olakšati optjecaj odluka i javnih isprava među državama članicama sudionicama.
 (7)U skladu sa zahtjevima država članica za uspostavljanje pojačane suradnje Komisija predlaže dva materijalna akta o provedbi pojačane suradnje, jedan koji se odnosi na režime bračne stečevine i drugi koji se odnosi na imovinske posljedice registriranih partnerstava. Kako bi se obuhvatilo cijelo područje primjene pojačane suradnje u području imovinskih režima međunarodnih parova i osigurala nediskriminacija građana, dva materijalna provedbena akta trebalo bi donijeti istodobno.
 (8)Ispunjeni su uvjeti iz članka 20. Ugovora o Europskoj uniji i članaka 326. – 329. Ugovora o funkcioniranju Europske unije.
 (9)Područje pojačane suradnje, to jest područje nadležnosti i mjerodavnog prava te priznavanja i izvršenja odluka u stvarima koje se odnose na imovinske režime međunarodnih parova, uključujući režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava, utvrđeno je člankom 81. stavkom 2. točkama (a) i (c) te člankom 81. stavkom 3. Ugovora o funkcioniranju Europske unije kao jedno od područja obuhvaćenih Ugovorima. To nije područje isključive nadležnosti Unije.
 (10)Zahtjev krajnjeg sredstva iz članka 20. stavka 2. Ugovora o Europskoj uniji ispunjen je jer je Vijeće 3. prosinca 2015. zaključilo da Unija kao cjelina ne može u razumnom roku ostvariti ciljeve predloženih uredbi.
 (11)Cilj je pojačane suradnje u području nadležnosti i mjerodavnog prava te priznavanja i izvršenja odluka u stvarima koje se odnose na imovinske režime međunarodnih parova, uključujući režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava, razvoj pravosudne suradnje u civilnim stvarima s prekograničnim implikacijama na temelju načela uzajamnog priznavanja presuda i osiguravanje usklađenosti pravila država članica koja se primjenjuju u vezi sa sukobom zakona. Stoga se njome unapređuju ciljevi Unije, štite njezini interesi i jača proces njezine integracije u skladu s člankom 20. stavkom 1. Ugovora o Europskoj uniji.
 (12)Pojačana suradnja u području nadležnosti i mjerodavnog prava te priznavanja i izvršenja odluka u stvarima koje se odnose na imovinske režime međunarodnih parova, uključujući režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava, u skladu je s Ugovorima i pravom Unije i njome se ne šteti unutarnjem tržištu ili gospodarskoj, socijalnoj i teritorijalnoj koheziji. Ona ne predstavlja prepreku ili diskriminaciju u trgovini među državama članicama niti se njome narušava tržišno natjecanje među njima.
 (13)Pojačana suradnja u području nadležnosti i mjerodavnog prava te priznavanja i izvršenja odluka u stvarima koje se odnose na imovinske režime međunarodnih parova, uključujući režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava, posebno je usklađena s pravom Unije o pravosudnoj suradnji u građanskim stvarima jer se pojačanom suradnjom ne utječe ni na jedan dio postojeće pravne stečevine.
 (14)Pojačanom suradnjom u području nadležnosti i mjerodavnog prava te priznavanja i izvršenja odluka u stvarima koje se odnose na imovinske režime međunarodnih parova, uključujući režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava, poštuju se nadležnosti, prava i obveze onih država članica koje u njoj ne sudjeluju. Zajedničkim pravilima o nadležnosti, sukobu zakona, priznavanju i izvršenju u državama članicama sudionicama ne utječe se na pravila država članica koje ne sudjeluju u pojačanoj suradnji. Sudovi država članica koje ne sudjeluju u pojačanoj suradnji nastavit će primjenjivati postojeća domaća pravila pri utvrđivanju nadležnosti i mjerodavnog prava te pri priznavanju i izvršenju odluka u stvarima koje se odnose na imovinske režime međunarodnih parova, uključujući režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava.
 (15)Ovom se Odlukom poštuju načela iz Povelje o temeljnim pravima Europske unije, posebno njezinih članaka 9. i 21.
 (16)Pojačana suradnja u području nadležnosti i mjerodavnog prava te priznavanja i izvršenja odluka u stvarima koje se odnose na imovinske režime međunarodnih parova, uključujući režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava, u svakom je trenutku otvorena za sve države članice, u skladu s člankom 328. Ugovora o funkcioniranju Europske unije,
 DONIJELO JE OVU ODLUKU:
 Članak 1.
 Kraljevini Belgiji, Republici Bugarskoj, Češkoj Republici, Saveznoj Republici Njemačkoj, Helenskoj Republici, Kraljevini Španjolskoj, Francuskoj Republici, Republici Hrvatskoj, Talijanskoj Republici, Velikom Vojvodstvu Luksemburgu, Republici Malti, Kraljevini Nizozemskoj, Republici Austriji, Portugalskoj Republici, Republici Sloveniji, Republici Finskoj i Kraljevini Švedskoj ovime se odobrava uspostavljanje međusobne pojačane suradnje u području nadležnosti i mjerodavnog prava te priznavanja i izvršenja odluka u stvarima koje se odnose na imovinske režime međunarodnih parova, uključujući režime bračne stečevine i imovinske posljedice registriranih partnerstava, primjenom relevantnih odredbi Ugovora.
 Članak 2.
 Ova Odluka stupa na snagu na dan donošenja.
 Sastavljeno u Bruxellesu
 Za Vijeće
 Predsjednik
 (1)
 COM (2011) 126
 (2)
 COM (2011) 127
 (3)
 U skladu s člancima 1. i 2. Protokola o stajalištu Danske koji je priložen Ugovorima, Danska nije sudjelovala u donošenju predložene Uredbe te ona za nju nije bila obvezujuća niti se na nju primjenjivala. U skladu s člancima 1. i 2. Protokola o stajalištu Ujedinjene Kraljevine i Irske koji je priložen Ugovorima, Irska i Ujedinjena Kraljevina nisu poslale obavijest da žele sudjelovati u donošenju i primjeni predloženih uredbi.
 (4)
 A7-0253/2013 i A7-0254/2013
 (5)
 Uredba (EU) br. 650/2012 Europskog parlamenta i Vijeća od 4. srpnja 2012. o nadležnosti, mjerodavnom pravu, priznavanju i izvršavanju odluka i prihvaćanju i izvršavanju javnih isprava u nasljednim stvarima i o uspostavi Europske potvrde o nasljeđivanju
 (6)
 CS-PRES/2015/14937
 (7)
 Dokument Vijeća 14651/15 + COR1 REV1
 (8)
 Dokument Vijeća 14652/15
 (9)
 SEC(2011) 327 završna verzija
 (10)
 CS-PRES/2015/14937
 (11)
 Konzorcij ASSER-UCL, Studija u području komparativnog prava o pravilima kojima su uređeni sukobi nadležnosti i sukobi zakona kad je riječ o režimima bračne stečevine i provedbi rastave nevjenčanih parova u pogledu pitanja imovine u državama članicama. Vidjeti: http://europa.eu.int/comm/justice_home/doc_centre/civil/studies/doc_civil_studies_en.htm
 (12)
 COM(2006) 400 završna verzija
 (13)
 Službeni list C 115, 4. svibnja 2010.
 (14)
 Podaci Eurostata od 1. siječnja 2015.(http://ec.europa.eu/eurostat/tgm/table.do?tab=table&language=en&pcode=tps00001&tableSelection=1&footnotes=yes&labeling=labels&plugin=1)
 (15)
 Podaci iz ovih stavaka temelje se na završnom izvješću o Studiji Europskog konzorcija za ocjenjivanje politike (EPEC) o procjeni učinka instrumenata Zajednice koji se odnose na režime bračne stečevine i imovinu nevjenčanih parova s transnacionalnim elementima iz 2010.
 (16)
 Program mjera za provedbu načela uzajamnog priznavanja odluka u građanskim i trgovačkim stvarima donesen 30. studenoga 2000. (SL C 12, 15.1.2001., str. 1.)
 (17)
 Uredba Vijeća (EZ) br. 1347/2000 o nadležnosti, priznavanju i izvršenju sudskih odluka u bračnim sporovima i sporovima o roditeljskoj odgovornosti za zajedničku djecu (SL L 160, 30.6.2000., str. 19.)
 (18)
 Uredba Vijeća (EZ) br. 2201/2003 od 27. studenoga 2003. o nadležnosti, priznavanju i izvršenju sudskih odluka u bračnim sporovima i u stvarima povezanim s roditeljskom odgovornošću, kojom se stavlja izvan snage Uredba (EZ) br. 1347/2000
 (19)
 Uredba Vijeća (EU) br. 1259/2010 od 20. prosinca 2010. o provedbi pojačane suradnje u području prava primjenljivog na razvod braka i zakonsku rastavu
 (20)
 Uredba (EU) br. 650/2012 Europskog parlamenta i Vijeća od 4. srpnja 2012. o nadležnosti, mjerodavnom pravu, priznavanju i izvršavanju odluka i prihvaćanju i izvršavanju javnih isprava u nasljednim stvarima i o uspostavi Europske potvrde o nasljeđivanju
 (21)
 Službeni list C 115, 4. svibnja 2010.
 (22)
 Službeni list C [...], [...]., str. [...].


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 COMISSÃO EUROPEIA
 Bruxelas, 13.5.2019
 COM(2019) 221 final
 2019/0107(COD)
 Proposta de
 DECISÃO DO PARLAMENTO EUROPEU E DO CONSELHO
 que habilita a Alemanha a alterar o seu acordo bilateral de transporte rodoviário existente com a Suíça, com vista a autorizar as operações de cabotagem no âmbito da prestação de serviços de transporte rodoviário internacional de passageiros por autocarro nas regiões fronteiriças entre os dois países
 EXPOSIÇÃO DE MOTIVOS
 1.CONTEXTO DA PROPOSTA
 •Justificação e objetivos da proposta
 Objeto
 As regiões fronteiriças da Alemanha e da Suíça estão estreitamente integradas. Muitos alemães deslocam-se para trabalhar na Suíça e vice-versa, e o tráfego rodoviário transfronteiriço de passageiros é muito dinâmico. Existem vários serviços de transporte por autocarro que atravessam a fronteira e ligam, assim, as regiões fronteiriças dos dois países.
 Os transportes bidirecionais de passageiros e mercadorias entre a Suíça e a UE regem-se pelo Acordo de Transportes Terrestres entre a União Europeia e a Suíça
 1
 («Acordo UE»).
 Nos termos do artigo 20.o, n.o 1, do Acordo UE, «[a]s operações de transporte entre dois pontos situados no território de uma mesma Parte Contratante, efetuadas por transportadores estabelecidos na outra Parte Contratante, não são autorizadas no âmbito do presente Acordo». Isto significa que as transportadoras que exploram serviços de transporte de passageiros que atravessam a fronteira só podem transportar passageiros na passagem da fronteira ou no território da Parte Contratante em que estão estabelecidas. Os operadores de autocarros estabelecidos na Suíça não podem transportar passageiros entre dois pontos do lado alemão da fronteira e os operadores estabelecidos na UE não podem transportar passageiros entre dois pontos do lado suíço da fronteira.
 O artigo 20.o, n.o 2, do Acordo UE permite que continuem a ser exercidos os direitos existentes decorrentes dos acordos bilaterais celebrados entre os Estados-Membros da UE e a Suíça em vigor no momento da celebração do Acordo UE, desde que não seja exercida qualquer discriminação entre transportadores da UE e que não haja distorções de concorrência. A cabotagem no transporte de passageiros por autocarro é, pois, possível nas relações com a Suíça, caso tenha sido prevista num acordo entre um Estado-Membro da UE e a Suíça que estivesse em vigor em 21 de junho de 1999. Na prática, nenhum dos acordos bilaterais pertinentes entre os Estados-Membros e a Suíça que estavam em vigor na altura previa direitos de cabotagem para o transporte de passageiros por autocarro
 2
 .
 Por carta de 11 de maio de 2017, a Alemanha informou a Comissão de que desejava ser habilitada pela União, nos termos do artigo 2.o, n.o 1, do TFUE, a alterar o seu acordo bilateral de transporte rodoviário com a Suíça de 1953
 3
 , com vista a autorizar as operações de cabotagem durante a prestação de serviços de transporte de passageiros por autocarro na região fronteiriça entre os dois países. Na reunião do Comité dos Transportes Terrestres UESuíça, criado pelo Acordo UE, em junho de 2018, a Suíça informou a Comissão de que estava igualmente interessada em alterar este acordo nesse sentido.
 A cabotagem no transporte de passageiros por autocarro pode melhorar a eficiência das operações de transporte, uma vez que permite aumentar o fator de carga do veículo. Por isso, a UE é globalmente favorável à abertura do mercado da cabotagem, tal como tem sido feito no território da UE, em conformidade com o Regulamento (CE) n.o 1073/2009 que estabelece regras comuns para o acesso ao mercado internacional dos serviços de transporte em autocarro
 4
 («Regulamento (CE) n.o 1073/2009»). A autorização de operações de cabotagem no âmbito da prestação de serviços de transporte internacional de passageiros por autocarro nas regiões fronteiriças entre a Alemanha e a Suíça permitirá que os transportadores envolvidos se tornem mais competitivos e eficientes.
 Sobre a competência da UE
 O artigo 3.o, n.o 2, do Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia (TFUE) estabelece que «[a] União dispõe igualmente de competência exclusiva para celebrar acordos internacionais quando tal celebração esteja prevista num ato legislativo da União, seja necessária para lhe dar a possibilidade de exercer a sua competência interna, ou seja suscetível de afetar regras comuns ou de alterar o alcance das mesmas».
 Nos termos do Regulamento (CE) n.o 1073/2009, as operações de cabotagem na União podem ser efetuadas, em determinadas condições, exclusivamente por transportadores que sejam titulares de uma licença comunitária. Os compromissos internacionais que autorizam outros transportadores, nomeadamente transportadores de países terceiros, a efetuar tais operações afetam o regulamento supramencionado, na aceção do artigo 3.o, n.o 2, do TFUE
 5
 .
 Além disso, esses compromissos internacionais também afetam o Acordo UE, nomeadamente o artigo 20.o. Não são autorizados pelo n.o 1 do mesmo artigo, exceto nos casos previstos no n.o 2.
 Por conseguinte, os compromissos, como os que a Alemanha pretende, dependem da competência exclusiva da União. No entanto, em conformidade com o artigo 2.o, n.o 1, do TFUE, a União pode habilitar os Estados-Membros a agirem em domínios da competência exclusiva da União.
 O objetivo da presente proposta consiste em habilitar a Alemanha a alterar o seu acordo bilateral de transporte rodoviário existente com a Suíça, com vista a autorizar as operações de cabotagem no âmbito da prestação de serviços de transporte rodoviário internacional de passageiros por autocarro nas respetivas regiões fronteiriças dos dois países.
 Sobre o procedimento
 As operações de cabotagem na União por transportadores de países terceiros que não sejam titulares de uma licença comunitária em conformidade com o Regulamento (CE) n.o 1073/2009 afetam o funcionamento do mercado interno dos serviços de transporte por autocarro, tal como estabelecido pelo legislador da União através do Regulamento (CE) n.o 1073/2009. É, por conseguinte, necessário que a habilitação ao abrigo do artigo 2.o, n.o 1, do TFUE seja conferida pelo legislador da União, em conformidade com o procedimento legislativo a que se refere o artigo 91.o do TFUE.
 •Coerência com as disposições existentes da mesma política setorial
 Atualmente, o Acordo UE não autoriza quaisquer operações de cabotagem no transporte rodoviário de passageiros por autocarro. No entanto, o artigo 20.o, n.o 2, do Acordo da UE permite especificamente a continuação do exercício dos direitos de cabotagem preexistentes, desde que não seja exercida qualquer discriminação entre transportadores da UE e que não haja distorções de concorrência. Um acordo entre a Alemanha e a Suíça que autorize as operações de cabotagem durante a prestação de serviços de transporte internacional de passageiros por autocarro não altera os direitos da Suíça ao abrigo do Acordo UE. Além disso, a alteração do acordo bilateral existente limitado à cabotagem nas respetivas regiões fronteiriças e sujeito a condições idênticas às estabelecidas no artigo 20.o, n.o 2, do Acordo UE, no que diz respeito à não discriminação e à concorrência sem distorções, está em conformidade com a política subjacente à exceção prevista nessa disposição.
 Dentro da UE, a cabotagem no transporte rodoviário de passageiros por autocarro é autorizada em conformidade com as disposições do Regulamento (CE) n.o 1073/2009. O artigo 15.o do referido regulamento autoriza as operações de cabotagem no interior da UE para: i) serviços ocasionais; ii) serviços regulares especializados, desde que estejam cobertos por um contrato celebrado entre o organizador e o transportador; e iii) serviços regulares efetuados durante um serviço regular internacional, com exceção dos serviços de transporte que satisfaçam as necessidades de um centro ou aglomeração urbano ou as necessidades de transporte entre esse centro ou aglomeração e os arredores. A aplicação deste regulamento será afetada pela alteração do acordo bilateral de transporte rodoviário, tal como solicitado pela Alemanha, mas o impacto será suficientemente limitado se a autorização for concedida nas condições acima descritas.
 •Coerência com outras políticas da União
 Uma alteração do acordo bilateral de transporte rodoviário existente entre a Alemanha e a Suíça, com vista a autorizar as operações de cabotagem durante a prestação de serviços de transporte internacional de passageiros por autocarro nas respetivas regiões fronteiriças dos dois países não seria incompatível com qualquer outra política da União.
 2.BASE JURÍDICA, SUBSIDIARIEDADE E PROPORCIONALIDADE
 •Base jurídica
 A base jurídica da presente proposta é o artigo 2.o, n.o 1, e o artigo 91.o do TFUE.
 •Subsidiariedade (no caso de competência não exclusiva)
 A proposta é da competência exclusiva da União.
 •Proporcionalidade
 O único objetivo da presente proposta consiste em habilitar a Alemanha, nos termos do artigo 2.o, n.o 1, do TFUE, a alterar o seu acordo bilateral de transporte rodoviário existente com a Suíça, com vista a autorizar as operações de cabotagem durante a prestação de serviços de transporte rodoviário internacional de passageiros por autocarro nas regiões fronteiriças entre os dois países. Por conseguinte, a proposta de decisão do Parlamento Europeu e do Conselho não excede o necessário para atingir este objetivo.
 •Escolha do instrumento
 As operações de cabotagem na União por transportadores de países terceiros que não sejam titulares de uma licença comunitária em conformidade com o Regulamento (CE) n.o 1073/2009 afetam o funcionamento do mercado interno dos serviços de transporte por autocarro, tal como estabelecido pelo legislador da União através do Regulamento (CE) n.o 1073/2009. É, por conseguinte, necessário que a habilitação ao abrigo do artigo 2.o, n.o 1, do TFUE seja conferida pelo legislador da União, em conformidade com o procedimento legislativo a que se refere o artigo 91.o do TFUE. O ato proposto, pela sua natureza de habilitação individual, deve ser adotado em resposta a um pedido correspondente da Alemanha. Por conseguinte, deve assumir a forma de uma decisão dirigida à Alemanha. Consequentemente, a proposta de decisão do Parlamento Europeu e do Conselho representa um instrumento adequado para habilitar a Alemanha, em conformidade com o artigo 2.o, n.o 1, do TFUE, a agir nesta matéria.
 3.RESULTADOS DAS AVALIAÇÕES EX POST, DA CONSULTA DAS PARTES INTERESSADAS E DAS AVALIAÇÕES DE IMPACTO
 •Consulta das partes interessadas
 A presente proposta tem por base um pedido apresentado pela Alemanha e refere-se apenas a este Estado-Membro. A Itália enviou um pedido semelhante, que é objeto de um procedimento paralelo.
 4.INCIDÊNCIA ORÇAMENTAL
 A presente proposta não tem incidência no orçamento da União.
 2019/0107 (COD)
 Proposta de
 DECISÃO DO PARLAMENTO EUROPEU E DO CONSELHO
 que habilita a Alemanha a alterar o seu acordo bilateral de transporte rodoviário existente com a Suíça, com vista a autorizar as operações de cabotagem no âmbito da prestação de serviços de transporte rodoviário internacional de passageiros por autocarro nas regiões fronteiriças entre os dois países
 O PARLAMENTO EUROPEU E O CONSELHO DA UNIÃO EUROPEIA,
 Tendo em conta o Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia, nomeadamente o artigo 2.o, n.o 1, e o artigo 91.o,
 Tendo em conta a proposta da Comissão Europeia,
 Após transmissão do projeto de ato legislativo aos parlamentos nacionais,
 Tendo em conta o parecer do Comité Económico e Social Europeu
 6
 ,
 Tendo em conta o parecer do Comité das Regiões
 7
 ,
 Deliberando de acordo com o processo legislativo ordinário,
 Considerando o seguinte:
 (1)Em conformidade com o artigo 20.o, n.o 1, do Acordo entre a Comunidade Europeia e a Confederação Suíça relativo ao Transporte Ferroviário e Rodoviário de Passageiros e de Mercadorias
 8
 («Acordo UE»), não é autorizado o transporte de passageiros por autocarro entre dois pontos situados no território de uma mesma Parte Contratante, conhecido por cabotagem, efetuado por transportadores estabelecidos no território da outra Parte Contratante.
 (2)Em conformidade com o artigo 20.o, n.o 2, do Acordo UE, os direitos de cabotagem existentes ao abrigo de acordos bilaterais celebrados entre os Estados-Membros da União Europeia e a Suíça, em vigor aquando da celebração do Acordo UE em 21 de junho de 1999, podem continuar a ser exercidos, desde que não seja exercida qualquer discriminação entre os transportadores estabelecidos na União e que não haja distorções de concorrência. O acordo bilateral de transporte rodoviário entre a Alemanha e a Suíça de 1953
 9
 não autoriza as operações de cabotagem durante a prestação de serviços de transporte de passageiros por autocarro entre os dois países. Por conseguinte, o direito de efetuar essas operações através de uma eventual alteração do acordo não figura entre os direitos abrangidos pelo artigo 20.o, n.o 2, do Acordo UE.
 (3)Os compromissos internacionais que autorizam os transportadores da Suíça a efetuar operações de cabotagem na União são suscetíveis de afetar o artigo 20.o do Acordo UE, na medida em que esta disposição não autoriza essas operações.
 (4)Além disso, nos termos do Regulamento (CE) n.o 1073/2009
 10
 , as operações de cabotagem na União podem ser efetuadas, em determinadas condições, exclusivamente por transportadores que sejam titulares de uma licença comunitária. Os compromissos internacionais que autorizam transportadores de países terceiros a efetuar operações deste tipo são suscetíveis de afetar o referido regulamento.
 (5)Por conseguinte, esses compromissos são da competência externa exclusiva da União. Os Estados-Membros só podem negociar ou celebrar esses compromissos se estiverem habilitados pela União a fazê-lo, em conformidade com o artigo 2.o, n.o 1, do TFUE.
 (6)As operações de cabotagem na União por transportadores de países terceiros que não sejam titulares de uma licença comunitária em conformidade com o Regulamento (CE) n.o 1073/2009 afetam o funcionamento do mercado interno dos serviços de transporte por autocarro, tal como estabelecido pelo legislador da União através do Regulamento (CE) n.o 1073/2009. É, por conseguinte, necessário que a habilitação ao abrigo do artigo 2.o, n.o 1, do TFUE seja conferida pelo legislador da União, em conformidade com o procedimento legislativo a que se refere o artigo 91.o do TFUE.
 (7)Por carta de 11 de maio de 2017, a Alemanha solicitou que lhe fossem atribuídas, pela União, competências para alterar o seu acordo de transporte rodoviário com a Suíça, com vista a autorizar as operações de cabotagem durante a prestação de serviços de transporte de passageiros por autocarro nas respetivas regiões fronteiriças dos dois países.
 (8)As operações de cabotagem permitem aumentar o fator de carga dos veículos, o que melhora a eficiência económica dos serviços. Por conseguinte, é adequado autorizar essas operações no decurso da prestação de serviços de transporte internacional de passageiros por autocarro nas respetivas regiões fronteiriças da Suíça e da Alemanha, o que poderá reforçar a estreita integração destas regiões fronteiriças.
 (9)A fim de assegurar que as operações de cabotagem em questão não alterem excessivamente o funcionamento do mercado interno dos serviços de transporte em autocarro, tal como estabelecido no Regulamento (CE) n.o 1073/2009, a sua autorização deve estar sujeita às condições de não discriminação entre os transportadores estabelecidos na União e não distorção da concorrência.
 (10)Pela mesma razão, as operações de cabotagem só devem ser autorizadas nas regiões fronteiriças da Alemanha no decurso da prestação de serviços de transporte por autocarro entre a Alemanha e a Suíça. Para o efeito, é necessário definir as regiões fronteiriças da Alemanha na aceção da presente decisão, de uma forma que tenha devidamente em conta o funcionamento do Regulamento (CE) n.o 1073/2009, permitindo ao mesmo tempo melhorar a eficiência das operações em causa,
 ADOTARAM A PRESENTE DECISÃO:
 Artigo 1.o
 A Alemanha fica habilitada a alterar o seu acordo bilateral de transporte rodoviário existente com a Suíça, com vista a autorizar as operações de cabotagem nas respetivas regiões fronteiriças da Alemanha e da Suíça no âmbito da prestação de serviços de transporte por autocarro entre os dois países, desde que não seja exercida qualquer discriminação entre os transportadores estabelecidos na União e que não haja distorções de concorrência.
 Na aceção do primeiro parágrafo, são consideradas regiões fronteiriças da Alemanha as circunscrições administrativas de Freiburg e Tübingen, em Baden-Württemberg, bem como a circunscrição administrativa da Suábia, na Baviera.
 Artigo 2.o
 A Alemanha informa a Comissão da alteração do seu acordo bilateral de transporte rodoviário com a Suíça, nos termos do artigo 1.o da presente decisão, e notifica o texto do referido acordo. A Comissão informa desse facto o Conselho e o Parlamento Europeu.
 Artigo 3.o
 A destinatária da presente decisão é a República Federal da Alemanha.
 Feito em Bruxelas, em
 Pelo Parlamento Europeu
 Pelo Conselho
 O Presidente
 O Presidente
 (1)
 Acordo entre a Comunidade Europeia e a Confederação Suíça relativo ao Transporte Ferroviário e Rodoviário de Passageiros e de Mercadorias, JO L 114 de 30.4.2002, p. 91.
 (2)
 Embora a última frase do artigo 20.o, n.o 2, do Acordo UE indique que os direitos correspondentes constam do anexo 8 desse Acordo, o anexo 8 atualmente enumera apenas os direitos de transporte de passageiros em tráfego triangular (nos termos do artigo 19.o, n.o 2, do Acordo UE), e não os direitos de cabotagem.
 Em 2007, a França alterou o seu acordo bilateral de transporte rodoviário com a Suíça de 1951, a fim de permitir a cabotagem nas regiões fronteiriças dos dois países no âmbito da prestação de serviços transfronteiras regulares entre os dois países. Atualmente, a França é o único país que tem um acordo com a Suíça permitindo a cabotagem no transporte rodoviário de passageiros por autocarro.
 (3)
 O texto do acordo está disponível em linha com o n.o «0.741.619.136» na Compilação Sistemática da Legislação Federal (
 https://www.admin.ch/gov/de/start/bundesrecht/systematische-sammlung.html
 ).
 (4)
 Regulamento (CE) n.o 1073/2009 do Parlamento Europeu e do Conselho, de 21 de outubro de 2009, que estabelece regras comuns para o acesso ao mercado internacional dos serviços de transporte em autocarro e que altera o Regulamento (CE) n.o 561/2006, JO L 300 de 14.11.2009, p. 88.
 (5)
 Para uma situação semelhante, consultar o Parecer 2/15 do Tribunal de Justiça da União Europeia, de 16 de maio de 2017, EU:C:2017:376, n.os 189 e 190.
 (6)
 JO C de , p. .
 (7)
 JO C de , p. .
 (8)
 JO L 114 de 30.4.2002, p. 91.
 (9)
 Texto disponível em linha com o n.o «0.741.619.136», na Compilação Sistemática da Legislação Federal suíça.
 (10)
 JO L 300 de 14.11.2009, p. 88.


type: other

text:
Renteswap ABN Amro Bank is rechtsgeldig vernietigd
 Op 10 november jl. heeft het Gerechtshof Amsterdam wederom een belangrijke uitspraak gedaan over een door de ABN Amro Bank verstrekte renteswap aan een vastgoedbedrijf.[1] Het Gerechtshof heeft geoordeeld dat de renteswapovereenkomst op juiste gronden buitengerechtelijk is vernietigd wegens dwaling, omdat het betreffende vastgoedbedrijf dit complexe financiële product nooit zou hebben afgesloten indien zij juist en volledig zou zijn geïnformeerd door de ABN Amro bank.
 Volgens het Gerechtshof heeft de ABN Amro bank ten aanzien van de werking van de renteswap een onjuiste voorstelling van zaken gegeven. De overeengekomen renteswap had uitsluitend tot doel om renterisico’s af te dekken en zo had de klant dit ook mogen begrijpen. Het Gerechtshof oordeelt dat in het informatiemateriaal van de bank niet is vermeld ‘dat een deel van de rente (de liquiditeitspremie en andere renteopslagen) niet gefixeerd wordt door de swap, maar nog steeds variabel is en door de ABN Amro eenzijdig kan worden aangepast.’ Volgens het Gerechtshof wordt het tegenovergestelde beeld geschetst in het informatiemateriaal: ‘in de voor [X] opgestelde productomschrijvingen wordt zonder voorbehoud aangegeven dat de klant gedurende de looptijd van de financiering verzekerd is van rentelasten die vooraf exact bekend zijn en wordt expliciet als één van de voordelen genoemd dat de klant de rente fixeert en volledig is beschermd tegen rentestijgingen.’ Deze informatie is onjuist. Het Gerechtshof oordeelt hieromtrent: ‘Anders dan in de productomschrijvingen staat, wordt met een renteswap de rente niet zoals bij een standaard middellange lening gefixeerd, is [X] niet verzekerd van rentelasten die vooraf exact bekend zijn en is zij niet volledig beschermd tegen rentestijgingen.’ De rentefixatie bleek namelijk slechts betrekking te hebben op de Euribor-rente en niet op de opslagen.
 Heeft u een renteswap afgesloten bij de bank? Grote kans dat de bank u ook onvoldoende heeft voorgelicht en dat u recht heeft op schadevergoeding. Laat uw renteswap geheel vrijblijvend beoordelen door Nicole Adema en Pieter Lettinga van Dorhout Advocaten.
 [1] Gerechtshof Amsterdam 10 november 2015, ECLI:NL:GHAMs:2015:4647


text:
 Avis juridique important
 |
 52003PC0556
 Förslag till rådets förordning om ingående av ett avtal i form av skriftväxling om förlängning av protokollet om fastställande för perioden 1.7.2003-30.6.2004 av de fiskemöjligheter och den ekonomiska ersättning som föreskrivs i avtalet mellan Europeiska gemenskapen och Elfenbenskusten avseende fiske utanför Elfenbenskustens kust /* KOM/2003/0556 slutlig - CNS 2003/0219 */
 Förslag till RÅDETS FÖRORDNING om ingående av ett avtal i form av skriftväxling om förlängning av protokollet om fastställande för perioden 1.7.2003-30.6.2004 av de fiskemöjligheter och den ekonomiska ersättning som föreskrivs i avtalet mellan Europeiska gemenskapen och Elfenbenskusten avseende fiske utanför Elfenbenskustens kust(framlagt av kommissionen)MOTIVERINGProtokollet till fiskeavtalet mellan EG och regeringen i Republiken Elfenbenskusten löper ut den 30.6.2003.Med tanken på situationen i Elfenbenskusten beslutade parterna att förlänga giltighetstiden för protokollet som skulle komma att löpa ut med ett år från den 1 juli 2003 till den 30 juni 2004. Förlängningen i form av ett avtal genom skriftväxling paraferades av de båda parterna den 16 maj 2003 och det fastställdes däri tekniska och ekonomiska villkor för fiske som bedrivs av fartyg från gemenskapen i vattnen utanför Elfenbenskusten under perioden 1 juli 2003 till den 30 juni 2004.Denna förlängning har dessutom fördelen att den ger myndigheterna i Elfenbenskusten tillräckligt med tid för att utnyttja resurserna och färdigställa de rapporter om genomförandet av programmet för en hållbar förvaltning av de marina resurserna inom ramen för riktade åtgärder, som har blivit försenade.På grundval av detta föreslår kommissionen att rådet godkänner avtalet genom skriftväxling om förlängning av protokollet.Ett förslag till rådets beslut om provisorisk tillämpning av avtalet genom skriftväxling om förlängning av protokollet behandlas i ett separat förfarande i väntan på att det slutgiltigt skall träda i kraft.2003/219 (CNS)Förslag till RÅDETS FÖRORDNING om ingående av ett avtal i form av skriftväxling om förlängning av protokollet om fastställande för perioden 1.7.2003-30.6.2004 av de fiskemöjligheter och den ekonomiska ersättning som föreskrivs i avtalet mellan Europeiska gemenskapen och Elfenbenskusten avseende fiske utanför Elfenbenskustens kustEUROPEISKA UNIONENS RÅD HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNINGmed beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, särskilt artikel 37 i samband med artikel 300.2 och artikel 300.3 första strecksatsen i detta,med beaktande av kommissionens förslag [1],[1] EUT C av den s.med beaktande av Europaparlamentets yttrande [2], och[2] Yttrandet avgivet den (ännu ej offentliggjort i Europeiska unionens officiella tidning)av följande skäl:(1) Enligt avtalet mellan Europeiska ekonomiska gemenskapen och Republiken Elfenbenskustens regering om fiske i Elfenbenskustens vatten [3], skall de avtalsslutande parterna innan giltighetstiden för det protokoll som bifogas avtalet löper ut inleda förhandlingar för att gemensamt komma överens om protokollets innehåll inför nästa period, och om eventuella ändringar av eller tillägg som skall göras i bilagan.[3] EGT L 379, 13.12.1990(2) Under dessa förhandlingar har de båda parterna beslutat att genom ett avtal genom skriftväxling förlänga det nuvarande protokollet, som godkändes genom förordning (EG) nr 722/2001 [4], med ett år i avvaktan på förhandlingarna om ändringar av det protokoll som skall ingås.[4] EGT L 102, 12.4.2001.(3) Det ligger i gemenskapens intresse att godkänna denna förlängning.(4) Det bör fastställas hur fiskemöjligheterna skall fördelas mellan medlemsstaterna.HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.Artikel 1Avtalet genom skriftväxling om en förlängning av giltighetstiden för protokollet om fastställande av de fiskemöjligheter och deekonomiska ersättning som föreskrivs i avtalet mellan Europeiska ekonomiska gemenskapen och Republiken Elfenbenskustens regering om fiske utanför Elfenbenskustens kust under tiden från och med den 1 juli 2003 till och med den 30 juni år 2003 godkänns på Europeiska gemenskapens vägnar.Avtalstexten bifogas denna förordning.Artikel 2De fiskemöjligheter som fastställs i protokollet skall fördelas mellan medlemsstaterna enligt följande nyckel:a) demersalt fiske:- Spanien: 600 BRT per månad i årsgenomsnittb) fiske av tonfisk:- i) notfartyg för tonfiskfiske- Frankrike: 18 fartyg- Spanien: 21 fartyg- ii) fartyg för fiske med flytlinor:- Spanien: 15 fartyg- Portugal: 5 fartyg- iii) tonfiskfartyg som bedriver spöfiske med fasta linor:- Frankrike: 7 fartyg- Spanien: 5 fartygOm licensansökningarna från dessa medlemsstater inte uttömmer de fiskemöjligheter som fastställs i protokollet får kommissionen beakta licensansökningar från övriga medlemsstater.Artikel 3De medlemsstater vars fartyg fiskar enligt detta avtal skall meddela kommissionen hur stora mängder av varje bestånd som fångas i Republiken Elfenbenskustens fiskezon, i enlighet med kommissionens förordning (EG) nr 500/2001 [5].[5] EGT L 73, 15.3.2001, s. 8.Artikel 4Denna förordning träder i kraft den tredje dagen efter det att den har offentliggjorts i Europeiska unionens officiella tidning.Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater.Utfärdad i Bryssel den ...På rådets vägnarOrdförandeAVTALom ingående av ett avtal i form av skriftväxling om förlängning av protokollet om fastställande för perioden 1.7.2003-30.6.2004 av de fiskemöjligheter och den ekonomiska ersättning som föreskrivs i avtalet mellan Europeiska ekonomiska gemenskapen och Elfenbenskusten avseende fiske utanför Elfenbenskustens kustA. Skrivelse från Europeiska gemenskapen(Adressat)Jag kan härmed bekräfta att en överenskommelse har nåtts om en tillfällig ordning för att säkerställa en förlängning av det nu gällande protokollet (i kraft från den 1 juli 2000 till den 30 juni 2003) om fiskemöjligheter och ekonomisk ersättning som bifogas avtalet mellan Europeiska ekonomiska gemenskapen och regeringen i Republiken Elfenbenskusten om fiske, i avvaktan på förhandlingar om eventuella ändringar av det protokoll som bifogas avtalet:1. Den ordning som har gällt under de tre senaste åren förlängs från och med den 1 juli 2003 fram till och med den 30 juni 2004.- Gemenskapens ekonomiska ersättning under denna tillfälliga ordning skall motsvara det årliga belopp som föreskrivs i artikel 3 i nu gällande protokoll. Betalningen av den ekonomiska ersättningen skall ske senast den 31 december 2003. De betalningar till riktade åtgärder som föreskrivs i artiklarna 3 och 4 kommer att göras när villkoren enligt artikel 4 i protokollet är uppfyllda.2. Under övergångsperioden skall fiskelicenser beviljas inom de gränser som fastställs i artikel 1 i det protokoll som för närvarande tillämpas, mot betalning av avgifter eller förskott som motsvarar de som fastställs i punkt 1 i bilagan till protokollet.Jag skulle vara tacksam om Ni ville bekräfta mottagandet av denna skrivelse och meddela om Ni godtar dess innehåll.Med utmärkt högaktning,På Europeiska unionens råds vägnarB. Skrivelse från Republiken Elfenbenskustens regering(Adressat)Jag har äran att bekräfta mottagandet av Ert brev av dagens datum med följande lydelse:"Jag kan härmed bekräfta att en överenskommelse har nåtts om en tillfällig ordning för att säkerställa en förlängning av det nu gällande protokollet (i kraft från den 1 juli 2000 till den 30 juni 2003) om fiskemöjligheter och ekonomisk ersättning som bifogas avtalet mellan Europeiska ekonomiska gemenskapen och regeringen i Republiken Elfenbenskusten om fiske, i avvaktan på förhandlingar om eventuella ändringar av det protokoll som bifogas avtalet:1. Den ordning som har gällt under de tre senaste åren förlängs från och med den 1 juli 2003 fram till och med den 30 juni 2004.- Gemenskapens ekonomiska ersättning under denna tillfälliga ordning skall motsvara det årliga belopp som föreskrivs i artikel 3 i nu gällande protokoll. Betalningen av den ekonomiska ersättningen skall ske senast den 31 december 2003. De betalningar till riktade åtgärder som föreskrivs i artiklarna 3 och 4 kommer att göras när villkoren enligt artikel 4 i protokollet är uppfyllda.2. Under den tid som den tillfälliga ordningen tillämpas skall fiskelicenser beviljas inom de gränser som fastställs i artikel 1 i det protokoll som för närvarande tillämpas, mot betalning av avgifter eller förskott som motsvarar de som fastställs i punkt 1 i bilagan till protokollet.Jag har nöjet att bekräfta att Republiken Elfenbenskustens regering godtar innehållet i Er skrivelse och att Er skrivelse liksom denna utgör ett avtal i enlighet med Ert förslag.Med utmärkt högaktning,För regeringen i Republiken Elfenbenskusten.RÄTTSLIG FINANSIERINGSÖVERSIKTPolitikområde: Yttre aspekter av gemenskapens fiskeripolitikVerksamhet: Internationella fiskeavtalÅTGÄRDENS BETECKNING:förlängning för perioden 1.7.2003 -30.6.2004 av det protokoll om fiskemöjligheter och ekonomisk ersättning som bifogas fiskeavtalet mellan Europeiska ekonomiska gemenskapen och Elfenbenskustens regering1. BERÖRD(A) BUDGETPOST(ER) (nummer och beteckning)- B78000 : "Internationella fiskeavtal"2. ALLMÄNNA UPPGIFTER2.1 Sammanlagt anslag för åtgärden (avsnitt B): 957 500 euro i betalningsbemyndiganden2.2 Tillämpningsperiod: 1.7.2003-30.6.20042.3 Flerårig total utgiftsberäkning: 957 500 euro i betalningsbemyndigandena) Förfalloplan för åtagandebemyndiganden/betalningsbemyndiganden (finansiellt stöd) (se punkt 6.1.1)(euro)>Plats för tabell>b) Tekniskt och administrativt stöd och stödutgifter (se punkt 6.1.2)>Plats för tabell>>Plats för tabell>c) Total budgetkonsekvens i form av personalutgifter och andra administrativa utgifter (se punkterna 7.2 och 7.3)>Plats för tabell>>Plats för tabell>2.4 Förenlighet med den ekonomiska planeringen och budgetplanen|X| Förslaget är förenligt med gällande ekonomisk planering| | Förslaget kräver omfördelningar under den berörda rubriken i budgetplanen.| | om så krävs, med stöd av bestämmelserna i det interinstitutionella avtalet.2.5 Påverkan på inkomsterna|X| Intäkterna påverkas ej (gäller tekniska aspekter på genomförandet av en åtgärd)eller| | Intäkterna påverkas enligt följande:(Obs. Den metod som använts för att beräkna påverkan på inkomsterna skall redovisas närmare på ett separat blad som bifogas denna finansieringsöversikt.)Miljoner euro (avrundat till en decimal)>Plats för tabell>3. BUDGETTEKNISKA UPPGIFTER>Plats för tabell>4. RÄTTSLIG GRUND- Artikel 37 i fördraget jämfört med artikel 300.2 och 300.3 första stycket.- Fiskeavtal EG/Elfenbenskusten (EGT nr L 379, 31.12.1990)5. BESKRIVNING AV ÅTGÄRDEN OCH SKÄL FÖR ÅTGÄRDEN5.1 Behov av en gemenskapsåtgärd5.1.1 Mål för åtgärdenProtokollet till fiskeavtalet mellan EG och regeringen i Republiken Elfenbenskusten löper ut den 30.6.2003.Med tanke på situationen i Elfenbenskusten beslutade parterna därför att förlänga giltighetstiden för protokollet som skulle komma att löpa ut med ett år från den 1 juli 2003 till den 30 juni 2004. Förlängningen i form av ett avtal genom skriftväxling paraferades av de båda parterna och det fastställdes däri tekniska och ekonomiska villkor för fiske som bedrivs av fartyg från gemenskapen i Elfenbenskustens vatten under perioden 1 juli 2003 till den 30 juni 2004.Syftet med förlängningen är att möjliggöra för gemenskapens redare att fortsätta sin fiskeverksamhet i Elfenbenskustens exklusiva ekonomiska zon i väntan på förhandlingarna om ändringar av protokollet.5.1.2 Åtgärder som vidtagits till följd av förhandsutvärderingenNågon särskild förhandsutvärdering har inte gjorts av förslaget att tillfälligt förlänga det nuvarande protokollet, vilket motiveras av förslagets begränsade varaktighet - det rör sig bara om ett år - och av att villkoren är exakt desamma som tidigare. Innan ett nytt protokoll föreslås kommer det att genomföras en fördjupad utvärdering av det protokoll som för närvarande är i kraft (inklusive den tidsperiod som omfattas av denna förlängning) liksom en förhandsutvärdering av det omförhandlade protokollet (se även kapitel 8.2 i finansieringsöversikten.Likväl anges här några bedömningsgrunder för utvärderingen av det protokoll som för närvarande är giltigt:Föreliggande protokoll är det femte protokoll som ingås sedan ramavtalet mellan de båda parterna slöts 1990.Det är ett avtal om fiske efter tonfisk med inslag av bestämmelser om trålfiske. Det är ett av de viktigaste avtal om fiske efter tonfisk som EG har slutit i Sydatlanten. Gemenskapens tonfiskfiskefartyg använder hamnen Abidjan, den viktigaste tonfiskbasen i västra Afrika, för att landa fångster som kommer från hela regionen, inte bara Elfenbenskustens exklusiva ekonomiska zon, och försörja lokala konservfabriker med råvaror.De sammanlagda fiskemöjligheter som ingår i protokollet för 2000/2003 motsvarar 39 notfartyg för tonfiskfiske, 20 fartyg för fiske med flytlinor, 12 fartyg som bedriver spöfiske med fasta linor, 600 BRT per månad i årsgenomsnitt för fartyg som bedriver fiske med bottentrålar.Det visar sig att det genomsnittliga utnyttjandet, uttryckt i antalet uttagna licenser, var mycket bra för notfartygen (80-90 %), men inte helt tillfredsställande för de andra kategorierna. Bestämmelserna för tonfisk i detta protokoll är en integrerad del av avtalspaketet om tonfiskfisket i Atlanten som gör det möjligt för gemenskapens flotta att följa gemensamma fiskbestånd.Utnyttjande enligt fiskeavtalet EG/Elfenbenskusten(antal fartyg)>Plats för tabell>Eftersom tonfisk är en utpräglad vandringsfisk kan fångsterna inom en bestämd zon variera avsevärt från ett fiskeår till ett annat. Man kan alltså inte förutsäga vilka fångster gemenskapens fiskeflotta skall få i Elfenbenskustens vatten. Tonfiskfångsterna skickas till bearbetningsfabriker i europeiska länder (Spanien, Italien, Frankrike och Portugal) och till konservfabriker i vissa länder i Västafrika (Elfenbenskusten, men också Senegal), vilkas produktion i stor utsträckning exporteras till gemenskapens marknad.I allmänhet var fångsterna mindre än referenstonnaget (8 500 ton).Utnyttjande enligt fiskeavtalet EG/Elfenbenskusten(årlig fångst av tonfisk, i ton)>Plats för tabell>Däremot bör det noteras att enligt IRD (Institut de Recherche pour le Développement) utgör EU:s fartyg majoriteten av notfartyg för tonfiskfiske (75 % av tonfisktrafisken i Abidjan). Under 2000 lossade och omlastade de spanska och franska tonfiskfiskefartygen 90 615 ton (lossning 63 017 ton och omlastning 17 608 ton) av en total mängd på 121 000 ton i Abidjans hamn.Abidjan är fortfarande den främsta hamnen för tonfisk i Västafrika, och har den största konservindustrin för tonfisk i hela Afrika.Beträffande fördelarna med detta protokoll står det klart att fångstvärdet vida överstiger kostnaden. Handelsvärdet för tonfisk ligger på mer än 1 000 euro per ton.Förutom det direkta kommersiella värdet av fångsterna innebär protokollet följande fördelar:- Garanterad sysselsättning ombord på fiskefartyg.- Multiplikatoreffekt när det gäller sysselsättningen i hamnarna, på fiskauktionerna, på beredningsanläggningarna, inom fartygsindustrin samt inom tjänstesektorn etc.- Dessa arbetstillfällen skapas i områden där det inte finns några alternativ till fisket.- Gemenskapsmarknadens försörjning när det gäller fiskprodukter säkerställs.Det bör understrykas att det enligt rådets riktlinjer om förhandling om fiskeavtal med AVS-stater måste tas hänsyn till gemenskapens intresse av att bibehålla eller upprätta fiskeförbindelser med länderna i fråga.5.1.3 Åtgärder som vidtagits som följd av utvärderingen i efterhandEn fördjupad utvärdering av det protokoll som löper ut i slutet av juni 2003 kommer att genomföras innan det läggs fram något förslag till protokoll för perioden efter juli 2004. Den tidsperiod som omfattas av detta undantag skall inkluderas i denna utvädering (se kapitel 8.2 i finansieringsöversikten).När det gäller de riktade åtgärder som utgör majoriteten av den ekonomiska ersättningen har det belopp som avsatts för protokollet 2000-2003 utnyttjats av de behöriga myndigheterna i Elfenbenskusten. Det har emellertid konstaterats att myndigheterna i Elfenbenskusten i vissa fall lämnat in ansökningar om utbetalning för sent, vilket har inneburit att både utbetalningarna och genomförandet av de riktade åtgärderna har försenats. För att en sådan situation inte skall uppstå under det nya protokollets giltighetstid har berörda personer vid Elfenbenskustens fiskeriministerium underrättats om problemet via gemenskapens delegation i Abidjan, så att fullständig planering för varje åtgärd skall komma att lämnas in i god tid.5.2 Planerade åtgärder och villkor för finansiering via budgetenGemenskapen kommer under perioden 1 juli 2003 till den 30 juni 2004 att erlägga en ekonomisk ersättning på totalt 957 500 euro (varav 275 000 euro i ekonomisk kompensation). Den ekonomiska ersättningen skall senast den 32 december 2003 sättas in på det konto som Elfenbenskustens regering anger och betalningen skall ställas till statskassan.71 % av den ekonomiska ersättningen (682 000 euro) skall gå till riktade åtgärder för att utveckla fiskesektorn i Elfenbenskusten (vetenskapliga och tekniska program, övervakning, stöd till fiskeriförvaltningen för att utforma en politik och en strategi för att utveckla fiske och vattenbruk, stipendier och utbildningsåtgärder, etc.).5.3 Bestämmelser för genomförandetGenomförandet av protokollet i fråga faller enbart under kommissionens ansvarsområde. Kommissionen svarar för genomförandet med hjälp av sina anställda i såväl Bryssel som vid delegationen i Elfenbenskusten.6. BUDGETKONSEKVENSER6.1 Totala budgetkonsekvenser för avsnitt B (för hela programperioden)6.1.1. Ekonomiskt stöd(euro)>Plats för tabell>6.2. Kostnadsberäkning per åtgärd för avsnitt B (hela programperioden)(euro)>Plats för tabell>7. EFFEKTER PÅ PERSONALRESURSER OCH ADMINISTRATIVA UTGIFTER7.1. Personalbehov för åtgärden>Plats för tabell>7.2 Totala budgetkonsekvenser av personalbehovet>Plats för tabell>Beloppen avser sammanlagda utgifter för 12 månader.7.3 Övriga administrativa utgifter till följd av åtgärden>Plats för tabell>Beloppen avser sammanlagda utgifter för 12 månader.1) Ange vilken typ av kommitté samt vilken av de två kategorierna den tillhör.>Plats för tabell>Det är inte möjligt att kvantifiera vilken effekt ett givet protokoll får på arbetsbördan inom den enhet vid GD Fiske som handhar ärendet.Förlängningen av protokoll inom ramen för befintliga fiskeavtal utgör en del av verksamheten vid enheten, men innebär inte i sig några särskilda konsekvenser för utgifterna för administration.Om protokollet inte hade förlängts (paraferats) skulle detta också ha medfört en ansenlig mängd arbete, liksom betydande kostnader för tjänsteresor och möten.Behoven av personal och administrativa resurser måste täckas inom ramen för det anslag som beviljats det generaldirektorat som sköter förvalntingen.8. UPPFÖLJNING OCH UTVÄRDERING8.1 UppföljningsmetodInom fyra månader efter årsdagen för protokollet skall Elfenbenskustens fiskeriministerium lämna in en årlig rapport till kommissionen om genomförandet av de aktuella åtgärderna och de resultat som har uppnåtts. Kommissionen förbehåller sig rätten att begära in ytterligare information från Elfenbenskustens fiskeriministerium om de resultat som uppnåtts och att se över utbetalningarna mot bakgrund av hur åtgärderna har genomförts.På begäran av en av parterna kan EG och Elfenbenskusten sammanträda inom ramen för en gemensam kommitté för att diskutera frågor i samband med genomförandet av protokollet i syfte att se till att detta tillämpas på rätt sätt. Eventuella meningsskiljaktigheter angående tolkningen eller tillämpningen av avtalet skall lösas genom samråd mellan de båda parterna.8.2 De planerade utvärderingarnas form och frekvensFöre en eventuell förlängning av protokollet i december 2004 skall en utvärdering göras avseende hela den period som protokollet omfattar (inklusive förlängningsperioden) utifrån indikatorer för resultaten (fångster, fångsternas värde) och verkningarna (antal arbetstillfällen som skapats eller räddats, förhållandet mellan kostnaderna för protokollet och fångsternas värde). För att säkra ett hållbart fiske i området skall en utvärdering av de ekonomiska, sociala och miljömässiga effekterna göras före framtida förlängningar av protokollet.9. BESTÄMMELSER OM BEDRÄGERIBEKÄMPNINGEftersom den ekonomiska ersättningen betalas av gemenskapen i direkt utbyte mot fiskemöjligheter, får tredjelandet använda den efter eget gottfinnande. Enligt villkoren i avtalet skall dock rapporter om hur vissa anslag används lämnas in till kommissionen. Alla de åtgärder som avses i artikel 4 i protokollet skall omfattas av en årlig rapport om genomförandet och de resultat som har uppnåtts. Kommissionen förbehåller sig rätten att begära in ytterligare information om de resultat som uppnåtts och att se över utbetalningarna mot bakgrund av hur åtgärderna har genomförts.Dessutom måste de medlemsstater vars fartyg fiskar enligt detta avtal till kommissionen intyga att de uppgifter som lämnas i fartygens mätbrev stämmer så att licensavgifterna kan beräknas på korrekt grund.Enligt det förlängda protokollet är gemenskapens fartyg även skyldiga att fylla i fångstdeklarationer (som måste meddelas kommissionen och Elfenbenskustens myndigheter) vilka skall ligga till grund för den slutliga avräkningen av fångster som sker inom ramen för protokollet samt för avgifter.


type: contracts

text:
 3.9.2015
 EN
 Official Journal of the European Union
 L 230/30
 DECISION OF THE EEA JOINT COMMITTEE
 No 227/2014
 of 24 October 2014
 amending Annex XI (Electronic communication, audiovisual services and information society) to the EEA Agreement [2015/1451]
 THE EEA JOINT COMMITTEE,
 Having regard to the Agreement on the European Economic Area (‘the EEA Agreement’), and in particular Article 98 thereof,
 Whereas:
 (1)
 Commission Implementing Decision 2013/654/EU of 12 November 2013 amending Decision 2008/294/EC to include additional access technologies and frequency bands for mobile communications services on aircraft (MCA services) (1) is to be incorporated into the EEA Agreement.
 (2)
 Annex XI to the EEA Agreement should therefore be amended accordingly,
 HAS ADOPTED THIS DECISION:
 Article 1
 The following is added in point 5czc (Commission Decision 2008/294/EC) of Annex XI to the EEA Agreement:
 ‘, as amended by:
 —
 32013 D 0654: Commission Implementing Decision 2013/654/EU of 12 November 2013 (OJ L 303, 14.11.2013, p. 48).’.
 Article 2
 The text of Implementing Decision 2013/654/EU in the Icelandic and Norwegian languages, to be published in the EEA Supplement to the Official Journal of the European Union, shall be authentic.
 Article 3
 This Decision shall enter into force on 1 November 2014, provided that all the notifications under Article 103(1) of the EEA Agreement have been made (2).
 Article 4
 This Decision shall be published in the EEA Section of, and in the EEA Supplement to, the Official Journal of the European Union.
 Done at Brussels, 24 October 2014.
 For the EEA Joint Committee
 The President
 Kurt JÄGER
 (1) OJ L 303, 14.11.2013, p. 48.
 (2) No constitutional requirements indicated.


type: caselaw

text:
28.5.2005
 IT
 Gazzetta ufficiale dell'Unione europea
 C 132/10
 SENTENZA DELLA CORTE
 (Seconda Sezione)
 14 aprile 2005
 nella causa C-335/03: Repubblica portoghese contro Commissione delle Comunità europee (1)
 («FEAOG - Premio alle carni bovine - Controlli - Rappresentatività del campionamento - Trasposizione del risultato di un controllo agli anni precedenti - Motivazione»)
 (2005/C 132/17)
 Lingua processuale: il portoghese
 Nella causa C-335/03, avente ad oggetto un ricorso di annullamento presentato alla Corte, ai sensi dell'art. 230 CE, il 25 luglio 2003, Repubblica portoghese (agente: sig. L. Fernandes, assistito dai sigg.ri C. Botelho Moniz ed E. Maia Cadete, advogados), contro Commissione delle Comunità europee (agenti: sig.ra Alves Vieira e dal sig. L. Visaggio, assistiti dai sigg. N. Castro Marques e F. Costa Leite, advogados), la Corte (Seconda Sezione), composta dal sig. C.W.A. Timmermans, presidente di sezione, dalla sig.ra R. Silva de Lapuerta (relatore), dai sigg. C. Gulmann, R. Schintgen e J. Klučka, giudici, avvocato generale: sig. L.A. Geelhoed, cancelliere: sig.ra K. Sztranc, amministratore, ha pronunciato il 14 aprile 2005 una sentenza il cui dispositivo è del seguente tenore:
 1)
 Il ricorso è respinto.
 2)
 La Repubblica portoghese è condannata alle spese.
 (1) GU C 239 del 4.10.2003.


text:
 Avis juridique important
 |
 31981L0464
 Richtlinie 81/464/EWG des Rates vom 24. Juni 1981 zur Änderung der Richtlinie 78/25/EWG zur Angleichung der Rechtsvorschriften der Mitgliedstaaten über Stoffe, die Arzneimitteln zum Zweck der Färbung hinzugefügt werden dürfen
 Amtsblatt Nr. L 183 vom 04/07/1981 S. 0033 - 0033 Finnische Sonderausgabe: Kapitel 13 Band 11 S. 0146 Spanische Sonderausgabe: Kapitel 13 Band 11 S. 0209 Schwedische Sonderausgabe: Kapitel 13 Band 11 S. 0146 Portugiesische Sonderausgabe: Kapitel 13 Band 11 S. 0209
 ++++ RICHTLINIE DES RATES vom 24 . Juni 1981 zur Änderung der Richtlinie 78/25/EWG zur Angleichung der Rechtsvorschriften der Mitgliedstaaten über Stoffe , die Arzneimitteln zum Zweck der Färbung hinzugefügt werden dürfen ( 81/464/EWG ) DER RAT DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN - gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft , insbesondere auf Artikel 100 , auf Vorschlag der Kommission , nach Stellungnahme des Europäischen Parlaments ( 1 ) , nach Stellungnahme des Wirtschafts - und Sozialausschusses ( 2 ) , in Erwägung nachstehende Gründe : Artikel 1 der Richtlinie 78/25/EWG ( 3 ) bestimmt , daß die Mitgliedstaaten für die Färbung von Arzneimitteln der Human - und Veterinärmedizin nur die Stoffe des Anhangs I Unterabteilungen I und II der Richtlinie des Rates vom 23 . Oktober 1962 zur Angleichung der Rechtsvorschriften der Mitgliedstaaten für färbende Stoffe , die in Lebensmitteln verwendet werden dürfen ( 4 ) , zulassen . Dieser Anhang fasst in seiner Unterabteilung I die " Färbenden Stoffe für die Färbung in der Masse und an der Oberfläche " und in der Unterabteilung II die " Färbenden Stoffe , ausschließlich für die Oberflächenfärbung " zusammen . Unter dem Gesichtspunkt des Gesundheitsschutzes spricht nichts dafür , bei Arzneimitteln diese Unterscheidung zwischen " Färbenden Stoffen für die Färbung in der Masse und an der Oberfläche " und " Färbenden Stoffen , ausschließlich für die Oberflächenfärbung " , wie sie für die Färbung von Lebensmitteln vorgesehen wurde , beizubehalten . Es empfiehlt sich daher , die Richtlinie 78/25/EWG entsprechend zu ändern - HAT FOLGENDE RICHTLINIE ERLASSEN : Artikel 1 Dem Artikel 1 der Richtlinie 78/25/EWG wird folgender Absatz angefügt : " Bei Arzneimitteln wird jedoch nicht zwischen " Färbenden Stoffen für die Färbung in der Masse und an der Oberfläche " und " Färbenden Stoffen , ausschließlich für die Oberflächenfärbung " unterschieden . " Artikel 2 Die Mitgliedstaaten erlassen die erforderlichen Rechtsvorschriften , um dieser Richtlinie vor dem 1 . Oktober 1981 nachzukommen , und setzen die Kommission unverzueglich davon in Kenntnis . Artikel 3 Diese Richtlinie ist an die Mitgliedstaaten gerichtet . Geschehen zu Luxemburg am 24 . Juni 1981 . Im Namen des Rates Der Präsident G . M . V . van AARDENNE ( 1 ) ABl . Nr . C 4 vom 7 . 1 . 1980 , S . 46 . ( 2 ) ABl . Nr . C 113 vom 7 . 5 . 1980 , S . 36 . ( 3 ) ABl . Nr . L 11 vom 14 . 1 . 1978 , S . 18 . ( 4 ) ABl . Nr . 115 vom 11 . 11 . 1962 , S . 2645/62 .


type: wikipedia

text:
The Heart of an Outlaw é um filme mudo norte-americano de 1909, do gênero western, dirigido por D. W. Griffith. Este filme marcou a estreia dos atores James Kirkwood, Henry B. Walthall e Mary Pickford.
 Cópia do filme encontra-se conservada no Museu de Arte Moderna dos Estados Unidos.
 Filmes dos Estados Unidos de 1909
 Filmes dirigidos por D. W. Griffith
 Curtas-metragens em língua inglesa
 Curtas-metragens dos Estados Unidos
 Filmes mudos
 Filmes em preto e branco