type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 Avis juridique important
 |
 52004PC0434
 Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου για την τροποποίηση του κανονισμού (EΚ) αριθ. 499/96 του Συμβουλίου για το άνοιγμα και τον τρόπο διαχείρισης κοινοτικών δασμολογικών ποσοστώσεων για ορισμένα προϊόντα αλιείας και ζωντανά άλογα, καταγωγής Ισλανδίας /* COM/2004/0434 τελικό - ACC 2004/0132 */
 Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟY ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (EΚ) αριθ. 499/96 του Συμβουλίου για το άνοιγμα και τον τρόπο διαχείρισης κοινοτικών δασμολογικών ποσοστώσεων για ορισμένα προϊόντα αλιείας και ζωντανά άλογα, καταγωγής Ισλανδίας(υποβληθείσα από την Επιτροπή)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΣτην απόφασή του 2004/368/EΚ, το Συμβούλιο ενέκρινε τη δέσμη για τη "διεύρυνση" του ΕΟΧ, στην οποία συμπεριλαμβάνεται ένα πρόσθετο πρωτόκολλο της συμφωνίας ελευθέρων συναλλαγών ΕΚ-Ισλανδίας του 1972. Το εν λόγω πρόσθετο πρωτόκολλο προβλέπει, μεταξύ άλλων, το άνοιγμα κοινοτικής δασμολογικής ποσόστωσης για ένα αλιευτικό προϊόν (ΕΕ L 130, 29.4.2004, σ. 85).Για να εφαρμοστεί αυτή η νέα δασμολογική ποσόστωση, πρέπει να τροποποιηθεί ο κανονισμός (EΚ) αριθ. 499/96 του Συμβουλίου σύμφωνα με τη συνημμένη πρόταση.Αυτός είναι ο σκοπός της παρούσας πρότασης.2004/0132 (ACC)Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (EΚ) αριθ. 499/96 του Συμβουλίου για το άνοιγμα και τον τρόπο διαχείρισης κοινοτικών δασμολογικών ποσοστώσεων για ορισμένα προϊόντα αλιείας και ζωντανά άλογα, καταγωγής ΙσλανδίαςΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη :τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 133,την πρόταση της Επιτροπής [1],[1] ΕΕ C ..., ..., σ. ...Εκτιμώντας τα ακόλουθα :(1) Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 499/96 του Συμβουλίου της 19ης Μαρτίου 1996 για το άνοιγμα και τον τρόπο διαχείρισης κοινοτικών δασμολογικών ποσοστώσεων για ορισμένα προϊόντα αλιείας και ζωντανά άλογα καταγωγής Ισλανδίας [2], ανοίχθηκαν κοινοτικές δασμολογικές ποσοστώσεις για αυτά τα αλιευτικά προϊόντα και τα ζωντανά άλογα.[2] ΕΕ L 75, 23.3.1996, σ. 8.(2) Η συμμετοχή της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας, της Κύπρου, της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Ουγγαρίας, της Μάλτας, της Πολωνίας, της Σλοβακίας και της Σλοβενίας (αποκαλούμενες στο εξής: 'οι υπό ένταξη χώρες') στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο συμφωνήθηκε με τη συμφωνία διεύρυνσης του ΕΟΧ, η οποία υπεγράφη μεταξύ της Κοινότητας και των κρατών μελών της, της Ισλανδίας, του Liechtenstein και της Νορβηγίας και των υπό ένταξη χωρών στις 14 Oκτωβρίου 2003.(3) Εν αναμονή της ολοκλήρωσης των διαδικασιών που απαιτούνται για την έγκριση της συμφωνίας διεύρυνσης για τον ΕΟΧ, συνήφθη μία συμφωνία υπό μορφή ανταλλαγής επιστολών η οποία προβλέπει την προσωρινή εφαρμογή της συμφωνίας διεύρυνσης για τον ΕΟΧ. Η εν λόγω συμφωνία εγκρίθηκε με την απόφαση 2004/368/EΚ [3] του Συμβουλίου.[3] ΕΕ L 130, 29.4.2004, σ. 1.(4) Η συμφωνία για τη διεύρυνση του ΕΟΧ προβλέπει ένα πρόσθετο πρωτόκολλο της συμφωνίας ελευθέρων συναλλαγών ΕΚ-Ισλανδίας του 1972, το οποίο περιλαμβάνει μία νέα κοινοτική δασμολογική ποσόστωση για ένα αλιευτικό προϊόν. Πρέπει να ανοιχθεί η εν λόγω δασμολογική ποσόστωση.(5) Ο συμβατικός δασμός του κοινού δασμολογίου για το εν λόγω αλιευτικό προϊόν κατά τη διάρκεια της περιόδου από 15 Φεβρουαρίου έως 15 Ιουνίου κάθε έτους είναι "μηδέν" και, συνεπώς, η χρήση της προαναφερόμενης δασμολογικής ποσόστωσης δεν είναι αναγκαία κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.(6) Πρέπει να τροποποιηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 499/96.(7) Δεδομένου ότι η συμφωνία για τη διεύρυνση του ΕΟΧ αρχίζει να ισχύει από την 1η Μαΐου 2004, ο παρών κανονισμός πρέπει να εφαρμοστεί από την ίδια ημερομηνία και πρέπει να τεθεί σε ισχύ αμέσως,ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:Άρθρο 1Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 499/96 τροποποιείται ως εξής:(1) Στο άρθρο 1 προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 4:"4. Το ευεργέτημα της δασμολογικής ποσόστωσης με αύξοντα αριθμό 09.0792 δεν χορηγείται για προϊόντα που δηλώθηκαν για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία κατά την περίοδο από 15 Φεβρουαρίου έως 15 Ιουνίου".(2) Το παράρτημα τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα του παρόντος κανονισμού.Άρθρο 2Για το 2004, ο ετήσιος όγκος της δασμολογικής ποσόστωσης με αύξοντα αριθμό 09.0792 μειώνεται κατ' αναλογία του μέρους της περιόδου της ποσόστωσης, σε ολόκληρες εβδομάδες, το οποίο έχει διαρρεύσει πριν από την ημερομηνία που αναφέρεται στη δεύτερη παράγραφο του άρθρου 3.Άρθρο 3Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται από την 1η Μαΐου 2004.Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.Βρυξέλλες,Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςΠΑΡΑΡΤΗΜΑΣτο παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 499/96 προστίθεται το ακόλουθο προϊόν:>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>


type: other

text:
lombard - Zasoby - e-prawnik.pl
 e-prawnik.pl Wyszukiwarka: lombard
 NUMER PKD LOMBARD
 zmiany vat 2011 lombard
 od zawarcia umowy przechowania nie jest właśnie taką niedozwoloną klauzulą (vide art. 3853 pkt 7). lombard, kredyt konsumencki, opłaty, odsetki, przestępstwo, konsument, pożyczka
 (Dz. U. 2011 r., Nr 126, poz. 715). pożyczka, lombard, stopa procentowa,
 Ryczałt w spółce a indywidualna działalność
 . lombard, wspólnik, ewidencja przychodów, ryczałt, spółka, indywidualna działalność, księga przychodów i rozchodów, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, prowadzenie działalności jednoosobowo, (...)
 Porada prawna na temat lombard
 Nie szukaj dłużej informacji na temat lombard, zapytaj naszego prawnika, a otrzymasz wycenę Twojego problemu. Opinie prawne od 40 zł, profesjonalnie, błyskawicznie, anonimowo
 przedmiotu, z jednoczesnym upoważnieniem do sprzedaży przedmiotu zabezpieczenia w razie braku zwrotu pożyczonej kwoty w określonym terminie. lombard, umowa, lombardowa
 uzyskania odpowiedniego zezwolenia władz. Tak więc osoba fizyczna może podjąć działalność gospodarczą polegającą na prowadzeniu lombardu po uzyskaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. (...)
 Prowadzę działalność lombardową, stosuję umowę mieszaną (umowa pożyczki lombardowej wraz z umową o przechowaniu rzeczy). Czy prowadząc lombard i stosując umowę mieszaną (umowa pożyczki lombardowej
 wszystkie te lata ani razu nie dostałem żadnego upomnienia i zastanawiam się czy lombard może naliczać takie horrendalne kwoty. Podkreślam, że obecnie nie mam pracy, ale spłacam komornikowi po 100 (...)
 Prowadzę obecnie lombard. Od dnia 20.02.2005r wchodzi w życie tak zwana ustawa antylichwiarska która określa maksymalną roczną wysokość oprocentowania kredytu na czterokrotną wysokość stopy
 . Drugi lombard, który sprawdzili policjanci znajdował się na terenie Świnoujścia. Tam policjanci ze Szczecina z kolegami ze Świnoujścia ujawnili szereg specjalistycznych elektronarzędzi z
 art 133 par 2 krio kodeks rodzinnyrane prawo jazdystron|art 17 ust 2|4711z|prawa konsumenta w restauracji|art 180 par 1 pkt 1 kp|ustawa o zakazie palenia ogniska na prywatnej posesji|art.228 pkt 4 ksh|art. 286 1 kk
 dzień dobry mam pytanko czy prowadzenie jednego lombardu jest opłacalne?????????jak zdobyć wiadomości na temat ile pożyczać za złoto ile za agd (...)
 Problem z lomabrdem
 Witam serdecznie. Mam taki mały problem z lombardem, a mianowicie miesiąc temu wstawiłem w lombardzie laptopa, nowego zakupionego za kwotę 1700 zł (...)
 Lombard - kto może założyć?
 Czy osoba wielokrotnie karana może być założycielem lub właścicielem lombardu? Prawo te kwestię reguluje czy pozostaje ona wolna, tak jak np. otwarcie (...)


type: contracts

text:
 10.3.2005
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 64/1
 BESLUIT VAN HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER
 Nr. 115/2004
 van 6 augustus 2004
 tot wijziging van Protocol 31 (Samenwerking op specifieke gebieden buiten de vier vrijheden) bij de EER-overeenkomst
 HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER,
 Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, zoals gewijzigd bij het Protocol tot aanpassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, hierna „de Overeenkomst” genoemd, en met name op de artikelen 86 en 98,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 Protocol 31 bij de Overeenkomst werd gewijzigd bij Besluit nr. 90/2004 van het Gemengd Comité van de EER van 8 juni 2004 (1).
 (2)
 Het is wenselijk de samenwerking tussen de partijen bij de Overeenkomst uit te breiden tot de proefprojecten voor de participatie van jongeren.
 (3)
 Protocol 31 bij de Overeenkomst dient derhalve te worden aangepast zodat deze uitgebreide samenwerking op 1 januari 2004 kan ingaan,
 BESLUIT:
 Artikel 1
 Artikel 4 van Protocol 31 bij de Overeenkomst wordt als volgt gewijzigd:
 1)
 Na lid 2i wordt het volgende lid ingevoegd:
 „2j.
 De EVA‐staten nemen, met ingang van 1 januari 2004, deel aan de communautaire acties met betrekking tot de volgende begrotingslijn van de algemene begroting van de Europese Unie voor begrotingsjaar 2004:
 —
 Begrotingsartikel 15.07.03:„Proefprojecten voor de participatie van jongeren”.”.
 2)
 De tekst van lid 3 wordt vervangen door:
 „3.
 Overeenkomstig artikel 82, lid 1, onder a), van de Overeenkomst dragen de EVA‐staten financieel bij aan de in de leden 1, 2, 2a, 2b, 2c, 2d, 2e, 2f, 2g, 2h, 2i en 2j, bedoelde programma's en acties.”.
 Artikel 2
 Dit besluit treedt in werking op de dag volgende op de laatste kennisgeving aan het Gemengd Comité van de EER op grond van artikel 103, lid 1, van de Overeenkomst (2).
 Artikel 3
 Dit besluit wordt bekendgemaakt in het EER-gedeelte van en het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Gedaan te Brussel, 6 augustus 2004.
 Voor het Gemengd Comité van de EER
 De voorzitter
 Kjartan JÓHANNSSON
 (1) PB L 349 van 25.11.2004, blz. 52.
 (2) Geen grondwettelijke vereisten aangegeven.


type: wikipedia

text:
43 (tríinštírideset) je naravno število, za katero velja 43 = 42 + 1 = 44 - 1.
 V matematiki
 najmanjše število, katerega vsota njegovih števk je enaka 43 je 79999 (7+9+9+9+9=43).
 najmanjše praštevilo, ki ni Čenovo praštevilo.
 peto srečno praštevilo.
 četrti člen Sylvestrovega zaporedja: 43 = 2 · 3 · 7 + 1.
 Gaussovo praštevilo brez imaginarnega ali realnega dela oblike .
 -43 je Heegnerjevo število.
 V znanosti
 vrstno število 43 ima tehnecij (Tc).
 Drugo
 Leta
 443 pr. n. št., 343 pr. n. št., 243 pr. n. št., 143 pr. n. št., 43 pr. n. št.
 43, 143, 243, 343, 443, 543, 643, 743, 843, 943, 1043, 1143, 1243, 1343, 1443, 1543, 1643, 1743, 1843, 1943, 2043, 2143
 000043 (število)


text:
 2.7.2011
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 175/1
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 643/2011
 z dnia 1 lipca 2011 r.
 zmieniające rozporządzenie (UE) nr 642/2010 w odniesieniu do należności celnych przywozowych na sorgo i żyto
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 143 w związku z jego art. 4,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 Artykuł 5 ust. 4 rozporządzenia Komisji (UE) nr 642/2010 z dnia 20 lipca 2010 r. w sprawie zasad stosowania (należności celne przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (2) stanowi, że reprezentatywna cena przywozowa CIF na jęczmień jest stosowana do obliczania należności celnych przywozowych na sorgo i żyto.
 (2)
 Sytuacja na rynku jęczmienia oraz niewielkie znaczenie Stanów Zjednoczonych na rynku światowym tego produktu powodują, że jęczmień nie dostarcza już oceny rynku sorgo. Ponadto istnieje zbyt mało źródeł informacji o rynku sorgo lub są one zbyt mało wiarygodne, by móc stanowić podstawę do ustalania należności celnych przywozowych na ten produkt. Z dostępnych źródeł wynika również, że ceny sorgo i kukurydzy wywożonych ze Stanów Zjednoczonych są bardzo zbliżone. W rezultacie w odniesieniu do sorgo należy stosować reprezentatywną cenę przywozową CIF obliczoną dla kukurydzy. Ponadto w przyszłości powinny obowiązywać takie same należności celne w odniesieniu do żyta jak i do sorgo.
 (3)
 Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 642/2010.
 (4)
 Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 W rozporządzeniu (UE) nr 642/2010 wprowadza się następujące zmiany:
 1)
 w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:
 a)
 w ust. 1 zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:
 „W przypadku wysokiej jakości pszenicy zwyczajnej, pszenicy durum i kukurydzy, określonych w art. 2 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, elementami składowymi określającymi reprezentatywną cenę przywozową CIF wskazaną w art. 136 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 są:”;
 b)
 ustęp 4 otrzymuje brzmienie:
 „4. Reprezentatywna cena przywozowa CIF na pszenicę durum, pszenicę zwyczajną wysokiej jakości oraz kukurydzę stanowi sumę części składowych określonych w ust. 1 lit. a), b) i c). Reprezentatywne ceny importowe CIF na sorgo i żyto są cenami obliczanymi dla kukurydzy.”;
 2)
 załącznik III zastępuje się załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 2
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 1 lipca 2011 r.
 W imieniu Komisji
 José Manuel BARROSO
 Przewodniczący
 (1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.
 (2) Dz.U. L 187 z 21.7.2010, s. 5.
 ZAŁĄCZNIK
 „ZAŁĄCZNIK III
 Giełdy i odmiany wzorcowe
 Produkt
 Pszenica zwyczajna
 Pszenica durum
 Kukurydza
 Standard jakości
 Wysoka
 Odmiana wzorcowa (typ/klasa) stanowiąca podstawę notowań giełdowych
 Hard Red. Spring no 2
 Hard Amber Durum no 2
 Yellow Corn no 3
 Giełda, na której prowadzone są notowania
 Minneapolis
 Grain Exchange
 Minneapolis
 Grain Exchange (1)
 Chicago Board of Trade
 (1) W przypadku gdy żadne notowanie nie jest dostępne w celu zastosowania go w obliczeniu reprezentatywnej ceny przywozowej CIF, wykorzystuje się najbardziej reprezentatywne, publicznie dostępne w Stanach Zjednoczonych Ameryki notowanie FOB.”


text:
Natriumkloridi (NaCl) eli ruokasuola, lääketieteessä keittosuola, yleiskielessä suola on natriumin ja kloorin kemiallinen yhdiste. Natriumkloridi on yleinen luonnossa esiintyvä mineraali, jota esiintyy merivedessä merisuolana, maalla vuorisuolana esimerkiksi suola-aavikoilla ja kallioperässä sekä myös sisämaan suolavesissä.
 Ruoan mausteena ja säilönnässä käytetty natriumkloridi on ihmisen tärkein makrokivennäisaine natriumin lähde sekä myös merkittävä kemianteollisuuden raaka-aine.
 Natriumkloridia käytetään runsaasti myös maantiesuolana (n. 96 prosenttia) pitämään teitä sulana talvella. Jonkin verran natriumkloridia korvataan nykyään teiden suolauksessa kalsiumkloridilla ja pohjavesille vähemmän haitallisilla natrium- ja kaliumformiaatteja.
 Ruokasuolan mukaan on saanut nimensä myös laaja ionisidoksisten kemiallisten yhdisteiden ryhmä, suolat.
 Tavallisessa pöytäsuolassa on noin natriumkloridia.
 Fysikaaliset ja kemialliset ominaisuudet
 Natriumkloridi on tyypillinen ioniyhdiste, eli kemiallisen määritelmän mukainen suola, joka koostuu positiivisista natriumioneista ja negatiivisista kloridi-ioneista. Kiinteässä tilassa natriumkloridi muodostuu kuutiollisista kiteistä, joissa jokainen natriumioni on kuuden kloridi-ionin symmetrisesti ympäröimä ja vastaavasti jokainen kloridi-ioni kuuden natriumionin ympäröimä. Vastakkaismerkkisten ionien välinen sähköinen vetovoima, ionisidos, pitää kidettä koossa.
 Natriumkloridi liukenee hyvin veteen jopa 30-prosenttiseksi liuokseksi. Natriumkloridi ei johda sähköä kiteisessä tilassa, mutta sulana ja vesiliuoksena kylläkin. Tällöin sähkövirta muodostuu ionien liikkeestä. Sähkövirta hajottaa sen kemiallisesti, toisin sanoen tapahtuu elektrolyysi.
 Natriumkloridia syntyy esimerkiksi suolahapon ja natriumhydroksidin reagoidessa keskenään: HCl + NaOH → NaCl + H2O. Täten se on suola myös vanhan kemiallisen määritelmän mukaan, jolloin tällä termillä tarkoitetaan hapon ja emäksen välisessä reaktiossa syntyvää ainetta. Tällä tavoin sitä ei kuitenkaan käytännössä valmisteta.
 Esiintyminen luonnossa
 Natriumkloridia esiintyy luonnossa runsaasti meriveteen liuenneena. Valtamerissä sitä on noin 3–4 %, mutta esimerkiksi Itämeren murtovedessä vain 1–2 %. Joissakin suolajärvissä, kuten Kuolleessameressä ja Amerikan Isossa Suolajärvessä sitä on jopa lähes kylläisenä liuoksena, jolloin sitä on noin 30 %.
 Suolaa esiintyy paikoitellen runsaasti myös kallioperässä vuorisuolana sekä suola-aavikoilla. Käytännön tarpeisiin sitä valmistetaan merivettä haihduttamalla tai suolakaivoksia louhimalla.
 Vuorisuolan - yleisin ruokasuola - ohella muista lähteistä saadut 'ruokasuolat' sisältävät natriumkloridin lisäksi vähäisissä määrin myös muita suoloja ja alkuaineita. Näitä myydään mm. nimillä merisuola, kristallisuola (tunnetaan myös nimillä intiaanisuola tai ruususuola), ja mineraalisuola. Kaikki edellä mainitut sisältävät jonkin verran kaliumkloridia ja magnesiumsulfaattia. Merisuola sisältää luonnostaan, jodia (0,13 mg/100 g), joskin pelkän merisuolan käyttö ei takaa riittävää jodin saantia Suomessa. Suomessa myytävään ruokasuolaan on lisätty jodia 2,5 mg/100 g jodin saannin turvaamiseksi.
 Kristallisuolaan ei myöskään ole yleensä lisätty jodia, jolloin sen käyttö jodioidun ruokasuolan sijaan ei ole perusteltua, mikäli jodin saantia ei ole muuten turvattu.
 Ravintokäyttö
 Suolan sisältämä natrium on ihmiselle ja muille nisäkkäille välttämätön elektrolyytti ja makrokivennäisaine. Suolaa käytetään mausteena sille ominaisen, suolaisen perusmaun vuoksi. Teollisuus käyttää ruokasuolaa, koska se on hinnaltaan edullista ja sitoo nestettä. Suolan lisäys vaikuttaa myös ruoan koostumukseen. Suola vaikuttaa leivinhiivan kasvuun leivän leipomisessa ja juuston kypsymiseen. Ennen ruoan pakastamismahdollisuuden yleistymistä lihaa- ja kalaa säilöttiin usein tönkkösuolaamalla ja suolaa käytetään edelleenkin ruoan säilyvyyden parantamiseen.
 Fysiologiset ja terveysvaikutukset
 Ruokasuolan sisältämää natriumia tarvitaan muun muassa lihasten toimintaan sekä hermoimpulssien siirtymiseen. Suolaa lisätään tämän vuoksi esimerkiksi nautojen rehuseoksiin ja lisäksi eläinten lähettyvillä saatetaan pitää suolakiveä, josta ne voivat nuolla lisäsuolaa suuresti vaihtelevan yksilöllisen tarpeensa mukaan. Natriumia tarvitaan myös elimistön nestetasapainon säätelyyn. Jodioitu ruokasuola on lisäksi tärkeä jodinlähde etenkin niille, jotka eivät käytä paljoa maitotuotteita.
 Suola lisää sekä solujen välisen nesteen että veren määrää. Jos veren volyymi lisääntyy liikaa, verenpaine saattaa nousta. Suolan vähentäminen vaikuttaa keskimäärin verenpainetta vähentävästi, mutta joillain se myös nostaa verenpainetta ja joillain se ei vaikuta lainkaan verenpaineeseen.
 Scientific Americain -lehti kirjoitti kuitenkin vuonna 2011, ettei suolankäytön yhteys korkeaan verenpaineeseen ole ollut merkittävää, kun on tarkasteltu laajojen tutkimusten tuloksia Vuonna 2011 julkaistun Cochrane-katsauksen mukaan vähäsuolainen ruokavalio voi laskea systolista verenpainetta (yläpaine) lyhyellä aikavälillä, mutta lasku on vain 1–3,5 prosenttia. Toisen 2010-luvun alkupuolella julkaistun tutkimuskatsauksen mukaan 7,5 suolagramman vähentäminen ruokavaliosta laskee verenpainetautia sairastavien koehenkilöiden systolista verenpainetta vajaalla neljällä elohopeamillimetrillä. Jos suolansaanti pienenee 15 grammalla, verenpaine laskee seitsemän millimetriä.
 Kohonnut verenpaine altistaa sepelvaltimotaudille, aivohalvaukselle, sydämen ja munuaisen vajaatoiminnalle ja osteoporoosille. Vuonna 2011 julkaistun tutkimusraportin mukaan yli 8 g natriumia päivässä saaneilla esiintyi 78 prosenttia keskimääräistä enemmän sydänkuolemia mutta toisaalta myös alle 2 grammaa saaneilla esiintyi 68 prosenttia enemmän sydänkuolemia. Myös 2-3 grammaa saaneiden ryhmässä esiintyi 37 prosenttia enemmän sydänkuolemia kuin niillä, joiden natriumin saanti oli keskimääräiset 4-6 grammaa. Vuonna 2020 julkaistun tutkimuksen mukaan sekä liian suuri että liian pieni suolan saanti lisäävät aivohalvauksen riskiä ihanteellisen natriumin saannin ollessa 2,8–3,5 grammaa vuorokaudessa.
 Vuonna 2020 julkaistussa tutkimuksessa havaittiin, että korkean elintason maiden keskimääräinen päivittäinen suolankulutus korreloi suoraan väestön kuolleisuuden kanssa siten, että jokainen lisägramma natriumia lisäsi asukkaiden elinajanodotetta 3,4 vuodella aina noin 5,5 grammaan asti. Tulos saatiin muiden riskitekijöiden vakioinnin jälkeen.
 Liian vähäinen natriumin saanti lisää kaliumin erittymistä virtsaan.
 Suolan puutteen eli hyponatremian oireita ovat väsymys, voimattomuus, päänsärky ja pahoinvointi, sekä joskus lihasheikkous, kouristelu ja sekavuus. Liian alhainen veren natrium, voi syntyä kahdella eri mekanismilla: natriumia joko menetetään liikaa tai elimistöön kertyy liikaa vettä. Suolan puute voi aiheutua lääkityksestä, syömättömyydestä, hikoilusta, runsaasta veden juonnista, joistain sairauksista tai ripulista tai oksentelusta. Etenkin vanhukset voivat kärsiä suolan puutteesta syömättömyyden ja lääkityksensä johdosta.
 Suolan saanti ja saantisuositukset
 Suomalaisten suolan käyttö on vähentynyt huomattavasti 1900- ja 2000-lukujen aikana. Suomalaiset käyttivät kokonaiset 40 grammaa suolaa henkeä kohden päivässä 1900-luvun alussa. Myös elintarvikkeiden luontaisesti sisältämän natriumin saanti on vähentynyt veriruokien ja luuliemen käytön hiipumisen myötä.
 Päivittäinen suolan saanti vaihtelee Amazonin sademetsän Yanomamo-kansan teelusikallisen kymmenesosasta Japanin 11 teelusikalliseen.Yhdysvaltalaisten keskisaanti on noin 1,5 teelusikallista, mikä vastaa 3,4 grammaa natriumia. Vuonna 2018 julkaistun 18 maassa toteutetun tutkimuksen mukaan Kiinaa lukuun ottamatta 80 prosenttia tutkittavien maiden väestöstä sai ravinnostaan 3–5 grammaa natriumia päivässä, mikä vastaa noin 8–13 grammaa ruokasuolaa. Finravinto 2007 -tutkimuksen mukaan suomalaisten naisten suolan saanti oli vuonna 2007 6,1 grammaa vuorokaudessa vastaten 2,4 grammaa natriumia ja miesten 8,4 grammaa vastaten 3,3 grammaa natriumia.. Kahdeksankymmentä prosenttia suomalaisen ravinnon suolasta on peräisin teollisuuden elintarvikkeisiin lisäämästä suolasta. Suolaa saadaan etenkin liha- ja kalajalosteista, leivästä ja juustosta. Maksa ja veri sisältävät luontaisesti erityisen runsaasti natriumia.
 Harvardin yliopiston julkaisisi vuonna 2006 tiedotteen, jonka mukaan suolan sopivalle saantimäärälle ei voida asettaa yksiselitteisiä rajoja, koska ihmisten verenpaine reagoi hyvin yksilöllisesti muutoksiin suolansaannissa. Tiedotteessa esitettiin myös, että terveet alle 50-vuotiaat, joiden verenpaine on alle 120/80, voisivat syödä suolaa makunsa mukaan etenkin, jos eivät ole afrikkalaistaustaisia. Maailman terveysjärjestö WHO esitti kuitenkin vuonna 2013, että kaikkien aikuisten tulisi rajoittaa suolan saantiaan viiteen grammaan päivässä, koska suurin osa ihmiskunnasta kärsii suolan liiallisen käytön aiheuttamasta kohonneesta verenpaineesta. Viisi grammaa suolaa vastaa noin 1,33 Savonia-teelusikallista ja se sisältää noin kaksi grammaa natriumia, koska grammassa suolaa on noin 0,4 grammaa natriumia.
 Monet muutkin terveysjärjestöt ovat suositelleet natriumin saannin vähentämistä alle 2,3 grammaan, mikä vastaa alle 5,8 grammaa suolaa. Suosituksen toteutuminen merkitsisi käytännössä sitä, että ihmiset vähentäisivät suolankulutustaan yli 23-62 prosenttia. Kehotuksen takana on ajatus siitä, että suolan saannin vähentäminen laskisi verenpainetta, millä puolestaan on havaittu olevan sydän- ja verisuonitauteja ehkäisevää vaikutusta. Suositukset rajoittaa suolan saantia eivät ole kuitenkaan perustuneet vahvaan tutkimusnäyttöön siitä, että keskivertoa pienempi suolansaanti vähentäisi käytännössä sydän- ja verisuonisairastavuutta, eikä ole olemassa myöskään yhtään tutkimusta, jonka mukaan suolan saannin vähentäminen alle 2.3 grammaan päivässä vähentäisi sydän- ja verisuonisairastavuutta.
 Yhdysvaltain ravitsemustieteilijöiden akatemian (Academy of Nutrition and Dietetics) vuonna 2015 julkaiseman lausunnon mukaan tutkimuksissa oli havaittu, että niillä, jotka nauttivat natriumia alle 2,6–3 grammaa vuorokaudessa oli muuta väestöä suurempi kuolleisuus, samoin kuin niillä, jotka nauttivat natriumia yli 3,4–5 g/vrk. Aasiassa tehdyissä tutkimuksissa on ilmennyt lisäksi, että sekä erittäin suolaisten yksittäisten ruokien nauttiminen että suolan erittäin suuri kokonaissaanti lisäävät riskiä sairastua mahkatarriin ja vatsasyöpään.
 Lancet-tiedelehdessä vuonna 2018 julkaistussa kansainvälisen tutkijaryhmän laatimassa tutkimuksessa tutkittiin suolan sisältämän natriumin saannin yhteyttä väestön kokonaiskuolleisuuteen, sydän- ja verisuonitautikuolleisuuteen sekä verenpaineeseen. Tutkimuksessa vakioitiin muut kuolleisuuteen vaikuttavat tekijät, minkä jälkeen havaittiin, että jokainen päivittäinen lisägramma natriumia vähentää sekä väestön kokonaiskuolleisuutta että sydäkohtausten esiintyvyyttä. Tutkijat huomauttivat tutkimusraportissaan muunkin tieteellisen tutkimusnäytön viittaavan siihen, että ruokasuola ei ole haitallista, vaan sillä on päin vastoin sydän- ja verenkiertoelimistön toimintaa suojaavaa vaikutusta. Tutkittavia oli yli 95 000 ihmistä 18 eri maasta ja monista muista tutkimuksista on saatu samankaltainen tulos. Esimerkiksi vuonna 2020 julkaistussa tutkimuksessa havaittiin, että korkean elintason maiden keskimääräinen päivittäinen suolankulutus korreloi suoraan väestön kuolleisuuden kanssa siten, että jokainen lisägramma natriumia lisäsi asukkaiden elinajanodotetta 3,4 vuodella. Korkeimman kulutustason maissa nautittiin keskimäärin noin 5,5 grammaa natriumia, mikä vastaa lähes 14 grammaa suolaa. Tulos saatiin muiden riskitekijöiden vakioinnin jälkeen. Tutkimuksessa tarkasteltiin 181 maata, joista 46:ssa vallitsi korkea elintaso.
 Vuonna 2021 julkaistussa tieteellisessä tutkimuskatsauksessa havaittiin, että tähän asti kertyneen tutkimusnäytön kokonaisuuden valossa näyttää siltä, että natriumin suositeltava vähimmäissaanti olisi 2,3 gramman sijaan 3 grammaa (vastaten 7,5 grammaa suolaa) ja enimmäissaanti 5 grammaa (12,5 g suolaa). Perusteluna oli se, että kyseisiä määriä pienempien ja myös suurempien natrium-/suolamäärien on havaittu korreloivan lisääntyneiden terveyshaittojen kanssa.
 Suomen Valtion ravitsemusneuvottelukunnan vuonna 2014 antama vähimmäissuositus aikuisille on vain 0,6 grammaa natriumia eli 1,5 grammaa ruokasuolaa päivässä. Valtion ravitsemusneuvottelukunnan vähimmäissuositus on niin pieni, että kyseisen määrän natriumia saa jo pelkkien suolattomien elintarvikkeiden luontaisesti sisältämästä natriumista. Ravitsemusneuvottelukunta suosittelee suolan enimmäismääräksi 6 g/vrk naisilla ja 7 g/vrk miehillä. Natriumiksi laskettuna nämä vastaavat 2,4 ja 2,8 g/vrk. Sama neuvottelukunta suosittelee vieläkin alhaisempaa suolamäärää ylipainoisille, verenpainetautia tai aikuistyypin diabetesta sairastaville ja niille, joiden suvussa on näitä tauteja. Suomalainen suositus on kuitenkin ristiriidassa Yhdysvaltain kansallisen tiedeakatemian asettaman tieteellisen komitean vuonna 2013 antaman lausunnon kanssa, jonka mukaan sydäntautia, diabetesta tai kroonista munuaissairautta sairastavien natriuminsaannin alentamisella tasolle 2,3 tai 1,5 grammaa ei ole todettu olevan terveyshyötyjä, vaan päin vastoin terveydellistä haittaa. Yhdessäkään tutkimuksessa ei ole myöskään havaittu, että suolan vähentäminen 3-5 grammasta alle 3 grammaan vähentäisi sairastavuutta tai kuolleisuutta.
 Suomalainen Lääkäriseura Duodecim ei tuntenut vuonna 2006 lainkaan ravinnosta johtuvaa natriumin puutetta, koska ruoassa oli sen mukaan monta kertaa enemmän suolaa kuin mitä ihminen tarvitsee. Lääkäriseura Duodecimin vuonna 2006 julkaiseman artikkelin mukaan suomalaista keskivertoruokavaliota noudattavan ei tarvitsisi nauttia helteelläkään lisäsuolaa edes tunnin lenkin jälkeen, koska hän saa ruoastaan suomalaista enimmäissuositusta suuremman määrän suolaa, mutta maratonin tapainen 3–4 tunnin voimakas hikoilu aiheuttaisi jo suolan puutosta Akuutin suolamenetyksen voi korvata laimealla suolavedellä tai siihen tarkoitetuilla lääkevalmisteilla..
 Jodin lisäys
 Suomalaisessa maaperässä ei esiinny juuri lainkaan elimistölle välttämätöntä jodia. Jodia lisätään usein eläinten rehuun, mutta suomalaisten jodinsaanti jäisi siitä huolimatta usein liian alhaiselle tasolle ilman jodioidun suolan käyttöä, jota on tehty Suomessa 1950–luvulta lähtien.
 Natriumjodidia, kaliumjodidia tai kaliumjodaattia lisätään vähittäiskaupoissa myytävaan vuorisuolaan nykyisin sen verran, että sen jodipitoisuudeksi tulee 2,5 mg / 100 g suolaa. Näin pyritään ehkäisemään kilpirauhasen suurentumaa eli struumaa. Jodioidun vuorisuolan jodipitoisuus on huomattavasti suurempi kuin jodioimattoman merisuolan, joka sisältää luontaisesti 0,13 milligrammaa / 100 g suolaa.
 Mineraalisuola
 Erilaiset mineraalisuolat sisältävät vähemmän natriumkloridia, joka on usein korvattu kaliumkloridilla. Pienempi natriumkloridipitoisuus vähentää natriumin määrää, mistä syystä mineraalisuoloja pidetään ”terveyssuoloina”. Alhaisen natriumpitoisuuden vuoksi niitä ei kuitenkaan voi käyttää säilöntään tai tuoresuolaukseen, tai sitten suolaa on lisättävä tavallista enemmän.
 Mineraalisuolan keskimääräinen koostumus on 100 grammaa kohden:
 natrium 21 g
 kalium 17,88 g
 magnesium 1,1 g
 ”Pansuola” on mineraalisuola, jossa natriumia on vain puolet normaalista määrästä. Kalium ja magnesium ovat hyväksi verenpaineelle, verisuonille ja sydämelle.
 Luomusuola
 Luomusuolan käyttämisestä voi olla haittaa, koska siihen ei lisätä jodia. Struuma on saatu katoamaan Suomesta miltei kokonaan lisäämällä jodia suolaan. Haitallisen natriumin määrässä ei ole merkittäviä eroja luomusuolassa ja jalostetussa ruokasuolassa.
 Lääkinnällinen käyttö
 Suonensisäisesti laskimoon voidaan antaa fysiologista suolaliuosta esimerkiksi tilanteissa, joissa on nestevajaus tai muutoin tarve pitää suoniyhteys auki, tilanteesta riippuen – esimerkiksi aivoruhjeen ollessa kyseessä – suoneen voidaan antaa myös hypertonista liuosta. Hypertonista natriumkloridiliuosta, esimerkiksi kolmesta seitsemään -prosenttista, voidaan käyttää hengitettynä eräissä kroonisissa keuhkosairauksissa kuten kystisessä fibroosissa tai bronkiektasiataudissa sekä esimerkiksi pienille lapsille akuuteissa tulehduksellisissa tiloissa, missä näyttöä pidetään kyseenalaisena.
 Suola kemianteollisuudessa
 Suurin osa tuotetusta ruokasuolasta käytetään kemianteollisuuden raaka-aineena. Sitä tarvitaan lähes kaikkien muiden natriumin yhdisteiden, samoin kloorin ja sen yhdisteiden valmistukseen. Esimerkkeinä tärkeistä natriumia sisältävistä tuotteista, joiden valmistukseen sitä käytetään, voidaan mainita saippua ja muut pesuaineet, samoin sooda, jota tarvitaan myös lasin valmistuksessa.
 Historia
 Suola on ollut merkittävä osa ihmiskunnan historiaa viimeistään siitä alkaen, kun muinaiset egyptiläiset ja kiinalaiset keksivät yli 4 000 vuotta sitten käyttää hyväkseen suolaa ruoan säilöntään. Suolaaminen oli yleisin ja tehokkain säilömisen tapa aina 1900-luvulle asti, kunnes pakastaminen ja säilöntäaineet syrjäyttivät sen.
 Suola on aikojen saatossa määrännyt useammankin kylän ja kaupungin paikan. Keski-Euroopan kaupungit Hallstatt, Hallein ja Halle kantavat nimissään kelttien suolavesilähdettä tarkoittavaa sanaa gal tai hel, joten suola lienee ollut seutujen alkuperäinen houkutin. Rooma syntyi etruskien suolaveden haihduttamon tuntumaan. Yhtälailla Amerikan mantereella maata viljelevät intiaanit hakivat sijansa suolan liepeiltä.
 Moni tie, satama ja kauppareitti syntyi alun perin tarpeesta kuljettaa suolaa. Rooman valtakunnan ensimmäinen suuri tie sai nimekseenkin Via Salaria, Suolatie. Yksi historian erikoisimmista kauppareiteistä syntyi keskiajalla Saharaan. Kamelit kuljettivat suolaa Länsi-Afrikasta Timbuktuun, jossa suola vaihtui muun muassa orjiin ja puuvillaan. Karavaanit ryhmittyivät satojen kilometrien taipaleella aavikkorosvojen pelossa tuhansien kamelien letkoiksi, joten satuloissa lienee ollut suolasäkki poikineen.
 Suolan tärkeydestä kertoo, että siihen on liittynyt kautta aikain valtavasti tapoja ja uskomuksia. Esimerkiksi muinaisen Egyptin selibaatissa elävät papit kieltäytyivät syömästä suolaa, koska uskoivat sen kiihdyttävän sukupuolihaluja. Ranskassa oli menneinä vuosisatoina tapana, että sulhanen asteli alttarille suolaa taskussaan mieskunnon varmistamiseksi.
 Sekä muinaiset egyptiläiset, kreikkalaiset että roomalaiset käyttivät suolaa uhrilahjoissaan ja kutsuivat jumalia sen avulla. Katolinen kirkko jakaa pyhän veden ohella myös "viisauden suolaa", Sal Sapientiae. Perinteisessä japanilaisessa teatterissa ripoteltiin suolaa näyttämölle ennen esitystä, koska suolan uskottiin varjelevan pahoilta hengiltä. Euroopassa on samasta syystä kastettu lapsia upottamalla heitä suolaan. Keskiajan Euroopan ruokapöydissä suolaan ei ollut sopivaa koskea käsin vaan veitsen kärjellä. 1500-luvun juutalaisen lain mukaan suolaa sai tarjota vain keskisormella ja nimettömällä. Suolaa tuli käsitellä huolella, sillä salaperäisessä aineessa, joka sai ruoan säilymään, ja joka nesteeseen liuettuaan kiteytyi uudestaan, oli pakko olla taikavoimaa.
 Suola entisaikojen politiikassa
 Suola on ollut kautta historian hyvin tärkeää, ja monien historian keskeisten tapahtumien taustalla ajavana agendana. Esimerkiksi kun Rooman keisari Augustus tahtoi varmistaa suosionsa kansan keskuudessa ennen keisariuttaan, hän jakoi kansalle ilmaiseksi oliiviöljyä ja suolaa. Ruotsalaisen piispa Olaus Magnuksen vuoden 1555 teoksessa Pohjoisten kansojen historia listattiin, mitä tarvitaan, kun vihollinen piirittää: suolattuja mereneläviä säilyvyyden vuoksi. Mahatma Gandhi haastoi vuonna 1930 englantilaisten vallan Intiassa tekemällä vakavan rikoksen: hän valmisti suolaa merivettä kuumentamalla ja kehotti tuhansia häntä seuranneita maanmiehiään tekemään samoin.
 Suola oli keskeissä asemassa 1700-luvun puolivälin aikaisessa Englannin ja sen Pohjois-Amerikan siirtokuntien riidoissa, ja taustatekijänä koko Yhdysvaltojen syntymisessä. Siirtokunnat myivät suolaamaansa turskaa, mutta englantilaiset vaativat, että siirtokunnat ostaisivat suolaa ainoastaan heiltä. Siirtokunnat eivät pitäneet ideasta, että tuottoisa turskakauppa olisi kokonaan emämaasta riippuvaista. Kauppakiistat nostivat siirtokunnat kapinaan vuonna 1775, johon englantilaiset vastasivat tuhoamalla siirtokuntien suolankeittämöt, kaappaamalla kapinallisten armeijan suolavarastot ja julistamalla siirtokunnat merisaartoon. Pohjois-Amerikan Yhdysvallat julistautui itsenäiseksi seuraavana vuonna. Amerikan Yhdysvaltojen kolonisoijia ei kannustanut laajentumaan länteen vain viljelysmaa ja resurssit, vaan monet tutkimusmatkaajat etsivät valtavaa legendaarista suolavuorta, joka tarinoiden mukaan sijaitsi jossakin erämaassa.
 Verot muodostuivat osittain suolaverojen kautta, josta ensimmäiset maininnat ovat yli 4 000 vuotta vanhoja. Kiinassa syntyi Qin-dynastian aikaan 200-luvulla eaa. maailman ensimmäinen valtion markkiamonopoli suolalle. Suolamonopolista saatuja rahoja käytettiin muun muassa Kiinan muurin rakentamiseen. Euroopan ensimmäisen ja historian tiukimman suolamonopolin loi Venetsian kaupunkivaltio keskiajalla.
 Myös Habsburgien suku rakensi valtansa suolan perustalle. He omistivat lopulta koko Keski-Euroopan suolantuotannon, ja he isännöivät myös kuljetusta ja tukkukauppaa. Habsburgien vuosisatoina käytiin sekä 30-vuotinen sota että Napoleonin sodat, jota he suolarahoilla tukivat. Euroopan valtioiden kartasto olisi päätynyt todennäköisesti merkittävästi eri näköiseksi, jos mahtisuku ei olisi ollut sodissa mukana suolarahoillansa.
 Ranskassa suolavero oli yksi suuren vallankumouksen sytykkeistä. Verosta tuli 1600-luvun loppuun mennessä valtion suurimpia tulonlähteitä. Kansaa verossa ärsytti etenkin niin sanottu velvollisuussuola: jokaisen yli kahdeksanvuotiaan ranskalaisen piti ostaa seitsemän kiloa suolaa vuodessa valtion määräämään korkeaan hintaan. 1700-luvun jälkipuoliskolla ennen vallankumouksen puhkeamista yli 3 000 ranskalaista, joukossa niin naisia kuin lapsiakin, tuomittiin vuosittain kuolemaan tai vankilaan suolalain rikkomisesta.
 Erotusmenetelmät
 Suola oli ihmisille elinehto, mutta työlästä valmistaa. Keltit louhivat sitä Keski-Euroopan kaivoksistaan jo satoja vuosia ennen ajan laskun alkua, mutta merestä tai suolavesikaivosta peräisin olevan veden haihduttaminen höyrystämällä vesi pois niin, että vain suola jäi jäljelle, oli tärkein tapa vuosituhansien ajan. Suolavesikaivojen poraaminen ja veden pumppaaminen oli hidasta ja raskasta. Veden höyrystämiseen kului paljon aikaa, joten siellä missä riitti aurinkoa suolavesi jätettiin paisteeseen.
 Ilmastoltaan harmaassa ja sateisessa Pohjois-Euroopassa poltettiin keskiajalla meriveden kyllästämää turvetta. Tuhkan ja suolan seokseen lisättiin merivettä, johon suola liukeni. Kun liuoksesta haihdutettiin vesi, saatiin runsaasti suolaa. Koska suola oli vaikeasti hankittava välttämättömyys, se oli avain valtaan ja rikkauksiin, ja oiva verotuskohde.
 Kun espanjalainen konkistadori Hernán Cortés valloitti 1500-luvulla atsteekkien valtakunnan Meksikossa, hän otti nopeasti haltuunsa intiaanien suolanvalmistuspaikat nopeuttaakseen kulttuurin tuhoa. He rakensivat kaivostensa yhteyteen suuria suolatehtaita, sillä he keksivät menetelmän jossa suolan avulla saadaan hopea erotettua malmista.
 Ympäristötuhot
 Suolan valmistus on aiheuttanut merkittävästi ympäristötuhoja. Ison-Britannian pahamaineisimpia suolantuotantoalueita oli Cheshire Liverpoolin läheisyydessä. Seudun metsät käytettiin jo 1500-luvulla loppuun suolavesikattiloiden polttopuuksi, joten vettä ryhdyttiin haihduttamaan kivihiilellä. Cheshire houkutteli aina vain enemmän suolayrittäjiä, ja lopulta aikalaisten kuvausten mukaan keittämöiden savu mustasi taivaan ja suolakattiloiden karsta peitti maan.
 Lähteet
 Aiheesta muualla
 Suolat
 Mausteet
 Natriumyhdisteet
 Kloridit
 Lääkkeet
 Seulonnan keskeiset artikkelit
 WHO:n tärkeimmät lääkkeet


text:
För att bli specialistläkare måste man i Sverige först utbiIda sig till Läkare>>. Efter att ha med godkänt resultat ha läst på Läkarprogrammet, genomgår man. Jenna Haze In Furry Cuffs Takes On Two Guys. dinofoxx.co, den bästa platsen för Destroyed Girlfriend porr. Lovely pornstar Jenna Haze with long legs and beautiful well . Jenna Haze Aurora snö Lesbisk Porr Star brudar tonåring LEZ. TNAFlix Jenna Haze. New videos added every day! Par Hardcore ansikte jävla grov Underkläder Strumpor. Jenna Haze knullade Ass Anal hot Ansiktsbehandling se alla. HD Porr stora tuttar. Jenna Haze Cumshot Sammanställning se alla Taggar. Free xxx clips
 Who is jenna haze -
 The only porn Tube8 provides a huge selection of the best Anal porn movies and shemale XXX videos. Xxx mom porn 2. Blondin Brunett Gonzo lesbiska Sex Leksaker tonåring se alla. Watch the shemale porn video Extreme shemale anal fisting for free right here. Hot free porn Blondin Brunett Gonzo grupp Sex. Hq porn tube Heta sexnoveller insända av verkliga människor. Jenna Haze Anal tonåring jävla Avsugning Brunett se alla. Sammanställning Par cum skott cum swap Svälja tonåring. Jobbar du inom detta yrke och tycker att något saknas eller inte stämmer i vår beskrivning? Blondin Brunett Gonzo lesbiska Sex.
 Questions that can't be aired with Jenna Haze Analsex Avsugning Brunett kaukasiska cum skott Dominans. Strip retas Onanerar fingrar Dildo. Xxx hd clips 9. Jenna Haze Aurora snö Lesbisk Porr. Free hd porno Jenna Haze Audrey Bitoni bröst. Jenna Haze In Furry Cuffs Takes On Two Guys. dinofoxx.co, den bästa platsen för Destroyed Girlfriend porr. Sybian Porn Watch video Jenna Haze sybian ride on Redtube, home of free Masturbation porn videos and Brunette sex movies online. haze översättning i ordboken engelska - svenska vid Glosbe, online-lexikon, Jenna Haze: Jenna Haze en — with a haze value of not more than 1,3 %. Modern porn hd Analsex Brunett kaukasiska Par. Porn pictures and sex video galleries. All galleries and links are provided by 3rd parties. Jenna Haze knullade Ass Anal hot Ansiktsbehandling se alla. I read a poetry book cover to cover sitting at the kitchen counter while my parents were out for the night enjoying a more active social life than I do, double-fisting. Tube teen cam Interracial brudar Porr stjärnor se. Fuck videos tube Free xxx videos Interracial brudar Porr stjärnor se encounters sex Taggar. HD Porr stora Ass assworship. Alt.com reviews Haze knullade Ass Anal hot Ansiktsbehandling se alla. Jenna Haze Audrey Bitoni bröst. If you don't agree with our terms, please leave this site. Sammanställning Par cum skott. Babe deepthroat Kissing Brunett naturliga bröst. Hd porn movies Free hd porno
 Gonzo Anal avsugningar Hardcore se alla Taggar. Avsugning Brunett Par cum skott. Par Hardcore brunetter Fingersättning naturliga tuttar. If you don't agree with our terms, please leave this site. More videos like this one at Sicflics — Sicflics — Extreme porn — The internets original and premier fisting and bizarre insertion site, containing over hours of. Free sex site


type: caselaw

text:
 16.10.2017
 DE
 Amtsblatt der Europäischen Union
 C 347/6
 Vorabentscheidungsersuchen des Bundesverwaltungsgerichts (Österreich) eingereicht am 3. Juli 2017 — Martin Leitner gegen Landespolizeidirektion Tirol
 (Rechtssache C-396/17)
 (2017/C 347/06)
 Verfahrenssprache: Deutsch
 Vorlegendes Gericht
 Bundesverwaltungsgericht
 Parteien des Ausgangsverfahrens
 Beschwerdeführer: Martin Leitner
 Belangte Behörde: Landespolizeidirektion Tirol
 Vorlagefragen
 1.1.
 Ist das Unionsrecht, insbesondere Art. 1, 2 und 6 der Richtlinie 2000/78/EG (1) iVm. Art. 21 der Grundrechtecharta, dahin auszulegen, dass es einer nationalen Regelung entgegensteht, die zur Beseitigung einer Diskriminierung von Beamten im Dienststand eine Überleitungsregelung vorsieht, bei der anhand eines „Überleitungsbetrages“, der zwar in Geld bemessenen wird, aber dennoch einer bestimmten, konkret zuordenbaren Einstufung entspricht, die Einreihung vom bisherigen Biennalsystem in ein neues (in sich geschlossen für neueintretende Beamte diskriminierungsfreies) Biennalsystem erfolgt und somit die Altersdiskriminierung auf Beamte im Dienststand unvermindert fortwirkt?
 1.2.
 Ist das Unionsrecht, insbesondere Art. 17 der Richtlinie 2000/78/EG sowie Art. 47 GRC, dahin auszulegen, dass es einer nationalen Regelung entgegensteht, die verhindert, dass Beamte im Dienststand, entsprechend der vom Gerichtshof der Europäischen Union mit Urteil vom 11.11.2014, C-530/13 (Schmitzer) getroffenen Auslegung zu Art. 9 und 16 der Richtlinie 2000/78, ihre besoldungsrechtliche Stellung unter Berufung auf Art. 2 der Richtlinie 2000/78 zum Zeitpunkt vor der Überleitung in das neue Besoldungssystem feststellen lassen können, indem die entsprechenden Rechtsgrundlagen rückwirkend mit dem Inkrafttreten ihres historischen Stammgesetzes für nicht mehr anwendbar erklärt werden und insbesondere ausgeschlossen wird, dass Vordienstzeiten vor dem 18. Geburtstag angerechnet werden können?
 1.3.
 Für den Fall der Bejahung der Frage 1.2:
 Gebietet der im Urteil vom 22.11.2005, C-144/04 (Mangold) und weitere, postulierte Anwendungsvorrang des Unionsrechts, dass die rückwirkend außer Kraft getretenen Bestimmungen für Beamte im Dienststand zum Zeitpunkt vor der Überleitung weiterhin anzuwenden sind, sodass diese Beamten rückwirkend diskriminierungsfrei im Altsystem eingereiht werden können und sohin diskriminierungsfrei in das neue Besoldungssystem übergeleitet werden?
 1.4.
 Ist das Unionsrecht, insbesondere Art. 1, 2 und 6 der Richtlinie 2000/78/EG iVm. Art. 21 und 47 der Grundrechtecharta, dahin auszulegen, dass es einer nationalen Regelung entgegensteht, die eine bestehende Altersdiskriminierung (in Bezug auf die Anrechnung von Vordienstzeiten vor dem 18. Lebensjahr) bloß deklarativ beseitigt, indem bestimmt wird, dass die unter der Diskriminierung real zurückgelegten Zeiten rückwirkend nicht mehr als diskriminierend anzusehen sind, obwohl die Diskriminierung faktisch unverändert fortwirkt?
 (1) Richtlinie 2000/78/EG des Rates vom 27. November 2000 zur Festlegung eines allgemeinen Rahmens für die Verwirklichung der Gleichbehandlung in Beschäftigung und Beruf, ABl. L 303, S. 16.


text:
 16.9.2008
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 L 247/25
 DÉCISION DU CONSEIL
 du 15 septembre 2008
 portant nomination d’un membre slovaque et d’un suppléant slovaque du Comité des régions
 (2008/727/CE)
 LE CONSEIL DE L’UNION EUROPÉENNE,
 vu le traité instituant la Communauté européenne, et notamment son article 263,
 vu la proposition du gouvernement slovaque,
 considérant ce qui suit:
 (1)
 Le 24 janvier 2006, le Conseil a arrêté la décision 2006/116/CE portant nomination des membres et suppléants du Comité des régions pour la période allant du 26 janvier 2006 au 25 janvier 2010 (1).
 (2)
 Un siège de membre du Comité des régions est devenu vacant à la suite de la démission de M. Milan MURGAŠ. Un siège de suppléant du Comité des régions est devenu vacant à la suite de la nomination de M. Vladimír BAJAN en tant que membre du Comité des régions,
 DÉCIDE:
 Article premier
 Sont nommés au Comité des régions pour la durée du mandat restant à courir, à savoir jusqu’au 25 janvier 2010:
 a)
 en tant que membre:
 M. Vladimír BAJAN, predseda Bratislavského samosprávneho kraja (Président de la région autonome de Bratislava), (changement de mandat) et
 b)
 en tant que suppléant:
 M. Milan MURGAŠ, predseda Banskobystrického samosprávneho kraja (Président la région autonome de Banská Bystrica).
 Article 2
 La présente décision prend effet le jour de son adoption.
 Fait à Bruxelles, le 15 septembre 2008.
 Par le Conseil
 Le président
 B. KOUCHNER
 (1) JO L 56 du 25.2.2006, p. 75.


text:
29.4.2000 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 122/33
 (Bélgica), representado por M. A. Lucas, advogado no foro de objecto um pedido de anulação da decisão da Terceira Câmara
 Liège, com domicı́lio escolhido no Luxemburgo na Fiduciaire de Recurso do Instituto de Harmonização do Mercado Interno
 Myson SARL, 30, rue de Cessange, contra Comissão das (marcas, desenhos e modelos) de 15 de Março de 1999
 Comunidades Europeias (agentes: C. Berardis-Kayser e D. Wa- (processo R 74/1998-3), relativa ao pedido de marca comuni-
 elbroeck), que tem por objecto um pedido de anulação da lista tária n.o 230680 respeitante à representação de um sabão, o
 dos funcionários promovidos ao grau A5 e da lista dos Tribunal de Primeira Instância (Segunda Secção), composto
 funcionários considerados com mais mérito para promoção a por J. Pirrung, presidente, A. Potocki e A. W. H. Meij, juı́zes,
 esse grau, no exercı́cio de promoção de 1998, uma vez que secretário: J. Palacio González, administrador, proferiu em
 estas listas não incluem o nome do recorrente, e da decisão 16 de Fevereiro de 2000 um acórdão cuja parte decisória é a
 tácita de indeferimento da reclamação deste, bem como um seguinte:
 pedido de indemnização, o Tribunal de Primeira Instância
 (Terceira Secção), composto por: K. Lenaerts, presidente, e 1) A decisão da Terceira Câmara de Recurso do Instituto de
 J. Azizi e M. Jaeger, juı́zes; secretário: G. Herzig, administrador, Harmonização do Mercado Interno (marcas, desenhos e modelos)
 proferiu, em 9 de Março de Fevereiro de 2000, um acórdão de 15 de Março de 1999 (processo R 74/1998-3) é anulada.
 cuja parte decisória é a seguinte:
 2) O Instituto suportará as suas despesas bem como as efectuadas
 1) É anulada a decisão da Comissão, confirmada pela decisão tácita pela recorrente.
 de indeferimento da reclamação, de não incluir o nome do
 recorrente na lista dos funcionários promovidos no grau A5 no
 exercı́cio de promoção de 1998, publicada nas Informations (1) JO C 226 de 7.8.99.
 administratives de 6 de Abril de 1998.
 2) É negado provimento ao recurso no restante.
 3) A Comissão é condenada nas despesas.
 (1) JO C 121, de 1.5.99. DESPACHO DO TRIBUNAL DE PRIMEIRA INSTÂNCIA
 de 9 de Fevereiro de 2000
 no processo T-111/97, Gregorio Valero Jordana e Serge
 Vadé contra Comissão das Comunidades Europe (1)
 ACÓRDÃO DO TRIBUNAL DE PRIMEIRA INSTÂNCIA (Funcionários — Pedido de reclasssificação no grau —
 Questão prévia de inadmissibilidade — Facto novo e essencial
 de 16 de Fevereiro de 2000 — Admissibilidade)
 no processo T-122/99, The Procter & Gamble Company (2000/C 122/48)
 contra Instituto de Harmonização do Mercado Interno
 (marcas, desenhos e modelos) (1)
 (Lı́ngua do processo: espanhol)
 («Marca comunitária — Forma de pau de sabão — Irregulari-
 dade formal do pedido de registo — Motivos absolutos de No processo T-111/97, Gregorio Valero Jordana e Serge
 recusa de registo — Exame oficioso pela Câmara de Recurso Vadé, funcionários da Comissão das Comunidades Europeias,
 — Respeito dos direitos de defesa — Sinal constituı́do representados por Carlos Amo Quiñones, advogado no foro
 exclusivamente pela forma imposta pela própria natureza do de Madrid, com domicı́lio escolhido no Luxemburgo no
 produto — Registo anterior da marca em alguns Estados- escritório do advogado Emilio de la Guardia, 46, rue Tony
 -Membros») Neumann, contra Comissão das Comunidades Europeias
 (agente: Julian Currall), que tem por objecto a anulação das
 decisões da Comissão de 27 de Dezembro de 1996 que
 (2000/C 122/47) indeferem as reclamações dos recorrentes de 13 e 17 de
 Setembro de 1996, pelas quais estes solicitaram o reexame da
 sua classificação inicial, a fim de obter uma classificação no
 (Lı́ngua do processo: francês) grau A 6 com efeitos a partir da data do seu recrutamento,
 bem como das decisões da Comissão de 1 de Março de 1990
 No processo T-122/99, The Procter & Gamble Company, com e 2 de Junho de 1992, na medida em que fixam a classificação
 sede em Cincinnatti Ohio (Estados Unidos), representada por dos recorrentes no grau A 7, o Tribunal (Primeira Secção),
 Thierry van Innis, advogado no foro de Bruxelas, com composto por B. Vesterdorf, presidente, M. Vilaras e N. For-
 domicı́lio escolhido no Luxemburgo no escritório de K. Man- wood, juı́zes; secretário: H. Jung, proferiu, em 9 de Fevereiro
 haeve, 56-58, rue Charles Martel contra Instituto de Harmoni- de 2000, um despacho cuja parte decisória é a seguinte:
 zação do Mercado Interno (marcas, desenhos e modelos)
 (agentes: O. Montalto, E. Joly e S. Laitinen), que tem por 1) O recurso é julgado inadmissı́vel.


text:
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 202/230
 PROTOKÓŁ (NR 4)
 W SPRAWIE STATUTU EUROPEJSKIEGO SYSTEMU BANKÓW CENTRALNYCH I EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO
 WYSOKIE UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY,
 PRAGNĄC określić Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego wymienionych w artykule 129 ustęp 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 UZGODNIŁY następujące postanowienia, które są dołączone do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej:
 ROZDZIAŁ I
 EUROPEJSKI SYSTEM BANKÓW CENTRALNYCH
 Artykuł 1
 Europejski System Banków Centralnych
 Zgodnie z artykułem 282 ustęp 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Europejski Bank Centralny (EBC) i krajowe banki centralne stanowią Europejski System Banków Centralnych (ESBC). EBC i krajowe banki centralne Państw Członkowskich, których walutą jest euro, stanowią Eurosystem.
 ESBC i EBC wypełniają swoje zadania i działają zgodnie z postanowieniami Traktatów i niniejszego Statutu.
 ROZDZIAŁ II
 CELE I ZADANIA ESBC
 Artykuł 2
 Cele
 Zgodnie z artykułem 127 ustęp 1 i artykułem 282 ustęp 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, głównym celem ESBC jest utrzymywanie stabilności cen. Bez uszczerbku dla celu stabilności cen, ESBC wspiera ogólne polityki gospodarcze w Unii, mając na względzie przyczynianie się do osiągnięcia celów Unii przedstawionych w artykule 3 Traktatu o Unii Europejskiej. ESBC działa w poszanowaniu zasady otwartej gospodarki rynkowej z wolną konkurencją, sprzyjając efektywnej alokacji zasobów oraz zgodnie z zasadami określonymi w artykule 119 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
 Artykuł 3
 Zadania
 3.1. Zgodnie z artykułem 127 ustęp 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej podstawowe zadania ESBC polegają na:
 —
 definiowaniu i urzeczywistnianiu polityki pieniężnej Unii,
 —
 przeprowadzaniu operacji walutowych zgodnie z artykułem 219 wspomnianego Traktatu,
 —
 utrzymywaniu i zarządzaniu oficjalnymi rezerwami walutowymi Państw Członkowskich,
 —
 popieraniu sprawnego funkcjonowania systemów płatniczych.
 3.2. Zgodnie z artykułem 127 ustęp 3 wspomnianego Traktatu, trzecie tiret artykułu 3.1 stosuje się bez uszczerbku dla utrzymywania i zarządzania przez rządy Państw Członkowskich walutowymi kapitałami obrotowymi.
 3.3. Zgodnie z artykułem 127 ustęp 5 wspomnianego Traktatu ESBC przyczynia się do należytego wykonywania polityk prowadzonych przez właściwe władze w odniesieniu do nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i do stabilności systemu finansowego.
 Artykuł 4
 Funkcje doradcze
 Zgodnie z artykułem 127 ustęp 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej:
 a)
 EBC jest konsultowany:
 —
 w sprawie każdego projektowanego aktu Unii w dziedzinach podlegających jego kompetencji,
 —
 przez władze krajowe w sprawie każdego projektu regulacji w dziedzinach podlegających jego kompetencji, lecz w granicach i na warunkach określonych przez Radę zgodnie z procedurą przewidzianą w artykule 41;
 b)
 EBC może w dziedzinach podlegających jego kompetencji przedkładać opinie instytucjom, organom lub jednostkom organizacyjnym Unii bądź władzom krajowym.
 Artykuł 5
 Gromadzenie informacji statystycznych
 5.1. W celu realizacji zadań ESBC, EBC, wspomagany przez krajowe banki centralne, gromadzi niezbędne informacje statystyczne bądź od właściwych władz krajowych, bądź bezpośrednio od podmiotów gospodarczych. W tym celu współpracuje z instytucjami, organami lub jednostkami organizacyjnymi Unii i właściwymi władzami Państw Członkowskich lub państw trzecich oraz organizacjami międzynarodowymi.
 5.2. Krajowe banki centralne wykonują, w miarę możliwości, zadania określone w artykule 5.1.
 5.3. EBC przyczynia się do harmonizacji, w miarę potrzeb, reguł i praktyk rządzących gromadzeniem, tworzeniem i upowszechnianiem informacji statystycznej w dziedzinie podlegającej jego kompetencji;
 5.4. Rada, zgodnie z procedurą przewidzianą w artykule 41, określa osoby fizyczne i prawne poddane wymogom sprawozdawczości, zasady poufności oraz odpowiednie przepisy wykonawcze.
 Artykuł 6
 Współpraca międzynarodowa
 6.1. W dziedzinie współpracy międzynarodowej związanej z zadaniami powierzonymi ESBC, EBC decyduje o sposobie reprezentacji ESBC.
 6.2. EBC i, za jego zgodą, krajowe banki centralne mogą uczestniczyć w międzynarodowych instytucjach walutowych.
 6.3. Artykuły 6.1 i 6.2 stosuje się bez uszczerbku dla artykułu 138 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
 ROZDZIAŁ III
 ORGANIZACJA ESBC
 Artykuł 7
 Niezależność
 Zgodnie z artykułem 130 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej przy wykonywaniu uprawnień oraz zadań i obowiązków, które zostały im powierzone Traktatami i Statutem ESBC i EBC, ani EBC, ani krajowy bank centralny, ani członek któregokolwiek z ich organów decyzyjnych, nie zwracają się o instrukcje ani ich nie przyjmują od instytucji, organów lub jednostek organizacyjnych Unii, rządów Państw Członkowskich, ani jakiegokolwiek innego organu. Instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii oraz rządy Państw Członkowskich zobowiązują się respektować tę zasadę i nie dążyć do wywierania wpływu na członków organów decyzyjnych EBC lub krajowych banków centralnych przy wykonywaniu ich zadań.
 Artykuł 8
 Zasada ogólna
 ESBC jest kierowany przez organy decyzyjne EBC.
 Artykuł 9
 Europejski Bank Centralny
 9.1. EBC, który na mocy artykułu 282 ustęp 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, ma osobowość prawną, posiada w każdym z Państw Członkowskich zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych o najszerszym zakresie przyznanym przez ustawodawstwa krajowe osobom prawnym; może on zwłaszcza nabywać i zbywać mienie ruchome i nieruchome oraz stawać przed sądem.
 9.2. EBC zapewnia realizację zadań powierzonych ESBC na mocy artykułu 127 ustępy 2, 3 i 5 wspomnianego Traktatu, bądź to przez własne działania zgodnie z niniejszym Statutem, bądź poprzez działania krajowych banków centralnych zgodnie z artykułami 12.1 i 14.
 9.3. Zgodnie z artykułem 129 ustęp 1 wspomnianego Traktatu organami decyzyjnymi EBC są Rada Prezesów i Zarząd.
 Artykuł 10
 Rada Prezesów
 10.1. Zgodnie z artykułem 283 ustęp 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Rada Prezesów EBC składa się z członków Zarządu EBC i prezesów krajowych banków centralnych Państw Członkowskich, których walutą jest euro.
 10.2. Każdy członek Rady Prezesów ma jeden głos. Od dnia, w którym liczba członków Rady Prezesów przekroczy 21, każdy członek Zarządu będzie miał jeden głos, a liczba prezesów z prawem do głosowania wynosić będzie 15. Te prawa do głosowania zostają przydzielone, a ich rotacja odbywa się następująco:
 —
 od dnia, w którym liczba członków Rady Prezesów przekroczy 15, do chwili gdy osiągnie 22, prezesi zostają przydzieleni do dwóch grup, zgodnie z uszeregowaniem wielkości udziału Państwa Członkowskiego danego KBC w całkowitym produkcie krajowym brutto w cenach rynkowych oraz w łącznym zagregowanym bilansie monetarnych instytucji finansowych Państw Członkowskich, których walutą jest euro. Udziały w całkowitym produkcie krajowym brutto w cenach rynkowych oraz w łącznym zagregowanym bilansie monetarnych instytucji finansowych zostają przydzielone odpowiednio w wagach 5/6 i 1/6. Pierwsza grupa złożona jest z pięciu prezesów, a druga z pozostałych prezesów. Częstotliwość praw do głosowania prezesów przydzielonych do pierwszej grupy nie będzie niższa od częstotliwości praw do głosowania prezesów z grupy drugiej. Z zastrzeżeniem poprzedniego zdania, pierwszej grupie zostają przydzielone cztery prawa do głosowania, a drugiej grupie jedenaście praw do głosowania,
 —
 od dnia, w którym liczba prezesów osiągnie 22 prezesi zostaną przydzieleni do trzech grup zgodnie z uszeregowaniem na podstawie powyższych kryteriów. Pierwsza grupa złożona jest z pięciu prezesów i zostaną jej przydzielone cztery prawa do głosowania. Druga grupa złożona jest z połowy łącznej liczby prezesów, w przypadku jakiegokolwiek ułamka zaokrąglonego do najbliższej liczby całkowitej, i zostanie jej przydzielone osiem praw do głosowania. Trzecia grupa złożona jest z pozostałych prezesów i zostaną jej przydzielone trzy prawa do głosowania,
 —
 prezesi w każdej grupie mają swoje prawa do głosowania w równych okresach czasu,
 —
 do obliczania udziałów w całkowitym produkcie krajowym brutto w cenach rynkowych stosuje się art. 29.2. Łączny zagregowany bilans monetarnych instytucji finansowych obliczany jest zgodnie z ramami statystycznymi stosowanymi w Unii w momencie obliczania,
 —
 w każdym przypadku gdy całkowity produkt krajowy brutto w cenach rynkowych jest dostosowywany zgodnie z art. 29.3, lub w każdym przypadku gdy zwiększa się liczba prezesów, wielkość lub struktura grup jest dostosowywana zgodnie z powyższymi zasadami,
 —
 Rada Prezesów, stanowiąca większością dwóch trzecich głosów wszystkich jej członków, mających lub nie prawo do głosowania, przyjmuje wszelkie środki niezbędne do wykonania powyższych zasad oraz może podjąć decyzję o opóźnieniu rozpoczęcia systemu rotacji do dnia, w którym liczba prezesów przekroczy 18.
 Prawo do głosowania jest wykonywane osobiście. Na zasadzie odstępstwa od tej reguły, regulamin wewnętrzny określony w art. 12.3 może ustanowić, że członkowie Rady Prezesów mogą oddać swój głos za pomocą środków telekonferencyjnych. Regulamin ten stanowi również, że członek Rady Prezesów, który nie może uczestniczyć w jej posiedzeniach przez dłuższy okres, może wyznaczyć zastępcę jako członka Rady Prezesów.
 Przepisy poprzednich akapitów pozostają bez uszczerbku dla praw do głosowania wszystkich członków Rady Prezesów, mających lub nie prawo do głosowania, na podstawie artykułów 10.3, 40.2 i 40.3.
 O ile w niniejszym Statucie nie przewidziano inaczej, Rada Prezesów stanowi zwykłą większością członków mających prawo do głosowania. W przypadku równej liczby głosów, głos przewodniczącego jest decydujący.
 W celu umożliwienia głosowania Radzie Prezesów wymagane jest kworum dwóch trzecich członków mających prawo do głosowania. Jeżeli nie osiągnięto kworum, Przewodniczący może zwołać nadzwyczajne posiedzenie, na którym decyzje mogą być podejmowane bez względu na kworum.
 10.3. Dla wszelkich decyzji podjętych zgodnie z artykułami 28, 29, 30, 32 i 33 głosy członków Rady Prezesów ważone są zgodnie z udziałami krajowych banków centralnych w subskrybowanym kapitale EBC. Waga głosów członków Zarządu wynosi zero. Decyzja wymagająca kwalifikowanej większości zostaje podjęta, jeżeli głosy za jej przyjęciem reprezentują przynajmniej dwie trzecie subskrybowanego kapitału EBC i przynajmniej połowę akcjonariuszy. Jeżeli jeden z prezesów nie może być obecny, może on wyznaczyć swego zastępcę w celu oddania jego ważonego głosu.
 10.4. Zebrania są poufne. Rada Prezesów może zadecydować o podaniu wyniku swoich obrad do publicznej wiadomości.
 10.5. Rada Prezesów zbiera się przynajmniej 10 razy w roku.
 Artykuł 11
 Zarząd
 11.1. Zgodnie z artykułem 283 ustęp 2 akapit pierwszy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Zarząd składa się z prezesa, wiceprezesa i czterech innych członków.
 Członkowie wykonują swoje obowiązki w pełnym wymiarze czasowym. Członkowie nie mogą wykonywać żadnej innej zarobkowej lub niezarobkowej działalności zawodowej, chyba że Rada Prezesów w drodze wyjątku zwolni z tego zakazu.
 11.2. Zgodnie z artykułem 283 ustęp 2 akapit drugi wspomnianego Traktatu prezes, wiceprezes i pozostali członkowie Zarządu są mianowani przez Radę Europejską stanowiącą większością kwalifikowaną, na zalecenie Rady i po konsultacji z Parlamentem Europejskim oraz Radą Prezesów spośród osób o uznanym autorytecie i doświadczeniu zawodowym w dziedzinie pieniądza lub bankowości.
 Ich mandat trwa osiem lat i nie jest odnawialny.
 Członkami Zarządu mogą być tylko obywatele Państw Członkowskich.
 11.3. Okresy i warunki zatrudnienia członków Zarządu, w szczególności ich wynagrodzenia, emerytury i inne świadczenia z tytułu ubezpieczeń społecznych są przedmiotem umów zawieranych z EBC i są ustalane przez Radę Prezesów na wniosek Komitetu składającego się z trzech członków mianowanych przez Radę Prezesów i trzech członków mianowanych przez Radę. Członkowie Zarządu nie mają prawa głosu w sprawach określonych w niniejszym punkcie.
 11.4. Jeśli członek Zarządu nie spełnia już warunków koniecznych do wykonywania swych funkcji lub dopuścił się poważnego uchybienia, Trybunał Sprawiedliwości może go zdymisjonować na wniosek Rady Prezesów lub Zarządu.
 11.5. Każdy członek Zarządu obecny osobiście na posiedzeniach ma prawo głosu i dysponuje w tym celu jednym głosem. Z zastrzeżeniem odmiennych postanowień Zarząd stanowi zwykłą większością oddanych głosów. W przypadku jednakowej liczby głosów przeważa głos prezesa Procedury głosowania są szczegółowo określone w regulaminie wewnętrznym przewidzianym w artykule 12.3.
 11.6. Zarząd odpowiada za bieżące sprawy EBC.
 11.7. Każdy wakat w Zarządzie jest obsadzany w drodze mianowania nowego członka zgodnie z artykułem 11.2.
 Artykuł 12
 Obowiązki organów decyzyjnych
 12.1. Rada Prezesów uchwala wytyczne i podejmuje decyzje niezbędne do zapewnienia wykonania zadań powierzonych ESBC na podstawie Traktatów i niniejszego Statutu. Rada Prezesów ustala politykę pieniężną Unii, włącznie z odpowiednimi decyzjami w sprawach pośrednich celów pieniężnych, podstawowych stóp procentowych i wielkości rezerw w ESBC oraz określa wytyczne konieczne do ich realizacji.
 Zarząd realizuje politykę pieniężną zgodnie z wytycznymi i postanowieniami Rady Prezesów. W tych ramach Zarząd udziela niezbędnych instrukcji krajowym bankom centralnym. Ponadto, Zarząd może uzyskać w drodze delegacji pewne uprawnienia, o ile Rada Prezesów tak zadecyduje.
 W zakresie uznanym za możliwy i odpowiedni oraz bez uszczerbku dla postanowień niniejszego artykułu EBC ma prawo zwracać się do krajowych banków centralnych w celu przeprowadzenia operacji stanowiących część zadań ESBC.
 12.2. Zarząd jest odpowiedzialny za przygotowanie posiedzeń Rady Prezesów.
 12.3. Rada Prezesów przyjmuje regulamin wewnętrzny, który określa wewnętrzną organizację EBC i jego organów decyzyjnych.
 12.4. Rada Prezesów wykonuje funkcje doradcze określone w artykule 4.
 12.5. Rada Prezesów podejmuje decyzje określone w artykule 6.
 Artykuł 13
 Prezes EBC
 13.1. Prezes lub, w razie jego nieobecności, wiceprezes przewodniczy Radzie Prezesów i Zarządowi EBC.
 13.2. Z zastrzeżeniem artykułu 38 prezes EBC lub osoba przez niego wyznaczona reprezentuje EBC na zewnątrz.
 Artykuł 14
 Krajowe banki centralne
 14.1. Zgodnie z artykułem 131 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej każde Państwo Członkowskie zapewnia zgodność swojego ustawodawstwa, w tym statutu krajowego banku centralnego, z Traktatami i niniejszym Statutem.
 14.2. Statuty krajowych banków centralnych przewidują w szczególności, że kadencja prezesa krajowego banku centralnego nie będzie krótsza niż pięć lat.
 Prezes może zostać zwolniony z urzędu wyłącznie wówczas, gdy nie spełnia już warunków koniecznych do wykonywania swych funkcji lub dopuścił się poważnego uchybienia. Decyzja w tej sprawie może być zaskarżona do Trybunału Sprawiedliwości przez prezesa, którego dotyczy, lub Radę Prezesów z powodu naruszenia Traktatów lub jakiejkolwiek reguły prawnej dotyczącej ich stosowania. Skargi takie powinny być wniesione w terminie dwóch miesięcy, stosownie do przypadku, od daty publikacji decyzji lub jej notyfikowania skarżącemu lub, w razie ich braku, od daty powzięcia przez niego wiadomości o tej decyzji.
 14.3. Krajowe banki centralne są integralną częścią ESBC i działają zgodnie z wytycznymi i instrukcjami EBC. Rada Prezesów podejmuje kroki niezbędne w celu zapewnienia poszanowania wytycznych i instrukcji EBC oraz wymaga, aby dostarczano jej wszelkich niezbędnych informacji.
 14.4. Krajowe banki centralne mogą wykonywać inne funkcje niż określone niniejszym Statutem, chyba że Rada Prezesów, stanowiąc większością dwóch trzecich oddanych głosów, uzna, że są one sprzeczne z celami i zadaniami ESBC. Funkcje te krajowe banki centralne wykonują na własną odpowiedzialność i nie uważa się ich za część funkcji ESBC.
 Artykuł 15
 Obowiązek składania sprawozdań
 15.1. Co najmniej raz na kwartał EBC opracowuje i publikuje sprawozdania z działalności ESBC.
 15.2. Skonsolidowane sprawozdanie finansowe ESBC jest publikowane co tydzień.
 15.3. Zgodnie z artykułem 284 ustęp 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej EBC kieruje raport roczny z działalności ESBC i w sprawie polityki pieniężnej za rok ubiegły i rok bieżący do Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, jak również do Rady Europejskiej.
 15.4. Raporty i sprawozdania określone w niniejszym artykule udostępnia się zainteresowanym stronom bezpłatnie.
 Artykuł 16
 Banknoty
 Zgodnie z artykułem 128 ustęp 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Rada Prezesów ma wyłączne prawo do upoważnienia do emisji banknotów euro w Unii. Banknoty takie mogą emitować EBC i krajowe banki centralne. Banknoty emitowane przez EBC i krajowe banki centralne są jedynym legalnym środkiem płatniczym w Unii.
 EBC respektuje, w miarę możliwości, istniejące praktyki związane z emisją i projektowaniem banknotów.
 ROZDZIAŁ IV
 FUNKCJE MONETARNE I OPERACJE WYKONYWANE PRZEZ ESBC
 Artykuł 17
 Rachunki bankowe w EBC i krajowych bankach centralnych
 W celu przeprowadzania swoich operacji, EBC i krajowe banki centralne mogą otwierać rachunki bankowe instytucjom kredytowym, organom publicznym i innym uczestnikom rynku oraz akceptować aktywa, w tym zdematerializowane papiery wartościowe, na rachunku bieżącym jako zabezpieczenie.
 Artykuł 18
 Operacje otwartego rynku i operacje kredytowe
 18.1. Aby osiągnąć cele ESBC i wykonywać swe zadania EBC i krajowe banki centralne mogą:
 —
 dokonywać operacji na rynkach finansowych w formie kupna i sprzedaży bezwarunkowej (na rynku kasowym i terminowym), albo z zastrzeżeniem prawa odkupu, oraz udzielając i zaciągając pożyczki wyrażone w wierzytelnościach i papierach zbywalnych w euro lub innych walutach, jak również w odniesieniu do metali szlachetnych,
 —
 dokonywać właściwie zabezpieczonych operacji kredytowych z instytucjami kredytowymi oraz innymi uczestnikami rynku.
 18.2. EBC określa ogólne zasady dokonywania przez niego lub przez krajowe banki centralne operacji otwartego rynku i operacji kredytowych, w tym ogłaszania warunków, na jakich są one gotowe dokonywać powyższe operacje.
 Artykuł 19
 Rezerwy obowiązkowe
 19.1. Z zastrzeżeniem artykułu 2, realizując cele polityki pieniężnej, EBC ma prawo żądać od instytucji kredytowych ustanowionych w Państwach Członkowskich utrzymywania obowiązkowych rezerw na rachunkach EBC i krajowych banków centralnych. Zasady dotyczące obliczania i określania wymaganych rezerw obowiązkowych mogą być ustalane przez Radę Prezesów. W przypadkach niestosowania się do powyższych wymagań EBC jest uprawniony pobierać odsetki karne oraz nakładać inne sankcje o porównywalnym skutku.
 19.2. W celu stosowania niniejszego artykułu Rada, zgodnie z procedurą przewidzianą w artykule 41, ustala podstawę dla rezerw obowiązkowych oraz dopuszczalne maksymalne proporcje pomiędzy tymi rezerwami a ich podstawami, a także stosowne sankcje w razie nieprzestrzegania tych zasad.
 Artykuł 20
 Inne narzędzia kontroli pieniężnej
 Rada Prezesów może, większością dwóch trzecich oddanych głosów, zadecydować o zastosowaniu innych operacyjnych metod kontroli pieniężnej, jakie uzna za stosowne, z uwzględnieniem artykułu 2.
 Rada, zgodnie z procedurą przewidzianą w artykule 41, określa zakres powyższych metod, jeżeli nakładają one zobowiązania na osoby trzecie.
 Artykuł 21
 Operacje z podmiotami publicznymi
 21.1. Zgodnie z artykułem 123 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej zakazane jest udzielanie przez EBC lub krajowe banki centralne pożyczek na pokrycie deficytu lub jakichkolwiek innych kredytów instytucjom, organom lub jednostkom organizacyjnym Unii, rządom centralnym, władzom regionalnym, lokalnym lub innym władzom publicznym, innym instytucjom lub przedsiębiorstwom publicznym Państw Członkowskich, jak również nabywanie bezpośrednio od nich przez EBC lub krajowe banki centralne ich papierów dłużnych.
 21.2. EBC i krajowe banki centralne mogą działać jako agenci skarbowi na rzecz jednostek wymienionych w artykule 21.1.
 21.3. Postanowienia niniejszego artykułu nie mają zastosowania do publicznych instytucji kredytowych, które, w ramach utrzymywania rezerw przez banki centralne, korzystają ze strony krajowych banków centralnych i EBC z takiego samego traktowania jak prywatne instytucje kredytowe.
 Artykuł 22
 Systemy rozliczeń i płatności
 EBC i krajowe banki centralne mogą stwarzać udogodnienia, a EBC może uchwalać rozporządzenia, w celu zapewnienia skuteczności i rzetelności systemów rozliczeń i płatności w ramach Unii i z innymi krajami.
 Artykuł 23
 Operacje zewnętrzne
 EBC i krajowe banki centralne mogą:
 —
 ustanawiać stosunki z bankami centralnymi i instytucjami finansowymi innych krajów oraz, w miarę potrzeby, z organizacjami międzynarodowymi,
 —
 nabywać i zbywać, na rynku kasowym i terminowym, wszystkie rodzaje aktywów walutowych i metale szlachetne; termin „aktywa walutowe” oznacza papiery wartościowe i wszystkie inne aktywa wyrażone w walucie dowolnego państwa lub w jednostkach rachunkowych, bez względu na formę, w jakiej są przechowywane,
 —
 utrzymywać i zarządzać aktywami określonymi w niniejszym artykule,
 —
 przeprowadzać wszystkie typy operacji bankowych z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi, w tym operacje udzielania i zaciągania pożyczek.
 Artykuł 24
 Inne operacje
 Poza operacjami wynikającymi z ich zadań EBC i krajowe banki centralne mogą wykonywać inne operacje dla celów swojej infrastruktury administracyjnej lub na rzecz swojego personelu.
 ROZDZIAŁ V
 NADZÓR OSTROŻNOŚCIOWY
 Artykuł 25
 Nadzór ostrożnościowy
 25.1. EBC jest uprawniony do wyrażania opinii i udzielania konsultacji Radzie, Komisji i właściwym organom Państw Członkowskich w sprawie zakresu i stosowania ustawodawstwa Unii odnoszącego się do nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i do stabilności systemu finansowego.
 25.2. Zgodnie z każdym rozporządzeniem Rady przyjętym na podstawie artykułu 127 ustęp 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, EBC może wykonywać specyficzne zadania, związane z polityką nadzoru ostrożnościowego instytucji kredytowych i innych instytucji finansowych, z wyłączeniem przedsiębiorstw ubezpieczeniowych.
 ROZDZIAŁ VI
 PRZEPISY FINANSOWE ESBC
 Artykuł 26
 Sprawozdania finansowe
 26.1. Rok obrachunkowy EBC i krajowych banków centralnych rozpoczyna się pierwszego dnia stycznia i kończy ostatniego dnia grudnia.
 26.2. Roczne sprawozdania finansowe EBC sporządza Zarząd zgodnie z zasadami określonymi przez Radę Prezesów. Sprawozdania zatwierdza Rada Prezesów, a następnie są one publikowane.
 26.3. Dla potrzeb analizy i zarządzania Zarząd sporządza bilans skonsolidowany ESBC, zawierający aktywa i pasywa krajowych banków centralnych wchodzących w skład ESBC.
 26.4. W celu stosowania niniejszego artykułu Rada Prezesów przyjmuje zasady konieczne do normalizacji procedur rachunkowych i sprawozdawczych dotyczących operacji krajowych banków centralnych.
 Artykuł 27
 Badanie sprawozdań finansowych
 27.1. Sprawozdania finansowe EBC i krajowych banków centralnych są badane przez niezależnych rewidentów z zewnątrz wyznaczonych na zalecenie Rady Prezesów i zatwierdzonych przez Radę. Rewidenci księgowi mają wszelkie pełnomocnictwa do badania wszystkich ksiąg i rachunków EBC i krajowych banków centralnych oraz do otrzymywania wszystkich informacji na temat ich operacji.
 27.2. Postanowienia artykułu 287 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej stosują się tylko do badania skuteczności zarządzania EBC.
 Artykuł 28
 Kapitał EBC
 28.1. Kapitał EBC wynosi 5 miliardów euro. Kapitał ten może zostać podwyższony o kwotę określoną przez Radę Prezesów, stanowiącą większością kwalifikowaną przewidzianą w artykule 10.3, w granicach i na warunkach ustanowionych przez Radę, zgodnie z procedurą przewidzianą w artykule 41.
 28.2. Krajowe banki centralne są wyłącznymi subskrybentami i posiadaczami kapitału EBC. Kapitał jest subskrybowany zgodnie z kluczem określonym w artykule 29.
 28.3. Rada Prezesów, stanowiąc większością kwalifikowaną przewidzianą w artykule 10.3, określa wymaganą wysokość i sposoby objęcia kapitału.
 28.4. Z zastrzeżeniem artykułu 28.5 udziały krajowych banków centralnych w subskrybowanym kapitale EBC nie mogą być zbywane, zastawiane ani zajmowane.
 28.5. Jeżeli klucz określony w artykule 29 ulega zmianie, krajowe banki centralne przekazują sobie udziały kapitałowe w taki sposób, aby podział tych udziałów odpowiadał nowemu kluczowi. Rada Prezesów określa terminy i warunki tych transferów.
 Artykuł 29
 Klucz subskrypcji kapitału
 29.1. Klucz subskrypcji kapitału EBC, określony po raz pierwszy w 1998 roku, gdy ustanowiono ESBC, ustala się poprzez przypisanie każdemu krajowemu bankowi centralnemu wagi w tym kluczu, która jest równa sumie:
 —
 50 % udziału danego Państwa Członkowskiego w ludności Unii w przedostatnim roku poprzedzającym ustanowienie ESBC,
 —
 50 % udziału danego Państwa Członkowskiego w produkcie wewnętrznym brutto Unii w cenach rynkowych, stwierdzonego w trakcie pięciu lat poprzedzających przedostatni rok przed ustanowieniem ESBC.
 Wartości procentowe zaokrągla się w górę lub w dół do najbliższej wielokrotności 0,0001%.
 29.2 Dane statystyczne konieczne do stosowania niniejszego artykułu są sporządzane przez Komisję zgodnie z zasadami przyjętymi przez Radę stosownie do procedury przewidzianej w artykule 41.
 29.3. Ważenia przyznane krajowym bankom centralnym są dostosowywane co pięć lat po ustanowieniu ESBC, analogicznie do przepisów artykułu 29.1. Dostosowany klucz wywiera skutek pierwszego dnia następnego roku.
 29.4. Rada Prezesów podejmie wszelkie inne środki konieczne do zastosowania niniejszego artykułu.
 Artykuł 30
 Przekazanie rezerw walutowych do EBC
 30.1. Bez uszczerbku dla artykułu 28, EBC jest wyposażony przez krajowe banki centralne w rezerwowe aktywa walutowe inne niż waluty Państw Członkowskich, euro, pozycje rezerwowe w MFW i specjalne prawa ciągnienia (SDR), do kwoty stanowiącej równowartość 50 miliardów euro. Rada Prezesów decyduje o proporcjach wymaganych przez EBC po jego ustanowieniu i o kwotach, które będą wymagane w późniejszych terminach. EBC ma pełne prawo do utrzymywania i zarządzania rezerwami walutowymi, które zostały mu przekazane, i używania ich dla celów ustalonych w niniejszym Statucie.
 30.2. Wkład każdego krajowego banku centralnego jest ustalony proporcjonalnie do jego udziału w subskrybowanym kapitale EBC.
 30.3. Każdy krajowy bank centralny uzyskuje od EBC wierzytelność stanowiącą równowartość jego wkładu. Rada Prezesów określa denominację i oprocentowanie tych wierzytelności.
 30.4. Dodatkowe aktywa rezerwowe mogą być wymagane przez EBC, zgodnie z artykułem 30.2, ponad limit określony w artykule 30.1, w granicach i na warunkach określonych przez Radę zgodnie z procedurą określoną w artykule 41.
 30.5. EBC może utrzymywać i zarządzać pozycjami rezerwowymi w MFW i specjalnymi prawami ciągnienia oraz akceptować łączenie tych aktywów.
 30.6. Rada Prezesów podejmuje wszystkie inne środki niezbędne do stosowania niniejszego artykułu.
 Artykuł 31
 Rezerwy walutowe utrzymywane przez krajowe banki centralne
 31.1. Krajowe banki centralne są upoważnione do dokonywania operacji związanych z wypełnianiem ich zobowiązań w stosunku do organizacji międzynarodowych zgodnie z artykułem 23.
 31.2. Wszelkie inne operacje związane z rezerwami walutowymi, które pozostają w krajowych bankach centralnych po transferach określonych w artykule 30 oraz transakcje dokonywane przez Państwa Członkowskie ich walutowymi kapitałami obrotowymi, powyżej pewnej granicy ustalonej w ramach artykułu 31.3, podlegają zatwierdzeniu przez EBC w celu zagwarantowania spójności z polityką kursów walutowych i polityką pieniężną Unii.
 31.3. Rada Prezesów określa wytyczne w celu ułatwienia powyższych operacji.
 Artykuł 32
 Podział dochodów pieniężnych krajowych banków centralnych
 32.1. Dochód osiągany przez krajowe banki centralne w wyniku realizowania zadań polityki pieniężnej ESBC, nazywany dalej „dochodem pieniężnym”, jest rozdzielany pod koniec każdego roku obrachunkowego zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu.
 32.2. Wysokość dochodu pieniężnego każdego krajowego banku centralnego równa jest jego rocznemu dochodowi uzyskanemu z jego aktywów zestawionych z wartością pieniądza w obiegu i zobowiązań wynikających z depozytów instytucji kredytowych. Powyższe aktywa są asygnowane przez krajowe banki centralne zgodnie z wytycznymi przyjętymi przez Radę Prezesów.
 32.3. Jeżeli, po wprowadzeniu euro, struktury bilansów krajowych banków centralnych, w ocenie Rady Prezesów, nie pozwalają na zastosowanie artykułu 32.2, Rada Prezesów, stanowiąc kwalifikowaną większością, może zdecydować, że w drodze odstępstwa od artykułu 32.2 dochód pieniężny będzie obliczany według innej metody, przez okres nie dłuższy niż pięć lat.
 32.4. Kwota dochodu pieniężnego każdego krajowego banku centralnego jest zmniejszana o wszelkie odsetki zapłacone przez ten bank centralny od zobowiązań wynikających z depozytów ustanowionych przez instytucje kredytowe zgodnie z artykułem 19.
 Rada Prezesów może zdecydować o wyrównaniu krajowym bankom centralnym kosztów związanych z emisją banknotów lub, w wyjątkowych okolicznościach, o wyrównaniu konkretnych strat spowodowanych operacjami polityki pieniężnej realizowanej dla ESBC. Wyrównanie dokonywane jest w formie uznanej za odpowiednią przez Radę Prezesów; powyższe sumy mogą być potrącone z dochodu pieniężnego krajowych banków centralnych.
 32.5. Suma dochodu pieniężnego krajowych banków centralnych zostaje rozdzielona pomiędzy krajowe banki centralne proporcjonalnie do ich wpłaconych udziałów w kapitale EBC, z zastrzeżeniem wszelkich decyzji podjętych przez Radę Prezesów zgodnie z artykułem 33.2.
 32.6. Rozliczenie i rozrachunek sald wynikających z podziału dochodu pieniężnego przeprowadza EBC zgodnie z wytycznymi ustanowionymi przez Radę Prezesów.
 32.7. Rada Prezesów podejmie wszelkie inne środki konieczne do zastosowania niniejszego artykułu.
 Artykuł 33
 Podział zysków netto i strat EBC
 33.1. Zysk netto EBC jest przekazywany w następującym porządku:
 a)
 suma określona przez Radę Prezesów, która nie może przekroczyć 20 % zysku netto, jest przekazywana do ogólnego funduszu rezerwowego ograniczonego do 100 % kapitału;
 b)
 pozostały zysk netto zostaje podzielony między akcjonariuszy EBC proporcjonalnie do ich wpłaconych udziałów.
 33.2. W przypadku strat poniesionych przez EBC deficyt może być potrącony z ogólnego funduszu rezerwowego EBC i, jeżeli będzie to konieczne, po podjęciu decyzji przez Radę Prezesów, z dochodów pieniężnych odpowiedniego finansowego roku obrachunkowego proporcjonalnie i do wysokości sum podzielonych pomiędzy krajowe banki centralne zgodnie z artykułem 32.5.
 ROZDZIAŁ VII
 POSTANOWIENIA OGÓLNE
 Artykuł 34
 Akty prawne
 34.1. Zgodnie z artykułem 132 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, EBC:
 —
 uchwala rozporządzenia w zakresie koniecznym do wykonania zadań określonych w artykule 3.1 pierwsze tiret, w artykułach 19.1, 22 i 25.2 jak również w przypadkach przewidzianych w aktach Rady, o których mowa w artykule 41,
 —
 podejmuje decyzje niezbędne do wykonania zadań powierzonych ESBC na podstawie Traktatów i Statutu ESBC i EBC,
 —
 wydaje zalecenia i opinie.
 34.2. EBC może zadecydować o opublikowaniu swych decyzji, zaleceń i opinii.
 34.3. W granicach i na warunkach uchwalonych przez Radę zgodnie z procedurą przewidzianą w artykule 41, EBC jest upoważniony, w przypadku nieposzanowania jego rozporządzeń i decyzji, do nakładania na przedsiębiorstwa grzywien i okresowych kar pieniężnych.
 Artykuł 35
 Kontrola sądowa i związane z nią kwestie
 35.1. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej może kontrolować działania i zaniechania EBC bądź interpretować je w sprawach i na warunkach określonych Traktatami. EBC może wszczynać postępowanie w sprawach i na warunkach określonych Traktatami.
 35.2. Spory pomiędzy EBC a jego wierzycielami, dłużnikami lub innymi stronami rozstrzygają właściwe sądy krajowe, chyba że właściwość ta zostanie przyznana Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
 35.3. EBC podlega systemowi odpowiedzialności przewidzianemu w artykule 340 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Odpowiedzialność krajowych banków centralnych jest określona stosownie do ich krajowych systemów prawnych.
 35.4. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest właściwy do orzekania na mocy klauzuli arbitrażowej umieszczonej w umowie prawa publicznego lub prywatnego, zawartej przez EBC lub w jego imieniu.
 35.5. Decyzja EBC o wszczęciu postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej podejmowana jest przez Radę Prezesów.
 35.6. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest właściwy do orzekania w każdym sporze związanym z wypełnianiem przez krajowe banki centralne zobowiązań określonych w Traktatach i niniejszym Statucie. Jeżeli EBC uznaje, że krajowy bank centralny uchybił jednemu z zobowiązań, które na nim ciążą na mocy Traktatów i niniejszego Statutu, wydaje on uzasadnioną opinię w tym przedmiocie, po uprzednim umożliwieniu temu bankowi przedstawienia swych uwag. Jeśli dany krajowy bank centralny nie zastosuje się do opinii w terminie określonym przez EBC, ten ostatni może wnieść sprawę do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
 Artykuł 36
 Personel
 36.1. Rada Prezesów na wniosek Zarządu ustanawia warunki zatrudnienia personelu EBC.
 36.2. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest właściwy do orzekania w każdym sporze między EBC i jego pracownikami, w granicach i na warunkach określonych w warunkach zatrudnienia.
 Artykuł 37 (dawny artykuł 38)
 Tajemnica służbowa
 37.1. Członkowie organów decyzyjnych i personelu EBC oraz krajowych banków centralnych są obowiązani, nawet po zakończeniu pełnienia swoich obowiązków do nieudzielania informacji objętych tajemnicą służbową.
 37.2. Osoby mające dostęp do danych podlegających prawodawstwu Unii nakładającemu obowiązek zachowania tajemnicy podlegają temu prawu.
 Artykuł 38 (dawny artykuł 39)
 Sygnatariusze
 Prawne zobowiązania EBC w stosunku do osób trzecich są podejmowane przez prezesa EBC lub przez dwóch członków Zarządu, lub na podstawie podpisów dwóch członków personelu EBC, którzy zostali należycie upoważnieni przez prezesa do składania podpisów w imieniu EBC.
 Artykuł 39 (dawny artykuł 40)
 Przywileje i immunitety
 EBC korzysta na terenie Państw Członkowskich z wszelkich przywilejów i immunitetów jakie są niezbędnie do wykonywania swoich zadań, na warunkach ustanowionych w Protokole w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej.
 ROZDZIAŁ VIII
 ZMIANA STATUTU I PRAWODAWSTWO UZUPEŁNIAJĄCE
 Artykuł 40 (dawny artykuł 41)
 Uproszczona procedura zmian
 40.1. Zgodnie z artykułem 129 ustęp 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, artykuły 5.1, 5.2, 5.3, 17, 18, 19.1, 22, 23, 24, 26, 32.2, 32.3, 32.4, 32.6, 33.1 litera a) i 36 niniejszego Statutu mogą zostać zmienione przez Parlament Europejski i Radę, stanowiące zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą na zalecenie EBC i po zasięgnięciu opinii Komisji albo na wniosek Komisji i po zasięgnięciu opinii EBC.
 40.2. Artykuł 10.2 może zostać zmieniony na mocy decyzji Rady Europejskiej stanowiącej jednomyślnie na zalecenie Europejskiego Banku Centralnego i po konsultacji z Parlamentem Europejskim i Komisją albo na zalecenie Komisji po konsultacji z Parlamentem Europejskim i Europejskim Bankiem Centralnym. Zmiany te wchodzą w życie dopiero po ich zatwierdzeniu przez Państwa Członkowskie zgodnie z ich odpowiednimi wymogami konstytucyjnymi.
 40.3. Zalecenie wydane przez EBC zgodnie z niniejszym artykułem wymaga jednomyślnej decyzji Rady Prezesów.
 Artykuł 41 (dawny artykuł 42)
 Prawodawstwo uzupełniające
 Zgodnie z artykułem 129 ustęp 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej Rada na wniosek Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim oraz EBC albo na zalecenie EBC i po konsultacji z Parlamentem Europejskim oraz Komisją, uchwala przepisy, o których mowa w artykułach 4, 5.4, 19.2, 20, 28.1, 29.2, 30.4 i 34.3 niniejszego Statutu.
 ROZDZIAŁ IX
 POSTANOWIENIA PRZEJŚCIOWE ORAZ INNE POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE ESBC
 Artykuł 42 (dawny artykuł 43)
 Postanowienia ogólne
 42.1. Derogacja określona w artykule 139 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej powoduje, że następujące artykuły niniejszego Statutu nie przyznają żadnych praw ani nie nakładają żadnych zobowiązań na dane Państwa Członkowskie: 3, 6, 9.2, 12.1, 14.3, 16, 18, 19, 20, 22, 23, 26.2, 27, 30, 31, 32, 33, 34 i 49.
 42.2. Banki centralne Państw Członkowskich objętych derogacją, określoną w artykule 139 wspomnianego Traktatu, zachowują swoje uprawnienia w zakresie polityki pieniężnej zgodnie z prawem krajowym.
 42.3. Zgodnie z artykułem 139 wspomnianego Traktatu określenie „Państwa Członkowskie” rozumie się jako „Państwa Członkowskie, których walutą jest euro” w następujących artykułach niniejszego Statutu: 3, 11.2 i 19.
 42.4 Określenie „krajowe banki centralne” należy rozumieć jako „banki centralne Państw Członkowskich, których walutą jest euro” w następujących artykułach niniejszego Statutu: 9.2, 10.2, 10.3, 12.1, 16, 17, 18, 22, 23, 27, 30, 31, 32, 33.2 i 49.
 42.5. W artykułach 10.3 i 33.1 przez „akcjonariuszy” należy rozumieć „banki centralne Państw Członkowskich, których walutą jest euro”.
 42.6. W artykułach 10.3 i 30.2 przez „kapitał subskrybowany” należy rozumieć „kapitał EBC subskrybowany przez banki centralne Państw Członkowskich, których walutą jest euro”.
 Artykuł 43 (dawny artykuł 44)
 Zadania przejściowe EBC
 EBC przejmie dawne zadania Europejskiego Instytutu Walutowego, o których mowa w artykule 141 ustęp 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, które, z powodu objęcia derogacją jednego lub więcej Państw Członkowskich, muszą być nadal realizowane po wprowadzeniu euro.
 EBC pełni funkcję doradczą w przygotowaniach do zniesienia derogacji określonych artykułem 140 wspomnianego Traktatu.
 Artykuł 44 (dawny artykuł 45)
 Rada Ogólna EBC
 44.1. Z zastrzeżeniem postanowień artykułu 129 ustęp 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Rada Ogólna jest ustanowiona jako trzeci organ decyzyjny EBC.
 44.2. Rada Ogólna składa się z prezesa i wiceprezesa EBC oraz prezesów krajowych banków centralnych. Pozostali członkowie Zarządu mogą uczestniczyć w posiedzeniach Rady Ogólnej, ale bez prawa do głosowania.
 44.3. Obowiązki Rady Ogólnej wymieniono w sposób wyczerpujący w artykule 46 niniejszego Statutu.
 Artykuł 45 (dawny artykuł 46)
 Regulamin wewnętrzny Rady Ogólnej
 45.1. Radzie Ogólnej EBC przewodniczy prezes lub, w razie jego nieobecności, wiceprezes EBC.
 45.2. Przewodniczący Rady i członek Komisji mogą uczestniczyć w posiedzeniach Rady Ogólnej, ale bez prawa głosowania.
 45.3. Prezes EBC przygotowuje posiedzenia Rady Ogólnej.
 45.4. W drodze odstępstwa od artykułu 12.3, Rada Ogólna uchwala swój regulamin wewnętrzny.
 45.5. Sekretariat Rady Ogólnej jest zapewniony przez EBC.
 Artykuł 46 (dawny artykuł 47)
 Obowiązki Rady Ogólnej
 46.1. Rada Ogólna:
 —
 wykonuje zadania wymienione w artykule 43,
 —
 współdziała w wykonywaniu funkcji doradczych określonych w artykułach 4 i 25.1.
 46.2. Rada Ogólna wspiera:
 —
 gromadzenie informacji statystycznych określonych w artykule 5,
 —
 działalność sprawozdawczą EBC określoną w artykule 15,
 —
 ustanawianie zasad koniecznych dla zastosowania artykułu 26, określonych w artykule 26.4,
 —
 podejmowanie wszelkich innych środków koniecznych dla zastosowania artykułu 29, określonych w artykule 29.4,
 —
 ustanawianie warunków zatrudnienia personelu EBC przewidzianych w artykule 36.
 46.3. Rada Ogólna wspomaga wszelkie przygotowania niezbędne do nieodwołalnego ustalenia kursów walut Państw Członkowskich objętych derogacją w odniesieniu do euro, zgodnie z artykułem 140 ustęp 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
 46.4. Rada Ogólna jest informowana przez prezesa EBC o decyzjach podjętych przez Radę Prezesów.
 Artykuł 47 (dawny artykuł 48)
 Postanowienia przejściowe dotyczące kapitału EBC
 Zgodnie z artykułem 29.1 każdemu krajowemu bankowi centralnemu zostaje przyznana — zgodnie z kluczem subskrypcji — część kapitału EBC. W drodze odstępstwa od artykułu 28.3, banki centralne Państw Członkowskich objętych derogacją nie wpłacają swojego subskrybowanego kapitału, chyba że Rada Ogólna, stanowiąc większością reprezentującą przynajmniej dwie trzecie subskrybowanego kapitału EBC i przynajmniej połowę akcjonariuszy, podejmie decyzję, że musi zostać wpłacony minimalny procent jako wkład w koszty operacyjne EBC.
 Artykuł 48 (dawny artykuł 49)
 Odroczona wpłata kapitału, rezerw i zasobów EBC
 48.1. Bank centralny Państwa Członkowskiego, którego derogacja została uchylona, wpłaca swój subskrybowany udział w kapitale EBC w takim samym stopniu jak banki centralne innych Państw Członkowskich, których walutą jest euro i przekazuje do EBC rezerwy walutowe zgodnie z artykułem 30.1. Przekazywana kwota jest określona poprzez pomnożenie określonych w euro zgodnie z obowiązującymi kursami walut wartości rezerw walutowych, które zostały już przekazane do EBC zgodnie z artykułem 30.1, przez stosunek pomiędzy liczbą udziałów subskrybowanych przez dany krajowy bank centralny a liczbą udziałów uprzednio wpłaconych przez inne krajowe banki centralne.
 48.2. Oprócz wpłaty, która jest dokonywana zgodnie z artykułem 48.1, dany bank centralny uczestniczy w rezerwach EBC, zasobach równoważnych rezerwom i kwocie, która ma zostać dodana do rezerw i zasobów odpowiadających saldu rachunku zysków i strat z 31 grudnia roku poprzedzającego uchylenie derogacji. Suma, którą należy wyasygnować, zostaje ustalona poprzez pomnożenie sumy rezerw, określonej powyżej i zapisanej w zatwierdzonym bilansie EBC, przez stosunek liczby udziałów subskrybowanych przez dany bank centralny a liczbą udziałów uprzednio wpłaconych przez inne banki centralne.
 48.3. Po tym jak jedno lub więcej państw stanie się Państwami Członkowskimi, a ich krajowe banki centralne staną się częścią Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC), kapitał subskrybowany EBC oraz ograniczenie ilości rezerwowych aktywów walutowych, które mogą być przekazywane EBC zostają podwyższone automatycznie. Wzrost ustala się poprzez pomnożenie odpowiednich wartości obowiązujących w danym czasie przez stosunek, w ramach rozszerzonego klucza kapitałowego, pomiędzy ważeniem przystępujących krajowych banków centralnych a ważeniem krajowych banków centralnych już będących członkami ESBC. Ważenie każdego z krajowych banków centralnych w kluczu kapitałowym oblicza się przez analogię z artykułem 29.1 oraz zgodnie z artykułem 29.2. Okresy referencyjne, które mają być stosowane do celów danych statystycznych są identyczne z zastosowanymi do celów ostatniego dostosowywania ważenia dokonywanego co pięć lat, zgodnie z artykułem 29.3.
 Artykuł 49 (dawny artykuł 52)
 Wymiana banknotów w walucie Państw Członkowskich
 Po nieodwołalnym ustaleniu kursów walut, zgodnie z artykułem 140 ustęp 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Rada Prezesów podejmie konieczne środki w celu zapewnienia, że banknoty w walutach o nieodwołalnie ustalonym kursie walut są wymieniane przez krajowe banki centralne według wartości nominalnej.
 Artykuł 50 (dawny artykuł 53)
 Stosowanie środków przejściowych
 Artykuły 42–47 są stosowane jeśli i tak długo jak istnieją Państwa Członkowskie objęte derogacją.