text:
 11/Sv. 107
 HR
 Službeni list Europske unije
 229
 22004A0430(03)
 L 150/46
 SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE
 SPORAZUM
 između Europske zajednice i Sjedinjenih Američkih Država o uzajamnom priznavanju potvrda o sukladnosti za pomorsku opremu
 PREAMBULA
 EUROPSKA ZAJEDNICA i SJEDINJENE AMERIČKE DRŽAVE, dalje u tekstu „stranke”,
 UZIMAJUĆI U OBZIR tradicionalne prijateljske veze između Sjedinjenih Američkih Država (SAD-a) i Europske zajednice (EZ-a);
 ŽELEĆI olakšati bilateralnu trgovinu pomorskom opremom i povećati učinkovitost regulatornih aktivnosti svake stranke;
 PREPOZNAJUĆI mogućnosti ponuđene regulatornim tijelima ukidanjem nepotrebnih umnožavanja njihovih aktivnosti;
 PRIMJEĆUJUĆI zajedničku obvezu stranaka prema radu Međunarodne pomorske organizacije (IMO);
 UZIMAJUĆI U OBZIR da je cilj stranaka sigurnost na moru i sprečavanje onečišćenja mora;
 PREPOZNAJUĆI, s jedne strane, da uzajamno priznavanje sporazuma može pozitivno doprinijeti većem međunarodnom usklađivanju standarda;
 IMAJUĆI NA UMU, s druge strane, da se pri utvrđivanju jednakosti mora u potpunosti osigurati poštivanje ispunjenja regulatornih ciljeva stranaka te da ono ne vodi smanjivanju njihovih razina sigurnosti i zaštite;
 PREPOZNAJUĆI da je uzajamno priznavanje potvrda o sukladnosti utemeljeno na jednakosti propisa EZ-a i SAD-a o pomorskoj opremi važan način povećanja pristupa tržištu između stranaka;
 PREPOZNAJUĆI da su sporazumi o uzajamnom priznavanju od posebnog interesa malom i srednjem poduzetništvu u EZ-u i SAD-u;
 PREPOZNAJUĆI da svako uzajamno priznavanje također zahtijeva neprekidno povjerenje u ocjene sukladnosti druge stranke;
 IMAJUĆI NA UMU da Sporazum o tehničkim preprekama u trgovini koji je priložen Sporazumu o osnivanju Svjetske trgovinske organizacije (WTO) potiče članice WTO-a da pristupe pregovorima o sklapanju sporazuma o uzajamnom priznavanju rezultata međusobnih postupaka ocjene sukladnosti, kao i da budu naklonjene prihvaćanju jednakosti tehničkih propisa ostalih članica, pod uvjetom da su uvjerene da ovi propisi na odgovarajući način ispunjavaju ciljeve njihovih vlastitih propisa,
 SPORAZUMJELE SU SE:
 POGLAVLJE 1.
 DEFINICIJE I SVRHA
 Članak 1.
 Definicije
 1. Sljedeći se pojmovi i definicije primjenjuju u ovom Sporazumu:
 (a)
 „regulatorno tijelo” znači vladina agencija ili tijelo koje ima ovlast izdavati propise u vezi s pitanjima sigurnosti na moru i sprečavanja onečišćenja mora, koje ostvaruje zakonsko pravo kontrole uporabe ili prodaje pomorske opreme u okviru nadležnosti stranke i koje može poduzeti provedbene mjere kako bi osiguralo da proizvodi na tržištu u okviru njegove nadležnosti udovoljavaju važećim pravnim zahtjevima. Regulatorna tijela stranaka navedena su u Prilogu III.;
 (b)
 „tijelo za ocjenu sukladnosti” znači pravno tijelo, bilo regulatorno tijelo ili drugo tijelo, javno ili privatno, koje ima ovlast izdavati potvrde o sukladnosti na temelju domaćih zakona i propisa stranke. U smislu ovog Sporazuma, tijela za ocjenu sukladnosti stranaka su navedena u članku 6.;
 (c)
 „tehnički propisi” obuhvaćaju obvezujuće uvjete za proizvode, standarde testiranja i izvedbe te postupke za ocjenu sukladnosti koji su utvrđeni zakonskim i drugim propisima stranaka povezanih s pomorskom opremom, kao i sve smjernice za njihovu primjenu;
 (d)
 „potvrda o sukladnosti” znači dokument ili dokumente koje je izdalo tijelo za ocjenu sukladnosti stranke koja potvrđuje da proizvod ispunjava odgovarajuće zakonske i druge propise te stranke. U SAD-u je to potvrda o homologaciji koju izdaje Obalna straža SAD-a. U EZ-u, to su potvrde, homologacije i deklaracije koje propisuje Direktiva 96/98/EZ;
 (e)
 „jednakost tehničkih propisa” znači da su tehnički propisi stranaka koji se odnose na poseban proizvod dovoljno usporedivi kako bi se osiguralo da su ciljevi propisa svake Stranke ispunjeni. Jednakost tehničkih propisa ne zahtijeva da su tehnički propisi jednaki;
 (f)
 „međunarodni instrument” znači relevantne međunarodne konvencije, rezolucije, kodekse i okružnice Međunarodne pomorske organizacije (IMO) i relevantne standarde testiranja.
 2. Ostali pojmovi u vezi s ocjenom sukladnosti upotrijebljeni u ovom Sporazumu imaju značenje navedeno drugdje u Sporazumu ili u definicijama koje se nalaze u Vodiču 2. (izdanje iz 1996. godine) Međunarodne organizacije za normizaciju (ISO) i Međunarodnog elektroničkog povjerenstva (MEP). U slučaju nedosljednosti između Vodiča 2. ISO-a/MEP-a i definicija u ovom Sporazumu, mjerodavne su definicije u Sporazumu.
 Članak 2.
 Svrha Sporazuma
 1. Ovaj Sporazum utvrđuje uvjete na temelju kojih regulatorno tijelo stranke uvoznice prihvaća potvrde o sukladnosti koje je izdalo tijelo za ocjenu sukladnosti stranke izvoznice u skladu s tehničkim propisima stranke izvoznice, dalje u tekstu „uzajamno priznavanje”.
 2. Ovim se Sporazumom također utvrđuje okvir za regulatornu suradnju radi provedbe i unapređivanja uzajamnog priznavanja zakonskih propisa za pomorsku opremu između SAD-a i EZ-a, poticanja poboljšanja i razvijanja pravnih propisa s ciljem pojačanja sigurnosti na moru i sprječavanja onečišćenja mora; i osiguravanja dosljedne provedbe Sporazuma. Ova se suradnja odvija uz potpuno poštovanje regulatorne neovisnosti stranaka i njihovih razvojnih politika i propisa, kao i uz njihovu zajedničku obvezu razvoja odgovarajućih međunarodnih instrumenata.
 3. Ovaj je Sporazum namijenjen da se razvija kako se razvijaju programi i politike stranaka. Stranke periodično preispituju ovaj Sporazum kako bi procijenile napredak i utvrdile moguća poboljšanja s obzirom na razvoj politika SAD-a i EZ-a. Posebna se pažnja pridaje razvoju međunarodnih instrumenata.
 POGLAVLJE 2.
 UZAJAMNO PRIZNAVANJE
 Članak 3.
 Osnovne obveze
 1. S obzirom na svaki proizvod naveden u Prilogu II., Sjedinjene Države prihvaćaju, kao sukladne sa svojim, zakone i druge propise iz Priloga I., bez ikakve daljnje ocjene sukladnosti, potvrde o sukladnosti koje su izdala tijela za ocjenu sukladnosti EZ-a u skladu sa zakonima i drugim propisima EZ-a.
 2. S obzirom na svaki proizvod naveden u Prilogu II., Europska zajednica i njezine države članice prihvaćaju, kao sukladne sa svojim, zakone i druge propise iz Priloga I., bez ikakve daljnje ocjene sukladnosti, potvrde o sukladnosti koje su izdala tijela za ocjenu sukladnosti SAD-a u skladu sa zakonima i drugim propisima Sjedinjenih Država.
 3. Tehnički propisi koji se primjenjuju u SAD-u i EZ-u na svaki proizvod koji je obuhvaćen ovim Sporazumom, utvrđeni su u Prilogu II.
 Članak 4.
 Jednakost tehničkih propisa
 1. Uzajamno priznavanje obveza iz članka 3. temelji se na zaključku stranaka da su tehnički propisi koji se primjenjuju na svaki proizvod iz Priloga II. jednaki.
 2. Utvrđivanje jednakosti tehničkih propisa stranaka temelji se na njihovoj provedbi odgovarajućih međunarodnih instrumenata u njihovim zakonima i drugim propisima, osim ako stranka smatra da bi instrument bio neučinkovito ili neodgovarajuće sredstvo ispunjavanja njezinih regulatornih ciljeva. U potonjem slučaju jednakost se određuje na uzajamno prihvatljivoj osnovi.
 Članak 5.
 Označivanje
 Stranke mogu zadržati svoje zahtjeve s obzirom na označivanje, numeriranje i identifikaciju proizvoda. S obzirom na proizvode iz Priloga II., tijela za ocjenu sukladnosti EZ-a imaju pravo izdavati oznake i numeracije kako je propisano zakonima i drugim propisima SAD-a, a kako su dodijeljene od Obalne straže SAD-a. Tijelo za ocjenu sukladnosti SAD-a dobiva identifikacijski broj predviđen Direktivom 96/98/EZ, kako mu je odredila Komisija Europskih zajednica, a koji je dodan kraj oznake koju zahtijeva navedena Direktiva.
 Članak 6.
 Tijela za ocjenu sukladnosti
 1. U smislu izdavanja potvrda o sukladnosti, a u skladu s odredbama ovog Sporazuma, primjenjuje se sljedeće:
 (a)
 SAD priznaje prijavljena tijela koja su odredile države članice EZ-a na temelju Direktive 96/98/EZ kao tijela za ocjenu sukladnosti;
 (b)
 EZ i države članice priznaju Obalnu stražu Sjedinjenih Država zajedno s laboratorijima koje je prihvatila na temelju 46 CFR 159.010 kao tijelo za ocjenu suglasnosti.
 2. Svaka stranka priznaje da su tijela za ocjenu sukladnosti druge stranke ovlaštena obavljati sljedeće postupke u vezi sa zakonima i drugim propisima iz Priloga I.:
 (a)
 ispitivanja i izdavanje izvješća o ispitivanjima;
 (b)
 osiguravanje kvalitete ili izdavanje potvrda sustava.
 3. Regulatorna tijela stranaka odgovorna su za sljedeće postupke, ali mogu prenijeti neke ili sve navedene zadaće tijelima za ocjenu sukladnosti:
 (a)
 preispitivanje dizajna opreme i rezultata ispitivanja u odnosu na utvrđene standarde;
 (b)
 izdavanje potvrda o sukladnosti.
 4. Prije stupanja na snagu ovog Sporazuma, stranke razmjenjuju svoje popise tijela za ocjenu sukladnosti. Stranke odmah obavješćuju jedna drugu o svakoj promjeni na svom popisu tijela za ocjenu sukladnosti. Stranke ažuriraju popise svojih tijela za ocjenu sukladnosti na internetu.
 5. Svaka stranka zahtijeva da njezina tijela za ocjenu sukladnosti bilježe i zadržavaju detalje svojih istraga o sposobnosti i ispunjavanju zahtjeva svojih podizvođača i da vode registar svih podugovaranja. Te su podrobnosti dostupne drugoj stranki na zahtjev.
 6. Svaka stranka zahtijeva da njezina tijela za ocjenu sukladnosti, na zahtjev regulatornih tijela druge stranke iz Priloga III., omoguće regulatornim tijelima dostupnost preslika potvrda o sukladnosti i s tim povezanu tehničku dokumentaciju koju su one izdale.
 POGLAVLJE 3.
 ZAJEDNIČKI ODBOR
 Članak 7.
 Zajednički odbor
 1. Stranke ovime osnivaju Zajednički odbor koji se sastoji od predstavnika svake stranke. Zajednički je odbor odgovaran za učinkovitu provedbu ovog Sporazuma.
 2. Svaka stranka ima jedan glas u Zajedničkom odboru. Zajednički odbor donosi svoje odluke jednoglasno. Zajednički odbor donosi vlastiti poslovnik.
 3. Zajednički odbor može razmatrati bilo koje pitanje u vezi s učinkovitom provedbom ovog Sporazuma. Zajednički odbor ima ovlast donositi odluke u slučajevima koji su predviđeni ovim Sporazumom. Stranke poduzimaju potrebne mjere kako bi provele takve odluke Zajedničkog odbora. Zajednički odbor je posebno odgovoran za:
 (a)
 razvoj i održavanje popisa proizvoda i s tim povezanih zakona i drugih propisa utvrđene istovjetnosti, a koji su navedeni u Prilogu II.;
 (b)
 raspravljanje o predmetima i rješavanje problema koji mogu nastati u vezi s provedbom ovog Sporazuma, uključujući zabrinutost da tehnički propisi stranaka koji se primjenjuju na određeni proizvod iz Priloga II. više nisu istovjetni;
 (c)
 rješavanje tehničkih pitanja, pitanja ocjene sukladnosti te tehnoloških pitanja kako bi se osigurala dosljedna provedba ovog Sporazuma, a posebno u odnosu na odgovarajuće međunarodne instrumente;
 (d)
 izmjene priloga;
 (e)
 savjetovanje i, prema potrebi, razvijanje smjernica kako bi se olakšala uspješna provedba i primjena ovog Sporazuma;
 (f)
 utvrđivanje i provođenje plana rada za usklađivanje i usuglašavanje tehničkih zahtjeva stranaka.
 4. Zajednički odbor može osnovati Zajedničke radne skupine od odgovarajućih predstavnika regulatornih tijela i odgovarajućih stručnjaka koji se smatraju potrebnim za upućivanje i savjetovanje Zajedničkog odbora o posebnim pitanjima u vezi s provedbom ovog Sporazuma.
 POGLAVLJE 4.
 REGULATORNA SURADNJA
 Članak 8.
 Nezavisnost regulatornih tijela
 Ništa se u ovome Sporazumu ne tumači tako da bi ograničilo ovlasti stranke za utvrđivanjem, kroz svoje zakonodavne i druge mjere, razinu zaštite koju smatra prikladnom za povećanje sigurnosti na moru i sprečavanje onečišćenja mora, ili bilo kakvo drugačije djelovanje s obzirom na u rizike u okviru ovog Sporazuma.
 Članak 9.
 Razmjena informacija i kontaktne točke
 1. Regulatorna tijela stranaka iz Priloga III. utvrđuju odgovarajuće načine razmjene informacija o bilo kojim regulatornim problemima u vezi s proizvodima koji podliježu ovome Sporazumu.
 2. Svaka stranka određuje najmanje jednu kontaktnu točku koja može biti regulatorno tijelo navedeno u Prilogu III., kako bi osigurala odgovore na sve razumne istrage druge stranke i ostalih zainteresiranih stranaka kao što su proizvođači, potrošači, sindikati u vezi s postupcima, propisima i ostalim pitanjima koja se odnose na ovaj Sporazum. Stranke razmjenjuju i čine javno dostupnima popise kontaktnih točaka.
 3. S obzirom na razmjenu informacija i obavijesti u okviru ovog Sporazuma, stranka ima pravo obavješćivati na svojem službenom jeziku ili jezicima. Ako stranka smatra da se informacija koju je primila mora prevesti na njezin službeni jezik ili jezike, ta stranka obavlja potreban prijevod i snosi trošak.
 4. Svaka je stranka suglasna staviti na raspolaganje javnosti svoju listu proizvoda za koje je izdala potvrde o sukladnosti na temelju svojih zakona i drugih propisa na Internetu i redovito je ažurirati.
 Članak 10.
 Regulatorne promjene
 1. Ako stranka uvodi nove tehničke propise koji su povezani s ovim Sporazumom, ona to čini na temelju postojećih međunarodnih instrumenata, osim ako stranka smatra da bi instrument bio neučinkovito ili neprikladno sredstvo za ispunjenje njezinih regulatornih ciljeva.
 2. Svaka stranka obavješćuje drugu stranku o promjenama tehničkih propisa u vezi s predmetom ovog Sporazuma najmanje 90 dana prije njihovog stupanja na snagu. Ako se zbog zabrinutosti za sigurnost, zdravlje ili zaštitu okoliša zahtijeva brža akcija, stranka o tome obavješćuje drugu stranku što je prije moguće.
 3. Stranke i njihova regulatorna tijela međusobno se obavješćuju i savjetuju, koliko to dopuštaju njihovi zakoni i propisi, o:
 (a)
 prijedlozima za izmjenu ili uvođenje novih tehničkih propisa kako je utvrđeno u njihovim zakonima i drugim propisima iz ili povezanih s propisima iz priloga I. i II.;
 (b)
 pravodobnom uključivanju izmijenjenih ili novih međunarodnih instrumenata u njihove zakone i druge propise; i
 (c)
 obnavljanju postojećih i valjanih potvrda o sukladnosti ako se obnavljanje zahtijeva izmijenjenim i novim zakonskim i drugim propisima.
 Stranke omogućuju jedna drugoj mogućnost komentiranja takvih prijedloga.
 4. U slučaju promjena zakona i drugih propisa iz priloga I. i II., Zajednički odbor razmatra da li je očuvana jednakost tehničkih propisa u odnosu na proizvode iz Priloga II.
 Ako je Zajednički odbor suglasan da je jednakost očuvana, proizvod ostaje u Prilogu II.
 Ako je Zajednički odbor suglasan da se jednakost ne može očuvati, tada se preporuke za proizvode i relevantne tehničke propise za koje se jednakost ne može očuvati brišu iz Priloga II. Zajednički odbor obnavlja Prilog II. odlukom koja odražava te promjene. Nakon prekida uzajamnoga priznavanja, stranke više nisu vezane obvezama iz članka 3. ovog Sporazuma za poseban proizvod. Ipak, stranka uvoznica nastavlja priznavati prethodno izdane potvrde o sukladnosti za proizvode koji su stavljeni na tržište te stranke prije prekida uzajamnog priznavanja, ako regulatorno tijelo ne odluči drukčije na temelju zabrinutosti za zdravlje, sigurnost ili okoliš ili nemogućnosti da udovolji ostalim zahtjevima koji su obuhvaćeni ovim Sporazumom.
 Ako se stranke unutar Zajedničkoga odbora ne mogu složiti da li je očuvana jednakost njihovih tehničkih propisa u odnosu na proizvod iz Prilogu II., tada se ukida uzajamno priznavanje jednakosti s obzirom na taj proizvod, u skladu s uvjetima iz članka 13.
 5. Stranke omogućuju pristup najnovijoj verziji Priloga II. na Internetu.
 Članak 11.
 Regulatorna suradnja
 1. Stranke su suglasne surađivati u IMO-u i ostalim mjerodavnim međunarodnim organizacijama kao što su Međunarodna organizacija za normizaciju (ISO), Međunarodno elektrotehničko povjerenstvo (MEP) i Međunarodna telekomunikacijska unija (ITU) s ciljem uspostavljanja i poboljšavanja međunarodnih pravila za povećanje sigurnosti na moru i sprječavanja onečišćenja mora.
 2. Stranke razmatraju koji tehnički posao, razmjenu podataka i informacija, znanstvenu i tehnološku suradnju ili druge zajedničke aktivnosti mogu poduzeti s ciljem poboljšanja kvalitete i razine svojih tehničkih propisa koji se primjenjuju na pomorsku opremu te učinkovitije uporabe sredstava za regulatorni razvoj.
 3. Za proizvode koji nisu uključeni u Prilog II. nakon stupanja na snagu ovog Sporazuma ili za koje je prekinuta ili suspendirana jednakost tehničkih propisa, stranke se obvezuju preispitati svoje tehničke propise s ciljem uspostave, u mjeri u kojoj je to moguće, uzajamnog priznavanja. Stranke utvrđuju program rada i raspored za usklađivanje svojih tehničkih propisa, uključujući uvođenje odgovarajućih međunarodnih standarda rada. Stranke nastoje uskladiti svoje tehničke propise u mjeri u kojoj je to moguće na temelju postojećih međunarodnih instrumenata u provođenju ciljeva svojeg domaćeg zakonodavstva kako bi se povećala sigurnost na moru i poboljšalo sprječavanje onečišćenja mora.
 4. Kada stranke utvrde da se može uspostaviti jednakost za proizvod i s tim povezane zakone i druge propise, Zajednički odbor donosi odluku u skladu s kojom se mijenja Prilog II.
 Članak 12.
 Suradnja u vezi s ocjenom sukladnosti
 1. Stranke i njihova tijela odgovorne za ocjenjivanje sukladnosti savjetuju se, prema potrebi, kako bi osigurale održavanje povjerenja u postupke ocjene sukladnosti i tijela za ocjenu sukladnosti. To može imati oblik, na primjer, usporedbe načina za provjeru i nadgledanje tehničke nadležnosti i sposobnosti tijela za ocjenu sukladnosti, i uz suglasnost obiju stranaka, zajedničkog sudjelovanja u revizijama/inspekcijama koje su povezane s aktivnostima ocjene sukladnosti ili drugih tijela za ocjenu sukladnosti.
 2. Stranke potiču svoja tijela za ocjenu sukladnosti da sudjeluju u aktivnostima koordinacije i suradnje koje organiziraju stranke, bilo odvojeno ili zajednički.
 POGLAVLJE 5.
 NADZOR I ZAŠTITNE MJERE
 Članak 13.
 Nadzor tijela za ocjenu sukladnosti
 1. Stranke osiguravaju da su njihova tijela za ocjenu sukladnosti sposobna i da ostanu sposobna pravilno ocijeniti sukladnost proizvoda ili procesa u skladu s važećim zakonima i drugim propisima. U tom smislu stranke provode ili uzrokuju provedbu stalnog nadzora, prema potrebi, nad svojim tijelima za ocjenu sukladnosti i/ili priznatim laboratorijima putem redovitih revizija ili ocjene.
 2. U slučaju da stranka ima objektivne razloge za osporavanje tehničke nadležnosti tijela za ocjenu sukladnosti druge stranke, ona o tome obavješćuje drugu stranku. Takvo osporavanje se ostvaruje kada se ono potvrdi na objektivan i obrazložen način. Druga stranka pravodobno iznosi informacije kako bi opovrgnula osporavanje ili ispravila nedostatke koji čine osnovu za osporavanje. Prema potrebi o predmetu raspravlja Zajednički odbor. Ako se ne može postignuti sporazum o nadležnosti tijela za ocjenu sukladnosti, stranka koja osporava može odbiti dodijeliti svoje oznaku i/ili numeraciju osporenom tijelu za ocjenu sukladnosti i odbiti priznati potvrde o sukladnosti koje je izdalo osporeno tijelo za ocjenu sukladnosti.
 Članak 14.
 Nadzor nad tržištem
 1. Ništa se u ovom Sporazumu ne tumači na način koji ograničava regulatorno tijelo u poduzimanju svih potrebnih mjera kad god utvrdi da proizvod:
 (a)
 ugrožava zdravlje i/ili sigurnost posade, putnika ili, prema potrebi, ostalih osoba ili nepovoljno utječe na ekološko stanje morskog okoliša iako je ispravno instaliran, održavan i rabljen u svrhu za koju je namijenjen;
 (b)
 ne udovoljava zakonima i drugim propisima unutar dosega ovog Sporazuma;
 (c)
 na drugi način ne udovoljava zahtjevu unutar dosega ovog Sporazuma.
 Takve mjere mogu uključivati povlačenje proizvoda s tržišta, zabranu stavljanja proizvoda na tržište, ograničavanje njihovog slobodnog kretanja, pokretanje opozivanja proizvoda te sprječavanje ponavljanja takvih problema, uključujući i zabranu uvoza. Ako regulatorno tijelo poduzme takvu mjeru, ono o tome obavješćuje drugu stranku najkasnije 15 dana nakon provedbe takve mjere, navodeći razloge za takvu mjeru.
 2. Ništa u ovom Sporazumu ne sprečava stranke da uklone s tržišta proizvode koji stvarno ne odgovaraju tehničkim propisima stranke.
 3. Stranke su suglasne da se sve valjane granične inspekcije i provjere proizvoda koji su potvrđeni, obilježeni ili označeni kao sukladni zahtjevima stranke uvoznice, a koji su navedeni u Prilogu I., dovrše u najkraćem mogućem roku. U odnosu na bilo koje inspekcije koje su povezane s unutarnjim kretanjem na njihovim područjima, stranke su suglasne da se one dovrše na ništa manje povoljan način nego za domaće proizvode.
 Članak 15.
 Suspenzija uzajamnog priznavanja
 1. Kada stranka smatra da se jednakost tehničkih propisa u odnosu na jedan ili više proizvoda koji su navedeni u Prilogu II. ne provodi ili se ne može provesti, ona o tome obavješćuje drugu stranku i navodi objektivne razloge. O svakom osporavanju jednakosti raspravlja se u Zajedničkom odboru. Ako Zajednički odbor ne donese odluku u roku od 60 dana od upućivanja prijedloga, ukida se obveza uzajamnog priznavanja u odnosu na takve proizvode od strane jedne ili obje stranke. Suspenzija ostaje na snazi dok Zajednički odbor postigne dogovor.
 2. Zajednički odbor ažurira Prilog II. odlukom koja odražava suspenziju uzajamnog priznavanja za proizvode u pitanju. Stranke su suglasne surađivati u skladu s uvjetima iz članka 11. s ciljem ponovne uspostave jednakosti u mjeri u kojoj je to moguće.
 3. Nakon suspenzije uzajamnog priznavanja tehničkih propisa iz Priloga II., stranke više nisu vezane obvezama iz članka 3. ovog Sporazuma za poseban proizvod. Ipak, stranka uvoznica nastavlja priznavati prethodno izdane potvrde o sukladnosti za proizvode koji su stavljeni na tržište te stranke prije suspenzije uzajamnog priznavanja, ako regulatorna tijela stranke ne odluče drukčije na temelju zabrinutosti za zdravlje, sigurnost i okoliš ili nemogućnosti da udovolji ostalim zahtjevima koji su obuhvaćeni ovim Sporazumom.
 Članak 16.
 Sustav uzbunjivanja
 Stranke uspostavljaju dvosmjerni sustav uzbunjivanja između svojih regulatornih tijela kako bi se uzajamno obavješćivale o proizvodima za koje se ustanovilo da ne udovoljavaju važećim tehničkim propisima ili da mogu predstavljati prijetnju zdravlju, sigurnosti ili okolišu.
 POGLAVLJE 6.
 DODATNE ODREDBE
 Članak 17.
 Povjerljivost
 1. Svaka je stranka suglasna provoditi, do mjere do koje to zahtijevaju njezini propisi, povjerljivost informacija razmijenjenih u okviru ovog Sporazuma. Posebno, ni jedna stranka ne objavljuje javnosti niti dopušta tijelu za ocjenu sukladnosti objavljivanje informacija razmijenjenih u okviru ovog Sporazuma koje predstavljaju trgovinske tajne, povjerljive komercijalne ili financijske informacije ili informaciju koja se odnosi na istrage u tijeku.
 2. Stranka ili tijelo za ocjenu sukladnosti može nakon razmjene informacija s drugom strankom ili s tijelom za ocjenu sukladnosti druge stranke odrediti dijelove informacije koje želi izuzeti od objavljivanja.
 3. Svaka stranka poduzima sve mjere predostrožnosti koje su opravdano potrebne za zaštitu informacija razmijenjenih u okviru ovog Sporazuma od neovlaštenog objavljivanja.
 Članak 18.
 Pristojbe
 Svaka stranka nastoji osigurati da su pristojbe koje se naplaćuju za usluge povezane s predmetom ovog Sporazuma razmjerne pruženim uslugama. Svaka stranka osigurava da se za postupke ocjene sukladnosti u okviru ovog Sporazuma ne naplaćuju pristojbe s obzirom na usluge ocjene sukladnosti koje je osigurala druga stranka.
 Članak 19.
 Teritorijalna primjena
 1. Ovaj se Sporazum primjenjuje, s jedne strane, na područja na kojima se primjenjuje Ugovor o osnivanju Europske zajednice, i pod uvjetima utvrđenima tim Ugovorom i, s druge strane, na državnom području Sjedinjenih Država.
 2. Ne dovodeći u pitanje stavak 1., ovaj se Sporazum primjenjuje na brodove koji imaju pravo ploviti pod zastavom obiju stranaka ili zastavom jedne od država članica u međunarodnoj plovidbi.
 Članak 20.
 Sporazumi s ostalim zemljama
 1. Osim ako postoji pisani sporazum između stranaka, obveze iz sporazuma o uzajamnom priznavanju koje sklopi bilo koja stranka sa strankom koja nije potpisnica ovog Sporazuma (treća stranka) nisu pravomoćne s obzirom na drugu stranku u smislu prihvaćanja rezultata postupaka za ocjenu sukladnosti u trećoj stranci.
 2. S ciljem promicanja pojednostavljenja trgovine pomorskom opremom s trećim zemljama, EZ i SAD se obvezuju istražiti mogućnost uspostavljanja bilateralnog sporazuma o predmetu u okviru ovog Sporazuma s ostalim zainteresiranim zemljama.
 POGLAVLJE 7.
 ZAVRŠNE ODREDBE
 Članak 21.
 Stupanje na snagu, izmjene i raskid
 1. Sporazum stupa na snagu prvog dana drugog mjeseca nakon datuma na koji su stranke razmijenile pisma kojima potvrđuju dovršenje svojih postupaka za stupanje na snagu ovog Sporazuma.
 2. Ovaj se Sporazum može izmijeniti kako je određeno člankom 7. ili kako odrede stranke.
 3. Svaka stranka može raskinuti ovaj Sporazum obavješćujući drugu stranku o tome šest mjeseci ranije pisanim putem.
 4. Nakon raskida ovog Sporazuma, stranka nastavlja prihvaćati potvrde o sukladnosti koje su izdala tijela za ocjenu sukladnosti na temelju ovog Sporazuma prije raskida, osim ako regulatorna tijela stranke ne odluči drukčije na temelju pitanja zdravlja, sigurnosti i okoliša ili nemogućnosti da ispuni druge uvjete u okviru ovog Sporazuma.
 Članak 22.
 Završne odredbe
 1. Ovaj Sporazum ne utječe na prava i obveze stranaka na temelju bilo kojeg drugog međunarodnog sporazuma.
 2. Stranke redovito preispituju provedbu ovog Sporazuma, a prvi put najkasnije dvije godine nakon njegovog stupanja na snagu.
 3. Sporazum se sastavlja u po dva primjerka na danskom, nizozemskom, engleskom, finskom, francuskom, njemačkom, grčkom, talijanskom, portugalskom, španjolskom i švedskom jeziku, s time da je svaki tekst jednako vjerodostojan. U slučaju nedosljednosti u tumačenju, engleski je tekst odlučujući.
 Sastavljeno u Washingtonu D.C, dvadeset sedmog veljače dvije tisuće četvrte godine.
 Hecho en Washington D.C., el veintisiete de febrero del dos mil quatro.
 Udfærdiget i Washington D.C. den syvogtyvende februar to tusind og fire.
 Geschehen zu Washington D.C. am siebenundzwanzigsten Februar zweitausendundvier.
 Έγινε στιν Ουάσιγκτον D.C., στις είκοσι εφτά Φεβρουαρίου δύο χιλιάδες τέσσερα.
 Done at Washington D.C. on the twenty-seventh day of February in the year two thousand and four.
 Fait à Washington D.C., le vingt-sept février deux mille quatre.
 Fatto a Washington D.C., addi’ ventisette febbraio duemilaquattro.
 Gedaan te Washington D.C., de zevenentwintigste februari tweeduizendvier.
 Feito em Washington D.C., em vinte e sete de Fevereiro de dois mil e quatro.
 Tehty Washington D.C.:ssä kahdentenakymmenentenäseitsemäntenä päivänä helmikuuta vuonna kaksituhattaneljä.
 Som skedde i Washington D.C. den tjugosjunde februari tjugohundrafyra.
 Za Europsku zajednicu
 Por la Comunidad Europea
 For Det Europæiske Fællesskab
 Für die Europäische Gemeinschaft
 Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα
 For the European Community
 Pour la Communauté européenne
 Per la Comunità europea
 Voor de Europese Gemeenschap
 Pela Comunidade Europeia
 Euroopan yhteisön puolesta
 På Europeiska gemenskapens vägnar
 Za Sjedinjene Američke Države
 Por los Estados Unidos de América
 For Amerikas Forenede Stater
 Für die Vereinigten Staaten von Amerika
 Για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής
 For the United States of America
 Pour les États-Unis d’Amérique
 Per gli Stati Uniti d’America
 Voor de Verenigde Staten van Amerika
 Pelos Estados Unidos da América
 Amerikan yhdysvaltojen puolesta
 På Amerikas förenta staters vägnar
 PRILOG I.
 Zakoni i Drugi Propisi
 —
 zakoni EZ-a i drugi propisi:
 Direktiva Vijeća 96/98/EZ od 20. prosinca 1996. o pomorskoj opremi, s izmjenama.
 Stranke potvrđuju da „Vodič za provedbu direktiva utemeljenih na novom pristupu i globalnom pristupu” predviđa korisne smjernice za provedbu, a posebno za provedbu postupaka za ocjenu sukladnosti koje su obuhvaćene ovom Direktivom.
 —
 zakoni SAD-a i drugi propisi:
 46 USC. 3306
 46 CFR dijelovi od 159. do 165.
 PRILOG II.
 Proizvodi na koje se odnosi uzajamno priznavanje
 Uređaji za spašavanje
 Naziv proizvoda
 Primjenjivi međunarodni instrumenti za zahtjeve za izradu, izvedbu i ispitivanje (1)
 Tehnički propisi EZ-a, broj proizvoda naveden u Prilogu A.1 Direktivi 96/98/EZ, s izmjenama
 Tehnički propisi SAD-a
 Pojas za spašavanje sa samoaktivirajućim dimnim signalom (pirotehnika)
 Napomena: Rok uporabe ne smije iznositi više od 48 mjeseci od dana proizvodnje
 Oznaka LSA, odjeljci 1.2. i 2.1.3.;
 Preporuka o testiranju, dio 1., stavci 4.1. do 4.5. i 4.8., te dio 2. odjeljak 4.;
 IMO MSC Okružnica 980. odjeljak 3.3.
 A.1/1.3
 Smjernice za odobrenje pirotehničkih uređaja „SOLAS”, listopad 1998.
 Signalna raketa s padobranom (pirotehnika)
 Napomena: Rok uporabe ne smije iznositi više od 48 mjeseci od dana proizvodnje.
 Oznaka LSA, odjeljci 1.2. i 3.1.;
 Preporuka o testiranju, dio 1. stavci 4.1. do 4.6. i dio 2. odjeljak 4.;
 IMO MSC Okružnica 980. odjeljak 3.1.
 A.1/1.8
 Smjernice za odobrenje pirotehničkih uređaja „SOLAS”, listopad 1998.
 Ručna signalna baklja (pirotehnika)
 Napomena: Rok uporabe ne smije iznositi više od 48 mjeseci od dana proizvodnje.
 Oznaka LSA, odjeljak 1.2. i 3.2.;
 Preporuka o testiranju, dio 1. stavci 4.1. do 4.5. i 4.7. i dio 2. odjeljak 4.;
 IMO MSC Okružnica 980. odjeljak 3.2.
 A.1/1.9
 Smjernice za odobrenje pirotehničkih uređaja „SOLAS”, listopad 1998.
 Plutajući dimni signali (pirotehnika)
 Napomena: Rok upotrebe ne smije iznositi više od 48 mjeseci od dana proizvodnje.
 Oznaka LSA, odjeljak 1.2. i 3.3.;
 Preporuka o testiranju, dio 1. stavci 4.1. do 4.5. i 4.8.; i dio 2. odjeljak 4.;
 IMO MSC Okružnica 980. odjeljak 3.3.
 A.1/1.10
 Smjernice za odobrenje pirotehničkih uređaja „SOLAS”, listopad 1998.
 Uređaj za bacanje užeta (pirotehnika)
 Napomena: Rok upotrebe ne smije iznositi više od 48 mjeseci od dana proizvodnje.
 Oznaka LSA, odjeljak 1.2. i 7.1.;
 Preporuka o testiranju, dio 1. odjeljak 9.; i dio 2. odjeljak 4.;
 IMO MSC Okružnica 980. odjeljak 7.1.
 A.1/1.11
 Smjernice za odobrenje pirotehničkih uređaja „SOLAS”, listopad 1998.
 Čvrsta splav za spašavanje
 Napomena: Paket za hitnu pomoć se ne nalazi u okviru Sporazuma
 Oznaka LSA, odjeljak 1.2. i 4.1. i 4.3.;
 Preporuka o testiranju, dio 1., stavci 5.1. do 5.16. i 5.20.;
 IMO MSC Okružnica 811.;
 IMO MSC Okružnica 980. odjeljak 4.2.;
 IMO MSC Okružnica 1006. ili drugi odgovarajući standardi za trup ili vatrousporavajući pokrov
 A.1/1.13
 Učvršćena splav za spašavanje – Obalna straža (G-MSE-4) Pregled kontrolnoga popisa, 27. srpnja 1998.
 Samouspravljajuća čvrsta splav za spašavanje
 Napomena: Paket za hitnu pomoć se ne nalazi u okviru Sporazuma
 Oznaka LSA, odjeljak 1.2. i 4.1. i 4.3.;
 Preporuka o testiranju, dio 1. stavci 5.1. do 5.16. i 5.18. do 5.21.;
 IMO MSC Okružnica 809.;
 IMO MSC Okružnica 811.;
 IMO MSC Okružnica 980. odjeljak 4.2.;
 IMO MSC Okružnica 1006. ili drugi odgovarajući standardi za trup ili vatrousporavajući pokrov
 A.1/1.14
 Učvršćena splav za spašavanje – Obalna straža (G-MSE-4) Pregled kontrolnoga popisa, 27. srpnja 1998.
 Natkrivena reverzibilna čvrsta splav za spašavanje
 Napomena: Paket za hitnu pomoć se ne nalazi u okviru Sporazuma
 Oznaka LSA, odjeljak 1.2., 4.1. i 4.3.;
 Preporuka o testiranju, dio 1. stavci 5.1. do 5.16. i 5.18. do 5.21.;
 IMO MSC Okružnica 809.;
 IMO MSC Okružnica 811.;
 IMO MSC Okružnica 980. odjeljak 4.2.;
 IMO MSC Okružnica 1006. ili drugi odgovarajući standardi za trup ili vatrousporavajući pokrov
 A.1/1.15
 Učvršćena splav za spašavanje – Obalna straža (G-MSE-4) Pregled kontrolnoga popisa, 27. srpnja 1998.
 Klizni uređaj za splav za spašavanje (s automatskim mehanizmom za otpuštanje)
 Oznaka LSA, odjeljak 1.2. i 4.1.6.3.;
 Preporuka o testiranju, dio 1. odjeljak 11.;
 IMO MSC Okružnica 980. odjeljak 4.3.1.
 A.1/1.16
 46 CFR 160.062
 Mehanizam za otpuštanje za
 (a)
 čamce za spašavanje i spasilačke čamce
 (b)
 splav za spašavanje aktiviran padom ili padovima
 Oznaka LSA, odjeljak 1.2. i 6.1.5.;
 Preporuka o testiranju, dio 1. odjeljak 8.2;
 i dio 2. stavci 6.2.1. do 6.2.4.;
 A.1/1.26
 (Ništa osim međunarodnih instrumenata)
 Ograničeno na splavi za spašavanje koje se izbacuju sohom s automatskom otpuštajućom kukom
 Pomorski sustav evakuacije
 Oznaka LSA, odjeljak 1.2. i 6.2.;
 Preporuka o testiranju, dio 1. odjeljak 12.;
 IMO MSC Okružnica 980. odjeljak 6.2.
 A.1/1.27
 (Ništa osim međunarodnih instrumenata)
 Zaštita od požara
 Naziv proizvoda
 Primjenjivi međunarodni instrumenti za zahtjeve za izradu, izvedbu i ispitivanje
 Tehnički propisi EZ-a, broj proizvoda naveden u Prilogu A.1 Direktive 96/98/EZ, kako je izmijenjena
 Tehnički propisi Sjedinjenih Država
 Primarni pokrovi palube
 Oznaka FTP Prilog 1. dio 2.
 Rezolucija IMO-a A.687(17);
 MSC/Okružnica 916.;
 MSC/Okružnica 1004.
 A.1/3.1
 (Ništa osim međunarodnih instrumenata)
 Klase „A” i „B” protupožarne, uključujući:
 Pregrade (bez prozora)
 Palube
 Požarna vrata (s prozorima ne većim od 645 cm2)
 Stropovi i oplate
 SOLAS II-2/3.2; II-2/3.4;
 Oznaka FTP Prilog 1. dio 3. i Prilog 2.;
 Rezolucija IMO-a A.754(18);
 MSC/Okružnica 916.;
 MSC/Okružnica 1004.;
 MSC/Okružnica 1005.
 A.1/3.11
 (Ništa osim međunarodnih instrumenata)
 Negorivi materijali
 SOLAS II-2/3.33;
 Oznaka FTP Prilog 1. dio 1. i Prilog 2.
 A.1/3.13
 (Ništa osim međunarodnih instrumenata)
 Požarna vrata
 Ograničeno na požarna vrata bez prozora ili s prozorom veličine koja ne prelazi 645 cm2 na svakome krilu vrata.
 Odobrenje ograničeno na ispitana vrata maksimalne veličine.
 Vrata se moraju koristiti skupa s okvirom dizajniranim i ispitanim za otpornost na vatru.
 SOLAS II-2/9.4.1.1.2., II-2/9.4.1.2.1. i II-2/9.4.2.;
 Oznaka FTP Prilog 1. dio 3.;
 Rezolucija IMO-a A.754(18);
 MSC/Okružnica 916;
 MSC/Okružnica 1004.
 A.1/3.16
 (Ništa osim međunarodnih instrumenata)
 Kontrolni sustav požarnih vrata
 SOLAS II-2/9.4.1.1.4.;
 1994. HSC Oznaka 7.9.3.3.;
 2000. HSC Oznaka 7.9.3.3;
 Oznaka FTP Prilog 1. dio 4.;
 A.1/3.17
 (Ništa osim međunarodnih instrumenata)
 Površine i obloge poda od materijala sa sporogorećim karakteristikama.
 Ograničeno na izložene površine stropova, zidova i podova. Ne uključuje cijevi, obloge cijevi ili kablove.
 SOLAS II-2/3.29;
 1994. HSC Oznaka 7.4.3.4.1. i 7.4.3.6.;
 2000. HSC Oznaka 7.4.3.4.1. i 7.4.3.6.;
 Oznaka FTP Prilog 1. dio 2.
 Rezolucija IMO-a A.653(16);
 ISO 1716 (1973);
 MSC/Okružnica 916, MSC/Okružnica 1004. i MSC/Okružnica 1008.
 A.1/3.18
 (Ništa osim međunarodnih instrumenata)
 Draperije, zavjese i drugi ovješeni tekstilni materijali i slojni materijali
 SOLAS II-2/3.40.3;
 Oznaka FTP Prilog 1. dio 7.
 A.1/3.19
 (Ništa osim međunarodnih instrumenata)
 Tapecirano pokućstvo
 Oznaka FTP Prilog 1. dio 8.;
 Rezolucija IMO-a A.652(16).
 A.1/3.20
 (Ništa osim međunarodnih instrumenata)
 Oprema za postelju
 Oznaka FTP Prilog 1. dio 9.;
 Rezolucija IMO-a A.688(17).
 A.1/3.21
 (Ništa osim međunarodnih instrumenata)
 Prigušivači vatre
 SOLAS II-2/9.4.1.1.8., i II-2/9.7.3.1.2.;
 Oznaka FTP Prilog 1. dio 3;
 Rezolucija IMO-a A.754(18);
 MSC/Okružnica 916.
 A.1/3.22
 (Ništa osim međunarodnih instrumenata)
 Prodiranja kroz odjele klase „A” putem električnih kablova, cijevi, ventilacijskih cijevi, kanala itd.
 SOLAS II-2/9.3.1;
 Oznaka FTP Prilog 1. dio 3.;
 Rezolucija IMO-a A.754(18);
 MSC/Okružnica 916. i MSC/Okružnica 1004.
 A.1/3.26
 (Ništa osim međunarodnih instrumenata)
 Prodiranja kroz odjeljenja klase „B” putem cijevi koje nisu od čelika ili bakra
 SOLAS II-2/9.3.2.1;
 Oznaka FTP Prilog 1. dio 3.;
 Rezolucija IMO-a A.754(18);
 MSC/Okružnica 916 i MSC/Okružnica 1004.
 A.1/3.27
 (Ništa osim međunarodnih instrumenata)
 Navigacijska oprema
 Naziv proizvoda
 Primjenjivi međunarodni instrumenti za zahtjeve za izradu, izvedbu i ispitivanje
 Tehnički propisi EZ-a, broj proizvoda naveden u Prilogu A.1 Direktivi 96/98/EZ, kako je izmijenjena
 Tehnički propisi Sjedinjenih Država
 Magnetni kompas
 SOLAS V/19.2.1.1;
 Rezolucija IMO-a A.382(X);
 Rezolucija IMO-a A.694(17);
 ISO 449 (1997.), ISO 694 (2000.),
 ISO 1069 (1973.), ISO 2269 (1992.),
 MEP 60945 (1996.).
 A.1/4.1
 Inspekcija navigacije i plovila
 Okružnica NVIC 8-01, prilog (4), 2/165.101.
 Sustav navođenja broda transmiterom (TMHD)
 Rezolucija IMO-a MSC 86 (70) Prilog 2.;
 Rezolucija IMO-a A.694(17);
 ISO 11606 (2000.), MEP 60945 (1996.),
 MEP 61162.
 A.1/4.2
 Inspekcija navigacije i plovila
 Okružnica NVIC 8-01, prilog (4), 2/165.102.
 Žiro kompas
 Rezolucija IMO-a A.424(XI);
 Rezolucija IMO-a A.694(17);
 ISO 8728 (1997.), MEP 60945 (1996.),
 MEP 61162.
 A.1/4.3
 Inspekcija navigacije i plovila
 Okružnica NVIC 8-01, prilog (4), 2/165.103.
 Dubinomjer (sonar)
 Rezolucija IMO-a A.224(VII) kako je izmijenjena Rezolucijom IMO-a MSC74 (69) Prilog 4.,
 Rezolucija IMO-a A.694(17);
 ISO 8728 (2000.), MEP 60945 (1996.),
 MEP 61162.
 A.1/4.6
 Inspekcija navigacije i plovila
 Okružnica NVIC 8-01, prilog (4), 2/165.107.
 Oprema za mjerenje brzine i udaljenosti (SDME)
 1994. HSC Oznaka 13.3.2.;
 2000. HSC Oznaka 13.3.2.;
 Rezolucija IMO-a A.824(19) kako je izmijenjena Rezolucijom IMO-a MSC 96(72);
 Rezolucija IMO-a A.694(17);
 A.1/4.7
 Inspekcija navigacije i plovila
 Okružnica NVIC 8-01, prilog (4), 2/165.105.
 Indikator skretanja broda
 Rezolucija IMO-a A.694(17);
 Rezolucija IMO-a A.526(13);
 MEP 60945 (1996.), MEP 61126.
 A.1/4.9
 Inspekcija navigacije i plovila
 Okružnica NVIC 8-01, prilog (4), 2/165.106.
 Oprema Loran C
 Rezolucija IMO-a A.694(17);
 Rezolucija IMO-a A.818(19);
 MEP 61075 (1991.), MEP 60945 (1996.),
 MEP 61162.
 A.1/4.11
 Inspekcija navigacije i plovila
 Okružnica NVIC 8-01, prilog (4), 2/165.135.
 Oprema Chakya
 Rezolucija IMO-a A.694(17);
 Rezolucija IMO-a A.818(19);
 MEP 61075 (1991.), MEP 60945 (1996.),
 MEP 61162.
 A.1/4.12
 Inspekcija navigacije i plovila
 Okružnica NVIC 8-01, prilog (4), 2/165.136.
 Oprema GPS
 Rezolucija IMO-a A.819(19), Rezolucija IMO-a A.694(17);
 MEP 60945 (1996.), MEP 61108-1 (1994.),
 MEP 61162.
 A.1/4.14
 Inspekcija navigacije i plovila
 Okružnica NVIC 8-01, prilog (4), 2/165.130.
 Oprema GLONASS
 Rezolucija IMO-a MSC 53(66);
 Rezolucija IMO-a A.694(17);
 MEP 61108-2 (1998.), MEP 60945 (1996.),
 MEP 61162.
 A.1/4.15
 Inspekcija navigacije i plovila
 Okružnica NVIC 8-01, prilog (4), 2/165.131.
 Sustav kontrole smjera HCS
 SOLAS V/24.1;
 Rezolucija IMO-a A.342(IX);
 kako je izmijenjena Rezolucijom IMO-a MSC 64(67) Prilog 3.;
 Rezolucija IMO-a A:694(17);
 A.1/4.16
 Inspekcija navigacije i plovila
 Okružnica NVIC 8-01, prilog (4), 2/165.110.
 Automatsko radarsko plotiranje (ARPA)
 (Radarska oprema korištena s ARPA-om mora imati zasebne potvrde EU-a i SAD-a)
 Rezolucija IMO-a A.823(19);
 Rezolucija IMO-a A.694(17);
 MEP 60872-1 (1998.), MEP 61162.
 A.1/4.34
 Inspekcija navigacije i plovila
 Okružnica NVIC 8-01, prilog (4), 2/165.120.
 Automatsko praćenje (ATA)
 (Radarska oprema korištena s ATA-om mora imati zasebne potvrde EU-a i SAD-a)
 Rezolucija IMO-a MSC 64(67), Prilog 4. Dodatak 1.;
 Rezolucija IMO-a A.694(17);
 MEP 60872-2 (1999.), MEP 60945 (1996.),
 MEP 61126.
 A.1/4.35
 Inspekcija navigacije i plovila
 Okružnica NVIC 8-01, prilog (4), 2/165.111.
 Elektroničko plotiranje (EPA)
 (Radarska oprema korištena s EPA-om mora imati zasebne potvrde EU-a i SAD-a)
 Rezolucija IMO-a MSC 64(67), Prilog 4. Dodatak 2;
 Rezolucija IMO-a A.694(17);
 MEP 60872-3 (2000.), MEP 60945 (1996.),
 MEP 61126.
 A.1/4.36
 Inspekcija navigacije i plovila
 Okružnica NVIC 8-01, prilog (4), 2/165.121.
 Integrirani sustav zapovjednog mosta
 Rezolucija IMO-a MSC 64(67), Prilog 1.;
 Rezolucija IMO-a A.694(17);
 MEP 61209 (1999.), MEP 60945 (1996.),
 MEP 61126.
 A.1/4.28
 Inspekcija navigacije i plovila
 Okružnica NVIC 8-01, prilog (4), 2/165.140.
 Brodska „Crna kutija” (VDR)
 Rezolucija IMO-a A.861(20);
 Rezolucija IMO-a A.694(17);
 MEP 61996 (2000.), MEP 60945 (1996.),
 MEP 61126.
 A.1/4.29
 Inspekcija navigacije i plovila
 Okružnica NVIC 8-01, prilog (4), 2/165.150.
 Žiro kompas za brze brodove
 Rezolucija IMO-a A.821(19);
 Rezolucija IMO-a A.694(17);
 MEP 16328 (2001.), MEP 60945 (1996.),
 MEP 61126.
 A.1/4.31
 Inspekcija navigacije i plovila
 Okružnica NVIC 8-01, prilog (4), 2/165.203.
 Univerzalni sustav opreme za automatsku identifikaciju (AIS)
 Rezolucija IMO-a MSC.74(69) Prilog 3.;
 Rezolucija IMO-a A.694(17);
 ITU R. M. 1371-1 (10/00)
 A.1/4.32
 Inspekcija navigacije i plovila
 Okružnica NVIC 8-01, prilog (4), 2/165.155.
 Napomena: Uz to, potrebno je odobriti radio odašiljač od strane Federalne komisije za komunikacije SAD-a
 Sustav za kontrolu plovidbe
 Rezolucija IMO-a MSC.74(69) Prilog 2.;
 Rezolucija IMO-a A.694(17);
 MEP 62065 (2000.), MEP 60945 (1996.),
 MEP 61126.
 A.1/4.33
 Inspekcija navigacije i plovila
 Okružnica NVIC 8-01, prilog (4), 2/165.112.
 Radarski reflektor
 Rezolucija IMO-a A.384(X);
 MEP 60945 (1996.), ISO 8729 (1997.).
 A.1/4.39
 Inspekcija navigacije i plovila
 Okružnica NVIC 8-01, prilog (4), 2/165.160.
 (1) „Oznaka LSA” odnosi se na Međunarodna pravila o uređajima za spašavanje koja je IMO donio 4 lipnja. 1996 (Odluka IMO-a CSM.48 (66)).
 „Preporuka o testiranju” je preporuka IMO-a koja se primjenjuje na uređaje za spašavanje, donesena 6 studenoga. 1991. (Odluka IMO-a A 689 (17)) kako je izmijenjena 11. prosinca 1998. (Odluka IMO-a CSM.81 (70)).
 PRILOG III.
 Regulatorna Tijela
 — Europska zajednica
 Belgija
 Ministère des communications et de l’infrastructure
 Administration des affaires maritimes et de la navigation
 Rue d’Arlon 104
 B - 1040 Bruxelles
 Ministerie voor Verkeer en Infrastructuur
 Bestuur voor Maritieme Zaken en Scheepvaart
 Aarlenstraat 104
 B - 1040 Brüssel
 Danska
 Søfartsstyrelsen
 Vermundsgade 38 C
 DK - 2100 KøbenhavnØ
 Njemačka
 Bundesministerium für Verkehr,
 Bau- und Wohnungswesen (BMVBW)
 Invalidenstraße 44
 D - 10115 Berlin
 Grčka
 ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ
 Γρ.Λαμπράκη 150
 GR - 185 18 Πειραιας
 (
 Prekybos laivyno ministerija
 150, Gr. Lampraki str.
 GR - 185 18 Piraeus
 )
 Španjolska
 Ministerio de Fomento
 Dirección General de la Marina Mercante.
 C/ Ruíz de Alarcón l
 ES-28071 Madrid
 Francuska
 Ministère de l’équipement, du transport et du logement
 Direction des affaires maritimes et des gens de mers
 3, place de Fontenoy
 F-75700 Paris
 Irska
 Laivybos apsaugos skyrius
 Jūros ir natūralių išteklių departamentas
 Leeson Lane
 IRL - Dublin 2
 Italija
 Ministero delle Infrastrutture e dei Trasporti
 Unita di Gestione del trasporto maritimo
 Via dell’arte, 16
 IT -00144 - Roma
 Luksemburg
 Commissariat aux affaires maritimes
 26 place de la Gare
 L-1616 Luxembourg
 Nizozemska
 Ministerie van Verkeer en Waterstaat
 Directoraat-Generaal Goederenvervoer (DGG)
 Directie Transportveiligheid
 Nieuwe Uitleg 1,
 Postbus 20904
 NL-2500 EX Den Haag
 Austrija
 Bundesministerium für Verkehr, Innovation und Technologie
 Oberste Schiffahrtsbehörde
 Abteilung II/20
 Radetzkystrasse 2
 A-1030 Wien
 Portugal
 Ministério das Obras Públicas, Transportes e Habitação
 Palácio Penafiel
 rua S. Mamede ao Caldas 21
 P - 1149-050 Lisboa
 Finska
 Liikenne-ja viestintäministeriö / kommunikationsministeriet
 PO Box 235
 FIN-00131 Helsinki
 Švedska
 Sjöfartsverket
 S-601 78 Norrköping
 Ujedinjena Kraljevina
 Laivybos ir pakrantės apsaugos tarnyba
 Spring Place
 105 Commercial Road
 UK - Southampton SOI 5 1EG
 Komisija Europskih zajednica
 Directorate General for Energy and Transport
 Maritime Safety Unit
 200, rue de la Loi
 B-1049 Brussels
 — Sjedinjene Američke Države
 United States Coast Guard
 Office of Design and Engineering Standards (G-MSE)
 2100 Second Street S.W.
 Washington DC 20593


type: other

text:
Pobuda za začetek postopka za oceno ustavnosti Zakona o lokalnih volitvah (Uradni list RS, št. 94/07 – uradno prečiščeno besedilo, 45/08, 83/12 in 68/17), Zakona o volitvah v Državni zbor (Uradni list RS, št. 109/06 – uradno prečiščeno besedilo in 23/17), 11., 12., 13. in 14. člena Zakona o volitvah predsednika Republike (Uradni list RS, št. 39/92), tretjega odstavka 6. člena Zakona o volilni in referendumski kampanji (Uradni list RS, št. 41/07, 11/11 in 98/13) ter tretjega odstavka 12. člena Zakona o Radioteleviziji Slovenija (Uradni list RS, št. 96/05 in 9/14) se zavrne.
 u-i-164-17.pdf
 U-I-164/17-8
 Ustavno sodišče je v postopku za preizkus pobude Ludvika Poljanca, Slovenska Bistrica, na seji 23. aprila 2020
 1. Pobudnik izpodbija v izreku navedene zakone. Nasprotuje različni določitvi pogojev za kandidiranje za kandidate političnih strank in neodvisne kandidate v Zakonu o lokalnih volitvah (ZLV), Zakonu o volitvah v Državni zbor (ZVDZ) in Zakonu o volitvah predsednika Republike (v nadaljevanju ZVPR) ter ureditvi volilne kampanje v tretjem odstavku 12. člena Zakona o Radioteleviziji Slovenija (ZRTVS-1) in tretjem odstavku 6. člena Zakona o volilni in referendumski kampanji (ZVRK). Vsi izpodbijani zakoni naj bi bili v neskladju s 14. in 22. členom Ustave, ZVPR pa tudi s 15., 39., 104. in 107. členom Ustave. Pobudnik predlaga, naj Ustavno sodišče izvede javno razpravo ob njegovi prisotnosti in prisotnosti javnosti.
 2. Po drugem odstavku 26. člena Zakona o Ustavnem sodišču (Uradni list RS, št. 64/07 – uradno prečiščeno besedilo, 109/12 in 23/20 – v nadaljevanju ZUstS) Ustavno sodišče pobudo zavrne, če od odločitve ni pričakovati rešitve pomembnega pravnega vprašanja. Ko gre za oceno ustavnosti zakona oziroma oceno ustavnosti ali zakonitosti podzakonskega predpisa, sprejme pobudo za začetek takega postopka Ustavno sodišče torej le tedaj, če bo lahko na njeni podlagi odločilo o pomembnem ustavnopravnem vprašanju. Po oceni Ustavnega sodišča pobudnik obrazloženo ne navaja razlogov, ki jih Ustavno sodišče ne bi upoštevalo že pri prejšnjem odločanju o istih vprašanjih,[1] niti ne odpira novih ustavnopravnih vprašanj. Zato je njegovo pobudo zavrnilo.
 4. Ustavno sodišče ni sledilo predlogu pobudnika, naj odloči po opravljeni javni obravnavi, ker ta za odločitev o oceni ustavnosti izpodbijanih zakonov ni potrebna.
 5. Ustavno sodišče je sprejelo ta sklep na podlagi drugega odstavka 26. člena ZUstS in tretje alineje tretjega odstavka 46. člena Poslovnika Ustavnega sodišča (Uradni list RS, št. 86/07, 54/10, 56/11, 70/17 in 35/20) v sestavi: predsednik dr. Rajko Knez ter sodnice in sodniki dr. Matej Accetto, dr. Rok Čeferin, dr. Dunja Jadek Pensa, DDr. Klemen Jaklič, dr. Špelca Mežnar, dr. Marijan Pavčnik, Marko Šorli in dr. Katja Šugman Stubbs. Sklep je sprejelo z osmimi glasovi proti enemu. Proti je glasoval sodnik Jaklič.
 [1] Prim. odločbe Ustavnega sodišča št. U-I-220/97 z dne 29. 10. 1997 (Uradni list RS, št. 70/97, in OdlUS VI, 137), št. U-I-32/15 z dne 8. 11. 2018 (Uradni list RS, št. 82/18, in OdlUS XXIII, 12), št. U-I-49/06 z dne 22. 6. 2006 (Uradni list RS, št. 70/06, in OdlUS XV, 56) in št. U-I-372/96 z dne 4. 3. 1999 (Uradni list RS, št. 22/99, in OdlUS VIII, 44), ter sklepe Ustavnega sodišča št. U-I-311/94 z dne 16. 2. 1996 (OdlUS V, 23), št. U-I-308/05 z dne 9. 2. 2006, št. U-I-281/07 z dne 10. 4. 2008, št. U-I-267/11 z dne 3. 11. 2011, št. U-I-119/11 z dne 3. 11. 2011, št. U-I-285/11 z dne 15. 12. 2011, št. U-I-291/11 z dne 5. 4. 2012, št. U-I-111/17 z dne 13. 7. 2017, št. U-I-189/19, Mp-1/19 z dne 24. 10. 2019 in št. U-I-408/18 z dne 18. 12. 2019.
 Ludvik Poljanec, Slovenska Bistrica
 US32397


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Avis juridique important
 |
 21989D0713(01)
 Decisione n. 1/89 del Comitato Congiunto CEE-EFTA «semplificazione delle formalità» del 3 maggio 1989 recante modifica dell'allegato II alla convenzione relativa alla semplificazione delle formalità negli scambi di merci
 Gazzetta ufficiale n. L 200 del 13/07/1989 pag. 0003 - 0003
 DECISIONE N. 1/89 DEL COMITATO CONGIUNTO CEE-EFTA «SEMPLIFICAZIONE DELLE FORMALITÀ» del 3 maggio 1989 recante modifica dell'allegato Il alla convenzione relativa alla semplificazione delle formalità negli scambi di merci IL COMITATO CONGIUNTO, vista la convenzione relativa alla semplificazione delle formalità negli scambi di merci, in particolare l'articolo 11, paragrafo 3, considerando che nell'allegato II alla convenzione figurano le modalità relative alla stampa, alla compilazione e all'uso del documento unico ; che l'esperienza ha evidenziato la necessità di chiarire alcune di queste disposizioni ; che il trattamento manuale dei vari esemplari del documento unico risulterebbe facilitato se essi venissero contraddistinti da un diverso colore ; che occorre quindi modificare tale allegato ; che questa modifica non pregiudica le disposizioni dell'articolo 4, paragrafo 3, quinto trattino della convenzione, DECIDE: Articolo 1 È inserito il paragrafo seguente nell'articolo 2 dell'allegato II alla convenzione: «1 bis. Gli esemplari dei formulari sono contraddistinti da un margine differentemente colorato, predisposto come segue: a) sui formulari conformi ai modelli di cui alle appendici 1 e 3 dell'allegato I: - gli esemplari 1, 2, 3 e 5 recano sul bordo destro un margine continuo, rispettivamente di colore rosso, verde, giallo e blu; - gli esemplari 4, 6, 7 e 8 recano sul bordo destro un margine discontinuo, rispettivamente di colore blu, rosso, verde e giallo; b) sui formulari conformi ai modelli di cui alle appendici 2 e 4 dell'allegato I, gli esemplari 1/6, 2/7, 3/8 e 4/5 recano sul bordo destro un margine continuo e, a destra di questo, un margine discontinuo, rispettivamente di colore rosso, verde, giallo e blu. La larghezza di tali margini è di circa 3 millimetri. Il margine discontinuo è costituito da una successione di quadrati di 3 millimetri di lato, distanziati l'uno dall'altro di 3 millimetri.» Articolo 2 Il titolo II dell'appendice 3 dell'allegato II della convenzione è modificato come segue alla rubrica «I. Formalità da espletare nel paese di esportazione»: 1) Alla rubrica «Casella n. 8 : Destinatario» il testo del secondo capoverso è sostituito dal testo seguente: «Casella facoltativa per le parti contraenti quando trattasi di formalità all'esportazione. Casella obbligatoria in caso di transito ; tuttavia, le parti contraenti possono consentire che tale casella non venga compilata quando il destinatario è stabilito fuori del territorio delle parti contraenti. A questo stadio non è obbligatorio indicare il numero d'identificazione.» 2) Alla rubrica «Casella n. 31 : Colli e designazione delle merci, marchi e numeri - Numero contenitori - Quantità e natura», il testo del primo capoverso è modificato come segue: «Indicare i marchi, i numeri, la quantità e la natura dei colli oppure, quando trattasi di merci non imballate, il numero degli articoli che formano oggetto della dichiarazione oppure la menzione "alla rinfusa", secondo il caso ; indicare in ogni caso la denominazione commerciale abituale delle merci ; per quanto concerne le formalità all'esportazione, questa denominazione deve comprendere gli enunciati necessari all'identificazione delle merci ; quando deve essere compilata la casella 33, Codice delle merci, tale denominazione deve essere espressa in termini sufficientemente precisi per permettere la classificazione delle merci. In questa casella vanno iscritte anche le indicazioni richieste da eventuali normative specifiche (accise, ecc.). In caso di impiego di contenitori, in questa casella vanno indicati anche i rispettivi marchi di identificazione.» Articolo 3 I formulari in uso prima della data di entrata in vigore della presente decisione potranno continuare ad essere utilizzati fino ad esaurimento delle scorte, e al più tardi fino al 31 dicembre 1991. Articolo 4 La presente decisione entra in vigore il 1° luglio 1989. Tuttavia le disposizioni dell'articolo 2 si applicano a decorrere dal 1° ottobre 1989. Fatto a Innsbruck, addì 3 maggio 1989. Per il comitato congiunto Il Presidente O. GRATSCHMAYER


type: wikipedia

text:
Bergamo "Atalanta" ir profesionāls Itālijas futbola klubs no Bergamo pilsētas Lombardijas reģionā. Klubs ir dibināts 1907. gadā un pašlaik spēlē A sērijā. Mājas spēles aizvada Atleti Azzurri d'Italia stadionā. Komanda ir vienreiz (1962.–1963. gada sezonā) izcīnījusi Itālijas kausu.
 Komandas sastāvs
 Sastāvs .
 Sasniegumi
 Itālijas kauss
 Kausa ieguvēji (1): 1962–63
 Finālisti (4): 1986–87, 1995–96, 2018–19, 2020–21
 B sērija
 Čempioni (6): 1927–28, 1939–40, 1958–59, 1983–84, 2005–06, 2010–11
 Vicečempioni (4): 1936–37, 1970–71, 1976–77, 1999–00
 C1 sērija
 Grupas uzvarētāji (1): 1981–82
 Atsauces
 Ārējās saites
 Oficiālā kluba vietne
 Itālijas futbola klubi
 Bergamo "Atalanta"


text:
Art. 85 Art. 1.015 da Lei 13.105/2015 - Lei 13105/15 | Busca Jusbrasil
 Tribunais de JustiçaDiário de Justiça do Estado de São PauloTribunal de Justiça do ParanáTribunal de Justiça do Espírito SantoTribunais Regionais FederaisTribunal de Justiça de Minas GeraisTribunal de Justiça de São PauloTribunal Regional Federal da 4a RegiãoTribunal de Justiça do Rio de JaneiroTribunal Superior do TrabalhoTribunal de Justiça de Santa Catarina Ver mais Diário de Justiça do Estado do ParanáTribunal Regional Federal da 3a RegiãoDiário de Justiça do Distrito FederalDiário de Justiça do Estado de Santa CatarinaDiário de Justiça do Estado do Rio de JaneiroDiário de Justiça do Estado de Minas GeraisDireito Processual CivilTribunal Regional Federal da 2a RegiãoTribunal de Justiça do Ceará
 Ir para Artigo 85 da Lei no 13.105 de 16 de Março de 2015
 TJ-SP - Inteiro Teor. Agravo de Instrumento: AI 20289543220178260000 SP 2028954-32.2017.8.26.0000
 Decisão: . 1.015 , Lei no 13.105 /15. 13.105/2015, São Paulo, Editora Revistas dos Tribunais, 2015, p. 2078, nota 3 ao artigo 1015)....13.105/2015, São Paulo, Editora Revistas dos Tribunais, 2015, p. 2084/2085, nota 30 ao artigo 1.015,...
 TJ-PR - Inteiro Teor. PROCESSO CÍVEL E DO TRABALHO - Recursos - Agravos - Agravo de Instrumento: AI 517769120188160000 PR 0051776-91.2018.8.16.0000 (Decisão monocrática)
 Decisão: , de acordo com o disposto no artigo 1.015: “Art. 1.015. 13.105/2015, segunda tiragem, São Paulo: Editora Revista dos Tribunais, 2015, pág. 2078)....(CPC, art. 1.015). 2.
 TJ-PR - PROCESSO CÍVEL E DO TRABALHO Recursos Agravos Agravo de Instrumento AI 00466652920188160000 PR 0046665-29.2018.8.16.0000 (Decisão monocrática) (TJ-PR)
 Decisão: , de acordo com o disposto no artigo 1.015: “Art. 1.015. Segundo lecionam Nelson Nery Júnior e Rosa Maria Andrade Nery ao comentarem o artigo 1.015 do novo CPC...13.105/2015, segunda tiragem, São Paulo: Editora Revista dos Tribunais, 2015, pág. 2078)....
 TJ-MG - Inteiro Teor. 3749527820168130000 MG
 Jurisprudência•Data de publicação: 10/06/2016
 Decisão: , que dispõe em seu art. 192 que "esta lei não se aplica aos processos de falência ou de concordada.... 17 da Lei no 11.101/2005 cumulado com o art. 1.015, inciso XIII, do Novo Código de Processo Civil (...Lei no 13.105/2015), vez que a legislação aplicada (Decreto- Lei no 7.661/45) quando da decretação da...
 TJ-RJ - Inteiro Teor. AGRAVO DE INSTRUMENTO: AI 42308520208190000
 Decisão: O elenco do art. 1.015 do CPC é taxativo. Aplicação do Novo Código de Processo Civil (Lei no 13.105/2015). INCIDÊNCIA DA LEI 13.105/15.
 TJ-MG - Inteiro Teor. 3212217020168130000 MG
 Decisão: de justiça, caberá recurso de agravo de instrumento (art. 1.015, V do NCPC), a não ser que tal questão...Assim, os atos e fatos processuais se deram na vigência do novo CPC ( Lei 13.105/2015), sendo que por...de justiça, caberá recurso de agravo de instrumento (art. 1.015, V), a não ser que tal questão seja...
 DJSP 17/07/2018 - Pág. 1350 - Judicial - 2a Instância - Diário de Justiça do Estado de São Paulo
 Diários Oficiais•17/07/2018 • Diário de Justiça do Estado de São Paulo
 . 1.015 da Lei no 13.105 /15. 13.105/2015, São Paulo, Editora Revistas dos Tribunais, 2015, p. 2078, nota 3 ao artigo 1015)....Assim sendo, não havendo previsão, no rol do art. 1.015 do novo CPC , da possibilidade de interposição...
 DJSP 16/05/2017 - Pág. 807 - Judicial - 2a Instância - Diário de Justiça do Estado de São Paulo
 Diários Oficiais•16/05/2017 • Diário de Justiça do Estado de São Paulo
 . 1.015 , Lei no 13.105 /15. 13.105/2015, São Paulo, Editora Revistas dos Tribunais, 2015, p. 2078, nota 3 ao artigo 1015)....O art. 1.015 do NCPC , que dispõe sobre as hipóteses de cabimento do agravo de instrumento, tem rol taxativo...
 TJ-MG - Inteiro Teor. Agravo de Instrumento-Cv: AI 10000160601431001 MG
 Decisão: Na sistemática atual, do novo Código de Processo Civil, instituído pela Lei 13.105/2015, o recurso de...agravo de instrumento só é cabível nas hipóteses do seu art. 1.015, litteris: Art. 1.015..... 1.015, I, do CPC.
 DJSP 20/10/2016 - Pág. 1097 - Judicial - 2a Instância - Diário de Justiça do Estado de São Paulo
 . 1.015 , Lei no 13.105 /15. 13.105/2015, São Paulo, Editora Revistas dos Tribunais, 2015, p. 2078, nota 3 ao artigo 1015)....Hipótese não prevista no rol taxativo do art. 1.015 do CPC . Recurso inadmissível.


text:
EuroVelo, evropska mreža kolesarskih poti, je projekt Evropske kolesarske federacije razviti 12 dolgih kolesarskih poti, ki prepredajo celotno Evropo. Skupna dolžina teh poti je čez 60.000 km, od tega je več kot 20.000 km poti že zgrajenih.
 EuroVelo poti so podobne, v dolžini in konceptu, Greenway projektom, kot je East Coast Greenway v ZDA.
 EuroVele poti so namenjene za kolesarski turizem po celotni celini, čeprav so uporabljene tudi lokalno. Poti so zgrajene iz že obstoječih kolesarskih poti in cest, skupaj z predlaganimi in načrtovanimi kolesarskimi potmi, ki so potrebne za sklenitev vseh poti skupaj. Vse poti so nedokončane, a so v različnih fazah gradnje.
 Trenutno EuroVelo projekt ni podprt s strani Evropske unije, EuroVelo upa na takšno sodelovanje.
 Pregled EuroVelo poti
 Poti s severa na jug
 EV 1 - Pot atlantska obala: Nordkapp - Sagres 8.186 km
 EV 3 - Romarjeva pot: Trondheim - Santiago de Compostela, dolžina 5.122 km. Pot sledi ostankom starih cest, ki so jih v srednjem veku uporabljali romarji. Prečka sedem držav: Norveško, Švedsko, Dansko, Nemčijo, Belgijo, Francijo in Španijo. Večina teh držav ima zelo dobro razvito omrežje kolesarskih poti, ki so del poti EV3.
 EV 5 - Via Romea Francigena: London - Rim in Brindisi 3.900 km
 EV 7 - Srednjeevropska pot: Nordkapp - Malta 6.000 km
 EV 9 - Baltiško morje - Jadransko morje (Jantrna pot): Gdansk - Pulj 1.930 km
 EV 11 - Vzhodnoevropska pot: Nordkapp - Atene 5.964 km
 Poti z zahoda na vzhod
 EV 2 - Pot prestolnic: Galway - Moskva 5.500 km
 EV 4 - Roscoff - Kijev 4.000 km
 EV 6 - Atlantski ocean-Črno morje (Pot rek): Nantes - Constanta 3.653 km
 EV 8 - Sredozemska pot: Cádiz - Atene 5.388 km
 Krožne poti
 EV 10 - Baltiška kolesarska pot (Krožna pot po Hansi): 7.930 km
 EV 12 - Severnomorska kolesarska pot: 5.932 km
 Skupna mreža: 63.505 km
 EuroVelovi cilji in administracija
 EuroVelovi cilji jo spodbuditi ljudi kolesariti namesto se voziti z avtom na potovanjih. Čeprav bodo nekateri ljudje doživeli celinsko čudovito kolesarsko izkušnjo, bo večina potovanj opravljenih lokalno - v šolo, službo, po nakupih ali za zabavo. Toda vsako kolesarjenje na EuroVelo poti bo zmeraj bolj veselo, saj bo uporabnik vedel, da lahko nadaljuje kolesarjenje do Moskve, Aten ali Santiaga de Compostela.
 Zunanje povezave
 EuroVelo - European Cycle Route Network
 ECF European Cyclists' Federation
 Kolesarstvo
 Turizem


text:
A emenda 52 e as coligações partidárias nas eleições de 2006 (Eleitoral) - Artigo jurídico - DireitoNet
 A emenda 52 e as coligações partidárias nas eleições de 2006
 Análise e comentários da EC 52/06, pontos de conflitos e defesa da constitucionalidade e inconstitucionalidade da emenda.
 Por Alexandre Bento Damacena
 Direito Eleitoral | 11/abr/2006
 A Emenda Constitucional no 52, de 8 de março de 2006, dá nova redação ao § 1o do art. 17 da Constituição Federal para disciplinar as coligações eleitorais:
 Art. 1o: O § 1o do art. 17 da Constituição Federal passa a vigorar com a seguinte redação:
 Art. 17. ...................................................................................
 Com essa emenda, um “partido A” poderá coligar-se com um “partido B” nas eleições para Presidente e não terá obrigação de repetir a coligação nas eleições para Governador, por exemplo. Dessa forma, os partidos estão “livres” para fazer suas coligações de forma diferente, de acordo com os interesses e necessidades locais.
 Até aqui não há problema, pois não se pode discutir o poder do Congresso Nacional de emendar a Constituição. Entretanto, a emenda aprovada contém um artigo 2o que estabelece aplicabilidade imediata, ou seja, já nas eleições desse ano, as coligações partidárias nacionais, estaduais, distrital e municipais não têm obrigação de vincular-se (quebra da verticalização).
 Essa definição é de muita importância no cenário eleitoral, pois dela se extrairá a diversidade ou a falta de opções para a formação de alianças políticas no Brasil.
 E é nesse ponto (aplicabilidade imediata) que inicia-se um debate jurídico. Observemos o conflito entre o artigo 16 da Constituição Federal e o art. 2o da Emenda Constitucional no 52:
 Art. 16 – CF/88: “A lei que alterar o processo eleitoral entrará em vigor na data de sua publicação, não se aplicando à eleição que ocorra até um ano da data de sua vigência” .
 Art. 2o - EC 52/06: “Esta Emenda Constitucional entra em vigor na data de sua publicação, aplicando-se às eleições que ocorrerão no ano de 2002”.
 A emenda foi apresentada ao Congresso antes das eleições de 2002. Por isso faz referência a este ano (2002). A tramitação no Congresso ocorreu com essa redação. Tal fato não prejudica a eficácia do dispositivo, a partir da data da sua publicação.
 Diante dessas considerações iniciais, passaremos a analisar as posições que defendem a inconstitucionalidade e constitucionalidade do art. 2o da Emenda Constitucional no 52.
 Controlar a constitucionalidade significa verificar a adequação (compatibilidade) de uma lei ou de um ato normativo com a constituição, verificando seus requisitos formais e materiais1. Uma das formas de controle da constitucionalidade é via de ação (método concentrado), que tem por objetivo expelir do ordenamento a lei ou ato normativo contrário à Constituição, bem como declarar a omissão constitucional.2
 “Caracteriza-se esse processo por seu teor sumamente enérgico, pela sua agressividade e radicalismo, pela natureza fulminante da ação direta. [...] promover o ataque imediato e ofensivo ao texto eivado de inconstitucionalidade. Uma vez declarada inconstitucional, a lei é removida da ordem jurídica com a qual se apresenta incompatível”3.
 As emendas constitucionais são passíveis de exame em ação direta de inconstitucionalidade (ADIn). Podem propor a ação direta de inconstitucionalidade: o Presidente da República; a Mesa do Senado Federal; a Mesa da Câmara dos Deputados; a Mesa de Assembléia Legislativa ou da Câmara Legislativa do Distrito Federal; o Governador de Estado ou do Distrito Federal; o Procurador-Geral da República; o Conselho Federal da Ordem dos Advogados do Brasil; partido político com representação no Congresso Nacional e confederação sindical ou entidade de classe de âmbito nacional (art. 103, C.F./88).
 3. CONSTITUCIONALIDADE DA EMENDA 52
 A defesa da constitucionalidade da emenda 52 está baseada no argumento de que é possível harmonizar os dispositivos. Dessa forma, basta excluir do artigo 16 o intervalo de um ano, pois trata-se de uma exceção expressa.
 Soma-se ainda o fato de que não está escrito nem na Constituição, nem na lei eleitoral a exigência de repetição das coligações partidárias na Federação e nos Estados. O que se tem, é uma “interpretação”, contestada, do Tribunal Superior Eleitoral, de 2002, na qual entendeu-se que, pelo fato dos partidos políticos possuírem caráter nacional, a lei “quis dizer”, implicitamente, que as alianças dos partidos nos Estados serão limitados pelas alianças federais. Esta interpretação foi resultado de uma consulta formulada por um partido ao TSE.
 Ao aplicar tal interpretação, foi provocada mudança no processo eleitoral. E isso foi feito em ano de eleição, em período inferior à um ano. Período este, inclusive inferior ao da emenda 52 em relação às eleições de 2006. Além disso, antes de 2002, as coligações eram livres. As alianças partidárias eram registradas, os resultados das eleições foram oficiais e os diplomas dos eleitos foram expedidos pela Justiça Eleitoral, sem que se contestasse a validade das alianças. É um absurdo admitir, que, nenhum juiz eleitoral do país tenha percebido, por tantos anos, que as eleições estavam com o vício das “coligações ilegais” e que essa norma era ignorada e os resultados foram obtidos por alianças irregulares. Prefere-se entender que essa norma não existia. Se é permitido ao TSE instituir a norma a menos de um ano da eleição (2002), também é igualmente permitido “desfazer” a norma a menos de um ano da eleição (2006).
 Com tal interpretação, foi ferido o “direito costumeiro”, pois o “costume” do Brasil estava estabelecido de acordo com a realidade política de cada Estado. O costume é a mais antiga das fontes do direito. O costume jurídico é a norma jurídica que resulta de uma prática geral constante e prolongada, observada com a convicção de que é juridicamente obrigatória.4
 Como consequência, a Justiça Eleitoral “legislou”. Ou seja, ultrapassou os limites da sua competência, ferindo o princípio de separação dos poderes e a liberdade política.
 Montesquieu, no “Espírito das Leis” adverte que
 “[...] também não haverá liberdade se o poder de julgar não estiver separado do poder legislativo e do executivo. [...] “5
 Segundo o filósofo, os costumes e maneiras da nação deveriam estar estreitamente relacionados com suas leis.
 O Congresso Nacional possui o poder de emendar a Constituição. Esse poder foi conferido pela própria Constituição. Foram cumpridas todas as exigências do processo legislativo. O Congresso Nacional aprovou a emenda constitucional 52. Portanto, a desvinculação das coligações partidárias estaduais das coligações federais passa a ser um texto constitucional, com a mesma força do outro.
 Como reforço aos defensores da constitucionalidade da emenda, observemos as palavras do Ministro Marco Aurélio, sobre o seu voto, em entrevista a um jornalista:
 “Na eleição presidencial poderemos ter certas coligações e no âmbito estadual outras. A realidade política de Estado para Estado não é a mesma. O que encerra a observância da região, do Estado? A liberdade do partido de se coligar da forma que ele entender. Isso homenageia a autonomia partidária”.
 Por fim, há uma interpretação de que o prazo de um ano para mudanças no processo eleitoral não se trata de cláusula pétrea (imodificável/irreformável). Tanto é verdade que não estava escrito no texto original da constituição de 1988. Foi incorporado à constituição também por uma emenda (EC04/93).
 Texto anterior - art. 16: “A lei que alterar o processo eleitoral só entrará em vigor um ano após a sua promulgação”.
 Texto atual (modificado pela EC04/93) - art. 16: “A lei que alterar o processo eleitoral entrará em vigor na data de sua publicação, não se aplicando à eleição que ocorra até 1 (um) ano da data de sua vigência”.
 É necessário adaptar, mudar a Constituição em face à novas necessidades. Está expresso na constituição que o poder que emana do povo será exercido diretamente, ou, por meio de representantes.
 Diante desses argumentos, a emenda 52 foi feita nos termos da Constituição, e não fere a lei das leis.
 4. INCONSTITUCIONALIDADE DA EMENDA 52
 “A legislação que alterar o processo eleitoral, por expressa disposição constitucional, não poderá ser aplicada no pleito eleitoral que ocorrer até um ano da data de sua vigência”.
 “A norma inscrita no art. 16 da Carta Federal, consubstanciadora do princípio da anterioridade eleitoral, foi enunciada pelo constituinte com o declarado propósito de impedir a deformação do processo eleitoral mediante alterações casuisticamente nele introduzidas, aptas a romper a igualdade de participação dos que nele atuem como protagonistas principais: as agremiações partidárias e os próprios candidatos” (STF – Pleno – Adin no 353/DF – Medida Cautelar – Rel. Min. Celso de Mello, Diário da Justiça, Seção I, 12 fev. 1993, p. 1.450).
 A emenda constitucional em discussão é de março/2006. Dessa forma, encontra-se a menos de um ano da próxima eleição. Portanto, é inconstitucional. Violar o princípio da anterioridade eleitoral significa violar também o Estado Democrático de Direito, os Direitos Fundamentais (cláusula pétrea da Constituição Federal) e a segurança jurídica.
 Nos ensinamentos de J.J. Gomes Canotilho:
 “ A mudança ou alteração freqüente das leis (de normas jurídicas) pode perturbar a confiança das pessoas, sobretudo quando as mudanças implicam efeitos negativos na esfera jurídica dessas mesmas pessoas. O princípio do Estado de Direito, densificado pelos princípios da segurança e da confiança jurídica, implica, por um lado, na qualidade de elemento objetivo da ordem jurídica, a durabilidade e permanência da própria ordem jurídica, da paz jurídico-social e das situações jurídicas; por outro lado, como dimensão garantística jurídico-subjetiva dos cidadãos, legitima a confiança na permanência das respectivas situações jurídicas. [..] Quando uma nova lei não pode ter eficácia imediata, diz-se que existe necessidade de direito transitório”.7
 As normas eleitorais não podem ser alteradas a bel prazer dos interesses político-partidários. Trata-se de um ato legislativo com o único propósito de trazer benefícios no ano eleitoral, de forma a conceder vantagens na busca pelo poder político. Se não houvesse interesse nas eleições de 2006, a verticalização poderia ser tratada por outro instrumento (lei ordinária, por exemplo) e não via emenda constitucional.
 A antecedência de um ano das mudanças no processo eleitoral trazem diversas vantagens. Entre elas, o conhecimento antecipado das regras protege e traz segurança aos eleitores, candidatos e órgãos judiciários eleitorais.
 O argumento da corrente contrária, de que não há lei constitucional ou eleitoral que determine a verticalização, mas sim apenas uma interpretação do TSE não é suficientemente forte para defender a constitucionalidade do dispositivo. Nas palavras de Celso Ribeiro Bastos:
 “O campo em que ocorre a interpretação e a concretização da Constituição se entrelaçam de maneira quase inexorável. Isso porque a escolha de uma determinada interpretação interfere diretamente nas conseqüências fáticas da aplicação desta norma ao caso concreto. A importância de que se reveste a atividade interpretativa, na realidade, é compartilhada pela própria relevância da Constituição. Essas duas realidades como que se interpenetram a ponto de não ser possível identificar, por vezes, a interpretação constitucional, sem simultaneamente estar-se concretizando a própria Carta Magna. [...] A interpretação faz a ordem jurídica funcionar, tornando o Direito operativo. O Direito existe para regular a vida em sociedade e esta, por sua vez, mostra-se extremamente rica em suas particularidades. O Direito, geral e abstrato, necessita, pois, de um método que consiga adequá-lo às realidades concretas em função das quais existe.8
 4.1. A ADI 3685 – Análise da Petição Inicial do Conselho Federal da OAB
 O Conselho Federal da Ordem dos Advogados do Brasil ingressou com uma Ação Direta de Inconstitucionalidade contra o art. 2o da Emenda 52, fundamentando-se no art. 16 combinado com o art. 60, §4o, IV da Lei Fundamental. A ADIn recebeu o número 3685.
 A petição inicial da ADIn declara a inobservância do princípio da anterioridade. A palavra “lei” descrita no art. 16 compreende diversas espécies: lei constitucional, lei complementar, lei ordinária, inclusive “emenda”. Ou seja, também as emendas devem respeitar o intervalo de um ano até a próxima eleição para aplicabilidade da norma. A OAB considera violado o direito e garantia individual da segurança jurídica (cláusula pétrea, imutável, imodificável da Constituição).
 Liminar - Foi solicitado urgência na concessão de liminar, para afastar do ordenamento jurídico o dispositivo que não observa o prazo de 12 meses previsto no art. 16 da Magna Carta. Se não houver a exclusão imediata do dispositivo, o processo eletivo vindouro restará “viciado”. Trata-se de um perigo com grandes danos, o qual atenta contra a democracia e requer pronta atuação do guardião da Constituição (o STF – Supremo Tribunal Federal).
 Pedido – Pediu-se a declaração de inconstitucionalidade do art. 2o da EC 52/06, afastando a aplicabilidade imediata das alterações no processo eleitoral para as próximas eleições, conferindo interpretação conforme a Constituição.
 Foi requerido a citação do Advogado-Geral da União e que fosse oficiado o Presidente do Congresso Nacional para prestar informações. Foi dada à causa o valor de R$ 1.000,00 (Mil Reais). A petição foi assinada pelo Presidente do Conselho Federal da Ordem dos Advogados do Brasil, Roberto Antonio Busato em 08 de março de 2006, mesma data da emenda.
 5. DECISÃO DO STF
 O Supremo Tribunal Federal, por maioria de seus ministros (9 X 2) decidiu pela manutenção da verticalização para as eleições de 2006. Houve o entendimento de que a emenda só terá validade após um ano da data de sua vigência. A Ação Direta de Inconstitucionalidade foi julgada procedente.
 Votaram a favor os ministros: Ellen Gracie, Ricardo Lewandowski, Eros Grau, Joaquim Barbosa, Carlos Ayres Britto, Cezar Peluso, Gilmar Mendes, Celso de Mello e Nelson Jobim.
 Votaram contra os ministros: Marco Aurélio e Sepúlveda Pertence.
 5.1. Análise do voto do Ministro Eros Grau
 O Ministro Eros Grau, no início do seu voto destacou que uma emenda constitucional poderia inclusive revogar o artigo 16, ou seja o artigo 16, em suas palavras, é “emendável”. Tanto o é, que a sua redação atual é fruto de uma emenda à constituição, a EC04/93. Diante disso, ele descaracteriza o caráter de cláusula pétrea deste preceito. Avançando nos seus fundamentos, é interessante considerar o comentário do ministro a respeito da segurança jurídica, a qual deve ser igual para todos e para todas as situações, sem que uns resultassem mais iguais que outros, tal qual na fábula de Orwell.9
 A fábula de Orwell é retratada na obra “A Revolução dos Bichos”, de George Orwell, pseudônimo literário de Eric Blair (1903-1950), novelista, jornalista e crítico inglês, nascido na Índia e educado na Inglaterra.
 A Revolução dos Bichos é uma fábula onde os animais de uma granja, revoltados com maus-tratos, se organizam e expulsam o “dono”. De posse da propriedade, seus líderes organizam as atividades e estabelecem algumas leis e princípios de conduta social. Entretanto, o espírito de revolução de quem está no poder transforma-se em ambição, e o movimento torna-se um instrumento de dominação e controle. As leis são alteradas de forma a atender e beneficiar alguns e não todos. Dessa forma, alguns se tornam mais iguais que outros. Os bichos defendem um movimento chamado “animalismo”, onde o homem é “inimigo” e os animais são “camaradas”. Criam algumas leis, entre elas: “Nenhum animal dormirá em cama” (para os bichos a cama representava a figura do “inimigo homem”. Mesmo de posse da casa, os animais não deveriam dormir nas camas). Entretanto, seus líderes são vistos dormindo em camas e a lei é alterada para: - “Nenhum animal dormirá em cama, com lençóis”. Ou seja, houve uma “emenda” à lei, podemos assim dizer, de forma a beneficiar algum interesse. Argumentavam os líderes que o ruim não era a cama, mas sim os lençóis. Então dormiam nas camas sem os lençóis, o que não representava desrespeito à lei. Por fim, uma outra lei dizia que: - “Todos os animais são iguais”. Posteriormente, a lei é “emendada” com a redação: - “Todos os animais são iguais, mas alguns são mais iguais que outros”, referindo-se aos animais líderes, que teriam alguns privilégios (trabalhariam menos, comeriam mais, etc).
 Com a citação dessa fábula, Eros Grau defende a idéia de estender a segurança jurídica de modo que todas as leis e emendas constitucionais tenham eficácia apenas após um ano da sua vigência. Isso tornaria todos “iguais”, pois ele cita situações em que para alguns casos é assegurado essa “antecedência”, para outros não.
 Finalizando o seu voto, Eros Grau adverte:
 “Ademais, não se interpreta a Constituição em tiras, aos pedaços. Tenho insistido em que a interpretação do direito é a interpretação do direito, não de textos isolados, desprendidos do direito. Não se interpreta textos de direito, isoladamente, mas sim o direito, a Constituição, no seu todo. [...] Julgo procedente a ADI, conferindo interpretação conforme a Constituição ao artigo 2o da EC52/06, para definir que o seu artigo 1o, a nova redação do §1o do artigo 17, não se aplica às eleições de 2006”.
 Uma vez esclarecida a questão, com o entendimento dos pontos de conflito e análise das duas correntes sobre a emenda 52, cabe agora, firmar uma posição em relação ao assunto.
 Inicialmente é preciso afirmar que pelo fato do próprio artigo 16 já ter sido “emendado”, não se pode considerá-lo uma cláusula pétrea. Diante disso, é possível emendá-lo. Mas a emenda não altera o artigo 16, eliminando o intervalo de um ano para alterações no processo eleitoral. A EC 52/06 refere-se somente ao artigo 17. Dessa forma, há que ser respeitado o artigo 16. Se assim não o fosse, para que serviria a Constituição se os seus artigos são desrespeitados? Portanto, foi acertada a decisão do STF em julgar a ADI 3685 procedente.
 Entretanto, o fato de considerar a emenda 52 inconstitucional não significa firmar posição contrária à verticalização. A inconstitucionalidade se deu apenas em relação ao prazo, ou seja, nas eleições de 2010 as coligações serão livres. A nova regra não vale apenas para as eleições desse ano.
 A verticalização é um avanço. É certo que ainda falta muito e que ela deveria vir combinada com uma grande reforma política. Mas, eliminá-la foi um retrocesso. Toda a discussão que se deu não foi a favor ou contra a verticalização e sim se a quebra da verticalização deveria ser imediata ou para o futuro.
 As coligações partidárias devem ser celebradas por semelhança de programas, ideologias, etc. Na prática isso não ocorre. Vemos partidos com discursos contrários firmando alianças. Num Estado, o partido A é contrário ao partido B. Em outro Estado, o partido A se alia ao B para ganhar a eleição e chegar ao poder. Se os partidos têm caráter nacional, presume-se que os seus ideais e programas não se alteram de Estado para Estado. Temos inúmeros exemplos de parlamentares que trocam de partido e dão representatividade à legendas que não foram eleitas. É possível ver políticos que desconhecem os programas de suas partidos. Esse “desapreço por programas” foi objeto de análise de Manoel Gonçalves Ferreira Filho, onde:
 “É essencial na democracia pelos partidos que estes girem em torno de programas definidos. [..] O povo, em geral, parece relutar em formular as escolhas eleitorais levando em conta acima de tudo os programas dos partidos. O elemento pessoal continua a pesar e não raro a preponderar”10.
 Observemos ainda a função dos partidos, sob a análise de José Afonso Silva:
 “A doutrina, em geral, admite que os partidos têm por função fundamental organizar a vontade popular e exprimí-la na busca do poder, visando a aplicação de seu programa de governo. Por isso, todo partido político deveria estruturar-se à vista de uma ideologia definida e com um programa de ação destinado à satisfação dos interesses do povo”11.
 Os partidos políticos são indispensáveis para a democracia e o funcionamento do regime representativo12. A verticalização, nesse sentido fortalece os partidos. E também poderá contribuir para a valorização das eleições para o Legislativo.
 As eleições legislativas sempre despertam menor interesse do que as do Executivo. A campanha pelas eleições diretas referia-se à escolha do presidente da República, o chefe do Executivo. Dificilmente haveria movimento semelhante para defender eleições legislativas. O desprestígio generalizado dos políticos perante a população é mais acentuado quando se trata de vereadores, deputados e senadores13 (CARVALHO, 2003).
 Conclui-se então, que a aplicabilidade imediata da emenda 52 é inconstitucional. Entretanto, não se adota posição favorável à quebra da verticalização pelos motivos expostos anteriormente. Não se pode usar do instrumento da emenda constitucional para atender a interesses político-partidários. Uma Constituição em constante reforma não traz segurança jurídica. Recomenda-se tratar da mudança do processo eleitoral e da quebra da verticalização por lei ordinária.
 Por fim, encerramos a nossa discussão nas palavras de Nicolau Maquiavel (1469-1527):
 “A guerra do século XVI transformou-se na disputa eleitoral dos nossos dias. É através dela que os governantes mantém seus domínios ou que cidadãos comuns podem tornar-se príncipes”14.
 BASTOS, Celso Ribeiro. Hermenêutica e Interpretação Constitucional. 3.ed. São Paulo: Celso Bastos Editor, 2002. [8]
 ____________________. Curso de Direito Constitucional. São Paulo: Celso Bastos Editora, 2002. [2]
 BONAVIDES, Paulo. Curso de Direito Constitucional. São Paulo: Malheiros, 2005. [3]
 CANOTILHO, J.J.Gomes. Direito Constitucional e Teoria da Constituição. 7.ed. Coimbra: Almedina, 2003. [7]
 CARVALHO, Kildare Gonçalves. Direito Constitucional. Teoria do Estado e da Constituição. Direito Constitucional Positivo. 11.ed. Belo Horizonte: Del Rey, 2005. [12]
 CARVALHO, José Murilo. A cidadania no Brasil – o longo caminho. São Paulo: Civilização Brasileira, 2003. [13]
 FERREIRA FILHO, Manoel Gonçalves. Curso de Direito Constitucional. 25.ed. São Paulo: Saraiva, 1999. [10]
 MAQUIAVEL. O Príncipe. Tradução Pietro Nassetti. São Paulo: Martin Claret, 2005. [14]
 MONTESQUIEU. Do espírito das leis. Tradução Jean Melville. São Paulo: Martin Claret, 2005. [5]
 MONTORO, André Franco. Introdução à Ciência do Direito. 24.ed. São Paulo: Revista dos Tribunais, 1997. [4]
 MORAES, Alexandre. Constituição do Brasil interpretada e legislação constitucional.3.ed. São Paulo: Atlas, 2003. [6]
 ___________________. Direito Constitucional. 16.ed. São Paulo: Atlas, 2004. [1]
 ORWELL, George. A revolução dos bichos. Tradução Heitor Aquino Ferreira. São Paulo: Globo, 2003. [9]
 SILVA, José Afonso. Curso de Direito Constitucional Positivo. 25.ed. São Paulo: Malheiros, 2005. [11]


text:
 Fontos jogi nyilatkozat
 |
 12008E/PRO/13
 Az Európai Unió működéséről szóló szerződés egységes szerkezetbe foglalt változata - JEGYZŐKÖNYVEK - (13.) Jegyzőkönyv: a konvergenciakritériumokról
 Hivatalos Lap 115 , 09/05/2008 o. 0281 - 0282
 (13.) JEGYZŐKÖNYVA KONVERGENCIAKRITÉRIUMOKRÓLA MAGAS SZERZŐDŐ FELEK,AZZAL AZ ÓHAJJAL, hogy közelebbről meghatározzák az Európai Unió működéséről szóló szerződés 140. cikkének (1) bekezdésében említett konvergenciakritériumokat, amelyeknek az eltéréssel rendelkező tagállamok eltérésének megszüntetéséről szóló határozatok meghozatalakor az Unió számára iránymutatásul kell szolgálniuk,MEGÁLLAPODTAK a következő rendelkezésekben, amelyeket az Európai Unióról szóló szerződéshez és az Európai Unió működéséről szóló szerződéshez csatolnak:1. cikkAz Európai Unió működéséről szóló szerződés 140. cikke (1) bekezdésének első francia bekezdésében említett árstabilitási kritérium azt jelenti, hogy egy tagállam fenntartható árstabilitással és a vizsgálatot megelőző egy éves időszakon keresztül az árstabilitást illetően legjobb eredményt felmutató legfeljebb három tagállam átlagos inflációs rátáját legfeljebb 1,5 százalékponttal meghaladó inflációs rátával rendelkezett. Az inflációt a fogyasztói árindex segítségével összehasonlítható alapon, a tagállami fogalommeghatározások közötti eltérések figyelembevételével kell meghatározni.2. cikkAz említett szerződés 140. cikke (1) bekezdésének második francia bekezdésében említett állami költségvetési helyzetre vonatkozó kritérium azt jelenti, hogy a vizsgálat időpontjában a tagállam nem áll a Tanács által a túlzott hiány fennállásáról az említett szerződés 126. cikke (6) bekezdésének értelmében hozott határozat hatálya alatt.3. cikkAz említett szerződés 140. cikke (1) bekezdésének harmadik francia bekezdésében említett, az Európai Monetáris Rendszer árfolyam-mechanizmusában történő részvételre vonatkozó kritérium azt jelenti, hogy egy tagállam a vizsgálatot megelőző legalább két éven keresztül komoly feszültségek nélkül az Európai Monetáris Rendszer árfolyam-mechanizmusa által előírt normál ingadozási sávokon belül maradt. Így különösen azt, hogy ugyanezen időszak alatt a tagállam saját kezdeményezésére nem értékelte le valutájának bilaterális középárfolyamát az euróval szemben.4. cikkAz említett szerződés 140. cikke (1) bekezdésének negyedik francia bekezdésében említett kamatokra vonatkozó konvergenciakritérium azt jelenti, hogy egy tagállam a vizsgálatot megelőző egy éves időszakon keresztül az árstabilitást illetően legjobb eredményt felmutató legfeljebb három tagállam átlagos nominális hosszú távú kamatát legfeljebb 2 százalékponttal meghaladó kamattal rendelkezett. A kamatokat a hosszú lejáratú államkötvények vagy azokkal összehasonlítható értékpapírok alapján, a tagállami fogalommeghatározások közötti eltérések figyelembevételével kell meghatározni.5. cikkAz e jegyzőkönyv alkalmazásához felhasználandó statisztikai adatokat a Bizottság biztosítja.6. cikkA Tanács a Bizottság javaslata alapján, valamint az Európai Parlamenttel, az EKB-val, és a Gazdasági és Pénzügyi Bizottsággal folytatott konzultációt követően egyhangúlag megfelelő rendelkezéseket fogad el az említett szerződés 140. cikkében említett konvergenciakritériumok részletes szabályainak megállapítására, amelyek ezután e jegyzőkönyv helyébe lépnek.--------------------------------------------------