type: other

text:
Przy sprzedaży nieruchomości stanowiącej wspólność małżeńską, fakturę winni wystawić obydwoje małżonkowie, na 50% wartości - Efaktury.org
 Przy sprzedaży nieruchomości stanowiącej wspólność małżeńską, fakturę winni wystawić obydwoje małżonkowie, na 50% wartości
 Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 11 sierpnia 2009 r. (data wpływu 14 sierpnia 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości wystawienia faktury przez jednego z małżonków dotyczącej sprzedaży gruntu - jest nieprawidłowe.
 W dniu 14 sierpnia 2009 r. złożono wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości wystawienia faktury przez jednego z małżonków dotyczącej sprzedaży gruntu.
 Jest Pani właścicielką nieruchomości gruntowych o pow. ok. 4, 45 ha, które otrzymała w darowiźnie. Jednocześnie na zasadzie wspólności ustawowej małżeńskiej posiada wraz z mężem grunty o pow. 3, 83 ha, które zostały zakupione. Powyższe grunty (zarówno otrzymane w darowiźnie, jak i zakupione) nabyła Pani na początku lat 90-tych. Wszystkie te grunty stanowią zwarty kompleks, ale objęte są trzema różnymi księgami wieczystymi. Są one niezabudowane i nie ma dla nich planu zagospodarowania przestrzennego. Uzyskała Pani warunki zabudowy dla tego terenu, zgodnie z którymi przeznaczone są one na cele przemysłowe (zabudowa budynkiem magazynowo-produkcyjnym wraz z infrastrukturą).
 Od przedmiotowych gruntów odprowadzała Pani podatek rolny, a także pobierała na nie dopłaty unijne. Prowadzi Pani pozarolniczą działalność gospodarczą, w związku z którą jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Opisane grunty nie były jednak nigdy wykorzystywane w tej działalności. Mąż Pani nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej i nie jest zarejestrowany dla celów rozliczania podatku.
 Uzyskała Pani interpretację indywidualną, zgodnie z którą sprzedaż przedmiotowych gruntów podlega w całości opodatkowaniu.
 Czy wobec faktu, że jest Pani zarejestrowanym podatnikiem, a mąż nie, może wystawić fakturę we własnym imieniu (NIP nadanym Pani) na całość sprzedawanych gruntów (w tym objętych wspólnością małżeńską) tak, aby uniknąć rejestrowania męża dla potrzeb VAT tylko dla tej jednej transakcji.W przypadku negatywnej odpowiedzi na pierwsze pytanie - jak powinna zostać zafakturowana sprzedaż dotycząca gruntów wchodzących w skład wspólności małżeńskiej.
 Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z faktem, iż wspólność majątkowa nie jest współwłasnością w częściach ułamkowych, lecz współwłasnością łączną, może Pani jako jeden ze współmałżonków, wystawić fakturę na całość sprzedawanych gruntów. Natomiast mąż nie ma obowiązku wystawienia faktury od tej transakcji.
 W przypadku nieuznania powyższego stanowiska za prawidłowe, uważa Pani, że powinna wystawić fakturę na sprzedaż całości gruntów otrzymanych w darowiźnie oraz 50% wartości gruntów objętych wspólnością małżeńską.
 W myśl ust. 4 powołanego artykułu, w przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym mowa w art. 96 ust. 1.
 Natomiast stosownie do ust. 5 powyższego artykułu, przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie działalność rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach.
 Art. 96 ust. 1 ustawy stanowi, że podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
 Na mocy ust. 2 tego artykułu, w przypadku osób fizycznych, o których mowa w art. 15 ust. 4 i 5, zgłoszenie rejestracyjne może być dokonane wyłącznie przez jedną z osób, na które będą wystawiane faktury przy zakupie towarów i usług i które będą wystawiały faktury przy sprzedaży produktów rolnych.
 Stosownie do przepisu art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.
 Uregulowania dotyczące szczegółowych zasad wystawiania faktur, danych, które powinny zawierać, oraz sposobie i okresie ich przechowywania, zawarte są w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337).
 Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami FAKTURA VAT.
 Faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży - § 5 ust. 1 rozporządzenia - powinna zawierać co najmniej:
 imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy; numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11; numer kolejny faktury oznaczonej jako FAKTURA VAT; dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury; nazwę (rodzaj) towaru lub usługi; miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług; cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto); wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto); stawki podatku; sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu; kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku; kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.
 Powyższy przepis określa niezbędne minimum elementów, które powinna zawierać faktura VAT. Należy jednak zauważyć, że brak jest przeszkód, aby faktura dokumentująca określoną transakcję, zawierała inne, dodatkowe elementy, które nie zostały wskazane w ww. katalogu.
 Zgodnie z art. 196 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
 Stosownie do § 2 tegoż artykułu, współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. W przypadku małżeństwa stosunki własnościowe dotyczące ustawowego ustroju majątkowego regulują przepisy art. 31-46 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.). Zgodnie z ww. przepisami, ustawową wspólność majątkową charakteryzuje współposiadanie objętego nią majątku przez obojga małżonków, przy czym żaden z małżonków nie może rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku (art. 35 ww. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Ponadto zgodnie z art. 37 § 1 pkt 3 tego Kodeksu, do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia i wydzierżawienia gospodarstwa rolnego lub przedsiębiorstwa, potrzebna jest zgoda drugiego małżonka.
 W przedmiotowej sprawie zamierza Pani sprzedać grunty, które w części stanowią majątek osobisty (grunt otrzymany w darowiźnie), a w części ustawową wspólność małżeńską (grunt zakupiony wraz z mężem). Całą nieruchomość stanowią grunty rolne, w związku z czym opłaca Pani podatek rolny. Ponadto na grunty te otrzymywała Pani dopłaty unijne. Oprócz prowadzenia gospodarstwa rolnego, prowadzi Pani pozarolniczą działalność gospodarczą i z tego tytułu jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, jednakże grunty powyższe nigdy nie były wykorzystywane w działalności pozarolniczej. Mąż Pani nie jest zarejestrowanym podatnikiem.
 Otrzymała Pani interpretację indywidualną, zgodnie z którą sprzedaż przedmiotowych gruntów w całości winna zostać opodatkowana. W związku z tym, iż mąż Pani nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest podatnikiem, chciałaby Pani uzyskać potwierdzenie, czy może - jako podatnik - wystawić fakturę na sprzedaż całości gruntów (również objętych wspólnością małżeńską), po to, aby uniknąć rejestracji męża dla celów podatku.
 Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skoro część gruntów objęta jest ustawową wspólnością małżeńską, oznacza to, że pod względem cywilistycznym grunty te stanowią współwłasność przysługującą niepodzielnie obydwu małżonkom.
 Należy zatem uznać, iż w przypadku sprzedaży gruntów stanowiących wspólność ustawową, stronami takiej transakcji - jako równouprawnieni współwłaściciele - będą Pani oraz mąż. Przenosząc powyższe na grunt przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, a także biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w otrzymanej przez Panią interpretacji indywidualnej, które wskazano we wniosku, należy stwierdzić, że w przedmiotowej sytuacji będzie Pani stroną dokonującą czynności opodatkowanej tym podatkiem, a w konsekwencji - podatnikiem z tytułu sprzedaży ww. gruntu. Ustawa o podatku od towarów i usług nie reguluje sytuacji przeprowadzania transakcji przez małżonków, w odniesieniu do majątku stanowiącego wspólność małżeńską. Jednakże z uwagi na fakt, że ustrój ten - jak wynika z powołanych przepisów prawa cywilnego - określa równe prawa majątkowe dla obydwu małżonków, należy stwierdzić, iż wystawiając fakturę dokumentującą sprzedaż tych gruntów, winna Pani w niej uwzględnić sprzedaż w części stanowiącej 50% ich wartości.
 Natomiast w odniesieniu do sprzedaży gruntów należących do Pani majątku osobistego, faktura winna dokumentować całą wartość transakcji.
 Zaznacza się, że z uwagi na błędne wskazanie przez Panią w części stanowiska odnoszącej się do pierwszego pytania, iż może wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż całości gruntów (w tym gruntów należących do wspólności ustawowej), należało uznać Pani stanowisko za nieprawidłowe. Należy jednakże zwrócić uwagę, iż w części odnoszącej się do drugiego pytania, stanowisko jest prawidłowe.
 Jednocześnie wskazuje się, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii obowiązku dokonania rejestracji dla celów rozliczenia podatku przez Pani męża z tytułu sprzedaży gruntów stanowiących ustawową wspólność małżeńską.
 Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania niniejszej interpretacji.
 Słowa kluczowe: faktura, podatnik, rejestracja, wystawienie faktury
 Data aktualizacji: 27/01/2013 21:00:01
 Dokumentowanie wypłacanych premii pieniężnych
 Na podstawie art. 14b 1 i 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji...
 CIT - odnośnie korekt faktur oraz premii pieniężnych
 Czy za powyższe wydatki poniesione na remont budynku udokumentowane fakturami VAT . Sp. z...
 PV-440 IP 2006 P O S T A N O W I E N I ENa podstawie:- art. 14a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), Naczelnik Urzędu Skarbowego w .udziela dla . Sp. z o.o. w ., ul. ., NIP...
 Dotyczy momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku otrzymywania zaliczki przed wy...
 Dyrektor Izby Skarbowej w Rzeszowie działając na podstawie art. 14b 5 pkt 2 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. z 2005 r. Dz.U. Nr 8, poz. 60) zmienia z urzędu postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Rzeszowie z dnia...
 Drugi Urząd Skarbowy Kielce 25-647 ul. Częstochowska 20
 Zasięg terytorialny miasta część miasta na prawach powiatu - Kielce gminy Chęciny, Łopuszno, Miedziana Góra, Mniów, Piekoszów, Sitkówka-Nowiny, Strawczyn, Zagnańsk powiaty część kieleckiego województwo świętokrzyskie Konta bankowe CIT...
 Prawo do obniżenia podatku VAT w całości z faktur VAT dokumentujących raty leasingowe wynikające z zawartej umowy (wynajem samochodu pogrzebowegoCzy opłaty związane z prowadzeniem rachunku bankowego można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia ?Czy można skorzystać z ulgi remontowej w sytuacji, gdy decyzja wystawiona jest po okresie rozliczeniowym?Na jaki dzień powinno się ustalić moment powstania przychodu z tytułu wykonanej usługi budowlanej?Podatnik zwrócił się z zapytaniem, czy przekazanie środków na rachunek powierniczy nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w pdop


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 27.11.2014
 PT
 Jornal Oficial da União Europeia
 L 342/35
 DECISÃO DO COMITÉ MISTO DO EEE
 N.o 129/2014
 de 27 de junho de 2014
 que altera o anexo IX (Serviços financeiros) do Acordo EEE
 O COMITÉ MISTO DO EEE,
 Tendo em conta o Acordo sobre o Espaço Económico Europeu, a seguir designado por «Acordo EEE», nomeadamente o artigo 98.o,
 Considerando o seguinte:
 (1)
 O Regulamento Delegado (UE) n.o 759/2013 da Comissão, de 30 de abril de 2013, que altera o Regulamento (CE) n.o 809/2004 no que respeita aos requisitos de divulgação para os títulos de dívida convertíveis e passíveis de troca (1), deve ser incorporado no Acordo EEE.
 (2)
 O anexo IX do Acordo EEE deve, por conseguinte, ser alterado em conformidade,
 ADOTOU A PRESENTE DECISÃO:
 Artigo 1.o
 No anexo IX do Acordo EEE, ao ponto 29ba (Regulamento (CE) n.o 809/2004 da Comissão), é aditado o seguinte travessão:
 «—
 32013 R 0759: Regulamento (UE) n.o 759/2013 da Comissão, de 30 de abril de 2013 (JO L 213 de 8.8.2013, p. 1)»
 Artigo 2.o
 Fazem fé os textos do Regulamento (UE) n.o 759/2013 nas línguas islandesa e norueguesa, que são publicados no Suplemento EEE do Jornal Oficial da União Europeia.
 Artigo 3.o
 A presente decisão entra em vigor em 28 de junho de 2014, desde que tenham sido efetuadas todas as notificações previstas no artigo 103.o, n.o 1, do Acordo EEE (2).
 Artigo 4.o
 A presente decisão é publicada na Secção EEE e no Suplemento EEE do Jornal Oficial da União Europeia.
 Feito em Bruxelas, em 27 de junho de 2014.
 Pelo Comité Misto do EEE
 O Presidente
 Gianluca GRIPPA
 (1) JO L 213 de 8.8.2013, p. 1.
 (2) No se han indicado preceptos constitucionales.


type: legislation

text:
 28.1.2022
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 L 19/65
 VYKONÁVACIE NARIADENIE KOMISIE (EÚ) 2022/117
 z 27. januára 2022,
 ktorým sa tristodvadsiaty ôsmykrát mení nariadenie Rady (ES) č. 881/2002, ktoré ukladá niektoré špecifické obmedzujúce opatrenia namierené proti niektorým osobám a subjektom spojeným s organizáciami ISIL (Dá'iš) a al-Káida
 EURÓPSKA KOMISIA,
 so zreteľom na Zmluvu o fungovaní Európskej únie,
 so zreteľom na nariadenie Rady (ES) č. 881/2002 z 27. mája 2002, ktoré ukladá niektoré špecifické obmedzujúce opatrenia namierené proti niektorým osobám a subjektom spojeným s organizáciami ISIL (Dá'iš) a al-Káida (1), a najmä na jeho článok 7 ods. 1 písm. a) a článok 7a ods. 5,
 keďže:
 (1)
 V prílohe I k nariadeniu (ES) č. 881/2002 sa uvádza zoznam osôb, skupín a subjektov, na ktoré sa podľa uvedeného nariadenia vzťahuje zmrazenie finančných prostriedkov a hospodárskych zdrojov.
 (2)
 Dňa 24. januára 2022 sankčný výbor Bezpečnostnej rady OSN rozhodol o vypustení jedného záznamu zo zoznamu osôb, skupín a subjektov, na ktoré by sa malo vzťahovať zmrazenie finančných prostriedkov a hospodárskych zdrojov.
 (3)
 Príloha I k nariadeniu (ES) č. 881/2002 by sa preto mala zodpovedajúcim spôsobom zmeniť,
 PRIJALA TOTO NARIADENIE:
 Článok 1
 Príloha I k nariadeniu (ES) č. 881/2002 sa mení v súlade s prílohou k tomuto nariadeniu.
 Článok 2
 Toto nariadenie nadobúda účinnosť dňom nasledujúcim po jeho uverejnení v Úradnom vestníku Európskej únie.
 Toto nariadenie je záväzné v celom rozsahu a priamo uplatniteľné vo všetkých členských štátoch.
 V Bruseli 27. januára 2022
 Za Komisiu
 v mene predsedu
 generálny riaditeľ
 Generálne riaditeľstvo pre finančnú stabilitu, finančné služby a úniu kapitálových trhov
 (1) Ú. v. ES L 139, 29.5.2002, s. 9.
 PRÍLOHA
 V prílohe I k nariadeniu (ES) č. 881/2002 sa pod nadpisom „Fyzické osoby“ vypúšťa tento záznam:
 „Khalil Ben Ahmed Ben Mohamed Jarraya (pôvodný prepis: ) [spoľahlivý alias: a) Khalil Yarraya; b) Ben Narvan Abdel Aziz (dátum narodenia: 15. 8. 1970; miesto narodenia: Sereka, bývalá Juhoslávia); c) Abdel Aziz Ben Narvan (dátum narodenia: 15. 8. 1970; miesto narodenia: Sereka, bývalá Juhoslávia); málo spoľahlivý alias: a) Amro; b) Omar; c) Amrou; d) Amr]. Dátum narodenia: 8. 2. 1969. Miesto narodenia: Sfax, Tunisko. Štátna príslušnosť: Tunisko. Číslo cestovného pasu: K989895 (tuniský pas vydaný 26. 7. 1995 v Janove, Taliansko, ktorého platnosť sa skončila 25. 7. 2000). Adresa: Nuoro, Taliansko. Ďalšie informácie: a) z Talianska do Tuniska deportovaný 24. 2. 2015. Dátum zaradenia do zoznamu podľa článku 7d ods. 2 písm. i): 25. 6. 2003.“


text:
 |
 52012PC0449
 Ettepanek: EUROOPA PARLAMENDI JA NÕUKOGU MÄÄRUS Venemaa Föderatsioonist Euroopa Liitu eksporditava puidu suhtes kehtivate tariifikvootide eraldamise kohta /* COM/2012/0449 final - 2012/0217 (COD) */
 SELETUSKIRI
 Venemaa Föderatsioon on Maailma
 Kaubandusorganisatsiooniga (WTO) ühinemise raames nõustunud vähendama
 toorpuidutoodete suhtes praegu kohaldatavaid ekspordimaksumäärasid. Teatavat
 liiki puidust, nimelt teatavat liiki okaspuidust (st kuusk ja mänd) toodete
 ekspordi puhul on Venemaa nõustunud kehtestama tariifikvoodid ja eraldama
 teatava kvoodiosa Euroopa Liidule. Tariifikvootide raames kohaldatakse
 ekspordimaksumäärasid oluliselt piiratud tasemel (st 13 % kuuse ja
 15 % männi puhul, võrrelduna praeguse 25 % piiranguteta kvoodivälise
 ekspordimaksumääraga, kuid mitte vähem kui 15 eurot/m3). Need Venemaa
 Föderatsiooni erikohustused on lisatud WTO kontsessioonide loendisse V osa
 lisana.
 Kirjavahetuse vormis kahepoolses lepingus
 (edaspidi „leping”) on esitatud üldsätted asjaomaste ELi jaoks eraldatud
 eritariifikvootide osade rakendamise kohta. Eelkõige on lepingus sätestatud, et
 tariifikvootide ELi osa koguseid haldab EL ning Venemaa Föderatsioon väljastab
 ekspordilitsentsid, mille aluseks on ELi väljastatud asjakohane
 impordidokumentatsioon.
 Samuti on lepingus sätestatud, et EL ja
 Venemaa Föderatsioon täpsustavad lepingu jõustumise ajaks tariifikvootide
 haldamise tehnilised üksikasjad. Nimetatud tehnilised üksikasjad sisalduvad ELi
 ja Venemaa Föderatsiooni vahel kokku lepitud protokollis (edaspidi
 „protokoll”). Protokolliga kehtestatakse eeskirjad ekspordi tariifikvootide ja
 nende raames toimuva ekspordi haldamise kohta, sealhulgas sätted Euroopa Liidu
 pädevate asutuste ja Venemaa Föderatsiooni valitsuse koostöö kohta, mis on
 vajalik süsteemi piisava toimimise tagamiseks.
 ELil on tariifikvootide vastu suur huvi, sest
 nendega kaasneb Venemaalt pärit puidu ekspordi puhul olulisi eeliseid, kuna
 kvoodisisesed maksumäärad on märkimisväärselt väiksemad võrreldes piiranguteta
 kvoodiväliste maksumääradega. ELi metsatööstust ja selle järgtööstuse
 kasutajaid (nt paberi-, ehitus- ja mööblitööstus) on negatiivselt mõjutanud
 Venemaa Föderatsiooni poolt alates 2007. aastast kohaldatavate puidu
 ekspordimaksude pidev suurendamine. ELi ettevõtjad soovivad nüüd saada
 märkimisväärselt paranenud tingimustel juurdepääsu kõnealusele toormele ning
 tariifikvootide kehtestamine vastab sisuliselt nende huvidele.
 Et tagada lepingus ja protokollis sätestatud
 haldamissüsteemi tulemuslik kohaldamine Venemaa Föderatsiooni ühinemisel WTOga,
 kohaldatakse lepingut ja protokolli ajutiselt alates kuupäevast, mil Venemaa
 Föderatsioon ühineb WTOga. Nõukogu 14. detsembri 2011. aasta otsuse 2012/105/EL
 (Euroopa Liidu nimel lepingu ja protokolli allkirjastamise ja nende ajutise
 kohaldamise kohta) artiklis 3 on kinnitatud, et nii lepingut kui ka protokolli
 kohaldatakse ajutiselt kuni lepingu sõlmimiseks vajalike menetluste
 lõpuleviimiseni.
 Komisjonile tuleks anda volitused võtta
 rakendusaktiga vastu sätted, mis on vajalikud ELi suunduva ekspordi jaoks
 eraldatud tariifikvoodi alla kuuluvate koguste haldamiseks. Nõukogu 14.
 detsembri 2011. aasta otsuse 2012/105/EL (Euroopa Liidu nimel lepingu ja
 protokolli allkirjastamise ja nende ajutise kohaldamise kohta) artikliga 4 on
 komisjoni volitatud võtma vastu üksikasjalikud eeskirjad protokolli artikli 5
 lõikele 2 vastava kvoodikasutuslubade jaotamise meetodi kohta ja muud sätted,
 mida on vaja Euroopa Liitu suunduvale ekspordile eraldatud tariifikvootide koguste
 haldamiseks Euroopa Liidus. Selle alusel on komisjoni 12. juuni 2012. aasta
 rakendusmäärusega (EL) nr 498/2012 kehtestatud vajalikud ajutised
 rakenduseeskirjad, et ELi tariifikvootide osa haldamine toimiks täiel määral
 selleks ajaks, kui Venemaa Föderatsioon ühineb WTOga. Komisjoni rakendusmääruse
 (EL) nr 498/2012 kohaldamine lõpeb kuupäeval, mil lõpeb protokolli ajutine
 kohaldamine (vt komisjoni rakendusmääruse (EL) nr 498/2012 artikli 20 lõige 2).
 Seepärast tuleks seadusandliku tavamenetluse kohaselt vastu võetava Euroopa
 Parlamendi ja nõukogu määrusega volitada komisjoni võtma vastu vajalikud
 lõplikud rakendussätted.
 Selleks et ELi tariifikvootide osa haldamine
 toimiks täiel määral ajaks, mil Venemaa Föderatsioon ühineb WTOga, on komisjoni
 rakendusmääruse (EL) nr 498/2012 7. peatükiga kehtestatud sätted teatavate
 ettevalmistavate meetmete kohta, mis tuleb võtta kohe, kui ajutine
 rakendusmäärus on jõustunud. Kõnealused ettevalmistavad meetmed on vajalikud
 maksimaalsete impordikoguste (nn ülemmäärad) arvutamiseks nende äriühingute
 jaoks, kes väidavad end olevat „senised importijad” lepingu ja protokolli
 kohaldamise esimese kolme kvoodiperioodi jooksul (vt protokolli artikli 5 lõige
 4).
 Komisoni rakendusmääruse (EL) nr 498/2012
 alusel võetavate ettevalmistusmeetmete õiguslikud tagajärjed tuleks seega
 säilitada uue rakendusmäärusega, mille komisjon võtab vastu, et tagada
 ettevõtjatele õiguskindlus ja õiguslik järjepidevus.
 2012/0217 (COD)
 Ettepanek:
 EUROOPA PARLAMENDI JA NÕUKOGU MÄÄRUS
 Venemaa Föderatsioonist Euroopa Liitu
 eksporditava puidu suhtes kehtivate tariifikvootide eraldamise kohta
 EUROOPA
 PARLAMENT JA EUROOPA LIIDU NÕUKOGU,
 võttes arvesse
 Euroopa Liidu toimimise lepingut, eelkõige selle artiklit 207,
 võttes arvesse
 Euroopa Komisjoni ettepanekut,
 olles edastanud
 seadusandliku akti eelnõu liikmesriikide parlamentidele,
 tegutsedes
 tavapärase seadusandliku menetluse kohaselt[1]
 ning arvestades
 järgmist:
 (1) Arvestades
 toorpuidu impordi majanduslikku tähtsust Euroopa Liidu jaoks ja samuti Venemaa
 Föderatsiooni kui toorpuidu tarnija olulisust liidu jaoks, on komisjon pidanud
 Venemaa Föderatsiooniga läbirääkimisi Venemaa Föderatsiooni kohustuste üle
 vähendada oma praegu kohaldatavaid eksporditollimakse, mis kehtivad toorpuidu
 suhtes, või need tollimaksud kaotada.
 (2) Need
 kohustused, mis kantakse Venemaa Föderatsiooni ühinemisel Maailma
 Kaubandusorganisatsiooniga (WTO) Venemaa kontsessioonide loendisse, hõlmavad
 tariifikvoote, mida kohaldatakse teatavat liiki okaspuidu ekspordi suhtes ja
 millest osa on eraldatud liitu suunduvale ekspordile.
 (3) Komisjon
 pidas Venemaa Föderatsiooni WTOga ühinemise teemaliste läbirääkimiste raames
 liidu nimel Venemaa Föderatsiooniga läbirääkimisi kirjavahetuse vormis lepingu
 üle, milles käsitletakse teatava Venemaa Föderatsioonist liitu eksporditava
 okaspuidu suhtes kohaldatavate tariifikvootide haldamist[2] (edaspidi „leping”).
 (4) Nagu
 kõnealuses lepingus ette nähtud, on EL ja Venemaa Föderatsioon pidanud
 läbirääkimisi ELi ja Venemaa Föderatsiooni valitsuse vahel kokku lepitud protokolli[3] (edaspidi „protokoll”) kantud
 tariifikvootide haldamise tehniliste üksikasjade üle.
 (5) 14.
 detsembril 2011 võttis nõukogu vastu otsuse 2012/105/EL,[4] millega anti luba allkirjastada
 leping ja protokoll ning kohaldada neid ajutiselt alates Venemaa Föderatsiooni
 ühinemisest WTOga. Leping ja protokoll allkirjastati 16. detsembril 2011.
 (6) Lepingu
 sätete kohaselt haldab liit talle eraldatud tariifikvoote oma sisemenetluste
 abil. Otsusega 2012/105/EL on sätestatud, et komisjon võtab vastu üksikasjalikud
 eeskirjad protokollile vastava kvoodikasutuslubade jaotamise meetodi kohta ja
 muud sätted, mida on vaja liitu suunduvale ekspordile eraldatud tariifikvootide
 koguste haldamiseks liidus. Komisjoni 12. juuni 2012. aasta rakendusmäärusega
 (EL) nr 498/2012 (Venemaa Föderatsioonist Euroopa Liitu eksporditava puidu
 suhtes kehtivate tariifikvootide eraldamise kohta)[5] on kehtestatud vajalikud
 ajutised rakenduseeskirjad, et liidu tariifikvootide osa haldamine toimiks
 täiel määral selleks ajaks, mil Venemaa Föderatsioon ühineb WTOga. Kõnealuse
 määruse kohaldamine lõpeb, kui leping ja protokoll sõlmitakse ja need
 jõustuvad.
 (7) Selleks,
 et tagada lepingu ja protokolli jõustumisel nende rakendamiseks ühetaolised
 tingimused, tuleks komisjonile anda rakendusvolitused. Kõnealuseid volitusi
 tuleks kasutada vastavalt Euroopa Parlamendi ja nõukogu 16. veebruari
 2011. aasta määrusele (EL) nr 182/2011, millega kehtestatakse
 eeskirjad ja üldpõhimõtted, mis käsitlevad liikmesriikide läbiviidava kontrolli
 mehhanisme, mida kohaldatakse komisjoni rakendusvolituste teostamise suhtes[6].
 (8) Selleks
 et võtta lepingu ja protokolli rakendamiseks vastu rakendusaktid, millega
 sätestatakse eeskirjad kvoodikasutuslubade jaotamise meetodi kohta ja mis tahes
 muud sätted, mida on vaja liitu suunduvale ekspordile eraldatud tariifikvootide
 koguste haldamiseks liidus, tuleks kasutada kontrollimenetlust, kuna need aktid
 on ühise kaubanduspoliitikaga seotud aktid ja kuuluvad seetõttu määruse (EL)
 nr 182/2011 artikli 2 lõike 2 punkti b alapunkti iv
 kohaldamisalasse.
 (9) Ettevõtjatele
 õiguskindluse ja õigusliku järjepidevuse tagamiseks tuleks rakendusmääruse (EL)
 nr 498/2012 alusel juba võetud ettevalmistavate meetmete õiguslikud tagajärjed
 säilitada uute, käesoleva määruse kohaselt vastu võetavate rakendusaktidega,
 nii nagu oleks kõnealused ettevalmistavad meetmed võetud kõnealuste uute
 rakendusaktide asjakohaste sätete alusel,
 ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA MÄÄRUSE:
 Artikkel 1
 1. Rakendades Euroopa Liidu ja
 Venemaa Föderatsiooni vahelist lepingut, milles käsitletakse Venemaa
 Föderatsioonist Euroopa Liitu eksporditavale puidule kohaldatavate
 tariifikvootide haldamist, ja kõnealuse lepingu kohaseid tehnilisi üksikasju
 käsitlevat protokolli, võtab komisjon vastu üksikasjalikud eeskirjad protokolli
 artikli 5 lõikele 2 vastava kvoodikasutuslubade jaotamise meetodi
 kohta ja muud sätted, mida on vaja liitu suunduvale ekspordile eraldatud
 tariifikvootide koguste haldamiseks liidus. Need rakendusaktid võetakse vastu
 artiklis 2 osutatud kontrollimenetluse kohaselt.
 2. Lõikes 1 osutatud
 rakendusaktidega säilitatakse rakendusmääruse (EL) nr 498/2012 kohaselt võetud
 ettevalmistavate meetmete õiguslikud tagajärjed.
 Artikkel 2
 Komisjoni abistab otsuse 2012/105/EL artikli 5
 alusel asutatud puidukomitee. Kõnealune komitee on komitee määruse (EL) nr
 182/2011 tähenduses. Puidukomitee võib kontrollida kõiki lepingu ja protokolli
 kohaldamisega seotud küsimusi, mille komisjon on tõstatanud või mida
 liikmesriik on taotlenud.
 Kui on viidatud käesolevale artiklile,
 kohaldatakse määruse (EL) nr 182/2011 artiklit 5.
 Artikkel 3
 Käeolev määrus jõustub selle Euroopa Liidu
 Teatajas avaldamise päeval.
 Käesolev
 määrus on tervikuna siduv ja vahetult kohaldatav kõikides liikmesriikides.
 Brüssel,
 Euroopa Parlamendi nimel Nõukogu
 nimel
 president eesistuja
 [1] Euroopa Parlamendi [XXX] aasta seisukoht ja nõukogu
 [XXX] aasta otsus.
 [2] ELT L 57, 29.2.2012, lk 3.
 [3] ELT L 57, 29.2.2012, lk 5.
 [4] ELT L 57, 29.2.2012, lk 1.
 [5] ELT L 152, 13.6.2012, lk 28.
 [6] ELT L 55, 28.2.2011, lk 13.


type: caselaw

text:
 11.9.2004
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 C 228/43
 Žaloba podaná dňa 21. júna 2004: Monique Negenman proti Komisii Európskych spoločenstiev
 (Vec T-255/04)
 (2004/C 228/98)
 Jazyk konania: francúzština
 Monique Negenman, bytom Roosendaal (Holandsko), v zastúpení: Lucas Vogel, advokát, podala 21. júna 2004 na Súd prvého stupňa Európskych spoločenstiev žalobu proti Komisii Európskych spoločenstiev.
 Žalobkyňa navrhuje, aby Súd prvého stupňa:
 —
 Zrušil rozhodnutie prijaté orgánom povereným menovaním 8. marca 2004 (a oznámené 11. marca 2004), ktorým bola zamietnutá sťažnosť podaná žalobkyňou 25. novembra 2003, proti správnym rozhodnutiam z 23. a 30. októbra 2003, ktoré určili termíny začiatku a konca materskej dovolenky žalobkyne.
 —
 zaviazal Komisiu Európskych spoločenstiev na náhradu škody vo výške 10 000 euro, s výslovnou výhradou zvýšenia, zníženia alebo neskoršieho upresnenia.
 —
 zaviazal Komisiu Európskych spoločenstiev nahradiť trovy konania.
 Žalobné dôvody a hlavné tvrdenia
 Žalobkyňa sa domnieva, že orgán poverený menovaním chybne vypočítal termíny začiatku a konca jej materskej dovolenky.
 Žalobkyňa na podporu svojej žaloby uvádza, že ide o porušenie článku 55 Služobného poriadku (v znení pred 1. májom 2004) a princípu legitimnej dôvery, ktorý je obsiahnutý najmä v článku 35 Služobného poriadku, na základe čoho orgán poverený menovaním určil začiatok a koniec jej materskej dovolenky vezmúc do úvahy reálny dátum jej pôrodu, zatiaľ čo podľa horeuvedného článku 58 Služobného poriadku, materská dovolenka začína šesť týždňov pred predpokladaným termínom pôrodu uvedenom v potvrdení doručenom touto úradníčkou.


type: wikipedia

text:
Pievinė varlė (Rana temporaria) – beuodegių varliagyvių (Anura) būrio gyvūnas, priklausantis varlių (Ranidae) šeimai. Dar kitaip vadinama rusvoji varlė, rudoji varlė. Labai panaši į smailiasnukę varlę, nuo kurios skiriasi šiais požymiais: snukis bukas, užpakalinių kojų vidinis pado kauburėlis minkštas, žemas ir nedidelis, 2,5–6 kartus trumpesnis už I (mažąjį) pirštą. Be to, pievinė varlė yra stambesnė už smailiasnukę ir užauga iki 8–9 cm. Patelės didesnės už patinėlius. Rūšiai būdingas polimorfizmas – skiriasi kūno pigmentacija ir raštas. Nugara gelsvai pilka, rusva, tamsiai ruda su tamsesnėmis dėmėmis. Išilgai nugaros kartais eina neryški šviesi juostelė, kuri nesiekia galvos.
 Pievinė varlė – gausiausia varlių rūšis Lietuvoje. Aptinkama įvairiuose biotopuose: dirbamuose laukuose, pievose, sausose ir drėgnose vietose, miškuose, soduose ir prie sodybų. Veisimuisi pasirenka nedidelius, negilius vandens telkinius, laikinas vandeningas lomas, kūdras, tvenkinius, griovius ir ežerus. Neršia beveik visuose stovinčiuose vandenyse. Žiemoja sausumoje, veisiasi vandenyje. Aktyvi prietemoje bei naktį, o lietingu oru ir dieną.
 Taip pat skaitykite
 Lietuvos vietinių varliagyvių sąrašas
 Nuorodos
 Lietuvos raudonoji knyga (varliagyviai)
 Lietuvos gamtos fondas: varliagyviai (glis.lt)
 Pievinė varlė per naturephoto-cz.com (nuotraukų galerija)
 Varlės


text:
20150731055616832015/C 270/57342014TFPC27020150817PL01PLINFO_JUDICIAL20150708434311Sprawa F-34/14: Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 8 lipca 2015 r. – DP/ACER (Służba publiczna – Personel ACER – Członek personelu kontraktowego – Nieprzedłużenie umowy – Skarga o stwierdzenie nieważności – Dopuszczalność skargi – Zarzut niezgodności z prawem art. 6 ust. 2 OPW ACER w świetle art. 85 ust. 1 WZIP – Skarga odszkodowawcza – Wypowiedzenie – Krzywda – Zadośćuczynienie)
 ---documentbreak--- C2702015PL4310120150708PL0057431431Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej (trzecia izba) z dnia 8 lipca 2015 r. – DP/ACER
 (Sprawa F-34/14) (
 1
 )
 „(Służba publiczna — Personel ACER — Członek personelu kontraktowego — Nieprzedłużenie umowy — Skarga o stwierdzenie nieważności — Dopuszczalność skargi — Zarzut niezgodności z prawem art. 6 ust. 2 OPW ACER w świetle art. 85 ust. 1 WZIP — Skarga odszkodowawcza — Wypowiedzenie — Krzywda — Zadośćuczynienie)”2015/C 270/57Język postępowania: angielski
 Strony
 Strona skarżąca: DP (przedstawiciel: adwokat S. Pappas)
 Strona pozwana: Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (przedstawiciele: P. Martinet i S. Vaona, pełnomocnicy, D. Waelbroeck i A. Duron, adwokaci)
 Przedmiot sprawy
 Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji o nieprzedłużeniu umowy o pracę strony skarżącej w charakterze członka personelu kontraktowego oraz zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
 Sentencja wyroku
 1)
 Stwierdza się nieważność decyzji z dnia 20 grudnia 2013 r., którą dyrektor Agencji ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki odmówił przedłużenia o pracę z DP.
 2)
 Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki zapłaci na rzecz DP kwotę 7000 EUR.
 3)
 Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez DP.
 (
 1
 ) Dz.U. C 184 z 16.6.2014, s. 46.


text:
L-awtoritajiet b’ġuriżdizzjoni biex jisimgħu rikorsi għal dikjarazzjoni ta’ eżegwibbiltà skont l-Artikolu 45(1) huma l-Qrati Distrettwali (okresné súdy).
 Skont l-Artikolu 50(2), l-awtoritajiet b’ġuriżdizzjoni biex jisimgħu appelli minn deċiżjonijiet dwar rikorsi għal dikjarazzjoni ta' eżegwibbiltà taħt l-Artikolu 45(1) huma l-Qrati Reġjonali (krajské súdy). L-appelli jridu jitressqu quddiem il-qorti distrettwali (okresný súd) li kienet ħarġet id-deċiżjoni appellata.
 Id-deċiżjonijiet mogħtija fl-appell taħt l-Artikolu 51 jridu jiġu kontestati b’appell straordinarju (dovolanie). L-appelli straordinarji (dovolanie) jinstemgħu mill-Qorti Suprema tar-Repubblika Slovakka (Najvyšší súd Slovenskej republiky) u jitressqu quddiem il-qorti distrettwali (okresný súd) li tat is-sentenza fil-prim’istanza. Appell straordinarju (dovolanie) mhux neċessarjament jikkonċerna biss difetti fid-dritt fid-deċiżjoni ta’ qorti tal-appell.
 L-awtoritajiet b’kompetenza biex joħorġu ċertifikat taħt l-Artikolu 64 huma dawn li ġejjin:
 nutar maħtur mill-qorti (notár poverený súdom) - jekk il-proċedimenti ta’ suċċessjoni ma jkunux wasslu għal konklużjoni finali u anke wara l-konklużjoni finali ta’ proċedimenti ta’ suċċessjoni.
 Il-proċeduri ta’ rimedju skont l-Artikolu 72:
 appelli jridu jitressqu mhux aktar tard minn 15-il jum wara d-data ta’ konsenja ta’ Ċertifikat Ewropew tas-Suċċessjoni quddiem il-qorti distrettwali li ħatret in-nutar bħala kummissarju għall-proċedimenti ta’ suċċessjoni. L-appelli għandhom effett sospensiv. L-appelli kontra ċ-Ċertifikat Ewropew tas-Suċċessjoni jinstemgħu mill-qrati distrettwali (okresné súdy).
 - awtoritajiet u professjonisti legali oħra skont l-Artikolu 3(2) ma jeżistux fir-Repubblika Slovakka


text:
 Svarīgs juridisks paziņojums
 |
 22001D0082
 Oficiālais Vēstnesis L 238 , 06/09/2001 Lpp. 0033 - 0033
 EEZ Apvienotās komitejas LēmumsNr. 82/2001(2001. gada 19. jūnijs),ar ko groza EEZ līguma XXI pielikumu (Statistika)EEZ APVIENOTĀ KOMITEJA,ņemot vērā Eiropas Ekonomikas zonas līgumu, kas grozīts ar protokolu, ar kuru pielāgo Eiropas Ekonomikas zonas līgumu, turpmāk tekstā — "līgums", un jo īpaši tā 98. pantu,tā kā:(1) Līguma XXI pielikums grozīts ar EEZ Apvienotās komitejas 2001. gada 18. maija Lēmumu Nr. 57/2001 [1];(2) Līgumā jāiekļauj Komisijas 2000. gada 27. septembra Regula (EK) Nr. 2032/2000 par valstu un teritoriju nomenklatūru Kopienas ārējās tirdzniecības statistikā un dalībvalstu savstarpējās tirdzniecības statistikā [2],IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU.1. pantsLīguma XXI pielikuma 9. punktu (Komisijas Regula (EK) Nr. 2543/1999) aizstāj šādi:"32000 D 2032: Komisijas 2000. gada 27. septembra Regula (EK) Nr. 2032/2000 par valstu un teritoriju nomenklatūru Kopienas ārējās tirdzniecības statistikā un dalībvalstu savstarpējās tirdzniecības statistikā (OV L 243, 28.9.2000., 14. lpp.).".2. pantsKomisijas Regulas (EK) Nr. 2032/2000 teksts islandiešu un norvēģu valodā, kurš jāpublicē Eiropas Kopienu Oficiālā Vēstneša EEZ pielikumā, ir autentisks.3. pantsŠis lēmums stājas spēkā 2001. gada 20. jūnijā ar noteikumu, ka EEZ Apvienotajai komitejai ir sniegti visi paziņojumi atbilstīgi līguma 103. panta 1. punktam [3].4. pantsŠo lēmumu publicē Eiropas Kopienu Oficiālā Vēstneša EEZ pielikuma EEZ iedaļā.Briselē, 2001. gada 19. jūnijāEEZ Apvienotās komitejas vārdā —priekšsēdētājsP. Westerlund[1] OV L 165, 21.6.2001., 63. lpp.[2] OV L 243, 28.9.2000., 14. lpp.[3] Konstitucionālas prasības nav norādītas.--------------------------------------------------


text:
Højesteret har nu afsagt dom i den omstridte Vejstribekonsortium-sag, som første gang blev afgjort af konkurrencerådet tilbage i 2015.
 Sagen omhandler lovligheden af et konsortium, dannet mellem to virksomheder, med det formål at byde på en opgave ved Vejdirektoratet.
 Opgaven fra Vejdirektoratet angik tre distrikter, hvor det var muligt at byde på et, to eller alle tre distrikter.
 Det er ubestridt, at de to virksomheder hver for sig kunne have budt på en eller flere af distrikterne, men at det krævede et konsortium, såfremt virksomhederne skulle byde på alle tre distrikter.
 Konsortiet var først blevet erklæret ulovligt af konkurrencerådet og konkurrencenævnet. Sagen blev derfor indbragt for Sø- og Handelsretten, der ikke var enig i, at konsortiet var i strid med konkurrencereglerne. Herefter blev sagen anket til Højesteret.
 Sø- og Handelsretten havde lagt vægt på, at udbudsmodellen havde tilskyndet til samlede bud på alle tre distrikter, og at der havde været udsigt til, at flere ville byde på den samlede opgave.
 Denne betragtning blev ikke delt af Højesteret, der i stedet lagde vægt på, at der ikke var holdepunkter for, at udbuddet i realiteten alene gjaldt den samlede opgave. Det betød så også, at idet begge de deltagende virksomheder kunne have afgivet selvstændige bud på færre end alle tre distrikter, var de konkurrenter.
 Højesteret udtalte også, at aftalen ikke havde karakter af et produktionssamarbejde, men at der var tale om en aftale vedrørende afsætningen af de tilbudte tjenesteydelser. Sådanne aftaler, indgået mellem konkurrerende virksomheder, har konkurrencebegrænsende formål, hvilket betragtes for den klareste overtrædelse af konkurrencereglerne. Højesteret konkluderede da også, at konsortieaftalen havde haft konkurrencebegrænsning til formål og var i strid med konkurrencereglerne.
 Hermed sætter Højesteret et afgørende punktum i sagen og understreger, at Vejstribekonsortiet var i strid med konkurrencereglerne.
 Er konsortier hermed definitivt i strid med konkurrencereglerne?
 Højesteret har ikke med sin dom erklæreret samtlige konsortiedannelser, med henblik på at afgive et tilbud i offentlige udbud, ulovlige.
 Det fremgår således som eksempel af lovforarbejderne til konkurrencelovens § 6, at det ikke anses for konkurrencebegrænsende, ”at flere virksomheder i samme omsætningsled inden for en branche afgiver fælles bud på en bestemt opgave, hvis ingen af de pågældende virksomheder alene ville kunne have klaret opgaven (f.eks. på grund af kravene til knowhow, kapacitet eller økonomiske ressourcer).”
 Det afgørende i sagen var, at når Højesteret så igennem aftalen, så var der i realiteten tale om en aftale om fælles priser og en aftale, der ville medføre en markedsopdeling. Endvidere var aftalen indgået af to konkurrenter. Sådanne aftaler vil almindeligvis altid være problematiske og konkurrencebegrænsende for markedet.
 Til gengæld står det klart, at efter denne Højesteretsdom er overvejelser omkring det at danne konsortier ikke blevet mindre kompleks, og hver konsortiedannelse bør vurderes i forhold til det pågældende udbud og den heri udbudte kontrakt. Da konkurrencelovgivningen omfatter enhver form for aftale, vedtagelse eller samordnet adfærd, kan det ikke antages at få betydning for vurderingen af lovligheden, om parterne havde anvendt en struktur, hvor den ene virksomhed havde ageret underleverandør for den anden virksomhed.
 Har du spørgsmål i forbindelse med overstående eller brug for rådgivning vedrørende konsortiedannelse eller udbudsret, er du altid velkommen til at kontakte os.
 Har du brug for rådgivning i forbindelse med konsortiedannelse og udbudsret?