type: other

text:
Responsabilità penale dell'esercente la professione Sanitaria | Gobbi e Partners SpA
 Responsabilità penale dell’esercente la professione...
 Brevi cenni sulla responsabilità penale dell’esercente la professione sanitaria, prevista e regolata dal nuovo art. 590 sexies c.p. in riferimento all’ultima pronuncia della Corte di Cassazione – Sezioni Unite n. 8770/2018.
 Il primo aspetto di rilievo, è il soggetto destinatario della disciplina. Infatti, l’art. 590 sexies c.p. si rivolge a tutti gli esercenti una professione sanitaria. Questo significa che la responsabilità penale ivi regolata non è solo ristretta ai medici, ma bensì a tutti coloro che trattano la materia della salute, ricomprendendo, quindi, anche, ad esempio, farmacisti. Altro aspetto importante, è l’eliminazione della gradazione della colpa, non parlandosi più di colpa grave e colpa lieve, distinzione invece presente nel precedente dettato normativo (così detto “Decreto Balduzzi”).
 Detto ciò, il secondo comma del 590 sexies c.p. individua subito una causa di esclusione della punibilità per il soggetto che, nel rispetto delle raccomandazioni previste dalle linee guida come pubblicate, ovvero, in mancanza, delle buone pratiche cliniche assistenziali, purchè correttamente individuate, cagioni l’evento morte / lesione a causa di imperizia. Sono quindi tre gli elementi che emergono: il primo, la presenza di linee guida o buone pratiche cliniche – assistenziali, come parametro di riferimento; il secondo, la condotta unicamente riconducibile al caso di imperizia; il terzo, la corretta individuazione delle linee guida/ buone pratiche da applicare al caso di specie.
 In questo contesto, a seguito di un recente scontro giurisprudenziale sull’interpretazione da dare ai casi di esclusione della punibilità, sono intervenute le Sezioni Unite della Corte di Cassazione. Quest’ultime, con la sentenza n. 8770/2018, hanno così statuito:
 “L’esercente la professione sanitaria risponde, a titolo di colpa, per morte o lesioni personali derivanti dall’esercizio di attività medico – chirurgica:
 Se l’evento si è verificato per colpa (anche lieve) da imperizia quando il caso concreto non è regolato dalle raccomandazioni delle linee guida o dalle buone pratiche clinico-assistenziali;
 Se l’evento si è verificato per colpa grave da imperizia nell’esecuzione di raccomandazioni di linee guida o buone pratiche clinico – assistenziali non adeguate alla specificità del caso concerto;
 Se l’evento si è verificato per colpa grave da imperizia nell’esecuzione di raccomandazioni di linee guida o buone pratiche cliniche assistenziali adeguate, tenendo conto del grado di rischio da gestire e dalle speciali difficoltà dell’atto medico”
 Quanto sopra, sebbene frutto di una sentenza emessa specificatamente per il caso di medico – chirurgo, può essere esteso a tutti gli esercenti la professione sanitaria dal momento che il quesito a cui hanno risposto le Sezioni Unite era “Quale sia, in tema di responsabilità colposa dell’esercente la professione sanitaria per morte o lesioni, l’ambito applicativo della previsione di “non punibilità” prevista dall’art. 590 sexies c.p., introdotto dalla L. 8 marzo 2017, n. 24”.
 Posto quindi che l’operato dell’esercente la professione sanitaria deve prendere come modello il professionista informato e attento che esegue con scrupolo la propria attività, si può ritenere che potrebbe incorrere in responsabilità penale il professionista che, con la propria condotta, cagioni l’evento per uno dei casi espressi dalla Suprema Corte con la sentenza n. 8770/2017 e sopra riportati.
 Ovviamente, si desume da quanto detto che ogni caso va valutato a sé e che elementi cardini della questione sono sicuramente le linee guida e le buone pratiche clinico assistenziale che devono necessariamente essere scelte con estremo rigore, rispettate e applicate con la massima cura, discostandosi dalle stesse solo se il caso di specie lo necessita.
 Avv Ciciliot
 Category: Newsletter 29 Gennaio 2020
 PreviousPrevious post:COMMENTO AL CASO DEI “FURBETTI DEL CARTELLINO” DI SANREMO.NextNext post:DIFFERENZA TRA PERQUISIZIONE E ISPEZIONE


type: wikipedia

text:
Karl Jochen Rindt (Mainz, 18 de abril de 1942 — Milão, 5 de setembro de 1970) foi um automobilista alemão radicado na Áustria. É, até os dias de hoje, o único campeão póstumo da história da Fórmula 1 (1970).
 Biografia
 Jochen Rindt nasceu em Mainz, Alemanha, mas depois de seus pais terem morrido num bombardeio aliado durante a Segunda Guerra Mundial, ele foi viver com seus avós em Graz, Áustria, onde ele cresceu e começou a pilotar. Embora nunca tenha se naturalizado austríaco, pois permaneceu até o fim da vida com a cidadania alemã, optou por representar a Áustria.
 Apesar do grande sucesso na Fórmula 2 (vencendo em 1964, por exemplo, o London Trophy), Rindt teve um início inglório na Fórmula Um. Rindt estreou pela Rob Walker Racing Team em 1964, no Grande Prêmio da Áustria. Foi sua única corrida daquele ano. De 1965 a 1967, Rindt correu pela Cooper Car Company, conquistando 32 pontos em 29 corridas. Em 1968, Rindt pilotou pela Brabham, mas sua temporada não teve resultados expressivos, devido a problemas técnicos.
 Finalmente, em 1969, Rindt foi para a Lotus e lá obteve sucesso. Conquistou sua primeira vitória no Grande Prêmio dos Estados Unidos, em Watkins Glen. Rindt terminou o ano com 22 pontos, alcançando o quarto lugar do campeonato. A temporada de 1970 começou com vitória em Mônaco. Desde então, pilotando o ótimo Lotus 72, Rindt venceu mais quatro Grandes Prêmios naquele ano: (Holanda, França, Inglaterra e Alemanha). Durante os treinos para o Grande Prêmio da Itália, em Monza, Rindt sofreu forte acidente na curva Parabólica, devido provavelmente a um problema nos freios. Ele foi imediatamente levado em direção ao hospital, mas faleceu no caminho. Rindt, que já havia vencido cinco corridas na temporada, não foi alcançado pelos seus adversários e foi declarado campeão do mundo postumamente. Essa conquista póstuma teve a contribuição de seu companheiro de equipe, Emerson Fittipaldi, que ganhou a prova seguinte em Watkins Glen, impedindo que o belga Jacky Ickx, que corria pela Ferrari, alcançasse uma soma maior de pontos que a já obtida pelo corredor austríaco. Nesta prova, Jacky Ickx foi o quarto colocado.
 O carro que Jochen Rindt utilizou nesta corrida pertencia ao seu companheiro de equipe Emerson Fittipaldi, que no treino livre estava amaciando o motor do carro que seria utilizado por Jochen Rindt. Neste treino o carro estava sem as asas, e numa curva não conseguiu frear carro, pois passou do ponto de freada, saindo da pista e danificando por completo o carro. Ao voltar aos boxes e informando o que tinha acontecido a Colin Chapman, este resolve dar o carro que pertencia a Fittipaldi, para que Rindt corresse no dia seguinte.
 Estatísticas
 61 Grandes Prêmios
 6 vitórias (Estados Unidos/1969, Mônaco/1970, Holanda/1970, França/1970, Inglaterra/1970 e Alemanha /1970)
 13 pódios
 21 corridas em que pontuou
 10 pole positions
 3 voltas mais rápidas
 107 pontos marcados
 Posições de chegada na Fórmula 1
 (Legenda: Corridas em negrito indicam pole position; corridas em itálico indicam volta mais rápida.)
 Nos descartes
 Vitórias de Jochen Rindt na Fórmula 1
 Outros resultados
 24 Horas de Le Mans
 500 Milhas de Indianápolis
 Rindt por temporada
 Ligações externas
 Pilotos de Fórmula 1 da Áustria
 Pilotos da equipe Brabham de Fórmula 1
 Pilotos da equipe Cooper de Fórmula 1
 Pilotos da equipe Lotus (1958-1994) de Fórmula 1
 Pilotos das 24 Horas de Le Mans
 Pilotos mortos em corrida
 Naturais de Mainz
 Pilotos campeões mundiais de Fórmula 1


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Avis juridique important
 |
 21972A0722(05)
 Συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Δημοκρατίας της Ισλανδίας - Πρωτόκολλο αριθ. 1 περί του καθεστώτος που εφαρμόζεται σε ορισμένα προϊόντα - Πρωτόκολλο αριθ. 2 περί των εμπορευμάτων που υπόκεινται σε ειδικό καθεστώς, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι διαφορές κόστους των ενσωματωμένων γεωργικών προϊόντων - Πρωτόκολλο αριθ. 3 περί του ορισμού της εννοίας «καταγόμενα προϊόντα» ή «προϊόντα καταγωγής» και περί των μεθόδων διοικητικής συνεργασίας - Πρωτόκολλο αριθ. 4 περί των ποσοτικών περιορισμών τους οποίους δύναται να διατηρήσει η Ισλανδία - Πρωτόκολλο αριθ. 5 περί ορισμένων ειδικών διατάξεων που αφορούν την Ιρλανδία - Πρωτόκολλο αριθ. 6 περί των ειδικών διατάξεων που ισχύουν για την εισαγωγή στην Κοινότητα ορισμένων προϊόντων αλιείας - Τελική πράξη - Δηλώσεις της Κοινότητας
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 301 της 31/12/1972 σ. 0002 - 0085 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 2 τόμος 1 σ. 0133 Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 2 τόμος 1 σ. 0133 Δανική ειδική έκδοση: Σειρά I Κεφάλαιο 1972(31.12)L301 σ. 0004 Αγγλική ειδική έκδοση: Σειρά I Κεφάλαιο 1972(31.12)L301 σ. 0004 Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 11 τόμος 4 σ. 0004 Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 11 τόμος 3 σ. 0006 Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 11 τόμος 3 σ. 0006
 ΣΥΜΦΩΝΙΑ μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος και της Ελβετικής ΣυνομοσπονδίαςΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΣ,αφενός,Η ΕΛΒΕΤΙΚΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ,αφετέρου,ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ να ενισχύσουν και να επεκτείνουν, με την ευκαιρία της διευρύνσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητος, τις υφιστάμενες σχέσεις μεταξύ της Κοινότητος και της Ελβετίας και να εξασφαλίσουν, υπό συνθήκες ισότητος των όρων ανταγωνισμού, την αρμονική ανάπτυξη του εμπορίου τους, με σκοπό να συμβάλλουν στο έργο της ευρωπαϊκής οικοδομήσεως,ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΕΣ για το σκοπό αυτό να εξαλείψουν προοδευτικά τα εμπόδια στο ουσιώδες μέρος των συναλλαγών τους, σύμφωνα με τις διατάξεις της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου, όσον αφορά την ίδρυση ζωνών ελευθέρων συναλλαγών,ΔΙΑΚΗΡΥΣΣΟΝΤΑΣ ότι είναι διατεθειμένες να εξετάσουν βάσει κάθε στοιχείου αξιολογήσεως και ιδίως με γνώμονα την εξέλιξη της Κοινότητος, τη δυνατότητα να αναπτύξουν και να εμβαθύνουν τις σχέσεις τους, να τις επεκτείνουν δε και σε τομείς, οι οποίοι δεν καλύπτονται από την παρούσα συμφωνία, όταν αυτό θα φαινόταν χρήσιμο για το συμφέρον των οικονομιών τους,ΑΠΕΦΑΣΙΣΑΝ, για την προώθηση των στόχων αυτών και επειδή καμιά διάταξη της συμφωνίας αυτής δεν δύναται να ερμηνευθεί ως απαλλακτική των συμβαλλομένων μερών από τις υποχρεώσεις που έχουν αναλάβει δυνάμει άλλων διεθνών συμφωνιών,ΝΑ ΣΥΝΑΨΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ:ρθρο 1Η παρούσα συμφωνία αποσκοπεί:α) να προαγάγει διά της επεκτάσεως των αμοιβαίων εμπορικών συναλλαγών την αρμονική ανάπτυξη των οικονομικών σχέσεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, και να συμβάλει κατ’αυτό τον τρόπο στην ανάπτυξη της οικονομικής δραστηριότητος, τη βελτίωση των συνθηκών διαβιώσεως και απασχολήσεως, την αύξηση της παραγωγικότητος και την οικονομική σταθερότητα, τόσο στην Κοινότητα όσο και στην Ελβετία,β) να εξασφαλίσει συνθήκες ισότητες των όρων ανταγωνισμού στις συναλλαγές μεταξύ των συμβαλλομένων μερών,γ) να συμβάλλει κατ’αυτό τον τρόπο στην αρμονική ανάπτυξη και στην επέκταση του παγκοσμίου εμπορίου διά της εξαλείψεως των εμποδίων στις συναλλαγές.ρθρο 2Η συμφωνία εφαρμόζεται στα προϊόντα κατωγωγής Κοινότητος και Ελβετίας τα οποία:ι) υπάγονται στα κεφάλαια 25 έως 99 της Ονοματολογίας των Βρυξελλών, εξαιρουμένων των προϊόντων, που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι,ιι) περιλαμβάνονται στο πρωτόκολλο αριθ. 2, λαμβανομένων υπόψη των ειδικών όρων που προβλέπονται σ’αυτό.ρθρο 31. Ουδείς νέος εισαγωγικός δασμός επιβάλλεται στις συναλλαγές μεταξύ της Κοινότητος και της Ελβετίας.2. Οι εισαγωγικοί δασμοί καταργούνται προοδευτικά κατά τον ακόλουθο ρυθμό:- την 1η Απριλίου 1973, κάθε δασμός μειώνεται στο 80% του δασμού βάσεως- οι άλλες τέσσερις μειώσεις από 20% η καθεμία, πραγματοποιούνται:την 1η Ιανουαρίου 1974,την 1η Ιανουαρίου 1975,την 1η Ιανουαρίου 1976,την 1η Ιουλίου 1977.ρθρο 41. Οι διατάξεις περί της προοδευτικής καταργήσεως των εισαγωγικών δασμών εφαρμόζονται και επί τών δασμών ταμιευτικού χαρακτήρος.Τα συμβαλλόμενα μέρη δύνανται να αντικαταστήσουν τους δασμούς ταμιευτικού χαρακτήρος, ή το ταμιευτικό στοιχείο των δασμών αυτών, με εσωτερικό φόρο.2. Η Δανία, η Ιρλανδία, η Νορβηγία και Ηνωμένο Βασίλειο δύνανται να διατηρήσουν μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1976 τους δασμούς ταμιευτικού χαρακτήρος ή το ταμιευτικό στοιχείο των δασμών αυτών σε περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 38 της «πράξεως περί των όρων προσχωρήσεως και των προσαρμογών των συνθηκών», που κατηρτίσθη και εθεσπίσθη κατά τη Συνδιάσκεψη μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας, του Βασιλείου της Νορβηγίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρεταννίας και της Βορείου Ιρλανδίας.3. Η Ελβετία δύναται να διατηρήσει προσωρινά, τηρώντας τους όρους του άρθρου 18, δασμούς οι οποίοι αντιστοιχούν στο ταμιευτικό στοιχείο, που περιλαμβάνεται στους εισαγωγικούς δασμούς για τα προϊόντα τα παρατιθέμενα στο παράρτημα ΙΙ.Η Μικτή Επιτροπή, που προβλέπεται στό άρθρο 29, εξακριβώνει τους όρους εφαρμογής της προηγουμένης παραγράφου, ιδίως σε περίπτωση τροποποιήσεως του ποσού του ταμιευτικού στοιχείου.Εξετάζει την κατάσταση ένοψει της μετατροπής των δασμών αυτών σε εσωτερικούς φόρους, προ της 1ης Ιανουαρίου 1980, ή πριν από κάθε άλλη ημερομηνία, που θα κατέληγε να καθορίσει λαμβάνοντας υπόψη τις περιστάσεις.ρθρο 51. Για κάθε προϊόν ο δασμός βάσεως επί του οποίου πραγματοποιούνται οι διαδοχικές μειώσεις, που προβλέπονται στο άρθρο 3 και στο πρωτόκολλο αριθ.1, είναι ο πράγματι εφαρμοζόμενος δασμός την 1η Ιανουαρίου 1972.2. Αν μετά την 1η Ιανουαρίου 1972, εφαρμοσθούν οι δασμολογικές μειώσεις, που απορρέουν από τις δασμολογικές συμφωνίες οι οποίες συνήφθησαν κατά την Συνδιάσκεψη εμπορικών διαπραγματεύσεων της Γενεύης (1964-1967), οι κατ’αυτό τον τρόπο μειωθέντες δασμοί αντικαθιστούν τους δασμούς βάσεως, που προβλέπονται στην παράγραφο 1.3. Οι μειωμένοι δασμοί, που υπελογίσθησαν σύμφωνα με το άρθρο 3 και με το πρωτόκολλο αριθ.1, εφαρμόζονται με στρογγυλοποίηση στον πρώτο δεκαδικό.Υπό την επιφύλαξη της εφαρμογής από την Κοινότητα του άρθρου 39, παράγραφος 5, της «πράξεως περί των όρων προσχωρήσεως και των προσαρμογών των συνθηκών», που κατηρτίσθη και εθεσπίσθη κατά τη Συνδιάσκεψη μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας, του Βασιλείου της Μεγάλης Βρεταννίας και της Βορείου Ιρλανδίας, για τους κατά ποσό δασμούς ή το κατά ποσό τμήμα των μικτών δασμών του ιρλανδικού δασμολογίου, το άρθρο 3 και το πρωτόκολλο αριθ.1 εφαρμόζονται με στρογγυλοποίηση στο τέταρτο δεκαδικό.ρθρο 61. Ουδεμία νέα φορολογική επιβάρυνση ισοδυνάμου αποτελέσματος προς εισαγωγικούς δασμούς επιβάλλεται στις συναλλαγές μεταξύ της Κοινότητος και της Ελβετίας.2. Οι φορολογικές επιβαρύνσεις ισοδύναμου αποτελέσματος προς εισαγωγικούς δασμούς που επεβλήθησαν από 1ης Ιανουαρίου 1972, στις συναλλαγές μεταξύ της Κοινότητος και της Ελβετίας καταργούνται από την έναρξη ισχύος της συμφωνίας.Κάθε φορολογική επιβάρυνση ισοδυνάμου αποτελέσματος προς εισαγωγικούς δασμούς, της οποίας ο συντελεστής κατά την 31 Δεκεμβρίου 1972 θα ήταν μεγαλύτερος του πράγματι εφαρμοζομένου την 1η Ιανουαρίου 1972, μειώνεται στο συντελεστή αυτόν από της ενάρξεως ισχύος της συμφωνίας.3. Οι φορολογικές επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος προς εισαγωγικούς δασμούς καταργούνται προοδευτικά κατά τον ακόλουθο ρυθμό: - κάθε φορολογική επιβάρυνση μειώνεται το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 1974, το 60% του συντελεστού, που εφαρμόζεται την 1η Ιανουαρίου 1972, - οι άλλες τρεις μειώσεις, κατά 20% η καθεμία πραγματοποιούνται:την 1η Ιανουαρίου 1975,την 1η Ιανουαρίου 1976,την 1η Ιουλίου 1977.ρθρο 71. Ουδείς εξαγωγικός δασμός ούτε φορολογική επιβάρυνση ισοδυνάμου αποτελέσματος επιβάλλεται στις συναλλαγές μεταξύ της Κοινότητος και της Ελβετίας.Οι εξαγωγικοί δασμοί και οι φορολογικές επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος καταργούνται το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 1974.2. Για τα προϊόντα που περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙΙΙ, τα συμβαλλόμενα μέρη δύνανται να λαμβάνουν, με διαδικασίες της επιλογής τους, τα μέτρα που θεωρούν αναγκαία για την άσκηση της πολιτικής προμηθειών τους.ρθρο 8Το πρωτόκολλο αριθ. 1 καθορίζει το δασμολογικό καθεστώς και τις διαδικασίες, που εφαρμόζονται για ορισμένα προϊόντα.ρθρο 9Το πρωτόκολλο αριθ.2 καθορίζει το δασμολογικό καθεστώς και τις διαδικασίες που εφαρμόζονται για ορισμένα εμπορεύματα, το οποία προέρχονται από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων.ρθρο 101. Σε περίπτωση θεσπίσεως από ένα συμβαλλόμενο μέρος ειδικής ρυθμίσεως, λόγω εφαρμογής της γεωργικής του πολιτικής, ή σε περίπτωση τροποποιήσεως της υφισταμένης ρυθμίσεως, το εν λόγω συμβαλλόμενο μέρος δύναται να προσαρμόσει, για τα προϊόντα που αποτελούν αντικείμενο της πολιτικής αυτής, το καθεστώς, το οποίο απορρέει από τη συμφωνία.2. Στις περιπτώσεις αυτές το εν λόγω συμβαλλόμενο μέρος λαμβάνει δεόντως υπόψη τα συμφέροντα του άλλου συμβαλλομένου μέρους. Τα συμβαλλόμενα μέρη δύνανται για το σκοπό αυτό να προβαίνουν σε διαβουλεύσεις στα πλαίσια της Μικτής Επιτροπής, που προβλέπεται στο άρθρο 29.ρθρο 11 Το πρωτόκολλο αριθ.3 καθορίζει τους κανόνες καταγωγής.ρθρο 12Το συμβαλλόμενο μέρος, το οποίο προτίθεται να μειώσει τους δασμούς ή τις φορολογικές επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος, που πραγματικά εφαρμόζει έναντι τρίτων χωρών, οι οποίες απολαύουν της ρήτρας του μάλλον ευνοουμένου κράτους ή να αναστείλει την εφαρμογή τους, κοινοποιεί τη μείωση ή την αναστολή αυτή στη Μικτή Επιτροπή τριάντα τουλάχιστον ημέρες πριν από την έναρξη ισχύος της, εφόσον τούτο είναι δυνατό. Λαμβάνει υπόψη κάθε παρατήρηση του άλλου συμβαλλομένου μέρους, όσον αφορά τις στρεβλώσεις που θα ήταν δυνατό να προκύψουν.ρθρο 131. Ουδείς νέος ποσοτικός περιορισμός επί των εισαγωγών ή μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος εισάγεται στις συναλλαγές μεταξύ της Κοινότητος και της Ελβετίας.2. Οι ποσοτικοί περιορισμοί επί των εισαγωγών καταργούνται την 1η Ιανουαρίου 1973, και τα μέτρα ισοδυνάμου αποτελέσματος προς ποσοτικούς περιορισμούς επί των εισαγωγών, την 1η Ιανουαρίου 1975, το αργότερο.ρθρο 141. Η Κοινότης επιφυλάσσεται να τροποποιήσει το καθεστώς των πετρελαιοειδών προϊόντων που υπάγονται στις δασμολογικές κλάσεις 27.10, 27.11, 27.12, ex 27.13 (παραφίνη, κηρός εκ πετρελαίου ή εξ ασφαλτωδών ορυκτών, κατάλοιπα παραφίνης) και 27.14 της Ονοματολογίας των Βρυξελλών κατά την υιοθέτηση κοινού ορισμού της καταγωγής για τα πετρελαιοειδή προϊόντα κατά την λήψη αποφάσεων στο πλαίσιο της κοινής εμπορικής πολιτικής για τα προϊόντα αυτά, ή κατά τη θέσπιση κοινής ενεργειακής πολιτικής.Στην περίπτωση αυτή η Κοινότης λαμβάνει δεόντως υπόψη τα συμφέροντα της Ελβετίας. Πληροφορεί για το σκοπό αυτό τη Μικτή Επιτροπή, η οποία συνέρχεται όπως προβλέπει το άρθρο 31.2. Η Ελβετία επιφυλάσσεται να ενεργήσει ανάλογα σε παρόμοιες περιπτώσεις.3. Υπό την επιφύλαξη των παραγράφων 1 και 2, η συμφωνία δεν θίγει τις μη δασμολογικές ρυθμίσεις, που εφαρμόζονται επί των εισαγωγών πετρελαιοειδών προϊόντων.ρθρο 151. Τα συμβαλλόμενα μέρη δηλώνουν ότι είναι διατεθειμένα να ευνοήσουν, τηρώντας όμως τη γεωργική τους πολιτική, την αρμονική ανάπτυξη των συναλλαγών γεωργικών προϊόντων, στα οποία δεν εφαρμόζεται η συμφωνία.2. Επί θεμάτων κτηνιατρικής υγιεινής και υγιεινής των φυτών, τα συμβαλλόμενα μέρη εφαρμόζουν τις ρυθμίσεις τους κατά τρόπο, που να μη προκύπτουν διακρίσεις και αποφεύγουν να προβούν στην επιβολή νέων μέτρων, που θα είχαν σαν αποτέλεσμα την αδικαιολόγητη παρεμπόδιση των συναλλαγών.3. Τα συμβαλλόμενα μέρη εξετάζουν υπό τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 31, τις δυσχέρειες οι οποίες θα ηδύναντο να εμφανισθούν στις μεταξύ τους συναλλαγές για γεωργικά προϊόντα και προσπαθούν να εξεύρουν τις λύσεις, που θα ήταν δυνατό να δοθούν στις δυσχέρειες αυτές.ρθρο 16Από την 1η Ιουλίου 1977 τα προϊόντα καταγωγής Ελβετίας δεν δύνανται να τύχουν κατά την εισαγωγή τους στην Κοινότητα, μεταχειρίσεως περισσότερο ευνοϊκής από εκείνη, η οποία υπάρχει μεταξύ των Κρατών μελών.ρθρο 17Η συμφωνία δεν εμποδίζει τη διατήρηση ή ίδρυση τελωνειακών ενώσεων, ζωνών ελευθέρων συναλλαγών ή καθεστώτων μεθοριακού εμπορίου, εφόσον δεν έχουν σαν αποτέλεσμα τη μεταβολή του καθεστώτος των συναλλαγών, που προβλέπεται από τη συμφωνία και ιδίως των διατάξεων, που αφορούν τους κανόνες καταγωγής.ρθρο 18Τα συμβαλλόμενα μέρη απέχουν από κάθε μέτρο ή πρακτική εσωτερικής φορολογικής φύσεως, που εισάγει άμεσα ή έμμεσα διάκριση μεταξύ των προϊόντων του ενός συμβαλλομένου μέρους και των ομοίων προϊόντων καταγωγής του άλλου συμβαλλομένου μέρους.Τα προϊόντα, που εξάγονται προς το έδαφος ενός των συμβαλλομένων μερών δεν δύνανται να τύχουν επιστροφής εσωτερικών επιβαρύνσεων, μεγαλύτερης των επιβαρύνσεων, που τους έχουν επιβληθεί άμεσα η έμμεσα.ρθρο 19Οι πληρωμές, οι σχετικές προς τις συναλλαγές επί εμπορευμάτων, καθώς και η μεταφορά των πληρωμών αυτών στο Κράτος μέλος της Κοινότητος, στο οποίο κατοικεί ο πιστωτής ή στην Ελβετία δεν υπόκεινται σε κανένα περιορισμό. Τα συμβαλλόμενα μέρη αποφεύγουν κάθε συναλλαγματικό ή διοικητικό περιορισμό, για τη χορήγηση, εξόφληση και αποδοχή των βραχυπροθέσμων ή μεσοπροθέσμων πιστώσεων, που καλύπτουν εμπορικές συναλλαγές στις οποίες συμμετέχει κάτοικός τους.ρθρο 20Η συμφωνία δεν εμποδίζει τις απαγορεύσεις ή περιορισμούς εισαγωγών, εξαγωγών ή διαμετακομίσεως, που δικαιολογούνται από λόγους δημοσίας ηθικής, δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας, προστασίας της υγείας και της ζωής των ανθρώπων και των ζώων ή προφυλάξεις των φυτών, προστασίας των εθνικών θησαυρών που έχουν καλλιτεχνική, ιστορική ή αρχαιολογιή αξία, ή προστασίας της βιομηχανικής και εμπορικής ιδιοκτησίας, ούτε τις ρυθμίσεις περί χρυσού και αργύρου. Οι απαγορεύσεις, ή οι περιορισμοί αυτοί δεν δύνανται πάντως να αποτελέσουν μέσο αυθαιρέτων διακρίσεων, ούτε συγκαλυμμένο περιορισμό του εμπορίου μεταξύ των συμβαλλομένων μερών.ρθρο 21Ουδεμία διάταξη της συμφωνίας εμποδίζει ένα συμβαλλόμενο μέρος να λάβει τα μέτρα:α) που κρίνει αναγκαία για την περεμπόδιση της διαδόσεως πληροφοριών, κατά τρόπο αντίθετο προς τα ουσιώδη συμφέροντα της ασφαλείας του,β) που αφορούν το εμπόριο όπλων,πολεμοφοδίων ή πολεμικού υλικού ή την έρευνα, ανάπτυξη ή παραγωγή, που είναι απαραίτητες για αμυντικούς σκοπούς, υπό την προϋπόθεση,ότι τα μέτρα αυτά δεν αλλοιώνουν τους όρους ανταγωνισμού, όσον αφορά τα προϊόντα, που προορίζονται ειδικά για στρατιωτικούς σκοπούς,γ) που κρίνει ουσιώδη για την ασφάλειά του σε καιρό πολέμου ή σε περίπτωση σοβαρής διεθνούς εντάσεως.ρθρο 221. Τα συμβαλλόμενα μέρη απέχουν από κάθε μέτρο, που δύναται να θέσει σε κίνδυνο την πραγματοποίηση των στόχων της συμφωνίας.2. Λαμβάνουν όλα τα κατάλληλα γενικά ή ειδικά μέτρα για να εξασφαλίσουν την εκτέλεση των υποχρεώσεων εκ της συμφωνίας.Αν ένα συμβαλλόμενο μέρος κρίνει, ότι το άλλο συμβαλλόμενο μέρος παρέβη υποχρέωση εκ της συμφωνίας, δύναται να λάβει τα κατάλληλα μέτρα υπό τους όρους και κατά τις διαδικασίες που προβλέπονται στο άρθρο 27.ρθρο 231. Είναι ασυμβίβαστες προς την καλή λειτουργία της συμφωνίας κατά το μέτρο που δύνανται να επηρεάσουν τις συναλλαγές μεταξύ της Κοινότητος και της Ελβετίας:ι) όλες οι συμφωνίες μεταξύ επιχειρήσεων, όλες οι αποφάσεις ενώσεων επιχειρήσεων και όλες οι εναρμονισμένες πρακτικές μεταξύ επιχειρήσεων, που έχουν σαν αντικείμενο ή αποτέλεσμα την παρεμπόδιση, τον περιορισμό ή την νόθευση του ανταγωνισμού, όσον αφορά την παραγωγή και τις συναλλαγές επί εμπορευμάτων,ιι) η καταχρηστική εκμετάλλευση από μία ή περισσότερες επιχειρήσεις δεσποζούσης θέσεώς τους επί του συνόλου των εδαφών των συμβαλλομένων μερών ή σημαντικού τμήματος αυτών,ιιι) κάθε δημοσία ενίσχυση, που νοθεύει ή απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό, ευνοώντας ορισμένες επιχειρήσεις ή ορισμένες παραγωγές.2. Αν ένα συμβαλλόμενο μέρος κρίνει, ότι μία δεδομένη πρακτική είναι ασυμβίβαστη με το παρόν άρθρο, δύναται να λάβει τα κατάλληλα μέτρα υπό τους όρους και κατά τις διαδικασίες που προβλέπονται στο άρθρο 27.ρθρο 24ν η αύξηση των εισαγωγών ενός δεδομένου προϊόντος προκαλεί ή απειλεί να προκαλέσει σοβαρή ζημία σε παραγωγική δραστηριότητα, που ασκείται στό έδαφος ενός των συμβαλλομένων μερών και αν η αύξηση αυτή οφείλεται:- στή μερική ή ολική μείωση, που προβλέπεται από τη συμφωνία, εντός του εισάγοντος συμβαλλομένου μέρους, των δασμών και φορολογικών επιβαρύνσεων ισοδύναμου αποτελέσματος επί του προϊόντος αυτού,- και στό ότι οι δασμοί και φορολογικές επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος, που εισπράτονται από το εξάγον συμβαλλόμενο μέρος επί των εισαγωγών πρώτων υλών ή ενδιαμέσων προϊόντων, που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή του προϊόντος αυτού, είναι αισθητά χαμηλότεροι από τους αντίστοιχους δασμούς και φορολογικές επιβαρύνσεις, που εισπράττονται από το εισάγον συμβαλλόμενο μέρος,Το ενδιαφερόμενο συμβαλλόμενο μέρος δύναται να λάβει τα κατάλληλα μέτρα υπό τους όρους και κατά τις διαδικασίες που προβλέπονται στο άθρο 27.ρθρο 25Αν ένα των συμβαλλομένων μερών διαπιστώσει πρακτική ντάμπινγκ στίς σχέσεις του με το άλλο συμβαλλόμενο μέρος, δύναται να λάβει τα κατάλληλα μέτρα κατά της πρακτικής αυτής βάσει της συμφωνίας περί εφαρμογής του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου, υπο τους όρους και κατά τις διαδικασίες που προβλέπονται στο άρθρο 27.ρθρο 26Σε περίπτωση σοβαρών διαταραχών σε ένα τομέα της οικονομικής δραστηριότητος ή δυσχερειών που δύνανται να προκαλέσουν σοβαρή επιδείνωση της οικονομικής καταστάσεως μιας περιοχής, το ενδιαφερόμενο συμβαλλόμενο μέρος δύναται να λάβει τα κατάλληλα μέτρα υπό τους όρους και κατά τις διαδικασίες που προβλέπονται στο άρθρο 27.ρθρο 271. Αν ένα συμβαλλόμενο μέρος υποβάλλει τις εισαγωγές προϊόντων, που δύνανται να προκαλέσουν τις δυσχέρειες στις οποίες αναφέρονται τα άρθρα 24 έως 26, σε διοικητική διαδικασία, που έχει ως σκοπό την ταχεία παροχή πληροφοριών περί της εξελίξεως των εμπορικών ρευμάτων, ενημερώνει σχετικά το άλλο συμβαλλόμενο μέρος.2. Στις περιπτώσεις των άρθρων 22 έως 26, πριν να ληφθούν τα μέτρα που προβλέπονται στα άρθρα αυτά,ή μόλις καταστεί δυνατό στις περιπτώσεις της παραγράφου 3 περίπτωση δ), το ενδιαφερόμενο συμβαλλόμενο μέρος παρέχει στη Μικτή Επιτροπή όλα τα χρήσιμα στοιχεία που επιτρέπουν μία σε βάθος εξέταση της καταστάσεως, για να εξευρεθεί λύση αποδεκτή από τα σύμβαλλόμενα μέρη.Πρέπει να επιλέγονται, κατά προτεραιότητα, τα μέτρα που επιφέρουν μικρότερη διαταραχή στη λειτουργία της συμφωνίας.Τα μέτρα διασφαλίσεως κοινοποιούνται αμέσως στη Μικτή Επιτροπή και αποτελούν αντικείμενο περιοδικών διαβουλεύσεων στο πλαίσιό της, προς το σκοπό ιδίως της καταργήσεώς τους μόλις οι συνθήκες το επιτρέψουν.3. Για τη θέση σε εφαρμογή της παραγράφου 2, εφαρμόζονται οι ακόλουθες διατάξεις:α)Όσον αφορά το άρθρο 23, κάθε συμβαλλόμενο μέρος δύναται να προσφύγει στη Μικτή Επιτροπή,αν κρίνει ότι μία δεδομένη πρακτική είναι ασυμβίβαστη με την καλή λειτουργία της συμφωνίας κατά την έννοια του άρθρου 23 παράγραφος 1.Τα συμβαλλόμενα μέρη γνωστοποιούν στη Μικτή Επιτροπή κάθε χρήσιμη πληροφορία και της παρέχουν την αναγκαία συνδρομή για την εξέταση του φακέλου και, αν χρειαστεί, για την κατάργηση της καταγγελόμενης πρακτικής.Αν το ενδιαφερόμενο συμβαλλόμενο μέρος παραλείψει να θέσει τέρμα στην καταγγελόμενη πρακτική εντός προθεσμίας που καθορίζεται από τη Μικτή Επιτροπή ή αν δεν επήλθε συμφωνία στο πλαίσιο της επιτροπής αυτής εντός τριών μηνών από της ημέρας της προσφυγής σ’αυτήν, το εν λόγω συμβαλλόμενο μέρος δύναται να λάβει τα μέτρα διασφαλίσεως που κρίνει αναγκαία, για την αντιμετώπιση των σοβαρών δυσχερειών, που απορρέουν από την πρακτική αυτή και ιδίως να προβεί σε ανάκληση των δασμολογικών παραχωρήσεων.β) Όσον αφορά το άρθρο 24, οι δυσχέρειες που απορρέουν από την κατάσταση που προβλέπεται στο άρθρο αυτό, κοινοποιούνται προς εξέταση στη Μικτή Επιτροπή, η οποία δύναται να λάβει οποιαδήποτε απόφαση κατάλληλη να θέσει τέρμα στις δυσχέρειες αυτές.Αν η Μικτή Επιτροπή ή το εξάγον συμβαλλόμενο μέρος δεν λάβει απόφαση η οποία να θέτει τέρμα στις δυσχέρειες, εντός τριάντα ημερών μετά την κοινοποίηση, το εισάγον συμβαλλόμενο μέρος δύναται να εισπράξει εξισωτικό τέλος επί του εισαγομένου προϊόντος.Το εξισωτικό αυτό τέλος υπολογίζεται βάσει της επιπτώσεως, επί της αξίας των εμπορευμάτων αυτών, των διαπιστουμένων δασμολογικών διαφορών, για τις πρώτες ύλες ή τα ενδιάμεσα προϊόντα που έχουν ενσωματωθεί σε αυτά.γ) Όσον αφορά το άρθρο 25 πραγματοποιούνται διαβουλεύσεις στα πλαίσια της Μικτής Επιτροπής προ της λήψεως των ενδεδειγμένων μέτρων από το ενδιαφερόμενο συμβαλλόμενο μέρος.δ) Όταν εξαιρετικές περιστάσεις που επιβάλλουν άμεση επέμβαση, αποκλείουν προηγούμενη εξέταση, το ενδιαφερόμενο συμβαλλόμενο μέρος δύναται, στις καταστάσεις που προβλέπονται στα άρθρα 24, 25 και 26, καθώς και στις περιπτώσεις ενισχύσεως των εξαγωγών, οι οποίες έχουν ευθεία και άμεση επίπτωση επί των συναλλαγών, να εφαρμόσει αμέσως τα απολύτως αναγκαία συντηρητικά μέτρα για την αντιμετώπιση της καταστάσεως.ρθρο 28Σε περίπτωση δυσχερειών ή σοβαράς απειλής δυσχερειών στο ισοζύγιο πληρωμών ενός ή περισσοτέρων Κρατών μελών της Κοινότητος ή της Αυστρίας, το ενδιαφερόμενο συμβαλλόμενο μέρος δύναται να λάβει τα αναγκαία μέτρα διασφαλίσεως. Ενημερώνει αμέσως σχετικά το άλλο συμβαλλόμενο μέρος.ρθρο 291.Συνιστάται Μικτή Επιτροπή, που επιφορτίζεται με τη διαχείριση της συμφωνίας και μεριμνά για την καλή εκτέλεσή της. Για το σκοπό αυτό, διατυπώνει συστάσεις. Λαμβάνει αποφάσεις στις περιπτώσεις που προβλέπονται από τη συμφωνία. Η εκτέλεση των αποφάσεων αυτών πραγματοποιείται από τα συμβαλλόμενα μέρη κατά τους ίδιους των κανόνες2. Για την καλή εκτέλεση της συμφωνίας τα συμβαλλόμενα μέρη προβαίνουν σε ανταλλαγή πληροφοριών και κατόπιν αιτήσεως ενός από αυτά, σε διαβουλεύσεις στο πλαίσιο της Μικτής Επιτροπής.3. Η Μικτή Επιτροπή καταρτίζει τον κανονισμό της.ρθρο 301. Η Μικτή Επιτροπή αποτελείται αφενός από αντιπροσώπους της Κοινότητας και αφετέρου από αντιπροσώπους της Ελβετίας.2. Η Μικτή Επιτροπή αποφασίζει με κοινή συμφωνία.ρθρο 311. Η προεδρία της Μικτής Επιτροπής ασκείται εκ περιτροπής από κάθε συμβαλλόμενο μέρος κατά τις διαδικασίες που προβλέπονται στον κανονισμό της.2. Η Μικτή Επιτροπή συνέρχεται τουλάχιστον μία φορά κατ’έτος κατόπιν πρωτοβουλίας του προέδρου της, προκειμένου να προβεί σε εξέταση της λειτουργίας της συμφωνίας γενικά.Εξάλλου συνέρχεται οποτεδήποτε το επιβάλλει ιδιαίτερη ανάγκη κατόπιν αιτήσεως ενός των συμβαλλομένων μερών, υπό τους όρους που θα προβλεφθούν στον κανονισμό της.3. Η Μικτή Επιτροπή δύναται να αποφασίζει τη σύσταση οποιασδήποτε ομάδας εργασίας για να την επικουρεί στην εκπλήρωση των καθηκόντων της.ρθρο 321.Όταν ένα συμβαλλόμενο μέρος κρίνει, ότι θα ήταν χρήσιμο, προς το συμφέρον των οικονομιών των δύο συμβαλλομένων μερών, να αναπτυχθούν οι σχέσεις που δημιουργήθηκαν με τη συμφωνία δι’επεκτάσεώς των και σε τομείς που δεν καλύπτονται από αυτήν, υποβάλλει στο άλλο συμβαλλόμενο μέρος αιτιολογημένη αίτηση. Τα συμβαλλλόμενα μέρη δύνανται να αναθέσουν στη μικτή επιτροπή την εξέταση αυτής της αιτήσεως και τη διατύπωση, ενδεχομένως, συστάσεων προς αυτά ιδίως προκειμένου να προβούν σε σχετικές διαπραγματεύσεις.2. Οι συμφωνίες που απορρέουν από τις διαπραγματεύσεις, οι οποίες προβλέπονται στην παράγραφο 1, υπόκεινται σε κύρωση ή έγκριση των συμβαλλομένων μερών κατά τις ίδιες των διαδικασίες.ρθρο 33Το παράρτημα και τα πρασαρτημένα στη συμφωνία πρωτόκολλα αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της.ρθρο 34Κάθε συμβαλλόμενο μέρος δύναται να καταγγείλει τη συμφωνία δια κοινοποιήσεως προς το άλλο συμβαλλόμενο μέρος. Η συμφωνία παύει να ισχύει δώδεκα μήνες μετά την ημερομηνία της κοινοποιήσεως αυτής.ρθρο 35Η συμφωνία εφαρμόζεται αφενός στά εδάφη στα οποία εφαρμόζεται η συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας υπό τους όρους, που προβλέπονται στη συνθήκη αυτή και αφετέρου στό έδαφος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας.ρθρο 36Η παρούσα συμφωνία συντάσσεται σε δύο αντίτυπα στήν αγγλική, γαλλική, γερμανική, δανική, ιταλική, ολλανδική και νορβηγική γλώσσα και όλα τα κείμενα είναι εξίσου αυθεντικά.Η παρούσα συμφωνία θα εγκριθεί από τα συμβαλλόμενα μέρη σύμφωνα με τις διαδικασίες τους.Αρχίζει να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 1973, υπό τον όρο, ότι τα συμβαλλόμενα μέρη θα έχουν κοινοποιήσει αμοιβαία πριν από την ημερομηνία αυτή την περάτωση των αναγκαίων προς τούτο διαδικασιών.Μετά την ημερομηνία αυτή, η παρούσα συμφωνία αρχίζει να ισχύει την πρώτη ημέρα του δευτέρου μηνός μετά την κοινοποίηση αυτή. Η τελευταία προθεσμία για την κοινοποίηση αυτή είναι η 30ή Νοεμβρίου 1973.Οι διατάξεις που πρέπει να εφαρμοσθούν την 1η Απριλίου 1973 εφαρμόζονται κατά την έναρξη ισχύος της συμφωνίας αυτής, αν αρχίσει να ισχύει μετά την ημερομηνία αυτή.Udfζrdiget i Bruxelles, den toogtyvende juli nitten hundrede og tooghalvfjerds.Geschehen zu Brόssel am zweiundzwanzigsten Juli neunzehnhundertzweiundsiebzig.Done at Brussels on this twenty-second day of July in the year one thousand nine hundred and seventy-two.Fait ΰ Bruxelles, le vingt-deux Juillet mil neuf cent soixante-douze.Fatto a Bruxelles, il ventidue luglio millenovecentosettantadue.Gedaan te Brussel, de tweeλntwintigste Juli negentienhonderdweeλnzeventig.Utferdiget i Brussel, tjueandre juli nitten hundre og syttito.Έγινε στις Βρυξέλλες στις είκοσι δύο Ιουλίου χίλια εννιακόσια εβδομήντα δύο.Pε Rεdet for De europζiske Fζllesskabers vegneIm Namen des Rates der Europδischen GemeinschaftenIn the name of the Council of the European CommunitiesAu nom du Conseil des Communautιs europιennesA nome del Consiglio delle Comunitΰ europeeNamens de Raad van de Europese GemeenschappenFor Rεdet for De Europeiske FellesskapΕξ ονόματος του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών ΚοινοτήτωνFόr die Schweizerische EidgenossenschaftPour la Confιdιration suissePer la Confederazione svizzeraΓια την Ελβετική ΣυνομοσπονδίαΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΠίνακας των προϊόντων που προβλέπονται στο άρθρο 2 της συμφωνίας>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΠίνακας των προϊόντων που προβλέπονται στο άρθρο 4 της συμφωνίας>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙΠίνακας των προϊόντων που προβλέπονται στο άρθρο 7 της συμφωνίας>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>


type: legislation

text:
 |
 52014PC0614
 Prijedlog UREDBE EUROPSKOG PARLAMENTA I VIJEĆA o utvrđivanju višegodišnjeg plana za stokove bakalara, haringe i papaline u Baltičkom moru i ribarstvo koje iskorištava te stokove, o izmjeni Uredbe Vijeća (EZ) br. 2187/2005 i o stavljanju izvan snage Uredbe Vijeća (EZ) br. 1098/2007 /* COM/2014/0614 final - 2014/0285 (COD) */
 OBRAZLOŽENJE
 1. 1. Kontekst prijedloga
 ·
 Razlozi za prijedlog i njegovi ciljevi
 Bakalar, haringa i papalina u Baltičkom
 su moru predmet važnog ribarstva. U znanstvenom savjetu Međunarodnog
 vijeća za istraživanje mora (ICES[1])
 navedeno je da sadašnje stope iskorištavanja za neke od tih stokova nisu u
 skladu s postizanjem najvećeg održivog prinosa. Plan upravljanja za
 stokove bakalara u Baltičkom moru na snazi je od 2007.[2], ali stokovi haringe i
 papaline još nisu predmet plana upravljanja. To ometa održivo upravljanje tim
 ribarstvom i ne osigurava stabilnost ribolovnih mogućnosti za ribare koji
 se njime bave.
 Osim što osiguravaju temelj za tradicionalno
 ribarstvo, bakalar, haringa i papalina isto su tako važne komponente
 baltičkog ekosustava, a među njima postoje i jake biološke
 interakcije. Bakalar lovi papalinu i haringu, što znači da veličina
 stoka bakalara utječe na veličinu stoka haringe i papaline i obrnuto.
 Postoje neke naznake iz znanstvenih analiza da biološke interakcije unutar i
 između tih vrsta u Baltiku mogu značiti da bi jači pritisci na
 ribolov od onih koji se trenutačno savjetuju mogli biti održivi.
 Međutim, Znanstveni, tehnički i gospodarski odbor za ribarstvo
 (STECF)[3]
 savjetuje[4]
 da je potrebno više znanstvenog rada za razumijevanje rizika ribolova po tim
 višim vrijednostima.
 Ekološki uvjeti u Baltiku mogu snažno utjecati
 na produktivnost baltičkih ribljih stokova, posebno bakalara i papaline.
 Mrijest bakalara u istočnom Baltiku ograničen je na duboka
 područja gdje je salinitet na većoj dubini dovoljno visok da
 omogući oplodnju jaja i plutanje oplođenih jaja. Ograničen dotok
 oceanske vode iz Sjevernog mora rezultirao je gubitkom kisika u tim dubokim
 slanim vodama još od sredine 1980-ih, a razmnožavanje bakalara uspijevalo je
 samo u južnim područjima mriještenja. Da je bilo značajnog dotoka
 vode Sjevernog mora u istočni Baltik, moglo je doći do znatno
 veće obnove bakalara nego što smo vidjeli posljednjih godina. Kod papaline
 postoji veza između obnove i temperature, uz više mlade ribe koja se obnavlja
 kao stok u toplijim uvjetima. Ta veza znači da pojava npr. dviju
 uzastopnih hladnih zima može imati ozbiljne posljedice za stok papaline.
 S obzirom na snažan utjecaj koji biološke
 interakcije i učinci na okoliš imaju na baltičke stokove bakalara,
 haringe i papaline, poželjno je moći prilagoditi stope iskorištavanja i
 ponašanje tih stokova u svjetlu poboljšanja znanstvenih saznanja o tim
 interakcijama i promjenama ekoloških uvjeta. Takav bi pristup bio i u skladu s
 ekosustavnim pristupom upravljanja ribarstvom. Prvi korak prema takvom
 prilagođenom upravljanju bio bi uključivanje svih relevantnih stokova
 u jedinstveni plan upravljanja. To bi uključilo ciljanu ribolovnu smrtnost
 izraženu u rasponima za svaki stok, koja bi bila temelj za određivanje
 godišnjih ukupnog dopuštenih ulova (TAC) za te stokove. Prilagodba bi tada
 proizlazila iz ažuriranja referentnih točaka ribolovne smrtnosti i
 veličine stoka za svaki stok, ako se u znanstvenom savjetu navede da bi to
 bilo prikladno.
 Cilj je prijedloga uspostava plana upravljanja
 stokovima bakalara, haringe i papaline u Baltiku. Planom će se osigurati
 održivo iskorištavanje tih stokova i pružiti stabilnost ribolovnih
 mogućnosti, osiguravajući da se upravljanje temelji na najnovijim
 znanstvenim informacijama o interakcijama unutar i između stokova te
 drugim aspektima ekosustava i okoliša. Poseban je cilj inicijative osigurati da
 se stokovi bakalara, haringe i papaline u Baltiku iskorištavaju na održiv
 način u skladu s načelima najvećega održivog prinosa i
 ekosustavnog pristupa upravljanja ribarstvom. U tu bi svrhu te stokove trebalo
 loviti na razinama koje mogu proizvesti najveći održivi prinos.
 U ribarstvu bakalara i pelagijskih vrsta
 dolazi do prilova plosnatica, tj. lista zlatopjega, iverka, oblića i lista
 glatkog. Iskorištavanje bakalara i pelagijskih stokova ne bi trebalo ugroziti
 održivost plosnatica u Baltiku.
 Plan će se primjenjivati na sva ribarska
 plovila Unije bez obzira na njihovu ukupnu dužinu u Baltičkom moru,
 budući da je to u skladu s pravilima ZRP-a i u skladu s učinkom
 plovila na predmetne riblje stokove.
 ·
 Opći kontekst
 1. Na bakalar u istočnom i
 zapadnom Baltiku gleda se kao na dva zasebna stoka. Postoji niz različitih
 stokova haringe u Baltiku, uz glavni stok koji je pronađen u istočnom
 bazenu tog mora. Postoje manji stokovi u Botničkom moru, Botničkom
 zaljevu, Riškom zaljevu i zapadnom Baltiku. Potonji stok mrijesti se u zapadnom
 Baltiku, a zatim putuje u Skagerrak i istočno Sjeverno more kako bi se
 hranio. U tim se područjima stok miješa s haringom iz Sjevernog mora i
 uzima se kao dio ribolova na miješane stokove. Postoji jedan stok papaline u
 Baltiku.
 2. Dva stoka baltičkog
 bakalara trenutačno su predmet plana upravljanja2, a mjere
 upravljanja za ribarstvo tih stokova uključuju utvrđivanje godišnjih
 ukupnih dopuštenih ulova, ograničenja ribolovnog napora i tehničke
 mjere, uključujući najmanje veličine oka mrežnog tega, pravila o
 sastavu ulova, najmanju iskrcajnu veličinu i zatvorena područja /
 razdoblja zabrane. Trenutačno upravljanje ribarstvom za haringe i papaline
 uključuje godišnje ukupne dopuštene ulove i tehničke mjere te pravila
 o veličini oka mrežnog tega i sastavu ulova.
 3. ICES smatra da podatci o
 malom stoku haringa u Botničkom zaljevu nisu dostatni, tako da u ovom
 trenutku nije moguće u cijelosti procijeniti stanje stoka kao temelj za davanje
 savjeta o ulovu. Iz tog razloga plan ne uključuje pravilo o izlovu za taj
 stok. Uzimajući u obzir malu veličinu tog stoka i ribolov koji ga
 iskorištava, ne može se razmjerno odrediti ukupan dopušten ulov za taj stok.
 Umjesto toga, propisano je da ulovi iz tog stoka budu dio ukupnog dopuštenog
 ulova haringe u kombiniranom području Botničkog mora / Botničkog
 zaljeva.
 4. Od 1. siječnja
 2014. Uredbom (EZ) 1380/2013 Europskog parlamenta i Vijeća od 11. prosinca
 2013. o zajedničkoj ribarstvenoj politici utvrđuju se pravila ZRP-a,
 uključujući odredbe o višegodišnjim planovima i utvrđuje obveze
 iskrcavanja stokova koji podliježu ukupnom dopuštenom ulovu. U
 člancima 9. i 10. navode se načela, ciljevi i sadržaj višegodišnjih
 planova. U skladu s člankom 15., obveze iskrcavanja u Baltičkom
 moru primjenjivat će se na ribolov pelagijskih vrsta i lososa te vrsta
 koje određuju ribolov od 2015. te na sve ostale vrste obuhvaćene
 ukupnim dopuštenim ulovom od 1. siječnja 2017.
 5. Ciljane vrijednosti koje
 odgovaraju najvišem održivom prinosu izražene su kao raspon vrijednosti koje
 preporučuje ICES. Ti rasponi omogućuju upravljanje koje se temelji na
 najvećem održivom prinosu za predmetne stokove te se smatra da omogućuju
 prilagodbe u slučaju promjene znanstvenog savjeta, dok istodobno održavaju
 visoku razinu predvidljivosti. Takve ciljane vrijednosti nadopunjuju se
 odredbama o nadzoru povezanima s inicijalnim referentnim točkama
 očuvanja. Za predmetne stokove te referentne točke izražavaju se kao
 biomasa stokova u mrijestu, koja se dobiva iz najnovije referentne vježbe koju
 provodi ICES. U nedostatku savjeta o razini biomase u mrijestu, okidač bi
 trebao biti trenutak kada znanstveni savjet utvrdi da je stok u opasnosti.
 6. U skladu s
 člankom 15. Uredbe (EZ) br. 1380/2013, obveza iskrcavanja svih
 ulova bakalara, haringe, papaline i lista zlatopjega u ribolovu na bakalar,
 haringu i papaline u Baltičkom moru uključena je u plan radi
 doprinosa u provedbi zabrane odbacivanja, osim u slučajevima kada postoji
 dokaz o visokim stopama preživljavanja. U skladu s člankom 16.
 stavkom 7. Uredbe (EZ) br. 1380/2013, države članice moraju
 dodijeliti ukupne dopuštene ulove plovilima koja plove pod njihovom zastavom,
 uzimajući u obzir mogući sastav ulova i obvezu iskrcavanja svih
 ulova. Kako bi to postigle, države članice mogu donijeti nacionalne mjere
 kao što su čuvanje određene zalihe nacionalnog ukupnog dopuštenog
 ulova ili zamjena kvote s drugim državama članicama.
 7. U skladu sa znanstvenim
 savjetima STECF-a4, plan ne uključuje godišnja ograničenja
 ribolovnog napora.
 8. U skladu s
 člankom 18. Uredbe (EZ) br. 1380/2013, države članice koje
 imaju izravni upravljački interes mogu podnijeti zajedničke preporuke
 za, među ostalim, donošenje određenih mjera ako su Komisiji
 dodijeljene ovlasti za donošenje provedbenih ili delegiranih akata radi
 postizanja ciljeva višegodišnjeg plana. U tu svrhu planom se uspostavlja
 regionalna suradnja u pogledu donošenja tehničkih mjera, odredaba o obvezi
 iskrcavanja i posebnih mjera očuvanja za prilove u ribarstvu predmetnih
 stokova.
 9. U skladu s općim ciljem
 ZRP-a o očuvanju ribolovnih resursa i uz poseban osvrt na
 članke 9. i 10. Uredbe (EZ) br. 1380/2013 kojom se zahtijeva
 razvoj višegodišnjih planova, glavni su elementi plana:
 –
 ciljevi i ciljane vrijednosti (postići razinu
 ribolovne smrtnosti u skladu s načelom najvećeg održivog prinosa),
 –
 referentne točke očuvanja izražene na
 razinama biomase u mrijestu i posebne mjere očuvanja,
 –
 odredbe koje se odnose na obveze iskrcavanja,
 –
 okvir tehničkih mjera,
 –
 periodična ocjena plana na temelju znanstvenih
 savjeta.
 ·
 Postojeće odredbe Unije u području
 prijedloga
 Uredbom (EU) br. 1380/2013 Europskog
 parlamenta i Vijeća od 11. prosinca 2013. o zajedničkoj
 ribarstvenoj politici, izmjeni uredaba Vijeća (EZ) br. 1954/2003 i
 (EZ) br. 1224/2009 i stavljanju izvan snage uredaba (EZ)
 br. 2371/2002 i (EZ) br. 639/2004 i Odluke Vijeća 204/585/EZ[5] uspostavlja se
 opći okvir za ZRP i utvrđuju situacije u kojima Vijeće donosi
 višegodišnje planove.
 Uredbom Vijeća (EZ) br. 1098/2007 od
 18. rujna 2007. o utvrđivanju višegodišnjeg plana za stokove bakalara
 u Baltičkom moru i ribarstvo koje iskorištava te stokove te o izmjeni
 Uredbe (EEZ) br. 2847/93 i o stavljanju izvan snage Uredbe (EZ) br. 779/97
 utvrđuju se pravila za održivo iskorištavanje stokova bakalara u
 Baltičkom moru.
 Uredbom Vijeća (EZ) br. 2187/2005 od
 21. prosinca 2005. o tehničkim mjerama za očuvanje ribolovnih
 resursa u vodama Baltičkog mora, Malog i Velikog Belta i Øresunda, o izmjeni
 Uredbe (EZ) br. 1434/98 i o stavljanju izvan snage Uredbe (EZ)
 br. 88/98 opisuju se tehničke mjere očuvanja u Baltičkom
 moru, tj. pravila o sastavu ulova, najmanja veličina oka mrežnog tega,
 najmanja iskrcajna veličina, zatvorena područja i zabrane tijekom
 sezone u ribolovu na lososa. Utvrđuje se i zabrana za lebdeće
 (plovuće) mreže u Baltičkom moru.
 Godišnjim uredbama Vijeća o
 utvrđivanju ribolovnih mogućnosti i popratnih uvjeta za određene
 riblje stokove i skupine ribljih stokova koje se primjenjuju u Baltičkom
 moru utvrđuju se razine ukupnog dopuštenog ulova za predmetne stokove
 (bakalar, haringa i papaline) i lista zlatopjega (npr. za 2014. Uredba
 Vijeća (EU) br. 1180/2013 od 19. studenoga 2013. o
 utvrđivanju za 2014. ribolovnih mogućnosti za određene riblje
 stokove i skupine ribljih stokova u Baltičkom moru).
 Uredbom Vijeća (EZ) br. 1224/2009 o
 uspostavi sustava kontrole Zajednice za osiguranje sukladnosti s pravilima
 zajedničke ribarstvene politike, izmjeni uredbi (EZ) br. 847/96, (EZ)
 br. 2371/2002, (EZ) br. 811/2004, (EZ) br. 768/2005, (EZ)
 br. 2115/2005, (EZ) br. 2166/2005, (EZ) br. 388/2006, (EZ)
 br. 09/2007, (EZ) br. 676/2007, (EZ) br. 1098/2007, (EZ)
 br. 1300/2008, (EZ) br. 1342/2008 i stavljanju izvan snage uredbi
 (EEZ) br. 2847/93, (EZ) br. 1627/94 i (EZ) br. 1966/2006
 (SL L 343, 22.12.2009., str. 1.) utvrđuju se opći
 uvjeti za kontrolu ribarstva, kao i specifični zahtjevi za kontrolu
 višegodišnjih planova.
 ·
 Usklađenost s drugim politikama i ciljevima
 Unije
 Prijedlog i njegovi ciljevi u skladu su s
 pravilima Unije, posebno s ekološkim, društvenim, tržišnim i trgovinskim
 politikama.
 2. REZULTATI SAVJETOVANJA SA
 ZAINTERESIRANIM STRANAMA I PROCJENE UČINKA
 ·
 Savjetovanja sa zainteresiranim stranama
 Metode savjetovanja, glavni ciljni sektori
 i opći profil ispitanika
 Budući da je glavni interes za stokove
 bakalara, haringe, papaline i lista glatkog u Baltiku povezan s komercijalnim
 ribolovom, savjetovanje je bilo usmjereno na Savjetodavno vijeće za
 Baltičko more (BSAC) i uprave za ribarstvo država članica
 Baltičkog mora. BSAC se sastoji od predstavnika iz sektora ribarstva i
 drugih interesnih skupina obuhvaćenih zajedničkom ribarstvenom
 politikom. Sektor ribarstva uključuje udruge u ribarstvu, organizacije
 proizvođača, prerađivače i tržišne organizacije. Ostale
 interesne skupine uključuju nevladine organizacije za zaštitu okoliša,
 ženske mreže te rekreacijske, sportske i male ribolovce.
 Savjetodavni i razvojni proces za ovu
 inicijativu slijedio je ustaljen postupak GU-a MARE za razvoj i ocjenu dugoročnih
 planova upravljanja. Postupak uključuje dvije faze. Prva je faza
 retrospektivna evaluacija, kojom se vraća na prethodne rezultate
 postojećeg plana upravljanja. Nakon toga slijedi, prema potrebi,
 potencijalna evaluacija kojom se gleda na moguću zamjenu višegodišnjih
 planova i njihovih potencijalnih učinaka. Svaka faza uključuje niz
 sastanaka stručnih skupina Znanstvenog, tehničkog i gospodarskog
 odbora za ribarstvo (STECF). Ti se sastanci organiziraju da bi se riješio
 referentni okvir koji je utvrdio GU MARE. Svi su ti sastanci otvoreni za
 predstavnike savjetodavnih vijeća i država članica, koji mogu dati
 doprinos i postaviti pitanja koja smatraju relevantnima. U ovom slučaju
 bilo je i daljnjih savjetovanja s BSAC-om i državama članicama na
 konkretnim elementima plana nakon završetka postupka evaluacije STECF-a.
 Predmetna znanstvena/stručna
 područja
 Kako je prethodno navedeno, stručnjaci
 STECF-a dali su savjet tijekom procesa ocjenjivanja. On je uključivao
 doprinos znanstvenika u ribarstvu, ali i stručnjaka u drugim disciplinama,
 uključujući ekonomske i društvene znanosti. Znanstveni savjet dobiven
 je i od ICES-a.
 Sažetak odgovora i njihovo uvažavanje
 Nakon potencijalne evaluacije plana
 upravljanja za stokove pelagičnih vrsta[6],
 retrospektivne[7]
 i potencijalne evaluacije[8]
 postojećeg plana za bakalar u Baltiku, u lipnju 2011. donesena je odluka o
 prelasku na plan o velikom broju vrsta za stokove bakalara, haringe i papaline
 u Baltiku. Ta je odluka donesena u dogovoru s državama članicama i
 zainteresiranim stranama na sastanku regionalnog foruma pod nazivom BALTFISH.
 Nakon toga odluka je formalizirana na sastanku Vijeća za ribarstvo u
 listopadu 2011.[9]
 Kontekst za tu odluku bio je zahtjev predviđen reformom ZRP-a za planove
 upravljanja koji obuhvaćaju višestruke stokove gdje je to moguće.
 Odluka da se nastavi s planom o velikom broju
 vrsta za stokove u Baltiku iziskivala je početak novog kruga sastanaka
 STECF-a. Kako bi osigurao osnovu za potencijalnu evaluaciju, GU MARE
 organizirao je niz sastanaka stručnjaka, od kojih su većinu
 zajednički održali STECF i ICES. Svi ti sastanci bili su otvoreni za
 zainteresirane strane i u svima su sudjelovali članovi BSAC-a. Sastanci su
 organizirani kako slijedi:
 tematski sastanak stručne radne skupine
 STECF-a o višegodišnjim planovima upravljanja u Edinburghu, Ujedinjena
 Kraljevina, od 28. studenoga do 2. prosinca 2011.[10]
 ICES-ova radionica o integriranom mišljenju o
 velikom broju vrsta za ribolov u Baltiku, održana u
 Charlottenlundu, Danska od 6. do 8. ožujka 2012.[11]
 Sastanak stručne radne skupine STECF-a o
 višegodišnjim planovima upravljanja u Rostocku, Njemačka, od 26. do
 30. ožujka 2012.[12]
 Nakon niza spomenutih sastanaka, STECF je
 obavijestio da bi plan upravljanja temeljen na sadašnjim ciljanim vrijednostima
 najvećega održivog prinosa za pojedinačne vrste ispunio kriterije za
 ostvarenje visokoga dugoročnog prinosa s najmanjim rizikom za stok.
 Ukratko, takav bi plan bio u skladu s načelima najvećeg održivog
 prinosa (MSY). Istaknuli su i da bi pristup velikom broju vrsta mogao
 omogućiti više ciljane ribolovne smrtnosti za neke stokove, ali i da je
 potrebno više znanstvenog rada za procjenu rizika povezanih s takvim pristupom.
 S obzirom na te savjete pripremljen je dokument za javnu raspravu u kojem su
 predstavljene te dvije opcije i njihove posljedice. O tome se raspravljalo s
 državama članicama na sastanku BALTFISH-a i s BSAC-om sredinom lipnja
 2012.
 Donošenjem Uredbe o reformi zajedničke
 ribarstvene politike u 2013. i objavljivanjem konačnog izvješća radne
 skupine o višegodišnjim planovima koje su utvrdili Europski parlament i
 Vijeća u travnju 2014.[13]
 obavljena su daljnja savjetovanja sa zainteresiranim stranama u BSAC-u i s
 upravama država članica u BALTFISH-u. To se zbivalo od ožujka do lipnja
 2014.
 Sredstva s pomoću kojih su
 stručna mišljenja postala javno dostupna
 Izvješća o svim relevantnim stručnim
 sastancima STECF-a mogu se naći na web-mjestu STECF-a: https://stecf.jrc.ec.europa.eu/.
 Osim toga, tijekom postupka savjetovanja
 zainteresirane strane bile su aktivno uključene u svaku fazu naknadnog
 razvoja inicijative.
 ·
 Procjena učinka
 ·
 Prije izrade višegodišnjeg plana provedena je
 opsežna procjena učinka. Tijekom procjene analizirane su tri opcije s
 bioloških, ekoloških i gospodarsko-društvenih aspekata. Opcija s najkorisnijim
 učinkom tada je ugrađena u sadašnji višegodišnji plan. Osigurati
 održivo ribarstvo na razini najvišega održivog prinosa do 2015. za predmetne
 stokove znači ostvariti biološke i ekološke koristi. Moguće smanjenje
 ukupne količine ribolova značilo bi i smanjenje emisija iz brodskih
 motora.
 ·
 Što se tiče gospodarsko-društvenog
 učinka, dovođenje stokova haringe i papaline pod plan upravljanja
 osiguralo bi sustavan temelj za određivanje godišnjih ukupnih dopuštenih
 ulova na način koji bi pružio sektoru pelagijskih vrsta predvidljivost
 ulova, što bi pomoglo podršci u poslovnom planiranju i stabilnosti opskrbe. To
 bi i dodalo vrijednost, budući da su planovi upravljanja obično
 preduvjet ribarstvu za stjecanje certifikata od npr. Vijeća za
 očuvanje mora (MSC). Riba iz takvoga certificiranog ribarstva tada može
 privući veću cijenu na tržištu.
 ·
 Smanjenje ribolovnih mogućnosti moglo bi
 rezultirati blagim smanjenjem dobiti za ribare i prerađivačku
 industriju te bi moglo kratkoročno negativno utjecati na potrošače,
 ali će obnova stanja stokova osigurati dugoročne koristi u smislu
 dobiti i održivog ribolova. Nadalje, privremeno smanjenje kvota obično
 rezultira povećanjem cijene tog stoka.
 ·
 Ukidanje sustava ribolovnog napora i zahtjeva za
 jedinstveno područje ribolova pojednostavit će pravni okvir i
 olakšati administrativno opterećenje država članica i industrije.
 3. PRAVNI ELEMENTI PRIJEDLOGA
 ·
 Pravna osnova
 Članak 43. stavak 2. Ugovora o
 funkcioniranju Europske unije
 ·
 Načelo supsidijarnosti
 Odredbe prijedloga odnose se na očuvanje
 morskih bioloških resursa, mjere koje spadaju pod isključivu nadležnost
 Unije. Stoga se načelo supsidijarnosti ne primjenjuje.
 ·
 Načelo proporcionalnosti
 Predložene mjere u skladu su s načelom
 proporcionalnosti, budući da su prikladne i potrebne, a druge manje
 restriktivne mjere nisu na raspolaganju za postizanje željenih ciljeva
 politike.
 ·
 Izbor instrumenta
 Predloženi instrument: Uredba Europskog
 parlamenta i Vijeća.
 4. PRORAČUNSKE IMPLIKACIJE
 Nema posljedica za proračun.
 2014/0285 (COD)
 Prijedlog
 UREDBE EUROPSKOG PARLAMENTA I VIJEĆA
 o utvrđivanju višegodišnjeg plana za
 stokove bakalara, haringe i papaline u Baltičkom moru i ribarstvo koje
 iskorištava te stokove, o izmjeni Uredbe Vijeća (EZ) br. 2187/2005 i
 o stavljanju izvan snage Uredbe Vijeća (EZ) br. 1098/2007
 EUROPSKI PARLAMENT I VIJEĆE
 EUROPSKE UNIJE,
 uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju
 Europske unije, a posebno njegov članak 43. stavak 2.,
 uzimajući u obzir prijedlog Europske
 komisije,
 uzimajući u obzir mišljenje Europskoga
 gospodarskog i socijalnog odbora[14],
 uzimajući u obzir mišljenje Odbora regija[15],
 nakon prosljeđivanja prijedloga
 nacionalnim parlamentima,
 u skladu s redovnim zakonodavnim postupkom,
 budući da:
 (1) Konvencijom Ujedinjenih
 naroda od 10. prosinca 1982. o pravu mora[16],
 čija je Unija ugovorna stranka, predviđene su obveze očuvanja,
 uključujući održavanje ili obnovu populacija ulovljenih vrsta na
 razinama koje mogu proizvesti najviši održivi prinos.
 (2) Na Svjetskom sastanku na vrhu
 o održivom razvoju u Johannesburgu 2002. Unija i njezine države članice
 obvezale su se djelovati protiv daljnjeg smanjenja mnogih ribljih stokova.
 Stoga je potrebno prilagoditi stope iskorištavanja bakalara, haringe i papaline
 u Baltičkom moru kako bi se osiguralo da se iskorištavanje tih stokova
 obnavlja i održava iznad razina koje mogu proizvesti najviši održivi prinos.
 (3) Zajednička ribarstvena
 politika trebala bi doprinijeti zaštiti morskog okoliša, održivom upravljanju
 svih komercijalno iskorištavanih vrsta, a posebno postizanju dobroga ekološkog
 stanja do 2020., kako je navedeno u članku 1. stavku 1.
 Direktive 2008/56/EZ Europskog parlamenta i Vijeća[17].
 (4) Uredbom (EZ)
 br. 1380/2013 Europskog parlamenta i Vijeća utvrđuju se pravila
 zajedničke ribarstvene politike („ZRP”) u skladu s međunarodnim
 obvezama Unije. Ciljevi su ZRP-a, među ostalim, osigurati da su ribolov i
 akvakultura dugoročno ekološki održivi, primijeniti načelo opreznog
 pristupa na upravljanje ribarstvom i provesti pristup upravljanja ribarstvom
 temeljen na ekosustavu.
 (5) U najnovijim znanstvenim
 savjetima Međunarodnog vijeća za istraživanje mora („ICES”) i
 Znanstvenog, tehničkog i gospodarskog odbora za ribarstvo („STEFC”)
 navedeno je da se stokovi bakalara, papaline i nekih stokova haringe
 iskorištavaju više nego što je potrebno za postizanje najvećega održivog
 prinosa.
 (6) Plan upravljanja za stokove
 bakalara u Baltičkom moru na snazi je od 2007.[18], ali stokovi haringe i
 papaline još nisu predmet sličnih planova. Budući da postoji snažna
 biološka interakcija između stokova bakalara i pelagijskih vrsta,
 veličina stoka bakalara može utjecati na stokove haringe i papaline i
 obrnuto. Nadalje, države članice i zainteresirane strane izrazile su
 potporu razvoju i provedbi planova upravljanja za ključne stokove u
 Baltiku.
 (7) Višegodišnji plan
 utvrđen ovom Uredbom trebao bi se, u skladu s člancima 9. i 10.
 Uredbe (EZ) br. 1380/2013, temeljiti na znanstvenim, tehničkim i
 gospodarskim savjetima te sadržavati ciljeve, mjerljive ciljeve s jasnim
 rokovima, referentne točke očuvanja i zaštitne mjere.
 (8) Primjereno je utvrditi plan
 ribarstva za veliki broj vrsta uzimajući u obzir dinamiku između
 stokova bakalara, haringe i papaline te prilov vrsta u ribarstvu na te stokove,
 tj. lista zlatopjega, iverka, oblića i lista glatkog u Baltiku. Cilj tog
 plana trebao bi biti postizanje i održavanje najvećega održivog prinosa za
 predmetne stokove.
 (9) Iskorištavanje stokova
 bakalara i pelagičnih vrsta ne smije ugroziti održivost stokova uzetih kao
 prilov u tom ribolovu, tj. stokova lista zlatopjega, iverka, oblića i
 lista glatkog u Baltiku. Stoga bi plan isto tako trebao težiti osiguranju
 očuvanja tih stokova prilova iznad razine biomase koje odgovaraju pristupu
 predostrožnosti.
 (10) Osim toga, budući da se
 člankom 15. Uredbe (EU) br. 1380/2013 uvela obveza iskrcavanja,
 uključujući sve vrste obuhvaćene ukupnim dopuštenim ulovima,
 cilj plana trebao bi biti davanje doprinosa provedbi obveze iskrcavanja za
 bakalar, haringu, papalinu i list zlatopjeg.
 (11) Člankom 16.
 stavkom 4. Uredbe (EZ) br. 1380/2013 zahtijeva se utvrđivanje
 ribolovnih mogućnosti u skladu s ciljevima navedenima u višegodišnjim
 planovima.
 (12) Te ciljeve trebalo bi stoga
 utvrditi i izraziti u stopama ribolovne smrtnosti na temelju znanstvenog
 savjeta[19].
 (13) Potrebno je uspostaviti
 referentne točke očuvanja kako bi se omogućila dodatna mjera
 opreza kada veličina stoka padne na određenu kritičku razinu
 koja predstavlja ozbiljan rizik. Takve referentne točke očuvanja trebalo
 bi odrediti na razinama najmanje biomase u mrijestu stoka koja je u skladu s
 punom reproduktivnom sposobnošću. Trebalo bi predvidjeti korektivne mjere
 u slučaju kada veličina stoka padne ispod najmanje biomase u
 mrijestu.
 (14) U slučaju stokova uzetih
 kao prilov, u nedostatku znanstvenog savjeta o takvim razinama najmanje biomase
 u mrijestu, potrebno je donijeti posebne mjere očuvanja kada se u
 znanstvenom savjetu navodi da je stok u opasnosti.
 (15) Ribe ulovljene u ribolovu sa
 zamkama, vršama i košarama imaju visoku sposobnost preživljavanja zbog
 karakteristika tih alata koji ne štete ribi, što je potvrđeno pokusnim
 ribolovom. Stoga je, osim slučajeva navedenih u članku 15.
 stavku 4. točkama (a) do (c) Uredbe (EZ) br. 1380/2013,
 primjereno od obveze iskrcavanja u takvom ribarstvu izuzeti bakalar, haringu,
 list zlatopjeg i papalinu.
 (16) Kako bi bio u skladu s obvezom
 iskrcavanja iz članka 15. stavka 1. Uredbe (EZ)
 br. 1380/2013, planom bi trebalo predvidjeti druge mjere upravljanja
 navedene u članku 15. stavku 4. točkama (a) do (c) te
 Uredbe. Takve bi mjere trebalo utvrditi delegiranim aktima.
 (17) Planom bi trebalo predvidjeti
 i određene prateće tehničke mjere koje će se donijeti u
 delegiranim aktima radi doprinosa postizanju ciljeva plana, osobito u pogledu
 zaštite mlade ribe ili ribe u mrijestu. Do
 revizije Uredbe Vijeća (EZ) br. 2187/2005[20] trebalo bi predvidjeti i da takve mjere, prema potrebi za
 postizanje ciljeva plana, mogu odstupiti od nekih elemenata koji u toj Uredbi
 nisu ključni.
 (18) Kako bi se pravodobno i na
 razmjeran način prilagodilo tehničkom i znanstvenom napretku te kako
 bi se osigurala fleksibilnost i omogućio razvoj određenih mjera,
 trebalo bi Komisiji delegirati ovlasti donošenja akata u skladu s
 člankom 290. Ugovora o funkcioniranju Europske unije u pogledu dopune
 ove Uredbe korektivnim mjerama za list zlatopjeg, iverak, oblić i list
 glatki, provedbenim obvezama za iskrcavanje i tehničkim mjerama. Posebno
 je važno da Komisija tijekom svojega pripremnog rada provede odgovarajuća
 savjetovanja, uključujući savjetovanja na razini stručnjaka.
 Komisija bi pri pripremi i sastavljanju delegiranih akata trebala osigurati
 istovremen, pravodoban i prikladan prijenos relevantnih dokumenata Europskom
 parlamentu i Vijeću.
 (19) U skladu s
 člankom 18. Uredbe (EU) br. 1380/2013, ako su Komisiji
 dodijeljene ovlasti donošenja delegiranih akata povezanih s određenim
 mjerama očuvanja, kako je navedeno u planu, države članice koje imaju
 neposredan upravljački interes u Baltičkom moru trebale bi imati
 mogućnost podnošenja zajedničkih preporuka za takve mjere, tako da te
 mjere budu dobro osmišljene kako bi odgovarale specifičnostima
 Baltičkog mora i njegova ribarstva. Trebalo bi utvrditi rok za podnošenje
 tih preporuka kako je propisano člankom 18. stavkom 1. te Uredbe.
 (20) Kako bi se osigurala
 usklađenost s mjerama utvrđenima u ovoj Uredbi, trebalo bi donijeti
 posebne kontrolne mjere, uz one predviđene Uredbom Vijeća (EZ)
 br. 1224/2009[21].
 (21) Imajući u vidu da je
 Baltičko more prilično malo ribolovno područje u kojem uglavnom
 mala plovila obavljaju kratka ribolovna putovanja, primjena prethodnih
 obavijesti prema zahtjevu članka 17. Uredbe (EZ) 1224/2009 trebala bi
 se proširiti kako bi obuhvatila sva plovila s ukupnom duljinom od najmanje osam
 metara, a prethodne obavijesti trebalo bi dostaviti najmanje jedan sat prije
 predviđenog vremena dolaska u luku. Ipak, uzimajući u obzir
 učinak ribolovnih putovanja koja uključuju vrlo male količine
 ribe predmetnih stokova i s tim povezano administrativno opterećenje
 prethodnih obavijesti, prikladno je uspostaviti granične vrijednosti za
 takve prethodne obavijesti kada ta plovila drže na brodu najmanje 300 kg
 bakalara ili dvije tone stokova pelagičnih vrsta.
 (22) Za stokove bakalara, haringe i
 papaline trebalo bi utvrditi granične vrijednosti prema kojima ribarsko
 plovilo mora iskrcati u određenoj luci ili na mjestu u blizini obale u
 skladu s člankom 43. Uredbe (EZ) br. 1224/2009. Osim toga, kod
 određivanja tih luka ili mjesta u blizini obale države članice
 trebale bi primijeniti kriterije iz članka 43. stavka 5. te
 Uredbe tako da se osigura učinkovita kontrola stokova iz ove Uredbe.
 (23) U skladu s
 člankom 10. stavkom 3. Uredbe (EZ) br. 1380/2013, trebalo
 bi utvrditi odredbe za periodičnu procjenu Komisije o primjerenosti i
 učinkovitosti primjene ove Uredbe. Takva ocjena trebala bi uslijediti
 nakon referentne procjene predmetnih stokova koju provodi ICES i temeljiti se
 na toj procjeni.
 (24) U skladu s
 člankom 9. stavkom 4. Uredbe (EU) br. 1380/2013, prije
 izrade plana primjereno je procijeniti njegov vjerojatan gospodarski i
 društveni utjecaj[22].
 (25) Što se tiče roka,
 očekuje se da bi za predmetne stokove najveći održivi prinos trebao
 biti postignut do 2015. Trebalo bi ga i dalje održavati.
 (26) U nedostatku režima ribolovnog
 napora potrebno je izbrisati posebna pravila o posebnoj dozvoli za ribolov i
 zamjeni plovila ili motora koji se primjenjuju u Riškom zaljevu. Uredbu
 Vijeća (EZ) br. 2187/2005 trebalo bi izmijeniti na odgovarajući
 način.
 (27) Uredbu Vijeća (EZ)
 br. 1098/2007[23]
 trebalo bi staviti izvan snage,
 DONIJELI SU OVU UREDBU:
 POGLAVLJE I.
 PREDMET, PODRUČJE PRIMJENE I DEFINICIJE
 Članak 1.
 Sadržaj
 i područje primjene
 1. Ovom Uredbom utvrđuje se višegodišnji
 plan (dalje u tekstu: „plan”) za sljedeće stokove (dalje u tekstu:
 „predmetni stokovi”) u vodama Unije u Baltičkom moru i ribarstvu koje
 iskorištava predmetne stokove:
 (a) bakalar (Gadus morhua) u
 pododjeljcima ICES-a 22 – 24 (bakalar u zapadnom Baltiku);
 (b) bakalar (Gadus morhua) u
 pododjeljcima ICES-a 25 – 32 (bakalar u istočnom Baltiku);
 (c) haringa (Clupea harengus) u
 pododjeljcima ICES-a 25, 26, 27, 28.2, 29 i 32 (haringa u središnjem Baltiku);
 (d) haringa (Clupea harengus) u
 pododjeljku ICES-a 28.1 (haringa u Riškom zaljevu);
 (e) haringa (Clupea harengus) u pododjeljku
 ICES-a 30 (haringa u Botničkom moru);
 (f) haringa (Clupea harengus) u
 pododjeljku ICES-a 31 (haringa u Botničkom moru);
 (g) haringa (Clupea harengus) u
 odjeljku ICES-a III.a i pododjeljcima 22 – 24 (haringa u zapadnom
 Baltiku);
 (h) papalina (Sprattus sprattus) u
 pododjeljcima ICES-a 22 – 32.
 2. Plan se primjenjuje i na list zlatopjeg,
 iverak, oblić i list glatki u pododjeljcima ICES-a 22 – 32 koji
 su ulovljeni u ribolovu na predmetne stokove.
 Članak 2.
 Definicije
 Za potrebe ove Uredbe, osim definicija iz
 članka 4. Uredbe (EZ) br. 1380/2013 Europskog parlamenta i
 Vijeća, članka 4. Uredbe Vijeća (EZ) br. 1224/2009 i
 članka 2. Uredbe Vijeća (EZ) br. 2187/2005, primjenjuju se
 sljedeće definicije:
 (a) „stokovi pelagijskih vrsta” znači
 stokovi navedeni u članku 1. točkama (c) do (h) ove Uredbe i sve
 njihove kombinacije;
 (b) „zamka” znači velike mreže, koje su
 usidrene, učvršćene na stupićima ili povremeno plutaju, otvorene
 na površini i opremljene raznim vrstama uređaja za usmjeravanje i
 zadržavanje ribe te koje su uglavnom podijeljene u komore zatvorene mrežom na
 dnu;
 (c) „vrše i košare” znači male zamke
 namijenjene ulovu rakova ili ribe u obliku kaveza ili košara napravljenih od
 različitih materijala koje se postavljaju na morsko dno, pojedinačno
 ili u redovima; povezane konopcima (konopi plutače) do plutača na
 površini koje prikazuju njihov položaj i imaju najmanje jedan otvor ili ulaz;
 (d) „predmetne države članice” znači
 Danska, Estonija, Finska, Njemačka, Latvija, Litva, Poljska i Švedska.
 POGLAVLJE II.
 CILJEVI I CILJANE VRIJEDNOSTI
 Članak 3.
 Ciljevi
 1. Planom se želi pridonijeti ciljevima
 zajedničke ribarstvene politike navedenima u članku 2. Uredbe
 (EZ) br. 1380/2013, a posebno:
 (a)
 postizanju i održavanju najvećega održivog
 prinosa za predmetne stokove, i
 (b)
 osiguravanje očuvanja stokova lista
 zlatopjega, iverka, oblića i lista glatkog uz predostrožni pristup.
 2. Planom se želi pridonijeti provedbi obveze
 iskrcavanja utvrđene člankom 15. stavkom 1. Uredbe (EZ)
 br. 1380/2013 za predmetne stokove i list zlatopjeg.
 Članak 4.
 Ciljane
 vrijednosti
 1. Ciljane vrijednosti ribolovne smrtnosti
 ostvaruju se do 2015. i održavaju nadalje za predmetne stokove unutar
 sljedećih raspona:
 Stok || Ciljani rasponi ribolovne smrtnosti
 Bakalar u zapadnom Baltiku || 0,23 – 0,29
 Bakalar u istočnom Baltiku || 0,41 – 0.51
 Haringa u središnjem Baltiku || 0,23 – 0.29
 Haringa u Riškom zaljevu || 0,32 – 0.39
 Haringa u Botničkom moru || 0,13 – 0.17
 Haringa u Botničkom moru || nije definirano
 Haringa u zapadnom Baltiku || 0,25 – 0.31
 Papalina u Baltiku || 0,26 – 0.32
 2. U skladu s člankom 16. stavkom 4. Uredbe (EU)
 br. 1380/2013, ribolovne mogućnosti u skladu su s ciljanim
 vrijednostima iz stavka 1.
 POGLAVLJE III.
 REFERENTNE TOČKE OČUVANJA
 Članak 5.
 Najmanja
 biomasa u mrijestu
 1. Referentne točke očuvanja
 izražene na razini najmanje biomase u mrijestu koja je u skladu s punom
 reproduktivnom sposobnosti za predmetne stokove iznose kako slijedi:
 Stok || Minimalna reproduktivna biomasa u tonama
 Bakalar u zapadnom Baltiku || 36 400
 Bakalar u istočnom Baltiku || 88 200
 Haringa u središnjem Baltiku || 600 000
 Haringa u Riškom zaljevu || nije definirano
 Haringa u Botničkom moru || nije definirano
 Haringa u Botničkom moru || nije definirano
 Haringa u zapadnom Baltiku || 110 000
 Papalina u Baltiku || 570 000
 2. Kada je biomasa u mrijestu nekih od
 predmetnih stokova za određenu godinu ispod razina najmanje biomase u
 mrijestu iz stavka 1., donose se odgovarajuće korektivne mjere kako
 bi se osigurao brz povratak predmetnog stoka na razine predostrožnosti.
 Posebno, odstupajući od članka 4. stavka 2. ove Uredbe i u
 skladu s člankom 16. stavkom 4. Uredbe (EZ) br. 1380/2013,
 ribolovne mogućnosti utvrđuju se na razinama nižima od onih koje
 rezultiraju ciljanim rasponima ribolovne smrtnosti iz članka 4.
 stavka 1. Te korektivne mjere mogu i uključivati, prema potrebi,
 podnošenje zakonodavnih prijedloga Komisije i hitne mjere koje je donijela
 Komisija u skladu s člankom 12. Uredbe (EZ) br. 1380/2013.
 POGLAVLJE IV.
 Posebne mjere očuvanja za list zlatopjeg,
 iverak, oblić i list glatki
 Članak 6.
 Mjere
 u slučaju ugroze lista zlatopjega, iverka, oblića i lista glatkog
 1. Kada znanstveni savjet utvrdi da je
 očuvanje nekih od stokova lista zlatopjega, iverka, oblića i lista
 glatkog ugroženo u Baltiku, Komisija je ovlaštena donijeti delegirane akte u
 skladu s člankom 15. o posebnim mjerama očuvanja koje se odnose
 na ugroženi stok i povezane su s bilo čime od sljedećeg:
 (c)
 (a) prilagodbom ribolovnog kapaciteta i
 ribolovnog napora;
 (d)
 (b) tehničkim mjerama,
 uključujući:
 (1)
 karakteristike ribolovnih alata, osobito
 veličinu oka mrežnog tega, debljinu konca, veličinu alata);
 (2)
 upotrebu ribolovnih alata, osobito vrijeme u moru,
 dubina upotrebe alata);
 (3)
 zabranu ili ograničenje ribolova u
 određenim područjima;
 (4)
 zabranu ili ograničenje ribolova u
 određenim vremenskim razdobljima;
 (5)
 najmanju referentnu veličinu za očuvanje.
 2. Mjerama iz stavka 1. želi se
 postići cilj iz članka 3. stavka 1. točke (b), a
 mjere se temelje na znanstvenom savjetu.
 3. Predmetne države članice mogu
 podnijeti zajedničke preporuke u skladu s člankom 18.
 stavkom 1. Uredbe (EZ) br. 1380/2013 za posebne mjere očuvanja
 iz stavka 1.
 POGLAVLJE V.
 OBVEZA ISKRCAVANJA
 Članak 7.
 Odstupanja
 za zamke, vrše i košare
 Odstupajući od članka 15.
 stavka 1. Uredbe (EZ) br. 1380/2013, obveza iskrcavanja ne
 primjenjuje se na predmetne stokove i list zlatopjeg kod ribolova
 sljedećim alatima: zamke, vrše i košare.
 Članak 8.
 Provedba obveze iskrcavanja
 1. Komisija je ovlaštena donijeti
 delegirane akte u skladu s člankom 15. o sljedećim
 tehničkim mjerama:
 (a) popis vrsta za koje je ribolov zabranjen
 radi izuzeća od obveze iskrcavanja predviđene člankom 15.
 stavkom 4. točkom (a) Uredbe (EU) br. 1380/2013;
 (b) izuzeća od obveze
 iskrcavanja predviđene člankom 15. stavkom 4.
 točkom (b) Uredbe (EU) br. 1380/2013 za vrste za koje znanstveni
 dokazi pokažu visoke stope preživljavanja, uzimajući u obzir
 karakteristike alata, ribarske prakse i ekosustava; te
 (c) de minimis
 izuzeća iz članka 15. stavka 4. točke (c) Uredbe
 (EZ) br. 1380/2013.
 2. Mjerama iz stavka 1. želi se
 postići cilj iz članka 3. stavka 2., a mjere se temelje na
 znanstvenom savjetu, prema potrebi. De minimis izuzeća u skladu su
 s člankom 15. stavkom 5. točkom (c) Uredbe (EZ)
 br. 1380/2013.
 3. Predmetne države članice mogu
 podnijeti zajedničke preporuke u skladu s člankom 18.
 stavkom 1. Uredbe (EZ) br. 1380/2013 za mjere očuvanja iz
 stavka 1.
 POGLAVLJE VI.
 TEHNIČKE MJERE
 Članak 9.
 Okvir tehničkih mjera
 1. Komisija
 je ovlaštena donijeti delegirane akte u skladu s člankom 15. o
 sljedećim tehničkim mjerama:
 (a) specifikacije
 karakteristika ribolovnih alata i pravila o njihovoj upotrebi;
 (b) specifikacije
 modifikacija ili dodatni uređaji za ribolovne alate;
 (c) ograničenja ili
 zabrane upotrebe određenih ribolovnih alata i ribolovnih aktivnosti na određenim
 područjima ili razdobljima;
 (d) najmanje referentne
 veličine potrebne za očuvanje za bilo koje stokove obuhvaćene
 ovom Uredbom.
 2. Mjerama
 iz stavka 1. žele se postići ciljevi iz članka 3., a mjere
 se temelje na znanstvenom savjetu, a posebno zaštiti mlade ribe ili ribe u
 mrijestu.
 3. Delegirani
 akti iz stavka 1. mogu odstupati, ako je to potrebno za postizanje ciljeva
 iz stavka 2., od sljedećih odredaba Uredbe (EZ) br. 2187/2005:
 (a) specifikacija ciljanih vrsta i veličina
 oka mrežnog tega utvrđenih u prilozima II. i III. iz
 članka 3. i 4. Uredbe (EZ) br. 2187/2005;
 (b) struktura, svojstava i pravila kojima se
 uređuje upotreba aktivnih alata utvrđenih u članku 5.
 stavcima 2., 3. i 4. i članka 6. te Uredbe;
 (c) struktura, svojstava i pravila kojima se
 uređuje upotreba pasivnih alata utvrđenih u članku 8.;
 (d) koordinata zabranjenih područja i
 razdoblja primjene utvrđenih u članku 16. te Uredbe;
 (e) vrsta, geografskih područja i razdoblja
 primjene ograničenja ribolova za pojedine stokove utvrđenih u
 članku 18.a stavku 1. te Uredbe i tehničkih detalja odstupanja
 utvrđenih u članku 18.a stavku 2. te Uredbe;
 (f) zabrane koćarenja za
 Riški zaljev utvrđene u članku 22. te Uredbe.
 4. Predmetne države članice mogu podnijeti zajedničke preporuke
 u skladu s člankom 18. stavkom 1. Uredbe (EZ) br. 1380/2013
 za posebne mjere iz stavka 1.
 POGLAVLJE VII.
 REGIONALIZACIJA
 Članak 10.
 Regionalna
 suradnja
 1. Članak 18. stavci 1. do 6. Uredbe
 (EZ) br. 1380/2013 primjenjuju se na mjere na temelju ovog poglavlja.
 2. Predmetne države članice mogu
 podnijeti zajedničke preporuke u skladu s člankom 18.
 stavkom 1. Uredbe (EZ) br. 1380/2013 u sljedećim rokovima:
 a) za mjere iz članka 6. stavka 1. i za
 kalendarsku godinu najkasnije do 1. rujna prethodne godine;
 b) za mjere iz članka 8.
 stavka 1. i članka 9. stavka 1. prvi put najkasnije šest
 mjeseci od stupanja na snagu ove Uredbe, a nakon toga šest mjeseci nakon svakog
 podnošenja evaluacije plana u skladu s člankom 14.
 POGLAVLJE VIII.
 KONTROLA I PROVEDBA
 Članak 11.
 Odnos
 prema Uredbi Vijeća (EZ) br. 1224/2009
 Kontrolne mjere predviđene u ovom
 poglavlju primjenjuju se uz one propisane Uredbom Vijeća (EZ)
 br. 1224/2009, osim ako je u ovom poglavlju određeno drukčije.
 Članak 12.
 Prethodne
 obavijesti
 1. Odstupajući od članka 17. stavka 1.
 Uredbe (EZ) br. 1224/2009, obveza dostavljanja prethodne obavijesti iz tog
 članka primjenjuju se na zapovjednike ribarskih plovila Unije ukupne
 dužine od najmanje osam metara koji na plovilu drže najmanje 300 kg bakalara
 ili dvije tone stokova pelagičnih vrsta.
 2. Odstupajući od članka 17.
 stavka 1. Uredbe (EZ) br. 1224/2009, razdoblje za prethodnu obavijest
 iz tog članku jest najmanje sat vremena prije predviđenog vremena
 dolaska u luku.
 Članak 13.
 Određene luke
 Granična vrijednost koja se primjenjuje
 na živu masu vrsta podložnih višegodišnjem planu, iznad koje će ribarsko
 plovilo morati iskrcati svoje ulove u određenoj luci ili na mjestu blizu
 obale, kako je navedeno u članku 43. Uredbe (EZ-a)
 br. 1224/2009, iznosi:
 (a) 750 kilograma bakalara;
 (b) pet tona stokova pelagijskih vrsta.
 POGLAVLJE IX.
 PRAĆENJE
 Članak 14.
 Evaluacija
 plana
 Komisija osigurava evaluaciju učinka ovog
 plana na stokove obuhvaćene ovom Uredbom i na ribarstvo koje iskorištava
 te stokove te osobito vodi računa o promjenama znanstvenog savjeta šest
 godina nakon stupanja ovog plana na snagu, a nakon toga svakih šest godina.
 Komisija podnosi rezultate tih evaluacija Europskom parlamentu i Vijeću.
 POGLAVLJE X.
 POSTUPOVNE ODREDBE
 Članak 15.
 Delegiranje
 ovlasti
 1. Ovlast za donošenje delegiranih akata dana
 je Komisiji podložno uvjetima utvrđenima u ovom članku.
 2. Delegiranje ovlasti iz
 članaka 6., 8.i 9. dodjeljuje se Komisiji na neodređeno vrijeme
 od datuma stupanja ove Uredbe na snagu.
 3. Europski parlament ili Vijeće mogu u
 bilo kojem trenutku opozvati delegiranje ovlasti iz članaka 6., 8. i
 9. Odlukom o opozivu prestaje vrijediti delegiranje ovlasti navedeno u toj
 odluci. Ona proizvodi učinke sljedećeg dana od dana objave u Službenom
 listu Europske unije ili na neki kasniji datum naveden u toj odluci. Odluka
 ne utječe na pravovaljanost delegiranih akata koji su već stupili na
 snagu.
 4. Čim Komisija donese delegirani akt,
 istovremeno ga dostavlja Europskom parlamentu i Vijeću.
 5. Delegirani akt donesen u skladu s člancima 6., 8. i 9.
 stupa na snagu samo ako Europski parlament ili Vijeće u roku od dva
 mjeseca od priopćenja tog akta Europskom parlamentu i Vijeću na njega
 ne ulože nikakav prigovor ili ako su prije isteka tog roka i Europski parlament
 i Vijeće obavijestili Komisiju da neće uložiti prigovore. To
 se razdoblje na inicijativu Europskog parlamenta ili Vijeća produžuje za
 dva mjeseca.
 POGLAVLJE XI.
 IZMJENE
 Članak 16.
 Izmjene
 Uredbe (EZ) br. 2187/2005
 Brišu se članci 20. i 21. Uredbe (EZ) br. 2187/2005.
 POGLAVLJE XII.
 STAVLJANJE IZVAN SNAGE
 Članak 17.
 Stavljanje
 izvan snage Uredbe (EZ) br. 1098/2007
 Uredba (EZ) br. 1098/2007 stavlja se
 izvan snage. Upućivanja na Uredbu
 stavljenu izvan snage smatraju se upućivanjima na ovu Uredbu.
 POGLAVLJE XIII.
 Završne odredbe
 Članak 18.
 Ova Uredba stupa na snagu dvadesetog dana od
 dana objave u Službenom listu Europske unije.
 Primjenjuje se od
 1. siječnja 2015.
 Ova je Uredba u cijelosti
 obvezujuća i izravno se primjenjuje u svim državama članicama.
 Sastavljeno u Bruxellesu
 Za Europski parlament Za
 Vijeće
 Predsjednik Predsjednik
 [1] http://www.ices.dk/aboutus/aboutus.asp
 [2] Uredba Vijeća (EZ) br. 1098/2007 od
 18. rujna 2007. o utvrđivanju višegodišnjeg plana za stokove bakalara
 u Baltičkom moru i ribarstvo koje iskorištava te stokove te o izmjeni
 Uredbe (EEZ) br. 2847/93 i o stavljanju izvan snage Uredbe (EZ)
 br. 779/97 (SL L 248, 22.9.2007.).
 [3] Odluka
 Komisije od 26. kolovoza 2005. o osnivanju Znanstvenog, tehničkog i
 gospodarskog odbora za ribarstvo (2005/629/EZ)
 [4] Izvješće sa sastanka stručne skupine STEFC-a
 o: Planovima upravljanja za veliki broj vrsta za Baltik (STEFC-12-06)
 [5] SL L 354, 28.12.2013, str. 22.
 [6] MRAG, rujan 2009.: Gospodarski i društveni učinci
 predloženih scenarija za višegodišnji plan upravljanja za ribolov pelagijskih
 vrsta u Baltiku, FISH/2006/09 — Lot 4.
 [7] Izvješće podskupine o ciljevima i strategijama
 upravljanja (STECF SGMOS 10-06). Dio (e) Evaluacija višegodišnjeg plana za
 bakalar u Baltiku.
 [8] Izvješće sa sastanka stručne skupine STEFC-a
 o: Procjeni učinka višegodišnjih planova za bakalar u Baltiku (STECF
 11-05).
 [9] Vijeće
 Europske unije, dokument 16684/11 ADD 1,
 http://register.consilium.europa.eu/pdf/en/11/st16/st16684-ad01.en11.pdf
 [10] Izvješće sa sastanka stručne skupine STEFC-a o:
 Istraživanju za procjene učinka višegodišnjih planova za veliki broj vrsta
 u Baltiku i bakalar u Kattegatu, Sjevernom moru, zapadno od Škotske i Irskom
 moru. (STECF-12-05).
 [11] Izvješće o radionici o integriranom mišljenju o
 velikom broju vrsta za ribolov u Baltiku (WKMULTBAL)
 6. – 8. ožujka 2012., Charlottenlund, Danska. ICES CM
 2012/ACOM:43
 [12] Izvješće sa sastanka stručne skupine STEFC-a o:
 Planovima upravljanja za veliki broj vrsta za Baltik (STEFC-12-06).
 [13] http://www.europarl.europa.eu/meetdocs/2009_2014/documents/pech/dv/taskfor/taskforce.pdf
 [14] SL C , , str. .
 [15] SL C , , str. .
 [16] SL L 79, 23.6.1998., str. 3.
 [17] Uredba (EU) br. 1380/2013 Europskog parlamenta i
 Vijeća od 11. prosinca 2013. o zajedničkoj ribarstvenoj
 politici, izmjeni uredaba Vijeća (EZ) br. 1954/2003 i (EZ) br. 1224/2009 i
 stavljanju izvan snage uredaba (EZ) br. 2371/2002 i (EZ) br. 639/2004 i Odluke
 Vijeća 2004/585/EZ (SL L 354, 28.12.2013., str. 22.).
 [18] Uredba Vijeća (EZ) br. 1098/2007 od
 18. rujna 2007. o utvrđivanju višegodišnjeg plana za stokove bakalara
 u Baltičkom moru i ribarstvo koje iskorištava te stokove te o izmjeni
 Uredbe (EEZ) br. 2847/93 i o stavljanju izvan snage Uredbe (EZ) br. 779/97
 (SL L 248, 22.9.2007., str. 1.).
 [19] Tehničke usluge ICES-a, rujan 2014.
 http://www.ices.dk/sites/pub/Publication%20Reports/Advice/2014/Special%20Requests/EU_Fmsy_range_for_Baltic_cod_and_pelagic_stocks.pdf
 [20] Uredba Vijeća (EZ) br. 2187/2005 od
 21. prosinca 2005. o tehničkim mjerama za očuvanje ribolovnih
 resursa u vodama Baltičkog mora, Malog i Velikog Belta i Øresunda, o
 izmjeni Uredbe (EZ) br. 1434/98 i o stavljanju izvan snage Uredbe (EZ)
 br. 88/98 (SL L 349, 31.12.2005., str. 1.).
 [21] Uredba Vijeća (EZ) br. 1224/2009 od 20. studenoga
 2009. o uspostavi sustava kontrole Zajednice za osiguranje sukladnosti s
 pravilima zajedničke ribarstvene politike (SL L 343,
 22.12.2009., str. 1.).
 [22] Ocjena učinka objavljena... (treba dovršiti).
 [23] Uredba Vijeća (EZ) br. 1098/2007 od
 18. rujna 2007. o utvrđivanju višegodišnjeg plana za stokove bakalara
 u Baltičkom moru i ribarstvo koje iskorištava te stokove te o izmjeni
 Uredbe (EEZ) br. 2847/93 i o stavljanju izvan snage Uredbe (EZ)
 br. 779/97 (SL L 248, 22.9.2007., str. 1.).


text:
Gravitační manévr (populárně gravitační prak) je v kosmonautice a nebeské mechanice metoda, jak využít průletu planetární sondy gravitačním polem planety ke změně směru a rychlosti umělého kosmického tělesa.
 Obvykle se tohoto manévru používá pro návštěvu vnějších planet, která by jinak byla příliš nákladná, ne-li nemožná při použití současných technologií. Používá se však i k dosahování jiných těles Sluneční soustavy, včetně vnitřních planet.
 Gravitační manévr okolo planety mění rychlost sondy vůči Slunci, ale zachovává její rychlost vůči planetě samotné, jak podle zákona zachování energie musí. Při pohledu z velké vzdálenosti se zdá, že sonda se od planety odrazila.
 Vysvětlení
 Uvažujme planetární sondu na dráze, která ji zavede těsně k planetě, řekněme k Jupiteru. Jakmile se sonda přiblíží k planetě, Jupiterova gravitace ji bude přitahovat a zrychlovat. Po průletu pericentrem dráhy kolem planety, kdy sonda bude mít vzhledem k planetě největší rychlost, bude gravitace planety pokračovat v přitahování sondy a zpomalí ji. Celkový efekt na změnu velikosti rychlosti je nulový, změní se jen směr letu.
 V čem je tedy užitečnost manévru? Klíčové je uvědomit si, že planety nikdy nezůstávají na místě, ale pohybují se na svých oběžných drahách okolo Slunce. Takže zatímco rychlost sondy zůstává stejná měřeno vzhledem k Jupiteru, počáteční a konečná rychlost se mohou velmi lišit ve vztažné soustavě Slunce (heliocentrické inerciální soustavě). V závislosti na směru odletové dráhy si může sonda přičíst ke své rychlosti významnou část oběžné rychlosti planety. V případě Jupiteru je to přes 13 km/s. „Efekt praku“ lze dobře simulovat ocelovou koulí koulející se kolem ruky s magnetem, jímž pohybujeme pryč. Předměty na sebe nepůsobí přímo, zrychlování je šikmé vzhledem ke směru působení pole a případ je tedy podobný křižování plachetnice proti směru větru.
 Detailněji
 Přibližný exaktnější výpočet gravitačního manévru je následující (viz připojené obrázky nahoře): Na hranici sféry gravitačního vlivu planety se popis pohybu sondy převede z heliocentrického do planetocentrického systému souřadnic. V praxi to znamená, že od heliocentrické rychlosti sondy se vektorově odečte heliocentrická rychlost planety; tím získáme planetocentrickou rychlost sondy. Protože vždy je rychlost sondy vzhledem k planetě v bodě průletu hranicí sféry gravitačního vlivu větší, než místní úniková rychlost, pohybuje se v planetocentrickém souřadném systému sondy vzhledem k planetě po hyperbolické dráze. Po průletu okolím planety dosáhne sonda opět hranice sféry gravitačního vlivu. Protože tato sféra je v prvním přiblížení kulová se středem v těžišti planety, musí být potenciální energie sondy a vzhledem k zákonu zachování i kinetická energie stejná, jako v okamžiku, kdy na jiném místě do sféry gravitačního vlivu vstoupila; z téhož důvodu bude stejná i velikost její planetocentrické rychlosti. Abychom nyní transformovali dráhu letu sondy opět do heliocentrického souřadného systému, musíme k planetocentrické rychlosti sondy vektorově přičíst heliocentrickou rychlost planety; tím dostaneme novou heliocentrickou rychlost sondy.
 Jednoduchou úvahou zjistíme, že gravitačním manévrem můžeme rychlost sondy zvyšovat i snižovat. Proletí-li sonda „za“ planetou a co nejvíce „příčně“ k dráze planety, výsledkem je vzrůst heliocentrické rychlosti sondy, proletí-li „před“ planetou a opět „příčně“, heliocentrická rychlost sondy klesne. Průlety „pod“ nebo „nad“ planetou se využívají ke změně sklonu dráhy sondy.
 Zde je důležité pochopit pohyb planetární sondy od jedné planety k jiné planetě. Nejjednodušší způsobem je řešit problém užitím Hohmannovy přechodové dráhy, eliptické dráhy se Zemí v perihelu a např. s Marsem v afelu. Při přesném načasování přiletí sonda na nejvzdálenější bod své eliptické dráhy právě ve chvíli, kdy se ve stejném bodě nachází Mars. Tento typ přeletu se obvykle používá pro přechod z nízké oběžné dráhy kolem Země na dráhu kolem Měsíce nebo při přeletu od Země k Marsu.
 Hohmannův přechod k vzdálenějším vnějším planetám vyžaduje mnoho času a velké Δv (součet změn rychlosti potřebných na každé straně přeletové dráhy). V tomto případě nachází efekt gravitačního manévru svá nejčastější uplatnění. Místo klasické Hohmannovy přechodové dráhy řekněme například k Saturnu je kosmická loď vyslána po Hohmannově dráze (nebo dráze jí blízké) pouze k Jupiteru a gravitační manévr v gravitačním poli této planety urychlí loď k Saturnu. Během cesty k Jupiteru se použije jen malé množství paliva na drobné korekce dráhy pro odstranění chyb v počátečním navádění při startu, což je velmi výhodné. Tyto mise vyžadují velmi přesné načasování a předpokládají i určitou konstelaci planet ležících na této cestě; proto startovací okna jsou zejména při letech ke vzdáleným planetám velmi řídká.
 Toto půjčování si rychlosti probíhá na úkor samotné planety. Mezi oběma zúčastněnými tělesy dojde k výměně energie podobně jako by se tak stalo v případě ideální pružné srážky – s tím rozdílem, že tělesa na sebe nepůsobí přímo, ale pouze zprostředkovaně svou gravitací. Urychlované těleso (většinou nějaká sonda) je nepoměrně lehčí než planeta, kolem které se urychluje. Takže výsledná změna rychlosti planety obíhající kolem Slunce je neměřitelná, zatímco změna rychlosti sondy je velká.
 Příklady použití
 Hohmannův přelet k Saturnu vyžaduje celkem 15,7 km/s Δv, což by při použití současných chemických motorů znamenalo mnohonásobně menší sondu, než byla vyslána (zbytek hmotnosti by muselo tvořit palivo). Cesta s využitím mnoha gravitačních manévrů trvá sice déle, ale vyžaduje mnohem menší Δv, což dovoluje vysílat mnohem větší kosmické lodě. Tato strategie byla použita pro sondu Cassini, která byla poslána k Venuši, znovu k Venuši, Zemi a nakonec k Jupiteru na cestě k Saturnu. Let trvající 6,7 let je sice trochu delší než 6 let trvající normální Hohmannův přechod, ale celková velikost potřebného Δv byla snížena na přibližně 2 km/s, takže bylo možno poslat mnohem větší a těžší sondu Cassini až k Saturnu s mnohem menšími nosnými raketami.
 Dalším příkladem je Ulysses, sonda ESA, která studuje polární oblasti Slunce. Všechny planety obíhají více méně v rovině rovníku Slunce: pro nasměrování na orbitu vedoucí nad póly Slunce musí kosmická loď změnit 30 km/s rychlosti zemského oběhu na jinou trajektorii pod pravým úhlem proti zemské orbitální dráze, což je pro současné pohonné systémy nemožný úkol. Namísto toho byla loď poslána směrem k Jupiteru, nasměrována na bod v prostoru „vepředu“ a „pod“ planetou. Jakmile dosáhne planety, bude sonda padat Jupiterovým gravitačním polem, půjčujíc si nepatrnou část hybnosti planety; po průchodu kolem Jupitera změna rychlosti ohne její dráhu mimo rovinu oběhu planet, nasměruje ji nad sluneční póly, což umožní sledovat najednou celou oblast kolem pólu. Je třeba jen palivo potřebné k poslání sondy poblíž Jupiteru, což je zcela v možnostech současných technologií.
 První planetární sondou, která využila gravitačního manévru, byl Mariner 10, který tento manévr uskutečnil během průletu kolem Venuše 5. února 1974 během letu k Merkuru. Ještě téhož roku uskutečnila 3. prosince 1974 původně neplánovaný gravitační manévr u Jupiteru sonda Pioneer 11 pro dosažení planety Saturn.
 Související články
 Hohmannova elipsa
 Oberthův efekt
 Voyager 1
 Voyager 2
 Externí odkazy
 Nebeská mechanika
 Astrodynamika
 Gravitace