type: other

text:
6 Tdo 350/2009
 Datum rozhodnutí: 31.03.2009
 Nejvyšší soud rozhodl v neveřejném zasedání dne 31. března 2009 o dovolání obviněného L. Š., proti usnesení Krajského soudu v Brně ze dne 29. 9. 2008, sp. zn. 5 To 454/2008, v trestní věci vedené u Městského soudu v Brně pod sp. zn. 10 T 86/2007, t a k t o :
 Usnesením Krajského soudu v Brně ze dne 29. 9. 2008, sp. zn. 5 To 454/2008, bylo podle § 256 tr. ř. zamítnuto odvolání obviněného proti rozsudku Městského soudu v Brně ze dne 21. 1. 2008, sp. zn. 10 T 86/2007, kterým byl uznán vinným trestným činem neposkytnutí pomoci podle § 208 tr. zák. a byl mu podle § 208 tr. zák. za použití § 53 odst. 1, 2 písm. b), odst. 3 tr. zák. a § 54 odst. 1 tr. zák. uložen peněžitý trest ve výši 20.000,- Kč a pro případ, že by nebyl ve stanovené lhůtě vykonán, byl mu podle § 54 odst. 3 tr. zák. stanoven náhradní trest v trvání čtyř měsíců.
 Proti předmětnému usnesení Krajského soudu v Brně podal obviněný prostřednictvím obhájce dovolání, ve kterém uplatnil dovolací důvod vymezený v § 265b odst. 1 písm. g) tr. ř., když jeho naplnění spatřuje v tom, že přestože soudy provedly dostatek důkazů, které mohly osvětlit skutečně soudy projednávanou událost, došlo k tomu, že tyto důkazy byly soudem prvního stupně mylně interpretovány, neboť předloženými důkazy nebyl průběh děje popsán tak, jak je popsán v obžalobě a následně v rozsudku, přičemž nepostačují ke konstatování, že byl spáchán trestný čin, neboť nebyly naplněny všechny stránky skutkové podstaty trestného činu . Dále poukazuje na nepravdivá tvrzení v obžalobě, kdy rozvádí jednotlivé výpovědi svědků, které nebyly soudy správně interpretovány. V této souvislosti se odvolává mj. na to, že z výpovědí svědků i poškozeného bylo prokázáno, že se ptal na zdravotní stav poškozeného, kdy psychický stav poškozeného po dopravní nehodě odpovídal stavu každého člověka, který se zúčastnil či byl svědkem dopravní nehody ( tolik k mylnému hodnocení důkazů soudem prvního stupně viz dovolání obviněného). Vedle zmíněných skutečnostní obviněný dále zpochybňuje naplnění subjektivní stránky trestného činu, kdy uvádí, že nevěděl a nebylo mu prokázáno, že by věděl o skutečnosti, že v průběhu dopravní nehody došlo ke zranění , což dokládá tím, že mu poškozený na jeho dotaz sdělil, že mu nic není. V závěru podaného dovolání zdůrazňuje, že soud se měl zejména zabývat výpovědí poškozeného, neboť s tímto opravdu hovořil a na jeho zdravotní stav se ptal. V této souvislosti pak zpochybňuje výpověď svědka D., který podle mínění obviněného byl v takové vzdálenosti, že nemohl rozhovor poškozeného a obviněného slyšet, když připouští, že se možná dopustil nepříliš vhodného chování, nicméně jeho jednáním nemohla být naplněna skutková podstata trestného činu podle § 208 tr. zák. , a proto navrhl, aby Nejvyšší soud napadené usnesení Krajského soudu v Brně zrušil a tomuto soudu věc vrátil k novému projednání a rozhodnutí.
 Státní zástupkyně Nejvyššího státního zastupitelství v Brně ve svém vyjádření k dovolání obviněného navrhla postupovat podle § 265i odst. 1 písm. b) tr. ř., neboť veškeré obviněným uplatněné námitky jsou námitkami z pohledu dovolacího důvodu irelevantními.
 Podle skutkového zjištění soudu prvního stupně (s jehož závěrem se odvolací soud ztotožnil) obviněný dne 24. 11. 2006 v 17.40 hod. v B. na křižovatce vozovky nám. M. a ul. L. jako řidič osobního automobilu Audi A3, reg.zn. společnosti L., s.r.o., poté, co byl účastníkem dopravní nehody, kdy při odbočování doleva na ulici L. přední částí vozidla se střetnul s neosvětleným sportovním jízdním kolem zn. BENEST cyklotrial, řízeným I. Š., ačkoliv uvedený cyklista přeletěl přes kapotu vozidla Audi, upadl na vozovku a utrpěl přitom krvácivé poranění levé dolní končetiny, nezajímal se o zdravotní stav zraněného, po vystoupení z vozidla pouze vzal z vozovky upadnutou státní poznávací značku vozidla, cyklistovi vynadal a z místa nehody odjel, ač byl náhodným svědkem R. D. vyzván, aby prokázal svou totožnost a aby na místě nehody setrval .
 Byť obviněný v podaném dovolání argumentuje tím, že dovolání podává s odkazem na dovolací důvod podle § 265b odst. 1 písm. g) tr. ř., neboť nebyla naplněna subjektivní stránka trestného činu, musí Nejvyšší soud konstatovat, že uvedený dovolací důvod byl uplatněn pouze formálně, neboť veškeré námitky, kterými je dovolání odůvodňováno, jsou námitky skutkové, které však zmíněný dovolací důvod nemohou naplnit. K této formálnosti lze odkázat na rozhodnutí Ústavního soudu ze dne 2. 6. 2005, sp. zn. III. ÚS 78/05, kde tento mj. uvedl; označení konkrétního dovolacího důvodu uvedeného v ustanovení § 265b tr. ř. nemůže být pouze formální; Nejvyšší soud je povinen vždy nejdříve posoudit otázku, zda dovolatelem uplatněný dovolací důvod lze i podle jím vytýkaných vad podřadit pod některý ze specifických dovolacích důvodů uvedených v § 265b tr. ř., neboť pouze skutečná existence zákonného dovolacího důvodu, nikoli jen jeho označení, je zároveň podmínkou i rámcem, v němž dochází k přezkumu napadeného rozhodnutí dovolacím soudem.
 Jak již bylo uvedeno shora, úvodní část námitek obviněného směřuje proti nepravdivým tvrzením, jak v obžalobě, tak v rozsudku , zde je nezbytné uvést, že se jedná o názor obviněného, který se sám snaží vytvářet vlastní verzi skutkového děje, což je patrno z námitek, které jsou směřovány do oblasti nenaplněné subjektivní stránky dle mínění obviněného. Pokud však jde o tuto oblast námitek, obviněný tvrdí, že nedošlo ke spáchání trestného činu, nebyla naplněna subjektivní stránka trestného činu, a rozhodně mu nebylo prokázáno, že by věděl o skutečnosti, že v průběhu dopravní nehody došlo ke zranění . Také v tomto případě se jedná o námitky skutkové.
 V souvislosti se zjišťováním skutkového stavu soudy, jeví se vhodným připomenout, že zjištěný skutkový stav § 2 odst. 5 tr. ř. je výsledkem určitého procesu, který spočívá v tom, že soudy musí nejprve zákonu odpovídajícím způsobem provést důkazy, které považují za nezbytné pro zjištění skutkového stavu věci a tyto důkazy musí dále hodnotit v souladu s ustanovením § 2 odst. 6 tr. ř. Na základě hodnocení důkazů založeném na pečlivém uvážení všech okolností případu jednotlivě i v jejich souhrnu pak dospívá soud ke zjištění skutkového stavu věci, o němž nejsou důvodné pochybnosti (pro orgán činný v trestním řízení) a tento závěr je pak shrnut ve skutkovém zjištění skutkové větě. Shora popsané hodnotící úvahy, stejně jako otázka objasňování tohoto skutkového stavu jsou rozvedeny v odůvodnění. V odůvodnění rozsudku (§ 125 odst. 1 tr. ř.) soud stručně vyloží, které skutečnosti vzal za prokázané a o které důkazy svá skutková zjištění opřel a jakými úvahami se řídil při hodnocení provedených důkazů, pokud si vzájemně odporují. Z odůvodnění přitom musí být patrno, jak se soud vypořádal s obhajobou, proč nevyhověl návrhům na provedení dalších důkazů a jakými právními úvahami se řídil, když posuzoval prokázané skutečnosti podle příslušných ustanovení zákona v otázce viny a trestu. Z rozsudku soudu prvního stupně vyplývá, že tento se velmi podrobně zabýval obhajobou obviněného, ale také dalšími důkazy, které byly ve věci provedeny a své hodnotící úvahy rozvedl plně v souladu se zněním § 125 odst. 1 tr. ř. zejména na str. 4 5 svého rozsudku. V tomto směru argumentace obviněného uplatněná v dovolání je pouhým opakováním obhajoby a následně vznesených námitek v řízení o řádném opravném prostředku. Soud prvního stupně dospěl k závěru, že celková doba zájmu obviněného o poškozeného trvala cca 30 vteřin (výpověď poškozeného a svědka D.), za vyvrácené je třeba pokládat tvrzení obviněného o tom, že uvedený svědek D. neregistroval celou situaci neboť soudy uvěřily opaku (str. 3 rozsudku), výpověď spolujezdce obviněného je pak zásadně vyvrácena výpovědí poškozeného, shora uvedeného svědka, ale také svědka K. Prvotním zájmem obviněného v kontextu uvedených cca 30 vteřin podle skutkového zjištění soudů bylo to, že ze svého vozidla vystoupil začal křičet na poškozeného, jestli je normální, že mu poškodí vozidlo a zavolá policii, přičemž jak poškozený, tak i svědek D. zavolání policie pochopili s ohledem na chování obviněného jako výhrůžku, přičemž poškozený uvedl, že policii volat nechce. O zdravotní stav poškozeného se obviněný nezajímal. Pokud tedy v dovolání obviněný uvádí skutečnosti, které byly soudům prvního i druhého stupně známé a tyto v rámci hodnocení důkazů podle § 2 odst. 6 tr. ř. vzaly v úvahu, jak plyne z jejich rozhodnutí, a obviněný opětovně na tyto skutečnosti poukazuje a dospívá k jinému závěru než soudy, nelze než konstatovat, že se snaží o změnu skutkových zjištění prostřednictvím dovolacího důvodu podle § 265b odst. 1 písm. g) tr. ř., což však tento nepřipouští. V souvislosti s vlastním hodnocením důkazů obviněným a jím vytvořeným skutkovým zjištěním je třeba upozornit na rozhodnutí Ústavního soudu ze dne 4. 5. 2005, sp. zn. II. ÚS 681/04, kde tento uvedl, že právo na spravedlivý proces není možno vykládat tak, že garantuje úspěch v řízení či zaručuje právo na rozhodnutí, jež odpovídá představám stěžovatele. Uvedeným právem je pouze zajišťováno právo na spravedlivé soudní řízení, v němž se uplatní všechny zásady soudního rozhodování podle zákona a v souladu s ústavními principy . Vzhledem k tomu, že hodnotící závěry soudu druhého stupně jsou v jeho rozhodnutí vyjádřeny způsobem odpovídajícím ustanovení § 134 odst. 2 tr. ř. (způsobem odpovídajícím ustanovení § 125 odst. 1 tr. ř. se s problematikou hodnocení důkazů vypořádal také soud prvního stupně), nebylo možno ani v tomto směru soudům vytknout žádné pochybení.
 S ohledem na skutečnosti shora rozvedené Nejvyšší soud dovolání obviněného odmítl podle § 265i odst. 1 písm. b) tr. ř., aniž by musel věc meritorně přezkoumávat podle § 265i odst. 3 tr. ř. O odmítnutí dovolání bylo rozhodnuto v neveřejném zasedání v souladu s ustanovením § 265r odst. 1 písm. a) tr. ř. Pokud jde o rozsah odůvodnění usnesení Nejvyššího soudu, odkazuje tento na znění § 265i odst. 2 tr. ř.
 V Brně dne 31. března 2009


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 C 202/303
 PROTOKOLS (Nr. 23)
 PAR DALĪBVALSTU ĀRLIETĀM ATTIECĪBĀ UZ ĀRĒJO ROBEŽU ŠĶĒRSOŠANU
 AUGSTĀS LĪGUMSLĒDZĒJAS PUSES,
 ŅEMOT VĒRĀ to, ka dalībvalstīm jānodrošina efektīvas kontroles pie ārējām robežām, vajadzības gadījumā sadarbībā ar trešām valstīm,
 IR VIENOJUŠĀS par šādu noteikumu, ko pievieno Līgumam par Eiropas Savienību un Līgumam par Eiropas Savienības darbību:
 Līguma par Eiropas Savienības darbību IV sadaļas 77. panta 2. punkta b) apakšpunkta noteikumi par pasākumiem attiecībā uz ārējo robežu šķērsošanu neskar dalībvalstu kompetenci rīkot sarunas un slēgt nolīgumus ar trešām valstīm, ja dalībvalstis ievēro Savienības tiesību aktus un citus attiecīgus starptautiskus nolīgumus.


type: wikipedia

text:
Az Észak-Amerika köd (más néven Caldwell 20, NGC 7000) egy diffúz köd a (Hattyú) csillagképben.
 Felfedezése
 A ködöt William Herschel fedezte fel 1786. október 24-én. Az első fotó 1890-ben, majd 100 évre a felfedezése után készült.
 Tudományos adatok
 A gázköd neve onnan származik, hogy alakja az észak-amerikai kontinensre hasonlít, könnyen megláthatjuk benne a Floridai-félszigetet, illetve a Mexikói-öböl térségét.
 A ködben jelen pillanatban is csillagképződési folyamatok zajlanak le, amelyek sugárzásukkal fénylésre gerjesztik a körülöttük lévő gázfelhőt.
 Megfigyelési lehetőség
 A ködöt csak nagyon fényerős távcsővel, vagy binokulárral, illetve fotografikus úton figyelhetjük meg.
 Képek
 Források
 További információk
 Csillagködök
 NGC-objektumok
 Caldwell-objektumok


type: legislation

text:
 20.5.2011
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 133/10
 IZVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) št. 487/2011
 z dne 19. maja 2011
 o spremembi reprezentativnih cen in dodatnih uvoznih dajatev za nekatere proizvode v sektorju sladkorja, določenih z Uredbo (EU) št. 867/2010, za tržno leto 2010/11
 EVROPSKA KOMISIJA JE –
 ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
 ob upoštevanju Uredbe Sveta (ES) št. 1234/2007 z dne 22. oktobra 2007 o vzpostavitvi skupne ureditve kmetijskih trgov in o posebnih določbah za nekatere kmetijske proizvode („Uredba o enotni SUT“) (1),
 ob upoštevanju Uredbe Komisije (ES) št. 951/2006 z dne 30. junija 2006 o določitvi podrobnih pravil za izvajanje Uredbe Sveta (ES) št. 318/2006 glede trgovine s tretjimi državami v sektorju sladkorja (2) in zlasti drugega stavka drugega pododstavka člena 36(2) Uredbe,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 Reprezentativne cene in dodatne uvozne dajatve za beli in surovi sladkor ter nekatere sirupe za tržno leto 2010/11 so bile določene z Uredbo Komisije (EU) št. 867/2010 (3). Navedene cene in dolžnosti so bile nazadnje spremenjene z Uredbo Komisije (EU) št. 479/2011 (4).
 (2)
 Glede na podatke, ki so trenutno na voljo Komisiji, je treba navedene cene in dajatve spremeniti v skladu s pravili in postopki iz Uredbe (ES) št. 951/2006 –
 SPREJELA NASLEDNJO UREDBO:
 Člen 1
 Reprezentativne cene in dodatne uvozne dajatve za proizvode iz člena 36 Uredbe (ES) št. 951/2006, določene z Uredbo (EU) št. 867/2010 za tržno leto 2010/11, se spremenijo v skladu s Prilogo k tej uredbi.
 Člen 2
 Ta uredba začne veljati 20. maja 2011.
 Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah.
 V Bruslju, 19. maja 2011
 Za Komisijo V imenu predsednika
 José Manuel SILVA RODRÍGUEZ
 Generalni direktor za kmetijstvo in razvoj podeželja
 (1) UL L 299, 16.11.2007, str. 1.
 (2) UL L 178, 1.7.2006, str. 24.
 (3) UL L 259, 1.10.2010, str. 3.
 (4) UL L 131, 18.5.2011, str. 20.
 PRILOGA
 Spremenjene reprezentativne cene in dodatne uvozne dajatve za beli in surovi sladkor ter proizvode z oznako KN 1702 90 95, ki se uporabljajo od 20. maja 2011
 (EUR)
 Oznaka KN
 Reprezentativna cena na 100 kg neto zadevnega proizvoda
 Dodatna uvozna dajatev na 100 kg neto zadevnega proizvoda
 1701 11 10 (1)
 43,06
 0,00
 1701 11 90 (1)
 43,06
 1,99
 1701 12 10 (1)
 43,06
 0,00
 1701 12 90 (1)
 43,06
 1,69
 1701 91 00 (2)
 44,46
 4,13
 1701 99 10 (2)
 44,46
 1,00
 1701 99 90 (2)
 44,46
 1,00
 1702 90 95 (3)
 0,44
 0,25
 (1) Določitev za standardno kakovost, kot je določena v točki III Priloge IV k Uredbi (ES) št. 1234/2007.
 (2) Določitev za standardno kakovost, kot je določena v točki II Priloge IV k Uredbi (ES) št. 1234/2007.
 (3) Določitev na 1 % vsebnosti saharoze.


type: caselaw

text:
 3.3.2012
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 C 65/14
 Pourvoi formé le 9 décembre 2011 par Michael Heath contre l’arrêt rendu le 29 septembre 2011 par le Tribunal de la fonction publique dans l’affaire F-121/10, Heath/BCE
 (Affaire T-645/11 P)
 2012/C 65/28
 Langue de procédure: le français
 Parties
 Partie requérante: Michael Heath (Southampton, Royaume-Uni) (représentants: L. Levi et M. Vandenbussche, avocats)
 Autre partie à la procédure: Banque centrale européenne (BCE)
 Conclusions
 La partie requérante conclut à ce qu’il plaise au Tribunal:
 —
 annuler l’arrêt du Tribunal de la fonction publique de l’Union européenne du 29 septembre 2011 dans l’affaire F-121/10;
 —
 en conséquence, accorder au requérant le bénéfice de ses conclusions de première instance et, partant,
 —
 annuler le bulletin de salaire de janvier 2010 et des mois suivants en ce que ceux-ci appliquent une augmentation de pension de 0,6 %, afin d’appliquer une augmentation de 2,1 % calculée conformément à un GSA régulier;
 —
 pour autant que de besoin, annuler les décisions de rejet des demandes de réexamen et des réclamations introduites par le requérant, décisions datées respectivement des 11 mai 2010 et 9 septembre 2010;
 —
 condamner la défenderesse au paiement de la différence entre l’augmentation de pension de 0,6 % octroyée irrégulièrement au requérant à partir de janvier 2010 et celle de 2,1 % à laquelle il aurait dû avoir droit, soit une augmentation de salaire de 1,5 % par mois à partir de janvier 2010. Ces montants doivent se voir appliquer un intérêt à dater de leur échéance respective jusqu’au jour du paiement effectif, calculé sur la base du taux fixé par la Banque centrale européenne pour les opérations principales de refinancement, applicable pendant la période concernée, majoré de deux points;
 —
 condamner la défenderesse au paiement de 5 000 euros, pour réparer le préjudice matériel du requérant résultant de la perte de son pouvoir d’achat;
 —
 condamner la défenderesse au paiement de 5 000 euros, évalués ex aequo et bono pour réparer son préjudice moral 5 000 euros;
 —
 condamner la défenderesse à l’ensemble des dépens;
 —
 condamner la défenderesse à l’entièreté des dépens des deux instances.
 Moyens et principaux arguments
 À l’appui du recours, la partie requérante invoque cinq moyens.
 1)
 Premier moyen tiré d’une erreur de droit, d’une violation de la notion d’acte faisant grief et de la violation du principe de sécurité juridique.
 2)
 Deuxième et troisième moyens tirés d’une violation du contrôle de l’erreur manifeste d’appréciation, d’une dénaturation du dossier et d’une violation du devoir de motivation, de l’article 17, paragraphe 7, de l’annexe III des conditions d’emploi et des règles relatives à la charge de la preuve lors du contrôle fait par le TFP de la légalité de l’avis de l’actuaire et de la légalité du contenu de celui-ci.
 3)
 Quatrième moyen tiré d’une dénaturation du dossier et d’une violation de l’obligation de motivation et des droits de la défense, dans la mesure où le TFP n’aurait nullement examiné la régularité de l’intervention au-delà du 1er novembre 2009 de l’actuaire de la BCE en place jusqu’au 31 octobre 2009.
 4)
 Cinquième moyen tiré d’une violation de l’article 48 des conditions d’emploi, ainsi que d’une violation de la liberté d’association et du droit fondamental de négociation collective tels que consacrés notamment par l’article 11 de la convention européenne de sauvegarde des droits de l’homme et des libertés fondamentales (CEDH) et par l’article 28 de la Charte des droits fondamentaux de l’Union européenne, le TFP ayant considéré que «le requérant ne saurait faire grief à la BCE de ne pas avoir consulté le comité du personnel préalablement à la fixation de l’ajustement des pensions pour 2010».


text:
 Avis juridique important
 |
 21997A1218(01)
 Fjerde Protokol til den almindelige overenskomst om handel med tjenesteydelser ikke officiel oversættelse
 EF-Tidende nr. L 347 af 18/12/1997 s. 0045 - 0058
 BILAG (1) FOURTH PROTOCOL TO THE GENERAL AGREEMENT ON TRADE IN SERVICES Members of the World Trade Organization (hereinafter referred to as the 'WTO`) whose Schedules of Specific Commitments and Lists of Exemptions from Article II of the General Agreement on Trade in Services concerning basic telecommunications are annexed to this Protocol (hereinafter referred to as 'Members concerned`),Having carried out negotiations under the terms of the Ministerial Decision on Negotiations on Basic Telecommunications adopted at Marrakesh on 15 April 1994,Having regard to the Annex on Negotiations on Basic Telecommunications,Agree as follows:1. Upon the entry into force of this Protocol, a schedule of specific commitments and a list of exemptions from Article II concerning basic telecommunications annexed to this Protocol relating to a Member shall, in accordance with the terms specified therein, supplement or modify the schedule of specific commitments and the list of Article II exemptions of that Member.2. This Protocol shall be open for acceptance, by signature or otherwise, by the Members concerned until 30 November 1997.3. The Protocol shall enter into force on 1 January 1998 provided it has been accepted by all Members concerned. If by 1 December 1997 the Protocol has not been accepted by all Members concerned, those Members which have accepted it by that date may decide, prior to 1 January 1998, on its entry into force.4. This Protocol shall be deposited with the Director-General of the WTO. The Director-General of the WTO shall promptly furnish to each Member of the WTO a certified copy of this Protocol and notifications of acceptances thereof.5. This Protocol shall be registered in accordance with the provisions of Article 102 of the Charter of the United Nations.Done at Geneva this fifteenth day of April one thousand nine hundred and ninety-seven, in a single copy in the English, French and Spanish languages, each text being authentic, except as otherwise provided for in respect of the Schedules annexed hereto.THE EUROPEAN COMMUNITIES AND THEIR MEMBER STATES - SCHEDULE OF SPECIFIC COMMITMENTS Modes of supply: 1. Cross-border supply 2. Consumption abroad 3. Commercial presence 4. Presence of natural persons>TABELPOSITION>ADDITIONAL COMMITMENT BY THE EUROPEAN COMMUNITIES AND THEIR MEMBER STATES ScopeThe following are definitions and principles on the regulatory framework for the basic telecommunications services underpinning the market access commitments by the European Communities and their Member States.DefinitionsUsers mean service consumer and service suppliers.Essential facilities mean facilities of a public telecommunications transport network and service that(a) are exclusively or predominantly provided by a single or limited number of suppliers; and(b) cannot feasibly be economically or technically substituted in order to provide a service.A major supplier is a supplier which has the ability to materially affect the terms of participation (having regard to price and supply) in the relevant market for basic telecommunications services as a result of:(a) control over essential facilities; or(b) use of its position in the market.1. COMPETITIVE SAFEGUARDS1.1. Prevention of anti-competitive practices in telecommunicationsAppropriate measures shall be maintained for the purpose of preventing suppliers who, alone or together, are a major supplier from engaging in or continuing anti-competitive practices.1.2. SafeguardsThe anti-competitive practices referred to above shall include in particular:(a) engaging in anti-competitive cross-subsidization;(b) using information obtained from competitors with anti-competitive results; and(c) not making available to other services suppliers on a timely basis technical information about essential facilities and commercially relevant information which are necessary for them to provide services.2. INTERCONNECTION2.1. This section applies to linking with suppliers providing public telecommunications transport networks or services in order to allow the users of one supplier to communicate with users of another supplier and to access services provided by another supplier.2.2. Interconnection to be ensuredWithin the limits of permitted market access, interconnection with a major supplier will be ensured at any technically feasible point in the network. Such interconnection is provided (2):(a) under non-discriminatory terms, conditions (including technical standards and specifications) and rates and of a quality no less favourable than that provided for its own like services or for like services of non-affiliated service suppliers or for its subsidiaries or other affiliates (3);(b) in a timely fashion, on terms, conditions (including technical standards and specifications) and cost-oriented rates that are transparent, reasonable, having regard to economic feasibility, and sufficiently unbundled so that the supplier need not pay for network components or facilities that it does not require for the service to be provided; and(c) upon request, at points in addition to the network termination points offered to the majority of users, subject to charges that reflect the cost construction of necessary additional facilities.2.3. Public availability of the procedures for interconnection negotiationsThe procedures applicable for interconnection to a major supplier will be made publicly available.2.4. Transparency of interconnection arrangementsIt is ensured that a major supplier will make publicly available either its interconnection agreements or a reference interconnection offer.2.5. Interconnection: dispute settlementA service supplier requesting interconnection with a major supplier will have recourse, either:(a) at any time; or(b) after a reasonable period of time which has been made publicly knownto an independent domestic body, which may be a regulatory body as referred to in paragraph 5 below, to resolve disputes regarding appropriate terms, conditions and rates for interconnection within a reasonable period of time, to the extent that these have not been established previously.3. UNIVERSAL SERVICEAny Member has the right to define the kind of universal service obligation it wishes to maintain. Such obligations will not be regarded as anti-competitive per se, provided they are administered in a transparent, non-discriminatory and competitively neutral manner and are not more burdensome than necessary for the kind of universal service defined by the Member.4. PUBLIC AVAILABILITY OF LICENSING CRITERIAWhere a licence is required, the following will be made publicly available:(a) all the licensing criteria and the period of time normally required to reach a decision concerning an application for a licence and(b) the terms and conditions of individual licences.The reasons for the denial of a licence will be made known to the applicant upon request.5. INDEPENDENT REGULATORSThe regulatory body is separate from, and not accountable to, any supplier of basic telecommunications services. The decisions of and the procedures used by regulators shall be impartial with respect to all market participants.6. ALLOCATION AND USE OF SCARCE RESOURCESAny procedures for the allocation and use of scarce resources, including frequencies, numbers and rights of way, will be carried out in an objective, timely, transparent and non-discriminatory manner. The current state of allocated frequency bands will be made publicly available, but detailed identification of frequencies allocated for specific government uses is not required.DECISION ON COMMITMENTS IN BASIC TELECOMMUNICATIONS THE COUNCIL FOR TRADE IN SERVICES,HAVING REGARD to the Annex on negotiations on basic telecommunications,HAVING REGARD to the results of the negotiations conducted under the terms of the decision on negotiations on basic telecommunications adopted at Marrakesh on 15 April 1994,ACTING upon the final report of the negotiating group on basic telecommunications,DECIDES as follows:1. To adopt the text of the 'Fourth Protocol to the General Agreement on Trade in Services` (hereinafter referred to as the Protocol) and to take note of the schedules of commitments and lists of exemptions from Article II listed in the attachment to the final report of the negotiating group on basic telecommunications.2. Commencing immediately and continuing until the date of entry into force of the Protocol Members concerned shall, to the fullest extent consistent with their existing legislation and regulations, not take measures which would be inconsistent with their undertakings resulting from these negotiations.3. During the period from 15 January to 15 February 1997, a Member which has a schedule of commitments annexed to the Protocol, may supplement or modify such schedule or its list of Article II exemptions. Any such Member which has not annexed to the Protocol a list of Article II exemptions may submit such a list during the same period.4. A Group on basic telecommunications reporting to the Council for Trade in Services shall conduct consultations on the implementation of paragraph 3 above commencing its work no later than 90 days from the adoption of the decision.5. The Council for Trade in Services shall monitor the acceptance of the Protocol by Members concerned and shall, at the request of a Member, examine any concerns raised regarding the application of paragraph 2 above.6. Members of the World Trade Organization which have not annexed to the Protocol schedules of commitments or lists of exemptions from Article II may submit, for approval by the Council, schedules of commitments and lists of exemptions from Article II relating to basic telecommunications prior to 1 January 1998.REPORT OF THE GROUP ON BASIC TELECOMMUNICATIONS 1. This report is made in accordance with paragraph 4 of the Decision on Commitments in Basic Telecommunications, adopted by the Council for Trade in Services on 30 April 1996 (S/L/19). In paragraph 1 of this Decision, the Council also adopted the text of the Fourth Protocol to the General Agreement on Trade in Services and took note of the schedules of commitments and lists of exemptions from Article II listed in the attachment to the final report of the negotiating group on basic telecommunications (S/NGBT/18).2. The Decision on commitments on basic telecommunications established the Group on Basic telecommunications to 'conduct consultations on the implementation of paragraph 3 of the Decision`. Paragraph 3 states that 'during the period from 15 January to 15 February 1997, a Member which has a schedule of commitments annexed to the Protocol, may supplement or modify such schedule or its list of Article II exemptions` and that 'any such Member which has not annexed to the Protocol a list of Article II exemptions may submit such a list during the same period`.3. At the Group's first meeting in July 1996, participants suggested that the principal issues before the GBT included the desirability of improving the quantity and quality of schedules offered, and the need to address certain issues which had been left unresolved in April. Subsequently, the Group sponsored frequent rounds of bilateral negotiations on offers and regularly included discussion of outstanding issues in its meetings. In November participants began submitting revised draft offers of commitments on basic telecommunications for consideration. The Group's Report to the Council on Trade in Services (S/GBT/2), which formed part of the Report to the Singapore Ministerial Conference, recommended that Ministers 'stress their commitment to bring the negotiations on basic telecommunications to a successful conclusion by 15 February 1997, urge all WTO Members to strive for significant, balanced and non-discriminatory liberalization commitments on basic telecommunications by that date and recognize the importance of resolving the principal issues before the GBT`. The Declaration adopted by Ministers in Singapore (WT/MIN(96)/DEC) contained a commitment to 'achieve a successful conclusion to the negotiations on basic telecommunications in February 1997`. Ministers also stated 'We are determined to obtain a progressively higher level of liberalization in services on a mutually advantageous basis with appropriate flexibility for individual developing country members, as envisaged in the agreement, in the continuing negotiations and those scheduled to begin no later than 1 January 2000. In this context, we look forward to full MFN agreements based on improved market access commitments and national treatment`.4. In its discussions on outstanding issues, the Group considered the following matters: ways to ensure accurate scheduling of commitments - particularly with respect to supply of services over satellites and to the management of radio spectrum; potential anti-competitive distortion of trade in international services; the status of intergovernmental satellite organizations in relation to GATS provisions; and the extent to which basic telecommunications commitments include transport of video and/or broadcast signals within their scope.5. The Chairman issued notes reflecting his understanding of the position reached in discussion of the scheduling of commitments and management of radio spectrum. The first such note set out a number of assumptions applicable to the scheduling of commitments and was intended to assist in ensuring the transparency of commitments (S/GBT/W/2/Rev. 1 of 16 January 1997). The second addressed the allocation of radio spectrum, suggesting that the inclusion of references to the availability of spectrum in schedules was unnecessary and that such references should be deleted (S/GBT/W/3 of 3 February 1997). These notes are attached to this Report.6. By 15 February 1997 the total number of schedules submitted had reached 55 (counting as one the offer of the European Communities and their Member States). Nine governments had submitted lists of Article II Exemptions.7. The Group noted that five countries had taken Article II exemptions in respect of the application of differential accounting rates to services and service suppliers of other Members. In the light of the fact that the accounting rate system established under the International Telecommunications Regulations is the usual method of terminating international traffic and by its nature involves differential rates, and in order to avoid the submission of further such exemptions, it is the understanding of the Group that:- the application of such accounting rates would not give rise to action by Members under dispute settlement under the WTO, and- that this understanding will be reviewed not later than the commencement of the further Round of negotiations on services commitments due to begin not later than 1 January 2000.8. The Group also recalled paragraph 6 of the Decision of 30 April 1996, which stated that Members of the World Trade Organization which have not annexed to the Protocol schedules of commitments or lists of exemptions from Article II may submit, for approval by the Council, schedules of commitments and lists of exemptions from Article II relating to basic telecommunications prior to 1 January 1998.9. At its meeting of 15 February 1997, the Group adopted this report and the attached list of the Schedules of Commitments and Lists of Article II Exemptions, which, in accordance with paragraph 3 of the Decision on commitments in basic telecommunications, will be attached to the Fourth Protocol to the General Agreement on Trade in Services in replacement of those attached on 30 April 1996.NOTE BY THE CHAIRMAN Revision It has been suggested by a number of delegations that it might be helpful to produce a brief and simple note on assumptions applicable to the scheduling of commitments in basic telecoms. The purpose of the attached note is to assist delegations in ensuring the transparency of their commitments and to promote a better understanding of the meaning of commitments. This note is not intended to have or acquire any binding legal status.NOTES FOR SCHEDULING BASIC TELECOM SERVICES COMMITMENTS 1. Unless otherwise noted in the sector column, any basic telecom service listed in the sector column:(a) encompasses local, long distance and international services for public and non-public use;(b) may be provided on a facilities-basis or by resale; and(c) may be provided through any means of technology (e.g., cable (4), wireless, satellites).2. Subsector (g) - private leased circuit services - involves the ability of service suppliers to sell or lease any type of network capacity for the supply of services listed in any other basic telecom service subsector unless otherwise noted in the sector column. This would include capacity via cable, satellite and wireless network.3. In view of points 1 and 2 above, it should not be necessary to list cellular or mobile services as a separate subsector. However, a number of Members have done so, and a number of offers have commitments only in these subsectors. Therefore, in order to avoid extensive changes in schedules, it would seem appropriate for Members to maintain separate entries for these subsectors.CHAIRMAN'S NOTE Market access limitations on spectrum availability Many Members have entries in the market access column of their schedules indicating that commitments are 'subject to availability of spectrum/frequency` or similar wording. In light of the physical nature of spectrum and the constraints inherent in its use, it is understandable that Members may have sought to rely on these words to adequately protect legitimate spectrum management policies. There is, however, doubt that words such as 'subject to availability of spectrum/frequency` as listed in the market access column of many Members' schedules achieve that objective.Spectrum/frequency management is not, per se, a measure which needs to be listed under Article XVI. Furthermore under the GATS each Member has the right to exercise spectrum/frequency management, which may affect the number of service suppliers, provided that this is done in accordance with Article VI and other relevant provisions of the GATS. This includes the ability to allocate frequency bands taking into account existing and future needs. Also, Members which have made additional commitment in line with the reference paper on regulatory principles are bound by its paragraph 6.Therefore, words such as 'subject to availability of spectrum/frequency` are unnecessary and should be deleted from Members' schedules.(1) Teksten til dette bilag er autentisk på engelsk, fransk og spansk.(2) Suppliers of services or networks not generally available to the public, such as closed user groups, have guaranteed rights to connect with the public telecommunications transport network or services on terms, conditions and rates which are non-discrimantory, transparent and cost-oriented. Such terms, conditions and rates may, however, vary from the terms, conditions and rates applicable to interconnection between public telecommunications networks or services.(3) Different terms, conditions and rates may be set in the Community for operators in different market segments, on the basis of non-discriminatory and transparent national licensing provisions, where such differences can be objectively justified because these services are not considered »like services«.(4) Including all types of cable.


text:
 Anunţ juridic important
 |
 22006D0062
 Jurnalul Oficial L 245 , 07/09/2006 p. 0009 - 0010
 Decizia nr. 62/2006 a Comitetului mixt al SEEdin 2 iunie 2006de modificare a anexei XIII (Transporturile) la Acordul SEECOMITETUL MIXT AL SEE,având în vedere Acordul privind Spațiul Economic European, astfel cum a fost modificat prin Protocolul de adaptare a Acordului privind Spațiul Economic European, denumit în continuare "acordul", în special articolul 98,întrucât:(1) Anexa XIII la acord a fost modificată prin Decizia nr. 35/2006 a Comitetului mixt al SEE din 10 martie 2006 [1].(2) Decizia nr. 884/2004/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 29 aprilie 2004 de modificare a Deciziei nr. 1692/96/CE privind orientările comunitare pentru dezvoltarea rețelei transeuropene de transport [2], astfel cum a fost rectificată înJO L 201, 7.6.2004, p. 1, se încorporează în acord .(3) Decizia nr. 884/2004/CE face referire la Directiva 79/409/CEE a Consiliului din 2 aprilie 1979 privind conservarea păsărilor sălbatice [3], la Regulamentul (CE) nr. 1164/94 al Consiliului din 16 mai 1994 de creare a Fondului de coeziune [4] și la Regulamentul (CE) nr. 1267/1999 al Consiliului din 21 iunie 1999 de instituire a unui instrument structural de preaderare [5], care nu sunt încorporate în acord.(4) Decizia nr. 884/2004/CE face referire la Regulamentul (CE) nr. 2236/95 al Consiliului din 18 septembrie 1995 de stabilire a normelor generale de acordare a ajutorului financiar comunitar în domeniul rețelelor transeuropene [6], în privința căruia cooperarea dintre părțile contractante se limitează la domeniul rețelelor de telecomunicații transeuropene,DECIDE:Articolul 1Punctul 5 (Decizia nr. 1692/96/CE a Parlamentului European și a Consiliului) din anexa XIII la acord se modifică după cum urmează:1. Se adaugă următoarea liniuță:- "— 32004 D 0884: Decizia nr. 884/2004/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 29 aprilie 2004 (JO L 167, 30.4.2004, p. 1), astfel cum a fost rectificată în JO L 201, 7.6.2004, p. 1."2. Textul adaptării (h) se înlocuiește cu următorul text:"la articolul 8 alineatul (1), cuvintele "și prin aplicarea Directivelor 79/409/CEE din 2 aprilie 1979 privind conservarea păsărilor sălbatice și 92/43/CEE" nu se aplică."3. În textul adaptării (i) cuvintele "2.26. Islanda" se înlocuiesc cu "2.16. Islanda", iar cuvintele "2.27. Norvegia" se înlocuiesc cu "2.17. Norvegia".4. În textul adaptării (j) cuvintele "3.24. Norvegia" se înlocuiesc cu "3.16. Norvegia".5. În textul adaptării (k) cuvântul "(aeroporturi)" se înlocuiește cu "(rețele aeroportuare)", cuvintele "6.18. Islanda" se înlocuiesc cu "6.8. Islanda", iar cuvintele "6.19. Norvegia" se înlocuiesc cu "6.9. Norvegia".Articolul 2Textele Deciziei nr. 884/2004/CE în limbile islandeză și norvegiană, care urmează să fie publicate în Suplimentul SEE la Jurnalul Oficial al Uniunii Europene, sunt autentice.Articolul 3Prezenta decizie intră în vigoare la 3 iunie 2006, cu condiția să se fi efectuat notificările prevăzute la articolul 103 alineatul (1) din acord către Comitetul mixt al SEE [].Articolul 4Prezenta decizie se publică în secțiunea SEE și în suplimentul SEE ale Jurnalului Oficial al Uniunii Europene.Adoptată la Bruxelles, 2 iunie 2006.Pentru Comitetul mixt al SEEPreședinteleR. Wright[1] JO L 147, 1.6.2006, p. 53.[2] JO L 167, 30.4.2004, p. 1.[3] JO L 103, 25.4.1979, p. 1.[4] JO L 130, 25.5.1994, p. 1.[5] JO L 161, 26.6.1999, p. 73.[6] JO L 228, 23.9.1995, p. 1.[] Nu au fost semnalate obligații constituționale.--------------------------------------------------


text:
Rimavská Sobota (, ) je okresné mesto na Slovensku v Banskobystrickom kraji. Je centrom historického regiónu Malohont.
 Polohopis
 Leží v regióne Malohont, v severozápadnej časti Rimavskej kotliny na nive a terase Rimavy. Severne od mesta sa dvíha Revúcka vrchovina, južným smerom Cerová vrchovina. Severným okrajom prechádza cesta I/16 (ZvolenKošice), ktorú križuje I/72 na Brezno a II/531 na Jesenské. Z Jesenského vedie cez mesto železničná trať do Brezna. Rimavská Sobota je vzdialená východne od Lučenca, juhozápadne od Rožňavy a juhovýchodne od Brezna.
 Časti mesta
 Mestské časti: Bakta, Dúžava, Kurinec, Mojín, Nižná Pokoradz, Sabová, Sobôtka, Včelinec, Tomašová, Vinice, Vyšná Pokoradz
 Sídliská: Rimava, Západ, Rožňavská
 Ostatné časti: Chrenovisko, Šibeničný vrch
 Prírodné podmienky
 Vodné toky
 Mestom preteká a rozdeľuje ho na dve polovice rieka Rimava. V meste je vybudovaných 9 mostov pretínajúcich rieku (z toho 2 sú určené len pre peších a 1 bývalý železničný most, na ktorom je teraz cyklotrasa do rekreačnej oblasti Kurinec.).
 Vodné plochy
 V blízkosti sa nachádzajú umelé vodné nádrže Teplý Vrch a Kurinec (Zelená voda).
 Lokalita Kurinec (Zelená voda) je vzdialená od centra Rimavskej Soboty. V minulosti bola významným rekreačným strediskom a bola vyhľadávaná nielen domácimi návštevníkmi zo širokého okolia, ale aj návštevníkmi z celého Slovenska i zo zahraničia. Návštevníkom ponúkala kúpanie vo vodnej nádrži alebo bazéne, ubytovanie, kemping, športové ihriská na tenis, minigolf, volejbal. Po dlhých rokoch nefunkčnosti je areál znovu otvorený. Má jeden bazén s pitnou vodou, dva bazény s termálnou vodou, jeden detský bazén a kúpanie aj v jazere. Je tu možnosť stanovania aj s karavanom.
 Názov
 Vývin názvu mesta
 1270 – Rymos Zumbota
 1321 – Ryma Zumbath
 1387 – Rymaszombatya
 1773 – Rimavská Sobota
 1786 – Rimavská Sobota, maď. Rimaszombat
 Dejiny
 Územie mesta bolo obývané už v dobe bronzovej, o čom hovoria archeologické nálezy pilinskej kultúry. Ďalšie nálezy pochádzajú z mladšej doby bronzovej a halštatskej, ako i rímskej. Lokalita dnešného mesta mala výhodnú polohu pre obchod a výrobu. Stredoveká osada bola úplne zničená počas mongolského vpádu, no už v roku 1268 sa Rimavská Sobota spomína v listine kráľovského dvorného kancelára Štefana, arcibiskupa kaločského a báčského, ako Rymoa Zumbota. Mestečko bolo pravdepodobne sídlom správy majetkov kaločského arcibiskupa v údolí rieky Rimavy. Dňa 14. novembra 1278 nový kaločský arcibiskup Ján vydáva v Zumbothel listinu, ktorou udeľuje Rimavskej Sobote výsady mestského charakteru. 24. júna 1334 daroval kráľ Karol Róbert mesto Tomášovi zo Solnoku, sedmohradskému vojvodovi, a ako náhradu predošlému zemepánovi, kaločskému arcibiskupovi Ladislavovi I. dal iné majetky. V roku 1335 boli mestu udelené ďalšie privilégiá, medzi nimi povolenie opevniť sa. Z trhovej osady sa postupne stáva obchodné poddanské mesto.
 Roku 1441 Rimavskú Sobotu ovládol Ján Jiskra z Brandýsa, ktorý tu o 3 roky neskôr vyjednával s Jánom Huňadym. Roku 1474 mesto znovu zmenilo po vymretí rodiny Schéchyovcov majiteľa. Prešlo do rúk Alberta Losoncyho, ktorý si vzal za manželku Hedvigu Séčiovú, a Jána Guthi-Orsága, ktorý sa oženil s Annou Séčiovou (Hedviga a Anna boli dcéry Ladislava Séčiho, posledného potomka z rodu vojvodu Tomáša).
 Roku 1506 Rimavská Sobota takmer celá vyhorela, pričom zhorel aj dôležitý mestský archív a zachránila sa len truhla kovotepcov. Zemepán Losonczy zavolal z Talianska architekta, ktorý položil základ terajšej šachovnicovej formy mesta. Intravilán mesta bol vtedy opevnený vodnou priekopou, ktorá viedla od potoka Sodoma od dnešnej konzervárne na vnútornej strane Cukrovarskej ulice až k Cintorínskemu potoku.
 Rimavská Sobota prežila dve osmansko-turecké okupácie, a to v rokoch 15531593 a 1598/991686 (z ich pobytu sa zachovalo v archíve 250 listín). Lúpežní martalovci z blízkej pevnosti Sobôtka znepokojovali obyvateľstvo z okolia. Cez rieku Rimavu dali postaviť tzv. turecký most, aby turecký beg zo Sobôtky mohol pohodlne prevážať dievčatá do háremu pri Nižnej Pokoradzi. Mesto sa po oslobodení od Turkov stalo kráľovským majetkom a neskôr bolo vykúpené. Roku 1592 získalo svoj erb, na ktorom je okrídlený čierny orol s otvorenými pazúrmi na striebornom, dole zaoblenom štíte. Farby mesta boli v tom období modrá a biela. Najstaršia železná pečať pochádza z roku 1595. Roku 1601 mesto získalo právo meča, ktoré potvrdil roku 1735 aj kráľ Karol VI. Habsburský. Šľachticov stínali mečom a poddaných vešali na šibenici na blízkom Šibeničnom vrchu za mestom.
 Rimavská Sobota patrí do regiónu Malohont, v polovici 13. storočia známeho ako Rimavský komitát. Sídlom regiónu bola najskôr Rimavská Baňa, ktorá svoj vplyv postupne stratila v prospech Rimavskej Soboty. Na konci 18. storočia sa Malohont prvýkrát spojil s Gemerom. V roku 1784 až 1790 a potom v rokoch 1805 až 1922 bola Rimavská Sobota sídlom Gemersko-malohontskej župy. Dňa 26. decembra 1805 nocoval v Rimavskej Sobote legendárny ruský vojvodca Michail Illarionovič Kutuzov, keď sa vracal do vlasti s 2. armádnou skupinou po bitke pri Slavkove. Rimavská Sobota sa stala dôležitým obchodným a priemyselným strediskom. V revolučných rokoch 18481849 sa tu vystriedali maďarské, slovenské i ruské vojská. V noci z 21. na 22. júla 1849 tu vyjednával hlavný veliteľ maďarských revolučných vojsk, generál Artur Gorgey s parlamentármi veliteľa ruských vojsk, Chruleva. V auguste 1849 (po porážke maďarskej revolúcie 13. augusta 1849 pri Világosi) sa v meste zdržiavali aj slovenské dobrovoľnícke zbory pod velením Lewartovského. Veliteľmi boli aj povstaleckí kapitáni Štefan Marko Daxner a Ján Francisci.
 Rimavská Sobota má bohaté revolučné tradície, keďže sa stala strediskom robotníckeho hnutia, hospodárskeho i kultúrneho života. Roku 1792 tu založili vedeckú spoločnosť vzdelancov z celej rakúskej monarchie a vzdelanostnú úroveň mešťanov a inteligencie zvyšovali základné školy, lýceum, knižnica, spevokol, časopisy i neperiodická tlač, ktorej vydávanie umožňovala miestna tlačiareň. Roku 1902 založili továrenskí robotníci a remeselníci odborovú organizáciu. Dve vojenské vzbury z 12. na 13. mája 1918 a medzi 15. až 20. októbrom 1918 vyjadrili odpor bojovať za záujmy buržoázie. Začiatkom novembra 1918 založili sociálnodemokratickú stranu. Od 31. mája do 5. júla 1919 sa Rimavská Sobota stala sídlom vojenského veliteľstva a direktória robotnícko-roľníckej vlády. V októbri 1919 založili miestnu organizáciu medzinárodnej sociálnodemokratickej strany s pôsobnosťou okresnej organizácie. V nej sa formovala marxistická ľavica, ktorá 1. mája 1920 zmobilizovala takmer 5000 ľudí, čím sa Rimavská Sobota stala silnou baštou komunistického hnutia. Po prudkých politických bojoch zvíťazila marxistická ľavica a dňa 15. mája 1921 tu založili MO KSČ, ktorá sa prihlásila k III. komunistickej internacionále. V rokoch 19351938 MO KSČ viedla pracujúcich do boja na obranu republiky, proti blížiacemu sa fašistickému nebezpečenstvu. Následkom mníchovskej zrady bola Rimavská Sobota dňa 10. novembra 1938 pričlenená k horthyovskému Maďarsku.
 Po oslobodení mesta sovietskou armádou dňa 21. decembra 1944 začala obnova a postupný rozmach v nových podmienkach. Okrem menších závodov dominoval potravinársky kombinát (cukrovar, pivovar, sladovňa), v tej dobe jeden z najmodernejších závodov v Európe.
 V roku 1948 sa k Rimavskej Sobote pripojila obec Tomašová, ktorá je v súčasnosti mestská časť s rodinnou zástavbou.
 Obyvateľstvo
 Národnostné zloženie (2011, 2001, 1991)
 Kultúra a zaujímavosti
 Pamiatky
 Sakrálne pamiatky
 Rímskokatolícky kostol sv. Jána Krstiteľa, jednoloďová barokovo-klasicistická stavba s pravouhlým ukončením presbytéria a predstavanou vežou, z rokov 1774–1792. Na mieste súčasného kostola stál trojloďový gotický kostol s polygonálnym ukončením presbytéria, ktorého základy boli odhalené počas archeologického výskumu v rokoch 1993–1997. Nachádza sa tu hlavný oltár s obrazom Sťatie sv. Jána Krstiteľa od viedenského maliara Fischera. Bočný oltár sv. Terézie z Avily s obrazom od trnavského maliara Jozefa Zanussiho je z roku 1781, bočný oltár sv. Ondreja s obrazom od Jozef Czauczika z Levoče z roku 1834 a oltár sv. Anny s obrazom od maliara Lassgaftnera z roku 1913. Krstiteľnica z pôvodného stredovekého kostola sa nachádza v zbierkach GMM. Fasády kostola sú členené pilastrami a segmentovo ukončenými oknami. Veža vystupuje zo štítového priečelia. V spodnej úrovni je členená horizontálnym pásovaním, v hornej časti pilastrami a ukončená je korunnou rímsou s terčíkom s hodinami a barokovou helmicou.
 Evanjelický kostol, jednoloďová pôvodne tolerančná stavba so segmentovým ukončením presbytéria a predstavanou vežou, z rokov 1786–1790. Kostol bol prestavaný v rokoch 1847–1856, v tomto období bola ku kostolu pristavaná veža. Poslednou neogotickou úpravou prešla fasáda v roku 1899. Interiér kostola je zaklenutý pruskou klenbou. Oltár, stĺpová architektúra s trojuholníkovým tympanónom s obrazom Krista na kríži od G. F. Herzoga pochádza z roku 1898. Fasády kostola sú hladké s polkruhovo ukončenými oknami. Eklektická veža je členená kordónovými rímsami a pilastrami, v hornej časti je osemuholníková, ukončená zvonovitou helmicou.
 Reformovaný kostol, jednoloďová tolerančná stavba v štýle barokového klasicizmu s pravouhlým záverom a predstavanou vežou, z roku 1784. Stavba bola upravovaná koncom 19. storočia, keď bola pristavaná eklektická veža s neogotickým tvaroslovím. V roku 1909 bolo k veži pristavané mauzoléum Istvána Ferenczyho podľa projektu J. Sándyho. Interiér je zaklenutý pruskými klenbami. Nachádzajú sa tu dve murované empory a centrálne umiestnená kazateľnica. Na fasáde je umiestnená busta sochára Ferenczyho do Ladislava Vaszaryho. Fasády kosotla sú členené lizénami a oknami ukončenými polelipsou so šambránami s klenákmi. Štíhla atypická veža je členená kordónovými rímsami a lizénovými rámami a ukončená zvonovitou helmicou s nárožnými vežicami.
 Ostatné pamiatky
 Župný dom Malohontu, druhý v poradí, dvojpodlažná barokovoklasicistická stavba na pôdoryse písmena U z druhej polovice 18. storočia. Dnes tu sídli Knižnica Mateja Hrebendu. Fasáde dominuje trojosový rizalit členený pilastrami, ukončený dekoratívnou atikou s vázami. Fasáda je členená kordónovou rímsou, lizénami a dekoratívnymi kazetami. Okná poschodia sú segmentovo ukončené so šambránami s klenákmi. Na ose fasády je umiestnený reliéfny erb Malohontskej stolice.
 Radnica, dvojpodlažná klasicistická stavba na nepravidelnom pôdoryse z roku 1801. Fasáde dominuje rizalit ukončený trojuholníkovým štítom s tympanónom s erbom mesta. Fasáda je členená kordónovou rímsou, lizénovými rámami a dekoratívnymi kazetami. Okná poschodia sú segmentovo ukončené so šambránami s klenákmi.
 Reduta a prvý župný dom Gemera - Malohontu, dvojpodlažná dvojtraktová klasicistická stavba na pôdoryse obdĺžnika zo 40. rokov 19. storočia. Stavbe dominuje štvorosový rizalit členený pilastrami s osovo umiestneným balkónom. Fasáda je členená kordónovou rímsou a lizénami. Okná poschodia sú polkruhovo ukončené s profilovanými šambránami, pilastrami a dekoratívnymi štukovými klenákmi.
 Hotel Tatra, dvojpodlažná neoklasicistická stavba na pôdoryse štvorca s vnútorným dvorom z druhej polovice 19. storočia. Priečeliu dominuje trojosový rizalit členený pilastrami, ukončený atikou. Okná rizalitu majú polkruhové frontóny, bočné polia majú okná s trojuholníkovými frontónmi.
 Nový župný dom Gemera - Malohontu, trojpodlažná dvojtraktová neobaroková stavba na pôdoryse písmena U z rokov 1900-1901. Stavba bola postavená podľa projektu miestneho staviteľa Gejzu Zieglera. Úpravami prešiel v roku 1930. Parter mestského paláca je členený pásovaním, poschodia vysokým pilastrovým rádom. Priečelie je lemované dvoma rizalitmi ukončenými kupolami. Okná majú bohatú štukovú výzdobu v duchu neobaroka s prvkami secesie. Na osi priečelia je v atike umiestnený erb Gemersko-malohontskej župy.
 Mauzóleum rodiny Benkó, eklektická stavba na pôdoryse obdĺžnika z roku 1900. Stavbe dominuje centrálny vyvýšený rizalit krytý manzardovou strechou. Priečelie je lemovaná pilastrami, korunná rímsa je dekorovaná vlysom a štukatúrami. Vstup je riešený ako jednoosový stĺpový portikus ukončený trojuholníkovým štítom s tympanónom.
 Múzeá
 V Rimavskej Sobote sa nachádza Gemersko-malohontské múzeum so stálou expozíciou.
 Múzeum v Rimavskej Sobote vzniklo 3. septembra 1882 a po múzeách v Bratislave, na Orave, v Košiciach a Trenčíne je piatym najstarším na Slovensku. Počiatky prvých múzejných snáh v meste sú však omnoho staršie. Vznik múzea je spojený s umelecko-archeologickou výstavou Gemerskej župy, otvorenou 3. septembra 1882, ktorou boli položené základy múzea a zároveň bol zriadený Gemersko-malohontský muzeálny spolok. Zakladateľmi župného múzea boli okrem prvého riaditeľa Jána Fábryho, Viliam Groó, Ľudovít Hüvossy a Štefan Terray. V klasicistickej budove bývalých delostreleckých kasární z roku 1850 sídli múzeum od roku 1910. Budovu projektoval budapeštiansky architekt Ferencz Miks, ktorý je autorom viacerých verejných stavieb v meste, klasicisticky ladené priečelie budovy bolo realizované rimavskosobotským staviteľom Mihályom Kallom. Prvá stála expozícia bola v tejto budove verejnosti sprístupnená 18. mája 1913. Budova múzea je zapísaná v Ústrednom zozname pamiatok ako Národná kultúrna pamiatka.
 Múzeum sa špecializuje na dokumentáciu, výskum a získavanie zbierok v odboroch história, archeológia, etnológia, výtvarné umenie, prírodné vedy a rómska kultúra regiónu Gemer–malohont. Bohaté zbierkové fondy múzea, zo spoločenských a prírodných vied, dopĺňa rozsiahly historický knižný fond múzea. Celkový zbierkový fond presahuje 93 000 zbierkových predmetov.
 Hvezdáreň
 Hvezdáreň sídli v časti Tomášová, bola založená v roku 1975 a 4. októbra 1977 bola otvorená jej prevádzková budova, ako prvá účelová stavba hvezdárne na Slovensku. Pred jej vznikom bolo v okrese len malé astronomické zázemie. Zriaďovateľom je VÚC BBSK.
 V roku 1999 bola objavená planéta 20495 a na počesť hvezdárne v meste bola pomenovaná (20495) Rimavská Sobota
 Pomníky, busty
 V Rimavskosobotskom cintoríne je pochovaný Peter Kellner-Hostinský.
 Pomník Blahy Lujzy
 Pomník Š. M. Daxnera
 Pomník M. Tompu
 Pomník Š.Petöfiho
 Na Námestí Štefana Marka Daxnera sa nachádza niekoľko búst, ktoré boli osadené Maticou Slovenskou v rámci projektu Historické osobnosti Gemer-Malohontu.
 Súsošie Jána Francisciho a Michala Miloslava Bakulínyho
 Busta Ivana Kraska
 Busta Terézie Vansovej
 Busta Petra Kellnera Hostinského
 Busta Jána Bottu
 Busta Ľudovíta Kubániho
 Parky
 Medzi priemyselnou časťou a sídliskom Západ sa nachádza záhrada 1. mája.
 Divadlo
 Neprofesionálne divadelné súbory:
 DIVOSOD (Div. súbor dospelých) pri MsKS v Rim. Sobote
 PICTUS (mladé alternatívne) pri MsKS v Rim. Sobote
 ALTERNA (študentské) pri ZUŠ a MsKS v Rim. Sobote
 ZAUŠKO (detské) pri ZUŠ a MsKS v Rim. Sobote
 BADIDO (bábkarsky súbor dospelých) pri MsKS v Rim. Sobote
 Hudba
 Maduar – dancefloorová skupina
 Portikus – progresívnorocková/metalová skupina
 Attermead – rocková skupina
 M.E.L.L. – folk-world music hudobné zoskupenie
 Sobotienka – dychová hudba
 Bluetrend – country-bluegrassové hudobné zoskupenie
 Bona Fide – miešaný spevácky zbor
 Before The Zero Day – alternativorocková skupina
 Despota – metalová skupina
 Blaha Lujza – miešaný spevácky zbor
 Slice of Bread – rockmetalová skupina
 Pravidelné podujatia
 Dni mesta – 5.6. máj
 Atrium Art, Medzinárodný festival divadla a hudby
 Dobšinského rozprávkový Gemer, Celoslovenský festival rozprávok
 Divadlo a deti, Celoštátny divadelný festival
 Medzinárodné letné umelecké workshopy – LeTaVy (Letný Tábor Výtvarníkov) – august
 Gemersko-malohontský jarmok 27.9.29.9.
 Koncerty absolventov ZUŠ – jún
 Šport v meste
 Futbalový klub MFK Rimavská Sobota
 Futbal má v Rimavskej Sobote viac než storočnú tradíciu, keďže svoj vznik datuje do roku 1908. Z toho roku pochádza prvá zmienka o klube s názvom RAC, ktorý sa prihlásil do Uhorského futbalového zväzu. Po vzniku Slovenského futbalového zväzu, paradoxne s maďarským názvom a skratkou SzLSz, po skončení prvej svetovej vojny, sa kluby začali združovať a organizovať majstrovské súťaže.
 Najúspešnejšie obdobie rimavskosobotského futbalu nastalo po vstupe súkromného kapitálu do klubu začiatkom 90. rokov. Hlavným sponzorom sa stala firma Tauris, a.s., ktorá v spolupráci so samosprávou mesta a ďalšími partnermi vytvorila výborné ekonomické podmienky. Prejavilo sa to aj vo výsledkoch: v roku 1995 to bol suverénny postup do celoštátnej II. ligy a hneď v nasledujúcom roku ďalší postup, tentoraz už medzi slovenskú elitu do I.ligy. V nej vtedajší FC Tauris Rimavská Sobota odohral tri sezóny s bilanciou 90 odohraných zápasov, z nich bolo 28 víťazných, 18 remíz a 44 prehier so skóre 99:136. Pri trénerskom kormidle sa vtedy vystriedali také mená ako Stanislav Jarábek, Ladislav Jurkemik, Andrej Daňko, či domáci tréner František Vaš. V roku 1998 štartovala Rimavská Sobota aj v európskej pohárovej súťaži Intertoto Cup, kde po vyradení írskeho klubu sa v 2. kole stretol so slávnou Sampdoriou Janov z Talianska.
 V roku 1999 štartovala Rimavská Sobota opäť v druhej najvyššej slovenskej súťaži. V sezóne 20032004 vtedajší FC pod vedením trénera Petra Zelenského vyhral II. ligu a znova sa vrátil medzi slovenskú elitu, ale len na rok. Od roku 2005 patrí Rimavská Sobota k popredným tímom druhej najvyššej súťaže. V posledných rokoch po problémoch so zabezpečením chodu klubu hrozil tímu zánik, no po iniciatíve vedenia mesta bolo založené občianske združenie, ktoré pomohlo futbal v meste udržať.
 Hokejový klub HKM Rimavská Sobota
 Hokejový klub bol založený 24. januára 1994 pod názvom HC ORMET, od roku 2005 používa názov HKM Rimavská Sobota. Do roku 2008 bola Rimavská Sobota takpovediac bez hokeja, kedy domáce mužstvá museli hrávať svoje zápasy na zimnom štadióne v Lučenci. V roku 2008 bol zrekonštruovaný zimný štadión, ktorý umožnil plnohodnotné fungovanie hokejového klubu a jeho pôsobenie v 2. hokejovej lige.
 Volejbalový klub VK Slovan Rimavská Sobota
 Ženský volejbalový klub s dlhoročnou tradíciou v meste úspešne štartuje v 2. najvyššej súťaži v skupine východ.
 Ďalšie športové družstvá
 TJ Mladosť Relax – džudo, stolný tenis, ju-jutsu
 TJ Lokomotíva – zápasenie, džudo
 ŠK Tempus – futbal, tenis
 Mestský tenisový klub – tenis
 ŠK Uraken – karate
 Plavecký klub – plávanie
 Falcon Taekwandoo – taekwondo
 Kolkársky klub AGB Spohypo – kolky
 Jazdecký klub Carmina
 Jazdecký klub Pegas
 1. DFC Rimavská Sobota – futbal ženy
 FBC Slovan Rimavská Sobota florbal muži MFL vo Florbale RS
 Hospodárstvo a infraštruktúra
 Okres Rimavská Sobota patrí dlhodobo k najchudobnejším oblastiam Slovenskej republiky, pričom miera nezamestnanosti dlhodobo dosahuje nad 25 %.
 Doprava
 MHD v Rimavskej Sobote
 Mestskú hromadnú dopravu v meste prevádzkuje spoločnosť SAD Lučenec, odštepný závod Rimavská Sobota. Na území mesta sú prevádzkované 4 linky.
 Cestná doprava
 Rimavská Sobota sa nachádza na hlavnom južnom cestnom ťahu E58/E571 spájajúcom Bratislavu s Košicami cez Zvolen. Plánovaná je výstavba rýchlostnej cesty R2, ktorá by tak odbremenila premávku v intraviláne mesta. Obchvat mesta by mal byť vedený severnou časťou mesta a na obchvate by malo byť 8 mostov a 2 mimoúrovňové križovatky.
 Spojenie smerom na sever do miest Brezno a Poprad zabezpečuje cesta I/72 a na juh (Jesenské, štátna hranica s Maďarskom) cesta II/531.
 Autobusová doprava je zabezpečovaná z autobusovej stanice, ktorá susedí s blízkou železničnou stanicou.
 Železničná doprava
 Mesto je napojené na sieť ŽSR regionálnou traťou Brezno – Jesenské, ktorá bola slávnostne daná do prevádzky 5. septembra 1874. Železničná stanica v Rimavskej Sobote je stanicou nesamostatnou, pridelenou k železničnej stanici Jesenské. Železničná stanica leží v km. 11,385 jednokoľajnej trate Jesenské – odb. Brezno-Halny – Brezno.
 Diaľkové spojenie rýchlikmi na smer Bratislava a Košice je možné zo stanice Jesenské.
 V minulosti z Rimavskej Soboty vychádzala Železničná trať Rimavská Sobota – Poltár, ktorá patrila medzi najmladšie trate na Slovensku. Do prevádzky bola daná 23. novembra 1913. Osobná prevádzka bola pozastavená v roku 2000 kvôli zlému technickému stavu trate a bola nahradená autobusmi. V roku 2003 pri prvej vlne rušenia osobnej dopravy na tratiach ŽSR bola pozastavená aj náhradná autobusová doprava a nakoniec v roku 2007 bola trať definitívne zrušená a v súčasnosti je na mieste bývalej trate postavená cyklotrasa.
 Letecká doprava
 Letecké spojenie je dostupné z letísk Sliač () a Košice (). Najbližšie letisko v Lučenci (Boľkovce – ) nie je využívané na linkové lety.
 Školstvo
 Základné školy
 Základná škola Pavla Dobšinského
 Základná škola Petra Kellnera Hostinského
 Základná škola Štefana Marka Daxnera v Rimavskej Sobote
 Základná umelecká škola
 Evanjelická základná škola
 ZŠ Mihálya Tompu s vyučovacím jazykom maďarským
 Gymnáziá
 Gymnázium Ivana Kraska v Rimavskej Sobote
 Gymnázium Mihálya Tompu Reformovanej kresťanskej cirkvi
 Stredné školy
 Stredná odborná škola v Rimavskej Sobote
 Súkromná Stredná odborná škola – Hotelová akadémia
 Obchodná akadémia
 Spojená škola v Rimavskej Sobote
 Stredná odborná škola technická v Rimavskej Sobote
 Osobnosti mesta
 Rodáci
 Štefan Hatvani (* 1718 – † 1786), prírodovedec, lekár a polyhistor
 Ernest Danko (* 1852 – † ?), rómsky primáš
 Štefan Bolkay (* 1887 – † 1930), zoológ, múzejník a entomológ, hlavne koleopterológ
 Mikuláš Jóža (* 1911 – † 1969), právnik, ekonóm a pedagóg
 Peter Sever (* 1924 – † 2004), spisovateľ, scenárista a autor literatúry pre deti a mládež
 Elemír Rákoš (* 1935 – † 2003), archivár a historik
 Eva Kováčová (* 1951 – † 2010), poetka
 Kristína Krnová (* 1952), vysokoškolská pedagogička a literárna historička
 Zsolt Komlósy (* 1955 – † 2005), poslanec Národnej rady Slovenskej republiky
 Marian Lacko (* 1962), výtvarník, scénograf, dramatik, hudobník, zakladateľ LeTaVy, ATRIUM ART, riaditeľ ZUŠ
 Anikó Varga (* 1974), herečka
 Janka Sovičová (* 1979), herečka Bratislavského bábkového divadla
 Viky Ráková (* 1981), herečka
 Pôsobili tu
 Igor Chamula (* 1943 – † 2006), pedagóg a politik
 Marta Hlušíková (* 1952), spisovateľka
 Partnerské mestá
 Budapešť, Maďarsko
 Kolín, Česko
 Lučenec, Slovensko
 Madrid, Španielsko
 Makov, Maďarsko
 Nový Sacz, Poľsko
 Ózd, Maďarsko
 Salonta, Rumunsko
 Swietochlowice, Poľsko
 Tiszaújváros, Maďarsko
 Białystok, Poľsko
 Panoráma
 Referencie
 Literatúra
 Federální statistický úřad v Praze, Statistický Lexikon obcí ČSSR, SEVT, Praha, 1982.
 ALBERTY, Július: Rimavská Sobota vo svetle archívnych dokumentov a histórie do roku 1918. Rimavská Sobota : Gemersko-malohontské múzeum, 2019. 160 s. ISBN 978-80-85134-55-1
 KROPILÁK, Miroslav (ed.): Vlastivedný slovník obcí na Slovensku II. 1. vyd. Bratislava: Veda, 1977. 517 s.
 http://portal.statistics.sk/
 http://app.statistics.sk/mosmis/sk/run.html
 Pozri aj
 Zoznam kultúrnych pamiatok v Rimavskej Sobote
 Iné projekty
 Externé odkazy
 Oficiálna stránka mesta
 Informačný systém samosprávy mesta Rimavská Sobota
 Najkrajší kraj- turistické atrakcie v meste
 Rimava.sk- Online, správy, zaujímavosti
 RSindex.sk- Noviny, kluby a združenia, školy, všetko na jednom mieste
 Zdroj
 Rimavská Sobota - aktuality
 Okres Rimavská Sobota
 Mestá na Slovensku


text:
Η Αποκλειστική Μετάδοση Αθλητικών Αγώνων : Έκταση του Δικαιώματος και Προστασία - Law and Tech
 Αναρτήθηκε στις Οκτώβριος 24, 2013 Δεκέμβριος 11, 2019 από Antonis Broumas
 Οι διοργανωτές αθλητικών εκδηλώσεων προβαίνουν σε εκτεταμένες επενδύσεις για την κάλυψη των σχετικών αναγκών τέτοιων διοργανώσεων. Για την εξασφάλιση των αντίστοιχων οικονομικών πόρων η κείμενη νομοθεσία αναγνωρίζει σε αυτούς το αποκλειστικό δικαίωμα πάνω στη ραδιοτηλεοπτική μετάδοση, και όχι μόνο, των εκδηλώσεών τους. Έτσι, βασική πηγή εσόδων για τους κάθε είδους αθλητικούς φορείς είναι η κατόπιν οικονομικού ανταλλάγματος παραχώρηση αδειών αποκλειστικής ραδιοτηλεοπτικής μετάδοσης. Με αντίστοιχο τρόπο ο νόμος προστατεύει και τους ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς, που αποκτούν τέτοιες άδειες αποκλειστικής μετάδοσης, καταβάλλοντας σημαντικά ποσά.
 Εντούτοις, τα οικονομικά συμφέροντα των διοργανωτών και των ραδιοτηλεοπτικών σταθμών που εξασφαλίζουν την αποκλειστική μετάδοση μιας αθλητικής εκδήλωσης, έρχονται σε σύγκρουση με το εύλογο ενδιαφέρον του φίλαθλου κοινού για πληροφόρηση γύρω από τα αθλητικά γεγονότα (5 § 1, 5Α § 1, 14, 15 § 1 Σ). Για τον λόγο αυτόν ο νόμος θεσπίζει ορισμένους περιορισμούς ως προς τον απόλυτο χαρακτήρα των δικαιωμάτων αποκλειστικής μετάδοσης αθλητικών εκδηλώσεων και αγώνων.
 Οι αθλητικές εκδηλώσεις δεν αποτελούν πρωτότυπα πνευματικά έργα υπό την έννοια του Ν. 2121/1993, αφού δεν αποτελούν προϊόν προσωπικής πνευματικής εργασίας και ελεύθερης δημιουργικότητας των συμμετεχόντων αθλητών. Για τον λόγο αυτόν η μετάδοση, εγγραφή και θέση σε κυκλοφορία αθλητικών εκδηλώσεων δεν προστατεύεται αυτή καθεαυτή με βάση το δίκαιο πνευματικής ιδιοκτησίας (ΔΕΕ, αποφ. 4.10.2011, υπόθ. C-403/2008 και C-429/2008 Football Association Premier League Ltd [FAPL]). Εντούτοις, με σκοπό την προστασία της σχετικής οργανωτικής, επενδυτικής, τεχνικής συμβολής, οι μεταδόσεις αθλητικών εκδηλώσεων καλύπτονται από συγγενικό δικαίωμα υπέρ του εκπέμποντος ραδιοτηλεοπτικού σταθμού κατά το άρθρο 48 Ν 2121/1993.
 Δεδομένου όμως ότι οι αθλητικές εκδηλώσεις έχουν καθ’ εαυτές μοναδικό χαρακτήρα, εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια των κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης να θεσπίσουν ειδικότερους εσωτερικούς κανόνες για την προστασία τους (ΔΕΕ, απόφ. 4.10.2011, υπόθ. C- 403/2008 και C-429/2008 Football Association Premier League Ltd (FAPL), σκέψη 100). Στα πλαίσια αυτά το Ελληνικό κράτος έχει αναγνωρίσει με το άρθρο 84 του Ν. 2725/1999 με τίτλο “Ηλεκτρονική αναμετάδοση και διανομή αγώνων” στους οργανωτές αθλητικών εκδηλώσεων ένα sui generis αποκλειστικό δικαίωμα για την ραδιοφωνική και τηλεοπτική (ανα)μετάδοση, εγγραφή ή/και αναπαραγωγή και, τέλος, θέση σε κυκλοφορία του υλικού της αναπαραγωγής των αθλητικών εκδηλώσεών τους.
 Το Sui Generis Δικαίωμα Μετάδοσης Αθλητικών Αγώνων
 Το sui generis δικαίωμα του άρθρου 84 του Ν. 2725/1999 είναι προσωποπαγές και αμιγώς περιουσιακό δικαίωμα, με το οποίο απονέμονται στον δικαιούχο αυτού με περιοριστικό τρόπο οι ακόλουθες τρεις απόλυτες και αποκλειστικές εξουσίες να απαγορεύει ή να επιτρέπει έναντι αμοιβής:
 Ραδιοφωνική και τηλεοπτική (ανα)μετάδοση,
 Εγγραφή ή/και αναπαραγωγή,
 Θέση σε κυκλοφορία του υλικού της αναπαραγωγής.
 Ο απόλυτος χαρακτήρας του δικαίωματος προκύπτει από το γεγονός ότι ο ίδιος ο νόμος αναγνωρίζει στο αθλητικό νομικό πρόσωπο την εξουσία απαγόρευσης της τηλεοπτικής μετάδοσης ή άλλης χρήσης που γίνεται χωρίς την άδειά του, ο αποκλειστικός δε χαρακτήρας, από το γεγονός ότι το νομικό πρόσωπο που αναγνωρίζεται ως φορέας, έχει την άμεση και αποκλειστική εξουσία να επιτρέψει ή να απαγορεύσει την τηλεοπτική μετάδοση των αθλητικών εκδηλώσεων (ΠΠΑθ 1540/2004). Εντύπωση προκαλεί το γεγονός πως το εν λόγω δικαίωμα έχει θεσπιστεί χωρίς χρονικό περιορισμό, γεγονός που αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία του Ελληνικού δικαίου (Βλ. Μαρίνο Μ. [2011], Ζητήματα μεταδόσεως ποδοσφαιρικών αγώνων μεταξύ πνευματικής ιδιοκτησίας, δικαίου ΜΜΕ και δικαίου κατά των περιορισμών του ανταγωνισμού, ΔιΜΕΕ, 4 : 451).
 Φορείς του δικαιώματος είναι τα νομικά πρόσωπα που διοργανώνουν ορισμένη αθλητική εκδήλωση (λ.χ. γηπεδούχο αθλητικό σωματείο, τμήμα αμειβομένων αθλητών, αθλητική ανώνυμη εταιρεία, αθλητικές ομοσπονδίες). Αν έχει συσταθεί στο σωματείο, κατά τις διατάξεις του παρόντος νόμου, Τ.Α.Α., οι πράξεις διαχείρισης που αναφέρονται στις παρ. 2 έως 4 τσυ παρόντος ασκούνται από την επιτροπή διοίκηοης και διαχείρισης του Τ.Α.Α.. Σε κάθε άλλη περίπτωση ασκούνται από το Δ.Σ. του σωματείου (84 § 5). Οι συμμετέχοντες αθλητές δεν αποκτούν κάποιο δικαίωμα με βάση το άρθρο 84 του Ν. 2527/199 αλλά ούτε και με τις περί συγγενικών δικαιωμάτων διατάξεις του Ν. 2121/1993, αφού δεν είναι ερμηνευτές ή εκτελεστές καλλιτέχνες σύμφωνα με το δίκαιο της πνευματικής ιδιοκτησίας. Εντούτοις, οι συμμετέχοντες αθλητές σε διοργανώσεις, που μεταδίδονται ραδιοτηλεοπτικά, μπορούν να προστατεύουν την εικόνα τους και να αποτρέπουν την αθέμιτη εκμετάλλευσή της δυνάμει του γενικού δικαιώματος επί της προσωπικότητας (57 ΑΚ). Περαιτέρω, οι συμμετέχοντες αθλητές έχουν ένα γενικότερο sui generis δικαίωμα οικονομικής εκμετάλλευσης επί φωτογραφιών τους (right of publicity) από τη δημοσίευση αυτών στο γραπτό και ηλεκτρονικό τύπο ή από τη χρήση αυτών για γενικότερους εμπορικούς ή διαφημιστικούς σκοπούς, το οποίο φυσικά εφαρμόζεται και σε σχέση με τη λήψη φωτογραφιών κατά τη συμμετοχή τους σε αθλητικές διοργανώσεις (άρθρο 9 § 7 Ν 2557/1997).
 Το δικαίωμα μετάδοσης αθλητικών εκδηλώσεων είναι απόλυτο περιουσιακό δικαίωμα. Συνεπώς, η μεταβίβαση αυτού καθεαυτού του δικαιώματος δεν είναι δυνατή και εξαιτίας αυτού είναι και ακατάσχετο (ΕφΘεσ 64/2009). Είναι όμως δυνατή η παραχώρηση αποκλειστικών ή μη αδειών εκμετάλλευσης του δικαιώματος από τους δικαιούχους αθλητικούς φορείς σε ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς ή άλλα φυσικά ή νομικά πρόσωπα (84 § 2 εδ. α). Τέτοιες άδειες είναι μεταβιβαστές και επιδεκτικές κατάσχεσης ως ενοχικό δικαίωμα (ΜΠΘεσ 13055/2008). Η περαιτέρω όμως μεταβίβαση από ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς σε τρίτα πρόσωπα των δικαιωμάτων, που παραχωρήθηκαν με αποκλειστική άδεια εκμετάλλευσης, απαγορεύεται χωρίς την έγγραφη συναίνεση των πρωτογενών δικαιούχων αθλητικών σωματείων (84 § 2 εδ. α). Η παραχώρηση της άδειας δύναται να αφορά ορισμένες μόνο από τις εξουσίες που απορρέουν από το δικαίωμα μετάδοσης (ραδιοτηλεοπτική μετάδοση, εγγραφή και αναπαραγωγή, θέση σε κυκλοφορία) καθώς και τελεί υπό τοπικούς ή χρονικούς περιορισμούς (άρθρο 15 παρ. 1 Ν 2121/1993)
 Φυσικά, με βάση τα παραπάνω η αποκλειστική μετάδοση μίας μεγάλης αθλητικής διοργάνωσης, όπως ενός πρωταθλήματος ποδοσφαίρου, θα προϋπέθετε την ξεχωριστή σύναψη από τον ενδιαφερόμενο ραδιοτηλεοπτικό σταθμό αποκλειστικής άδειας μετάδοσης με κάθε ένα από τα συμμετέχοντα αθλητικά σωματεία ή φορείς. Για τον λόγο αυτόν ο νόμος προβλέπει ότι οι γηπεδούχοι (Α.Α.Ε., Τ.Α.Α. ή σωματεία) δικαιούνται να μεταβιβάζουν με ειδική έγγραφη άδεια στις ενώσεις, στους επαγγελματικούς συνδέσμους ή στις ομοσπονδίες, που ανήκουν, τη διαχείριση μέρους ή του συνόλου των εξουσιών τους που απορρέουν από το δικαίωμα μετάδοσης των αθλητικών αυτών αγώνων, εφόσον οι τελευταίοι διοργανώνουν κατά περίπτωοη το πρωτάθλημα. Σύμφωνα με το άρθρο 84 του Ν. 2725/1999 η διάρκεια των αδειών αυτών δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τα τέσσερα (4) έτη. Αν μεταβιβασθεί η πιο πάνω άδεια, σε επαγγελματικό σύνδεσμο ή ομοσπονδία, οι φορείς αυτοί δεν επιτρέπεται να συνάπτουν συμβάσεις διαχείρισης των δικαιωμάτων με διάρκεια μεγαλύτερη των τεσσάρων (4) ετών (84 § 4). Εντούτοις, θα πρέπει να γίνει δεκτό ότι τέτοιες άδειες, επειδή αποτελούν συμφωνίες κεντρικής διαθέσεως αποκλειστικών δικαιωμάτων, μπορούν να εξαιρεθούν από το δίκαιο κατά των περιορισμών του ανταγωνισμού μόνο εφόσον η μέγιστη διάρκεια παραχωρήσεως δεν υπερβαίνει τα τρία έτη (βλ. Ευρ. Επιτροπή απόφ. από 23.7.2003, σκέψη 25 απόφ. από 19.5.2005, υπόθ. COMP/C.2/37214, Bundesliga σκέψη 27, πρβλ. και απόφ. Premier League σκέψη 16, Μαρίνος, ΔιΜΕΕ 2010,469).
 Η άδεια μετάδοσης αθλητικών διοργανώσεων εθνικών ομάδων προτείνεται από τις οικείες ομοσπονδίες κατά προτεραιότητα σε τηλεοπτικούς σταθμούς πανελλήνιας εμβέλειας ελεύθερης λήψης. Αν η πρόταση της οικείας ομοσπονδίας δεν γίνει αποδεκτή από κανένα ιδιωτικό ραδιοφωνικό ή τηλεοπτικό σταθμό πανελλήνιας εμβέλειας, ελεύθερης ή μη λήψης, ο εκάστοτε δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας υποχρεούται να μεταδώσει τον αγώνα, καταβάλλοντας στην ομοσπονδία το σαράντα τοις εκατό (40%) των εσόδων της από τη μετόδοση των διαφημιστικών μηνυμάτων που μεταδίδονται κατά τη διάρκεια του αγώνα, των ημιχρονίων, καθώς και των πέντε πρώτων λεπτών της ώρας (5`) που προηγούνται της έναρξης και ακολουθούν τη λήξη του αγώνα (84 § 6).
 Με κοινή απόφαοη των Υπουργών Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, Πολιτισμού και του αρμόδιου για τον αθλητισμό Υπουργού, μέσα στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Αυγούστου κάθε έτους, καταρτίζεται κατάλογος διεθνών, εθνικών ή τοπικών αθλητικών εκδηλώσεων μείζονος σημασίας για την ελληνική κοινωνία. Για τις εκδηλώσεις αυτές εξασφαλίζεται στο κοινό η δυνατότητα παρακολούθησής τους από τηλεοπτικούς σταθμούς ελεύθερης λήψης μέσω ολικής ή μερικής ζωντανής κάλυψης ή ολικής ή μερικής αναμετάδοσης (84 § 7).
 Τέλος, από τις αμοιβές που λαμβάνουν αθλητικά ποδοσφαιρικά σωματεία ή ποδοσφαιρικές ανώνυμες εταιρείς από την εκμετάλλευση των προαναφερόμενων δικαιωμάτων, η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (E.Π.Ο.) λαμβάνει ποσοστό πέντε τοις εκατό (5%) και η Eνωση Ποδοσφαιρικών Ανωνύμων Εταιρειών (Ε.Π.Α.Ε.), αν πρόκειται για αμοιβές Π.Α.Ε., λαμβάνει ποσοστό δύο τοις εκατό (2%). Από τις αντίστοιχες με τις ανωτέρω αμοιβές που λαμβάνουν αθλητικά σωματεία καλαθοσφαίρισης ή Kαλαθοσφαιρικές ανώνυμες εταιρείες ή ΤΑΚ, η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (Ε.Ο.Κ) λαμβάνει ποσοστό τρία τοις εκατό (3%) και ο Ε.Σ.Α.ΚΕ., αν πρόκειται για αμοιβές Κ.Α.Ε. των οποίων οι ομάδες συμμετέχουν στην Α 1 κατηγορία καλαθοσφαίρισης, λαμβάνει ποσοστό οκτώ τοις εκατό (8%) (84 § 8).
 Σε περίπτωση προσβολής του sui generis δικαιώματός του επί των αθλητικών εκδηλώσεων, που διοργανώνει, ο δικαιούχος αθλητικός φορέας μπορεί υπό προϋποθέσεις να αξιώσει την άρση της σχετικής προσβολής, την παράλειψη αυτής στο μέλλον, αποζημίωση για την ζημία που υπέστη καθώς και χρηματική ικανοποίηση για τυχόν ηθική του βλάβη (57 – 59, 914 επ. ΑΚ, άρθρο 1 νδ 146/1914). Αν μάλιστα συντρέχει επείγουσα περίπτωση, ο δικαιούχος αθλητικός φορέας μπορεί να ζητήσει και προσωρινή δικαστική προστασία είτε με προσωρινή απαγόρευση της παράνομης μετάδοσης του αθλητικού γεγονότος είτε και με συντηρητική κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων του προσβολέα τρίτου (682 επ. ΚΠολΔ).
 Το Συγγενικό Δικαίωμα Των Ραδιοτηλεοπτικών Οργανισμών επί Μεταδιδόμενων Αθλητικών Αγώνων
 Σύμφωνα με το άρθρο 48 του Ν. 2121/1993 οι ραδιοτηλεοπτικοί οργανισμοί έχουν το δικαίωμα να επιτρέπουν ή να απαγορεύουν :
 α) την αναμετάδοση των εκπεμπόμενων αθλητικών εκδηλώσεών τους με οποιονδήποτε τρόπο,
 β) την παρουσίαση στο κοινό των εκπεμπόμενων αθλητικών εκδηλώσεών τους σε χώρους όπου η είσοδος επιτρέπεται με εισιτήριο,
 γ) την εγγραφή των εκπεμπόμενων αθλητικών εκδηλώσεών τους σε υλικούς φορείς ήχου ή εικόνας ή ήχου και εικόνας,
 δ) την άμεση ή έμμεση, προσωρινή ή μόνιμη αναπαραγωγή με οποιοδήποτε μέσο και μορφή, εν όλω ή εν μέρει, όσον αφορά την υλική ενσωμάτωση των εκπεμπόμενων αθλητικών εκδηλώσεών τους,
 ε) τη διανομή στο κοινό των υλικών φορέων με την εγγραφή των εκπεμπόμενων αθλητικών εκδηλώσεών τους, μέσω πώλησης ή με άλλους τρόπους,
 στ) την εκμίσθωση και το δημόσιο δανεισμό του υλικού φορέα με την εγγραφή των εκπεμπόμενων αθλητικών εκδηλώσεών τους,
 ζ) τη διάθεση στο κοινό, ενσυρμάτως ή ασυρμάτως, κατά τρόπο ώστε οποιοσδήποτε να έχει πρόσβαση στην υλική ενσωμάτωση των εκπεμπόμενων αθλητικών εκδηλώσεών τους, όπου και όταν ο ίδιος επιλέγει.
 Σε περίπτωση προσβολής του συγγενικού του δικαιώματος επί των αθλητικών εκδηλώσεων, που εκπέμπει μέσω του προγράμματός του, ο δικαιούχος ραδιοτηλεοπτικός σταθμός μπορεί να αξιώσει την αναγνώριση του δικαιώματός του, αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση της ηθικής του βλάβης, ενώ αν συντρέχει επείγουσα περίπτωση και πιθανολογείται η προσβολή της πνευματικής του ιδιοκτησίας, το Μονομελές Πρωτοδικείο διατάσσει είτε τη συντηρητική κατάσχεση των αντικειμένων που κατέχονται από τον προσβολέα και αποτελούν μέσο τέλεσης ή προϊόν ή απόδειξη της προσβολής, είτε την αναλυτική απογραφή των αντικειμένων αυτών, περιλαμβανομένης και της φωτογράφησης τους (άρθρα 64 και 65 του Ν. 2121/1993).
 Τα όρια των Δικαιωμάτων της Αποκλειστικής Μετάδοσης Αθλητικών Αγώνων
 Είτε πρόκειται για το sui generis δικαίωμα των αθλητικών σωματείων επί των αγώνων, που διοργανώνουν, είτε πρόκειται για το συγγενικό δικαίωμα των αδειούχων ραδιοτηλεοπτικών σταθμών στη μετάδοση των αγώνων αυτών, η εκμετάλλευση των αποκλειστικών δικαιωμάτων μετάδοσης αθλητικών εκδηλώσεων δεν είναι απεριόριστη αλλά βρίσκει τα όριά της στο δικαίωμα παράθεσης σύντομων αποσπασμάτων από αθλητικές διοργανώσεις. Σκοπός της θεμελίωσης του παραπάνω δικαιώματος είναι η διασφάλιση της «θεμελιώδους ελευθερίας της πληροφόρησης» και η εξασφάλιση της «πλήρους και ορθής προστασίας των τηλεθεατών στην Ένωση» (σκέψεις 5, 8, 12 και 55 της Οδηγίας 2010/13/ΕΕ).
 Συγκεκριμένα, το άρθρο 84 § 3 του Ν. 2725/1999 ορίζει ότι ο ραδιοφωνικός ή τηλεοπτικός σταθμός, που αποκτάει δικαιώματα αποκλειστικής μεταδόσεως ή αναμεταδόσεως αθλητικών αγώνων, υποχρεούται να παρέχει στους ενδιαφερόμενους ραδιοφωνικούς ή τηλεοπτικούς σταθμούς μαγνητοσκοπημένα ή μαγνητοφωνημένα στιγμιότυπα κατ ́ επιλογή του αιτούντος, διάρκειας μέχρι τριών λεπτών συνολικά, για να χρησιμοποιηθούν στα δελτία ειδήσεων. H αναμετάδοση των στιγμιότυπων αυτών περιορίζεται για κάθε ημέρα διεξαγωγής αγώνων σε τρεις μεταδόσεις των τριών λεπτών η καθεμία επί του συνολικού ημερήσιου προγράμματος, μεταξύ των οποίων μεσολαβεί χρονικό διάστημα τουλάχιστον μιας ώρας. Σε περίπτωση παραβίασης του προηγούμενου εδαφίου από ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς, το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ) μπορεί να επιβάλει τις προβλεπόμενες στην οικεία νομοθεσία διοικητικές κυρώσεις αλλά και την κύρωση του αποκλεισμού από την άσκηση του δικαιώματος αναμετάδοσης στιγμιοτύπων για την επόμενη ημέρα διεξαγωγής αγώνων, ενώ σε επείγουσα περίπτωση ο πρόεδρος του ΕΣΡ μπορεί να διατάσσει την αναβολή ή τη διακοπή μετάδοσης συγκεκριμένου ραδιοφωνικού ή τηλεοπτικού προγράμματος.
 Περαιτέρω, με το άρθρο 16 ΠΔ 109/2010, που ενσωμάτωσε στο Ελληνικό δίκαιο το άρθρο 15 της Οδηγίας 2010/13/ΕΕ για τις υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων, ορίζεται ότι : “οι τηλεοπτικοί οργανισμοί, που ασκούν αποκλειστικά δικαιώματα μεταδόσεως σε διοργανώσεις μεγάλου ενδιαφέροντος για το κοινό και σε επιμέρους εκδηλώσεις αυτών, οφείλουν να παρέχουν αδιακρίτως σε άλλους τηλεοπτικούς οργανισμούς που είναι εγκατεστημένοι στην Ελλάδα ή σε άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το δικαίωμα χρήσεως σύντομων αποσπασμάτων αποκλειστικά και μόνο για τους σκοπούς των προγραμμάτων γενικής ειδησεογραφίας, με δίκαιους, εύλογους και ίσους όρους. Οι εν λόγω όροι πρέπει να ανακοινώνονται εγκαίρως πριν από την πραγματοποίηση της εκδήλωσης, ώστε να παρέχεται επαρκής χρόνος για την άσκηση του δικαιώματος” (άρθρο 16 § 1 ΠΔ 109/2010). Τα σύντομα αυτά αποσπάσματα δεν μπορούν να υπερβαίνουν τα ενενήντα (90) δεύτερα λεπτά της ώρας για κάθε αυτοτελή εκδήλωση ή αυτοτελώς μεταδιδόμενο τμήμα της (άρθρο 16 § 3 ΠΔ 109/2010). Διοργανώσεις μεγάλου ενδιαφέροντος είναι όσες προσελκύουν το ενδιαφέρον σημαντικής μερίδας τηλεθεατών και σε εθνικό επίπεδο (ΜΠΑθ 520/2013).
 Υποκείμενα και των δύο δικαιωμάτων παράθεσης αποσπασμάτων είναι κάθε τρίτος ραδιοφωνικός ή τηλεοπτικός φορέας που λειτουργεί νομίμως κατά τα οριζόμενα στη ραδιοτηλεοπτική νομοθεσία. Το δικαίωμα ασκείται με την υποβολή αιτήσεως στο δικαιούχο της αποκλειστικής μετάδοσης και παρέχεται για κάθε φύσεως αθλητική εκδήλωση. Ωστόσο, τα δύο δικαιώματα δεν είναι ταυτόσημα. Αντίθετα, το πρώτο δικαίωμα παράθεσης αποσπασμάτων του άρθρου 84 § 3 είναι ευρύτερο, διότι αφορά κάθε αθλητικό γεγονός ενώ το δεύτερο δικαίωμα του άρθρου 16 ΠΔ 109/2011 μόνον «διοργανώσεις μεγάλου ενδιαφέροντος για το κοινό». Επίσης, τα δύο αυτά δικαιώματα διαφέρουν και ως προς τη χρονική διάρκεια των αποσπασμάτων, που επιτρέπουν. Περαιτέρω, η χρήση των αποσπασμάτων υπό το άρθρο 84 παρ. 1 Ν 2725/1999 επιτρέπεται μόνο σε δελτία ειδήσεων. Αντίθετα, η χρήση των αποσπασμάτων υπό το ΠΔ 109/2010 επιτρέπεται σε προγράμματα γενικής ειδησεογραφίας, δηλαδή και σε αθλητικές ειδησεογραφικές εκπομπές. Τυχόν μετάδοση στιγμιοτύπων μεγαλύτερης διάρκειας συνιστά προσβολή τόσο του συγγενικού δικαιώματος του ραδιοτηλεοπτικού φορέα επί της εκπομπής του (48 § 1α ́ Ν. 2121/1993) όσο και του sui generis δικαιώματος αποκλειστικής μετάδοσης αθλητικών εκδηλώσεων.
 Επιπλέον, και τα δύο δικαιώματα παράθεσης αποσπασμάτων διαφέρουν ως προς τον τρόπο προσβάσεως στο μεταδιδόμενο προς παράθεση υλικό. Στο άρθρο 84 του Ν. 2725/1999 η πρόσβαση επιτυγχάνεται με την παροχή από τον αποκλειστικό αδειούχο ραδιοτηλεοπτικό σταθμό μαγνητοσκοπημένων ή μαγνητοφωνημένων στιγμιοτύπων. Αντίθετα, υπό το άρθρο 16 ΠΔ 109/2010 η πρόσβαση γίνεται στο σήμα του εκπέμποντος ραδιοτηλεοπτικού σταθμού.
 Τέλος και όσον αφορά την οικονομική τους διάσταση, το μεν δικαίωμα παράθεσης αποσπασμάτων του άρθρου 84 § 3 ασκείται δωρεάν, ενώ για το δε δικαίωμα του άρθρου 16 ΠΔ 109/2011 δύναται να ζητηθεί αποζημίωση από τον αποκλειστικό αδειούχο ραδιοτηλεοπτικό σταθμό, υπό τον όρο ότι αυτή δεν θα υπερβαίνει τυχόν πρόσθετα έξοδα που προκύπτουν άμεσα από την παροχή της πρόσβασης (άρθρο 16 § 3 ΠΔ 109/2010).
 Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο.
 Ν. 2725/1999 Ερασιτεχνικός – Επαγγελματικός Αθλητισμός και άλλες διατάξεις (ΦΕΚ 121/Α’/17-06-1999).
 ΠΔ 109/2010 (ΦΕΚ 190/Α’/05-11-2010).
 Δημοσιεύθηκε στη Νέα, Πνευματική ΙδιοκτησίαΕτικέτα: αγώνες, αθλητισμός, αποκλειστική μετάδοση, αποκλειστικό δικαίωμα, διοργανωτές, μετάδοση, μπάσκετ, ομάδες, πνευματική ιδιοκτησία, ποδόσφαιρο, πρωτάθλημα, στίβος, στιγμιότυπα, τηλεόραση


text:
 26.10.2012
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 326/1
 ПРОТОКОЛ (No 28)
 ЗА ИКОНОМИЧЕСКОТО, СОЦИАЛНОТО И ТЕРИТОРИАЛНОТО СБЛИЖАВАНЕ
 ВИСОКОДОГОВАРЯЩИТЕ СЕ СТРАНИ,
 КАТО ПРИПОМНЯТ, че член 3 от Договора за Европейския съюз отбелязва като една от целите насърчаването на икономическото, социалното и териториалното сближаване и на солидарността между държавите-членки и че това сближаване е една от областите на споделена компетентност на Съюза, които са изброени в член 4, параграф 2, буква в) от Договора за функционирането на Европейския съюз,
 КАТО НАПОМНЯТ, че разпоредбите на част трета, дял XVIII относно икономическото, социалното и териториалното сближаване като цяло предоставят правна основа за консолидиране и по-нататъшно развитие на действието на Съюза в областта на икономическото, социалното и териториалното сближаване, включително създаването на нов фонд,
 КАТО ПРИПОМНЯТ, че разпоредбите на член 177 от Договора за функционирането на Европейския съюз предвиждат създаването на Кохезионен фонд,
 КАТО ОТБЕЛЯЗВАТ, че Европейската инвестиционна банка предоставя големи и увеличаващи се по размер средства в полза на по-бедните региони,
 КАТО ОТБЕЛЯЗВАТ желанието за по-голяма гъвкавост на разпоредбите за разпределяне на средствата от структурните фондове,
 КАТО ОТБЕЛЯЗВАТ желанието за изменение на степента на участие на Съюза в програмите и проектите в някои държави,
 КАТО ОТБЕЛЯЗВАТ предложението в по-голяма степен да се отчита относителния просперитет на държавите-членки в системата за собствени ресурси,
 ПОТВЪРЖДАВАТ, че насърчаването на икономическото, социалното и териториалното сближаване е от съществено значение за цялостното развитие и устойчивия успех на Съюза,
 ПОТВЪРЖДАВАТ своето убеждение, че структурните фондове трябва да продължат да играят значителна роля за постигане на целите на Съюза в областта на сближаването,
 ПОТВЪРЖДАВАТ своето убеждение, че Европейската инвестиционна банка трябва да продължава да отделя мнозинството от своите ресурси за насърчаването на икономическото, социалното и териториалното сближаване и обявяват своята готовност да преразгледат нуждите от капитал на Европейската инвестиционна банка веднага щом това стане необходимо, с оглед на тази цел,
 СЕ СЪГЛАСЯВАТ, че Кохезионният фонд предвижда подпомагане чрез финансови средства от Съюза на проекти в областите на околната среда и на трансевропейските мрежи в държави-членки с БВП на глава от населението по-малък от 90 % от средния за Съюза, които притежават програма, насочена към изпълнението на условията за икономическото, социалното и териториалното сближаване, предвидени в член 126 от Договора за функционирането на Европейския съюз,
 ДЕКЛАРИРАТ своето намерение да позволят по-голяма гъвкавост при разпределянето на финансовите ресурси от структурните фондове в съответствие със специфичните нужди, които не са обхванати при съществуващото понастоящем регулиране на структурните фондове,
 ДЕКЛАРИРАТ своето желание да изменят степента на участие на Съюза в контекста на програмите и проектите на структурните фондове с цел да бъде избегнато прекомерното увеличаване на бюджетните разходи в по-слабо развитите държави-членки,
 ПРИЗНАВАТ необходимостта да следят редовно постигнатия напредък в посока осъществяване на икономическо, социално и териториално сближаване и заявяват своята готовност да проучат всички необходими мерки в тази връзка,
 ДЕКЛАРИРАТ своето намерение да отчитат в по-голяма степен възможностите за принос на отделните държави-членки в системата на собствените ресурси, както и да разглеждат начините за поправяне по отношение на по-слабо развитите държави-членки на регресивните елементи, съществуващи в системата за разпределение на собствените ресурси,
 СЕ СЪГЛАСЯВАТ настоящият протокол да бъде приложен към Договора за Европейския съюз и към Договора за функционирането на Европейския съюз.


text:
 15.9.2014
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 315/3
 Решение на Съда (пети състав) от 10 юли 2014 г. — Telefónica SA, Telefónica de España SAU/Европейска комисия, France Telecom España, SA, Asociación de Usuarios de Servicios Bancarios (Ausbanc Consumo), European Competitive Telecommunications Association
 (Дело C-295/12 P) (1)
 ((Член 102 ДФЕС - Злоупотреба с господстващо положение - Испански пазари за широколентов интернет достъп - Свиване на маржовете - Член 263 ДФЕС - Контрол за законосъобразност - Член 261 ДФЕС - Правомощие за пълен съдебен контрол - Член 47 от Хартата - Принцип на ефективната съдебна защита - Пълен съдебен контрол - Размер на глобата - Принцип на пропорционалност - Принцип на недопускане на дискриминация))
 2014/C 315/03
 Език на производството: испански
 Страни
 Жалбоподател: Telefónica SA, Telefónica de España SAU (представители: F. González Díaz и B. Holles, abogados)
 Други страни в производството: Европейска комисия (представители: F. Castillo de la Torre, E. Gippini Fournier и C. Urraca Caviedes), France Telecom España SA (представители: H. Brokelmann и M. Ganino, abogados), Asociación de Usuarios de Servicios Bancarios (Ausbanc Consumo) (представители: L. Pineda Salido и I. Cámara Rubio, abogados), European Competitive Telecommunications Association (представители: A. Salerno и B. Cortese, avvocati)
 Диспозитив
 1)
 Отхвърля жалбата.
 2)
 Осъжда Telefónica SA и Telefónica de España SAU да заплатят съдебните разноски.
 3)
 France Telecom España, SA, Asociación de Usuarios de Servicios Bancarios (Ausbanc Consumo) и European Competitive Telecommunications Association понасят направените от тях съдебни разноски.
 (1) ОВ C 243, 11.8.2012 г.