text:
Autor: Tomasz Ciasnocha • Opublikowane: 10.10.2012
 Treści pornograficzne z udziałem małoletnich poniżej lat 15
 W polskim Kodeksie karnym zachowań mających za przedmiot treści o charakterze pornograficznym (także pornografii w Internecie), w tym z udziałem małoletnich, dotyczy art. 202 Kodeksu karnego:
 Produkowanie, rozpowszechnianie,utrwalanie lub sprowadzanie treści o charakterze pedofilskim
 Przepis art. 402 § 3, § 4, § 4a i § 4b Kodeksu karnego dotyczy materiałów o charakterze pedofilskim, przede wszystkim kary za ich produkcję, ich rozpowszechniania, utrwalania lub też ich sprowadzania.
 Definicję znamion przestępstwa określonego w art. 202 można wskazuje Marek Mozgawa w Komentarzu do Kodeksu Karnego, LEX 2010, w którym stwierdza:
 „Produkowanie to czynności polegające na działaniach zmierzających do wytworzenia materiału, jakim jest powstanie «treści pornograficznej». Odpowiedzialności karnej będzie zatem podlegał każdy uczestnik działań technicznych i organizacyjnych, niezbędnych do wykonania takich treści, na przykład producent, reżyser, scenarzysta, aktorzy, autor książki, autor zdjęć, wydawca czasopisma (Rodzynkiewicz (w:) Zoll 2006, s. 679).
 Przez utrwalanie rozumieć należy zarejestrowanie określonych treści na odpowiednim nośniku materialnym, na przykład zarejestrowanie laserowe na płytach, zapis magnetyczny na specjalnych taśmach, rejestracja metodą pośrednią. Wydaje się, że zgodnie z językowym znaczeniem określenia «utrwalenie» – jego istotą jest to, że na przykład obraz został zarejestrowany, tzn. możliwe jest jego późniejsze odtworzenie.
 Wątpliwości dotyczą sprowadzania. Niewątpliwie w grę wchodzi przede wszystkim sprowadzanie z zagranicy, choć nie tylko. Nie można zaakceptować stanowiska, że termin «sprowadza» jest synonimem określenia «importuje» (tak początkowo Rodzynkiewicz, który później jednak odstąpił od tego poglądu; por. na ten temat Rodzynkiewicz (w:) Zoll 2006, s. 679). Sprowadzać można również z innego miejsca w kraju (tak Warylewski, Przestępstwa przeciwko..., s. 212), a do rozważenia jest możliwość sprowadzania za pośrednictwem internetu.
 Przechowywanie nie oznacza trzymania w ukryciu (schowku) ani przechowywania przez czas dłuższy, wystarczy ukrycie lub przechowywanie chwilowe, o ile dana osoba ma świadomość treści pornograficznych przechowywanych materiałów (Peiper, Komentarz, s. 336). Posiadaniem jest każde władanie treściami pornograficznymi, jeżeli tylko towarzyszy sprawcy taki zamiar, nawet bez chęci zatrzymania tych przedmiotów na własność”.
 Czy oglądanie pornografii w internecie jest przestępstwem?
 Jeśli chodzi o materiały pornograficzne o charakterze pedofilskim, czyli z udziałem małoletniego do 15. roku życia, które Pana znajomy jedynie ogląda na Internecie, to należy stwierdzić, że samo oglądanie takiej pornografii w Internecie nie stanowi przestępstwa i nie jest penalizowanie.
 Niewątpliwie jednak ściągniecie Internetu na dysk komputera (lub też inny nośnik danych) materiału o charakterze pedofilskim należy uznać za jego utrwalanie lub też nawet przechowywanie (jeżeli plik choć przez krótki okres pozostaje na dysku komputera) i jako takie jest penalizowane przez art. 204 § 4 i art. 204 § 4a.
 Przestępstwa określone w art. 202 kk § 4, 4a, 4b można popełnić jedynie umyślnie – w tym, jak wskazuje komentator, „możliwe są obie postacie zamiaru: bezpośredni i ewentualny (Góral, Komentarz, s. 320). Zgodnie z art. 9. § 1. kk czyn zabroniony popełniony jest umyślnie, jeżeli sprawca ma zamiar jego popełnienia, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi”.
 Posiadanie na dysku materiałów o charakterze pedofilskim
 Inaczej mówiąc, Pana znajomy mógłby zostać ukarany za posiadanie na dysku materiałów o charakterze pedofilskim, jedynie pod warunkiem że był świadomy tego, że materiał pornograficzny przedstawia małoletniego poniżej 15 lat lub też w oparciu o doświadczenie życiowe, zdrowy rozsądek domyślał się, że małoletni nie ma ukończonych 15 lat, a mimo tego materiał pornograficzny z Internetu ściągnął.
 Jeżeli w posiadanym przez niego na komputerze materiale pornograficznym z Internetu „znajdowałby się” małoletni poniżej 15 lat, ale na podstawie jego wyglądu obiektywnie należałoby uznać, że małoletni jest starszy, to trzeba by stwierdzić, że Pana znajmy pozostawał w błędzie co do znamienia czynu zabronionego (znamieniem przestępstwa jest wiek poniżej 15 lat małoletniego).
 Zgodnie z art. 28 § 1 Kodeksu karnego „nie popełnia umyślnie czynu zabronionego, kto pozostaje w błędzie co do okoliczności stanowiącej jego znamię”.
 Uznając, iż Pana znajomy pozostawałby w błędzie, należy stwierdzić, że popełniłby przestępstwo nieumyślnie. Zgodnie z art. 8 przestępstwo można popełnić nieumyślnie, tylko wtedy gdy dla danego przestępstwa taką formę przewiduje ustawa:
 Ponieważ, jak już wskazałem powyżej, przestępstwa określone w art. 202 § 4, 4a, 4b można popełnić jedynie umyślnie, popełniając je nieumyślnie, Pana znajomy nie podlegałby ukaraniu.
 W praktyce policja śledzi osoby, które ściągają taką pornografię z Internetu i udostępniają do ściągnięcia materiały pedofilskie.
 Policja zarekwirowała mój komputer za rozpowszechnianie treści zakazanych – pornografii z udziałem nieletnich. Zorientowałem się, że zupełnie nieopatrznie ściągnąłem jeden film tego typu. Zrobiłem to jednak przez przypadek, nigdy nie miałem zamiaru go oglądać. Bardzo boję się konsekwencji
 Do sądu wpłynął na mnie donos w sprawie forum, które prowadzę, dotyczący wpisów zamieszczonych w shutboksie. Podobno były one niecenzuralne i obrażały inne osoby. Czy jako właściciel strony faktycznie odpowiadam za to, co inni piszą w shoutboksie? Zarzucono mi m.in., że powiedziałem, iż nie będę sta


type: other

text:
News-Service.com Archives - patschreurs.nl
 Tagarchief: News-Service.com
 Reageer Op 6 december van het vorig jaar kwam er eindelijk een einde aan het langslepend hoger beroep dat (ex) usenetprovider News-Service Europe (NSE) in 2011 tegen Stichting Brein (Brein) had ingesteld. Het gerechtshof Amsterdam oordeelde met overtuiging in het voordeel ... Lees verder →
 Reageer Persbericht Amsterdam, 6 december 2016 – Het Gerechtshof Amsterdam heeft vandaag het vonnis van de Rechtbank Amsterdam vernietigd in de rechtszaak die piraterij-bestrijder Stichting BREIN in 2009 heeft aangespannen tegen usenetprovider News-Service Europe B.V. (NSE). Het hoger beroep is hiermee ... Lees verder →
 Reageer Op 8 maart 2016 zat ik met spanning te wachten op het eindarrest in de zaak van het Gerechtshof Amsterdam in mijn hoger beroep tegen piraterij-bestrijder Stichting Brein (klik hier voor de achtergrond van deze rechtszaak). De teleurstelling was groot ... Lees verder →
 2 Persbericht Amsterdam, 8 maart 2016 – Het Hof verrast vriend en vijand vandaag door voor de tweede maal met een tussenarrest in plaats van een eindarrest te komen. Het hof twijfelt, net als News-Service Europe (NSE), aan het belang dat ... Lees verder →
 1 UPDATE 21 december 2015: Het hof heeft laten weten op 8 maart 2016 uitspraak te gaan doen. UPDATE 8 december 2015: Uitspraak opnieuw uitgesteld. Dit keer tot tot 5 januari 2016. UPDATE 17 november 2015: Uitspraak uitgesteld tot 8 december 2015. Ruim ... Lees verder →
 Reageer Nadat het Gerechtshof Amsterdam het kiezen van een datum voor het wijzen van arrest in de rechtszaak Brein versus Usenet maar liefst drie keer heeft uitgesteld, heb ik vandaag eindelijk de datum te horen gekregen waarop het hof uitspraak wil ... Lees verder →
 Reageer In mijn vorige blog over mijn rechtszaak tegen piraterijbestrijder Stichting Brein (zie Brein versus Usenet), schreef ik dat Brein twee weken de tijd had gekregen om op onze deskundigeverklaringen te mogen reageren en sprak ik de hoop uit dat het Amsterdamse gerechtshof ... Lees verder →
 1 Afgelopen zomer oordeelde het Gerechtshof van Amsterdam in de zaak Brein versus Usenet dat de Amsterdamse Usenet provider News-Service Europe B.V. (NSE) toch geen inbreuk maakt op het auteursrecht en ook niet onrechtmatig handelt jegens (de aangeslotenen van) Stichting Brein. Het hof beoordeelde het ... Lees verder →
 4 Vorige week sprak het Hof van Amsterdam het lang verwachte arrest uit over het hoger beroep in de rechtszaak Brein versus Usenet aangespannen door Stichting Brein tegen Usenet provider News-Service Europe (News-Service.com). Tot ieders verrassing bleek het niet om een ... Lees verder →
 1 Persbericht. Amsterdam, 19 augustus 2014 – De rechter mag Usenet providers geen verplichting opleggen hun verkeer te filteren. Dat volgt uit een uitspraak van het Hof Amsterdam van vandaag in de rechtszaak tussen News-Service Europe en BREIN. De rechtbank had ... Lees verder →


text:
Wykonanie ustawy z dn. 17 grudnia 1920 r. o nadaniu ziemi żołnierzom W. P. (Dz. Ust. Rz. P. Nr 4 z r. 1921 p. 18). - Dz.U.1921.31.192
 Wykonanie ustawy z dn. 17 grudnia 1920 r. o...
 Dz.U.1921.31.192
 Wersja od: 19 sierpnia 1927 r.
 PREZESA GŁÓWNEGO URZĘDU ZIEMSKIEGO ORAZ MINISTRÓW ROLNICTWA I DÓBR PAŃSTWOWYCH, SPRAW WOJSKOWYCH, W POROZUMIENIU Z MINISTRAMI SKARBU I SPRAW WEWNĘTRZNYCH
 w przedmiocie wykonania ustawy z dn. 17 grudnia 1920 r. o nadaniu ziemi żołnierzom W. P. (Dz. Ust. Rz. P. No 4 z r. 1921 p. 18). *
 Na mocy art. 13 powołanej ustawy zarządza się co następuje:
 § 1. Za żołnierzy W. P., którzy bronili granic Ojczyzny uważa się: szeregowców, podoficerów, oficerów i równorzędnych W. P. i tych byłych polskich formacji ochotniczych, które ustali szczegółowo Minister Spraw Wojskowych, a którzy pełnili służbę przez czas conajmniej 4-ch miesięcy lub z powodu choroby, odniesionych ran i uszkodzeń przez czas krótszy, bez względu na to, czy w chwili, obecnej pozostają w W. P., czy są czasowo lub stale zwolnieni.
 Za inwalidów uważa się b. żołnierzy W. P. i formacji ochotniczych, którzy wskutek uszczerbku na zdrowiu, doznanego w czasie i z powodu służby wojskowej, utracili częściowo lub względnie całkowicie zdolność zarobkowania i którzy jako inwalidzi zostali zarejestrowani przez władze wojskowe (art. 1).
 § 2. Za inwalidów i żołnierzy, którzy szczególniej się odznaczyli uważa się:
 a) kawalerów orderu "Virtuti Militari" i odznaczonych "Krzyżem Walecznych";
 b) inwalidów i żołnierzy, których zasługi wojskowe na froncie zostały stwierdzone przez odznaczenia lub pisemne dowody uznania, rozkazy dzienne, przedstawienia do orderu i t. p.
 Minister Spraw Wojskowych może w wyjątkowych wypadkach uznać za szczególnie odznaczonych tych żołnierzy i inwalidów, którzy z przyczyn od nich niezależnych (stan zdrowia lub względy służbowe) nie mogli pełnić służby na froncie (art. 2 p. a.).
 § 3. Za żołnierzy, którzy dobrowolnie do W. P. wstąpili i odbyli służbę frontową (art. 2 p. b), uważa się: wszystkich ochotników, którzy wstąpili do W. P. w okresie od 1 listopada 1918 r. oraz żołnierzy z tych b. polskich formacji ochotniczych, które ustali szczegółowo Minister Spraw Wojskowych, a którzy służyli conajmniej cztery miesiące w oddziałach frontowych. Ograniczenie co do służby frontowej czteromiesięcznej niestosuje się do tych ochotników, którzy wstąpili do W. P. na skutek odezwy Rady Obrony Państwa z dnia 3 lipca 1920 r. oraz tych, którzy wskutek odniesionych ran i uszkodzeń lub choroby służbę frontową opuścili (art. 2 p. b).
 § 4. Do opłatnego otrzymania ziemi w miarę, rozporządzalnego zapasu, uprawnieni są nienależący do kategorji, wymienionych w §§ 2 i 3:
 a) inwalidzi,
 b) żołnierze uzdolnieni do pracy na roli (art. 3).
 § 5. Za uzdolnionych do pracy na roli uważa się tych żołnierzy, których stan zdrowotny pozwala na prowadzenie gospodarki rolnej, chociażby nawet zawodowego wykształcenia rolniczego nie posiadali. Pierwszeństwa wśród kandydatów o jednakowych kwalifikacjach mieć będą: zawodowi rolnicy i pochodzący z powiatów, objętych ustawą z dnia 17 grudnia 1920 r. o przejęciu na własność Państwa ziemi w niektórych powiatach Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. Ust. Rz. P. No 4 z 1921 r. poz. 17) (art. 3).
 § 6. Minister Spraw Wojskowych osobnem rozporządzeniem powoła do życia komisje kwalifikacyjne, które dokonają podziału ubiegających się o nadanie ziemi na kategorje w §§ 1-5 wymienione (art. 9).
 § 7. Rozdział nadanej działki ziemi (osady żołnierskiej), wystarczającej do prowadzenia samodzielnego gospodarstwa winien być określony ściśle według warunków lokalnych, w szczególności: rodzaju gleby, warunków zbytu, stosunków komunikacyjnych oraz stosunków rodzinnych ubiegających się o nadanie ziemi, przyczem wielkość poszczególnej osady żołnierskiej nie może przekraczać 45 ha łącznie z ziemią dotychczas posiadaną.
 O ile rozmiar osady żołnierskiej, która ma być nadaną łącznie z ziemią posiadaną przez ubiegającego się, przenosić będzie 45 ha, wówczas nadanie uwarunkowanem będzie od zbycia odpowiedniej ilości posiadanej uprzednio ziemi (art. 5).
 § 8. Powiatowy komitet nadawczy ustali szczegółowy plan kolonizacyjny, w którym uwzględnione być winny: klasyfikacja gruntów, wyłączenie z pod kolonizacji gruntów niezbędnych na przeprowadzenie komasacji i regulacji serwitutów, zachowanie i należyte zużytkowanie cennych budowli i urządzeń, podział zabudowań folwarcznych, przeprowadzenie dróg dojazdowych i polnych, sprostowanie granic, projekt zabudowania nowej osady (plan regulacyjny i zapewnienie zaopatrzenia w wodę) (art. 5).
 § 9. Osady żołnierskie nie mogą być bez zezwolenia Urzędów Ziemskich dzielone w naturze, ani aljenowane aktami prawnemi między żyjącymi i na wypadek śmierci, pod tytułem darmyrn i obciążającym aż do czasu spłaty ceny nabycia, w żadnym jednak razie nie przed upływem 25 lat od czasu ich nadania, a wszelkie urnowy zawarte bez zezwolenia Okręgowych Urzędów Ziemskich są nieważne.
 Przy dokupnie gruntów do gospodarstwa już istniejącego, mogą Urzędy Ziemskie uzależnić nabycie od zgody nabywcy na poddanie powyższym zastrzeżeniom całego gospodarstwa nabywcy.
 Ograniczenia powyższe powinny być wpisane do aktu nadawczego.
 Okręgowe Urzędy Ziemskie udzielą zezwoleń na podział lub sprzedaż osady żołnierskiej w wypadkach, gdy stosunki gospodarcze lub rodzinne osadnika wymagają niezbędnie podziału osady na części zdolne do samoistnej egzystencji gospodarczej (art. 10).
 § 10. Spółki ziemskie, złożone wyłącznie z osadników wojskowych, uprawnionych do otrzymania ziemi, a utworzone w celu wspólnego władania i uprawiania otrzymanej ziemi oraz przygotowania warunków dla prowadzenia samodzielnej gospodarki rolnej poszczególnych członków spółki, w przyszłości otrzymać mogą ziemię i pomoc państwową, o ile zawiązane będą na podstawie zasad umowy takiej spółki ziemskiej, opracowanych przez Główny Urząd Ziemski w porozumieniu z Ministerstwem Rolnictwa i Dóbr Państwowych (art. 5).
 § 11. Obowiązek osiedlenia się w terminie rocznym od dnia nadania ziemi dotyczy w pierwszym rzędzie osadnika lub absolutnej większości członków spółki ziemskiej.
 W razie niemożności osiedlenia się obowiązek powyższy dotyczy rodziny osadnika, za którą uważa się żonę, krewnych wstępnych i zstępnych bez ograniczenia stopnia, krewnych bocznych do czwartego stopnia, powinowatych do drugiego stopnia i dzieci nieślubne.
 W wypadkach wyjątkowych, gdy osadnik pełni służbę publiczną, Główny Urząd Ziemski w porozumieniu z Ministerstwem Spraw Wojskowych i Ministerstwem Rolnictwa i Dóbr Państwowych może zezwolić w każdym poszczególnym wypadku na osiedlenie przez czas trwania służby publicznej pełnomocnika lub dzierżawcy, jeśli zarówno osoby tychże, jak i warunki umowy dają rękojmię należytego zagospodarowania osady wojskowej.
 Za zagospodarowanie osady uważa się uruchomienie gospodarstwa rolnego i utrzymywanie go przynajmniej na średnim stopniu intensywności przy uwzględnianiu ogólnych i specjalnych miejscowych warunków gospodarczych (art. 6).
 § 12. 1 W każdym przypadku, gdy zajdzie potrzeba usunięcia osadnika z nadanej osady, powiatowy komitet nadawczy przed wydaniem orzeczenia zbada na miejscu, za pośrednictwem jednego ze swych członków, w jakim stopniu osadnik nie dopełnił obowiązku osiedlenia się lub zagospodarowania.
 Eksmisję przeprowadzają powiatowe władze administracyjne na podstawę orzeczeń i na wniosek powiatowego komitetu nadawczego, a osada wraca bezpośrednio do dyspozycji powiatowego komitetu nadawczego z równoczesnem przepisaniem tytułu własności osady w odnośnych księgach hipotecznych na rzecz Państwa.
 Osadnikom należy się zwrot wpłaconej kwoty ceny nabycia oraz koniecznych i pożytecznych wkładów (art. 6).
 § 13. Wysokość opłaty za grunta i budynki nadane sposobem opłatnym określoną będzie przez powiatowy komitet nadawczy w gotówce w rozmiarach, odpowiadających wartości 30 - 100 kg. - żyta za hektar rocznie i winna być ściśle dostosowaną do miejscowych warunków, jako to: jakości gleby, stanu kultury rolnej, konfiguracji terenu, znaczniejszych użytków klas niższych, położenia parceli, stosunku do sieci dróg komunikacyjnych, warunków zbytu i t. p.
 Wartość od 30-100 kg. żyta ma być obliczoną corocznie według cen kontyngensowych a w braku tychże według bieżących cen miejscowych w miesiącu grudniu każdego roku, ustalonych przez powiatowy komitet nadawczy (art. 7).
 § 14. Osobne rozporządzenie określi sposób, w jaki mają być pobierane opłaty od osadników, tryb postępowania przy nieterminowem uiszczaniu rat, wysokość procentów za zwłokę, warunki przyznawania ulg, zwrot poniesionych wkładów przy przymusowem usunięciu osadnika i t. d. (art. 7).
 § 15. Pomoc jakiej udzieli Państwo w miarę możności do zagospodarowania osad żołnierskich, nie może przekraczać następujących najwyższych norm dla poszczególnego osadnika:
 a) z inwentarza żywego i martwego, pochodzącego z demobilizacji wojska: para koni z uprzężą i wóz;
 b) materjał budowlany w ilości 80 m3drzewa.
 c) kredyt, który ustali corocznie Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych w gotówce lub w środkach produkcji rolnej; na rok b. ustala się wysokość kredytu do 50.000 mk.
 d) kredyt na pomoc w budowie w gotówce lub materjałach po za drzewem budulcowem (p. b.) do wysokości 50.000 mk. na rok bieżący.
 Celem otrzymania pomocy państwowej winni osadnicy poczynić odpowiednie zgłoszenie do właściwego Powiatowego Komitetu Nadawczego ze szczegółowem wymienieniem rodzaju i zakresu pomocy- rolnej.
 Powiatowe Komitety Nadawcze po zbadaniu stosunków na miejscu, orzekają o niezbędności i rozmiarze udzielić się mającej pomocy państwowej.
 Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych w porozumieniu z Prezesem Głównego Urzędu Ziemskiego wyda szczegółowe przepisy o trybie udzielania i warunkach korzystania z pomocy państwowej (art. 8).
 § 16. 2 Na podstawie orzeczenia powiatowego Komitetu Nadawczego o nadaniu ziemi, dziatki oddane będą w posiadanie osadnikom. Przy oddaniu w posiadanie winien być sporządzony i podpisany przez przedstawiciela Powiatowego Komitetu Nadawczego, wójta gminy i osadnika, protokuł, oraz przeprowadzone tymczasowe pomiary na gruncie miejscowemi środkami i okopcowanie osady.
 Od chwili oddania działki w posiadanie osadnika, biegnie dla niego, przewidziany w art. 6 ustawy o nadaniu ziemi żołnierzom Wojska Polskiego, jednoroczny oraz trzechletni termin, w ciągu którego obowiązany jest osadnik dopełnić ustawowego obowiązku osiedlenia się lub też zagospodarowania.
 Na mocy powyższego protokółu i definitywnych pomiarów, zatwierdzonych przez okręgowy urząd ziemski, w terminie sześciomiesięcznym od daty tego zatwierdzenia powiatowy komitet nadawczy obowiązany jest wydać osadnikowi lub spółce akt nadawczy.
 Wzory protokułu i aktu nadawczego ustali Główny Urząd Ziemski w porozumieniu z Ministerstwem Rolnictwa i Dóbr Państwowych.
 Akt nadawczy stanowi tytuł własności nadanej osady i winien być zarejestrowany u właściwego rejenta lub pisarza hipotecznego celem późniejszego wniesienia do ksiąg hipotecznych (art. 11).
 § 17. Powiatowe komitety nadawcze, utworzone w myśl art. 7 ustawy z dnia 17 grudnia 1920 r. o przejęciu na własność Państwa ziemi w niektórych powiatach Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. Ust. Rz. P. No 4 z 1921 r. poz. 17) rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych z dnia 16 marca 1921 r. dokonywać będą wszelkich czynności związanych z nadaniem ziemi (art. 11).
 W szczególności należy do powiatowych komitetów nadawczych w powyższym zakresie:
 a) opracowywanie planów kolonizacyjnych (§ 8);
 b) ustalanie obszaru poszczególnych osad (§ 7);
 c) ustalanie niezbędności i rozmiaru pomocy państwowej (§ 15);
 d) wydawanie orzeczeń o nadaniu ziemi (§ 16);
 e) oddawanie osad w posiadanie (§ 16);
 f) wydawanie aktów nadawczych (§ 16);
 g) orzekanie o potrzebie usunięcia osadnika.
 § 18. Minister Spraw Wojskowych zapewni na właściwej drodze powiatowym komitetom nadawczym niezbędną pomoc władz i urzędów wojskowych dla celów osadnictwa, w szczególności przez dostarczenie:
 a) fachowych sił mierniczych;
 b) poszczególnych żołnierzy lub oddziałów wojskowych dla przedsiębrania potrzebnych robót;
 c) środków przewozowych wszelkiego rodzaju z odpowiednią obsługą (art. 12).
 § 19. Nadzór i kontrola w najwyższej instancji w sprawach osadnictwa wojskowego przy wykonaniu niniejszego rozporządzenia należy do kompetencji i wzajemnego porozumienia Głównego Urzędu Ziemskiego, Ministerstwa Spraw Wojskowych i Ministerstwa Rolnictwa i Dóbr Państwowych, a w szczególności:
 a) kwalifikowanie zgłoszeń i pomoc wojskowa-do kompetencji Ministerstwa Spraw Wojskowych;
 b) udzielanie pomocy państwowej (art. 8 p. 1, 2 i 3) - do kompetencji Ministerstwa Rolnictwa i Dóbr Państwowych;
 c) techniczne przeprowadzenie osadnictwa -do kompetencji Głównego Urzędu Ziemskiego.
 § 20. Rozporządzenie niniejsze obowiązuje z dniem ogłoszenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.
 * Z dniem 4 kwietnia 1922 tracą moc obowiązującą przepisy niniejszego rozporządzenia, odnoszące się do państwowej pomocy rolnej dla osadników wojskowych, udzielanej na podstawie art. 8 p. 3. ustawy z dnia 17 grudnia 1920 r., zgodnie z § 12 rozporządzenia z dnia 12 marca 1922 r. w przedmiocie pomocy rolnej dla osadnictwa wojskowego (Dz.U.22.23.196).
 1 § 12 zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 29 kwietnia 1927 r. (Dz.U.27.72.631) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 19 sierpnia 1927 r.
 2 § 16 zmieniony przez § 2 rozporządzenia z dnia 29 kwietnia 1927 r. (Dz.U.27.72.631) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 19 sierpnia 1927 r.


type: wikipedia

text:
Cubanen zijn de bevolking van de Caraïbische eilandnatie Cuba. De Cubanen zijn geen volk in de betekenis van etniciteit; Cuba is een multi-etnisch land waar mensen van verschillende etnische achtergronden wonen, met verschillende culturele tradities. In de enge betekenis betekent Cubaan zijn de Cubaanse nationaliteit hebben. In de brede zin gaat het om personen van Cubaanse afkomst.
 Vooral in de 18e, 19e en vroege 20e eeuw emigreerden grote golven inwoners van de Canarische Eilanden, Galiciërs, Asturiërs en Catalanen van Spanje naar Cuba. Andere Europese nationaliteiten die immigreerden zijn: Britten, Russen, Polen, Portugezen, Roemenen, Italianen, Grieken, Fransen, Duitsers en Ieren. Er is een kleine Joodse gemeenschap. Er is ook een aanzienlijke etnische instroom uit het Midden-Oosten, vooral Libanezen, Palestijnen, Turken en Syriërs.
 In Cuba wonen meer dan 11 miljoen Cubanen. Landen met een grote Cubaanse diaspora zijn de Verenigde Staten (1,3 miljoen) en Spanje (150.000).
 Volk in Noord-Amerika


text:
Most Lafranconi alebo neoficiálne Most Lanfranconi (do roku 1992: Most mládeže, most Mládeže) je prvý betónový most, ktorý preklenul Dunaj v Bratislave. Je to diaľničný most. Stavali ho v rokoch 19851991. Slávnostne ho otvorili v roku 1992. Denne po ňom môže prejsť 41 000 vozidiel.
 Charakteristika
 Projekt vzišiel zo siedmich súťažných návrhov v roku 1976. Jeho prioritou bola esteticky čistá stavba nezasahujúca svojím tvarom a konštrukciou do rázu okolitej krajiny, nezabraňujúca vo výhľadoch od mesta a nachádzajúca sa v harmonickom súlade s už stojacim dominantným Mostom SNP.
 Most má sedem polí a celkovú dĺžku 761 m. Štvorpruhová vozovka je široká 30 metrov. Najväčšiu hrúbku má konštrukcia pri centrálnom pilieri, kde dosahuje 11 metrov. Do okrajových častí sa postupne vejárovito zužuje až na hrúbku 2,7 metra. Pod vozovkou sa po obidvoch stranách nachádzajú lávky pre peších a cyklistov. V dutej konštrukcii vedie vodovodné potrubie aj plynovod.
 Názov
 Pôvodne, t.j. počas výstavby, sa most volal Most mládeže (resp. podľa pravopisu platného do roku 1991 most Mládeže).
 Napokon v roku 1992 most dostal meno Most Lafranconi.
 Meno Most Lafranconi vzniklo prevzatím mena študentského internátu Lafranconi resp. okolitej štvrte nazývanej Lafranconi na severnom brehu Dunaja pri moste. Tento internát resp. štvrť bol(a) pomenovaný (-ná) podľa tunajších pozemkov talianskeho architekta Eneu Graziosa Lanfranconiho (18501895), prípadne podľa jeho vily (Lanfranconiho vila), ktorá v tejto oblasti pôvodne stála a bola pre stavbu mosta asanovaná. Meno rodiny Lanfranconi sa síce prevažne uvádza v tvare Lanfranconi, ale občas sa uvádza aj v tvare Lafranconi (porov. napr. ); podľa niektorých názorov je tvar Lafranconi chyba. Pri pomenovaní internátu resp. štvrte sa každopádne používal a zaužíval len tvar Lafranconi, čiže tvar bez -n-.
 Niektoré texty uvádzajú meno mosta v podobe (alebo zastávajú názor, že by bolo vhodnejšie most nazývať v podobe) Most Lanfranconi; k oficiálnemu premenovaniu mosta všeobecne záväzným nariadením mesta Bratislava do tejto podoby však nedošlo.
 V roku 2020 bola zastávka MHD pri moste premenovaná z Lafranconi na Lanfranconi. Následne v roku 2021 aj Národná diaľničná spoločnosť vymenila dopravné značenie s názvom mosta na tvar Most Lanfranconi.
 Fotografie
 Referencie
 Lafranconi
 Lafranconi
 Lafranconi
 Lafranconi


text:
Υψηλά ποσοστά ανεργίας άνω του 60% για τις γυναίκες τον μήνα Φεβρουάριο 2016 σύμφωνα με τον ΟΑΕΔ - Η ένταξη του φύλου στα προγράμματα του ΟΑΕΔ (Μάρτιος 2016) - ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΦΥΛΩΝ
 Υψηλά ποσοστά ανεργίας άνω του 60% για τις γυναίκες τον μήνα Φεβρουάριο 2016 σύμφωνα με τον ΟΑΕΔ – Η ένταξη του φύλου στα προγράμματα του ΟΑΕΔ (Μάρτιος 2016)
 Σας γνωρίζουμε ότι στις 18 Μαρτίου 2016 ο Οργανισμός Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ) δημοσιοποίησε τα στατιστικά στοιχεία εγγεγραμμένης ανεργίας για τον μήνα Φεβρουάριο 2016, από τα οποία προκύπτουν για άλλη μία φορά άκρως υψηλά ποσοστά για τις γυναίκες (άνω του 60%). Πιο συγκεκριμένα:
 1) Το σύνολο των εγγεγραμμένων ανέργων με κριτήριο την αναζήτηση εργασίας ανήλθε σε 894.566 άτομα. Από αυτά 448.642 (ποσοστό 50,15%) είναι εγγεγραμμένα στο μητρώο του ΟΑΕΔ για χρονικό διάστημα ίσο ή και περισσότερο των δώδεκα μηνών. Οι άνδρες ανέρχονται σε 355.014 (ποσοστό 39,69%) και οι γυναίκες ανέρχονται σε 539.552 (ποσοστό 60,31%).
 2) Το σύνολο των εγγεγραμμένων λοιπών (μη αναζητούντων εργασία) ανήλθε σε 186.498 άτομα. Οι άνδρες ανέρχονται σε 71.900 (ποσοστό 38,55%) και οι γυναίκες σε 114.598 (ποσοστό 61,45%).
 3) Το σύνολο των επιδοτούμενων ανέργων για τον μήνα Φεβρουάριο 2016 (αφορά τον αριθμό των δικαιούχων που πληρώθηκαν εντός του αντίστοιχου μήνα) ανέρχεται σε 162.600 άτομα. Οι άνδρες ανέρχονται σε 76.263 (ποσοστό 46,90%) και οι γυναίκες σε 86.337 (ποσοστό 53,10%).
 Επιπλέον, σας γνωρίζουμε ότι στις 8 Μαρτίου 2016 και με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας ο ΟΑΕΔ εξέδωσε δισέλιδη ανακοίνωση με τίτλο «Η συμμετοχή στα προγράμματα του ΟΑΕΔ συμβάλλει στη μείωση των ανισοτήτων φύλου στην αγορά εργασίας» (σχετικός σύνδεσμος από τον ιστότοπο του Οργανισμού:
 http://www.oaed.gr/images/NEA-ANAKOINWSEIS/GR_TYPOU/2016/dthg8316.pdf ):
 α) Πρόγραμμα Κοινωφελούς Εργασίας σε Δήμους, Περιφέρειες και Δημόσιο με ποσοστό συμμετοχής των γυναικών στο 75%
 β) Voucher Κατάρτισης και Πρακτικής Άσκησης 8.800 αποφοίτων ΑΕΙ-ΤΕΙ με ποσοστό συμμετοχής των γυναικών στο 69%
 γ) Πρόγραμμα Ενίσχυσης της Ρευστότητας των Επιχειρήσεων και της Απασχόλησης για τη διατήρηση 25.000 θέσεων μισθωτής εργασίας στον ιδιωτικό τομέα και αυτοαπασχόλησης: το μερίδιο των γυναικών στις θέσεις μισθωτής εργασίας του Προγράμματος ανέρχεται στο 51%, ενώ παράλληλα το ποσοστό των γυναικών στο σύνολο των επιχορηγούμενων νέων ελεύθερων επαγγελματιών ανήλθε στο 44%.


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 3.10.2019
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 L 254/63
 DET BLANDEDE EØS-UDVALGS AFGØRELSE
 Nr. 246/2017
 af 15. december 2017
 om ændring af bilag XX (Miljø) til EØS-aftalen [2019/1652]
 DET BLANDEDE EØS-UDVALG HAR —
 under henvisning til aftalen om Det Europæiske Økonomiske Samarbejdsområde (»EØS-aftalen«), særlig artikel 98, og
 ud fra følgende betragtninger:
 (1)
 Kommissionens gennemførelsesafgørelse (EU) 2017/1442 af 31. juli 2017 om fastsættelse af BAT (bedste tilgængelige teknik)-konklusioner i henhold til Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2010/75/EU for så vidt angår store fyringsanlæg (1) skal indarbejdes i EØS-aftalen.
 (2)
 Bilag XX til EØS-aftalen bør derfor ændres —
 VEDTAGET DENNE AFGØRELSE:
 Artikel 1
 Følgende punkt indsættes efter punkt 1fp (Kommissionens gennemførelsesafgørelse (EU) 2017/902) i bilag XX til EØS-aftalen:
 »1fq.
 32017 D 1442: Kommissionens gennemførelsesafgørelse (EU) 2017/1442 af 31. juli 2017 om fastsættelse af BAT (bedste tilgængelige teknik)-konklusioner i henhold til Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2010/75/EU for så vidt angår store fyringsanlæg (EUT L 212 af 17.8.2017, s. 1).«
 Artikel 2
 Den islandske og den norske udgave af gennemførelsesafgørelse (EU) 2017/1442, der offentliggøres i Den Europæiske Unions Tidendes EØS-tillæg, er begge autentiske.
 Artikel 3
 Denne afgørelse træder i kraft den 16. december 2017, forudsat at alle meddelelser er indgivet, jf. EØS-aftalens artikel 103, stk. 1 (*1).
 Artikel 4
 Denne afgørelse offentliggøres i Den Europæiske Unions Tidendes EØS-afsnit og EØS-tillæg.
 Udfærdiget i Bruxelles, den 15. december 2017.
 På Det Blandede EØS-Udvalgs vegne
 Sabine MONAUNI
 Formand
 (1) EUT L 212 af 17.8.2017, s. 1.
 (*1) Ingen forfatningsmæssige krav angivet.


type: caselaw

text:
 26.10.2015
 HR
 Službeni list Europske unije
 C 354/42
 Tužba podnesena 31. kolovoza 2015. – LG Electronics protiv OHIM-a – Cyrus Wellness Consulting (VIEWTY PRO)
 (Predmet T-500/15)
 (2015/C 354/51)
 Jezik na kojem je tužba podnesena: engleski
 Stranke
 Tužitelj: LG Electronics, Inc. (Seul, Republika Koreja) (zastupnik: M. Graf, odvjetnik)
 Tuženik: Ured za usklađivanje na unutarnjem tržištu (žigovi i dizajni) (OHIM)
 Druga stranka pred žalbenim vijećem: Cyrus Wellness Consulting GmbH (Berlin, Njemačka)
 Podaci o postupku pred OHIM-om
 Podnositelj prijave za sporni žig: tužitelj
 Predmetni sporni žig: verbalni žig Zajednice „VIEWTY PRO” – prijava za registraciju br. 9 125 071
 Postupak pred OHIM-om: postupak povodom prigovora
 Pobijana odluka: odluka drugog žalbenog vijeća OHIM-a od 11. lipnja 2015. u predmetu R 1940/2014-2
 Tužbeni zahtjev
 Tužitelj od Općeg suda zahtijeva da:
 —
 poništi pobijanu odluku;
 —
 naloži OHIM-u snošenje troškova.
 Tužbeni razlog
 —
 povreda članka 8. stavka 1. točke (b) Uredbe br. 207/2009.


text:
Britz war der letzte Name eines deutschen Fahrgastschiffes, das auf den Berliner Gewässern im Einsatz war.
 Geschichte
 Das Schiff wurde 1930 in Wildau gebaut, trug zunächst den Namen Ehrenbreitstein und gehörte der Reederei Eckner. Richard Eckners Reederei war im Gesellschaftshaus Grünau ansässig. Im Jahr 1931 war die Ehrenbreitstein mit einer Kapazität von 140 Fahrgästen eines seiner größeren Schiffe. Er betrieb damals außer der Ehrenbreitstein noch die Schiffe Dora, Alt-Heidelberg, Sonnenschein (nicht identisch mit der 1928 als La Paloma gebauten Sonnenschein), Liesbeth, Onkel Max, Bertha und Tante Lene, außerdem die Autoboote Klein Ursi und Opi. 1935 hatte sich an Eckners Flotte nichts Wesentliches geändert; die Ehrenbreitstein war damals nach wie vor für die Beförderung von 140 Personen zugelassen.
 Das Salonmotorschiff wurde auf der Dahme eingesetzt und fuhr sonntags vom Gesellschaftshaus in Grünau nach Marienlust. Nach dem Zweiten Weltkrieg erfolgte im Juni 1946 eine Überholung samt Umbau auf der Schiffswerft Walter in Plaue. Das Schiff wurde dann unter dem Namen Christel von seinem Eigner Carl Siebert in Spandau betrieben. 1953 durfte Siebert mit der Christel 155 Fahrgäste befördern.
 Später ging das Schiff in den Besitz Herbert Grundmanns über. Dieser setzte es auf der Unterhavel und dem Prinz-Leopold-Kanal ein. Grundmann betrieb später, nachdem er Berlin verlassen hatte, offenbar noch ein anderes Schiff namens Christel. Dabei handelte es sich um die ehemalige Bade II vom Werbellinsee, mit der Karl Christian Bade aus der DDR geflohen war.
 Ab 1965 fuhr die ehemalige Ehrenbreitstein, nun unter dem Namen Luna, für die Stern und Kreisschiffahrt. Nachdem die Luna aber am 6. September 1965 an der Anlegestelle Beelitzhof gesunken war, weil der Wellenbockarm bei einer Grundberührung herausgerissen worden war, wurde sie erneut umgetauft und erhielt den Namen Britz. Sie war damit eines von mehreren Berliner Schiffen, die im Laufe der Zeit diesen Namen erhielten. Im Jahr 1973 trennte sich die Stern und Kreisschiffahrt von einigen älteren Fahrzeugen. Damals wurde die Britz, wie auch das Motorschiff Stolpe, abgebrochen.
 Heinz Trost stellt in seinem Buch Zwischen Havel, Spree und Dahme keine Verbindung zwischen der Ehrenbreitstein – die er überhaupt nicht erwähnt – und der Britz her. Er schreibt, das Schiff stamme aus den „sechziger Jahren“, gibt aber im nächsten Satz an, es sei 1953 als Christel für die Reederei Herbert Grundmann „neu gebaut“ worden. Trost fährt fort: „Es hieß dann Luna, lief in Charter bei der „Stern und Kreisschiffahrt“ und erhielt 1966 nach fester Übernahme durch die Reederei den Namen „Britz“, endete jedoch schon 1973 auf dem Schrottplatz.“ Anderenorts schreibt er: „Außerdem ging 1953 das schnittige Motorschiff „Christel“ Herbert Grundmanns auf Jungfernfahrt. Es [...] war mit einem 100 PS leistenden Daimler-Benz-Dieselmotor ausgerüstet. Als Reeder Grundmann einige Jahre später einen Schiffahrtsbetrieb auf dem Ratzeburger See übernahm, ging seine „Christel“ an die Firma Steffke, wo sie den Namen Luna erhielt [...]“ Im Binnenschifferforum wird ein Umbau des Schiffes im Jahr 1953 erwähnt, den Trost vielleicht als Neubau interpretiert hat.
 Literatur
 Kurt Groggert, Personenschiffahrt auf Spree und Havel, Berlin 1988, ISBN 3-87584-253-7
 Weblinks
 M. S. Christel auf www.berliner-dampfer.de
 Einzelnachweise
 Passagierschiff (Deutschland)
 Binnenschifffahrt (Berlin)
 Stern und Kreisschiffahrt
 Binnenschiff
 Motorschiff


text:
Iași (livresc Iașii, respectiv Târgu' Ieșilor) este municipiul de reședință al județului cu același nume, Moldova, România.
 Iașiul a fost capitala Moldovei în perioada 1564-1859, una dintre cele două capitale ale Principatelor Unite între 1859 și 1862 și capitala Regatului României între 1916 și 1918 (în perioada Primului Război Mondial, atunci când Bucureștiul s-a aflat sub ocupație germană).
 La recensământul din 2011, municipiul Iași avea o populație de și era al patrulea oraș ca mărime din România. Populația Iașului are o creștere constantă de la an la an datorită oportunităților economice și financiare. Conform Eurostat, cu o populație de 507.100 locuitori (în 2019), zona metropolitană Iași este a doua ca mărime din România (după București).
 Alte nume
 Fiind fostă capitală europeană, Iașul are adaptări ale numelui în diferite limbi: în franceză Jassy sau Iassy, în , în , în italiană Iasi sau Jassi, în , în , în , în , în , în , în , în , în , în .
 Etimologie
 Cea mai bogat documentată explicație este că numele orașului își are originea în Evul mediu timpuriu, de la poporul alanic al iașilor, dar istoricii protocroniști au altă teorie referitoare la originea numelui „Iași”. Ei afirmă că numele provine de la un trib sarmat mult mai vechi: iazigii din Antichitate, menționați de Ovidiu ca „Ipse vides onerata ferox ut ducata „Iasyx”/ Per media Istri plaustra bubulcus aquas” și „„Jazyges” et Colchi Metereaque turba Getaque/ Danubii mediis vix prohibentur aquis”.
 Atât iazigii cât și alanii (dintre care făceau parte iașii) erau două ramuri din cele trei ale sarmaților, a treia fiind roxolanii. Alanii (care erau creștinați) au dat în trecut Prutului denumirea de Alanus fluvius iar orașului Iași, Forum Philistinorum (posibil Târgul amatorilor de vin). De la această populație derivă forma la plural Iașii sau Târgu' Ieșilor. De asemenea, Moldova a fost numită și Alania la 1320 în harta lui Giovanni di Carignano. Gh. Ghibănescu a arătat în cartea sa că în 1238, Berke, fratele lui Batu han (conducătorul Hoardei de aur), zdrobește armata alanilor conduși de Caciar Ogala (lângă Marea de Azov) și determină exodul a aproape 10.000 de alani în Moldova. Alanii (iașii) se stabilesc în zona în care va fi menționat orașul Iași. După aproape 60 de ani, în 1299-1302, majoritatea alanilor părăsesc Moldova și trec în Imperiul Bizantin, conform unor date furnizate de bizantinul Nichifor Gregoras. Au mai trecut și alte triburi de alani prin Moldova dar s-au stabilit în final în Ungaria, împreună cu cumanii. Urmașii alanilor din Caucaz sunt osetinii.
 Un alt istoric a arătat că Iașii au format un popor care a trăit printre Cumani și care a părăsit Caucazul după invazia mongolă terminată cu bătălia de la Kalka; de asemenea a arătat că numele este derivat din "Äs", un nume etnic din zona Osetiei. În limbile sanskrită și hindi, care au origine comună cu limba sarmaților, "yash" înseamnă "faimă".
 O inscripție astăzi pierdută pe o bornă miliară romană descoperită în apropiere de Osijek în Croația în secolul al XVIII-lea menționează existența unui Jassiorum municipium. Numele maghiar al orașului (Jászvásár) înseamnă mot-a-mot "Piața (Târgul) Iașilor"; numele vechi românesc, Târgu' Ieșilor (și forma alternativă Iașii), ar putea avea aceeași semnificație[.
 În Ungaria, iașii au lăsat denumirea de Jász unui comitat și mai multor localități; pe de altă parte, sarmații erau arcași reputați, ori în limba maghiară íjász înseamnă tocmai arcaș, de unde presupunerea că acest cuvânt s-ar trage tot de la iași. Etimologie eronată totuși, íjász fiind derivat din íj (respectiv ív, ambele cu sens de arc) și sufixul de profesie -ász/-ész care dă spre ex. și cuvintele kertész ('grădinar'), halász ('pescar') etc.
 În Cronica lui Nestor orașul apare menționat cu numele Askîi Torg, și este înscris în „Lista orașelor rusești îndepărtate și apropiate” din Letopisețul Novgorodului.
 Istorie
 Cercetările arheologice au dus descoperirea unor amfore romane în strada Ciurchi, în zona viilor din Copou și la câțiva km de Iași, la Holboca. De asemenea, s-au descoperit monede imperiale romane lângă Dealul Cetățuia. La Valea Lupului (lângă Antibiotice SA) s-au descoperit morminte sarmatice, vase dacice și obiecte de podoabă. Din perioada de trecere spre feudalism s-au identificat pe teritoriul Iașului, 19 așezări cu resturi de locuire din sec. IV, neîntărite. Locuințele erau colibe de suprafață și bordeie.
 Din secolele VII-X s-au descoperit locuințe rectangulare prevăzute cu cuptoare în formă de potcoavă precum și numeroase unelte, piese de veșminte și podoabe, încadrate în cultura de tip Dridu. Din secolele X-XI s-a descoperit o ceramică cu elemente de tehnică și forme specifice Moldovei de nord.
 Gheorghe Ghibănescu a arătat că în 1238, tătarii determină exodul a aproape 10.000 de alani în Moldova. Alanii (iașii) se stabilesc în zona în care va fi menționat orașul Iași. Între 1299-1302, majoritatea alanilor părăsesc Moldova și trec în Imperiul Bizantin.
 Din aceste date rezultă că Iașul a fost în antichitate un sat care s-a dezvoltat ajungând prin secolele VII-X un mic târg cu locuințe dreptunghiulare care a crescut o dată cu venirea triburilor iașilor (alani) în secolul al XIII-lea. Târgul Iașilor a fost ocupat în timp de pecenegi, cumani, alani și tătari.
 Orașul Iași a fost menționat pentru prima oară într-un privilegiu comercial (acordat negustorilor din Liov), emis în 1408 de domnul Moldovei Alexandru cel Bun. Deoarece existau clădiri mai vechi de această dată (spre exemplu presupusa Biserică armeană construită în 1395), se crede că orașul este mult mai vechi, cel puțin cu câteva decenii înainte de această dată, fapt dovedit și de zidurile Curții Domnești.
 Emis din Suceava în 8 octombrie 1408 (6916), respectivul document menționa:
 Copia slavonă după pergamentul original, fost în Arhiva orașului Liov, a fost realizată de I. Bogdan și se păstrează la Biblioteca Academiei Române (nr. 5231). Documentul era întărit cu pecetea domnească, „+ Pecetea lui Io Alexandru voievod <domn> al Țării Moldovei“ .
 Domnitorii Moldovei, prevăzători în fața atacurilor ce puteau interveni asupra capitalei (Suceava în acele timpuri), din partea polonezilor sau ungurilor, și-au ridicat în timp și alte curți domnești la Hârlău, Cotnari, Vaslui și Iași. Astfel tot în timpul domniei lui Alexandru cel Bun (1400-1432), Iașul este pomenit ca fiind una din curțile domnești, în hrisovul ce i-l da unui anume Iurja Atoc, unde aceasta este numită „Curtea noastră dela Iași” .
 În 1564, domnitorul Alexandru Lăpușneanu a mutat aici capitala Moldovei de la Suceava. Schimbarea statutului dintr-un simplu târg , în cel de curte domnească în sec. XV și apoi in capitală în sec. XVI, duce la dezvoltarea accelerată a orașului, prin atragerea de meșteșugari, negustori, cei mai mulți dintre ei străini. Astfel un misionar catolic, Remond, găsește în 1636 la Iași armeni, unguri, polonezi, dar și francezi și venețieni . O perioadă de intensă înflorire a vieții economice, comerciale și culturale se înregistrează în sec. XVII, în timpul domniei lui Vasile Lupu. În 1640, Vasile Lupu a înființat aici prima școală în limba română și o tipografie în biserica Trei Ierarhi. În 1643, prima carte tipărită în Moldova a apărut la Iași.
 Orașul a fost incendiat de mai multe ori, de tătari în 1513, de otomani în 1538, de cazaci în 1650 și de polonezi în 1686. Unul din cele mai dramatice momente pentru oraș a fost distrugerea din 1650, când cazacii și tătarii au atacat Moldova, răspunzând refuzului lui Vasile Lupu de a-și căsători fiica cu Timuș Hmelnițki. Miron Costin ne spune că „au ars atunce tot orașu", curtea fiind abandonată de dărăbanii (ostași pedeștri) lăsați de domn pentru pază. Singura salvare a locuitorilor erau Codrii Iașilor, din apropiere.
 După jaful și incendiul din 1650, orașul trece printr-un alt mare incendiu, provocat de polonezi în 1686. Oamenii se ascundeau prin mănăstiri, singurele locuri fortificate din oraș, alături de curte, însă chiar și așa nu scăpau de foc sau de pericolul robiei.
 În 1734, orașul a fost afectat de o epidemie de ciumă.
 Prin Pacea de la Iași, cel de-al șaselea război ruso-turc a luat sfârșit în 1792. În 1822, turcii au luat cu asalt orașul, pentru a potoli revoluționarii greci ai Eteriei, conduși de Alexandru Ipsilanti.
 Între 1565 și 1859, orașul a fost capitala Moldovei, apoi, între 1859 și 1862, atât Iași cât și București au fost capitalele de facto ale Principatelor Unite ale Moldovei și Valahiei. În 1862, când uniunea celor două principate a devenit deplină sub numele de România, capitala țării a fost stabilită la București.
 La sfârșitul secolului al XIX-lea, orașul era reședința județului Iași și avea o populație de 59.427 de locuitori. În timpul primului război mondial, pentru doi ani, autoritățile române și familia regală s-au refugiat la Iași, timp în care orașul a fost capitala României neocupate, după ce Bucureștiul a căzut în mâinile Puterilor Centrale la 6 decembrie 1916. Administrația și familia regală au revenit la București în noiembrie 1918.
 Al Doilea Război Mondial a reprezentat o perioadă neagră în istoria ieșeană. La cinci zile de la intrarea României în război, Antonescu a declanșat, cu concursul autorităților publice locale, Pogromul de la Iași din 27-29 iunie 1941 împotriva cetățenilor români de etnie evreiască. În conformitate cu datele prezentate de autoritățile române, în cele trei zile de pogrom, continuat cu victimele „trenurilor morții” au fost uciși 13.266 de evrei. Acest pogrom a fost unul dintre cele mai grave evenimente de acest fel din lume. Cele două morminte comune ale victimelor pogromului, aflate în cimitirul evreiesc din oraș, sunt o mărturie veșnică a acestui masacru.
 În mai 1944, orașul a fost scena unor lupte grele între armatele româno-germane și Armata roșie și o mare parte din zona istorică a orașului a fost distrusă. La 21 august 1944, Iașul a fost ocupat de forțele sovietice.
 În perioada postbelică orașul a continuat să se dezvolte, construindu-se noi cartiere și întreprinderi industriale, continuând să fie un important centru universitar.
 Evenimente istorice
 1390 Târgul Iașilor apare sub forma Askîi Torg in Lista tuturor orașelor rusești, care cuprinde și orașe din Moldova, pe care o aflăm în mai multe cronici rusești, cea mai timpurie redacție a acesteia, conform aprecierilor specialiștilor, fiind cea inclusă în Cronica de la Novgorod. În privința datării Listei în cauză s-au pronunțat unii istorici români și ruși, majoritatea susținând că Lista a fost alcătuită in jurul anului 1390
 1408 - prima mențiune într-un document scris
 1564 - Alexandru Lăpușneanu a mutat capitala Moldovei la Iași
 1600 – Mihai Viteazul a consfințit la Iași unirea Moldovei, Țării Românești și a Transilvaniei
 1638 – primul orologiu din țările române a fost cel instalat pe la 1638 de Vasile Lupu în turnul de la Trei Ierarhi
 1640 - este fondată Academia Vasiliană
 1642 - are loc Sinodul de la Iași
 1646 – este publicată în tipografia de la Mănăstirea Sfinții Trei Ierarhi prima carte de legi în limba română, intitulată Carte românească de învățătură de la pravilele împărătești și de la alte giudețe
 1659 - 1670 – înființarea Sinagogii Mari, cea mai veche din țară la acest moment (cele mai multe informații referitoare la acest edificiu se găsesc în Descrierea Moldovei a lui Dimitrie Cantemir)
 1698 – prima lucrare filozofică românească scrisă de Dimitrie Cantemir, Divanul sau Gâlceava înțeleptului cu lumea sau Giudețul sufletului cu trupul
 1707 - este fondată Academia Domnească
 1714 – Dimitrie Cantemir este primul român ales membru al unei academii, Academia din Berlin
 1755 – a fost tipărit la Mitropolia Moldovei primul abecedar în limba română din Moldova, la porunca Mitropolitului Iacob Stamati
 1790 – a apărut la Iași, Courier de Moldavie, gazetă săptămânală, în limba franceză. Este primul periodic tipărit pe teritoriul Principatelor Române (18 februarie 1790 - 1 aprilie 1790).
 1792 - Tratatul de la Iași
 1813 - au loc primele cursuri de inginerie la Școala de Ingineri Hotarnici și Civili (din cadrul Academiei Domnești)
 1816 – prima reprezentație de teatru în limba română, Mirtil și Hloe, jucată în casa hatmanului Costache Ghica (27 decembrie)
 1821 – izbucnește la Iași mișcarea de eliberare a Greciei de sub dominația otomană
 1830 – este înființată prima bibliotecă publică din Moldova, Biblioteca Societății de Medici și Naturaliști din Iași
 1833 – a luat ființă cea mai veche societate științifică românească: Societatea de Medici și Naturaliști din Iași (18 martie)
 1834 – se pune în scenă primul spectacol muzical în limba română: Cantata pastorală sau Serbarea păstorilor moldoveni, de Gheorghe Asachi. În acest spectacol își are debutul actoricesc Matei Millo (11 aprilie).
 1834 – Gheorghe Asachi scrie prima lucrare dramatică românească inspirată din istoria națională, cu ocazia încoronării lui Mihail Sturdza: Dragoș, întâiul domn suveran al Moldovei.(26 august)
 1834 – primul monument din țările române: Obeliscul cu lei din parcul Copou, monumentul Regulamentului Organic (prima constituție a Moldovei) (8 noiembrie)
 1834 – primul muzeu de acest gen din România: Muzeul de Istorie Naturală din Iași în fosta Casă Ruset (4 februarie)
 1835 – Academia Mihăileană, prima instituție modernă de învățământ superior din Moldova, precursoare a Universității din Iași
 1839 – prima expoziție românească: "Expoziția plantelor și florilor exotice"
 1840 – primul Teatru Național din România, sub direcțiunea lui Costache Negruzzi, Vasile Alecsandri și Mihail Kogălniceanu (conducerea trupei românești: Costache Caragiali)
 1840 – apare prima revistă istorică română, Arhiva românească, editată de Mihail Kogălniceanu (martie 1840 până în 1862)
 1840 – apare revista Dacia literară, considerată prima tribună literară românească de prestigiu, sub conducerea lui Mihail Kogălniceanu (19 martie)
 1848 – reprezentația primei operete românești, Baba Hârca de Alexandru Flechtenmacher(26 decembrie)
 1848 – Iașul este inițiatorul Revoluției de la 1848, care s-a extins ulterior pe întreg teritoriul românesc.
 1855 – apare Korot Haitim (Vocile timpurilor), primul ziar în limba idiș din Principate
 1856 – prima Grădina Botanică din România
 1857 – înființarea Băncii Nulandt, prima bancă de credit ipotecar din România.
 1858 – la 8 iulie se introduc in circulație primele timbre poștale, celebrele „Cap de bour”, iar pe 15 iulie, s-au pus în circulație primele mărci poștale cu stema Moldovei
 1860 – inaugurarea Universității din Iași, prima universitate română, în clădirea actualei Universități de Medicină și Farmacie Gr. T. Popa (26 octombrie)
 1862 – prima lucrare românească de geologie: „Calcarul de la Repedea” de Grigore Cobălcescu
 1863 – se înființează asociația culturală Junimea
 1868 – se naște la Iași Emil Racoviță, primul savant român participant la o expediție științifică internațională
 1876 – primul Teatru Evreiesc din lume, înființat de Avram Goldfaden
 1877 – Naftali Herz Imber scrie la Iași poezia Tikvatenu (Speranța noastră), prima versiune a imnului Israelului (Hatikva/ Speranța). Poezia a fost publicată în 1886, la Ierusalim, într-un volum intitulat Barkayi (Luceafărul de Dimineață).
 1879 – prima Universitate de Medicină din România
 1883 – (21 decembrie) - apare primul volum de versuri al lui Mihai Eminescu, Poesii
 1887 – prima publicație medicală din România: Revista Medico-Chirurgicală
 1912 – (19 noiembrie) – se naște la Iași George Emil Palade, singurul român laureat al premiului Nobel (Fiziologie și Medicină, 1974).
 1918 – inaugurarea primei case memoriale din România: Bojdeuca lui Ion Creangă
 1918 - Conferința antibolșevică de la Iași
 1941 – între 27 și 29 iunie, Pogromul de la Iași a fost unul din cele mai violente pogromuri contra evreilor din istoria României, inițiat de generalul Ion Antonescu și secondat de autoritățile publice locale. Au fost uciși 13.266 de evrei..
 1976 – inaugurarea Muzeului Teatrului (26 decembrie 1976), singurul de acest gen din țară, în casa vornicului Alecsandri. După retrocedarea sediului Muzeului din str. V. Alecsandri (imobil de secol al XVIII-lea), muzeul a fost reorganizat sub forma Colecției „Istoria teatrului românesc”, la etajul Muzeului „Mihai Eminescu” din Parcul Copou, expoziție inaugurată la 22 februarie 2009 .
 Geografie
 Municipiul Iași se află în partea de est a Moldovei, în Câmpia Moldovei, fiind așezat în calea vechilor drumuri comerciale care legau nordul și vestul Europei de sud-estul continental și de Orientul Apropiat. Orașul se află pe râul Bahlui, un afluent al Jijiei, care se varsă în râul Prut.
 În perioada medievală Târgul Ieșilor se afla situat pe una dintre cele mai importante artere comerciale din zonă, respectiv pe axa Lvov (Polonia) - Constantinopol, cel mai important oraș din acea perioadă. Situarea pe această axă a ajutat la dezvoltarea sa, deoarece pe aici treceau toți comercianții spre și dinspre Constantinopol.
 Așezare geografică
 Prin extinderea lui, Iașul este legendara „urbe a celor 7 coline", comparat în 1691 de italianul Marco Bandini ca fiind „O nouă Romă". Cele șapte coline sunt Cetățuia, Galata, Copou, Bucium-Păun, Șorogari, Repedea și Breazu, cu altitudini variind între 50 m în Lunca Bahluiului și 400 m pe Dealul Păun și Dealul Repedea. Principalele coline sunt Copou, Cetățuia, Tătărași și Galata. Orașul mai este traversat de râul Nicolina, râul Bahlui și de pârâul Șorogari (numit în evul mediu Cacaina, deoarece aici se aruncau gunoaiele); la răsărit de oraș, curge pârâul Ciric, pe care sunt create artificial trei lacuri cu scop de agrement.
 Topografie
 Situat la nord de Codrii Iașilor, orașul vechi se află într-un patrulater delimitat de actualele străzi Ștefan cel Mare (Ulița Mare), Alexandru Lăpușneanu, Independenței (Podul Hagioaiei), Elena Doamna și Grigore Ghica (Ulița Rusească), nucleul orașului aflându-se în zona Palatului Culturii (fostul Palat Domnesc) și Costache Negri (Ulița Veche).
 Orașul nou s-a extins în toate direcțiile, cuprinzând în prima fază (secolele XVIII-XIX) cartierele Copou, Sărărie, Țicău, Tătărași, Ciurchi, și parțial Nicolina și Păcurari. În a doua fază (secolul XX), au fost incluse cartierele Păcurari (partea nouă, de vest), Nicolina (partea nouă, de sud, azi numită C.U.G.), Frumoasa-Poitiers, Socola, Bucium, Canta, Galata, Mircea cel Bătrân, Alexandru cel Bun, Dacia și Grădinari, la acestea adăugându-se Zona Industrială. Orașul are ca suburbii câteva localități care, din punct de vedere administrativ, sunt considerate încă așezări rurale, dar, din punct de vedere edilitar, se prezintă ca așezări urbane: Dancu, Tomești, Ciurea și Lunca Cetățuii. Tendința urbană este de extindere a Iașilor, aceste localități fiind incluse în zona metropolitană, alături de alte localități: Păun, Bârnova, Horpaz, Miroslava (cu Valea Adâncă și Balciu), Valea Lupului și Breazu. În urma exploziei fenomenului construcțiilor din ultimul deceniu, unele dintre aceste localități sunt astăzi practic unite cu orașul.
 Clima
 Clima prezintă un caracter continental pronunțat, fiind influențată de masele de aer cu proveniență răsăriteană. Vara predomină timpul secetos cu temperaturi ridicate, iar iarna se simte din plin efectul maselor de aer venite dinspre nord și nord-est, regiunea fiind frecvent bântuită de viscole. Secetele, brumele târzii de primăvară și timpurii de toamnă, aversele de ploaie însoțite de căderi de grindină, completează trăsăturile regimului climatic continental specific.
 Orașe apropiate
 Ungheni (15 km E)
 Podu Iloaiei (23 km V)
 Târgu Frumos (45 km V)
 Vaslui (72 km S)
 Pașcani (73 km V)
 Roman (83 km SV)
 Bălți (104 km NE)
 Chișinău (110 km E)
 Bacău (120 km SV)
 Bârlad (120 km S)
 Botoșani (130 km NV)
 Suceava (143 km NV)
 Piatra Neamț (133 km V)
 Demografie
 Conform estimărilor INS, populația municipiului Iași se ridică la 371.000 de locuitori. La recensământul din 2011 s-au înregistrat 290.000 de locuitori. Majoritatea locuitorilor sunt români (88,94%). Pentru 9,83% din populație, apartenența etnică nu este cunoscută. Din punct de vedere confesional, majoritatea locuitorilor sunt ortodocși (84,42%), cu o minoritate de romano-catolici (2,98%). Pentru 10,09% din populație, nu este cunoscută apartenența confesională.
 Conform unei estimări a Institutului Național de Statistică (INS), la 1 ianuarie 2015 în municipiul Iași erau domiciliate 357.192 de persoane, al doilea oraș din țară după București la numărul de persoane înregistrate în evidența autorităților ca având domiciliul acolo.
 Evoluție istorică
 sec. XVIII: 30.000-50.000
 1831: 59.880
 1859: 65.745
 1912: 75.229
 1930: 102.872 locuitori, dintre care 63.168 români, 34.662 evrei, 980 germani, 918 ruși, 543 maghiari, 505 polonezi, 340 țigani, 170 armeni, ș.a.
 Educație
 Iașul este orașul marilor idei, al primei mari uniri, al primului spectacol de teatru în limba română, al primului muzeu literar memorial (Bojdeuca din Țicău) și al primului Muzeu de Istorie Naturală.
 În oraș, pe dealul Copoului, se află cea mai veche universitate din România, Universitatea din Iași, numită în prezent Universitatea „Alexandru Ioan Cuza”. Întemeiată în 1860 prin decret de către principele Alexandru Ioan Cuza, continuatoare a vechii Academii Mihăilene, universitatea are astăzi 15 facultăți, cu peste 40.000 de studenți. Clădirea principală, monument de arhitectură, a fost ridicată în 1896.
 Tot în Iași se află continuatoarea primei școli superioare de inginerie din România, Universitatea Tehnică „Gh. Asachi”, cu peste 15.000 de studenți, prima școală superioară de muzică din România, Universitatea de Arte „George Enescu”, Universitatea de Medicină și Farmacie „Grigore T. Popa", Universitatea de Științe Agricole și Medicină Veterinară „Ion Ionescu de la Brad”, Universitatea Petre Andrei.
 În Piața Eminescu, în perioada interbelică, s-a ridicat clădirea Fundației Culturale Regale, ce astăzi găzduiește cea mai veche bibliotecă universitară din țară, Biblioteca Centrală Universitară „Mihai Eminescu”, cu un fond de carte ce se apropie de 3 milioane de exemplare, unele foarte rare.
 Principalele campusuri studențești se află în Tudor Vladimirescu (22 cămine) - unde se află cel mai mare cămin din partea de sud-est a Europei, Codrescu (5 cămine și complexul internațional Gaudeamus), Titu Maiorescu (4 cămine), Târgușor-Copou (4 cămine) și Agronomie (5 cămine).
 Economie
 Iași este cel mai important centru economic al Moldovei și unul dintre cele mai importante ale României.. Industriile principale sunt metalurgia (SC Arcelor Mittal Tubular Products, SC Tehno Steel), medicamentele (SC Antibiotice SA, Fiterman Pharma), componentele auto (BorgWarner, Lear Corporation, Conex Distribution), echipamentele industriale (BMT Aerospace, Agmus, ASAM), textilele (SC IasiConf SA, Benetton), materialele de construcții (Brikston, Build Corp) și industria alimentară.
 Sectoarele bancar și cel al tehnologiei informației au luat avânt după aderarea României la U.E., numeroase bănci și companii de software (Amazon, Continental, Oracle, Conduent, Xerox, Accenture, Technologies, Bentley Systems, Capgemini, SCC, Endava, BitDefender, etc.) fiind prezente în oraș.
 Iași este de asemenea un centru comercial regional important, aici existând numeroase centre comerciale (Palas Mall, Era Shopping Park, Iulius Mall, Felicia Shopping Center, MCM Center etc.) și mai multe hyper și supermarket-uri (Carrefour, Kaufland, Auchan, Metro, Selgros, Lidl, Dedeman, MatHaus, Brico Dépôt, Leroy Merlin, Mobexpert). Alte proiecte sunt în curs de realizare (Palas Campus, Mall Moldova, Silk District, etc.).
 Instituții și puncte de interes
 Cine vrea să descopere Iașul va intra aici ca pe o imensă poartă a istoriei neamului românesc. La Iași „fiecare piatră vorbește de trecut", prin numărul mare de mănăstiri, muzee, case memoriale. De aceea, se poate spune că orașul Iași este un veritabil muzeu național, prin comorile de istorie și de artă pe care le are.
 În Iași, se află Biserica „Sf. Nicolae Domnesc”, cea mai veche din oraș, ctitorie a lui Ștefan cel Mare, restaurată integral la sfârșitul secolului XIX. De asemenea, mai pot fi vizitate biserica Trei Ierarhi și Mănăstirea Golia, mărturii ale gusturilor estetice ale unui mare domnitor Vasile Lupu, Catedrala Mitropolitană, Casa Dosoftei, Palatul Culturii, Casa Pogor cu „Masa Umbrelor”, aleile Copoului cu mireasma de tei și cu ecouri de vers eminescian (Teiul lui Eminescu și Muzeul "Mihai Eminescu"), Casele memoriale „Mihail Sadoveanu”, „George Topârceanu”, „Mihai Codreanu”, „Otilia Cazimir”, Biblioteca Universitară „Mihai Eminescu”, fondată ca bibliotecă a Academiei Mihăilene. Alte monumente importante din perioada medievală sunt: Mănăstirea Galata, din timpul lui Petru Șchiopul, Biserica Sfântul Sava, (înc. sec. XVII), bisericile Bărboi, Barnovschi, Ioan Zlataust, Sf. Dimitrie, Tălpălari, Sf. Teodor, Sf. Andrei, Sf. Constantin, Sf. Pantelimon, Mănăstirea Cetățuia - ctitorie a lui Gheorghe Duca - sau Mănăstirea Frumoasa, din sec. XVIII. Primul spital din oraș a fost întemeiat la jumătatea sec. XVIII în jurul Mănăstirii Sfântul Spiridon, al cărui nume îl poartă și astăzi. Spitalul Sfântul Spiridon este cel mai mare din zona Moldovei.
 În zona de sud a orașului, în cartierul C.U.G.2 se află Parcul Tehnologic Iași și Centrul Expozițional Moldova. Din punct de vedere arhitectonic, Iașii de azi se prezintă ca un adevărat amestec de nou și vechi, de istorie și modernitate, de iarbă, beton și sticlă. Clădiri cu mare valoare istorică se află printre blocuri noi de locuințe (mai mult sau mai puțin moderne). În perioada anterioară regimului comunist s-au pierdut în elanul modernizator clădiri importante precum turnul mânăstirii Trei Ierarhi sau bisericile Dancu si Sf. Vineri. Însă adevăratele ravagii orașul le-a suferit în perioada comunistă, când s-a distrus o bună parte a centrului vechi, fără a se ține cont de faptul că multe din clădirile demolate dădeau o personalitate urbei. Au avut de suferit zonele Piața Unirii (grav afectată de bombardamentele din 1943-1944), Târgu Cucu, fost cartier evreiesc, Bulevardul Ștefan cel Mare și altele. Unele demolări aveau ca scop curățirea orașului de clădirile insalubre și mizere sau rămase în ruină de pe urma războiului, altele aveau alte scopuri. Chiar și în aceste condiții, au rămas în picioare multe clădiri importante și, pe bună dreptate, Iașii este considerat un adevărat muzeu; în fiecare colț al său se simt urmele trecerii unei personalități de seamă a literaturii, științei, filozofiei, istoriei sau politicii românești.
 Cartiere
 Nord: Copou, Țicău, Sărărie, Podu de Fier, Independenței, Agronomie, Târgu Cucu.
 Est: Tudor Vladimirescu, Bucșinescu, Tătărași Nord și Sud, Oancea, Dispecer, Flora, Grădinari, Moara de Vânt, Ciurchi, Metalurgie, Aviației, Ciric, Țuțora, Zona Industrială.
 Sud: Palat, Centru, Baza 3, Bularga, Frigorifer, Bucium, Socola, Frumoasa, Clopotari, Poitiers-Siraj, Manta Roșie, Podu Roș, Dimitrie Cantemir, Țesătura, Nicolina 1 și 2, C.U.G. 1 și 2, Galata 1 și 2, Podu de Piatră, Zona Industrială Sud.
 Vest: Mircea cel Bătrân, Alexandru cel Bun, Țigarete, Gară, Dacia, Cicoare, Păcurari, Canta, Rediu, Păcureț, Moara de Foc, Arcu.
 Obiective istorice și turistice
 Clădiri și monumente istorice
 Obeliscul cu lei
 Bojdeuca lui Ion Creangă
 Palatul Roznovanu
 Palatul Braunstein (în Piața Unirii)
 Casa Pogor
 Crucea lui Ferentz
 Palatul Calimachi - azi sediul UMF
 Institutul de Anatomie
 Grand Hotel Traian
 Biserici din Iași
 Baia Turcească
 Lăcașe de cult
 Catedrale
 Catedrala romano-catolică veche (1782-1789)
 Catedrala mitropolitană din Iași (1833-1887)
 Catedrala romano-catolică "Sfânta Fecioară Maria, Regină" (1992-2005)
 Mănăstiri
 Mănăstirea Galata (1582-1584)
 Mănăstirea Frumoasa (1586)
 Mănăstirea "Sf. Trei Ierarhi" (1635)
 Mănăstirea Podgoria Copou (1638)
 Mănăstirea Golia (1650-1660)
 Mănăstirea Cetățuia (1668-1672)
 Mănăstirea Bucium (1853)
 Biserici
 Biserica Armenească (1395?-)
 Biserica "Sf. Nicolae Domnesc" (1491-1492)
 Biserica Sfântul Sava (secolul al XVI-lea)
 Biserica Bărboi (1613-1615); (1841-1844)
 Biserica Barnovschi (1627-)
 Biserica Talpalari (secolul al XVII-lea)
 Biserica Curelari (1663?)
 Biserica Sfinții Teodori 1665; (1750-1761)
 Biserica Banu (1705); (1802)
 Biserica Sfântul Spiridon (1747-1752)
 Biserica Lipovenească (secolul al XIX-lea) (1780 ?)
 Biserica Sfinții Apostoli Petru și Pavel din Iași - Moara de Vânt - cu cimitir atestat la 1803 (mai vechi decât Eternitatea) (1803-1830)
 Biserica Toma Cozma (1807)
 Biserica Buna Vestire (1816)
 Biserica Mitocul Maicilor (1819)
 Biserica Sfântul Nicolae-Copou (1937-1943)
 Sinagogi
 Sinagoga Mare (1671)
 Sinagoga Cismarilor (1915)
 Sinagoga Merarilor (1865)
 Sinagoga Schor (1890)
 Parcuri, grădini
 Orașul este renumit pentru numeroasele plantații de tei, arbore considerat un simbol local. Numeroase exemplare de Tilia tomentosa se regăsesc în aliniamente stradale, dar și în următoarele parcuri:
 Parcul Copou
 Grădina Botanică din Iași
 Parcul Expoziției
 Obiective istorice și turistice din împrejurimi
 Mănăstirea Bârnova
 Mănăstirea Dobrovăț
 Mănăstirea Hadâmbu
 Mănăstirea Hlincea
 Mănăstirea Piatra Sfântă
 Mănăstirea Vlădiceni
 Biserica Aroneanu, fostă mănăstire
 Regiunea viticolă Bucium
 Zona de agrement Ciric
 În județul Iași se mai află:
 Palatul Domnesc de la Ruginoasa al lui Alexandru Ioan Cuza
 Castelul Sturdza de la Miclăușeni
 Palatul Sturdza de la Miroslava
 Conacul Cantacuzino-Pașcanu de la Ceplenița
 Muzeul Vasile Alecsandri, la Mircești
 Muzeul Costache Negruzzi, la Hermeziu
 Ruinele de la Cucuteni
 Regiunea viticolă Cotnari
 Muzeul Viei si Vinului din Moldova, la Hârlău
 Hoteluri
 Sunt peste 40 de hoteluri și pensiuni în Iași:
 Pleiada Boutique Hotel*****
 Hotel Bellaria****
 Hotel Diplomat****
 Hotel Grand Hotel Traian****
 Hotel Hampton by Hilton****
 Hotel International****
 Hotel Little Texas****
 Hotel Ramada****
 Hotel Select****
 Hotel Unirea****
 Hotel Belleville***
 Hotel Best Western Astoria***
 Hotel Ciric***
 Hotel Dorobanți***
 Hotel Eden***
 Hotel Indiana***
 Hotel Moldova***
 Hotel Zimbru***
 Hotel Continental**
 Viața culturală
 Odată cu stabilirea capitalei Moldovei la Iași, acesta cunoaște o dezvoltare accelerată pe toate planurile, urban, comercial și cultural. Astfel în secolul al XVI-lea, Despot Vodă inaugurează în Iași "Școala latină de la Cotnari", instituție care a promovat studiile de latină nu numai în Iași și în întreaga Moldovă, ci în întreg spațiul românesc.
 În anul 1641 la Iași se înființează "Academia Vasiliană" și prima tipografie din Moldova, în timpul domniei lui Vasile Lupu (1634 - 1653). ]n anul 1646 Mitropolitul Varlaam publică la Iași "Cazania" sau "Carte românească de învățătură". Tot în acest an apare primul cod de legi în limba română.
 La 18 martie 1833, la Iași s-a înființat prima societate științifică românească și anume Societatea de Medici și Naturaliști. Sediul acesteia este în casa Roset, clădirea în care se găsește și Muzeul de Istorie Naturală din Iași, muzeu înființat în 1834.
 În anul 1835 la Iași este înființată „Academia Mihăileană", în anul 1836 se înființează Conservatorul Filarmonic Dramatic din Iași, iar în anul 1860 este înființată Universitatea „Al. I. Cuza". Celebra tragediană Agatha Bârsescu a fost una din profesoarele de la Conservatorul din Iași.
 În anul 1863 este constituită Societatea cultural-literară „Junimea", în cadrul căreia s-au afirmat cele mai mari personalități ale culturii românești: Mihai Eminescu, Titu Maiorescu, Costache Negruzzi, Ion Creangă, AD Xenopol, Vasile Alecsandri, Ioan Slavici, Ion Luca Caragiale și alții.
 În continuare Iașul cunoaște o viață literară efervescentă, prin scriitorii care au trăit și au creat aici. Străzile orașului au fost străbătute de nume strălucite ale culturii românești cum sunt Mihai Eminescu, Ion Creangă, Titu Maiorescu, Costache Negruzzi, Ionel Teodoreanu, Otilia Cazimir, George Topârceanu, Nicolae Gane, Mihai Codreanu și alții. Aici a trăit o mare parte a vieții Mihai Sadoveanu și a compus o parte din opera sa, în „castelul din Copou”.
 Viața teatrală cunoaște și ea o dezvoltare puternică. După primul spectacol în limba română dat de Gheorghe Asachi în casele boierului Ghica, spectacolele trupelor străine (italiene, franceze, rusești) se dădeau în săli special amenajate. În 1832, o altă trupă franțuzească de comedii și vodeviluri sosește în Iași sub direcția a doi frați Fouraux și preface în teatru casa doctorului Peretz din strada Goliei. Sala de teatru activa sub firma „Théâtre de varieté”. Pe scena acestui teatru, în 10 aprilie 1834, Gheorghe Asachi a organizat spectacolul în limba română intitulat „Serbarea păstorilor moldoveni”, în care „actorii” erau Gheorghe Asachi, Vasile Alecsandri, Matei Millo, Mihail Kogălniceanu, Al. Mavrocordat, N. Docan, Scarlat Vărnav și alți fii de boieri. În anul 1840 se înființează Teatrul Național, sub direcțiunea lui Costache Negruzzi, Vasile Alecsandri și Mihail Kogălniceanu, conducerea trupei românești fiind asigurată de Costache Caragiali. Teatrul Național a funcționat din 22 decembrie 1846 în noua sală a Teatrului cel Mare de la Copou. Aici se joacă „Baba Hârca", prima opereta românească, muzica semnată de A. Flechtenmacher, Matei Millo interpretând rolul principal, fiind și primul actor român care încearcă travestiul. Obține un triumf cum nu se mai pomenise pe scena ieșeană până atunci. Costumul este păstrat și astăzi la Muzeul Mihai Eminescu din Iași. Din numele mari care au jucat în trecut pe scenele teatrelor din Iași, se remarcă Matei Millo, Maria Filotti, Miluță Gheorghiu (inegalabil în rolul Chiriței), iar în zilele noastre Tamara Buciuceanu Botez, Draga Olteanu Matei, au urcat pe scena ieșeană pentru a da viață rolului Chiriței.
 În noaptea de 17 spre 18 februarie 1888, în urma unui incendiu devastator, clădirea Teatrului de la Copou este distrusă. Demersurile pentru construirea unui nou local de teatru au durat până în 1894 când este aprobat contractul cu arhitecții vienezi Fellner și Helmer și a fost construită actuala clădire a teatrului, considerată a doua cea mai frumoasă clădire din lume a unui teatru, conform unui top întocmit de televiziunea BBC, realizat cu ocazia „Zilei mondiale a teatrului".
 În anul 2012, orașul și-a depus candidatura pentru a deveni Capitală Culturală Europeană în 2021, competiție câștigată de Timișoara , iar pentru a-și susține candidatura, a fost ales sloganul Iași 2021-Interfața răsăriteană a culturii europene, bazându-se în acest sens, pe relațiile culturale transfrontaliere cu Cernăuțiul și Chișinăul. Din anul 2013, pentru a putea intra în competiție, a fost organizat Festivalul Internațional al Educației (din luna mai) sau FILIT (în luna octombrie) care reunește scriitori renumiți din întreaga lume.
 Muzee, galerii de artă, instituții culturale
 Teatrul Național „Vasile Alecsandri”
 Opera Națională Română
 Filarmonica de Stat Moldova
 Teatrul Luceafărul
 Ateneul din Iași (cunoscut și sub numele de Ateneul Tătărași)
 Teatrul Ludic
 Complexul Muzeal Național „Moldova” cu sediu în Palatul Culturii, având în componență:
 Muzeul Etnografic al Moldovei
 Muzeul de Istorie a Moldovei
 Muzeul de Artă
 Muzeul Științei și Tehnicii „Ștefan Procopiu”
 Muzeul Literaturii Române, având în componență:
 Muzeul Ion Creangă - Bojdeuca
 Casa Dosoftei
 Casa Memorială „Otilia Cazimir”
 Casa Memorială „Mihai Codreanu”
 Casa Memorială „Nicolae Gane”
 Casa Memorială „Vasile Pogor”
 Casa Memorială „Mihail Sadoveanu”
 Casa Memorială „George Topîrceanu”
 Muzeul „Mihai Eminescu”
 Muzeul Memorial „Mihail Kogălniceanu”
 Muzeul Memorial „Poni - Cernătescu”
 Muzeul Teatrului
 Muzeul de Istorie Naturală
 Muzeul Unirii
 Muzeul Municipal
 Muzeul Universității „Al. I. Cuza”
 Muzeul Mitropolitan
 Biblioteca Centrală Universitară
 Biblioteca Județeană Gheorghe Asachi
 Universitatea Națională de Arte „George Enescu”
 Borderline Art Space - galerie de artă contemporană
 Galeria Dana
 UAP Iași
 Reprezentanțe culturale
 După reinstaurarea regimului democratic în România în anul 1990 au fost deschise la Iași mai multe centre culturale străine. În prezent funcționează în municipiul Iași:
 Institutul Francez Iași
 Centrul Cultural German Iași
 Centrul Cultural Britanic (British Council)
 Centrul Cultural al Americii Latine și Caraibelor
 Centrul Cultural Elen „Panellinion”
 Centrul Cultural Italian
 Sănătate
 Spitalul Universitar „Sf. Spiridon”
 Spitalul clinic de Urgențe
 Spitalul clinic de Urgență pentru Copii „Sf. Maria”
 Spitalul clinic de Obstetrică și Ginecologie „Elena Doamna”
 Spitalul clinic de Obstetrică și Ginecologie „Cuza-Vodă”
 Spitalul clinic „Dr. C.I. Parhon”
 Spitalul pentru elevi și studenți
 Spitalul clinic de Recuperare
 Spitalul clinic de Pneumoftiziologie
 Institutul regional de Oncologie
 Institutul de Boli Cardiovasculare „Prof. Dr. George I.M. Georgescu”
 Spitalul clinic de Boli Infecțioase „Sf. Parascheva”
 Institutul de Psihiatrie „Socola”
 Spitalul clinic de Neurologie „prof. dr. N.Oblu”
 Spitalul Militar
 Spitalul Universitar CFR
 Spitalul de Balneofizioterapie și îngrijiri Paleative „Sf. Sava” - Recumedis
 Spitalul particular „Arcadia Hospital"
 Spitalul Providența - Mitropolia Moldovei și Bucovinei
 Primul centru din zona Moldova pentru bolnavii de Alzheimer s-a deschis la Iași, în condițiile în care peste 6.000 de ieșeni sunt diagnosticați cu această boală.
 Calitatea aerului
 Orașul Iași este al doilea cel mai poluat oraș din România. În 2015, poluarea cu particule fine (PM10) a depășit în mod repetat pragurile legale.. Traficul rutier, șantierele nesupravegheate și lipsa acută a spațiilor verzi (orașul deține în jur de 11 metri pătrați de spațiu verde pe cap de locuitor ) sunt câteva din motivele din spatele acestor probleme. În 2014, Comisia Europeană a lansat acțiuni legale împotriva României, citând situația din Iași, Brașov și București ca example de neconformitate cu legislația de mediu comunitară.
 Transporturi și comunicații
 Transportul feroviar
 Iași este un nod feroviar aflat la intersecția dintre Magistrala Făurei - Tecuci - Iași - Ungheni, linia principală Iași - Pașcani și ramificațiile Iași - Dorohoi, Iași - Hârlău.
 În oraș sunt patru gări: Gara Iași, Gara Internațională Nicolina, Gara Nicolina, Gara Socola și o stație de triaj la Socola. Municipiul Iași este conectat prin legături directe cu principalele orașe ale țării și cu Republica Moldova.
 În prezent, Gara Iași se află într-un proces de renovare, început în anul 1989, cu termen de finalizare neasumat.
 Transportul aerian
 În Iași, primele zboruri au avut loc în anul 1905. În anul 1926, odată cu inaugurarea cursei București-Galați-Iași și Chișinău, Aerodromul Iași capătă statut de aeroport comercial.
 În anul 1969 aeroportul este modernizat, se construiesc o pistă de beton în lungime totală de 1.800 m și un terminal pentru pasageri. O nouă modernizare a aeroportului are loc în anul 2001, când terminalul de pasageri este adus la o capacitate de procesare simultană de 150 pasageri/oră pentru traficul intern, respectiv 100 pasageri/oră pentru traficul extern. De asemenea, în 2005, pe aeroport a fost implementat un sistem instrumental de aterizare CAT II.
 În 2012, în scopul creșterii capacității de procesare pasageri, a fost inaugurat un nou terminal. Cu o suprafață de 1.210 mp, terminalul T2 este destinat, în principal, curselor interne. Aeroportul Iași are o pistă de decolare-aterizare din asfalt, de 2.400 metri lungime și 45 metri lățime, prevăzută cu două acostamente a 7,5 metri fiecare, două căi de rulare (prima are o lungime de 280 metri și 23 metri lățime, iar a doua, parte din fosta pistă 15/33, este în lungime de aproximativ 1.000 metri), precum și o platformă cu șapte locuri de parcare. Din Iași există curse directe către: București, Londra, Viena, Milano, Roma, Paris, Tel Aviv, Cluj-Napoca, Timișoara, Antalia, Oradea, Bologna, Cuneo, Dortmund, Malmö, München, Torino, Salonic, Verona, Barcelona, Bruxelles, Billund, Catania, Eindhoven, Köln, Larnaca, Veneția, Chania, Constanța, Heraklion, Rodos.
 Transportul rutier
 Rețeaua de străzi a orașului, dezvoltată în ultimii 50 ani, o continuă pe cea din evul mediu, asigurând un trafic fluent, cu excepția orelor de vârf, când numărul tot mai mare al mașinilor duce la producerea unor mari ambuteiaje (mai ales în intersecțiile din Piața Unirii, Mircea cel Bătrân, Gară, Podu Roș, Podu de Piatră, Piața M. Eminescu, Elena Doamna, Baza 3, Țesătura).
 Există planuri pentru realizarea unei autostrăzi Est-Vest Autostrada Târgu Mureș-Ungheni (Autostrada A8, Montana), ce va face legătura cu „Autostrada Transilvania" (Autostrada A3), la Târgu Mureș, a unei șosele de centură, care să preia traficul greu din oraș , inaugurată parțial în 2012 și pentru realizarea pasarelei Octav Băncilă, care să facă legătura între cartierele Alexandru cel Bun și Păcurari, cu începerea lucrărilor planificată pentru începutul anului 2008, finalizată în 2015. Legătura cu București este asigurată pe drumul european modernizat E583, care are ieșire la E85, tot pe aici fiind și principala cale de comunicație cu Transilvania și mai apoi cu Occidentul, de unde, în ultimul timp, vin foarte multe investiții.
 Transportul în comun
 În anul 1898 Primăria încheie primul contract cu firma germană AEG Berlin, pentru realizarea transportului cu tramvaie electrice la Iași.
 Astăzi, transportul în comun este asigurat prin tramvaie, autobuze și microbuze, de către SCTP Iași (fostă Regia Autonomă de Transport Public Iași).
 Tramvaie
 Liniile de tramvai fac legătura între majoritatea cartierelor orașului. În 1989, rețeaua electrică de tramvai din Iași a atins maxima dezvoltare, cumulând 35 km de cale dublă activă pe trasee. De asemenea, există o linie de tramvai spre localitatea Dancu.
 Rețeaua de tramvaie din Iași are ecartament 1000 mm.
 Trasee de tramvaie din Iași:
 Parcul actual de tramvaie preluat de către CTP Iași cuprinde 153 tramvaie:
 Troleibuze
 În 2006, circulația troleibuzelor a fost sistată, deși exista aici o rețea foarte extinsă, de 31,3 km. Rețeaua a intrat în conservare, dar pe unele trasee s-a început dezafectarea acesteia.
 Autobuze
 Articol principal:Autobuzele din Iași
 Parcul de autobuze CTP Iași este format din aproximativ 150 de autobuze, dintre care 92 de autobuze Isuzu Citiport, 8 autobuze Eurobus Diamond, 10 autobuze MAN NL 313, 40 de autobuze Den Oudsten Alliance City B96.
 Trasee de autobuz din Iași:
 Microbuze
 Parcul de microbuze CTP Iași este format din 35 de microbuze care acoperă 3 trasee:
 18 (3,5 km): Tătărași Sud - str. Ignat - str. Aurel Vlaicu - str. Șapte Oameni - str. Locotenent Popovici - str. Aviației - str. Moților - str. Mistrețului - str. Marginea - str. Aeroportului - str. Aurel Vlaicu - str. Ignat - Tătărași Sud
 48 (8,5 km): Tg. Cucu - Cim. Sf. Petru și Pavel - Complex ”Roua” - Ciric (- Tătărași Sud)
 49 (5,9 km): Tg. Cucu - Cim. Sf. Petru și Pavel - Complex ”Roua”
 Politică
 Municipiul Iași este administrat de un primar și un consiliu local compus din 27 consilieri. Primarul, , de la , este în funcție din . Începând cu alegerile locale din 2020, consiliul local are următoarea componență pe partide politice:
 Sport
 Fotbal:
 CSM Politehnica Iași, echipă de fotbal în Liga 2.
 Alte sporturi:
 Echipa de baschet masculin CS Politehnica Iași
 Echipa de rugby CS Politehnica Unirea Iași
 Echipa de handbal masculin Politehnica Unistil Iași
 Secția de judo masculin CS Politehnica Iași
 Secția de tenis de masă CS Politehnica Iași
 Secția de tir sportiv CS Politehnica Iași
 Clubul sportiv „Luceafărul 2011" - club de fotbal pentru juniori (4-16 ani), prof. Cristian Danielevici, prof.Flueraru Marcel și Mihăilescu Paul.
 Asociația universitară „Shotokan Karate Iași" publică revista de arte marțiale „Samurai magazine”.
 Echipa de volei feminin Penicilina Iași.
 Personalități
 Personalități născute în Iași
 Personalități marcante
 Mihai Eminescu (1850 - 1889), poet, socotit de cititorii români și de critica literară drept cel mai important scriitor romantic din literatura română.
 Ion Creangă (1837 - 1889), povestitor român, considerat drept unul dintre clasicii literaturii române. Recunoscut datorită basmelor, poveștilor și povestirilor sale, Ion Creangă a intrat în istoria literaturii române, în principal, datorită operei autobiografice Amintiri din copilărie. A locuit în cartierul Țicău, în așa-numita Bojdeucă.
 George Emil Palade (1912 - 2008), biolog american de origine română, născut la Iași, laureat al Premiului Nobel pentru Fiziologie și Medicină (1974) pentru descoperirile sale în biologie, în special pentru funcționarea și structura celulelor (ribozom).
 Emil Racoviță (1868 - 1947), savant, biolog și explorator român, considerat întemeietorul biospeologiei, născut la Iași, primul român ajuns în Antarctica, ca membru al expediției "Belgica" (1897-1899), academician și președinte al Academiei Române. Una din insulele descoperite de expediționari a fost numită după numele profesorului lui Emil Racoviță, geologul Grigore Cobălcescu.
 Emanoil Bardasare, pictor, nepotul pictorului Gheorghe Panaiteanu Bardasare .
 De Iași și-au mai legat destinul importante personalități, precum:
 autori și oameni de cultură - Antioh Dimitrievici Cantemir, Constantin Stamati, Gheorghe Asachi, Costache Negruzzi, Alexandru Hrisoverghi, Alecu Russo, Vasile Alecsandri, Anton Naum, Vasile Pogor, Ioan Ianov, Alexandru Grigore Suțu, Nicolae Gane, Teodor Burada, Vasile Burlă, Titu Maiorescu, Iacob Negruzzi, Ștefan Vârgolici, Vasile Conta, A. D. Xenopol, Dimitrie Alexandresco, Spiru Haret, I. L. Caragiale, Constantin Meissner, Elias Schwarzfeld, Nicolae Xenopol, Alexandru Philippide, Adela Xenopol, Constantin Mille, David Judelovitch, Mărgărita Miller-Verghy, Garabet Ibrăileanu, Gheorghe Brăescu, Nicolae Iorga, Alexandru Cazaban, Mihai Codreanu, Emil Gârleanu, Mihail Sadoveanu, Rudolf Suțu, Dimitrie Gusti, George Topîrceanu, Lucia Mantu, Petre Constantinescu-Iași, Alfred Hefter, Dan Bădărău, Otilia Cazimir, I. Ludo, Vasile Harea, Ionel Teodoreanu, Benjamin Fondane, Petre Panaitescu, Charlotte Sibi, George Lesnea, Petru Comarnescu, Constantin Cihodaru, Aurel Leon, Adrian Marino, Octav Pancu-Iași, Ștefan Iureș, Dan Hăulică, Petru Aruștei, Gheorghe Buzatu, Jean Ancel
 artiști - Theodor Pallady, Călin Alupi, Corneliu Baba, Nicolae Tonitza, Octav Băncilă, Constantin Stahi, Camil Ressu, Eugeniu Voinescu, Gheorghe Popovici, Lascăr Vorel, Theodor Buiucliu, Ștefan Dimitrescu, Jean L. Cosmovici, Richard Hette, Ion Iancuț, Sabin Bălașa, Arthur Segal, Constantin Popovici
 muzicieni -George Enescu, Eduard Caudella, Alexandru Flechtenmacher, Gavriil Musicescu, Anatol Vieru, Magda Ianculescu, Jean Bobescu, Arnold Rosé, Philip Herschkowitz, Hilda Jerea, Florica Musicescu, Gheorghe Scheletti, Viorel Doboș, Antonin Ciolan, Matei Socor, Sergiu Celibidache, Mendi Rodan,
 cronicari - Grigore Ureche, Miron Costin, Nicolae Milescu Spătarul, Ion Neculce și Dimitrie Cantemir
 importanți oameni de stat - Mihail Kogălniceanu, Alexandru Ioan Cuza, Petre P. Carp, Gheorghe I. Brătianu, Lascăr Catargiu, Dimitrie A. Sturdza, Ioan Grigore Ghica, George G. Mârzescu, Vasile Balș, Alexandru Bădărău, Grigore Mithridate Buiucliu, Ermil A. Pangrati, Matila Ghyka, Mihai Răzvan Ungureanu
 mitropoliți - Varlaam, Dosoftei, Veniamin Costachi și Iosif Naniescu
 savanți celebri - Ștefan Procopiu, Ion Ionescu de la Brad, Ernest Juvara, Grigore Cobălcescu, Petru Poni, Dimitrie Ioan Mangeron, Constantin V. Gheorghiu, Alexandru C. Cuza, Mendel Haimovici, Vitalie Belousov, Horia Hulubei, Dolphi Drimer, Traian Ionașcu, Romulus Sevastos, Anastasie Obregia, Sava Dumitrescu, Petru Bogdan, Mircea Ion Savul, Emilia Saulea, Raluca Ripan, Ioan Zugrăvescu, Ion Inculeț, Eugen Segal, Andy Z. Lehrer, Magda Petrovanu
 medicii celebri - Nicolae Negură, Emil Max, Ioan Ciurea, Aristide Peride, Ludovic Russ, Leon Sculy Logothetides, George Bogdan, Alexandru Obregia, Paul Anghel, Leon Ghelerter, C.I. Parhon, Elena Densușianu-Pușcariu, Maria Cicherschi Ropală, Alexandru Tzaicu, Ion Enescu, Ioan Nubert, Gheorghe Năstase, Grigore T. Popa, Leon Ballif, Vladimir Buțureanu, Oscar Franche, Dumitru A. Cornelson, Vasile Dobrovici, Alexandru Ventonic, Gheorghe Chipail, Nicolae Oblu, Petre Brânzei, Costache Lazăr, Ion Haulică, Lorica Gavriliță, Ostin Mungiu
 cineaști și oameni de teatru - Matei Millo, Costache Bălănescu, Mihail Galino, Aglae Pruteanu, Eduard de Max, Lucia Sturdza-Bulandra, Lupu Pick, Aurel Ghițescu, Miluță Gheorghiu, René Sti, Nicolae Veniaș, Titus Lapteș, Tudorel Popa, Petre Gheorghiu, Margareta Pogonat
 scriitori, artiști și intelectuali contemporani - Constantin Ciopraga, Alexandru Timotin, Mihail Cernea, Dubi Zeltzer, Sorel Etrog, Iosif Sava, Viorica Cortez, Ilarion Ionescu-Galați, Emil Brumaru, Dorel Schor, Radu Varia, Mircea Radu Iacoban, Rodica Mandache, Nicolae Ursulescu, Florin Faifer, Alexandru Călinescu, Mioara Cortez, Ioan Petru Culianu, Cassian Maria Spiridon, Andrei Corbea Hoișie, Horia-Nicolai Teodorescu, Lelia Mossora, Ovidiu Lipan, Liviu Cangeopol, Teodor Corban, Cătălin Mihuleac, Adrian Păduraru, Gheorghe Onișoru, Alina Mungiu-Pippidi, Elena Moșuc, Cristian Mungiu, Dan Lungu, Dan Doboș, Daniela Nane, Liliana Lazăr, Anamaria Marinca, Ioana Vișan, Cristina Flutur
 patriarhii - Teoctist Arăpașu și Daniel Ciobotea
 sportivi - Dan Irimiciuc, Vasile Iordache, Anghel Iordănescu, Valentina Cozma, Florin Zalomir
 matematicieni - Neculai Culianu, Constantin C. Popovici
 geografi - Alexandru Obreja, Constantin Martiniuc
 arhitecți - Ștefan Emilian, George Sterian, Nicolae Ghica-Budești, Dan Sergiu Hanganu
 Orașe înfrățite cu Iași
 Municipiul Iași este înfrățit cu:
 din 1969
 din 1993
 din 1993 (relații relativ restrânse din cauza dificultăților de comunicare; reluare temporar colaborari in 2007)
 din 1993 (relații relativ restrânse din cauza dificultăților de comunicare; în 2005 s-a reluat contactul prin intermediul Ambasadei Romane în Ucraina)
 din 1995
 din 1999
 din 1999
 din 1999
 din 1999
 din 1999
 din 1999
 din 1999
 din 2001
 din 2002
 din 2003
 din 2003
 din 2003
 din 2007
 din 24 ianuarie 2008
 din 2012
 Consulate în Iași
 Atât înainte, cât și după Unirea Principatelor din anul 1859, au existat misiuni diplomatice permanente în capitala Moldovei, ca de exemplu un viceconsulat francez (deschis în 1798), consulatul Austriei sau cel al Statelor Unite ale Americii (1873).
 În prezent, funcționează la Iași următoarele reprezentanțe diplomatice:
 Consulatul General al Republicii Moldova
 Consulate Onorifice:
 Consulatul Onorific al Republicii Italiană
 Consulatul Onorific al Republicii Franceze
 Consulatul Onorific al Republicii Turcia
 Galerie de imagini
 Media și presă
 Bună Ziua Iași
 Evenimentul Cotidian Regional al Moldovei, ediția Iași
 Ziarul de Iași
 Reporter de Iași
 AltIasi.ro
 Vezi și
 Lista primarilor Iașului
 Cartiere din Iași
 Pogromul de la Iași
 Regiunea de dezvoltare Nord-Est
 Zona Metropolitană Iași
 Malaparte, Curzio: Kaputt, 1943. Prima carte care menționează Pogromul de la Iași. Kaputt, Ed. Nemira, 2008.
 Călătoria lui Gruber (film), coproducție româno - maghiară (2008) a regizorului Radu Gabrea, 2009.
 Note
 Bibliografie suplimentară
 Dicționarul așezărilor urbane din România, Ioan Mărculeț (coord.), București, 2013.
 Orașul Iași: Monografie istorică și socială, ilustrată, N. A. Bogdan, 1913; reeditată la Ed. Tehnopress, Iași, 2004
 Iașii de odinioară, Rudolf Suțu, Iași, Tipografia Lumina Moldovei, 1923
 Iașul între adevăr și legendă, Ion Mitican, Constantin Ostap, Editura Tehnopress, Iași, 2000
 Iașii vechilor zidiri. Până la 1821, Dan Bădărău, Ioan Caproșu, Editura Junimea, Iași, 1974 - recenzie
 Personalități ieșene, Ionel Maftei, Iași
 Istoria orașului Iași, Constantin Cihodaru, Gheorghe Platon, Editura Junimea, 1980
 Orașul Iași: monografie istorică și socială, ilustrată, N. A. Bogdan, Editura Tehnopress, Iași, 1997
 Documente privitoare la istoria orașului Iași, vol. I, Acte interne (1408-1660), Ioan Caproșu, Petronel Zaharciuc, Editura Dosoftei, Iași, 1999
 Dispariția orașului Iași, Cătălin Mihuleac, Institutul European, 1998
 Legături externe
 Primăria orașului
 Centrul de informare turistică Iași
 Direcția Județeană de Statistică Iași
 Patrimoniul istoric și arhitectural Iași, România
 Transport public in Iași
 theFest.ro - Ghid de localuri si evenimente din Iași;
 Iașiul vieții românești, 17 septembrie 2008, Ion Bulei, Ziarul de Duminică
 Muzeul Iași, 4 septembrie 2009, Florin Pâslaru, Ziarul Lumina
 Legenda Iașiului. De unde vine numele Capitalei Moldovei, 11 ianuarie 2013, Elena Pascariu, Adevărul
 IASII LUI CRETU / Un tur al Iasilor in anul 2009, 23 aprilie 2009, Bogdan Cretu, Ziarul de Duminică
 Somptuoasa viață a boierilor de altădată. Nobilii Iașului plăteau averi pentru a-și cumpăra trăsuri de lux din Occident, 21 aprilie 2013, Ionuț Benea, Adevărul
 Triunghi cultural in capitala Moldovei, 27 august 2007, Evenimentul zilei
 Iașii Sfintei Parascheva, o cetate a rugăciunii, 16 octombrie 2011, Otilia Bălinișteanu, Ziarul Lumina
 Ici-colo, prin Iași: de ce să te dedulcești la dulcele târg al Ieșilor (1)
 Atracții turistice din împrejurimile municipiului Iași, 07.12.2020, ziaruldeiasi.ro
 Portaluri
 Știri de ultimă oră din Județul Iasi din Evenimentul
 Anunțuri Iasi
 Evenimente în Iași
 Iași
 Iași
 Iași
 Iași
 Iași
 Iași
 Iași
 Iași


text:
 Avis juridique important
 |
 22001D0221(03)
 2001/124/EY: EY—Sveitsi-sekakomitean päätös N:o 1/2001, tehty 24 päivänä tammikuuta 2001, käsitteen "alkuperätuotteet" määrittelystä ja hallinnollisen yhteistyön menetelmistä tehdyn Euroopan talousyhteisön ja Sveitsin valaliiton välisen sopimuksen pöytäkirjan N:o 3 muuttamisesta
 Virallinen lehti nro L 051 , 21/02/2001 s. 0040 - 0043
 EY-Sveitsi-sekakomitean päätös N:o 1/2001,tehty 24 päivänä tammikuuta 2001,käsitteen "alkuperätuotteet" määrittelystä ja hallinnollisen yhteistyön menetelmistä tehdyn Euroopan talousyhteisön ja Sveitsin valaliiton välisen sopimuksen pöytäkirjan N:o 3 muuttamisesta(2001/124/EY)SEKAKOMITEA, jokaottaa huomioon 22 päivänä heinäkuuta 1972 Brysselissä allekirjoitetun Euroopan talousyhteisön ja Sveitsin valaliiton välisen sopimuksen(1), jäljempänä "sopimus",ottaa huomioon käsitteen "alkuperätuotteet" määrittelystä ja hallinnollisen yhteistyön menetelmistä tehdyn pöytäkirjan N:o 3, jäljempänä "pöytäkirja N:o 3", ja erityisesti sen 38 artiklan,sekä katsoo seuraavaa:(1) Pöytäkirjan eri kielitoisinnoissa olevien eroavaisuuksien oikaisemiseksi olisi tehtävä tiettyjä teknisiä muutoksia.(2) Luetteloa riittämättömistä valmistus- ja käsittelytoimista olisi muutettava, jotta varmistettaisiin sen oikea tulkinta ja jotta otettaisiin huomioon tarve sisällyttää luetteloon tiettyjä toimia, jotka eivät aiemmin ole kuuluneet sen soveltamisalaan.(3) On ilmennyt tarve perustaa alkuperätuotteiden ja ei-alkuperätuotteiden kirjanpidollisen erottelun järjestelmä, jota voitaisiin soveltaa tulliviranomaisten luvalla.(4) Määräyksiä, jotka koskevat euroina ilmaistuja määriä, on tarkistettava menettelyn selventämiseksi ja kansallisina valuuttoina ilmaistujen määrien tason vakauttamiseksi.(5) Sen huomioon ottamiseksi, että asianomaisissa maissa ei tuoteta tiettyä ainesta, on korjattava pöytäkirjan luetteloa valmistus- ja käsittelytoimista, jotka on tehtävä, jotta ei-alkuperäainekset voivat saada alkuperäaseman,ON PÄÄTTÄNYT SEURAAVAA:1 artiklaMuutetaan käsitteen "alkuperätuotteet" määrittelystä ja hallinnollisen yhteistyön menetelmistä tehty pöytäkirja N:o 3 seuraavasti:1) Korvataan 1 artiklan i alakohta seuraavasti:"(i) 'arvonlisäyksellä' vapaasti tehtaalla -hintaa, josta on vähennetty kaikkien sellaisten käytettyjen ainesten tullausarvo, jotka ovat 3 ja 4 artiklassa tarkoitettujen muiden maiden alkuperätuotteita, tai jos tullausarvoa ei tiedetä tai voida todeta, ensimmäinen todettavissa oleva aineksista yhteisössä tai Sveitsissä maksettu hinta;"2) Korvataan 7 artikla seuraavasti:" 7 artiklaRiittämättömät valmistus- tai käsittelytoimet1. Seuraavia valmistus- tai käsittelytoimia pidetään riittämättöminä antamaan alkuperäasema riippumatta siitä, täyttyvätkö 6 artiklan vaatimukset, sanotun kuitenkaan rajoittamatta 2 kohdan soveltamista:a) toimenpiteet tuotteiden kunnon säilymisen varmistamiseksi kuljetuksen ja varastoinnin aikana;b) kollien jakaminen ja yhdistäminen;c) pesu, puhdistus; pölyn, oksidin, öljyn, maalin tai muun peiteaineen poistaminen;d) tekstiilien silitys tai prässäys;e) yksinkertainen maalaus ja kiillotus;f) viljan ja riisin esikuorinta, valkaisu osittain tai kokonaan, kiillotus ja lasitus;g) sokerin värjäys tai sokeripalojen muodostus;h) hedelmien, pähkinöiden ja vihannesten kuoriminen ja kivien poisto;i) teroitus, yksinkertainen hiominen tai yksinkertainen leikkaaminen;j) seulonta, lajittelu, luokittelu, ryhmittely, yhteensovitus; (myös tavaroiden järjestäminen sarjoiksi);k) yksinkertainen pullotus, tölkitys, pussitus, koteloihin tai rasioihin pakkaaminen, kartongille tai levyille kiinnittäminen ja kaikki muut yksinkertaiset pakkaustoimenpiteet;l) merkkien, nimilappujen, logojen ja muiden vastaavanlaisten tunnusten kiinnittäminen tai painaminen tuotteisiin tai niiden pakkauksiin;m) tuotteiden yksinkertainen sekoittaminen, siitä riippumatta ovatko ne erilaisia;n) osien yksinkertainen yhdistäminen kokonaiseksi tuotteeksi tai tuotteiden purkaminen osiin;o) kahden tai useamman a-n alakohdassa mainitun toimenpiteen toteuttaminen yhdessä;p) eläinten teurastus.2. Kaikki tietylle tuotteelle joko yhteisössä tai Sveitsissä suoritetut toimenpiteet on otettava kokonaisuutena huomioon määritettäessä, pidetäänkö tälle tuotteelle suoritettua valmistusta tai käsittelyä 1 kohdassa tarkoitetulla tavalla riittämättömänä."3) Lisätään 20 artiklan jälkeen artikla seuraavasti:" 20 a artiklaKirjanpidollinen erottelu1. Jos samanlaisten tai keskenään korvattavissa olevien alkuperä- ja ei-alkuperäainesten erillisvarastointi aiheuttaa huomattavia kustannuksia tai merkittäviä vaikeuksia, tulliviranomaiset voivat asianomaisten kirjallisesta pyynnöstä antaa luvan käyttää niin kutsuttua 'kirjanpidollisen erottelun' menetelmää kyseisten varastojen hallinnoimiseksi.2. Tätä menetelmää käytettäessä on pystyttävä varmistamaan, että tiettynä viiteajanjaksona tuotettujen tuotteiden, joita voidaan pitää alkuperätuotteina, lukumäärä on sama kuin jos varastot olisivat olleet fyysisesti erillään.3. Tulliviranomaiset voivat myöntää tällaisen luvan asianmukaisina pitämillään edellytyksillä.4. Tätä menettelyä on toteutettava ja sovellettava siinä maassa sovellettavien yleisesti hyväksyttyjen kirjanpitoperiaatteiden mukaisesti, jossa tuote on valmistettu.5. Luvanhaltija voi tapauksen mukaan antaa tai hakea alkuperäselvityksiä tuotemäärälle, jonka voidaan katsoa muodostuvan alkuperätuotteista. Luvanhaltijan on tulliviranomaisten pyynnöstä annettava selvitys siitä, kuinka määriä on hallinnoitu.6. Tulliviranomaiset valvovat luvan käyttöä ja voivat milloin tahansa peruuttaa sen, jos luvanhaltija käyttää sitä sääntöjenvastaisesti tai ei täytä jotain muuta tässä pöytäkirjassa vahvistettua edellytystä."4. Lisätään 22 artiklan 1 kohdan ensimmäisessä virkkeessä olevan sanan "viejälle" jälkeen ilmaisu seuraavasti:"(jäljempänä 'valtuutettu viejä')".5) Korvataan 30 artikla seuraavasti:" 30 artiklaEuroina ilmaistut määrät1. Tämän pöytäkirjan 21 artiklan 1 kohdan b alakohdan ja 26 artiklan 3 kohdan määräysten soveltamiseksi tapauksissa, joissa tuotteet laskutetaan muuna valuuttana kuin euroina, kukin 3 ja 4 artiklassa mainittu maa vahvistaa euroina ilmaistuja määriä vastaavat määrät vuosittain omana kansallisena valuuttanaan.2. Lähetykseen sovelletaan 21 artiklan 1 kohdan b alakohdan ja 26 artiklan 3 kohdan määräyksiä sen valuutan perusteella, jona kauppalasku on laadittu, asianomaisen maan vahvistaman määrän mukaisesti.3. Kansallisena valuuttana käytettävät määrät ovat euroina ilmaistavien määrien vasta-arvot kyseisenä valuuttana euron lokakuun ensimmäisen työpäivän kurssin mukaisesti. Määrät ilmoitetaan Euroopan komissiolle 15 päivään lokakuuta mennessä, ja niitä sovelletaan seuraavan vuoden tammikuun 1 päivästä. Euroopan komissio ilmoittaa kaikille asianomaisille maille kyseisistä määristä.4. Maa voi pyöristää ylöspäin tai alaspäin määrää, joka saadaan muunnettaessa euroina ilmaistu määrä sen kansalliseksi valuutaksi. Pyöristyksen tuloksena saatu määrä voi poiketa muuntamisen tuloksena saadusta määrästä enintään viisi prosenttia. Maa voi pitää euroina ilmaistun määrän kansallisena valuuttana ilmaistun vasta-arvon muuttumattomana, jos kyseisen määrän muuntaminen 3 kohdassa määrättynä vuotuisen tarkistuksen ajankohtana ilman mahdollista pyöristystä korottaisi kansallisena valuuttana ilmaistua vasta-arvoa vähemmän kuin 15 prosenttia. Kansallisena valuuttana ilmaistu vasta-arvo voidaan pitää samana, jos kyseinen vasta-arvo alenisi muuntamisen tuloksena.5. Assosiaatiokomitea tarkastelee yhteisön tai Sveitsin pyynnöstä euroina ilmaistuja määriä. Tätä tarkastelua tehdessään assosiaatiokomitea harkitsee, onko aiheellista säilyttää näiden arvorajojen reaalivaikutus entisellään. Tätä tarkoitusta varten se voi päättää euroina ilmaistujen määrien muuttamisesta."6. Korvataan liitteessä II olevia HS-nimikkeitä 5309-5311 koskeva kohta seuraavasti:">TAULUKON PAIKKA>"2 artiklaTämä päätös tulee voimaan päivänä, jona se tehdään.Sitä sovelletaan 1 päivästä tammikuuta 2001.Tehty Brysselissä 24 päivänä tammikuuta 2001.Sekakomitean puolestaP. WesterlundPuheenjohtaja(1) EYVL L 300, 31.12.1972, s. 189.