type: other

text:
Skat.dk: Udbytteudlodninger gennemført i forbindelse med efterfølgende aktieafståelse - spørgsmål om skatteretlig kvalifikation
 13 Mar 2007 09:22
 20 Feb 2007 14:50
 SKM2007.199.SR
 07-045782
 Udlodning, udbytte, aktier, aktieafståelse, kvalifikation, kontantvederlag
 Der ønskedes gennemført en koncernintern overdragelse af aktier i et datterselskab. I forbindelse med aktieafståelsen ønskedes endvidere gennemført en række udbytteudlodninger. På denne baggrund ønskedes Skatterådets stillingtagen til, hvorvidt de påtænkte udbytteudlodninger skatteretligt kunne kvalificeres som kontantvederlag i forbindelse med aktieafståelsen. Skatterådet fandt, at Finwill-dommen vedrørte et andet faktum end faktum i den konkrete sag. Skatterådet fandt således, at der uanset Finwill-dommen fortsat kan foretages en skattemæssigt divergerende kvalifikation af udbytteudlodningerne i sagen, men Skatterådet fandt i lighed med SKAT, at der ikke var grundlag herfor i den konkrete sag.
 Ligningsvejledningen 2007-2 S.C.1.2.4.3.1.
 Ligningsvejledningen 2007-1 S.G.4.3.
 Kan Skatterådet bekræfte, at den nedenfor omtalte udbytteudlodning fra C til B ikke kan kvalificeres som kontantvederlag i relation til en planlagt efterfølgende aktieafståelse, hvor B sælger aktierne i C til A?
 Et ultimativt moderselskab, A, ejede samtlige aktier i datterselskabet B, mens B ejede samtlige aktier i datterselskabet C.
 Det var blandt andet oplyst, at der ønskedes gennemført en udbytteudlodning fra C til B, der var omfattet af selskabsskattelovens § 13, stk. 1, nr. 2, hvorefter aktierne i C ønskedes afhændet til A.
 Herudover var det oplyst hvilke forretningsmæssige overvejelser m.v., der lå bag udbytteudlodningen og aktieafståelsen.
 Det fremgår af gennemgangen i rådgivers vurdering, at udbytteudlodningen fra C til B er omfattet af selskabsskattelovens § 13, stk. 1, nr. 2.
 Det centrale for besvarelsen af spørgsmålet i nærværende sag er herefter samspillet mellem reglerne i selskabsskattelovens § 13, stk. 1, nr. 2, og aktieavancebeskatningslovens § 8. Der er med andre ord tale om, hvorvidt en forudgående skattefri udbytteudlodning kan omkvalificeres til en del af afståelsessummen i forbindelse med en efterfølgende afståelse af aktierne i det udbytteudloddende selskab.
 Den af rådgiver påberåbte Højesteretsdom i Finwill-sagen, SKM2006.749.HR (TfS 2006, 1062 H), vedrører samspillet mellem ligningslovens § 16 B, selskabsskattelovens § 13, stk. 1, nr. 2, og aktieavancebeskatningslovens nugældende § 8. Finwill-sagen handlede med andre ord om, hvorvidt et tilbagesalg af aktier til udstedende selskab i stedet skulle omkvalificeres til et salg af aktier til tredjemand.
 Faktum i Finwill-sagen og nærværende sag er som ovenfor anført forskelligt.
 En gennemgang af regelgrundlaget på linie med den gennemgang af regelgrundlaget, der genfindes i Finwill-sagen, fører imidlertid til følgende, hvilket ligeledes er angivet af rådgiver i anmodningen:
 Ligningslovens § 16 A, jf. lovbekendtgørelse nr. 1061 af 24. oktober 2006, er sålydende:
 "Ved opgørelsen af den skattepligtige almindelige indkomst medregnes udbytte af aktier.... Til udbytte henregnes alt, hvad der af selskabet udloddes til aktuelle aktionærer eller andelshavere, med undtagelse af friaktier og friandele samt udlodning af likvidationsprovenu foretaget i det kalenderår, hvori selskabet endeligt opløses".
 I forarbejderne til bestemmelsen hedder det (Folketingstidende 1960-61, 2. samling, tillæg A, sp.833):
 "Efter den foreslåede § 16 A omfatter indkomstskattepligten principielt enhver udlodning fra selskabet, uanset om denne hidrører fra indtjent overskud, indkomstskattefri formueforøgelser eller fra den i selskabet indskudte kapital. Friaktier og friandele betragtes dog ikke som udbytte. Det samme gælder likvidationsudlodninger i det kalenderår, hvori selskabet endeligt opløses."
 Selskabsskattelovens § 13, stk. 1, nr. 2 er i lovbekendtgørelse nr. 1125 af 21. november 2005 med senere ændringer affattet således:
 2) Udbytte, som .... selskaber .... modtager af aktier...., hvis det udbyttemodtagende selskab, moderselskabet, ejer mindst 10 pct. af aktie- eller andelskapitalen i det udbyttegivende selskab, datterselskabet, i en sammenhængende periode på mindst et år, inden for hvilken periode udbytteudlodningstidspunktet skal ligge. Ved udbytteudlodninger i kalenderårene 2005 og 2006 udgør den i 2. pkt. nævnte ejerandel dog 20 pct., og ved udbytteudlodninger i kalenderårene 2007 og 2008 udgør den i 2. pkt. nævnte ejerandel 15 pct."
 Aktieavancebeskatningslovens § 8 er i lovbekendtgørelse nr. 1017 af 10. oktober 2006 affattet således:
 "Gevinst ved afståelse af aktier på et tidspunkt, der ligger mindre end 3 år efter erhvervelsen, medregnes ved opgørelsen af den skattepligtige indkomst, jf. dog § 11.
 Stk. 2. Tab ved afståelse af aktier på et tidspunkt, der ligger mindre end 3 år efter erhvervelsen, kan fradrages i indkomstårets gevinster efter stk. 1, jf. dog § 11. Tab kan dog kun fradrages, i det omfang tabet overstiger summen af de modtagne udbytter af de pågældende aktier, som selskabet m.v. i ejertiden har været fritaget for at medregne ved indkomstopgørelsen."
 Det hedder i forarbejderne (L 78, 2005/06) herom:
 "Et selskabs tab på almindelige aktier kan kun fradrages i det omfang, tabet overstiger summen af de modtagne udbytter på de pågældende aktier, som selskabet har været fritaget for at medregne ved indkomstopgørelsen.
 Efter de gældende regler er begrænsningen af fradraget for tabet knyttet op på, om udbyttet helt eller delvist har været skattefri efter selskabsskattelovens § 13, stk. 1, nr. 1-4 eller § 13, stk. 3.
 Der foreslås en skærpelse i forhold til de gældende regler, idet begrænsningen af fradraget for tabet efter bestemmelsen skal gælde i forhold til alle de situationer, hvor selskabet har modtaget udbytte af aktier i det pågældende selskab, som har været skattefri. Der vil således f.eks. også indtræde begrænsning af fradraget for tabet, hvor skattefriheden af de modtagne udbytter beror på en dobbeltbeskatningsoverenskomst."
 Tabsbegrænsningsreglen blev første gang indsat i § 3, stk. 3 i lov om særlig indkomstskat ved Lov nr. 404 af 20. august 1976 (jf. L 257, 1975/76).
 Det hedder i forarbejderne herom (jf. Folketingstidende 1975-76) at:
 "....Et moderselskab vil herefter indenfor de begrænsninger, der følger af selskabslovgivningen, kunne udlodde et datterselskabs selskabsoverskud til sig selv uden beskatning, samtidig med at det efter de gældende regler får fuld fradragsret for tab, der opstår ved afståelse af datterselskabsaktierne eller ved en likvidation af datterselskabet.
 Da en sådan fradragsret efter forslaget om ændrede regler om beskatning af moderselskaberne ikke vil modsvares af en pligt til at tage udbytterne til indtægt, foreslås det i § 5, at de her omhandlede tab af moderselskabet kun skal kunne fratrækkes ved indkomstopgørelsen, i det omfang tabet opgjort efter lovens § 7 overstiger udbytterne af de pågældende aktier og andele, som selskabet har været fritaget for at medregne ved indkomstopgørelsen efter lovens § 13, stk. 1, nr. 2)."
 De nævnte regler i aktieavancebeskatningsloven omtales i Ligningsvejledningen under S.G.4.3 således:
 "Et selskabs eller en fonds tab på aktier kan kun fradrages eller modregnes i det omfang, tabet overstiger summen af de modtagne udbytter på de pågældende aktier, som selskabet har været fritaget for at medregne ved indkomstopgørelsen, jf. ABL § 8, stk. 2 og 3. Med virkning fra 1. januar 2006 gælder dette ikke kun udbytter, som har været skattefri efter selskabsskattelovens § 13, stk. 1, nr. 1-4 eller § 13, stk. 3, men også f.eks. i tilfælde, hvor skattefriheden af de modtagne udbytter beror på en dobbeltbeskatningsoverenskomst, jf. ABL § 8, stk. 2."
 Der er således overensstemmelse mellem rådgivers og SKATs opfattelse af regelgrundlaget og dermed er der enighed om den almene tolkning af regelgrundlaget.
 Vedrørende den konkrete subsumption skal SKAT imidlertid bemærke følgende:
 Faktum i Finwill-sagen og nærværende sag er som ovenfor anført forskelligt, hvorfor Finwill-sagen allerede af denne grund ikke alene kan være styrende for resultatet i nærværende sag. Højesteret har imidlertid afsagt flere domme vedrørende lignende spørgsmål eksempelvis i følgende sager:
 TfS 1999, 597 H (herefter benævnt Hadsten Bank-sagen).
 Rådgiver har påberåbt sig denne afgørelse til støtte for, at spørgsmålet besvares med et ja.
 Sagen drejede sig om spørgsmålet om, hvorvidt anparter, som en bank havde købt, var erhvervet i næring, således at der var fradrag for tab ved et efterfølgende salg af anparterne. Banken købte anparterne, nominelt 150.000 kr., af en kunde i oktober 1989 for en købesum, som endeligt blev fastsat til 14.790.339 kr. Det drejede sig om anparter i et overskudsselskab, hvis aktiver hovedsageligt bestod i likvide midler på ca. 21 mio. kr., mens passiverne især bestod af udskudt skat og selskabsskat på ca. 6 mio. kr., som skulle afregnes senest i november 1991, hvorved banken ville opnå forrentning af den udskudte skat i ca. 2 år. I december 1989 udloddedes udbytte på 14.500.000 kr. på grundlag af årsregnskabet for perioden 1/5-30/11 1989, hvorefter selskabets egenkapital udgjorde 340.446 kr. Udbyttet var indkomstskattepligtigt for banken. Anparterne blev afhændet til et datterselskab for 400.000 kr. Den stedlige skattemyndighed og Landsskatteretten godkendte ikke et af banken foretaget fradrag på 14.349.000 kr. for tab, idet skattemyndighederne ikke fandt, at der var tale om anparter erhvervet i næring. Landsretten fandt ikke grundlag for at henregne anparterne til næringsbeholdningen, og der var ikke fradrag for tab på anparterne. Højesteret bemærkede bl.a., at forskellen mellem købsprisen og salgsprisen ikke kunne anses for et tab omfattet af aktieavancebeskatningslovens § 3, og landsrettens dom blev stadfæstet.
 Efter SKATs opfattelse drejer ovenstående sag sig om, hvorvidt aktierne i den konkrete sag skulle anses for næringsaktier eller almindelige aktier, og sagen drejer sig således om samspillet mellem den dagældende aktieavancebeskatningslovs §§ 3 og 5. I sagen blev der udloddet et skattepligtigt udbytte, hvorfor samspillet mellem selskabsskattelovens § 13, stk. 1, nr. 2, og den nugældende aktieavancebeskatningslovs § 8 (dagældende § 5) ikke var til bedømmelse i sagen. Da samspillet ikke var til bedømmelse, har Højesteret ikke taget stilling hertil i sagen.
 SKM2003.482.HR (herefter benævnt Over-Hold-sagen)
 Sagen drejede sig om et selskab, der købte et underskudselskab og efterfølgende besluttede at omdanne selskabet til anpartsselskab og samtidig udvide anpartskapitalen med 120 mio. kr., der blev tilvejebragt ved et lån i selskabets moderselskab. Kapitaludvidelsen blev straks videreudlånt til et andet koncernforbundet selskab, der anvendte beløbet til køb af aktier. Alle transaktioner fandt sted samme dag. Anpartsselskabet modtog den samme rentebetaling, som selskabet ydede for lånet hos moderselskabet. Den valgte fremgangsmåde var begrundet i et ønske om at etablere en ordning, hvorved anpartsselskabet kunne udnytte adgangen til at fremføre tidligere års underskud til modregning i renteindtægter, jf. de dagældende bestemmelser i ligningslovens § 15, stk. 1, jf. stk. 5 og stk. 7, nr. 3. Landsretten havde lagt til grund, at lånet ikke var forbundet med en reel risiko for selskaberne, samt at selskabet ikke havde haft fri dispositionsret over låneprovenuet. Det var endvidere blevet tillagt vægt, at selskabet ikke havde opnået indtægter ved dispositionerne. Ved den påankede afgørelse var lånoptagelsen derfor ikke blevet tillagt skattemæssig betydning. Højesteret lagde derimod vægt på, at fremgangsmåden til udnyttelse af adgangen til underskudsfremførsel, der kunne have været etableret uden, at der var blevet ydet lån mellem de koncernforbundne selskaber, måtte karakteriseres som en lovlig udnyttelse af den udtrykkelige bestemmelse for finansielle underskudsselskaber i ligningslovens dagældende § 15, stk. 7, nr. 3. Ved Højesterets dom fik selskabet derfor medhold i dets påstand om rentefradrag.
 I Over-Hold-sagen fandt Højesteret således, at den konkrete skatteretlige subsumption skulle foretages i overensstemmelse med den underliggende civilret.
 SKM2005.490.HR (herefter benævnt Newpond-sagen)
 Sagen drejede sig om afståelsestidspunktet for en aktiepost, hvortil der var indgået en køberet. Selskabet havde i 1999 sammen med to andre aktionærer solgt 75 pct. af aktiekapitalen i et it-selskab og havde samtidig aftalt med det købende selskab, at det i perioden 1/8 2001 til 31/4 2002 havde en uigenkaldelig option på at erhverve de resterende aktier for 92 mio. kr. Det var endvidere aftalt, at såfremt køberetten ikke blev udnyttet, havde selskabet ret til at sælge aktierne til det købende selskab for 121 mio. kr. Efter aftalen var selskabet afskåret fra at disponere over aktierne i strid med køberetten. Under henvisning til den kombinerede købe- og salgsret samt den betydelige prisforskel på de to rettigheder fandt Højesteret, at det i 1999 måtte have været klart for parterne, at køberetten ville blive udnyttet af det købende selskab. Højesteret fandt herefter, at aktierne i skattemæssig henseende var afstået i 1999. Da selskabet i 1999 havde ejet aktierne i mindre end 3 år, var avancen skattepligtig.
 I Newpond-sagen fandt Højesteret således, at der ikke var overensstemmelse mellem den konkrete skatteretlige subsumption og den underliggende civilret.
 Højesterets dom af 7. december 2006 - SKM2006.749.HR (herefter benævnt Finwill-sagen)
 Selskabet A solgte sin aktiebeholdning på nominelt 750.000 kr. for 17.460.000 kr. til det udstedende selskab, B. På en ekstraordinær generalforsamling for B blev det vedtaget at nedsætte aktiekapitalen med nom. 750.000 kr., samtidig med at det blev vedtaget at forhøje aktiekapitalen med 750.000 kr. ved nytegning. Ifølge generalforsamlingsprotokollatet skulle et selskab, C A/S, således nytegne en kapitalforhøjelse ved en tilsvarende indbetaling af 17.460.000 kr. Selskabet A, der havde ejet aktierne under 3 år, kunne ikke afhænde dem direkte til C uden at blive beskattet af aktieavancen. Aktierne kunne derimod - såfremt der ikke skete omkvalificering til et direkte salg til C - indløses skattefrit til datterselskabet B, da betingelserne for at modtage skattefri datterselskabsudbytte jf. den dagældende bestemmelse i selskabsskattelovens § 13, stk. 1, nr. 2, var opfyldte. Landsretten, der ved den påankede dom havde lagt vægt på, at det udstedende selskab B ikke selv havde haft midler til at opkøbe aktierne, havde fundet, at det måtte lægges til grund, at salget i skattemæssig henseende var sket fra selskabet A til selskabet C og havde således fundet, at aktieavancen skulle beskattes. Højesteret udtalte imidlertid, at det fulgte af aktieselskabslovens § 44 a, stk. 1, nr. 2, og § 48 B, nr. 1, at en ændring af ejerforholdene også kan gennemføres ved en kapitalnedsættelse kombineret med en samtidig kapitalforhøjelse jf. lovens § 46. Højesteret udtalte endvidere med støtte i forarbejderne, at ligningslovens § 16 B er affattet i overensstemmelse med samme lovs § 16 A med den hensigt, at der ikke skal være forskel på den skattemæssige behandling i de tilfælde, hvor en aktionær sælger aktier til det udstedende selskab, og de tilfælde hvor et selskab indløser kapital ved udlodning til aktionærerne. Højesteret fandt herefter, at det forhold, at selskabet B finansierede tilbagekøbet fra selskabet A med indskudskapital fra selskabet C, ikke kunne føre til, at afståelsessummen ikke var omfattet af ligningslovens § 16 B, stk. 1, med deraf følgende skattefrihed efter selskabsskattelovens § 13, stk. 1, nr. 2. Det forhold, at det udstedende selskab, B, ikke forud for kapitalforhøjelsen rådede over tilstrækkelige midler til at finansiere tilbagekøbet, kunne ikke føre til andet resultat. Selskabet A's salg af aktier til udstedende selskab B var derfor skattefri.
 I Finwill-sagen anvendtes en af flere mulige transaktioner, nemlig muligheden for tilbagesalg til udstedende selskab frem for salg af aktier til tredjemand, og Højesteret fandt, at den konkrete skatteretlige subsumption skulle foretages i overensstemmelse med den underliggende civilret.
 Højesterets dom af 8. januar 2007 - SKM2007.29.HR (herefter benævnt Dansommer-sagen).
 Selskab A havde blandt andet et datterselskab i Tyskland, B. A og B blev sambeskattet. B erhvervede i 1994 nogle investeringsbeviser fra det luxembourgske selskab/investeringsinstitut, C. Investeringsbeviserne blev erhvervet for midler lånt i et andet luxembourgsk selskab, D, der var C's administrator. B købte investeringsbeviserne den 14. december 1994. Den 28. december foretog B tilbagesalg til udstedende selskab, dvs. C, af 90 pct. af investeringsbeviserne. Indtægten ved tilbagesalget blev betragtet som udbytte, jf. ligningslovens § 16 B, hvilket Danmark i henhold til den dagældende dobbeltbeskatningsoverenskomst med Tyskland ikke kunne beskatte (eksemptionslempelse). Indtægten ved tilbagesalget var skattefrit efter tyske regler. I januar 1995 solgte B de resterende 10 pct. af investeringsbeviserne til et tredje luxembourgsk selskab, E. B påberåbte sig herefter en praksis gengivet i Ligningsvejledningen, hvorefter et tilbagesalg til udstedende selskab ikke medførte en reduktion af anskaffelsessummen, idet indtægten ved tilbagesalget blev betragtet som udbytte. Den oprindelige anskaffelsessum for samtlige investeringsbeviser ville dermed skulle fradrages i afståelsessummen for 10 pct. af investeringsbeviserne, hvorved der fremkom et tab på ca. 107 mill. kr. Dette tab skulle via sambeskatningen fratrækkes i de danske indkomster. Højesteret udtalte i denne forbindelse: "Formålet med denne administrative praksis må antages at være at kompensere for, at afhændelse til udstedende selskab/den udstedende forening efter ligningslovens § 16 B, stk. 1, medfører beskatning af hele afståelsessummen som udbytte uden adgang til at fradrage anskaffelsessummen. Den i praksis opstillede regel kan på denne baggrund ikke anses for anvendelig i den foreliggende situation, hvor der som følge af exemptionsprincippet i dobbeltbeskatningsoverenskomsten mellem Danmark og Tyskland og skattefriheden efter tyske regler ikke er sket beskatning ved afståelsen i 1994 til den udstedende investeringsforening. I denne situation er der, som anført af landsretten, ikke tale om et reelt tab, men om et tab, der er konstrueret med henblik på at opnå et skattefradrag."
 I Dansommer-sagen kombineres to transaktioner, nemlig tilbagesalg til udstedende selskab og salg af aktier til tredjemand, med henblik på at opnå en bestemt skatteretlig subsumption, men Højesteret fandt, at der ikke var overensstemmelse mellem den konkrete skatteretlige subsumption og den underliggende civilret.
 Som det fremgår af ovenstående er Højesteret både før og efter Finwill-sagen kommet frem til, at den skatteretlige subsumption kan adskille sig fra den formelle civilret, mens den skatteretlige subsumption i andre tilfælde må følge civilretten. Afgørende i nærværende sag må således være den konkrete indplacering af faktum og dermed den skatteretlige subsumption.
 Udlodningen fra C til B er reguleret af bestemmelsen i selskabsskattelovens § 13, stk. 1, nr. 2. Såfremt betingelserne heri er opfyldt, er udlodningen således skattefri.
 Et salg af aktierne i C fra B til A er reguleret af aktieavancebeskatningsloven, herunder konkret aktieavancebeskatningslovens § 8. Udgangspunktet efter aktieavancebeskatningslovens § 8 er, at en eventuel gevinst er skattepligtig, mens et eventuelt tab er fradragsberettiget.
 En udbytteudlodning påvirker værdien af et selskab og dermed også aktierne, og på denne baggrund kan en forudgående udbytteudlodning påvirke vederlaget ved et senere salg af aktierne. Dette må ligeledes stå klart for lovgiver, idet lovgiver netop på denne baggrund har indført tabsbegrænsningsreglen i aktieavancebeskatningslovens § 8, stk. 2, 2. pkt., hvorefter der alene er fradragsret for tab, i det omfang tabet overstiger summen af de modtagne udbytter af de pågældende aktier, som selskabet m.v. i ejertiden har været fritaget for at medregne ved indkomstopgørelsen.
 Efter SKATs opfattelse, må det i nærværende sag konstateres, at lovgiver har taget stilling til, hvorledes et forudgående skattefrit udbytte fra et moderselskab til datterselskab skal behandles i relation til en efterfølgende afståelse af aktierne i datterselskabet. Samspillet mellem bestemmelserne indebærer således, at der som udgangspunkt kan foretages skattefri udbytteudlodninger forud for afståelsen af aktier i det udbytteudloddende selskab, uden at dette medfører, at de forudgående udbytteudlodninger kan omkvalificeres til en del af afståelsessummen for aktierne. SKAT finder endvidere, at de refererede domme fra Højesteret understøtter dette resultat.
 På denne baggrund indstiller SKAT, at spørgsmålet besvares med et ja, idet der - i hvert fald i den konkrete sag - ikke findes at være grundlag for, at omkvalificere en forudgående skattefri udbytteudlodning til en del af afståelsessummen i forbindelse med en efterfølgende afståelse af aktierne i det udbytteudloddende selskab.
 Skatterådet kan tiltræde SKATs indstilling og begrundelse dog med følgende bemærkninger:
 På baggrund af sagens omstændigheder finder Skatterådet, at en henvisning til og gennemgang af Finwill-dommen og de øvrige domme fra Højesteret er unødvendig, allerede fordi Finwill-dommen vedrører et andet faktum end faktum i nærværende sag. Skatterådet finder således, at der uanset Finwill-dommen fortsat kan foretages en skattemæssigt divergerende kvalifikation af udbytteudlodningerne i sagen, men Skatterådet finder i lighed med SKAT, at der ikke er grundlag herfor i nærværende sag.


type: wikipedia

text:
Стефан Караджово е село в Югоизточна България, област Ямбол, община Болярово.
 География
 Намира се на 40 км от Ямбол, на 11 км от гр. Болярово и на 65 км от Бургас. Разположено е върху северните склонове на Странджа планина.
 Климатът на селото е преходно-континентален със средиземноморско влияние. Лятото е горещо, зимата е мека, пролетта настъпва рано – към края на февруари, а топлата и слънчева есен докъм средата на декември. Облачността и валежите са умерени, относителната влажност на въздуха е под умерената, мъгливостта е слаба, продължителността на слънчевото греене е значително. Посочените климатични особености са характерни за крайните южни райони на страната, които обуславят мек, щадящ климат за организма през пролетта, есента и зимата и сухо и горещо време през летните месеци.
 История
 Старото име на селото е Ичме, което идва от турската дума за „горчив“, какъвто типичен вкус има местната вода.
 Забележителности
 Читалище „Стефан Караджа“
 Къща музей на Стефан Караджа.
 Минерални извори
 Редовни събития
 Ежегоден селски събор, който се провежда на 24 май.
 Личности
 Родени
 Стефан Караджа (1840 – 1868), революционер
 Други
 Връх Стефан Караджа на Антарктическия полуостров е наименуван на селото.
 Легенди и предания
 Една от легендите на селото е свързана с прословутия „Крастав кладенец“. Името му идва от това, че самата вода лекува всякакви кожни нарушения. Легендата гласи, че в миналото стадо овце се е разболяло от краста и стопанинът им решил да ги потопи в извора насред полето. Животните оздравели след няколко дни.
 Сега „Краставият кладенец“ е оформен като басейн, с малък параклис и място за отдих. На около 3 км от селото се намира невероятна ловна хижа, разположена в живописен район с девствена гора и много вирове.
 Източници
 Външни препратки
 Стефан Караджово
 Села в област Ямбол
 Населени места в община Болярово
 Стефан Караджа


text:
Leijonat | Uusi Suomi
 Urheilu | Jääkiekko Hyökkääjä Marko Anttilasta tuli sunnuntaina Suomen kansallissankari, kun hän ratkaisi kahdella maalillaan Suomen kolmannen jääkiekon maailmanmestaruuden.
 Urheilu | Jääkiekko Kaapo Kakko, 18, on voittanut tällä kaudella maailmanmestaruuden alle 20-vuotiaiden jääkiekon MM-kisoissa sekä miesten MM-kisoissa.
 Urheilu | Jääkiekko Suomi on voittanut kolmannen jääkiekon miesten maailmanmestaruutensa. Kanada taipui Leijonille Brattislavassa pelatussa MM-finaalissa 1-3.
 Urheilu | Jääkiekko Kanada varmisti lauantaina paikkansa jääkiekon MM-finaalissa Suomen vastustajana, kun se murskasi välierässä Tshekin 5-1.
 Urheilu | Jääkiekko Leijonat pehmitti Venäjän NHL-tähdet jääkiekon MM-välierässä 1-0. Päävalmentaja Jukka Jalonen katsoi, ettei hänen joukkueensa pelannut aivan täydellistä ottelua, mutta riittävän hyvän kuitenkin.
 25.5.2019 22:10 1 kommentti
 Urheilu | Jääkiekko Leijonat pelaa sunnuntaina Bratislavassa jääkiekon MM-finaalissa. Venäjän NHL-tähdet taipuivat Suomelle MM-välierässä 0-1.
 25.5.2019 19:53 3 kommenttia
 Urheilu | Jääkiekko Suomi teki yhden jääkiekkohistoriansa kovimmista tempuista torstaina, kun se pudotti Ruotsin jatkosta MM-kisojen puolivälierässä. Päävalmentaja Jukka Jaloselle voitto meni uran makeimpien joukkoon.
 24.5.2019 01:02 1 kommentti


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 20.7.2013
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 207/38
 Жалба, подадена на 29 април 2013 г. — Castell Macía/СХВП — PJ Hungary (PEPE CASTELL)
 (Дело T-242/13)
 2013/C 207/64
 Език на жалбата: испански
 Страни
 Жалбоподател: José Castell Macía (Елче, Испания) (представители: G. Marín Raigal, P. López Ronda, H. Mosback и G. Macias Bonilla, abogados)
 Ответник: Служба за хармонизация във вътрешния пазар (марки, дизайни и модели)
 Друга страна в производството пред апелативния състав: PJ Hungary Szolgáltató kft (PJ Hungary kft) (Будапеща, Унгария)
 Искания на жалбоподателя
 Жалбоподателят иска от Общия съд:
 —
 да отмени решението на първи апелативен състав на Службата за хармонизация във вътрешния пазар (марки, дизайни и модели) от 7 февруари 2013 г., постановено по жалба No R 1401/2012-1, като отхвърли направеното възражение, уважи заявката за марка на Общността No 6 798 862„PEPE CASTELL“ и осъди лицето, направило възражението, да заплати разноските пред двата отдела на СХВП,
 —
 да осъди СХВП като ответник да понесе направените от нея съдебни разноски и да заплати съдебните разноски на жалбоподателя в настоящото производство,
 —
 евентуално, да осъди подпомагащата страна да понесе направените от нея съдебни разноски и да заплати съдебните разноски на жалбоподателя в настоящото производство.
 Основания и основни доводи
 Заявител на марката на Общността: жалбоподателят.
 Марка на Общността, предмет на спора: словна марка „PEPE CASTELL“ за стоки и услуги от класове 16, 25 и 39 — заявка за марка на Общността No 6 798 862.
 Притежател на марката или знака, на която/който е направено позоваване в подкрепа на възражението: PJ Hungary Szolgáltató kft.
 Марка или знак, на която/който е направено позоваване в подкрепа на възражението: фигуративна марка със словни елементи „Pepe Jeans FOOTWEAR“ за стоки от клас 25.
 Решение на отдела по споровете: уважава възражението.
 Решение на апелативния състав: отхвърля жалбата.
 Изложени основания: нарушение на член 8, параграф 1, буква б) от Регламент No 207/2009.


text:
Advocaat Arbeidsrecht Amsterdam: Direct hulp bij ontslag of arbeidsconflict
 Specialisaties arbeidsrecht
 Juridisch advies bij het opstellen van een arbeidscontract – arbeidsovereenkomst
 Ontslagspecialist in Amsterdam: rechtshulp bij ontslag
 Ontslag regelen met een vaststellingsovereenkomst of beëindigingsovereenkomst
 Ontbinding van een arbeidscontract door de kantonrechter
 Arbeidscontract ontbinden wegens wanprestatie
 Ontslag bij het UWV aanvragen: reorganisatie, langdurige ziekte en boventalligheid
 UWV en het afspiegelingsbeginsel bij ontslag
 Opzegverboden voor de werkgever (ontslagbescherming)
 Advocaat arbeidsrecht Amsterdam: juridisch advies bij een ontslagvergoeding
 Transitievergoeding als ontslagvergoeding
 Advocaat arbeidsrecht Amsterdam bij ontslag in hoger beroep
 Kort geding en een voorlopige voorziening bij de kantonrechter in spoedzaken
 Advocaat arbeidsrecht Amsterdam: het beste advies voor werkgevers en werknemers
 Arbeids- en ontslagzaken behandeld door WS Advocaten arbeidsrecht in Amsterdam
 Advocaat arbeidsrecht Amsterdam: contact met een specialist in arbeidszaken
 Als advocaat arbeidsrecht Amsterdam is advocatenkantoor WS Advocaten sinds 1997 specialist in arbeidsconflict en ontslag. Onze ervaren arbeidsrecht advocaten zijn gespecialiseerd in juridisch advies en procedures over (internationaal) arbeidsrecht en ontslagrecht. Vanuit Amsterdam staan wij werkgevers en werknemers landelijk bij in alles wat te maken heeft met arbeidsrecht en ontslagrecht. Arbeidsrecht en ontslagrecht is een gespecialiseerd en dynamisch rechtsgebied. De rechten en verplichtingen in het arbeidsrecht zijn geregeld in de arbeidsovereenkomst, arbeidsreglementen, CAO en tal van (nieuwe) wetten en jurisprudentie, waardoor de regels van het arbeidsrecht voortdurend veranderen. Daarom zijn de advocaten en juristen van onze sectie arbeidsrecht op de hoogte van de meest actuele regelgeving.
 Arbeidsrecht is niet iets wat je als advocaat ‘er even bij’ doet. Daarvoor is het arbeidsrecht veel te uitgebreid en ingewikkeld. Onze advocaat arbeidsrecht en juristen in Amsterdam adviseren werkgevers en werknemers sinds 1997 op de volgende gebieden:
 arbeidscontracten / arbeidsovereenkomst en daarbij behorende bedingen/bijlagen
 arbeidsconflict met werkgever of werknemer;
 arbeidsvoorwaarden en loon;
 ontslag geven of aanvechten / ontslag op staande voet / ontbinding arbeidscontract;
 vaststellingsovereenkomst (ontslag met wederzijds goedvinden) / ontslagbrief / ontslagvergoeding;
 (stopzetting) salaris en schorsing;
 Direct naar advocaat arbeidsrecht Amsterdam werkgever
 Direct naar advocaat arbeidsrecht Amsterdam werknemer
 Als advocaat arbeidsrecht in Amsterdam stellen wij arbeidscontracten -op maat- op die aan de nieuwste eisen voldoen. Onderwerpen die in een arbeidscontract aan de orde kunnen komen zijn onder andere de proeftijd, opzegtermijn, overuren, geheimhoudingsbeding, functieomschrijving, functiewijziging, nevenactiviteiten, non-concurrentiebeding, verwijzing naar een handboek en ziekte.
 De aangewezen advocaat arbeidsrecht van ons advocatenbureau geeft juridisch advies over alle soorten arbeidscontracten, bijvoorbeeld over een contract voor bepaalde tijd, onbepaalde tijd of flexcontract. Tevens geven wij juridisch advies over handboeken, gedragsregels en andere bijlagen bij de arbeidsovereenkomst.
 Daarnaast adviseren wij over contracten die niet de naam arbeidsovereenkomst dragen maar onder de werking van de arbeidsovereenkomst kunnen vallen, zoals die met een zelfstandig ondernemer (zzp of opdrachtovereenkomst) of een stageovereenkomst.
 Wanneer wij als advocaat arbeidsrecht gerechtelijke procedures voeren gaat dat meestal over een arbeidsconflict, ontslag krijgen of geven, of over onderdelen van een arbeidscontract, zoals een non-concurrentiebeding. Onze ontslagspecialist in Amsterdam licht werkgevers en werknemers graag voor over zowel uw rechten als plichten bij een mogelijk (dreigend) ontslag als de gevolgen daarvan.
 Om een arbeidscontract te beëindigen of ontslag aan te vechten, kunt u het beste een ervaren ontslagadvocaat inschakelen. Ontslagen worden kan ook met een vaststellingsovereenkomst, onderhandelen, opzeggen of het niet verlengen van een contract alsmede in de proeftijd.
 Als ontslag in overleg niet mogelijk of wenselijk is, kan werkgever (of werknemer) ontslag aanvragen bij de kantonrechter of UWV. Welke instantie over de ontslagaanvraag beslist, is afhankelijk van de ontslagreden. Wij geven als ontslagspecialist in Amsterdam juridisch advies bij alle vormen van ontslag:
 opzegging van een arbeidscontract met wederzijds goedvinden door een vaststellingsovereenkomst (beëindigingsovereenkomst of ontslag met wederzijds goedvinden);
 de ontbindingsprocedure (kantonrechter wegens een redelijke grond);
 opzegging met toestemming van het UWV (ontslagvergunning).
 Verreweg de beste en snelste vorm van ontslag is een vaststellingsovereenkomst of beëindigingscontract, bijvoorbeeld als ontslagregeling na mediation. Een ontslagprocedure bij rechtbank of UWV is daardoor niet meer nodig. Onze advocaat arbeidsrecht in Amsterdam geeft juridisch advies over alle in aanmerking komende onderdelen van een vaststellingsovereenkomst:
 risico van een vaststellingsovereenkomst, wel of niet tekenen?
 ontslagvergoeding (transitievergoeding, afkoopsom)
 kosten juridisch advies (advocaatkosten)
 inleveren eigendommen werkgever zoals laptop, auto en telefoon
 einddatum en vrijstelling van werk
 postcontractuele bedingen (geheimhouding, concurrentiebeding, relatiebeding)
 fictieve opzegtermijn en einddatum
 De werkgever vergoedt vrijwel altijd onze kosten van juridisch advies en rechtsbijstand over een vaststellingsovereenkomst. Dit om achteraf problemen over de vaststellingsovereenkomst te voorkomen; kortom ons advies bij het controleren van een vaststellingsovereenkomst is gratis.
 Een werknemer ontslaan op staande voet kan wegens een dringende reden, zoals fraude of werkweigering. Bij ontslag op staande voet eindigt het arbeidscontract direct, zonder opzegtermijn. Een op staande voet ontslagen werknemer heeft geen recht op een WW uitkering. Meestal geeft de werkgever eerst mondeling ontslag op staande voet, om dit vervolgens te bevestigen in een ontslagbrief aan de ontslagen werknemer.
 Omdat het arbeidsrecht hoge eisen stelt aan ontslag op staande voet, zal de rechter een dringende reden niet snel aannemen;
 Wij kunnen als advocaat arbeidsrecht Amsterdam bij ontslag op staande voet namens een ontslagen werknemer een loonvordering instellen, ofwel namens de werkgever verweer voeren in de ontslagprocedure;
 de kantonrechter kan de werkgever een billijke schadevergoeding (ontslagvergoeding) opleggen als de werknemer ten onrechte is ontslagen.
 De kantonrechter kan een arbeidscontract ook ontbinden. Hiervoor voeren wij als ontslagadvocaat procedures bij de rechtbank, bij de kantonrechter in Amsterdam of elders. De kantonrechter kan ontslag geven op de gronden die het arbeidsrecht noemt. In het algemeen zijn dit echter minder ernstige gronden dan bij een ontslag op staande voet.
 Ontslag krijgen van de kantonrechter is mogelijk bij de volgende (redelijke) gronden of een combinatie daarvan.
 Als het UWV de werkgever een ontslagvergunning weigert;
 Regelmatig ziek zijn maar niet langdurig arbeidsongeschikt. Het ziekteverzuim moet onevenredig hoog zijn, afgezet tegen totale ziekteverzuim van een bedrijf. De werknemer is binnen 26 weken niet normaal inzetbaar. Het ziekteverzuim moet grote gevolgen hebben voor de organisatie (productiviteit en winstgevendheid) en is niet te wijten aan onvoldoende zorg voor de arbeidsomstandigheden. Scholing en ander werk is niet mogelijk’
 Disfunctioneren. Onvoldoende functioneren. De werkgever moet aantonen dat de werknemer ongeschikt is voor zijn werk en bovendien moet werknemer ruimte hebben om zich te verbeteren (verbetertraject). Eenverbetertraject moet een aantal maanden duren. Er zijn geen mogelijkheden voor herplaatsing;
 Verwijtbaar handelen. Zodanig ernstig gedrag dat de werkgever de arbeidsovereenkomst niet kan laten voortduren, bijvoorbeeld alcohol of drugs op het werk, vaak te laat komen of negatieve uitlatingen. Ook: zich niet houden aan voorschriften, bijvoorbeeld waarschuwingen negeren of niet meewerken aan re-integratie bij ziekte;
 Werkweigering wegens een gewetensbezwaar;
 Verstoorde arbeidsverhouding. Een ernstige vertrouwensbreuk of conflict waarbij overplaatsing dit niet kan oplossen. De verstoring is bovendien zo ernstig en duurzaam dat herstel niet mogelijk is;
 Overige gronden (voor o.a. directeuren, voetbaltrainers en managers).
 Tevens is ontbinding wegens wanprestatie mogelijk, bijvoorbeeld als men een essentiële verplichting uit de arbeidsovereenkomst niet nakomt, zoals bij werkweigering.
 Behalve als werkgever kan men ook als werknemer ontbinding aanvragen (of ontslag nemen op staande voet), bijvoorbeeld als de werkgever het salaris niet betaalt.
 Bij ontbinding van een arbeidscontract bepaalt de rechter op welke datum de arbeidsovereenkomst eindigt. Daarbij kan de rechter een opzegtermijn en ontslagvergoeding vaststellen (transitievergoeding en/of een billijke vergoeding). Wij zijn u behulpzaam bij het opbouwen van een goed dossier in ontbindingszaken.
 Behalve bij de kantonrechter voeren wij ook ontslagprocedures bij het UWV, bijvoorbeeld In geval van ziekte waarbij geen herstel mogelijk is, of wegens bedrijfseconomische redenen. Het UWV kan op verzoek van onze advocaat aan een werkgever een ontslagvergunning verstrekken. Met in achtneming van de wettelijke opzegtermijn kan de werkgever de arbeidsovereenkomst dan opzeggen. Dat kan bij:
 langdurige ziekte (arbeidsongeschiktheid van meer dan 2 jaar),
 reorganisatie en andere bedrijfseconomische redenen,
 (gedeeldelijke) bedrijfssluiting.
 Bij ontslag via het UWV moet het afspiegelingsbeginsel in acht worden genomen en tevens moet de werkgever aantonen dat de werknemer niet herplaatsbaar is. Na het verleende ontslag mag de werkgever voorlopig geen personeel meer voor dezelfde functie aannemen. Na de opzegging heeft de werknemer recht op een transitievergoeding.
 Ontslag wegens bedrijfseconomische redenen kunnen onze advocaten ook regelen met een vaststellingsovereenkomst. Daarin kan men de gevolgen van het ontslag met wederzijds goedvinden afspreken. De procedure bij het UWV (en mogelijk beroep bij de kantonrechter) is dan niet meer nodig. Onze advocaat arbeidsrecht in Amsterdam heeft de nodige ervaring met ontslagprocedures bij het UWV.
 In bepaalde gevallen mag de werkgever de arbeidsovereenkomst volgens het arbeidsrecht niet opzeggen, ook al is er toestemming van het UWV (opzegverbod):
 Tijdens de eerste 2 jaar bij ziekte/arbeidsongeschiktheid;
 Bij zwangerschap en zwangerschaps- en bevallingsverlof;
 Tijdens dienstplicht;
 Gedurende het lidmaatschap van een ondernemingsraad of personeelsvertegenwoordiging (en tot 2 jaar daarna);
 Bij een kandidaat voor een ondernemingsraad (OR) of personeelsvertegenwoordiging;
 Wegens lidmaatschap van een vakbond ofwel het uitvoeren van werk hiervoor;
 Vanwege ouderschapsverlof.
 Deze ontslagbescherming geldt ook bij een verzoek tot ontbinding van een arbeidscontract door de kantonrechter. Dat heet de reflexwerking (behoudens bijzondere omstandigheden).
 Onze ontslagspecialist Amsterdam adviseert als advocaat arbeidsrecht werkgevers en werknemers bij ontslagvergoedingen. Dit heet ook wel gouden handdruk of afkoopsom. De kantonrechter kan bij ontslag aan de werknemer deze ontslagvergoeding toekennen. Dat kan alleen als de rechter de werknemer geen ernstig verwijt maakt over het ontslag. De ontslagvergoeding bestaat uit:
 een transitievergoeding
 en/of een billijke vergoeding
 De advocaat arbeidsrecht van ons kantoor in Amsterdam berekent niet alleen de ontslagvergoeding, ook procederen wij over de (hoogte van de) ontslagvergoeding. Een transitievergoeding kan men ook afspreken bij ontslag met wederzijds goedvinden (vaststellingsovereenkomst).
 Voor de transitievergoeding geldt een formule, waarbij het aantal dienstjaren en de hoogte van het salaris meetellen. De werknemer moet hiervoor minimaal twee jaar in dienst zijn (dat verandert binnenkort). Onze advocaat ontslagrecht adviseert u over alle ins en outs van een ontslagvergoeding.
 De billijke vergoeding bestaat sinds 2015. Voorheen gold de kantonrechtersvergoeding. De kantonrechter kan een werkgever een billijke vergoeding opleggen in ontslagzaken, wegens ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de werkgever, in het bijzonder bij:
 een onterecht ontslag op staande voet,
 het wegpesten van een werknemer,
 aansturen op een verstoorde arbeidsrelatie.
 De bedragen aan schadevergoeding lopen per geval uiteen. De kantonrechter moet de de billijke vergoeding goed motiveren in de uitspraak.
 Onze advocaten arbeidsrecht Amsterdam geven juridisch advies over (de hoogte van) de billijke ontslagvergoeding.
 Sinds juni 2015 is hoger beroep in ontslagzaken mogelijk, zowel bij de kantonrechter (in UWV zaken) als het gerechtshof (in ontslagzaken). Onze advocaten arbeidsrecht in Amsterdam hebben ruime ervaring met het voeren van ontslagprocedures in hoger beroep.
 Het gerechtshof behandelt het ontslag opnieuw. Het hof kan dus niet alleen ontbinding van het arbeidscontract of herstel van de arbeidsovereenkomst, maar ook een billijke vergoeding opleggen. Alleen een advocaat mag in hoger beroep bij het gerechtshof optreden.
 Daarna is cassatie mogelijk.
 Onze advocaat arbeidsrecht in Amsterdam is gespecialiseerd in ontslagzaken. Neem tijdig contact met een van onze advocaten arbeidsrecht op voor hulp en tips bij een (dreigende) ontslagprocedure.
 In urgente gevallen is een kort geding in het arbeidsrecht de beste mogelijkheid om een arbeidsconflict te beëindigen. Een voorlopige voorziening vindt binnen een aantal weken plaats en de uitspraak volgt snel. Onze advocaat arbeidsrecht in Amsterdam kunt u inschakelen voor een kort geding of voorlopige voorziening bij de kantonrechter, bijvoorbeeld bij:
 schorsing of op non actiefstelling,
 loonstop en doorbetaling salaris;
 non-concurrentiebeding.
 Aangezien onze advocaten in Amsterdam uitstekend zijn ingevoerd in het arbeidsrecht, kunnen wij uw juridische positie in het arbeidsrecht niet alleen met dossieropbouw versterken, maar ook met het vastleggen van afspraken, controleren en opstellen van arbeidscontracten of behulpzaam zijn bij een interne klachtprocedure.
 Ter illustratie een aantal gepubliceerde arbeidszaken waarin cliënten zijn bijgestaan door onze advocaat arbeidsrecht Amsterdam mr. P.Chr. Snijders.
 Kantonrechter Amsterdam (ontbinding arbeidsovereenkomst, billijke vergoeding)
 Gerechtshof Amsterdam vervolgens Hoge Raad (arbeidsovereenkomst, uitzendovereenkomst)
 Kantonrechter Haarlem (ontslag, transitievergoeding)
 Gerechtshof Amsterdam (ontbinding arbeidsovereenkomst, transitievergoeding in hoger beroep)
 Kantonrechter Amsterdam (ontslag op staande voet, ontbinding arbeidsovereenkomst en schorsing)
 Kantonrechter Amsterdam (ontbinding arbeidsovereenkomst, vaststellingsovereenkomst)
 Gerechtshof Amsterdam (ontslag op staande voet in hoger beroep)
 Kantonrechter Amsterdam (ontslag, transitievergoeding)
 Kantonrechter Amsterdam (ontslag op staande voet, deskundigenoordeel)
 Gerechtshof Den Haag (loonvordering ambassade in hoger beroep)
 Gerechtshof Amsterdam vervolgens Hoge Raad (transitievergoeding en ernstige verwijtbaarheid)
 Kantonrechter Leiden (afwijzing ontbinding arbeidsovereenkomst, disfunctioneren)
 Zoekt u betrokkenheid en een direct, persoonlijk contact met een specialist arbeidsrecht en ontslagrecht? Bel voor juridisch advies over ontslag en andere arbeidsrechtelijke onderwerpen onze ervaren advocaat arbeidsrecht in Amsterdam. Onze lijnen zijn kort en onze tarieven zijn scherp.
 Bel advocaat arbeidsrecht in Amsterdam
 (49 votes, average: 4,92 out of 5)
 ← Bijna pensioen: geen Kantonrechtersformule
 Bestuursrecht →
 Ontslag wegens een verstoorde arbeidsverhouding, hoe moeilijk is dat?


type: legislation

text:
 |
 52012PC0175
 Priekšlikums PADOMES LĒMUMS par nostāju, kas Eiropas Savienības vārdā paužama ES un EBTA kopīgā tranzīta apvienotajā komitejā, attiecībā uz tāda lēmuma pieņemšanu, ar ko groza 1987. gada 20. maija Konvenciju par kopīgu tranzīta procedūru /* COM/2012/0175 final - 2012/0087 (NLE) */
 PASKAIDROJUMA RAKSTS
 1. PRIEKŠLIKUMA KONTEKSTS
 Priekšlikuma pamatojums un mērķi
 Horvātijai pievienojoties 1987. gada
 20. maija Konvencijai par kopīgu tranzīta procedūru,
 konvencijā ieviešamas jaunas valodu norādes attiecībā uz šo
 valsti. Turklāt atbilstīgi jāmaina galvojuma dokumenti, kuros
 minētas konvencijas līgumslēdzējas puses.
 Vispārīgais konteksts
 1987. gada 20. maija Konvencija par
 kopīgu tranzīta procedūru ("konvencija") izveido
 pasākumus, ar ko vienkāršo preču kustību starp Eiropas
 Savienību un Islandes Republiku, Norvēģijas Karalisti un Šveices
 Konfederāciju.
 Horvātija ir oficiāli paudusi
 vēlmi pievienoties kopīgajai tranzīta sistēmai un ir
 izpildījusi juridiskās, strukturālās un informācijas
 tehnoloģiju prasības, kas ir pievienošanās priekšnosacījumi.
 Tā kā Horvātija ir
 izpildījusi visus priekšnosacījumus un ir uzaicināta
 pievienoties, tagad ir jāgroza konvencija, ieviešot jaunas valodu
 norādes horvātu valodā un atbilstīgus galvojuma dokumentu
 pielāgojumus. Šos grozījumus ievieš un piemēro no pirmās
 dienas, kurā Horvātija sāk izmantot kopīgo tranzīta
 sistēmu.
 Spēkā esošie noteikumi priekšlikuma jomā Priekšlikuma jomā nav spēkā esošu noteikumu.
 Atbilstība pārējiem Savienības politikas virzieniem un mērķiem Neattiecas.
 2. APSPRIEŠANĀS AR IEINTERESĒTAJĀM
 PERSONĀM UN IETEKMES NOVĒRTĒJUMI
 Apspriešanās ar ieinteresētajām personām
 Apspriešanās metodes, galvenās mērķnozares un vispārīgs respondentu raksturojums Apspriešanās ar ES un EBTA kopīgā tranzīta darba grupu, kurā pārstāvētas konvencijas līgumslēdzējas puses, un šīs darba grupas pausts apstiprinājums.
 Atbilžu kopsavilkums un tas, kā tās ņemtas vērā Labvēlīgs atzinums.
 Ekspertu atzinumu pieprasīšana un izmantošana
 Neatkarīgu ekspertu atzinums nebija vajadzīgs.
 Ietekmes novērtējums Pievienošanos 1987. gada 20. maija Konvencijai par kopīgu tranzīta procedūru var skatīt saistībā ar stratēģiju, kas īstenojama pirms pievienošanās Eiropas Savienībai. Tās rezultātā tiks īstenota saskaņošana ar acquis communautaire tranzīta jomā. Ieviešot Horvātijā kopīgu tranzītu kā alternatīvu TIR procedūrai, turpmāk tiks atvieglots tranzīts, samazinātas izmaksas un, iespējams, palielināts tirdzniecības apjoms.
 3. PRIEKŠLIKUMA JURIDISKIE ASPEKTI
 Ierosināto pasākumu kopsavilkums Horvātijai pievienojoties Konvencijai, ieviešamas jaunas valodu norādes attiecībā uz šo valsti, kas ļauj īstenot kopīgu tranzīta procedūru starp līgumslēdzējām pusēm. Nepieciešamie grozījumi jāizdara jo īpaši galvojuma dokumentos. Lēmuma projektu apstiprināja Muitas kodeksa komitejas Muitas statusa un tranzīta nodaļa un ES un EBTA kopīgā tranzīta darba grupa. Komisija tiek aicināta apstiprināt šo lēmuma projektu, izmantojot rakstisko procedūru, lai to iesniegtu Padomei kopīgas nostājas izstrādei ar mērķi to galīgā redakcijā pieņemt ES un EBTA kopīgā tranzīta apvienotajā komitejā.
 Juridiskais pamats 1987. gada 20. maija Konvencijas par kopīgu tranzīta procedūru 15. pants.
 Subsidiaritātes princips Priekšlikums ir Eiropas Savienības ekskluzīvā kompetencē. Tāpēc subsidiaritātes principu nepiemēro.
 Proporcionalitātes princips Priekšlikums ir saskaņā ar proporcionalitātes principu šāda iemesla dēļ.
 Neattiecas.
 Juridisko instrumentu izvēle
 Ierosinātais juridiskais instruments: cits.
 Citi instrumenti nebūtu piemēroti šāda iemesla dēļ. Nav citu piemērotu instrumentu.
 4. IETEKME UZ BUDŽETU
 Priekšlikums neietekmē ES budžetu.
 5. IZVĒLES ELEMENTI
 Vienkāršošana
 Priekšlikumu paredz administratīvo procedūru vienkāršošanu gan publiskā sektora iestādēm, gan privātām struktūrām un personām.
 Ar priekšlikumu ievieš kopīgu tranzīta procedūru visām konvencijas līgumslēdzējām pusēm.
 Kopīgā tranzīta procedūra atļauj vienkāršojumus attiecībā uz privātām struktūrām un personām.
 2012/0087 (NLE)
 Priekšlikums
 PADOMES LĒMUMS
 par nostāju, kas Eiropas Savienības
 vārdā paužama ES un EBTA kopīgā tranzīta
 apvienotajā komitejā, attiecībā uz tāda lēmuma
 pieņemšanu, ar ko groza 1987. gada 20. maija Konvenciju par
 kopīgu tranzīta procedūru
 EIROPAS SAVIENĪBAS PADOME,
 ņemot vērā Līgumu par
 Eiropas Savienības darbību un jo īpaši tā 207. panta 4.
 punktu saistībā ar 218. panta 9. punktu,
 ņemot vērā Eiropas Komisijas
 priekšlikumu,
 tā kā:
 (1) Konvencijas par kopīgu
 tranzīta procedūru[1] 15.a pants ļauj
 trešai valstij kļūt par šās konvencijas
 līgumslēdzēju pusi pēc apvienotās komitejas
 lēmuma uzaicināt šo valsti.
 (2) Konvencijas par kopīgu
 tranzīta procedūru 15. pants apvienotajai komitejai, kas
 izveidota ar minēto Konvenciju, piešķir pilnvaras ierosināt un
 ar lēmumiem pieņemt grozījumus šajā konvencijā un tās
 pielikumos.
 (3) Horvātija oficiāli
 izteica vēlmi pievienoties kopīgajai tranzīta sistēmai un
 ir uzaicināta pievienoties ar apvienotās komitejas, kas izveidota
 saskaņā ar šo konvenciju, 2012. gada 19. janvāra
 lēmumu.
 (4) Horvātija ir
 izpildījusi būtiskās juridiskās, strukturālās un
 informācijas tehnoloģiju prasības, kas ir pievienošanās
 priekšnosacījumi, un pēc oficiālas pievienošanās
 procedūras tā pievienosies 1987. gada 20. maija Konvencijai par
 kopīgu tranzīta procedūru.
 (5) Kopīgās
 tranzīta sistēmas paplašināšanai būs nepieciešami daži
 Konvencijas grozījumi. Tie attiecas uz jaunām valodu
 norādēm horvātu valodā un atbilstīgiem galvojuma
 dokumentu pielāgojumiem.
 (6) Ierosinātie
 grozījumi tika iesniegti un apspriesti ES un EBTA darba grupā, un to
 teksts ir provizoriski apstiprināts.
 (7) Tāpēc ir
 jāformulē Eiropas Savienības nostāja attiecībā uz
 ierosinātajiem grozījumiem,
 IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU.
 1. pants
 Nostāja, kas Eiropas Savienībai
 jāpauž ES un EBTA kopīgā tranzīta apvienotajā
 komitejā, attiecībā uz šīs komitejas Lēmumu Nr. XXX,
 ar ko groza 1987. gada 20. maija Konvenciju par kopīgu
 tranzīta procedūru, balstās uz lēmuma projektu, kas
 pievienots šā lēmuma pielikumā.
 Savienības pārstāvji ES un EBTA
 apvienotajā komitejā drīkst vienoties par nelielām
 izmaiņām lēmuma projektā bez Komisijas papildu lēmuma.
 2. pants
 Pēc ES un EBTA kopīgā
 tranzīta apvienotās komitejas lēmuma pieņemšanas Komisija
 to publicē Eiropas Savienības Oficiālajā
 Vēstnesī.
 3. pants
 Šis lēmums ir adresēts
 dalībvalstīm.
 Briselē,
 Padomes
 vārdā —
 priekšsēdētājs
 PIELIKUMS
 Priekšlikums
 ES UN EBTA KOPĪGĀ TRANZĪTA
 APVIENOTĀS KOMITEJAS LĒMUMS Nr. XXX,
 ar ko groza 1987. gada
 20. maija Konvenciju par kopīgu tranzīta procedūru [...]
 APVIENOTĀ KOMITEJA,
 ņemot vērā 1987. gada 20. maija
 Konvenciju par kopīgu tranzīta procedūru[2]
 un jo īpaši tās 15. panta 3. punkta a) apakšpunktu,
 tā kā:
 (1) Horvātija izteica vēlmi
 pievienoties 1987. gada 20. maija Konvencijai par kopīgu tranzīta
 procedūru un ir uzaicināta pievienoties ar apvienotās komitejas,
 kas izveidota saskaņā ar šo konvenciju, 2012. gada
 19. janvāra lēmumu.
 (2) Tādējādi Konvencijā
 atbilstīgā secībā būtu jāiekļauj tajā
 izmantoto norāžu horvātu valodas versijas.
 (3) Šis lēmums piemērojams
 dienā, kad Horvātija pievienojas konvencijai.
 (4) Lai varētu lietot galvojuma veidlapas,
 kas iespiestas saskaņā ar kritērijiem, kuri ir spēkā
 pirms dienas, kad Horvātija pievienojas konvencijai, būtu
 jānosaka pārejas periods, kurā ar dažiem pielāgojumiem
 varētu turpināt izmantot iespiestās veidlapas.
 (5) Tādēļ Konvencija ir
 attiecīgi jāgroza,
 IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU.
 1. pants
 Konvencijas par kopīgu tranzīta
 procedūru III papildinājumu groza atbilstīgi šā
 lēmuma pielikumam.
 2. pants
 1. Šo lēmumu piemēro
 no 2012. gada 1. jūlija.
 2. Ne ilgāk kā
 līdz 2013. gada 30. jūnijam var turpināt izmantot veidlapas,
 kuru pamatā ir III papildinājuma C.1., C.2., C.3., C.4., C.5. un C.6.
 pielikumā paredzētie paraugi, veicot attiecīgus
 ģeogrāfiskus pielāgojumus un pielāgojumus
 attiecībā uz juridisko vai pilnvarotā pārstāvja
 adresi.
 Briselē,
 Apvienotās komitejas
 vārdā –
 priekšsēdētājs
 PIELIKUMS
 1. B.1. pielikuma
 51. ailē starp Apvienoto Karalisti un Islandi iekļauj šādu
 ievilkumu:
 "Horvātija HR"
 2. Konvencijas B.6. pielikuma III
 sadaļu groza šādi:
 2.1. Tabulas pirmajā daļā
 "Ierobežots derīgums – 99200" pirms IS iekļauj šādu
 ievilkumu:
 "- HR Valjanost
 ograničena"
 2.2. Tabulas otrajā daļā
 "Derīgs bez zīmoga – 99201" pirms IS iekļauj šādu
 ievilkumu:
 "- HR Oslobođeno"
 2.3. Tabulas trešajā daļā
 "Alternatīvs pierādījums – 99202" pirms IS
 iekļauj šādu ievilkumu:
 "- HR Alternativni
 dokaz"
 2.4. Tabulas ceturtajā
 daļā "Atšķirības: muitas iestāde, kurā
 preces tika uzrādītas ... (nosaukums un valsts) – 99203" pirms
 IS iekļauj šādu ievilkumu:
 "- HR Razlike:Carinarnica
 kojoj je roba podnesena ......(naziv i zemlja)"
 2.5. Tabulas piektajā daļā
 "Izvešana no ..., piemērojot ierobežojumus vai maksājumus
 saskaņā ar Regulu/Direktīvu/Lēmumu Nr. ... – 99204"
 pirms IS iekļauj šādu ievilkumu:
 "- HR Izlaz iz........
 podliježe ograničenjima ili pristojbama temeljem Uredbe/Direktive/Odluke
 br..."
 2.6. Tabulas sestajā daļā
 "Atļauts novirzīties no noteiktā maršruta – 99205"
 pirms IS iekļauj šādu ievilkumu:
 "- HR Oslobođeno od
 propisanog plana puta"
 2.7. Tabulas septītajā
 daļā "Atzītais nosūtītājs – 99206"
 pirms IS iekļauj šādu ievilkumu:
 "- HR Ovlašeteni pošiljatelj"
 2.8. Tabulas astotajā daļā
 "Derīgs bez paraksta – 99207" pirms IS iekļauj šādu
 ievilkumu:
 "- HR Oslobođeno
 potpisa"
 2.9. Tabulas devītajā
 daļā "Vispārējs galvojums aizliegts – 99208"
 pirms IS iekļauj šādu ievilkumu:
 "- HR Zabranjeno
 zajedničko jamstvo"
 2.10. Tabulas desmitajā daļā
 "Neierobežots izmantojums – 99209" pirms IS iekļauj šādu
 ievilkumu:
 "- HR Neograničena
 uporaba"
 2.11. Tabulas vienpadsmitajā
 daļā "Izsniegts aposteriori – 99210"
 pirms IS iekļauj šādu ievilkumu:
 "- HR Izdano naknadno"
 2.12. Tabulas divpadsmitajā
 daļā "Dažādi – 99211" pirms IS iekļauj šādu
 ievilkumu:
 "- HR Razni"
 2.13. Tabulas trīspadsmitajā
 daļā "Berams – 99212" pirms IS iekļauj šādu
 ievilkumu:
 "- HR Rasuto"
 2.14. Tabulas četrpadsmitajā
 daļā "Nosūtītājs – 99213" pirms IS
 iekļauj šādu ievilkumu:
 "- HR Pošiljatelj"
 3. C.1. pielikumu aizstāj ar
 šādu tekstu:
 "C.1. PIELIKUMS
 KOPĪGĀ/KOPIENAS TRANZĪTA PROCEDŪRA
 GALVOJUMA DOKUMENTS
 VIENREIZĒJS GALVOJUMS
 I. Galvotāja
 saistības
 1. Apakšā
 parakstījies[3]...............................................................................................................................................,
 kura domicils ir[4].................................................................................................................................................,
 ar šo ......................................................
 galvojuma muitas iestādē dod solidāru galvojumu
 par
 maksimālo summu līdz
 .............................................................................................................................
 Eiropas Savienībai
 (kurā ietilpst Beļģijas Karaliste, Bulgārijas Republika,
 Čehijas Republika, Dānijas Karaliste, Vācijas
 Federatīvā Republika, Igaunijas Republika, Grieķijas Republika,
 Spānijas Karaliste, Francijas Republika, Īrija, Itālijas
 Republika, Kipras Republika, Latvijas Republika, Lietuvas Republika,
 Luksemburgas Lielhercogiste, Ungārija, Maltas Republika, Nīderlandes
 Karaliste, Austrijas Republika, Polijas Republika, Portugāles Republika,
 Rumānija, Slovēnijas Republika, Slovākijas Republika, Somijas
 Republika, Zviedrijas Karaliste, Lielbritānijas un Ziemeļīrijas
 Apvienotā Karaliste) un Horvātijas Republikai, Islandes Republikai,
 Norvēģijas Karalistei, Šveices Konfederācijai, Andoras
 Firstistei un Sanmarīno Republikai[5] par jebkuru pamatsummu,
 nākamām saistībām, izmaksām un neparedzētiem
 izdevumiem, taču ne soda naudu, par ko principāls[6]............................................................................................................
 ir vai var kļūt
 atbildīgs iepriekšminēto valstu priekšā par parādu
 nodokļa un citu maksājumu veidā, ko piemēro turpmāk
 aprakstītajām precēm, uz ko attiecināta Kopienas vai
 kopīgā tranzīta procedūra
 no.......................................................................................................................
 ..........................................................................nosūtītāja
 muitas iestādes
 uz
 ........................................................................................................................................................
 ....................................................................................
 saņēmēja muitas iestādi.
 Preču apraksts:
 ..........................................................................................................................
 2. Parakstītājs apņemas
 pēc 1. punktā minēto valstu kompetento iestāžu pirmā
 rakstiskā pieprasījuma un bez iespējas novilcināt
 maksājumu ilgāk par 30 dienām no pieprasījuma dienas
 izmaksāt pieprasītās summas, ja vien viņš vai cita
 attiecīgā persona pirms šā termiņa beigām
 atbilstīgi kompetento iestāžu prasībām nepierāda, ka
 attiecīgās tranzīta darbības procedūra ir pabeigta.
 Pēc
 parakstītāja pieprasījuma un visu iemeslu dēļ, kas
 atzīti par derīgiem, kompetentās iestādes var
 pagarināt 30 dienu termiņu no maksājuma pieprasījuma
 iesniegšanas dienas, kurā viņam jāsamaksā prasītā
 summa. Šā pagarinājuma piešķiršanas dēļ radušos
 izdevumus un īpaši visus procentus aprēķina tā, lai summa
 līdzinātos tai, ko līdzīgos apstākļos naudas
 tirgū vai finanšu tirgū iekasētu attiecīgajā
 valstī.
 3. Šīs
 saistības ir spēkā no dienas, kad tās akceptējusi
 galvojuma muitas iestāde. Parakstītājs saglabā
 atbildību par maksājumiem par visiem parādiem, kas radušies
 Kopienas vai kopīgā tranzīta darbībā, uz ko attiecas
 šīs saistības un kas ir sāktas, pirms stājās
 spēkā galvojuma atcelšana, pat ja maksājums ir pieprasīts
 pēc minētās dienas.
 4. Šo
 saistību izpildes vajadzībām parakstītājs dara
 zināmu savu domicilu[7] visās 1. punktā
 minētajās valstīs.
 Valsts || Uzvārds un vārds vai uzņēmuma nosaukums un pilna adrese
 ................................................................................................................................................................................................................. || ...............................................................................................................................................................................................................
 Parakstītājs
 apliecina, ka visa sarakste un paziņojumi, kā arī
 formalitātes vai procedūras, kas attiecas uz viņa
 saistībām un ir adresētas vai paziņotas rakstveidā uz
 kādu no viņa izraudzītajiem domiciliem, tiek uzskatītas par
 viņam pienācīgi nodotām.
 Parakstītājs
 atzīst tiesu jurisdikciju vietās, kur ir tā izraudzītie
 domicili.
 Parakstītājs
 apņemas saglabāt izraudzītos domicilus vai, ja viņam viena
 vai vairākas no šīm adresēm būtu jāmaina, par to
 iepriekš informēt galvojuma muitas iestādi.
 (vieta) ....................................., (datums) ...............................................
 ......................................................................
 (Paraksts)[8]
 II. Galvojuma
 muitas iestādes akcepts
 Galvojuma muitas iestāde
 ..................................................................................................
 Galvotāja
 saistības akceptētas (datums) ......................................................................................................,
 lai segtu Kopienas/kopīgā tranzīta darbības, kas veiktas
 saskaņā ar tranzīta deklarāciju Nr................................................,
 kas sastādīta (datums) ................................................. [9]
 .........................................................
 (Zīmogs un paraksts)"
 4. C.2. pielikumu aizstāj ar
 šādu tekstu:
 "C.2. PIELIKUMS
 KOPĪGĀ/KOPIENAS TRANZĪTA PROCEDŪRA
 GALVOJUMA DOKUMENTS
 VIENREIZĒJS GALVOJUMS, IZMANTOJOT TALONU
 I. Galvotāja
 saistības
 1. Apakšā
 parakstījies[10]...............................................................................................................................................,
 kura domicils ir[11].................................................................................................................................................,
 ar šo
 ...................................................... galvojuma muitas
 iestādē dod solidāru galvojumu
 Eiropas Savienībai
 (kurā ietilpst Beļģijas Karaliste, Bulgārijas Republika,
 Čehijas Republika, Dānijas Karaliste, Vācijas
 Federatīvā Republika, Igaunijas Republika, Grieķijas Republika,
 Spānijas Karaliste, Francijas Republika, Īrija, Itālijas
 Republika, Kipras Republika, Latvijas Republika, Lietuvas Republika,
 Luksemburgas Lielhercogiste, Ungārija, Maltas Republika, Nīderlandes
 Karaliste, Austrijas Republika, Polijas Republika, Portugāles Republika,
 Rumānija, Slovēnijas Republika, Slovākijas Republika, Somijas
 Republika, Zviedrijas Karaliste, Lielbritānijas un Ziemeļīrijas
 Apvienotā Karaliste) un Horvātijas Republikai, Islandes Republikai,
 Norvēģijas Karalistei, Šveices Konfederācijai, Andoras
 Firstistei un Sanmarīno Republikai[12]
 par jebkuru pamatsummu,
 nākamām saistībām, izmaksām un neparedzētiem
 izdevumiem, taču ne soda naudu, par ko principāls ir vai var
 kļūt atbildīgs iepriekšminēto valstu priekšā par
 parādu nodokļa un citu maksājumu veidā, ko piemēro
 precēm, uz ko attiecināta Kopienas vai kopīgā tranzīta
 procedūra, attiecībā uz kuru parakstītājs ir piekritis
 uzņemties saistības, izsniedzot vienreizējā galvojuma
 talonus, kuru maksimālā summa ir EUR 7000 par talonu.
 2. Parakstītājs
 apņemas pēc 1. punktā minēto valstu kompetento iestāžu
 pirmā rakstiskā pieprasījuma un bez iespējas
 novilcināt maksājumu ilgāk par 30 dienām no pieprasījuma
 dienas izmaksāt pieprasītās summas līdz EUR 7000 par vienu
 vienreizējā galvojuma talonu, ja vien viņš vai cita
 attiecīgā persona pirms šā termiņa beigām
 atbilstīgi kompetento iestāžu prasībām nepierāda, ka
 attiecīgās tranzīta darbības procedūra ir pabeigta.
 Pēc
 parakstītāja pieprasījuma un visu iemeslu dēļ, kas
 atzīti par derīgiem, kompetentās iestādes var
 pagarināt 30 dienu termiņu no maksājuma pieprasījuma
 iesniegšanas dienas, kurā viņam jāsamaksā prasītā
 summa. Šā pagarinājuma piešķiršanas dēļ radušos
 izdevumus un īpaši visus procentus aprēķina tā, lai summa
 līdzinātos tai, ko līdzīgos apstākļos naudas
 tirgū vai finanšu tirgū iekasētu attiecīgajā
 valstī.
 3. Šīs
 saistības ir spēkā no dienas, kad tās akceptējusi
 galvojuma muitas iestāde. Parakstītājs saglabā
 atbildību par maksājumiem par visiem parādiem, kas radušies
 Kopienas vai kopīgā tranzīta darbībā, uz ko attiecas
 šīs saistības un kas ir sāktas, pirms stājās
 spēkā galvojuma atcelšana, pat ja maksājums ir pieprasīts
 pēc minētās dienas.
 4. Šo
 saistību izpildes vajadzībām parakstītājs dara
 zināmu savu domicilu[13] visās 1.
 punktā minētajās valstīs.
 Valsts || Uzvārds un vārds vai uzņēmuma nosaukums un pilna adrese
 ...................................................................................................................... || ....................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................
 Parakstītājs
 apliecina, ka visa sarakste un paziņojumi, kā arī
 formalitātes vai procedūras, kas attiecas uz viņa
 saistībām un ir adresētas vai paziņotas rakstveidā uz
 kādu no viņa izraudzītajiem domiciliem, tiek uzskatītas par
 viņam pienācīgi nodotām.
 Parakstītājs
 atzīst tiesu jurisdikciju vietās, kur ir tā izraudzītie
 domicili.
 Parakstītājs
 apņemas saglabāt izraudzītos domicilus vai, ja viņam viena
 vai vairākas no šīm adresēm būtu jāmaina, par to
 iepriekš informēt galvojuma muitas iestādi.
 (vieta) ....................................., (datums) ...............................................
 ..................................................
 (Paraksts)[14]
 II. Galvojuma
 muitas iestādes akcepts
 Galvojuma muitas
 iestāde
 .....................................................................................................
 Galvotāja
 saistības akceptētas (datums)
 ..........................................................................................................................
 ........................................................
 (Zīmogs un paraksts)"
 5. C.4. pielikumu aizstāj
 ar šādu tekstu:
 "C.4. PIELIKUMS
 KOPĪGĀ/KOPIENAS TRANZĪTA PROCEDŪRA
 GALVOJUMA DOKUMENTS
 VISPĀRĒJAIS GALVOJUMS
 I. Galvotāja
 saistības
 1. Apakšā
 parakstījies[15]...............................................................................................................................................,
 kura domicils ir[16].................................................................................................................................................,
 ar šo
 ...................................................... galvojuma muitas
 iestādē dod solidāru galvojumu
 par maksimālo summu
 līdz
 ...................................................................................................................................................................,
 kas atbilst 100/50/30[17] % no atskaites
 summas, Eiropas Savienībai (kurā ietilpst Beļģijas
 Karaliste, Bulgārijas Republika, Čehijas Republika, Dānijas
 Karaliste, Vācijas Federatīvā Republika, Igaunijas Republika,
 Grieķijas Republika, Spānijas Karaliste, Francijas Republika,
 Īrija, Itālijas Republika, Kipras Republika, Latvijas Republika,
 Lietuvas Republika, Luksemburgas Lielhercogiste, Ungārija, Maltas
 Republika, Nīderlandes Karaliste, Austrijas Republika, Polijas Republika,
 Portugāles Republika, Rumānija, Slovēnijas Republika,
 Slovākijas Republika, Somijas Republika, Zviedrijas Karaliste,
 Lielbritānijas un Ziemeļīrijas Apvienotā Karaliste) un
 Horvātijas Republikai, Islandes Republikai, Norvēģijas
 Karalistei, Šveices Konfederācijai, Andoras Firstistei un Sanmarīno
 Republikai[18]
 par jebkuru pamatsummu,
 nākamām saistībām, izmaksām un neparedzētiem
 izdevumiem, taču ne soda naudu, par ko principāls[19]
 ..........................................................................................................................................................................
 ir vai var kļūt atbildīgs iepriekšminēto valstu
 priekšā par parādu nodokļa un citu maksājumu veidā, ko
 piemēro precēm, uz ko attiecināta Kopienas vai kopīgā
 tranzīta procedūra.
 2. Parakstītājs
 apņemas pēc 1. punktā minēto valstu kompetento iestāžu
 pirmā rakstiskā pieprasījuma un bez iespējas
 novilcināt maksājumu ilgāk par 30 dienām no
 pieprasījuma dienas izmaksāt pieprasītās summas līdz
 iepriekšminētajai maksimālajai summai, ja vien viņš vai cita
 attiecīgā persona pirms šā termiņa beigām
 atbilstīgi kompetento iestāžu prasībām nepierāda, ka
 attiecīgās tranzīta darbības procedūra ir pabeigta.
 Pēc
 parakstītāja pieprasījuma un visu iemeslu dēļ, kas
 atzīti par derīgiem, kompetentās iestādes var
 pagarināt 30 dienu termiņu no maksājuma pieprasījuma
 iesniegšanas dienas, kurā viņam jāsamaksā prasītā
 summa. Šā pagarinājuma piešķiršanas dēļ radušos
 izdevumus un īpaši visus procentus aprēķina tā, lai summa
 līdzinātos tai, ko līdzīgos apstākļos naudas
 tirgū vai finanšu tirgū iekasētu attiecīgajā
 valstī.
 Šo summu nevar
 samazināt ne par kādām summām, kas jau ir samaksātas
 saskaņā ar šo saistību noteikumiem, izņemot gadījumus,
 kad parakstītājs tiek aicināts samaksāt parādu, kas
 rodas Kopienas vai kopīgā tranzīta darbībā, kas
 sākta pirms iepriekšējā maksājuma pieprasījuma
 saņemšanas vai arī 30 dienas pēc tam.
 3. Šīs
 saistības ir spēkā no dienas, kad tās akceptējusi
 galvojuma muitas iestāde. Parakstītājs saglabā
 atbildību par maksājumiem par visiem parādiem, kas radušies
 Kopienas vai kopīgā tranzīta darbībā, uz ko attiecas
 šīs saistības un kas ir sāktas, pirms stājās
 spēkā galvojuma atcelšana, pat ja maksājums ir pieprasīts
 pēc minētās dienas.
 4. Šo
 saistību izpildes vajadzībām parakstītājs dara
 zināmu savu domicilu[20] visās 1.
 punktā minētajās valstīs.
 || Valsts || Uzvārds un vārds vai uzņēmuma nosaukums un pilna adrese
 .......................................................................................................................... || .................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................
 Parakstītājs
 apliecina, ka visa sarakste un paziņojumi, kā arī
 formalitātes vai procedūras, kas attiecas uz viņa
 saistībām un ir adresētas vai paziņotas rakstveidā uz
 kādu no viņa izraudzītajiem domiciliem, tiek uzskatītas par
 viņam pienācīgi nodotām.
 Parakstītājs
 atzīst tiesu jurisdikciju vietās, kur ir tā izraudzītie
 domicili.
 Parakstītājs
 apņemas saglabāt izraudzītos domicilus vai, ja viņam viena
 vai vairākas no šīm adresēm būtu jāmaina, par to
 iepriekš informēt galvojuma muitas iestādi.
 (vieta) ....................................., (datums) ...............................................
 ......................................................
 (Paraksts)[21]
 II. Galvojuma
 muitas iestādes akcepts
 Galvojuma muitas
 iestāde
 .....................................................................................................
 Galvotāja
 saistības akceptētas (datums)
 ..........................................................................................................................
 ..........................................................
 (Zīmogs un paraksts)"
 6. C.5. pielikuma
 7. ailē starp vārdiem "Eiropas Kopiena" un
 "Islande" iekļauj vārdu "Horvātija".
 7. C.6. pielikuma
 6. ailē starp vārdiem "Eiropas Kopiena" un
 "Islande" iekļauj vārdu "Horvātija".
 [1] OV L 226, 13.8.1987., 2. lpp.
 [2] OV L 226, 13.8.1987., 2. lpp.
 [3] Uzvārds un vārds vai uzņēmuma
 nosaukums.
 [4] Pilna adrese.
 [5] Svītrot tās līgumslēdzējas
 puses vai pušu vai valstu (Andora vai Sanmarīno) nosaukumus, kuru
 teritorijas tranzītam neizmantos. Norādes uz Andoras Firstisti un
 Sanmarīno Republiku ir derīgas tikai Kopienas tranzīta
 darbībām.
 [6] Principāla uzvārds un vārds vai
 uzņēmuma nosaukums un pilna adrese.
 [7] Ja kādas valsts tiesību aktos nav noteikumu
 attiecībā uz domicilu, galvotājs šajā valstī
 ieceļ pārstāvi, kas tiek pilnvarots saņemt visus viņam
 adresētus paziņojumus, un 4. punkta otrajā un
 ceturtajā daļā minētās saistības nosaka mutatis
 mutandis. Strīdi, kas saistīti ar šo galvojumu, ir tiesu, kas
 atrodas vietās, kur galvotājam vai viņa pārstāvjiem ir
 domicils, jurisdikcijā.
 [8] Persona, kas paraksta dokumentu, pirms sava paraksta ar
 roku ieraksta šādu tekstu: "Galvojums par .... summu", summu
 norādot ar vārdiem.
 [9] Aizpilda nosūtītāja muitas iestāde.
 [10] Uzvārds un vārds vai uzņēmuma
 nosaukums.
 [11] Pilna adrese.
 [12] Tikai Kopienas tranzīta darbībām.
 [13] Ja kādas valsts tiesību aktos nav noteikumu
 attiecībā uz domicilu, galvotājs šajā valstī
 ieceļ pārstāvi, kas tiek pilnvarots saņemt visus viņam
 adresētus paziņojumus, un 4. punkta otrajā un
 ceturtajā daļā minētās saistības nosaka mutatis
 mutandis. Strīdi, kas saistīti ar šo galvojumu, ir tiesu, kas
 atrodas vietās, kur galvotājam vai viņa pārstāvjiem ir
 domicils, jurisdikcijā.
 [14] Persona, kas paraksta dokumentu, pirms sava paraksta ar
 roku ieraksta šādu tekstu: "Galvojums".
 [15] Uzvārds un vārds vai uzņēmuma
 nosaukums.
 [16] Pilna adrese.
 [17] Svītrot nevajadzīgo.
 [18] Svītrot tās līgumslēdzējas puses
 vai pušu vai valstu (Andora vai Sanmarīno) nosaukumus, kuru teritorijas
 tranzītam neizmantos. Norādes uz Andoras Firstisti un Sanmarīno
 Republiku ir derīgas tikai Kopienas tranzīta darbībām.
 [19] Principāla uzvārds un vārds vai
 uzņēmuma nosaukums un pilna adrese.
 [20] Ja kādas valsts tiesību aktos nav noteikumu
 attiecībā uz domicilu, galvotājs šajā valstī
 ieceļ pārstāvi, kas tiek pilnvarots saņemt visus viņam
 adresētus paziņojumus, un 4. punkta otrajā un
 ceturtajā daļā minētās saistības nosaka mutatis
 mutandis. Strīdi, kas saistīti ar šo galvojumu, ir tiesu, kas
 atrodas vietās, kur galvotājam vai viņa pārstāvjiem ir
 domicils, jurisdikcijā.
 [21] Persona, kas paraksta dokumentu, pirms sava paraksta ar
 roku ieraksta šādu tekstu: "Galvojums par summu...", summu
 norādot ar vārdiem.


text:
Apvienība "Tēvzemei un Brīvībai"/LNNK (saīsināti: TB/LNNK) bija nacionālistiska partija Latvijā, kas tika izveidota 1997. gadā, apvienojoties LNNK un "Tēvzemei un Brīvībai". Kopš 2013. gada ietilpst partijā Nacionālā apvienība "Visu Latvijai!"—"Tēvzemei un Brīvībai/LNNK". No 1997. līdz 1998. gadam tās pārstāvis Guntars Krasts vadīja valdību. No 1998. līdz 2002. gadam TB/LNNK pārstāvis Jānis Straume bija Saeimas priekšsēdētājs.
 2010. gadā tā izveidoja politisko apvienību ar partiju "Visu Latvijai!" (Nacionālā apvienība "Visu Latvijai!"—"Tēvzemei un Brīvībai/LNNK"). 10. Saeimas vēlēšanās TB/LNNK startēja Nacionālās apvienības sastāvā. Saraksts iekļuva Saeimā, bet vairumu saraksta iegūto vietu ieņēma "Visu Latvijai!" pārstāvji. partijas uzsāka apvienošanos, lai izveidotu vienotu partiju: Nacionālā apvienība "Visu Latvijai!"—"Tēvzemei un Brīvībai/LNNK", kas noslēdzās kopīgā kongresā .
 Partijas vadītāji
 Valdes priekšsēdētāji
 Māris Grīnblats (1997—2002)
 Jānis Straume (2002—2006)
 Roberts Zīle (2006—2013)
 Saeimas frakcijas vadītāji
 Jānis Straume (1997—2002)
 Māris Grīnblats (2002—2010)
 Einārs Cilinskis (2010—2011; no "Visu Latvijai!")
 Dalība vēlēšanās
 Saeimas vēlēšanas
 Eiropas Parlamenta vēlēšanas
 Literatūra
 Mednis I. Partiju laiki Latvijā (1988—2002). — R.: Drukātava, 2007. — 177.—184. lpp.
 Atsauces
 Latvijas konservatīvās partijas
 Bijušās latviešu nacionālistiskās partijas


text:
Ba bhanna rac-cheoil, nó iar-phunc mar a aicmítear iad de ghnáth, as Manchain, Sasana é Joy Division. Bunaíodh iad mar bhanna punc-rac faoin ainm Warsaw ach thosaigh siad ag athrú na fuaime a bhí acu go dtí go raibh siad i dtosach ar ghluaiseacht nua ar a tugtar iar-phunc.
 Mhair Joy Division go dtí na bliana 1980. Bhí siad ar tí an tír a fhágaíl ar a gcéad camchuairt sa Stáit Aontaithe Mheiriceá nuair a chuir an t-amhránaí corrach Ian Curtis lámh ina bhás féin.
 Dioscliosta
 Albaim sa stiúideo
 1979 - Unknown Pleasures
 1980 - Closer
 Tagairtí
 Racghrúpaí Sasanacha
 Grúpaí ceoil bunaithe sa bhliain 1976


text:
 26.6.2019
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 L 171/5
 REGULAMENTUL DE PUNERE ÎN APLICARE (UE) 2019/1082 AL COMISIEI
 din 20 iunie 2019
 privind clasificarea anumitor mărfuri în Nomenclatura combinată
 COMISIA EUROPEANĂ,
 având în vedere Tratatul privind funcționarea Uniunii Europene,
 având în vedere Regulamentul (UE) nr. 952/2013 al Parlamentului European și al Consiliului din 9 octombrie 2013 de stabilire a Codului vamal al Uniunii (1), în special articolul 57 alineatul (4) și articolul 58 alineatul (2),
 întrucât:
 (1)
 Pentru a se asigura aplicarea uniformă a Nomenclaturii combinate anexate Regulamentului (CEE) nr. 2658/87 al Consiliului (2), este necesar să se adopte măsuri privind clasificarea mărfurilor menționate în anexa la prezentul regulament.
 (2)
 Regulamentul (CEE) nr. 2658/87 stabilește regulile generale pentru interpretarea Nomenclaturii combinate. Aceste reguli se aplică, de asemenea, oricăror alte nomenclaturi bazate integral sau parțial pe aceasta sau care îi adaugă acesteia subdiviziuni suplimentare și care sunt stabilite prin dispoziții specifice ale Uniunii, în vederea aplicării de măsuri tarifare sau de altă natură privind comerțul cu mărfuri.
 (3)
 În temeiul acestor reguli generale, mărfurile descrise în coloana (1) a tabelului din anexă trebuie clasificate la codul NC indicat în coloana (2), pe baza motivelor care figurează în coloana (3) a tabelului menționat.
 (4)
 Este necesar să se prevadă posibilitatea invocării în continuare de către titular, pentru o anumită perioadă de timp, în conformitate cu articolul 34 alineatul (9) din Regulamentul (UE) nr. 952/2013, a informațiilor tarifare obligatorii care sunt emise în legătură cu mărfurile vizate de prezentul regulament, dar care nu sunt conforme cu acesta. Perioada respectivă ar trebui să fie de trei luni.
 (5)
 Măsurile prevăzute în prezentul regulament sunt conforme cu avizul Comitetului Codului Vamal,
 ADOPTĂ PREZENTUL REGULAMENT:
 Articolul 1
 Mărfurile descrise în coloana (1) a tabelului din anexă se clasifică în Nomenclatura combinată la codul NC indicat în coloana (2) a tabelului menționat.
 Articolul 2
 Informațiile tarifare obligatorii care nu sunt conforme cu prezentul regulament pot fi în continuare invocate, în conformitate cu articolul 34 alineatul (9) din Regulamentul (UE) nr. 952/2013, timp de trei luni de la data intrării în vigoare a prezentului regulament.
 Articolul 3
 Prezentul regulament intră în vigoare în a douăzecea zi de la data publicării în Jurnalul Oficial al Uniunii Europene.
 Prezentul regulament este obligatoriu în toate elementele sale și se aplică direct în toate statele membre.
 Adoptat la Bruxelles, 20 iunie 2019.
 Pentru Comisie,
 Pentru Președinte,
 Stephen QUEST
 Director general
 Direcția Generală Impozitare și Uniune Vamală
 (1) JO L 269, 10.10.2013, p. 1.
 (2) Regulamentul (CEE) nr. 2658/87 al Consiliului din 23 iulie 1987 privind Nomenclatura tarifară și statistică și Tariful vamal comun (JO L 256, 7.9.1987, p. 1).
 ANEXĂ
 Descrierea mărfurilor
 Clasificare (Cod NC)
 Motive
 (1)
 (2)
 (3)
 O piesă cu autoînchidere din oțel. Constă într-o tijă filetată și un cap rotund, teșit și neted cu striații subiacente. Poate fi de dimensiuni diferite.
 Articolul este conceput pentru a fi montat pe foi de metal de grosime mică cu ajutorul unei prese hidraulice sau pneumatice. Capul rămâne exact la nivelul foii de metal, în timp ce partea filetată rămâne perpendicular pe foaie.
 Prin urmare, se creează un filet exterior, care permite unirea într-un mod reversibil a foii de un alt element, care poate fi desprins prin deșurubare.
 (*1)A se vedea imaginea.
 7318 15 95
 Clasificarea se stabilește pe baza regulilor generale 1 și 6 de interpretare a Nomenclaturii combinate, precum și pe baza textului codurilor NC 7318 , 7318 15 și 7318 15 95 .
 Articolul este filetat și utilizat pentru asamblarea sau fixarea unor produse, astfel încât să poată fi ușor dezasamblate fără daune. El are caracteristicile obiective ale unui șurub de la poziția 7318 . În consecință, clasificarea la codul NC 7318 19 00 , ca alte articole filetate, este exclusă [a se vedea, de asemenea, Notele explicative la Sistemul armonizat aferente poziției 7318 (A)].
 În consecință, articolul trebuie clasificat la codul NC 7318 15 95 ca alte șuruburi din oțel.
 (*1) Imaginea are caracter pur informativ.