type: wikipedia

text:
A Saccorhiza polyschides a sárgásmoszatok törzsébe tartozó faj.
 Elterjedése
 A Saccorhiza polyschides elterjedési területe az Atlanti-óceán, a La Manche csatorna és az Északi-tenger.
 Megjelenése
 A Saccorhiza polyschides gyökér- és szárszerű részre, továbbá levélszerű vegetatív testre tagolódó, sárgásbarna, sötétbarna színű, 1.5-4.5 méter hosszú barnamoszat. Gyökérszerű része duzzadt, porcos, felső oldalán csomós szerkezetű, alul hajszál alakú rögzítőszervekkel rendelkezik. A szárszerű rész széles szalag alakú, szívós, bőrnemű, alapjánál csavart és hullámos szélű. A „levél” elkülönül a szárszerű résztől, és tenyeresen, legyezőszerűen számos szalag alakú lemezrészre tagolódik. Felületén sok apró, szőrökkel fedett gödröcske található.
 Életmódja
 A Saccorhiza polyschides az árapályzóna legalsó sávjának szikláin él.
 Források
 Sárgásmoszatok


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 7.4.2016
 EN
 Official Journal of the European Union
 L 93/48
 DECISION OF THE EEA JOINT COMMITTEE
 No 31/2015
 of 25 February 2015
 amending Annex XX (Environment) to the EEA Agreement [2016/519]
 THE EEA JOINT COMMITTEE,
 Having regard to the Agreement on the European Economic Area (‘the EEA Agreement’), and in particular Article 98 thereof,
 Whereas:
 (1)
 Commission Regulation (EU) No 1087/2013 of 4 November 2013 amending Regulation (EC) No 1005/2009 of the European Parliament and of the Council with regard to reporting methyl bromide (1) is to be incorporated into the EEA Agreement.
 (2)
 Annex XX to the EEA Agreement should therefore be amended accordingly,
 HAS ADOPTED THIS DECISION:
 Article 1
 The following indent is added in point 21aa (Regulation (EC) No 1005/2009 of the European Parliament and of the Council) of Annex XX to the EEA Agreement:
 ‘—
 32013 R 1087: Commission Regulation (EU) No 1087/2013 of 4 November 2013 (OJ L 293, 5.11.2013, p. 28).’
 Article 2
 The text of Regulation (EU) No 1087/2013 in the Icelandic and Norwegian languages, to be published in the EEA Supplement to the Official Journal of the European Union, shall be authentic.
 Article 3
 This Decision shall enter into force on 26 February 2015, provided that all the notifications under Article 103(1) of the EEA Agreement have been made (*).
 Article 4
 This Decision shall be published in the EEA Section of, and in the EEA Supplement to, the Official Journal of the European Union.
 Done at Brussels, 25 February 2015.
 For the EEA Joint Committee
 The President
 Gianluca GRIPPA
 (1) OJ L 293, 5.11.2013, p. 28.
 (*) No constitutional requirements indicated.


type: legislation

text:
 30.1.2021
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 LI 31/1
 UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2021/111 VAN DE COMMISSIE
 van 29 januari 2021
 tot onderwerping van de uitvoer van bepaalde producten aan de overlegging van een uitvoervergunning
 DE EUROPESE COMMISSIE,
 Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
 Gezien Verordening (EU) 2015/479 van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2015 betreffende de gemeenschappelijke regeling voor de uitvoer (1), en met name artikel 5,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 Het COVID-19-virus blijft binnen de Unie een snelle verspreiding kennen met ernstige gevolgen voor de volksgezondheid (met name een dramatisch aantal sterfgevallen), naast economische en maatschappelijke ontwrichting. Om deze crisis definitief op te lossen moet een doeltreffend en veilig vaccin tegen het virus worden ingezet.
 (2)
 In het kader van haar vaccinatiestrategie heeft de Commissie de productie van een voldoende aantal vaccins voor de Unie gefinancierd en gegarandeerd, en namens de lidstaten van de Unie overeenkomsten gesloten met individuele vaccinproducenten teneinde voor alle lidstaten en hun bevolking een betaalbare en tijdige toegang te verzekeren tot vaccins tegen COVID-19, daarbij het voortouw nemend in het streven naar wereldwijde solidariteit. Het is van essentieel belang dat deze leveringen daadwerkelijk door de producenten worden verricht, aangezien de vaccins in de Unie slechts in een beperkt aantal lidstaten worden geproduceerd.
 (3)
 Ondanks het feit dat financiële steun is verleend om de productie te verhogen, hebben bepaalde vaccinproducenten reeds aangekondigd niet in staat te zijn om de hoeveelheden voor de Unie bestemde vaccins te leveren die zij hadden toegezegd, hetgeen mogelijk een schending van hun contractuele verplichtingen is. Bovendien bestaat het risico dat in de Unie geproduceerde vaccins uit de Unie worden uitgevoerd, met name naar niet-kwetsbare landen. Een dergelijke mogelijke schending van contractuele verplichtingen door de farmaceutische industrie brengt het risico van tekorten en dus van vertragingen binnen de Unie mee. Dergelijke vertragingen verstoren in ernstige mate de plannen van de Unie om haar bevolking te immuniseren.
 (4)
 In de huidige situatie die wordt gekenmerkt door het feit dat de productie en de levering van vaccins zich nog in de opbouwfase bevinden en door het daaruit voortvloeiende tijdelijke wereldwijde tekort, is het belangrijk te zorgen voor de nodige transparantie over de hoeveelheden geproduceerde en geleverde vaccins die onder deze verordening vallen, teneinde de ordelijke uitvoering van de vaccinatiecampagnes in de lidstaten, maar ook elders in landen die afhankelijk zijn van in de Unie geproduceerde COVID-19-vaccins, verder te ondersteunen.
 (5)
 Om aan een crisistoestand het hoofd te bieden en transparantie te waarborgen, is het in het belang van de Unie dat onmiddellijk een actie van beperkte duur wordt ondernomen om ervoor te zorgen dat de uitvoer van COVID-19-vaccins die vallen onder een aankoopovereenkomst met de Unie, wordt onderworpen aan een voorafgaande vergunning, zodat er in de Unie een toereikend aanbod is om aan de essentiële vraag te kunnen voldoen, zonder dat afbreuk wordt gedaan aan de internationale verbintenissen van de Unie op dit punt. De Commissie houdt ook rekening met aankoopovereenkomsten die door derde landen zijn gesloten en zij zal ernaar streven dat aan de verwachtingen van deze landen om hun leveringen te ontvangen, zoveel mogelijk wordt voldaan.
 (6)
 Om te vermijden dat de maatregelen worden omzeild, moeten de vaccins door deze verordening worden bestreken, ongeacht de verpakking en de werkzame stoffen ervan, met inbegrip van de moedercelbanken en werkcelbanken die voor de vervaardiging van dergelijke vaccins worden gebruikt.
 (7)
 De uitvoervergunning moet worden verleend door de lidstaten waar de door deze verordening bestreken producten worden vervaardigd, voor zover het volume van de uitvoer geen gevaar vormt voor de ononderbroken levering van de vaccins die nodig zijn voor de uitvoering van de aankoopovereenkomsten tussen de Unie en de vaccinproducenten. Om een adequaat gecoördineerd besluit op het niveau van de Unie te waarborgen, moeten de lidstaten vooraf het advies van de Commissie inwinnen en een besluit nemen overeenkomstig dat advies.
 (8)
 Zolang dit tijdelijke systeem van toepassing is, moeten de administratieve regelingen voor die vergunningen aan het oordeel van de lidstaten worden overgelaten.
 (9)
 Het is niet de bedoeling van de Unie om de uitvoer meer dan strikt noodzakelijk te beperken: de Unie blijft zich volledig inzetten voor internationale solidariteit en zij steunt ten volle het beginsel dat alle maatregelen die noodzakelijk worden geacht om kritieke tekorten te voorkomen of te verhelpen, op een gerichte, transparante, evenredige, tijdelijke en WTO-conforme wijze worden uitgevoerd.
 (10)
 Gebaseerd op het beginsel van internationale solidariteit moeten niet onder het uitvoervergunningsvereiste vallen: uitvoer om leveringen in de context van humanitaire noodhulp mogelijk te maken, uitvoer naar Covax-faciliteiten, en meer bepaald naar lage- en middeninkomenslanden die immers kwetsbaar zijn en moeilijk toegang tot vaccins hebben, uitvoer van COVID-19-vaccins die zijn aangekocht en/of geleverd via Covax, Unicef en PAHO, met als bestemming een ander aan Covax deelnemend land, alsmede uitvoer van COVID-19-vaccins die zijn aangekocht door lidstaten in het kader van aankoopovereenkomsten met de Unie en die aan een derde land worden gedoneerd of doorverkocht.
 (11)
 De eengemaakte markt voor medische producten is ook over de grenzen van de Unie heen sterk geïntegreerd, en dat is ook het geval voor de waardeketens van de productie en de distributienetwerken. Dit geldt met name voor de naburige landen en economieën, de lidstaten van de Europese Vrijhandelsassociatie en de Westelijke Balkan, die betrokken zijn bij een proces van verregaande integratie met de Unie. Het zou contraproductief zijn de uitvoer van COVID-19-vaccins naar deze landen te onderwerpen aan een uitvoervergunningsvereiste, wegens hun nabijheid en hun afhankelijkheid van de levering van vaccins door de Unie (de meeste van deze landen beschikken niet over voldoende eigen productiecapaciteit voor de betrokken vaccins) en gezien het feit dat het vaccin een essentieel product is om de verdere verspreiding van de pandemie tegen te gaan. Het is dan ook passend om die landen van het toepassingsgebied van deze verordening uit te sluiten.
 (12)
 Het is ook passend om de in bijlage II bij het Verdrag genoemde landen en gebieden overzee, alsmede de Faeröer, Andorra, San Marino en Vaticaanstad uit te sluiten van het uitvoervergunningsvereiste, aangezien zij sterk afhankelijk zijn van de Europese toeleveringsketens van de lidstaten waarmee zij nauwe banden onderhouden of van de toeleveringsketens van naburige lidstaten.
 (13)
 Deze verordening moet van toepassing zijn op de uitvoer van Uniegoederen uit het douanegebied van de Unie. Landen die deel uitmaken van dat douanegebied, hoeven dus niet te worden vrijgesteld om onbeperkt zendingen uit de Unie te ontvangen. Dit is met name het geval voor het Vorstendom Monaco (2). Omgekeerd moeten gebieden van lidstaten die uitdrukkelijk van het douanegebied van de Unie zijn uitgesloten, niet onder het uitvoervergunningsvereiste vallen en dus ook worden vrijgesteld. Het gaat hierbij om Büsingen, Helgoland, Livigno, Ceuta en Melilla. Evenzo moet de uitvoer naar het continentaal plat van een lidstaat of de exclusieve economische zone die een lidstaat krachtens het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee (Zeerechtverdrag) heeft ingesteld, worden vrijgesteld van de toepassing van deze verordening. Al deze gebieden zijn eveneens sterk afhankelijk van de toeleveringsketens van de lidstaten waarvan zij deel uitmaken of van de toeleveringsketens van naburige lidstaten.
 (14)
 Om de situatie regelmatig te kunnen beoordelen en om voor transparantie en consistentie te zorgen, moeten de lidstaten bij de Commissie verslag uitbrengen over hun besluiten tot inwilliging of afwijzing van aanvragen voor uitvoervergunningen. De Commissie moet deze informatie regelmatig openbaar maken, met inachtneming van het vertrouwelijke karakter ervan.
 (15)
 Om een doeltreffend toezicht op de situatie te garanderen en na te gaan of aan de doelstellingen van deze verordening is voldaan wanneer de uitvoervergunningen worden aangevraagd, moeten de producenten die aankoopovereenkomsten met de Unie hebben gesloten, aan de lidstaten en de Commissie relevante informatie verstrekken over hun uitvoer in de laatste drie maanden. Deze informatie moet het volume van de uitvoer van COVID-19-vaccins, de uiteindelijke bestemming en de eindontvangers, en een gedetailleerde omschrijving van de producten omvatten. Het ontbreken van deze informatie kan leiden tot weigering van de uitvoervergunning.
 (16)
 Gezien de urgentie van de situatie wegens de snelle verspreiding van de COVID-19-pandemie, moeten de in de onderhavige verordening vervatte maatregelen worden genomen overeenkomstig artikel 3, lid 3, van Verordening (EU) 2015/479.
 (17)
 Het wordt passend geacht deze maatregelen tot en met 31 maart 2021 van kracht te laten zijn, wanneer de volledige productiecapaciteit voor COVID-19-vaccins in de EU zal zijn bereikt en het risico van tekorten en de omleiding van leveringen kleiner zal zijn geworden.
 (18)
 Deze verordening moet in werking treden op de dag na die van de bekendmaking ervan. Overeenkomstig artikel 5, lid 5, van Verordening (EU) 2015/479 moeten de oorspronkelijke maatregelen een looptijd van zes weken hebben. Om de periode tot en met 31 maart 2021 te bestrijken, is de Commissie voornemens een verlenging van deze maatregelen overeenkomstig artikel 6 van Verordening (EU) 2015/479 voor te stellen,
 HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
 Artikel 1
 Uitvoervergunning
 1. Voor de uitvoer van de volgende Uniegoederen in de zin van artikel 5, punt 23, van Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad (3) is een overeenkomstig het formulier in bijlage I opgestelde uitvoervergunning vereist:
 vaccins tegen aan SARS gerelateerde coronavirussen (SARS-CoV-soorten) die vallen onder GN-code 3002 20 10, ongeacht de verpakking. De vergunning zal ook de werkzame stoffen ervan bestrijken, met inbegrip van de moedercelbanken en werkcelbanken die voor de vervaardiging van dergelijke vaccins worden gebruikt.
 Zij wordt verleend door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat waar de door deze verordening bestreken producten worden vervaardigd, en wordt schriftelijk of langs elektronische weg afgegeven.
 2. De uitvoervergunning moet worden overgelegd wanneer de goederen voor uitvoer worden aangegeven en uiterlijk op het moment van vrijgave van de goederen.
 3. Zonder overlegging van een geldige uitvoervergunning is de uitvoer van dergelijke goederen verboden.
 4. De bevoegde autoriteit geeft uitsluitend een uitvoervergunning af wanneer het volume van de uitvoer geen gevaar vormt voor de uitvoering van de aankoopovereenkomsten tussen de Unie en de vaccinproducenten.
 5. Op basis van het beginsel van solidariteit zijn de in de leden 1 en 2 bedoelde maatregelen niet van toepassing op:
 —
 uitvoer naar de Republiek Albanië, Andorra, Bosnië en Herzegovina, de Faeröer, de Republiek IJsland, Kosovo (4)
 *, het Vorstendom Liechtenstein, Montenegro, de Republiek Noord-Macedonië, het Koninkrijk Noorwegen, de Republiek San Marino, Servië, de Staat Vaticaanstad, de Zwitserse Bondsstaat, de landen en gebieden overzee die zijn vermeld in bijlage II bij het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, alsmede uitvoer naar Büsingen, Helgoland, Livigno, Ceuta en Melilla, Algerije, Egypte, Jordanië, Libanon, Libië, Marokko, Palestina (5)*, Syrië, Tunesië, Armenië, Azerbeidzjan, Belarus, Georgië, Israël, Moldavië en Oekraïne;
 —
 uitvoer naar lage- en middeninkomenslanden op de Covax-AMC-lijst (6);
 —
 uitvoer van goederen die zijn aangekocht en/of geleverd via Covax, Unicef en PAHO, met als bestemming een ander aan Covax deelnemend land;
 —
 uitvoer van goederen die zijn aangekocht door EU-lidstaten in het kader van aankoopovereenkomsten van de Unie en die aan een derde land worden gedoneerd of doorverkocht;
 —
 uitvoer in de context van humanitaire noodhulp;
 —
 uitvoer naar installaties op het continentaal plat van een lidstaat of de exclusieve economische zone die een lidstaat krachtens het Zeerechtverdrag heeft ingesteld. Voor dergelijke uitvoer bevat de aangifte de gegevens over het continentaal plat of de exclusieve economische zone van de lidstaat waarnaar de onder deze verordening vallende producten moeten worden gebracht door gebruik te maken van de passende aanvullende referentiecode zoals gedefinieerd in bijlage B, titel II, punt 2, gegevenselement 2/3, bij Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 van de Commissie. (7)
 Artikel 2
 Procedure
 1. De aanvraag voor een uitvoervergunning wordt ingediend bij de bevoegde autoriteiten van de lidstaten waar de onder deze verordening vallende producten worden vervaardigd en bevat de in bijlage I vermelde gegevens en de toepasselijke aanvullende Taric-codes in bijlage II. Daarnaast bevat de aanvraag ook informatie over het aantal vaccindoses van onder deze verordening vallende goederen dat sinds 1 december 2020 in de Unie is verspreid, uitgesplitst naar lidstaat, alsmede informatie over het aantal vaccindoses van onder deze verordening vallende goederen dat sinds de inwerkingtreding van deze verordening in Noord-Ierland is verspreid.
 2. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten behandelen de aanvragen voor uitvoervergunningen zo spoedig mogelijk en stellen uiterlijk binnen twee werkdagen na de dag waarop alle vereiste informatie aan de bevoegde autoriteiten is verstrekt, een ontwerp van besluit vast. In uitzonderlijke omstandigheden en om naar behoren gemotiveerde redenen kan deze termijn met nog eens twee werkdagen worden verlengd.
 3. De lidstaten stellen de Commissie onmiddellijk in kennis van de aanvragen op het volgende e-mailadres: SANTE-PHARMACEUTICALS-B4@ec.europa.eu
 4. De bevoegde autoriteit stelt de Europese Commissie in kennis van haar ontwerp van besluit op hetzelfde e-mailadres.
 5. Indien de Commissie het niet eens is met het ontwerp van besluit van een lidstaat, brengt zij binnen één werkdag nadat zij de kennisgeving van het ontwerp van besluit van de lidstaat heeft ontvangen, advies uit bij de bevoegde autoriteit. De Commissie evalueert de gevolgen van de uitvoer waarvoor een vergunning wordt aangevraagd voor de uitvoering van de desbetreffende aankoopovereenkomsten met de Unie. De lidstaten nemen een besluit over de aanvraag voor een vergunning overeenkomstig het advies van de Commissie.
 6. De vaccinproducenten die aankoopovereenkomsten zijn aangegaan, verstrekken de Commissie elektronisch (op het volgende adres:SANTE-PHARMACEUTICALS-B4@ec.europa.eu) en de bevoegde autoriteiten van de lidstaten de relevante informatie betreffende hun uitvoer in de laatste drie maanden voorafgaande aan de inwerkingtreding van deze verordening, vergezeld van de eerste aanvraag voor een vergunning. Deze informatie moet het volume van de uitvoer van COVID-19-vaccins, de uiteindelijke bestemming en de eindontvangers, en een gedetailleerde omschrijving van de producten omvatten. Het ontbreken van deze informatie kan leiden tot weigering van de uitvoervergunning.
 7. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten kunnen besluiten elektronische documenten te gebruiken voor de behandeling van aanvragen voor een uitvoervergunning.
 8. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten kunnen de overeenkomstig lid 6 verstrekte informatie ter plaatse bij de aanvrager controleren, ook na afgifte van de vergunning.
 Artikel 3
 Kennisgevingen
 1. De lidstaten geven de Commissie onmiddellijk kennis van de afgegeven en de geweigerde vergunningen.
 2. Deze kennisgevingen bevatten de volgende gegevens:
 a)
 naam en contactgegevens van de bevoegde autoriteit,
 b)
 identiteit van de exporteur,
 c)
 land van bestemming,
 d)
 eindontvanger,
 e)
 afgifte of weigering van de uitvoervergunning,
 f)
 goederencode,
 g)
 hoeveelheid uitgedrukt in aantal vaccindoses,
 h)
 eenheden en omschrijving van de goederen,
 i)
 informatie over het aantal vaccindoses van onder deze verordening vallende goederen dat sinds 1 december 2020 in de Unie is verspreid, uitgesplitst naar lidstaat.
 De kennisgeving geschiedt elektronisch op het volgende adres: SANTE-PHARMACEUTICALS-B4@ec.europa.eu
 3. De Commissie maakt de informatie over de afgegeven en de geweigerde vergunningen openbaar, waarbij naar behoren rekening wordt gehouden met de vertrouwelijkheid van de verstrekte gegevens.
 Artikel 4
 Slotbepalingen
 Deze verordening treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
 Gedaan te Brussel, 29 januari 2021
 Voor de Commissie
 De voorzitter
 Ursula VON DER LEYEN
 (1) PB L 83 van 27.3.2015, blz. 34.
 (2) Zie artikel 4, lid 2, punt a), van Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 9 oktober 2013 tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie (PB L 269 van 10.10.2013, blz. 1).
 (3) Zie voor de uitgesloten transacties artikel 269, lid 2, van Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 9 oktober 2013 tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie (PB L 269 van 10.10.2013, blz. 1).
 (4) Deze benaming laat de standpunten over de status van Kosovo onverlet, en is in overeenstemming met Resolutie 1244 (1999) van de VN-Veiligheidsraad en het advies van het Internationaal Gerechtshof over de onafhankelijkheidsverklaring van Kosovo.
 (5) Deze benaming mag niet worden uitgelegd als een erkenning van een staat Palestina en laat de individuele standpunten van lidstaten ter zake onverlet.
 (6) https://www.gavi.org/news/media-room/92-low-middle-income-economies-eligible-access-covid-19-vaccines-gavi-covax-amc
 (7) Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2447 van de Commissie van 24 november 2015 houdende nadere uitvoeringsvoorschriften voor enkele bepalingen van Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie (PB L 343 van 29.12.2015, blz. 558).
 BIJLAGE I
 Model voor het in artikel 1 bedoelde formulier voor een uitvoervergunning
 De lidstaten moeten ervoor zorgen dat de aard van de vergunning goed zichtbaar is op het afgegeven formulier. Deze uitvoervergunning is tot de vervaldatum geldig in alle lidstaten van de Europese Unie.
 EUROPESE UNIE
 Uitvoer van COVID-19-vaccins (Verordening (EU) 2021/111)
 1.
 Exporteur
 (EORI-nummer, indien van toepassing) en aanvullende Taric-code
 2.
 Nummer van de vergunning
 3.
 Vervaldatum
 4.
 Autoriteit van afgifte
 5.
 Land van bestemming
 6.
 Eindontvanger
 7.
 Goederencode
 8.
 Hoeveelheid
 9.
 Eenheid
 10.
 Omschrijving van de goederen
 11.
 Locatie
 7.
 Goederencode
 8.
 Hoeveelheid
 9.
 Eenheid
 10.
 Omschrijving van de goederen
 11.
 Locatie
 7.
 Goederencode
 8.
 Hoeveelheid
 9.
 Eenheid
 10.
 Omschrijving van de goederen
 11.
 Locatie
 7.
 Goederencode
 8.
 Hoeveelheid
 9.
 Eenheid
 10.
 Omschrijving van de goederen
 11.
 Locatie
 12.
 Handtekening, plaats en datum, stempel
 Toelichting bij het formulier voor een uitvoervergunning
 Het invullen van alle vakken is verplicht, tenzij anders vermeld.
 De vakken 7 tot en met 11 worden vier keer herhaald zodat een vergunning voor vier verschillende producten kan worden aangevraagd.
 Vak 1
 Exporteur
 Volledige naam en adres van de exporteur voor wie de vergunning wordt afgegeven + EORI-nummer, indien van toepassing.
 Aanvullende Taric-code zoals vastgelegd in bijlage II.
 Vak 2
 Nummer van de vergunning
 Het nummer van de vergunning wordt ingevuld door de autoriteit die de uitvoervergunning afgeeft en heeft het volgende formaat: XXyyyy999999, waarbij XX de tweeletterige geonomenclatuurcode (1) van de lidstaat van afgifte is, yyyy het viercijferige jaar van afgifte van de vergunning, en 999999 een zescijferig nummer dat uniek is binnen XXyyyy en door de autoriteit van afgifte wordt toegekend.
 Vak 3
 Vervaldatum
 De autoriteit van afgifte kan een vervaldatum voor de vergunning vaststellen. Deze vervaldatum kan niet later zijn dan zes weken na de inwerkingtreding van deze verordening.
 Indien de autoriteit van afgifte geen vervaldatum vaststelt, verstrijkt de vergunning uiterlijk zes weken na de inwerkingtreding van deze verordening.
 Vak 4
 Autoriteit van afgifte
 Volledige naam en adres van de autoriteit van de lidstaat die de uitvoervergunning heeft afgegeven.
 Vak 5
 Land van bestemming
 Tweeletterige geonomenclatuurcode van het land van bestemming van de goederen waarvoor de vergunning wordt afgegeven.
 Vak 6
 Eindontvanger
 Volledige naam en adres van de eindontvanger van de goederen, indien bekend op het moment van afgifte + EORI-nummer, indien van toepassing. Indien de eindontvanger op het moment van afgifte niet bekend is, wordt het veld leeg gelaten.
 Vak 7
 Goederencode
 De numerieke code van het geharmoniseerd systeem of van de gecombineerde nomenclatuur (2) waaronder de goederen voor de uitvoer bij afgifte van de vergunning zijn ingedeeld.
 Vak 8
 Hoeveelheid
 De hoeveelheid goederen, gemeten in de in vak 9 opgegeven eenheid.
 Vak 9
 Eenheid
 De meeteenheid waarin de in vak 8 vermelde hoeveelheid is uitgedrukt. De te gebruiken eenheden zijn het aantal vaccindoses.
 Vak 10
 Omschrijving van de goederen
 Omschrijving in alledaags taalgebruik, voldoende nauwkeurig om de goederen te kunnen identificeren.
 Vak 11
 Locatie
 De geonomenclatuurcode van de lidstaat waar de goederen zich bevinden. Indien de goederen zich in de lidstaat van de autoriteit van afgifte bevinden, moet dit vak leeg worden gelaten.
 Vak 12
 Handtekening, stempel, plaats en datum
 De handtekening en de stempel van de autoriteit van afgifte. De plaats en de datum van afgifte van de vergunning.
 (1) Verordening (EU) nr. 1106/2012 van de Commissie van 27 november 2012 tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 471/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende communautaire statistieken van de buitenlandse handel met derde landen, wat de bijwerking van de nomenclatuur van landen en gebieden betreft (PB L 328 van 28.11.2012, blz. 7).
 (2) Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (PB L 256 van 7.9.1987, blz. 1).
 BIJLAGE II
 Aanvullende Taric-codes
 Onderneming
 Aanvullende Taric-code
 Astra Zeneca AB
 4500
 Pfizer / BioNTech
 4501
 Moderna Switzerland / Moderna Inc
 4502
 Janssen Pharmaceutica NV
 4503
 CureVac AG
 4504
 Sanofi Pasteur / Glaxosmithkline Biologicals S.A
 4505
 Novavax
 4506
 Andere
 4999


type: caselaw

text:
 26.5.2007
 ET
 Euroopa Liidu Teataja
 C 117/31
 26. märtsil 2007 esitatud hagi — EREF versus komisjon
 (Kohtuasi T-94/07)
 (2007/C 117/50)
 Kohtumenetluse keel: inglise
 Pooled
 Hageja: Euroopa Taastuvenergiaföderatsioon (EREF) ASBL (Brüssel, Belgia) (esindaja: advokaat D. Fouquet)
 Kostja: Euroopa Ühenduste Komisjon
 Hageja nõuded
 —
 Tunnistada kehtetuks Euroopa Komisjoni 24. oktoobri 2006. aasta otsus K(2006) 4963 (lõplik);
 —
 tunnistada kõnealune rahastussüsteem selle olemasoleval kujul ja struktuuriga ebaseaduslikuks riigiabiks.
 —
 Teise võimalusena kohustada komisjoni algatama EÜ artikli 88 lõike 2 alusel ametlik kontrollmenetlus asja NN 62/B/2006 kohta.
 —
 Mõista kõik kohtukulud, kaasa arvatud hageja kohtukulud välja Euroopa Komisjonilt.
 Väited ja peamised argumendid
 Hageja esitas 2004. aastal komisjonile kaebuse, väites muuhulgas, et Soomes uue ehitatava tuumareaktori rahastamise erinevad osad kujutavad endast teatamata riigiabi. 2006. aastal jagas komisjon toimiku kaheks asjaks, numbritega NN 62/A/2006 ja NN 62/B/2006.
 Käesolevas kohtuasjas palub hageja tühistada komisjoni otsus K(2006) 4963 (lõplik), mis puudutab riigiabi asja NN 62/B/2006, milles komisjon leidis, et viie panga ühingu pakutud krediidisüsteem ja AB Svensk Exportkredit (hiljem SEK) antud laen ei olnud abi EÜ artikli 87 lõike 1 mõttes.
 Hageja väidab, et komisjoni poolt toimiku jagamine kaheks eraldi asjaks on õigusvastane nii menetluslikus kui ka sisulises mõttes. Hageja sõnul oli võimalik krediidisüsteemi ja laenu anda nii madala intressimääraga ainult Prantsuse ekspordikrediidi kindlustusbüroo COFACE tagatise tõttu. Kuid riigiabi küsimusi seoses COFACE osalusega käsitleti asjas NN 62/A/2006. Seega väidab hageja, et toimiku kaheks eraldi asjaks jagamine ning sellega asjast NN 62/B/2006 tagatise asjaolu välja jätmine viis komisjoni väärale arusaamale, et krediidisüsteemi ja SEK'i laenu andmine nii madala intressimääraga ei saanud olla riigiabi lihtsalt seetõttu, et osalevad pangad olid komisjoni hinnangul eraomandis.
 Lisaks märgib hageja, et isegi kui jätta COFACE tagatis arvesse võtmata, kujutavad nimetatud krediidisüsteem ja SEK'i antud laen endast riigiabi, kuna:
 —
 krediidisüsteemi pakuti madala intressimääraga pankade BLB ja BNP Paribas osalemisel, mis on hageja väitel mõlemad avalikõiguslikud pangad ja
 —
 SEK'i laenu andis turutingimustest madalama intressimääraga pank, mis kuulub 100-protsendiliselt riigiomandisse.
 Lõpuks viitab hageja põhjenduste puudumisele ja ilmsele hindamisveale.


text:
 21.6.2008
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 158/2
 Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 8 maja 2008 r. (wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Finanzgericht Düsseldorf, Tribunal de grande instance de Nanterre — Niemcy, Francja) — Zuckerfabrik Jülich AG (dawniej Jülich AG) przeciwko Hauptzollamt Aachen
 (Sprawy połączone C-5/06 oraz od C-23/06 do C-36/06) (1)
 (Cukier - Opłaty produkcyjne - Sposoby stosowania systemu kwot - Obliczanie nadwyżki przeznaczonej na wywóz - Obliczanie średniej straty)
 (2008/C 158/03)
 Język postępowania: niemiecki i francuski
 Sąd krajowy
 Finanzgericht Düsseldorf, Tribunal de grande instance de Nanterre
 Strony w postępowaniu przed sądem krajowym
 Strony skarżące: Zuckerfabrik Jülich AG (dawniej Jülich AG) (sprawa C-5/06), Saint Louis Sucre SNC (sprawa C-23/06), Société des Sucreries du Marquenterre SA (sprawa C-24/06), SA des Sucreries de Fontaine Le Dun, Bolbec, Auffray (SAFBA) (sprawa C-25/06), SA Lesaffre Frères (sprawa C-26/06), Tereos, następca prawny Sucreries, Distilleries des Hauts de France (sprawa C-27/06), SA Sucreries & Distilleries de Souppes — Ouvré fils (sprawa C-28/06), SA Sucreries de Toury et Usines Annexes (sprawa C-29/06), Tereos (sprawa C-30/06), Tereos, następca prawny SAS Sucrerie du Littoral Groupe SDHF (sprawa C-31/06), Cristal Union (sprawa C-32/06), Sucrerie Bourdon (sprawa C-33/06), SA Sucrerie de Bourgogne (sprawa C-34/06), SAS Vermendoise Industries (sprawa C-35/06), SA Sucreries et Raffineries d'Erstein (sprawa C-36/06)
 Strony pozwane: Hauptzollamt Aachen (sprawa C-5/06), Directeur général des douanes et droits indirects, Receveur principal des douanes et droits indirects de Gennevilliers (sprawy od C-23/06 do C-36/06)
 Przedmiot
 Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Finanzgericht Düsseldorf — Wykładnia art. 15 rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (Dz.U. L 178, str. 1) — Ważność art. 6 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 314/2002 z dnia 20 lutego 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu kwot w sektorze cukru (Dz.U. L 50, str. 40), zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1140/2003 z dnia 27 czerwca 2003 r. zmieniającym, w sektorze cukru, rozporządzenia (WE) nr 779/96 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania w odniesieniu do przekazywania informacji i nr 314/2002 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania systemu kwot (Dz.U. L 160, str. 33) — Ważność rozporządzenia Komisji (WE) nr 1775/2004 z dnia 14 października 2004 r. ustalającego wysokość opłat produkcyjnych dla sektora cukru na rok gospodarczy 2003/2004 (Dz.U. L 316, str. 64) — Uwzględnienie przy ustalaniu nadwyżki przeznaczonej na wywóz wszystkich ilości wywiezionego cukru, izoglukozy i syropu inulinowego a przy ustalaniu średniej straty na tonę produktu jedynie ilości stanowiącej przedmiot refundacji wywozowej
 Sentencja
 Na podstawie art. 15 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru, przy obliczaniu nadwyżki przeznaczonej na wywóz należy odliczyć od spożycia wszystkie ilości wywiezionych produktów objęte zakresem tego artykułu, niezależnie od tego, czy refundacje zostały faktycznie wypłacone.
 Artykuł 15 ust. 1 lit. d) tego rozporządzenia należy interpretować w ten sposób, że przy ustalaniu zarówno nadwyżki przeznaczonej na wywóz, jak i średniej straty na tonę produktu należy uwzględnić wszystkie ilości wywiezionych produktów objęte zakresem tego artykułu, niezależnie od tego, czy refundacje zostały faktycznie wypłacone.
 Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1762/2003 z dnia 7 października 2003 r. ustalające wysokość opłat produkcyjnych dla sektora cukru na rok gospodarczy 2002/2003 oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 1775/2004 z dnia 14 października 2004 r. ustalające wysokość opłat produkcyjnych dla sektora cukru na rok gospodarczy 2003/2004 są nieważne.
 Analiza rozporządzenia Komisji (WE) nr 1837/2002 z dnia 15 października 2002 r. ustalającego wysokość opłat produkcyjnych oraz współczynnik opłat dodatkowych dla sektora cukru na rok gospodarczy 2001/2002 nie wykazała niczego, co mogłoby naruszać jego ważność.
 (1) Dz.U. C 74 z 25.3.2006.


text:
25.9.2004
 IT
 Gazzetta ufficiale dell'Unione europea
 C 239/20
 SENTENZA DEL TRIBUNALE DI PRIMO GRADO
 8 luglio 2004
 nella causa T-289/02: Telepharmacy Solutions, Inc. contro Ufficio per l'armonizzazione nel mercato interno (marchi, disegni e modelli) (UAMI) (1)
 («Marchio comunitario - Segno denominativo TELEPHARMACY SOLUTIONS - Impedimenti assoluti alla registrazione - Art. 7, n. 1, lett. c), del regolamento (CE) n. 40/94 - Rispetto dei diritti della difesa»)
 (2004/C 239/42)
 Lingua processuale: l'inglese
 Nella causa T-289/02, Telepharmacy Solutions, Inc., con sede in North Billerica, Massachusetts (Stati Uniti), rappresentata dai sigg. R. Davis, barrister, e M. Medyckyj, solicitor, contro Ufficio per l'armonizzazione nel mercato interno (marchi, disegni e modelli) (UAMI) (agente: sig.ra S. Bonne), avente ad oggetto il ricorso presentato contro la decisione della quarta commissione di ricorso dell'UAMI 28 giugno 2002 (procedimento R 108/2001- 4), relativa alla registrazione del segno denominativo TELEPHARMACY SOLUTIONS come marchio comunitario, il Tribunale (Quarta Sezione), composto dal sig. H. Legal, presidente, dalla sig.ra V. Tiili e dal sig. M. Vilaras, giudici; cancelliere: sig.ra B. Pastor, cancelliere aggiunto, ha pronunciato, l'8 luglio 2004, una sentenza il cui dispositivo è del seguente tenore:
 1)
 Il ricorso è respinto.
 2)
 La ricorrente è condannata alle spese.
 (1) GU C 305 del 7.12.2002.


text:
 DURCHFÜHRUNGSRICHTLINIE (EU) .../... DER KOMMISSION
 vom 17.6.2019
 zur Änderung der Liste der Gattungen und Arten in Artikel 2 Absatz 1 Buchstabe b der Richtlinie 2002/55/EG des Rates, in Anhang II der Richtlinie 2008/72/EG des Rates und im Anhang der Richtlinie 93/61/EWG der Kommission
 (Text von Bedeutung für den EWR)
 DIE EUROPÄISCHE KOMMISSION —
 gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union,
 gestützt auf die Richtlinie 2002/55/EG des Rates vom 13. Juni 2002 über den Verkehr mit Gemüsesaatgut
 1
 , insbesondere auf Artikel 2 Absatz 2,
 gestützt auf die Richtlinie 2008/72/EG des Rates vom 15. Juli 2008 über das Inverkehrbringen von Gemüsepflanzgut und Gemüsevermehrungsmaterial mit Ausnahme von Saatgut
 2
 , insbesondere auf Artikel 1 Absatz 3 und Artikel 22,
 gestützt auf die Richtlinie 93/61/EWG der Kommission vom 2. Juli 1993 zur Aufstellung der Tabelle mit den Anforderungen an Gemüsepflanzgut und Gemüsevermehrungsmaterial mit Ausnahme von Saatgut gemäß der Richtlinie 92/33/EWG des Rates
 3
 , insbesondere auf Artikel 1,
 in Erwägung nachstehender Gründe:
 (1)In den Richtlinien 2002/55/EG und 2008/72/EG des Rates sind jeweils in zweispaltigen Tabellen die Arten aufgeführt, die von diesen Richtlinien erfasst werden, wobei in einer Spalte die wissenschaftliche Bezeichnung der Art und in der anderen eine oder mehrere landesübliche Bezeichnungen für jede Art angegeben sind.
 (2)Bestimmte Sorten von Gemüsearten gehören zu den unter ihrer wissenschaftlichen Bezeichnung aufgeführten Arten, jedoch nicht zu den Sortentypen, die mit den landesüblichen Bezeichnungen benannt werden. Daher sollte festgelegt werden, ob eine Sorte von den Richtlinien 2002/55/EG und 2008/72/EG erfasst wird.
 (3)Dabei sollte der Tatsache Rechnung getragen werden, dass einige Sorten bestimmter Gemüsearten in der Union weithin in Verkehr gebracht werden, während andere auf nationale oder regionale Märkte beschränkt bleiben. Es wäre somit nicht angezeigt, alle Sorten dieser Gemüsearten zu erfassen. Daher sollte festgelegt werden, dass für bestimmte Arten alle Sorten erfasst werden, für bestimmte andere Arten aber nur bestimmte Sorten.
 (4)Mit dem Internationalen Code der Nomenklatur der Kulturpflanzen (ICNCP) wurde die formale Kategorie der „Gruppen“ eingeführt, um Sorten von Kulturpflanzen zu klassifizieren. Die Kategorie „Gruppe“ ist ein geeignetes Instrument zur Definition der Sorten einer bestimmten Art, die in den Geltungsbereich der Richtlinien 2002/55/EG und 2008/72/EG fallen.
 (5)Um zu präzisieren, ob alle Sorten einer Gemüseart oder nur bestimmte Gruppen erfasst sind, sollten die Artentabellen in den Richtlinien 2002/55/EG und 2008/72/EG geändert werden. Die jeweiligen botanischen Namen der Gemüsearten und die jeweiligen Gruppennamen sollten in einer hierarchischen Reihenfolge dargestellt werden, um mögliche Unklarheiten darüber zu beseitigen, welche Sorten der betreffenden Arten jeweils erfasst sind.
 (6)Die Anwendung der interspezifischen Hybridisierung und der intraspezifischen Hybridisierung von Sorten kann zu Sorten von Gemüsearten führen, die nicht zu einer etablierten Art oder Gruppe gehören. Damit solche Sortentypen in den Geltungsbereich der Richtlinie 2002/55/EG einbezogen werden können, sollte die Artenliste Hybriden zwischen Arten und Gruppen enthalten, die in der Liste in Artikel 2 Absatz 1 Buchstabe b der genannten Richtlinie aufgeführt sind.
 (7)Die in der Liste in Artikel 2 Absatz 1 Buchstabe b der Richtlinie 2002/55/EG aufgeführten Gruppen sollten gegebenenfalls auch in den Listen in Anhang II Nummer 3 Buchstabe a und Anhang III Nummer 2 der genannten Richtlinie berücksichtigt werden.
 (8)Die Richtlinien 2002/55/EG, 2008/72/EG und 93/61/EWG sollten daher entsprechend geändert werden.
 (9)Außerdem wird mit der Richtlinie 93/61/EWG der Kommission Artikel 4 der Richtlinie 92/33/EWG des Rates umgesetzt, die aufgehoben und durch Artikel 4 der Richtlinie 2008/72/EG des Rates ersetzt wurde. Der Anhang der Richtlinie 93/61/EWG enthält eine Tabelle mit den Anforderungen an Gemüsevermehrungsmaterial, in der diese Arten sowie die qualitätsmindernden Schadorganismen aufgeführt werden.
 (10)Die botanischen Namen für bestimmte Arten in der Richtlinie 93/61/EWG sollten im Rahmen der Aktualisierung der entsprechenden Tabelle an die Entwicklung der wissenschaftlichen Erkenntnisse angepasst werden.
 (11)Die in dieser Richtlinie vorgesehenen Maßnahmen entsprechen der Stellungnahme des Ständigen Ausschusses für Pflanzen, Tiere, Lebensmittel und Futtermittel
 HAT FOLGENDE RICHTLINIE ERLASSEN:
 Artikel 1
 Änderung der Richtlinie 2002/55/EG
 Die Richtlinie 2002/55/EG wird entsprechend Teil A des Anhangs dieser Richtlinie geändert.
 Artikel 2
 Änderung der Richtlinie 2008/72/EG
 Anhang II der Richtlinie 2008/72/EG erhält die Fassung von Teil B des Anhangs dieser Richtlinie.
 Artikel 3
 Änderung der Richtlinie 93/61/EWG
 Der Anhang der Richtlinie 93/61/EWG wird nach Maßgabe von Teil C des Anhangs dieser Richtlinie geändert.
 Artikel 4
 Umsetzung
 Die Mitgliedstaaten erlassen und veröffentlichen spätestens am 30. Juni 2020 die Rechts- und Verwaltungsvorschriften, die erforderlich sind, um dieser Richtlinie nachzukommen. Sie setzen die Kommission unverzüglich davon in Kenntnis.
 Sie wenden diese Rechtsvorschriften ab dem 1. Juli 2020 an.
 Bei Erlass dieser Vorschriften nehmen die Mitgliedstaaten in den Vorschriften selbst oder durch einen Hinweis bei der amtlichen Veröffentlichung auf die vorliegende Richtlinie Bezug. Die Mitgliedstaaten regeln die Einzelheiten dieser Bezugnahme.
 Artikel 5
 Inkrafttreten
 Diese Richtlinie tritt am zwanzigsten Tag nach ihrer Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Union in Kraft.
 Artikel 6
 Adressaten
 Diese Richtlinie ist an die Mitgliedstaaten gerichtet.
 Brüssel, den 17.6.2019
 Für die Kommission
 Der Präsident
 Jean-Claude JUNCKER
 (1)
 ABl. L 193 vom 20.7.2002, S. 33.
 (2)
 ABl. L 205 vom 1.8.2008, S. 28.
 (3)
 Richtlinie 93/61/EWG der Kommission vom 2. Juli 1993 zur Aufstellung der Tabelle mit den Anforderungen an Gemüsepflanzgut und Gemüsevermehrungsmaterial mit Ausnahme von Saatgut gemäß der Richtlinie 92/33/EWG des Rates (ABl. L 250 vom 7.10.1993, S. 19).
 ---documentbreak---
 DE
 ANHANG
 Teil A
 Die Richtlinie 2002/55/EG wird wie folgt geändert:
 1. Artikel 2 Absatz 1 Buchstabe b erhält folgende Fassung:
 „Allium cepa L.
 — Cepa-Gruppe (Zwiebel, Echalion)
 — Aggregatum-Gruppe (Schalotte)
 Allium fistulosum L. (Winterheckenzwiebel)
 — alle Sorten
 Allium porrum L. (Porree)
 — alle Sorten
 Allium sativum L. (Knoblauch)
 — alle Sorten
 Allium schoenoprasum L. (Schnittlauch)
 — alle Sorten
 Anthriscus cerefolium (L.) Hoffm. (Kerbel)
 — alle Sorten
 Apium graveolens L.
 — Sellerie-Gruppe
 — Knollensellerie-Gruppe
 Asparagus officinalis L. (Spargel)
 — alle Sorten
 Beta vulgaris L.
 — Rote Rüben-Gruppe (Rote Rübe oder Rote Bete)
 — Blattmangold-Gruppe (Mangold)
 Brassica oleracea L.
 — Grünkohl-Gruppe
 — Blumenkohl- oder Karfiol-Gruppe
 — Capitata-Gruppe (Rotkohl und Weißkohl)
 — Rosenkohl- oder Kohlsprossen-Gruppe
 — Kohlrabi-Gruppe
 — Wirsing- oder Wirsingkohl-Gruppe
 — Brokkoli-Gruppe
 — Palmkohl-Gruppe
 — Tronchuda-Gruppe (portugiesischer Kohl)
 Brassica rapa L.
 — Chinakohl-Gruppe
 — Herbstrüben-, Mairüben- oder Stoppelrüben-Gruppe
 Capsicum annuum L. (Chili oder Paprika oder Pfefferoni)
 — alle Sorten
 Cichorium endivia L. (Endivie)
 — alle Sorten
 Cichorium intybus L.
 — Chicorée- oder Zichorie-Gruppe
 — Blattzichorie-Gruppe (gewöhnliche Blattzichorie oder Gemüsezichorie)
 — Wurzelzichorie- oder Industriezichorie-Gruppe
 Citrullus lanatus (Thunb.) Matsum. et Nakai (Wassermelone)
 — alle Sorten
 Cucumis melo L. (Melone oder Zuckermelone)
 — alle Sorten
 Cucumis sativus L.
 — Gurken- oder Salatgurken-Gruppe
 — Einlegegurken-Gruppe
 Cucurbita maxima Duchesne (Riesenkürbis)
 — alle Sorten
 Cucurbita pepo L. (Gartenkürbis, einschließlich reifer Gartenkürbis, und Patisson oder Zucchini, einschließlich unreifer Patisson)
 — alle Sorten
 Cynara cardunculus L.
 — Artischocken-Gruppe
 — Cardy- oder Kardonenartischocken-Gruppe
 Daucus carota L. (Karotte oder Möhre oder Futtermöhre)
 — alle Sorten
 Foeniculum vulgare Mill. (Fenchel)
 — Azoricum-Gruppe
 Lactuca sativa L. (Salat)
 — alle Sorten
 Solanum lycopersicum L. (Tomate)
 — alle Sorten
 Petroselinum crispum (Mill.) Nyman ex A. W. Hill
 — Blatt-Petersilien-Gruppe
 — Wurzelpetersilien-Gruppe
 Phaseolus coccineus L. (Prunkbohne oder Feuerbohne)
 — alle Sorten
 Phaseolus vulgaris L.
 — Gartenbohnen-Gruppe
 — Buschbohnen-Gruppe
 Pisum sativum L.
 — Schalerbsen-Gruppe
 — Markerbsen oder Runzelerbsen-Gruppe
 — Zuckererbsen-Gruppe
 Raphanus sativus L.
 — Radieschen-Gruppe
 — Rettich-Gruppe
 Rheum rhabarbarum L. (Rhabarber)
 — alle Sorten
 Scorzonera hispanica L. (Schwarzwurzel)
 — alle Sorten
 Solanum melongena L. (Aubergine oder Eierfrucht)
 — alle Sorten
 Spinacia oleracea L. (Spinat)
 — alle Sorten
 Valerianella locusta (L.) Laterr. (Rapunzel- oder Feldsalat oder Vogerlsalat)
 — alle Sorten
 Vicia faba L. (Dicke Bohne oder Puffbohne)
 — alle Sorten
 Zea mays L.
 — Zuckermais-Gruppe
 — Puffmais-Gruppe
 Alle Hybriden der oben aufgeführten Arten und Gruppen.“
 (2) in der ersten Spalte der Tabelle unter Nummer 3 Buchstabe a des Anhangs II erhalten die Einträge zwischen „Asparagus officinalis„ und „Cichorium endivia“ folgende Fassung:
 „Beta vulgaris (Rote Rüben-Gruppe)
 Beta vulgaris (andere als Rote Rüben-Gruppe)
 Brassica oleracea (Blumenkohl- oder Karfiol-Gruppe)
 Brassica oleracea (andere als Blumenkohl- oder Karfiol-Gruppe)
 Brassica rapa (Chinakohl-Gruppe)
 Brassica rapa (Herbstrüben-, Mairüben- oder Stoppelrüben-Gruppe)
 Capsicum annuum
 Cichorium intybus (Chicorée- oder Zichorie-Gruppe, Blattzichorie-Gruppe)
 Cichorium intybus (Wurzelzichorie- oder Industriezichorie-Gruppe)“.
 (3) in der ersten Spalte der Tabelle unter Nummer 2 des Anhangs III erhalten die Einträge zwischen „Capsicum annuum“ und „Cichorium endivia“ folgende Fassung:
 „Cichorium intybus (Chicorée- oder Zichorie-Gruppe, Blattzichorie-Gruppe)
 Cichorium intybus (Wurzelzichorie- oder Industriezichorie-Gruppe)“.
 Teil B
 „Allium cepa L.
 — Cepa-Gruppe (Zwiebel, Echalion)
 — Aggregatum-Gruppe (Schalotte)
 Allium fistulosum L. (Winterheckenzwiebel)
 — alle Sorten
 Allium porrum L. (Porree)
 — alle Sorten
 Allium sativum L. (Knoblauch)
 — alle Sorten
 Allium schoenoprasum L. (Schnittlauch)
 — alle Sorten
 Anthriscus cerefolium (L.) Hoffm. (Kerbel)
 — alle Sorten
 Apium graveolens L.
 — Sellerie-Gruppe
 — Knollensellerie-Gruppe
 Asparagus officinalis L. (Spargel)
 — alle Sorten
 Beta vulgaris L.
 — Rote Rüben-Gruppe (Rote Rübe oder Rote Bete)
 — Blattmangold-Gruppe (Mangold)
 Brassica oleracea L.
 — Grünkohl-Gruppe
 — Blumenkohl- oder Karfiol-Gruppe
 — Capitata-Gruppe (Rotkohl und Weißkohl)
 — Rosenkohl- oder Kohlsprossen-Gruppe
 — Kohlrabi-Gruppe
 — Wirsing- oder Wirsingkohl-Gruppe
 — Brokkoli-Gruppe
 — Palmkohl-Gruppe
 — Tronchuda-Gruppe (portugiesischer Kohl)
 Brassica rapa L.
 — Chinakohl-Gruppe
 — Herbstrüben-, Mairüben- oder Stoppelrüben-Gruppe
 Capsicum annuum L. (Chili oder Paprika oder Pfefferoni)
 — alle Sorten
 Cichorium endivia L. (Endivie)
 — alle Sorten
 Cichorium intybus L.
 — Chicorée- oder Zichorie-Gruppe
 — Blattzichorie-Gruppe (gewöhnliche Blattzichorie oder Gemüsezichorie)
 — Wurzelzichorie- oder Industriezichorie-Gruppe
 Citrullus lanatus (Thunb.) Matsum. et Nakai (Wassermelone)
 — alle Sorten
 Cucumis melo L. (Melone oder Zuckermelone)
 — alle Sorten
 Cucumis sativus L.
 — Gurken- oder Salatgurken-Gruppe
 — Einlegegurken-Gruppe
 Cucurbita maxima Duchesne (Riesenkürbis)
 — alle Sorten
 Cucurbita pepo L. (Gartenkürbis, einschließlich reifer Gartenkürbis, und Patisson oder Zucchini, einschließlich unreifer Patisson)
 — alle Sorten
 Cynara cardunculus L.
 — Artischocken-Gruppe
 — Cardy- oder Kardonenartischocken-Gruppe
 Daucus carota L. (Karotte oder Möhre oder Futtermöhre)
 — alle Sorten
 Foeniculum vulgare Mill. (Fenchel)
 — Azoricum-Gruppe
 Lactuca sativa L. (Salat)
 — alle Sorten
 Solanum lycopersicum L. (Tomate)
 — alle Sorten
 Petroselinum crispum (Mill.) Nyman ex A. W. Hill
 — Blatt-Petersilien-Gruppe
 — Wurzelpetersilien-Gruppe
 Phaseolus coccineus L. (Prunkbohne oder Feuerbohne)
 — alle Sorten
 Phaseolus vulgaris L.
 — Gartenbohnen-Gruppe
 — Buschbohnen-Gruppe
 Pisum sativum L.
 — Schalerbsen-Gruppe
 — Markerbsen oder Runzelerbsen-Gruppe
 — Zuckererbsen-Gruppe
 Raphanus sativus L.
 — Radieschen-Gruppe
 — Rettich-Gruppe
 Rheum rhabarbarum L. (Rhabarber)
 — alle Sorten
 Scorzonera hispanica L. (Schwarzwurzel)
 — alle Sorten
 Solanum melongena L. (Aubergine oder Eierfrucht)
 — alle Sorten
 Spinacia oleracea L. (Spinat)
 — alle Sorten
 Valerianella locusta (L.) Laterr. (Rapunzel- oder Feldsalat oder Vogerlsalat)
 — alle Sorten
 Vicia faba L. (Dicke Bohne oder Puffbohne)
 — alle Sorten
 Zea mays L.
 — Zuckermais-Gruppe
 — Puffmais-Gruppe.“
 Teil C
 Im Anhang der Richtlinie 93/61/EWG wird die Spalte „Gattung oder Art“ wie folgt geändert:
 (a)Die Worte „Allium ascalonicum“ werden durch die Worte „Allium cepa — Aggregatum-Gruppe“ ersetzt.
 (b)Die Worte „Allium cepa“ werden durch die Worte „Allium cepa — Cepa-Gruppe“ ersetzt.
 (c)Die Worte „Brassica pekinensis“ werden durch die Worte „Brassica rapa — Chinakohl-Gruppe“ ersetzt.
 (d)Die Worte „Lycopersicon lycopersicum“ werden durch die Worte „Solanum lycopersicum“ ersetzt.


text:
 26.5.2007
 SL
 Uradni list Evropske unije
 C 117/26
 Tožba, vložena dne 20. marca 2007 – Gabel Industria Tessile proti UUNT – Creaciones Garel (GABEL)
 (Zadeva T-85/07)
 (2007/C 117/41)
 Jezik, v katerem je bila tožba vložena: italijanščina
 Stranke
 Tožeča stranka: Gabel Industria Tessile S.p.A. (Rovellasca, Italija) (zastopnik: A. Petruzzelli, Avvocato)
 Tožena stranka: Urad za usklajevanje na notranjem trgu (UUNT)
 Druga stranka pred Odborom za pritožbe: Creaciones Garel S.A.
 Predlogi tožeče stranke
 —
 delno naj se razveljavi odločba drugega odbora za pritožbe z dne 25. januarja 2007, vročena 29. januarja 2007, v delu o zavrnitvi prijave znamke Skupnosti družbe Gabel št. 3754777 za razred 24, ker ni v skladu s členom 8(1)(b) Uredbe 40/94;
 —
 naj se zadrži odločba istega odbora, da se registrira znamka Skupnosti v razredu 25 za „kopalne plašče“;
 —
 UUNT naj se naloži, da registrira znamko Skupnosti družbe Gabel št. 3754777 za razred 24 in za proizvode, ki so bili takrat navedeni v tistem razredu, kot tudi za „kopalne plašče “iz razreda 25;
 —
 UUNT naj se naloži plačilo vseh stroškov tožeče stranke.
 Tožbeni razlogi in bistvene trditve
 Prijavitelj znamke Skupnosti: Tožeča stranka
 Zadevna znamka Skupnosti: Besedna znamka „GABEL “(zahteva za registracijo št. 3.754.777) za proizvode iz razredov 24 in 25.
 Imetnik znamke ali znaka, navedenega v postopku z ugovorom: Creaciones Garel S.A.
 Znamka ali znak, naveden v postopku z ugovorom: Figurativna znamka Skupnosti „GAREL “za proizvode iz razreda 24, 25 in 26.
 Odločba Oddelka za ugovore: Ugovoru se ugodi.
 Odločba Odbora za pritožbe: Ugovoru se delno ugodi v delu, v katerem se dovoli registracija znamke za „kopalne plašče “(razred 25).
 Navajani tožbeni razlogi: Kršitev člena 8(1)(b) Uredbe (ES) št. 40/94 o znamki Skupnosti.


text:
 11/Sv. 089
 HR
 Službeni list Europske unije
 247
 22009D0056
 L 232/4
 SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE
 29.05.2009.
 ODLUKA ZAJEDNIČKOG ODBORA EGP-a
 br. 56/2009
 od 29. svibnja 2009.
 o izmjeni Priloga I. (Veterinarska i fitosanitarna pitanja) Sporazumu o EGP-u
 ZAJEDNIČKI ODBOR EGP-a,
 uzimajući u obzir Sporazum o Europskom gospodarskom prostoru, kako je izmijenjen Protokolom o prilagodbi Sporazuma o Europskom gospodarskom prostoru, dalje u tekstu „Sporazum”, a posebno njegov članak 98.,
 budući da:
 (1)
 Prilog I. Sporazumu je izmijenjen Odlukom Zajedničkog odbora EGP-a br. 41/2009 od 24. travnja 2009. (1).
 (2)
 Odluka Komisije 2008/77/EZ od 25. siječnja 2008. o odobravanju planova za 2008. za iskorjenjivanje klasične svinjske kuge u divljih svinja i hitnog cijepljenja tih svinja protiv te bolesti u Bugarskoj (2) treba se unijeti u Sporazum.
 (3)
 Odluku Komisije 2008/88/EZ od 28. siječnja 2008. o izmjeni Odluke 2005/59/EZ koja se odnose na područja gdje se trebaju provoditi planovi za za iskorjenjivanje klasične svinjske kuge u divljih svinja i hitno cijepljenje divljih svinja protiv klasične svinjske kuge u Slovačkoj (3) treba se unijeti u Sporazum.
 (4)
 Odluka Komisije 2008/97/EZ od 30. siječnja 2008. o izmjeni Odluke 93/52/EEZ o izjavi da su određena upravna područja u Italiji službeno slobodna od bruceloze (B. melitensis) i Odluku 2003/467/EZ o izjavi da su određena upravna područja u Italiji službeno slobodna od tuberkuloze goveda i bruceloze goveda i da su određena upravna područja Poljske službeno slobodna od enzootske goveđe leukoze (4), kako je ispravljena u SL L 281, 24.10.2008., str. 35., treba se unijeti u Sporazum.
 (5)
 Odluka Komisije 2008/159/EZ od 22. veljače 2008. o izmjeni Odluke 2007/683/EZ o odobravanju plana za iskorjenjivanje klasične svinjske kuge u divljih svinja u određenim područjima u Mađarskoj (5) treba se unijeti u Sporazum.
 (6)
 Ova se Odluka ne primjenjuju na Island i Lihtenštajn,
 ODLUČIO JE:
 Članak 1.
 Poglavlje I. Priloga I. mijenja se kako slijedi:
 1.
 Pod naslovom „AKTI KOJE DRŽAVE EFTA-e I NADZORNO TIJELO EFTA-e MORAJU UZETI U OBZIR” u točku 29. (Odluka Komisije 2005/59/EZ) u dijelu 3.2 dodaje se sljedeća alineja:
 „—
 32008 D 0088: Odluka Komisije 2008/88/EZ od 28. siječnja 2008. (SL L 28, 1.2.2008., str. 34.).”
 2.
 Pod naslovom „AKTI KOJE DRŽAVE EFTA-e I NADZORNO TIJELO EFTA-e MORAJU UZETI U OBZIR” u točki 42. (Odluka Komisije 2007/683/EZ) u dijelu 3.2 dodaje se sljedeće:
 „, kako je izmijenjena:
 —
 32008 D 0159: Odluka Komisije 2008/159/EZ od 22. veljače 2008. (SL L 51, 26.2.2008., str. 21.).”
 3.
 Pod naslovom „AKTI KOJE DRŽAVE EFTA-e I NADZORNO TIJELO EFTA-e MORAJU UZETI U OBZIR” iza točke 43. (Odluka Komisije 2007/870/EZ) u dijelu 3.2 umeće se sljedeća točka:
 „44.
 32008 D 0077: Odluka Komisije 2008/77/EZ od 25. siječnja 2008. o odobravanju planova za 2008. za iskorjenjivanje klasične svinjske kuge u divljih svinja i hitnog cijepljenja tih svinja protiv te bolesti u Bugarskoj (SL L 23, 26.1.2008., str. 28.).
 Ovaj akt se ne primjenjuju na Island.”
 4.
 U točku 14. (Odluka Komisije 93/52/EEZ) i točku 70. (Odluka Komisije 2003/467/EZ) u dijelu 4.2 dodaje se sljedeća alineja:
 „—
 32008 D 0097: Odluka Komisije 2008/97/EZ od 30. siječnja 2008. (SL L 32, 6.2.2008., str. 25.), kako je ispravljena u SL L 281, 24.10.2008., str. 35.”
 Članak 2.
 Tekstovi odluka 2008/77/EZ, 2008/88/EZ, 2008/97/EZ, kako je ispravljeno u SL L 281, 24.10.2008., str. 35. i 2008/159/EZ, na norveškom jeziku, koji se objavljuju u Prilogu o EGP-u Službenom listu Europske unije, vjerodostojni su.
 Članak 3.
 Ova Odluka stupa na snagu 30. svibnja 2009., pod uvjetom da su sve obavijesti iz članka 103. stavka 1. Sporazuma podnesene Zajedničkom odboru EGP-a (6).
 Članak 4.
 Ova se Odluka objavljuje u odjeljku o EGP-u i Dodatku o EGP-u Službenom listu Europske unije.
 Sastavljeno u Bruxellesu 29. svibnja 2009.
 Za Zajednički odbor EGP-a
 Predsjednik
 Alan SEATTER
 (1) SL L 162, 25.6.2009., str. 16.
 (2) SL L 23, 26.1.2008., str. 28.
 (3) SL L 28, 1.2.2008., str. 34.
 (4) SL L 32, 6.2.2008., str. 25.
 (5) SL L 51, 26.2.2008., str. 21.
 (6) Ustavni zahtjevi nisu navedeni.


text:
Kõrgõzstan (ka Kirgiisia) on merepiirita riik Kesk-Aasias. Piirneb Kasahstani, Usbekistani, Hiina ja Tadžikistaniga.
 Riigi ametlik nimi on Kirgiisi Vabariik. Iseseisvumisest kuni 1993. aasta 5. maini oli ametlikuks nimeks Kõrgõzstani Vabariik.
 Asend
 Kõrgõzstani territoorium ümbritseb kuut eri mõõtu enklaavi, millest neli kuulub Usbekistanile ja kaks Tadžikistanile. Suurima, Usbekistanile kuuluva enklaavi pindala on üle 300 ruutkilomeetri, elanikke on seal üle neljakümne tuhande. Kõrgõzstanile omakorda kuulub pisike, umbes 600 elanikuga eksklaav Usbekistanis Fergana lähistel.
 Suurem osa territooriumist jääb Tian Shani mäestikusse, mis jagab riigi kaheks kultuuriliselt erinevaks ja poliitiliselt kohati vastanduvaks piirkonnaks.
 Riigi lõunaosa hõlmab viljaka Fergana oru idapoolse osa.
 Loodus
 Kõrgõzstanist saab alguse Sõrdarja. Riigi suurim järv on Õsõk-Köl ja kõrgeim tipp Hiina piiril asuv Džengiš.
 Ajalugu
 Kõrgõzstani ala läks Venemaa kontrolli alla 19. sajandi teisel poolel ning liideti Turkestani kindralkubermanguga. 1918. aastast oli tänapäeva Kõrgõzstani ala osa Turkestani ANSVst. 1924 loodi Kara-Kirgiisi autonoomne oblast, mis 1925 nimetati Kirgiisi autonoomseks oblastiks. 1926–1936 oli samades piirides Kirgiisi ANSV. 5. detsembril 1936 loodi Kirgiisi NSV. Nõukogude ajal tõmmatud piirid ei järginud etnilise ega geograafilise sidususe loogikat.
 Akajevi autoritaarne režiim kukutati tulbirevolutsiooni käigus 2005. aasta märtsis. 2005. aastal toimunud presidendivalimised võitis endine peaminister Kurmanbek Bakijev. Ta valiti 23. juulil 2009 toimunud presidendivalimistel tagasi teiseks ametiajaks. 2010. aasta aprillis Bakijev kukutati. 2010. aasta juunis kiitis rahvahääletus heaks presidendivõimu kärpiva põhiseaduse.
 Riik
 Haldusjaotus
 Kõrgõzstan jaguneb halduslikult seitsmeks oblastiks ja kaheks keskalluvusega linnaks.
 Riigikaitse
 Rahvusvahelised suhted
 Venemaa õhujõududel on sõjaväebaas Kantis, Ameerika õhujõududel Manasi lennujaamas.
 Sisejulgeolek
 Kõrgõzstani sisejulgeolekuasutuste ühenduse moodustavad: Kõrgõzstani julgeolekunõukogu, peaministri aparaadi kaitse- ja õiguskaitseasutuste osakond, riigikaitse teenistus, rahvuslik julgeolekuteenistus, Kõrgõzstani siseministeerium.
 Vabaühenduse Freedom House 2017. aasta aruandes "Freedom in the World", mis kaardistab maailma riikide demokraatia olukorda, oli Kõrgõzstani indeks 37 punkti 100st, millega liigitati riik kategooriasse "osaliselt vaba".
 Keel
 Riigikeel on kirgiisi keel, vene keelel on ametliku keele staatus. Enamik pealinna elanikest räägib vene keelt emakeelena, asjaajamine käib enamasti vene keeles.
 Majandus
 Kõrgõzstan on vaene, domineeriva põllumajandussektoriga riik. 2004. aastal jäi 40% elanikest vaesuspiiri alla. 2005. aastal oli põllumajandusega hinnanguliselt hõivatud 48% tööjõust. Peamised põllumajandussaadused on puuvill, tubakas, vill ja liha, eksporditakse neist suuremas mahus vaid esimest kahte. Majandus sõltub olulisel määral kulla ekspordist.
 Kõrgõzstan oli esimene SRÜ riik, mis võeti Maailma Kaubandusorganisatsiooni liikmeks.
 SKT elaniku kohta oli 2010. aastal 2200 USA dollarit.
 Umbes kolmandik majanduslikult aktiivsetest elanikkonnast on suundunud töömigrandina välismaale, põhilisteks sihtriikideks on Venemaa ja Kasahstan.
 Rahvastik
 CIA hinnang Kõrgõzstani rahvaarvule 2011. aasta juulis on 5 587 443. Rahvastiku mediaanvanus on 25. Linnades elas 2010. aastal 35% elanikest.
 1999. aasta rahvaloenduse andmetel olid 64,9% riigi elanikest kirgiisid, 13,8% usbekid, 12,5% venelased, 1,1% hueid, 1% ukrainlased ja 1% uiguurid. 64,7% rääkis esimese keelena kirgiisi keelt, 13,6% usbeki keelt, 12,5% vene keelt, 1% huei keelt.
 Umbes 75% rahvastikust on muslimid, 20% vene õigeusku.
 Kirjaoskuse tase 1999. aastal oli 98,7%.
 Vaata ka
 Džogorku Kengeš
 2010. aasta Kõrgõzstani parlamendivalimised
 Kõrgõzstani jalgpallikoondis
 2010. aasta etnilised kokkupõrked Lõuna-Kõrgõzstanis
 2011. aasta Kõrgõzstani presidendivalimised
 Viited
 Kirjandus
 Olev Remsu, Islam ja diktatuurid. Venemaa ja Kesk-Aasia, Go Group 2010
 Välislingid
 Marko Mihkelson. Verise võimuvõitluse tagamaad, Postimees, 12. aprill 2010
 Opposition in Kyrgyzstan claims power after storming government buildings, CNN, 6. oktoober 2020
 Riigid
 Aasia maad


text:
 Fontos jogi nyilatkozat
 |
 21999D0415(07)
 Hivatalos Lap L 100 , 15/04/1999 o. 0046 - 0047
 Az EGT-Vegyesbizottság 61/98 határozata(1998. július 4.)az EGT-megállapodás II. mellékletének (műszaki előírások, szabványok, vizsgálatok és tanúsítás) módosításárólAZ EGT-VEGYESBIZOTTSÁG,tekintettel az Európai Gazdasági Térségről szóló, az Európai Gazdasági Térségről szóló megállapodás kiigazításáról szóló jegyzőkönyvvel módosított megállapodásra (a továbbiakban: a Megállapodás), és különösen annak 98. cikkére,mivel a Megállapodás II. mellékletét az 1997. november 12-i 80/97 EGT-vegyesbizottsági határozat [1] módosította;mivel a vonalkapcsolt nyilvános adatátviteli hálózatokhoz és az ONP bérelt áramkörökhöz a CCITT X.21 ajánlása szerinti interfésszel csatlakoztatható végberendezésekre vonatkozó közös műszaki szabályokról szóló, 1997. július 9-i 97/544/EK bizottsági határozatot [2] be kell építeni a Megállapodásba;mivel a CCITT X.25. ajánlása szerinti interfészekkel rendelkező csomagkapcsolt nyilvános adathálózatokhoz (PSPDN) történő csatlakozásra szolgáló adat-végberendezések (DTE) általános csatlakoztatási követelményeire vonatkozó közös műszaki szabályokról szóló, 1997. július 9-i 97/545/EK bizottsági határozatot [3] be kell építeni a Megállapodásba;mivel a 97/545/EK bizottsági határozat, 1998. július 10-től kezdődően hatályon kívül helyezi a CCITT X.25 ajánlása szerinti interfésszel rendelkező csomagkapcsolt nyilvános adathálózatokhoz (PSPDN) történő csatlakozásra vonatkozó közös műszaki szabályzatról szóló 96/71/EK bizottsági határozatot, amelyet beépítettek a Megállapodásba és, amely következésképpen a Megállapodás értelmében hatályát veszti,A KÖVETKEZŐKÉPPEN HATÁROZOTT:1. cikkA Megállapodás II. mellékletének XVIII. fejezete a 4o. pontot (96/630/EK bizottsági határozat) követően a következő pontokkal egészül ki:"4p. 397 D 0544: A Bizottság 1997. július 9-i 97/544/EK határozata a vonalkapcsolt nyilvános adatátviteli hálózatokhoz és az ONP bérelt áramkörökhöz a CCITT X.21 ajánlása szerinti interfésszel csatlakoztatható végberendezésekre vonatkozó közös műszaki szabályokról (HL L 223., 1997.8.13., 18. o.).4q. 397 D 0545: A Bizottság 1997. július 9-i 97/545/EK határozata a CCITT X.25. ajánlás szerinti interfészekkel rendelkező csomagkapcsolt nyilvános adathálózatokhoz (PSPDN) történő csatlakozásra szolgáló adat-végberendezések (DTE) általános csatlakoztatási követelményeire vonatkozó közös műszaki szabályokról (HL L 223., 1997.8.13., 21. o.)."2. cikkA II. melléklet XVIII. fejezete 4m. pontjának (96/71/EK bizottsági határozat) szövegét, 1998. július 10-től kezdődően el kell hagyni.3. cikkA 97/544/EK és a 97/545/EK bizottsági határozat izlandi és norvég nyelvű szövegei, melyek e határozat megfelelő nyelvi változatának mellékletét képezik, hitelesek.4. cikkEz a határozat 1998. július 5-én lép hatályba, amennyiben a Megállapodás 103. cikkének (1) bekezdése szerint előírt összes értesítést eljuttatták az EGT-Vegyesbizottsághoz.5. cikkEzt a határozatot az Európai Közösségek Hivatalos Lapjának EGT-re vonatkozó részében, illetve EGT-kiegészítésében közzé kell tenni.Kelt Brüsszelben, 1998. július 4-én.az EGT-Vegyesbizottság részérőlaz elnökF. Barbaso[1] HL L 134., 1998.5.7., 9. o.[2] HL L 223., 1997.8.13., 18. o.[3] HL L 223., 1997.8.13., 21. o.--------------------------------------------------


text:
Moriss Utrilo () dzimis Moriss Valadons (, * 1883.g. 25.decembrī Parīzē, † 1955.g. 5.novembrī Daksā) - franču gleznotājs. Parasti gleznojis pilsētas ainavas. Viens no retajiem pazīstamajiem gleznotājiem, kurš pats dzimis Monmatrā.
 Moriss Utrilo māte bija pazīstamā modele un gleznotāja Sūzanna Valadona. Mākslinieka īstais tēvs nav zināms. Kad 1902. gadā Utrilo parādījās psihiskas slimības pazīmes, māte iedrošināja viņu sākt gleznot. 1910. gadā viņu ievēroja kritika, bet 1920. gadā Utrilo kļuva starptautiski pazīstams.
 Kaut arī Utrilo aizrāvās ar alkoholisko dzērienu lietošanu un vairākkārt ārstēja savu psihisko veselību, tomēr nodzīvoja vairāk kā septiņdesmit mūža gadus.
 Literatura
 Utrillo, J. Fabris, C. Wiart, A. Buquet, J-P. Thiollet, J. Birr, C. Banlin-Lacroix, J. Forêt, Paris, Frédéric Birr ed., 1982
 Ārējās saites
 Morisa Utrilo asociācija
 1883. gadā dzimušie
 1955. gadā mirušie
 Parīzē dzimušie
 Francijas gleznotāji
 Postimpresionisma gleznotāji


text:
 14.12.2013
 LT
 Europos Sąjungos oficialusis leidinys
 C 367/8
 2013 m. spalio 22 d. Teisingumo Teismo (didžioji kolegija) sprendimas byloje (Hoge Raad der Nederlanden (Nyderlandai) prašymas priimti prejudicinį sprendimą) Staat der Nederlanden prieš Essent NV ir kt.
 (Byla C-105/12–C-107/12) (1)
 (Prašymas priimti prejudicinį sprendimą - Laisvas kapitalo judėjimas - SESV 63 straipsnis - Nuosavybės sistemos - SESV 345 straipsnis - Elektros energijos ir dujų paskirstymo sistemų operatoriai - Draudimas privatizuoti - Ryšių su įmonėmis, gaminančiomis, tiekiančiomis ir parduodančiomis elektros energiją arba dujas, draudimas - Veiklos, galinčios pakenkti sistemos valdymui, draudimas)
 2013/C 367/12
 Proceso kalba: olandų
 Prašymą priimti prejudicinį sprendimą pateikęs teismas
 Hoge Raad der Nederlanden
 Šalys pagrindinėje byloje
 Ieškovė: Staat der Nederlanden
 Atsakovės: Essent NV (C-105/12), Essent Nederland BV (C-105/12); Eneco Holding NV (C-106/12) ir Delta NV (C-107/12)
 Dalykas
 Prašymas priimti prejudicinį sprendimą — Hoge Raad der Nederlanden — SESV 65 ir 345 straipsnių išaiškinimas — Laisvo kapitalo judėjimo apribojimai — Nuosavybės sistemos — Sąvoka — Nacionalinės teisės nuostata, kurioje energijos paskirstymo sistemų operatoriams numatytas absoliutus draudimas privatizuoti
 Rezoliucinė dalis
 1.
 SESV 345 straipsnį reikia aiškinti kaip apimantį pagrindinėse bylose nagrinėjamą draudimo privatizuoti sistemą, pagal kurią elektros energijos arba dujų paskirstymo Nyderlandų teritorijoje sistemos operatoriaus akcijos turi tiesiogiai arba netiesiogiai priklausyti nacionalinėje teisėje nustatytoms viešosios valdžios institucijoms. Tačiau dėl šio aiškinimo SESV 63 straipsnis negali būti netaikomas pagrindinėse bylose nagrinėjamoms nacionalinėms nuostatoms, kuriomis draudžiama privatizuoti elektros energijos ar dujų paskirstymo sistemos operatorius, taip pat draudžiami, pirma, nuosavybės arba kontrolės ryšiai tarp koncerno, kuriam priklauso Nyderlandų teritorijoje veikiantis elektros energijos arba dujų paskirstymo sistemos operatorius, bendrovių ir koncerno, kuriam priklauso įmonė, kuri gamina, tiekia arba parduoda elektros energiją arba dujas toje pačioje teritorijoje, bendrovių ir, antra, tokio operatoriaus ir koncerno, kuriam šis operatorius priklauso, sandoriai ir veikla, kurie gali pakenkti atitinkamos sistemos valdymo interesui.
 2.
 Kiek tai susiję su pagrindinėse bylose nagrinėjamu draudimu privatizuoti, kuriam taikomas SESV 345 straipsnis, į tikslus, kuriais remdamasis teisės aktų leidėjas pasirinko nustatytą nuosavybės sistemą, galima atsižvelgti kaip į privalomus bendrojo intereso pagrindus siekiant pateisinti laisvo kapitalo judėjimo apribojimą. Dėl kitų draudimų pažymėtina, kad tikslai kovoti su kryžminėmis subsidijomis plačiąja prasme, įskaitant keitimąsi strategine informacija, užtikrinti elektros energijos ir dujų rinkų skaidrumą arba užkirsti kelią konkurencijos iškraipymams kaip privalomieji bendrojo intereso pagrindai gali pateisinti laisvo kapitalo judėjimo apribojimą, nustatytą pagrindinėse bylose nagrinėjamomis nacionalinėmis nuostatomis.
 (1) OL C 151, 2012 5 26.


text:
 Avis juridique important
 |
 31999R0481
 Verordening (EG) nr. 481/1999 van de Commissie van 4 maart 1999 tot vaststelling van algemene uitvoeringsbepalingen voor het beheer van de programma's om de afzet van bepaalde landbouwproducten te bevorderen
 Publicatieblad Nr. L 057 van 05/03/1999 blz. 0008 - 0012
 VERORDENING (EG) Nr. 481/1999 VAN DE COMMISSIE van 4 maart 1999 tot vaststelling van algemene uitvoeringsbepalingen voor het beheer van de programma's om de afzet van bepaalde landbouwproducten te bevorderen DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Verordening nr. 136/66/EEG van de Raad van 22 september 1966 houdende de totstandbrenging van een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector oliën en vetten (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1638/98 (2), en met name op artikel 11, lid 5,Gelet op Verordening (EEG) nr. 822/87 van de Raad van 16 maart 1987 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt (3), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1627/98 (4), en met name op artikel 46, lid 4,Gelet op Verordening (EEG) nr. 1195/90 van de Raad van 7 mei 1990 houdende maatregelen om de consumptie en het gebruik van appelen te doen toenemen (5), en met name op artikel 5,Gelet op Verordening (EEG) nr. 1201/90 van de Raad van 7 mei 1990 betreffende maatregelen ter stimulering van het citrusverbruik (6), en met name op artikel 4,Gelet op Verordening (EEG) nr. 1332/92 van de Raad van 18 mei 1992 tot instelling van specifieke maatregelen voor de sector tafelolijven (7), gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1267/95 (8), en met name op artikel 5,Gelet op Verordening (EEG) nr. 2067/92 van de Raad van 30 juni 1992 betreffende acties ter bevordering van de verkoop en de afzet van kwaliteitsrundvlees (9), en met name op artikel 4,Gelet op Verordening (EEG) nr. 2073/92 van de Raad van 30 juni 1992 inzake maatregelen om de consumptie van melk en zuivelproducten in de Gemeenschap te stimuleren en de markten voor melk en zuivelproducten te verruimen (10), en met name op artikel 4,Gelet op Verordening (EG) nr. 2275/96 van de Raad van 22 november 1996 tot instelling van specifieke maatregelen voor de sector levende planten en producten van de bloementeelt (11), en met name op artikel 5,Overwegende dat bij Verordening (EEG) nr. 3461/85 van de Commissie (12), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1402/97 (13), Verordening (EEG) nr. 2282/90 van de Commissie (14), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2404/96 (15), Verordening (EEG) nr. 3601/92 van de Commissie (16), gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2507/94 (17), Verordening (EEG) nr. 1318/93 van de Commissie (18), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 351/1999 (19), Verordening (EG) nr. 3582/93 van de Commissie (20), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1432/97 (21), en Verordening (EG) nr. 803/98 van de Commissie (22), die betrekking hebben op afzetbevordering voor respectievelijk druivensap, appelen en citrusvruchten, tafelolijven, kwaliteitsrundvlees, melk en zuivelproducten en levende planten en producten van de bloementeelt, uitvoeringsbepalingen zijn vastgesteld die per sector verschillen ten aanzien van de looptijd van de programma's en het financiële beheer van de contracten, en vooral ten aanzien van de betalingsvoorwaarden;Overwegende dat ter wille van een goed financieel beheer dient te worden overgegaan tot harmonisatie van de verschillende bepalingen inzake de uitvoering van contracten voor afzetbevordering, en meer in het bijzonder van die inzake de looptijd van de contracten;Overwegende dat de verschillende bepalingen inzake de nakoming van de verplichtingen moeten worden opgenomen in contracten die binnen een redelijke termijn tussen de belanghebbenden en de bevoegde nationale instanties worden gesloten op basis van door de Commissie beschikbaar gestelde standaardcontracten;Overwegende dat de contractant bij de bevoegde instantie een zekerheid ten belope van 15 % van de communautaire bijdrage dient te stellen als garantie voor een goede uitvoering van het contract; dat hij daartoe ook bij een voorschotaanvraag een zekerheid moet stellen;Overwegende dat, met betrekking tot de primaire eis in de zin van artikel 20 van Verordening (EEG) nr. 2220/85 van de Commissie (23), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 3403/93 (24), wegens de bijzondere regelingen voor kwaliteitsrundvlees een onderscheid moet worden gemaakt tussen dit product en de overige voor afzetbevordering in aanmerking komende producten;Overwegende dat het in verband met de eisen die het beheer van de begrotingsmiddelen stelt, noodzakelijk is te voorzien in een sanctie bij niet-indiening van de driemaandelijkse aanvraag om tusentijdse betaling of bij niet-inachtneming van de termijn voor de indiening ervan, of wanneer zich een vertraging voordoet in de betalingen door de lidstaten;Overwegende dat het gevaar bestaat dat de financiële bijdrage van de Gemeenschap volledig beschikbaar wordt gesteld via de geplande betalingen, zodat er geen saldo meer te betalen valt; dat, om dit gevaar ter wille van een goed financieel beheer af te wenden, dient te worden bepaald dat het voorschot en de verschillende tussentijdse betalingen tezamen 75 % van de communautaire bijdrage niet mogen overschrijden; dat daartoe ook moet worden bepaald dat de bevoegde instantie de saldoaanvraag binnen een bepaalde termijn moet ontvangen;Overwegende dat de lidstaten controle op de uitvoering van de acties moeten uitoefenen en dat de Commissie op de hoogte moet worden gehouden van de resultaten van de in deze verordening bedoelde maatregelen; dat ter wille van een goed financieel beheer dient te worden voorzien in samenwerking tussen de lidstaten in het geval van acties die worden uitgevoerd in een andere lidstaat dan die waar de contractsluitende bevoegde instantie is gevestigd;Overwegende dat ter wille van een goed financieel beheer en ter verbetering van de resultaten die met de uitgevoerde acties worden behaald, moet worden voorzien in een onafhankelijke evaluatie van deze acties naast de interne evaluatie door de contractant; dat ook de wijze van uitvoering en financiering van deze externe evaluatie dient te worden gepreciseerd;Overwegende dat, indien de totale begroting voor het te evalueren programma vrij laag is en de evaluatiekosten buiten verhouding hoog zijn vergeleken met die begroting, dient te worden bepaald dat onder deze omstandigheden bij uitzondering vrijstelling van de externe evaluatie kan worden verleend;Overwegende dat het, indien in eenzelfde lidstaat verscheidene programma's worden uitgevoerd, economisch wenselijk kan zijn om een enkel orgaan met de evaluatie van deze programma's te belasten;Overwegende dat in deze verordening vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van de Comités van beheer voor wijn, melk en zuivelproducten, groenten en fruit, rundvlees, levende planten en producten van de bloementeelt en oliën en vetten,HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:Artikel 1 Bij deze verordening worden algemene uitvoeringsbepalingen vastgesteld voor het indirecte beheer van de programma's voor afzetbevordering in de volgende sectoren:- druivensap,- melk en zuivelproducten,- appelen en citrusvruchten,- kwaliteitsrundvlees,- levende planten en producten van de bloementeelt,- olijfolie en tafelolijven, voorzover deze producten onder dit type beheer vallen.Artikel 2 1. In het kader van de procedure voor de selectie van de programma's wordt elke belanghebbende door de bevoegde instantie van het aan zijn aanvraag gegeven gevolg op de hoogte gebracht:- zodra het besluit van de Commissie tot goedkeuring van de programma's voor afzetbevordering ter kennis van de lidstaat is gebracht; of- in de sector levende planten en producten van de bloementeelt, zodra de definitieve lijst van de door de betrokken lidstaat in aanmerking genomen acties is vastgesteld.2. De bevoegde instanties sluiten met de gekozen belanghebbenden contracten binnen een termijn van 30 kalenderdagen na de kennisgeving van het besluit van de Commissie of, in de sector levende planten en producten van de bloementeelt, na de vaststelling van de definitieve lijst van de door de betrokken lidstaat in aanmerking genomen acties. Na het verstrijken van deze termijn kan zonder voorafgaande toestemming van de Commissie geen enkel contract worden gesloten.De bevoegde instanties gebruiken standaardcontracten die de Commissie hun ter beschikking stelt. Deze contracten bevatten de van toepassing zijnde voorwaarden die de twee contractsluitende partijen worden geacht te kennen en te aanvaarden.Behoudens een door de Commissie toegestane verlenging worden de in het contract bedoelde acties uitgevoerd over een periode van ten hoogste twaalf maanden na de datum van ondertekening van het contract door de beide partijen. De eventuele verlenging kan niet meer dan drie maanden bedragen en de contractant moet ter verkrijging ervan bij de bevoegde instantie een naar behoren gemotiveerd verzoek indienen vóór de datum waarop de uitvoeringsperiode afloopt.3. Het contract kan door de twee partijen eerst worden gesloten nadat als garantie voor de goede uitvoering ervan een zekerheid is gesteld die gelijk is aan 15 % van het maximaal door de Gemeenschap te financieren bedrag. Deze zekerheid wordt gesteld overeenkomstig het bepaalde in titel III van Verordening (EEG) nr. 2220/85.De bevoegde instantie kan evenwel, indien de contractant een publiekrechtelijk lichaam is of onder toezicht van een dergelijk lichaam optreedt, een aan het in de eerste alinea vastgestelde percentage gelijkwaardige schriftelijke zekerheid van zijn toezichthoudende autoriteit aanvaarden, op voorwaarde dat deze laatste zich ertoe verbindt:- toe te zien op een correcte uitvoering van de aangegane verplichtingen;- na te gaan of de ontvangen bedragen wel degelijk voor de uitvoering van de aangegane verplichtingen worden gebruikt.Het bewijs dat deze zekerheid is gesteld, moet de bevoegde instantie bereiken voordat de in lid 2, eerste alinea, genoemde termijn is verstreken.Deze zekerheid wordt vrijgegeven binnen de termijnen en op de in artikel 4 bepaalde voorwaarden voor de betaling van het saldo.4. De primaire eis in de zin van artikel 20 van Verordening (EEG) nr. 2220/85 is de uitvoering van de in het contract vermelde maatregelen.Voor kwaliteitsrundvlees gelden evenwel als primaire eisen in de zin van voornoemd artikel 20:a) de uitvoering van de maatregelen van het in artikel 4, lid 2, onder b), van Verordening (EEG) nr. 1318/93 bedoelde controleplan;b) in voorkomend geval, de toepassing van de strafmaatregelen die in het huishoudelijk reglement van de in artikel 4, lid 2, onder e), van die verordening bedoelde organisatie zijn bepaald bij niet-inachtneming van de productspecificaties door haar leden, en met name het ontnemen van de uit de promotieactie voortvloeiende voordelen.5. De bevoegde instantie zendt onmiddellijk een kopie van het contract en het bewijs van het stellen van de zekerheid aan de Commissie.Indien het contract voorziet in acties die in een andere lidstaat moeten worden uitgevoerd, stelt de contractsluitende bevoegde instantie de autoriteiten van die lidstaat van de ondertekening van het contract in kennis.Artikel 3 1. Binnen 30 kalenderdagen na de ondertekening van het contract kan de contractant bij de bevoegde instantie een voorschotaanvraag indienen, die vergezeld moet gaan van de in lid 3 bedoelde zekerheid. Na het verstrijken van deze termijn kan het voorschot niet meer worden aangevraagd.Het voorschot kan ten hoogste 30 % van het door de Gemeenschap te financieren bedrag belopen.2. De bevoegde instantie moet het voorschot binnen 30 kalenderdagen na de indiening van de voorschotaanvraag betalen. In geval van vertraging geldt het bepaalde in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 296/96 van de Commissie (25).3. Het voorschot kan slechts worden betaald als de contractant overeenkomstig het bepaalde in titel III van Verordening (EEG) nr. 2220/85 ten gunste van de bevoegde instantie een zekerheid heeft gesteld die gelijk is aan 110 % van dit voorschot.De bevoegde instantie kan evenwel, indien de contractant een publiekrechtelijk lichaam is of onder toezicht van een dergelijk lichaam optreedt, een aan het in de vorige alinea vastgestelde percentage gelijkwaardige schriftelijke zekerheid van zijn toezichthoudende autoriteit aanvaarden, op voorwaarde dat deze laatste zich ertoe verbindt het door de zekerheid gedekte bedrag te betalen indien niet is komen vast te staan dat de contractant recht heeft op het voorgeschoten bedrag.Artikel 4 1. De latere aanvragen om tussentijdse betalingen worden ingediend vóór het einde van de kalendermaand die volgt op de kalendermaand waarin elke periode van 90 kalenderdagen te rekenen vanaf de datum van ondertekening van het contract is verstreken. Deze aanvragen betreffen de in die periode van drie maanden gedane en betaalde uitgaven en gaan vergezeld van de desbetreffende bewijsstukken en van een tussenverslag over de uitvoering van het contract. Wanneer in de betrokken periode van drie maanden geen uitgaven zijn gedaan, wordt dit gemeld binnen dezelfde termijn als deze die voor de aanvragen om tussentijdse betalingen geldt.Voor elke betalingsaanvraag geldt dat, wanneer de aanvraag om tussentijdse betaling met de nodige documenten te laat wordt ingediend, het te betalen bedrag behoudens overmacht met 3 % per volle maand vertraging wordt verlaagd.Deze betaling en de in artikel 3, lid 1, bedoelde voorschotbetaling mogen tezamen niet meer bedragen van 75 % van de totale financiële bijdrage van de Gemeenschap. Wanneer dit percentage is bereikt, kunnen geen verdere aanvragen om tussentijdse betalingen worden ingediend.2. De aanvraag om betaling van het saldo (ten minste 25 %) wordt ingediend binnen vier maanden na de datum waarop de in het contract bedoelde acties zijn voltooid.Deze aanvraag wordt slechts als ingediend beschouwd, als zij vergezeld gaat van:a) alle stukken tot staving van de desbetreffende uitgaven;b) een samenvatting van de uitgevoerde werkzaamheden (activiteitenverslag); enc) een door de contractant opgesteld verslag met een interne evaluatie van de behaalde resultaten die op de verslagdatum te constateren zijn, alsmede van het gebruik dat van deze resultaten kan worden gemaakt.Behoudens overmacht wordt, wanneer de aanvraag om betaling van het saldo te laat wordt ingediend, het saldo verlaagd met 3 % per maand vertraging.3. Het saldo mag eerst na verificatie van de in lid 2 bedoelde documenten worden betaald.Het saldo wordt verlaagd in verhouding tot de mate waarin niet aan de primaire eis als bedoeld in artikel 2, lid 4, is voldaan.4. De in artikel 3, lid 3, bedoelde zekerheid wordt vrijgegeven voorzover vaststaat dat de betrokkene definitief recht heeft op het voorgeschoten bedrag.5. De bevoegde instantie verricht de in de vorige leden bedoelde betalingen binnen een termijn van 60 kalenderdagen te rekenen vanaf de ontvangst van de aanvraag. Op ieder tijdstip van de periode van 60 dagen na de eerste registratie van de betalingsaanvraag kan deze termijn evenwel worden geschorst door aan de schuldeisende contractant het feit te betekenen dat zijn aanvraag niet in aanmerking kan worden genomen, hetzij omdat de vordering niet opeisbaar is, hetzij omdat de vordering niet wordt gestaafd door de bewijsstukken die voor alle aanvullende aanvragen worden verlangd, hetzij omdat de bevoegde instantie het hoofdzakelijk acht nadere gegevens te ontvangen of verificaties te verrichten. De termijn loopt weer verder vanaf de datum van ontvangst van de gevraagde gegevens, die binnen 30 kalenderdagen verstrekt moeten worden. Behoudens overmacht leidt vertraging in de bovenbedoelde betalingen ertoe dat op de vergoeding aan de lidstaat een verlaging overeenkomstig de voorschriften van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 296/96 wordt toegepast.6. De in artikel 2, lid 3, bedoelde zekerheid moet tot de betaling van het saldo geldig zijn en wordt vrijgegeven op basis van een vrijmakingsbrief van de bevoegde instantie.7. Binnen 30 kalenderdagen na de ontvangst ervan doet de bevoegde instantie aan de Commissie toekomen:- de driemaandelijkse verslagen over de uitvoering van het contract;- de samenvatting van de uitgevoerde werkzaamheden; en- het verslag over de interne evaluatie.8. Na betaling van het saldo doet de bevoegde instantie aan de Commissie een financieel overzicht van de in het kader van het contract gedane uitgaven toekomen.Voorts verklaart de bevoegde instantie dat blijkens de verrichte controles alle uitgaven mogen worden geacht subsidiabel te zijn op grond van de bepalingen van het contract.9. De verbeurde zekerheden en de toegepaste strafkortingen worden in mindering gebracht van de aan de EOGFL, afdeling Garantie gedeclareerde uitgaven.Artikel 5 1. De bevoegde instanties nemen de nodige maatregelen om, met name door middel van technische, administratieve en boekhoudkundige controles bij de contractant, bij zijn eventuele partners en bij zijn subcontractanten te verifiëren of:a) de verstrekte gegevens en de vermeldingen in de overgelegde bewijsstukken juist zijn; enb) alle in het contract opgenomen verplichtingen worden nagekomen.Onverminderd het bepaalde in Verordening (EEG) nr. 595/91 van de Raad (26) stellen zij de Commissie zo spoedig mogelijk in kennis van elke bij de controles geconstateerde onregelmatigheid.2. Voor de toepassing van lid 1 geldt dat, wanneer door de contractant opgezette acties worden uitgevoerd in een andere lidstaat dan die waar de contractsluitende bevoegde instantie is gevestigd, aan deze laatste alle nodige medewerking op het gebied van verificatie en controle wordt verleend door de bevoegde instantie van de betrokken lidstaat, die daarvan minstens tien werkdagen vooraf op de hoogte moet worden gebracht.3. De middelen die het meest geschikt zijn voor de controle op de in derde landen uitgevoerde acties, worden bepaald door de bevoegde instantie van de betrokken lidstaat, die de Commissie daarvan in kennis stelt.4. De Commissie kan te allen tijde aan de in de voorgaande leden bedoelde verificaties en controles deelnemen. Hiertoe stellen de bevoegde instanties van de lidstaten de Commissie tijdig van de in de leden 2 en 3 bedoelde verificaties en controles in kennis.De Commissie kan ook door haar noodzakelijk geachte extra controles uitvoeren.Artikel 6 1. Met het oog op de opstelling van het met redenen omklede advies over elk ingediend programma of, in de sector levende planten en producten van de bloementeelt, met het oog op de vaststelling van de voorlopige lijst van de in aanmerking genomen acties, verricht de bevoegde instantie van de betrokken lidstaat een voorafgaande analyse om na te gaan of de voorgestelde acties zijn aangepast aan de algemene en specifieke doelstellingen die overeenkomstig de geldende sectorale regelgeving in het betrokken programma zijn vastgesteld.2. Met het oog op een externe evaluatie en met inachtneming van de betrokken Gemeenschapsvoorschriften stelt de bevoegde instanties alles in het werk om met alle adequate middelen te zorgen voor mededinging tussen de onafhankelijke organen. De keuze van de beoordelingsinstantie moet door de Commissie worden goedgekeurd. In de sector levende planten en producten van de bloementeelt wordt deze evaluatie uitgevoerd in het laatste jaar van uitvoering van het programma.De externe evaluatie moet de volgende werkzaamheden omvatten:- het volgen van de uitvoering van de geprogrammeerde acties aan de hand van significant steekproefonderzoek;- een evaluatie achteraf van de behaalde resultaten door toetsing aan de vastgestelde doelstellingen;- een meting van de doeltreffendheid van de geprogrammeerde acties aan de hand van prestatie-indicatoren (kosten, "output" en "impact").De evaluatiestudie, die wordt opgesteld binnen vier maanden na de datum waarop de acties zijn voltooid, wordt zo spoedig mogelijk aan de Commissie meegedeeld.Bij uitzondering kan de Commissie, indien de totale begroting voor het te evalueren programma minder dan 100 000 EUR bedraagt, op een met redenen omkleed verzoek van de bevoegde instantie toestemming geven om de studie voor de evaluatie van dit programma niet uit te voeren.3. In het geval dat in eenzelfde lidstaat verscheidene programma's ten uitvoer worden gelegd, kan één enkel orgaan met de externe evaluatie van elk van deze programma's worden belast. De kosten van deze evaluatie worden over de verschillende programma's verdeeld in verhouding tot hun respectieve begrotingen.4. Deze evaluatie wordt op dezelfde voorwaarden gefinancierd als het geheel van de geprogrammeerde acties.5. Onverminderd het bepaalde in lid 2, laatste alinea, zal, indien de externe evaluatie niet of slechts onvolledig wordt uitgevoerd, de Commissie daarmee rekening houden bij het onderzoek van de latere programma's, los van de financiële consequenties die eruit voortvloeien voor het evaluerende orgaan.Artikel 7 Voor de toe te passen wisselkoers geldt het bepaalde in Verordening (EG) nr. 2799/98 van de Commissie (27).Artikel 8 1. In geval van een onverschuldigde betaling is de begunstigde verplicht tot terugbetaling van de betrokken bedragen, vermeerderd met rente die wordt berekend over de periode die tussen de betaling en de terugbetaling door de begunstigde verstrijkt.De toe te passen rentevoet is de door het Europees Monetair Instituut voor zijn verrichtingen in euro toegepaste en in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen, reeks C, bekendgemaakte rentevoet die gold op de datum van de onverschuldigde betaling, vermeerderd met drie procentpunten.2. De terugbetaalde bedragen en de rente worden overgemaakt aan de betaalorganen of -diensten en door deze op de door het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds, voor de landbouw gefinancierde uitgaven in mindering gebracht in verhouding tot de financiële bijdrage van de Gemeenschap.Artikel 9 De volgende bepalingen worden geschrapt:- artikel 2, lid 3, laatste zin, artikel 2, leden 3 bis en 4, artikel 3, lid 2, vierde streepje, tweede zin, artikel 3, lid 2, laatste alinea, en de artikelen 5 en 6 van Verordening (EEG) nr. 3461/85;- artikel 1, leden 2, 3 en 4, en de artikelen 6 tot en met 9 van Verordening (EG) nr. 3582/93;- artikel 1, lid 3, en de artikelen 7, 8, 8 bis, 9, 9 bis en 10 van Verordening (EEG) nr. 2282/90;- artikel 1, lid 3, en de artikelen 7, 8 en 9 van Verordening (EEG) nr. 3601/92;- artikel 2, lid 1, de artikelen 6 en 7, artikel 8, leden 1 en 2, en artikel 9 van Verordening (EEG) nr. 1318/93;- de artikelen 7 tot en met 11 van Verordening (EG) nr. 803/98.Artikel 10 Deze verordening treedt in werking op 15 maart 1999.Zij is van toepassing voor de op of na deze datum gesloten contracten.Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.Gedaan te Brussel, 4 maart 1999.Voor de CommissieFranz FISCHLERLid van de Commissie(1) PB 172 van 30. 9. 1966, blz. 3025/66.(2) PB L 210 van 28. 7. 1998, blz. 32.(3) PB L 84 van 27. 3. 1987, blz. 1.(4) PB L 210 van 28. 7. 1998, blz. 8.(5) PB L 119 van 11. 5. 1990, blz. 53.(6) PB L 119 van 11. 5. 1990, blz. 65.(7) PB L 145 van 27. 5. 1992, blz. 1.(8) PB L 123 van 3. 6. 1995, blz. 4.(9) PB L 215 van 30. 7. 1992, blz. 57.(10) PB L 215 van 30. 7. 1992, blz. 67.(11) PB L 308 van 29. 11. 1996, blz. 7.(12) PB L 332 van 10. 12. 1985, blz. 22.(13) PB L 194 van 23. 7. 1997, blz. 1.(14) PB L 205 van 3. 8. 1990, blz. 8.(15) PB L 327 van 18. 12. 1996, blz. 27.(16) PB L 366 van 15. 12. 1992, blz. 17.(17) PB L 267 van 18. 10. 1994, blz. 3.(18) PB L 132 van 29. 5. 1993, blz. 83.(19) PB L 44 van 18. 2. 1999, blz. 10.(20) PB L 326 van 28. 12. 1993, blz. 23.(21) PB L 196 van 24. 7. 1997, blz. 51.(22) PB L 115 van 17. 4. 1998, blz. 5.(23) PB L 205 van 3. 8. 1985, blz. 5.(24) PB L 310 van 14. 12. 1993, blz. 4.(25) PB L 39 van 17. 2. 1996, blz. 5.(26) PB L 67 van 14. 3. 1991, blz. 11.(27) PB L 349 van 24. 12. 1998, blz. 1.


text:
Pjezoelektriskais efekts (no sengrieķu πιέζω (piézō) — 'saspiest') ir parādība, kuru nosaka elektriskās polarizācijas un mehāniskās deformācijas saistība dažos dielektriķos (pjezoelektriķos). Izšķir tiešo un apgriezto pjezoelektrisko efektu:
 Tiešais pjezoelektriskais efekts ir elektriskās polarizācijas rašanās dielektriskos kristālos, ja tos mehāniski deformē.
 Apgrieztais pjezoelektriskais efekts ir kristāliska dielektriķa mehāniska deformācija elektriskā lauka iedarbībā.
 Pjezoelektriskais efekts ir lineārs efekts — deformācija ir tieši proporcionāla elektriskā lauka intensitātei.
 Pjezoelektrisko efektu lieto, lai mehānisko enerģiju pārvērstu elektriskajā un otrādi. Pjezoelektriskie efekti parasti ir mazāki par elektromagnētiskajiem efektiem, dabā nav sastopami efektīvi pjezoelektriķi, tāpēc, lai arī pjezoelektrisko efektu atklāja 19. gs. beigās, pjezoelektriskas ierīces plaši sāka lietot tikai 20. gs vidū. Pjezoelektriskie efekti, atšķirībā no elektromagnētiskajiem, ir statiski.
 Atsauces
 Ārējās saites
 Elektrodinamika