type: other

text:
ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ: ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΒΣΣ
 ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΒΣΣ
 Στο ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ Εφαρμοστικός νόμος αρμοδιότητας Υπουργείων Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης σχετικά με τον ψηφισθέντα Νόμο «Έγκριση των Σχεδίων Συμβάσεων Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης μεταξύ του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (Ε.Τ.Χ.Σ.), της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Τράπεζας της Ελλάδος, του Σχεδίου του Μνημονίου Συνεννόησης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Τράπεζας της Ελλάδος και άλλες επείγουσες διατάξεις για τη μείωση του δημοσίου χρέους και τη διάσωση της εθνικής οικονομίας», και άλλες διατάξεις
 Άρθρο -----
 Α. 1. Στο τέλος της παρ. 1Α του άρθρου 31 του α.ν. 1846/1951 (Α,179), όπως προσετέθη με την παράγραφο 1 του άρθρου 35 του ν.3996/2011 (Α,170) προστίθεται εδάφιο που έχει ως εξής:
 «Οι ασφαλισμένοι του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ , καθώς και τα μέλη οικογενείας τους, όπως αυτά αναφέρονται στο άρθρο 33, για την περίοδο από 1-3-2012 έως 28-2-2013 καλύπτονται από τον ΕΟΠΥΥ για παροχές ασθένειας σε είδος, εφόσον έχουν πραγματοποιήσει τουλάχιστον πενήντα (50) ημέρες ασφάλισης, είτε το προηγούμενο ημερολογιακό έτος είτε κατά το τελευταίο δεκαπεντάμηνο, χωρίς να συνυπολογίζονται οι ημέρες που πραγματοποιήθηκαν κατά το τελευταίο ημερολογιακό τρίμηνο του δεκαπενταμήνου».
 2. Η ασφαλιστική κάλυψη των ανέργων που έχουν κάνει χρήση των διατάξεων της παρ.4 του άρθρου 5 του ν.2768/1999 (Α,273), και της παρ. 2 του άρθρου 35 του ν.3996/2011 (Α,170), παρατείνεται για ένα έτος από τη λήξη της και πάντως όχι πέραν της 31-Δεκεμβρίου 2012.
 Κατά τα λοιπά ισχύουν τα αναφερόμενα στις επιμέρους διατάξεις του ν.2768/1999 και ο ΟΑΕΔ υποχρεούται να καταβάλλει την προβλεπόμενη εισφορά στους ασφαλιστικούς οργανισμούς.
 Β. 1. Τα ασφαλιστικά ταμεία κύριας ασφάλισης αρμοδιότητας του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης καλύπτουν τις ανάγκες κατ' οίκον φροντίδας συνταξιούχων λόγω γήρατος, αναπηρίας και θανάτου φορέων κύριας ασφάλισης αρμοδιότητας του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης με την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου Προγράμματος με τίτλο «Πρόγραμμα κατ' οίκον φροντίδας Συνταξιούχων».
 2. Σκοπός του Προγράμματος είναι η κατοχύρωση συνθηκών αυτόνομης διαβίωσης των ηλικιωμένων και των αναπήρων συνταξιούχων στην κατοικία τους, ώστε να εξασφαλισθεί η παραμονή τους στο οικείο φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον, να αποφευχθεί η παραπομπή σε δομές κλειστής φροντίδας και να προληφθούν καταστάσεις κοινωνικού αποκλεισμού.
 3. Το Πρόγραμμα έχει ιδίως ως περιεχόμενο:
 α) την καταπολέμηση της εξάρτησης ηλικιωμένων και αναπήρων με την οργάνωση και συστηματική παροχή υπηρεσιών κοινωνικής εργασίας, ψυχοκοινωνικής στήριξης, νοσηλευτικής φροντίδας, φυσικοθεραπείας, εργοθεραπείας και οικιακής βοήθειας
 β) την ενημέρωση των εξυπηρετουμένων για τα δικαιώματα τους και την υποστήριξη κατά τις επαφές τους με τις αρμόδιες υπηρεσίες υγείας, κοινωνικής ασφάλισης και πρόνοιας
 γ) τη διευκόλυνση των εξυπηρετουμένων για τη συμμετοχή τους σε πολιτιστικές, ψυχαγωγικές, κοινωνικές και θρησκευτικές δραστηριότητες.
 4. α) Ωφελούμενοι του Προγράμματος είναι συγκεκριμένες κατηγορίες συνταξιούχων όλων των ταμείων κύριας ασφάλισης αρμοδιότητας Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, που χρήζουν κατ' οίκον βοήθειας, ήτοι υποστηρικτικών και νοσηλευτικών υπηρεσιών.
 β) Κριτήρια επιλογής των ωφελουμένων αποτελούν ιδίως:
 η ηλικία, το εισόδημα, η οικογενειακή κατάσταση, η κατάσταση της υγείας και η πρόσκαιρη ή μόνιμη εξάρτηση.
 γ) Με απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης εξειδικεύονται τα προαναφερθέντα κριτήρια, το περιεχόμενο υλοποίησης του Προγράμματος, η διαδικασία επιλογής των ωφελουμένων και κάθε άλλο αναγκαίο σχετικό θέμα.
 δ) Οι ωφελούμενοι του Προγράμματος δικαιούνται συμπληρωματική ασφαλιστική παροχή αυξημένης κατ' οίκον φροντίδας . Η φύση και το ύψος της παροχής, οι κατηγορίες των δικαιούχων, οι προϋποθέσεις, οι διαδικασίες χορήγησης και αναστολής καταβολής του, καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια ρυθμίζονται με απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, μετά γνώμη του Δ.Σ. εκάστου φορέα κύριας ασφάλισης.
 ε) Ωφελούμενοι του Προγράμματος μπορεί να είναι και οι δικαιούχοι της σύνταξης ανασφάλιστων υπερηλίκων του Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων (Ο.Γ.Α), οι δικαιούχοι της σύνταξης του Ναυτικού Απομαχικού Ταμείου (Ν.Α.Τ) και του Δημοσίου, καθώς και οι δικαιούχοι προνοιακών επιδομάτων αρμοδιότητας του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, εφόσον πληρούν τις προϋποθέσεις και τα κριτήρια των εδαφίων α) και β) της παρούσης παραγράφου και εφόσον στον ειδικό κωδικό προϋπολογισμού της παραγράφου 6 του παρόντος έχουν κατατεθεί προϋπολογιστικά τα αντίστοιχα ποσά από τα αρμόδια Υπουργεία.
 στ) Δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του Προγράμματος συνταξιούχοι που διαβιούν σε μονάδες κλειστής φροντίδας κάθε νομικής μορφής ή σε νοσηλευτικές μονάδες του Εθνικού Συστήματος Υγείας ή του Ιδιωτικού Τομέα.
 5. α) Συνιστάται στη Γενική Διεύθυνση Ασφαλιστικών Υπηρεσιών του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Διεύθυνση με τίτλο «Διεύθυνση κατ' οίκον Φροντίδας Συνταξιούχων», με τις ακόλουθες αρμοδιότητες:
 o Σχεδιασμός, οργάνωση και διαχείριση του Προγράμματος κατ ́ οίκον φροντίδας συνταξιούχων για λογαριασμό όλων των ασφαλιστικών ταμείων κύριας ασφάλισης αρμοδιότητας Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης
 o Διασφάλιση της βιωσιμότητας και παρακολούθηση των χρηματοδοτικών ροών του Προγράμματος
 o Παρακολούθηση της αποτελεσματικής εφαρμογής του Προγράμματος από τους φορείς που το υλοποιούν, ώστε οι δικαιούχοι των παροχών να εξασφαλίζουν ποιοτικές υπηρεσίες φροντίδας.
 β) Η Διεύθυνση κατ' οίκον Φροντίδας Συνταξιούχων αποτελείται από τα Τμήματα Ωφελουμένων, Παρόχων, Ελέγχου και Συντονισμού, τα οποία ασκούν τις ακόλουθες αρμοδιότητες:
 · Το Τμήμα Ωφελουμένων παρακολουθεί την εφαρμογή των κριτηρίων επιλογής στο πρόγραμμα των ενδιαφερομένων συνταξιούχων.
 · Το Τμήμα Παρόχων καθορίζει τις παρεχόμενες κατ' ελάχιστον υπηρεσίες σε σχέση με τον αριθμό των ωφελουμένων και το κόστος των υπηρεσιών αυτών.
 · Το Τμήμα Ελέγχου καθορίζει την ελεγκτική διαδικασία σε επίπεδο περιφερειακό, προκειμένου να διασφαλίζεται η παροχή της κατ' οίκον βοήθειας στους ωφελουμένους.
 · Το Τμήμα Συντονισμού υποστηρίζει τη συνεργασία όλων των τμημάτων, συντονίζει τις διαδικασίες χρηματοδότησης του Προγράμματος και παρακολουθεί την εφαρμογή του μέσω της εκπόνησης ετήσιων εκθέσεων που υποβάλλονται στο Διοικητή του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ.
 γ) Η Διεύθυνση κατ' οίκον Φροντίδας Συνταξιούχων και τα Τμήματα που υπάγονται σε αυτή στελεχώνονται με μετατάξεις και εσωτερικές μετακινήσεις του προσωπικού του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ.
 δ) Με απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης είναι δυνατό να ιδρύονται ή να καταργούνται τα ως άνω Τμήματα, να ανακατανέμονται οι αρμοδιότητές τους ή να καθορίζονται νέες αρμοδιότητες γι' αυτά.
 6. α) Οι παροχές για τους συνταξιούχους μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου που πληρούν τις προϋποθέσεις της υπουργικής απόφασης της περίπτωσης δ της παραγράφου 4 χρηματοδοτούνται βάσει της παραγράφου 8 του άρθρου 38 του ν. 3863/2010 (Α' 115), όπως τροποποιήθηκε με την παράγραφο 9 του άρθρου 2 του ν. 4024/2011 (Α' 226), από το Ασφαλιστικό Κεφάλαιο Αλληλεγγύης Γενεών (ΑΚΑΓΕ), το οποίο συστήθηκε με το άρθρο 149 του ν. 3655/2008 (Α' 58), καθώς και από κάθε άλλο δημόσιο και ιδιωτικό πόρο.
 β) Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης δημιουργείται στον προϋπολογισμό του ΙΚΑ – ΕΤΑΜ ειδικός κωδικός όπου μεταφέρονται από το Λογαριασμό της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων, που τηρείται στο ΑΚΑΓΕ, οι σχετικοί πόροι χρηματοδότησης του προγράμματος, οι οποίοι χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για το σκοπό αυτό, καθορίζεται η διαδικασία μεταφοράς των πόρων αυτών στο ΙΚΑ – ΕΤΑΜ και ρυθμίζεται κάθε άλλο αναγκαίο σχετικό θέμα. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών, Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και των συναρμόδιων Υπουργών καθορίζονται οι σχετικοί πόροι χρηματοδότησης του προγράμματος, όπως προβλέπονται στην υπουργική απόφαση της περίπτωσης δ της παραγράφου 4 του παρόντος, η διαδικασία μεταφοράς των πόρων αυτών στο ΙΚΑ – ΕΤΑΜ και ρυθμίζεται κάθε άλλο αναγκαίο σχετικό θέμα.
 Σε κάθε περίπτωση, απαγορεύεται η μεταφορά των πόρων αυτών σε άλλο κωδικό, η διάθεση και χρησιμοποίησή τους για άλλο σκοπό.
 γ) Από 1.9.2012 θεσμοθετείται ειδική εισφορά ασφαλισμένων σε φορείς κύριας ασφάλισης αρμοδιότητας του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης για τη χρηματοδότηση της παροχής κατ' οίκον φροντίδας των ασφαλισμένων που θα συνταξιοδοτηθούν μετά την 1.1.2015 και πληρούν τις προϋποθέσεις λήψης των σχετικών παροχών. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης ρυθμίζονται το ύψος της εισφοράς, οι κατηγορίες των υπόχρεων καταβολής, οι διαδικασίες είσπραξης, καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια.
 7. Το ΙΚΑ – ΕΤΑΜ συνάπτει ειδικές συμβάσεις με παρόχους με τις οποίες αυτοί αναλαμβάνουν, έναντι καθορισμένης αμοιβής ανά ωφελούμενο, να παρέχουν υπηρεσίες κατ' οίκον βοήθειας στους λήπτες του «επιδόματος αυξημένης κατ' οίκον φροντίδας». Οι πάροχοι αυτοί δύνανται να είναι ή να ανήκουν σε:
 α) επιχειρήσεις Δήμων των άρθρων 103 και 107 του ν. 3852/2010 (Α' 87),
 β) επιχειρήσεις Περιφερειών των άρθρων 194 και του 198 ν. 3852/2010,
 δ) νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου κερδοσκοπικού ή μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, με σκοπό κοινωνικής φροντίδας ή υγείας κατά τις καταστατικές τους διατάξεις
 στ) Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις Κοινωνικής Φροντίδας του ν. 4019/2011 (Α' 226).
 8. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης καθορίζονται οι όροι, το ύψος χρηματοδότησης ανά ωφελούμενο και κάθε άλλο αναγκαίο σχετικό θέμα για τη σύναψη και παρακολούθηση των ανωτέρω συμβάσεων.
 9. α) Στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης συνιστάται Εθνική Επιτροπή κατ' Οίκον Φροντίδας. Η Επιτροπή συγκροτείται με απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης και αποτελείται από:
 o το Γενικό Γραμματέα Κοινωνικών Ασφαλίσεων ως πρόεδρο
 o το Γενικό Γραμματέα Αλληλεγγύης του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης
 o το Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Εσωτερικών
 o έναν εκπρόσωπο της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδας που υποδεικνύεται από το Διοικητικό της Συμβούλιο
 o έναν εκπρόσωπο του Συνδέσμου Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδας που υποδεικνύεται από το Διοικητικό του Συμβούλιο
 o δύο μέλη ΔΕΠ ή ΕΠ ΑΕΙ με εξειδίκευση στους τομείς της κοινωνικής ασφάλισης και πρόνοιας που ορίζονται από τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης.
 β) Η Εθνική Επιτροπή κατ' Οίκον Φροντίδας αναλύει, παρακολουθεί και αξιολογεί τις δράσεις κατ' οίκον φροντίδας, παρέχοντας συμβουλευτική υποστήριξη στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης κατά το σχεδιασμό και την υλοποίηση του «Προγράμματος κατ' οίκον φροντίδας Συνταξιούχων» και σε άλλα Υπουργεία κατά το σχεδιασμό και την υλοποίηση συναφών παρεμβάσεων.
 γ) Με απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης ρυθμίζεται κάθε ζήτημα οργάνωσης και λειτουργίας της Επιτροπής.
 10. Το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 38 του ν. 3863/2010 (Α ́115) αντικαθίσταται ως εξής «Σκοπός του Λογαριασμού είναι η κάλυψη ελλειμμάτων των κλάδων κύριας σύνταξης Φ.Κ.Α καθώς και η χρηματοδότηση του Προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι Συνταξιούχων»».
 Γ. Στο τέλος του άρθρου 14 του νόμου 3386/2005, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει με την παράγραφο 5 του άρθρου 5 του ν. 3536/2007 (Α' 42), προστίθεται παράγραφος 8 ως εξής:
 α) Πολίτες τρίτων χωρών που κατά τη δημοσίευση της παρούσης διάταξης διαμένουν παράνομα και εργάζονται στο ελληνικό έδαφος, σε γεωργικές ή κτηνοτροφικές εργασίες, ή ως κατ' οίκον αποκλειστικοί νοσοκόμοι ή οικιακοί βοηθοί, ή καθαριστές - καθαρίστριες με σχέση εξαρτημένης εργασίας, σε έναν ή περισσότερους σταθερούς εργοδότες τουλάχιστον κατά το ένα (1) τελευταίο έτος πριν από τη έναρξη ισχύος της παρούσης, μπορούν να εμφανισθούν, εντός αποκλειστικής προθεσμίας τριών (3) μηνών από την έναρξη ισχύος της παρούσης, αυτοπροσώπως στις αρμόδιες για θέματα αλλοδαπών Αστυνομικές Αρχές, μαζί με τον εργοδότη τους προκειμένου να πραγματοποιηθεί η καταγραφή των στοιχείων τους. Εάν διαπιστωθεί ότι ο πολίτης τρίτης χώρας έχει δηλώσει ψευδή στοιχεία, απελαύνεται αμελλητί σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία.
 Η παρουσία του ενδιαφερόμενου πολίτη τρίτης χώρας στο ελληνικό έδαφος τουλάχιστον για ένα (1) έτος πριν από την ημερομηνία έναρξης της παρούσης, αποδεικνύεται από υπεύθυνη δήλωση του ν. 1599/1986 (Α' 75) που υποβάλει ο εργοδότης του και ένας ακόμα μάρτυρας, Έλληνας πολίτης. Μαζί με τις υπεύθυνες δηλώσεις μπορεί να υποβάλλονται και τυχόν άλλα επίσημα έγγραφα όπως διαβατήρια, έγγραφα δημόσιων υπηρεσιών, δημόσιων νοσηλευτικών ιδρυμάτων, Δ.Ε.Κ.Ο., μισθωτήρια συμβόλαια, αντίγραφο φορολογικής δήλωσης που αποδεικνύουν την παραμονή του πολίτη τρίτης χώρας στη χώρα κατά τον προαναφερόμενο χρόνο.
 Οι ως άνω Αρχές, μετά από την καταγραφή των στοιχείων, εκδίδουν σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 21 του ν. 3907/2011 (Α' 7) απόφαση επιστροφής. Στην απόφαση επιστροφής ορίζεται αποκλειστική προθεσμία έξι (6) μηνών για οικειοθελή αναχώρηση, που άρχεται από την ημερομηνία καταγραφής, με την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 4 του άρθρου 22 του ν. 3907/2011. Σε περίπτωση που ο πολίτης τρίτης χώρας δεν συμμορφωθεί με την υποχρέωση οικειοθελούς αναχώρησης εντός της ταχθείσας προθεσμίας, εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 23 του ν. 3907/2011.
 β) Η απόφαση επιστροφής με οικειοθελή αναχώρηση επιδίδεται στον ενδιαφερόμενο και παρέχει κατά το χρονικό διάστημα της προθεσμίας αναχώρησης προσωρινό δικαίωμα νόμιμης διαμονής στην Ελλάδα και πρόσβασης στην απασχόληση, με αμοιβή υποχρεωτικά μέσω Εργοσήμου τηρουμένων των σχετικών διατάξεων της εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας. Με τα ως άνω έγγραφα, συνοδευόμενα και από υπεύθυνη δήλωση του εργοδότη του, ο υπήκοος τρίτης χώρας υποχρεούται να απευθυνθεί στις αρμόδιες υπηρεσίες για την έκδοση προσωρινού Αριθμού Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης (Α.Μ.Κ.Α) στο όνομά του. Αντίγραφα των προαναφερόμενων εγγράφων αποστέλλονται από την αστυνομική Αρχή στην οικεία Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης της Αποκεντρωμένης Διοίκησης μέσα σε αποκλειστική προθεσμία τριάντα (30) ημερών.
 γ) Μέσα σε αποκλειστική προθεσμία τριάντα (30) ημερών από την οικειοθελή αναχώρηση του αλλοδαπού από τη χώρα, ο εργοδότης μπορεί να υποβάλει αίτημα για προσωπική μετάκληση για απασχόληση με σχέση εξαρτημένης εργασίας στην οικεία Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης της Αποκεντρωμένης Διοίκησης. Ο Γενικός Γραμματέας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης εκδίδει πράξη, με την οποία εγκρίνεται η απασχόληση του πολίτη τρίτης χώρας στο συγκεκριμένο εργοδότη. Η αρμόδια Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης της Αποκεντρωμένης Διοίκησης αποστέλλει την πράξη έγκρισης του Γενικού Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης στα οικεία Προξενεία μέσω της αρμόδιας υπηρεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών. Η αρμόδια ελληνική προξενική αρχή εκδίδει θεώρηση εισόδου με σκοπό την παροχή εξαρτημένης εργασίας, διάρκειας ενός (1) έτους. Ο ενδιαφερόμενος πολίτης τρίτης χώρας οφείλει να παρουσιαστεί στην αρμόδια προξενική αρχή και να του χορηγηθεί η σχετική θεώρηση εισόδου.
 Ο χρόνος παραμονής του πολίτη τρίτης χώρας στην ελληνική επικράτεια που παρέχεται με την ως άνω διαδικασία δεν προσμετράται για να θεμελιώσει δικαίωμα απόκτησης άδειας διαμονής. Κατά το χρόνο παραμονής του πολίτη τρίτης χώρας στην ελληνική επικράτεια που παρέχεται με την ως άνω διαδικασία δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις του Κεφαλαίου Ι' του ν. 3386/2005 (άρθρα 53 έως 60).
 δ) Εάν κατά το ως άνω χρονικό διάστημα των τριών (3) μηνών που παρέχεται για την εμφάνιση και καταγραφή στις αρμόδιες αστυνομικές αρχές, πολίτης τρίτης χώρας, ο οποίος εμπίπτει στην ως άνω κατηγορία άσκησης εξαρτημένης εργασίας, συλληφθεί για παράνομη είσοδο και παραμονή στη χώρα, εκδίδεται, σύμφωνα με τα ισχύοντα, απόφαση επιστροφής και εφόσον υποβληθεί από αυτόν σχετικό αίτημα με το οποίο δηλώνει ότι επιθυμεί την ένταξή του στην ως άνω διαδικασία, εφαρμόζεται η διαδικασία του παρόντος. Ο εργοδότης του πολίτη τρίτης χώρας, που καταγράφεται με τη διαδικασία του προηγούμενου εδαφίου, απαλλάσσεται από τις οφειλόμενες ασφαλιστικές και λοιπές εισφορές για την απασχόληση του παρανόμως διαμένοντος πολίτη τρίτης χώρας για το χρονικό διάστημα πριν από την ως άνω καταγραφή του. Δεν απαλλάσσεται από την τυχόν επιβολή κυρώσεων για την απασχόληση του παρανόμως διαμένοντος πολίτη τρίτης χώρας για το χρονικό διάστημα πριν από την καταγραφή του.
 ε) Διαδικασία μετακλήσεων, σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο, που έχει ξεκινήσει, αλλά δεν έχει ολοκληρωθεί έως 31 Δεκεμβρίου 2012, μπορεί να ολοκληρωθεί εντός του έτους 2013.
 Δ. 1. Οι Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης, αρμοδιότητας Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, καθώς και το Μετοχικό Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων (Μ.Τ.Π.Υ.), σε περίπτωση που έχουν χορηγήσει δάνεια σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 15 και 16 του ν. 3586/2007 (Α' 151) και των άρθρων 60, 61 και 62 του π.δ. 422/1981 (Α' 114) αντίστοιχα, μπορούν, με απόφαση των Διοικητικών τους Συμβουλίων, να αναστείλουν την καταβολή των δόσεων για έξι (6) ή περισσότερους μήνες, κατά τους οποίους θα καταβάλλονται μόνο οι αναλογούντες τόκοι, και στη συνέχεια να παρατείνουν το χρόνο αποπληρωμής του δανείου κατά δώδεκα (12) ή περισσότερους μήνες, σε σχέση με τον απομένοντα συμβατικό χρόνο, με αντίστοιχο επανυπολογισμό των ισόποσων μηνιαίων δόσεων. Η απόφαση του εκάστοτε Διοικητικού Συμβουλίου δεσμεύει όσους δανειολήπτες του οικείου φορέα ενταχθούν σε αυτήν κατόπιν αιτήσεώς τους.
 2. α) Μέτοχοι των Τομέων Πρόνοιας Αστυνομικών (Τ.Π.ΑΣ.) και Πρόνοιας Υπαλλήλων Αστυνομίας Πόλεων (Τ.Π.Υ.Α.Π.) του Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης και Πρόνοιας Απασχολουμένων στα Σώματα Ασφαλείας (Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α.), εξερχόμενοι του Σώματος της Ελληνικής Αστυνομίας και καθ' οιονδήποτε τρόπο αποκαθιστάμενοι διοικητικά (με νόμο, δικαστική ή διοικητική Απόφαση) και μη επανερχόμενοι στην ενεργό υπηρεσία για παροχή εργασίας, δεν δικαιούνται συμπληρωματικό εφάπαξ βοήθημα για τον εκτός υπηρεσίας διανυθέντα χρόνο, ούτε για ενδεχόμενη επελθούσα αναδρομικά βαθμολογική μεταβολή, ανεξάρτητα του δικαιώματος συμπληρωματικής συντάξεως και δεν υποχρεούνται για τον εν λόγω χρόνο ή την βαθμολογική αποκατάσταση απόδοσης υπέρ των Τομέων εισφορών. Εκκρεμείς υποθέσεις για διοικητική αποκατάσταση κρίνονται με τις διατάξεις της παραγράφου αυτής.
 γ) Η προβλεπόμενη παγία εισφορά (κράτηση) ονομασίας δοκίμου Αστυφύλακα σε Αστυφύλακα και δοκίμου Αξιωματικού σε Υπαστυνόμο Β' των μετόχων του Τ.Π.ΑΣ./Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α. παρακρατείται σε δεκαοκτώ (18) ισόποσες μηνιαίες δόσεις και αποδίδεται με μέριμνα και ευθύνη της Δ/νσης Διαχείρισης Χρηματικού του Α.Ε.Α. στον δικαιούχο Τομέα.
 δ) Η προβλεπόμενη πάγια εισφορά (κράτηση) ονομασίας δοκίμου Αξιωματικού σε Υπαστυνόμο Β' των μετόχων των Τομέων Τ.Π.Υ.Α.Π., Τ.Ε.Α.Ε.Χ. και Τ.Ε.Α.Υ.Α.Π. του Τ.Ε.Α.Π.Α.Σ.Α, παρακρατείται σε έξι (6), δέκα (10) και δέκα (10) ισόποσες μηνιαίες δόσεις αντίστοιχα και αποδίδεται με μέριμνα και ευθύνη της Δ/νσης Διαχείρισης Χρηματικού του Α.Ε.Α. στους δικαιούχους Τομείς.
 3. α. Όπου στην ισχύουσα νομοθεσία προβλέπεται υπαγωγή, κατά οποιονδήποτε τρόπο, του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων (Μ.Τ.Π.Υ.) στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Οικονομικών, νοείται, από την έναρξη ισχύος του ν. 4024/2011 (Α' 226), το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, ιδίως στις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 19 του ν. 2386/1996 (Α' 43) και στις διατάξεις του π.δ. 94/2011 (Α' 225).
 β. Η περίπτωση α της παραγράφου 1 του άρθρου 3 του ν. 4024/2011 (Α' 226) αντικαθίσταται ως εξής:
 «1. α. Από την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού, το Μετοχικό Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων (Μ.Τ.Π.Υ.) υπάγεται στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και εποπτεύεται από τη Γενική Γραμματεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων.»
 4. Οι παράγραφοι 3, 4 και 5 του άρθρου 49 του π.δ. 422/1981 (Α' 114), όπως αντικαταστάθηκε με την παράγραφο 3 του άρθρου 3 του ν. 4024/2011 (Α' 226), αντικαθίστανται ως εξής:
 «3. Ως βασικός μισθός για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου νοείται: α) έτη υπηρεσίας έως 31-10-2011, ο βασικός μισθός του μισθολογικού κλιμακίου ή βαθμού και το χρονοεπίδομα που έφερε ο υπάλληλος την 31-10-2011 και β) για τα έτη υπηρεσίας που αντιστοιχούν από 1-11-2011 και μέχρι την έξοδο ο βασικός μισθός του μισθολογικού κλιμακίου ή βαθμού και χρονοεπιδόματος που φέρει ο υπάλληλος κατά την έξοδο του από την υπηρεσία, τα οποία υπολογιζόμενα σύμφωνα με την παράγραφο 1 δίνουν ποσό α' υπομερίσματος.
 4. Ως «τυχόν άλλες αποδοχές» νοούνται τα επιδόματα, οι αποζημιώσεις και τα ποσά που συνεντέλλονται με τις συντάξιμες αποδοχές, αναλόγως των μηνών κατά τα οποία διενεργήθηκε επ' αυτών η προβλεπόμενη κράτηση από την περίπτωση α της παραγράφου 1 του άρθρο 26 του π.δ. 422/1981, όπως εκάστοτε ισχύει, υπέρ του ΜΤΠΥ και οι οποίες υπολογιζόμενες σύμφωνα με την παράγραφο 1 δίνουν ποσό β' υπομερίσματος.
 5. Το άθροισμα των ποσών των υπομερισμάτων της παραγράφου 1, όπως αναλύονται στις παραγράφους 3 και 4, αποτελεί το συνολικό ποσό του δικαιούμενου μερίσματος, σύμφωνα με τους ακόλουθους μαθηματικούς τύπους, οι οποίοι βέβαια μπορεί να αναπτυχθούν σε περισσότερους ανάλογα με τα κατά περίπτωση επιδόματα – αποζημιώσεις:
 Α.α 20% * (ΒΜ + επίδομα χρόνου υπηρεσίας έως 31-10-2011 ) * [ έτη έως 31/10/2011 /35] * Σ
 Α.β 20% * (ΒΜ + επίδομα χρόνου υπηρεσίας από 1-11-2011 ) * [ έτη υπηρεσίας από 1/11/2011 /35] * Σ
 20% * («τυχόν άλλες αποδοχές») * [μήνες /420 ] * Σ
 Μηνιαίο μέρισμα (Μ) = (α ́ υπομέρισμα + β ́ υπομέρισμα)»
 5. Στο τέλος του άρθρου 29 του ν. 4024/2011 (Α' 226) προστίθεται παράγραφος 5 ως εξής:
 «5. Επί του ποσού της υπερβάλλουσας μείωσης του δευτέρου εδαφίου της παραγράφου 2 διενεργείται υπέρ του Μ.Τ.Π.Υ. η κράτηση που προβλέπει το άρθρο 27 του π.δ. 422/1981.»
 6. Η παράγραφος 3 του άρθρου 3 του ν. 4024/2011 και η παράγραφος 2 του άρθρου 29 του ν. 4024/2011, όπως αντικαταστάθηκαν με τις παραγράφους 4 και 5 του παρόντος νόμου, ισχύουν από την 01.11.2011.
 Ε. Οι Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις δύνανται να εντάσσονται κατά την έναρξη λειτουργίας τους σε συγχρηματοδοτούμενα ευρωπαϊκά προγράμματα που υλοποιούνται από την Γενική Γραμματεία Διαχείρισης Κοινοτικών και Άλλων Πόρων, από τον ΟΑΕΔ και από άλλους συναρμόδιους Φορείς. Το ύψος της επιχορήγησης, τα κριτήρια, οι όροι, οι προϋποθέσεις η διαδικασία και τυχόν άλλα θέματα προσδιορίζονται με Κοινή Απόφαση των Υπουργών Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας και Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης
 ΣΤ. Η παράγραφος 6 του άρθρου 17 του ν. 3899/2010 (Α' 212) αντικαθίσταται ως εξής:
 «6. Με απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης καθορίζεται:
 α) το περιεχόμενο, η διαδικασία υποβολής και η προθεσμία υποβολής των δηλώσεων, αναφορών, ειδοποιήσεων, αναγγελιών και λοιπών στοιχείων, την υποβολή των οποίων ορίζει ο νόμος, προς το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης καθώς και τους εποπτευόμενους από αυτό οργανισμούς και φορείς και
 β) η επιβολή των σχετικών κυρώσεων και προστίμων καθώς και τα όργανα επιβολής αυτών.
 δ) η υποχρεωτικότητα και οι όροι της ηλεκτρονικής υποβολής των εντύπων καθώς και
 ε) κάθε άλλο θέμα που αφορά στη μεταβατική περίοδο από τη χειρόγραφη στην ηλεκτρονική υποβολή εντύπων».
 Ζ. Η περίπτωση στ ́ της παραγράφου 4 του άρθρου 5 του ν. 3232/2004 (Α' 48), όπως αντικαταστάθηκε με την παράγραφο 1 του άρθρου 37 του ν. 3996/2011 (Α' 170) αντικαθίσταται από τότε που ίσχυσε ως ακολούθως:
 «στ. Το άρθρο αυτό δεν εφαρμόζεται στις αιτήσεις συνταξιοδότησης, οι οποίες έχουν υποβληθεί μέχρι και τις 04.08.2011. Απορριπτικές αποφάσεις συνταξιοδότησης που εκδόθηκαν βάσει της παραγράφου 1 του άρθρου 37 του ν. 3996/2011 επί αιτήσεων που υποβλήθηκαν μέχρι και 04.08.2011 ανακαλούνται αυτοδίκαια και τα σχετικά αιτήματα επανακρίνονται με βάση το προγενέστερο νομοθετικό καθεστώς.»
 Η. 1. Στο τέλος της περ. β ́ της παραγράφου 8 του άρθρου 5 του ν. 3863/2010 (ΦΕΚ 115, Α ́), προστίθενται εδάφια ως εξής:
 «Για τον προσδιορισμό των ανωτέρω ασφαλιστικών εισφορών λαμβάνεται ως βάση υπολογισμού για τον κάθε ασφαλιστικό φορέα - τομέα κύριας και επικουρικής ασφάλισης καθώς και πρόνοιας, ο ασφαλιστέος μισθός ή το τεκμαρτό ημερομίσθιο της ασφαλιστικής κλάσης ή κατηγορίας, όπως θα διαμορφώνονταν κάθε φορά αν τα πρόσωπα της παραγράφου αυτής συνέχιζαν, κατά περίπτωση, να απασχολούνται ή να αυτοαπασχολούνται ή να ασκούν ελεύθερο επάγγελμα και κατά τη διάρκεια της θητείας τους. Σε περίπτωση που δεν προβλέπεται ασφαλιστέος μισθός ή τεκμαρτό ημερομίσθιο ή το ύψος αυτών υπερβαίνει τον ασφαλιστέο μισθό ή το τεκμαρτό ημερομίσθιο που αντιστοιχεί στην 28η ασφαλιστική κλάση του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, οι ανωτέρω ασφαλιστικές εισφορές υπολογίζονται επί του ασφαλιστέου μισθού ή του τεκμαρτού ημερομισθίου της κλάσης αυτής, όπως ισχύει κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης αναγνώρισης, ή προκειμένου για ασφαλισμένους από 1.1.1993 και μετά, επί των αποδοχών της παρ. 2β του άρθρου 22 του ν.2084/1992 που δεν μπορούν να υπερβαίνουν κατά μήνα το οκταπλάσιο του μέσου μηνιαίου κατά κεφαλή ΑΕΠ, αναπροσαρμοζόμενου με το εκάστοτε ποσοστό αύξησης των συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων.
 Η καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών για τον αναγνωριζόμενο χρόνο γίνεται είτε εφάπαξ εντός τριμήνου από την κοινοποίηση της απόφασης αναγνώρισης, οπότε παρέχεται έκπτωση 15%, είτε σε μηνιαίες δόσεις, ο αριθμός των οποίων ισούται με τους αναγνωριζόμενους μήνες. Η πρώτη δόση καταβάλλεται μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα της κοινοποίησης της απόφασης. Καθυστέρηση καταβολής δόσης συνεπάγεται επιβάρυνσή της με τα εκάστοτε προβλεπόμενα πρόσθετα τέλη.
 Θ. 1. Από την 1.9.2011 και εφεξής, οι μητέρες ανηλίκων- ασφαλισμένες πριν από την 1.1.1983 στα Ειδικά Ταμεία του αρ. 2 του ν. 3029/2002 (Α 160), θεμελιώνουν δικαίωμα σύνταξης λόγω γήρατος από τον ασφαλιστικό τους φορέα με τη συμπλήρωση του απαιτούμενου χρόνου ασφάλισης και του ορίου ηλικίας, όπου αυτό απαιτείται, όπως αυτά διαμορφώνονται σύμφωνα με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο. Η ανηλικότητα του παιδιού αναζητείται κατά τη συμπλήρωση του συντάξιμου χρόνου, όπως αυτός διαμορφώνεται με βάση το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο για την κατηγορία αυτών των ασφαλισμένων.
 Όσα πρόσωπα της ανωτέρω κατηγορίας έχουν υποβάλλει αίτηση παραίτησης από την υπηρεσία τους και αίτηση συνταξιοδότησης στον φορέα κύριας ασφάλισής τους μέχρι 31.8.2011, θεμελιώνουν δικαίωμα για λήψη σύνταξης σύμφωνα με τις καταστατικές και γενικές διατάξεις των ταμείων τους, εφόσον κατά το χρόνο συμπλήρωσης των 15 ετών ασφάλισης στον ασφαλιστικό τους φορέα συνέτρεχε και η ανηλικότητα του παιδιού.
 Συνταξιοδοτικές αποφάσεις που έχουν εκδοθεί μέχρι 31.8.2011 κατόπιν αιτήσεων που υπεβλήθησαν από ασφαλισμένες της ίδιας ως άνω κατηγορίας, δεν ανακαλούνται.
 2. Από την 1.9.2011 και εφεξής, γυναίκες - ασφαλισμένες πριν την 1.1.1983 στα Ειδικά Ταμεία του αρ. 2 του ν. 3029/2002, θεμελιώνουν δικαίωμα σύνταξης λόγω γήρατος από τον ασφαλιστικό τους φορέα με τη συμπλήρωση του απαιτούμενου χρόνου ασφάλισης και του ορίου ηλικίας, όπου αυτό απαιτείται, όπως αυτά διαμορφώνονται σύμφωνα με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο για την κατηγορία αυτών των ασφαλισμένων
 Όσα πρόσωπα της ανωτέρω κατηγορίας έχουν υποβάλλει αίτηση παραίτησης από την υπηρεσία τους και αίτηση συνταξιοδότησης στον φορέα κύριας ασφάλισής τους μέχρι 31.8.2011 και έχουν συμπληρώσει συντάξιμο χρόνο τουλάχιστον 21 έτη μέχρι την ημερομηνία παραίτησης, θεμελιώνουν δικαίωμα για λήψη πλήρους ή μειωμένης σύνταξης.
 Ι. Ια 1. Για το χρονικό διάστημα από 1-10-2009 έως 31-12-2012 οι αναλογούσες ασφαλιστικές εισφορές (εργοδότη και εργαζομένου), για όλους τους κλάδους κύριας ασφάλισης του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ της επικουρικής ασφάλισης του ΕΤΕΑΜ καθώς και τις ασφαλιστικές εισφορές εκείνες, που το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ εισπράττει ή συνεισπράττει υπέρ Φορέων και Κλάδων Κοινωνικής Ασφάλισης, που αφορούν σε εργαζομένους, οι οποίοι α) μεταφέρθηκαν από την εταιρεία «ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ ΑΕ (ΕΝΑΕ)» στην ανώνυμο εταιρεία «ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΡΟΧΑΙΟΥ ΥΛΙΚΟΥ (ΕΤΥΕ)» β) έχουν προβεί σε σχετική καταγγελία στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ διεκδικώντας τις ασφαλιστικές τους εισφορές για το χρονικό διάστημα από 1-10-2009 και εφεξής γ) ήταν μέχρι 30-09-2009 ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, και δ) συμπληρώνουν μέχρι 31-12-2012 τις προϋποθέσεις πλήρους ή μειωμένης συνταξιοδότησης, συνυπολογιζομένου του χρόνου ασφάλισης από 1-10-2009 μέχρι 31-12-2012, καταβάλλονται από τον ΟΑΕΔ μέσω της χρέωσης του αλληλόχρεου λογαριασμού μεταξύ ΟΑΕΔ και ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, μετά την υποβολή σχετικής αιτήσεως στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ.
 2.Ο παραπάνω χρόνος ασφάλισης θεωρείται χρόνος πραγματικής ασφάλισης, λαμβάνεται υπ ́οψιν για τη συμπλήρωση των προϋποθέσεων για συνταξιοδότηση με πλήρη ή μειωμένη σύνταξη και δεν συνυπολογίζεται για τον προσδιορισμό του εναπομείναντος αριθμού πλασματικών χρόνων της παραγράφου 18 του άρθρου 10 του ν. 3863/2010, όπως ισχύει.
 3.Καθ ́ολη τη διάρκεια ασφάλισης της παραγράφου 1 οι αναλογούσες εισφορές υπολογίζονται επί των αποδοχών που ελάμβαναν ή δικαιούνταν να λάβουν οι εργαζόμενοι της παραγράφου 1 την 1η Ιανουαρίου του έτους 2009.
 4.Ο ΟΑΕΔ υπεισέρχεται μετά την καταβολή των αναλογουσών ασφαλιστικών εισφορών σε όλα τα δικαιώματα των εργαζομένων και του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ κατά της οφειλέτριας εργοδότριας εταιρείας, δυνάμενος να διεκδικήσει ή να παρακρατήσει όλα τα ποσά που κατέβαλε.
 5.Εάν η εργοδότρια εταιρεία καταβάλλει τις αναλογούσες ασφαλιστικές εισφορές, διακόπτεται η καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών από τον ΟΑΕΔ αμελλητί, όσες δε εισφορές έχουν εν τω μεταξύ καταβληθεί από τον ΟΑΕΔ, αναζητούνται ως αχρεωστήτως καταβληθείσες.
 6.Με απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης ρυθμίζονται ειδικότερα θέματα ως προς τον τρόπο καταβολής των ασφαλιστικών εισφορών της παραγράφου 1, τη διαδικασία υποβολής της αιτήσεως στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, τα απαραίτητα δικαιολογητικά που πρέπει να προσκομισθούν το αρμόδιο όργανο που θα εξετάζει τις υποβληθείσες αιτήσεις και τις ενστάσεις σε περίπτωση απόρριψης αυτών καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή της ρύθμισης.
 Ιβ. 1.Οι οφειλόμενες συμπληρωματικές ασφαλιστικές εισφορές (εργοδότη και εργαζομένου), για όλους τους κλάδους κύριας ασφάλισης του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και της επικουρικής ασφάλισης του ΕΤΕΑΜ, που αφορούν σε πρώην εργαζομένους της εταιρείας T.V.X. Hellas Α.Ε., οι οποίοι εντάχθηκαν στο ειδικό τοπικό πρόγραμμα επανειδίκευσης, κατάρτισης και απόκτησης επαγγελματικής εμπειρίας κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 47 του ν.3220/2004 (Α ́15), χωρίς να δικαιούνται, κατά την υπαγωγή τους στο πρόγραμμα, ασφάλισης, εκτός της ασφάλισης του κλάδου υγείας, αλλά δικαιώθηκαν μεταγενεστέρως και αναδρομικά πλήρη ασφάλιση, σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 22 του ν. 3867/2010 (Α ́128), καταβάλλονται από τον ΟΑΕΔ μέσω της χρέωσης του αλληλόχρεου λογαριασμού μεταξύ ΟΑΕΔ και ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, μετά την υποβολή σχετικής αιτήσεως στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ.
 2. Με απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης ρυθμίζονται ειδικότερα θέματα ως προς τον τρόπο καταβολής των ασφαλιστικών εισφορών της παραγράφου 1, τη διαδικασία υποβολής της αιτήσεως στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, τα απαραίτητα δικαιολογητικά που πρέπει να προσκομισθούν το αρμόδιο όργανο που θα εξετάζει τις υποβληθείσες αιτήσεις και τις ενστάσεις σε περίπτωση απόρριψης αυτών καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή της ρύθμισης.
 Ιγ. 1. Στο τέλος της παραγράφου 1 του άρθρου 24 του ν. 3728/2008 (Α' 258) διαγράφεται η φράση «εντός μηνός από τη δημοσίευση του παρόντος».
 2. Η παράγραφος 3 του άρθρου 24 του ν. 3728/2008 αντικαθίσταται ως εξής:
 «3. Οι δικαιούχοι του προγράμματος συνεχίζουν να ασφαλίζονται στους οικείους ασφαλιστικούς φορείς κύριας και επικουρικής ασφάλισης και για όλους τους κλάδους, στους οποίους ασφαλίζονταν ως μισθωτοί, από το μήνα που έπεται της λύσης ή καταγγελίας της σύμβασης εργασίας τους, ανεξαρτήτως ημερομηνίας σύναψης της προβλεπόμενης στην παράγραφο 1 προγραμματικής σύμβασης. Ο παραπάνω χρόνος ασφάλισης λαμβάνεται υπόψη για τη συμπλήρωση των προϋποθέσεων για συνταξιοδότηση με πλήρη ή μειωμένη σύνταξη, καθώς και των απαιτούμενων από την παράγραφο 1 του άρθρου 10 του ν. 825/1978 (Α' 189), όπως ισχύει κάθε φορά, χρονικών προϋποθέσεων. Οι εισφορές για κύρια ασφάλιση υπολογίζονται επί της ανώτερης ασφαλιστικής κλάσης του τελευταίου τριμήνου πριν την καταγγελία ή λύση της σύμβασης, στην οποία κατατάσσονται οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα, βάσει των πράγματι καταβληθεισών αποδοχών τους. Επί της βάσης αυτής, όπως κάθε φορά ισχύει, θα εξακολουθήσει η καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών έως τη συμπλήρωση των κατά περίπτωση προϋποθέσεων συνταξιοδότησης των δικαιούχων. Οι εισφορές για επικουρική ασφάλιση υπολογίζονται επί των αυτών ποσών της κύριας ασφάλισης. Όσοι μισθωτοί ήταν ασφαλισμένοι για τουλάχιστον έξι μήνες κατά τους τελευταίους δώδεκα μήνες της εργασίας τους στον κλάδο των βαρέων και ανθυγιεινών ή των οικοδομικών του ΙΚΑ, λόγω της ειδικότητάς τους ή της φύσης της εργασίας τους, θα συνεχίσουν να ασφαλίζονται στον κλάδο αυτόν καθ' όλη τη διάρκεια του ειδικού προγράμματος. Οι εισφορές για τη συνέχιση της ασφάλισης βαρύνουν το ειδικό πρόγραμμα.
 Απαραίτητη προϋπόθεση υπαγωγής στις ρυθμίσεις των διατάξεων των παραγράφων 1 και 2 είναι να προσκομίσουν οι δικαιούχοι στο φορέα υλοποίησης: α) βεβαίωση του ασφαλιστικού τους φορέα από την οποία να προκύπτει ότι οι μέχρι τούδε ασφαλιστικές εισφορές τους έχουν ελεγχθεί και επιβεβαιωθεί προσηκόντως, β) υπεύθυνη δήλωση της παραγράφου 4 του άρθρου 8 του ν. 1599/1986 (Α' 75) όπως εκάστοτε ισχύει, με θεώρηση του γνησίου υπογραφής, στην οποία να δηλώνεται ότι δεν εκκρεμεί καταγγελία εις βάρος τους και δεν διώκονται για αδίκημα απάτης σχετικά με την καταβολή των εισφορών τους στους οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης (κύριας και επικουρικής).»
 3. Η εφαρμογή των διατάξεων της παρούσας περίπτωσης Ιγ έχει αναδρομική ισχύ από την έναρξη ισχύος του ν. 3728/2008 (Α' 258).
 ΙΑ. Για τον υπολογισμό των ποσών που προβλέπονται από τις κατωτέρω διατάξεις λαμβάνεται υπόψη το ύψος του ποσού του ημερομισθίου του ανειδικεύτου εργάτη της 31ης -12-2011:
 α) η αναγνώριση χρόνων ασφάλισης με εξαγορά των άρθρων 39-41, 56 του ν. 3996/2011 (Α' 170), του άρθρου 2 παρ. 3 του ν. 1358/1983 (Α' 64), του άρθρου 40 παρ. 2 του ν. 2084/1992 (Α' 165), του άρθρου 20 παρ. του ν. 3232/2004 (Α' 48),
 β) του άρθρου 63 του ν. 2676/1999 (Α' 1), όπως αντικαταστάθηκε με τις διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου 16 του ν.3863/2010 (Α' 115),
 γ) του άρθρου 14 του ν. 3863/2010,
 δ) του άρθρου 29 παρ. 3 του ν. 1846/1951 (Α' 179), όπως ισχύει,
 ε) των άρθρων 8 και 17 του π.δ. 419/1983 (Α' 154), όπως ισχύουν καθώς και του άρθρου 14 παρ. 5 του ν. 3232/2004 (Α' 48),
 στ) των άρθρων 8 και 17 του π.δ. 419/1980 (Α' 115), όπως ισχύουν καθώς και του άρθρου 14 παρ. 5 του ν. 3232/2004 (Α' 48),
 ζ) του άρθρου 25 του ν. 3846/2010 (Α' 65),
 η) του άρθρου 9 παρ. 1 του Κανονισμού Παροχών ΤΕΑΥΕΚ,
 θ) όπου από τις κείμενες διατάξεις των Καταστατικών των φορέων επικουρικής ασφάλισης προβλέπεται αναστολή σύνταξης λόγω απασχόλησης συνταξιούχων,
 ι) του άρθρου 7 παρ. 1 του ν.1745/1987 (Α234) και του άρθρου 9 παρ. 3 του ν. 2458/1997(Α15),
 ια) του άρθρου 11 παρ. 3 του ν. 2458/1997 και του άρθρου 13 παρ. 1 του ν. 2458/1997, όπως ισχύει.
 ΙΒ. 1. Στις Τοπικές Διοικητικές Επιτροπές των Υποκαταστημάτων του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Νομού Αττικής και των Περιφερειακών Διευθύνσεων του Ο.Α.Ε.Ε. Νομού Αττικής διορίζονται ως Πρόεδροι και μέλη υπάλληλοι που προέρχονται από τη Γενική Γραμματεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Ειδικότερα, ως Πρόεδροι διορίζονται υπάλληλοι ΠΕ ή ΤΕ ή ΔΕ κατηγορίας, Α ́ ή Β ́ ή Γ ́ βαθμού με τους αντίστοιχους αναπληρωτές τους και ως Μέλη υπάλληλοι ΠΕ ή ΤΕ ή ΔΕ κατηγορίας με πενταετή τουλάχιστον υπηρεσία στη ΓΓΚΑ με τους αντίστοιχους αναπληρωτές τους. Ειδικά για τις Τ.Δ.Ε. των λοιπών, πλην περιοχής Αθηνών και Πειραιώς, Υποκαταστημάτων ΙΚΑ-ΕΤΑΜ του Νομού Αττικής και μόνο σε περίπτωση έλλειψης ή αδυναμίας ορισμού των προσώπων του πρώτου εδαφίου, ως Πρόεδροι και μέλη διορίζονται υπάλληλοι εποπτευόμενου οργανισμού, πλην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, με τα προσόντα που περιγράφονται στο προηγούμενο εδάφιο.
 Στις Τοπικές Διοικητικές Επιτροπές των Υποκαταστημάτων του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ των υπολοίπων Νομών της χώρας διορίζονται ως Πρόεδροι μέλη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους ή συνταξιούχοι δικαστικοί λειτουργοί των τακτικών διοικητικών ή πολιτικών δικαστηρίων ή υπάλληλοι ΠΕ ή ΤΕ ή ΔΕ κατηγορίας, Α ́ ή Β ́ ή Γ ́ βαθμού του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης ή εποπτευόμενου οργανισμού, πλην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και ως μέλη υπάλληλοι του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης ή εποπτευόμενου οργανισμού, πλην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ΠΕ ή ΤΕ ή ΔΕ κατηγορίας, Α ́ ή Β ́ ή Γ ́ βαθμού, με τους αντίστοιχους αναπληρωτές τους. Η αρμοδιότητα υπόδειξης των υπαλλήλων του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης ή εποπτευόμενου οργανισμού, πλην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ανήκει στον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης.
 Στις Τοπικές Διοικητικές Επιτροπές των Περιφερειακών Διευθύνσεων του Ο.Α.Ε.Ε. των υπολοίπων Νομών της χώρας διορίζονται ως Πρόεδροι και μέλη υπάλληλοι του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης ή εποπτευόμενου οργανισμού, πλην Ο.Α.Ε.Ε. με τους αναπληρωτές τους, με τα αντίστοιχα προσόντα που περιγράφονται στο προηγούμενο εδάφιο.
 Σε όλες τις συνεδριάσεις των Τοπικών Διοικητικών Επιτροπών του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και του Ο.Α.Ε.Ε. μετέχουν ως μέλη χωρίς δικαίωμα ψήφου α) ο Προϊστάμενος Διεύθυνσης του οικείου Υποκαταστήματος του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ ή της οικείας Περιφερειακής Διεύθυνσης του Ο.Α.Ε.Ε. αντίστοιχα και β) ανάλογα με το θέμα της συνεδρίασης, ο Προϊστάμενος Τμήματος του οικείου Υποκαταστήματος του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ ή της οικείας Περιφερειακής Διεύθυνσης του Ο.Α.Ε.Ε. αντίστοιχα ή υπάλληλοι του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ ή του Ο.Α.Ε.Ε. αντίστοιχα Α ́ ή Β ́ ή Γ ́ Βαθμού, οι οποίοι διορίζονται με απόφαση του Διοικητή του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και του Ο.Α.Ε.Ε. αντίστοιχα.
 2. Στα Διοικητικά Συμβούλια των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης αρμοδιότητας της Γενικής Γραμματείας Κοινωνικών Ασφαλίσεων, στις Διοικούσες Επιτροπές του άρθρου 29 του ν. 3655/2008 (Α ́ 58) και στο Συμβούλιο Ασφάλισης Τραπέζης της Ελλάδος διορίζονται ως Κυβερνητικοί Επίτροποι και μέλη, όπου η συμμετοχή τους προβλέπεται από τις οικείες διατάξεις, υπάλληλοι που προέρχονται από τη Γ.Γ.Κ.Α. και είναι οι μεν Κυβερνητικοί Επίτροποι προϊστάμενοι Γενικής Διεύθυνσης ή Διεύθυνσης ή Τμήματος, τα δε μέλη προϊστάμενοι Διεύθυνσης ή Τμήματος ή υπάλληλοι ΠΕ ή ΤΕ κατηγορίας με πενταετή τουλάχιστον υπηρεσία στη Γ.Γ.Κ.Α. Για τον Κυβερνητικό Επίτροπο στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και του αναπληρωτή του , εξακολουθούν να ισχύουν οι διατάξεις της περίπτωσης γ ́ της παρ. 7 του άρθρου 77 του ν. 3996/2011 (Α ́ 170).
 3. Η παράγραφος 4 του άρθρου 33 του ν.702/1977, η οποία είχε καταργηθεί με το εδάφιο γ ́ της παραγράφου 2 του άρθρου 8 του ν. 1407/1984 και επαναφέρθηκε σε ισχύ με το άρθρο 8 του ν. 1649/1986 (Α ́ 149) και καταργήθηκε με την παράγραφο 2 του άρθρου 18 του ν. 3900/2010 επαναφέρεται σε ισχύ για τις υποθέσεις εκείνες των οποίων το αντικείμενο είναι άνω των 2.000 ευρώ.
 4. Η περίπτωση β ́ της παραγράφου 1 του άρθρου 3 του π.δ. 422/1981, όπως έχει αντικατασταθεί και ισχύει, αντικαθίσταται ως εξής:
 «β) Ενός υπαλλήλου της Γενικής Γραμματείας Κοινωνικών Ασφαλίσεων, προϊσταμένου Διεύθυνσης ή Τμήματος ή υπαλλήλου ΠΕ ή ΤΕ κατηγορίας με πενταετή τουλάχιστον υπηρεσία στη Γ.Γ.Κ.Α.».
 5. H περίπτωση γ ́ της παραγράφου Β3 του άρθρου 29 του ν. 3655/2008 (Α ́ 58), αντικαθίσταται ως εξής:
 «γ. Έναν (1) εκπρόσωπο των δικαστικών επιμελητών, που προτείνεται από την Ομοσπονδία Δικαστικών Επιμελητών Ελλάδος, με τον αναπληρωτή του».
 6. Η περίπτωση β ́ της παραγράφου 6 του άρθρου 10 του α.ν. 1846/1951, όπως ισχύει, αντικαθίσταται ως εξής:
 «β) Εκ δύο υπαλλήλων του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ βαθμού Α ́ ή Β ́ και ελλείψει αυτών βαθμού Γ ́, οριζομένων από το Διοικητή του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ως μελών, μετά των αναπληρωτών τους»
 7. Η υποπερίπτωση εε της περίπτωσης α της παραγράφου 7 του άρθρου 77 του ν.3996/2011 (ΦΕΚ Α ́ 170), αντικαθίσταται ως εξής:
 «εε. Έναν υπάλληλο του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ που προτείνεται από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων ΙΚΑ (ΠΟΣΕ-ΙΚΑ)»
 ΙΓ. 1. Το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 3 του άρθρου 5 του Καταστατικού της ΗΔΙΚΑ ΑΕ, το οποίο περιέχεται στο Άρθρο Πέμπτο του ν. 3607/2007 (Α' 245) αντικαθίσταται ως ακολούθως:
 «3. Η Εταιρεία συνάπτει σύμβαση, με τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης και με το Μετοχικό Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων (Μ.Τ.Π.Υ.) για τις παρεχόμενες προς αυτούς υπηρεσίες, με απευθείας ανάθεση, χωρίς δημοσίευση προκήρυξης διαγωνισμού.»
 2. Όλες οι συμβάσεις παροχής υπηρεσιών που έχουν συναφθεί μέχρι τη δημοσίευση του παρόντος νόμου μεταξύ της Η.ΔΙ.Κ.Α. Α.Ε. και των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης ή του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων (Μ.Τ.Π.Υ), οι τυχόν παρατάσεις αυτών καθώς και όλες οι κατά το χρονικό αυτό διάστημα διενεργηθείσες πράξεις και δαπάνες θεωρούνται νόμιμες και παράγουν όλες τις έννομες συνέπειες.
 3. Η παράγραφος 2 του άρθρου 13 του Καταστατικού της ΗΔΙΚΑ ΑΕ, το οποίο περιέχεται στο Άρθρο Πέμπτο του ν. 3607/2007, αντικαθίσταται ως ακολούθως:
 «2. Στις αρμοδιότητες του Δ.Σ. της Εταιρείας περιλαμβάνονται και τα ακόλουθα: α) Η έγκριση προμηθειών, αγαθών και υπηρεσιών για ποσά για τα οποία απαιτείται η διενέργεια τακτικού διαγωνισμού όπως εκάστοτε ισχύουν από τις διατάξεις περί προμηθειών του Δημοσίου. β) Η υποβολή πρότασης στον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης για έγκριση των όρων, του χρόνου και των προϋποθέσεων εκτέλεσης των εργασιών, του ύψους και του τρόπου της αμοιβής και κάθε άλλου αναγκαίου σχετικού θέματος για την παροχή των υπηρεσιών της Εταιρείας στους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης, κατόπιν απευθείας ανάθεσης.»
 4. Η παράγραφος 1 του άρθρου 11 του Καταστατικού της ΗΔΙΚΑ ΑΕ, το οποίο περιέχεται στο Άρθρο Πέμπτο του ν. 3607/2007, όπως τροποποιήθηκε με το πρώτο εδάφιο της περίπτωσης στ της παραγράφου 12 του άρθρου 2 του ν. 4024/2011 (Α' 226), αντικαθίσταται ως εξής:
 «1. Το Διοικητικό Συμβούλιο αποτελείται από επτά (7) μέλη ως ακολούθως: τον Πρόεδρο, τον Διευθύνοντα Σύμβουλο, έναν (1) εκπρόσωπο του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, έναν (1) εκπρόσωπο του Ε.Ο.Π.Υ.Υ, έναν (1) ειδικό επιστήμονα, έναν (1) εκπρόσωπο του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και έναν (1) εκπρόσωπο των εργαζομένων .»
 ΙΔ. Με απόφασή του ο Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης μπορεί να συστήνει και να συγκροτεί στην Ειδική Υπηρεσία Διαχείρισης του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού» της Γενικής Γραμματείας Διαχείρισης Κοινοτικών και Άλλων Πόρων του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης πενταμελή Ειδική Ελεγκτική Επιτροπή (Ε.Ε.Ε.) από πρόσωπα εγνωσμένου κύρους και εμπειρίας. Ως κύριο έργο της ορίζεται ο προληπτικός έλεγχος των πράξεων Αξιολόγησης και επιλογής Δικαιούχων στο πλαίσιο του έργου «Δημιουργία Θέσεων Απασχόλησης σε Τοπικό Επίπεδο μέσω Προγραμμάτων Κοινωφελούς Χαρακτήρα», προκειμένου να συμβάλλει στην διασφάλιση της διαφάνειας και αντικειμενικότητας των διαδικασιών αξιολόγησης των προγραμμάτων κοινωφελούς εργασίας, τα οποία στοχεύουν στην ενίσχυση της εργασίας και της κοινωνικής συνοχής και τη μείωση της ανεργίας. Με την ίδια απόφαση εξειδικεύεται το έργο της Επιτροπής αυτής, καθορίζονται οι αρμοδιότητές της και η διάρκεια της θητείας της, ορίζονται τα μέλη της, τίθενται οι προϋποθέσεις και οι όροι λειτουργίας της και ρυθμίζεται κάθε άλλο σχετικό θέμα. Η αποζημίωση των μελών της ανέρχεται στα διακόσια πενήντα ευρώ ανά συνεδρίαση, με ανώτατο όριο συνεδριάσεων τις οκτώ ανά μήνα.
 ΙΕ. 1. Η παράγραφος 1 του άρθρου 3 του ν. 4019/2011 (ΦΕΚ216) αντικαθίσταται ως εξής:
 «1. Η σχέση μεταξύ μελών της Κοιν.Σ.Επ, η διοίκηση, η λειτουργία της, καθώς και η λύση της διέπονται από το ν. 1667/1986 (Α' 196), εκτός αν ορίζεται διαφορετικά στο νόμο αυτόν. Δεν εφαρμόζονται το άρθρο 1, οι παράγραφοι 2, 7 και 8 του άρθρου 2, οι παράγραφοι 4 και 6 του άρθρου 3, οι παράγραφοι 1 και 4 του άρθρου 4, η παράγραφος 2 του άρθρου 5, το δεύτερο και τρίτο εδάφιο της παρ. 5 του άρθρου 7, το άρθρο 8, το τελευταίο εδάφιο της παρ. 3 και η παράγραφος 4 του άρθρου 9, το άρθρο 13 και το άρθρο 14 του ν. 1667/1986. Όπου στο ν. 1667/1986 αναφέρεται καταχώριση στο «Μητρώο Συνεταιρισμών του ειρηνοδικείου» ή «στο μητρώο της παρ. 3 του άρθρου 1», νοείται το Μητρώο της περίπτωσης α' της παραγράφου 1 του άρθρου 14 του παρόντος.»
 2. Η παράγραφος 2 του άρθρου 3 του ν. 4019/2011 (ΦΕΚ216) αντικαθίσταται ως εξής
 « 2. α) Για τη σύσταση της Κοιν.Σ.Επ. απαιτείται η σύνταξη καταστατικού και η εγγραφή της στο Μητρώο Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας της περίπτωσης α' της παραγράφου 1 του άρθρου 14 σύμφωνα με τις διατάξεις των παρ. 3 και 4 του άρθρου 2. Από την εγγραφή, η οποία περιλαμβάνει και την καταχώριση του καταστατικού στο Μητρώο, η Κοιν.Σ.Επ. αποκτά νομική προσωπικότητα και εμπορική ιδιότητα. Το καταστατικό πρέπει να υπογράφεται από επτά τουλάχιστον πρόσωπα, αν πρόκειται για Κοιν.Σ.Επ. Ένταξης, και από πέντε τουλάχιστον πρόσωπα αν πρόκειται για Κοιν.Σ.Επ. Κοινωνικής Φροντίδας ή Συλλογικού Σκοπού.
 β) Το καταστατικό της Κοιν.Σ.Επ. πρέπει να περιέχει τις απολύτως αναγκαίες σύμφωνα με τον παρόντα νόμο διατάξεις καθώς και τα ακόλουθα:
 αα) Την επωνυμία, την έδρα και το σκοπό της Κοιν.Σ.Επ. Ως έδρα της Κοιν.Σ.Επ ορίζεται δήμος. Η επωνυμία της Κοιν.Σ.Επ ορίζεται από το σκοπό της, το είδος της Κοιν.Σ.Επ και την έκταση της ευθύνης των μελών της. Ονόματα μελών ή τρίτων δεν περιλαμβάνονται στην επωνυμία της Κοιν.Σ.Επ.
 ββ) Τα πλήρη στοιχεία ταυτότητας ή την επωνυμία και τη διεύθυνση των ιδρυτικών μελών.
 δδ) Την έκταση της ευθύνης των μελών όπως ορίζεται στην παράγραφο 8.
 στστ) Τον ορισμό προσωρινής διοικητικής επιτροπής που θα μεριμνήσει
 για την έγκρισή του και τη σύγκληση της πρώτης γενικής συνέλευσης για
 ανάδειξη των οργάνων διοίκησης της Κοιν.Σ.Επ.
 Κατά τα λοιπά το καταστατικό της Κοιν.Σ.Επ. μπορεί να παραπέμπει στις διατάξεις των οικείων νόμων.
 γ) Για τη σύσταση της Κοιν.Σ.Επ. μπορεί να γίνει χρήση πρότυπου καταστατικού, το οποίο συμπληρώνεται από τους ιδρυτές της Κοιν.Σ.Επ. και περιλαμβάνει τα στοιχεία της περ. β). Το περιεχόμενο του πρότυπου καταστατικού ορίζεται ειδικότερα με την απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης της παραγράφου 5 του άρθρου 17.
 Ενδεικτικό πρότυπο καταστατικό διατίθεται σε ηλεκτρονική μορφή από το διαδικτυακό τόπο του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης.
 3. Το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 5 του άρθρου 17 του ν. 4019/2011 (ΦΕΚ216) αντικαθίσταται ως εξής
 «5. Με απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής ασφάλισης, που εκδίδεται ύστερα από εισήγηση της Υπηρεσίας του άρθρου 15, ρυθμίζονται ειδικότερα θέματα τήρησης και λειτουργίας του Γενικού Μητρώου Κοινωνικής Οικονομίας, κάθε λεπτομέρεια σχετική με τη λειτουργία του, τεχνική ή μη, οι αρμοδιότητες του Τμήματος Κοινωνικής Οικονομίας του άρθρου 14, οι προδιαγραφές και τα κριτήρια πιστοποίησης των νομικών προσώπων που εγγράφονται στα επιμέρους Μητρώα, οι προϋποθέσεις και τα δικαιολογητικά που απαιτούνται για την εγγραφή τους σε αυτά, οι προϋποθέσεις για τη διαγραφή τους, η μορφή και το περιεχόμενο του προτυποποιημένου καταστατικού της περίπτωσης β' της παραγράφου 2 του άρθρου 3, οι διαδικασίες ελέγχου και κυρώσεων, καθώς και κάθε άλλο σχετικό θέμα.»
 4. Ο τίτλος του άρθρου 17 αντικαθίσταται ως εξής:
 «Εξουσιοδοτικές και μεταβατικές διατάξεις»
 5. Στο τέλος του άρθρου 17 προστίθεται νέα παράγραφος ως εξής:
 «8. Μέχρι την έναρξη λειτουργίας του ηλεκτρονικού Μητρώου, οι απαιτούμενες διαδικασίες για την εγγραφή και πιστοποίηση των Κοιν.Σ.Επ., των Κοι.Σ.Π.Ε. και των άλλων φορέων Κοινωνικής Οικονομίας σε αυτό δύνανται να διενεργούνται και χειρόγραφα από το Τμήμα Μητρώου Κοινωνικής Οικονομίας.»
 ΙΣΤ. 1. Στο τέλος της περίπτωσης Α της παραγράφου 1 του άρθρου 2 του ν. 2643/1998 (Α ́ 220), όπως αντικαταστάθηκε από την περίπτωση β της παραγράφου 4 του άρθρου 1 του ν. 3454/2006 (Α ́ 75), προστίθεται εδάφιο ως εξής:
 «Από τον αριθμό των προσώπων που προκύπτει ότι υποχρεούται να προσλάβει η επιχείρηση ή εκμετάλλευση με βάση τα ανωτέρω επί μέρους ποσοστά, αφαιρούνται κατά κατηγορία προστασίας τα πρόσωπα που συγκεντρώνουν τις προϋποθέσεις υπαγωγής στον παρόντα νόμο και έχουν προσληφθεί οικειοθελώς από την επιχείρηση ή εκμετάλλευση. Οι οικειοθελείς προσλήψεις της επιχείρησης ή εκμετάλλευσης που λογίζονται ως υποχρεωτικές προσλήψεις σε αυτή, έως τον αριθμό με τον οποίο συμπληρώνονται τα ανωτέρω ποσοστά υποχρεωτικών προσλήψεων, διέπονται από τις διατάξεις του παρόντος νόμου από την ημερομηνία τοποθέτησης. Με απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης ρυθμίζονται όλες οι αναγκαίες λεπτομέρειες για την εφαρμογή του εδαφίου αυτού.»
 2. Η παράγραφος 2 του άρθρου 2 του ν. 2643/1998 (Α ́220) όπως αντικαταστάθηκε από την παράγραφο 2 του άρθρου 64 του ν. 3996/2011 (Α ́170) αντικαθίσταται ως ακολούθως:
 «2. Για τον υπολογισμό των ποσοστών της προηγούμενης παραγράφου, στο προσωπικό της υπόχρεης επιχείρησης, εκμετάλλευσης ή φορέα συνυπολογίζονται: α) Οι υπάλληλοι και οι εργατοτεχνίτες που υπηρετούν σε αυτήν, ανεξάρτητα από τον τύπο και τη μορφή της σύμβασής τους. Δεν συνυπολογίζονται εκείνοι που προσλαμβάνονται για σύντομο χρονικό διάστημα. β) Τα πρόσωπα που τοποθετήθηκαν αναγκαστικά σε κάθε υπόχρεη επιχείρηση με το ν. 1648/1986 (ΦΕΚ 147 Α') ή με οποιαδήποτε προηγούμενη προστατευτική διάταξη, ή με τις διατάξεις του παρόντος νόμου. Δεν συνυπολογίζονται τοποθετήσεις προσώπων που υπάγονται στον παρόντα νόμο, εφόσον γίνονται οικειοθελώς από την επιχείρηση. Τυχόν κλάσμα που προκύπτει κατά τον υπολογισμό του αριθμού αυτών που προσλαμβάνονται, αν υπερβαίνει τη μισή μονάδα, υπολογίζεται ως ακέραιη μονάδα.»
 Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
 ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΟΒΕΡΔΟΣ


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 22.4.2010
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 L 101/9
 ROZHODNUTIE SPOLOČNÉHO VÝBORU EHP
 č. 3/2010
 z 29. januára 2010,
 ktorým sa mení a dopĺňa príloha I (Veterinárne a fytosanitárne záležitosti) k Dohode o EHP
 SPOLOČNÝ VÝBOR EHP,
 so zreteľom na Dohodu o Európskom hospodárskom priestore zmenenú a doplnenú protokolom, ktorým sa upravuje Dohoda o Európskom hospodárskom priestore, ďalej len „dohoda“, a najmä na jej článok 98,
 keďže:
 (1)
 Príloha I k dohode bola zmenená a doplnená rozhodnutím Spoločného výboru EHP č. 123/2009 zo 4. decembra 2009 (1).
 (2)
 Smernica Komisie 2009/74/ES z 26. júna 2009, ktorou sa menia a dopĺňajú smernice Rady 66/401/EHS, 66/402/EHS, 2002/55/ES a 2002/57/ES, pokiaľ ide o botanické názvy rastlín, vedecké názvy iných organizmov a určité prílohy k smerniciam 66/401/EHS, 66/402/EHS a 2002/57/ES vzhľadom na vývoj vedeckých a technických poznatkov (2), sa má začleniť do dohody.
 (3)
 Toto rozhodnutie sa neuplatňuje na Lichtenštajnsko,
 ROZHODOL TAKTO:
 Článok 1
 Do bodu 2 (smernica Rady 66/401/EHS), bodu 3 (smernica Rady 66/402/EHS), bodu 12 (smernica Rady 2002/55/ES) a bodu 13 (smernica Rady 2002/57/ES) v časti 1 kapitoly III prílohy I k dohode sa dopĺňa táto zarážka:
 „—
 32009 L 0074: smernica Komisie 2009/74/ES z 26. júna 2009 (Ú. v. EÚ L 166, 27.6.2009, s. 40).“
 Článok 2
 Znenie smernice 2009/74/ES v islandskom a nórskom jazyku, ktoré sa uverejní v dodatku EHP k Úradnému vestníku Európskej únie, je autentické.
 Článok 3
 Toto rozhodnutie nadobúda účinnosť 30. januára 2010 pod podmienkou, že Spoločnému výboru EHP boli doručené všetky oznámenia podľa článku 103 ods. 1 dohody (3).
 Článok 4
 Toto rozhodnutie sa uverejní v oddiele EHP Úradného vestníka Európskej únie a v dodatku EHP k Úradnému vestníku Európskej únie.
 V Bruseli 29. januára 2010
 Za Spoločný výbor EHP
 predseda
 Alan SEATTER
 (1) Ú. v. EÚ L 62, 11.3.2010, s. 7.
 (2) Ú. v. EÚ L 166, 27.6.2009, s. 40.
 (3) Ústavné požiadavky neboli oznámené.


type: wikipedia

text:
Abu Abdullah Muhammad Ibn Abdullah Al Lawati Al Tanji Ibn Battuta (24. veljače 1304. do 1368. do 1377., godina smrti nepouzdana), istaknuti arapski (marokanski) Berber, putnik i istraživač
 Rodio se u berberskoj obitelji u Tangeru, Maroko 703. godine po islamskom kalendaru tijekom vladavine Merinidskog Sultanata. Bio je sunitski učenjak i pravnik iz malikijskog medheba (škola Fiqha ili sunitskog zakona), te povremeno kadija ili sudac. Najpoznatiji je ipak kao dalekosežan putnik i istraživač čiji iskaz dokumentira putovanja i sporedne izlete tijekom razdoblja od gotovo trideset godina koji pokrivaju oko 120,000 km. Putovanja su pokrila gotovo čitav poznati islamski svijet, a proširivala su se i na današnju Indiju, Maldive, Šri Lanku, Jugoistočnu Aziju i Kinu, udaljenost kojom je lako nadmašio svoga prethodnika, bliskog suvremenika i putnika Marka Pola.
 Njegovo se ime može pronaći i kao ibn Batuta, ibn Batuda ili ibn Battutah. Poznat je također po nazivu Šams ad-Din, tj. tituli ili riječi poštovanja koja se svojedobno davala imenima učenjaka posebice na islamskom Istoku, a značila je "Sunce religije". Njegov je puni naslov i ime glasio Šams ad-Din Abu Abdulah Muhamed ibn Abdulah ibn Muhamed ibn Ibrahim Ibn Battuta al-Lawati al-Tanji.
 Nekoliko godina nakon povratka Ibn Battuta je na nagovor sultana od Maroka, Abu Inana Farisa, izdiktirao iskaz svojih putovanja učenjaku Ibn Juzaiju, kojega je upoznao u Granadi. Taj iskaz, kojega je zapisao Ibn Juzai i protkao vlastitim komentarima, primarni je izvor informacija Battutinih doživljaja. Naslov tog prvotnog rukopisa može se prevesti kao Dar onima koji promišljaju o čudesima gradova i divotama putovanja, ali se često naziva Rihla ili "Putovanja". Bez obzira na očitu fikciju u mjestima, Rihla ipak pruža potpun iskaz postojanja nekih dijelova svijeta u 14. stoljeću.
 Gotovo sve što se zna o Ibn Battutinu životu dolazi iz jednog izvora – Ibn Battute samog (preko Ibn Juzaija). Stvari u mjestima za koje tvrdi da ih je vidio ili učinio vjerojatno su fantastična, dok se u mnogim drugima ne može nikako saznati da li izvještava ili prepričava.
 Hadž (sa zaobilascima)
 Ibn Battuta se rodio u Tangeru, Maroko između 1304. i 1307. godine. U dobi od (približno) dvadeset godina krenuo je na hadž – hodočašće u Meku. Kada je završio s njime nastavio je putovati, pa je na kraju napravio put dug 120,000 km uzduž i poprijeko muslimanskog svijeta te izvan njega (oko 44 modernih zemalja). Battuta je započeo svoja putovanja 1325. godine.
 Na svoje putovanje do Meke krenuo je kopnom, slijedivši prilično blizu sjevernoafričku obalu Magreba sve dok nije stigao u Kairo. Ondje se našao unutar mamelučkog teritorija, koji je bio poprilično siguran, te se ukrcao na prvi od svojih zaobilazaka. Postojala su tri uobičajeno korištena pravca do Meke, a Ibn Battuta je odabrao upravo najmanje korišteni: putovanje uzvodno Nilom, a onda kopnom istočno do crvenomorske luke 'Aydhad. Ipak prilikom približavanja tom gradu bio je prisiljen vratiti se natrag zbog mjesne pobune.
 Vrativši se u Kairo, poduzeo je drugo sporedno putovanje. Ovog puta krenuo je u Damask (tada također pod kontrolom Mameluka) gdje je susreo svetog čovjeka tijekom svog prvog putovanja koji je prorekao da će Ibn Battuta stići u Meku tek nakon putovanja kroz Siriju. Dodatna prednost tom sporednom putovanju bila su druga sveta mjesta smještena duž pravca kojim je išao – primjerice, Hebron, Jeruzalem i Betlehem – dok su mamelučke vlasti pružile posebnu podršku u očuvanju sigurnosti putovanja za hodočasnike.
 Nakon što je proveo Ramazan u Damasku, Ibn Battuta se pridružio karavani koja je putovala 1300 kilometara od Damaska do Medine, Muhamedova grobnog mjesta. Nakon četiri dana otputovao je u Meku. Ondje je kao muslimanski hodočasnik dovršio uobičajene rituale. Nakon što je stekao položaj hadžije, okrenuo se povratku kući. Dobro promislivši, odlučio je umjesto toga nastaviti putovanje. Sljedeće odredište bio mu je Ilkanat u današnjem Iraku i Iranu.
 Iran i Put svile
 Još jednom se priključio karavani s kojom je prešao granicu u Mezopotamiju i posjetio Nadžaf, grobno mjesto četvrtog kalifa Alija. Od tamo je otputovao u Basru, zatim u Isfahan, koji je samo nekoliko desetljeća bio udaljen od Timurova skoroga razaranja. Sljedeći su bili Širaz i Bagdad, koji se nalazio u lošem stanju nakon što ga je opustošio Hulagu-kan.
 Ondje je susreo Abu Saida, posljednjeg vladara ujedinjenog Ilkanata. Nakon što je neko vrijeme Ibn Battuta putovao kraljevskom karavanom, odlučio je krenuti na sjever prema Tabrizu smještenome na Putu svile. To je bio prvi veći grad u regiji koji je otvorio svoja vrata Mongolima, a koji je postao važno trgovinsko središte nakon uništenja većine svojih obližnjih suparnika.
 Drugi Hadž i Istočna Afrika
 Nakon ovog putovanja Ibn Battuta se vratio u Meku na svoj drugi hadž. Ondje je ostao živjeti godinu dana prije nego što se upustio na drugo veliko putovanje. Ukrcavši se na brod, krenuo je niz Crveno more i istočnoafričku obalu. Njegovo prvo veće zaustavljanje bio je Aden, gdje je namjeravao stvoriti bogatstvo kao trgovac dobrima koji su otjecali na Arapski poluotok iz Indijskog oceana. Prije nego što je to napravio, odlučio je napraviti svoju posljednju avanturu. Priključio se brodskoj posadi na putu niz obalu Afrike.
 Provevši oko tjedan dana u svakome od svojih odredišta, posjetio je među ostalima Etiopiju, Mogadišu, Mombasu, Zanzibar i Kilwu. Promjenom monsuna, on i brod na kojem se nalazio vratili su se u južnu Arabiju. Završivši svoju posljednju avanturu prije konačnog smirenja, odmah je odlučio otići posjetiti Oman i Hormuški tjesnac. Kada je to učinio otputovao je opet u Meku.
 Turska i Indija
 Provevši ondje još jednu godinu, odlučio je potražiti zaposlenje s muslimanskim sultanom od Delhija. Pošto je trebao vodiča i prevoditelja ako je nakanio ondje otputovati, otišao je u Anatoliju, koja je onda bila pod kontrolom Turaka Seldžuka, kako bi se pridružio jednoj od karavana koje su išle od tamo do Indije. Iz Damaska je krenuo genoveškim brodom na putovanje do Alanyje smještene na južnoj obali današnje Turske. Od tamo je kopnom putovao do Konyje i onda do Sinope na crnomorskoj obali.
 Prešavši Crno more Ibn Battuta je pristao u Kaffi (sada Feodosija) na Krimu, te je ušao u zemlje Zlatne Horde. Ondje je kupio teretna kola i neočekivano se pridružio karavani Ozbega, kana Zlatne Horde, na putovanju sve do Astrahana na rijeci Volgi.
 Pri dolasku u Astrahan Kan je odlučio dopustiti jednoj od svojih trudnih žena da ode roditi u svoj rodni grad – Konstantinopol. Možda nije iznenađujuće za čitatelja da je Ibn Battuta ispričao svoj put u toj ekspediciji, koja mu je bila prva izvan granica islamskog svijeta.
 Došavši ondje pri kraju 1332. godine, susreo je cara Andronika III te vidio velebnu Aju Sofiju. Nakon mjesec dana boravka u gradu, krenuo je istim putem natrag do Astrahana, gdje je onda nastavio mimo Kaspijskog i Aralskog jezera do Buhare i Samarkanda. Od tamo je otputovao u Afganistan, gdje je koristio planinske prolaze da prijeđe u Indiju.
 Sultanat od Delhija bio je relativno nov dodatak Dar al-Islamu, a sultan Muhamed Tuglak donio je odluku da se dovede što je moguće više muslimanskih učenjaka i ostalih službenika radi konsolidacije svoje vlasti. Na temelju Battutinih godina studiranja za vrijeme boravka u Meki, sultan ga je zaposlio kao kadiju ("sudac").
 Tuglak je bio ekscentričan čak i po standardima svojega vremena, pa je Ibn Battuta promijenio mišljenje između življenja visokim životom povjerljivog podanika i bivanja pod sumnjom zbog različitih razloga. Naposljetku je odlučio otići pod izgovorom odlaska na još jedan hadž, ali mu je sultan ponudio alternativu da bude veleposlanik u Kini. Budući da mu je dana mogućnost i da otiđe od sultana i da posjeti nove zemlje, Ibn Battuta ju je prihvatio.
 Jugoistočna Azija i Kina
 Na putu prema obali njega i njegovo društvo su napali hinduski pobunjenici. Budući da je bio odvojen od drugih, opljačkali su ga i zamalo je izgubio život. Usprkos svemu, uspio je sustići svoju grupu u dva dana, te je nastavio putovanje u Cambay. Od tamo je otplovio za Kalkutu. Dok je Ibn Battuta posjetio džamiju na obali, nastala je oluja i dva su se broda iz njegove ekspedicije potopila. Treći je tada otplovio bez njega, a završio je tako da ga je nekoliko mjeseci kasnije osvojio lokalni kralj na Sumatri.
 U strahu od povratka u Delhi zbog neuspjeha, ostao je neko vrijeme na jugu pod zaštitom Jamala al-Dina, ali kada je taj uglednik zbačen postalo je neophodno za Ibn Battutu da u potpunosti napusti Indiju. Odlučio je nastaviti prema Kini, sa zaobilaskom blizu početka putovanja na Maldive.
 Na Maldivima je proveo devet mjeseci, mnogo više nego što je namjeravao. Njegove su vještine kao kadija bile visoko poželjne na nerazvijenim otocima te je bio polupodmićen, poluotet radi ostanka ondje. Imenovan je vrhovnim sucem te se vjenčao u kraljevsku obitelj. Time je postao upleten u lokalnu politiku, a završio je odlaskom nakon iskorištavanja svoje dobrodošlice nametanjem strogih presuda u laissez-faire otočnom kraljevstvu. Od tamo je nastavio prema Cejlonu kako bi ondje posjetio Adamov vrh.
 Isplovivši s Cejlona njegov je brod zamalo potonuo u oluji, dok je brod koji ga je spasio napadnut od gusara. Nakon što ga je more izbacilo na obalu, Ibn Battuta se još jednom uputio natrag u Kalkutu, od kuda je opet isplovio na Maldive prije nego što se ukrcao na kinesku džunku i pokušao još jednom stići do Kine.
 Ovoga puta je uspio, doprijevši u brzom nizu do Chittagonga, Sumatre, Vijetnama i napokon do Quanzhoua u provinciji Fujian, Kina. Od tamo je krenuo na sjever do Hangzhoua, nedaleko od današnjeg Šangaja. Također je tvrdio da je putovao čak dalje na sjever kroz Veliki kanal do Beijinga, ali vjeruje se da je to jedna od njegovih priča, a ne stvaran događaj.
 Povratak kući i Crna smrt
 Nakon povratka u Quanzhou Ibn Battuta se odlučio vratiti kući – iako je mali problem bio gdje se točno "kuća" nalazila. Vrativši se još jednom u Kalkutu, duboko je promislio da li će se predati na milost Muhameda Tuglaka. Nakon što je o tome bolje razmislio, odlučio je nastaviti još jednom do Meke. Vratio se preko Hormuza i Ilkanata te je uvidio da se država rasplinula u građanskome ratu, pošto je Abu Sa'id umro još tijekom njegova prethodnog puta ondje.
 Kada se vratio u Damask s namjerom da ponovo krene istim putem kojim je išao na prvi hadž, saznao je da mu je otac umro. Smrt je bila tema i iduće godine, pošto se Crna smrt već bila pojavila, a Ibn Battuta je bio na njezinu dohvatu kako se širila kroz Siriju, Palestinu i Arabiju. Nakon dolaska u Meku odlučio se vratiti u Maroko gotovo četvrt stoljeća nakon što ga je napustio. Tijekom putovanja napravio je posljednji zaobilazak na Sardiniju, nakon čega se vratio u Tanger gdje je otkrio da mu je majka također umrla nekoliko mjeseci ranije.
 Andaluzija i Sjeverna Afrika
 Nakon boravka u Tangeru svega nekoliko dana Ibn Battuta je krenuo na put u al-Andalus – muslimansku Španjolsku. Kastiljski kralj Alfonso XI. prijetio je osvajanjem Gibraltara, pa se Ibn Battuta odlučio pridružiti grupi Muslimana koji su napustili Tanger radi obrane luke. Kada je stigao u Gibraltar saznao je da je Crna smrt ubila Alfonsa, pa je prijetnja iščeznula. Stoga je Ibn Battuta umjesto toga odlučio napraviti posjet radi užitka. Putovao je kroz Valenciju, a završio u Granadi.
 Čim je napustio Španjolsku odlučio je proputovati jedini dio muslimanskog svijeta kojega nikada nije istražio: Maroko. Na svome povratku kući zaustavio se na trenutak u Marakešu, koji je nakon nedavne epidemije kuge i prijenosa glavnoga grada u Fes gotovo nalikovao gradu duhova.
 Još jednom se vratio u Tanger i još je jednom nastavio dalje. Dvije godine prije njegova prvog posjeta Kairu malijski kralj Mansa Musa prošao je kroz isti grad na svom vlastitom hadžu uzrokovavši senzaciju sa svojim rasipnim bogatstvom -- otprilike polovina onodobne svjetske opskrbe zlatom dolazila je iz zapadne Afrike. Dok Ibn Battuta, koji je čuo za njega tijekom vlastitog putovanja, nigdje posebno ne spominje taj događaj, on mu je morao posijati klicu u mislima. Upravo je zbog toga odlučio krenuti na put i posjetiti muslimansko kraljevstvo na suprotnoj strani pustinje Sahare.
 Mali
 U jesen 1351. Ibn Battuta je krenuo na put iz Feza te je stigao u posljednji marokanski grad (Sidžilmasu) nešto više od tjedan kasnije. Kada su nekoliko mjeseci kasnije krenule zimske karavane, pridružio se jednoj i u roku od mjesec dana nalazio se u srednjosaharskom gradu Taghazi. Kao središte trgovine soli Taghaza je bila preplavljena njome jednako kao i malijskim zlatom. Ipak Ibn Battuta nije stekao sklon dojam o njoj. Sljedećih 800 km kroz najgori dio pustinje dovelo ga je u Mali, posebice u grad Walatu.
 Od tamo je otputovao jugozapadno duž rijeke za koju je vjerovao da je Nil (iako je zapravo to bila rijeka Niger) dok nije stigao do glavnog grada Malijskog Carstva. Ondje je susreo Mansu Sulejmana, kralja koji je vladao od 1341. Sumnjičav oko kraljeve bijedne gostoljubivosti ostao je usprkos svemu osam mjeseci nakon čega je krenuo na put natrag uz Niger do Timbuktua. Iako je tijekom sljedećih dvaju stoljeća postao najvažniji grad u regiji, u to je vrijeme bio malen i nedojmljiv, pa je Ibn Battuta ubrzo krenuo dalje. Na povratku kroz pustinju primio je poruku sultana od Maroka koji mu je zapovijedio da se vrati kući. To je učinio, ali je ovoga puta zauvijek ostao ondje.
 Nakon objavljivanja Rihle malo se zna o Ibn Battutinu životu. Moguće je da je bio imenovan kadijom u Maroku. Ibn Battuta je umro u Maroku između 1368. i 1377. godine. Stoljećima je njegova knjiga bila skrivena od drugih, čak i unutar muslimanskog svijeta. Ta je nepravda ispravljena 1800-ih kada je nanovo otkrivena i prevedena na nekoliko europskih jezika. Od tada Ibn Battuti raste slava, pa je danas on dobro poznata ličnost na Srednjem istoku...
 Više informacija
 Ibn Battuta (krater) o lunarnom krateru nazvanome po njemu
 Vanjske poveznice
 Ibn Battuta na Webu — web direktorij posvećen Ibn Battuti
 Ibn Battuta: Putovanja u Aziju i Afriku 1325.-1354. — izvadak iz prijevoda H. A. R. Gibba
 Najdulji hadž: Putovanja Ibn Battute — članak Douglasa Bullisa sa Saudi Aramco Worlda (srpanj/kolovoz 2000)
 Putovanja s Tangerinom: Putovanja u fusnotama Ibn Battute i Predvorje tisuću stupova: Od Hindustana do Malabara s Ibn Battutom — Knjige Tima Mackintosha-Smitha
 Biografija — interaktivna putovanja Ibn Battute
 Battuta, Ibn
 Battuta, Ibn
 Battuta, Ibn
 Battuta, Ibn
 Battuta, Ibn
 Istraživači Azije


type: legislation

jurisdiction: US

text:
 110 HR 3822 IH: To amend title 1 of the Omnibus Crime Control and Safe
 U.S. House of Representatives
 2007-10-12
 text/xml
 EN
 Pursuant to Title 17 Section 105 of the United States Code, this file is not subject to copyright protection and is in the public domain.
 I
 110th CONGRESS
 1st Session
 H. R. 3822
 IN THE HOUSE OF REPRESENTATIVES
 October 12, 2007
 Mr. Ellison
 introduced the following bill; which was referred to the
 Committee on the
 Judiciary
 A BILL
 To amend title 1 of the Omnibus Crime Control and Safe
 Streets Act of 1968 to include nongovernmental and volunteer firefighters,
 ground and air ambulance crew members, and first responders for certain
 benefits.
 1.Benefits for certain
 nongovernmental emergency service officersSection 1204 of title 1 of the Omnibus Crime
 Control and Safe Streets Act of 1968 (42 U.S.C. 3796b) is amended—
 (1)in paragraph (7)
 by striking employee and inserting or nongovernmental
 employee or volunteer;
 (2)in paragraph (9)—
 (A)in subparagraph
 (B), at the end by striking and;
 (B)by striking the
 period at the end and inserting ; or; and
 (C)by adding at the
 end the following:
 (D)a nongovernmental
 employee or volunteer—
 (i)of
 a fire department, ground or air ambulance service, or first responder or
 rescue squad, which is licensed or recognized by the State or local government;
 and
 (ii)who is performing
 official duties serving the public in fire suppression, rescue, or emergency
 medical and ambulance
 services.
 .


text:
Igor Fjodorovič Stravinskij (také Stravinský, , 17. června 1882 [5. června podle juliánského kalendáře] Oranienbaum, Rusko – 6. dubna 1971 New York, USA) byl ruský hudební skladatel 20. století. Nejdůležitějšími z jeho tvorby jsou balety (Svěcení jara, Petruška, Pták Ohnivák). Jeho dílo patří k základním vývojovým proudům hudby 20. století.
 Život
 Narodil se v rodině Fjodora Stravinského, basisty Mariinské opery v Petrohradu, jehož přítelem byl i Petr Iljič Čajkovský. V mládí neprojevoval výrazný hudební talent. Díky otcově povolání byl jejich dům vždy plný významných osobností ruského kulturního života té doby. Stravinskij původně studoval práva, jen občas komponoval. V roce 1900, ještě za studií, ukázal některé své skladby N. A. Rimskému-Korsakovovi. Skladatel zřejmě zpočátku nerozpoznal Stravinského talent, nicméně od roku 1903 mu začal dávat soukromé lekce instrumentace a kompozice, a to až do Korsakovovy smrti v roce 1908. Stravinským smrt jeho učitele velmi otřásla. V této době napsal svou první velkou skladbu, symfonii Es dur.
 V lednu roku 1906 se tajně oženil se svou sestřenicí Kateřinou Nosenkovou. Ve stejném roce se také poprvé setkal se Sergejem Prokofjevem, se kterým udržoval přátelství i během pobytu v Paříži, když Prokofjev spolupracoval s „Ruským baletem“.
 Ruské neboli folklórní období
 Stravinského skladba Ohňostroj (1908) zaujala ruského impresária Sergeje Ďagileva, který v Paříži organizoval vystoupení Ruského baletu. Nabídl skladateli spolupráci na příštím baletu a byl velmi překvapen, když mu Stravinskij oznámil, že s prací již začal. Námětem se stala typická ruská pohádka o ptáku Ohnivákovi (byť Stravinského námět příliš nelákal, neboť bylo nutné hudbou příliš popisovat dějovou složku). Již v roce 1910 byl balet Pták Ohnivák (L'Oiseau de feu) uveden v Théâtre National de l'Opéra v Paříži. Orchestr řídil Henri Pierné, choreografii vytvořil Michel Fokin. Titulní roli ztvárnila Tamara Karsavinová. Premiéra (kterou zhlédl i Claude Debussy a stal se, až do své smrti, Stravinského přítelem) měla nečekaný úspěch. Popularita Ohniváka Stravinského dlouho provázela, a potýkal se s ní s nelibostí.
 Celý balet se mu zdál příliš zdlouhavý, proto vytvořil několik verzí (1910, 1911, 1919, 1945) jeho baletní suity. Ta je dnes prováděna častěji, než samotný balet.
 Po předvedení Ohniváka se Stravinskij přestěhoval do Švýcarska, rodina ho později následovala. V červenci 1910 byla paní Stravinská, kvůli svému těhotenství, převezena na kliniku do Lausanne. Igor si najal podkroví domu přes ulici, a začal pracovat na Petruškovi (1911). Vzor pro titulní postavu našel v ruské lidové hře, z prostředí potulných komediantů a jarmarečních loutkářů. Když se Stravinským narodil mladší syn Sulima (celkem měli čtyři děti, 2 syny a 2 dcery, nar. 1907, 1908, 1910, 1914), později také skladatel, měl Stravinskij hotový již celý druhý obraz. V říjnu v Beaulieu (u Nizzy) partituru dokončil a odeslal ji Sergeji Kusevickému, se kterým se dohodl na vydání všech svých skladeb. V prosinci odjel do Petrohradu, domluvit scénář s Alexandrem Benoisem, po návratu se musel léčit z akutní otravy nikotinem. Petruška měl nakonec velký úspěch, který Stravinskij ani Ďagilev nečekali. Po premiéře představil Debussy Stravinskému Erika Satieho.
 V roce 1913 měl v Théâtre des Champs-Élysées premiéru Stravinského balet Svěcení jara (Le Sacre du Printemps). Obrazy z pohanského Ruska, inspirované starým rituálem uctívání příchodu jara, na kterých spolupracoval s malířem Nicholasem Roerichem, způsobily při premiéře legendární poprask, vyvolaný jak hudbou, tak revoluční choreografií Vaslava Nižinského. Stravinskij i Nižinskij byli neúspěchem zklamáni, podle Ďagilevových slov se „stalo přesně to, co chtěl-i“. V roce 1914 byl balet uveden podruhé, v koncertním provedení, nadšení obecenstva bylo veliké, Stravinskému provolávalo slávu, a dokonce byl z koncertní síně vynesen na ramenou na náměstí.
 Dílo je novátorské téměř v každém ohledu (polytonalita, polyrytmika), hlavní důraz je kladen na rytmus.
 Od roku 1908 Stravinskij pracoval na opeře Slavík (Le Rossignol), jeho práci přerušila Ďagilevova nabídka. V roce 1913 (po uvedení Svěcení jara) se však k opeře vrátil, a dokončil ji. Díky časové prodlevě je patrný kontrast mezi 1. dějstvím, které je více operní, a 2. a 3. dějstvím, která jsou spíše baletní. Operu uvedli v roce 1914, námětem byla pohádka H. Ch. Andersena, jeho oblíbeného autora. Celá opera hýří barvitou instrumentací v duchu ruského impresionismu, a exotikou.
 Další Stravinského balet Svatba (Svaděbka, Les Noces) (komp. 1914-1917) jsou zhudebněná ruská pořekadla a říkanky, ve scénickém provedení pro zpěváky, herce a tanečníky. Stravinskij dlouho zvažoval instrumentaci. Jelikož chtěl, aby dílo znělo „mechanicky“, rozhodl se pro neobvyklé řešení čtyř klavírů a souboru bicích nástrojů. Proto nejsou zpěváci totožní s herci na jevišti. Premiéra se uskutečnila po šesti letech, v pařížském divadle Sarah Bernhardtové.
 Jazz a neoklasicismus
 V roce 1918 dokončil balet Příběh vojáka (L'Histoire du soldat), za spolupráce se spisovatelem Charlesem Ramuzem. Opustil zásady „ruské orchestrální školy“ a použil jazzové prvky, hlavně v instrumentaci a rytmu, ačkoliv jazz do té doby nikdy neslyšel (znal ho jen z notového zápisu). Námětem je Afanasjevovya bajka o vojákovi, který prohraje svoje housle (duši) s čertem v kartách. Premiéra se konala v Ženevě, v důsledku tehdejší politické situace ve skromných podmínkách.
 „Příběh vojáka znamená můj definitivní rozchod s ruskou orchestrální školou, ve které jsem byl odchován.“
 S jazzem Stravinskij experimentoval až do roku 1920. Byl to Ďagilev, který dal podnět k napsání, podle jeho slov, „rozkošné skladby z 18. století“ a navrhl zpracovat hudbu „jistého“ Giambattisty Pergolesiho. Stravinskij zpočátku váhal, ale nakonec se pustil do práce a do Pergolesiho hudby se zamiloval. Do díla záměrně přidal mnoho aktuálních hudebních prvků, nezapadajících do hudby 18. století (např. glissanda). Libreto pochází z Pergolesiho oper a jedné kantáty, a stejně jako ve Svatbě nejsou zpěváci totožní s postavami na jevišti.
 15. května 1920 měl balet Pulcinella premiéru v Paříži. O návrh scény se postaral Pablo Picasso. Jak hudební, tak i výtvarná stránka baletu, pohoršily nejen samotného Ďagileva, ale i velkou část kritiků, kteří nařkli Stravinského z „plagiátorství“, a z opouštění modernismu. Navzdory kritikům (i znepřátelení si velké části uměleckých kolegů, včetně Ravela) si Stravinský vytvořil styl, který sledoval až do padesátých let.
 "Lidé, kteří nic nevěděli o mých skutečných pohnutkách a ani se nestarali, aby je poznali, mě nařkli ze svatokrádeže: "Jen ať nechá klasiky na pokoji. Na ty mu nedovolíme sáhnout!" Pro tyhle lidi jsem měl a mám jen jednu odpověď: Vy uctíváte, ale já miluji."
 V roce 1920 se rodina Stravinských přestěhovala nakrátko do Paříže, později se usadili na jihu Francie, zde zůstali až do roku 1934. Pak opět Paříž, až do roku 1939.
 Důvodem k práci na Oktetu (1923) byl sen. Stravinskému se zdálo osm hudebníků, hrajících hudbu, kterou nemohl rozpoznat. Jediné, co si pamatoval, byly nástroje - flétna, klarinet, fagoty, trubky a trombóny. Hned ráno začal s kompozicí a poměrně rychle práci dokončil. První provedení koncertu dirigoval sám (měl prý strašnou trému). Koncert má tři části a je typickým příkladem Stravinského neoklasicismu.
 Hybrid, operu-oratorium Oedipus Rex, začal komponovat v roce 1925. Námětem je Sofoklův Oidipus král, jazykem byla zvolena ciceronská latina. Libreto vytvořil Jeana Cocteaua, který navrhl přidat do hry vypravěče, což později Stravinskij zkritizoval. Premiéru v divadle Sarah Bernhardtové, v Paříži 30. května 1927, řídil skladatel sám. Dílo bylo přijato chladně a rozporuplně, je však vrcholem Stravinského neoklasicismu 20. let. Stravinskij sám označuje dílo za „statické drama“, kde mají zpěváci přímo uloženo se nehýbat. Na premiéře v Berlíně Stravinskému blahopřál i Albert Einstein.
 10. června 1934 získal Stravinskij francouzské občanství, ale již roku 1939 musel z Francie uprchnout, před německými vojsky, do Spojených států. V tomto roce Stravinskému zemřela matka, žena i dcera na rodinnou nemoc, tuberkulózu, ze které se sám dlouho a bolestivě léčil. Toto období je považováno za Stravinského tvůrčí krizi. V roce 1940 se oženil s Věrou Sudejkinovou (de Bosset), a po roce stráveném v New Yorku, se usadil v Kalifornii (kde ho navštěvoval i Sergej Rachmaninov). V roce 1945 získal americké občanství.
 Významnými skladbami tohoto období jsou např. opera Persefona (1933) (spolupráce se spisovatelem André Gidem), Symfonie v C (1940), Symfonie o třech větách (1945), balet Orfeus (1947) a poslední skladba, v duchu neoklasicismu, opera Život prostopášníka (The Rake's Progress, 1951), podle obrazů klasicistního malíře Williama Hogartha, na libreto W. H. Audena.
 Serialismus
 Od roku 1948 se přátelil, a úzce spolupracoval, s dirigentem Robertem Craftem. Stravinskij většinu svého života byl v opozici k teoriím skladatele Arnolda Schönberga, v padesátých letech, pod vlivem Crafta, Schönbergova obdivovatele, se nechal přesvědčit k experimentům se serialismem nebo neoserialismem. Výsledkem těchto pokusů jsou díla jako Agon a Canticum Sacrum aj.
 V roce 1962 navštívil Sovětský svaz. Byl nadšeně přijat, provedl tu sérii koncertů a navštívil Petrohrad, tehdy Leningrad. Poslední desetiletí svého života zasvětil nahrávání svých děl, a zanechal nám jeden z nejbohatších souborů nahrávek nežijícího skladatele. Stravinského poslední skladbou je Sova a kočka, pro soprán a klavír, z roku 1966. Zemřel v New Yorku, ale podle svého přání byl pohřben na ostrově San Michele v Benátkách, aby se opět setkal se svými přáteli, mj. se Sergejem Ďagilevem.
 Osobnost
 Stravinský žil spořádaný a klidný život, bez extravagancí, které kritizoval.. Byl optimistou, i dobrým hospodářem (výrok Ďagileva - je „na prachy“). Také měl rád pořádek (výrok přítele „Všechno zde bylo srovnané jako podle pravítka...stůl vypadal spíš jako stůl chirurga, než umělce.“)
 Stravinskij byl velmi kritický, jak k druhým, tak k sobě:
 o Richardu Straussovi:
 „Chtěl bych uznat všechny jeho opery hodny odsouzení do kteréhokoli očistce, kde by byla potrestána jejich triumfální banalita. Jejich laciný a chudý hudební obsah nemůže dnešního hudebníka zajímat; nesnáším jeho kvartsextakordy; když slyším Ariadnu, chce se mi ječet.“
 o Antoniu Vivaldim:
 „Obávám se, že Vivaldi napsal pětsetkrát týž koncert.“
 o své tvorbě:
 „Myslím, že má hudební mluva není součástí předkompozičního období, ale součástí přímé hudební akce. Způsob, jak věc vyjadřuji, a věc vyjádřená je pro mě totéž.“
 Stravinskij věřil, že umělec musí mít přísnou disciplínu. Komponoval každý den, přesně podle rozvrhu (tvrdil, že pracuje stejně, jako každý dělník,... že tvůrčí myšlenky ho napadají pouze, když pracuje a ve svém volném čase se jimi nezabývá - údajně ho jednou napadlo zajímavé téma, které chtěl zpracovat, ale než přišel domů k pracovnímu stolu, téma zapomněl).
 „Umění je tím svobodnější, čím je kontrolovanější a propracovanější.“
 Styl
 Stravinského hudba je především plná intelektuálního vtipu. Je jasná, stylově vyhraněná, často nepředvídatelná – záměrně uhýbající a často plná podivné ironie. Na rozdíl od svých expresionistických a pozdně romantických současníků jeho tvorba příliš nezdůrazňuje city – klade důraz především na řemeslnou stránku. Oproti Schönbergovi se nebrání využívání starších skladebných postupů a hledá inspiraci v minulosti. Neopouští tonalitu, i když využívá neobvyklých harmonických prvků, jako polytonalita. Stravinskij je, díky své stylové různorodosti, označován za jednoho z největších hudebních syntetiků, jeho dílo znamená mezník ve vývoji hudby 20. století.
 Melodika je tematická, s častým opakováním modelu.
 Rytmus je velmi důležitou stránkou hudby, často hlavním formotvorným prostředkem. Je velmi ostrý a metronomicky přísný. Běžné je přenášení důrazu – synkopace.
 Harmonie je složitá, s převážně tonálním centrem. Obvyklá je bitonalita a polytonalita.
 Ruské – folklórní období
 Ve svých prvních skladbách vychází z Rimského-Korsakova a francouzských impresionistů, avšak avantgardní prostředí Paříže a „Ruského baletu“ formují v jeho práci nový výraz, byť k němu měl blízko již za studií. Toto období je charakteristické harmonickou složitostí, a rozsáhlou instrumentací pro velká tělesa.
 První balet Pták Ohnivák vychází z Rimského-Korsakova, ale přejímá již styl impresionistů.
 V Petruškovi se od předchozích vlivů značně osvobozuje, a poprvé užívá polytonalitu a nepravidelný rytmus.
 Vrcholným dílem je balet Svěcení jara, kde se hlavními výrazovými prostředky stávají rytmus a témbry (bicí a dechové nástroje).
 Jazz a neoklasicismus
 Ze svých jazzových experimentů převzal především rytmickou bohatost a novou výraznou instrumentaci – dechové nástroje. Neoklasicismus představuje těžiště Stravinského tvorby. Odvrátil se jím od expresivnosti a přebujelé instrumentace, k dokonalosti a propracovanosti („nic než hudba“). Eliminuje mimohudební struktury a souvislosti, běžné z romantismu, a soustředí se na řemeslnou čistotu. Inspiruje se v minulosti – renesanční polyfonie, barokní fuga, raný klasicismus.
 V Příběhu vojáka jsou patrny vlivy moderní taneční hudby a amerického jazzu.
 Baletem Pulcinella objevuje svůj nový styl, i když jen jako výrazový prostředek.
 Serialismus
 Po smrti skladatele Arnolda Schönberga se překvapivě přiklonil k dodekafonii a seriální hudbě. Čerpá z prací Antona Weberna a Pierra Bouleze, ale i ostatních představitelů poválečné avantgardy. Tyto podněty přehodnocuje po svém. Komponuje, jak sám říká, „ve svém tonálním systému“. Tato pozdní díla mají zvláštní tvrdost a drsnost, která je dána snahou vyslovit jen to nezbytné a podstatné.
 Výpůjčky od jiných skladatelů
 Stravinskij se ve své tvorbě nikdy nevyhýbal „vypůjčování si“. Přetvářel je svým osobitým způsobem. Tyto „krádeže“ však nejsou libovolné, vždy mají v celku svoje místo, z estetického nebo logického hlediska, ať už pro vytvoření atmosféry (Polibek víly), nebo jako základní myšlenka (Pulcinella). Stravinskij jednou vysvětloval, proč nikdy neučil : „Musel bych práce svých žáků neustále přepracovávat po svém.“
 V Ptáku Ohnivákovi použil pro finále ranou klavírní skladbu Petra Iljiče Čajkovského.
 V baletu Petruška použil populární popěvek „Dřevěná noha“ (Jaimbe en bois). Netušil, že jeho autor žije (autorská práva), a musel poté třetinu honoráře odesílat autorovi.
 Úvodní téma Svěcení jara je upravená litevská lidová píseň.
 Úvodní motiv ze Slavíka připomíná motiv z Oblak, první části Debussyových Nokturn.
 Balet Pulcinella jsou přepracované skladby Giovanniho Battisty Pergolesiho a Domenica Galla.
 Balet Polibek víly jsou přepracované rané klavírní skladby Petra Iljiče Čajkovského.
 Na konci skladby Cirkusová polka je použit motiv z Schubertových Marches militaires.
 Předehra Greeting Prelude (1955) (věnované, u příležitosti 80. narozenin, dirigentovi Pierru Monteuxovi) je upravená melodie „Happy birthday to you“.
 Za svou úpravu hymny Spojených států byl dokonce zatčen.
 Zajímavosti ze života
 Od roku 1910 žil v zahraničí (Švýcarsko, Francie, USA).
 Velkou část svého života strávil na cestách, více než 100× překonal Atlantský oceán.
 Pracoval až 18 hodin denně.
 Velkou část života byl nemocen, sám říkal, že je hypochondr, dokonce si nechal preventivně vyoperovat slepé střevo.
 Byl velký kuřák (začal ve 14 letech).
 Za svého života se setkal (i spřátelil) s velkým množstvím významných osobností své doby : Charlie Chaplin, Benito Mussolini, John Fitzgerald Kennedy, Walt Disney, Ingmar Bergman, Albert Schweitzer, Nikita Sergejevič Chruščov, Coco Chanel ad. V Čechách se setkal s prezidenty Masarykem a Benešem, když koncertoval v Praze. Podle jeho slov měl v Praze tak ohromné přijetí, jaké pamatoval už jen z Mexika.
 Napsal knihy: Kronika mého života, Hudební poetika, a studie o tvorbě Antona Weberna a Carla Gesualda di Venosa.
 Vymyslel přístroj na linkování notového papíru, který byl pod názvem „Stravigor“ patentován.
 Mezi skladatele, kteří byli ovlivněni jeho prací, patří např. Bohuslav Martinů, Francis Poulenc, Aaron Copland, Benjamin Britten, ale i Frank Zappa nebo John Williams.
 Časopisem Time byl zařazen mezi „100 nejvlivnějších osobností 20. století“.
 Stravinský a současnost
 Dílo tohoto autora je stále živé, nejen díky své kvalitě, ale také zásluhou současných umělců, kteří se nechávají Stravinského odkazem inspirovat a rozvíjejí jej. Sám skladatel označoval interpreta svých děl za toho "od kterého může být... předpokládána i určitá míra zalíbení či spolupráce," a říkal...„mám stále ještě raději produkci než reprodukci.“..
 Nadčasovým Příběhem vojáka se na konci 70. let 20. století zabýval ve své úpravě např. český skladatel Viktor Kotrubenko, pro interpretaci Jazz Half Sextetem. Stejnojmenný animovaný film (The soldier's tale) natočil v roce 1984 R. O. Blechmann, s doprovodem Stravinského upravené hudby.
 Hudba Nova, Bratislava, představila projekt Sehari, zabývající se propojením hudby a výtvarného umění (a vlivem Stravinského ve spojení s rockovou hudbou). Na festivalu ve Fisher Center v roce 2013 např. trio EVIYAN předvedlo směs jazzové, rock a world music, inspirované Stravinského úpravami lidových melodií. V roce 2016 v Rudolfinu provedl (ve světové premiéře) Jiří Hlaváč, spolu s Five Star Clarinet Quartetem, svou Ebenovou suitu , připomínající Stravinského Ebenový koncert pro jazzový orchestr. Devin Garret Townsend byl nazván "metalovou verzí Stravinského". Sám k tomu říká, že je to proto, „že pracoval se Symfonickým orchestrem hl. m. Prahy“.
 Svěcení jara se dočkalo pravděpodobně nejvíce úprav, z českých lze jmenovat např. představení divadla Disk, v režisérské úpravě tandemu SKUTR.
 Odkaz
 Na jeho počest byly pojmenovány extraterestrické útvary: planetka Stravinsky a kráter na Merkuru Stravinskij.
 Dílo
 Balety
 Pták Ohnivák (1910, přepracováno 1911, 1919, 1945) – baletní suita
 Petruška (1911, přepracováno 1947)
 Svěcení jara (1913)
 Příběh vojáka (1918)
 Pulcinella (1920)
 Svatba (1923)
 Apollon Musagète (1928, přepracováno a přejmenováno na Apollo 1947)
 Polibek víly (1928)
 Hra v karty (1936)
 Orfeus (1947)
 Agon (1957)
 Opery
 Slavík (1914)
 Lišák (Renard) (1916) – burleska
 Mavra (1922)
 Oedipus Rex (1927) – opera-oratorium
 Persefona (1933)
 Život prostopášníka (1951)
 Potopa (1962) – hudební hra
 Koncerty
 Capriccio pro klavír a orchestr (1929, přepracováno 1949)
 Houslový koncert v D (23.10.1931 - Berlín)
 Koncert pro dva sólové klavíry (1935)
 Koncert v Es „Dumbartonské duby“ (1938)
 Danses concertantes (1942)
 Ebony Concerto (1945)
 Koncert v D „Basilejský“ (1946)
 Symfonie
 Symfonie Es dur (1907)
 Žalmová symfonie (1930, přepracováno 1948)
 Symfonie v C (1940)
 Symfonie o třech větách (1945)
 Komorní a orchestrální díla
 Ohňostroj (1908)
 Ragtime (1918)
 Tři kusy pro klarinet (1919)
 Symfonie dechových nástrojů (1920)
 Suita pro malý orchestr č. 2 a 1 (1921 a 1925)
 Concertino (1920, přepracováno 1952)
 Oktet (1923)
 Cirkusová polka (orchestrace 1942)
 Scherzo à la Russe (1944)
 Vokální díla
 Mše (1948)
 Canticum Sacrum (1955)
 Nářky proroka Jeremiáše (Threni) (1958)
 Abrahám a Izák (1963)
 Requiem Canticles (1966)
 Klavírní díla
 Čtyři etudy, op. 7 (1908)
 Piano Rag-Music (1919)
 Les cinq doigts (Pět prstů) (1921, instrumentace a přejmenováno na"Osm instrumentálních miniatur 1961)
 Sonáta (1924)
 Serenáda in A (1925)
 Tango (1940)
 Odkazy
 Reference
 Literatura
 Michail Sejmjonovič Druskin: Igor Stravinskij, Supraphon, Praha 1981
 Igor Stravinskij, Robert Craft: Rozhovory s Robertem Craftem, Supraphon, Praha 1967
 Igor Stravinskij: Hudební poetika, Arbor vitae, Praha 2005
 Robert Craft: Deník ze společných cest, Supraphon, Praha 1968
 Miloš Navrátil: Dějiny hudby, Votobia, Olomouc 2003
 Externí odkazy
 Databáze děl Igora Stravinského
 Stravinskij diriguje ukolébavku a finále ze suity Pták Ohnivák (1965)
 Život a dielo
 Skladatelé klasické hudby
 Neoklasicistní skladatelé
 Modernističtí skladatelé
 Skladatelé jazzu
 Ruští hudební skladatelé
 Ruští operní skladatelé
 Hollywoodský chodník slávy
 Držitelé ceny Grammy
 Naturalizovaní občané USA
 Narození 1882
 Narození 17. června
 Narození v Rusku
 Úmrtí 1971
 Úmrtí 6. dubna
 Úmrtí v New Yorku
 Pohřbení v Benátkách
 Muži


text:
 13.12.2007
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 328/29
 SKLEP SKUPNEGA ODBORA EGP
 št. 85/2007
 z dne 6. julija 2007
 o spremembi Priloge VI (Socialna varnost) k Sporazumu EGP
 SKUPNI ODBOR EGP JE –
 ob upoštevanju Sporazuma o Evropskem gospodarskem prostoru, kakor je bil spremenjen s Protokolom o prilagoditvi Sporazuma o Evropskem gospodarskem prostoru, v nadaljnjem besedilu „Sporazum“, in zlasti člena 98 Sporazuma,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 Priloga VI k Sporazumu je bila spremenjena s Sklepom Skupnega odbora EGP št. 118/2006 z dne 22. septembra 2006 (1).
 (2)
 Sklep Upravne komisije Evropskih skupnosti za socialno varnost delavcev migrantov št. 204 z dne 6. oktobra 2005 o vzorčnih obrazcih, potrebnih za izvajanje uredb Sveta (EGS) št. 1408/71 in (EGS) št. 574/72 (serija E 200) (2), je treba vključiti v Sporazum.
 (3)
 Sklep Upravne komisije Evropskih skupnosti za socialno varnost delavcev migrantov št. 206 z dne 15. decembra 2005 o načinih delovanja in sestavi Revizijskega odbora Upravne komisije za socialno varnost delavcev migrantov (3) je treba vključiti v Sporazum.
 (4)
 Sklepa Upravne komisije Evropskih skupnosti za socialno varnost delavcev migrantov št. 184 in št. 188, trenutno vključena v Sporazum, se nadomestita s Sklepom št. 204.
 (5)
 Sklepa Upravne komisije Evropskih skupnosti za socialno varnost delavcev migrantov št. 86 in št. 159, trenutno vključena v Sporazum, se nadomestita s Sklepom št. 206 -
 SKLENIL:
 Člen 1
 Priloga VI k Sporazumu se spremeni:
 1.
 Besedila točk 3.43 (Sklep št. 158), 3.64 (Sklep št. 188) in 3.8 (Sklep št. 86) se črtajo.
 2.
 Za točko 3.78 (Sklep št. 202) se vstavijo naslednje točke:
 „3.79.
 32006 D 0613: Sklep Upravne komisije Evropskih skupnosti za socialno varnost delavcev migrantov št. 204 z dne 6. oktobra 2005 o vzorčnih obrazcih, potrebnih za izvajanje uredb Sveta (EGS) št. 1408/71 in (EGS) št. 574/72 (serija E 200) (UL L 254, 16.9.2006, str. 1).
 3.80.
 32006 D 0352: Sklep Upravne komisije Evropskih skupnosti za socialno varnost delavcev migrantov št. 206 z dne 15. decembra 2005 o načinih delovanja in sestavi Revizijskega odbora Upravne komisije za socialno varnost delavcev migrantov (UL L 130, 18.5.2006, str. 39).“
 Člen 2
 Besedili sklepov št. 204 in št. 206 v islandskem in norveškem jeziku, ki se objavita v Dopolnilu EGP k Uradnemu listu Evropske unije, sta verodostojni.
 Člen 3
 Ta sklep začne veljati 7. julija 2007, pod pogojem, da so bila Skupnemu odboru EGP predložena vsa uradna obvestila v skladu s členom 103(1) Sporazuma (4).
 Člen 4
 Ta sklep se objavi v sklopu EGP Uradnega lista Evropske unije in Dopolnilu EGP k Uradnemu listu Evropske unije.
 V Bruslju, 6. julija 2007
 Za Skupni odbor EGP
 Predsednik
 Stefán Haukur JÓHANNESSON
 (1) UL L 333, 30.11.2006, str. 42.
 (2) UL L 254, 16.9.2006, str. 1.
 (3) UL L 130, 18.5.2006, str. 39.
 (4) Navedena ni nobena ustavna zahteva.