type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 11.8.2014
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 261/32
 Жалба, подадена на 23 май 2014 г. — Penny-Markt/СХВП — Boquoi Handels (B! O)
 (Дело T-364/14)
 2014/C 261/56
 Език на жалбата: немски
 Страни
 Жалбоподател: Penny-Markt GmbH (Кьолн, Германия) (представители: M. Kinkeldey, S. Brandstätter и A. Wagner, Rechtsanwälte)
 Ответник: Служба за хармонизация във вътрешния пазар (марки, дизайни и модели)
 Друга страна в производството пред апелативния състав: Boquoi Handels OHG (Щрелен, Германия)
 Искания
 Жалбоподателят иска:
 —
 да се отмени решението на четвърти апелативен състав на Службата за хармонизация във вътрешния пазар (марки, дизайни и модели) от 21 март 2014 г. по преписка R 1201/2013-4,
 —
 ответникът да бъде осъден да заплати съдебните разноски.
 Правни основания и основни доводи
 Регистрирана марка на Общността, предмет на искане за обявяване на недействителност: фигуративна марка, съдържаща словния елемент „B! O“, за стоки от класове 29, 30, 31 и 32 — марка на Общността No 1 0 0 38 008.
 Притежател на марката на Общността: жалбоподателят.
 Страна, която иска обявяване на недействителността на марката на Общността: Boquoi Handels OHG.
 Основание на искането за обявяване на недействителност: национална словна марка и словна марка на Общността „bo“ за стоки и услуги от класове 5, 16, 21, 29, 31, 32, 33 и 35.
 Решение на отдела по отмяна: отхвърля искането за обявяване на недействителност.
 Решение на апелативния състав: отменя решението на отдела по отмяна и обявява марката на Общността за недействителна.
 Изложени правни основания: нарушение на член 8, параграф 1, буква б) и член 53, параграф 1, буква а) от Регламент No 207/2009.


type: wikipedia

text:
Chovrino (ryska: Хо́врино) är en tunnelbanestation på Zamoskvoretskajalinjen i Moskvas tunnelbana. Stationen ligger i distriktet Chovrino.
 Stationen är en ytnära pelarstation. Den öppnades 31 december 2017. Chovrino är linjens slutstation, norr om stationen Belomorskaja (som öppnades 20 december 2018) och den tidigare slutstationen Retjnoj Vokzal. Borrandet av de 2,2 km långa tunnlarna från Retjnoj Vokzal slutfördes i december 2014.
 Se även
 Moskvas tunnelbana
 Lista över Moskvas tunnelbanestationer
 Referenser
 Moskvas tunnelbanestationer
 Järnvägsstationer invigda 2017
 2017 i Ryssland


type: contracts

text:
 Wichtiger rechtlicher Hinweis
 |
 22009A0206(01)
 Abkommen in Form eines Briefwechsels zwischen der Europäischen Gemeinschaft und der Republik Chile zur Änderung von Anlage V des Abkommens über den Handel mit Wein, das dem Assoziationsabkommen zwischen der Europäischen Gemeinschaft und ihren Mitgliedstaaten einerseits und der Republik Chile andererseits beigefügt ist
 Amtsblatt Nr. L 037 vom 06/02/2009 S. 0009 - 0013
 Abkommen in Form eines Briefwechselszwischen der Europäischen Gemeinschaft und der Republik Chile zur Änderung von Anlage V des Abkommens über den Handel mit Wein, das dem Assoziationsabkommen zwischen der Europäischen Gemeinschaft und ihren Mitgliedstaaten einerseits und der Republik Chile andererseits beigefügt istSCHREIBEN Nr. 1Schreiben der Europäischen GemeinschaftBrüssel, den 4. Januar 2009Sehr geehrter Herr ...,ich beehre mich, auf Artikel 29 Absatz 2 des Abkommens über den Handel mit Wein des Assoziationsabkommens zwischen der Europäischen Gemeinschaft und ihren Mitgliedstaaten einerseits und der Republik Chile andererseits vom 18. November 2002 Bezug zu nehmen, wonach die Vertragsparteien die Anlagen zu diesem Abkommen in gegenseitigem Einvernehmen ändern können.Da in der Gemeinschaft neue önologische Verfahren oder Änderungen dieser Verfahren zugelassen wurden, die Ihren Behörden am 11. Oktober 2006 notifiziert wurden, und aufgrund der Schlussfolgerungen der dritten Sitzung des Gemischten Ausschusses des Abkommens über den Handel mit Wein, die am 10. Januar 2008 in Santiago de Chile stattfand, muss die Nummer 2 der Anlage V (Önologische Verfahren und Behandlungen sowie Produktspezifikationen) des Abkommens über den Handel mit Wein geändert werden.Ich beehre mich daher, vorzuschlagen, dass Nummer 2 der Anlage V des Abkommens über den Handel mit Wein mit Wirkung vom Zeitpunkt Ihrer Antwort zur Bestätigung des Inhalts dieses Schreibens die Fassung des beigefügten Wortlauts erhält.Ich wäre Ihnen verbunden, wenn Sie die Zustimmung Ihrer Regierung zum Inhalt dieses Schreibens bestätigen könnten.Genehmigen Sie, Herr ..., den Ausdruck meiner ausgezeichnetsten Hochachtung.Im Namen der Europäischen GemeinschaftMariann Fischer BoelSCHREIBEN Nr. 2Schreiben der Republik ChileBrüssel, den 8. Januar 2009Sehr geehrte Frau Fischer Boel,ich beehre mich, den Eingang Ihres Schreibens vom 4. Januar zu bestätigen, das wie folgt lautet:"Ich beehre mich, auf Artikel 29 Absatz 2 des Abkommens über den Handel mit Wein des Assoziationsabkommens zwischen der Europäischen Gemeinschaft und ihren Mitgliedstaaten einerseits und der Republik Chile andererseits vom 18. November 2002 Bezug zu nehmen, wonach die Vertragsparteien die Anlagen zu diesem Abkommen in gegenseitigem Einvernehmen ändern können.Da in der Gemeinschaft neue önologische Verfahren oder Änderungen dieser Verfahren zugelassen wurden, die Ihren Behörden am 11. Oktober 2006 notifiziert wurden, und aufgrund der Schlussfolgerungen der dritten Sitzung des Gemischten Ausschusses des Abkommens über den Handel mit Wein, die am 10. Januar 2008 in Santiago de Chile stattfand, muss die Nummer 2 der Anlage V (Önologische Verfahren und Behandlungen sowie Produktspezifikationen) des Abkommens über den Handel mit Wein geändert werden.Ich beehre mich daher, vorzuschlagen, dass Anlage V Nummer 2 des Abkommens über den Handel mit Wein mit Wirkung vom Zeitpunkt Ihrer Antwort zur Bestätigung des Inhalts dieses Schreibens die Fassung des beigefügten Wortlauts erhält.Ich wäre Ihnen verbunden, wenn Sie die Zustimmung Ihrer Regierung zum Inhalt dieses Schreibens bestätigen könnten."Ich beehre mich Ihnen mitzuteilen, dass die Republik Chile dem Inhalt dieses Schreibens zustimmt.Genehmigen Sie, Frau Fischer Boel, den Ausdruck meiner ausgezeichnetsten Hochachtung.Im Namen der Republik ChileJuan Salazar Sparks--------------------------------------------------ANHANGAnlage V Nummer 2 des Abkommens über den Handel mit Wein erhält folgende Fassung:"2. Liste der önologischen Verfahren und Behandlungen, die unter nachstehenden Bedingungen oder, falls es keine solchen gibt, unter den Bedingungen der gemeinschaftlichen Rechtsvorschriften für Weine mit Ursprung in der Gemeinschaft zugelassen sind:(1) Belüftung oder Einleitung von Argon, Stickstoff oder Sauerstoff(2) Wärmebehandlung(3) In trockenen Weinen Verwendung von frischen, gesunden und nicht verdünnten Weinhefen, die Hefen aus der jüngsten Bereitung trockener Weine enthalten(4) Zentrifugierung und Filtrierung mit oder ohne inerte Filterhilfsstoffe, sofern diese in dem so behandelten Erzeugnis keine unerwünschten Rückstände hinterlassen(5) Verwendung von Weinhefen(6) Verwendung von Zubereitungen von Hefezellwänden:(7) Verwendung von Polyvinylpolypyrrolidon(8) Verwendung von Milchsäurebakterien in Weinsuspension(9) Zusatz eines oder mehrerer der folgenden Stoffe zur Förderung der Hefebildung:i) Zusatz von- Diammoniumphosphat oder Ammoniumsulfat,- Ammoniumsulfit oder Ammoniumbisulfit,ii) Zusatz von Thiaminhydrochlorid(10) Verwendung von Kohlendioxid, Argon oder Stickstoff, auch gemischt, um eine inerte Atmosphäre zu schaffen und das Erzeugnis vor Luft geschützt zu behandeln(11) Zusatz von Kohlendioxid(12) Verwendung von Schwefeldioxid, Kaliumbisulfit oder Kaliummetabisulfit, auch Kaliumdisulfit oder Kaliumpyrosulfit genannt(13) Zusatz von Sorbinsäure oder Kaliumsorbat(14) Zusatz von L-Ascorbinsäure(15) Zusatz von Zitronensäure für den Ausbau des Weins, wobei der endgültige Gehalt des behandelten Weins 1 g/l nicht übersteigen darf(16) Verwendung von Weinsäure für die Säuerung, wobei der ursprüngliche Säuregehalt um nicht mehr als 2,5 g/l, ausgedrückt in Weinsäure, erhöht werden darf(17) Verwendung einer oder mehrerer der nachstehenden Stoffe für die Entsäuerung:- neutrales Kaliumtartrat,- Kaliumbicarbonat,- Kalziumkarbonat, gegebenenfalls mit geringen Mengen von Doppelkalziumsalz der L(+)-Weinsäure und der L(–)-Apfelsäure,- eine homogene Zubereitung aus gleichen Teilen Weinsäure und Kalziumkarbonat, zu feinem Pulver vermahlen,- Kalziumtartrat oder Weinsäure(18) Klärung durch einen oder mehrere der folgenden önologischen Stoffe:- Speisegelatine,- Proteine pflanzlichen Ursprungs,- Bentonit,- Hausenblase,- Kasein und Kaliumkaseinat,- Eieralbumin, Lactalbumin,- Kaolin,- pektolytische Enzyme,- Siliziumdioxid in Form von Gel oder kolloidaler Lösung,- Tannin- enzymatische Zubereitungen von Betaglucanase(19) Zusatz von Tannin(20) Behandlung der Moste und der noch im Gärungsprozess befindlichen jungen Weine mit önologischer Holzkohle (Aktivkohle) bis zu bestimmten Grenzwerten(21) Behandlung von- Weißweinen und Roséweinen mit Kaliumhexacyanoferrat,- Rotweinen mit Kaliumhexacyanoferrat oder mit Kalziumphytat, sofern der so behandelte Wein noch Resteisen enthält(22) Zusatz von Metaweinsäure(23) Verwendung von Gummi arabikum nach Abschluss der Gärung(24) Verwendung von DL-Weinsäure, auch Traubensäure genannt, oder ihres neutralen Kaliumsalzes, um das überschüssige Kalzium auszufällen(25) Verwendung zur Bereitung von Schaumwein, der durch Flaschengärung gewonnen wurde und bei dem die Enthefung durch Degorgieren erfolgte,- von Kalziumalginat oder- von Kaliumalginat(26) Verwendung von Kupfersulfat(27) Zusatz von Kaliumbitartrat oder Kalziumtartrat zur Förderung der Ausfällung des Weinsteins(28) Zusatz von Zuckerkulör zur Verstärkung der Farbe von Likörwein(29) Verwendung von Kalziumsulfat zur Herstellung bestimmter Likörweine b.A.(30) Verwendung von Koniferenharz gemäß den Bedingungen der Gemeinschaftsvorschriften, nur zur Gewinnung von "Retsina"-Wein in Griechenland(31) Zusatz von Lysozym(32) Elektrodialysebehandlung zur Verhinderung der Ausfällung des Weinsteins(33) Verwendung von Urease zur Verringerung des Harnstoffgehalts im Wein(34) Zusatz von Traubenmost oder rektifiziertem Traubenmostkonzentrat zur Süßung von Wein gemäß den Gemeinschaftsvorschriften(35) Teilweise Konzentrierung durch physikalische Vorgänge, einschließlich Umkehr-Osmose, zur Erhöhung des natürlichen Alkoholgehalts von Traubenmost oder Wein(36) Zusatz von Saccharose, konzentriertem Traubenmost oder rektifiziertem Traubenmostkonzentrat zur Erhöhung des natürlichen Alkoholgehalts von Weintrauben, Traubenmost oder Wein gemäß den Gemeinschaftsvorschriften(37) Zusatz von Wein oder Destillat aus getrockneten Weintrauben oder neutralem Weinalkohol zur Herstellung von Likörwein(38) Zusatz von L-Ascorbinsäure bis zu bestimmten Grenzwerten(39) Zusatz von Dimethyldicarbonat (DMDC) zu Wein, um seine mikrobiologische Stabilisierung zu gewährleisten, bis zu bestimmten Grenzwerten und unter noch festzulegenden Bedingungen(40) Zusatz von Hefe-Mannoproteinen zur Weinstein- und Eiweißstabilisierung(41) Verwendung von Eichenholzstücken für die Weinbereitung"--------------------------------------------------


type: other

text:
prisijungti, prisijunk Mano sąskaita Užsakymo būsena pagalba Mūsų dienoraštis Pagrindinis puslapis 1-800-PARFUMS (727-3867) Kalba:Lietuvių English Español català Čeština dansk Deutsch Eesti suomi Français magyar Indonesia Italiano Lietuvių Latviešu Nederlands Norsk Polski Português Română slovenčina slovenščina Svenska Türkçe Valiuta Prisijunkite prie mūsų kuponas sąrašą Prisijunkite prie mūsų kuponas sąrašą Pirkinių krepšelis: 0 elementai Kvepalai Kelnas Dovanų rinkiniai Oda Kosmetika Plaukų priežiūra Aromaterapija Žvakės 20% OFF - any order - click here for code Free U.S. Shipping* - No Minimum - click here for code Pagrindinis puslapis / Kvepalai / Jivago / Jivago Connect Jivago Connect Kvepalai pagal Jivago Jivago Connect perfume for women is a stylish fragrance that was released in 2006 by Jivago. The fragrance has notes of grapefruit, mint, sandalwood, and musk that combine for an Oriental scent that is sure to please. The casual perfume has a moderate strength, so you can be sure that it will last throughout the day, whether you're headed out with friends or spending time at the office with coworkers. PRIDĖTI PRIE PIRKINIŲ KREPŠELIS Patikrinkite elementus norite pirkti, tada spustelėkite $ Atgal į viršų kvapiosios medžiagos Prekės Aprašymas Kaina Pridėti Greitai peržiūrėti edt spray 2.5 oz prekės #141933 Atsargų šiandien! 20% OFF - any order - click here for code Kupono kaina $25.75 * Mūsų kainų $32.19 Mažmeninė kaina $90.00 Atgal į viršų PRIDĖTI PRIE PIRKINIŲ KREPŠELIS Patikrinkite elementus norite pirkti, tada spustelėkite Dydžio keitiklis Jei nematote, ką jūs ieškote, Prašyti jį. Check out šiandien 9 featured items Perfume Travel Atomizer dėl abiem lytims skirtos .136 oz refillable perfume travel atomizer, airline approved (fragrance not included) Prekės # 231154 Mažmeninė kaina $15.99 Mūsų kainų $8.99 ĮTRAUKTI Į MAIŠĄ Exceptional-Because You Are dėl abiem lytims skirtos light up lengthening mascara .23 oz with lighted led wand & mirror Prekės # 241491 Mažmeninė kaina $25.00 Mūsų kainų $9.99 ĮTRAUKTI Į MAIŠĄ Cosmetic Set Color Magic dėl abiem lytims skirtos 28 piece beauty kit with 20 eye shadows & 6 creamy lip glosses & 2 blushers & 2 applicators & mirror Prekės # 233690 Mažmeninė kaina $15.00 Mūsų kainų $5.99 ĮTRAUKTI Į MAIŠĄ Ouidad dėl abiem lytims skirtos ouidad shower comb Prekės # 247157 Mažmeninė kaina $16.00 Mūsų kainų $4.95 ĮTRAUKTI Į MAIŠĄ Exceptional-Because You Are dėl abiem lytims skirtos 10 piece mini lip gloss set each .04 oz/1.2 ml Prekės # 242257 Mažmeninė kaina $25.00 Mūsų kainų $14.99 ĮTRAUKTI Į MAIŠĄ Exceptional-Because You Are dėl abiem lytims skirtos eyeshadow and lip gloss palette (12 x eyeshadows, 8 x lip glosses) Prekės # 241490 Mažmeninė kaina $25.00 Mūsų kainų $15.99 ĮTRAUKTI Į MAIŠĄ Exceptional-Because You Are dėl abiem lytims skirtos set-10 piece mini nail polish variety (each .10 oz) Prekės # 250423 Mažmeninė kaina $49.00 Mūsų kainų $30.99 ĮTRAUKTI Į MAIŠĄ Fragrancenet.Com Designer Fragrance Sampler dėl abiem lytims skirtos 5 piece mens variety with gucci guilty pour homme & l'homme yves saint laurent & acqua di gio & exceptional because you are & john varvatos vintage and all are vial minis Prekės # 251842 Mažmeninė kaina $24.00 Mūsų kainų $14.79 ĮTRAUKTI Į MAIŠĄ Fragrancenet.Com Designer Fragrance Sampler dėl abiem lytims skirtos 6 piece womens variety with simply belle & d & g light blue & vera wang lovestruck & romance & euphoria & exceptional because you are and all are vial minis Prekės # 251841 Mažmeninė kaina $24.00 Mūsų kainų $14.79 ĮTRAUKTI Į MAIŠĄ Ženklo informacija Dizaino namas: Jivago Metais pristatė: 2006 Kvepalų pastabos: KvepalÅ3 pastabos Greipfrutai, Å¡vieÅ3⁄4i mÄtÅ3, SandaÅowy, muskuso Rekomenduojama naudoti: atsitiktinis Prieinamumas: Atsargų dabar 0
 Kliento reitingai rekomenduojama amžiaus: brandaus kvapas stiprumas: vidutinio Klasifikavimas: kwiecisty rekomenduojama naudoti: atsitiktinis kvapas gyvenimo: 6-10 valandų Skaityti klientų atsiliepimai Parašyti recenzija Dalintis grožio Patarimas - Skaityti patarimai Panašūs produktai Kitos kvapiosios medžiagos Jivago kvepalaiJivago 24kJivago 24k GoldJivago Rose GoldJivago White GoldKelnasJivago 24kJivago 24k White GoldJivago Connect Žmonės, kurie pirko JIVAGO CONNECT Perfume taip pat pirko Just Me Paris Hilton Live Jennifer Lopez Jivago 7 Notes Jean Paul Gaultier Jivago 24k Iki panašius kvapai JIVAGO CONNECT Kvepalai Valentino V Ete Perry Ellis Reserve Norell Nocturnes D'Caron Nude Related Searches į JIVAGO CONNECT Kvepalai Gucci Guilty For Women Mugler Cologne Versace Perfumes Enjoy Shampoo Passion Perfume Kvepalai spustelėkite laiško rasti kvepalus A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z # Y Y Yardley Yardley Yardleyperžiūrėti visus pagal šį dizaineris Yekipe Eau De Yekipe Yekipe Live Yellow Jeans Yin Yin 2 Yin De Fath Young Sexy Lovely Youth Dew Ysatis Yves De Sistelleperžiūrėti visus pagal šį dizaineris Yves Saint Laurentperžiūrėti visus pagal šį dizaineris Yves Saint Laurent Variety Yvresse Yvresse Legere Jei nematote, tai, Prašyti jį Jūsų patikimo šaltinio nuo 1997 metų 100 % Tikras garantuotas Saugos & Saugumo garantijos Vargo nemokamai grąžina Nemokamas pristatymas Jungtinių Amerikos Valstijų* Užsakymų per $59.00 Prisijunkite prie mūsų kuponas sąrašą Win a $250.00 Parduotuvės Šprė Įveskite dabar » uždaryti Dydžio keitiklis OZ ML 1.0 oz 30 ml 1.7 oz 50 ml 2.5 oz 75 ml 3.4 oz 100 ml 4.2 oz 125 ml 6.7 oz 200 ml uždaryti Nepasirinkta elementų Nepasirinkote jokiÅ3 elementus Å3⁄4emiau. Select from the below product list by checking the box next to each item. Then click the 'Add To Shopping Bag' button. uždaryti Unboxed/testeriai Unboxed Testeriai Ką reiškia "unboxed" reiškia? Unboxed elementai yra tikros, autentiški, švieži ir 100 % originalus. Kartais išorinio langelį tampa pažeista tranzitu, kad ji yra pašalinti. Unboxed elementus visada būti pačios originalo kvepalų, pakuotėje versijas. Jie yra geriausias būdas išsaugoti. Dėžės gali sugadinti nors išsiųsti arba apdorojami arba buteliai gali būti subraižytas, mes galime pirkti juos mažiau, ir perduoti taupymo į jus. Jei UPC kodus arba kitų sekimo kodų trūksta, pakeista ar IMEI numeris iš bet kurios produkto dėžėje arba butelyje, ji nebuvo padaryta gamintojas ir tiekimo grandinėje, įvyko po to, kai jis paliko gamintojas. ATSARGIAI Degios kol išdžius. Nesinaudokite prie ugnies, liepsnos ar karščio. Vengti patekimo į akis. Ne gerti. Laikykite ma3⁄4iems vaikams. Kas yra a testeriai? Testeriai yra tikros, autentiški, švieži ir 100 % originalus. Testeriai yra pačios originalo kvepalų ir naudoja universalinės parduotuvės padėti skatinti ypač kvapioji medžiaga. Testeriai gamintojas ir kartais ateiti paprasto lauke, ir kartais be išgalvotas BŽŪP. Nes dekoratyvinės pakuotės nėra, mes pirkti šiuos elementus mažiau, ir perduoti taupymo į jus. Jei UPC kodus arba kitų sekimo kodų trūksta, pakeista ar IMEI numeris iš bet kurios produkto dėžėje arba butelyje, ji nebuvo padaryta gamintojas ir tiekimo grandinėje, įvyko po to, kai jis paliko gamintojas. ATSARGIAI Degios kol išdžius. Nesinaudokite prie ugnies, liepsnos ar karščio. Vengti patekimo į akis. Ne gerti. Laikykite ma3⁄4iems vaikams. uždaryti prekės # Dizaino namas: Metais pristatė: Kvepalų pastabos: Prieinamumas: Mažmeninė kaina: Mūsų kainų: Pridėti prie pirkinių krepšelis uždaryti Krūties vėžio sąmoningumo mėnuo Šių metų spalio mėnesį, įsigyti bet mūsų elementus ir mes bus remiama priežastis paaukoti 15 % pardavimo į The krūties vėžio tyrimų fondo. Elementus Jūsų pirkinių krepšys kad ekranas, simbolis yra įtraukiami tie už donorystę. FragranceNet.com yra didžiuojasi galėdama paremti Breast Cancer Awareness Month. Offer good through 10/31/14, 12pm EST. Valid on U.S. orders only. uždaryti


text:
El Edificio Wilton Paes de Almeida fue un edificio histórico ubicado en Largo do Paiçandu, en la ciudad de São Paulo, Brasil. Diseñado en estilo modernista por el arquitecto Roger Zmekhol, tenía 24 plantas y estaba considerado un bien de interés histórico, arquitectónico y paisajístico, lo que aseguraba la conservación de sus características exteriores. Por esta razón, fue listado por CONPRESP en 1992.
 Historia
 Su construcción tuvo lugar en la década de 1960. Fue inaugurado en 1968, para ser la sede del conglomerado empresarial del político y empresario Sebastião Paes de Almeida, siendo nombrado en honor al hermano mayor de Sebastião. El edificio ocupaba un solar de 650 m2 y la superficie construida ascendía a 12.000 m2; su estructura era metálica con losas de hormigón. Entre las principales empresas que ocuparon inicialmente el edificio estaban CVB – Companhia de Vitrais do Brasil, Oleogazas, Socomin y sucursales del Banco Nacional do Comércio de São Paulo SA y Banco Mineiro do Oeste SA, en el que Sebastião era el accionista mayoritario. Debido a deudas con la Receita Federal, el edificio pasó a ser propiedad del Gobierno Federal, que utilizó el edificio como sede de la Policía Federal en São Paulo, entre 1980 y 2003, y también agencia del INSS, en la primera piso. Tras la salida de la Policía Federal, el inmueble fue abandonado y pasó a ser ocupado por movimientos sociales.
 Arquitectura
 El edificio se definió como un ejemplo de arquitectura modernista, con características del típico edificio miesiano. La estructura de hormigón armado constaba de pilares rehundidos, que soportaban losas nervadas en voladizo, con cantos cada vez más finos, alcanzando los 5 cm en los extremos. En el tramo "H", los pilares también distribuyen las canalizaciones de climatización empotradas a todas las plantas del edificio. En la fachada, el delgado espesor de las losas permitió utilizar un marco de aluminio igualmente delgado que fija las láminas de vidrio verde, en el concepto de "muro cortina", o "piel de vidrio". En el lado opuesto de la entrada, un bloque de circulación y servicios, con tres ascensores y una escalera, daba acceso a los niveles superiores. Una majestuosa escalera circular componía el aspecto de la planta baja.
 Incendio y colapso
 El incendio comenzó en el quinto piso del edificio alrededor de las 4:20 am GMT (1:20 am hora local) en las primeras horas del 2 de mayo de 2018 (tarde en la noche del 1 de mayo, Día Internacional de los Trabajadores), y colapsó unos 90 minutos después. La causa del incendio fue un cortocircuito en un multicontactos conectado a un microondas, televisión y refrigerador. El fuego se propagó a un edificio contiguo, que no corría peligro de colapsar. La parte central de la adyacente Iglesia Evangélica Luterana de São Paulo también fue destruida durante el derrumbe del edificio.
 En el momento del incendio, 372 personas (146 familias) ocupaban el edificio. Las estructuras vivas de madera improvisadas ayudaron a propagar el fuego por todo el edificio, con los huecos vacíos donde antes los ascensores actuaban como un chimenea. Alrededor de 160 bomberos acudieron al lugar. Al menos una persona murió, que estaba siendo rescatada usando una cuerda de acero cuando el edificio se derrumbó. Todavía se desconoce el número exacto de muertos y heridos, ya que el edificio estaba ocupado en su mayoría por personas sin hogar. Inicialmente, se pensó que el incendio había sido causado por una explosión de gas.
 El 18 de mayo, 2 vecinos del edificio seguían desaparecidos. El primer cuerpo fue encontrado el 4 de mayo, con seis personas desaparecidas. Antes del colapso, el edificio había sido inspeccionado recientemente y no se había informado ningún riesgo estructural; esta investigación se reabrió después del derrumbe, junto con una nueva inspección de otros 70 edificios en São Paulo.
 Referencias
 Enlaces externos
 Brasil en 1968
 Edificios y estructuras de la Ciudad de São Paulo
 Edificios y estructuras terminadas en 1968
 Edificios y estructuras desaparecidos de Brasil


text:
ANI a murit, traiasca ANI! - Ziar Gazeta de Cluj
 Acasă Politică ANI a murit, traiasca ANI!
 ANI a murit, traiasca ANI!
 Temeiurile care au stat la baza recentei decizii a Curţii Constituţionale a României (CCR) cu privire la activitatea Agenţiei Naţionale de Integritate (ANI) sunt destul de controversate. Trei din cei nouă judecători ai CCR au făcut opinie separată în cazul ANI.
 Noua Lege ANI a fost adoptată, săptămâna trecută, de parlamentari. Declaraţiile de avere şi interese, care vor fi făcute publice, vor conţine date evazive ale averilor demnitarilor.
 Recent, şeful ANI, Cătălin Macovei, a declarat că instituţia are în lucru dosarele a peste 100 de parlamentari.
 La începutul lunii aprilie, Curtea Constituţională a României a decis că o bună partea a legii de funcţionare a Agenţiei Naţionale de Integritate este neconstituţională.
 Trei judecători „rebeli”
 Trei din cei nouă judecători ai Curţii Constituţionale – Nicolae Cochinescu, Petre Lăzăroiu şi Augustin Zegrean – susţin însă că CCR nu avea dreptul extindă controlul de neconstituţionalitate la capitole din legea ANI, atribuţiile Agenţiei – de verificare a averii şi existentei unor conflicte de interese – nu exced cadrul constituţional, nu se încalcă prezumţia de dobândire licită a averii, iar Agenţia nu poate fi considerată organ jurisdicţional. Practic, cei trei judecători au votat, pe 14 aprilie, împotriva deciziei CCR, care spune că mai multe articole ale Legii ANI sunt neconstituţionale.
 Curtea nu avea dreptul să-şi extindă controlul
 Într-un document, publicat de HotNews, judecătorii Nicolae Cochinescu, Petre Lăzăroiu şi Augustin Zegrean îşi prezintă motivele pentru care au făcut opinie separată cu privire la neconstituţionalitatea Legii de funcţionare a ANI. Astfel, „(...) potrivit art. 31 alin.(2) din Legea nr. 47/1992 privind organizarea şi funcţionarea Curţii Constituţionale, Curtea poate să extindă controlul şi asupra constituţionalităţii altor prevederi din actul atacat, numai în caz de admitere a excepţiei şi numai dacă acestea, în mod necesar şi evident, nu pot fi disociate de prevederile neconstituţionale menţionate în sesizare. (...) Celelalte dispoziţii legale care, potrivit opiniei majoritare, sunt neconstituţionale, şi anume cele cuprinse în art.1, art.2, art.3, art.4, art.5, art.6, art.9, art.11 lit. e), f) şi g), art.12 alin.(2), art. 42 alin.(2), (3) şi (4), art.46, art.47, art.48 art.49 şi art.50 din actul normativ atacat, nu au fost menţionate în actul de sesizare şi nu sunt în mod necesar şi evident indisociabile de cele declarate neconstituţionale şi menţionate în acul de sesizare. În consecinţă, Curtea Constituţională nu avea dreptul să-şi extindă controlul şi asupra acestor dispoziţii legale şi să constate neconstituţionalitatea lor”, se menţionează în document la punctul 1.
 Prezumţia de dobândire licită a averii nu era încălcată
 La punctul 2 se motivează: „ (...) Luând în considerare obligaţia generală de respectare a legilor, prevăzută în art. 1 alin.(5) din Constituţie şi obligaţia de exercitare a drepturilor şi libertăţilor constituţionale cu bună-credinţă, prevăzută în art. 57 din Legea fundamentala, opinăm că atribuţiile Agenţiei şi ale inspectorilor de integritate, de verificare prin probe a caracterului licit de dobândire a averii şi a existenţei unor conflicte de interese şi incompatibilităţi, reglementate prin textele analizate, nu exced cadrul constituţional”.
 La cel de-al treilea punct al motivării opiniei separate faţă de decizia CCR, cei trei judecători menţionează că ei nu împărtăşesc nici soluţia constatare a neconstituţionalităţii art. 46 din lege, adoptată cu majoritatea voturilor membrilor Curţii. În opinia judecătorilor, textul nu încalcă prezumţia de dobândire licită a averii, consacrată prin art. 44 alin.(8) din Constituţie, în condiţiile în care textul de lege analizat prevede că Agenţia întocmeşte actul de constatare pe care îl trimite instanţei competente, pe baza probelor aflate la dosar. De asemenea, din textul analizat, spun cei trei judecători, nu rezultă obligaţia persoanei a cărei avere este verificată de a face dovada caracterului licit al dobândirii bunurilor, aceasta obligaţie revenind în exclusivitate Agenţiei, prin probele administrate în condiţiile legii, iar persoana în cauză are posibilitatea să combată aceste probe atât în fata organelor Agenţiei cât şi în faţa instanţei de judecată şi să infirme constatarea că „între averea dobândită pe parcursul exercitării funcţiei şi veniturile realizate în aceeaşi perioadă sunt diferenţe vădite, iar dobândirea unei cote-părţi din avere sau a anumitor bunuri determinate nu este justificată”. „În aceeaşi ordine de idei, luând în considerare dispoziţiile art. 44 alin.(8) din Constituţie, în conformitate cu care numai averea dobândită licit nu poate fi confiscată, opinăm că legiuitorul este liber să instituie măsura confiscării în toate cazurile de dobândire ilicită de bunuri”, se mai menţionează în document.
 Activitatea ANI nu era jurisdicţională
 De asemenea, la punctul 4 se motivează: „În sfârşit, nu ne însuşim teza majoritară că activitatea Agenţiei Naţionale de Integritate este jurisdicţională. Funcţia jurisdicţională se caracterizează prin instituirea puterii organului de jurisdicţie de a spune dreptul (juris dico) şi de a soluţiona prin hotărâre cu autoritate de lucru judecat un conflict cu privire la existenţa ori întinderea unor drepturi subiective, de a constata o situaţie juridică (prin hotărâre de expedient) sau de a dispune, în condiţiile legii, o măsură restrictivă de drepturi. Cel care judecă, judecătorul sau organul de jurisdicţie permis de Constituţie, este independent şi se supune numai legii. Pe de altă parte, activitatea jurisdicţională nu se exercită decât la cerere (judex non procedat ex officio), spre deosebire de activitatea executivă-administrativă care acţionează nu numai la cerere ci şi din oficiu. De asemenea, activitatea jurisdicţională se desfăşoară în cadrul unei proceduri formale, caracterizată prin publicitate, contradictorialitate, oralitate. Niciunul din aceste elemente de esenţa activităţii de judecată nu se regăsesc în structura organică, funcţională şi formală a Agenţiei Naţionale de Integritate”.
 „Deosebit de considerentele expuse mai sus, divergente în raport cu soluţia adoptată prin votul majoritar, admitem că unele dispoziţii ale legii – examinate de Curte dar care nu fac obiectul analizei noastre – sunt susceptibile de critică din punct de vedere constituţional. Având însă în vedere că instanţa de contencios constituţional nu se poate sesiza din oficiu, exprimăm punctul de vedere că aceste dispoziţii legale urmau a fi examinate numai după ce Curtea va fi fost sesizată în condiţiile prevăzute de lege”, se menţionează în finalul documentului.
 CCR în contradicţie cu CEDO
 Printre altele, CCR a ajuns la concluzia că Legea de funcţionare ANI este neconstituţională şi prin faptul că demnitarilor „li se aduce atingere vieţii private” atunci când sunt obligaţi să-şi declare averea, iar aceasta să poată fi văzută de oricine. Acest motiv invocat de CCR este surprinzător, cu atât mai mult cu cât însăşi Curtea Europeană a Drepturilor Omului (CEDO) a afirmat, în repetate rânduri, că persoanele publice sunt mai expuse decât omul de rând. Practic, persoanele care optează pentru o funcţie de parlamentar, ministru, primar, preşedinte al unui Consiliu judeţean, consilieri locali sau judeţeni, etc., o fac de bună voie şi nesiliţi de nimeni şi, drept urmare, trebuie să respecte nişte reguli suplimentare faţă de cetăţenii obişnuiţi.
 Soluţii pentru resuscitarea ANI
 Reacţiile care au urmat vizavi de această decizie au fost mai mult decât rapide, iar printre primii ieşiţi la rampă au fost preşedintele Traian Băsescu şi premierul Emil Boc. Dacă premierul a declarat imediat după pronunţarea deciziei CCR că „cine crede că îşi bate joc de ANI, se înşeală”, preşedintele Băsescu a cerut Guvernului să vină urgent cu soluţii pentru Agenţia Naţională de Integritate. Deşi iniţial se dorea adoptarea unei ordonanţe de urgenţă pentru ca activitatea ANI să nu fie stopată, CCR a avertizat în motivarea deciziei că Executivul nu poate emite OUG, în 45 de zile, pentru a pune legea în acord cu Constituţia, ci poate doar iniţia un proiect de lege. Potrivit Constituţiei, o prevedere declarată neconstituţională trebuie pusă de acord cu de decizia Curţii în termen de 45 de zile.
 Declaraţii de avere, de ochii lumii
 Rezultatul nu s-a lăsat prea mult aşteptat, la începutul săptămânii trecute, Cabinetul Boc adoptând un proiect de lege menit să permită în continuare verificarea avuţiei demnitarilor, dar şi publicarea declaraţiilor de avere. Prin acest proiect, Executivul a găsit soluţia ca ANI să verifice declaraţiile de avere şi să întocmească, pe baza lor, rapoarte de analiză ce vor fi transmise ANAF şi/sau Parchetului în vederea sesizării instanţei de judecată.
 În ceea ce priveşte publicarea declaraţiilor de avere, soluţia Guvernului este instituirea a două declaraţii de avere, numite „de patrimoniu” – declaraţii publice şi declaraţii confidenţiale.
 Cele publice diferă faţă de cele confidenţiale prin faptul că nu cuprind adresele exacte şi nici suprafaţa proprietăţilor demnitarilor. Ei vor menţiona doar numărul acestora, localitatea în care se află ele, tipul şi categoria bunului imobil şi valoarea totală de impozitare. Cum şi când au dobândit însă aceste bunuri demnitarii, sunt elemente care vor fi menţionate doar în declaraţiile confidenţiale depuse la ANI.
 De asemenea, declaraţia de avere ce va fi făcută publică va exclude şi identitatea cumpărătorului eventualelor bunuri scumpe vândute de demnitarul care o completează, precum şi data la care tranzacţia a fost făcută.
 Necunoscut va rămâne în declaraţia publică şi numele băncilor la care demnitarii au conturi şi va fi menţionat doar numărul acestora şi modul în care au investit banii: cont bancar, depozit bancar sau fond de investiţii.
 De asemenea, declaraţiile publice nu vor mai cuprinde numele şi adresa angajatorului la care lucrează soţia/soţul demnitarului, chiar dacă este o instituţie publică, dar nici adresele firmelor de unde provin veniturile acesteia/acestuia.
 Dosare grele, pe masa ANI
 Şeful ANI, Cătălin Macovei, declara recent că aşteaptă cu mult interes dezbaterea din Legislativul României a proiectului de lege, cu atât mai mult cu cât dosarele a peste o sută de parlamentari, un sfert din Parlament, sunt în lucru pe masa inspectorilor Agenţiei. El a mai precizat că printre dosarele pe care ANI le are în lucru sunt şi cele privind foşti şi actuali miniştri, preşedinţi de Consilii Judeţene şi primari. În total Agenţia are în lucru peste 4.000 de dosare.
 Întrebat fiind, într-o emisiune a Realitatea TV, care din dosarele instrumentate de instituţie ar fi putut crea problemele cu care se confruntă ANI, Macovei a declarat că nu poate să îşi dea seama care este acesta. El a dat ca exemple de dosare finalizate de ANI în ultimele şase luni şi trimise Parchetului, pe cel al fostului ministru al Tineretului Sorina Plăcintă, al fostului ministru de Finanţe Gheorghe Pogea, fostul ministru al Sănătăţii Eugen Nicolăescu, precum şi cele privind confiscarea unor părţi din averile senator PDL Iaşi Dumitru Oprea şi a fostului senator PSD Şerban Brădişteanu.
 Săptămâna trecută, proiectul noii Legi ANI a intrat în dezbaterea Parlamentului şi, după aproximativ patru ore de dezbateri, a fost adoptat cu 183 de voturi pentru, 27 de abţineri şi niciun vot împotrivă.


type: legislation

text:
 7.8.2012
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 210/1
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 714/2012
 z dnia 30 lipca 2012 r.
 dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 (2)
 Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.
 (3)
 Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.
 (4)
 Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich odnośnie do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze scalonej, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez otrzymującego przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (2).
 (5)
 Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 Towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli.
 Artykuł 2
 Wiążąca informacja taryfowa wydana przez organy celne państw członkowskich, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy, zgodnie z art. 12 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.
 Artykuł 3
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 30 lipca 2012 r.
 W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
 Algirdas ŠEMETA
 Członek Komisji
 (1) Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.
 (2) Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1.
 ZAŁĄCZNIK
 Opis towarów
 Klasyfikacja
 (kod CN)
 Uzasadnienie
 (1)
 (2)
 (3)
 1.
 Produkt składający się z elastycznej membrany klawiatury wykonanej z silikonu z 19 wbudowanymi klawiszami i o wymiarach w przybliżeniu 65 × 40 × 1 mm.
 Produkt posiada klawisze z nadrukiem przedstawiające klawiaturę alfanumeryczną, przyciski połączeń oraz inne przyciski typowe dla telefonów komórkowych.
 Pod każdym klawiszem znajduje się elektryczny element stykowy wykonany z silikonu zaimpregnowanego węglem.
 Produkt ma specyficzny kształt oraz konstrukcję i jest przeznaczony do wbudowania w określonym modelu telefonu komórkowego.
 8517 70 90
 Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwagę 2b) do sekcji XVI oraz brzmienie kodów CN 8517, 8517 70 i 8517 70 90.
 Wyklucza się klasyfikację do pozycji 8536 jako przełącznik, ponieważ produkt składa się jedynie z części (jedna strona punktów stykowych) urządzenia przełączającego (zob. także Noty wyjaśniające do CN do pozycji 8536 pkt 8)).
 Produkt jest zasadniczą częścią do działania telefonu komórkowego i nie może być niezależnie używany do innych celów. Ponadto jest on specjalnie przystosowany do wykorzystania w określonym modelu telefonu komórkowego. W szczególności jego kształt i sposób działania uniemożliwiają jakiekolwiek inne wykorzystanie (zob. również wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-183/06). W rezultacie wyklucza się również klasyfikację do pozycji 8538 jako część nadającą się do stosowania wyłącznie lub głównie z urządzeniem przełączającym.
 Produkt należy zatem klasyfikować do kodu CN 8517 70 90 jako część telefonu komórkowego.
 2.
 Produkt (tzw. klawiatura elastyczna „flex assembly”), którego korpus ma wymiary w przybliżeniu 56 × 42 × 1 mm i który składa się z dwóch membran stanowiących urządzenie przełączające:
 —
 górna membrana z poliimidu zawierająca 24 miedziane punkty stykowe na spodniej stronie,
 —
 dolna membrana z poliimidu zawierająca obwód drukowany z 24 miedzianymi punktami stykowymi na wierzchniej stronie.
 Nad górną membraną znajduje się przezroczysty arkusz ochronny z tworzywa sztucznego z nadrukowanym rysunkiem przedstawiającym klawiaturę telefonu komórkowego, a pod dolną membraną – papierowy arkusz ochronny.
 Następujące komponenty połączone są z korpusem produktu:
 —
 dwa płaskie przewody elektryczne ze złączami,
 —
 dwa zespoły obwodów drukowanych zawierające elementy czynne i bierne, czujnik światła i przełącznik wykorzystujący efekt Halla do sterowania układem oświetlenia klawiatury.
 Produkt ma specyficzny kształt oraz konstrukcję i jest przeznaczony do wbudowania w określonym modelu telefonu komórkowego.
 8517 70 90
 Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwagę 2b) do sekcji XVI oraz brzmienie kodów CN 8517, 8517 70 i 8517 70 90.
 Oprócz dwóch membran z odpowiednimi punktami stykowymi do przełączania obwodów elektrycznych produkt zawiera zespoły obwodów drukowanych do sterowania układem oświetlenia klawiatury. Wyklucza się zatem klasyfikację do pozycji 8536 jako urządzenie przełączające do obwodów elektrycznych.
 Produkt jest zasadniczą częścią do działania telefonu komórkowego i nie może być niezależnie używany do innych celów. Ponadto jest on specjalnie przystosowany do wykorzystania w określonym modelu telefonu komórkowego. W szczególności jego kształt i sposób działania uniemożliwiają jakiekolwiek inne wykorzystanie (zob. również wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-183/06).
 Produkt należy zatem klasyfikować do kodu CN 8517 70 90 jako część telefonu komórkowego.


text:
ECLI:NL:RBSGR:2012:BW5493 LJN BW5493, Rechtbank 's-Gravenhage, 386934 / HA ZA 11-402 en 408948 / HA ZA 11-2813, 2-5-2012, Civiel recht :: Jure.nl
 Uitspraak ECLI:NL:RBSGR:2012:BW5493
 LJN BW5493, Rechtbank 's-Gravenhage, 386934 / HA ZA 11-402 en 408948 / HA ZA 11-2813
 386934 / HA ZA 11-402 en 408948 / HA ZA 11-2813
 Vordering tot vernietiging van drietal arbitrale vonnissen. Bevoegdheid Scheidsgerecht gegrond op Bilateraal Investeringsverdrag tussen Ecuador en VS. Is er sprake van een geldige overeenkomst van arbitrage? Schending van opdracht? Arbitrale vonnissen niet met redenen omkleed? Rechtbank wijst de vorderingen tot vernietiging af.
 in de gevoegde zaken met de zaak- en rolnummers 386934 / HA ZA 11-402 en 408948 / HA ZA 11-2813 van:
 eiser in beide zaken,
 advocaat: mr. G.W. van der Bend,
 1.de vennootschap naar buitenlands recht
 2.de vennootschap naar buitenlands recht
 gedaagden in beide zaken,
 advocaat: mr. J.M.K.P. Cornegoor.
 Partijen zullen hierna worden aangeduid als Ecuador, Chevron en TexPet. Gedaagden zullen hierna gezamenlijk worden aangeduid als Chevron c.s.
 1. De beide procedures
 De procedure met rolnummer 11-402
 - de dagvaarding van 7 juli 2010 (met producties);
 - de conclusie van repliek (met producties);
 - de conclusie van dupliek (met producties);
 - de rolbeslissingen van de rechtbank van 7 september 2011 en 30 november 2011;
 - de akte met "farewell advertorial" en met de digitale productie 3 van Ecuador.
 1.2. Daarna is op 2 februari 2012 pleidooi gehouden, waarbij beide advocaten hun pleitnota's hebben voorgedragen en vonnis is bepaald op 2 mei 2012.
 De procedure met rolnummer 11-2813
 1.3. Het verloop van de procedure blijkt uit:
 - de dagvaarding van 30 november 2011 (met producties);
 1.4. Daarna is op 2 februari 2012 pleidooi gehouden, waarbij beide advocaten hun pleitnota's hebben voorgedragen en vonnis is bepaald op 2 mei 2012.
 2.1. Chevron is indirect aandeelhoudster van TexPet. In het begin van de jaren '60 van de vorige eeuw heeft Ecuador aan Texpet een concessie verleend voor oliewinning en olie-exploitatie in het Amazone-gebied in Ecuador. In 1971 heeft Ecuador een staatsoliemaatschappij opgericht, CEPE, later Petroecuador (CEPE/PE). In 1973 zijn de voorwaarden van de concessie uit 1964 heronderhandeld en zijn partijen voor de duur van 19 jaar een concessieovereenkomst aangegaan met betrekking tot een kleiner gebied in het Amazone-basin (hierna: de Concessieovereenkomst).
 2.2. De Concessieovereenkomst is door het verstrijken van de looptijd op 6 juni 1992 geëindigd. Op 17 november 1995 hebben Ecuador, CEPE/CE en Texpet een Global Settlement Agreement and Release (hierna: de Global Settlement Agreement) gesloten in verband met de beëindiging en afwikkeling van de Concessieovereenkomst. Daarin is onder meer voorzien in het herstel van milieuschade door de oliewinning.
 2.3. TexPet heeft in de periode van december 1991 tot december 1993 zeven procedures bij Ecuadoriaanse gerechten aanhangig gemaakt in verband met volgens TexPet toerekenbare tekortkomingen van Ecuador onder de Concessieovereenkomst. Volgens TexPet heeft Ecuador de Concessieovereenkomst stelselmatig geschonden door de binnenlandse behoefte te hoog voor te stellen en meer olie van TexPet op te eisen dan waarop zij recht had en die vervolgens zelf te exporteren. TexPet heeft in die procedures meer dan USD 354 miljoen gevorderd terzake overmatige olieafdrachten aan Ecuador, waarvoor Ecuador volgens TexPet de internationale marktprijs had moeten betalen in plaats van de lagere binnenlandse prijs.
 2.4. In 1993 hebben de Verenigde Staten van Amerika (hierna: de VS) en Ecuador een Bilateraal Investeringsverdrag (hierna: BIT) gesloten dat op 11 mei 1997 in werking is getreden. Doelstelling van het BIT is het stimuleren en beschermen van investeringen, verricht door investeerders uit de ene verdragsstaat op het grondgebied van de andere verdragsstaat.
 2.5. De tekst van het BIT luidt, voor zover in dit geding van belang, als volgt:
 "(...) Article II
 1. For the purposes of this Article, an investment dispute is a dispute between a Party and a national or company of the other Party arising out of or relating to (a) an investment agreement between that Party and such national or company; (b) (...); or (c) an alleged breach of any right conferred or created by this Treaty with respect to an investment.
 2.6. Chevron c.s. hebben op 21 december 2006 een BIT-arbitrageprocedure aanhangig gemaakt tegen Ecuador. In die arbitrage, volgens de UNCITRAL Rules, zijn Charles N. Brower, A.J. van den Berg en K-H Böckstiegel tot arbiters benoemd (hierna: het Scheidsgerecht). Chevron c.s. hebben zich in die arbitrage op het standpunt gesteld dat Ecuador aansprakelijk is voor de schade die zij hebben geleden wegens (onder meer) schending van artikel II(7) van het BIT. Die schending was volgens Chevron c.s. het gevolg van een ontoelaatbare vertraging in de afdoening van de zeven procedures bij de Ecuadoriaanse gerechten.
 2.7. In het arbitraal tussenvonnis van 1 december 2008 (hierna: 'de Interim Award') heeft het Scheidsgerecht zich bevoegd verklaard om van de vorderingen van Chevron c.s. kennis te nemen. In het arbitraal (gedeeltelijk) eindvonnis van 30 maart 2010 (hierna: 'de Partial Award' en bij verwijzing naar de paragrafen daarvan 'PA') heeft het Scheidsgerecht geoordeeld dat Ecuador zich schuldig heeft gemaakt aan rechtsweigering ("denial of justice") in verband met ontoelaatbare termijnoverschrijding ("undue delay") omdat in de zeven procedures bij de Ecuadoriaanse gerechten niet tijdig een vonnis is gewezen. Om die reden is Ecuador veroordeeld om aan Chevron c.s. schadevergoeding te betalen. Het Scheidsgerecht heeft in het arbitraal eindvonnis van 31 augustus 2011 (hierna: 'de Final Award') de hoogte van de schadevergoeding bepaald op USD 96.355.369,17 (inclusief rente). De Interim Award, de Partial Award en de Final Award zullen hierna gezamenlijk worden aangeduid als de arbitrale vonnissen.
 3.1. Ecuador vordert - samengevat - bij uitvoerbaar bij voorraad verklaard vonnis vernietiging van de Interim Award van 1 december 2008 en de Partial Award van 30 maart 2010, met hoofdelijke veroordeling van gedaagden in de kosten van het onderhavige geding.
 3.2. Chevron c.s. voeren gemotiveerd verweer. Voor de exacte weergave van de uitvoerige standpunten van partijen verwijst de rechtbank kortheidshalve naar de wederzijdse gedingstukken met alle producties. Op de relevante stellingen en verweren zal de rechtbank hierna bij de beoordeling ingaan.
 3.3. Ecuador vordert - samengevat - bij uitvoerbaar bij voorraad verklaard vonnis vernietiging van de Final Award van 31 augustus 2011, met hoofdelijke veroordeling van gedaagden in de kosten van het onderhavige geding.
 3.4. Chevron c.s. voeren gemotiveerd verweer. Voor de exacte weergave van de uitvoerige standpunten van partijen verwijst de rechtbank kortheidshalve naar de wederzijdse gedingstukken met alle producties. Op de relevante stellingen en verweren zal de rechtbank hierna bij de beoordeling ingaan.
 4.1. Nu de gevoegde zaken met de rolnummers 11-402 en 11-2813 beide de vernietiging van beslissingen van het Scheidsgerecht in dezelfde arbitrageprocedure betreffen, zullen deze samenhangende zaken gezamenlijk worden beoordeeld.
 4.2. Tussen partijen staat vast dat Nederland geldt als de plaats van arbitrage, zodat op grond van artikel 1073 lid 1 Wetboek van burgerlijke rechtsvordering (hierna: Rv) de bepalingen van Titel 1 van Boek 3 Rv (artt. 1020-1073 Rv) op de onderhavige procedure van toepassing zijn.
 4.3. Aan zijn vordering tot vernietiging van de arbitrale vonnissen heeft Ecuador ten grondslag gelegd (A) dat een geldige overeenkomst tot arbitrage ontbreekt en dat het Scheidsgerecht zich in de Interim Award ten onrechte bevoegd heeft verklaard, als bedoeld in artikel 1065 lid 1 sub a. Verder stelt Ecuador (B) dat het Scheidsgerecht op een aantal punten zijn opdracht heeft geschonden door essentiële verweren van Ecuador buiten beschouwing te laten. Mede daarom zijn de arbitrale vonnissen volgens Ecuador niet met redenen omkleed. Ecuador heeft hierbij verwezen naar de vernietigingsgronden in artikel 1065, lid 1, sub c en d Rv. Ecuador beroept zich in de beide zaken op dezelfde vernietigingsgronden. Nu de Final Award voortbouwt op de eerdere Awards, kan ook de Final Award niet in stand blijven, zo stelt Ecuador.
 4.4. Vooropgesteld dient te worden dat op grond van vaste rechtspraak (HR 17 januari 2003, NJ 2004, 384 en HR 22 december 2006, NJ 2008, 4) de mogelijkheid van aantasting van arbitrale beslissingen beperkt is en dat de rechter bij zijn onderzoek of er grond voor vernietiging bestaat, terughoudendheid dient te betrachten. Een vernietigingsprocedure mag niet worden gebruikt als een verkapt hoger beroep en het algemeen belang bij een effectief functionerende arbitrale rechtspleging brengt mee dat de burgerlijke rechter slechts in sprekende gevallen dient in te grijpen in arbitrale beslissingen. De rechtbank overweegt voorts dat de wijze van toetsing die de rechter moet aanleggen bij de verschillende vernietigingsgronden van artikel 1065 Rv - een terughoudende of volledige toetsing - afhangt van de ingeroepen vernietigingsgrond.
 Artikel 1065 lid 1 sub a Rv
 4.5. Bij de toetsing aan artikel 1065 lid 1 sub a Rv dient de rechter zich niet terughoudend op te stellen. De ratio van dat artikel is dat een partij niet tegen zijn wil wordt afgetrokken van de rechter die de wet hem toekent. Dat zou immers strijdig zijn met het grondrecht van artikel 17 van de Grondwet (Gw) en van artikel 6 van het Europees verdrag van de rechten van de mens (EVRM). De eigen beoordeling door een scheidsgerecht van zijn bevoegdheid op grond van artikel 1052 lid 1 Rv vormt derhalve een voorlopig oordeel, dat door de rechtbank vervolgens volledig getoetst dient te worden ter bescherming van dat grondrecht. Die volle toetsing betreft de voorvraag of er sprake is van een geldige arbitrageovereenkomst en, in het verlengde daarvan, of partijen niet worden afgehouden van de rechter die de wet hen toekent. Tot die voorvraag is de volle toetsing echter ook beperkt. Indien die voorvraag eenmaal bevestigend is beantwoord, moeten andere oordelen van een scheidsgerecht die verband houden met zijn bevoegdheid door de overheidsrechter terughoudend worden getoetst (vgl. HR 9 januari 1981, NJ 1981, 203).
 Artikel 1065 lid 1 sub c en d Rv
 4.6. Als het echter gaat om de in artikel 1065 lid 1 sub c en d opgenomen vernietigingsgronden, dient de rechter zonder meer terughoudend te toetsen. De wetgever heeft de mogelijkheid van aantasting van arbitrale beslissingen beperkt willen houden en heeft een motiveringsgebrek op zichzelf niet als vernietigingsgrond willen aanvaarden. Volgens vaste rechtspraak is vernietiging van een arbitraal vonnis op de grond dat dit niet met redenen is omkleed slechts mogelijk wanneer de motivering ontbreekt, en dus niet in gevallen van ondeugdelijke motivering. Aan de rechter komt niet de bevoegdheid toe om op deze vernietigingsgrond een arbitraal vonnis naar zijn inhoud te toetsen (HR 25 februari 2000, NJ 2000, 508). Met het ontbreken van een motivering moet volgens vaste rechtspraak op één lijn worden gesteld het geval dat weliswaar een motivering gegeven is, maar dat daarin enige steekhoudende verklaring voor de desbetreffende beslissing niet te onderkennen valt (HR 9 januari 2004, NJ 2005, 190). Ook dit criterium moet door de rechter met terughoudendheid worden toegepast, in die zin dat hij - nog steeds in de woorden van de Hoge Raad - slechts in sprekende gevallen dient in te grijpen in arbitrale beslissingen. Uitsluitend indien een motivering ontbreekt, of indien een arbitraal vonnis zo gebrekkig is gemotiveerd dat het met een geheel ongemotiveerd vonnis op één lijn moet worden gesteld, mag de rechter dit vonnis vernietigen op de grond dat het vonnis niet met redenen is omkleed (HR 22 december 2006, NJ 2008, 4). Hoe expliciet de uitspraak van arbiters over een aan hun oordeel onderworpen punt moet zijn om een arbitraal vonnis niet wegens schending van opdracht aan nietigheid te doen blootstaan, hangt af van de aard van dat punt bezien in het geheel van de aan arbiters voorgelegde rechtsstrijd (HR 30 december 1977, NJ 1978, 449). Arbiters dienen op wezenlijke stellingen of verweren een meer of minder expliciete, doch met name een gemotiveerde beslissing te nemen (HR 9 januari 2004, NJ 2005, 190). De toetsing aan de vernietigingsgrond sub c (schending van opdracht) en de toetsing aan de vernietigingsgrond sub d (arbitraal vonnis niet met redenen omkleed) zijn in die zin dus communicerende vaten.
 4.7. De rechtbank zal hierna in het licht van bovengenoemde uitgangspunten achtereenvolgens de door Ecuador gestelde vernietigingsgronden onder (A) en (B) beoordelen.
 (A) Ontbreken van geldige overeenkomst tot arbitrage (artikel 1065 lid 1 sub a Rv )?
 4.8. Allereerst vordert Ecuador vernietiging van de arbitrale vonnissen op grond van artikel 1065 lid 1 sub a Rv. Volgens Ecuador ontbreekt een geldige overeenkomst tot arbitrage en heeft het Scheidsgerecht zich ten onrechte bevoegd verklaard. Dit standpunt berust onder meer op de stelling dat de arbitrageclausule in artikel VI van het BIT moet worden gelezen in samenhang met artikel XII lid 1 van het BIT waarin is bepaald dat het BIT slechts van toepassing is op investeringen die op of na de inwerkingtreding van het BIT bestonden. Volgens Ecuador begrenst artikel XII van het BIT ook de (temporele) reikwijdte van de arbitrageclausule. De temporele reikwijdte van artikel XII van het BIT is daardoor (mede) bepalend voor de beoordeling van de vraag of een geldige overeenkomst tot arbitrage bestaat en (in het verlengde daarvan) de vraag of het Scheidsgerecht bevoegd is. De arbitrageclausule in artikel VI lid 4 van het BIT ziet volgens Ecuador alleen op "investment disputes" die op of na de inwerkingtreding op 11 mei 1997 van het BIT bestonden. De Concessieovereenkomst is op 6 juni 1992 (dus lange tijd vóór de inwerkingtreding van het Verdrag) op reguliere wijze geëindigd en Chevron c.s. hebben hun investeringen in Ecuador op die datum vrijwillig beëindigd door beëindiging van hun activiteiten, de vervreemding van activa en het terugtrekken van personeel. De enige belangen die nog resteerden waren de rechtsvorderingen in de zeven bij de Ecuadoriaanse rechtbanken aanhangige rechtszaken. Bij de inwerkingtreding van het BIT hadden Chevron c.s. volgens Ecuador dus geen investeringen meer in haar land. De rechtbank is gehouden om in het kader van een volledige toetsing alle relevante bepalingen van het BIT (waaronder artikel XII) en de overwegingen van het Scheidsgerecht grondig te analyseren en zich daarover een eigen oordeel te vormen, aldus Ecuador.
 4.9. Chevron c.s. hebben daartegen primair aangevoerd dat de bevoegdheidsvraag in hun visie beperkt is tot de enkele vraag of partijen in artikel VI van het BIT zijn overeengekomen het tussen hen bestaande geschil door middel van arbitrage te beslechten. Die vraag moet volgens Chevron c.s. bevestigend worden beantwoord, omdat aan de voorwaarde in artikel VI lid 4 van het BIT - dat het geschil met een investeringsovereenkomst verband houdt, namelijk de Concessieovereenkomst - is voldaan, zodat het Scheidsgerecht bevoegd is. Chevron c.s. hebben het standpunt van Ecuador dat artikel XII van het BIT ook de (temporele) reikwijdte van de arbitrageclausule begrenst, gemotiveerd betwist en aangevoerd dat dit punt niet ter beoordeling van deze rechtbank staat. Weliswaar moet de rechtbank een volledige toetsing uitvoeren, echter die volledige toetsing ziet slechts op de voorvraag naar de geldigheid van de arbitrageovereenkomst, en deze mag niet uitmonden in een toetsing van de materiële aspecten van de arbitrageclausule, waaronder de vraag naar de temporele reikwijdte van het BIT, zo menen Chevron c.s.
 4.10. De rechtbank overweegt als volgt. Tussen partijen is niet in geschil dat Ecuador en de VS in artikel VI lid 4 van het BIT zijn overeengekomen dat zij geschillen aangaande investeringen zullen onderwerpen aan bindende arbitrage. In het onderhavige geval is de bevoegdheid van het Scheidsgerecht niet rechtstreeks gebaseerd op een overeenkomst tot arbitrage die tussen Ecuador en Chevron c.s. is gesloten, maar wordt die overeenkomst geacht in het BIT te zijn vervat, zo hebben beide partijen terecht betoogd. Artikel VI lid 4 van het BIT geldt in die zin als een open aanbod van de ene verdragsstaat aan onderdanen en ondernemingen van de andere verdragsstaat om "any investment dispute" door middel van arbitrage te beslechten. Aldus vormt artikel VI voor (onderdanen van) de verdragsstaten de grondslag om in geval van geschillen over investeringen de weg van arbitrage te volgen. Blijkens het eerste lid van artikel VI is er sprake is van een "investment dispute" als is voldaan aan de in lid 1 onder (a) tot en met (c) genoemde criteria. Door Ecuador is niet weersproken dat het geschil tussen partijen voortvloeit uit, dan wel betrekking heeft op de Concessieovereenkomst, die als investeringsovereenkomst in de zin van artikel VI lid 1 onder a kan worden aangemerkt. Evenmin heeft Ecuador betwist dat het geschil tussen partijen een geschil in de zin van artikel VI lid 1 onder c vormt. Aan de voorwaarden die artikel VI voorschrijft voor beslechting van het geschil door het Scheidsgerecht is derhalve voldaan.
 4.11. Anders dan Ecuador heeft betoogd, brengt de volledige toetsing van de bevoegdheid van het Scheidsgerecht ingevolge artikel 1065 lid 1 sub a Rv niet mee dat de rechtbank zich ook dient uit te spreken over de vervolgvraag of de arbitrageclausule in artikel VI moet worden gelezen in samenhang met artikel XII van het BIT, en in die zin de (temporele) reikwijdte van de arbitrageclausule begrenst. Onderscheid dient te worden gemaakt tussen enerzijds de vraag naar de bevoegdheid van het Scheidsgerecht om het door Chevron c.s. voorgelegde geschil te beslechten (de vraag naar een geldige arbitrageovereenkomst), en anderzijds de vraag naar de bevoegdheid van het Scheidsgerecht om te oordelen over investeringen die ten tijde van de inwerkingtreding van het BIT waren beëindigd (de interpretatie en reikwijdte van artikel XI I ). Alhoewel het Scheidsgerecht zijn oordeel over de interpretatie van artikel XII op dit punt in de Interim Award heeft geschaard onder de noemer "bevoegdheid", betreft dit veeleer een oordeel over de beschermingsomvang van het BIT. Dit oordeel van het Scheidsgerecht staat, anders dan de voorvraag of sprake is van een geldige arbitrageovereenkomst, niet ter volledige toetsing van de rechtbank. De beantwoording van de vraag naar de temporele reikwijdte van het BIT houdt immers geen verband met de beschermingsgedachte van artikel 17 Gw en artikel 6 EVRM dat een partij niet tegen zijn wil kan worden afgehouden van de overheidsrechter. Verwezen wordt naar de hiervoor in rov. 4.5. geformuleerde uitgangspunten.
 4.12. Een dergelijke gedachtegang lijkt overigens ook aan te sluiten bij de gekozen formulering van het eerste lid van artikel V I ("for the purposes of this article"). De opstellers van het BIT hebben hierin niet opgenomen dat bij de beoordeling van "investment dispute" moet worden teruggegrepen naar de definitie van bijvoorbeeld "investment" in artikel I van het BIT of naar de temporele reikwijdte van artikel XII. De ze artikelen zijn kennelijk niet van belang geacht bij de bepaling welke investeringsgeschillen onder de arbitrageclausule van artikel VI van het BIT moeten worden begrepen. Artikel VI behelst in die zin een geheel zelfstandige bepaling als het gaat om de vraag in welke gevallen de in het artikel bepaalde scheidsgerechten bevoegd zijn van een geschil kennis te nemen. Vervolgens zal, zoals overwogen, de vraag of de beschermingsomvang van het BIT zich uitstrekt tot de desbetreffende investeringen van Chevron c.s. (die volgens Ecuador ten tijde van de inwerkingtreding van het BIT al waren geëindigd) wel beantwoord moeten worden, maar dat oordeel is uitdrukkelijk aan het Scheidsgerecht voorbehouden en vormt geen onderdeel van de beoordeling door de rechtbank van de bevoegdheid van het Scheidsgerecht op grond van artikel V I.
 4.13. Het voorgaande leidt tot de conclusie dat er sprake is van een geldige overeenkomst tot arbitrage, zodat het beroep van Ecuador op vernietiging van de arbitrale vonnissen ingevolge artikel 1065 lid 1 sub a Rv moet worden verworpen.
 (B) Schending van de opdracht en arbitrale vonnissen niet met redenen omkleed (artikel 1065 lid 1 sub c en sub d Rv )?
 4.14. Aan haar vordering tot vernietiging heeft Ecuador voorts ten grondslag gelegd dat het Scheidsgerecht zich op verschillende punten niet aan zijn opdracht zou hebben gehouden, als bedoeld in artikel 1065 lid 1 sub c Rv, en dat de Partial Award (mede op dezelfde gronden) niet met redenen is omkleed, als bedoeld in artikel 1065 lid 1 sub d Rv. Allereerst verwijt Ecuador het Scheidsgerecht in dit verband (1) dat zij niet is ingegaan op verschillende essentiële verweren van Ecuador, waaronder:
 (i) het verweer dat de bewoordingen van artikel I(1)(a)(iii) BIT en artikel 1139(j) NAFTA wezenlijk van elkaar verschillen;
 (ii) de verweren ten aanzien van causaliteit en schadeomvang, waarbij Ecuador zich heeft beroepen op de Amazonas Refinery-zaak en de Imported Products-zaak;
 (iii) het verweer dat het Scheidsgerecht zich ervan moet weerhouden op de stoel van de Ecuadoriaanse rechter plaats te nemen door een eigen en zelfstandig oordeel over de zeven zaken te geven;
 (iv) het verweer inzake het loss of chance-principe;
 (v) het verweer dat het door Chevron c.s. in de Aguinda-procedure ingenomen standpunt zich verzet tegen het aannemen van undue delay met betrekking tot de vertragingen in de zeven Ecuadoriaanse procedures.
 4.15. Daarnaast stelt Ecuador (2) dat het Scheidsgerecht buiten de rechtsstrijd van partijen is getreden met betrekking tot het loss of chance-principe en (3) ten onrechte heeft nagelaten om gewoonterecht toe te passen.
 4.16. De rechtbank zal in het licht van de in 4.4. en 4.6. genoemde uitgangspunten achtereenvolgens de standpunten van Ecuador beoordelen.
 (1) Nagelaten (gemotiveerd) te beslissen op essentiële verweren van Ecuador?
 Verweer (i)
 4.17. De rechtbank volgt Ecuador niet in zijn betoog dat het Scheidsgerecht voorbij is gegaan aan het verweer dat de bewoordingen van artikel I(1)(a)(iii) BIT en artikel 1139(j) NAFTA wezenlijk van elkaar verschillen en ten onrechte heeft overwogen dat de bewoordingen van die artikelen "similar" zijn. Het Scheidsgerecht is wel degelijk ingegaan op het desbetreffende verweer van Ecuador. In paragrafen 185 en 186 van de Interim Award heeft het Scheidsgerecht dit verweer van Ecuador in het kader van de aan hem voorgelegde rechtsstrijd over de bevoegdheid - mede in het licht van de op het NAFTA-verdrag gebaseerde Mondev-uitspraak - impliciet besproken en verworpen. In paragraaf 193 van de Interim Award heeft het Scheidsgerecht vervolgens enkele overwegingen ten overvloede op dit punt gegeven.
 4.18. De rechtbank is dan ook van oordeel dat het Scheidsgerecht, gezien in het geheel van de aan hem voorgelegde rechtsstrijd, wel degelijk meer of minder expliciet het desbetreffende verweer van Ecuador heeft behandeld en verworpen, en dat hij zijn beslissing heeft voorzien van een motivering. De overwegingen van het Scheidsgerecht in voornoemde paragrafen zijn steeds van een meer of minder uitgebreide motivering voorzien en in geen geval is sprake van een motivering die zo gebrekkig is, dat zij met het ontbreken van een motivering op één lijn gesteld zou moeten worden. Voor zover Ecuador bedoeld heeft te stellen dat de gegeven motivering ondeugdelijk is, kan dit gelet op de jurisprudentie zoals hierboven onder 4.6. genoemd, niet tot vernietiging op grond van artikel 1065 lid 1 sub c of sub d Rv leiden. De stellingen van Ecuador op dit punt worden dan ook verworpen.
 Verweren (ii), (iii) en (iv)
 4.19. Ecuador heeft zich verder op het standpunt gesteld dat het Scheidsgerecht in de Partial Award bij het behandelen van de causaliteitsvraag en de schadeomvang een tweetal vonnissen van de Ecuadoriaanse rechter, die in de loop van de arbitrageprocedure zijn gewezen (en door Ecuador in die procedure zijn overgelegd), heeft genegeerd. Het gaat om de Amazonas Refinery-zaak (zaak 153-93) van 14 juli 2009 en de Imported Products-zaak (zaak 154-93) van 10 september 2009. Volgens Ecuador heeft het Scheidsgerecht (mede daardoor) de essentie van Ecuadors verweer terzake het loss of chance-principe (het principe van de gemiste kans) miskend. Dit verweer hield in dat voor de vaststelling van causaal verband en de omvang van de schade moest worden gekeken naar de kans dat de Ecuadoriaanse rechter de vorderingen van Chevron c.s. zou hebben toegewezen en daarbij rekening moest houden met de vonnissen in de hiervoor genoemde zaken 153-93 en 154-93. Het Scheidsgerecht is volgens Ecuador voorts ten onrechte voorbijgegaan aan zijn verweer dat het Scheidsgerecht zich ervan moet onthouden om rechtstreeks zijn eigen en zelfstandig oordeel te vellen over die rechtszaken, zonder acht te slaan op de (nagekomen) beslissingen van de Ecuadoriaanse rechter in die zaken. Het Scheidsgerecht is mede daardoor buiten de rechtsstrijd van partijen getreden, aldus nog steeds Ecuador.
 4.20. De voornoemde verwijten van Ecuador komen er alle op neer dat het Scheidsgerecht de verweren van Ecuador inzake het causale verband en de schadeomvang gebrekkig heeft beoordeeld, dat de Partial Award op deze punten niet aan de minimumeisen van motivering voldoet en dat het Scheidsgerecht heeft nagelaten over het met deze verweren aan de orde gestelde geschilpunt te beslissen. Deze verwijten leveren volgens Ecuador, afzonderlijk en gezamenlijk, een schending van opdracht alsmede een motiveringsgebrek op.
 4.21. De rechtbank stelt vast dat de opdracht van het Scheidsgerecht in de arbitrageprocedure inhield te beslissen op de jegens Ecuador ingestelde vordering van Chevron c.s. tot het betalen van schadevergoeding, waarbij het Scheidsgerecht tevens was gehouden om op de aangevoerde causaliteitsverweren van Ecuador te beslissen. De vordering van Chevron c.s. was onder meer gebaseerd op een schending van artikel II(7) van het BIT ("failing to provide Claimants effective means of asserting claims and enforcing rights", paragraaf 3 Interim Award). Het Scheidsgerecht heeft in paragrafen 270 en 271 PA een dergelijke schending van artikel II(7) van het BIT aangenomen wegens onaanvaardbare termijnoverschrijding ("undue delay"). Daarbij is overwogen dat die schending reeds was voltooid op de dag van het aanhangig maken van de arbitrageprocedure. Het Scheidsgerecht heeft vervolgens in paragraaf 273 PA overwogen dat een vonnis van de Ecuadoriaanse rechter nà die datum om die reden niet afdoet aan de aansprakelijkheid van Ecuador wegens undue delay, maar in de beoordeling van de schadeomvang kan worden meegewogen.
 4.22. In Hoofdstuk V onder 2 (paragrafen 365-373 PA) heeft het Scheidsgerecht vervolgens uitvoerig de argumenten van Ecuador over de schade weergegeven, waaronder ook het verweer om bij de begroting van de schade het loss of chance-principe toe te passen. Het Scheidsgerecht heeft dit verweer vervolgens in hetzelfde hoofdstuk onder 3 (paragrafen 374-388 PA) uitgebreid besproken en in paragraaf 377 en 378 PA verworpen, onder verwijzing naar hetgeen hij reeds in paragrafen 270 en 271 PA had overwogen, namelijk dat de schending van het BIT al was voltooid op het moment dat de arbitrage was aangevangen en vóórdat in de door Ecuador genoemde zaken 153-93 en 154-93 vonnis werd gewezen. Om die reden heeft het Scheidsgerecht in paragraaf 377 PA geoordeeld dat hij diende te bepalen wat de inhoud van de Ecuadoriaanse vonnissen zou zijn geweest bij een hypothetische, eerlijke, onafhankelijke en onpartijdige lokale rechter en dat hij bij die beoordeling de genoemde Ecuadoriaanse vonnissen kon gebruiken en diende af te wegen tegen andere bewijsmiddelen. Uit de verdere bespreking van het loss of chance-principe in de paragrafen 378-382 PA blijkt ook niet dat het Scheidsgerecht de kern van het loss of chance-verweer heeft miskend en daardoor heeft nagelaten een essentieel verweer te bespreken, zoals Ecuador heeft betoogd. In de paragrafen 379 en 380 PA gaat het Scheidsgerecht expliciet in op de discussie tussen partijen over de inhoud van dat principe.
 4.23. Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat het Scheidsgerecht, gezien in het geheel van de aan hem voorgelegde rechtsstrijd, wel degelijk meer of minder expliciet de desbetreffende verweren van Ecuador over het causaal verband en de omvang van de schade heeft behandeld en verworpen, en dat hij zijn beslissing steeds heeft voorzien van een motivering. De rechtbank overweegt dat in geen geval sprake is van een motivering die zo gebrekkig is dat zij met het ontbreken van een motivering op één lijn gesteld moet worden. Evenmin kan gezegd worden dat in de motivering van de beslissing geen steekhoudende verklaring voor de beslissing valt te ontdekken. Gelet op de jurisprudentie zoals hiervoor onder 4.6. weergegeven, kunnen deze klachten van Ecuador derhalve niet tot vernietiging op grond van artikel 1065 lid 1 sub c of sub d Rv leiden. De stellingen van Ecuador op dit punt worden dan ook verworpen.
 Verweer (v)
 4.24. Ecuador stelt zich voorts op het standpunt dat het Scheidsgerecht heeft nagelaten te beslissen op zijn verweer in de arbitrageprocedure dat Chevron c.s., gelet op het door hen ingenomen tegengestelde standpunt in de Aguinda-procedure, de langdurige vertragingen onvoorwaardelijk hebben aanvaard en zich om die reden niet kunnen beroepen op undue delay. Ook dit betoog faalt. Naar het oordeel van de rechtbank is het Scheidsgerecht wel degelijk ingegaan op het desbetreffende verweer van Ecuador. Het Scheidsgerecht heeft in Hoofdstuk H.IV (paragrafen 333-354 PA) geoordeeld over de verweren van Ecuador inzake misbruik van recht en rechtsverwerking, en heeft daar de door Ecuador genoemde Aguinda-procedure bij betrokken. In de paragrafen 338-347 PA heeft het Scheidsgerecht de stellingen van Ecuador ten aanzien van dit geschilpunt weergegeven, en in de paragrafen 348-354 PA verworpen. Daarbij heeft het Scheidsgerecht vooral in de paragrafen 348 en 349 PA inzicht gegeven in zijn beoordeling van het desbetreffende verweer van Ecuador. De uitleg en toepassing onder internationaal recht van een beroep op rechtsverwerking en misbruik van recht komen aan de orde in de daaropvolgende paragrafen 350-354 PA.
 4.25. Ook hier geldt dat het Scheidsgerecht, gezien in het geheel van de aan hem voorgelegde rechtsstrijd, de desbetreffende verweren van Ecuador meer of minder expliciet heeft behandeld en verworpen, en zijn beslissing steeds heeft voorzien van een motivering. Daarbij is er geen sprake van een motivering die zo gebrekkig is dat zij met het ontbreken van een motivering op één lijn gesteld moet worden. Evenmin kan gezegd worden dat in de motivering van de beslissing geen steekhoudende verklaring voor de beslissing valt te ontdekken. Gelet op de jurisprudentie zoals hiervoor onder 4.6. weergegeven, kan dit niet leiden tot vernietiging van de arbitrale vonnissen wegens schending van opdracht, dan wel op de grond dat deze niet met redenen omkleed zijn.
 (2) Het Scheidsgerecht is buiten de rechtsstrijd van partijen getreden met betrekking tot het loss of chance-principe
 4.26. De rechtbank kan Ecuador evenmin volgen in zijn betoog dat het Scheidsgerecht buiten de rechtsstrijd is getreden door te oordelen dat het loss of chance-principe niet (meer) zou gelden. Anders dan Ecuador stelt, heeft het Scheidsgerecht in paragraaf 382 PA niet geoordeeld dat het loss of chance-principe niet (meer) zou gelden, maar heeft hij in die paragraaf geoordeeld, op basis van de argumenten van partijen zoals weergegeven in de voorafgaande paragrafen, dat hij het loss of chance-principe niet toepast. De rechtbank ziet niet in op welke wijze het Scheidsgerecht daarmee buiten de rechtsstrijd van partijen is getreden. Ecuador heeft zijn stellingen op dit punt onvoldoende onderbouwd. Reeds om die reden kan het beroep van Ecuador op vernietiging op deze grondslag niet slagen.
 (3) Het Scheidsgerecht heeft ten onrechte nagelaten om gewoonterecht toe te passen
 4.27. Ecuador heeft vervolgens gesteld dat het Scheidsgerecht artikel II(7) van het BIT onjuist heeft ge ïnterpreteerd en heeft geweigerd om internationaal gewoonterecht toe te passen. Ook deze grond faalt. Het Scheidsgerecht heeft in de paragrafen 241-242 PA de inhoud en het toepassingsbereik van artikel II(7) van het BIT besproken en vastgesteld dat dit artikel een lex specialis inhoudt ten opzichte van het denial of justice- criterium onder internationaal gewoonterecht. In de daaropvolgende paragrafen 243 en 244 PA heeft het Scheidsgerecht nader inzicht gegeven in zijn keuze voor, en interpretatie van, artikel II(7) van het BIT, onder verwijzing naar de totstandkoming van dit artikel. In paragraaf 275 PA heeft het Scheidsgerecht het verweer van Ecuador dat internationaal gewoonterecht moet worden toegepast verder besproken en verworpen.
 4.28. Aldus heeft het Scheidsgerecht, gezien in het geheel van de aan hem voorgelegde rechtsstrijd, wel degelijk meer of minder expliciet het desbetreffende verweer van Ecuador terzake de toepassing van gewoonterecht behandeld en verworpen, en heeft hij die beslissing voorzien van een motivering in voornoemde paragrafen. Voor zover Ecuador nog bedoeld heeft te stellen dat de gegeven motiveringen ondeugdelijk zijn, kan dit gelet op de jurisprudentie zoals hierboven onder 4.6. genoemd, niet tot vernietiging leiden. Er is in geen geval sprake van een motivering die zo gebrekkig zou zijn dat zij met het ontbreken van een motivering op één lijn gesteld zou moeten worden, dan wel dat in de motivering van de beslissing geen steekhoudende verklaring voor de beslissing valt te ontdekken. Dat een andere uitleg van artikel II(7) van het BIT ook mogelijk zou zijn geweest, zoals de uitleg om het denial of justice-criterium onder internationaal gewoonterecht toe te passen, doet er niet aan af dat het Scheidsgerecht wel degelijk het verweer van Ecuador op dit punt bij zijn overwegingen heeft betrokken en gemotiveerd.
 4.29. Omdat geen van de door Ecuador aangedragen gronden tot vernietiging van de arbitrale vonnissen doel treft, moeten de vorderingen worden afgewezen. Voor het overige hebben partijen geen standpunten ingenomen die tot een ander oordeel kunnen leiden.
 4.30. Ecuador zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de proceskosten in beide gevoegde zaken. Bij het bepalen van de omvang van de ten gunste van Chevron c.s. toe te wijzen proceskosten zal de rechtbank uitgaan van het onderliggende materiële belang van de zaak. Nu Ecuador blijkens de Final Award is veroordeeld tot het betalen aan Chevron c.s. van ruim USD 77,7 miljoen aan schadevergoeding en ruim USD 18,6 miljoen aan rente, zal het liquidatietarief VIII à € 3.211,- worden gehanteerd. Gelet op de samenhang tussen beide gevoegde zaken zal de rechtbank voor de in beide zaken tegelijkertijd gehouden pleidooien 1 punt per zaak toekennen, in totaal derhalve de gebruikelijke 2 punten voor pleidooi.
 4.31. De proceskosten aan de zijde van Chevron c.s. in de zaak met rolnummer 11-402 worden tot op heden begroot op totaal € 10.201,-, waarvan € 568,- aan griffierecht en € 9.633,- aan salaris advocaat (3 punten à € 3.211,- volgens tarief VIII).
 4.32. De proceskosten aan de zijde van Chevron c.s. in de zaak met rolnummer 11-2813 worden tot op heden begroot op totaal € 6.982,- , waarvan € 560,- aan griffierecht en € 6.422,- aan salaris van de advocaat (2 punten à € 3.211,- volgens tarief VIII)
 in de zaak met rolnummer 11-402
 5.2. veroordeelt Ecuador in de proceskosten, aan de zijde van Chevron c.s. tot op heden begroot op € 10.201,-;
 5.3. verklaart dit vonnis voor wat betreft de proceskosten uitvoerbaar bij voorraad;
 in de zaak met rolnummer 11-2813
 5.5. veroordeelt Ecuador in de proceskosten, aan de zijde van Chevron c.s. tot op heden begroot op € 6.982,-;
 5.6. verklaart dit vonnis wat betreft de proceskosten uitvoerbaar bij voorraad.
 Dit vonnis is gewezen door mr. H. Wien, mr. F.M. Bus en mr. M.J. van Cleef-Metsaars en in het openbaar uitgesproken op woensdag 2 mei 2012.
 Artikel 1052, lid 1
 Mr. Bommel van der Bend


text:
Manifest svobody, 12. Veřejný sektor III. - Policie, právo a soudy – Mises.cz
 12. Veřejný sektor III. - Policie, právo a soudy
 Předpokládejme tedy, že soudce nebo arbitr rozhodne, že Novák nebyl ve sporu v právu a že byl agresorem proti Svobodovi. Když bude Novák akceptovat rozhodnutí, budou od něj následně vymáhány náhrady nebo trest. Co když ale neakceptuje rozsudek? Nebo předpokládejme jiný příklad: Svoboda je okraden. Pošle svoji policejní společnost vypátrat a dopadnout pachatele. Společnost shledá, že jistý Černý je tím pachatelem. Co pak? Pokud Černý uzná svou vinu, opět není problém a soudní trest následuje, s důrazem na donucení pachatele k nápravě poškozeného. Ale znovu, co když Černý popře svou vinu?
 Tyto případy nás dostávají z říše policejní ochrany do jiné zásadní oblasti ochrany: soudní služby, tedy ustanovení v souladu s obecně přijatými procedurami metody, pomocí které se nejlépe, jak je možno, stanoví, kdo je pachatel nebo kdo porušuje smlouvy, a to v jakékoliv formě zločinu nebo sporu. Mnoho lidí, a to i ti, kteří uznávají, že by mohly být na volném trhu poskytovány soukromě konkurenční policejní služby, couvnou před myšlenkou kompletně soukromých soudů. Jak by kruci mohly soudy být soukromé? Jak by soudy užívaly sílu ve světě bez vlády? Nenastaly by věčné konflikty a „anarchie” právě pak?
 V prvé řadě jsou monopolní státní soudy vystavené stejným trýznivým problémům, neefektivitám a opovrhováním spotřebitelů jako jakékoliv jiné státní činnosti. Všichni víme, že například soudci nejsou vybírání podle své moudrosti, bezúhonnosti nebo efektivity ve službě spotřebiteli, ale jsou politickými herkami vybranými politickým procesem. Navíc jsou soudy monopoly; když by byl například soud v nějakém městě zkorumpovaný, prodejný, despotický, tyranský nebo neefektivní, občan nemá v současnosti odvolání. Ukřivděný občan Dolní Lhoty ve Wyomingu musí být buď rozsouzen místním soudem, anebo vůbec. V libertariánské společnosti by existovalo mnoho soudů, mnoho soudců, na které by se mohl obrátit. Opět není důvodu přisuzovat soudnictví „přirozený monopol”. Občan Dolní Lhoty by mohl například zavolat na místní pobočku Obezřetnostní společnosti.
 Jak by byly soudy ve svobodné společnosti financovány? Existuje mnoho možností. Nejspíše by si každý jedinec předplatil soudní službu, platíc měsíční poplatky s možností dovolat se soudu, když je zapotřebí. Nebo vzhledem k tomu, že soudů bude zapotřebí mnohem méně často než policejní služby, může zaplatit poplatek pouze v případě využití soudní služby s tím, že soudní výlohy by nakonec byly vykompenzovány pachatelem. Nebo, jako třetí možnost, by mohly soudy být najímány policejními agenturami k urovnání sporů, nebo se můžou vyskytnout dokonce „vertikálně integrované” firmy poskytující obojí, jak policejní, tak soudní službu: Obezřetnostní soudní společnost může mít policejní a soudní oddělení. Jedině trh bude schopný rozhodnout, která z uvedených metod bude nejvhodnější.
 Měli bychom být lépe seznámeni s rostoucím využitím soukromých arbitráží, a to dokonce i v naší současné společnosti. Státní soudy se ucpaly a zneefektivněly do té míry, že stále více účastníků sporů se obrací na soukromé arbitry jako na levnější a mnohem méně časově náročnou cestu řešení sporů. V posledních letech se soukromé arbitráže staly rostoucím a velmi úspěšným povoláním. Tím, že jsou navíc dobrovolné, mohou být pravidla arbitráže dohodnuta velmi rychle účastníky samotnými, bez nutnosti těžkopádného, komplikovaného právního rámce použitelného na všechny občany. Arbitráže tedy dovolují, aby rozsudky vykonávali experti v obchodu nebo v dotyčném povolání. V současné době má Americká arbitrážní asociace, jejíž motto je „Stisk ruky je mocnější než pěst”, 25 regionálních kanceláří napříč zemí s 23 000 arbitry. Roku 1969 provedla Asociace přes 22 000 arbitráží. Navíc pojišťovny přizpůsobují přes 50 000 požadavků ročně skrze dobrovolnou arbitráž. Také je s rostoucí tendencí a úspěšně užíváno soukromých arbitrů v případech týkajících se pohledávek z automobilových nehod.
 Může být namítnuto, že i když soukromí arbitři provádějí stále větší část justičních funkcí, jejich rozhodnutí jsou stále vynucována soudy, takže jakmile se obě strany sporu dohodnou na arbitrovi, jeho rozhodnutí se stanou právně závazná. Toto je fakt, avšak nebylo tomu tak před rokem 1920, a arbitrážní profese rostla mezi lety 1900 a 1920 stejně rychle, jako tomu bylo po roce 1920. Moderní arbitrážní hnutí vlastně začalo v plné síle v Anglii, v časech americké občanské války, skrze zvýšení poptávky obchodníků po „soukromých soudech“ poskytovaných dobrovolnými arbitry, a to přestože rozhodnutí nebyla právně závazná. Okolo roku 1900 se rozmohla dobrovolná arbitráž ve Spojených státech. Ve středověké Anglii vlastně celá struktura obchodního práva, spravovaná nešikovně a neefektivně vládními soudy, vyrostla v soukromé obchodní soudy. Tyto soudy byly čistě dobrovolnými arbitry a jejich rozhodnutí nebyla právně závazná. Jak to, že tedy byly úspěšné?
 Odpovědí je, že se obchodníci od středověku až do roku 1920 spoléhali výhradně na ostrakismus a bojkot ze strany ostatních obchodníků v dané oblasti. Jinými slovy, když se obchodník odmítl podrobit arbitráži nebo ignoroval rozhodnutí, ostatní obchodníci tento fakt publikovali na trhu a odmítli se vzpurným obchodníkem jednat a tím ho přivedli rychle na buben. Woolridge zmiňuje jeden středověký případ:
 Obchodníci zajistili chod soudů jednoduše dohodou dodržovat rozsudky. Obchodník, který porušil dohodu, rozhodně nebyl poslán do vězení, ale ani dlouho nezůstal obchodníkem, neboť dohoda dodržovaná jeho společníky a jejich moc nad jeho zbožím se ukázaly jako daleko účinnější než fyzické donucování. Vezměme si kupříkladu Johna z Homingu, který se živil velkoobchodním prodejem ryb. Když John prodal velké množství sleďů na základě ujištění, že je shodné s třísudovým vzorkem, ale které se ukázalo být promíchané s „koljuškami a hnijícími sledi“, pocítil silně bolest ekonomického ostrakismu.[3]
 V moderní době ostrakismus ještě zefektivnil a zahrnuje vědomí, že kdokoliv, kdo ignoroval arbitrovo rozhodnutí, již nikdy v budoucnu nemůže využít arbitrových služeb. Průmyslník Owen D. Young, vedoucí General Electric, usuzoval, že morální důtka ostatních podnikatelů je daleko efektivnější sankcí nežli právní vymáhání. Dnes by moderní technologie, počítače a úvěrové ratingy takový národní ostrakismus učinily ještě efektivnějším než kdy v minulosti.
 I kdyby čistě dobrovolná arbitráž byla dostačující pro komerční spory, tak co s hrubě kriminálními případy: zloděj, násilník, bankovní lupič? V těchto případech musí být připuštěno, že ostrakismus by pravděpodobně nebyl dostačující – přestože by, musíme připomenout, zahrnoval znemožnění vstupu na soukromou půdu, jako například soukromé ulice, vlastníky této půdy. Pro kriminální případy jsou tedy soudy a právní vymáhání nutné.
 Jakpak by soudy v libertariánské společnosti fungovaly? Obzvlášť, jak by prosazovaly svá rozhodnutí? Ve všech svých činnostech musí navíc ctít hlavní libertariánské pravidlo o nepoužití fyzické síly proti komukoliv, kdo nebyl usvědčený zločinec – v opačném případě by uživatel takové síly, ať policie nebo soud, sám mohl být usvědčen jako agresor, pokud by se prokázalo, že osoba, proti které sílu použil, byla nevinná. V kontrastu se státními systémy by žádný policista nebo soudce nemohl požívat speciální imunitu pro užití donucovacích prostředků nad rámec těch, které ve společnosti může použít kdokoliv jiný.
 Použijme nyní dříve zmíněný případ. Pan Novák je okraden, jeho najatá detektivní kancelář rozhodne, že jistý pan Černý spáchal tento zločin a Černý odmítá připustit svou vinu. Co teď? V prvé řadě musíme připustit, že v současnosti neexistuje žádný všesvětový soud či světová vláda, vymáhající svá usnesení, přesto - protože žijeme ve stavu „mezinárodní anarchie“ - je malý nebo žádný problém se spory mezi soukromými občany dvou různých zemí. Předpokládejme, že právě teď například občan Uruguaye prohlásí, že byl podveden občanem Argentiny. Ke kterému soudu zajde? Zajde ke svému, tedy k soudu oběti či žalobce. Případ je projednán u uruguayského soudu a jeho rozhodnutí je respektováno argentinským soudem. To stejné platí, pokud se Američan cítí být podveden Kanaďanem, Čech Slovákem a tak dále. Když v Evropě po Římské říši žily germánské kmeny jeden vedle druhého na stejných územích a Vizigót se cítil být poraněný Frankem, vzal případ ke svému soudu a rozhodnutí bylo obecně akceptováno Franky. Chození k soudu žalobce je také racionální libertariánská procedura, protože oběť nebo žalobce je ten, kdo je ukřivděný a kdo přirozeně bere případ ke svému soudu. Takže v našem případě by Novák šel k Obezřetnostní soudní společnosti s obviněním Černého z krádeže.
 Samozřejmě je možné, že Černý je též klientem Obezřetnostního soudu. V takovém případě není problém. Rozhodnutí Obezřetnostního soudu kryje obě strany a stává se závazným. Důležitou podmínkou ovšem je, že se vůči Černému nemůže použít žádná donucovací obsílková síla, protože musí být považován za nevinného, dokud není usvědčen. Černý by ale obdržel dobrovolnou obsílku; oznámení, že je souzen na základě takového a takového obvinění, a pozvání jeho nebo jeho zákonného zástupce. Pokud se nedostaví, bude souzen in absentia, což bude zřejmě pro Černého méně výhodné, jelikož jeho strana nebude u soudu hájena. Pokud je Černý uznán vinným, vyvine soud a jeho maršálové sílu k zadržení Černého a vynutí takový trest, na kterém bylo ujednáno – trest, který se samozřejmě předně zaměří na odškodnění oběti.
 Co když ale Černý neuznává Obezřetnostní soud? Co když je klientem Metropolitní soudní společnosti? Zde se případ ztíží. Co se stane pak? Nejdříve si oběť Novák hájí svůj případ u Obezřetnostního soudu. Pokud je Černý shledán nevinným, je spor ukončen. Předpokládejme ale, že je obžalovaný Černý shledán vinným. Pokud nic neučiní, je vůči němu soudní rozhodnutí prosazováno. Předpokládejme ale, že Černý vezme případ k Metropolitní soudní společnosti, žalujíc neefektivnost nebo prodejnost Obezřetnostního soudu. Případ bude pak vyslyšen Metropolitním soudem. Pokud Metropolitní soud také shledá Černého vinným, spor je tímto také ukončen a Obezřetnostní soud podnikne vůči Černému kroky. Předpokládejme ale, že Metropolitní soud shledá Černého nevinným. Co pak? Rozdají si to oba soudy se svými ozbrojenými maršály venku na ulici v přestřelce?
 Ještě jednou, toto by bylo jasně iracionální a sebedestruktivní chování ze strany soudů. Zásadní složkou jejich soudní služby jejím klientům je poskytování spravedlivých, objektivních a mírumilovně fungujících rozhodnutí – nejlepší a nejobjektivnější cesta k pravdě, kdo spáchal zločin. Dospění k rozhodnutí a následné vyústění do chaotické přestřelky by těžko bylo zákazníky považováno za hodnotnou soudní službu. Takže důležitou částí soudní služby klientům by byla odvolací procedura. Ve zkratce, každý soud by souhlasil, že bude ctít odvolací řízení tak, jak bylo rozhodnuto dobrovolným arbitrem, na nějž by se nyní Obezřetnostní a Metropolitní soud obrátily. Odvolací soudce by rozhodl a výsledek tohoto třetího soudu by se považoval za závazný pro vinného. Obezřetnostní soud by pak pokračoval k vymáhání.
 Odvolací soud! Nezřizuje toto znovu závaznou monopolní vládu? Ne, protože v systému neexistuje nic, co by nutilo jakýkoliv soud být odvolacím. Ve zkratce, ve Spojených státech je v současnosti Nejvyšší soud stanovený jako soud nejvyšší instance, posledního odvolání, takže soudci Nejvyššího soudu se stávají finálními arbitry, nehledě na přání obžaloby nebo obžalovaného. Na rozdíl od toho, v libertariánské společnosti mohou různé konkurenční soukromé soudy jít k jakémukoliv odvolacímu soudci, kterého uznají za férového, odborného a objektivního. Společnosti by nebyl násilím vnucen žádný konkrétní odvolací soudce nebo soud.
 Jak by byli odvolací soudci placeni? Existuje mnoho možných způsobů, nejpravděpodobnější je ale ten, kdy budou placeni původními soudy, které odvolací službu naúčtují svým zákazníkům ve formě pojistného nebo poplatku.
 Ale co když Černý trvá na jiném odvolacím soudci a pak dalším? Nemohl by uniknout rozsudku odvoláváním ad infinitum? Samozřejmě nemohou v žádné společnosti soudní řízení pokračovat donekonečna; musí existovat nějaký krajní bod. V současné státní společnosti, kdy vláda monopolizuje soudní funkci, je Nejvyšší soud svévolně určen jako krajní bod. V libertariánské společnosti by též musel existovat nějaký dohodnutý krajní bod, a protože v každém trestném činu nebo sporu jsou vždy pouze dvě strany – žalobce a obžalovaný – nejcitlivějším řešením je, aby právní řád prohlásil, že rozhodnutí, na kterém se shodly jakékoliv dva soudy, bude závazné. Tak se ošetří situace, kdy soudy jak žalobce, tak obžalovaného dospějí ke stejnému rozhodnutí, a stejně tak situace, kdy odvolací soud rozhodne neshodu mezi původními dvěma soudy.
 Jak tedy byla spravedlnost zajišťována? Základní politickou jednotkou antického Irska byl tuath. Všichni „čestní občané“, kteří vlastnili půdu, všichni odborníci, všichni řemeslníci měli nárok na členství v tuathu. Členové každého tu


text:
 28.1.2012
 LT
 Europos Sąjungos oficialusis leidinys
 C 25/62
 2011 m. lapkričio 22 d. pareikštas ieškinys byloje Anbouba prieš Tarybą
 (Byla T-592/11)
 (2012/C 25/118)
 Proceso kalba: prancūzų
 Šalys
 Ieškovas: Issam Anbouba (Homs, Sirija), atstovaujamas advokatų M.-A. Bastin ir J. M. Salva
 Atsakovė: Europos Sąjungos Taryba
 Reikalavimai
 Ieškovas Bendrojo Teismo prašo:
 —
 pripažinti visą šį ieškinį priimtinu;
 —
 pripažinti visus ieškinio reikalavimus pagrįstais;
 —
 leisti sujungti šį ieškinį su ieškiniu T-563/11;
 —
 konstatuoti, kad ginčijami aktai gali būti iš dalies panaikinti, nes panaikintina aktų dalis gali būti atskirta nuo viso akto;
 —
 atitinkamai
 —
 iš dalies panaikinti 2011 m. spalio 13 d. Tarybos sprendimą 2011/685/BUSP ir 2011 m. spalio 13 d. Tarybos reglamentą (ES) Nr. 1011/2011 išbraukiant Issam ANBOUBA pavardę ir nuorodas į jį, kaip į dabartinio režimo Sirijoje rėmėją;
 —
 arba panaikinti 2011 m. spalio 13 d. Tarybos sprendimą 2011/685/BUSP ir 2011 m. spalio 13 d. Tarybos reglamentą (ES) Nr. 1011/2011 dėl ribojamųjų priemonių, atsižvelgiant į padėtį Sirijoje;
 —
 arba paskelbti šiuos sprendimus ir reglamentą netaikomais Issam ANBOUBA ir nurodyti išbraukti jo pavardę ir nuorodas į jį iš sąrašo asmenų, kuriems taikomos Europos Sąjungos sankcijos;
 —
 priteisti iš Tarybos preliminariai vieną eurą moralinei ir materialinei žalai, patirtai dėl to, kad Issam ANBOUBA buvo įvardytas kaip dabartinio režimo Sirijoje rėmėjas, atlyginti;
 —
 priteisti iš Tarybos bylinėjimosi išlaidas.
 Ieškinio pagrindai ir pagrindiniai argumentai
 Grįsdamas ieškinį ieškovas remiasi dviem pagrindais, kurie iš esmės yra tokie patys arba panašūs į tuos, kurie nurodyti byloje Anbouba prieš Tarybą, T-563/11.


text:
20150731024616752015/C 270/172352015CJC27020150817NL01NLINFO_JUDICIAL20150521141522Zaak C-235/15: Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Constanţa (Roemenië) op 21 mei 2015 — Maria Bosneaga/Instituția Prefectului — Județul Constanța — Serviciul Public Comunitar Regim Permise de Conducere și Înmatriculare a Vehiculelor
 ---documentbreak--- C2702015NL1420120150521NL0017142152Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Curtea de Apel Constanţa (Roemenië) op 21 mei 2015 — Maria Bosneaga/Instituția Prefectului — Județul Constanța — Serviciul Public Comunitar Regim Permise de Conducere și Înmatriculare a Vehiculelor
 (Zaak C-235/15)2015/C 270/17Procestaal: Roemeens
 Verwijzende rechter
 Curtea de Apel Constanţa
 Partijen in het hoofdgeding
 Verzoekende partij: Maria Bosneaga
 Verwerende partijen: Instituția Prefectului — Județul Constanța — Serviciul Public Comunitar Regim Permise de Conducere și Înmatriculare a Vehiculelor
 Prejudiciële vraag
 Verzet artikel 110 VWEU zich ertegen dat op grond van artikel 4, onder d), van OUG nr. 9/2013 een milieuheffing wordt ingevoerd die moet worden betaald bij de inschrijving van het eigendomsrecht op uit de Gemeenschap afkomstige tweedehands motorvoertuigen wanneer het om een motorvoertuig gaat waarvoor een rechterlijke instantie de teruggaaf van de heffing heeft gelast of waarvan zij de inschrijving zonder betaling van de bijzondere heffing op personenauto’s en motorvoertuigen, van de milieuheffing op motorvoertuigen of van de heffing op verontreinigende emissies van motorvoertuigen heeft gelast?