type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 2.8.2008
 ET
 Euroopa Liidu Teataja
 C 197/32
 9. juunil 2008 esitatud hagi — Paul Alfons Rehbein versus Siseturu Ühtlustamise Amet — Hervé Dias Martinho ja Manuel Carlos Dias Martinho (Outburst)
 (Kohtuasi T-214/08)
 (2008/C 197/56)
 Hagiavaldus esitati inglise keeles
 Pooled
 Hageja: Paul Alfons Rehbein (GmbH & Co.) KG (Glinde, Saksamaa) (esindaja: advokaat T. E. Lampel)
 Kostja: Siseturu Ühtlustamise Amet (kaubamärgid ja tööstusdisainilahendused)
 Teised menetluspooled apellatsioonikojas: Hervé Dias Martinho ja Manuel Carlos Dias Martinho (Le Plessis Trévise, Prantsusmaa)
 Hageja nõuded
 —
 Tühistada Siseturu Ühtlustamise Ameti (kaubamärgid ja tööstusdisainilahendused) teise apellatsioonikoja 13. märtsi 2008. aasta otsus asjas R 1261/2007-2; ja
 —
 mõista hageja kohtukulud välja ühtlustamisametilt.
 Väited ja peamised argumendid
 Ühenduse kaubamärgi taotleja: teised menetluspooled apellatsioonikojas
 Asjaomane ühenduse kaubamärk: kujutismärk „Outburst” kaupadele klassides 16, 18 ja 25 — taotlus nr 4 318 333
 Vastulause aluseks oleva kaubamärgi või tähise omanik: hageja
 Vastulause aluseks olev kaubamärk või tähis: siseriiklik sõnamärk „Outburst” kaupadele klassis 25 — Saksa kaubamärgiregistreering nr 399 40 713
 Vastulausete osakonna otsus: Lükata vastulause tagasi.
 Apellatsioonikoja otsus: Jätta kaebus rahuldamata.
 Väited: Nõukogu määruse nr 40/94 artikli 43 lõigete 2 ja 3 rikkumine, kuna varasemat siseriiklikku kaubamärki on tegelikult kasutatud kaupade või teenuste puhul, mille jaoks see on registreeritud; nimetatud määruse artikli 76 lõike 1 punkti f rikkumine, kuna apellatsioonikoda eksis, kui ta ei võtnud arvesse hageja tegevdirektori kirjalikku tunnistust; nimetatud määruse artikli 76 lõike 2 ning komisjoni määruse nr 2868/95 (1) eeskirja 22 lõigete 1 ja 2 rikkumine, kuna vastulausemenetluse apellatsioonikoja astmes esitatud lisatõendid on vastuvõetavad, ja neid tuleb vastandatud kaubamärgi tegeliku kasutamise hindamisel arvesse võtta; hageja õiguse olla ära kuulatud rikkumine, kuna apellatsioonikoda oleks pidanud arvesse võtma tõendeid kasutamise kohta, mille ta esitas pärast tähtaja möödumist.
 (1) Komisjoni 13. detsembri 1995. aasta määrus (EÜ) nr 2868/95, millega rakendatakse nõukogu määrus (EÜ) nr 40/94 ühenduse kaubamärgi kohta (EÜT L 303, lk 1; ELT eriväljaanne 17/01, lk 189).


type: wikipedia

text:
 Tapahtumia
 Klemens V nousi paaviksi ja pakeni Ranskaan
 William Wallace jäi englantilaisten vangiksi
 Syntyneitä
 Ashikaga Takauji, ensimmäinen Ashikaga-shōgun
 Kuolleita
 Hallitsijoita
 Eurooppa
 Bysantti-Andronikos II Palaiologos, Bysantin keisari (1282 - 1328)
 Englanti-Edvard I, Englannin kuningas (1272 - 1307)
 Norja-Haakon V, Norjan kuningas (1299 - 1319)
 Ranska-Filip IV, Ranskan kuningas (1285 - 1314)
 Ruotsi-Birger Maununpoika, Ruotsin kuningas (1290 - 1318)
 Tanska-Eerik VI, Tanskan kuningas (1286 - 1320)
 1300-luku
 1300-vuosikymmen


type: legislation

jurisdiction: US

text:
 DEPARTMENT OF COMMERCE
 National Oceanic and Atmospheric Administration
 50 CFR Part 300
 [Docket No. 070514119-7120-01; I.D. 042307D]
 RIN 0648-AV51
 Certification of Nations Whose Fishing Vessels Are Engaged in Illegal, Unreported, or Unregulated Fishing or Bycatch of Protected Living Marine Resources
 AGENCY:
 National Marine Fisheries Service (NMFS), National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA), Commerce.
 ACTION:
 Advance notice of proposed rulemaking; request for comments.
 SUMMARY:
 NMFS issues this advance notice of proposed rulemaking to announce that it is developing certification procedures to address illegal, unreported, or unregulated (IUU) fishing activities and bycatch of protected living marine resources pursuant to the High Seas Driftnet Fishing Moratorium Protection Act (Moratorium Protection Act). NMFS is seeking advance public comment on the development of these procedures and on the sources and types of information to be considered in the process. NMFS plans to arrange for one or more opportunities to obtain public input on the certification procedures. Dates and locations of any such opportunities will be published in the Federal Register at a later date.
 DATES:
 Written comments must be received by July 26, 2007.
 ADDRESSES:
 Written comments on this action and requests for background information should be addressed to Christopher Rogers, Trade and Marine Stewardship Division, Office of International Affairs, NMFS. Comments and requests may be submitted by any of the following methods:
 • Email: 0648-AV51@noaa.gov. Including “0648-AV51” in the subject line of the e-mail comment. Comments sent via e-mail, including all attachments, must not exceed a 10 megabyte file size.
 • Federal e-Rulemaking portal: http://www.regulations.gov. Follow the instructions for submitting comments.
 • Mail: Christopher Rogers, Trade and Marine Stewardship Division, Office of International Affairs, NMFS, 1315 East-West Highway, Silver Spring, MD 20910.
 FOR FURTHER INFORMATION CONTACT:
 Christopher Rogers (ph. 301-713-9090, fax 301-713-9106, e-mail christopher.rogers@noaa.gov).
 SUPPLEMENTARY INFORMATION:
 Background
 The Magnuson-Stevens Fishery Conservation and Management Reauthorization Act of 2006 (Public Law 109-479), which was signed into law in January 2007, amends the Moratorium Protection Act (Public Law 104-43) to require actions be taken by the United States to strengthen international fishery management organizations and address IUU fishing and bycatch of protected living marine resources. Specifically, the Moratorium Protection Act requires the Secretary of Commerce to identify in a biennial report to Congress those foreign nations whose vessels are engaged in IUU fishing or fishing that results in bycatch of protected living marine resources. The Moratorium Protection Act also requires the establishment of procedures to certify whether nations identified in the biennial report are taking appropriate corrective actions to address IUU fishing or bycatch of protected living marine resources by fishing vessels of that nation. Based upon the outcome of the certification procedures developed in this rulemaking, nations could be subject to import prohibitions and other measures under the authority provided in the High Seas Driftnet Fisheries Enforcement Act at 16 U.S.C. 1826a (Enforcement Act) if they are not positively certified by the Secretary of Commerce. The Secretary of Commerce has delegated authority under this Act and the Moratorium Protection Act to NMFS. In addition to the Moratorium Protection and Enforcement Acts, NMFS notes that there are identification and/or certification procedures in other statutes, including the Pelly Amendment to the Fishermen's Protective Act at 22 U.S.C. 1978. This advance notice of proposed rulemaking solicits public input on the new Moratorium Protection Act provisions and applicable Enforcement Act provisions, as well as general identification and certification considerations.
 Definitions under the Moratorium Protection Act
 For purposes of the Moratorium Protection Act, “IUU fishing” is defined as fishing activities that violate conservation and management measures required under an international fishery management agreement to which the United States is a party, including catch limits or quotas, capacity restrictions, and bycatch reduction requirements; overfishing of fish stocks shared by the United States, for which there are no applicable international conservation or management measures or in areas with no applicable international fishery management organization or agreement, that has adverse impacts on such stocks; and fishing activity that has an adverse impact on seamounts, hydrothermal vents, and cold water corals located beyond national jurisdiction, for which there are no applicable conservation or management measures or in areas with no applicable international fishery management organization or agreement. See 16 U.S.C. 1826j. This definition of IUU fishing was published in the Federal Register on April 12, 2007 (72 FR 18404) and is codified at 50 CFR part 300.
 “Protected living marine resources” is defined in the Moratorium Protection Act as non-target fish, sea turtles, or marine mammals that are protected under United States law or international agreement, including the Marine Mammal Protection Act, the Endangered Species Act, the Shark Finning Prohibition Act, and the Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Flora and Fauna; but they do not include species, except sharks, that are managed under the Magnuson-Stevens Fishery Conservation and Management Act, the Atlantic Tunas Convention Act, or any international fishery management organization. See 16 U.S.C. 1826k.
 Biennial Report to Congress on International Compliance
 The Moratorium Protection Act (see 16 U.S.C. 1826h) requires that the Secretary, in consultation with the Secretary of State, provide Congress (by no later than January 12, 2009, and every two years thereafter), a report that includes:
 1. the state of knowledge on the status of international living marine resources shared by the United States or subject to treaties or agreements to which the United States is a party, including a list of all such fish stocks classified as overfished, overexploited, depleted, endangered, or threatened with extinction by any international or other authority charged with management or conservation of living marine resources;
 2. a list of nations whose vessels have been identified pursuant to the Moratorium Protection Act for engaging in IUU fishing or bycatch of protected living marine resources, including the specific offending activities and any subsequent actions taken pursuant to the Act;
 3. a description of efforts taken by nations on those lists to take appropriate corrective action consistent with the Moratorium Protection Act, and an evaluation of the progress of those efforts, including steps taken by the United States to implement those sections and to improve international compliance;
 4. progress at the international level to strengthen the efforts of international fishery management organizations to end IUU fishing; and
 5. steps taken by the Secretary at the international level to adopt international measures comparable to those of the United States to reduce impacts of fishing and other practices on protected living marine resources, if no international agreement to achieve such goal exists, or if the relevant international fishery or conservation organization has failed to implement effective measures to end or reduce the adverse impacts of fishing practices on such species.
 Identification Under the Moratorium Protection Act
 Section 609 of the Moratorium Protection Act (see 16 U.S.C. 1826j(a)) requires the Secretary to identify, and list in the biennial report, a nation if fishing vessels of that nation are engaged, or have been engaged at any point during the preceding two years, in IUU fishing; and (1) the relevant international fishery management organization has failed to implement effective measures to end the IUU fishing activity by vessels of that nation or that the nation is not a party to, or does not maintain cooperating status with such organization; or (2) where no international fishery management organization exists with a mandate to regulate the fishing activity in question.
 Section 610 of the Moratorium Protection Act (see 16 U.S.C. 1826k(a)) requires the Secretary to identify, and list in the biennial report, a nation if:
 1. fishing vessels of that nation are engaged, or have been engaged during the preceding calendar year in fishing activities or practices;
 A. in waters beyond any national jurisdiction that result in bycatch of a protected living marine resource; or
 B. beyond the exclusive economic zone of the United States that result in bycatch of a protected living marine resource shared by the United States.
 2. the relevant international organization for the conservation and protection of such resources or the relevant international or regional fishery organization has failed to implement effective measures to end or reduce such bycatch, or the nation is not a party to, or does not maintain cooperating status with, such organization; and
 3. the nation has not adopted a regulatory program governing such fishing practices designed to end or reduce such bycatch that is comparable to that of the United States, taking into account different conditions.
 Reliable and timely information is critical to making accurate and effective use of identification provisions under the Moratorium Protection Act. Potential sources of information for identification of nations whose vessels are engaged in IUU fishing or bycatch of protected living marine resources could include IUU vessel lists from RFMOs, as well as reports from RFMOs on vessels engaged in IUU fishing or bycatch of protected living marine resources. In addition, foreign, federal, state, and local governments; nongovernmental organizations; industry organizations; and citizens and citizen groups from both the United States and other foreign nations could be potential sources of information. Such information might include photographs or video of vessels engaging in IUU activities and/or fisheries with bycatch of protected living marine resources, surveillance from satellite and Vessel Monitoring Systems (VMS), observations and testimony from crew and/or observers, nongovernmental organizations, industry representatives, and citizens and citizen groups.
 NMFS will assess different approaches for evaluating pieces of information related to nations whose fishing vessels are alleged to be engaged in IUU fishing activities or bycatch of protected living marine resources. Considerations for potential sources of information to be used include:
 • Accessibility and transparency of the collected data/information and methodology used to collect the data/information;
 • Specificity of the information;
 • Susceptibility of the media to falsification and alteration;
 NMFS seeks input on the above and other relevant sources of information, as well as other issues related to identification under the Moratorium Protection Act.
 Notification and Consultation Procedures
 Identifications under the Moratorium Protection Act are deemed to be identifications under the Enforcement Act. See 16 U.S.C. 1826j. Accordingly, the Secretary of Commerce would notify both the President and the affected nations of such identifications.
 For IUU identifications, no later than 60 days after submission of the biennial report to Congress, the Secretary of Commerce, acting through the Secretary of State, is to notify nations identified in the biennial report of the requirements of the Moratorium Protection Act and initiate consultations for the purpose of encouraging such nations to take the appropriate corrective action with respect to the offending activities of their fishing vessels identified in the report. The Secretary of Commerce, acting through the Secretary of State, would also notify any relevant international fishery management organization of actions taken by the United States under Section 609 of the Moratorium Protection Act. See 16 U.S.C. 1826j.
 For nations whose vessels engage in fishing activities or practices described in section 610(a) of the Moratorium Protection Act, the Secretary of Commerce, acting through the Secretary of State, is to notify these nations about the requirements of the Moratorium Protection Act as soon as possible. The Secretary of Commerce, acting through the Secretary of State, is also called upon to initiate discussions as soon as possible with all foreign governments that are engaged in, or that have persons or companies engaged in, fishing activities or practices described in section 610(a), for the purpose of entering into bilateral and multilateral treaties with these countries to protect such species. In addition, the Secretary of State, acting on behalf of the Secretary of Commerce, is called upon to seek agreements calling for international restrictions on fishing activities or practices described in section 610(a) through the United Nations, the Food and Agriculture Organization's Committee on Fisheries, and appropriate international fishery management bodies; and initiate the amendment of any existing international treaty for the protection and conservation of such species to which the United States is a party in order to make such treaty consistent with the purposes and policies of section 610 of the Moratorium Protection Act. See 16 U.S.C. 1826k.
 Certification of Nations
 The Moratorium Protection Act calls for the Secretary of Commerce to establish procedures through rulemaking to certify identified nations under sections 609(d) and 610(c). In order to positively certify an identified nation for IUU fishing, the Secretary shall determine (A) whether the government of an identified nation has provided documentary evidence that it has taken corrective action with respect to the offending activities of its fishing vessels identified in the report; or (B) whether the relevant international fishery management organization has implemented measures that are effective in ending the IUU fishing by vessels of that nation. See 18 U.S.C. 1826j(d)(1).
 In order to positively certify a nation identified for bycatch of protected living marine resources, the Secretary shall determine that the government of an identified nation (A) has provided documentary evidence of the adoption of a regulatory program governing the conservation of the protected living marine resource that is comparable to that of the United States, taking into account different conditions, and which, in the case of pelagic longline fishing, includes mandatory use of circle hooks, careful handling and release equipment, and training and observer programs; and (B) has established a management plan containing requirements that will assist in gathering species-specific data to support international stock assessments and conservation enforcement efforts for protected living marine resources. See 18 U.S.C. 1826k(c)(1).
 Pursuant to the requirements under the Moratorium Protection Act, NMFS will publish certification of nations in the biennial report for Congress. However, the first certification of nations previously identified for having vessels that engaged in IUU fishing activities will occur no later than 90 days after the date of promulgation of the subsequent final rule. NMFS is also considering publishing certification decisions in the Federal Register concurrent with the publication of the biennial report and providing an opportunity for comment on these actions.
 Information for Certification
 NMFS is considering the following sources of information in determining the certification of nations whose vessels are engaged in IUU fishing or bycatch of protected living marine resources: information on non-compliance with RFMO measures to address IUU fishing (as identified by the RFMO); information on non-compliance with measures that have been recommended by the United Nations to address IUU fishing; whether the relevant RFMO has failed to implement effective measures to end IUU fishing activity or end or reduce bycatch of protected species; whether an identified nation is not party to, or does not maintain cooperating status with the relevant RFMO; whether a competent RFMO exists that regulates the IUU fishing activity in question; and whether the identified nation has provided sufficient documentary evidence of corrective action taken to end IUU fishing or adoption of a regulatory program to end or reduce bycatch that is comparable to that of the United States, accounting for regional conditions. NMFS seeks input on the above and other relevant sources of information, and other issues related to certification under the Moratorium Protection Act.
 Effect of Certification
 Where NMFS negatively certifies a nation identified in the biennial report, or in cases where NMFS cannot make a certification determination for an identified nation whose vessels engaged in IUU fishing or bycatch of protected living marine resources, the Moratorium Protection Act provides for the application of sections 101(a) and sections 101(b)(3) and (b)(4) of the Enforcement Act. See 16 U.S.C. 1826a(a), and 1826a(b)(3) and (b)(4). Relevant provisions of that Act include the following:
 • The Secretary of Treasury shall, in accordance with recognized principles of international law deny entry of that vessel to any place in the United States and to the navigable waters of the United States;
 • For nations whose vessels engaged in IUU fishing, the President shall direct the Secretary of Treasury to prohibit the importation into the United States of fish or fish products, except to the extent that such provisions would apply to sport fishing equipment or to fish or fish products not managed under the applicable international fishery agreement; or if there is no applicable international fishery agreement, to the extent that such provision would apply to fish or fish products caught by vessels not engaged in IUU fishing;
 • For nations whose vessels engaged in bycatch of protected living marine resources, the President shall direct the Secretary of Treasury to prohibit the importation into the United States of fish or fish products, except to the extent that such provisions apply to sport fishing equipment or fish or fish products not caught by vessels engaged in IUU fishing; and
 • Possible additional measures.
 Alternative Procedures
 Section 609(d)(2) of the Moratorium Protection Act authorizes NMFS to establish a procedure for certification, on a shipment-by-shipment, shipper-by-shipper, or other basis of fish or fish products from a vessel of a harvesting nation that is not certified in the biennial report under section 609(d)(1), if NMFS determines that: (A) the vessel has not engaged in IUU fishing under an international fishery management agreement to which the United States is a party; or (B) the vessel is not identified by an international fishery management agreement as participating in IUU fishing activities.
 In addition, section 610(c)(4) of the Moratorium Protection Act authorizes NMFS to establish a procedure for certification, on a shipment-by-shipment, shipper-by-shipper, or other basis of fish or fish products from a vessel of a harvesting nation that is not certified in the biennial report under section 610(c)(1), if NMFS determines that such imports were harvested by practices that do not result in bycatch of a protected living marine species, or were harvested by practices that: (A) are comparable to those of the United States, taking into account different conditions, and which, in the case of pelagic longline fishing, includes mandatory use of circle hooks, careful handling and release equipment, and training and observer programs; and (B) include the gathering of species-specific data that can be used to support international and regional stock assessments and conservation efforts for protected living marine resources.
 The Moratorium Protection Act envisions a multilateral process to implement effective measures to end IUU fishing and eliminate or reduce the bycatch of protected living marine resources. In the case of bycatch of protected living marine resources, NMFS plans to work on a bilateral and/or multilateral basis to assist nations with the adoption of regulatory measures designed to end or reduce bycatch that are comparable to those measures applied in the United States, taking into account relevant environmental and/or socioeconomic conditions that may bear on their effectiveness.
 Public Comment
 You may submit information and comments concerning this advanced notice of proposed rulemaking by any one of several methods (see ADDRESSES). During the comment period, NMFS plans to arrange for one or more opportunities to obtain public input on the certification procedures. Prior notice of the dates, times and locations of any such opportunities will be published in the Federal Register.
 Information related to the international fisheries provisions of the Moratorium Protection Act can be found on the NMFS Web site at http://www.nmfs.noaa.gov/. NMFS will consider all comments and information received during the comment period in preparing a proposed rule.
 Classification
 This advance notice of proposed rulemaking has been determined to be not significant for the purposes of Executive Order 12866.
 Authority:
 16 U.S.C. 1801 et seq.; 16 U.S.C. 1826d-1826k.
 Dated: June 5, 2007.
 John Oliver,
 Deputy Assistant Administrator for Operations, National Marine Fisheries Service.
 [FR Doc. E7-11254 Filed 6-8-07; 8:45 am]
 BILLING CODE 3510-22-S


text:
 24.11.2007
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 283/4
 Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 27 września 2007 r. — Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Portugalskiej
 (Sprawa C-5/07) (1)
 (Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Dyrektywa 2003/109/WE - Obywatele państw trzecich będący rezydentami długoterminowymi - Brak transpozycji w wyznaczonym terminie)
 (2007/C 283/05)
 Język postępowania: portugalski
 Strony
 Strona skarżąca: Komisja Wspólnot Europejskich (Przedstawiciele: M. Condou-Durande i P. Guerra e Andrade, pełnomocnicy)
 Strona pozwana: Republika Portugalska (Przedstawiciele: L. Fernandes i F. Fraústo de Azevedo, pełnomocnicy)
 Przedmiot
 Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego — Brak przyjęcia w wyznaczonym terminie przepisów niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi (Dz.U. L 16, str. 44)
 Sentencja
 1)
 Nie ustanawiając w wyznaczonym terminie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych w celu zastosowania się do dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi, Republika Portugalska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.
 2)
 Republika Portugalska zostaje obciążona kosztami postępowania.
 (1) Dz.U. C 42 z 24.2.2007.


type: other

text:
MEDIACJA – CZY WARTO? | Adwokat Wrocław
 Od 1 stycznia 2016 roku zaczęła obowiązywać Ustawa o Rozwiązywaniu Sporów Zbiorowych. Klienci JMK Kancelarii Adwokackiej często zapytują o cel poprzedzania postępowania sądowego mediacją. Czy przepisy dotyczące mediacji rzeczywiście zachęcają strony sporu do korzystania z niej, zanim sprawa podlegać będzie ocenie Sądu?
 Celem regulacji jest propagowanie polubownych metod rozwiązywania sporów. Ministerstwo Sprawiedliwości zachęca do wybierania tej drogi poprzez emisję różnego rodzaju materiałów promocyjnych. Bezpośrednie wskazanie zawiera art. 10 K.p.c.
 Z punktu widzenia możliwości odciążenia Sądów, mediacja powinna być dobrą alternatywą dla rozwiązywania sporów. W związku z tym, że teraz Sądy mocą przepisów prawa mają obowiązek nakłaniania stron sporu do podjęcia mediacji na każdym etapie postępowania, sposób ten staje się coraz bardziej powszechny.
 Mediację prowadzi bezstronny mediator. Stałym mediatorem może być osoba fizyczna, która: korzysta z pełni praw publicznych, ma pełną zdolnoś
 do czynności prawnych, posiada wiedzę i umiejętności w zakresie prowadzenia mediacji, ukończyła 26 lat, zna język polski, nie była prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe oraz została wpisana na listę stałych mediatorów prowadzoną przez prezesa sądu okręgowego. Mediatorem nie może być sędzia.
 Mediacja może być wszczęta z inicjatywy Sądu, który wydaje postanowienie o skierowaniu stron do mediacji, albo z inicjatywy samych stron. W tym przypadku obowizek mediacji może wynikać z zapisów umowy, zobowiązujących do poprzedzenia drogi sądowej mediacją, bądź zaistnieć poprzez faktyczne przystąpienie stron sporu do mediacji.
 Bez znaczenia jest to, kto występuje z inicjatywą wszczęcia mediacji, w każdym przypadku muszą godzić się na to wszystkie strony biorące w niej udział. Skoro jest ona dobrowolna, wola rozwiązywania sporu za pomocą mediacji istnieć musi przez cały czas jej trwania, aż do zawarcia ugody albo jej zakończenia w inny sposób. Zgodnie z art. 183(8) K.p.c. mediacji nie prowadzi się, jeżeli strona w terminie tygodnia od dnia ogłoszenia lub doręczenia jej postanowienia kierującego strony do mediacji nie wyraziła zgody na mediację. Jednak w przypadku mediacji przeprowadzanej na podstawie postanowienia sądu, brak sprzeciwu którejkolwiek ze stron zgłoszonego w ciągu tygodnia od ogłoszenia lub doręczenia postanowienia przez sąd, oznacza zgodę. W doktrynie pojawiają się wątpliwości, czy można to stosować konstrukcję „milczącej zgody”. Z uzasadnienia projektu Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Cywilnego przy Ministrze Sprawiedliwości (pkt IV, s. 10) wynika, że sformułowanie „nie wyraziła zgody” należy rozumieć w ten sposób, że mediację na podstawie skierowania sądu prowadzi się, gdy „strony się temu nie sprzeciwią” w terminie tygodnia od dnia ogłoszenia lub doręczenia postanowienia. Brak zgody powoduje, że sprawa „wraca” do sądu, jednak mediatorowi i tak będzie się należało wynagrodzenie. Kierując strony do mediacji sąd obowiązany jest niezwłocznie przekazać mediatorowi dane kontaktowe stron i ich pełnomocników. Z przebiegu mediacji sporządza się protokół, ewentualna ugoda zaś stanowi do niego załącznik. Ugoda ta uznawana jest za tytuł egzekucyjny, co oznacza, że nie jest wymagane zatwierdzenie jej przez sąd w celu wszczęcia postępowania egzekucyjnego. W toku postępowania egzekcyjnego zostanie ona jednak zweryfikowana przez sąd pod kątem zgodności z prawem, zasadami współżycia społecznego, czy też okoliczności zmierzania do obejścia prawa. Sąd bada dodatkowo czy ugoda jest zrozumiała oraz czy nie zawiera sprzeczności w swej treści.
 Przez „posiedzenie mediacyjne” rozumieć należy jednoczesne spotkanie mediatora z wszystkimi stronami w określonym czasie i miejscu. Odbywanie tak rozumianych posiedzeń nie jest obligatoryjne, mediacja może być prowadzona np. za pomocą odrębnych spotkań mediatora z każdą ze stron albo przy wykorzystywaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość. Mediacje odbywają się również w siedzibie JMK Kancelarii Adwokackiej. Mediator ustala miejsce i termin posiedzenia. Stronę może w postępowaniu mediacyjnym zastępować pełnomocnik. Adwokat Justyna Michalak-Królicka czesto reprezentuje swoich Klientów jako strony mediacji.
 Udział w mediacji nie wymaga pełnomocnictwa procesowego.W każdym czasie strona może wycofać z mediacji, sam mediator nie ma kompetencji do rozstrzygnięcia sporu. Mediacja co do zasady może być przeprowadzona w każdej sprawie, jednak Kodeks postępowania cywilnego zawiera szczegółowe regulacje wskazujące na możliwość rozwiąnia sporu za pomocą mediacji, np. w art. 445(2) K.p.c. dotyczącym rozwodu i separacji lub w art. 570(2) K.p.c. dotyczącym władzy rodzicielskiej.
 Według art. 98(1) K.p.c. do niezbędnych kosztów procesu zalicza się koszty mediacji prowadzonej na skutek skierowania przez sąd. Zgodnie z art. 183(5) K.p.c. koszty wynagrodzenia mediatora i zwrot wydatków obciążają strony. Koszty mediacji nie są objęte zwolnieniem od kosztów sądowych. Osoby zwolnione od kosztów sądowych muszą pokrywać koszty mediacji z własnej kieszeni, nawet w przypadku sądowego skierowania do mediacji, chyba że mediator wyraził zgodę na prowadzenie mediacji bez wynagrodzenia. Jeżeli mediacja toczy się na podstawie skierowania sądu, to koszty ustala się na postawie Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 30.11.2005 r. Mediator otrzymuje wynagrodzenie po wystawieniu faktury, sąd odzyskuje te koszty od stron dopiero po zakończeniu sprawy.
 Wynagrodzenie mediatora jest niezależne od wyniku mediacji, ponieważ mediator świadczy na rzecz stron swego rodzaju usługi. Zgodnie z Rozporządzeniem wynagrodzenie mediatora wynosi 1% WPS (wartości przedmiotu sporu), ale nie mniej niż 30 zł i nie więcej niż 1.000 zł. Do tego należy doliczyć poniesione wydatki, tj. koszty przejazdów, zawiadomień, zużytych mteriałów biurowych, wynajmu pomieszczenia na spotkania stron. Jeżeli mediacja zakończy się ugodą, koszty znosi się wzajemnie (art. 104(1) K.p.c.), brak ugody skutkować będzie obciążeniem kosztami strony przegrywającej na zasadach ogólnych.
 W przypadku mediacji sądowej zawarcie ugody przed mediatorem w toku postępowania w sprawie powoduje zwrot z urzędu całej (gdy ugodę zawarto przed rozpoczęciem rozprawy w I instancji) albo trzech czwartych (gdy ugodę zawarto po rozpoczęciu urozprawy) opłaty uiszczonej od pozwu lub wniosku o wszczęcie postępowania (art. 79 ust.1 pkt 1 lit.h i art. 77 ust. 1 Rozporządzenia).
 Mediacja wydaje się być dobrym sposobem na szybkie rozwiązanie sporu bez angażowania sądu. Jeśli chodzi o koszty, to jest ona korzystna szczególnie w przypadkach, gdy wartość przedmiotu sporu nie jest znaczna, a poziom skomplikowania sprawy pozwala rozwiązać spór przy pomocy bezstronnej osoby, niekoniecznie ze środowiska prawniczego.
 Natomiast jeśli chodzi o rozbudowane merytorycznie sprawy, o skomplikowanym stanie prawnym i faktycznym, zawarcie ugody w drodze mediacji jest mało prawdopodobne, przede wszystkim z uwagi na determinację stron co do rozstrzygnięcia sądowego oraz czas niezbędny na prowadzenie mediacji.
 Odrębny problem stanowi “świeżość” instytucji i stosunkowy brak realnego doświadczenia osób mogących pełnić funkcje mediatora. Z pewnością jednak z biegiem czasu instytucja ta będzie się popularyzować, szczególnie w zakresie spraw rodzinnych i cywilnych.
 JMK Kancelaria Adwokacka, www.jmkadwokat.pl
 Pomocne adresy stron www Sądów i Trybunałów
 Wpis opublikowany w Bez kategorii, prawo i otagowany adwokat, JMK Kancelaria Adwokacka, mediacja, prawnik 28 października 2016 przez jmk.adwokat.
 ← Kiedy weksel może zostać uznany przez Sąd za nieważny?


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 21998D0205(08)
 Besluit van het gemengd Comité van de EER Nr. 67/97 van 4 oktober 1997 tot wijziging van bijlage II (Technische voorschriften, normen, keuring en certificatie) bij de EER-Overeenkomst
 Publicatieblad Nr. L 030 van 05/02/1998 blz. 0038 - 0039
 BESLUIT VAN HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER Nr. 67/97 van 4 oktober 1997 tot wijziging van bijlage II (Technische voorschriften, normen, keuring en certificatie) bij de EER-OvereenkomstHET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER,Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, aangepast bij het Protocol tot aanpassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, hierna "de Overeenkomst" genoemd, inzonderheid op artikel 98,Overwegende dat bijlage II bij de Overeenkomst werd gewijzigd bij Besluit nr. 48/96 van het Gemengd Comité van de EER (1);Overwegende dat Beschikking 96/577/EG van de Commissie van 24 juni 1996 betreffende de procedure voor de conformiteitsverklaring van voor de bouw bestemde producten overeenkomstig artikel 20, lid 2, van Richtlijn 89/106/EEG van de Raad voor vaste brandbestrijdingssystemen (2) in de Overeenkomst dient te worden opgenomen;Overwegende dat Beschikking 96/578/EG van de Commissie van 24 juni 1996 betreffende de procedure voor de conformiteitsverklaring van voor de bouw bestemde producten overeenkomstig artikel 20, lid 2, van Richtlijn 89/106/EEG van de Raad voor sanitair (3) in de Overeenkomst dient te worden opgenomen;Overwegende dat Beschikking 96/579/EG van de Commissie van 24 juni 1996 betreffende de procedure voor de conformiteitsverklaring van voor de bouw bestemde producten overeenkomstig artikel 20, lid 2, van Richtlijn 89/106/EEG van de Raad voor verkeersinrichtingen (4) in de Overeenkomst dient te worden opgenomen;Overwegende dat Beschikking 96/580/EG van de Commissie van 24 juni 1996 betreffende de procedure voor de conformiteitsverklaring van voor de bouw bestemde producten overeenkomstig artikel 20, lid 2, van Richtlijn 89/106/EEG van de Raad voor vliesgevels (5) in de Overeenkomst dient te worden opgenomen;Overwegende dat Beschikking 96/581/EG van de Commissie van 24 juni 1996 betreffende de procedure voor de conformiteitsverklaring van voor de bouw bestemde producten overeenkomstig artikel 20, lid 2, van Richtlijn 89/106/EEG van de Raad voor geotextiel (6) in de Overeenkomst dient te worden opgenomen;Overwegende dat Beschikking 96/582/EG van de Commissie van 24 juni 1996 betreffende de procedure voor de conformiteitsverklaring van voor de bouw bestemde producten overeenkomstig artikel 20, lid 2, van Richtlijn 89/106/EEG van de Raad voor verlijmde beglazingssystemen en metalen ankers voor gebruik in beton (7) in de Overeenkomst dient te worden opgenomen,BESLUIT:Artikel 1 In hoofdstuk XXI van bijlage II bij de Overeenkomst worden in punt 1 (Richtlijn 89/106/EEG van de Raad) de volgende streepjes toegevoegd:"- 396 D 0577: Beschikking 96/577/EG van de Commissie van 24 juni 1996 (PB L 254 van 8. 10. 1996, blz. 44);- 396 D 0578: Beschikking 96/578/EG van de Commissie van 24 juni 1996 (PB L 254 van 8. 10. 1996, blz. 49);- 396 D 0579: Beschikking 96/579/EG van de Commissie van 24 juni 1996 (PB L 254 van 8. 10. 1996, blz. 52);- 396 D 0580: Beschikking 96/580/EG van de Commissie van 24 juni 1996 (PB L 254 van 8. 10. 1996, blz. 56);- 396 D 0581: Beschikking 96/581/EG van de Commissie van 24 juni 1996 (PB L 254 van 8. 10. 1996, blz. 59);- 396 D 0582: Beschikking 96/582/EG van de Commissie van 24 juni 1996 (PB L 254 van 8. 10. 1996, blz. 62).".Artikel 2 De aan de respectieve taalversies van dit besluit gehechte teksten in de IJslandse en Noorse taal van de Beschikkingen 96/577/EG, 96/578/EG, 96/579/EG, 96/580/EG, 96/581/EG en 96/582/EG zijn authentiek.Artikel 3 Dit besluit treedt in werking op 5 oktober 1997, op voorwaarde dat alle in artikel 103, lid 1, van de Overeenkomst bedoelde kennisgevingen aan het Gemengd Comité van de EER hebben plaatsgevonden.Artikel 4 Dit besluit wordt bekendgemaakt in het EER-gedeelte van en het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Gedaan te Brussel, 4 oktober 1997.Voor het Gemengd Comité van de EERDe VoorzitterE. BULL(1) PB L 21 van 23. 1. 1997, blz. 1.(2) PB L 254 van 8. 10. 1996, blz. 44.(3) PB L 254 van 8. 10. 1996, blz. 49.(4) PB L 254 van 8. 10. 1996, blz. 52.(5) PB L 254 van 8. 10. 1996, blz. 56.(6) PB L 254 van 8. 10. 1996, blz. 59.(7) PB L 254 van 8. 10. 1996, blz. 62.


text:
 10/Sv. 3
 HR
 Službeni list Europske unije
 5
 21978A1110(02)
 L 316/22
 SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE
 SPORAZUM
 u obliku razmjene pisama između Europske ekonomske zajednice i Banke za međunarodne namire o aktiviranju tražbina od strane država članica u srednjoročnom aranžmanu financijske pomoći
 Poštovani gospodine,
 Banka za međunarodne namire (dalje u tekstu: BMN) može zaključiti stand-by kreditne sporazume sa središnjim bankama država vjerovnika ako one to zatraže.
 Ti sporazumi se mogu zaključiti do ukupnog iznosa doprinosa koji je u mehanizam uplatila država vjerovnik, s ukupnim ograničenjem od 2 725 milijuna obračunskih jedinica, što odgovara polovici ukupnog budućeg maksimalnog iznosa obveze država članica.
 Praktični detalji svakog stand-by sporazuma bili bi određeni sporazumom između BMN-a i dotične središnje banke. Međutim, određeni uvjeti koje bi BMN bio spreman primijeniti mogu se navesti odmah:
 Početna obaveza BMN-a za svaki stand-by kredit bila bi dvije godine s mogućnošću produljenja na druge rokove, pri čemu ukupni rok ne smije prijeći pet godina.
 Prilikom otvaranja kredita i pri svakom produljenju istih BMN će obračunati proviziju. Također bi se podrazumijevalo da se početna povlačenja sredstava radi provedbe nužne prilagodbe svojoj vlastitoj likvidnosti ne bi provodila do mjesec dana nakon zaključivanja stand-by sporazuma. Povlačenja bi bila u valutama dostupnim BMN-u u vrijeme sklapanja sporazuma, najvjerojatnije u američkim dolarima, a obavljala bi se za razdoblja o kojima treba pregovarati s obzirom na sredstva banke, vjerojatno od tri ili šest mjeseci. Uvjeti bi bili jednaki onima koje BMN primjenjuje kada obavlja transakcije zaključene po sličnim uvjetima, odnosno bili bi bliski tržišnim stopama. Uobičajeno, te bi stope trebale biti neznatno više od Libora. Međutim, ako bi sam BMN morao izaći na tržište kako bi nabavio potrebna sredstva, primijenjena stopa bi mogla dostići najvišu izjednačenost s Liborom plus odgovarajuću razliku.
 Bio bih Vam zahvalan kada biste me obavijestili o suglasnosti Vijeća Europskih zajednica s naprijed navedenim.
 Primite, Gospodine, izraze mog najdubljeg poštovanja.
 Za Banku za međunarodne namire
 Poštovani gospodine,
 Čast mi je potvrditi primitak Vašeg pisma s današnjim datumom koje glasi:
 „Banka za međunarodne namire (dalje u tekstu: BMN) može zaključiti stand-by kreditne sporazume sa središnjim bankama država vjerovnika ako one to zatraže.
 Ti sporazumi se mogu zaključiti do ukupnog iznosa doprinosa koji je u mehanizam uplatila država vjerovnik, s ukupnim ograničenjem od 2 725 milijuna obračunskih jedinica, što odgovara polovici ukupnog budućeg maksimalnog iznosa obveze država članica.
 Praktični detalji svakog stand-by sporazuma bili bi određeni sporazumom između BMN-a i dotične središnje banke. Međutim, određeni uvjeti koje bi BMN bio spreman primijeniti mogu se navesti odmah:
 Početna obaveza BMN-a za svaki stand-by kredit bila bi dvije godine s mogućnošću produljenja na druge rokove, pri čemu ukupni rok ne smije prijeći pet godina.
 Prilikom otvaranja kredita i pri svakom produljenju istih BMN će obračunati proviziju. Također bi se podrazumijevalo da se početna povlačenja sredstava radi provedbe nužne prilagodbe svojoj vlastitoj likvidnosti ne bi provodila do mjesec dana nakon zaključivanja stand-by sporazuma. Povlačenja bi bila u valutama dostupnim BMN-u u vrijeme sklapanja sporazuma, najvjerojatnije u američkim dolarima, a obavljala bi se za razdoblja o kojima treba pregovarati s obzirom na sredstva banke, vjerojatno od tri ili šest mjeseci. Uvjeti bi bili jednaki onima koje BMN primjenjuje kada obavlja transakcije zaključene po sličnim uvjetima, odnosno bili bi bliski tržišnim stopama. Uobičajeno, te bi stope trebale biti neznatno više od Libora. Međutim, ako bi sam BMN morao izaći na tržište kako bi nabavio potrebna sredstva, primijenjena stopa bi mogla dostići najvišu izjednačenost s Liborom plus odgovarajuću razliku.
 Bio bih Vam zahvalan kada biste me obavijestili o suglasnosti Vijeća Europskih zajednica s naprijed navedenim.”
 Čast mi je obavijestiti Vas da je Vijeće Europske zajednice sporazumno sa sadržajem Vašeg pisma.
 Primite, gospodine, izraze mog najdubljeg poštovanja.
 U ime Vijeća Europskih zajednica


text:
 20.7.2013
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 C 207/52
 Odvolanie podané 22. mája 2013: Luigi Marcuccio proti uzneseniu Súdu pre verejnú službu z 11. marca 2013 vo veci F-17/12, Marcuccio/Komisia
 (Vec T-284/13 P)
 2013/C 207/86
 Jazyk konania: taliančina
 Účastníci konania
 Odvolateľ: Luigi Marcuccio (Tricase, Taliansko) (v zastúpení: G. Cipressa, advokát)
 Ďalší účastník konania: Európska komisia
 Návrhy
 Odvolateľ navrhuje, aby Všeobecný súd:
 —
 zrušil v celom rozsahu a bez výnimiek napadnuté uznesenie,
 —
 vrátil vec samu Súdu pre verejnú službu.
 Odvolacie dôvody a hlavné tvrdenia
 Odvolacie dôvody a hlavné tvrdenia sú totožné s odvolacími dôvodmi a hlavnými tvrdeniami uvedenými vo veci T-203/13 P, Marcuccio/Komisia.


text:
Helebarda predstavlja najbolj izpopolnjeno orožje na drogu, saj je glava orožja sestavljena iz sekire, osti in kavlja.
 Nastala je kot sestava kopja in srpa, ki izgleda danes še vedno enako kot pred 800 leti. Če se je srp namestil na palico, je nastalo orožje (v zgodnjem srednjem veku). Okrog leta 1300 so to orožje povezali s kopjem. Nastala je italijanska helebarda. Imela je izbočeno rezilo in konico za suvanje. Na hrbtni strani je bila kljuka za vlečenje. Helebarde so bile (glede na izdelovalca) zelo pestre, glede na obliko sekire in drugih dodatkov. Zaradi oblike so jih kmalu začeli uporabljati za ceremonialno orožje (častne straže, ...). Še danes jih imajo švicarski gardisti v Vatikanu.
 Glej tudi
 hladno orožje
 sulica
 Zunanje povezave
 Orožje na drogu
 Klasično orožje in bojne naprave


text:
 19.10.2017
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 L 270/25
 AZ EGT VEGYES BIZOTTSÁG 55/2016 HATÁROZATA
 (2016. március 18.)
 az Európai Gazdasági Térségről szóló megállapodás XIII. mellékletének (Közlekedés) módosításáról [2017/1885]
 AZ EGT VEGYES BIZOTTSÁG,
 tekintettel az Európai Gazdasági Térségről szóló megállapodásra (a továbbiakban: az EGT-megállapodás) és különösen annak 98. cikkére,
 mivel:
 (1)
 A 216/2008/EK európai parlamenti és tanácsi rendeletnek a környezet védelmére vonatkozó alapvető követelmények tekintetében történő módosításáról szóló, 2016. január 5-i (EU) 2016/4 bizottsági rendeletet (1) bele kell foglalni az EGT-megállapodásba.
 (2)
 Az EGT-megállapodás XIII. mellékletét ezért ennek megfelelően módosítani kell,
 ELFOGADTA EZT A HATÁROZATOT:
 1. cikk
 Az EGT-megállapodás XIII. mellékletének 66n. pontja (216/2008/EK európai parlamenti és tanácsi rendelet) a következő francia bekezdéssel egészül ki:
 „—
 32016 R 0004: a Bizottság 2016. január 5-i (EU) 2016/4 rendelete (HL L 3., 2016.1.6., 1. o.)”.
 2. cikk
 Az (EU) 2016/4 rendeletnek az Európai Unió Hivatalos Lapja EGT-kiegészítésében közzéteendő izlandi és norvég nyelvű szövege hiteles.
 3. cikk
 Ez a határozat 2016. március 19-én lép hatályba, feltéve, hogy az EGT-megállapodás 103. cikkének (1) bekezdésében előírt összes bejelentést megtették (*1).
 4. cikk
 Ezt a határozatot az Európai Unió Hivatalos Lapjának EGT-re vonatkozó részében és EGT-kiegészítésében ki kell hirdetni.
 Kelt Brüsszelben, 2016. március 18-án.
 az EGT Vegyes Bizottság részéről
 az elnök
 Claude MAERTEN
 (1) HL L 3., 2016.1.6., 1. o.
 (*1) Alkotmányos követelmények fennállását nem jelezték.


text:
1891 m. buvo nekeliamieji metai, prasidedantys ketvirtadienį pagal Grigaliaus kalendorių.
 Lietuvoje
 Gimtadieniai
 Sausio 1 d. – Richardas Krameris, aktorius.
 Sausio 4 d. – Pijus Krakaitis, lietuvių rašytojas, prozininkas, dramaturgas (m. 1948 m.).
 Sausio 6 d. – Jonas Julius Bielskis, Lietuvos diplomatas, teisininkas (m. 1976 m.).
 Sausio 13 d. – Jonas Kirlys, Lietuvos pedagogas, spaudos kolekcininkas (m. 1985 m.).
 Sausio 16 d. – Juozas Breiva, kunigas, Bažnyčios ir kultūros veikėjas, švietėjas ir lietuvybės ugdytojas, Kirdeikių parapijos steigėjas ir bažnyčios statytojas (m. 1940 m.).
 Sausio 18 d. – Nadas Rastenis, advokatas, visuomenės veikėjas, poetas, emigravęs į JAV, vienas pirmųjų vertęs lietuvių poezija į anglų kalbą (m. 1980 m.).
 Vasario 5 d. – Jonas Byra, Lietuvos dainininkas (tenoras), pedagogas, chorvedys. (m. 1972 m.).
 Vasario 6 d. – Jackus Banys, Lietuvos karinis veikėjas, pulkininkas (m. 1943 m.).
 Vasario 13 d. – Ignas Lapienis, pedagogas, rašytojas prozininkas (m. 1960 m.).
 Vasario 19 d. – Agnietė Ambraziejūtė-Steponaitienė, Lietuvos prozininkė, poetė (m. 1980 m.).
 Vasario 22 d. – Vilius Jomantas, Lietuvos tapytojas, grafikas (m. 1960 m.).
 Vasario 23 d. – Petras Klimas, Lietuvos teisininkas, istorikas, publicistas, redaktorius, diplomatas, užsienio reikalų ministras, signataras (m. 1969 m.).
 Vasario 25 d. – Faustas Kirša, lietuvių poetas (m. 1964 m.).
 Kovo 7 d. – Jonas Dereškevičius, Lietuvos pedagogas, visuomenininkas, spaudos bendradarbis (m. 1988 m.).
 Kovo 11 d. – Jonas Šaučiūnas, vargonininkas, chorvedys, kultūros veikėjas (m. 1991 m.).
 Kovo 16 d.:
 Juozas Žilevičius, vargonininkas, kompozitorius, pedagogas, choro dirigentas, muzikologas, kultūros veikėjas (m. 1985 m.).
 Kazys Skaisgirys, vargonininkas, chorvedys (m. 1944 m.).
 Kovo 23 d. – Jurgis Hopenas, Lietuvos tapytojas, grafikas (m. 1969 m.).
 Balandžio 13 d. – Danielius Dolskis, XX a. pradžios dainininkas, tarpukario Lietuvos estrados (šlagerių) pradininkas (m. 1931 m.).
 Balandžio 18 d. – Vladas Burba, chirurgas, Lietuvos nusipelnęs gydytojas, naujos Mažeikių ligoninės kūrėjas, vadovas ir klinikinės laboratorijos įsteigėjas, straipsnių medicininėje spaudoje autorius vienas pirmųjų Lietuvoje pradėjęs daryti juosmeninę anesteziją, skeletiniu tempimu gydyti kaulų lūžius.
 Balandžio 25 d. – Jurgis Kutra, Lietuvos pedagogas, vertėjas, kultūros veikėjas, evangelikų reformatų kuratorius. (m. 1943 m.).
 Balandžio 26 d. – Klaudijus Dušauskas-Duž, Lietuvos statybos inžinierius, architektas, politikas. Manoma, 1917 m. tautinės Baltarusijos vėliavos autorius (m. 1959 m.).
 Gegužės 1 d. – Mykolas Devenis, Lietuvos gydytojas, Lietuvos ir JAV lietuvių visuomenės veikėjas (m. 1978 m.).
 Gegužės 23 d. – Vilius Balandis, Lietuvos kariuomenės karo kapelionas, kapitonas (m. 1978 m.).
 Gegužės 30 d. – Olga Dubeneckienė-Kalpokienė, Lietuvos baleto artistė, baletmeisterė, dailininkė, tapytoja, pedagogė (m. 1967 m.).
 Birželio 6 d. – Antanas Krikščiūnas, Lietuvos karinis veikėjas, pulkininkas, topografas, kartografas (m. 1942 m.).
 Birželio 16 d. – Juozas Končius, JAV lietuvių visuomenės veikėjas, teologijos daktaras (m. 1975 m.).
 Liepos 1 d. – Vaclovas Griganavičius, Lietuvos karinis veikėjas, Generalinio štabo pulkininkas (m. 1940 m.).
 Liepos 12 d. – Pranas Kaunas, Lietuvos karinis veikėjas, pulkininkas leitenantas (m. 1954 m.).
 Liepos 20 d. – Marijonas Daujotas, Lietuvos miškininkas, žemės ūkio mokslų kandidatas (m. 1975 m.).
 Rugpjūčio 15 d. – Jonas Čiurlionis, vargonininkas, muzikos mokytojas, vienas iš penkių vargonininko Konstantino Čiurlionio sūnų (m. 1955 m.).
 Rugpjūčio 16 d. – Michailas Čechovas, režisierius, aktorius (m. 1955 m.).
 Rugsėjo 2 d. – Mikalina Glemžaitė, Lietuvos etnografė, pedagogė (m. 1985 m.).
 Rugsėjo 9 d. – Vladas Eidukevičius, lietuvių tapytojas (m. 1941 m.).
 Rugsėjo 20 d. – Juozas Mikuckis, Lietuvos karininkas, sovietinis KGB agentas, poetas (m. 1970 m.).
 Rugsėjo 26 d. – Magdalena Draugelytė Galdikienė, pedagogė, visuomenės veikėja (m. 1979 m.).
 Spalio 2 d. – Ignas Gaška, Lietuvos komunistinis veikėjas (m. 1973 m.).
 Lapkričio 2 d. – Balys Kašponis, vargonininkas, chorvedys, mokytojas (m. 1973 m.).
 Lapkričio 4 d. – Mykolas Plepys, Lietuviškos spaudos bendradarbis Lietuvoje ir išeivijoje, ilgametis Biržų pašto viršininkas, Lietuvos evangelikų reformatų kuratorius. (m. 1969 m.).
 Lapkričio 7 d. – Jonas Petruitis, Lietuvos visuomenės ir karinis veikėjas, pulkininkas (m. 1943 m.).
 Lapkričio 12 d. – Vytautas Bendoravičius, Lietuvos karo gydytojas, pulkininkas leitenantas (m. 1958 m.).
 Gruodžio 6 d. – Mikelis Ašmys, Mažosios Lietuvos kultūros veikėjas, publicistas (m. 1918 m.).
 Gruodžio 12 d. – Jonas Užpurvis, pedagogas, kultūrininkas, Mažosios Lietuvos istorikas, kalbininkas, kraštotyrininkas, Tilžės akto signataras (m. 1992 m.).
 Gruodžio 21 d. – Kostas Ostrauskas, vargonininkas ir chorvedys (m. 1939 m.).
 Aleksandras Gordevičius, inžinierius architektas (m. 1940 m.).
 Anatolijus Herlitas, pedagogas, kalbininkas (m. 1945 m.).
 Juozas Valančius, Lietuvos provizorius, Šiaulių miesto politinis ir visuomenės veikėjas (m. 1942 m.).
 Kostas Sabonis, vargonininkas, dainininkas, chorvedys (m. 1963 m.).
 Mirtys
 Gegužės 27 d. – Juozapas Tiškevičius, Lietuvos bajoras, didikas, Lelijos herbo grafas. Rusijos imperijos karinis veikėjas (g. 1835 m.).
 Birželio 18 d. – Otas Tišleris, vokiečių archeologas. (g. 1843 m.).
 Lapkričio 22 d. – Julius Aleksa, Lietuvos publicistas, gydytojas, varpininkas (g. 1855 m.).
 Gruodžio 27 d. – Aleksandras Boreika Chodzka, Rusijos imperijos diplomatas, orientalistas, Lietuvos poetas. Rašė lenkų kalba (g. 1804 m.).
 Nedatuota
 Vladimiras Andrijauskas, gydytojas, 1863 m. sukilimo rėmėjas, tremtinys (g. 1825 m.).
 Pasaulyje
 Gimtadieniai
 Sausio 22 d. – Antonio Gramsci, italų politikas (m. 1937 m.).
 Vasario 2 d. – Antonio Segni, buvęs Italijos politikas, du kartus užėmęs šalies ministro pirmininko ir dvejus metus buvęs valstybės preizdentu. Jis buvo pirmasis Italijos ministras pirmininkas kilęs iš Sardinijos (m. 1972 m.).
 Vasario 22 d. – Vlasas Čiubaris, tarybinis partinis ir valstybės veikėjas, buvęs TSKP CK Politinio biuro narys, vienas holodomoro Ukrainoje organizatorių, pats žuvęs nuo stalininių represijų (m. 1939 m.).
 Vasario 27 d. – Isajus Dobroveinas, rusų dirigentas, kompozitorius (m. 1953 m.).
 Kovo 3 d. – Arthur Drewry, penktasis FIFA prezidentas ėjęs pareigas nuo 1955 m. iki 1961 m. Prezidentu buvo išrinktas 1955 m. birželio 7 d. Lisabonoje, FIFA konferencijos metu. Jis pakeitė prieš tai buvusi Rodolphe Seeldrayers, kuris pareigas ėjo tik 15 mėnesių. Tarp 1955 m. ir 1961 m. buvo Anglijos futbolo asocijacijos pirmininku (m. 1961 m.).
 Kovo 22 d. – Peras Boš Chimpera, ispanų istorikas, archeologas, etnografas (m. 1974 m.).
 Kovo 24 d. – Sergejus Vavilovas, tarybinis fizikas, fizinės optikos mokslo mokyklos kūrėjas buvusioje Tarybų Sąjungoje. TSRS Mokslų akademijos prezidentas (1945-1951 m.), keturiskart Stalino premijos laureatas. Rusų genetiko Nikolajaus Vavilovo jaunesnysis brolis (m. 1951 m.).
 Balandžio 2 d. – Maksas Ernstas, vokiečių dailininkas, poetas, vienas žymiausių dadaizmo ir siurrealizmo atstovų (m. 1976 m.).
 Balandžio 9 d. – Janis Ezerinis, latvių rašytojas, žurnalistas (m. 1924 m.).
 Balandžio 15 d. – Sergejus Sergejevičius Prokofjevas, rusų kompozitorius. Kūrė simfonijas, operas, muziką kino filmams (m. 1953 m.).
 Gegužės 15 d.:
 Jela Lepman, Vokietijos vaikų rašytoja (m. 1970 m.).
 Michailas Afanisijevičius Bulgakovas, rusų rašytojas, scenaristas (m. 1940 m.).
 Gegužės 18 d. – Rudolfas Karnapas, vokiečių filosofas, loginio pozityvizmo atstovas (m. 1970 m.).
 Gegužės 23 d. – Par Lagerkvist, švedų poetas ir prozininkas. 1951 m. apdovanotas Nobelio literatūros premija. Švedijos akademijos narys, Geteborgo universiteto garbės daktaras (m. 1974 m.).
 Birželio 19 d. – John Heartfield, vokiečių menininkas, žymiausias to meto fotomontažo meistras. Nuo 1916 m. save vadino Heartfield taip kritikuodamas nacionalizmą ir Vokietijoje vyravusias antiangliškas nuotaikas Pirmojo pasaulinio karo metu (m. 1968 m.).
 Birželio 27 d. – Vladimiras Petliakovas, tarybinis aviakonstruktorius (m. 1942 m.).
 Liepos 5 d. – John Howard Northrop, amerikiečių chemikas, 1946 m. Nobelio chemijos premijos laureatas (m. 1987 m.).
 Rugpjūčio 9 d. – Vytautas Baliukevičius, lietuvių kilmės Romos katalikų kunigas Lenkijoje, Suvalkų dekanato vicedekanas (m. 1971 m.).
 Rugsėjo 16 d. – Karl Dönitz, Vokietijos prezidentas (m. 1980 m.).
 Spalio 12 d. – Edita Štein, žydų kilmės, filosofė, karmelitė, gyvenusi Prūsijoje (m. 1942 m.).
 Lapkričio 7 d. – Dmitrijus Furmanovas, rusų rašytojas (m. 1926 m.).
 Lapkričio 14 d. – Frederick Grant Banting, 1923 m. Nobelio fiziologijos ir medicinos premijos laureatas (m. 1941 m.).
 Lapkričio 15 d. – Ervinas Romelis, antrojo pasaulinio karo vokiečių generolas (m. 1944 m.).
 Lapkričio 22 d. – Edward Bernays, viešųjų ryšių specialistas ir vienas šios srities pradininkų. Savo kampanijose jis pirmasis pradėjo naudoti psichologiją ir kitus socialinius mokslus (m. 1995 m.).
 Gruodžio 2 d. – Otas Diksas, žymus vokiečių XX a. ekspresionizmo tapytojas ir grafikas (m. 1969 m.).
 Gruodžio 13 d. – Karlis Dzileja, latvių pedagogas, literatūros tyrinėtojas, žurnalistas. Slapyvardžiai Slīpernieks, Ģirts Bezdibens, K. Dzelzkalns, K. Ezerkalns, K. Lībietis, K. Lejnieks (m. 1963 m.).
 Gruodžio 26 d. – Henris Valentinas Milleris, JAV rašytojas ir dailininkas. Geriausiai žinomas dėl tradicinių literatūros normų laužymo bei naujos romano formos, kurioje persipina romanas, autobiografija, visuomenės kritika, filosofija, siurrealistinės asociacijos ir misticizmas. Labiausiai tai atsiskleidžia jo trilogijoje Vėžio atogrąža, Ožiaragio atogrąža ir Juodasis pavasaris. Taip pat H. Milleris rašė kelionių atsiminimus ir literatūros kritikos esė (m. 1980 m.).
 Genrichas Jagoda, NKVD vadovas, vadovavęs 1934–1936 m (m. 1938 m.).
 Neli Zaks, vokečių poetė, Nobelio literatūros premijos laureatė 1966 m. (m. 1970 m.).
 Neaprašyti
 Lapkričio 15 d. – Ervinas Riomelis (Erwin Rommel).
 Mirtys
 Sausio 16 d. – Leo Delibas, prancūzų kompozitorius, Prancūzijos instituto narys (g. 1836 m.).
 Sausio 26 d.:
 Nikolaus August Otto, vokietis, išradęs keturtaktį vidaus degimo variklį (g. 1832 m.).
 Nikolausas Otas, vokiečių inžinierius ir išradėjas, išradęs vidaus degimo variklį, kuris vėliau imtas naudoti visose degalais varomose transporto priemonėse (g. 1832 m.).
 Sausio 30 d. – Charles Bradlaugh, Jungtinės Karalystės politikas, vienas žymiausių anglų ateistų. 1866 m. įkūrė britų sekuliaristų draugiją – National Secular Society, veikiančią iki dabar (g. 1833 m.).
 Kovo 31 d. – Janis Frydrichas Baumanis, latvių architektas. Pirmasis Latvijos architektas profesionalas (g. 1834 m.).
 Gegužės 11 d. – Karlas Vilhelmas fon Negelis, Šveicarijos botanikas. Aprašė ląstelės branduolio dalijimąsi, Augalų audinių susidarymą ir augimą, indų kūlelių sandarą, atrado paparčių spermatozoidus. Vienas pirmųjų ėmė botanikoje naudotis matematiniais metodais. Sukūrė spekuliatyvią paveldimumo ir evoliucijos teoriją (ortolamarkizmą), pagal kuria organizmų vystymąsi lemia jų nematerialios vidinės savybės (g. 1817 m.).
 Birželio 6 d. – John Alexander Macdonald, pirmasis Kanados ministras pirmininkas 1867–1873 m. (g. 1815 m.).
 Birželio 21 d. – Ivanas Andrejevskis, rusų teisės istorikas, teisininkas (g. 1831 m.).
 Rugsėjo 28 d. – Hermanas Melvilis, amerikiečių romanų ir apsakymų rašytojas, eseistas ir poetas, dažnai priskiriamas tamsiojo romantizmo srovei. Rašytojas geriausiai žinomas kaip romano „Mobis Dikas” ir apysakos „Bilis Badas”, išleistos po rašytojo mirties, autorius (g. 1819 m.).
 Lapkričio 10 d. – Žanas Nikolas Artūras Rembo, prancūzų poetas, vienas aktyviausių dekadentų. Sukūrė garsiausius savo kūrinius būdamas dar paauglystėje (g. 1854 m.).
 Lapkričio 14 d. – Konstantinas Leontjevas, rusų filosofas, rašytojas, diplomatas (g. 1831 m.).
 Gruodžio 7 d. – Krišjanis Valdemaras, rašytojas, edukatorius, redaktorius, politikas, leksikografas, folkloristikas ir ekonomistas (g. 1825 m.).
 Nuorodos
 1891 m.


text:
3.10.2019
 LT
 Europos Sąjungos oficialusis leidinys
 L 254/13
 EEE JUNGTINIO KOMITETO SPRENDIMAS
 Nr. 213/2017
 2017 m. gruodžio 15 d.
 kuriuo iš dalies keičiamas EEE susitarimo I priedas (Veterinarijos ir fitosanitarijos klausimai) [2019/1622]
 EEE JUNGTINIS KOMITETAS,
 atsižvelgdamas į Europos ekonominės erdvės susitarimą (toliau – EEE susitarimas), ypač į jo 98 straipsnį,
 kadangi:
 (1)
 į EEE susitarimą turi būti įtrauktas 2017 m. birželio 19 d. Komisijos įgyvendinimo reglamentas (ES) 2017/1086, kuriuo dėl selenometionino, gaunamo iš Saccharomyces cerevisiae (NCYC R397), apibūdinimo iš dalies keičiamas Reglamentas (EB) Nr. 634/2007 (1);
 (2)
 į EEE susitarimą turi būti įtrauktas 2017 m. birželio 23 d. Komisijos įgyvendinimo reglamentas (ES) 2017/1126, kuriuo dėl Clostridium butyricum (FERM-BP 2789) preparato leidimo turėtojo atstovo Europos Sąjungoje pavadinimo iš dalies keičiami Reglamentas (EB) Nr. 903/2009 ir įgyvendinimo reglamentai (ES) Nr. 373/2011, (ES) Nr. 374/2013 ir (ES) Nr. 1108/2014 (2);
 (3)
 šis sprendimas susijęs su teisės aktais dėl pašarų. Teisės aktai dėl pašarų netaikomi Lichtenšteinui tol, kol jam taikomas Europos bendrijos ir Šveicarijos Konfederacijos susitarimas dėl prekybos žemės ūkio produktais, kaip nustatyta EEE susitarimo I priedo sektorinėse adaptacijose. Todėl šis sprendimas Lichtenšteinui netaikomas;
 (4)
 todėl EEE susitarimo I priedas turėtų būti atitinkamai iš dalies pakeistas,
 PRIĖMĖ ŠĮ SPRENDIMĄ:
 1 straipsnis
 EEE susitarimo I priedo II skyrius iš dalies keičiamas taip:
 1.
 1zzzt punktas (Komisijos reglamentas (EB) Nr. 634/2007) papildomas šia įtrauka:
 „—
 32017 R 1086: 2017 m. birželio 19 d. Komisijos įgyvendinimo reglamentu (ES) 2017/1086 (OL L 156, 2017 6 20, p. 6).“
 2.
 1zzzzzn punktas (Komisijos reglamentas (EB) Nr. 903/2009) papildomas šia įtrauka:
 „—
 32017 R 1126: 2017 m. birželio 23 d. Komisijos įgyvendinimo reglamentu (ES) 2017/1126 (OL L 163, 2017 6 24, p. 13).“
 3.
 2zb punktas (Komisijos reglamentas (ES) Nr. 373/2011) papildomas šia įtrauka:
 „—
 32017 R 1126: 2017 m. birželio 23 d. Komisijos įgyvendinimo reglamentu (ES) 2017/1126 (OL L 163, 2017 6 24, p. 13).“
 4.
 95 punktas (Komisijos reglamentas (EB) Nr. 374/2013) papildomas taip:
 „su pakeitimais, padarytais:
 —
 32017 R 1126: 2017 m. birželio 23 d. Komisijos įgyvendinimo reglamentu (ES) 2017/1126 (OL L 163, 2017 6 24, p. 13).“
 5.
 116 punktas (Komisijos reglamentas (EB) Nr. 1108/2014) papildomas taip:
 „su pakeitimais, padarytais:
 —
 32017 R 1126: 2017 m. birželio 23 d. Komisijos įgyvendinimo reglamentu (ES) 2017/1126 (OL L 163, 2017 6 24, p. 13).“
 2 straipsnis
 Europos Sąjungos oficialiojo leidinio EEE priede skelbtini įgyvendinimo reglamentų (ES) 2017/1086 ir (ES) 2017/1126 tekstai islandų ir norvegų kalbomis yra autentiški.
 3 straipsnis
 Šis sprendimas įsigalioja 2017 m. gruodžio 16 d., jei pateikti visi pranešimai pagal EEE susitarimo 103 straipsnio 1 dalį (*1).
 4 straipsnis
 Šis sprendimas skelbiamas Europos Sąjungos oficialiojo leidinio EEE skyriuje ir EEE priede.
 Priimta Briuselyje 2017 m. gruodžio 15 d.
 EEE jungtinio komiteto vardu
 Pirmininkė
 Sabine MONAUNI
 (1) OL L 156, 2017 6 20, p. 22.
 (2) OL L 163, 2017 6 24, p. 13.
 (*1) Konstitucinių reikalavimų nenurodyta.


text:
EuGH: Das Hochladen von frei zugänglichen Fotos ist eine öffentliche Wiedergabe und bedarf der (erneuten) Zustimmung - Lexology
 EuGH: Das Hochladen von frei zugänglichen Fotos ist eine öffentliche Wiedergabe und bedarf der (erneuten) Zustimmung
 Der EuGH hat am 7. August 2018 (C-161/17) entschieden, dass das Einstellen eines zuvor mit Zustimmung des Fotografen auf einer Webseite frei zugänglichen Fotos auf einer anderen Webseite eine öffentliche Wiedergabe im Sinne des Art. 3 Abs. 1 Richtlinie 2001/29/EG darstellt und daher einer erneuten Zustimmung des Urheberrechtsinhabers bedarf.
 Schülerreferat als Stein des Anstoßes
 Ein Fotograf gestattete einem Online-Reiseportal die Verwendung eines seiner Fotos. Auf der Webseite des Reiseportals war dieses Foto frei zugänglich. Eine Schülerin aus Nordrhein-Westfalen kopierte dieses Foto – unter Angabe der Quelle – in ihr Schülerreferat, welches die Schule auf ihrer Webseite veröffentlichte. Hiergegen klagte der Fotograf auf Unterlassen und Schadensersatz.
 Sowohl das LG als auch das OLG Hamburg bejahten eine Urheberrechtsverletzung. Der im Rahmen der Revision angerufene Bundesgerichtshof (BGH) setzte das Verfahren aus und legte dem EuGH die Frage vor, ob das Einfügen eines auf einer Webseite frei zugänglichen Fotos auf einer anderen Webseite eine „öffentliche Wiedergabe“ im Sinne des Art. 3 Abs. 1 der Richtlinie 2001/29 sei.
 EuGH bejaht öffentliche Wiedergabe
 Der EuGH betonte, dass der Begriff der „öffentlichen Wiedergabe“ aus Art. 3 Abs. 1 Richtlinie 2001/29 weit auszulegen ist; die folgenden zwei Tatbestandsmerkmale müssten kumulativ vorliegen:
 Eine „Handlung der Wiedergabe“, d.h. die Eröffnung eines Zugangs zu einem Werk, wobei die Möglichkeit der Nutzung ausreicht; und
 die „öffentliche“ Wiedergabe des Werkes, d.h. die Eröffnung eines Zugangs für eine unbestimmte und ziemlich große Zahl möglicher Adressaten; insofern ist weiter erforderlich, dass die Wiedergabe für ein „neues Publikum“ erfolgt.
 Diese Voraussetzungen sind nach Auffassung des EuGH im Streitfall erfüllt. Anders als der Generalanwalt Sánchez-Bordona geht der EuGH davon aus, dass ein im Internet auf einer Webseite mit Zustimmung des Urheberrechtsinhabers eingestelltes, frei zugängliches Foto nicht bereits den gesamten Internetnutzern zugänglich gemacht worden ist. Vielmehr werde dieses Foto einem neuen Publikum zugänglich gemacht, wenn es auf einer anderen Webseite hochgeladen wird. Die ursprüngliche Einwilligung des Urheberrechtsinhabers in das Hochladen des Fotos auf einer bestimmten Webseite erfasse nicht auch das Einstellen des Fotos auf anderen Webseiten.
 Dabei weist der EuGH ausdrücklich darauf hin, dass seine Rechtsprechung zu Hyperlinks, wonach keine neue Zugänglichmachung vorliegt, wenn ein Werk bloß auf einer anderen Webseite verlinkt wird, auf die hiesige Fallkonstellation nicht anwendbar sei. Während Hyperlinks „zum guten Funktionieren des Internets“ beitragen (so auch entschieden im Fall GS Media, C 160/15), sei dies im Falle der Einstellung eines Werkes auf einer Webseite ohne Zustimmung des Urhebers nicht im gleichen Maße der Fall. Bei der Verwendung von Hyperlinks könne der Urheber die Wiedergabe seines Werkes auf der betreffenden Webseite im Übrigen ohne weiteres unterbinden, indem er sein Werk auf der ursprünglichen Webseite, für die es freigegeben wurde, entfernt. Der Hyperlink führe dann schlicht ins Leere. Bei der Einstellung eines Werkes auf einer anderen, als der ursprünglichen Webseite, bestünde diese Möglichkeit dagegen nicht.
 Die endgültige Entscheidung wird nun der BGH treffen müssen. Mit Blick auf die Bewertung der EuGH-Richter ist ein Abweichen von den Urteilen der vorherigen Instanzen aber unwahrscheinlich.
 Taylor Wessing - Dr. Sabrina Lauer
 EuGH zum Urheberrecht: Upload von Bildern aus einer frei zugänglichen Website bedarf einer Einwilligung - auch in einem Schulreferat *


text:
1 VSOL 1002/2012-B-43
 KSBR 32 INS 10699/2010 1 VSOL 1002/2012-B-43
 Vrchní soud v Olomouci rozhodl v senátě složeném z předsedkyně senátu JUDr. Ivany Waltrové a soudkyň JUDr. Heleny Myškové a JUDr. Ivany Wontrobové v insolvenční věci dlužníka MALBA, družstvo vlastníků v likvidaci, se sídlem Brno, Churého 1, PSČ 618 00, IČ: 00030911, o odvolání předsedy družstva Jiřího Hrubého proti usnesení Krajského soudu v Brně, č.j. KSBR 32 INS 10699/2010-B-25 ze dne 17.10.2012,
 Usnesení Krajského soudu v Brně, č.j. KSBR 32 INS 10699/2010-B-25 ze dne 17.10.2012 se mění jen ve vztahu k výši uložené pořádkové pokuty tak, že Jiřímu Hrubému se ukládá pořádková pokuta ve výši 5.000,-Kč (slovy Pěttisíckorunčeských).
 Shora uvedeným usnesením insolvenční soud uložil Jiřímu Hrubému pořádkovou pokutu ve výši 50.000 Kč (výrok I.) s tím, že tuto částku je povinen zaplatit do 15 dnů od právní moci rozhodnutí na označený účet (výrok II.).
 Na odůvodnění tohoto rozhodnutí insolvenční soud s poukazem na ustanovení § 53 odst. 1 o.s.ř. a § 7 insolvenčního zákona č. 182/2006 Sb. (dále jen IZ ) poukázal na obsah podání Jiřího Hrubého doručených insolvenčnímu soudu dne 3.7.2012 a 13.9.2012, jimiž reagoval na výzvu k doplnění dovolání proti rozhodnutí Vrchního soudu v Olomouci ze dne 30.5.2012, a dále pak na jeho podání doručené témuž soudu 23.9.2012, jímž podával odvolání proti usnesení insolvenčního soudu o vydání výtěžku zpeněžení zajištěnému věřiteli. Z těchto podání insolvenční soud konkrétně citoval jejich obsah, který považuje za arogantní, vulgární a hrubě urážlivý. Vzhledem k četnosti těchto podání a obsahu hrubě urážlivých podání považoval za přiměřené uložení pořádkové pokuty v maximální výši částkou 50.000 Kč.
 Toto rozhodnutí napadl Jiří Hrubý odvoláním. Uvedl, že v podáních označených v rozhodnutí insolvenčního soudu se jednalo o vyjádření názoru rozhořčených zaměstnanců dlužníka, nikoliv jeho samotného, když tito zaměstnanci za poctivě odvedenou práci nedostali své výplaty. Odvolatel připustil, že se ztotožňuje se závěrem insolvenčního soudu, že výroky v těchto podáních uvedené jsou přinejmenším nevhodné až vulgární a že v žádném případě se takové jednání již nesmí opakovat v žádném písemném projevu dlužníka. Uvedl, že snad se dá alespoň trochu pochopit, že zaměstnanci neoplývají optimismem, zvláště když jim někdo upírá nárok na jejich mzdu. Poukázal na to, že výroky uvedené v předmětných podáních osobně nepsal, ale šlo o týmovou práci bývalých zaměstnanců dlužníka. Připustil však, že to byla chyba, že tato odvolání odeslal přes datové schránky, aniž by je vůbec četl. Připustil, že je to neomluvitelné, ale už se tak stalo, a proto bude muset čelit následkům svého nezodpovědného počínání. Napříště bude veškerá podání psát již osobně. Připustil, že výroky byly drsné a nevhodné. Dále uvedl, že pořádkovou pokutu není schopen zaplatit, neboť je již čtyři roky na úřadu práce jako nezaměstnaný a vyčíslená pokuta by pro něho byla zcela likvidační. Protože tato podání nepsal on sám, navrhl, aby odvolací soud napadené usnesení v celém rozsahu zrušil.
 Z obsahu insolvenčního spisu odvolací soud zjistil, že insolvenční soud v odvoláním napadeném usnesení zcela správně citoval obsah podání učiněných Jiřím Hrubým za dlužníka a doručených insolvenčnímu soudu 3.7., 13.9. a 23.9.2012. Z obsahu insolvenčního spisu dále vyplývá, že všechna tři označená podání byla doručena do datové schránky Krajského soudu v Brně z datové schránky dlužníka a podání takto doručené 3.7.2012 bylo podepsáno Hrubý Jiří a vlastníci firmy MALBA d.v. , podání doručené soudu 13.9.2012 statutární orgán a předseda MALBA d.v. a z 23.9.2012 statutární orgán a předseda MALBA družstvo vlastníků Hrubý Jiří .
 Z výpisu z obchodního rejstříku dlužníka pořízeného z elektronické sítě internet vyplývá, že předsedou družstva dlužníka je od 1.6.2006 dosud Jiří Hrubý, bytem Bučovice, Hájecká 319 a že za družstvo jedná předseda družstva tak, že k napsané nebo vytištěné firmě připojí svůj podpis.
 Na pobočce Pracovního úřadu Vyškov v Bučovicích odvolací soud telefonicky zjistil, že předseda dlužníka je veden v evidenci jako nezaměstnaný od 1.11.2008 dosud.
 Odvolací soud po zjištění, že odvolání bylo podáno včas a osobou oprávněnou, přezkoumal napadené usnesení soudu prvního stupně, jakož i řízení, které předcházelo jeho vydání (ustanovení § 212, § 212a odst. 1, odst. 5 a odst. 6 o.s.ř.), aniž ve věci nařizoval jednání (§ 94 odst. 2, písm. c/ IZ), a dospěl k následujícím závěrům.
 Protože insolvenční zákon upravuje v ustanovení § 81 pouze uložení pořádkové pokuty členům nebo náhradníkům věřitelského výboru či insolvenčnímu správci a jinak tuto problematiku neupravuje, insolvenční soud správně v přezkoumávané věci aplikoval ustanovení § 53 občanského soudního řádu. Podle odstavce 1 tohoto zákonného ustanovení tomu, kdo hrubě ztěžuje postup řízení zejména tím, že se nedostaví bez vážného důvodu k soudu nebo neuposlechne příkazu soudu, nebo kdo ruší pořádek nebo kdo učinil hrubě urážlivé podání, anebo nesplnil povinnosti uvedené v § 294 a 295, může předseda senátu uložit usnesením pořádkovou pokutu do výše 50.000 Kč. Podle odstavce druhého tohoto zákonného ustanovení uloženou pořádkovou pokutu může předseda senátu dodatečně, a to i po skončení řízení, prominout, jestliže to odůvodňuje pozdější chování toho, jemuž byla uložena.
 Smyslem uložení pořádkové pokuty je výchovně působit na toho, jemuž je ukládána, tak, aby se jednání, které bylo sankcionováno, v budoucnu neopakovalo. Úvaha o výši pořádkové pokuty pak má být založena nejen na charakteru, intenzitě a četnosti výskytu chování, pro něž se pokuta ukládá, nýbrž i na posouzení majetkových poměrů osoby, které se ukládá. Výchovným účelem se tak může minout jak příliš nízká pořádková pokuta (u osob s vysokými příjmy), tak příliš vysoká pořádková pokuta (u osob s nízkými příjmy). Dalším kritériem, ke kterému při ukládání pořádkových pokut je nutno přihlédnout, je i to, zda se jedná o osobu, u které je možno důvodně očekávat profesionální přístup projevovaný navenek náležitou úctou a zdvořilostí, jako je tomu například u advokátů s ohledem na jejich profesní postavení a stavovské předpisy. U takových osob by pak jejich chování mělo být postihováno přísněji než u osob, které takto profesně vybaveny nejsou.
 S ohledem na obsah označených podání, které učinil z datové schránky dlužníka Jiří Hrubý jako jeho předseda, odvolací soud přisvědčuje insolvenčnímu soudu, že tato podání obsahují výrazy, které jsou arogantní, vulgární a vůči soudu hrubě urážlivé. Přestože je zřejmé, že odvolatel nemá právnické vzdělání, lze po něm spravedlivě požadovat, aby jako statutární orgán družstva měl vědomost o tom jaké výrazy je možno v úředních podáních používat. Se zřetelem na shora zjištěný způsob doručení uvedených podání insolvenčnímu soudu a oprávnění předsedy jako statutárního orgánu k přístupu do datové schránky dlužníka, nelze zohlednit odvolací námitku Jiřího Hrubého, že se nejednalo o jeho vlastní podání, ale že šlo o názor rozhořčených zaměstnanců dlužníka, přestože z obsahu odvolání vyplývá,
 že si odvolatel uvědomuje nevhodnost výrazů, které byly v uvedených podáních použity, a že do budoucna se jich již hodlá vyvarovat.
 Na druhé straně insolvenční soud však při uložení pořádkové pokuty nikterak nehodnotil majetkové poměry osoby, které se pokuta ukládá. Na základě odvolací námitky týkající se příjmových poměrů odvolatele sám odvolací soud zjistil, že Jiří Hrubý je veden jako nezaměstnaný na pobočce Pracovního úřadu Vyškov v Bučovicích od 1.11.2008 dosud, je tedy zcela nepochybné, že k této skutečnosti je nutno přihlížet při rozhodování o výši pořádkové pokuty.
 S přihlédnutím ke všem shora uvedeným skutečnostem odvolací soud postupoval tak, že napadené rozhodnutí změnil (když nemohl postupovat podle ustanovení § 219 o.s.ř., ani podle ustanovení § 221 o.s.ř.) tak, že snížil pořádkovou pokutu na částku 5.000 Kč, když má zato, že s ohledem na poměry dlužníka a shora uvedené okolnosti této věci pořádková pokuta v této výši splní svůj výchovný účel.
 Nesplní-li povinný dobrovolně co mu ukládá vykonatelné rozhodnutí, může se oprávněný domáhat výkonu rozhodnutí. Uloženou pořádkovou pokutu může předseda senátu dodatečně, a to i po skončení řízení, prominout, jestliže to odůvodňuje pozdější chování toho, jemuž byla uložena.


text:
N° C 304/4 Jornal Oficial das Comunidades Europeias 14. 11.87
 II
 (Actos preparatórios)
 COMISSÃO
 Proposta de regulamento (CEE) do Conselho que adopta um programa de investigação e
 desenvolvimento para a Comunidade Económica Europeia no domínio da Metrologia Aplicada e
 de Análises Químicas (1988/1992)
 (Serviço Comunitário de Referência — BCR)
 COM(87) 444 final/2
 (Apresentada pela Comissão ao Conselho em 5 de Outubro de 1987)
 (87/C 304/04)
 O CONSELHO DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Considerando que o trabalho sobre metrologia e análises
 químicas em desenvolvimento em alguns países da AECL
 pode ser vantajosamente coordenado com o trabalho co-
 Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade munitário realizado no âmbito do presente programa;
 Económica Europeia e, nomeadamente, o n? 2 do seu
 artigo 130? Q,
 Considerando que o CREST emitiu o seu parecer,
 Tendo em conta a proposta da Comissão,
 ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO:
 Em cooperação com o Parlamento Europeu,
 Artigo Io.
 Tendo em conta o parecer do Comité Económico e 1. Com efeitos a partir de 1 de Janeiro de 1988, é
 Social, adoptado por um período de cinco anos um programa de
 investigação e desenvolvimento para a Comunidade Eco-
 nómica Europeia no domínio da metrologia aplicada e
 Considerando que a Comunidade se fixou como objec-
 da análise química, tal como consta do anexo.
 tivo a realização do mercado interno em 1992 para a rea-
 lização do qual tem a tarefa de eliminar as barreiras téc-
 nicas ao comércio, fundamentalmente por meio da har- 2. O trabalho experimental será executado por con-
 monização de normas e regulamentos técnicos; trato. Os participantes podem ser organizações indus-
 triais, institutos de investigação e universidades estabele-
 cidos na Comunidade.
 Considerando que o Programa-quadro de Acções Co-
 munitárias no domínio da Investigação e Desenvolvi-
 mento Tecnológico, adoptado pelo Conselho para o pe-
 Artigo 2".
 ríodo de 1987/1991, inclui o apoio à aplicação de nor-
 mas técnicas; O montante estimado necessário para a execução do
 programa (1988/1992) eleva-se a 59,2 milhões de ECUs,
 incluindo despesas com um efectivo de 32 agentes.
 Considerando que a eliminação de barreiras técnicas su-
 plementares requer que os laboratórios dos Estados-
 -membros possuam os meios técnicos necessários para Artigo 3?
 assegurar a aplicação uniforme de normas, regulamentos
 técnicos e directivas; A Comissão é responsável pela execução do programa e
 é assistida nas suas funções de gestão do programa pelo
 Comité Consultivo de Gestão e Coordenação (CGC)
 Considerando que, para atingir este objectivo, é impor- (Normas Científicas e Técnicas) criado pela Decisão
 tante que a Comunidade dê apoio à actividade de coo- 84/338/Euratom, CECA, CEE do Conselho (l).
 peração tendo por finalidade a harmonização das medi-
 ções e análises químicas nos Estados-membros de modo
 a garantir a concordância dos resultados de ensaios e de
 controlos; (') JO n"L 177 de 4. 7. 1984, p. 25.
 ---pagebreak--- H. 11. 87 Jornal Oficial das Comunidades Europeias N? C 304/5
 Artigo 4? bros que tenham concluído com a Comunidade acordos-
 -quadro de cooperação científica e técnica.
 O programa será revisto durante o terceiro ano. Os re-
 sultados da revisão serão comunicados ao Conselho e ao 2. A Comissão fica autorizada, no âmbito da metrolo-
 Parlamento Europeu. A revisão pode dar origem à apre- gia aplicada e de análises químicas, a negociar acordos
 sentação, por parte da Comissão, de uma proposta de referidos no n? 1.
 revisão do programa de acordo com os processos ade-
 quados. Artigo 6°
 O presente regulamento entra em vigor em 1 de Janeiro
 Artigo 5° de 1988.
 1. A Comissão fica autorizada a negociar no âmbito O presente regulamento é obrigatório em todos os seus
 da execução do programa acordos de cooperação com elementos e directamente aplicável em todos os Estados-
 países terceiros, nomeadamente com Estados não mem- -membros.
 ---pagebreak--- N° C 304/6 Jornal Oficial das C o m u n i d a d e s Europeias 14. 11. 87
 ANEXO
 PROGRAMA DE INVESTIGAÇÃO E DESENVOLVIMENTO N O D O M Í N I O DA METROLOGIA
 APLICADA E DE ANÁLISES QUÍMICAS
 (Serviço Comunitário de Referência — BCR)
 O objectivo do programa consiste em melhorar a fiabilidade das análises químicas de das medições físicas
 (metrologia aplicada) de modo a conseguir-se uma concordância de resultados em todos os Estados-
 -membros.
 Os projectos serão escolhidos de entre os domínios considerados de importância primordial para a Comu-
 nidade a partir do ponto de vista económico, ambiental ou de saúde pública.
 As áreas prioritárias serão principalmente as seguintes:
 — análise dos alimentos e de produtos agrícolas,
 — análise do meio ambiente,
 — análise biomédica,
 — análise de metais, incluindo análise da superfície,
 — medições físicas (metrologia aplicada).
 As actividades incluem em especial:
 — execução de programas de medição numa base de colaboração (comparações),
 — aperfeiçoamento de métodos de análise e de medição,
 — aperfeiçoamento de instrumentos necessários para medições de grande precisão,
 — desenvolvimento de normas de transferência,
 — preparação e certificação de materiais de referência,
 — armazenagem e distribuição de materiais de referência,
 — bolsas de estudo para jovens cientistas em domínios abrangidos pelo programa,
 — intercâmbio de cientistas em domínios abrangidos peio programa.


text:
JavaScript, je skriptovací programovací jazyk. Jazyk je používaný najmä pri tvorbe webových stránok. Pôvodne ho vyvíjal Brendan Eich zo spoločnosti Netscape Communications pod názvom Mocha, neskôr pod menom LiveScript. Pred uvedením na verejnosť bol premenovaný na „JavaScript“, najmä pre vtedajšiu popularitu jazyka Java. Aj na základe jeho názvu je rozšírený názor, že syntax Javascriptu sa podobá Jave, v skutočnosti bol jeho tvorca najviac inšpirovaný jazykom Self.
 Java, JavaScript a JScript
 Neexistuje žiadny vzťah medzi jazykmi Java a JavaScript; ich najväčšia podobnosť je v syntaxi založenej na spoločnom predkovi - jazyku C. Microsoft vyvinul jazyk s podobnou syntaxou pod názvom JScript, ktorý ale nedodržuje špecifikáciu ECMAScript. Rozdiely v implementácii majú za následok čiastočnú neprenosnosť kódu medzi webovými prehliadačmi ako je napríklad implementácia JScript (Microsoft Internet Explorer) a JavaScript (Mozilla Firefox).
 Implementácie
 V súčasnosti je dostupné množstvo implementácií virtuálnych strojov jazyka JavaScript, proprietárnych i s otvoreným zdrojovým kódom, pričom niektoré z týchto implementácií je možné používať ako knižnice do iných programov a mať tak podporu tohto jazyka v prakticky ľubovoľnej aplikácii.
 Spôsoby interpretácie sa rôznia medzi implementáciami. Niektoré využívajú jednoduché spracovanie kódu do abstraktného syntaxného stromu, ktorý následne prechádzajú a interpretujú interpreterom priamo zdrojový kód. Oveľa efektívnejšie sú implementácie, ktoré kód spracujú do podoby bajtkódu - vlastnej reprezentácie jednotlivých inštrukcií programového kódu. Tento bajtkód je interpretovaný následne virtuálnym strojom, ktorý môže byť registrový alebo zásobníkový, čo tiež ovplyvňuje jeho výkon.
 V poslednej dobe (2008) sa začínajú objavovať implementácie, ktoré prevádzajú JavaScriptové programy priamo do procesorových inštrukcií a teda ich môžu priamo spustiť na danej architektúre bez potreby dodatočného virtuálneho stroja.
 Literatúra
 Lednár, Matej.: Príručka programátora - Prehľadný sprievodca jazykom JavaScript 1.5+. Bratislava: MLD Group, 2009, s. 238, ISBN 978-80-89448-02-9
 Lednár, Matej.: Príručka programátora - Prehľadný sprievodca jazykmi XHTML 1.1, CSS 2.1 a JavaScript 1.5+ s úvodom do DOM. Bratislava: MLD Group, 2009, s.776. ISBN 978-80-89448-00-5
 Lednár, Matej.: Príručka programátora - Aplikujeme DOM s jazykmi XHTML, CSS a JavaScript. Bratislava: MLD Group, 2009, s. 207. ISBN 978-80-89448-01-2


text:
Ahmedabad (în ) este un oraș cu 4.970.200 loc. în Gujarat, India centrală.
 Istoric
 Este situat pe râul Sabarmati, la 467 km Nord de Mumbai (Bombay). Întemeiat în 1411 de sultanul Ahmad Șah, orașul a atins apogeul în același secol, dar a decăzut ulterior. A fost reînviat sub domnia împăraților Moguli, în sec. XVII și a ajuns sub guvernare britanică în 1818. Odată cu deschiderea filaturilor de bumbac, la mijlocul sec XIX, a devenit cel mai mare centru industrial al Indiei. Orașul este asociat cu naționalismul indian și este locul unde, în 1930, a început propaganda politică a lui Mahatma Gandhi. În 2001, orașul a fost lovit de un cutremur violent care a făcut multe victime omenești. Este centru universitar.
 Vezi și
 Listă de orașe din India
 Lista celor mai populate arii metropolitane din India
 Bibliografie
 "Enciclopedia Universală Britannica"
 Legături externe
 http://www.egovamc.com/ - Primăria
 flat3.co.uk/india/... Imagini
 Fotos von Ahmedabad, ianuarie 2007
 Orașe din India


text:
 Avis juridique important
 |
 21998A0328(02)
 PARCOM-Afgørelse 96/1 om gradvis afvikling af anvendelsen af hexachlorethan i non-ferro metalindustrien
 EF-Tidende nr. L 096 af 28/03/1998 s. 0042 - 0044
 PARCOM-AFGØRELSE 96/1 om gradvis afvikling af anvendelsen af hexachlorethan i non-ferro metalindustrien UNDER HENVISNING TIL PARCOM-afgørelse 92/4 om gradvis afvikling af anvendelsen af hexachlorethan (HCE) i den sekundære aluminiumindustri og i den primære aluminiumindustri med integrerede smelteværker,UNDER HENVISNING TIL PARCOM-afgørelse 93/1 om gradvis afvikling af anvendelsen af hexachlorethan (HCE) i non-ferro metalindustrien, ogUD FRA FØLGENDE BETRAGTNINGER:Organiske halogenforbindelser, som er toksiske, persistente og bioakkumulerbare, forårsager havforurening, som kræver hastende indgreb;disse stoffer er på Paris-konventionens prioritetsliste;hexachlorethan er hidtil blevet anvendt i non-ferro metalindustrien, navnlig som afgasningsmiddel i magnesium- og kobbersmelteværker;der findes allerede andre systemer og alternative stoffer, hvormed der kan opnås tilsvarende, eller endog bedre, teknisk effektivitet og ydeevne, og nogle af disse alternative teknikker indebærer mindre økologisk risiko;begrænsede undtagelser er nødvendige for nogle anvendelsesformål inden for produktion af magnesium- og aluminiumlegeringer for at give små og mellemstore smelteværker en rimelig tilpasningsperiode -HAR DE KONTRAHERENDE PARTER I KONVENTIONEN TIL FORHINDRING AF LANDBASERET HAVFORURENING BESLUTTET FØLGENDE:1. Programmer og foranstaltninger 1.1. Al anvendelse af HCE i aluminiumsindustrien (herunder i integrerede og ikke-integrerede aluminiumsmelteværker) skal så vidt muligt afvikles inden den 31. december 1996 og senest inden den 31. december 1997.1.2. Al anvendelse af HCE i andre non-ferro metalindustrier skal afvikles inden den 31. december 1997.1.3. Uanset denne afgørelse må hexachlorethan anvendes:a) til kornforfining af magnesiumlegeringerne AZ 81, AZ 91 og AZ 92b) i ikke-integrerede aluminiumsmelteværker, der fremstiller specialstøbegods til anvendelsesområder, hvor der kræves høj kvalitet og høje sikkerhedsnormer, og hvor forbruget er mindre end 1,5 kg hexachlorethan om dagen i gennemsnit.Behovet for disse undtagelser vil blive taget op til fornyet overvejelse i 1998.1.4. De ansvarlige myndigheder skal bedømme risici og fordele ved de potentielle alternative teknologier.2. Ikrafttræden 2.1. Denne afgørelse træder i stedet for PARCOM-afgørelse 92/4 og 93/1 med virkning fra den dato, hvor sekretariatet har modtaget bekræftelse fra kontraherende parter, der står for mindst tre fjerdedele af det samlede antal stemmer i Paris-Kommissionen, om at de er i stand til at godkende afgørelsen.2.2. Erstatningen får virkning for den enkelte kontraherende part fra den seneste af følgende datoer:a) den dato, der er nævnt i punkt 2.1, ellerb) den dato, hvor den afgiver en sådan meddelelse til sekretariatet.3. Gennemførelsesrapporter 3.1. Rapporter om gennemførelsen af denne afgørelse indgives til det relevante OSPAR-arbejdsgruppemøde, der går forud for OSPAR-mødet i 1999. Ved rapporteringen skal den formular, der er angivet i tillægget, anvendes i så vid udstrækning som muligt.Tillæg Formular for rapportering om gennemførelsen af PARCOM-afgørelse 96/1 om gradvis afvikling af anvendelsen af hexachlorethan i non-ferro metalindustrien>START GRAFIK>Kontraherende part Forbehold Finder ikke anvendelse (4) Gennemførelsesmidler (1) (2) (3) Lov Administrativ foranstaltning Frivillig aftaleBelgienDanmarkFinland (5)FrankrigTysklandIslandIrlandNederlandeneNorgePortugalSpanienSverigeDet Forenede KongerigeEFLuxembourg (6)Schweiz (5)(1) Oplys, hvilke særlige foranstaltninger der er truffet for at gennemføre denne afgørelse.(2) Oplys, om der har været særlige vanskeligheder, som for eksempel praktiske eller juridiske problemer, med at gennemføre denne afgørelse.(3) Der skal gøres klart rede for eventuelle årsager til, at afgørelsen ikke er gennemført fuldt ud, og i så fald angives, hvilke planer der er lagt for den fuldstændige gennemførelse.(4) Oplys, hvorfor denne afgørelse ikke finder anvendelse.(5) Kontraherende part i OSPAR-konventionen.(6) Har undertegnet Paris-konventionen og OSPAR-konventionen.>SLUT GRAFIK>


text:
 25.8.2014
 LT
 Europos Sąjungos oficialusis leidinys
 C 282/51
 2014 m. birželio 30 d. pareikštas ieškinys byloje Bodegas Muga/Komisija
 (Byla T-491/14)
 2014/C 282/67
 Proceso kalba: ispanų
 Šalys
 Ieškovė: Bodegas Muga, SL (Haras, Ispanija), atstovaujama advokatų J. L. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, R. Calvo Salinero ir A. Lamadrid de Pablo
 Atsakovė: Europos Komisija
 Reikalavimai
 Ieškovė Bendrojo Teismo prašo:
 —
 panaikinti ginčijamą sprendimą tiek, kiek Komisija jame visas priemones, kurios tariamai sudaro IFNS, kvalifikuoja kaip naują ir su vidaus rinka nesuderinamą valstybės pagalbą;
 —
 nepatenkinus šio reikalavimo, panaikinti ginčijamo sprendimo 1 ir 4 straipsnius, kuriuose EIG investuotojai identifikuojami kaip tariamos pagalbos gavėjai ir kaip vieninteliai nurodymo susigrąžinti adresatai;
 —
 nepatenkinus ir šio reikalavimo, panaikinti ginčijamo sprendimo 4 straipsnį tiek, kiek jame nurodyta susigrąžinti tariamą pagalbą akivaizdžiai pažeidžiant bendruosius ES teisės principus;
 —
 bet kuriuo atveju panaikinti ginčijamo sprendimo 4 straipsnį tiek, kiek jame priimtas sprendimas dėl investuotojų ir kitų subjektų sudarytų privačių sutarčių teisėtumo, ir
 —
 priteisti iš Komisijos bylinėjimosi išlaidas.
 Ieškinio pagrindai ir pagrindiniai argumentai
 Ieškinio pagrindai ir pagrindiniai argumentai analogiški pateiktiems byloje T-700/13, Bankia/Komisija.