jurisdiction: EU

text:
 Avis juridique important
 |
 21983A0708(02)
 Acuerdo de cooperación entre la Comunidad Económica Europea y el Reino de Suecia relativo a un programa europeo de investigación y desarrollo en el campo de la madera como materia prima renovable
 Diario Oficial n° L 185 de 08/07/1983 p. 0021
 /* No existe versión española de este documento, pues no está en la Edición Especial en lengua española del Derecho Derivado. En dicha Edición Especial no se incluyeron los actos que - no estaban vigentes en la fecha de la Adhesión del Reino de España (01/01/1986), - dejaron de estar vigentes con motivo de la Adhesión, por ejemplo: algunos acuerdos entre la Comunidad y el Reino de España o la República Portuguesa, - sólo eran vinculantes para sus destinatarios y, por tanto, la única lengua auténtica era la suya, - no eran obligatorios, - no eran suficientemente relevantes, - fueron derogados durante la elaboración de la Edición Especial. oknoes86 */


type: legislation

text:
 Avis juridique important
 |
 52000PC0818
 Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟY ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2402/98 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ακατέργαστου μη κεκραμένου μαγνησίου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας /* COM/2000/0818 τελικό */
 Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟY ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2402/98 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ακατέργαστου μη κεκραμένου μαγνησίου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΤο Συμβούλιο επέβαλε οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ακατέργαστου μη κεκραμένου μαγνησίου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2402/98. Ορισμένα κράματα του υπό εξέταση προϊόντος που ανταποκρίνονταν στα γνωστά βιομηχανικά πρότυπα, αποκλείστηκαν από τα μέτρα. Αυτά τα κράματα απαριθμούνται στο παράρτημα του κανονισμού.Κατόπιν αιτήσεως που υπέβαλαν δύο ιταλοί εισαγωγείς του υπό εξέταση προϊόντος, η Επιτροπή κίνησε διαδικασία ενδιάμεσης επανεξέτασης στις 8 Φεβρουαρίου 2000 δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 384/96 του Συμβουλίου.Αυτή η ενδιάμεση επανεξέταση περιορίστηκε στη διευκρίνηση των προϊόντων που καλύπτονται από τα μέτρα αντιντάμπινγκ και ειδικότερα του πρόσθετου καταλόγου κραμάτων που αποκλείονται από την εφαρμογή των μέτρων.Η επισυναπτόμενη πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου αντικαθιστά το παράρτημα αυτό με νέα εκδοχή που συμπεριλαμβάνει περισσότερα κράματα μαγνησίου που προσδιορίστηκαν κατά την επανεξέταση.Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟY ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2402/98 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ακατέργαστου μη κεκραμένου μαγνησίου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της ΚίναςΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 384/96 του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1995 για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας [1], και ιδίως το άρθρο 11 παράγραφος 3,[1] ΕΕ L 56, 6.3.1996, σ. 1, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό αριθ. 2238/2000 του Συμβουλίου (ΕΕ L 257, 11.10.2000, σ. 2).την πρόταση που υπέβαλε η Επιτροπή κατόπιν διαβουλεύσεων με τη συμβουλευτική επιτροπή,Εκτιμώντας τα εξής:A. ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ1. Ισχύοντα μέτρα(1) Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2402/98 [2] ("ο κανονισμός"), το Συμβούλιο επέβαλε οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ακατέργαστου μη κεκραμένου μαγνησίου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Σύμφωνα με τον κανονισμό, ως ακατέργαστο μη κεκραμένο μαγνήσιο ορίζεται, μεταξύ άλλων:[2] ΕΕ L 298, 7.11.1998, σ. 1.-το ακατέργαστο μαγνήσιο που περιλαμβάνει ακούσια μικρές ποσότητες άλλων στοιχείων ως προσμείξεις, και-το ακατέργαστο μαγνήσιο που περιέχει σκοπίμως προστιθέμενα στοιχεία, όπως το αλουμίνιο και ο ψευδάργυρος, το οποίο δεν αντιστοιχεί σε κανένα από τα κράματα που περιγράφονται στο παράρτημα του κανονισμού.2. Έρευνα κατά της απορρόφησης του δασμού(2) Κατόπιν αιτήσεως που υποβλήθηκε από τον κοινοτικό κλάδο παραγωγής, η Επιτροπή κίνησε στις 4 Σεπτεμβρίου 1999 [3] μια έρευνα κατά της απορρόφησης του δασμού. Οι διαπιστώσεις αυτής της έρευνας δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [4].[3] ΕΕ C 253, 4.9.1999, σ. 15.[4] ΕΕ L 267, 20.10.2000, σ. 17.B. ΕΡΕΥΝΑ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΠΡΟΪΟΝ1. Διαδικασία(3) Στις 8 Φεβρουαρίου 2000, με ανακοίνωση που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [5], η Επιτροπή κίνησε ενδιάμεση επανεξέταση δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 384/96 του Συμβουλίου ("ο βασικός κανονισμός"). Η ενδιάμεση επανεξέταση περιορίστηκε στη διευκρίνιση του προϊόντος που καλύπτεται από τον κανονισμό.[5] ΕΕ C 35, 8.2.2000, σ. 12.(4) Αυτό έγινε κατόπιν αιτήσεως που υπέβαλαν δύο κοινοτικοί εισαγωγείς: Pro.cat S.c.a.r.l, Bolzano, Ιταλία, και De Stefani Luigi, Trento, Ιταλία ("οι αιτούντες"). Ισχυρίστηκαν ότι ορισμένοι τύποι μαγνησίου που δεν απαριθμούνται στο παράρτημα του κανονισμού, και ιδίως τα κράματα μαγνησίου για ανόδους - εκμαγεία, συμφωνούν με τα διεθνή πρότυπα για τα "κράματα" και συνεπώς δεν είναι δυνατόν να καλύπτονται από τα μέτρα αντιντάμπινγκ.(5) Τα αποδεικτικά στοιχεία που υποβλήθηκαν στην αίτηση, θεωρήθηκαν επαρκή για την έναρξη διαδικασίας ενδιάμεσης επανεξέτασης. Η Επιτροπή ενημέρωσε επισήμως τις αρχές της χώρας εξαγωγής και τα μέρη που είναι γνωστό ότι ενδιαφέρονται, σχετικά με την έναρξη αυτής της επανεξέτασης.(6) Η Επιτροπή έστειλε ερωτηματολόγια στους παραγωγούς-εξαγωγείς, στους εισαγωγείς, στον κοινοτικό κλάδο παραγωγής, στις ενώσεις χάλυβα και μαγνησίου και στους χρήστες που συνεργάστηκαν με την έρευνα η οποία είχε οδηγήσει στα ισχύοντα μέτρα. Λήφθηκαν πέντε απαντήσεις.2. Συμπεράσματα(7) Υπενθυμίζεται ότι ο κανονισμός εξέτασε τον κίνδυνο καταστρατήγησης των μέτρων με την λανθασμένη δήλωση των εισαγωγών ακατέργαστου μη κεκραμένου μαγνησίου ως "κράματα", κατά τον ορισμό του υπό εξέταση προϊόντος, όπως περιγράφεται στην αιτιολογική σκέψη (1). Ο κανονισμός περιείχε παράρτημα στο οποίο προσδιορίζονταν τα κράματα τα οποία ανταποκρίνονται σ'αυτά τα βιομηχανικά πρότυπα.(8) Διαπιστώθηκε ότι υπάρχουν δύο ευρωπαϊκά πρότυπα για κράματα μαγνησίου EN 12438:1998 ("Χημική σύνθεση πλινθωμάτων από κράματα μαγνησίου για χύτευση ανοδικών ηλεκτροδίων") και EN 1753:1997 ("Χημική σύνθεση πλινθωμάτων από κράματα μαγνησίου"), που καθορίστηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τυποποίησης (CEN). Αυτά τα ευρωπαϊκά πρότυπα ανταποκρίνονται στα διεθνή βιομηχανικά πρότυπα.(9) Τα κράματα που ορίζονται στο πρότυπο EN 1753:1997 ("Χημική σύνθεση πλινθωμάτων από κράματα μαγνησίου"), που συμπίπτουν με το παράρτημα του κανονισμού, αποκλείστηκαν από τον ορισμό του υπό εξέταση προϊόντος στον κανονισμό. Το πρότυπο EN 12438:1998 ("Χημική σύνθεση πλινθωμάτων από κράματα μαγνησίου για χύτευση ανοδικών ηλεκτροδίων") τελειοποιήθηκε τον Απρίλιο 1998 και δεν υπέπεσε στην αντίληψη της Επιτροπής κατά τη διάρκεια της έρευνα που οδήγησε στη θέσπιση των μέτρων. Επομένως δεν ήταν δυνατό να ληφθεί υπόψη.(10) Η τρέχουσα έρευνα καθόρισε ότι τα κράματα που καλύπτονται από το πρότυπο EN 12438:1998 ("Χημική σύνθεση πλινθωμάτων από κράματα μαγνησίου για χύτευση ανοδικών ηλεκτροδίων") πρέπει επίσης να αποκλειστούν από τα μέτρα εφόσον αντιστοιχούν στον ορισμό κραμάτων που είχαν αρχικά αποκλειστεί. Έτσι, αυτά τα κράματα προορίζονται για εφαρμογές για τις οποίες απαιτείται τυπικά το κεκραμένο μαγνήσιο, και χρησιμοποιήθηκαν από την κατάντη βιομηχανία πριν την επιβολή των προσωρινών μέτρων το Μάϊο 1998. Κανένα μέρος δεν αμφισβήτησε αυτά τα πραγματικά περιστατικά.(11) Επιπλέον διαπιστώθηκε ότι στη δημοσίευση του παραρτήματος του κανονισμού, υπήρχαν ορισμένα λάθη στην αντιγραφή του ευρωπαϊκού προτύπου EN 1753:1997 ("Χημική σύνθεση πλινθωμάτων από κράματα μαγνησίου") οπότε και αυτό πρέπει να διορθωθεί.(12) Ένας χρήστης μαγνησίου που παράγει κράματα, ήταν αντίθετος με τον αποκλεισμό των προαναφερθέντων κραμάτων από τα μέτρα αντιντάμπινγκ. Αυτός ο συνεργαζόμενος χρήστης ισχυρίσθηκε ότι οι εισαγωγές αυτών των κραμάτων μπορούσαν να βλάψουν τις δραστηριότητές του. Αυτό το επιχείρημα είναι εντελώς αβάσιμο. Όντως, ο κανονισμός επέβαλε μέτρα αντιντάμπινγκ στο ακατέργαστο μη κεκραμένο μαγνήσιο, και επομένως τα κράματα δεν πρέπει να υπόκεινται σε μέτρα αντιντάμπινγκ. Ένας εισαγωγέας μαγνησίου ισχυρίστηκε ότι τα κράματα που καλύπτονται από το πρότυπο EN 12438:1998 ("Χημική σύνθεση πλινθωμάτων από κράματα μαγνησίου για χύτευση ανοδικών ηλεκτροδίων") δεν πρέπει να αποκλειστούν από τα μέτρα, χωρίς ωστόσο να αιτιολογήσει την θέση του.(13) Κατά την έρευνα, τέθηκε το ερώτημα αν όχι μόνον τα πλινθώματα αλλά και ορισμένα βασικά προϊόντα χύτευσης που παράγονται από κράματα μαγνησίου και που ορίζονται στα πρότυπα CEN, έπρεπε επίσης να αποκλειστούν από τα ισχύοντα μέτρα. Ως προς αυτό θεωρείται ότι, όπως όλα τα μέταλλα, το μαγνήσιο είναι σε υγρά μορφή όταν εξέρχεται από κλιβάνους και αποκτά συγκεκριμένο σχήμα όταν στερεοποιείται. Αφού υποστεί κατεργασία, το μαγνήσιο εξέρχεται από τους κλιβάνους υπό μορφή συνεχούς ράβδου που κόβεται σε τμήματα (τα οποία καλούνται γενικά πλινθώματα) οπότε και μπορεί να μεταφερθεί και να υποστεί περαιτέρω κατεργασία. Ωστόσο μπορεί να λάβει τη μορφή όχι μόνον πλινθώματος, αλλά και "ράβδου με εγκοπή", "πλάκας", "ράβδου", "πίτας", "κύβου", κλπ... Επομένως, συνάγεται το συμπέρασμα ότι όλες οι πιθανές μορφές ακατέργαστου μαγνησίου πρέπει να θεωρηθούν ως αντίστοιχες με τη μορφή του "πλινθώματος". Τα πιο κατεργασμένα είδη μαγνησίου και κραμάτων μαγνησίου δεν υπάγονται επομένως στην κατηγορία "μη κεκραμένου" και δεν υπάγονται επομένως στο πεδίο αυτών των μέτρων.(14) Λόγω του ότι η τρέχουσα έρευνα επανεξέτασης περιορίζεται στη διευκρίνηση του προϊόντος που προορίζετο να καλυφθεί από τα αρχικά μέτρα, καθώς και να αποτρέψει οποιαδήποτε ζημία στους εισαγωγείς του προϊόντος, είναι σκόπιμο τα συμπεράσματα να ισχύουν από την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος του κανονισμού.(15) Με βάση τα ανωτέρω, θεωρείται σκόπιμο να τροποποιηθεί ο κανονισμός για να διευκρινιστεί ο ορισμός του προϊόντος και να αποκλειστούν όχι μόνον τα κράματα που συμφωνούν με το ευρωπαϊκό πρότυπο EN 1753:1997 ("Χημική σύνθεση πλινθωμάτων από κράματα μαγνησίου") αλλά και τα κράματα που συμφωνούν με το ευρωπαϊκό πρότυπο EN 12438:1998 ("Χημική σύνθεση πλινθωμάτων από κράματα μαγνησίου για χύτευση ανοδικών ηλεκτροδίων") από τα μέτρα με την τροποποίηση του παραρτήματος του κανονισμού,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:Άρθρο 1O κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2402/98 τροποποιείται ως ακολούθως:Το ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ αντικαθίσταται από το παρόν συνημμένο παράρτημα.Άρθρο 2Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και εφαρμόζεται για όλες τις εισαγωγές ακατέργαστου μη κεκραμένου μαγνησίου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας που τέθηκαν σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Κοινότητα από 8ης Νοεμβρίου 1998.Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.Βρυξέλλες,Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςΠΑΡΑΡΤΗΜΑΑκατέργαστο μαγνήσιο:- Ορισμός του υλικού σύμφωνα με το πρότυπο CEN EN 1753:1997:>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>(1) RE = Σπάνιες γαίες(2) Πλούσιο σε δημήτριο(3) Πλούσιο σε νεοδύμιο(4) Πλούσιο σε νεοδύμιο και σε βαρείες σπάνιες γαίες.- Ορισμός υλικού σύμφωνα με το πρότυπο CEN EN 12438:1998:>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>


type: caselaw

text:
 30.1.2017
 HR
 Službeni list Europske unije
 C 30/19
 Zahtjev za prethodnu odluku koji je 31. listopada 2016. uputio Commissione tributaria di Secondo Grado di Bolzano (Italija) – Agenzia delle Entrate – Direzione provinciale Ufficio controlli di Bolzano protiv Palais Kaiserkron Srl
 (Predmet C-549/16)
 (2017/C 030/23)
 Jezik postupka: talijanski
 Sud koji je uputio zahtjev
 Commissione tributaria di Secondo Grado di Bolzano
 Stranke glavnog postupka
 Tužitelj: Agenzia delle Entrate – Direzione provinciale Ufficio controlli di Bolzano
 Tuženik: Palais Kaiserkron Srl
 Prethodno pitanje
 Treba li članak 401. Direktive Vijeća 2006/112/EZ od 28. studenoga 2006. o zajedničkom sustavu poreza na dodanu vrijednost (1) tumačiti na način da se porez na dodanu vrijednost i pristojbe za registraciju (za ugovore o najmu materijalne imovine iz članka 40. i članka 5. stavka 1. točke (a) bis prvog dijela Tarife DPR-a br. 131 od 26. travnja 1986.) mogu naplatiti kumulativno ili na način da potonja pristojba ima narav poreza na promet?
 (1) (SL L 347, str. 1.) (SL, posebno izdanje na hrvatskom jeziku, poglavlje 9., svezak 1., str. 120.)


type: wikipedia

text:
Milenii: Mileniul I î.Hr. - Mileniul I - Mileniul al II-lea
 Secole: Secolul al VIII-lea - Secolul al IX-lea - Secolul al X-lea
 Decenii: Anii 810 Anii 820 Anii 830 Anii 840 Anii 850 - Anii 860 - Anii 870 Anii 880 Anii 890 Anii 900 Anii 910
 Ani: 858 859 860 861 862 - 863 - 864 865 866 867 868
 Evenimente
 Arte, științe, literatură și filozofie
 Nașteri
 Ludovic al III-lea al Franței, rege al Franciei de Apus (879-882), (d. 882)
 Decese
 Vezi și
 Listă de conducători de stat din 863
 863


text:
 27.2.2017
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 C 63/28
 Hotărârea Tribunalului din 19 ianuarie 2017 – Comisia/Frieberger și Vallin
 (Cauza T-232/16 P) (1)
 ((„Recurs - Funcție publică - Funcționari - Pensii - Reforma statutului - Majorarea vârstei de pensionare - Decizie prin care se refuză revalorizarea sporului drepturilor la pensie - Principiul ne ultra petita - Eroare de drept - Obligația de motivare”))
 (2017/C 063/39)
 Limba de procedură: franceza
 Părțile
 Recurentă: Comisia Europeană (reprezentanți: G. Berscheid și G. Gattinara, agenți)
 Celelalte părți din procedură: Jürgen Frieberger (Woluwe-Saint-Lambert, Belgia), Benjamin Vallin (Saint-Gilles, Belgia) (reprezentanți: J.-N. Louis și N. de Montigny, avocați)
 Obiectul
 Recurs declarat împotriva Hotărârii Tribunalului Funcției Publice a Uniunii Europene (Camera a treia) din 2 martie 2016, Frieberger și Vallin/Comisia (F-3/15, EU:F:2016:26) prin care se solicită anularea acestei hotărâri
 Dispozitivul
 1)
 Anulează Hotărârea Tribunalului Funcției Publice a Uniunii Europene (Camera a treia) din 2 martie 2016, Frieberger și Vallin/Comisia (F-3/15).
 2)
 Respinge acțiunea formulată de domnul Jürgen Frieberger și de domnul Benjamin Vallin în fața Tribunalului Funcției Publice în cauza F-3/15.
 3)
 Fiecare parte suportă propriile cheltuieli de judecată aferente procedurii de recurs.
 4)
 Domnul Frieberger și domnul Vallin suportă cheltuielile de judecată aferente procedurii în fața Tribunalului Funcției Publice, inclusiv pe acelea efectuate de Comisia Europeană.
 (1) JO C 243, 4.7.2016.


type: other

text:
Skat.dk: Ejendomsvurdering - grundværdi - vindmølletillæg
 10 Jul 2007 15:13
 27 Jun 2007 15:26
 1. afdeling, 496/2005
 Vurdering, vindmølle, rettighed
 Spørgsmålet i sagerne var, om der var grundlag for at fastsætte et såkaldt "vindmølletillæg" til grundværdien for nogle ejendomme, hvor der var opstillet vindmøller i henhold til tidligere meddelte tilladelser. Højesteret fandt, som landsretten, at tilladelse til opstilling og drift af en vindmølle på en ejendom er en rettighed af offentligretlig karakter.
 I sagen vedrørende B stadfæstede Højesteret landsrettens dom om frifindelse.
 Højesteret tiltrådte, at opstilling og drift af vindmøllerne på ejendommen, der er en del af G1 Vindmøllepark, udgør en retlig udnyttelsesmulighed af grunden på vurderingstidspunktet, som der skal tages hensyn til ved grundværdiansættelsen.
 Højesteret fandt endvidere, at det ikke ved vurderingen kan tillægges betydning, at ejeren mod et engangsvederlag har overdraget retten til at opstille og drive vindmøllerne i et nærmere angivet tidsrum til trediemand.
 Højesteret tiltrådte ligeledes, at der ikke var grundlag for at tilsidesætte vurderingsmyndighedernes skøn ved ansættelse af vindmølletillæggets størrelse, og at deklarationen om rådighedsindskrænkning ikke gav grundlag for et nedslag i grundværdien.
 I sagen vedrørende A kunne der på vurderingstidspunktet ikke opnås tilladelse til opstilling af nye vindmøller på ejendommen, og under henvisning hertil gjorde appellanten yderligere gældende, at der ikke ville blive givet tilladelse til genopførelse i tilfælde af hændelig undergang, hvorfor vindmølletillægget også af den grund var uberettiget.
 Højesterets flertal fandt, at det forhold, at en eksisterende vindmølle ikke vil blive tilladt erstattet af en ny, og at det ikke er sikkert, at der vil blive givet tilladelse til genopførelse, f.eks. i tilfælde af havari, ikke i sig selv indebærer, at retten til at drive vindmøllen er uden betydning for arealets handelspris, og dermed for grundværdien. Flertallet fandt imidlertid, at der ved vurderingen af den værdi, som retten til vindmølledrift tilfører arealet - hvis det må antages at påvirke handelsværdien - skal tages hensyn til muligheden for, at der ikke vil blive givet tilladelse til at erstatte eller genopføre vindmøllen, jf. herved Told- og Skattestyrelsens udtalelse i Landsskatterettens kendelse, gengivet i SKM2001.50.LSR. Da det ikke fremgik af Landsskatterettens kendelse i sagen, at dette forhold var indgået ved fastsættelse af vindmølletillæggets størrelse, blev grundværdiansættelsen hjemvist til fornyet behandling.
 Højesterets flertal bemærkede herved, at deklarationen om rådighedsindskrænkning ikke giver grundlag for nedslag i grundværdien.
 Vurderingsloven § 14
 Vurdringsvejledning 2007-2 C.2.4
 Torben Melchior, Asbjørn Jensen, Niels Grubbe, Poul Dahl Jensen og Vibeke Rønne.
 I tidligere instans er afsagt dom af Østre Landsrets 7. afdeling den 18. november 2005.
 Indstævnte, Skatteministeriet, har påstået stadfæstelse. Subsidiært har ministeriet gentaget sine hjemvisningspåstande.
 A har yderligere anført, at han på grund af kommuneplantillæg 11 af 8. september 1993 og kommuneplan 93 af 11. januar 1995 ikke vil få tilladelse til at genopføre en vindmølle i tilfælde af hændelig undergang. Også af den grund skal der ved fastsættelse af grundværdien ikke tages hensyn til vindmøllerne. Han har herved henvist til, at tilladelse til genopførelse i medfør af § 6, stk. 4, i cirkulære nr. 100 af 10. juni 1999 om planlægning for og landzonetilladelse til opstilling af vindmøller forudsætter, at der foreligger særlig begrundelse. Det gør der ikke i en situation som den foreliggende, hvor vindmøllerne er opført af andre end ejeren af ejendommen, og endda efter at kommuneplanen blev vedtaget. Hans opfattelse støttes endvidere af Landsskatterettens afgørelse gengivet i TfS 2000.451, hvorefter fastsættelse af grundværdien skete under hensyn til en lokalplans angivelse af bebyggelsesprocenten til 40, uanset der på ejendommen lå en større bebyggelse, der lovligt var opført i overensstemmelse med en tidligere gældende bebyggelsesprocent.
 Skatteministeriet har heroverfor anført, at cirkulærets § 6, stk. 4, må antages at skulle forstås således, at der vil blive givet tilladelse til at genopføre en vindmølle i tilfælde af hændelig undergang, også selv om der foreligger planlægning, som er til hinder for genopførelse. Det er i den forbindelse uden betydning, om det er ejeren selv eller andre, der har opført vindmøllen. Den planlægning, der var gældende på vurderingstidspunktet, kan alene øve indflydelse på vindmølletillæggets størrelse, og kun i det omfang planlægningen har betydning for længden af det tidsrum, i hvilken driften kan udøves. Hvis det lægges til grund, at der ikke kan opnås tilladelse til genopførelse ved hændelig undergang, er det et forhold, der kan tillægges betydning ved fastsættelse af vindmølletillæggets størrelse. Landsskatterettens afgørelse i TfS 2000.451 er ikke relevant, da den vedrører bebyggelse. En vindmølle er efter vurderingsloven ikke en bebyggelse, men et løsøre (et driftsmiddel).
 § 6 i cirkulære nr. 100 af 10. juni 1999 om planlægning for og landzonetilladelse til opstilling af vindmøller er sålydende:
 § 6. Ved behandlingen af ansøgninger om tilladelse til opstilling af vindmøller efter § 35, stk. 1, i lov om planlægning skal der tages størst muligt hensyn til nabobeboelse og til de øvrige interesser, der er knyttet til anvendelsen af det åbne land, herunder vedrørende natur, landskab, kulturhistoriske værdier og jordbruget.
 Stk 2. Landzonemyndigheden må kun meddele tilladelse, hvis opstillingen er i overensstemmelse med
 regionplanretningslinier eller kommuneplanrammer, der udpeger området specifikt til opstilling af vindmøller, eller
 en lokalplan, der er vedtaget
 efter § 5,
 før ikrafttrædelsen af dette cirkulære, eller
 efter overgangsreglerne i § 7, stk. 3 eller 5.
 Stk 3. Undtaget fra stk. 2 er dog opstilling af en husstandsvindmølle med en største total højde på 25 m i umiddelbar tilknytning til eksisterende bygningsanlæg.
 Stk. 4. Landzonemyndigheden kan dog uanset stk. 2, undtagelsesvis meddele tilladelse efter lovens § 35, hvis der foreligger en særlig begrundelse, der taler for at tillade en vindmølleopstilling uden gennemførelse af en forudgående inddragelse af borgere og myndigheder gennem en planlægning, så som en vindmølles hændelige undergang ved havari, lynnedslag eller lignende."
 I vejledning nr. 39 af 7. marts 2001 om planlægning for og landzonetilladelse til opstilling af vindmøller er bl.a. anført:
 6.2 Specifikke områder
 Ved landzonesagsbehandling af vindmølleansøgninger får omboende og de i øvrigt berørte ikke mulighed for at udtale sig, før landzonemyndigheden træffer beslutning. Cirkulærets § 6, stk. 2, fastsætter derfor, at en ansøgning om landzonetilladelse normalt kun kan behandles på baggrund af en specifik udpegning i en regionplan eller en kommuneplan eller på grundlag af en lokalplan.
 Vindmøllecirkulærets § 6, stk. 2, er en bindende forskrift for landzonemyndighedens administration af ansøgninger om tilladelse til opstilling af vindmøller. Landzonemyndigheden skal derfor meddele afslag på en ansøgning, hvis betingelserne i § 6, stk. 2, ikke er opfyldt, og der ikke foreligger en særlig begrundelse for at meddele en tilladelse uden en forudgående planlægning, jf. cirkulærets § 6, stk. 4.
 Baggrunden for kravet om forudgående planlægning er bl.a., at opstilling af vindmøller medfører en stor påvirkning af omgivelserne. Det er derfor rimeligt at give ikke mindst borgerne i området bedre mulighed for at udtale sig om det hensigtsmæssige i en påtænkt opstilling af vindmøller. Endvidere er der behov for at sikre, at der gennem regionplanlægningen foretages en samlet planlægningsmæssig afvejning af, hvor det er hensigtsmæssigt at opstille vindmøller.
 Ansøgninger om tilladelse til opstilling af vindmøller, der er i overensstemmelse med en plan, eller som er omfattet af en af undtagelserne fra plankravet, behandles efter planlovens almindelige bestemmelser under hensyn til cirkulærets § 6, stk. 1.
 Ved ansøgninger om landzonetilladelse til opstilling af en vindmølle i et område, der ikke er omfattet af en vindmølleplan, bør amtet vurdere, om landzoneansøgningen ud fra planlægningsmæssige overvejelser giver anledning til at udarbejde og offentliggøre et forslag til et regionplantillæg, der kan muliggøre projektet. Resultatet af denne vurdering bør fremgå af begrundelsen for afgørelsen.
 § 6.4 Havari
 Der er i cirkulærets § 6, stk. 4, indsat en bestemmelse, der giver landzonemyndigheden mulighed for undtagelsesvist at meddele tilladelse, hvis der foreligger en særlig begrundelse for at tillade en vindmølleopstilling, selv om der ikke foreligger en planlægning som forudsat i § 6, stk. 2.
 Bestemmelsen er især tænkt anvendt i de tilfælde, hvor der er tale om en vindmølles hændelige undergang ved fx havari, brand eller lynnedslag, og hvor mølleejeren har en særlig forventning om at kunne få tilladelse til at opstille en ny vindmølle mage til den oprindelige og på samme sted som denne. Hvis mølleejeren derimod ønsker at opstille den nye vindmølle på et andet sted eller at opstille en større vindmølle, vil der skulle gennemføres en forudgående planlægning, medmindre opstillingen er i overensstemmelse med en gældende plan."
 Ifølge vurderingslovens § 14, stk. 4, jf. § 16, ansættes grundværdien for en ejendom til det beløb, som efter de gældende handelspriser antages at kunne opnås for den i ubebygget stand ved salg til en efter samtlige forhold økonomisk god anvendelse. Der skal herved tages hensyn til de til grunden knyttede rettigheder af offentligretlig karakter, jf. vurderingslovens § 13, stk. 2. Højesteret finder, at tilladelse til opstilling og drift af en vindmølle på en ejendom er en rettighed af offentligretlig karakter.
 Vedrørende B
 Amtskommunes miljøudvalg meddelte den 17. maj 1989 Elkraft AmbA godkendelse til under nærmere angivne betingelser at etablere og drive G1 Vindmøllepark. Den 8. juli 1989 vedtog kommunen en lokalplan for "Vindmøllepark syd for ...", og de vindmøller, der er opført på denne ejendom, er en del af denne vindmøllepark. Da optilling og drift af vindmøllerne på Bs ejendom således udgør en retlig udnyttelsesmulighed af grunden på vurderingstidspunktet, tiltræder Højesteret, at der ved fastsættelse af grundværdien er taget hensyn hertil. Det kan ikke ved vurderingen tillægges betydning, at ejeren mod et engangsvederlag har overdraget retten til at opstille og drive vindmøllerne i et nærmere angivet tidsrum til tredjemand.
 Af de grunde, som landsretten har anført, tiltræder Højesteret, at der ikke er grundlag for at tilsidesætte vurderingsmyndighedernes skøn ved ansættelse af vindmølletillæggets størrelse, og at deklarationen om rådighedsindskrænkning ikke giver grundlag for nedslag i grundværdien.
 Højesteret stadfæster herefter dommen vedrørende B.
 Det fremgår af kommunens redegørelse af 27. oktober 2003 og supplerende redegørelse af 24. november 2003, at vindmøllerne på denne ejendom er opstillet på grundlag af en tilladelse fra 1992, hvor ejendommen hverken var omfattet af en lokalplan eller en kommuneplan, og at der efter vedtagelsen i 1993 af kommuneplantillæg 11 og i 1995 af kommuneplan 93 ikke kan opnås tilladelse til opstilling af nye vindmøller på ejendommen.
 Tre dommere - Torben Melchior, Asbjørn Jensen og Poul Dahl Jensen - udtaler:
 Det forhold, at en eksisterende vindmølle ikke vil blive tilladt erstattet af en ny, og at det ikke er sikkert, at der vil blive givet tilladelse til genopførelse, f.eks. i tilfælde af havari, indebærer efter vores opfattelse ikke i sig selv, at retten til at drive vindmøllen er uden betydning for arealets handelspris og dermed for grundværdien. Ved vurderingen af den værdi, som retten til vindmølledrift tilfører arealet, må der imidlertid - hvis det må antages at påvirke handelsprisen - tages hensyn til muligheden for, at der ikke vil blive givet tilladelse til at erstatte eller genopføre vindmøllen, jf. herved Told- og Skattestyrelsens udtalelse i Landsskatterettens kendelse gengivet i SKM2001.50.LSR. Det fremgår ikke af Landsskatterettens kendelse i den foreliggende sag, at dette forhold er indgået ved fastsættelsen af vindmølletillæggets størrelse.
 Vi stemmer herefter for at tage Skatteministeriets subsidiære påstand om hjemvisning til følge.
 Det bemærkes herved, at deklarationen om rådighedsindskrænkning ikke giver grundlag for nedslag i grundværdien.
 Dommerne Niels Grubbe og Vibeke Rønne udtaler
 På denne ejendom er opførelse af vindmøller i strid med kommuneplanen. Herefter, og da A i hvert fald under disse omstændigheder heller ikke i tilfælde af hændelig undergang har et retskrav på at genopføre vindmøllerne i medfør af § 6, stk. 4, i cirkulære nr. 100 af 10. juni 1999, finder vi, at opstilling og drift af vindmøller ikke udgør en retlig udnyttelsesmulighed af grunden på vurderingstidspunktet.
 Vi stemmer herefter for at give A medhold i hans subsidiære påstand om, at der ikke er grundlag for vindmølletillæg til grundværdien pr. 1. januar 2000.
 Der er ved fastsættelse af sagens omkostninger taget hensyn til, at A har betalt retsafgift for landsret og Højesteret med 2.130 kr.
 Landsrettens dom vedrørende B stadfæstes.
 Sagen vedrørende As ejendom ... 5, matr.nr. ..., hjemvises til vurderingsmyndighederne til fornyet ansættelse af grundværdien pr. 1. januar 2000.
 I sagsomkostninger for Højesteret skal B inden 14 dage efter denne højesteretsdoms afsigelse betale 20.000 kr. til Skatteministeriet.
 I sagsomkostninger for landsret og Højesteret skal Skatteministeriet inden 14 dage efter denne højesteretsdoms afsigelse betale 50.000 kr. til A.


text:
Όλα τα προγράμματα ΟΑΕΔ το 2016
 By psaxnodouleia | Εργασιακά | 12 Ιανουαρίου 2016 Ετικέτες Θέσεις Εργασίας Προγράμματα Προκήρυξη Προσλήψεις
 Γνωστό είναι ήδη το χρονοδιάγραμμα για τα προγράμματα που θα δώσουν και φέτος μία ευκαιρία στους υποψήφιους ανέργους που αριθμούν πάνω από 1 εκατομμύριο στην χώρα μας. Ηδη η αρχή θα γίνει με τα δύο νέα προγράμματα του ΟΑΕΔ μέσα στον Ιανουάριο και θα αφορούν 36.000 ανέργους.
 Το πρόγραμμα (συνολικού προϋπολογισμού 60 εκατ. ευρώ) θα οδηγήσει τη δημιουργία 10.000 νέων θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα και θα ωφεληθούν άνεργοι άνω των 50 ετών, διάρκειας 12-24 μηνών. Η πρόσκληση του συγκεκριμένου προγράμματος αναμένεται να εκδοθεί από τον ΟΑΕΔ το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιανουαρίου 2016.
 Για τους εγγεγραμμένους άνεργους στον ΟΑΕΔ με χρόνο ανεργίας από 3 έως 12 μήνες επιδοτείται η πρόσληψη τους σε επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα για 12 μήνες, ενώ για τους ανέργους με χρόνο ανεργίας άνω των 12 μηνών επιδοτείται η πρόσληψη τους για 24 μήνες. Καθ’ όλη τη διάρκεια του προγράμματος δεν επιτρέπεται στις εταιρίες, που θα προσλάβουν τους ανέργους, να προβούν σε καμία απόλυση του προσωπικού τους.
 Στα σκαριά είναι νέο πρόγραμμα του ΟΑΕΔ που θα απευθύνεται σε 26.000 ανέργους, ηλικίας 29 έως 64 ετών, με εγγυημένη απασχόληση έξι μηνών σε εταιρίες του ιδιωτικού τομέα.
 Πρόκειται για το αναθεωρημένο πρόγραμμα επιταγής κατάρτισης και απασχόλησης, voucher 29-64 ετών, συνολικού προϋπολογισμού 112 εκατ. ευρώ, το οποίο είχε ανακληθεί τον περασμένο Μαΐο, λόγω ανεπαρκούς και μεροληπτικού σχεδιασμού.
 Η πρόσκληση του προγράμματος αναμένεται να εκδοθεί στα τέλη Ιανουαρίου ή στις αρχές του Φεβρουαρίου του 2016.
 Το ανακληθέν voucher απευθυνόταν μόνο στον τεχνικό κλάδο, τον κλάδο διαχείρισης στερεών και υγρών αποβλήτων και στις νέες Τεχνολογίες.
 Μάλιστα, οι ιθύνοντες του αρχικού σχεδιασμού του προγράμματος πριμοδοτούσαν τον κατασκευαστικό τομέα με τη διοχέτευση 10.000 ανέργων από το σύνολο των 16.000,παρότι σκοπός του προγράμματος ήταν η ενίσχυση των δυναμικών κλάδων της ελληνικής οικονομίας και όχι οι τομείς που παρουσιάζουν ύφεση, όπως ο τεχνικός κλάδος.
 Με το νέο σχεδιασμό, οι άνεργοι θα λαμβάνουν, ανά ειδικότητα, πιστοποίηση γνώσεων και προσόντων που για πρώτη φορά θα βασίζεται σε ένα ενιαίο εκπαιδευτικό πρόγραμμα ενίσχυσης δεξιοτήτων και συμβουλευτικής, το οποίο είναι υποχρεωμένοι να εφαρμόζουν τα Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης.
 Θα περιλαμβάνει κατ’ ελάχιστον 6 συνεδρίες, εκ των οποίων, 2 από αυτές θα παρέχονται σε ομαδική βάση και σε ωφελούμενους με κοινά επαγγελματικά χαρακτηριστικά ή κοινούς επαγγελματικούς στόχους.
 Το νέο πρόγραμμα Κοινωφελούς Εργασίας του ΟΑΕΔ
 Τον Μάρτιο θα ανοίξει το νέο πρόγραμμα Κοινωφελούς Εργασίας του ΟΑΕΔ που φέτος θα αφορά 100.000 ανέργους και οι αλλαγές θα είναι πολλές
 Στο νομοσχέδιο που θα κατατθεί ξανά στην βουλή αποσαφηνίζονται ζητήματα που αφορούν τα προγράμματα Κοινωφελούς Εργασίας. Ξεκαθαρίζονται οι αμοιβές των ωφελούμενων των προγραμμάτων και προστίθεται αμοιβή και για νυχτερινή εργασία. Πιο συγκεκριμένα:
 Β) Για ωφελούμενους ηλικίας κάτω των 25 ετών, η ημερήσια αμοιβή φτάνει τα 17,27 ευρώ και έως 431,75 ευρώ το μήνα. Για βραδινή εργασία, ανέρχεται σε 21,59 ευρώ και έως 539,75 ευρώ το μήνα.
 Διευκρινίζεται ότι όσοι από τους ωφελούμενους απασχοληθούν σε βαριές και ανθυγιεινές εργασίες, κατά τη διάρκεια των προγραμμάτων, πρέπει να γίνει στο ΙΚΑ η αντίστοιχη καταβολή εισφοράς.
 Πιο συγκεκριμένα, διευκρινίζεται ότι ο Οργανισμός είναι ο αρμόδιος φορέας για την υποδοχή των ηλεκτρονικών αιτήσεων των ωφελουμένων και την κατάρτιση του πίνακα γι’ αυτούς, τη σύζευξή τους με τις θέσεις απασχόλησης στους επιβλέποντες φορείς (Δήμοι, Περιφέρειες και άλλες Δημόσιες Υπηρεσίες), τη διενέργεια επιτόπιων επαληθεύσεων στους επιβλέποντες φορείς και τη καταβολή των αμοιβών στους ωφελούμενους και των ασφαλιστικών εισφορών στους επιβλέποντες φορείς.
 Στη μοριοδότηση των προγραμμάτων κοινωφελούς χαρακτήρα, θα υπάρχουν στο εξής δύο νέες υποπεριπτώσεις, η ηλικιακή ομάδα και οι εγγεγραμμένοι στα μητρώα ανέργων ΑΜΕΑ του ΟΑΕΔ.
 Τονίζεται ότι είναι υποχρεωτική η πρόσληψη των υποδειχθέντων ωφελούμενων, σύμφωνα με τον οριστικό πίνακα κατάταξης του ΟΑΕΔ. Επίσης, διευκρινίζεται ότι με την παρέλευση του προβλεπόμενου χρόνου του προγράμματος, η σύμβαση κάθε ωφελούμενου λύεται αυτοδίκαια, χωρίς την καταβολή αποζημίωσης.
 Οι ωφελούμενοι έχουν δικαίωμα να απουσιάζουν δύο εργάσιμες ημέρες κάθε μήνα, κατά τη διάρκεια λειτουργίας του προγράμματος. Ειδικά όμως οι ωφελούμενες που μπορεί να βρίσκονται σε κατάσταση κυοφορίας ή λοχείας δικαιούνται να απουσιάζουν 13 εργάσιμες ημέρες. Επίσης, κάθε γονέας παιδιού ηλικίας 4 έως 18 ετών δικαιούται να απουσιάζει δύο μέρες, σε ώρες ή ολόκληρη μέρα κάθε φορά, προκειμένου να διευκολυνθεί για την παρακολούθηση της σχολικής επίδοσης. Πρέπει όμως ο ωφελούμενος να υποβάλλει την απαραίτητη αίτηση, που θα πρέπει να εγκριθεί από τον επιβλέποντα φορέα. Για τις παραπάνω ημέρες απουσίας δεν θα περικόπτονται οι αποδοχές των ωφελούμενων του προγράμματος.
 Τονίζεται ότι εκτός από τα παραπάνω καταβαλλόμενα ποσά, ο ΟΑΕΔ δεν υποχρεώνεται να καταβάλλει οποιαδήποτε άλλη παροχή στους ωφελούμενους. Οι τελευταίοι ξεκαθαρίζεται ότι υπάγονται στην ασφάλιση του ΙΚΑ, με πλήρη ιατροφαρμακευτική κάλυψη.
 Τα υπόλοιπα προγράμμματα που προκηρυχθούν μέσα στο 2016
 Πρόγραμμα «Δράσεις Ολοκληρωμένης Παρέμβασης» για 8.000 νέους ανέργους έως 24 ετών, για την προώθησή τους εναλλακτικά σε προγράμματα κατάρτισης με εγγυημένη 12μηνη απασχόληση. Έναρξη προγράμματος Φεβρουάριος 2016.
 Πρόγραμμα απόκτησης εργασιακής εμπειρίας και ένταξης σε θέσεις απασχόλησης για 10.000 άνεργους νέους ηλικίας 18-24 ετών σε επιχειρήσεις, με επίβλεψη στον χώρο εργασίας και, στη συνέχεια, ένταξη σε νέες θέσεις εργασίας στις ίδιες ή άλλες επιχειρήσεις για επιδοτούμενη απασχόληση διάρκειας 12 μηνών. Έναρξη προγράμματος Φεβρουάριος 2016.
 Πρόγραμμα απόκτησης εργασιακής εμπειρίας και ένταξης σε θέσεις απασχόλησης για 3.000 άνεργους νέους ηλικίας 25-29 ετών σε επιχειρήσεις, με επίβλεψη στον χώρο εργασίας και, στη συνέχεια, ένταξη σε νέες θέσεις εργασίας στις ίδιες ή άλλες επιχειρήσεις για επιδοτούμενη απασχόληση διάρκειας 12 μηνών.
 Έναρξη προγράμματος Φεβρουάριος 2016.
 Πρόγραμμα συμβουλευτικής, επαγγελματικής κατάρτισης, πιστοποίησης προσόντων και πρακτικής άσκησης σε επιχειρήσεις του ιδιωτικού σε συνεργασία με κλαδικούς φορείς. 15.000 άνεργοι. Έναρξη προγράμματος Μάρτιος 2016
 Πρόγραμμα προώθησης της νεανικής επιχειρηματικότητας για 1.000 ανέργους, για τη δημιουργία start-ups από νέους 18-29 ετών. Έναρξη προγράμματος Μάρτιος 2016.
 Πρόγραμμα προώθησης της επιχειρηματικότητας για 3.000 ανέργους άνω των 29 ετών για τη δημιουργία startups. Έναρξη προγράμματος Μάρτιος 2016.
 Πρόγραμμα απασχόλησης για ΑΜΕΑ σε κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις. Έναρξη προγράμματος Μάρτιος 2016.
 Πρόγραμμα για την επιδότηση μισθολογικού κόστους για την ενίσχυση της πλήρως ασφαλισμένης εργασίας σε ΚΟΙΝΣΕΠ.
 http://www.psaxnodouleia.gr/%cf%8c%ce%bb%ce%b1-%cf%84%ce%b1-%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%b3%cf%81%ce%ac%ce%bc%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%ce%bf%ce%b1%ce%b5%ce%b4-%cf%84%ce%bf-2016/http://www.psaxnodouleia.gr/wp-content/uploads/2015/04/oaed05.jpghttp://www.psaxnodouleia.gr/wp-content/uploads/2015/04/oaed05-300x300.jpg 2016-01-12T08:52:49+00:00 psaxnodouleiaΕργασιακάΘέσεις Εργασίας,Προγράμματα,Προκήρυξη,Προσλήψεις
 Γνωστό είναι ήδη το χρονοδιάγραμμα για τα προγράμματα που θα δώσουν και φέτος μία ευκαιρία στους υποψήφιους ανέργους που αριθμούν πάνω από 1 εκατομμύριο στην χώρα μας. Ηδη η αρχή θα γίνει με τα δύο νέα προγράμματα του ΟΑΕΔ μέσα στον Ιανουάριο και θα αφορούν 36.000 ανέργους. Ξεκινάει μέσα στις...
 «Next Post “Ψαλίδι” στις επικουρικές συντάξεις άνω των 170 ευρώ
 121 προσλήψεις σε δήμους και Ταμείο Παρακαταθηκών Previous Post»
 “Ψαλίδι” στις επικουρικές συντάξεις άνω των 170 ευρώ
 Εξαιρετικά δύσκολο φαίνεται να αποφευχθούν οι μειώσεις των επικουρικών συντάξεων πάνω από τα 170 ευρώ, Πρόκειται για ένα από τα...


text:
IV.ÚS 2304/14 ze dne 22. 7. 2014
 Ústavní soud rozhodl mimo ústní jednání a bez přítomnosti účastníků řízení v senátě složeném z předsedy Vladimíra Sládečka, soudkyně Vlasty Formánkové a soudce Tomáše Lichovníka ve věci stěžovatele K. R., právně zastoupeného advokátem JUDr. Tomášem Bejčkem, Bubenská 1, Praha 7, proti usnesení Okresního soudu Praha - západ ze dne 21. 5. 2014 sp. zn. 33 Nt 405/2014 a usnesení Krajského soudu v Praze ze dne 11. 6. 2014 sp. zn. 14 To 300/2014, takto:
 Ústavnímu soudu byl dne 7. 7. 2014 doručen návrh na zahájení řízení o ústavní stížnosti ve smyslu § 72 zákona č. 182/1993 Sb., o Ústavním soudu, ve znění pozdějších předpisů (dále jen "zákon o Ústavním soudu"), prostřednictvím něhož se stěžovatel domáhal zrušení v záhlaví citovaných rozhodnutí obecných soudů.
 Proti stěžovateli je vedeno trestní stíhání pro podezření ze spáchání trestného činu loupeže podle ustanovení § 173 odst. 1 zákona č. 40/2009 Sb., trestní zákoník, ve znění pozdějších předpisů (dále jen "tr. z."), spáchaný ve spolupachatelství podle § 23 tr. z., trestný čin podílnictví § 214 odst. 1 písm. a) odst. 2 písm. a) tr. z. a pro trestné činy krádeže podle § 205 odst. 2 tr. z. a porušování domovní svobody podle § 178 odst. 1 tr. z. spáchané rovněž ve spolupachatelství podle § 23 tr. z.
 Stěžovatel byl usnesením Okresního soudu Praha - západ ze dne 5. 4. 2014 sp. zn. 33 Nt 1207/2014 vzat do vazby, a to z důvodů uvedených v ustanovení § 67 písm. b) a c) zákona č. 141/1961. Dne 7. 5. 2014 požádal stěžovatel prostřednictvím svého právního zástupce o propuštění z vazby na svobodu, což odůvodnil tím, že dosud zjištěné okolnosti nenasvědčují tomu, že se dopustil jednání uvedeného v usnesení o zahájení trestního stíhání, není ani dána obava, že by mohl ovlivňovat konkrétní svědky. Současně stěžovatel navrhl přijetí záruky jeho matky paní J. R.
 Ústavní stížností napadeným usnesením okresního soudu byl návrh stěžovatele na propuštění z vazby zamítnut a záruka paní J. R. nebyla přijata. Okresní soud dospěl k závěru, že ve věci stěžovatele existují důvody vazby podle ustanovení § 67 písm. b) a c) tr. ř. K podanému odvolání rozhodl Krajský soud v Praze tak, že v souladu s ustanovením § 149 odst. 1 písm. a) tr. ř. usnesení soudu prvního stupně zrušil a sám ve věci rozhodl tak, že žádost stěžovatele o propuštění z vazby se zamítá, neboť je dán její důvod podle § 67 písm. c) tr. ř. Nabídnutá záruka matky stěžovatele nebyla přijata.
 V podané ústavní stížnosti vychází stěžovatel především z přesvědčení, že u něj nejsou dány důvody vazby. Důvodem pak má být především ta skutečnost, že v posledních letech nebyl pro majetkovou trestnou činnost trestán, přičemž poslední trest vykonal 16. 6. 2011. V případě stěžovatele se nejedná o recidivistu, který by páchal trestnou činnost okamžitě po propuštění. Z uvedeného pak vyvozuje, že není pravděpodobné, že by se stěžovatel po propuštění z vazby dopouštěl další trestné činnosti. V odůvodnění usnesení chybí konkrétní skutečnosti, z nichž by vyplývaly důvody vazby. V souvislosti s uvedeným pak odkazuje na nález Ústavního soudu sp. zn. I. ÚS 62/96, podle něhož musí být důvody vazby jednoznačně předestřeny. Soud v tomto případě vycházel pouze a jedině z faktu, že stěžovatel byl v minulosti trestán. V soudním řízení nebyla předestřena konkrétní obava, na základě které by bylo lze dovodit, že stěžovatel bude v páchání trestné činnosti pokračovat. Obviněnému paradoxně přitěžuje skutečnost, že se doznal ke krádeži sekery v hodnotě cca 600,- Kč. Ve vztahu k této trestní činnosti je vazba zjevně nepřiměřená. Posouzení vazebních důvodů plyne v projednávaném případě jen z toho, že je stěžovatel trestně stíhán, což je však v rozporu se závěry Ústavního soudu obsažených v nálezu sp. zn. I. ÚS 2208/13.
 Soudy se řádně nevypořádaly ani s tím, že manželka stěžovatele porodila dítě s vrozenou srdeční vadou, které nyní čeká již třetí náročná operace a je tak nezbytné, aby se stěžovatel řádně staral o nezletilé děti.
 V souvislosti s podanou ústavní stížností je třeba poukázat na skutečnost, že napadené usnesení Okresního soudu Praha - západ ze dne 21. 5. 2014 sp. zn. 33 Nt 405/2014 bylo jako celek zrušeno již usnesením Krajského soudu v Praze ze dne 11. 6. 2014 sp. zn. 14 To 300/2014. Ústavní soud tak v podstatě nemá v této části de iure o čem rozhodovat. Z uvedeného důvodu pak považuje stížnostní žádání stěžovatele na zrušení usnesení Okresního soudu Praha - západ ze dne 21. 5. 2014 sp. zn. 33 Nt 405/2014 za návrh, k jehož projednání není Ústavní soud příslušný (§ 43 odst. 1 písm. d) zákona o ÚS).
 Ke zbývající části ústavní stížnosti, tj. té, která se vztahuje k návrhu stěžovatele na zrušení usnesení Krajského soudu v Praze ze dne 11. 6. 2014 sp. zn. 14 To 300/2014, Ústavní soud uvádí, že v minulosti již mnohokrát zdůraznil, že není součástí obecné soudní soustavy (čl. 91 ve spojení s čl. 90 Ústavy České republiky), a nemůže proto provádět dohled nad rozhodovací činností obecných soudů; do této činnosti je Ústavní soud oprávněn zasáhnout pouze tehdy, byly-li jejich pravomocným rozhodnutím v řízení, jehož byl stěžovatel účastníkem, porušeny jeho základní práva a svobody chráněné ústavním zákonem. Toto pravidlo se projevuje i v přístupu Ústavního soudu, jde-li o rozhodování obecných soudů ve vazebních věcech.
 Ústavní soud také opakovaně konstatoval, že rozhodování o vazbě nelze chápat jako rozhodování o vině či nevině obviněného, vazba je zajišťovacím institutem, který slouží k dosažení účelu trestního řízení a každé rozhodování o vazbě je vedeno vždy v rovině pouhé pravděpodobnosti - nikoli jistoty - jak ohledně důsledků, které mohou nastat, nebude-li obviněný stíhán vazebně, tak ohledně dalšího vývoje řízení, který lze jen odhadovat (viz např. nález sp. zn. I. ÚS 161/04 N 74/33 SbNU 229, nález sp. zn. I. ÚS 603/07 a usnesení sp. zn. I. ÚS 2705/07 dostupné na http://nalus.usoud.cz). Tento závěr vyplývá jak z teorie trestního práva, tak z dikce příslušných ustanovení trestního
 Podle náhledu Ústavního soudu je v předmětném případě podstatné především zhodnocení toho, jak se krajský soud vypořádal s odůvodněním důvodu vazby daného ustanovením § 67 písm. c) tr. ř. Z citovaného ustanovení se podává, že obviněný smí být vzat do vazby jen tehdy, jestliže z jeho jednání nebo dalších konkrétních skutečností vyplývá důvodná obava, že bude opakovat trestnou činnost, pro niž je stíhán, dokoná trestný čin, o který se pokusil, nebo vykoná trestný čin, který připravoval nebo kterým hrozil. Z odůvodnění napadeného usnesení krajského soudu je zřejmé, že tento vycházel primárně z trestní minulosti stěžovatele, kterou ve své úvaze propojil s novou skutečností, kterou je důvodné podezření ze spáchání tří dalších skutků. Nelze tedy přistoupit na závěr, že by obava soudu z dalšího páchání trestné činnosti vycházela pouze a jedině z toho, že je stěžovatel trestě stíhán. V případě, že by obecné soudy v souvislosti s uvalením vazby nemohly přihlížet k tomu, zda a případně kolikrát byl obviněný v minulosti trestán, stalo by se ustanovení § 67 písm. c) obsolentním. Stěžovatel má v rejstříku trestů osm záznamů, přičemž v současné době byl obviněn ze spáchání dalších třech skutků. Okolnost, že se stěžovatel z výkonu trestu vrátil v polovině roku 2011 a ze spáchání dalšího trestného činu byl obviněn "až" na počátku roku 2014, nemůže ovlivnit posuzování předstižné vazby v jeho prospěch, neboť tato doba je příliš krátká na to, aby nevzbudila důvodnou obavu z jeho dalšího jednání (na tomto místě není od věci poukázat např. na ustanovení § 205 odst. 2 tr. z., v němž zákonodárce považuje za právně relevantní recidivu krádeže spáchané v období tří let od odsouzení nebo potrestání). Jinými slovy řečeno, skutečnost, že stěžovatel nebyl po dobu více jak dvou let obviněn z trestného činu, ještě neznamená, že by s ohledem na jeho trestní minulost nemohla krajskému soudu vzniknout obava z páchání jeho další trestné činnosti.
 V souvislosti s aplikací ustanovení § 67 písm. c) jde primárně o posouzení míry pravděpodobnosti páchání další trestné činnosti. Z napadeného usnesení krajského soudu lze přitom jednoznačně seznat, které skutečnosti vzal jmenovaný soud v úvahu - trestní minulost obviněného a vznesení nových obvinění.
 Namítá-li stěžovatel nedostatečnost odůvodnění napadeného usnesení ve vztahu k poskytnuté záruce nebo k jeho aktuální rodinné situaci, lze jej zcela odkázat na odůvodnění odvolacího soudu. Z ústavněprávního hlediska je podstatnou především ta skutečnost, že se krajský soud se vznesenými námitkami v rámci svého odůvodnění řádně vypořádal.


type: contracts

text:
 19.1.2006
 IT
 Gazzetta ufficiale dell'Unione europea
 L 14/22
 DECISIONE DEL COMITATO MISTO SEE
 N. 134/2005
 del 21 ottobre 2005
 che modifica l'allegato XVIII (Sicurezza e salute sul lavoro, diritto del lavoro e parità di trattamento fra uomini e donne) dell'accordo SEE
 IL COMITATO MISTO SEE,
 visto l’accordo sullo Spazio economico europeo, modificato dal protocollo che adegua l’accordo sullo Spazio economico europeo (di seguito «l’accordo»), in particolare l’articolo 98,
 considerando quanto segue:
 (1)
 L'allegato XVIII dell'accordo è stato modificato dalla decisione del Comitato misto SEE n. 43/2005 (1).
 (2)
 Occorre integrare nell'accordo la direttiva 2004/37/CE del Parlamento europeo e del Consiglio, del 29 aprile 2004, sulla protezione dei lavoratori contro i rischi derivanti da un'esposizione ad agenti cancerogeni o mutageni durante il lavoro (sesta direttiva particolare ai sensi dell'articolo 16, paragrafo 1, della direttiva 89/391/CEE del Consiglio) (2).
 (3)
 La direttiva 2004/37/CE abroga la direttiva 90/394/CEE del Consiglio (3), che è integrata nell'accordo e che deve pertanto essere abrogata ai sensi del medesimo,
 DECIDE:
 Articolo 1
 L’allegato XVIII dell’accordo è modificato come segue:
 1)
 dopo il punto 14 (direttiva 90/394/CEE del Consiglio) viene aggiunto il seguente punto:
 «14a.
 32004 L 0037: direttiva 2004/37/CE del Parlamento europeo e del Consiglio, del 29 aprile 2004, sulla protezione dei lavoratori contro i rischi derivanti da un'esposizione ad agenti cancerogeni o mutageni durante il lavoro (sesta direttiva particolare ai sensi dell'articolo 16, paragrafo 1, della direttiva 89/391/CEE del Consiglio) (GU L 158 del 30.4.2004, pag. 50).»;
 2)
 il testo del punto 14 (direttiva 90/394/CEE del Consiglio) è soppresso.
 Articolo 2
 I testi della direttiva 2004/37/CE nelle lingue islandese e norvegese, da pubblicare nel supplemento SEE della Gazzetta ufficiale dell’Unione europea, fanno fede.
 Articolo 3
 La presente decisione entra in vigore il 22 ottobre 2005, a condizione che tutte le notificazioni previste dall'articolo 103, paragrafo 1, dell'accordo siano pervenute al Comitato misto SEE (4).
 Articolo 4
 La presente decisione è pubblicata nella sezione SEE e nel supplemento SEE della Gazzetta ufficiale dell'Unione europea.
 Fatto a Bruxelles, il 21 ottobre 2005.
 Per il Comitato misto SEE
 Il presidente
 SAS Principe Nikolaus von LIECHTENSTEIN
 (1) GU L 198 del 28.7.2005, pag. 45.
 (2) GU L 158 del 30.4.2004, pag. 50; rettifica nella GU L 229 del 29.6.2004, pag. 23.
 (3) GU L 196 del 26.7.1990, pag. 1.
 (4) Non è stata comunicata l'esistenza di obblighi costituzionali.


text:
Η Ανδρομέδα (Λατινικά, ονομαστική: Andromeda, γενική: Andromedae, αστρον. σύμβολο: And), είναι αστερισμός που σημειώθηκε πρώτη φορά στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο στον κατάλογό του της «Μαθηματικής Συντάξεως» και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που αναγνώρισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση.
 Βρίσκεται νότια του αστερισμού Κασσιόπη, και μεταξύ των αστερισμών Πηγάσου και Περσέως, νότια δε αυτού 3 λαμπροί αστέρες δημιουργούν τον αστερισμό του Τριγώνου. Είναι αμφιφανής στην Ελλάδα.
 Η «Ανδρομέδα» αναγνωρίζεται σχετικά εύκολα από τους τρεις λαμπρούς αστέρες δεύτερου μεγέθους που συνδέουν το τετράπλευρο του Πηγάσου με το τόξο του Περσέως. Από το τετράπλευρο του Πηγάσου ο βορειότερος αστέρας ανήκει στην Ανδρομέδα και είναι ο «α» Ανδρομέδας, που κακώς από πολλούς προσμετράται ως αστέρας του Πήγασου, προκειμένου να συμπληρώνεται το τετράπλευρο. Ο αστέρας αυτός, ο α, είναι δευτέρου μεγέθους και ο μεν Πτολεμαίος τον αποκαλεί «ο εν τη κεφαλή» οι δε Άραβες τον ονόμαζαν «Σιρράχ». Εξ αυτού στη συνέχεια ο «β», ο κατά Πτολεμαίο «κείμενος εν τη ζώνη» και κατά τους Άραβες ο «Μιραχ» του οποίου και ακολουθεί ο «γ» ο «εν τω αριστερώ πόδι» στον κατάλογο του Πτολεμαίου που σήμερα ονομάζεται «'Αλαμάκ» εκ των Αράβων. Οι «β» και «γ» αν και αμυδρότεροι είναι εξ ίσου δευτέρου μεγέθους (2,4).
 Οι τρεις αυτοί αστέρες «α», «β» και «γ» ευρισκόμενοι σε ίση σχεδόν απόσταση μεταξύ τους αποτελούν τους σημαντικότερους του αστερισμού, παρόλο που σ ́ αυτόν περιλαμβάνονται «εν συνόλω» 86 αστέρες από δευτέρου μέχρι και έκτου μεγέθους δυνάμενοι να παρατηρηθούν δια γυμνού οφθαλμού (εκτός πόλεων και κατά ασέληνη νύκτα).
 Επίσης άνωθεν του «β» και κάθετα προς τη νοητή ευθεία των «α», «β» και «γ» κύριων αστέρων υπάρχουν έτεροι δύο αμυδρότεροι μεν αλλά λαμπροί, οι «μ» και «ν» της Ανδρομέδας, ειδικά ο «ν» απέχει από τον «β» όσο ο «β» από τον «α». Επίσης οι «β», «μ» και «ν» αποτελούν και το περίζωμα της Ανδρομέδας.
 Τώρα άνωθεν και λίγο δεξιότερα του αστέρα «ν» της Ανδρομέδας υπάρχει ο περίφημος «Νεφελοειδής της Ανδρομέδας», που αποτελεί ένα ολόκληρο γαλαξία σαν τον δικό μας: Είναι ο Μέγας Γαλαξίας της Ανδρομέδας, το μακρινότερο ουράνιο «αντικείμενο» που γίνεται ορατό με γυμνό μάτι.
 Σημείωση:
 Στον ουράνιο χάρτη που παρατίθεται ο «α» της Ανδρομέδας φέρεται με το όνομα Sirrah. Επίσης ο «ν» συμπίπτει με τον Γαλαξία της Ανδρομέδας που όμως έπρεπε να φέρεται λίγο πιο πάνω και δεξιότερα.
 Στο κατάλογο του Πτολεμαίου περιλαμβάνονταν μόνο 23 αστέρες εκ των οποίων οι 4 χαρακτηρίζονται ως τρίτου μεγέθους, 15 ως τέταρτου και οι υπόλοιποι 5 ως πέμπτου.
 Παρά των Ελλήνων η Ανδρομέδα έφερε και άλλα ονόματα όπως Κηφηΐδα (Κηφηΐς) (ως θεωρούμενη κόρη του Κηφέως και της Κασσιόπης) ή Περσίδα (θεωρούμενη ως σύζυγος του Περσέως).
 Κατά τον Άρατο η Ανδρομέδα «δεσμὰ δέ οἱ κεῖται καὶ ἐν οὐρανῶ» μεταφέροντας τον σχετικό μύθο της αλυσόδεσής της σε ακτή από τον Ποσειδώνα, που ελευθέρωσε ο Περσέας. Γι αυτό και στην ουράνια χαρτογράφηση ο αστερισμός της Ανδρομέδας φέρεται «δεδεμένη» το περίζωμα της οποίας παριστούν οι αστέρες «β», «μ» και «ν»
 Εκ του παραπάνω δε συσχετισμού του μύθου και οι Άραβες αποκαλούσαν τον αστερισμό αυτό και ως «Ελ-Μαρά» ή «Ελ-Μουσαλσελά» που σημαίνει «Αλυσόδετη γυνή».
 Προσοχή (Ιδιαίτερη σημείωση)
 Σε αντίθεση με τους πάσης φύσεως επίγειους χάρτες (πολιτικούς, γεωφυσικούς, ναυτιλιακούς κλπ.) οι χάρτες της ουράνιας χαρτογράφησης απεικονίζουν δεξιά την επίγεια Δύση και αριστερά την επίγεια Ανατολή, επειδή όταν κοιτάμε προς τον Πολικό αστέρα (σταθερό σημείο του Βορρά) η ανατολή είναι δεξιά μας. Στις περιγραφές ουρανίων σωμάτων προς αποφυγή λαθών συνηθίζεται να χρησιμοποιούνται όροι όπως δεξιότερα, ύπερθεν, πιο κάτω κλπ..
 Παραπομπές
 Πηγές
 Kunitzsch, P., (1959): Arabische Sternnamen in Europa, Wiesbaden, Otto Harrassowitz.
 Δείτε επίσης
 Κατάλογος αστέρων της Ανδρομέδας
 Διαδικτυακοί Τόποι
 Γαλαξίας Ανδρομέδας


text:
 14.5.2011
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 C 145/21
 Rozsudek Tribunálu ze dne 24. března 2011 — FRA.BO v. Komise
 (Věc T-381/06) (1)
 (Hospodářská soutěž - Kartelové dohody - Odvětví měděných spojovacích tvarovek a spojovacích tvarovek ze slitin mědi - Rozhodnutí, kterým se konstatuje protiprávní jednání porušující článek 81 ES - Pokuty - Sdělení o spolupráci - Pokyny o metodě stanovování pokut - Polehčující okolnosti - Osvobození od pokuty - Legitimní očekávání - Rovné zacházení)
 2011/C 145/31
 Jednací jazyk: angličtina
 Účastníci řízení
 Žalobkyně: FRA.BO (Bordolano, Itálie) (zástupci: původně R. Celli, solicitor a F. Distefano, advokát, poté F. Distefano)
 Žalovaná: Evropská komise (zástupci: A. Nijenhuis a V. Bottka, zmocněnci, ve spolupráci s S. Kinsellou, solicitor a K. Nordlanderem, advokát)
 Předmět věci
 Návrh na částečné zrušení rozhodnutí Komise K(2006) 4180 v konečném znění ze dne 20. září 2006 v řízení podle článku 81 (ES) a článku 53 Dohody o EHP (věc COMP/F-1/38.121 — Spojovací tvarovky) a podpůrně návrh na snížení částky pokuty uložené tímto rozhodnutím žalobkyni v uvedeném rozhodnutí.
 Výrok rozsudku
 1)
 Žaloba se zamítá.
 2)
 Společnosti FRA.BO se ukládá náhrada nákladů řízení.
 (1) Úř. věst. C 42, 24.2.2007.