text:
En kvinde er et hunkønnet menneske; det vil sige af arten Homo sapiens. Betegnelsen kvinde anvendes normalt kun om en fuldvoksen kvinde, mens "pige" er den normale betegnelse for et hunkønnet barn eller ung person. Betegnelsen kvinde anvendes herudover til at identificere et hunkønnet menneske uafhængigt af alder i sammenhænge som "kvinders rettigheder". Ordet kan herudover også henvise til en persons kønsidentitet. Kvinder med typisk genetisk udvikling er oftest i stand til at føde børn fra puberteten til menopausen. Transkønnede, der er født som mænd og identificerer sig som kvinder, er dog en undtagelse herfra. Nogle interkønnede mennesker, der identificerer sig som kvinder, kan ikke føde børn, enten på grund af sterilitet eller fordi de har et eller flere Y-kromosomer. I ekstremt sjældne tilfælde kan mennesker som har Swyers syndrom føde med medicinsk assistance. Op igennem historien har kvinder haft særlige roller i forskellige kulturelle samfund.
 Etymologi
 Kvinde stammer fra urnordisk (200 e.Kr. - 800 e.Kr.) kwenon, der står i aflydsform til kone.
 Biologisk symbol
 Symbolet for planeten Venus anvendes også i biologien til at indikere hunkøn. Det er et stiliseret håndspejl (gudinden Venus's symbol) eller et abstrakt symbol for gudinden: en cirkel på et lille ligesidet kors. Venus-symbolet har traditionelt også repræsenteret femininitet, og i alkymi indikerede det grundstoffet kobber. Alkymister konstruerede symboler fra en cirkel (repræsenterende ånd) over et ligesidet kors (repræsenterende stof).
 Biologi og køn
 Biologisk set er de kvindelige kønsorganer involverede i forplantningssystemet, hvorimod de sekundære kønskarakteristika kan våre med til at drage omsorg for børn eller tiltrække en mage. Æggestokkene har en normal regulerende funktion i form af hormonproduktion, men producerer herudover hunkønnede kønsceller kaldet æg, som, hvis de befrugtes af hankønnede kønsceller (sædceller), danner nye genetiske individer. Livmoderen er et organ med væv til at beskytte og nære det voksende foster, samt muskulatur til at skubbe det ud ved fødslen. Skeden anvendes ved samleje og fødsel, om end den latinske betegnelse for skeden, vagina, ofte bruges i daglig (ukorrekt) tale om vulva eller de ydre kvindelige kønsorganer, som (udover selve vagina) består af skamlæberne, klitoris og det kvindelige urinrør. I lighed med andre pattedyr udvikler de kvindelige bryster sig fra svedkirtler til at kunne producere en næringsrig sekretion: mælk. Hos voksne kvinder er brysterne generelt tydeligere end hos de fleste andre pattedyr; denne tydelighed, der ikke nødvendigvis skyldes behov for mælkeproduktion, er i det mindste delvist en følge af seksualselektion.
 Børns køn fastslås normalt ved fødslen som følge af deres kønsdele. At et barn anses som hunkøn er dog ikke altid afgørende for, om barnet senere i livet vil identificere sig selv som kvinde. I den omvendte situation findes der transkønnede og transseksuelle kvinder, der blev født som hankøn, men som i dag identificerer sig som kvinder. Herudover kan intersex-individer, som har blandede fysiske og/eller genetiske egenskaber, bruge andre kriterier til at fastslå deres køn.
 Selvom der fødes færre piger end drenge (forholdet er omkring 1:1,05) er der, pga. kvinders længere gennemsnitslevealder, kun 81 mænd på 60 år eller ældre for hver 100 kvinde i samme alder. Kvinders længere liv skyldes en række faktorer som genetik, sociologi, helbredsrelaterede valg (heriblandt et mindre forbrug af tobak og alkohol end mænd, samt en lavere selvmordsrate), tilstedeværelsen af det kvindelige kønshormon østrogen, som har en hjertebeskyttende effekt hos præ-menopause-kvinder, samt de negative effekter af store mængder androgener hos mænd.
 Pigers kroppe gennemgår en gradvis forandring i puberteten. Den største indikator på pigers pubertet er menarken, påbegyndelsen af den første menstruation, som normalt sker i 12–13-års-alderen. Efter at have gennemgået menarken vil de fleste piger være i stand til at blive gravide og føde børn, og vil herefter i mange kulturer blive betegnet som kvinder.
 Helbred
 Udtrykket "kvinders helse" (også "kvinders sundhed") henviser typisk til helbredssituationer, der er unikke for den kvindelige anatomi. Der findes nogle sygdomme, der primært eller eksklusivt rammer kvinder, såsom lupus, brystkræft( som ganske få mænd får), livmoderhalskræft og kræft i æggestokkene. Kvinder og mænd kan have forskellige symptomer på en sygdom, og kan også reagere forskelligt på den samme medicinske behandling.
 Kvinders helse er ofte blevet taget op af feminister, især problematikker vedrørende reproduktiv sundhed. Kvinders sundhed er som fagområde placeret i en voksende mængde viden, der udpeger køn som en vigtig social faktor for sundhed.
 Barselsdød defineres af Verdenssundhedsorganisationen som "en kvindes død under graviditet eller indenfor 42 dage efter endt graviditet, uanset graviditetens varighed og sted, fra en årsag relateret til eller forværret af graviditeten eller dens håndtering, men ikke fra utilsigtede eller tilfældige årsager." Omkring 99% af barselsdødsfald sker i U-lande. Mere end halvdelen sker i Subsaharisk Afrika og næsten en tredjedel i Sydasien. Blandt de primære årsager til barselsdød er alvorlige blødninger (oftest blødninger efter fødslen), infektioner (oftest efter fødsel), præeklampsi og eklampsi, usikre abortmetoder og graviditetskomplikationer fra malaria og HIV/AIDS.
 Reproduktive rettigheder og reproduktiv frihed
 Reproduktive rettigheder er juridiske rettigheder og friheder der relaterer sig til reproduktion og reproduktiv sundhed. Blandt krænkelser af kvinders reproduktive rettigheder er tvungen graviditet, tvungen sterilisering og tvungen abort.
 Tvungen sterilisering blev praktiseret i mange vestlige lande i den første halvdel af det 20. århundrede, og praktiseres, sammen med tvungen abort, fortsat i lande såsom Uzbekistan og Kina.
 Manglen på omfattende lovgivning om kønsrelateret vold, kombineret med mangel på adgang til prævention og/eller abort er medvirkende årsager til tvungen graviditet.
 Middellevetid
 Kvinder udgør over halvdelen af befolkningen næsten alle samfund med undtagelse af Indien og Kina, til trods for at der fødes flere drenge- end pigebørn (ca. 21 drengebørn for hver 20 pigebørn), og at drengebørnene er større ved fødslen.
 Sammenlignende middellevetider i Danmark:
 1990/91: Kvinder 77,8; mænd 72,2; forskel 5,6 år.
 1998/99: Kvinder 78,8; mænd 74,0; forskel 4,8 år.
 2002/03: Kvinder 79,5; mænd 74,9; forskel 4,6 år.
 Kilde: Danmarks Statistik: Nr. 234, 27. maj 2004
 Kønsroller
 Se også
 Feminisme
 Kvindemuseet i Danmark
 Kvinde, kend din krop
 Kvindelighed
 Kønsforskning
 Matriarkat
 Misogyni
 Mitokondrielle Eva
 Sexisme
 Tildeling af køn
 Yderligere læsning
 Chafe, William H. , "The American Woman: Her Changing Social, Economic, And Political Roles, 1920–1970", Oxford University Press, 1972.
 Routledge international encyclopedia of women, 4 vls., ed. by Cheris Kramarae and Dale Spender, Routledge 2000
 Women in world history : a biographical encyclopedia, 17 vls., ed. af Anne Commire, Waterford, Conn. [etc.] : Yorkin Publ. [etc.], 1999–2002
 Woman In all ages and in all countries in 10 volumes.
 Henvisninger
 Sociologi


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 15.7.2008
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 L 187/122
 DÉCISION DU PARLEMENT EUROPÉEN
 du 24 avril 2007
 concernant la décharge sur l'exécution du budget du Centre de traduction des organes de l'Union européenne pour l'exercice 2005
 (2008/519/CE)
 LE PARLEMENT EUROPÉEN,
 vu les comptes annuels définitifs du Centre de traduction des organes de l'Union européenne pour l'exercice 2005 (1),
 vu le rapport de la Cour des comptes sur les comptes annuel du Centre de traduction des organes de l'Union européenne relatifs à l'exercice 2005, accompagné des réponses du Centre (2),
 vu la recommandation du Conseil du 27 février 2007 (5711/2007 — C6-0080/2007),
 vu le traité CE, et notamment son article 276,
 vu le règlement (CE, Euratom) no 1605/2002 du Conseil du 25 juin 2002 portant règlement financier applicable au budget général des Communautés européennes (3), et notamment son article 185,
 vu le règlement (CE) no 2965/94 du Conseil du 28 novembre 1994 portant création d'un Centre de traduction des organes de l'Union européenne (4), et notamment son article 14,
 vu le règlement (CE, Euratom) no 2343/2002 de la Commission du 19 novembre 2002 portant règlement financier-cadre des organismes visés à l'article 185 du règlement (CE, Euratom) no 1605/2002 du Conseil (5), et notamment son article 94,
 vu l'article 71 et l'annexe V de son règlement,
 vu le rapport de la commission du contrôle budgétaire (A6-0101/2007),
 1.
 donne décharge au directeur du Centre de traduction des organes de l'Union européenne sur l'exécution du budget du Centre pour l'exercice 2005;
 2.
 présente ses observations dans la résolution ci-après;
 3.
 charge son Président de transmettre la présente décision, ainsi que la résolution qui en fait partie intégrante, au directeur du Centre de traduction des organes de l'Union européenne, au Conseil, à la Commission et à la Cour des comptes, et d'en assurer la publication au Journal officiel de l'Union européenne (série L).
 Le président
 Hans-Gert PÖTTERING
 Le secrétaire général
 Harald RØMER
 (1) JO C 266 du 31.10.2006, p. 25.
 (2) JO C 312 du 19.12.2006, p. 48.
 (3) JO L 248 du 16.9.2002, p. 1. Règlement modifié par le règlement (CE, Euratom) no 1995/2006 (JO L 390 du 30.12.2006, p. 1).
 (4) JO L 314 du 7.12.1994, p. 1. Règlement modifié en dernier lieu par le règlement (CE) no 1645/2003 (JO L 245 du 29.9.2003, p. 13).
 (5) JO L 357 du 31.12.2002, p. 72.
 ---documentbreak---
 15.7.2008
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 L 187/123
 RÉSOLUTION DU PARLEMENT EUROPÉEN
 du 24 avril 2007
 contenant les observations qui font partie intégrante de la décision concernant la décharge sur l'exécution du budget du Centre de traduction des organes de l'Union européenne pour l'exercice 2005
 LE PARLEMENT EUROPÉEN,
 vu les comptes annuel définitifs du Centre de traduction des organes de l'Union européenne pour l'exercice 2005 (1),
 vu le rapport de la Cour des comptes sur les comptes annuels du Centre de traduction des organes de l'Union européenne relatifs à l'exercice 2005, accompagné des réponses du Centre (2),
 vu la recommandation du Conseil du 27 février 2007 (5711/2007 — C6-0080/2007),
 vu le traité CE, et notamment son article 276,
 vu le règlement (CE, Euratom) no 1605/2002 du Conseil du 25 juin 2002 portant règlement financier applicable au budget général des Communautés européennes (3), et notamment son article 185,
 vu le règlement (CE) no 2965/94 du Conseil du 28 novembre 1994 portant création d'un Centre de traduction des organes de l'Union européenne (4), et notamment son article 14,
 vu le règlement (CE, Euratom) no 2343/2002 de la Commission du 19 novembre 2002 portant règlement financier-cadre des organismes visés à l'article 185 du règlement (CE, Euratom) no 1605/2002 du Conseil (5), et notamment son article 94,
 vu l'article 71 et l'annexe V de son règlement,
 vu le rapport de la commission du contrôle budgétaire (A6-0101/2007),
 A.
 considérant que la Cour des comptes indique avoir obtenu une assurance raisonnable que les comptes de l'exercice clos le 31 décembre 2005 sont fiables et que, abstraction faite d'un certain nombre d'anomalies relevées en ce qui concerne la passation de marchés, les opérations sous-jacentes sont, dans leur ensemble, légales et régulières,
 B.
 considérant que le 27 avril 2006, le Parlement a donné décharge au directeur pour l'exécution du budget du Centre pour l'exercice 2004 (6) et que, dans sa résolution contenant les observations accompagnant la décision de décharge, il:
 —
 notait le niveau élevé des crédits annulés par le Centre en 2004 et demandait instamment que le Centre améliore ses prévisions afin que le budget exécuté ressemble davantage au budget adopté par l'autorité budgétaire,
 —
 constatait avec regret que le conflit relatif au paiement des cotisations de pension de l'employeur n'était toujours pas résolu et demandait instamment au Centre d'accroître les efforts tendant à résoudre ce différend,
 Remarques générales concernant la majorité des agences de l'UE faisant l'objet d'une décharge individuelle
 1.
 considère que le nombre toujours croissant d'agences communautaires et les activités de certaines d'entre elles ne semblent pas s'intégrer dans un cadre d'orientation globale, que les missions de certaines agences ne reflètent pas toujours les besoins réels de l'Union ni les attentes des citoyens, et constate qu'en général les agences n'ont pas toujours bonne image ni bonne presse;
 2.
 invite par conséquent la Commission à définir un cadre d'orientation globale relatif à la création de nouvelles agences communautaires et à présenter une étude coûts-bénéfices avant la création de toute nouvelle agence, tout en veillant à éviter toute duplication d'activités entre agences ou avec les missions d'autres organisations européennes;
 3.
 invite la Cour des comptes à prendre position sur l'analyse coûts-avantages avant que le Parlement prenne sa décision;
 4.
 invite la Commission à présenter tous les cinq ans une étude de la valeur ajoutée de chaque agence existante; demande à toutes les institutions compétentes, en cas d'évaluation défavorable de la valeur ajoutée d'une agence, de prendre les mesures qui s'imposent en reformulant le mandat de l'agence concernée ou en mettant fin aux activités de celle-ci;
 5.
 compte tenu du nombre croissant d'agences de régulation, regrette que les négociations relatives au projet d'accord institutionnel pour un encadrement de ces agences n'aient pas encore abouti et invite les services compétents de la Commission à faire tout leur possible, en consultation avec la Cour des comptes, pour qu'un tel accord aboutisse rapidement;
 6.
 fait observer que la responsabilité budgétaire de la Commission suppose des liens plus étroits entre celle-ci et les agences; demande à la Commission et au Conseil d'entreprendre toutes les démarches nécessaires pour donner à la Commission, avant le 31 décembre 2007, une minorité de blocage au sein des organes de contrôle des agences et de prévoir cette mesure dès le départ en cas de création de nouvelles agences;
 7.
 invite la Cour des comptes à créer dans son rapport annuel un chapitre supplémentaire consacré à toutes les agences devant faire l'objet d'une décharge au titre des comptes de la Commission afin d'avoir une idée plus précise de l'utilisation faite des ressources financières de l'UE par les agences;
 8.
 rappelle le principe selon lequel toutes les agences communautaires, subventionnées ou non, sont soumises, pour leur décharge, au Parlement, même dans les cas où une autorité de décharge intervient en vertu de leur texte constitutif;
 9.
 invite la Cour des comptes à procéder à des audits des performances de toutes les agences et à faire rapport aux commissions compétentes du Parlement, y compris à la commission du contrôle budgétaire;
 10.
 constate que le nombre des agences est en augmentation constante et que, conformément à la responsabilité politique de la Commission quant au fonctionnement des agences, qui va bien au-delà d'un simple appui logistique, il est d'autant plus nécessaire que les directeurs généraux de la Commission chargés de la mise sur pied et de la supervision des agences élaborent une approche commune de ces organismes; estime qu'une structure semblable à celle créée par les agences pour la coordination entre les directions générales concernées constituerait une formule pragmatique en vue de l'adoption par la Commission d'une approche commune pour toutes les questions touchant aux agences;
 11.
 invite la Commission à améliorer le soutien administratif et technique aux agences, tout en tenant compte de la complexité croissante des dispositions administratives de la Communauté ainsi que des problèmes techniques;
 12.
 constate l'absence d'organe disciplinaire dans toutes les agences communautaires et invite les services de la Commission à prendre les mesures nécessaires pour qu'un tel mécanisme soit rapidement mis en œuvre;
 13.
 se félicite des améliorations notables dans la coordination entre les agences, laquelle leur permet de résoudre des problèmes récurrents et rend plus efficace la coopération avec la Commission et le Parlement;
 14.
 considère que la création par plusieurs agences d'un service commun de soutien, visant à rendre conformes leurs systèmes informatiques de gestion financière avec ceux de la Commission, est une mesure qui doit être poursuivie et élargie;
 15.
 invite les agences à améliorer leur coopération et l'évaluation comparative avec d'autres acteurs dans ce domaine; incite la Commission à adopter les moyens qu'elle jugera nécessaires pour aider les agences à valoriser leur image et à renforcer la visibilité de leurs activités;
 16.
 demande à la Commission de présenter une proposition tendant à harmoniser la forme du rapport annuel des agences, et à élaborer des indicateurs de résultats permettant une comparaison de leur efficacité;
 17.
 invite les agences à présenter au début de chaque année les indicateurs de résultats devant permettre de les évaluer;
 18.
 invite toutes les agences à appliquer de manière accrue les objectifs SMART qui devraient permettre une planification plus réaliste et une réalisation satisfaisante des objectifs;
 19.
 convient avec la Cour des comptes que la Commission est également responsable de la gestion (financière) des agences; demande instamment à la Commission, par conséquent, de contrôler et, au besoin, d'orienter et d'assister la direction des différentes agences, en particulier en ce qui concerne l'application correcte des procédures d'appel d'offres, la transparence des procédures de recrutement, la bonne gestion financière (sous-utilisation et prévisions excessives) et, ce qui est plus important encore, l'application correcte des règles concernant le cadre de contrôle interne;
 20.
 considère que le programme d'activité des agences devrait traduire leur contribution en des termes opérationnels et mesurables et qu'il conviendrait de tenir dûment compte des normes de contrôle internes de la Commission;
 Remarques spécifiques
 21.
 constate que pour l'exercice 2005, le taux global d'exécution des crédits d'engagement a dépassé 90 %, remarque qui s'applique également aux crédits de paiement, et qu'une sous-utilisation est observée en ce qui concerne les dépenses administratives (titre II), où moins de 75 % des crédits ont été engagés et 24 % des engagements reportés; se déclare préoccupé par le fait que, au cours de la même période, plus de 50 % des engagements reportés de l'exercice précédent sont tombés en annulation; demande instamment que le Centre améliore sa planification des dépenses administratives;
 22.
 invite le Centre à s'employer à clarifier les droits de propriété intellectuelle afférents à la base de données IATE;
 23.
 exprime l'espoir que le conflit relatif aux cotisations de pension de l'employeur pourra être résolu le plus rapidement possible.
 (1) JO C 266 du 31.10.2006, p. 25.
 (2) JO C 312 du 19.12.2006, p. 48.
 (3) JO L 248 du 16.9.2002, p. 1. Règlement modifié par le règlement (CE, Euratom) no 1995/2006 (JO L 390 du 30.12.2006, p. 1).
 (4) JO L 314 du 7.12.1994, p. 1. Règlement modifié en dernier lieu par le règlement (CE) no 1645/2003 (JO L 245 du 29.9.2003, p. 13).
 (5) JO L 357 du 31.12.2002, p. 72.
 (6) JO L 340 du 6.12.2006, p. 102.


type: caselaw

text:
 31.3.2012
 LT
 Europos Sąjungos oficialusis leidinys
 C 98/5
 2012 m. vasario 16 d. Teisingumo Teismo (ketvirtoji kolegija) sprendimas byloje (Cour constitutionnelle (buvęs Cour d'arbitrage) (Belgija) prašymas priimti prejudicinį sprendimą) Marie-Noëlle Solvay ir kt. prieš Région wallonne
 (Byla C-182/10) (1)
 (Projektų poveikio aplinkai vertinimas - Sąvoka „teisės aktas“ - Orhuso konvencijos taikymo vadove pateiktų paaiškinimų reikšmė ir apimtis - Leidimo projektui išdavimas neatlikus tinkamo jo poveikio aplinkai vertinimo - Teisė kreiptis į teismą aplinkosaugos klausimais - Teisės pareikšti ieškinį apimtis - Buveinių direktyva - Planas ar projektas, kenkiantis teritorijos vientisumui - Įpareigojanti priežastis, susijusi su svarbiu viešuoju interesu)
 2012/C 98/06
 Proceso kalba: prancūzų
 Prašymą priimti prejudicinį sprendimą pateikęs teismas
 Cour constitutionnelle (buvęs Cour d'arbitrage)
 Šalys pagrindinėje byloje
 Ieškovai: Marie-Noëlle Solvay, Le Poumon vert de la Hulpe ASBL, Jean-Marie Solvay de la Hulpe, Alix Walsh, Association des Riverains et Habitants des Communes Proches de l'Aéroport B.S.C.A. (Brussels south Charleroi Airport) ASBL — A.R.A.Ch, Grégoire Stassin, André Gilliard, Paul Fastrez, Henriette Fastrez, Flandrijos vyriausybė, Inter-Environnement Wallonie ASBL, Nicole Laloux, François Gevers, Annabelle Denoël-Gevers, Marc Traversin, Joseph Melard, Chantal Michiels, Thierry Regout, René Canfin, Georges Lahaye, Jeanine Postelmans, Christophe Dehousse, Christine Lahaye, Jean-Marc Lesoinne, Jacques Teheux, Anne-Marie Larock, Bernadette Mestdag, Jean-François Seraffin, Françoise Mahoux, Ferdinand Wallraf, Mariel Jeanne, Agnès Fortemps, Georges Seraffin, Jeannine Melen, Groupement Cerexhe-Heuseux/Beaufays ASBL, Action et Défense de l'Environnement de la vallée de la Senne et de ses affluents ASBL, Réserves naturelles RNOB ASBL, Stéphane Banneux, Zénon Darquenne, Philippe Daras, Bernard Croiselet, Bernard Page, Intercommunale du Brabant Wallon SCRL, Les amis de la Forêt de Soignes ASBL, Jacques Solvay de la Hulpe, La Hulpe — Notre village ASBL, André Philips, Charleroi South Air Pur ASBL, Pierre Grymonprez, Sartau SA, Philippe Grisard de la Rochette, Antoine Boxus, Pierre Deneye, Jean-Pierre Olivier, Paul Thiry, Willy Roua, Guido Durlet, Agrebois SA, Yves de la Court
 Atsakovas: Région wallonne
 dalyvaujant: Infrabel SA, Codic Belgique SA, Federal Express European Services Inc. (FEDEX), Société wallonne des aéroports (SOWEAR), Société régionale wallonne du transport (SRWT), Société Intercommunale du Brabant wallon (IBW)
 Dalykas
 Prašymas priimti prejudicinį sprendimą — Cour constitutionnelle (buvęs Cour d'arbitrage) — Orhuso konvencijos dėl teisės gauti informaciją, visuomenės dalyvavimo priimant sprendimus ir teisės kreiptis į teismus aplinkos klausimais, priimtos 1998 m. birželio 25 d. ir Europos Bendrijos vardu patvirtintos 2005 m. vasario 17 d. sprendimu 2005/370/EB (JO L 124, p. 1), 2 straipsnio 2 dalies, 3 straipsnio 9 dalies, 6 straipsnio 9 dalies ir 9 straipsnio 2, 3 ir 4 dalių aiškinimas — 1985 m. birželio 27 d. Tarybos Direktyvos 85/337/EEB dėl tam tikrų valstybės ir privačių projektų poveikio aplinkai vertinimo (OL L 175, p. 40; 2004 m. specialusis leidimas lietuvių k., 15 sk., 1 t., p. 248) 1 straipsnio 5 dalies, 9 straipsnio 1 dalies ir 10a straipsnio aiškinimas — 1992 m. gegužės 21 d. Tarybos Direktyvos 92/43/EEB dėl natūralių buveinių ir laukinės faunos bei floros apsaugos (OL L 206, p. 63; 2004 m. specialusis leidimas lietuvių k., 15 sk. 2 t., p. 102) 6 straipsnio 3 ir 4 dalių aiškinimas — Valdžios institucijos sąvoka — Orhuso konvencijos taikymo vadove pateiktų paaiškinimų reikšmė ir apimtis — Teisės aktų, kaip antai urbanistikos ir aplinkosaugos leidimų, išduotų remiantis regiono teisės aktų leidėjo dekretu, neįtraukimas į konvencijos taikymo sritį — Procedūros, per kurią išduodami leidimai, kuriuos galima apskųsti tik Cour constitutionnelle ir bendrosios kompetencijos teismams, atitiktis konvencijai ir Bendrijos teisei — Leidimo projektui išdavimas neatlikus tinkamo jo poveikio aplinkai vertinimo
 Rezoliucinė dalis
 1.
 Nors aiškinant 1998 m. birželio 25 d. priimtos ir 2005 m. vasario 17 d. Tarybos sprendimu 2005/370/EB Europos bendrijos vardu patvirtintos Konvencijos dėl teisės gauti informaciją, visuomenės dalyvavimo priimant sprendimus ir teisės kreiptis į teismus aplinkosaugos klausimais 2 straipsnio 2 dalį ir 9 straipsnio 4 dalį galima atsižvelgti į šios Konvencijos taikymo vadovą, jis neturi jokios privalomos galios ir tokios norminės reikšmės, kokią turi šios Konvencijos nuostatos.
 2.
 Konvencijos dėl teisės gauti informaciją, visuomenės dalyvavimo priimant sprendimus ir teisės kreiptis į teismus aplinkosaugos klausimais 2 straipsnio 2 dalis ir 1985 m. birželio 27 d. Tarybos direktyvos 85/337/EEB dėl tam tikrų valstybės ir privačių projektų poveikio aplinkai vertinimo, iš dalies pakeistos 2003 m. gegužės 26 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyva 2003/35/EB, 1 straipsnio 5 dalis turi būti aiškinamos taip, kad į šių teisės aktų atitinkamas taikymo sritis nepatenka tik projektai, kurių detalės priimtos konkrečiu teisės aktu, o šių teisės aktų tikslai buvo pasiekti per įstatymų leidybos procesą. Nacionalinis teismas, atsižvelgdamas tiek į priimto teisės akto turinį, tiek į visą su jo priėmimu susijusį įstatymų leidybos procesą, ypač į parengiamuosius aktus ir parlamentarų debatus, turi patikrinti, ar buvo laikomasi šių dviejų sąlygų. Šiuo atžvilgiu teisės aktas, kuriuo, remiantis viršesniais bendrojo intereso pagrindais, tik „ratifikuojamas“ ankstesnis administracinis aktas, iš anksto nepradėjus įstatymų dėl esmės leidybos proceso, kuris užtikrintų, kad laikomasi minėtų sąlygų, negali būti laikomas konkrečiu teisės aktu, kaip tai suprantama pagal šią nuostatą, todėl to nepakanka norint pripažinti, kad projektas nepatenka į atitinkamas Konvencijos ir direktyvos taikymo sritis.
 3.
 Konvencijos dėl teisės gauti informaciją, visuomenės dalyvavimo priimant sprendimus ir teisės kreiptis į teismus aplinkosaugos klausimais 9 straipsnio 2–4 dalys ir Direktyvos 85/337, iš dalies pakeistos Direktyva 2003/35, 10a straipsnis turi būti aiškinami taip:
 —
 kai projektas, patenkantis į šių nuostatų taikymo sritį, priimtas teisės aktu, klausimą, ar šis teisės aktas atitinka šios direktyvos 1 straipsnio 5 dalyje nustatytas sąlygas, laikantis nacionalinių proceso taisyklių turi būti galima pateikti teismui arba įstatymu nustatytai nepriklausomai ir nešališkai institucijai, ir
 —
 jei negalima pareikšti jokio pirma nurodyto pobūdžio ar apimties ieškinio dėl tokio akto, nacionalinis teismas, į kurį kreipiamasi, įgyvendindamas savo kompetenciją turi vykdyti pirmesnėje įtraukoje aprašytą kontrolę ir prireikus netaikyti šio teisės akto.
 4.
 Konvencijos dėl teisės gauti informaciją, visuomenės dalyvavimo priimant sprendimus ir teisės kreiptis į teismus aplinkosaugos klausimais 6 straipsnio 9 dalis ir Direktyvos 85/337, iš dalies pakeistos Direktyva 2003/35, 9 straipsnio 1 dalis turi būti aiškinamos taip, kad jomis nereikalaujama, kad pačiame sprendime būtų nurodyti motyvai, dėl kurių kompetentinga institucija nusprendė, kad jis yra būtinas. Tačiau tuo atveju, kai suinteresuotasis asmuo to prašo, kompetentinga institucija privalo jį informuoti apie motyvus, dėl kurių šis sprendimas buvo priimtas arba, atsakydama į pateiktą prašymą, perduoti reikšmingą informaciją ir dokumentus.
 5.
 1992 m. gegužės 21 d. Tarybos direktyvos 92/43/EEB dėl natūralių buveinių ir laukinės faunos bei floros apsaugos 6 straipsnio 3 dalis turi būti aiškinama taip, kad ja neleidžiama nacionalinei institucijai, net jeigu ji būtų įstatymų leidėjas, patvirtinti planą ar projektą neįsitikinus, kad jis nepakenks atitinkamos teritorijos vientisumui.
 6.
 Direktyvos 92/43 6 straipsnio 4 dalis turi būti aiškinama taip, kad infrastruktūros, skirtos administraciniam centrui, statymas iš principo negali būti laikomas įpareigojančia priežastimi, susijusia su svarbiu viešuoju interesu, įskaitant ir socialinio ar ekonominio pobūdžio priežastis, kaip tai suprantama pagal Buveinių direktyvos 6 straipsnio 4 dalį, kuris galėtų pateisinti plano ar projekto, galinčio pakenkti nagrinėjamos teritorijos vientisumui, įgyvendinimą.
 (1) OL C 179, 2010 7 3.


text:
 |
 52010PC0730
 /* COM/2010/0730 τελικό - NLE 2010/0351 */ Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τη χορήγηση χρηματοδοτικής ενίσχυσης στην Ιρλανδία
 [pic] | ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ |Βρυξέλλες, 3.12.2010COM(2010) 730 τελικό2010/0351 (NLE)ΠρότασηΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσχετικά με τη χορήγηση χρηματοδοτικής ενίσχυσης στην ΙρλανδίαSEC(2010) 1516 τελικόΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΗ Ιρλανδία πρόσφατα αντιμετώπισε αυξημένες πιέσεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές λόγω των ανησυχιών όσον αφορά την διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών της. Η τρέχουσα κρίση είχε δραματικό αντίκτυπο και στα δημόσια οικονομικά της Ιρλανδίας. Τα μέτρα στήριξης του τραπεζικού τομέα, μεταξύ των οποίων και σημαντικές εισφορές κεφαλαίων, συνέβαλαν κατά πολύ στην επιδείνωση της κατάστασης των δημόσιων οικονομικών που προκλήθηκε από την ύφεση. Επί του παρόντος η αγορά ανησυχεί κατά κύριο λόγο μήπως εξαιτίας της κρίσης η φερεγγυότητα του ιρλανδικού κράτους έχει συνδεθεί πλέον άρρηκτα με αυτήν του τραπεζικού συστήματος. Οι ανησυχίες αυτές έχουν οδηγήσει σε κατακόρυφη αύξηση της απόδοσης των κρατικών ομολόγων της χώρας, ενώ παράλληλα το εγχώριο τραπεζικό σύστημα, σε ό,τι αφορά την χρηματοδότησή του, έχει στην πράξη αποκοπεί από τη διεθνή αγορά και στηρίζεται όλο και περισσότερο στο Ευρωσύστημα.Λόγω της σοβαρής αυτής οικονομικής και χρηματοδοτικής διατάραξης, στις 21 Νοεμβρίου 2010, η Ιρλανδία ζήτησε επίσημα χρηματοδοτική ενίσχυση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) με σκοπό τη στήριξη ενός προγράμματος πολιτικής για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και την επάνοδο της οικονομίας σε διατηρήσιμα επίπεδα ανάπτυξης, και την εξασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας στην Ιρλανδία, στη ζώνη του ευρώ και στην ΕΕ. Το σχέδιο προγράμματος οικονομικής και δημοσιονομικής προσαρμογής που υποβλήθηκε στην Επιτροπή και στο Συμβούλιο αποσκοπεί στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης της χρηματοπιστωτικής αγοράς στον ιρλανδικό τραπεζικό τομέα και στο ιρλανδικό κράτος. Περιλαμβάνει τρία βασικά στοιχεία. Πρώτον, μια στρατηγική για τον χρηματοπιστωτικό τομέα που περιλαμβάνει σηματική σμίκρυνση, απομόχλευση και αναδιοργάνωση του τραπεζικού τομέα, η οποία συμπληρώνεται από κατάλληλη ανακεφαλαιοποίηση. Δεύτερον, μια φιλόδοξη στρατηγική δημοσιονομικής εξυγίανσης που περιλαμβάνει λεπτομερή μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης σκοπός των οποίων είναι να τεθεί το ακαθάριστο δημόσιο χρέος σε σταθερή πτωτική πορεία μεσοπρόθεσμα. Τρίτον, ένα φιλόδοξο θεματολόγιο διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, ιδίως όσον αφορά την αγορά εργασίας, με σκοπό τη διευκόλυνση της προσαρμογής και την ενίσχυση του αναπτυξιακού δυναμικού της οικονομίας.Το πρόγραμμα καλύπτει την περίοδο 2010-2013. Η χρηματοδοτική δέσμη του προγράμματος θα καλύπτει ανάγκες χρηματοδότησης μέχρι το ποσό των 85 δισεκατ. EUR, που περιλαμβάνει ποσό έως 35 δισεκατ. EUR για τη στήριξη του τραπεζικού συστήματος και ποσό έως 50 δισεκατ. EUR για την κάλυψη πιθανών δημοσιονομικών αναγκών χρηματοδότησης. Το ήμισυ των μέτρων στήριξης των τραπεζών (171⁄2 δισεκατ. EUR) θα χρηματοδοτηθεί με συνεισφορά της Ιρλανδίας από τα αποθέματα ρευστών διαθεσίμων του δημόσιου ταμείου της χώρας και από επενδύσεις του εθνικού ταμείου συντάξεων (National Pensions Reserve Fund). Η Ιρλανδία ζήτησε ενίσχυση έως το ποσό των 22,5 δισεκατ. EUR στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού μηχανισμού χρηματοοικονομικής σταθεροποίησης (ΕΜΧΣ) που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 407/2010 του Συμβουλίου της 11ης Mαΐου 2010. Αυτή η ενίσχυση θα αποτελούσε μέρος μιας ευρύτερης υποστήριξης της χώρας από τους ευρωπαίους εταίρους της, συνολικού ύψους 45 δισεκατ. EUR, σε συνδυασμό με δάνειο από το ΔΝΤ ύψους 19,5 δισεκατ. ΕΤΔ (περίπου 22,5 δισεκατ. EUR) στο πλαίσιο ενός διευρυμένου πιστοδοτικού μηχανισμού. Στο πλαίσιο αυτό, η χορήγηση χρηματοδοτικής ενίσχυσης από την Ένωση στην Ιρλανδία έως το ποσό των 22,5 δισεκατ. EUR βάσει του ευρωπαϊκού μηχανισμού χρηματοοικονομικής σταθεροποίησης (ΕΜΧΣ) που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 407/2010 του Συμβουλίου της 11ης Mαΐου 2010, θα καταστήσει δυνατή τη στήριξη της επανόδου της οικονομίας σε διατηρήσιμη ανάπτυξη, θα εξασφαλίσει την ομαλή λειτουργία του τραπεζικού συστήματος και θα διαφυλάξει την χρηματοοικονομική σταθερότητα στην Ένωση και στη ζώνη του ευρώ. Η χρηματοδοτική ενίσχυση από μέρους της Ένωσης θα εκταμιευθεί σε 13 το πολύ δόσεις και θα εξαρτάται από όρους οικονομικής πολιτικής. Θα πρέπει να δοθεί υπό όρους ανάλογους με αυτούς που επιβάλλει το ΔΝΤ.2010/0351 (NLE)ΠρότασηΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥσχετικά με τη χορήγηση χρηματοδοτικής ενίσχυσης στην ΙρλανδίαΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 122 παράγραφος 2,τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 407/2010 του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2010, περί δημιουργίας ενός Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Χρηματοπιστωτικής Σταθεροποίησης[1],Εκτιμώντας τα ακόλουθα:1. Η Ιρλανδία πρόσφατα αντιμετώπισε αυξημένες πιέσεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές λόγω των έντονων ανησυχιών όσον αφορά την διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών της μετά τα εκτενή μέτρα κρατικής στήριξης του εξασθενημένου χρηματοπιστωτικού τομέα. Λόγω του υπερβολικού του ανοίγματος στους τομείς των ακινήτων και των κατασκευαστικών έργων, το εγχώριο τραπεζικό σύστημα σημείωσε μεγάλες ζημίες μετά την κατάρρευση των τομέων αυτών. Η τρέχουσα οικονομική και τραπεζική κρίση είχε δραματικές επιπτώσεις και στα δημόσια οικονομικά της χώρας, επιτείνοντας τον αντίκτυπο της ύφεσης. Η μείωση των φορολογικών εσόδων, καθώς και η αύξηση των κυκλικών δαπανών, ιδίως εξαιτίας της αυξανόμενης ανεργίας, έχουν συμβάλει στη δημιουργία ενός μεγάλου ελλείμματος γενικής κυβέρνησης και στην κατακόρυφη αύξηση του χρέους, σε σύγκριση με τα ευνοϊκά προ της κρίσης μεγέθη, παρά την εφαρμογή πέντε σημαντικών δεσμών μέτρων δημοσιονομικής εξυγίανσης από τα μέσα του 2008. Τα μέτρα στήριξης του τραπεζικού τομέα, μεταξύ των οποίων και σημαντικές εισφορές κεφαλαίων, συνέβαλαν σε μεγάλο βαθμό στην επιδείνωση της κατάστασης των δημόσιων οικονομικών. Επί του παρόντος η αγορά ανησυχεί κατά κύριο λόγο μήπως, εξαιτίας της κρίσης, η φερεγγυότητα του ιρλανδικού κράτους έχει συνδεθεί πλέον άρρηκτα με αυτήν του τραπεζικού συστήματος. Οι ανησυχίες αυτές έχουν οδηγήσει σε κατακόρυφη αύξηση της απόδοσης των κρατικών ομολόγων της χώρας, ενώ παράλληλα το εγχώριο τραπεζικό σύστημα, σε ότι αφορά την χρηματοδότησή του, έχει στην πράξη αποκοπεί από τη διεθνή αγορά και στηρίζεται όλο και περισσότερο στο Ευρωσύστημα.2. Λόγω της σοβαρής αυτής οικονομικής και χρηματοδοτικής διατάραξης που προκλήθηκε από εξαιρετικά συμβάντα που δεν ελέγχει η κυβέρνηση της χώρας, οι ιρλανδικές αρχές ζήτησαν επίσημα χρηματοδοτική ενίσχυση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) στις 21 Νοεμβρίου 2010 με σκοπό τη στήριξη της επανόδου της οικονομίας σε διατηρήσιμα επίπεδα ανάπτυξης, τη διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος και την εξασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας στην Ένωση και στη ζώνη του ευρώ. Στις 28 Νοεμβρίου 2010 επιτεύχθηκε συμφωνία τεχνικού επιπέδου για μια εκτενή δέσμη μέτρων πολιτικής την περίοδο 2010-2013.3. Το σχέδιο προγράμματος οικονομικής και δημοσιονομικής προσαρμογής (εφεξής «το πρόγραμμα»), που υποβλήθηκε στην Επιτροπή και το Συμβούλιο, αποβλέπει στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης της χρηματοπιστωτικής αγοράς έναντι του ιρλανδικού τραπεζικού τομέα και του ιρλανδικού κράτους, ούτως ώστε να μπορέσει η οικονομία να επανέλθει σε φάση διατηρήσιμης ανάπτυξης. Για να επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί το πρόγραμμα περιλαμβάνει τρία κύρια στοιχεία. Πρώτον, μια στρατηγική για τον χρηματοπιστωτικό τομέα που περιλαμβάνει σημαντική σμίκρυνση, απομόχλευση και αναδιοργάνωση του τραπεζικού τομέα, η οποία συμπληρώνεται από κατάλληλη ανακεφαλαιοποίηση στον βαθμό που είναι αναγκαία. Δεύτερον, μια φιλόδοξη στρατηγική δημοσιονομικής εξυγίανσης βασιζόμενη στο εθνικό σχέδιο ανάκαμψης της οικονομίας για την περίοδο 2011-2014, που δημοσίευσαν οι αρχές της χώρας στις 24 Νοεμβρίου 2010. Το σχέδιο εκθέτει λεπτομερή μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης σκοπός των οποίων είναι να τεθεί το ακαθάριστο δημόσιο χρέος σε σταθερή πτωτική πορεία μεσοπρόθεσμα. Οι αρχές είναι αποφασισμένες να μειώσουν το έλλειμμα σε ποσοστό κάτω από το 3% του ΑΕΠ έως το 2015, που αποτελεί την αναθεωρημένη προθεσμία που έταξε το Συμβούλιο στις [7] Δεκεμβρίου 2010. Τρίτον, λαμβάνοντας και πάλι ως βάση το εθνικό σχέδιο ανάκαμψης της οικονομίας, το πρόγραμμα παραθέτει ένα φιλόδοξο θεματολόγιο διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, ιδίως στην αγορά εργασίας, με σκοπό να διευκολυνθεί η προσαρμογή και η ενίσχυση του αναπτυξιακού δυναμικού της οικονομίας. Οι αρχές της Ιρλανδίας ζητούν χρηματοδοτική ενίσχυση από την Ένωση και τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ, καθώς και διμερή δάνεια από το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Σουηδία και τη Δανία και το ΔΝΤ με σκοπό τη στήριξη της φιλόδοξης αυτής δέσμης μέτρων πολιτικής.4. Αν ληφθούν ως βάση οι τρέχουσες προβλέψεις της Επιτροπής για την ονομαστική αύξηση του ΑΕΠ (1,4% το 2011, 2,7% το 2012 και 3,8% το 2013), η πορεία δημοσιονομικής προσαρμογής, που ορίζεται στη σύσταση του Συμβουλίου της [7ης] Δεκεμβρίου 2010 προς την Ιρλανδία βάσει του άρθρου 126 παράγραφος 7 της συνθήκης, ανταποκρίνεται στην εξέλιξη του δείκτη χρέους προς το ΑΕΠ ως εξής: 98,9 % το 2010, 113,5 % το 2011, 120,0 % το 2012 και 121,8 % το 2013. Συνεπώς, ο δείκτης χρέους προς το ΑΕΠ θα σταθεροποιηθεί το 2013 και τα επόμενα έτη θα τεθεί σε φθίνουσα πορεία, εφόσον υπάρξει περαιτέρω πρόοδος στη μείωση του ελλείμματος. Η δυναμική του χρέους επηρεάζεται από διάφορες εκτός προϋπολογισμού πράξεις, οι οποίες αναμένεται ότι θα αυξήσουν τον δείκτη χρέους προς το ΑΕΠ κατά 5,3 πμ του ΑΕΠ το 2011 και κατά 0,8 πμ του ΑΕΠ το 2012, ενώ θα τον μειώσουν κατά 1,3 πμ του ΑΕΠ το 2013. Σε αυτές περιλαμβάνονται προβλεπόμενες εισφορές κεφαλαίων σε τράπεζες το 2011, μειώσεις των αποθεμάτων ρευστών διαθεσίμων και διαφορές μεταξύ δεδουλευμένων και καταβαλλόμενων πληρωμών τόκων.5. Η Επιτροπή, σε συνεργασία με την ΕΚΤ, έχει κρίνει ότι η Ιρλανδία έχει ανάγκη χρηματοδότησης συνολικού ύψους 85 εκατ. EUR για το χρονικό διάστημα από τον Δεκέμβριο του 2010 έως τα τέλη του 2013. Παρά τη σημαντική δημοσιονομική προσαρμογή, το κενό χρηματοδότησης του κράτους μπορεί να ανέλθει σε 50 δισεκατ. EUR κατά τη διάρκεια της προγραμματικής περιόδου. Αυτό λαμβάνει ως βάση ποσοστά αναχρηματοδότησης για ληξιπρόθεσμο μακροπρόθεσμο χρέος 0% έως τα τέλη του 2011, 20% το 2012, και 80% το 2013. Συγκρατημένες είναι και οι παραδοχές όσον αφορά την αναχρηματοδότηση του βραχυπρόθεσμου χρέους. Στη στρατηγική για τον χρηματοπιστωτικό τομέα, στο πρόγραμμα για την διατηρήσιμη αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στο ιρλανδικό τραπεζικό σύστημα, περιλαμβάνεται ένα καθεστώς ενισχύσεων για τράπεζες ύψους 35 δισεκατ. EUR κατ' ανώτατο όριο. Προβλέπει άμεση εισφορά κεφαλαίων έως το ποσό των 10 δισεκατ. EUR σε επιλεγμένες τράπεζες ώστε ο δείκτης βασικών πρωτοβάθμιων κεφαλαίων να φθάσει το 12%, με παράλληλη χρηματοδότηση μέτρων ταχείας απομόχλευσης, και λαμβάνοντας υπόψη τα περιθώρια ασφαλείας στα επιπλέον δάνεια που θα μεταβιβαστούν στον εθνικό φορέα διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων (National Asset Management Agency - NAMA). Περαιτέρω ενδεχόμενες προβλέψεις κεφαλαίων, ύψους 25 δισεκατ. EUR, πρέπει να εξασφαλίσουν ότι οι τράπεζες είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις τρέχουσες και στις μελλοντικές τους κεφαλαιακές απαιτήσεις. Οι πραγματικές χρηματοδοτικές ανάγκες, όμως, ενδέχεται να είναι πολύ χαμηλότερες, ιδίως εάν βελτιωθούν σημαντικά οι συνθήκες στην αγορά και δεν προκύψουν σοβαρές απροσδόκητες ζημίες στις τράπεζες κατά την προγραμματική περίοδο.6. Το πρόγραμμα θα χρηματοδοτηθεί με συνεισφορές από εξωτερικές πηγές και με τη χρήση χρηματοδοτικών περιθωρίων της Ιρλανδίας. Η ενίσχυση που θα χορηγήσει η ΕΕ στην Ιρλανδία μπορεί να ανέλθει έως το ποσό των 22,5 δισεκατ. EUR στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού μηχανισμού χρηματοοικονομικής σταθεροποίησης (ΕΜΧΣ) που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 407/2010 του Συμβουλίου της 11ης Mαΐου 2010. Αυτό θα είναι μέρος της συνολικής στήριξης, ύψους 45 δισεκατ. EUR που θα παράσχουν οι ευρωπαίοι εταίροι της Ιρλανδίας. Πέραν της στήριξης από τον ΕΜΧΣ, τα δάνεια από κράτη μέλη της ΕΕ προς την Ιρλανδία θα περιλάβουν συνεισφορές από την Ευρωπαϊκή Διευκόλυνση Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (17,7 δισεκατ. EUR) και διμερή δανειοδοσία από το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Σουηδία και τη Δανία (4,8 δισεκατ. EUR συνολικά). Επιπλέον, η Ιρλανδία ζήτησε δάνειο από το ΔΝΤ ύψους 19,5 δισεκατ. ΕΤΔ (περίπου 22,5 δισεκατ. EUR) στο πλαίσιο διευρυμένου πιστοδοτικού μηχανισμού (Extended Fund Facility). Η ιρλανδική συνεισφορά θα ανέλθει σε 17,5 δισεκατ. EUR και θα προέλθει από τη χρησιμοποίηση των υφιστάμενων αποθεμάτων ρευστών διαθεσίμων της χώρας και από συνεισφορές από μέρους του εθνικού ταμείου συντάξεων (National Pension Reserve Fund - NPRF). Η στήριξη από τον ΕΜΧΣ πρέπει να δοθεί υπό όρους ανάλογους με αυτούς του ΔΝΤ.7. Το Συμβούλιο πρέπει να επανεξετάζει ανά τακτά διαστήματα τις οικονομικές πολιτικές που εφαρμόζει η χώρα, ιδίως στο πλαίσιο της ετήσιας επανεξέτασης του επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας της Ιρλανδίας και της εφαρμογής του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων, καθώς και στο πλαίσιο της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος.8. Η χρηματοδοτική ενίσχυση από μέρους της Ένωσης θα πρέπει να τελεί υπό τη διαχείριση της Επιτροπής. Οι ειδικοί όροι οικονομικής πολιτικής που συμφωνούνται με την Ιρλανδία πρέπει να κατοχυρώνονται με μνημόνιο συμφωνίας. Οι λεπτομερείς χρηματοδοτικοί όροι θα πρέπει να καθοριστούν με συμφωνία δανειακής διευκόλυνσης.9. Η Επιτροπή επαληθεύει ανά τακτά χρονικά διαστήματα ότι πληρούνται οι όροι οικονομικής πολιτικής που συνοδεύουν τη στήριξη, μέσω της πραγματοποίησης αποστολών και της υποβολής περιοδικών εκθέσεων σε τριμηνιαία βάση από τις ιρλανδικές αρχές.10. Καθ’ όλη τη διάρκεια της εφαρμογής του προγράμματος, η Επιτροπή θα πρέπει να παρέχει περαιτέρω συστάσεις πολιτικής και τεχνική συνδρομή σε συγκεκριμένους τομείς.11. Οι πράξεις των οποίων τη χρηματοδότηση βοηθά η χρηματοδοτική ενίσχυση από μέρους της Ένωσης πρέπει να είναι συμβιβάσιμες με τις πολιτικές της Ένωσης και να συμμορφώνονται με την νομοθεσία της. Οι παρεμβάσεις υπέρ χρηματοπιστωτικών οργανισμών πρέπει να πραγματοποιούνται σύμφωνα με τους κανόνες ανταγωνισμού της Ένωσης.12. Η ενίσχυση θα πρέπει να χορηγηθεί με σκοπό τη στήριξη της επιτυχούς εφαρμογής του προγράμματος.ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:Άρθρο 113. Η Ένωση θέτει στη διάθεση της Ιρλανδίας δάνειο ανώτατου ύψους 22,5 δισεκατ. EUR, μέγιστης μέσης ληκτότητας 7,5 ετών.14. Η χρηματοδοτική ενίσχυση παραμένει στη διάθεση της Ιρλανδίας επί τρία έτη, αρχής γενομένης από την πρώτη ημέρα μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας απόφασης.15. Η Επιτροπή θέτει τη χρηματοδοτική ενίσχυση στη διάθεση της Ιρλανδίας σε 13 δόσεις κατ' ανώτατο όριο. Κάθε δόση δύναται να εκταμιευθεί σε ένα ή περισσότερα τμήματα. Η ληκτότητα των τμηματικών εκταμιεύσεων της πρώτης δόσης δύναται να είναι μεγαλύτερη από την ανώτατη μέση ληκτότητα που αναφέρεται στην παράγραφο 1. Στην περίπτωση αυτή, η ληκτότητα των περαιτέρω τμηματικών εκταμιεύσεων καθορίζεται κατά τρόπον ώστε να επιτευχθεί η μέγιστη μέση ληκτότητα που αναφέρεται στην παράγραφο 1 από τη στιγμή που ολοκληρωθεί η εκταμίευση όλων των δόσεων.16. Η πρώτη δόση αποδεσμεύεται με την επιφύλαξη της έναρξης ισχύος της συμφωνίας χορήγησης δανείου και του μνημονίου συμφωνίας.17. Η Ιρλανδία καταβάλλει το πραγματικό κόστος της χρηματοδότησης, το οποίο φέρει η Ένωση για κάθε τμηματική εκταμίευση, συν περιθώριο 292,5 μονάδων βάσης, πράγμα το οποίο καταλήγει σε όρους παρόμοιους με εκείνους υπό τους οποίους χορηγεί στήριξη το ΔΝΤ.18. Επιπλέον, στην Ιρλανδία χρεώνεται και το κόστος που αναφέρεται στο άρθρο 7 του κανονισμού αριθ. 407/2010.19. Η συνετή χρήση συμφωνιών ανταλλαγής επιτοκίου επιτρέπεται με ύψιστης πιστοληπτικής ποιότητας αντισυμβαλλομένους, εφόσον απαιτείται, προκειμένου να χρηματοδοτηθεί το δάνειο.20. Όσον αφορά το μέγεθος και την αποδέσμευση περαιτέρω δόσεων, την απόφαση λαμβάνει η Επιτροπή. Όσον αφορά το μέγεθος των τμηματικών εκταμιεύσεων, την απόφαση λαμβάνει η Επιτροπή.Άρθρο 221. Τη διαχείριση της χρηματοδοτικής ενίσχυσης αναλαμβάνει η Επιτροπή με τρόπο συνεπή προς τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η Ιρλανδία και προς τις συστάσεις του Συμβουλίου, ιδίως τις συστάσεις που αυτό απηύθυνε στην Ιρλανδία στο πλαίσιο της υλοποίησης του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων καθώς και του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης.22. Η Επιτροπή συμφωνεί με τις αρχές της Ιρλανδίας τους συγκεκριμένους όρους οικονομικής πολιτικής που συνοδεύουν την χρηματοδοτική ενίσχυση, όπως ορίζεται στο άρθρο 3. Οι όροι αυτοί καθορίζονται σε μνημόνιο συμφωνίας, λαμβάνοντας υπόψη τις δεσμεύσεις και τις συστάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Οι λεπτομερείς χρηματοδοτικοί όροι καθορίζονται με συμφωνία δανειακής διευκόλυνσης η οποία συνάπτεται με την Επιτροπή.23. Η Επιτροπή επαληθεύει ανά τακτά χρονικά διαστήματα ότι πληρούνται οι όροι οικονομικής πολιτικής που συνοδεύουν την ενίσχυση. Για τον σκοπό αυτόν, οι ιρλανδικές αρχές θέτουν στη διάθεση της Επιτροπής όλες τις αναγκαίες πληροφορίες και συνεργάζονται πλήρως μαζί της. Η ΟΔΕ τηρείται ενήμερη από την Επιτροπή σχετικά με την πιθανή αναχρηματοδότηση των δανειοληπτικών πράξεων ή την αναδιάρθρωση των χρηματοδοτικών όρων.24. Η Ιρλανδία θεσπίζει και εφαρμόζει πρόσθετα μέτρα εξυγίανσης για τη διασφάλιση της μακροοικονομικής σταθερότητας, εφόσον απαιτηθούν τέτοιου είδους μέτρα κατά τη διάρκεια του προγράμματος στήριξης. Οι ιρλανδικές αρχές διαβουλεύονται με την Επιτροπή πριν από την υιοθέτηση των εν λόγω πρόσθετων μέτρων.Άρθρο 325. Με την παρούσα απόφαση εγκρίνεται το πρόγραμμα προσαρμογής που κατήρτισαν οι ιρλανδικές αρχές.26. Η εκταμίευση κάθε περαιτέρω δόσης πραγματοποιείται υπό την προϋπόθεση της ικανοποιητικής εκτέλεσης του προγράμματος προσαρμογής της ιρλανδικής κυβέρνησης που θα περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα σταθερότητας της Ιρλανδίας, του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων και, ειδικότερα, των ειδικών όρων οικονομικής πολιτικής που καθορίζονται στο μνημόνιο συμφωνίας. Σε αυτούς συγκαταλέγονται ιδίως τα μέτρα που προβλέπονται στις παραγράφους 4 έως 9 του παρόντος άρθρου.27. Το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης δεν πρέπει να υπερβεί το 10,6 % του προβλεπόμενου ΑΕΠ το 2011, το 8,6 % του ΑΕΠ το 2012 και το 7,5 % του ΑΕΠ το 2013, προκειμένου η Ιρλανδία να τεθεί σε πορεία μείωσης του ελλείμματος σε ποσοστό κάτω από το 3% του ΑΕΠ έως το 2015. Η προβλεπόμενη πορεία του ετήσιου ελλείμματος δεν λαμβάνει υπόψη την ενδεχόμενη άμεση επίπτωση των δυνητικών μέτρων στήριξης των τραπεζών στο πλαίσιο της στρατηγικής που εφαρμόζει η κυβέρνηση για τον χρηματοπιστωτικό τομέα, όπως περιγράφεται στο μνημόνιο οικονομικής και χρηματοπιστωτικής πολιτικής (Memorandum of Economic and Financial Polices - MEFP) και προσδιορίζεται στο μνημόνιο συμφωνίας που θα υπογραφεί μεταξύ Επιτροπής και ιρλανδικών αρχών. Επιπλέον, η πορεία αυτή ανταποκρίνεται στην προκαταρκτική άποψη της Eurostat για την λογιστική μεταχείριση βάσει του ESA95, του χρόνου εγγραφής των πληρωμών τόκων για γραμμάτια πληρωτέα στην Anglo Irish Bank[2], και άρα η αναθεώρηση της άποψης αυτής θα είχε ως αποτέλεσμα την αναθεώρηση της πορείας του ελλείμματος.28. Τα μέτρα που προσδιορίζονται κατωτέρω στις παραγράφους 7 έως 9 λαμβάνονται από την Ιρλανδία πριν από τα τέλη του αναφερόμενου έτους. Οι ακριβείς προθεσμίες για την περίοδο 2011-2013 καθορίζονται στο μνημόνιο συμφωνίας που θα υπογραφεί μεταξύ Επιτροπής και ιρλανδικών αρχών. Η Ιρλανδία οφείλει να είναι σε ετοιμότητα να λάβει επιπρόσθετα μέτρα εξυγίανσης για τη μείωση του ελλείμματος κάτω του 3% του ΑΕΠ έως το 2015, σε περίπτωση υλοποίησης των κινδύνων μη επίτευξης των αναφερόμενων στην παράγραφο 3 στόχων ως προς το έλλειμμα.29. Προκειμένου να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη στον χρηματοπιστωτικό τομέα, η Ιρλανδία αναλαμβάνει την επαρκή ανακεφαλαιοποίηση, την ταχεία απομόχλευση και την πλήρη αναδιάρθρωση του τραπεζικού συστήματος, όπως ορίζεται στο μνημόνιο συμφωνίας. Ειδικότερα, η Ιρλανδία:(α) αναλαμβάνει δράση για να διασφαλιστεί ότι οι εταιρείες Allied Irish Banks, Bank of Ireland, Educational Building Society και Irish Life and Permanent ανακεφαλαιοποιούνται υπό μορφή ιδίων κεφαλαίων, εφόσον παραστεί ανάγκη, προκειμένου να εξασφαλιστεί η διατήρηση της ελάχιστης κεφαλαιακής απαίτησης για 10,5% του βασικού κεφαλαίου πρώτης τάξης, αναλόγως των αποτελεσμάτων της ανασκόπησης των κανόνων περί επάρκειας των κεφαλαίων, για το 2011.(β) προβαίνει, το συντομότερο δυνατό, σε πώληση των συμμετοχών σε τράπεζες τις οποίες απέκτησε κατά τη διάρκεια της κρίσης με τρόπο συμβιβάσιμο με τις επιδιώξεις όσον αφορά την χρηματοπιστωτική σταθερότητα και τα δημόσια οικονομικά.(γ) εφαρμόζει ένα συγκεκριμένο σχέδιο για τη διάλυση των Anglo Irish Bank και Irish Nationwide Building Society, το οποίο θα επιδιώκει την ελαχιστοποίηση των κεφαλαιακών ζημιών από τη διάλυση των μη βιώσιμων αυτών τραπεζών.30. Η Ιρλανδία θεσπίζει τα ακόλουθα μέτρα πριν τα τέλη του 2010:Έγκριση προϋπολογισμού για το 2011, περιλαμβανομένων μέτρων δημοσιονομικής εξυγίανσης συνολικού ύψους 6 δισεκατ. EUR με σκοπό τη μείωση του ελλείμματος γενικής κυβέρνησης εντός του χρονικού πλαισίου που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 3. Ο προϋπολογισμός περιλαμβάνει μέτρα για τη συγκέντρωση εσόδων ύψους τουλάχιστον 1 400 εκατ. EUR το 2011, περιλαμβανομένης μιας μείωσης των φορολογικών κλιμακίων φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων και των φορολογικών πιστώσεων, ή ισοδύναμα μέτρα για την συγκέντρωση 945 εκατ. EUR το 2011· μείωση της φοροαπαλλαγής στις συντάξεις και άλλων εκπτώσεων που συνδέονται με τις συντάξεις που θα αποδώσουν 155 εκατ. EUR το 2011· μείωση των γενικών φορολογικών δαπανών για την συγκέντρωση 229 εκατ. EUR το 2011· αυξήσεις στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης και διάφορα άλλα φορολογικά μέτρα για τη συγκέντρωση 80 εκατ. EUR το 2011. Επιπλέον, καθορίζεται στον προϋπολογισμό ότι η κυβέρνηση θα εξαγγείλει μεθόδους για τη συγκέντρωση τουλάχιστο 700 εκατ. EUR το 2011 από έκτακτα και λοιπά μέτρα. Ο προϋπολογισμός περιλαμβάνει επίσης μείωση των τρεχουσών δαπανών το 2011 ύψους τουλάχιστον 2.090 εκατ. EUR, μεταξύ των οποίων: μειώσεις των δαπανών κοινωνικής προστασίας, μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων, μείωση των υφιστάμενων συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων σε προοδευτική βάση, κατά μέσο όρο πάνω από 4%, άλλες μειώσεις δαπανών, περιλαμβανομένων περικοπών στις δαπάνες για αγαθά και υπηρεσίες και σε άλλες μεταβιβαστικές πληρωμές, μείωση των κεφαλαιουχικών δαπανών του δημοσίου τουλάχιστον κατά 1 800 εκατ. EUR έναντι των προγραμματισμένων δαπανών του τύπου αυτού για το 2011. Υπό εξαιρετικές περιστάσεις, εξετάζεται η λήψη και άλλων μέτρων παρόμοιας απόδοσης με τις ανωτέρω, σε στενή διαβούλευση με την Επιτροπή.31. Η Ιρλανδία θεσπίζει τα ακόλουθα μέτρα έως τα τέλη του 2011:α) Μείωση κατά 10% στις αποδοχές των νεοπροσλαμβανόμενων στον δημόσιο τομέα. Η κυβέρνηση θα εξετάσει επίσης μια κατάλληλη προσαρμογή, μεταξύ άλλων και σε σχέση με την μισθοδοσία του δημόσιου τομέα, προκειμένου να αντισταθμιστούν τυχόν μικρότερες από τις προβλεπόμενες εξοικονομήσεις δαπανών από διοικητικές συνέργιες και μειώσεις του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων.β) Έγκριση προϋπολογισμού για το 2012, περιλαμβανομένων μέτρων δημοσιονομικής εξυγίανσης συνολικού ύψους τουλάχιστον 3,6 δισεκατ. EUR με σκοπό τη μείωση του ελλείμματος γενικής κυβέρνησης εντός του χρονικού πλαισίου που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 3. Το σχέδιο προϋπολογισμού περιλαμβάνει ιδίως μέτρα από πλευράς εσόδων για την συγκέντρωση 1,5 δισεκατ. EUR σε δωδεκάμηνη βάση, μεταξύ των οποίων μείωση των φορολογικών κλιμακίων και φορολογικών πιστώσεων σε σχέση με τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων, μείωση των φορολογικών απαλλαγών για τις ιδιωτικές συντάξεις, μείωση των γενικών φορολογικών δαπανών, νέα φορολογία ακινήτων, μεταρρύθμιση του φόρου υπεραξίας και της φορολογίας κεφαλαίου, αύξηση της φορολογίας για τις εκπομπές άνθρακα. Ο προϋπολογισμός προβλέπει μείωση των δαπανών το 2012 κατά 2,1 δισεκατ. EUR, περιλαμβανομένων μειώσεων στις κοινωνικές δαπάνες, περικοπές στον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων, προσαρμογές στις συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων και σε άλλες προγραμματισμένες δαπάνες, καθώς και μείωση των κεφαλαιουχικών δαπανών.γ) Οριστικοποίηση ανεξάρτητης αξιολόγησης της μεταβίβασης της ευθύνης για υπηρεσίες ύδρευσης από τις τοπικές αρχές σε εταιρεία κοινής ωφελείας και κατάρτιση προτάσεων εφαρμογής με σκοπό την έναρξη χρέωσης το 2012/2013.δ) Θέσπιση νομοθεσίας για την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης για τις κρατικές συντάξεις στα 66 έτη το 2014, σε 67 το 2021 και σε 68 το 2028, με σκοπό την ενίσχυση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών. Επιπλέον, τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα των νεοπροσλαμβανόμενων στον δημόσιο τομέα θα υποστούν μεταρρύθμιση με έναρξη ισχύος από το 2011. Αυτή θα περιλαμβάνει επανεξέταση της πρόωρης συνταξιοδότησης ορισμένων κατηγοριών δημόσιων υπαλλήλων και την τιμαριθμική αναπροσαρμογή των συντάξεων. Οι συντάξεις θα βασίζονται στον μέσο όρο των αποδοχών κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας. Η ηλικία συνταξιοδότησης των νεοπροσλαμβανομένων θα συνδέεται με το όριο συνταξιοδότησης για τις κρατικές συντάξεις.ε) Θέσπιση μέτρων για την ενίσχυση μιας αξιόπιστης δημοσιονομικής στρατηγικής και την ενδυνάμωση του δημοσιονομικού πλαισίου. Η Ιρλανδία υιοθετεί και θέτει σε εφαρμογή τον δημοσιονομικό κανόνα βάσει του οποίου όλα τα επιπλέον μη προγραμματισμένα έσοδα της περιόδου 2011-2015 θα διατεθούν για την μείωση του ελλείμματος και του χρέους. Σύμφωνα με την πρόταση που περιλαμβάνεται στο εθνικό σχέδιο για την ανάκαμψη της οικονομίας, 2011-2014, η Ιρλανδία προβαίνει στη σύσταση συμβουλευτικού φορέα για δημοσιονομικά θέματα ο οποίος θα παρέχει ανεξάρτητη αξιολόγηση της δημοσιονομικής κατάστασης της κυβέρνησης, καθώς και δημοσιονομικές προβλέψεις. Η Ιρλανδία θεσπίζει νόμο περί δημοσιονομικής ευθύνης με τον οποίο καθορίζεται ένα μεσοπρόθεσμο πλαίσιο δαπανών με δεσμευτικά πολυετή ανώτατα όρια για τις δαπάνες σε κάθε τομέα. Το πλαίσιο αυτό θα λαμβάνει υπόψη τις τυχόν μεταρρυθμίσεις όσον αφορά την οικονομική διακυβέρνηση σε επίπεδο ΕΕ και θα στηρίζεται στις μεταρρυθμίσεις που έχουν ήδη εφαρμοστεί.στ) Η Ιρλανδία θεσπίζει νομοθετικές αλλαγές για την άρση των περιορισμών στο εμπόριο και τον ανταγωνισμό σε προστατευμένους τομείς, όπως τα νομικά επαγγέλματα, οι ιατρικές υπηρεσίες και τα φαρμακεία.ζ) Ανακεφαλαιοποίηση των εγχώριων τραπεζών της Ιρλανδίας αρχικά έως το 12% του βασικού κεφαλαίου πρώτης τάξης, λαμβάνοντας υπόψη τα περιθώρια ασφαλείας στα επιπρόσθετα δάνεια που θα μεταβιβαστούν στον ΝΑΜΑ, καθώς και χρηματοδότηση των μέτρων ταχείας απομόχλευσης με τη διοχέτευση 10 δισεκατ. EUR στο σύστημα. Η ανακεφαλαιοποίηση λαμβάνει τη μορφή μετοχών κεφαλαίου (ή ισοδυνάμων μέσων για την Educational Building Society).η) Θέσπιση νομοθεσίας για την μεταρρύθμιση των ελάχιστων μισθών κατά τρόπο ώστε να ενισχυθεί η δημιουργία απασχόλησης και ενέργειες για την πρόληψη στρεβλώσεων εξαιτίας των τομεακών ελάχιστων μισθών, καθώς και πραγματοποίηση, σε συμφωνία με την Επιτροπή, ανεξάρτητης επανεξέτασης του πλαισίου των εγγεγραμμένων συλλογικών συμβάσεων εργασίας (Registered Employment Agreements) και των όρων απασχόλησης (Employment Regulation Orders).θ) Μεταρρύθμιση του συστήματος παροχών ανεργίας για να αυξηθούν τα κίνητρα ταχείας εξόδου από την ανεργία. Ενδυνάμωση των μέτρων ενεργοποίησης μέσω της καλύτερης διαπίστωσης των αναγκών του ατόμου που αναζητεί εργασία, τόνωση των προσλήψεων και θέσπιση κυρώσεων για την εξασφάλιση της αναζήτησης ευκαιριών απασχόλησης ή μετεκπαίδευσης από μέρους των δικαιούχων. Αυτό θα στηρίζεται σε βελτίωση του πλαισίου παρακολούθησης. Ο μηχανισμός κυρώσεων πρέπει να προβλέπει πραγματική απώλεια εισοδήματος χωρίς να είναι υπερβολικά επαχθής.ι) Δημοσίευση μελέτης για την επανεξέταση σε βάθος του καθεστώτος που διέπει τα προσωπικά χρέη, και έναρξη εργασιών όσον αφορά την μεταρρύθμιση της νομοθεσίας που θα εξισορροπεί τα συμφέροντα τόσο των πιστωτών όσο και των οφειλετών.ια) Κατάρτιση έκθεσης με ανεξάρτητη αξιολόγηση των τομέων της ηλεκτρικής ενέργειας και του φυσικού αερίου με σκοπό τη στήριξη των χρηματοδοτικών αναγκών του δημοσίου και την αύξηση του ανταγωνισμού. Οι αρχές διαβουλεύονται με την Επιτροπή ως προς τα αποτελέσματα της αξιολόγησης αυτής με σκοπό τον καθορισμό κατάλληλων στόχων.ιβ) Για να τονωθεί ο ανταγωνισμός σε ανοικτές αγορές, θα επέλθουν μεταρρυθμίσεις στη νομοθεσία για να καταστεί πιο αξιόπιστος ο αποτρεπτικός της χαρακτήρας μέσω της συμπερίληψης διατάξεων περί δυνατής επιβολής προστίμων και άλλων κυρώσεων σε υποθέσεις ανταγωνισμού. Επιπλέον, οι αρχές ανταγωνισμού θα κληθούν να εντοπίσουν τους τομείς που ουσιαστικά βρίσκονται εκτός του πεδίου εφαρμογής της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού και να βρουν τρόπους που θα εξασφαλίσουν την υπαγωγή τους σε αυτήν.ιγ) Για να ενθαρρυνθεί η ανάπτυξη του λιανικού εμπορίου, η κυβέρνηση θα διεξαγάγει μελέτη όσον αφορά τον οικονομικό αντίκτυπο της κατάργησης του ισχύοντος ανώτατου ορίου όσον αφορά το εμβαδόν των καταστημάτων λιανικής με σκοπό την τόνωση του ανταγωνισμού και τη μείωση των τιμών για τους καταναλωτές. Η εφαρμογή της πολιτικής που θα προτείνει η μελέτη θα συζητηθεί με την Επιτροπή.32. Η Ιρλανδία θεσπίζει τα ακόλουθα μέτρα πριν τα τέλη του 2012:α) Έγκριση προϋπολογισμού για το 2013, περιλαμβανομένων μέτρων δημοσιονομικής εξυγίανσης συνολικού ύψους τουλάχιστον 3,1 δισεκατ. EUR με σκοπό τη μείωση του ελλείμματος γενικής κυβέρνησης εντός του χρονικού πλαισίου που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 3. Συγκεκριμένα, ο προϋπολογισμός περιλαμβάνει μέτρα όσον αφορά τα έσοδα με σκοπό τη συγκέντρωση τουλάχιστον 1,1 δισεκατ. EUR (περιλαμβανομένης της μεταφοράς από το 2012) μεταξύ των οποίων: μείωση των φορολογικών κλιμακίων και των φορολογικών πιστώσεων σε σχέση με τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων, μείωση των φορολογικών απαλλαγών για τις ιδιωτικές συντάξεις, μείωση των γενικών φορολογικών δαπανών, και εισαγωγή ενός φόρου ακίνητης περιουσίας. Ο προϋπολογισμός προβλέπει επίσης μείωση των δαπανών το 2013 κατά τουλάχιστον 2 δισεκατ. EUR, μεταξύ των οποίων: μειώσεις των κοινωνικών δαπανών, μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων, προσαρμογές στις συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων, περικοπές σε άλλες προγραμματικές δαπάνες, καθώς και μείωση των κεφαλαιουχικών δαπανών.β) Υποβολή νομοθετημάτων στο κοινοβούλιο της χώρας για τη μεταρρύθμιση των κανόνων που διέπουν τα προσωπικά χρέη με σκοπό να εξασφαλιστεί καλύτερη ισορροπία μεταξύ των συμφερόντων των πιστωτών και των οφειλετών.33. Προκειμένου να εξασφαλιστεί η ομαλή εκτέλεση των όρων του προγράμματος και να αποκατασταθούν οι ανισορροπίες με διατηρήσιμο τρόπο, η Επιτροπή παρέχει συνεχή καθοδήγηση όσον αφορά τις μεταρρυθμίσεις σε δημοσιονομικό επίπεδο, σε επίπεδο χρηματοπιστωτικής αγοράς και σε διαρθρωτικό επίπεδο, και εντός του πλαισίου του προγράμματος ενίσχυσης, από κοινού με το ΔΝΤ και σε συνεργασία με την ΕΚΤ, εξετάζει περιοδικά την αποτελεσματικότητα και τον κοινωνικοοικονομικό αντίκτυπο των συμφωνηθέντων μέτρων και διατυπώνει συστάσεις για τις απαιτούμενες διορθώσεις με σκοπό τη στήριξη της ανάπτυξης και της δημιουργίας απασχόλησης, την εξασφάλιση της απαιτούμενης δημοσιονομικής εξυγίανσης και την ελαχιστοποίηση των επιζήμιων κοινωνικών επιπτώσεων, ιδίως σε σχέση με τις πλέον ευάλωτες ομάδες του ιρλανδικού πληθυσμού.Άρθρο 4Η Ιρλανδία ανοίγει ειδικό λογαριασμό στην Κεντρική Τράπεζα της Ιρλανδίας για τη διαχείριση της χρηματοδοτικής ενίσχυσης από μέρους της Ένωσης.Άρθρο 5Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ιρλανδία..Άρθρο 6Η παρούσα απόφαση δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .Βρυξέλλες,Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςΔΕΛΤΙΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ(βλ. άρθρο 16 των εσωτερικών κανόνων).ΤΟΜΕΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ: ΤΙΤΛΟΣ 01 – ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ: ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΣΑΤΙΤΛΟΣ ΤΗΣ ΔΡΑΣΗΣ: ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΧΡΗΜΑΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗΣ – ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΡΛΑΝΔΙΑ1. ΤΙΤΛΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ: ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΣΙΑ01 04 01 03 Εγγύηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα δάνεια της Ένωσης που προορίζονται για χρηματοδοτική ενίσχυση στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού μηχανισμού χρηματοοικονομικής σταθεροποίησης2. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ:Άρθρο 122 παράγραφος 2 της Συνθήκης. Κανονισμός 407/210 του Συμβουλίου.3. ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ (ΣΕ ΕΥΡΩ)Το στοιχείο αυτό συνιστά τη διάρθρωση της εγγύησης που παρέχει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα επιτρέψει στην Επιτροπή να εξυπηρετήσει το χρέος (κεφάλαιο, τόκους και άλλα έξοδα) σε περίπτωση που ο χρεώστης (Ιρλανδία) περιέλθει σε αδυναμία εκπλήρωσης των υποχρεώσεών του.Η εγγραφή στον προϋπολογισμό («p.m.») που αντικατοπτρίζει την εγγύηση από τον προϋπολογισμό θα ενεργοποιηθεί μόνον σε περίπτωση πραγματικής κατάπτωσης της εγγύησης. Αναμένεται ότι κανονικά δεν θα χρειαστεί η ενεργοποίηση της εγγύησης του προϋπολογισμού.3α – Τρέχον έτοςΆνευ αντικειμένουΠΑΥ |Αρχική πίστωση του οικονομικού έτους (προϋπολογισμός) |Μεταφορές |Συμπληρωματικές πιστώσεις |Σύνολο πιστώσεων |Πιστώσεις που έχουν ήδη κρατηθεί από άλλο πρόγραμμα εργασίας |Διαθέσιμο υπόλοιπο |Ποσό για την προτεινόμενη δράση |3β –ΜεταφοράΆνευ αντικειμένουΠΑΥ |Μεταφορά |Πιστώσεις που έχουν ήδη κρατηθεί από άλλο πρόγραμμα εργασίας |Διαθέσιμο υπόλοιπο |Ποσό για την προτεινόμενη δράση |3γ - Επόμενο οικονομικό έτος:Άνευ αντικειμένουΠΑΥ |Αρχική πίστωση του οικονομικού έτους (προϋπολογισμός) | p.m. |Μεταφορές |Συμπληρωματικές πιστώσεις |Σύνολο πιστώσεων |Πιστώσεις που έχουν ήδη κρατηθεί από άλλο πρόγραμμα εργασίας |Διαθέσιμο υπόλοιπο |Ποσό για την προτεινόμενη δράση | p.m. |4. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΔΡΑΣΗΣΗ προτεινόμενη μεσοπρόθεσμη χρηματοδοτική ενίσχυση προς την Ιρλανδία συνίσταται σε ένα δάνειο από την ΕΕ (που θα χρηματοδοτηθεί από δανειοληπτικές πράξεις της ΕΕ στις διεθνείς κεφαλαιαγορές) ύψους 22,5 δισεκατ. EUR. Θα χορηγηθεί στο πλαίσιο διεθνούς χρηματοδοτικής δέσμης. Συγκεκριμένα, τα δάνεια από κράτη μέλη της ΕΕ προς την Ιρλανδία θα περιλάβουν συνεισφορές από την Ευρωπαϊκή Διευκόλυνση Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (17,7 δισεκατ. EUR) και διμερή δανειοδοτική στήριξη από το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Σουηδία και τη Δανία (4,8 δισεκατ. EUR). Επιπλέον, η Ιρλανδία ζήτησε δάνειο από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ύψους 19,5 δισεκατ. ΕΤΔ (περίπου 22,5 δισεκατ. EUR) στο πλαίσιο διευρυμένου πιστοδοτικού μηχανισμού (Extended Fund Facility). Η ιρλανδική συνεισφορά θα ανέλθει σε 17,5 δισεκατ. EUR και θα προέλθει από τη χρησιμοποίηση των υφιστάμενων αποθεμάτων ρευστών διαθεσίμων της χώρας και από συνεισφορές από μέρους του εθνικού ταμείου συντάξεων (National Pension Reserve Fund - NPRF). Η χρηματοδοτική ενίσχυση από μέρους της ΕΕ προς την Ιρλανδία σκοπό έχει να στηρίξει την επάνοδο της οικονομίας σε διατηρήσιμη ανάπτυξη και να διασφαλίσει την ομαλή λειτουργία του τραπεζικού συστήματος. Ταυτόχρονα, η ενίσχυση αυτή αποτελεί συνεισφορά στη διαφύλαξη της χρηματοοικονομικής σταθερότητας στην ΕΕ και στη ζώνη του ευρώ, μέσα από την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης.Τα κεφάλαια που θα δανεισθεί η Ένωση από τις κεφαλαιαγορές ή από χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς με σκοπό τη χορήγηση του δανείου στην Ιρλανδία καλύπτονται από τον προϋπολογισμό της Ένωσης. Το κεφάλαιο των δανείων που θα χορηγηθούν στην Ιρλανδία ανέρχεται σε 22,5 δισεκατ. EUR.Η διάρθρωση της εγγύησης που παρέχει η Ευρωπαϊκή Ένωση από τον προϋπολογισμό της θα επιτρέψει στην Επιτροπή να εξυπηρετήσει το χρέος αυτό σε περίπτωση που η Ιρλανδία περιέλθει σε κατάσταση αδυναμίας εκπλήρωσης των υποχρεώσεών της.Προκειμένου να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, η Επιτροπή δύναται να καταφύγει στα ρευστά διαθέσιμά της για την προσωρινή εξυπηρέτηση του δανείου. Στην περίπτωση αυτή ισχύει το άρθρο 12 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1150/2000 του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2000, για την εφαρμογή της απόφασης 2007/436/ΕΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 130 της 31.5.2000, σ. 1).5. ΤΡΟΠΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥΆνευ αντικειμένου.6. ΧΡΟΝΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΠΛΗΡΩΜΩΝ (ΣΕ ΕΥΡΩ)Άνευ αντικειμένου.Ονομασία | Πιστώσεις | Πληρωμές |Έτος ν | Έτος ν+1 | Έτος ν+2 | Έτος ν+3 | Επόμενα οικονομικά έτη |Έτος ν |Έτος ν+1 |Έτος ν |Έτος ν+1 |Σύνολο |[1] ΕΕ L 118 της 12.5.2010, σ. 1.[2] Βλ.: http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/page/portal/government_finance_statistics/methodology/advice_member_states.


text:
 30.1.2010
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 C 24/40
 Az Elsőfokú Bíróság (első tanács) T-303/05. sz., AceaElectrabel Produzione SpA kontra az Európai Közösségek Bizottsága ügyben 2009. szeptember 8-án hozott ítélete ellen az AceaElectrabel Produzione SpA által 2009. november 26-án benyújtott fellebbezés
 (C-480/09. P. sz. ügy)
 2010/C 24/70
 Az eljárás nyelve: olasz
 Felek
 Fellebbező: AceaElectrabel Produzione SpA (képviselők: L. Radicati di Brozolo, M. Merola, T. Ubaldi és E Marasà ügyvédek)
 A többi fél az eljárásban: Electrabel, az Európai Közösségek Bizottsága
 A fellebbező kérelmei
 —
 A Bíróság helyezze hatályon kívül a megtámadott ítéletet;
 —
 adjon helyt a már első fokon hivatkozott kereseti kérelmeknek, vagy, másodlagosan, a Bíróság alapokmánya 61. cikke értelmében utalja vissza az ügyet az Elsőfokú Bíróság elé;
 —
 kötelezze a Bizottságot mindkét fokú eljárás költségeinek viselésére.
 Jogalapok és fontosabb érvek
 1.
 A kereset jogalapjainak elferdítése, téves jogalkalmazás, továbbá az indokolás ésszerűtlensége és ellentmondásossága a támogatás címzettjének azonosítása, valamint a Bizottságnak a támogatás címzettje meghatározására vonatkozó mérlegelési jogköre értékelése vonatkozásában.
 Első jogalapjában a fellebbező AceaElectrabel Produzione SpA (a továbbiakban: AEP vagy fellebbező) arra hivatkozik, hogy a megtámadott ítélet súlyos hibákat tartalmaz abban a részében, amelyben az Elsőfokú Bíróság elutasítja a támogatás kedvezményezettjének téves azonosítására vonatkozó jogalapot, amely a „Deggendorf-ítélet” szerinti elvnek az ügyre való alkalmazhatósága szubjektív feltétele volt (amely elv értelmében egy új, önmagában összeegyeztethető bejelentett támogatás kifizetése meghatározott körülmények között felfüggeszthető az ugyanezen vállalkozásnak nyújtott előző, jogellenes támogatás visszafizetéséig). A fellebbező elsősorban az e jogalap elfogadhatatlanságára vonatkozó megállapítást vitatja, az EK 88. cikk és a 659/1999/EK rendelet (1) megsértésre vonatkozó részében. Az AEP arra hivatkozik, hogy az Elsőfokú Bíróság elferdítette a jogalap e részét, amely jogalappal a fellebbező kizárólag csak a közigazgatási aktus egyik jellegzetes hibájára szándékozott visszavezetni a támogatás kedvezményezettjének téves azonosítását. Azt állítva, hogy a támogatások visszafizettetésére vonatkozó szabályok megsértésének kérdése teljesen idegen az ügytől, az Elsőfokú Bíróság bebizonyította, hogy elferdítette a jelen jogalap e részének alapját képező érveket.
 A fellebbező továbbá az ítélet azon részét vitatja, amelyben ez nem semmisíti meg a határozatot azon súlyos tévedés ellenére, amelynek lényege, hogy az AEP-et (az új támogatás kedvezményezettje) az ACEA csoporttal azonosítja (a vissza nem térített támogatás kedvezményezettje), és amely tévedés egy vállalkozáscsoport gazdasági egységének a közösségi ítélkezési gyakorlat által kidolgozott fogalma téves, illogikus és ellentmondásos alkalmazásán alapul. A fellebbező vitatja, hogy e fogalom alkalmazható valamely, két különböző csoport által együttesen ellenőrzött vegyesvállalat (joint venture) esetére (amilyen az AEP), mivel a vállalkozások gazdasági egységére vonatkozó állandó ítélkezési gyakorlat csak a kizárólag egyetlen egység által ellenőrzött több vállalkozásra vonatkozik. A tévedés annál is súlyosabb, mivel az Elsőfokú Bíróság irrelevánsnak minősítette azt a körülményt, hogy az AEP tőkéjének 70 %-a egy olyan másik gazdasági csoportban került összevonásra, amelynek semmi köze a vissza nem térített támogatás kedvezményezettjéhez. Az Elsőfokú Bíróság tévesen alkalmazta a funkcionálisan önálló vállalkozás fogalmát is, amikor megállapította, hogy a fellebbező nem minősíthető funkcionálisan önállónak, mivel két vállalkozás együttes ellenőrzése alá tartozik.
 2.
 A jogalapok elferdítése, téves jogalkalmazás, továbbá az indokolás ellentmondásossága és elégtelensége a fellebbező által a Deggendorf-ítélet ítélkezési gyakorlatának az ügy értékelése tekintetében felhozott érvelése vonatkozásában.
 Második jogalapjában a fellebbező bemutatja az ítélet tévedését a Deggendorf-ítélet alkalmazása tekintetében, abban a részében, amelyben megerősíti a Bizottság értékelését a Deggendorf-ítélet alkalmazásához szükséges objektív feltétel fennállása vonatkozásában is. A fellebbező elsősorban az Elsőfokú Bíróság azon érvelését vitatja, amelyben megerősíti, hogy a Bizottság nem volt köteles hogy pontos és részletes bizonyítékokat szolgáltasson azon tény bizonyítására, hogy az első és a második támogatás halmozódása olyannyira hátrányosan érintené a közösségi kereskedelmet, hogy az új támogatást a közös piaccal összeegyeztethetetlenné tenné. A valamely bejelentett támogatás összeegyeztethetetlenségének értékelésére vonatkozó bizonyítási teher nem fordítható át tetszés szerint, különösen, ha a Bizottság nem alkalmazta az eljárási szabályzat által rendelkezésére bocsátott eszközöket. Az Elsőfokú Bíróság nem foglalkozott a fellebbező ezen érvelésével, és minden megjegyzés nélkül megerősítette a Bizottság határozatát. Végül, az Elsőfokú Bíróság nem értette meg, és nem is foglalkozott a fellebbező azon jogalapjával, amelyben arra hivatkozott, hogy a Deggendorf-ítélet nem arra irányul, hogy szankciót alkosson azon vállalkozásokkal szemben, amelyek nem térítettek vissza egy előző támogatást, hanem csak annak elkerülésére, hogy több támogatás felhalmozódása egy vállalkozás tekintetében ne sértse oly mértékben a közösségi kereskedelmet, hogy az új támogatást összeegyeztethetetlenné tegye, ameddig nem kerül sor az előző támogatás visszafizetésére.
 (1) Az EK-Szerződés 93. cikkének alkalmazására vonatkozó részletes szabályok megállapításáról szóló, 1999. március 22-i 659/1999/EK tanácsi rendelet (HL L 82., 1. o.; magyar nyelvű különkiadás 8. fejezet 1. kötet 339. o.)


text:
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 6.11.2017.
 COM(2017) 644 final
 2017/0286(NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o stajalištu koje treba donijeti u ime Europske unije u Odboru veleposlanika AKP-a i EU-a u pogledu provedbe članka 68. Sporazuma o partnerstvu između AKP-a i EU-a.
 OBRAZLOŽENJE
 1.Predmet prijedloga
 Ovaj se prijedlog odnosi na odluku kojom se utvrđuje stajalište koje u ime Unije treba donijeti u Odboru veleposlanika AKP-a i EU-a u vezi s predviđenim donošenjem odluke Odbora veleposlanika o provedbi članka 68. Sporazuma o partnerstvu između AKP-a i EU-a.
 2.Kontekst prijedloga
 2.1.Sporazum o partnerstvu između AKP-a i EU-a („Sporazum iz Cotonoua“)
 Cilj je Sporazuma o partnerstvu između AKP-a i EU-a
 1
 („Sporazum”) pridruživanje između Europske unije i država AKP-a. Sporazum je stupio na snagu 1.4.2003.
 U članku 100. Sporazuma o partnerstvu između AKP-a i EU-a navodi se da Vijeće ministara AKP-a i EU-a na temelju preporuke Odbora AKP-a i EU-a za suradnju u financiranju razvoja može revidirati, pregledati i/ili izmijeniti dodatke I.a, I.b, II., III., IV. i VI. tom Sporazumu.
 U članku 15. stavku 4. Sporazuma o partnerstvu između AKP-a i EU-a navodi se da Vijeće ministara AKP-a i EU-a može prenijeti svoje ovlasti na Odbor veleposlanika AKP-a i EU-a.
 Vijeće ministara AKP-a i EU-a odlučilo je odobriti prijenos ovlasti Odboru veleposlanika AKP-a i EU-a u Dakaru na sastanku Zajedničkog ministarskog vijeća 6. svibnja 2017. za potrebe donošenja odluke o provedbi članka 68. Sporazuma o partnerstvu AKP-a i EU-a do 31. prosinca 2017.
 2.2.Odbor veleposlanika AKP-a i EU-a
 Odbor veleposlanika AKP-a i EU-a može donositi odluke koje su pravno obvezujuće za stranke. Odbor veleposlanika AKP-a i EU-a sastoji se od stalnog predstavnika svake države članice pri Europskoj uniji i predstavnika Komisije s jedne strane te voditelja misije svake države AKP-a pri Europskoj uniji s druge strane. Dužnost predsjednika Odbora veleposlanika naizmjence obnašaju stalni predstavnik države članice kojeg odredi Zajednica te voditelj misije koji predstavlja državu AKP-a, a kojeg odrede države AKP-a. Odbor pomaže Vijeću ministara u ispunjavanju njegovih zadaća i obnaša bilo koji mandat koji mu Vijeće povjeri. U tom kontekstu nadzire provedbu ovog Sporazuma i napredak u postizanju u njemu utvrđenih ciljeva. Odbor veleposlanika sastaje se redovito, posebno kako bi pripremio sastanke Vijeća te kada je god to potrebno.
 2.3.Predviđeni akt Odbora veleposlanika AKP-a i EU-a
 Odbor veleposlanika AKP-a i EU-a treba donijeti odluku o provedbi članka 68. Sporazuma o partnerstvu između AKP-a i EU-a („predviđeni akt”) do 31.12.2017.
 Odluka će se primjenjivati na Prilog II. poglavlje 3. i njime se želi poboljšati funkcioniranje sustava financiranja potpore u slučaju vanjskih šokova.
 Predviđeni akt postat će obvezujući za stranke u skladu s člankom 15. stavkom 3. Sporazuma kojim je predviđeno da Vijeće ministara AKP-a i EU-a može donositi odluke koje su obvezujuće za strane u skladu s člankom 15. stavkom 4. Sporazuma kojim je predviđeno da: „Vijeće ministara AKP-a i EU-a može prenijeti svoje ovlasti na Odbor veleposlanika AKP-a i EU-a.”.
 3.Stajalište koje treba donijeti u ime Unije
 Prema članku 68. Sporazuma o partnerstvu između AKP-a i EU-a „stranke uviđaju da makroekonomska nestabilnost zbog egzogenih šokova može nepovoljno utjecati na razvoj država AKP-a i ugroziti realizaciju njihovih razvojnih zahtjeva. Iz tog se razloga uspostavlja sustav dodatne potpore da bi se ublažili kratkoročni nepovoljni učinci zbog egzogenih šokova, uključujući utjecaj na prihode od izvoza, u sklopu višegodišnjeg financijskog okvira suradnje na temelju ovog Sporazuma..”
 Poglavljem 3. Priloga II. Sporazuma o partnerstvu između AKP-a i EU-a utvrđuju se uvjeti za financiranje u slučaju kratkoročnih fluktuacija u prihodima od izvoza (FLEX). Ovaj je Prilog izmijenjen odlukom Vijeća AKP-a i EU-a 1/2008 od 13.6.2008.
 2
 Zemlje u razvoju podložne su velikim i stalnim negativnim egzogenim šokovima koji nameću naglu kratkoročnu proizvodnju i gospodarske gubitke kao i dugotrajno usporavanje rasta, ne samo u vezi s fluktuacijama u prihodima od izvoza. Ovi egzogeni šokovi mogu se odnositi na globalni ekonomski razvoj, posebno na krizu u globalnom rastu, kao i na prirodne katastrofe.
 Stoga je, na temelju iskustava FLEX-a, koji uključuje poseban oblik financiranja nakon svjetske gospodarske i financijske krize iz 2008. (Osjetljivost-FLEX), i u skladu sa Sporazumom o partnerstvu između AKP-a i EU-a, razvijen novi pristup potpori kojom bi se državama pomoglo ublažiti šokove s makroekonomskim učinkom, koji također uzima u obzir fiskalni prostor, makroekonomsku sposobnost vlade da odgovori na egzogene šokove.
 Usklađenom obradom zahtjeva unutar jedinstvene omotnice za nepredviđene potrebe bi se tako najbolje osigurala fleksibilnost za prilagodbu odgovora Komisije za svaki pojedini slučaj. Postignut je dogovor s AKP-om za pokrivanje potpore u slučaju makroekonomskih šokova unutar omotnice za nepredviđene potrebe 11. EFR-a.
 Stoga je namjena predviđenog akta pružanje potpore u slučaju egzogenih šokova, kako je predviđeno člankom 68. Sporazuma o partnerstvu između AKP-a i EU-a, nekim državama AKP-a. Ta će potpora biti obuhvaćena jedinstvenom omotnicom za nepredviđene potrebe.
 Kako bi se proveo prethodno navedeni novi pristup, treba donijeti pravno obvezujuće odluke tijela nadležnih za donošenje odluka osnovanima na temelju Sporazuma iz Cotonoua.
 Vijeće ministara AKP-a i EU-a je 5. svibnja 2017. odlučilo da prijedlog o potpori u slučaju egzogenih šokova, kako je predviđeno člankom 68. Sporazuma o partnerstvu između AKP-a i EU-abude obuhvaćen omotnicom za nepredviđene potrebe te je odobrilo prijenos ovlasti na Odbor veleposlanika AKP-a i EU-a za donošenje odluke do 31. prosinca 2017., što će se odnositi na poglavlje 3. Priloga II. Sporazuma o partnerstvu između AKP-a i EU-a.
 Komisija stoga predlaže Vijeću da donese ovu odluku.
 4.Pravna osnova
 4.1.Postupovna pravna osnova
 4.1.1.Načela
 Člankom 218. stavkom 9. Ugovora o funkcioniranju Europske unije (UFEU) predviđeno je donošenje odluka kojima se utvrđuju „stajališta koja u ime Unije treba donijeti tijelo osnovano na temelju sporazuma kada je to tijelo pozvano donositi akte koji proizvode pravne učinke, uz iznimku akata kojima se dopunjuje ili mijenja institucionalni okvir sporazuma.”
 Pojam „akata koji proizvode pravne učinke” obuhvaća akte koji proizvode pravne učinke na temelju pravila međunarodnog prava kojima se uređuje predmetno tijelo. Obuhvaća i instrumente koji nemaju obvezujući učinak na temelju međunarodnog prava, ali „presudno utječu na sadržaj propisa koje donese zakonodavac Unije”
 3
 .
 4.1.2.Primjena na ovaj predmet
 Odbor veleposlanika AKP-a i EU-a tijelo je osnovano sporazumom, to jest Sporazumom iz Cotonoua.
 Akt koji Odbor veleposlanika AKP-a i EU-a treba donijeti akt je koji proizvodi pravne učinke. Prema međunarodnom pravu predviđeni akt bit će obvezujući u skladu s člankom 15. stavcima 3. i 4. Sporazuma iz Cotonoua.
 Predviđeni akt ne dopunjuje niti izmjenjuje institucijski okvir Sporazuma.
 Stoga je postupovna pravna osnova za predloženu odluku članak 218. stavak 9. UFEU-a.
 4.2.Materijalna pravna osnova
 4.2.1.Načela
 Materijalna pravna osnova za odluku na temelju članka 218. stavka 9. UFEU-a prije svega ovisi o cilju i sadržaju predviđenog akta u pogledu kojeg se zauzima stajalište u ime Unije. Ako predviđeni akt ima dva cilja ili elementa te ako se može utvrditi da je jedan od ta dva cilja ili elementa glavni, a drugi samo sporedan, odluka se na temelju članka 218. stavka 9. UFEU-a mora temeljiti na samo jednoj materijalnoj pravnoj osnovi, to jest onoj koju zahtijeva glavni ili prevladavajući cilj ili element.
 4.2.2.Primjena na ovaj predmet
 Glavni cilj i sadržaj predviđenog akta odnose se na „razvojnu suradnju”. Stoga je materijalna pravna osnova za predloženu odluku članak 209. stavak 2. UFEU-a.
 4.3.Zaključak
 Pravna osnova predložene odluke trebao bi biti članak 209. stavak 2. UFEU-a u vezi s člankom 218. stavkom 9. UFEU-a.
 5.Objava predviđenog akta
 S obzirom na to da će se akt Odbora veleposlanika AKP-a i EU-a primijeniti na Prilog II. Sporazumu iz Cotonoua, prikladno je odluku nakon donošenja objaviti u Službenom listu Europske unije.
 2017/0286 (NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o stajalištu koje treba donijeti u ime Europske unije u Odboru veleposlanika AKP-a i EU-a u pogledu provedbe članka 68. Sporazuma o partnerstvu između AKP-a i EU-a.
 VIJEĆE EUROPSKE UNIJE,
 uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije, a posebno njegov članak 209. stavak 2., u vezi s člankom 218. stavkom 9.,
 uzimajući u obzir Sporazum o partnerstvu između članica Skupine afričkih, karipskih i pacifičkih država s jedne strane i Europske zajednice i njezinih država članica s druge strane (dalje u tekstu „Sporazum o partnerstvu između AKP-a i EU-a”)
 4
 ,
 uzimajući u obzir prijedlog Europske komisije,
 budući da:
 (1)Sporazum o partnerstvu između članica Skupine afričkih, karipskih i pacifičkih država (AKP) s jedne strane i Europske zajednice i njezinih država članica s druge strane (Sporazum o partnerstvu između AKP-a i EU-a), potpisan je u Cotonouu 23. lipnja 2000. Sporazum o partnerstvu između AKP-a i EU-a stupio je na snagu 1. travnja 2003.
 (2)U skladu sa člankom 100. Sporazuma o partnerstvu između AKP-a i EU-a, Vijeće ministara AKP-a i EU-a može, na temelju preporuke Odbora AKP-a i EU-a za suradnju u financiranju razvoja revidirati, pregledati i/ili izmijeniti dodatke I.a, I.b, II., III., IV. i VI. tom Sporazumu.
 (3)U članku 15. stavku 4. Sporazuma o partnerstvu između AKP-a i EU-a navodi se da Vijeće ministara AKP-EU-a može prenijeti ovlasti na Odbor veleposlanika AKP-EU-a.
 (4)Vijeće ministara AKP-a i EU-a odlučilo je odobriti prijenos ovlasti Odboru veleposlanika AKP-a i EU-a u Dakaru na sastanku Zajedničkog ministarskog vijeća 6. svibnja 2017. u cilju odlučivanja o provedbi članka 68. Sporazuma o partnerstvu AKP-a i EU-a do 31. prosinca 2017.
 (5)Prikladno je utvrditi stajalište koje u ime Unije treba donijeti u Odboru veleposlanika AKP-a i EU-a s obzirom na to da će odluka biti obvezujuća za Uniju.
 (6)Odluka će se primjenjivati na Prilog II. poglavlje 3. Sporazuma o partnerstvu između AKP-a i EU-a i njome se želi poboljšati funkcioniranje sustava financiranja potpore u slučaju egzogenih šokova.
 DONIJELO JE OVU ODLUKU:
 Članak 1.
 1.Stajalište koje treba donijeti u ime Unije u Odboru veleposlanika AKP-a i EU-a u pogledu provedbe članka 68. Sporazuma o partnerstvu između AKP-a i EU-a temelji se na nacrtu akta Odbora veleposlanika AKP-a i EU-a priloženog ovoj Odluci.
 2. Predstavnici Unije u Odboru veleposlanika AKP-a i EU-a mogu prihvatiti manje izmjene nacrta Odluke bez daljnje odluke Vijeća.
 Članak 2.
 Nakon njezina donošenja Odluka Odbora veleposlanika AKP-a i EU-a objavljuje se u Službenom listu Europske unije.
 Članak 3.
 Ova je Odluka upućena Komisiji.
 Sastavljeno u Bruxellesu,
 Za Vijeće
 Predsjednik
 (1)
 Odluka Vijeća od 19. prosinca 2002. u vezi sa zaključkom Sporazuma o partnerstvu između afričke, karipske i pacifičke skupine država, s jedne strane, i Europske zajednice i njezinih država članica, s druge strane, koji je potpisan u Cotonouu 23. lipnja 2000. (SL L 65, 8.3.2003., str. 27).
 (2)
 SL L 171, 1.7.2008., str. 63.
 (3)
 Presuda Suda od 7. listopada 2014., Njemačka protiv Vijeća, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, točke 61. do 64.
 (4)
 Sporazum (SL L317, 15.12.2000., str. 3) kako je izmijenjen Sporazumom potpisanim u Luxembourgu 25. lipnja 2005. (SL L 209, 11.8.2005., str. 27.) i Sporazumom potpisanim u Ougadougouu 22. lipnja 2010. (SL L 287, 4.11.2010., str. 3.)
 ---documentbreak---
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 6.11.2017.
 COM(2017) 644 final
 PRILOG
 PrijedloguODLUKE VIJEĆA
 o stajalištu koje treba donijeti u ime Europske unije u Odboru veleposlanika AKP-a i EU-a u pogledu provedbe članka 68. Sporazuma o partnerstvu između AKP-a i EU-a
 PRILOG
 ODLUKA BR. .../2017
 ODBORA VELEPOSLANIKA AKP-a i EU-a,
 od ../../2017
 u pogledu provedbe članka 68. Sporazuma o partnerstvu između AKP-a i EU-a
 ODBOR VELEPOSLANIKA AKP-a i EU-a,
 uzimajući u obzir Sporazum o partnerstvu između članica Skupine afričkih, karipskih i pacifičkih država s jedne strane i Europske zajednice i njezinih država članica s druge strane
 1
 (dalje u tekstu „Sporazum o partnerstvu između AKP-a i EU-a”), a posebno njegov članak 100., u vezi s njegovim člankom 15. stavkom 4. i člankom 16. stavkom 2.,
 budući da:
 (1)U članku 68. Sporazuma o partnerstvu između AKP-a i EU-a navodi se da treba uspostaviti mehanizam sustava dodatne potpore kako bi se ublažili kratkoročni nepovoljni učinci zbog egzogenih šokova koji utječu na gospodarstva država AKP-a. Stavkom 4. tog članka utvrđuje se da su modaliteti potpornog mehanizma utvrđeni Prilogom II. Sporazumu.
 (2)Mehanizam koji je trenutačno utvrđen u Prilogu II. Sporazumu o partnerstvu između AKP-a i EU-a treba prilagoditi kako bi se u obzir uzele potrebe stranaka te kako bi se osiguralo fleksibilno i brzo pružanje pomoći.
 (3)U članku 100. Sporazuma o partnerstvu između AKP-a i EU-a propisuje se da Vijeće ministara AKP-a i EU-a na temelju preporuke Odbora AKP-a i EU-a za suradnju u financiranju razvoja može revidirati, pregledati i/ili izmijeniti dodatke I. a, I. b, II., IV. i VI. Sporazumu.
 (4)U članku 15. stavku 4. Sporazuma o partnerstvu između AKP-a i EU-a propisano je da Vijeće ministara AKP-a i EU-a može prenijeti svoje ovlasti na Odbor veleposlanika AKP-a i EU-a.
 (5)U članku 16. stavku 2. Sporazuma o partnerstvu AKP-a i EU-a navodi se da Odbor veleposlanika AKP-a i EU-a obnaša bilo koji mandat koji mu povjeri Vijeće.
 (6)Vijeće ministara AKP-a i EU-a na sastanku 5. svibnja 2017. dalo je mandat Odboru veleposlanika AKP-a i EU-a radi donošenja odluke o provedbi članka 68. Sporazuma o partnerstvu između AKP-a i EU-a o egzogenim šokovima i o izmjeni Priloga II., poglavlja 3.
 (7)Odbor veleposlanika AKP-a i EU-a trebalo bi donijeti ovu odluku.
 ODLUČIO JE:
 Članak 1.
 Financijska potpora državama AKP-a u slučaju makroekonomske nestabilnosti zbog egzogenih šokova, predviđena člankom 68. Sporazuma o partnerstvu između AKP-a i EU-a („Sporazum”) uređena je odredbama ove odluke.
 Članak 2.
 1.Dodatna financijska potpora može se mobilizirati iz sredstava za nepredviđene potrebe 11. Europskog razvojnog fonda, kako bi se ublažili kratkoročni nepovoljni učinci zbog egzogenih šokova, uključujući učinak na prihode od izvoza, te kako bi se očuvale socioekonomske reforme i politike ugrožene padom prihoda.
 2.Države AKP-a, pogođene egzogenim šokovima uputit će Europskoj komisiji zahtjev za financijsku potporu u tu svrhu, koji će se razmotriti za svaki pojedini slučaj pristupom usmjerenim na potrebe u sklopu višegodišnjeg financijskog okvira suradnje u skladu s ovim Sporazumom.
 3.Potpora se provodi i njome se upravlja u skladu s postupcima koji omogućuju brze fleksibilne i učinkovite operacije. Europska komisija će periodički izvještavati Odbor AKP-a i EU-a za suradnju u financiranju razvoja.
 Članak 3.
 Ugovorne stranke Sporazuma, Europsku komisiju i tajništvo AKP-a obavješćuje se o praktičnim načinima provedbe članka 68.
 Članak 4.
 Prilog II. Poglavlje 3. Sporazumu o partnerstvu između AKP-a i EU-a primjenjuju se u skladu s ovom Odlukom.
 Članak 5.
 Ova Odluka stupa na snagu na dan donošenja.
 Sastavljeno u [...], [...]
 Za Odbor veleposlanika AKP-a i EU-a
 Predsjednik
 (1)
 Sporazum (SL L 317, 15.12.2000., str. 3) kako je izmijenjen Sporazumom potpisanim u Luxembourgu 25. lipnja 2005. (SL L 209, 11.8.2005., str. 27.) i Sporazumom potpisanim u Ougadougouu 22. lipnja 2010. (SL L 287, 4.11.2010., str. 3.)


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 22003D0069
 Afgørelse truffet af Det Blandede EØS-udvalg nr. 69/2003 af 20. juni 2003 om ændring af bilag I (dyre- og plantesundhed) til EØS-aftalen
 EU-Tidende nr. L 257 af 09/10/2003 s. 0012 - 0013
 Afgørelse truffet af Det Blandede EØS-udvalgnr. 69/2003af 20. juni 2003om ændring af bilag I (dyre- og plantesundhed) til EØS-aftalenDET BLANDEDE EØS-UDVALG HAR -under henvisning til aftalen om Det Europæiske Økonomiske Samarbejdsområde som ændret ved protokollen om tilpasning af aftalen om Det Europæiske Økonomiske Samarbejdsområde, i det følgende benævnt "aftalen", særlig artikel 98, ogud fra følgende betragtninger:(1) Bilag I til aftalen blev ændret ved afgørelse nr. 39/2003 truffet af Det Blandede EØS-udvalg den 16. maj 2003(1).(2) Kommissionens direktiv 2003/7/EF af 24. januar 2003 om ændring af betingelserne for tilladelse til anvendelse af canthaxanthin i foderstoffer i henhold til Rådets direktiv 70/524/EØF(2) skal indarbejdes i aftalen.(3) Kommissionens forordning (EF) nr. 162/2003 af 30. januar 2003 om tilladelse til et tilsætningsstof til foderstoffer(3) skal indarbejdes i aftalen -TRUFFET FØLGENDE AFGØRELSE:Artikel 1Følgende punkter indsættes efter punkt 35 (Kommissionens forordning (EF) nr. 2188/2002) i kapitel II i bilag I til aftalen:"36. 32003 L 0007: Kommissionens direktiv 2003/7/EF af 24. januar 2003 om ændring af betingelserne for tilladelse til anvendelse af canthaxanthin i foderstoffer i henhold til Rådets direktiv 70/524/EØF (EFT L 22 af 25.1.2003, s. 28).37. 32003 R 0162: Kommissionens forordning (EF) nr. 162/2003 af 30. januar 2003 om tilladelse til et tilsætningsstof til foderstoffer (EFT L 26 af 31.1.2003, s. 3)."Artikel 2Teksterne til direktiv 2003/7/EF og forordning (EF) nr. 162/2003 på islandsk og norsk, som offentliggøres i EØS-tillægget til Den Europæiske Unions Tidende, er autentiske.Artikel 3Denne afgørelse træder i kraft den 21. juni 2003, forudsat at Det Blandede EØS-udvalg har modtaget alle fornødne meddelelser i henhold til aftalens artikel 103, stk. 1(4).Artikel 4Denne afgørelse offentliggøres i Den Europæiske Unions Tidendes EØS-afsnit og EØS-tillæg.Udfærdiget i Bruxelles, den 20. juni 2003.På Det Blandede EØS-udvalgs vegneP. WesterlundFormand(1) EUT L 193 af 31.7.2003, s. 1.(2) EFT L 22 af 25.1.2003, s. 28.(3) EFT L 26 af 31.1.2003, s. 3.(4) Ingen forfatningsmæssige krav angivet.


type: other

text:
§ 54 WG LSA, Unterhaltung der Gewässer zweiter Ordnung (zu § 40 Abs. 1 WHG) | Gesetze auf anwalt24.de
 § 54 WG LSA, Unterhaltung der Gewässer zweiter Ordnung (zu § 40 Abs. 1 WHG) Suche
 Wassergesetz für das Land Sachsen-Anhalt (WG LSA). Landesrecht Sachsen-Anhalt...§ 54 WG LSA, Unterhaltung der Gewässer zweiter Ordnung (zu § 40 Abs. 1 WHG)§ 55 WG LSA, Unterhaltungsverbände§ 55a WG LSA, Zusammenarbeit von Unterhaltungsverbänden§ 56 WG LSA, Heranziehung zu den Beiträgen für einen Unterhaltungsverband§ 56a WG LSA, Heranziehung zu den Kosten für die Unterhaltung der Gewässer erste...§ 57 WG LSA, Zuschuss des Landes zur Unterhaltung der Gewässer zweiter Ordnung§ 58 WG LSA, Übernahme der Unterhaltungspflicht durch das Land§ 59 WG LSA, Unterhaltung der Sammelbecken von Talsperren (zu § 40 Abs. 1 WHG)§ 60 WG LSA, Unterhaltung der Anlagen in und an Gewässern§ 61 WG LSA, Unterhaltung der Häfen, Lande- und Umschlagstellen§ 62 WG LSA, Unterhaltungspflicht aufgrund besonderen Titels oder behördlicher E...§ 63 WG LSA, Ersatzvornahme (zu § 40 Abs. 4 WHG)§ 64 WG LSA, Ersatz von Mehrkosten§ 65 WG LSA, Kostenausgleich§ 66 WG LSA, Besondere Pflichten bei der Gewässerunterhaltung (zu § 41 WHG)§ 67 WG LSA, Gewässerschau§ 68 WG LSA, Entscheidung der Wasserbehörde, Unterhaltungsordnungen (zu § 42 WHG...§ 69 WG LSA, Erlaubnisfreie Benutzung des Grundwassers (zu § 46 Abs. 3 WHG)§ 70 WG LSA, Öffentliche Wasserversorgung (zu § 50 WHG)§ 71 WG LSA (weggefallen)§ 72 WG LSA, Wasseruntersuchungen (zu § 50 Abs. 5 WHG)...Anlage 3 WG LSA, Verzeichnis der Deiche
 § 54 WG LSA, Unterhaltung der Gewässer zweiter Ordnung (zu § 40 Abs. 1 WHG)
 § 54 WG LSAWassergesetz für das Land Sachsen-Anhalt (WG LSA). Landesrecht Sachsen-AnhaltAbschnitt 2 – Bewirtschaftung oberirdischer Gewässer → Unterabschnitt 6 – GewässerunterhaltungTitel: Wassergesetz für das Land Sachsen-Anhalt (WG LSA). Normgeber: Sachsen-AnhaltAmtliche Abkürzung: WG LSAGliederungs-Nr.: 753.31Normtyp: Gesetz(1) Die Unterhaltung der Gewässer zweiter Ordnung obliegt den in der Anlage 2 genannten Unterhaltungsverbänden, soweit sich nicht aus den §§ 58, 61 und 62 Abs. 1 oder einer Entscheidung nach § 62 Abs. 2 etwas anderes ergibt. Die Unterhaltungsverbände stellen ein Verzeichnis der in ihrer Unterhaltungspflicht befindlichen Gewässer zweiter Ordnung auf. Das Verzeichnis und etwaige Änderungen sind der Aufsichtsbehörde vorzulegen.(2) Verbandsgebiet ist das in der Anlage 2 festgelegte Niederschlagsgebiet, das in Kartenwerken des gewässerkundlichen Landesdienstes bezeichnet ist. Diese Kartenwerke sind durch den gewässerkundlichen Landesdienst jährlich zu aktualisieren und den Verbänden jeweils zum 30. September digital zur Verfügung zu stelIen.(3) Mitglieder dieser Verbände sind die Gemeinden im jeweiligen Niederschlagsgebiet, die nicht einer Verbandsgemeinde angehören, und die Verbandsgemeinden im jeweiligen Niederschlagsgebiet (Verbandsmitglieder). Die Verbandsmitglieder entsenden jeweils einen Vertreter, der zu ihrer Vertretung nach den Bestimmungen des Kommunalverfassungsrechts befugt ist, oder einen durch den Gemeinderat oder den Verbandsgemeinderat bestimmten Einwohner aus dem jeweiligen Gemeindegebiet oder Verbandsgemeindegebiet in die Verbandsversammlung. Zur Wahl der ständigen Verbandsausschussmitglieder können die Verbandsmitglieder Vertreter, die zu ihrer Vertretung nach den Bestimmungen des Kommunalverfassungsrechts befugt sind, oder Einwohner, die durch den Gemeinderat oder den Verbandsgemeinderat bestimmt werden, aus dem Verbandsgebiet vorschlagen. Die Verbandsmitglieder sind verpflichtet, die Unterhaltungsverbände bei der ordnungsgemäßen und wirtschaftlichen AufgabenerfülIung zu unterstützen. Die Verbandssatzung kann abweichend von Satz 2 vorsehen, dass Verbandsmitglieder mehrere Stimmen haben und dass das Stimmrecht eines Verbandsmitgliedes durch eine entsprechende Zahl von Vertretern ausgeübt wird. Die Vertreter der Verbandsmitglieder werden nach dem für die Bildung der Ausschüsse des Gemeinderates vorgeschriebenen Verfahren gemäß § 47 des Kommunalverfassungsgesetzes bestimmt. Die Stimmen eines Verbandsmitgliedes können nur einheitlich abgegeben werden. Die Verbandssatzung kann die Übertragbarkeit des Stimmrechts auf einen anderen Vertreter des Verbandsmitgliedes vorsehen. Die Verbandsmitglieder unterliegen bei der Ausübung der Mitgliedschaftsrechte keiner ZweckmäßigkeitskontrolIe.(4) Die Unterhaltungsverbände unterliegen der Rechtsaufsicht durch die zuständigen Wasserbehörden.(5) Die Rechtsaufsichtsbehörde kann Beschlüsse und Anordnungen des Unterhaltungsverbandes rechtlich beanstanden und verlangen, dass sie von dem Unterhaltungsverband binnen einer angemessenen Frist aufgehoben werden. Sie kann ferner verlangen, dass Maßnahmen, die aufgrund derartiger Beschlüsse oder Anordnungen getroffen wurden, rückgängig gemacht werden. Die Beanstandung hat aufschiebende Wirkung.(6) ErfülIt der Unterhaltungsverband die ihm gesetzlich obliegenden Pflichten nicht, kann die Rechtsaufsichtsbehörde anordnen, dass der Unterhaltungsverband innerhalb einer angemessenen Frist die notwendigen Maßnahmen durchführt.
 § 53 WG LSA, Unterhaltung der Gewässer erster Ordnung (zu § 40 Abs. 1 WHG)§ 55 WG LSA, Unterhaltungsverbände


type: wikipedia

text:
Ngeleʻia FC – tongański klub z siedzibą w Kolofou. Grał w Tonga Major League od co najmniej 1971 roku do 2009 roku. Nie wiadomo, czy grał w każdym z sezonów pomiędzy tymi latami. Zdobył 9 mistrzostw kraju i tyle samo pucharów kraju - jest najbardziej utytułowanym klubem Tongi pod względem liczby pucharów i drugim najbardziej utytułowanym klubem pod względem liczby mistrzostw.
 Tytuły
 Przypisy
 Tongańskie kluby piłkarskie


text:
 26.5.2012
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 C 151/27
 Vispārējās tiesas 2012. gada 22. marta rīkojums — Viasat Broadcasting UK/Komisija
 (Lieta T-114/09) (1)
 (Valsts atbalsts - Atbalsta atmaksāšana - Intereses celt prasību zudums - Tiesvedības izbeigšana pirms sprieduma taisīšanas)
 2012/C 151/42
 Tiesvedības valoda — angļu
 Lietas dalībnieki
 Prasītāja: Viasat Broadcasting UK Ltd (West Drayton, Middlesex, Apvienotā Karaliste) (pārstāvji — S. Kalsmose-Hjelmborg un M. Honoré, avocats)
 Atbildētāja: Eiropas Komisija (pārstāvji — sākotnēji N. Khan un B. Martenczuken, pēc tam B. Stromsky un L. Flynn)
 Personas, kas iestājušās lietā atbildētājas prasījumu atbalstam: Dānijas Karaliste (pārstāvji — sākotnēji J. Bering Liisberg, pēc tam C. Vang, kam palīdz P. Biering un K. Lundgaard Hansen, avocats); un TV2/Danmark A/S (Odense C, Dānija) (pārstāvis — O. Koktvedgaard, avocat)
 Priekšmets
 Prasība atcelt Komisijas 2008. gada 4. augusta Lēmumu C(2008) 4224, galīgā redakcija, lietā N 287/2008 par TV2 Danmark A/S piešķirto glābšanas atbalstu
 Rezolutīvā daļa:
 1)
 izbeigt tiesvedību lietā par šo prasību.
 2)
 Viasat Broadcasting UK Ltd, Eiropas Komisija, Dānijas Karaliste un TV2 Danmark A/S sedz katra pati savus tiesāšanās izdevumus.
 (1) OV C 141, 20.06.2009.