type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 Svarbus teisinis pranešimas
 |
 52007PC0589
 [pic] | EUROPOS BENDRIJŲ KOMISIJA |Briuselis, 9.10.2007KOM(2007) 589 galutinisPasiūlymasTARYBOS SPRENDIMASdėl laikino draudimo Austrijoje naudoti genetiškai modifikuotus kukurūzus (Zea mays L. linija T25) ir jais prekiauti pagal Europos Parlamento ir Tarybos direktyvą 2001/18/EB(Tekstas autentiškas tik vokiečių kalba)(pateikta Komisijos)AIŠKINAMASIS MEMORANDUMAS1. Komisijos sprendimais, priimtais vadovaujantis Direktyvos 90/220/EEB[1] C dalimi, leista teikti rinkai genetiškai modifikuotos veislės Zea mays L. kukurūzus (linija T25); Prancūzijos valdžios institucijos davė leidimą teikti rinkai šį genetiškai modifikuotą organizmą (GMO). Leidimas taikomas visiems produkto naudojimo būdams: importui, perdirbimui į maisto produktus bei pašarus ir auginimui.2. Pagal Direktyvos 90/220/EEB 16 straipsnį, kuriuo nustatyta apsaugos sąlyga, Austrija pranešė Komisijai nusprendusi laikinai uždrausti arba apriboti Zea mays L. kukurūzų (linija T25) teikimą rinkai ir jų naudojimo būdus, numatytus pagal Direktyvą 90/220/EEB suteiktame leidime, ir pateikė tokio sprendimo priežastis.3. Iš Zea mays L. kukurūzų (linija T25) pagamintus produktus (iš Zea mays L. kukurūzų (linija T25) išgautas krakmolas ir jo dariniai, neapdorotas bei rafinuotas aliejus, visi termiškai apdoroti arba fermentuoti produktai ir iš Zea mays L. kukurūzų (linija T25) pagaminti pašarai) naudoti leidžiama Reglamentu (EB) Nr. 258/97[2] ir Reglamentu (EB) Nr. 1829/2003[3]. Šiems naudojimo būdams netaikoma apsaugos sąlyga, apie kurią pranešė Austrija.4. Augalų mokslinis komitetas, su kuriuo buvo pasikonsultuota, priėjo prie išvados, kad Austrijos pateiktoje informacijoje nėra naujų tinkamų mokslinių įrodymų, į kuriuos nebūtų atsižvelgta per pirmuosius šių GMO rizikos aplinkai vertinimus ir kurie suteiktų pagrindą peržiūrėti pirminę mokslinę komiteto nuomonę dėl Zea mays L. kukurūzų (linija T25) saugumo.5. Tarybos direktyva 90/220/EEB buvo panaikinta Europos Parlamento ir Tarybos direktyva 2001/18/EB dėl genetiškai modifikuotų organizmų apgalvoto išleidimo į aplinką[4].6. 2004 m. sausio mėn. Komisija nurodė, kad Austrija, atsižvelgdama į naują reglamentavimo sistemą, persvarstytų apsaugos sąlygą ir, jei reikia, Komisijai vėl apie tai praneštų pagal Direktyvą 2001/18/EB.7. Pagal Direktyvos 2001/18/EB 23 straipsnį Austrija Komisijai pateikė papildomos informacijos, norėdama pagrįsti galiojančią apsaugos sąlygos priemonę.8. Direktyvos 2001/18/EB 23 straipsniu Komisija įpareigojama priimti sprendimus tos direktyvos, kuriai taikomi Sprendimo 1999/468/EB 5 ir 7 straipsniai (atsižvelgiant į 8 straipsnio nuostatas), 30 straipsnio 2 dalyje nustatyta tvarka.9. Pagal Direktyvos 2001/18/EB 28 straipsnio 1 dalį pasikonsultuota su Europos maisto saugos tarnyba (EMST), įsteigta Europos Parlamento ir Tarybos reglamentu (EB) Nr. 178/2002[5], kuriuo remiantis ši tarnyba pakeitė atitinkamus mokslinius komitetus; 2004 m. liepos 8 d. EMST nuomonėje[6] prieita prie išvados, kad Austrijos pateiktoje informacijoje nėra naujų mokslinių įrodymų, kurie sudarytų pagrindą atmesti Zea mays L. kukurūzų (linija T25) rizikos aplinkai vertinimą ir pagrįstų šio GMO draudimą Austrijoje.10. Todėl pagal Sprendimo 1999/468/EB 5 straipsnio 2 dalį Komisijos sprendimo, kuriuo reikalaujama, kad Austrija panaikintų nacionalinę apsaugos sąlygą, projektas buvo pateiktas svarstyti Direktyvos 2001/18/EB 30 straipsniu įsteigtam komitetui.11. Komitetas, su kuriuo pasikonsultuota 2004 m. lapkričio 29 d., nuomonės dėl apsaugos sąlygos priemonės nepateikė; Tarybos sprendimo 1999/468/EB 5 straipsnio 4 dalyje numatyta, kad tokiu atveju Komisija nedelsdama Tarybai pateikia pasiūlymą dėl priemonių, kurių turi būti imtasi, ir apie tai praneša Europos Parlamentui.12. Pagal Tarybos sprendimo 1999/468/EB 5 straipsnio 6 dalį 2005 m. birželio 24 d. Aplinkos taryba kvalifikuota balsų dauguma nepritarė pasiūlymui reikalauti, kad Austrija panaikintų apsaugos priemonę, todėl Komisija turi persvarstyti savo pasiūlymus.13. Taryba savo pareiškime pažymėjo, kad „dar yra tam tikrų neaiškumų, susijusių su nacionalinių apsaugos sąlygų priemonėmis šios (-ių) genetiškai modifikuotų kukurūzų veislės (-ių) [...] T25 linijos rinkoje“ ir paragino Komisiją „rinkti papildomus mokslinius įrodymus, susijusius su šiuo GMO, ir toliau vertinti, ar [Austrija] pagrįstai taiko laikinąją atsargumo priemonę, kuria siekiama sustabdyti [produkto] teikimą rinkai, ir ar tokiam GMO suteiktas leidimas vis dar atitinka Direktyvos 2001/18/EB saugumo reikalavimus“.14. 2005 m. lapkričio mėn. EMST pasiteirauta, ar yra mokslinis pagrindas manyti, kad tolesnis Zea mays L. kukurūzų (linija T25) teikimas rinkai gali turėti neigiamą poveikį žmonių sveikatai ar aplinkai, jeigu laikomasi leidime nustatytų reikalavimų; visų pirma paprašyta, kad EMST atsižvelgtų į mokslinius duomenis, gautus po to, kai buvo pateikta ankstesnė mokslinė išvada dėl šio GMO saugumo.15. 2006 m. balandžio 11 d. paskelbtoje 2006 m. kovo 29 d. nuomonėje[7] EMST, išnagrinėjusi Austrijos pateiktus įrodymus, pareiškė, kad šiuo metu turimų mokslinių įrodymų nepakanka Austrijos pateiktiems argumentams pagrįsti, ir, EMST manymu, nėra pagrindo manyti, jog tolesnis Zea mays L. kukurūzų (linija T25) teikimas rinkai gali turėti neigiamą poveikį žmonių ir gyvūnų sveikatai ar aplinkai, jeigu laikomasi leidime nustatytų reikalavimų.16. Pagal Tarybos sprendimo 1999/468/EB 5 straipsnio 6 dalį Komisija Tarybai pateikė pasiūlymą reikalauti, kad Austrija panaikintų savo apsaugos priemonę.17. 2006 m. gruodžio 18 d. Aplinkos taryba kvalifikuota balsų dauguma pasiūlymui nepritarė.18. Savo sprendime Taryba paminėjo Direktyvoje 2001/18/EB numatytą rizikos aplinkai vertinimą ir nurodė, kad „atliekant rizikos aplinkai vertinimą būtina sistemiškiau atsižvelgti į Europos Sąjungoje egzistuojančią žemės ūkio struktūrų ir regionų ekologinių ypatybių įvairovę“.19. Pagal Tarybos sprendimo 1999/468/EB 5 straipsnio 6 dalį Komisija gali pateikti Tarybai iš dalies pakeistą pasiūlymą, dar kartą pateikti savo pasiūlymus arba, remdamasi Sutartimi, pasiūlyti teisės akto projektą.20. 2006 m. gruodžio 18 d. Tarybos sprendime kalbama tik apie apsaugos sąlygos aplinkosaugos aspektus, t.y. auginimą.21. Austrija ėmėsi rinkti su šiais aspektais susijusius mokslinius įrodymus, kuriais, Austrijos nuomone, galima laikinai pagrįsti apsaugos sąlygos taikymą, ypač atsižvelgiant į „žemės ūkio struktūrų ir regionų ekologinių ypatybių įvairovę“, kaip nurodyta pirmiau minėto Tarybos sprendimo 3 konstatuojamojoje dalyje. Pagal Direktyvos 2001/18/EB 23 straipsnį Austrija raginama Komisijai pateikti visus surinktus mokslinius įrodymus ir naują rizikos vertinimą, kai tik jis bus užbaigtas, ir apie tai informuoti visas valstybes nares.22. Priimdama sprendimą dėl pirmiau minėtų Austrijos priemonės aspektų Komisija atsižvelgs į Austrijos pateiktus duomenis bei mokslinį vertinimą ir vadovausis Direktyvos 2001/18/EB 23 straipsniu.23. Iš Zea mays L. kukurūzų (linija T25) gaminamų maisto produktų ir pašarų saugumo aspektai (įskaitant importą ir perdirbimą), kuriems taikomas pagal Direktyvą 90/220/EEB suteiktas leidimas, yra vienodi visoje Europoje; juos įvertinusi EMST nustatė, kad mažai tikėtina, jog šis produktas sukeltų kokį nors neigiamą poveikį žmonių ir gyvūnų sveikatai.24. Komisijos manymu, šiomis aplinkybėmis pasiūlymas turėtų būti iš dalies pakeistas, kad būtų atsižvelgta tik į Austrijos draudimo aspektus, susijusius su maisto produktais ir pašarais, t.y. į draudimą importuoti ir perdirbti neapdorotus kukurūzų grūdus kaip žaliavą, kuri būtų toliau perdirbama arba tiesiogiai naudojama kaip maisto produktai ar pašarai.25. Todėl pagal Tarybos sprendimo 1999/468/EB 5 straipsnio 6 dalį Komisija Tarybai pateikia iš dalies pakeistą pasiūlymą.PasiūlymasTARYBOS SPRENDIMASdėl laikino draudimo Austrijoje naudoti genetiškai modifikuotus kukurūzus ( Zea mays L. linija T25) ir jais prekiauti pagal Europos Parlamento ir Tarybos direktyvą 2001/18/EB(Tekstas autentiškas tik vokiečių kalba) (Tekstas svarbus EEE)EUROPOS SĄJUNGOS TARYBA,atsižvelgdama į Europos bendrijos steigimo sutartį,atsižvelgdama į 2001 m. kovo 12 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyvą 2001/18/EB dėl genetiškai modifikuotų organizmų apgalvoto išleidimo į aplinką ir panaikinančią Tarybos direktyvą 90/220/EEB[8], ypač į jos 23 straipsnio 2 dalį,atsižvelgdama į Komisijos pasiūlymą,kadangi:(1) 1998 m. balandžio 22 d. Komisijos sprendimu 98/294/EB dėl genetiškai modifikuotų kukurūzų ( Zea mays L. linija T25) pateikimo į rinką pagal Tarybos direktyvą 90/220/EEB[9] nuspręsta leisti šį produktą teikti rinkai.(2) 1998 m. rugpjūčio 3 d. Prancūzijos valdžios institucijos tokį leidimą davė. Leidimas taikomas visiems produkto naudojimo būdams: importui, perdirbimui į maisto produktus bei pašarus ir auginimui.(3) Pagal Direktyvos 2001/18/EB, pakeitusios Direktyvą 90/220/EEB[10], 35 straipsnio 1 dalį pranešimams apie genetiškai modifikuotų organizmų teikimą rinkai, kurie nebuvo baigti nagrinėti iki 2002 m. spalio 17 d., taikomos Direktyvos 2001/18/EB nuostatos.(4) 2000 m. gegužės 8 d. Austrija pranešė Komisijai apie savo sprendimą laikinai uždrausti naudoti Zea mays L. kukurūzus (linija T25) bei jais prekiauti ir pateikė tokio sprendimo priežastis pagal Direktyvos 90/220/EEB 16 straipsnio 1 dalį.(5) Iš Zea mays L. kukurūzų (linija T25) pagamintus produktus ( Zea mays L. kukurūzų (linija T25) išgautas krakmolas ir jo dariniai, neapdorotas bei rafinuotas aliejus, visi termiškai apdoroti arba fermentuoti produktai ir iš Zea mays L. kukurūzų (linija T25) pagaminti pašarai) naudoti leidžiama Reglamentu (EB) Nr. 258/97[11] ir Reglamentu (EB) Nr. 1829/2003[12]. Šiems produkto naudojimo būdams netaikoma apsaugos sąlyga, apie kurią pranešė Austrija.(6) 2001 m. liepos 20 d. Augalų mokslinis komitetas priėjo prie išvados, kad Austrijos pateiktoje informacijoje nėra naujų mokslinių įrodymų, į kuriuos nebūtų atsižvelgta pirmą kartą vertinant dokumentus ir dėl kurių reikėtų peržiūrėti pirminę komiteto nuomonę apie tą produktą.(7) 2004 m. sausio 9 d. ir vasario 9 bei 17 d. Austrija Komisijai pateikė papildomos informacijos, norėdama pagrįsti nacionalinių priemonių taikymą kukurūzams (linija T25).(8) Pagal Direktyvos 2001/18/EB 28 straipsnio 1 dalį Komisija pasikonsultavo su Europos maisto saugos tarnyba (EMST), įsteigta Europos Parlamento ir Tarybos reglamentu (EB) Nr. 178/2002[13], kuriuo remiantis ši tarnyba pakeitė atitinkamus mokslinius komitetus.(9) 2004 m. liepos 8 d. EMST priėjo prie išvados[14], kad Austrijos pateiktoje informacijoje nėra naujų mokslinių įrodymų, kurie suteiktų pagrindą atmesti kukurūzų (linija T25) rizikos aplinkai vertinimą ir pagrįstų draudimą Austrijoje naudoti produktą ir juo prekiauti.(10) Kadangi esant tokioms aplinkybėms nebuvo pagrindo manyti, kad produktas kelia pavojų žmonių sveikatai ar aplinkai, 2004 m. lapkričio 29 d. Komisija pateikė sprendimo, kuriuo reikalaujama, kad Austrija panaikintų laikinąją apsaugos priemonę, projektą svarstyti Direktyvos 2001/18/EB 30 straipsniu įsteigtam komitetui tos direktyvos 30 straipsnio 2 dalyje nustatyta tvarka.(11) Tačiau komitetas nuomonės nepateikė, ir Komisija, remdamasi 1999 m. birželio 28 d. Tarybos sprendimo 1999/468/EB, nustatančio Komisijos naudojimosi jai suteiktais įgyvendinimo įgaliojimais tvarką[15], 5 straipsnio 4 dalimi, Tarybai pateikė pasiūlymą dėl priemonių, kurių turi būti imtasi.(12) 2005 m. birželio 24 d. Taryba, remdamasi Sprendimo 1999/468/EB 5 straipsnio 6 dalimi, kvalifikuota balsų dauguma šį pasiūlymą atmetė.(13) Taryba savo pareiškime pažymėjo, kad „dar yra tam tikrų neaiškumų, susijusių su šios (-ių) genetiškai modifikuotų kukurūzų veislės (-ių) [...] T25 linijos nacionalinių apsaugos sąlygų priemonėmis rinkoje“ ir paragino Komisiją „rinkti papildomus mokslinius įrodymus, susijusius su šiuo GMO, ir toliau vertinti, ar [Austrija] pagrįstai taiko laikinąją atsargumo priemonę, kuria siekiama sustabdyti [produkto] teikimą rinkai, ir ar tokiam organizmui suteiktas leidimas vis dar atitinka Direktyvos 2001/18/EB saugumo reikalavimus“.(14) 2005 m. lapkričio mėnesį Komisija vėl pasiteiravo EMST, ar yra mokslinis pagrindas manyti, kad tolesnis T25 linijos kukurūzų teikimas rinkai gali turėti neigiamą poveikį žmonių sveikatai ar aplinkai, jeigu laikomasi leidime nustatytų reikalavimų. Visų pirma paprašyta, kad EMST atsižvelgtų į mokslinius duomenis, gautus po to, kai buvo pateikta ankstesnė mokslinė išvada dėl šio GMO saugumo.(15) 2006 m. kovo 29 d. EMST pateikė nuomonę[16], kurioje priėjo prie išvados, kad nėra pagrindo manyti, jog tolesnis kukurūzų (linija T25) teikimas rinkai gali turėti neigiamą poveikį žmonių ir gyvūnų sveikatai ar aplinkai, jeigu laikomasi leidime nustatytų reikalavimų.(16) Pagal Tarybos sprendimo 1999/468/EB 5 straipsnio 6 dalį Komisija pateikė Tarybai pasiūlymą reikalauti, kad Austrija panaikintų savo apsaugos priemonę.(17) Pagal Tarybos sprendimo 1999/468/EB 5 straipsnio 6 dalį 2006 m. gruodžio 18 d. Aplinkos taryba kvalifikuota balsų dauguma pasiūlymui nepritarė.(18) Savo sprendime Taryba paminėjo Direktyvoje 2001/18/EB numatytą rizikos aplinkai vertinimą ir nurodė, kad „atliekant rizikos aplinkai vertinimą būtina sistemiškiau atsižvelgti į Europos Sąjungoje egzistuojančią žemės ūkio struktūrų ir regionų ekologinių ypatybių įvairovę“.(19) Pagal Tarybos sprendimo 1999/468/EB 5 straipsnio 6 dalį Komisija, atsižvelgdama į 2006 m. gruodžio 18 d. Tarybos sprendimą, kuriame kalbama tik apie Austrijos apsaugos sąlygos aplinkosaugos aspektus, t.y. auginimo aspektus, pateikė iš dalies pakeistą pasiūlymą.(20) Austrija ėmėsi rinkti su šiais aspektais susijusius mokslinius įrodymus, kuriais, Austrijos nuomone, galima laikinai pagrįsti apsaugos sąlygos taikymą, ypač atsižvelgiant į „žemės ūkio struktūrų ir regionų ekologinių ypatybių įvairovę“, kaip nurodyta pirmiau minėto Tarybos sprendimo 3 konstatuojamojoje dalyje. Pagal Direktyvos 2001/18/EB 23 straipsnį Austrija raginama Komisijai pateikti visus surinktus mokslinius įrodymus ir naują rizikos vertinimą, kai tik jis bus užbaigtas, ir apie tai informuoti visas valstybes nares.(21) Priimdama sprendimą dėl pirmiau minėtų Austrijos priemonės aspektų Komisija atsižvelgs į Austrijos pateiktus duomenis bei mokslinį vertinimą ir vadovausis Direktyvos 2001/18/EB 23 straipsniu.(22) Iš Zea mays L. kukurūzų (linija T25) gaminamų maisto produktų ir pašarų saugumo aspektai (įskaitant importą ir perdirbimą), kuriems taikomas pagal Direktyvą 90/220/EEB suteiktas leidimas, yra vienodi visoje Europoje; juos įvertinusi EMST nustatė, kad mažai tikėtina, jog šis produktas sukeltų kokį nors neigiamą poveikį žmonių ir gyvūnų sveikatai.(23) Komisijos pasiūlyme atsižvelgiama tik į Austrijos draudimo aspektus, susijusius su maisto produktais ir pašarais, t.y. į draudimą importuoti ir perdirbti neapdorotus kukurūzų grūdus kaip žaliavą, kuri būtų toliau perdirbama arba tiesiogiai naudojama kaip maisto produktai ar pašarai.(24) Atsižvelgiant į pirmiau išdėstytas aplinkybes Austrija turėtų nebetaikyti savo apsaugos priemonių bent jau Zea mays L. kukurūzų (linija T25) importui ir perdirbimui į maisto produktus ir pašarus,PRIĖMĖ ŠĮ SPRENDIMĄ:1 straipsnisAustrijos taikomos priemonės, kuriomis draudžiama importuoti ir į maisto produktus bei pašarus perdirbti genetiškai modifikuotus Zea mays L. kukurūzus (linija T25), kuriuos leista teikti rinkai Sprendimu 98/294/EB, pagal Direktyvos 2001/18/EB 23 straipsnį nėra pagrįstos.2 straipsnisNe vėliau kaip per 20 dienų po pranešimo gavimo Austrija imasi reikiamų veiksmų ir nustoja taikyti draudimą importuoti ir į maisto produktus bei pašarus perdirbti Zea mays L. kukurūzus (linija T25).3 straipsnisŠis sprendimas skirtas Austrijos Respublikai.Priimta Briuselyje 2007 [...].Tarybos varduPirmininkas [1] OL L 117, 1990 5 8, p. 15.[2] OL L 43, 1997 2 14, p. 1.[3] OL L 106, 2003 10 18, p. 1.[4] OL L 106, 2001 4 17, p. 1.[5] OL L 31, 2002 2 1, p. 1 Reglamentas su paskutiniais pakeitimais, padarytais Komisijos reglamentu (EB) Nr. 575/2006 (OL L 100, 2006 4 8, p. 3).[6] Komisijos prašymu Genetiškai modifikuotų organizmų mokslinės grupės pateikta nuomonė dėl Austrijos taikomo Direktyvos 2001/18/EB 23 straipsnio, EMST leidinys (2004) 78, p. 1–13.[7] Komisijos prašymu Genetiškai modifikuotų organizmų mokslinės grupės pateikta nuomonė apie genetiškai modifikuotus pasėlius (kukurūzai Bt176, kukurūzai MON810, kukurūzai T25, aliejiniai rapsai Topas 19/2 ir aliejiniai rapsai Ms1xRf1), kuriems pagal Direktyvos 90/220/EEB 16 straipsnį taikoma apsaugos sąlyga, EMST leidinys (2006) 338, p. 1–15.[8] OL L 106, 2001 4 17, p. 1.[9] OL L 131, 1998 5 5, p. 32.[10] OL L 117, 1990 5 8, p. 15.[11] OL L 43, 1997 2 14, p. 1.[12] OL L 106, 2003 10 18, p. 1.[13] OL L 31, 2002 2 1, p. 1 Reglamentas su paskutiniais pakeitimais, padarytais Komisijos reglamentu (EB) Nr. 575/2006 (OL L 100, 2006 4 8, p. 3).[14] Komisijos prašymu Genetiškai modifikuotų organizmų mokslinės grupės pateikta nuomonė dėl Austrijos taikomo Direktyvos 2001/18/EB 23 straipsnio, EMST leidinys (2004) 78, p. 1–13.[15] OL L 184, 1999 7 17, p. 23.[16] Komisijos prašymu Genetiškai modifikuotų organizmų mokslinės grupės pateikta nuomonė apie genetiškai modifikuotus pasėlius (kukurūzai Bt176, kukurūzai MON810, kukurūzai T25, aliejiniai rapsai Topas 19/2 ir aliejiniai rapsai Ms1xRf1), kuriems pagal Direktyvos 90/220/EEB 16 straipsnį taikoma apsaugos sąlyga, EMST leidinys (2006) 338, p. 1–15.


type: contracts

text:
 20.7.2017
 MT
 Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea
 L 189/34
 DEĊIŻJONI TAL-KUMITAT KONĠUNT TAŻ-ŻEE
 Nru 24/2016
 tal-5 ta' Frar 2016
 li temenda l-Anness II (Regolamenti tekniċi, standards, ittestjar u ċertifikazzjoni) u l-Anness IV (Enerġija) tal-Ftehim ŻEE [2017/1307]
 IL-KUMITAT KONĠUNT TAŻ-ŻEE,
 Wara li kkunsidra l-Ftehim dwar iż-Żona Ekonomika Ewropea (“il-Ftehim ŻEE”), u b'mod partikolari l-Artikolu 98 tiegħu,
 Billi:
 (1)
 Ir-Regolament ta' Delega tal-Kummissjoni (UE) Nru 518/2014 tal-5 ta' Marzu 2014 li jemenda r-Regolamenti Delegati tal-Kummissjoni (UE) Nru 1059/2010, (UE) Nru 1060/2010, (UE) Nru 1061/2010, (UE) Nru 1062/2010, (UE) Nru 626/2011, (UE) Nru 392/2012, (UE) Nru 874/2012, (UE) Nru 665/2013, (UE) Nru 811/2013 u (UE) Nru 812/2013 dwar it-tikkettar ta' prodotti b'rabta mal-enerġija fuq l-Internet (1), kif ikkoreġut mill-ĠU L 244, 19.9.2015, p. 60, għandu jiġi inkorporat fil-Ftehim ŻEE.
 (2)
 L-Annessi II u IV tal-Ftehim ŻEE għandhom għalhekk jiġu emendati skont dan.
 ADOTTA DIN ID-DEĊIŻJONI:
 Artikolu 1
 Dan li ġej jiżdied fil-punti 4c (ir-Regolament ta' Delega tal-Kummissjoni (UE) Nru 392/2012), 4e (ir-Regolament ta' Delega tal-Kummissjoni (UE) Nru 874/2012), 4i (ir-Regolament ta' Delega tal-Kummissjoni (UE) Nru 1059/2010), 4j (ir-Regolament ta' Delega tal-Kummissjoni (UE) Nru 1060/2010), 4k (ir-Regolament ta' Delega tal-Kummissjoni (UE) Nru 1061/2010), 4l (ir-Regolament ta' Delega tal-Kummissjoni (UE) Nru 1062/2010), 4m (ir-Regolament ta' Delega tal-Kummissjoni (UE) Nru 626/2011), 4n (ir-Regolament ta' Delega tal-Kummissjoni (UE) Nru 665/2013), 4s (ir-Regolament ta' Delega tal-Kummissjoni (UE) Nru 811/2013) u 4t (ir-Regolament ta' Delega tal-Kummissjoni (UE) Nru 812/2013) tal-Kapitolu IV tal-Anness II tal-Ftehim ŻEE:
 “, kif emendat bi:
 —
 32014 R 0518: Ir-Regolament ta' Delega tal-Kummissjoni (UE) Nru 518/2014 tal-5 ta' Marzu 2014 (ĠU L 147, 17.5.2014, p. 1), kif koreġut permezz tal-ĠU L 244, 19.9.2015, p. 60.”
 Artikolu 2
 Dan li ġej jiżdied fil-punti 11c (ir-Regolament ta' Delega tal-Kummissjoni (UE) Nru 392/2012), 11e (ir-Regolament ta' Delega tal-Kummissjoni (UE) Nru 874/2012), 11i (ir-Regolament ta' Delega tal-Kummissjoni (UE) Nru 1059/2010), 11j (ir-Regolament ta' Delega tal-Kummissjoni (UE) Nru 1060/2010), 11k (ir-Regolament ta' Delega tal-Kummissjoni (UE) Nru 1061/2010), 11l (ir-Regolament ta' Delega tal-Kummissjoni (UE) Nru 1062/2010), 11m (ir-Regolament ta' Delega tal-Kummissjoni (UE) Nru 626/2011), 11n (ir-Regolament ta' Delega tal-Kummissjoni (UE) Nru 665/2013), 11s (ir-Regolament ta' Delega tal-Kummissjoni (UE) Nru 811/2013) u 11t (ir-Regolament ta' Delega tal-Kummissjoni (UE) Nru 812/2013) tal-Anness IV tal-Ftehim ŻEE:
 “, kif emendat bi:
 —
 32014 R 0518: Ir-Regolament ta' Delega tal-Kummissjoni (UE) Nru 518/2014 tal-5 ta' Marzu 2014 (ĠU L 147, 17.5.2014, p. 1), kif koreġut permezz tal-ĠU L 244, 19.9.2015, p. 60.”
 Artikolu 3
 It-testi tar-Regolament ta' Delega (UE) Nru 518/2014, hekk kif koreġuti mill-ĠU L 244, 19.9.2015, p. 60, bil-lingwa Islandiża u dik Norveġiża, li jiġu ppubblikati fis-Suppliment taż-ŻEE ta' Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea, ikunu awtentiċi.
 Artikolu 4
 Din id-Deċiżjoni għandha tidħol fis-seħħ fis-6 ta' Frar 2016, bil-kundizzjoni li jkunu saru n-notifiki kollha skont l-Artikolu 103(1) tal-Ftehim ŻEE (*1).
 Artikolu 5
 Din id-Deċiżjoni għandha tiġi ppubblikata fit-Taqsima taż-ŻEE u fis-Suppliment taż-ŻEE ta' Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.
 Magħmul fi Brussell, il-5 ta' Frar 2016.
 Għall-Kumitat Konġunt taż-ŻEE
 Il-President
 Claude MAERTEN
 (1) ĠU L 147, 17.5.2014, p. 1.
 (*1) L-ebda rekwiżiti kostituzzjonali ma huma indikati.


text:
 30.10.2014
 PT
 Jornal Oficial da União Europeia
 L 310/67
 DECISÃO DO COMITÉ MISTO DO EEE
 N.o 99/2014
 de 16 de maio de 2014
 que altera o anexo XVI (Contratos públicos) do Acordo EEE
 O COMITÉ MISTO DO EEE,
 Tendo em conta o Acordo sobre o Espaço Económico Europeu, a seguir designado por «Acordo EEE», nomeadamente o artigo 98.o,
 Considerando o seguinte:
 (1)
 O Regulamento (UE) n.o 1336/2013 da Comissão, de 13 de dezembro de 2013, que altera as Diretivas 2004/17/CE, 2004/18/CE e 2009/81/CE do Parlamento Europeu e do Conselho no respeitante aos limiares de aplicação no contexto dos processos de adjudicação de contratos (1), deve ser incorporado no Acordo EEE.
 (2)
 O anexo XVI do Acordo EEE deve, por conseguinte, ser alterado em conformidade,
 ADOTOU A PRESENTE DECISÃO:
 Artigo 1.o
 No anexo XVI do Acordo EEE, aos pontos 2 (Diretiva 2004/18/CE do Parlamento Europeu e do Conselho), 4 (Diretiva 2004/17/CE do Parlamento Europeu e do Conselho) e 5c (Diretiva 2009/81/CE do Parlamento Europeu e do Conselho) é aditado o seguinte travessão:
 «—
 32013 R 1336: Regulamento (UE) n.o 1336/2013 da Comissão, de 13 de dezembro de 2013 (JO L 335 de 14.12.2013, p. 17).»
 Artigo 2.o
 Fazem fé os textos do Regulamento (UE) n.o 1336/2013 nas línguas islandesa e norueguesa, que serão publicados no Suplemento EEE do Jornal Oficial da União Europeia.
 Artigo 3.o
 A presente decisão entra em vigor em 17 de maio de 2014, desde que tenham sido efetuadas todas as notificações previstas no artigo 103.o, n.o 1, do Acordo EEE (2).
 Artigo 4.o
 A presente decisão é publicada na Secção EEE e no Suplemento EEE do Jornal Oficial da União Europeia.
 Feito em Bruxelas, em 16 de maio de 2014.
 Pelo Comité Misto do EEE
 O Presidente
 Gianluca GRIPPA
 (1) JO L 335 de 14.12.2013, p. 17.
 (2) Não foram indicados requisitos constitucionais.


text:
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Βρυξέλλες, 16.7.2021
 COM(2021) 318 final
 2021/0221(NLE)
 Πρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 σχετικά με τη θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο του Συμβουλίου Σύνδεσης που συστάθηκε με την ευρωμεσογειακή συμφωνία σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου, αφετέρου, όσον αφορά την παράταση των προτεραιοτήτων της εταιρικής σχέσης ΕΕ-Αιγύπτου έως ότου εγκριθούν νέα επικαιροποιημένα κοινά έγγραφα από την ΕΕ και την Αίγυπτο
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 1.Αντικείμενο της πρότασης
 Η παρούσα πρόταση αφορά την απόφαση για τον καθορισμό της θέσης που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης στο πλαίσιο του Συμβουλίου Σύνδεσης που συστάθηκε με την ευρωμεσογειακή συμφωνία σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου, αφετέρου, σε σχέση με την προβλεπόμενη έκδοση απόφασης για την παράταση των προτεραιοτήτων της εταιρικής σχέσης ΕΕ-Αιγύπτου έως ότου εγκριθούν νέα επικαιροποιημένα κοινά έγγραφα από την ΕΕ και την Αίγυπτο.
 2.Πλαίσιο της πρότασης
 2.1.Η συμφωνία σύνδεσης
 Η ευρωμεσογειακή συμφωνία σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου, αφετέρου (στο εξής: συμφωνία σύνδεσης), υπεγράφη στις 25 Ιουνίου 2001 και τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουνίου 2004. Η συμφωνία σύνδεσης αποτελεί τη νομική βάση για τις διμερείς σχέσεις μεταξύ της ΕΕ και της Αιγύπτου. Στόχοι της συμφωνίας είναι:
 –να παράσχει κατάλληλο πλαίσιο για τον πολιτικό διάλογο, ο οποίος θα επιτρέψει την ανάπτυξη στενών πολιτικών σχέσεων μεταξύ των μερών,
 –να καθορίσει τους όρους της προοδευτικής απελευθέρωσης των συναλλαγών στον τομέα των εμπορευμάτων, των υπηρεσιών και των κεφαλαίων,
 –να στηρίξει την ανάπτυξη ισόρροπων οικονομικών και κοινωνικών σχέσεων μεταξύ των μερών μέσω του διαλόγου και της συνεργασίας,
 –να διευκολύνει την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της Αιγύπτου,
 –να ενθαρρύνει την περιφερειακή συνεργασία με σκοπό την εδραίωση ειρηνικής συνύπαρξης και οικονομικής και πολιτικής σταθερότητας,
 –να προωθήσει τη συνεργασία σε άλλους τομείς αμοιβαίου ενδιαφέροντος.
 2.2.Το Συμβούλιο Σύνδεσης
 Με τη συμφωνία σύνδεσης συστήνεται Συμβούλιο Σύνδεσης, το οποίο έχει την εξουσία λήψης αποφάσεων με σκοπό την επίτευξη των στόχων της συμφωνίας στις περιπτώσεις για τις οποίες υπάρχει σχετική πρόβλεψη. Οι αποφάσεις είναι δεσμευτικές για τα μέρη. Το Συμβούλιο Σύνδεσης μπορεί επίσης να διατυπώνει συστάσεις. Σύμφωνα με τον εσωτερικό κανονισμό του, η προεδρία του Συμβουλίου Σύνδεσης ασκείται εναλλάξ από την ΕΕ και την Αίγυπτο για περίοδο 12 μηνών. Το Συμβούλιο Σύνδεσης συνέρχεται τακτικά σε υπουργικό επίπεδο μία φορά το χρόνο. Έκτακτες συνεδριάσεις του Συμβουλίου Σύνδεσης μπορεί να πραγματοποιούνται με συμφωνία των μερών, μετά από αίτηση ενός εξ αυτών.
 2.3.Η προς έκδοση πράξη του Συμβουλίου Σύνδεσης
 Το Συμβούλιο Σύνδεσης πρόκειται να εκδώσει απόφαση σχετικά με την παράταση των προτεραιοτήτων της εταιρικής σχέσης ΕΕ-Αιγύπτου για την περίοδο 2017-2020 έως ότου εγκριθούν νέα επικαιροποιημένα κοινά έγγραφα από την ΕΕ και την Αίγυπτο. Σύμφωνα με το άρθρο 10 του εσωτερικού κανονισμού του Συμβουλίου Σύνδεσης, η απόφαση θα εγκριθεί με γραπτή διαδικασία.
 3.Θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης
 Η θέση που πρέπει να λάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση στο Συμβούλιο Σύνδεσης, το οποίο συστάθηκε με τη συμφωνία σύνδεσης, για την έκδοση απόφασης σχετικά με την παράταση των προτεραιοτήτων της εταιρικής σχέσης ΕΕ-Αιγύπτου, βασίζεται στο κείμενο της απόφασης που επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση.
 Η ΕΕ και η Αίγυπτος ενέκριναν τις κοινές προτεραιότητες της εταιρικής σχέσης για την περίοδο 2017-2020 κατά το 7ο Συμβούλιο Σύνδεσης ΕΕ-Αιγύπτου, στις 25 Ιουλίου 2017.
 Στο πλαίσιο της εξελισσόμενης διαδικασίας ανανέωσης της εταιρικής σχέσης της ΕΕ με τη Νότια Γειτονία και μετά την έγκριση του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου 2021-2027 και του νέου Μηχανισμού Γειτονίας, Ανάπτυξης και Διεθνούς Συνεργασίας (ΜΓΑΔΣ), η εκπόνηση και η έγκριση νέων επικαιροποιημένων κοινών εγγράφων με τις χώρες της Νότιας Γειτονίας, συμπεριλαμβανομένης της Αιγύπτου, προγραμματίζεται για το 2021. Στο πλαίσιο αυτό και για να αποφευχθεί τυχόν κενό μεταξύ της λήξης ισχύος των προτεραιοτήτων της εταιρικής σχέσης ΕΕ-Αιγύπτου και της έγκρισης νέων προτεραιοτήτων, είναι προς το συμφέρον των μερών να παρατείνουν τις τρέχουσες προτεραιότητες της εταιρικής σχέσης έως ότου εγκριθούν νέες επικαιροποιημένες προτεραιότητες.
 4.Νομική βάση
 4.1.Διαδικαστική νομική βάση
 4.1.1.Αρχές
 Το άρθρο 218 παράγραφος 9 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) προβλέπει την έκδοση αποφάσεων για τον καθορισμό «των θέσεων που θα πρέπει να ληφθούν, εξ ονόματος της Ένωσης, σε όργανο που συνιστάται από δεδομένη συμφωνία, όταν το εν λόγω όργανο καλείται να θεσπίσει πράξεις που παράγουν έννομα αποτελέσματα, με εξαίρεση τις πράξεις που συμπληρώνουν ή τροποποιούν το θεσμικό πλαίσιο της συμφωνίας».
 Η έννοια των «πράξεων που παράγουν έννομα αποτελέσματα» περιλαμβάνει πράξεις που παράγουν έννομα αποτελέσματα δυνάμει των κανόνων του διεθνούς δικαίου που διέπουν το εκάστοτε όργανο. Περιλαμβάνει επίσης κείμενα που δεν έχουν μεν δεσμευτική ισχύ βάσει του διεθνούς δικαίου, αλλά «επηρεάζουν με καθοριστικό τρόπο το περιεχόμενο των ρυθμίσεων που θεσπίζει ο νομοθέτης της Ένωσης»
 1
 .
 4.1.2.Εφαρμογή στην προκείμενη περίπτωση
 Το Συμβούλιο Σύνδεσης είναι όργανο που έχει συσταθεί με συμφωνία, και συγκεκριμένα με τη συμφωνία συνδέσεως.
 Η πράξη την οποία καλείται να θεσπίσει το Συμβούλιο Σύνδεσης είναι πράξη που παράγει έννομα αποτελέσματα. Η προς έκδοση πράξη παράγει έννομα αποτελέσματα διότι θα παρατείνει τις τρέχουσες προτεραιότητες της εταιρικής σχέσης έως ότου εγκριθούν νέα επικαιροποιημένα κοινά έγγραφα.
 Συνεπώς, η διαδικαστική νομική βάση για την προτεινόμενη απόφαση είναι το άρθρο 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ.
 4.2.Ουσιαστική νομική βάση
 4.2.1.Αρχές
 Η ουσιαστική νομική βάση για την έκδοση απόφασης δυνάμει του άρθρου 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ εξαρτάται πρωτίστως από τον στόχο και το περιεχόμενο της προς έκδοση πράξης σε σχέση με την οποία λαμβάνεται θέση εξ ονόματος της Ένωσης. Αν η προς έκδοση πράξη επιδιώκει διττό σκοπό ή έχει δύο συνιστώσες και αν ένας από τους σκοπούς ή μία από τις συνιστώσες μπορεί να χαρακτηριστεί κύριος/-α, ενώ ο/η άλλος/-η έχει απλώς παρεπόμενο χαρακτήρα, η απόφαση δυνάμει του άρθρου 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ πρέπει να στηρίζεται σε μία και μόνο ουσιαστική νομική βάση, ήτοι εκείνη που επιβάλλει ο κύριος ή πρωτεύων σκοπός ή συνιστώσα.
 4.2.2.Εφαρμογή στην προκείμενη περίπτωση
 Ο κύριος στόχος και το περιεχόμενο της προς έκδοση πράξης αφορούν τη συνεργασία με τρίτη χώρα στο πλαίσιο συμφωνίας σύνδεσης και της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας.
 Ως εκ τούτου, η ουσιαστική νομική βάση για την προτεινόμενη απόφαση είναι το άρθρο 217.
 4.3.Συμπέρασμα
 Το άρθρο 217 σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ θα πρέπει να αποτελέσουν τη νομική βάση της προτεινόμενης απόφασης.
 5.Δημοσίευση της προς έκδοση πράξης
 Δεδομένου ότι η πράξη του Συμβουλίου Σύνδεσης θα τροποποιήσει τη διάρκεια ισχύος των προτεραιοτήτων της εταιρικής σχέσης ΕΕ-Αιγύπτου, θα πρέπει να δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης μόλις εγκριθεί.
 2021/0221 (NLE)
 Πρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 σχετικά με τη θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο του Συμβουλίου Σύνδεσης που συστάθηκε με την ευρωμεσογειακή συμφωνία σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου, αφετέρου, όσον αφορά την παράταση των προτεραιοτήτων της εταιρικής σχέσης ΕΕ-Αιγύπτου έως ότου εγκριθούν νέα επικαιροποιημένα κοινά έγγραφα από την ΕΕ και την Αίγυπτο
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
 Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 217 σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9,
 Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1)Η ευρωμεσογειακή συμφωνία σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου, αφετέρου, υπεγράφη στις 25 Ιουνίου 2001 και τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουνίου 2004
 2
 .
 (2)Οι προτεραιότητες της εταιρικής σχέσης ΕΕ-Αιγύπτου εγκρίθηκαν από το Συμβούλιο Σύνδεσης στις 25 Ιουλίου 2017
 3
 .
 (3)Αμφότερα τα μέρη συμφώνησαν για τη διατήρηση της ισχύος των προτεραιοτήτων της εταιρικής σχέσης ΕΕ-Αιγύπτου ως κατευθυντήριου εγγράφου για την εδραίωση της εταιρικής σχέσης εν αναμονή της έγκρισης νέων επικαιροποιημένων κοινών εγγράφων.
 (4)Σύμφωνα με το άρθρο 76 της ευρωμεσογειακής συμφωνίας, το Συμβούλιο Σύνδεσης μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις για την επίτευξη των στόχων της συμφωνίας.
 (5)Το Συμβούλιο Σύνδεσης πρόκειται να εκδώσει απόφαση με γραπτή διαδικασία για την παράταση των προτεραιοτήτων της εταιρικής σχέσης έως ότου εγκριθούν νέα επικαιροποιημένα κοινά έγγραφα μεταξύ της ΕΕ και της Αιγύπτου.
 (6)Κρίνεται σκόπιμο να καθοριστεί η θέση που θα πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης στο Συμβούλιο Σύνδεσης, καθώς η απόφαση θα είναι δεσμευτική για την Ένωση,
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
 Άρθρο 1
 Η θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης στο πλαίσιο του Συμβουλίου Σύνδεσης που συστάθηκε με την ευρωμεσογειακή συμφωνία σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου, αφετέρου, όσον αφορά την παράταση των προτεραιοτήτων της εταιρικής σχέσης ΕΕ-Αιγύπτου έως ότου εγκριθούν νέα επικαιροποιημένα κοινά έγγραφα από την ΕΕ και την Αίγυπτο, βασίζεται στο σχέδιο απόφασης του Συμβουλίου Σύνδεσης ΕΕ-Αιγύπτου που επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση.
 Άρθρο 2
 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Επιτροπή.
 Βρυξέλλες,
 Για το Συμβούλιο
 Ο/Η Πρόεδρος
 (1)
 Απόφαση του Δικαστηρίου της 7ης Οκτωβρίου 2014, Γερμανία κατά Συμβουλίου, υπόθεση C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, σκέψεις 61 έως 64.
 (2)
 Ευρωμεσογειακή συμφωνία σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου, αφετέρου, ΕΕ L 304 της 30.9.2004.
 (3)
 Σύσταση αριθ. 1/2017 του Συμβουλίου Σύνδεσης ΕΕ-Αιγύπτου, της 25ης Ιουλίου 2017, για τη συμφωνία σχετικά με τις προτεραιότητες της εταιρικής σχέσης ΕΕ–Αιγύπτου, EE L 255 της 3.10.2017, σ. 26.
 ---documentbreak---
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Βρυξέλλες, 16.7.2021
 COM(2021) 318 final
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
 της
 Πρότασης ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 σχετικά με τη θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο του Συμβουλίου Σύνδεσης που συστάθηκε με την ευρωμεσογειακή συμφωνία σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου, αφετέρου, όσον αφορά την παράταση των προτεραιοτήτων της εταιρικής σχέσης ΕΕ-Αιγύπτου έως ότου εγκριθούν νέα επικαιροποιημένα κοινά έγγραφα από την ΕΕ και την Αίγυπτο
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΡΙΘ. xx/2021 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΥΝΔΕΣΗΣ ΕΕ-ΑΙΓΥΠΤΟΥ
 της [ηη/μμ/εεεε]
 για τη συμφωνία σχετικά με την παράταση των προτεραιοτήτων της εταιρικής σχέσης ΕΕ-Αιγύπτου
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΥΝΔΕΣΗΣ ΕΕ–ΑΙΓΥΠΤΟΥ,
 Έχοντας υπόψη την ευρωμεσογειακή συμφωνία σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Αιγύπτου, αφετέρου (στο εξής: ευρωμεσογειακή συμφωνία),
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1)Η ευρωμεσογειακή συμφωνία σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου, αφετέρου, υπεγράφη στις 25 Ιουνίου 2001 και τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουνίου 2004
 1
 .
 (2)Σύμφωνα με το άρθρο 76 της ευρωμεσογειακής συμφωνίας, το Συμβούλιο Σύνδεσης μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις για την επίτευξη των στόχων της συμφωνίας.
 (3)Σύμφωνα με το άρθρο 86 της συμφωνίας, τα μέρη λαμβάνουν κάθε γενικό ή ειδικό μέτρο που απαιτείται για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους βάσει της συμφωνίας και φροντίζουν για την επίτευξη των στόχων που θέτει η συμφωνία.
 (4)Κατά το Συμβούλιο Σύνδεσης της 25ης Ιουλίου 2017, η ΕΕ και η Αίγυπτος ενέκριναν τις προτεραιότητες της εταιρικής σχέσης που θα δώσουν τις κατευθύνσεις στην εταιρική σχέση για την περίοδο 2017-2020
 2
 .
 (5)Κατόπιν επιστολής της ΕΕ, αμφότερα τα μέρη συμφώνησαν για τη διατήρηση της ισχύος των προτεραιοτήτων της εταιρικής σχέσης ΕΕ-Αιγύπτου ως κατευθυντήριου εγγράφου για την εδραίωση της εταιρικής σχέσης εν αναμονή της έγκρισης νέων επικαιροποιημένων κοινών εγγράφων.
 (6)Το άρθρο 10 του εσωτερικού κανονισμού του Συμβουλίου Σύνδεσης προβλέπει τη δυνατότητα λήψης αποφάσεων με γραπτή διαδικασία μεταξύ των συνόδων, εφόσον συμφωνήσουν τα μέρη,
 ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:
 Άρθρο 1
 Το Συμβούλιο Σύνδεσης, με γραπτή διαδικασία, αποφασίζει ότι οι προτεραιότητες της εταιρικής σχέσης ΕΕ-Αιγύπτου που εγκρίθηκαν κατά το Συμβούλιο Σύνδεσης ΕΕ-Αιγύπτου της 25ης Ιουλίου 2017 παρατείνονται έως ότου εγκριθούν νέα επικαιροποιημένα κοινά έγγραφα από την ΕΕ και την Αίγυπτο.
 Άρθρο 2
 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα της έκδοσής της.
 xx, [ημέρα μήνας έτος].
 Για το Συμβούλιο Σύνδεσης
 (1)
 Ευρωμεσογειακή συμφωνία σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου, αφετέρου, ΕΕ L 304 της 30.9.2004.
 (2)
 Σύσταση αριθ. 1/2017 του Συμβουλίου Σύνδεσης ΕΕ-Αιγύπτου, της 25ης Ιουλίου 2017, για τη συμφωνία σχετικά με τις προτεραιότητες της εταιρικής σχέσης ΕΕ–Αιγύπτου, EE L 255 της 3.10.2017, σ. 26.


type: other

text:
Resonance-funeraire.com - Nature juridique de l’opération de réduction de corps... Opposition à une exhumation...
 Le maire de la commune de Cannes est saisi tout à la fois d’une demande d’ouverture d’une concession dans le cimetière du Grand Jas afin qu’il y soit procédé à une réduction de corps, puis, lorsque de la place aura été libérée, d’une demande d’inhumation d’un héritier disposant du droit à l’inhumation dans cette sépulture. Or, arguant d’une déclaration de volonté écrite émanant du fils du défunt dont la réduction est demandée, le maire refuse cette réduction. C’est ce refus que la cour administrative de Marseille annule.
 Cet arrêt est pour nous l’occasion de nous intéresser à deux problèmes de droit, ici, indissociablement liés : quelle est la nature juridique de l’opération de réduction de corps, peut-on s’opposer à une exhumation demandée par le plus proche parent du défunt pour des raisons liées à la volonté manifestée par le défunt ?
 I - Réduction de corps et exhumation sont-elles synonymes ?
 La première question soulevée par cet arrêt est des plus actuelles, car elle fait l’objet d’une divergence de position entre le Conseil d’État et la Cour de cassation (voir sur ce point "Encadrement de l’opération de réduction de corps : un arrêt à contre-courant de la modernisation du droit funéraire", Cour de cassation, 16 juin 2011, n° 10-13580, note Ph. Dupuis, RLCT, septembre 2011, p. 38).
 En effet, cette opération, initialement, est le fruit de la pratique et n’a pas été prévue par le législateur. Le régime juridique des concessions funéraires, qu’elles soient collectives ou familiales, conduit à ce que, bien souvent, des personnes aient un droit à inhumation dans une sépulture, mais que celle-ci ne puisse plus les accueillir matériellement. La pratique administrative s’est alors développée de réunir les restes mortels d’un défunt ou même de plusieurs, consumés par leur séjour en terre, et à les déposer (réunir) dans une boîte à ossements ("reliquaire"), qui, tout en demeurant dans le caveau, permet néanmoins l’introduction de nouveaux cercueils.
 Le Conseil d’État valida cette opération (CE, 11 déc. 1987, n° 72998, Cne Contes c/ Cristini : Rec. CE 1987, p. 413 ; D. 1988, somm. p. 378, obs. F. Moderne et P. Bon) tout en distinguant explicitement la réduction de corps d’une exhumation. Longtemps, la position des juges judiciaires ne fut pas différente de celle de la juridiction administrative. Ainsi, la cour d’appel de Caen (CA Caen 1re chambre, section civile et commerciale, 19 mai 2005, RG n° 03/03750) estimait que, lorsque le corps réduit retournait dans la sépulture dont il était issu, il n’y avait pas exhumation, ou bien encore plus récemment la CA de Dijon (CA Dijon, chambre civile, n° 274A, RG n° 08/01394, 17 novembre 2009, Journal des Maires septembre 2010, p. 82, note Ph. Dupuis). Las, la Cour de cassation par un arrêt du 16 juin 2011 (précité) décida, d’ailleurs en cassation de l’arrêt de la CA de Dijon précité, d’assimiler cette opération à une exhumation.
 Un arrêt de la CAA de Douai (CAA Douai 31 mai 2012, n° 11DA00776) s’écarta de la jurisprudence du Conseil d’État, pourtant éminemment souhaitable sur ce sujet pour les raisons que nous allons évoquer. Cette jurisprudence du juge marseillais poursuit donc ce mouvement en affirmant "qu’une opération de réduction de corps doit s’analyser en une exhumation subordonnée tant à l’accord des plus proches parents des personnes défuntes qu’à l’autorisation préalable du maire de la commune".
 II - Une qualification juridique néfaste pour les familles et les communes !
 L’assimilation de la réduction de corps à une exhumation ne facilite pas le travail des communes, pour plusieurs raisons.
 La première est que, c’est uniquement à la demande du plus proche parent du défunt qu’est délivrée l’autorisation d’exhumation (CGCT, art. R. 2213-40). Celui-ci devrait normalement justifier de son état civil, de son domicile et de la qualité en vertu de laquelle il formule sa demande. Cette autorisation sera alors accordée par le maire de la commune où doit avoir lieu l’exhumation. Cette notion de plus proche parent n’est malheureusement pas définie dans les textes. Néanmoins, l’instruction générale relative à l’état civil du 11 mai 1999 indique (§ 426-7) que : "À titre indicatif et sous réserve de l’appréciation de tribunaux, en cas de conflit, l’ordre suivant peut être retenu pour la détermination du plus proche parent :
 - les frères et sœurs."
 La jurisprudence refuse l’exhumation lorsqu’une opposition familiale s’est fait jour, déniant au maire le pouvoir d’appréciation du degré de parenté des pétitionnaires avec le défunt pour lequel seul le TGI sera compétent. Ainsi, en présence d’une opposition familiale d’une quelconque nature, le maire doit surseoir à la délivrance de cette autorisation. Désormais, en gardant à l’esprit que les familles ne disposent que de six jours pour organiser les funérailles (CGCT, art. R. 2213-33), si la sépulture ne comporte plus de place disponible sans qu’une réduction ne soit nécessaire, il conviendra de demander au plus proche parent du corps dont on souhaite la réduction (qui n’est pas toujours aisé à contacter, et qui, surtout, n’est pas toujours le plus proche parent du défunt à inhumer) son autorisation.
 On se dirige ainsi tout droit à ce que la seule solution rapide et juridiquement sûre soit de demander la délivrance d’un nouvel emplacement à la commune, favorisant la consommation de l’espace disponible dans le cimetière. Ensuite, l’opération de réduction devra être nécessairement surveillée et devra donner lieu au paiement de vacations, à l’égal des exhumations (L. 2213-14 du CGCT).
 Enfin, la nouvelle qualification va aussi modifier les horaires des opérations de réduction. En effet, l’art. R. 2213-46 du CGCT dispose que : "Les exhumations sont toujours réalisées en dehors des heures d'ouverture du cimetière au public." La souplesse de gestion que pouvait offrir cette opération disparaît donc totalement.
 III - Demande d’exhumation et volonté du défunt
 À partir du moment où la CAA de Marseille décide d’assimiler la réduction de corps à une exhumation à la demande des familles, il devient inéluctable que le refus du maire soit annulé. Il est, par le passé, déjà advenu que la volonté présumée ou réelle du défunt puisse apparaître comme un motif de refus d’exhumation de la part des autorités municipales. La loi de 1887 relative à la liberté des funérailles n’énonce-t-elle pas que : "Tout majeur ou mineur émancipé, en état de tester, peut régler les conditions de ses funérailles... Sa volonté, exprimée dans un testament ou dans une déclaration faite en forme testamentaire, soit par-devant notaire, soit sous signature privée, a la même force qu’une disposition testamentaire relative aux biens..."
 On pourra ainsi parfaitement prévoir les modalités religieuses ou laïques de son inhumation, transmettre sa concession à un membre de la famille (unique transmission possible si la concession a reçu des défunts d’une famille), prévoir les modalités de son inhumation. Le Conseil d’État avait déjà répondu à la question posée à la CAA de Marseille, il y a longtemps, par la négative (CE 13 mai 1910, Houbdine : Rec. CE p. 391).
 Il n’est donc pas possible d’écarter par son testament toute exhumation de sa dépouille mortelle. En l’espèce, le fait que la manifestation de volonté rédigée en 1957 émane de surcroît d’un descendant du fondateur et du défunt dont la réduction a été demandée est relevé par le juge, qui d’ailleurs énonce qu’une action devant un juge judiciaire, garant du respect de la volonté des défunts, sera ouverte aux ayants droit de la concession familiale.
 Pourquoi alors une telle position, tandis que, paradoxalement, l’on érige en infraction le viol de la volonté du défunt quant aux modalités de l’organisation de ses funérailles. En effet, le Code pénal dispose que : "Toute personne qui donne aux funérailles un caractère contraire à la volonté du défunt ou à une décision judiciaire, volonté ou décision dont elle a connaissance, sera punie de six mois d'emprisonnement et de 7 500 € d'amende." (Art. 433-21-1 Code pénal cette opération est prévue à l’art. R. 2213-40 du Code Général des Collectivités Territoriales - CGCT), article inclus dans le chapitre relatif à la police des funérailles et des lieux de sépulture. L’exhumation est donc une autorisation que le maire délivre dans le cadre de ses pouvoirs de police, or il est impossible de renoncer à exercer un pouvoir de police sauf pour des motifs tirés eux-mêmes du respect de l’ordre public. Il est par exemple interdit à un maire de refuser de façon générale et absolue les exhumations dans le cimetière (CE 30 juin 1911 Coquillard, Rec. CE p. 765), ce type d’interdiction étant considéré comme contraire aux buts de la police administrative, qui est de réglementer des comportements licites et non de les interdire, puisque justement ils sont licites.
 L’exhumation est ainsi un droit opposable à l’Administration, comme le mentionne dans son ouvrage Marie-Thérèse Viel, "Droit funéraire et gestion des cimetières" : 2e éd. Berger-Levrault 1999 p. 262). Le refus d’exhumation doit alors s’interpréter comme un acte administratif défavorable qui doit être motivé et qui pourra faire l’objet d’un recours en excès de pouvoir dans les deux mois de sa notification au demandeur. Si la loi du 15 novembre 1887 relative à la liberté des funérailles permet donc à chacun de régler les conditions de ses funérailles en ce qui concerne notamment le mode de sépulture, il est néanmoins de jurisprudence constante que cela se déroule dans le cadre de la législation en vigueur (CE 29 juillet 2002, D. 2002 IR 2583). En l’occurrence, toute appréciation d’une clause testamentaire ne peut que relever de l’appréciation du juge civil.
 En cas de conflit entre un maire refusant une exhumation sur ce fondement et une personne la demandant (si cette personne est bien le plus proche parent du défunt), il convient là encore de surseoir à statuer et de renvoyer les parties devant le juge judiciaire pour qu’il apprécie la licéité des clauses du testament. Si aucun conflit n’existe et qu’aucun motif de police ne justifie le refus d’une exhumation, le maire devra l’accorder. C’est la logique qui sous-tend la motivation de cet arrêt ; qu’il nous soit néanmoins permis d’espérer que le Conseil d’État ou, mieux, le législateur vienne trancher le nœud gordien de cette affaire, la nature juridique de la réduction de corps...
 N° 12MA03431
 5e chambre - formation à 3
 Lions, avocat(s)
 Vu la requête, enregistrée au greffe de la cour le 7 août 2012, sous le no 12MA03431, présentée pour M. J... G... demeurant... et pour M. F... G... demeurant..., par Me B... ;
 MM. G... demandent à la cour :
 1°) de réformer le jugement n° 0904098 du 26 juin 2012 du tribunal administratif de Nice qui a rejeté leur demande tendant à l’annulation de la décision du 24 septembre 2009 par laquelle l’adjointe au maire de Cannes a refusé l’inhumation de leur père dans le caveau sis au cimetière du Grand Jas au n° 8 de l’allée des Jasmins et à la condamnation de la commune de Cannes à les indemniser des frais occasionnés et du préjudice moral subi par la décision du maire de Cannes portant refus d’inhumation qui leur a été opposée ;
 2°) d’annuler la décision susvisée ;
 3°) de substituer à cette décision l’autorisation, pour les ayants droit, de réduction des corps dans les deux caveaux ;
 4°) de condamner la commune de Cannes à leur verser la somme de 14 453 € au titre des dépenses à l’occasion de l’achat d’une nouvelle concession funéraire, ainsi que celle de 15 000 € tous préjudice confondus, notamment le préjudice moral subi par la famille ;
 5°) de mettre à la charge de la commune de Cannes la somme de 2 000 € sur le fondement des dispositions de l’art. L. 761-1 du Code de justice administrative ;
 Après avoir entendu au cours de l’audience publique du 5 septembre 2014 :
 - et les observations de Me I... pour la commune de Cannes ;
 1. Considérant que MM. G... relèvent appel du jugement du 26 juin 2012 du tribunal administratif de Nice qui a rejeté leur demande tendant à l’annulation de la décision du 24 septembre 2009 par laquelle l’adjointe au maire de Cannes a refusé l’inhumation de leur père dans le caveau situé au cimetière du Grand Jas au no 8 de l’allée des Jasmins et à la condamnation de la commune de Cannes à les indemniser des frais occasionnés et du préjudice moral subi par la décision du maire de Cannes portant refus d’inhumation qui leur a été opposée ;
 Sur les fins de non-recevoir opposées par la commune de Cannes :
 2. Considérant, en premier lieu, que MM. G... se sont régulièrement acquittés de la contribution à l’aide juridique dont ils produisent le timbre fiscal dématérialisé au dossier ; que la fin de non-recevoir opposée à ce titre par la commune doit, par suite, être écartée ;
 3. Considérant, en second lieu, qu’aux termes de l’art. R. 412-1 du Code de justice administrative : "La requête doit, à peine d’irrecevabilité, être accompagnée, sauf impossibilité justifiée, de la décision attaquée (...)" ;
 4. Considérant que, contrairement à ce que fait valoir la commune de Cannes, la requête de MM. G... est bien accompagnée d’une copie du jugement attaqué, conformément aux dispositions précitées de l’art. R. 412-1 du Code de justice administrative ; que, par suite, cette fin de non-recevoir doit être également écartée ;
 5. Considérant, en troisième lieu, qu’aux termes de l’art. R. 421-1 du Code de justice administrative : "Sauf en matière de travaux publics, la juridiction ne peut être saisie que par voie de recours formé contre une décision (...)" ;
 6. Considérant que MM.G..., avant d’introduire leur recours, n’ont pas fait une demande tendant à l’octroi d’une indemnité ; que, dans son mémoire en défense, la commune de Cannes n’a conclu au fond qu’à titre subsidiaire ; que, dès lors, le contentieux n’étant pas lié, les conclusions de la requête tendant à obtenir la condamnation de la commune de Cannes à verser aux requérants les sommes de 14 453 € et de 15 000 € ne sont pas recevables ;
 7. Considérant, d’une part, qu’aux termes de l’art. L. 2213-8 du CGCT : "Le maire assure la police des funérailles et des cimetières" ; qu’aux termes de l’art. L. 2213-9 du Code précité : "Sont soumis au pouvoir de police du maire le mode de transport des personnes décédées, le maintien de l’ordre et de la décence dans les cimetières, les inhumations et les exhumations, sans qu’il soit permis d’établir des distinctions ou des prescriptions particulières à raison des croyances ou du culte du défunt ou des circonstances qui ont accompagné sa mort" ;
 8. Considérant, d’autre part, qu’aux termes de l’art. R 2213-31 du CGCT, dans sa version applicable à la date de la décision attaquée : "L’inhumation dans le cimetière d’une commune du corps d’une personne décédée dans cette commune est autorisée par le maire de la commune. (...)" ; qu’aux termes de l’art. R. 2213-40 du même Code : "Toute demande d’exhumation est faite par le plus proche parent de la personne défunte. Celui-ci justifie de son état civil, de son domicile et de la qualité en vertu de laquelle il formule sa demande. / L’autorisation d’exhumer un corps est délivrée par le maire de la commune où doit avoir lieu l’exhumation. (...)" ; qu’une opération de réduction de corps doit s’analyser en une exhumation subordonnée tant à l’accord des plus proches parents des personnes défuntes qu’à l’autorisation préalable du maire de la commune ;
 9. Considérant qu’il ressort des pièces du dossier que, par une lettre en date du 3 septembre 2009, M. J... G... a demandé au maire de la commune de Cannes l’ouverture de la concession située no 8 allée des Jasmins du cimetière du Grand Jas afin de permettre le recueil de Mme C... veuve G... née D... et que ses restes mortels soient réinhumés dans ladite concession afin d’inhumer le corps de M. E... G... décédé le 3 septembre 2009 ; que, toutefois, le maire de la commune de Cannes qui ne pouvait légalement se fonder que sur un motif de police administrative ou sur la qualité du demandeur pour ne pas faire droit à la demande d’exhumation et de réduction du corps de Mme C... G... a commis une illégalité en opposant aux requérants, seuls héritiers vivants du défunt, la volonté écrite, enregistrée le 21 novembre 1957, de M. H... G..., fils de Mme C... G... et de M. A... G..., mentionnant formellement l’interdiction des réductions des corps de M. A... G..., de Mme A... G..., ainsi que du père Albert G..., inhumés dans le caveau précité ; qu’au surplus, s’agissant d’une concession familiale, le maire de la commune de Cannes ne pouvait valablement opposer aux requérants la volonté de M. H... G... qui n’est pas le fondateur de ladite concession ; que ce motif, qui pourrait servir de base à une instance des ayants droit de Mme C... G... devant l’autorité judiciaire, n’est pas au nombre de ceux à raison desquels le maire peut, dans l’exercice de ses pouvoirs de police, s’opposer à une exhumation ;
 10. Considérant qu’il résulte de tout ce qui précède que MM. G... sont fondés à soutenir que c’est à tort que, par le jugement attaqué, le tribunal administratif de Nice a rejeté leur demande ;
 11. Considérant que le présent arrêt n’implique pas, eu égard au motif sur lequel il se fonde pour annuler la décision attaquée du 24 septembre 2009, que la commune de Cannes accorde aux requérants l’autorisation de réduction de corps sollicitée ; que les conclusions à fin d’injonction présentées en ce sens doivent donc être rejetées ;
 12. Considérant qu’aux termes de l’art. L. 761-1 du Code de justice administrative : "Dans toutes les instances, le juge condamne la partie tenue aux dépens ou, à défaut, la partie perdante, à payer à l’autre partie la somme qu’il détermine, au titre des frais exposés et non compris dans les dépens. Le juge tient compte de l’équité ou de la situation économique de la partie condamnée. Il peut, même d’office, pour des raisons tirées des mêmes considérations, dire qu’il n’y a pas lieu à cette condamnation" ;
 13. Considérant que ces dispositions font obstacle à ce que MM.G..., qui ne sont pas dans la présente instance la partie perdante, versent à la commune de Cannes quelque somme que ce soit au titre des frais que celle-ci a exposés et non compris dans les dépens ; qu’il y a lieu, dans les circonstances de l’espèce, de mettre à la charge de la commune de Cannes la somme de 2 000 € au titre des frais exposés par MM. G... et non compris dans les dépens ;
 Art. 1er : Le jugement du 26 juin 2012 du tribunal administratif de Nice et la décision du 24 septembre 2009 de la commune de Cannes sont annulés.
 Art. 2 : La commune de Cannes versera à MM. G... une somme de 2 000 (deux mille) € au titre de l’art. L. 761-1 du Code de justice administrative.
 Art. 3 : Le surplus des conclusions de la requête de MM. G... et les conclusions de la commune de Cannes tendant à l’application de l’art. L. 761-1 du Code de justice administrative sont rejetés.
 Art. 4 : Le présent arrêt sera notifié à M. J... G..., à M. F... G... et à la commune de Cannes.


text:
Konsolės - www.kinect.lt
 Turime parduotuvėje (7)
 Panaudotas (8)
 - 4GB - LT3.0
 Xbox 360 Slim 250 GB RGH2 +...
 - 250 GB - Kinect RGH2 + 25 žaidimai
 - 4GB - Kinect - Kinect Adventures
 - 500 GB - Kinect - RGH2
 - 4GB - Kinect - LT3.0
 Xbox 360 4 GB + 5 žaidimai...
 - 4GB - 5 žaidimai
 + 4GB + DJ Hero pultas + DJ Hero 1 + DJ Hero 2
 150,00 € 185,00 € Išparduota
 - 250GB - RGH2
 175,00 € 199,00 € Išparduota
 - 250GB - Kinect - RGH2
 135,00 € 185,00 € Išparduota
 - 250GB - LT3.0
 Xbox 360 Slim 250 GB + Kinect...
 369,00 € 399,00 € Išparduota
 - 250GB - Kinect RGH2 + 25 žaidimai
 99,00 € 135,00 € Išparduota
 Paulius 2020-05-24
 Rasa 2020-05-22
 Joana 2020-05-14
 Karolis 2020-05-13
 Tomas 2020-05-13
 Evaldas 2020-05-12
 As 2020-05-12
 Greta 2020-05-12
 Ula Nina 2020-05-08
 Katažyna 2020-05-07
 Gintarė 2020-05-07
 Darius 2020-05-07


text:
Supportbedingungen - proxomed Medizintechnik, Fitnessgeräte & Trainingsgeräte
 Allgemeine Bedingungen für die Leistungen von Hotline-Support und Software-Wartung
 1.1 Die nachfolgenden Bedingungen regeln die Bereitstellung der proxomed Leistungen Hotline-Support und Softwarewartung durch proxomed und ihre Inanspruchnahme durch den Anwender, soweit diese Leistungen vom Anwender bestellt wurden.
 2.1 proxomed erbringt die nachfolgend beschriebenen Leistungen ausschließlich für Standardversionen der im Vertrag enthaltenen Softwareprodukte, sofern und soweit diese unverändert und in der von proxomed für deren Einsatz empfohlenen Konfiguration und Systemumgebung in der im Vertrag genannten Betriebsstätte des Anwenders genutzt werden.
 2.2 In den Vertragsumfang eingeschlossen und damit unterstützte Produkte im Sinne dieser Bedingungen sind die jeweils zuletzt von proxomed zur allgemeinen Vermarktung freigegebene Version eines Produkts und ihre Vorgängerversion. Vorgängerversionen werden mindestens sechs (6) Monate nach Erscheinen der Nachfolgeversion unterstützt.
 2.3 Produkte Dritter sind nicht Gegenstand dieser Vereinbarung, selbst wenn sie gemeinsam mit proxomed Produkten ausgeliefert worden sind.
 2.4 Die Erbringung der vertragsgegenständlichen Leistungen für weitere Betriebsstätten ist nach Vereinbarung gegen Zahlung einer zusätzlichen Vergütung möglich.
 2.5 proxomed kann diese Allgemeinen Bedingungen ändern, indem sie die Änderungen den Anwendern im Einzelnen schriftlich mitteilt. Die Änderungen werden binnen eines Monats nach Zugang der Änderungsmitteilung beim Anwender wirksam. Erfolgen die Änderungen zu Ungunsten des Anwenders, kann er das Vertragsverhältnis zu proxomed binnen eines Monats nach Zugang der Änderungsmitteilung kündigen; tut er dies nicht, wird die Änderung mit Ablauf der Monatsfrist ihm gegenüber wirksam. Die Monatsfrist läuft nur, wenn der Anwender in der Änderungsmitteilung auf sein Kündigungsrecht hingewiesen wurde.
 § 3 Leistungsumfang Softwarewartung
 3.2 Kostenpflichtige Zurverfügungstellung von Upgrades, während der Vertragslaufzeit, wobei Upgrades technische Weiterentwicklungen und/oder funktionale Erweiterungen der im Rahmen dieser Vereinbarung unterstützten Standardprodukte ohne Änderung der wesentlichen programmtechnischen Grundlagen (z. B. Programmaufbau, Programmiersprache) und Funktionalitäten beinhalten. Der Programmname bleibt bei Upgrades unverändert, jedoch ändert sich die Versionsnummer des Produkts. proxomed kennzeichnet Upgrades als solche;
 3.3 Bereitstellung der von proxomed allgemein freigegebenen Änderungen des jeweils aktuellen Wartungsstandes der unterstützten Produkte ("Updates");
 3.4 Die Bereitstellung der Updates erfolgt online oder auf CD-ROM per Post.
 3.5 Annahme von Fehlermeldungen und Beseitigung von Fehlern der unterstützten Produkte im Rahmen des Update-Services oder allgemein freigegebenen Informationen zur Fehlerbehebung ("Service Packs");
 3.6 proxomed bestimmt den Inhalt von Upgrades, Updates und Service Packs nach eigenem Ermessen. Der Anwender hat insbesondere keinen Anspruch auf die Aufnahme zusätzlicher Funktionalitäten und Programmerweiterungen der unterstützten Produkte.
 § 4 Leistungsumfang Hotline-Support
 4.2 Individuelle Hotline-Beratung für die vom Vertragsgegenstand umfassten Software- Produkte durch proxomed über die von proxomed bekannt gegebenen Telefon- oder Telefax-Nummern oder Internet-Adressen. Im Rahmen der individuellen Hotline-Beratung beantwortet proxomed während ihrer allgemeinen Geschäftszeiten auf einen bestimmten Anwendungsfall (den Supportfall) bezogene Fragen zu den unterstützten Produkten, zur Produkt-Dokumentation sowie zu Programmablauf und Anwendung (Voraussetzung ist die vorherige Teilnahme an einer Schulung) der unterstützten Produkte im Rahmen der von proxomed in der Dokumentation mitgeteilten Konfiguration und Systemumgebung. Die aktuellen Geschäftszeiten teilt proxomed auf Anfrage mit;
 4.3 Ziel des Hotline-Supports ist es, den Anwender in die Lage zu versetzen, einzelne Anwendungsfälle sachgerecht durchführen zu können sowie Probleme selbst zu beheben oder zu umgehen. Eine Problemlösung ist jedoch nicht geschuldet, ebenso wenig eine allgemeine Einweisung oder Schulung in der Anwendung der unterstützten Produkte. Der Hotline- Support kann daher nur von entsprechend qualifizierten und im Umgang mit den unterstützten Produkten und der entsprechenden Systemumgebung erfahrenen Mitarbeitern des Anwenders in Anspruch genommen werden.
 5.1 Andere als die in diesen Bedingungen genannten Leistungen, wie z. B. Schulungen, Einweisungen, Software-Installationen, individuelle Formularanpassungen, Überprüfung von Datensicherungen und Vor-Ort-Support, sind nicht Gegenstand dieser Vereinbarung. Derartige Leistungen erbringt proxomed im Rahmen ihrer betrieblichen Möglichkeiten gegen gesondertes Entgelt nach ihrer allgemeinen Preisliste.
 § 6 Mitwirkungspflichten des Anwenders, Stammdatenwartung, Datensicherung
 6.1 Allgemeine Mitwirkungspflichten des Anwenders:
 6.2 Der Anwender benennt proxomed einen im Umgang mit den unterstützten Produkten geschulten, qualifizierten Mitarbeiter als Ansprechpartner sowie einen Stellvertreter. Er hat insbesondere dafür Sorge zu tragen, dass der Ansprechpartner oder ggf. ein vom Anwender beizuziehender Dritter von proxomed mitgeteilte oder zur Verfügung gestellte Handlungsanweisungen, Programmänderungen oder Lösungsschritte umsetzen kann.
 6.3 Der Anwender ist verpflichtet, stets die aktuelle Version der unterstützten Produkte einzusetzen.
 6.4 Der Anwender hat die für die Nutzung der unterstützten Produkte, insbesondere von Updates und Upgrades, notwendige technische Einsatzumgebung auf eigene Kosten zu gewährleisten und zu unterhalten. Zur Fehlerminimierung sollte die technische Einrichtung über proxomed beschafft werden.
 6.5 Der Anwender hat die zu einer angemessenen Abwicklung der Unterstützungsleistungen mittels Datenfernübertragung (Telefon, Fax, E-Mail, Internet-Anbindung) erforderliche Infrastruktur zu beschaffen und funktionsfähig zu erhalten.
 6.6 Bei Fehlermeldungen hat der Anwender die aufgetretenen Symptome, den von ihm eingesetzten Programmstand nebst Hardwarekonfiguration und Systemumgebung detailliert zu beschreiben, unter Verwendung der von proxomed zur Verfügung gestellten Formulare. Erforderlichenfalls sind die Mitarbeiter des Anwenders zur Zusammenarbeit mit den von proxomed beauftragten Servicemitarbeitern bei der Fehlersuche und Fehlerbehebung verpflichtet.
 6.7 Von proxomed mitgeteilte Passwörter oder Zugangsnummern für den Zugang zu Leistungen von proxomed sind vertraulich zu behandeln und angemessen gegen Missbrauch zu sichern.
 6.8 Der Anwender ist für die regelmäßige Sicherung seiner individuellen Daten verantwortlich. proxomed weist darauf hin, dass eine Datensicherung insbesondere vor jeder Support- oder Wartungsmaßnahme (z. B. vor dem Ändern, Anpassen oder Ersetzen einer Programmversion) erforderlich ist. Die vorgenommene Datensicherung ist im Rahmen einer Support- und Wartungsanforderung vollständig an proxomed herauszugeben, um proxomed die Vornahme einer Problemanalyse zu ermöglichen. Gibt der Anwender die gesicherten Daten nicht an proxomed heraus, ist proxomed nicht verpflichtet, zur Lösung des Problems beizutragen.
 6.9 Besondere Mitwirkungspflichten des Anwenders bei Inanspruchnahme der Softwarewartung:
 6.10 Der Anwender hat regelmäßig die von proxomed für die Erbringung der hiernach geschuldeten Leistungen bereitgehaltenen Abrufforen aufzusuchen und dort von proxomed zum Download bereitgehaltene Leistungen, Programme oder Programmteile abzurufen.
 6.11 Besondere Mitwirkungspflichten des Anwenders bei Inanspruchnahme des Hotline- Supports:
 6.12 Vor Inanspruchnahme des Hotline-Supports sollte der Anwender zunächst prüfen, ob eine Lösung für seine Frage bereits in im Handbuch, in den Schulungsunterlagen oder in einem eventuell von proxomed zur Verfügung gestellten Trouble-Shooting-Guide bereitgehalten wird.
 7.1 Für die vereinbarten Leistungen zahlt der Anwender eine monatliche Gebühr nach der jeweils gültigen allgemeinen Preisliste von proxomed zuzüglich der gesetzlichen Mehrwertsteuer. Die Rechnungsstellung erfolgt zu Beginn der Vertragslaufzeit für ein Jahr im Voraus und danach jährlich für ein Jahr im Voraus. Die Beträge sind jährlich nach Rechnungsstellung zur Zahlung fällig. Unbeschadet weitergehender Rechte ist proxomed zur Erbringung der nach diesem Vertrag geschuldeten Leistungen erst nach Eingang der fälligen Gebühren für den jeweiligen Abrechnungszeitraum verpflichtet.
 7.2 proxomed erstellt eine Rechnung für anfallende Gebühren, auf der die Mehrwertsteuer separat ausgewiesen ist.
 7.3 Erweitert der Anwender die Anzahl seiner im Bezug auf die vertragsgegenständliche Software nutzungsberechtigten Clients, erweitert sich im gleichen Maße automatisch der von ihm bezogene Support- und Softwarewartungsumfang. proxomed ist daher berechtigt, die sich für die entsprechende neue Anzahl von Clients anfallende Gebühr (vgl. Ziffer 7.1) lt. Preisliste ab dem Zeitpunkt, ab dem der Anwender die Clients nutzt in Rechnung zu stellen.
 7.4 proxomed ist zur Änderung der vertraglich festgelegten Gebühren berechtigt. proxomed kann frühestens nach Ablauf des ersten Vertragsjahres und maximal einmal im Kalenderjahr die in der Preisliste enthaltenen Gebühren mit Wirkung für Bestandsverträge der allgemeinen Preisentwicklung anpassen. Beträgt die Erhöhung der Gebühren mehr als 10% kann der Anwender binnen eines Monats nach Zugang der Änderungsmitteilung die Vereinbarung zu dem Zeitpunkt kündigen, an welchem die Erhöhung der Gebühren in Kraft treten soll.
 7.5 Gerät der Anwender in Zahlungsverzug, ist proxomed berechtigt, Verzugszinsen in Höhe von 5% über dem Basiszinssatz der Europäischen Zentralbank zu verlangen. Weitere Rechte von proxomed bleiben unberührt.
 7.6 Der Anwender ist zur Aufrechnung oder zur Geltendmachung von Zurückbehaltungsrechten nur befugt, wenn sein Gegenanspruch unstreitig oder rechtskräftig festgestellt ist.
 § 8 Umfang der eingeräumten Nutzungsrechte, Schutzrechte Dritter
 8.1 Soweit nicht im Einzelfall schriftlich etwas anderes vereinbart wird, erwirbt der Anwender an den von proxomed überlassenen Programmen und Programmteilen ein einfaches Nutzungsrecht zur bestimmungsgemäßen Ausführung des Programms oder Programmteils in dem Umfang und mit den Beschränkungen, wie sie für die durch sie ersetzten Programme oder Programmteile vereinbart sind.
 8.2 Informationen (z. B. Hilfetexte, Reviewer, Änderungsprotokolle), die proxomed über Online-Informationsdienste zum Abruf zur Verfügung stellt, darf der Anwender für eigene Zwecke vervielfältigen. Die Verbreitung dieser Informationen ist nicht gestattet. Der Anwender verpflichtet sich, proxomed von Schutzrechtsberührungen Dritter hinsichtlich der gelieferten proxomed Software unverzüglich in Kenntnis zu setzen und proxomed auf ihre Kosten die Rechtsverteidigung zu überlassen. PROXOMED ist berechtigt, aufgrund der Schutzrechtsbehauptungen Dritter notwendige Software- Änderungen auf eigene Kosten auch bei ausgelieferter und bezahlter Ware durchzuführen.
 § 9 Gewährleistung für Sach- und Rechtsmängel
 9.2 Offensichtliche Mängel hat der Anwender unverzüglich, spätestens binnen zwei Wochen nach Lieferung anzuzeigen. Sonstige Mängel sind unverzüglich nach Entdeckung anzuzeigen. Die Anzeige hat schriftlich auf den von proxomed zur Verfügung gestellten Formularen zu erfolgen. Ihr ist eine nachvollziehbare Beschreibung des Mangels beizufügen. Für nicht rechtzeitig angezeigte Mängel entfällt die Gewährleistung.
 9.3 Ziffer 9.2 gilt auch, wenn proxomed Produkte unkörperlich zum Download zur Verfügung stellt. Die Frist zur Anzeige offensichtlicher Mängel endet spätestens 12 Wochen nach Bereitstellung des jeweiligen Produkts im Internet seitens proxomed zum Download.
 9.4 proxomed ist nach eigener Wahl berechtigt, Mängel durch Beseitigung oder durch Lieferung mangelfreier Ware zu beheben. proxomed ist berechtigt, Mängel durch Überlassung eines neuen Releases zu beheben oder ohne zusätzliche Kosten für den Anwender solche Änderungen an dem Produkt durchzuführen, die aufgrund von Mängeln erforderlich werden, soweit dadurch die vertragsgegenständliche Leistung nicht mehr als nur unerheblich verändert wird.
 9.5 Soweit die Nutzung der Produkte durch den Mangel nicht unzumutbar eingeschränkt wird, beseitigt proxomed Mängel im Rahmen der Bereitstellung des nächsten Updates.
 9.6 Der Anwender unterstützt proxomed bei der Mängelbeseitigung und stellt insbesondere alle für die Mängelbeseitigung notwendigen Informationen und Unterlagen zur Verfügung.
 9.7 Stellt sich heraus, dass vom Anwender angeforderte und von proxomed erbrachte Leistungen nicht infolge einer Pflichtverletzung von proxomed erforderlich wurden, so hat der Anwender diese Leistungen zu vergüten und die proxomed entstandenen Kosten zu erstatten. proxomed wird bei der Berechnung ihre jeweils gültigen Stunden- und Reisekostensätze zugrunde legen.
 § 10 Haftung von proxomed
 10.1 proxomed haftet für Vorsatz und grobe Fahrlässigkeit proxomeds, ihrer gesetzlichen Vertreter oder Erfüllungsgehilfen sowie für Schäden aus der Verletzung des Lebens, des Körpers oder der Gesundheit, die auf einer schuldhaften Pflichtverletzung beruhen, die proxomed, ihre gesetzlichen Vertreter oder Erfüllungsgehilfen zu vertreten haben.
 10.2 Im Übrigen ist die Haftung ausgeschlossen, insbesondere haftet proxomed nicht für Mangelfolgeschäden, Vermögensschäden oder Nutzungsausfall.
 10.3 Eine eventuelle Haftung ist auf die Deckungssumme der Betriebshaftpflichtversicherung von proxomed beschränkt.
 10.4 proxomed haftet nicht für Schäden, soweit der Anwender deren Eintritt durch ihm zumutbare Maßnahmen – insbesondere Programm- und Datensicherung – hätte verhindern können.
 10.5 Die vorstehenden Haftungsregelungen gelten auch zugunsten der Angestellten und sonstigen Erfüllungsgehilfen von proxomed.
 10.6 Die Regelungen des Produkthaftungsgesetzes bleiben unberührt.
 11.1 proxomed behält sich das Eigentum an eventuell gelieferten Programmträgern sowie das Nutzungsrecht an der Software bis zur restlosen Bezahlung sämtlicher aus der Geschäftsbeziehung entstandenen oder entstehenden Forderungen vor. Mit Vollerwerb des Eigentums an den Programmträgern erwirbt der Anwender die in der Produktlizenz spezifizierten Nutzungsrechte.
 11.2 Der Anwender tritt bereits jetzt alle aus der Weiterveräußerung der Ware beziehungsweise der Weiterlizenzierung der Software entstehenden Forderungen an proxomed ab. Er ist widerruflich zum Einzug dieser Forderungen berechtigt. Auf Verlangen von proxomed hat er die abgetretenen Forderungen und deren Schuldner bekannt zu geben. proxomed ist berechtigt, die Abtretung gegenüber dem Schuldner des Anwenders offen zu legen.
 11.3 Die Ausübung der Rechte aus dem Eigentumsvorbehalt oder ein Herausgabe verlangen gelten nicht als Rücktritt vom Vertrag.
 § 12 Laufzeit der Vereinbarung und Kündigung
 12.1 Die Vereinbarung tritt mit Unterzeichnung bzw. zum vereinbarten Leistungstermin in Kraft und gilt zunächst für ein Jahr (12 Monate). Sie verlängert sich jeweils um ein weiteres Jahr, wenn sie nicht unter Einhaltung einer Frist von drei Monaten vor Ablauf vom Anwender oder von proxomed schriftlich gekündigt wird.
 12.2 Das Recht zur außerordentlichen Kündigung bleibt unberührt.
 13.1 proxomed ist berechtigt, sich zur Erfüllung der Vertragspflichten der Hilfe Dritter zu bedienen. Die Verantwortung von proxomed nach dieser Vereinbarung bleibt unberührt.
 13.2 Nebenabreden sind nicht getroffen. Sind oder werden einzelne Bestimmungen dieser Vereinbarung unwirksam, so wird dadurch die Wirksamkeit der übrigen Bestimmungen nicht berührt.
 13.3 Soweit der Anwender Kaufmann ist, ist Erfüllungsort für die nach dieser Vereinbarung zu erbringenden Leistungen der Sitz von proxomed.
 13.4 Soweit der Anwender Kaufmann ist oder seinen Sitz oder gewöhnlichen Aufenthaltsort im Ausland hat, ist Gerichtsstand der Sitz von proxomed. proxomed ist aber auch berechtigt, den Anwender an seinem allgemeinen Gerichtsstand zu verklagen.
 13.5 Es gilt das Recht der Bundesrepublik Deutschland mit Ausnahme des UN-Kaufrechts.
 14.1 Telefon: +49 6023 9168-77
 14.2 Fax: +49 6023 9168-71
 14.3 E-Mail: hotline@proxomed.com


type: wikipedia

text:
Roger Mortimer, född 11 april 1374, död 20 juli 1398, 4:e earl av March och 6:e earl av Ulster, var mellan 1385 och 1398 Rikard II:s av England tronföljare. Far till Anne Mortimer och Edmund Mortimer.
 Biografi
 Hans far var den mäktige Edmund Mortimer, 3:e earl av March, och hans mor var Filippa, grevinna av March och Ulster, enda ättling till Lionel av Antwerpen, son till kung Edvard III av England och Filippa av Hainault. Som en nära ättling i denna släktlinje genom Edvard III:s andre överlevande son, utsågs Roger Mortimer till den barnlöse kung Rikard II:s av England tronföljare.
 Roger Mortimer innehade enorma landområden i Wales, och ärvde titlarna och godsen som sjuåring.
 Den betydelse som han hade genom sina egendomar och sitt arv, särskilt släktskapet med Edvard III, ökade oerhört då Rikard II officiellt utropade honom som sin tronföljare 1385. 1388 gifte sig Mortimer med Eleanor Holland, dotter till earlen av Kent.
 Han dödades i augusti 1398 vid Slaget vid Kells i strid med en irländsk klan och begravdes i Wigmore Abbey. Hans titlar och platsen som tronföljare ärvdes av hans unge son Edmund.
 Referenser
 Huset York
 Personer i England under 1300-talet
 Män
 Födda 1374
 Avlidna 1398


type: caselaw

text:
 15.5.2017
 ET
 Euroopa Liidu Teataja
 C 151/7
 Euroopa Kohtu (seitsmes koda) 16. märtsi 2017. aasta otsus (Corte suprema di cassazione eelotsusetaotlus – Itaalia) – Agenzia delle Entrate versus Marco Identi
 (Kohtuasi C-493/15) (1)
 ((Eelotsusetaotlus - Maksustamine - Käibemaks - ELL artikli 4 lõige 3 - Kuues direktiiv - Riigiabi - Füüsilisest isikust pankrotivõlgniku kohustustest vabastamise menetlus (esdebitazione) - Käibemaksuvõla sissenõudmise võimatus))
 (2017/C 151/10)
 Kohtumenetluse keel: itaalia
 Eelotsusetaotluse esitanud kohus
 Corte suprema di cassazione
 Põhikohtuasja pooled
 Kassaator: Agenzia delle Entrate
 Vastustaja: Marco Identi
 Resolutsioon
 Liidu õigust, täpsemalt ELL artikli 4 lõiget 3, nõukogu 17. mai 1977. aasta kuuenda direktiivi 77/388/EMÜ kumuleeruvate käibemaksudega seotud liikmesriikide õigusaktide ühtlustamise kohta – ühine käibemaksusüsteem: ühtne maksubaas artikleid 2 ja 22 ning riigiabieeskirju tuleb tõlgendada nii, et nendega ei ole vastuolus käibemaksuvõla sissenõutamatuks tunnistamine selliste siseriiklike õigusnormide alusel, nagu on arutusel põhikohtuasjas, mis näevad ette kohustustest vabastamise menetluse, mille käigus kohus võib teatavatel tingimustel tunnistada sissenõutamatuks füüsilise isiku võlad, mis on jäänud rahuldamata selle isiku suhtes läbiviidud pankrotimenetluse käigus.
 (1) ELT C 406, 7.12.2015.


text:
 Avis juridique important
 |
 22001D0057
 Decisione del Comitato misto SEE n. 57/2001, del 18 maggio 2001, che modifica l'allegato XXI (statistiche) dell'accordo SEE
 Gazzetta ufficiale n. L 165 del 21/06/2001 pag. 0063 - 0063
 Decisione del Comitato misto SEEn. 57/2001del 18 maggio 2001che modifica l'allegato XXI (statistiche) dell'accordo SEEIL COMITATO MISTO SEE,visto l'accordo sullo Spazio economico europeo, come modificato dal protocollo che adegua l'accordo sullo Spazio economico europeo, (in prosieguo: "l'accordo"), in particolare l'articolo 98,considerando quanto segue:(1) L'allegato XXI dell'accordo è stato modificato dalla decisione n. 53/2001 del Comitato misto SEE, del 30 marzo 2001(1).(2) Occorre integrare nell'accordo il regolamento (CE) n. 1916/2000 della Commissione, dell'8 settembre 2000, recante attuazione del regolamento (CE) n. 530/1999 del Consiglio relativo alle statistiche sulla struttura delle retribuzioni e del costo del lavoro per quanto riguarda la definizione e la trasmissione delle informazioni sulla struttura delle retribuzioni(2),DECIDE:Articolo 1Dopo il punto 18da [regolamento (CE) n. 452/2000 della Commissione] dell'allegato XXI dell'accordo viene inserito il punto seguente: "18db. 32000 R 1916: Regolamento (CE) n. 1916/2000 della Commissione, dell'8 settembre 2000, recante attuazione del regolamento (CE) n. 530/1999 del Consiglio relativo alle statistiche sulla struttura delle retribuzioni e del costo del lavoro per quanto riguarda la definizione e la trasmissione delle informazioni sulla struttura delle retribuzioni (GU L 229 del 9.9.2000, pag. 3).Ai fini dell'accordo le disposizioni del regolamento si intendono adattate come in appresso.Per la Norvegia:a) La variabile '1.5 Esistenza di un contratto collettivo di lavoro che interessi la maggior parte dei lavoratori dipendenti dell'unità d'osservazione' è facoltativa.b) La variabile '3.1.2 Maggiorazioni per il lavoro a turni' comprende pagamenti per il lavoro a turni e altri pagamenti irregolari.c) La variabile '3.5 Giorni di assenza nell'anno' include soltanto il numero di giorni di ferie e non l'assenza dovuta a malattia o l'assenza per formazione professionale."Articolo 2I testi del regolamento (CE) n. 1916/2000 nelle lingue islandese e norvegese, da pubblicare nel supplemento SEE della Gazzetta ufficiale delle Comunità europee, fanno fede.Articolo 3La presente decisione entra in vigore il 19 maggio 2001, a condizione che tutte le notificazioni previste dall'articolo 103, paragrafo 1, dell'accordo(3) siano pervenute al Comitato misto SEE.Articolo 4La presente decisione è pubblicata nella sezione SEE e nel supplemento SEE della Gazzetta ufficiale delle Comunità europee.Fatto a Bruxelles, il 18 maggio 2001.Per il Comitato misto SEEIl PresidenteP. Westerlund(1) GU L 158 del 14.6.2001, pag. 71.(2) GU L 229 del 9.9.2000, pag. 3.(3) Non è stata comunicata l'esistenza di obblighi costituzionali.


text:
Aleksandrs Šaļimovs (, dzimis 1917. gada 12. aprīlī Tambovā; miris 1991. gada 4.februārī Sanktpēterburgā) bija padomju krievu ģeologs un zinātniskās fantastikas autors.
 Piedalījies ģeoloģiskās ekspedīcijās Centrālāzijā, Galējos Ziemeļos, Kaukāzā, Krimā, piedalījies vairāku atradņu atklāšanā. Piedalījies Otrajā pasaules karā Polijas padomju spēku sastāvā. Apbalvots ar divām medaļām "Par kaujas nopelniem".
 Lasījis lekcijas Ļeņingradas Kalnu (Горном) institūtā, Polijā un Orientas universitātē Kubā. Ģeoloģijas un mineraloģijas zinātņu kandidāts. Vairāk kā simts dažādu zinātnisko publikāciju. Bija PSRS Rakstnieku Savienības biedrs.
 Pirmā publikācija par Ļeņingradas jaunatni laikrakstā "Maiņa" 1956. gadā.
 Pirmā zinātniskās fantastikas publikācija, stāsts «Ночь у мазара» 1959. gadā.
 Aleksandrs Šaļimovs zinātniskās fantastikas literatūrā izvērš arī antiutopijas žanru stāstā "Pievienošana vairākumam" (Приобщение к большинству), kas iznāk 1975. gadā.
 Autors ir viens no retajiem, kas 80. gados PSRS pievēršas apcerējumiem par pasauli pēc kodolkara savā stāstā "Mūris" (Стена) (1982). Stāsta varoņi piedzīvo dramatisku sižeta pagriezienu, uzzinot, ka kodolkarš nav skāris visu pasauli, bet tikai ierobežotu teritoriju.
 Krājumi

 Dārdu aizas noslēpums (Тайна Гремящей расщелины) (1962)
 Kad ekrāni klusē. (Когда молчат экраны) (1965)
 "Tuskaroras" noslēpums. (Тайна Тускароры) (1967)
 Dinozauru mednieki. (Охотники за динозаврами) (1968)
 Nemirstības cena. (Цена бессмертия) (1970)
 Dīvainā pasaule. (Странный мир )(1972)
 Logs uz bezgalību. (Окно в бесконечность) (1980)
 Pēdējā atlanta atgriešanās. (Возвращение последнего атланта) (1983)
 Maui atola noslēpums. (Тайна атолла Мауи) (1986)
 Prāta stafete. (Эстафета разума) (1989)
 Dinozauru mednieki. (Охотники за динозаврами) (2002)
 Aleksandra Šaļimova grāmatas latviešu valodā
 1965. gadā izdots zinātniski fantastisku stāstu krājums "Dārdu aizas noslēpums". Krājums izdots izdevniecības "Liesma" grāmatu sērijā "Piedzīvojumi un zinātniskā fantastika". Tulkojis Jānis Ozols, mākslinieks Kārlis Vidiņš. Metiens 30 000 eksemplāri. Krājumā iekļauti stāsti:
 "Dārdu aizas noslēpums",
 "Dinozauru mednieki",
 "Baltā kontinenta spoki",
 "Bēglis".
 1969. gadā izdevniecības "Zinātne" grāmatu sērijā "Fantastikas pasaulē" izdots zinātniski fantastisks stāsts ""Tuskaroras" noslēpums". Tulkojusi D. Opmane, māksliniece M. Rikmane. Metiens 30 000 eksemplāri. Grāmatā iekļauts arī stāsts "Ledus tuksneša spoki", kas ir iepriekš izdotā stāsta "Baltā kontinenta spoki" pārstrādāts variants ar citu noslēgumu.
 1984. gadā izdots zinātniski fantastisku stāstu krājums "Logs uz bezgalību". Krājums izdots izdevniecības "Liesma" grāmatu sērijā "Piedzīvojumi. Fantastika. Ceļojumi.". Tulkojusi Gaida Līvensone, mākslinieks Vasilijs Šelkovs. Metiens 45 000 eksemplāri. Krājumā iekļauti stāsti:
 "Savādais viesis",
 "Neveiksmīgais eksperiments",
 "Es, Ksanta, Buks un Foma",
 "Logs uz bezgalību",
 "Mantinieki",
 "Klusā okeāna krāteris",
 "Pievienošana vairākumam".
 1989. gadā izdots zinātniski fantastisku stāstu krājums "Pēdējā atlanta atgriešanās". Krājums izdots izdevniecības "Liesma" grāmatu sērijā "Piedzīvojumi. Fantastika. Ceļojumi.". Tulkojusi Gaida Līvensone, māksliniece Ināra Jēgere. Metiens 50 000 eksemplāri. Krājumā iekļauti stāsti:
 "Planētas attīrītāji",
 "Pēdējā atlanta atgriešanās",
 "Kas nospiedīs bremzi",
 "Mūris",
 "Trešais gredzens",
 "Tikšanās uz Aostas".
 1917. gadā dzimušie
 1991. gadā mirušie
 Krievu rakstnieki
 Krievu valodā rakstošie
 Krievijas zinātniskās fantastikas rakstnieki
 Ar Tēvijas Kara ordeni apbalvotie


text:
Is bia damhna ar bith, comhdhéanta de carbaihiodráití, saill, próitéiní agus uisce, ar féidir ainmhí nó duine a ithe nó a ól, chun iad féin a chothú nó mar is mian leo é. Is ó phlandaí, ainmhithe nó ó fungais a fhaightear nó a dhéantar bia. Mura itheann ainmhithe nó daoine bia, gheobhaidh siad bás leis an ocras.
 Ceiliúrtar Lá Domhanda an Bhia gach bliain ar an 16 Deireadh Fómhair.


text:
Στη φυσική, το νετρόνιο είναι ένα υποατομικό σωματίδιο χωρίς ηλεκτρικό φορτίο (ουδετερόνιο) που μαζί με το πρωτόνιο συνιστούν τους πυρήνες των ατόμων. Ανακαλύφθηκε το 1935 από τον Τζέιμς Τσάντγουικ που έκανε πειράματα πάνω σε αποτελέσματα του Βάλτερ Μπότε. Έχει μάζα 939.565 MeV/c2 (1,6749x10−27 kg, λίγο μεγαλύτερη από αυτή του πρωτονίου (το οποίο έχει μάζα ίση με περίπου 1,673x10−27 kg). Το σπιν του είναι ίσο με 1⁄2 και για το λόγο αυτό κατατάσσεται στα φερμιόνια, δηλαδή στα σωματίδια της ύλης. Το αντισωματίδιο του ονομάζεται αντινετρόνιο. Το νετρόνιο και το πρωτόνιο είναι δύο διαφορετικές εκφάνσεις ενός νουκλεονίου.
 Ο πυρήνας των περισσότερων ατόμων (όλων εκτός του πρώτιου, του πιο κοινού ισοτόπου του υδρογόνου, το οποίο αποτελείται από ένα μόνο πρωτόνιο) αποτελείται από πρωτόνια και νετρόνια. Στα πρώτα 20 χημικά στοιχεία του Περιοδικού Πίνακα ο αριθμός των νετρονίων είναι ίσος (ή σχεδόν ίσος) με τον αριθμό των πρωτονίων. Όσο όμως αυξάνεται ο ατομικός αριθμός Ζ ενός στοιχείου, τόσο περισσότερα γίνονται τα νετρόνια μέσα στον πυρήνα (στους ραδιενεργούς πυρήνες ο αριθμός των νετρονίων είναι πολύ μεγαλύτερος από αυτόν των πρωτονίων - π.χ. σε έναν πυρήνα ουρανίου U-235 υπάρχουν 92 πρωτόνια και 143 νετρόνια). Ισχύει πάντοτε στην πυρηνική φυσική ότι ο αριθμός των νετρονίων είναι μεγαλύτερος ή ίσος του αριθμού των πρωτονίων (με μοναδική εξαίρεση το πρώτιο).
 Ιδιότητες
 Τα νετρόνια ως ηλεκτρικώς ουδέτερα σωματίδια, δεν ιονίζουν την ύλη όταν διέρχονται μέσα από αυτήν και η πορεία τους δεν εκτρέπεται από ηλεκτρικά ή μαγνητικά πεδία. Συνεπώς, ένα νετρόνιο αν βρεθεί κοντά σε έναν ατομικό πυρήνα δεν πρόκειται να δεχθεί κάποια επίδραση(θετική ή αρνητική), παρά μόνο αν βρεθεί πολύ κοντά σε αυτόν (όπου και τότε θα επηρεαστεί από την ισχυρή πυρηνική δύναμη), εν αντιθέσει με το πρωτόνιο (που θα αλληλεπιδράσει έτσι και αλλιώς ηλεκτρομαγνητικά με τον πυρήνα). Όταν βρίσκονται έξω από τον πυρήνα του ατόμου, είναι ασταθή και έχουν μέσο χρόνο ζωής 885.8 ± 3.4 s (δευτερόλεπτα) (περίπου 15 λεπτά) και μετά διασπώνται προς ένα πρωτόνιο, ένα ηλεκτρόνιο και ένα αντινετρίνο του ηλεκτρονίου. Τα νετρόνια σε αυτή την ασταθή κατάσταση ονομάζονται ελεύθερα νετρόνια. Η ίδια διαδικασία διάσπασης (διάσπαση βήτα ή εκπομπή ακτινοβολίας βήτα) χαρακτηρίζει και μερικούς ραδιενεργούς πυρήνες. Το νετρόνιο κατηγοριοποιείται ως βαρυόνιο καθώς αποτελείται από 3 κουάρκ, δύο κάτω (down) κουάρκ και ένα πάνω (up) quark (udd). Η αντιύλη του νετρονίου ισοδυναμεί με το αντινετρόνιο.
 Ο αριθμός των νετρονίων καθορίζει το ισότοπο ενός στοιχείου. (Για παράδειγμα, το ισότοπο του άνθρακα-12, έχει 6 πρωτόνια και 6 νετρόνια, ενώ το ισότοπο του άνθρακα-14 έχει 6 πρωτόνια και 8 νετρόνια). Τα ισότοπα είναι άτομα του ίδιου στοιχείου τα οποία έχουν δηλαδή τον ίδιο ατομικό αριθμό (αριθμός των πρωτονίων και ηλεκτρονίων), αλλά διαφέρουν μεταξύ τους ως προς τον μαζικό αριθμό (αριθμός νουκλεονίων) λόγω του διαφορετικού αριθμού νετρονίων.
 Αλληλεπιδράσεις
 Το νετρόνιο μπορεί να συμμετάσχει και στις τέσσερις θεμελιώδεις αλληλεπιδράσεις: την ηλεκτρομαγνητική αλληλεπίδραση, την ασθενή πυρηνική, την ισχυρή πυρηνική και τη βαρυτική.
 Παρόλο που το νετρόνιο έχει μηδενικό ηλεκτρικό φορτίο, μπορεί να αλληλεπιδράσει ηλεκτρομαγνητικά με δύο τρόπους:
 το νετρόνιο έχει μαγνητική ροπή της ίδιας τάξης μεγέθους με το πρωτόνιο και
 συνίσταται από ηλεκτρικά φορτισμένα κουάρκ.
 Το νετρόνιο συμμετέχει σε ασθενείς πυρηνικές αλληλεπιδράσεις όπου μετατρέπεται σε πρωτόνιο και ταυτόχρονα παράγεται ένα ηλεκτρόνιο και ένα αντινετρίνο του ηλεκτρονίου. Αυτό γίνεται στη διάσπαση βήτα και συμβαίνει για να "αποφορτιστεί" κάποιος ατομικός πυρήνας από την παρουσία πολλών πρωτονίων των οποίων η αμοιβαία απώθηση λόγω ομώνυμου ηλεκτρικού φορτίου καθιστά τον πυρήνα ασταθή.
 Επίσης, το νετρόνιο συμμετέχει στη βαρυτική αλληλεπίδραση όπως και κάθε σώμα με μάζα. Ωστόσο, η βαρύτητα είναι τόσο ασθενής και θεωρείται αμελητέα στα περισσότερα πειράματα σωματιδιακής φυσικής.
 Η σημαντικότερη αλληλεπίδραση για τα νετρόνια είναι η ισχυρή πυρηνική. Με αυτήν την αλληλεπίδραση συγκρατούνται τα τρία κουάρκ στο νετρόνιο, αλλά και τα νετρόνια και τα πρωτόνια στον πυρήνα.
 Ανίχνευση
 Ο κοινός τρόπος ανίχνευσης ενός ηλεκτρικά φορτισμένου στοιχειώδους σωματιδίου, με την παρατήρηση του ίχνους ιονισμού δε μπορεί να εφαρμοστεί στα νετρόνια άμεσα, εξαιτίας της απουσίας ηλεκτρικού φορτίου στο νετρόνιο. Τα νετρόνια, τα οποία σκεδάζονται ελαστικά στα άτομα μπορούν να δημιουργήσουν ίχνος ιονισμού το οποίο είναι ανιχνεύσιμο, όμως τα πειράματα δεν είναι απλά στην διεξαγωγή τους. Άλλοι τρόποι, πιο συνήθεις, για την ανίχνευση των νετρονίων στηρίζονται στο να τους επιτραπεί να αλληλεπιδράσουν με άλλους ατομικούς πυρήνες.
 Μία συνήθης μέθοδος για την ανίχνευση των νετρονίων στηρίζεται στην μετατροπή της ενέργειας η οποία απελευθερώνεται από τέτοιου είδους αλληλεπιδράσεις σε ηλεκτρικά σήματα. Πυρήνες 3He, 6Li, 10B, 233U, 235U, 237Np και 239Pu είναι χρήσιμοι για αυτό το σκοπό.
 Ο ρόλος του στα ισότοπα
 Ο αριθμός των νετρονίων καθορίζει το ισότοπο ενός στοιχείου. (Για παράδειγμα, το ισότοπο του άνθρακα-12, έχει 6 πρωτόνια και 6 νετρόνια, ενώ το ισότοπο του άνθρακα-14 έχει 6 πρωτόνια και 8 νετρόνια). Τα ισότοπα είναι άτομα του ίδιου στοιχείου τα οποία έχουν δηλαδή τον ίδιο ατομικό αριθμό, αλλά διαφέρουν μεταξύ τους ως προς τον μαζικό αριθμό λόγω του διαφορετικού αριθμού νετρονίων.
 Χρήσεις
 Το νετρόνιο παίζει σημαντικό ρόλο σε πολλές πυρηνικές αντιδράσεις. Για παράδειγμα, η σύλληψη ενός νετρονίου από κάποιον πυρήνα ατόμου, έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του μαζικού αριθμού του ατόμου του πυρήνα και συχνά οδηγεί στη δημιουργία κάποιου ραδιενεργού ισοτόπου. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται νετρονική ενεργοποίηση (neutron activation). Εξάλλου, η γνώση της ύπαρξης των νετρονίων και των ιδιοτήτων τους, υπήρξε σημαντική για την κατανόηση των πυρηνικών αντιδράσεων και την ανάπτυξη των πυρηνικών όπλων και των πυρηνικών αντιδραστήρων.
 Μία χρήση των εκπομπών νετρονίων είναι η ανίχνευση ελαφρών πυρήνων, ειδικότερα του υδρογόνου το οποίο βρίσκεται στα μόρια του νερού. Όταν ένα ταχύ νετρόνιο συγκρουστεί με έναν ελαφρύ πυρήνα, χάνει ένα μεγάλο μέρος της ενέργειάς του. Μετρώντας το ρυθμό (με τη βοήθεια κατάλληλου ανιχνευτή) με τον οποίο τα νετρόνια (χαμηλής πια ταχύτητας) επιστρέφουν στον εκπομπό ύστερα από την ανάκλαση τους στους πυρήνες υδρογόνου, μπορεί να γίνει η ανίχνευση νερού στο έδαφος.
 Παραγωγή
 Λόγω του γεγονότος ότι τα ελεύθερα νετρόνια είναι ασταθή, μπορούν να παραχθούν μόνο ύστερα από διασπάσεις πυρήνων, πυρηνικές αντιδράσεις, και αντιδράσεις υψηλής ενέργειας (όπως στην περίπτωση της σύγκρουσης πυρήνων σε επιταχυντή).
 Η έλλειψη ολικού ηλεκτρικού φορτίου αποτρέπει μηχανικούς και πειραματικούς επιστήμονες από το να τα επιταχύνουν. Φορτισμένα σωματίδια μπορούν να επιταχυνθούν, επιβραδυνθούν ή να ανακλαστούν από ηλεκτρικά ή μαγνητικά πεδία. Ωστόσο, αυτές οι μέθοδοι δεν έχουν σχεδόν καμία επίδραση στα νετρόνια (ωστόσο υπάρχει μία μικρή επίδραση του μαγνητικού πεδίου πάνω σε ελεύθερα νετρόνια λόγω της μαγνητικής τους ροπής).
 Ανακάλυψη
 Το 1930 οι Walther Bothe και H. Becker στη Γερμανία, βρήκαν πως αν τα υψηλής ενέργειας σωματίδια άλφα εκπεμπόμενα από το πολώνιο προσέκρουαν σε συγκεκριμένα ελαφρά στοιχεία (αναφορικά τα Βηρύλλιο, βόριο, λίθιο), μία ασυνήθιστα διεισδυτική ακτινοβολία παραγόταν. Αρχικά η ακτινοβολία αυτή πιστευόταν πως ήταν ακτινοβολία γάμμα, παρόλο που ήταν περισσότερο διεισδυτική από κάθε γνωστή ακτινοβολία γάμμα και τα αποτελέσματα του πειράματος ήταν πολύ δύσκολο να ερμηνευτούν βάση αυτής της υπόθεσης. Η επόμενη μεγαλύτερη συνεισφορά αναφέρθηκε το 1932 από τους Irène Joliot-Curie και Frédéric Joliot στο Παρίσι. Έδειξαν πως όταν αυτή η άγνωστη ακτινοβολία προσέπιπτε σε παραφίνη ή κάθε άλλη ουσία η οποία περιείχε υδρογόνο παράγονταν ηλεκτρόνια υψηλής ενέργειας. Αυτό δεν ήταν ασύμβατο με την υποθετική φύση ακτινοβολίας γάμμα αλλά η ποσοτική ανάλυση των δεδομένων ήταν δύσκολο να προσαρμοστεί σε αυτή την υπόθεση. Τελικά, αργότερα, το 1932, ο φυσικός Τζέιμς Τσάτουικ στην Αγγλία πραγματοποίησε μια σειρά από πειράματα αποδεικνύονταν πως η υπόθεση της ακτινοβολίας γάμμα ήταν αβάσιμη. Πρότεινε ότι η νέα αυτή ακτινοβολία αποτελούνταν από αφόρτιστα σωματίδια με μάζα παραπλήσια του πρωτονίου, και πραγματοποίησε μια νέα σειρά από πειράματα που αποδείκνυαν την υπόθεση του. Αυτά τα αφόρτιστα σωματίδια τα ονόμασε τελικά νετρόνια.
 Αντινετρόνιο
 Το αντινετρόνιο είναι το αντισωματίδιο (ένα από τα σωματίδια της αντιύλης) του νετρονίου. Ανακαλύφθηκε από τον Bruce Cork το 1956, έναν χρόνο μετά την ανακάλυψη του αντιπρωτονίου. Η CPT-θεωρία επιβάλλει αυστηρούς περιορισμούς στις σχετικές ιδιότητες μεταξύ των σωματιδίων και των αντισωματιδίων τους, προβλέποντας διαφορά μάζας μεταξύ νετρονίου και αντινετρονίου ίση με 6×10−12eV/c.
 Παραπομπές
 Βιβλιογραφία
 James Byrne, Neutrons, Nuclei and Matter: An Exploration of the Physics of Slow Neutrons. Mineola, New York: Dover Publications, 2011. .
 Abraham Pais, Inward Bound, Oxford: Oxford University Press, 1986. .
 Sin-Itiro Tomonaga, The Story of Spin, The University of Chicago Press, 1997.
 Herwig Schopper, Weak interactions and nuclear beta decay, Publisher, North-Holland Pub. Co., 1966.
 Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Βαρυόνια