text:
 18.2.2012
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 C 49/12
 Hotărârea Curții (Camera a opta) din 21 decembrie 2011 (cerere de pronunțare a unei hotărâri preliminare formulată de Varhoven administrativen sad — Bulgaria) — Evroetil AD/Direktor na Agentsia „Mitnitsi”
 (Cauza C-503/10) (1)
 (Directiva 2003/30/CE - Articolul 2 alineatul (2) litera (a) - Noțiunea de bioetanol - Produs obținut din biomasă, având un conținut de alcool etilic mai mare de 98,5 % și care nu a făcut obiectul unei denaturări - Pertinența utilizării efective drept biocombustibil - Regulamentul (CEE) nr. 2658/87 - Nomenclatura combinată - Clasificarea tarifară a bioetanolului în vederea aplicării de accize - Directiva 2003/96/CE - Produse energetice - Directiva 92/83/CEE - Articolul 20 prima liniuță și articolul 27 alineatul (1) literele (a) și (b) - Noțiunea de alcool etilic - Scutire de acciza armonizată - Denaturare)
 2012/C 49/19
 Limba de procedură: bulgara
 Instanța de trimitere
 Varhoven administrativen sad
 Părțile din acțiunea principală
 Reclamantă: Evroetil AD
 Pârât: Direktor na Agentsia „Mitnitsi”
 Obiectul
 Cerere de pronunțare a unei hotărâri preliminare — Varhoven administrativen sad — Interpretarea articolului 2 alineatul (2) litera (a) din Directiva 2003/30/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 8 mai 2003 de promovare a utilizării biocombustibililor și a altor combustibili regenerabili pentru transport (JO L 123, p. 42, Ediție specială, 13/vol. 39, p. 170) și a anexei I la Regulamentul (CEE) nr. 2658/87 al Consiliului din 23 iulie 1987 privind Nomenclatura tarifară și statistică și Tariful vamal comun (JO L 256, p. 1, Ediție specială, 02/vol. 4, p. 3), astfel cum a fost modificat prin Regulamentul (CEE) nr. 2587/91 al Comisiei din 26 iulie 1991 (JO L 259, p. 1) — Interpretarea articolului 2 alineatul (1) din Directiva 2003/96/CE a Consiliului din 27 octombrie 2003 privind restructurarea cadrului comunitar de impozitare a produselor energetice și a electricității (JO L 283, p. 51, Ediție specială, 09/vol. 2, p. 98) și a articolului 20 primul paragraf prima liniuță din Directiva 92/83/CEE a Consiliului din 19 octombrie 1992 privind armonizarea structurilor accizelor la alcool și băuturi alcoolice (JO L 316, p. 21, Ediție specială, 09/vol. 1, p. 152) — Produs obținut din biomasă, care conține esteri, alcool rafinat și aldehidă, având un conținut de alcool mai mare de 98 % și care nu a făcut obiectul unei denaturări — Noțiunea de bioetanol — Clasificare în cadrul subpoziției 2207 20 00 (Alcool etilic denaturat și alte distilate denaturate, cu orice titru) sau în cadrul subpoziției 2207 10 00 (Alcool etilic nedenaturat cu titru alcoolic volumic de minim 80 %), în vederea aplicării de accize
 Dispozitivul
 1.
 Definiția bioetanolului cuprinsă în articolul 2 alineatul (2) litera (a) din Directiva 2003/30/CE a Parlamentului European și a Consiliului din 8 mai 2003 de promovare a utilizării biocombustibililor și a altor combustibili regenerabili pentru transport trebuie interpretată în sensul că se referă și la produsele precum cel în cauză în acțiunea principală, care este obținut printre altele din biomasă și care conține mai mult de 98,5 % alcool etilic, dacă este pus în vânzare ca biocombustibil pentru transport.
 2.
 Dreptul Uniunii trebuie interpretat în sensul că un produs precum cel în discuție în acțiunea principală, care conține mai mult de 98,5 % alcool etilic și care nu a fost denaturat printr o procedură specială de denaturare, trebuie supus accizei prevăzute la articolul 19 alineatul (1) din Directiva 92/83/CEE a Consiliului din 19 octombrie 1992 privind armonizarea structurilor accizelor la alcool și băuturi alcoolice, chiar dacă este produs din biomasă prin intermediul unei tehnologii care se deosebește de tehnologia de producere a alcoolului etilic de origine agricolă, conține substanțe care îl fac impropriu consumului uman, îndeplinește cerințele prevăzute de proiectul de normă europeană pr EN 15376 pentru bioetanolul folosit drept combustibil și corespunde eventual definiției bioetanolului cuprinse în articolul 2 alineatul (2) litera (a) din Directiva 2003/30.
 (1) JO C 346, 18.12.2010.


type: wikipedia

text:
Is teicníc le haghaidh forbairt Gréasáin é Asynchronous JavaScript And XML, nó a acrainm AJAX, a úsáidtear chun feidhmchláir Ghréasáin idirghníomhacha a chruthú. Is é a chuspóir ná an lód a bhogadh ón bhfriothálaí go dtí ríomhaire an scimeálaí.
 Stair
 Chum Jesse James Garrett an téarma Ajax in alt a foilsíodh ar láithreán idirlín Adaptive Path i bhFeabhra 2005. Ní teicneolaíocht nua a bhí ann ach acrainm ghairid le haghaidh modhanna ríomhchlárúcháin a bhí á úsáid go forleathan le feidhmchláir idirlín idirghníomhacha a chruthú.
 Teicneolaíochtaí a úsáidtear
 Is teaglaim ceithre theicneolaíocht atá ann fós í AJAX:
 XHTML (nó HTML) agus stílbhileoga cascáideacha (CSS) le haghaidh an dearadh a bhíonn in éineacht leis na sonraí.
 Document Object Model (DOM).
 An oibiacht XMLHttpRequest le haghaidh mhalartú sonraí go haisioncronach leis an riarthóir Idirlín.
 Is í XML an fhormáid a úsáidtear go hiondúil chun na sonraí a iarrtar a aistriú go dtí an freastalaí.
 Ar nós DHTML, LAMP nó SPA, ní teicneolaíocht í AJAX seachas téarma a úsáidtear le haghaidh cur síos ar ghrúpa teicneolaíochtaí a oibríonn le chéile.
 Féach freisin
 Tagairtí
 Naisc sheachtracha
 AJAX ag an Open Directory Project.
 Rang teagaisc Ajax le samplaí get, post, text agus XML.
 Attacking AJAX Web Applications Cur i láthair ar bhuncheisteanna slándála a tugadh ag comhdháil slándála Black Hat i Lúnasa 2006.
 Ailtireacht bhogearraí
 Gréasán Domhanda
 Teanga ríomhchlárúcháin JavaScript
 XML


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 16.7.2021.
 COM(2021) 317 final
 2021/0220(NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o stajalištu koje treba zauzeti u ime Europske unije u okviru Vijeća za pridruživanje osnovanog Euromediteranskim sporazumom o pridruživanju između Europske zajednice i njezinih država članica, s jedne strane, i Alžirske Narodne Demokratske Republike, s druge strane, u pogledu produljenja Prioriteta partnerstva EU-Alžir dok EU i Alžir ne donesu nove ažurirane zajedničke dokumente
 OBRAZLOŽENJE
 1.Predmet prijedloga
 Ovaj prijedlog odnosi se na odluku o utvrđivanju stajališta koje treba zauzeti u ime Unije u okviru Vijeća za pridruživanje osnovanog Euromediteranskim sporazumom o pridruživanju između Europske zajednice i njezinih država članica, s jedne strane, i Alžirske Narodne Demokratske Republike, s druge strane, u vezi s predviđenim donošenjem odluke o produljenju Prioriteta partnerstva EU-Alžir dok EU i Alžir ne donesu nove ažurirane zajedničke dokumente.
 2.Kontekst prijedloga
 2.1.Sporazum o pridruživanju
 Euromediteranski sporazum o pridruživanju između Europske zajednice i njezinih država članica, s jedne strane, i Alžirske Narodne Demokratske Republike, s druge strane („Sporazum o pridruživanju”), potpisan je 22. travnja 2002. i stupio je na snagu 1. rujna 2005. Sporazum o pridruživanju pravna je osnova za bilateralne odnose između EU-a i Alžira. Ciljevi su Sporazuma:
 –pružiti odgovarajući okvir za politički dijalog između stranaka omogućujući razvoj bliskih odnosa i međusobne suradnje u svim područjima koja smatraju važnima za takav dijalog,
 –promicati trgovinu i širenje skladnih gospodarskih i socijalnih odnosa između stranaka i uspostaviti uvjete za postupnu liberalizaciju trgovine robom, uslugama i kapitalom,
 –olakšati razmjenu ljudi, posebno u kontekstu administrativnih postupaka,
 –poticati integraciju zemalja Magreba promicanjem trgovine i suradnje unutar skupine zemalja Magreba te između njih i Zajednice i njezinih država članica,
 –promicati gospodarsku, socijalnu, kulturnu i financijsku suradnju.
 2.2.Vijeće za pridruživanje
 Sporazumom o pridruživanju osniva se Vijeće za pridruživanje koje ima ovlast za donošenje odluka radi ostvarenja ciljeva Sporazuma u slučajevima predviđenima Sporazumom. Odluke su obvezujuće za stranke. U skladu s Poslovnikom, Vijećem za pridruživanje naizmjenično u razdoblju od 12 mjeseci predsjedaju EU i Alžir. Vijeće za pridruživanje sastaje se redovito na ministarskoj razini jednom godišnje. Izvanredne sjednice Vijeća za pridruživanje mogu se održati na zahtjev bilo koje stranke ako se stranke tako dogovore.
 2.3.Predviđeni akt Vijeća za pridruživanje
 Vijeće za pridruživanje treba donijeti odluku o produljenju Prioriteta partnerstva EU-Alžir za razdoblje 2016.–2020. dok EU i Alžir ne donesu nove ažurirane zajedničke dokumente. Odluka se donosi pisanim postupkom u skladu s člankom 10. Poslovnika Vijeća za pridruživanje.
 3.Stajalište koje treba zauzeti u ime Unije
 Stajalište koje Europska unija treba zauzeti u Vijeću za pridruživanje osnovanom Sporazumom o pridruživanju u pogledu donošenja odluke o produljenju Prioriteta partnerstva EU-Alžir temelji se na tekstu odluke priložene ovoj Odluci.
 Odlukom br. 1/2017 Vijeća za pridruživanje od 13. ožujka 2017. EU i Alžir dogovorili su prioritete partnerstva za usmjeravanje partnerstva u razdoblju 2016.–2020.
 U okviru tekućeg procesa obnove partnerstva EU-a s južnim susjedstvom te nakon donošenja višegodišnjeg financijskog okvira za razdoblje 2021.–2027. i novog Instrumenta za susjedstvo, razvoj i međunarodnu suradnju, priprema i donošenje novih ažuriranih zajedničkih dokumenata sa zemljama južnog susjedstva, uključujući Alžir, predviđeni su za 2021. U tom kontekstu i kako bi se izbjegao prekid između isteka razdoblja primjene Prioriteta partnerstva EU-Alžir i donošenja novih, u interesu je stranaka produljiti postojeće prioritete partnerstva do donošenja novih ažuriranih prioriteta.
 4.Pravna osnova
 4.1.Postupovnopravna osnova
 4.1.1.Načela
 Člankom 218. stavkom 9. Ugovora o funkcioniranju Europske unije (UFEU) predviđeno je donošenje odluka kojima se utvrđuju „stajališta koja u ime Unije treba donijeti tijelo osnovano na temelju sporazuma kada je to tijelo pozvano donositi akte koji proizvode pravne učinke, uz iznimku akata kojima se dopunjuje ili mijenja institucionalni okvir sporazuma”.
 Pojam „akti koji proizvode pravne učinke” obuhvaća akte koji proizvode pravne učinke na temelju pravila međunarodnog prava kojima se uređuje predmetno tijelo. Obuhvaća i instrumente koji nemaju obvezujući učinak na temelju međunarodnog prava, ali postoji mogućnost da „presudno utječu na sadržaj propisa koje donese zakonodavac Unije”
 1
 .
 4.1.2.Primjena na ovaj predmet
 Vijeće za pridruživanje tijelo je osnovano na temelju sporazuma, konkretno Sporazuma o pridruživanju.
 Akt koji Vijeće za pridruživanje treba donijeti akt je koji proizvodi pravne učinke. Predviđeni akt proizvodi pravne učinke jer će se njime postojeći prioriteti partnerstva produljiti do donošenja novih ažuriranih zajedničkih dokumenata.
 Stoga je postupovnopravna osnova za predloženu odluku članak 218. stavak 9. UFEU-a.
 4.2.Materijalnopravna osnova
 4.2.1.Načela
 Materijalnopravna osnova za odluku na temelju članka 218. stavka 9. UFEU-a prije svega ovisi o cilju i sadržaju predviđenog akta o kojemu se zauzima stajalište u ime Unije. Ako predviđeni akt ima dva cilja ili elementa te ako se može utvrditi da je jedan od ta dva cilja ili elementa glavni, a drugi samo sporedan, odluka na temelju članka 218. stavka 9. UFEU-a mora se temeljiti na samo jednoj materijalnopravnoj osnovi, naime onoj koju zahtijeva glavni ili prevladavajući cilj ili element.
 4.2.2.Primjena na ovaj predmet
 Glavni cilj i sadržaj predviđenog akta odnose se na suradnju s trećom zemljom u okviru sporazuma o pridruživanju i europske politike susjedstva.
 Stoga je materijalnopravna osnova predložene odluke članak 217. UFEU-a.
 4.3.Zaključak
 Pravna osnova predložene odluke trebao bi biti članak 217. u vezi s člankom 218. stavkom 9. UFEU-a.
 5.Objava predviđenog akta
 Budući da će se aktom Vijeća za pridruživanje izmijeniti razdoblje valjanosti Prioriteta partnerstva EU-Alžir, nakon donošenja trebalo bi ga objaviti u Službenom listu Europske unije.
 2021/0220 (NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o stajalištu koje treba zauzeti u ime Europske unije u okviru Vijeća za pridruživanje osnovanog Euromediteranskim sporazumom o pridruživanju između Europske zajednice i njezinih država članica, s jedne strane, i Alžirske Narodne Demokratske Republike, s druge strane, u pogledu produljenja Prioriteta partnerstva EU-Alžir dok EU i Alžir ne donesu nove ažurirane zajedničke dokumente
 VIJEĆE EUROPSKE UNIJE,
 uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije, a posebno njegov članak 217. u vezi s člankom 218. stavkom 9.,
 uzimajući u obzir prijedlog Europske komisije,
 budući da:
 (1)Euromediteranski sporazum o pridruživanju između Europske zajednice i njezinih država članica, s jedne strane, i Alžirske Narodne Demokratske Republike, s druge strane, potpisan je 22. travnja 2002. i stupio je na snagu 1. rujna 2005.
 2
 (2)Vijeće za pridruživanje donijelo je u ožujku 2017. Prioritete partnerstva EU-Alžir.
 (3)U razmjeni pisama obje su se stranke složile da će produljiti razdoblje valjanosti Prioriteta partnerstva EU-Alžir.
 (4)Na temelju članka 94. Euromediteranskog sporazuma, Vijeće za pridruživanje može donositi odluke radi ostvarenja ciljeva Sporazuma.
 (5)Vijeće za pridruživanje treba pisanim postupkom donijeti odluku o produljenju prioriteta partnerstva dok EU i Alžir ne donesu nove ažurirane zajedničke dokumente.
 (6)Primjereno je utvrditi stajalište koje treba zauzeti u ime Unije u okviru Vijeća za pridruživanje jer će ta odluka biti obvezujuća za Uniju,
 DONIJELO JE OVU ODLUKU:
 Članak 1.
 Stajalište koje treba zauzeti u ime Unije u okviru Vijeća za pridruživanje osnovanog Euromediteranskim sporazumom o pridruživanju između Europske zajednice i njezinih država članica, s jedne strane, i Alžirske Narodne Demokratske Republike, s druge strane, u pogledu produljenja Prioriteta partnerstva EU-Alžir dok EU i Alžir ne donesu nove ažurirane zajedničke dokumente, temelji se na nacrtu odluke Vijeća za pridruživanje EU-Alžir priloženom ovoj Odluci.
 Članak 2.
 Ova je Odluka upućena Komisiji.
 Sastavljeno u Bruxellesu,
 Za Vijeće
 Predsjednik
 (1)
 Presuda Suda od 7. listopada 2014., Njemačka protiv Vijeća, predmet C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, točke 61.–64.
 (2)
 Euromediteranski sporazum o pridruživanju između Europske zajednice i njezinih država članica, s jedne strane, i Alžirske Narodne Demokratske Republike, s druge strane; SL L 265, 10.10.2005., str. 2.–228.
 ---documentbreak---
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 16.7.2021.
 COM(2021) 317 final
 PRILOG
 Prijedlogu ODLUKE VIJEĆA
 o stajalištu koje treba zauzeti u ime Europske unije u okviru Vijeća za pridruživanje osnovanog Euromediteranskim sporazumom o pridruživanju između Europske zajednice i njezinih država članica, s jedne strane, i Alžirske Narodne Demokratske Republike, s druge strane, u pogledu produljenja Prioriteta partnerstva EU-Alžir dok EU i Alžir ne donesu nove ažurirane zajedničke dokumente
 PRILOG
 ODLUKA br. xx/2021 VIJEĆA ZA PRIDRUŽIVANJE EU-Alžir
 od [dd/mm/gggg]
 o produljenju Prioriteta partnerstva EU-Alžir
 VIJEĆE ZA PRIDRUŽIVANJE EU-ALŽIR,
 uzimajući u obzir Euromediteranski sporazum o pridruživanju između Europske zajednice i njezinih država članica, s jedne strane, i Alžira, s druge strane („Euromediteranski sporazum”),
 budući da:
 (1)Euromediteranski sporazum o pridruživanju između Europske zajednice i njezinih država članica, s jedne strane, i Alžirske Narodne Demokratske Republike, s druge strane, potpisan je 22. travnja 2002. i stupio je na snagu 1. rujna 2005.
 1
 (2)Člankom 94. Euro-mediteranskog sporazuma Vijeću za pridruživanje daje se ovlast za donošenje odgovarajućih odluka radi ostvarenja ciljeva Sporazuma.
 (3)Odlukom br. 1/2017 Vijeća za pridruživanje od 13. ožujka 2017. EU i Alžir dogovorili su prioritete partnerstva za usmjeravanje partnerstva u razdoblju 2016.–2020.
 (4)U razmjeni pisama obje su stranke potvrdile trajnu valjanost Prioriteta partnerstva EU-Alžir kao referentnog dokumenta za učvršćivanje partnerstva do donošenja novih ažuriranih prioriteta partnerstva.
 (5)Člankom 10. Poslovnika Vijeća za pridruživanje predviđa se mogućnost donošenja odluka pisanim postupkom između sjednica ako se stranke tako dogovore,
 ODLUČILO JE:
 Članak 1.
 Vijeće za pridruživanje pisanim postupkom odlučuje da se Prioriteti partnerstva EU-Alžir priloženi Odluci br. 1/2017 od 13. ožujka 2017. produljuju dok EU i Alžir ne donesu nove ažurirane zajedničke dokumente.
 Članak 2.
 Ova Odluka stupa na snagu na dan donošenja.
 Sastavljeno u xx [dan mjesec godina].
 Za Vijeće za pridruživanje
 (1)
 Euromediteranski sporazum o pridruživanju između Europske zajednice i njezinih država članica, s jedne strane, i Alžirske Narodne Demokratske Republike, s druge strane; SL L 265, 10.10.2005., str. 2.–228.


type: other

text:
Samorząd Terytorialny - Nr 1-2/2018 (Druk, PDF) - Profinfo.pl
 85,38 zł 85,38 zł
 Cena regularna: 121,98 zł
 Kod towaru: ABC-6503 201801/02
 Jan Czempas, Krzysztof Marcinek
 Dylematy samorządowego inwestowania
 O publicznym i prywatnym prawie ochrony środowiska
 Charakter prawny warunkowej
 Gminne konsultacje społeczne - analiza konstytucyjnoprawna
 O potrzebie zmian w ustawie o pracownikach samorządowych
 Prawne aspekty awansu zawodowego pracowników samorządowych
 Zgodność z Konstytucją RP rekompensat za pracę pracownika samorządowego w godzinach nadliczbowych na polecenie przełożonego
 Prawne uwarunkowania suburbanizacji (urban sprawl) w Polsce
 Protokół flagowy i zasady jego stosowania w codziennej praktyce urzędu oraz podczas uroczystości oficjalnych
 Potencjał usługowy miast Obszaru Metropolitalnego Warszawy w świetle teorii ośrodków centralnych
 Dynamika partycypacji społecznej w wymiarze funkcjonowania budżetu obywatelskiego w Łodzi
 Rola samorządów w kreowaniu i wdrażaniu polityki senioralnej - przykład miasta Sosnowca
 Współpraca międzynarodowa miast polskich - wokół raportu Narodowego Instytutu Samorządu Terytorialnego
 Mariusz Szyrski, Rola samorządu terytorialnego w rozwoju odnawialnych źródeł energii (OZE) Analiza administracyjnoprawna, Wolters Kluwer, Warszawa 2017
 D. Sześciło, Samoobsługowe państwo dobrobytu. Czy obywatelska koprodukcja uratuje usługi publiczne?, Wydawnictwo Naukowe Scholar, Warszawa 2015, s. 204
 Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 22 grudnia 2011 r. (II SA/Bk 167/11); glosa krytyczna (zakaz głosowania radnego w sprawie dotyczącej jego interesu prawnego)
 Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 października 2016 r. (II OSK 2064/16); glosa aprobująca (kompetencje rady gminy do podejmowania uchwał dotyczących nadawania nazw parkom)
 Indeks rzeczowy publikacji w „Samorządzie Terytorialnym” w 2017 r.
 Indeks nazwisk Autorów publikacji w „Samorządzie Terytorialnym” w 2017 r.
 Zachowanie inwestorów, w tym podejmowanie decyzji inwestycyjnych i związana z tym ich skłonność do inwestowania, jest od lat przedmiotem zainteresowania ekonomistów, ale również przedstawicieli innych nauk, głównie psychologii. Znaczna rozległość tematyki skłonności do inwestowania wynika przede wszystkim z różnorodności inwestorów i związanej z tym specyfi ki podejmowanych przez nich decyzji inwestycyjnych.
 Prawa ochrony środowiska nie da się zakwalifikować jednoznacznie i bez zastrzeżeń jako części prawa publicznego lub jako części prawa prywatnego. Zawiera ono bowiem zarówno elementy charakterystyczne dla prawa publicznego, jak i dla prawa prywatnego. Tym samym można mówić o publicznym prawie ochrony środowiska i prywatnym prawie ochrony środowiska, a zatem rozważać jego różnorodną naturę. Tam, gdzie na plan pierwszy wybija się kwestia interesu publicznego, mówimy o publicznym prawie ochrony środowiska. Tam natomiast, gdzie można dostrzec dominację interesu prywatnego, można mówić o prywatnym prawie ochrony środowiska.
 W artykule przedstawiono zagadnienie dotyczące charakteru prawnego decyzji administracyjnej zatwierdzającej geodezyjny podział nieruchomości z zastrzeżeniem zapisanego w niej warunku. Odwołując się do obowiązujących norm prawa oraz poglądów judykatury wykazano, że niewykonanie warunku zapisanego w decyzji podziałowej powoduje, iż czynność cywilnoprawna w niej zastrzeżona, dotycząca umownego przeniesienia praw do wydzielonej części nieruchomości, jest nieskuteczna. Wykazano także, że warunek stanowiący część orzeczenia decyzji podziałowej, w rozumieniu art. 162 Kodeksu postępowania administracyjnego, ma charakter zlecenia. Powoduje to, że w przypadku jego niewykonania organ administracji, który wydał decyzję podziałową, jest zobowiązany do uchylenia decyzji podziałowej w ramach odrębnego postępowania administracyjnego.
 Niniejszy artykuł dotyczy instytucji konsultacji społecznych, jakie – zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym – mogą być zarządzone wśród mieszkańców podstawowej jednostki samorządu terytorialnego, czyli gminie. Punktem wyjścia dla prowadzonych rozważań jest analiza konstytucyjnych podstaw jej obowiązywania w systemie prawnym. Podjęto również próbę poszukiwania uzasadnienia dla omawianego mechanizmu w regulacjach prawa międzynarodowego. Analiza dotyczy także przedmiotowego i podmiotowego zakresu instytucji, przywołując w tej mierze orzecznictwo sądów administracyjnych oraz wskazując na praktykę rozstrzygnięć nadzorczych wojewodów. Całość rozważań kończy wniosek o konieczności interwencji ustawodawcy w sferze określenia kategorii podmiotów uprawnionych do wzięcia udziału w konsultacjach w sposób korespondujący z podstawowymi regułami systemu prawnego.
 Mijające w tym roku 10 lat funkcjonowania ustawy o pracownikach samorządowych pozwoliło na zgromadzenie wielu rozsądnych propozycji jej poprawy. Ponieważ równocześnie zapowiedziane zostały prace nowelizacyjne w tym zakresie, autor podejmuje próbę zebrania dotychczas sformułowanych postulatów, przedstawiając równocześnie propozycje konkretnych sformułowań normatywnych. Propozycje dotyczą zmiany ustawy o pracownikach samorządowych oraz, w koniecznym, powiązanym z nią zakresie, przepisów samorządowych ustaw ustrojowych na przykładzie ustawy o samorządzie gminnym i odnoszą się przede wszystkim do zlikwidowania zbędnej mozaiki pozaumownych stosunków pracy, rezygnacji ze zbędnych odrębności wobec ogólnych przepisów Kodeksu pracy, stworzenia modelu korelacji umowy o pracę z funkcją publiczną, uporządkowania statusu urzędnika samorządowego, urealnienia metod sprawnej kwalifi kacji kadrowej (np. naboru, ocen okresowych), stworzenia reguł etyki urzędniczej, dostosowania przepisów antykorupcyjnych do przepisów prawa gospodarczego oraz stworzenia narzędzi powściągających upolitycznienie i rozrost biurokracji samorządowej.
 Zapewnienie samorządowi profesjonalnych kadr wymaga nie tylko stworzenia właściwych procedur rekrutacji do służby, lecz także wytyczenia czytelnej ścieżki kariery w służbie w postaci awansów według wcześniej przyjętych i zaaprobowanych zasad polityki kadrowej. Obowiązek poddania się przez pracownika samorządowego okresowej ocenie służy weryfi kacji jego przydatności do pracy oraz wpływa znacząco i decydująco na możliwość awansowania pracownika w strukturze organizacyjnej. W praktyce brakuje jednak efektów ocen. Nie znajdują one przełożenia na proces nagradzania i karania pracowników, a także w większości przypadków w samorządzie terytorialnym wysokie oceny nie znajdują potwierdzenia w uzyskaniu awansu zawodowego. Brak czytelnych i transparentnych zasad oceniania nieuchronnie prowadzi do uznaniowości i arbitralności ocen, co wpływa negatywnie na wydajność i jakość pracy. Może to również prowadzić do nieuzasadnionego zróżnicowania zasad oceniania poszczególnych pracowników, a w konsekwencji do naruszenia zasady równego traktowania w zatrudnieniu. Aby postępować zgodnie z prawem Unii Europejskiej, pracodawca w samorządzie terytorialnym powinien stosować jednakowe dla wszystkich pracowników samorządowych warunki awansu zawodowego.
 Niniejszy artykuł porusza problem zgodności z Konstytucją RP sposobów wynagrodzenia pracowników samorządowych za pracę w godzinach nadliczbowych. Powstaje pytanie, czy osobom zatrudnionym na stanowiskach w administracji samorządowej, które nie należą do kategorii stanowisk zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy, powinna – za wykonaną pracę w godzinach nadliczbowych na polecenie przełożonego – przysługiwać dodatkowa zwiększona rekompensata czy też nie? Zagadnienie to ma wymiar nie tylko teoretyczny, ale także ogromne znaczenie w praktyce, dotyczy bowiem znacznej części pracowników publicznych.
 Ziemia jako zasób środowiska wykazuje dwie charakterystyczne cechy. Po pierwsze, jest wyczerpywalna (ograniczona), a odwracalność jej niszczenia bywa trudna i czasochłonna (nieraz nawet niemożliwa). Po drugie, stanowi obiekt konkurujących ze sobą, niezbędnych dla ludzkości sposobów korzystania z niego (produkcja żywności, cele urbanizacyjno-przemysłowe oraz – szczególnie ostatnio – produkcja energii odnawialnej). Powoduje to swoistą „pułapkę ekologiczną”, generującą trudne do rozwiązania problemy środowiskowe. Jednym ze współczesnych zjawisk istotnie przyczyniających się do potęgowania problemu defi cytowości ziemi jako zasobu i związanych z konkurencyjnością rodzajów korzystania z ziemi jest suburbanizacja, która stanowi temat niniejszego opracowania.
 Protokół flagowy i zasady jego stosowania w codziennej praktyce urzędu oraz podczas uroczystości ofi cjalnych
 Artykuł poświęcony jest zagadnieniom, które mają zastosowanie w codziennej pracy jednostek administracji publicznej (zarówno na szczeblu lokalnym i regionalnym, jak też centralnym), zarówno w odniesieniu do fl ag wywieszanych przed budynkami urzędów, jak i w pomieszczeniach. Ponieważ sposób wywieszania fl ag uzależniony jest od wielu aspektów, takich jak liczba fl ag, rodzaj czy miejsce spotkania, należy z niezwykłą starannością podchodzić do sposobu eksponowania barw narodowych i symboli, zwłaszcza że reguły i zasady protokołu fl agowego wynikają nie tylko z wielowiekowej tradycji, ale również z obowiązującego prawodawstwa. Znajomość zasad protokołu fl agowego i ich praktyczne zastosowanie mają ogromne znaczenie nie tylko w wymiarze wizerunkowym i mogą skutkować niekorzystnym wpływem na postrzeganie urzędu jako całości, ale również w wymiarze dyplomatycznym – błędy tu popełnione mogą mieć negatywny wpływ na budowanie i utrzymywanie relacji między zainteresowanymi stronami.
 Przedmiotem artykułu jest wydzielenie rzędów potencjalnych ośrodków centralnych w Obszarze Metropolitalnym Warszawy. Za tło teoretyczne posłużyła teoria ośrodków centralnych Waltera Christallera. Klasyfi kacja ośrodków została przeprowadzona metodą skalarną, w oparciu o wskaźnik centralności, uwzględniający wyposażenie miast w usługi, a także analizę regresji liniowej – dane zostały zwizualizowane na wykresie rozrzutu. Rezultaty przedstawiono również w pięciu sferach tematycznych: administracyjnej, kulturalnej, zdrowotnej, komercyjnej i edukacyjnej. W wyniku analizy wydzielono trzy rzędy ośrodków: Warszawę oraz miasta drugiego i trzeciego rzędu. Największy wpływ na ostateczną możliwość rozdzielenia ośrodków ma wpływ sfera administracyjna. Rezultaty zaprezentowano na mapie Obszaru Metropolitalnego Warszawy i porównano z założeniami Christallerowskimi. Na koniec przedstawiono wyniki wszystkich gmin Obszaru Metropolitalnego Warszawy.
 Współczesne badania nad rozwojem partycypacji społecznej, skupione wokół procesów wyborczych, nie są wystarczającym obszarem do analizy całego spektrum aktywności obywatelskiej. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie funkcjonowania lokalnych wspólnot obywatelskich w Polsce na przykładzie ich inicjatyw w postaci projektów składanych do budżetu partycypacyjnego przez mieszkańców Łodzi. W tym celu poddane analizie zostaną wszystkie pomysły przedłożone pod głosowanie podczas trzech kolejnych edycji „Budżetu obywatelskiego dla Łodzi”. Pytaniem badawczym, kierunkującym niniejszy wywód, jest chęć otrzymania odpowiedzi na pytania, dlaczego ludzie biorą udział w życiu społeczno-politycznym oraz czy można wyznaczyć różne typy aktywności obywatelskiej w przypadku Łodzi.
 Rola samorządów w kreowaniu i wdrażaniu polityki senioralnej – przykład miasta Sosnowca
 Kwestia starzenia się społeczeństwa stała się w ostatnich latach jednym z najczęściej analizowanych przez kraje rozwinięte zagrożeń cywilizacyjnych. Dotyczy ona przede wszystkim krajów zamożnych, głównie tzw. starego kontynentu. Z danych zaprezentowanych w indeksie Global AgeWatch Index w 2014 r. wynika, że do 2050 r. osoby powyżej 60. roku życia będą stanowiły już 21% światowej populacji. Oznacza to blisko dwukrotny wzrost obecnego wskaźnika (12%). W przypadku Europy będzie to nie 1/5 ludności, a niestety ponad 1/3. Na każdego przyszłego emeryta przypadną dwie osoby pracujące, czyli o połowę mniej niż obecnie (cztery osoby). Europa jest obszarem, na którym proces ten widać najwyraźniej.
 Starość poszczególnych ludzi różni się, ponieważ wiąże się nie tylko z ich biologią, ale również z wewnętrznymi cechami osobowymi i uwarunkowaniami zewnętrznymi: czasem i przestrzenią, w której żyją. Mimo że wydłużenie przeciętnego czasu trwania życia człowieka jest pożądane, to aby było ono wciąż satysfakcjonujące również u jego schyłku, niezbędne jest wprowadzenie licznych udogodnień dla seniorów i objęcie ich solidnym wsparciem systemowym.
 Narodowy Instytut Samorządu Terytorialnego opublikował w grudniu 2016 r. na swojej stronie internetowej raport z badania Współpraca międzynarodowa miast polskich. Zgodnie z deklaracjami autorów publikacja ta jest jednym z elementów opracowania całościowego modelu współpracy międzynarodowej miast polskich stanowiącym podstawę do przygotowania strategii wdrożeniowej. Można się zatem spodziewać, że to właśnie Narodowy Instytut Samorządu Terytorialnego jako rządowy think tank będzie odpowiedzialny za opracowanie tego modelu. Warto w związku z tym przyjrzeć się bliżej wynikom badania oraz zaprezentowanym wnioskom.
 Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 22 grudnia 2011 r. (II SA/Bk 167/11)
 Skład orzekający: przewodnicząca – sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia WSA Małgorzata Roleder (sprawozdawca), sędzia WSA Mirosław Wincenciak.
 Udział w głosowaniu radnego podlegającego wyłączeniu z mocy art. 25a ustawy z 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym będzie zawsze stanowił istotne naruszenie prawa w rozumieniu art. 91 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym. Radny, który był jednocześnie kandydatem na przewodniczącego rady (wiceprzewodniczącego), powinien podlegać wyłączeniu od głosowania, niezależnie od tego, czy wynik tego aktu woli przesądził, czy też nie o jego wyborze na przewodniczącego rady (wiceprzewodniczącego). W takiej sytuacji uchwała rady stwierdzająca wynik głosowania jest sprzeczna z prawem i w konsekwencji nieważna, jak to stanowi art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
 Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 października 2016 r. (II OSK 2064/16)
 Skład orzekający: przewodniczący – sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak, sędzia NSA Barbara Adamiak (sprawozdawca), sędzia NSA del. Czesława Nowak-Kolczyńska.
 1. Podejmowanie uchwał w przedmiocie nadawania nazw parkom nie należy do wyłącznych kompetencji rady gminy, wymienionych w art. 18 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Takie uprawnienie rady gminy można jednak wyprowadzić na podstawie powołanego art. 18 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 12 w zw. z art. 40 ust. 2 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym.
 2. Stosownie do art. 40 ust. 2 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym, organy gminy, na podstawie ustawy, mogą wydawać akty prawa miejscowego w zakresie zasad i trybu korzystania z gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej.
 3. Do ustalenia zakresu (zasad) korzystania z obiektu użyteczności publicznej, jakim niewątpliwie jest park miejski, należy zaliczyć nadanie mu nazwy. Nadanie nazwy parkowi (miejskiemu) ma bowiem znaczenie powszechne, stanowiąc wyraz uporządkowania określonej przestrzeni miasta. Jest przykładem działania o charakterze organizatorskim, podjętym w stosunku do określonego obiektu spełniającego funkcję obiektu użyteczności publicznej. Każda czynność prawna dotycząca tego fragmentu przestrzeni publicznej wymaga użycia określenia wskazanego w uchwale w sprawie nadania imienia parkowi. Normatywności przedmiotowej uchwały można zatem upatrywać w nakazie skierowanym do nieograniczonego adresata, aby w przypadku czynności prawnych odnoszących się do tego fragmentu przestrzeni używał określenia wprowadzonego uchwałą. Taka uchwała tworzy nową normę, dotyczy indywidualnie oznaczonego parku, ale krąg jej adresatów jest nieograniczony. Jest to akt generalny i zewnętrzny, a za uznaniem go za akt prawa miejscowego przemawiają także spełniane przez nazwę parku funkcje publicznoprawne. Przedmiotowa uchwała mieści się zatem w zakresie delegacji ustawowej z art. 40 ust. 2 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym, stanowiąc akt prawa miejscowego o charakterze strukturalno-organizacyjnym.
 Dilemmas of self-government investment
 Public and private environmental law
 Legal nature of a conditional administrative decision
 Legal nature of a conditional administrative decision approving the division of real property
 Public municipal consultations – constitutional law analysis
 The need for amendments to the Act on self-government employees
 Legal aspects of the promotion of self-government employees
 Compliance of a self-government employee’s salary for working overtime on his supervisor’s instructions with the Constitution of the Republic of Poland
 Legal considerations of urban sprawl in Poland
 Flag protocol and the rules of its application in the everyday practice of the administrative offi ce and during offi cial ceremonies
 Service potential of towns in the Warsaw Metropolitan Area in the light of the central place theory
 Rate of change of public participation in the functioning of the participation budget in Łódź
 The role of self-governments in formulating and implementing a policy regarding senior citizens – example of the town of Sosnowiec
 About the report of the National Territorial Self-Government Institute International Cooperation of Polish Cities
 Book review: Mariusz Szyrski, The Role of Territorial Self-Government in the Development of Renewable Energy Sources (RES) Administrative Law Analysis, Wolters Kluwer, Warsaw 2017
 Book review: D. Sześciło, Self-Service State of Prosperity. Will a Civic Co-Production Save Public Services? Wydawnictwo Naukowe Scholar, Warsaw 2015, p. 204
 Ruling of the Voivodship Administrative Court in Białystok of 22 December 2011 (II SA/Bk 167/11); Critical commentary (prohibition of a councillor to vote on a matter regarding his legal interest)
 Ruling of the Supreme Administrative Court of 4 October 2016 (II OSK 2064/16); Approving commentary (the powers of a municipal council to pass resolutions on naming parks)
 Index of publications in “Territorial Self-Government” in 2017
 Index of Authors of publications in “Territorial Self-Government” in 2017
 The objective of the article is to present the multifaceted issue of investment activities in territorial self-government units and the dilemmas accompanying the planning of this activity. The considerations focus on two issues. The fi rst is the propensity to invest in self-governments, which has been presented in the context of acquiring capital for fi nancing investments and managing investment expenditure. The second issue discussed is the choice of investment projects and therefore one of the most diffi cult and most controversial tasks of self-governments. Attention has been focused on the specifi c nature of choice in public projects. Measures for rationalizing this choice and, consequently, improving the effectiveness of the investment activities of self-governments have also been formulated.
 Environmental law cannot be classifi ed unambiguously and without reservations as a part of public law or a part of private law. This is because it contains both elements that are typical of public law and of private law. Therefore, there can be talk of public environmental law and private environmental law and, consequently, its diverse nature can be considered. Wherever the issue of public interest comes to the forefront, there can be talk of public environmental law. However, wherever private interest dominates, there can talk of private environmental law.
 The article presents the issue of the legal nature of the administrative decision approving the geodetic conditional division of real property, making a reservation of a condition that is included in it. It refers to the applicable provisions of the law and the views of the jurisprudence, showing that the failure to satisfy the condition written into the division decision makes the civil law act reserved in it regarding the contractual transfer of rights to the separated part of the property ineffective. It also demonstrates that the conditional part of the division decision, in the meaning of Article 162 of the Administrative Procedures Code, is of the nature of a commission. This means that, if it is not performed, the administrative authority that issued the decision is required to cancel the division decision in separate administrative proceedings.
 This article is about the institution of public municipal consultations, which – according to the Act on Municipal Self-Government – can be ordered to be held among the residents of the basic territorial self-government unit (the municipality). The starting point for the considerations is the analysis of the constitutional grounds of its applicability in the legal system. An attempt has also been made to look for a justifi cation of the mechanism in question in the regulations of international law. The analysis also applies to the subject and the subjective scope of the institution, recalling in this respect the line of judgements of the administrative courts and indicating the practice of the supervisory decisions of the voivods. The considerations end on the conclusion regarding the need for the legislator to intervene in the determination of the category of entities which are entitled to participate in consultations in a manner that corresponds to the basic rules of the legal system.
 The passage this year of the tenth anniversary of the Act on Self-Government Employees has enabled many reasonable proposals to be gathered for its improvement. As the work on these amendments was announced at the same time, the author attempts to gather the postulates formulated to date, simultaneously presenting specifi c proposals of the normative wording. The proposals apply to the amendment of the Act on Self-Government Employees and, to the necessary related extent, the provisions of the self-government system acts (using the example of the municipal self-government) and primarily apply to the elimination of the unnecessary mosaic of non-contractual employment relations, the withdrawal from the unnecessary distinctness with respect to the general provisions of the Labour Code, the creation of a model for correlating employment contracts with a public function, the organization of the status of self-government offi cial, the realignment of methods of effi ciently qualifying staff (e.g. recruitment, periodic evaluations), the creation of rules of government administration ethics, the adjustment of the anticorruption regulations to the provisions of business law and the creation of tools helping to prevent self-government bureaucracy from becoming political and from growing.
 The assurance of professional personnel for self-government not only requires the creation of appropriate procedures for recruitment to the service, but also the defi nition of a clear career path in the service in the form of promotions according to previously accepted and approved principles of the human resources policy. The obligation of the self-government employee to undergo a periodic appraisal serves the purpose of verifying his suitability to the job, as well as signifi cantly and decisively affecting the opportunities for the employee to be promoted within the organizational structure. However, in practice, there are no results of the appraisals. They do not affect the process of recognition and penalization of employees and, in most cases, high appraisals in territorial self-government are not confi rmed by promotions. The lack of clear and transparent appraisal rules inevitably leads to discretion and arbitrariness of the appraisals, which adversely affects performance and the quality of work. It can also lead to unjustifi ed differentiation of the rules of appraising individual employees and consequently to a breach of the principle of equal treatment in employment. The employer within the self-government should apply uniform conditions of promotion to all self-government employees in order to proceed in accordance with the law of the European Union.
 The author analyses the problem of compliance of the ways of compensating self-government employees for overtime work with the Constitution of the Republic of Poland of 2 April 1997. The question arises of whether people employed in positions in self-government administration, which are not within the categories of managerial positions, should be entitled to increased compensation, or not for overtime work performed on the supervisor’s instructions? This issue is not only theoretical, but is also of great importance in practice because it applies to a considerable proportion of public employees.
 Land, as a resource of the environment, has two characteristic features: it is exhaustible and constitutes an item of competitive methods of use, which are simultaneously necessary for humanity. One of the phenomena that contribute signifi cantly to the exacerbation of the scarcity of land, which is related to the competitiveness of the types of its use, is urban sprawl. The objective of the article is to try to defi ne the concept of urban sprawl and the unique features of these processes in Poland, followed by the impact of the law on their dynamism and regulation. In the most general terms, urban sprawl refers to the spread of developments outside the city, which is a disproportionate and excessive process with respect to the needs arising from social development. The Polish legal system and administrative instruments constitute an important factor supporting suburbanization, which was historically affected by the conditions of shaping the model of spatial policy, essentially subordinated to the rules of the free market. This results in the ineffectiveness of the legal regulations and planning tools in controlling this phenomenon.
 This article is devoted to issues that are applicable in the everyday work of public administration units (equally at local, regional and central level), both with respect to fl ags hung in front of administrative buildings and in premises. As the method of hanging fl ags depends on many aspects, such as the number of fl ags, the type or venue of the meeting, great care should be taken in approaching the method of displaying the national colours and symbols, especially since the rules and principles of the fl ag protocol arise not only from centuries-old tradition, but also from the applicable legislation. Knowledge of the principles of the fl ag protocol and their practical application are very important not only in terms of image, perhaps resulting in adverse effects on the perception of the offi ce as a whole, but also in diplomatic terms – errors committed here can have an adverse effect on building and maintaining relations between interested parties.
 The article discusses the separation of orders of potential central places in the Warsaw Metropolitan Area. Walter Christaller’s central place theory was used as the theoretical background. The classifi cation of places was conducted with a scaled method, based on the index of centrality taking into account the equipment of cities with services, as well as linear regression analysis – the data was visualized on a scatter diagram. The results were also presented in fi ve thematic areas: administrative, cultural, health, commercial and education. Three orders of places were distinguished as a result of the analysis: Warsaw, as well as second and third order towns. The administrative area has the greatest impact on the fi nal ability to separate places. The results have been presented on a map of the Warsaw Metropolitan Area which was compared to Christaller’s assumptions. The results of all the municipalities of the Warsaw Metropolitan Area were presented at the end.
 Contemporary studies of the development of public participation focussing around electoral processes are insuffi cient to analyse the whole spectrum of civic activity. The objective of this article is to present the functioning of local civic communities in Poland using the example of their initiatives in the form of projects submitted to the participation budget by the inhabitants of Łódź. In order to do this, all ideas put to the vote in three successive editions of the “Participation Budget for Łódź” have been analysed. The research questions on which this investigation is based are why do people take part in socio-political life and can various types of civic participation be distinguished in the case of Łódź?
 The matter of the aging of the population has become one of the most frequently analysed civilization threats in developed countries in recent years. It primarily applies to affl uent countries, mainly from the so-called old continent. It arises from the data presented in the Global AgeWatch Index in 2014 that, by 2050, people aged over 60 years will already constitute 21% of the global population. This means almost twice the current index (12%). In the case of Europe, it will not be a fi fth of the population, but, unfortunately more than a third. There will be two working people per future pensioner, which is half the current number (four people). Europe is the area in which this process can be seen most clearly. Although it is desirable to extend the average human life span, in order for it to still be satisfactory in its late years, it will be necessary to introduce a number of conveniences for senior citizens and provide them with sound systemic support. The authoress describes the role and tasks of self-governments in formulating and implementing the policy regarding senior citizens using the example of the town of Sosnowiec.
 The National Territorial Self-Government Institute published a report in December 2016 on the study named “International Cooperation of Polish Cities”. The article is an analysis of the methodological and substantive layer of the report. According to the author, despite ambitious objectives, the team conducting the study did not cope with the task that was set. If the report is to be the starting point for developing a new model of self-government diplomacy, the study should be repeated. The errors committed – the defective structure of the questionnaire and substantive inaccuracies – prevent drawing reliable conclusions from the report.
 The Voivodship Administrative Court in Białystok ruled that the participation of a councillor in voting, if he is excluded under Article 25a of the Act on the Municipal Self-Government of 08/08/1990, will always be a gross breach of the law in the meaning of Article 91, para. 4 of the Act on Municipal Self-Government. A councillor, who was simultaneously a candidate for the post of chairperson of the council (deputy chairperson) should be excluded from the voting, regardless of whether or not the result of this act of will was his election to the post of chairperson of the council (deputy chairperson). In this situation, the council’s resolution determining the result of the vote is in confl ict with the law and consequently invalid, as provided for by Article 91, para. 1 of the Act on Municipal Self-Government. According to the commentator, the Voivodship Administrative Court in Białystok incorrectly analysed both the provisions of the law constituting the grounds for its settlement and the extensive line of court rulings. This is because it ignored numerous views of the legal doctrine taking the stance that the prohibition of the councillor to vote if the matter that constitutes the subject of the resolution affects his legal interest should be recognized broadly. This is because the Act on the Municipal Self-Government distinguishes because two categories of defects in resolutions of municipal bodies: a gross breach of the law and an insignifi cant breach of the law. This distinction is of legal importance to a supervisory settlement confi rming the invalidity of the resolution of the municipality’s resolution.
 The sentence expressed in the ruling of the Supreme Administrative Court is correct. First of all, the rules and procedure for using municipal facilities and public facilities include naming a park. Secondly, the text of the resolution contains general and abstract regulations. This means that it defi nes its addressee by indicating its generic features and does not regulate a specifi c factual or legal situation, but can be used in an unlimited number of cases. This resolution has been addressed directly to residents who can use this park without restrictions.


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 22003D0096
 Afgørelse truffet af Det Blandede EØS-udvalg nr. 96/2003 af 11. juli 2003 om ændring af protokol 31 til aftalen om samarbejde på særlige områder ud over de fire friheder
 EU-Tidende nr. L 272 af 23/10/2003 s. 0034 - 0034
 Afgørelse truffet af Det Blandede EØS-udvalgnr. 96/2003af 11. juli 2003om ændring af protokol 31 til aftalen om samarbejde på særlige områder ud over de fire frihederDET BLANDEDE EØS-UDVALG HAR -under henvisning til aftalen om Det Europæiske Økonomiske Samarbejdsområde som ændret ved protokollen om tilpasning af aftalen om Det Europæiske Økonomiske Samarbejdsområde, i det følgende benævnt "aftalen", særlig artikel 86 og 98, ogud fra følgende betragtninger:(1) Protokol 31 til aftalen blev ændret ved afgørelse nr. 85/2003 truffet af Det Blandede EØS-udvalg den 20. juni 2003(1).(2) Det er hensigtsmæssigt at udvide de kontraherende parters samarbejde til at omfatte Europa-Parlamentets og Rådets afgørelse nr. 451/2003/EF af 27. februar 2003 om ændring af afgørelse nr. 253/2000/EF om iværksættelse af anden fase af Fællesskabets handlingsprogram for almen uddannelse "Socrates"(2) -TRUFFET FØLGENDE AFGØRELSE:Artikel 1Følgende indsættes i tredje led i artikel 4, stk. 2, litra c) (Europa-Parlamentets og Rådets afgørelse nr. 253/2000/EF) i protokol 31 til aftalen:", ændret ved:- 32003 D 0451: Europa-Parlamentets og Rådets afgørelse nr. 451/2003/EF af 27. februar 2003 (EUT L 69 af 13.3.2003, s. 6)."Artikel 2Denne afgørelse træder i kraft den 12. juli 2003, forudsat at Det Blandede EØS-udvalg har modtaget alle fornødne meddelelser i henhold til aftalens artikel 103, stk. 1(3).Artikel 3Denne afgørelse offentliggøres i Den Europæiske Unions Tidendes EØS-afsnit og EØS-tillæg.Udfærdiget i Bruxelles, den 11. juli 2003.På Det Blandede EØS-udvalgs vegneH. S. H. Prinz Nikolaus von LiechtensteinFormand(1) EUT L 257 af 9.10.2003, s. 42.(2) EUT L 69 af 13.3.2003, s. 6.(3) Ingen forfatningsmæssige krav angivet.


type: caselaw

text:
 25.9.2004
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 C 239/12
 ROZSUDOK SÚDU PRVÉHO STUPŇA
 z 8. júla 2004
 vo veci T-44/00, Mannesmannröhren-Werke AG proti Komisii Európskych spoločenstiev (1)
 (Hospodárska súťaž - Dohody obmedzujúce hospodársku súťaž - Trh s bezšvovými oceľovými rúrami - Dĺžka porušovania predpisov - Pokuty)
 (2004/C 239/24)
 Jazyk konania: nemčina
 Vo veci T-44/00, Mannesmannröhren-Werke AG, so sídlom v Mülheim an der Ruhr (Nemecko), v zastúpení: M. Klusmann, advokát, ktorý si zvolil adresu na doručovanie v Luxemburgu, proti Komisii Európskych spoločenstiev (splnomocnení zástupcovia: M. Erhart a A. Whelan, ktorí si zvolili adresu na doručovanie v Luxemburgu), predmetom ktorej je žaloba o neplatnosť smerujúca proti rozhodnutiu Komisie 2003/382/ES z 8. decembra 1999, ktoré bolo vydané v konaní podľa článku 81 zmluvy ES (Vec IV/E-1/35.860-B - Bezšvové oceľové rúry) (Ú. v. EÚ 2003 L 140, s. 1) alebo subsidiarne návrh na zníženie pokuty uloženej žalobcovi, Súd prvého stupňa (druhá komora), v zložení: predseda komory N. J. Forwood, sudcovia J. Pirrung a A. W. H. Meij; tajomník: J. Plingers, referent, vyhlásil dňa 8. júla 2004 rozsudok, ktorého výrok znie:
 1.
 Článok 1 odsek 2 rozhodnutia 2003/382/ES z 8. decembra 1999, ktoré bolo vydané v konaní podľa článku 81 zmluvy ES (Vec IV/E-1/35.860-B - Bezšvové oceľové rúry), sa zrušuje v tom rozsahu, v akom stanovuje existenciu vytýkaného porušenia predpisov žalobcovi pred 1. januárom 1991.
 2.
 Žalobcovi sa v článku 4 rozhodnutia 2003/382 ukladá pokuta vo výške 12 600 000 eúr.
 3.
 Vo zvyšnej časti sa žaloba zmieta.
 4.
 Žalobca a Komisia znášajú svoje vlastné trovy konania.
 (1) Ú. v. ES C 135 z 13.5.2000


text:
Η Κάτω Μηλιά είναι χωριό του Νομού Πιερίας. Βρίσκεται κτισμένη σε υψόμετρο 190 μέτρων και απέχει 16 χιλιόμετρα από την Κατερίνη. Ο πληθυσμός, κατά την Απογραφή 2011 ήταν 869 κάτοικοι.
 Οι κάτοικοι της Κάτω Μηλιάς ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και ειδικότερα με την καλλιέργεια καπνού. Το χωριό βρίσκεται ανάμεσα σε δύο ποτάμια, το Μαυρονέρι και τον Γκορτσόλακα, και είναι κτισμένο στους πρόποδες των Πιερίων, απέχοντας 15 χιλιόμετρα από τη Γραφική Άνω Μηλιά και 25 χιλιόμετρα από το Χιονοδρομικό Κέντρο Ελατοχωρίου. Εδώ και αρκετές δεκαετίες έχει αναπτυχθεί σημαντική πολιτιστική δραστηριότητα με μπροστάρη τον Πολιτιστικό Και Μορφωτικό Σύλλογο Κάτω Μηλιάς "Οι Λαζαίοι". Η Κάτω Μηλιά έχει αδελφοποιηθεί με την πόλη της Αταλάντης. Στο χωριό υπάρχει φαρμακείο και κτηνιατρείο.
 Η Κάτω Μηλιά έχει τον συνοικισμό Βαγγελαρή στο πάνω μέρος του χωριού που δημιουργήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 60 από τους τελευταίους κατοίκους που εγκατέλειψαν την ΜΠΑΡΑ παλιά Μέση Μηλιά και μαζί με τα Ταχνιστα αποτέλεσαν την Κάτω Μηλιά την καινούργια Μητρόπολη της ΜΗΛΙΆΣ.
 Τοπική Κοινότητα Μηλιάς
 Η Κάτω Μηλιά απετέλεσε, από το 1999 μέχρι το 2010, την έδρα του Δήμου Πέτρας, ενώ από το 2011 συγκροτεί την Τοπική Κοινότητα Μηλιάς μαζί με την Άνω Μηλιά, τις Καρυές, τη Μεσαία Μηλιά και τη Φτέρη. Σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 ο συνολικός πληθυσμός της Ενότητας ανέρχεται σε 1.430 κατοίκους.
 Ιστορικά στοιχεία
 Στην περιοχή βορειοανατολικά της Κάτω Μηλιάς, έχουν βρεθεί σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα (θέση Βροντισμένη), ανάμεσα στα οποία και μιας αρχαιότατης ρωμαϊκής πόλης (πιθανόν της Πουδαίας, σύμφωνα με το Χάμοντ). Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η τρίκλιτη βασιλική του 5ου αιώνα .
 Έπειτα από την κατάκτηση των Τούρκων, οι κάτοικοι της περιοχής εγκατέλειψαν τις πεδινές τοποθεσίες και εγκαταστάθηκαν στα βουνά. Στα μέσα του 16ου αιώνα, οι κάτοικοι της Βροντισμένης μαζί με ξυλοκόπους από την Ήπειρο και τη Θεσσαλία μετακινήθηκαν στα ορεινά και ίδρυσαν τη Μηλιά, στη θέση της σημερινής Άνω Μηλιάς, όπου κτίστηκε και ο πρώτος ναός της Αγίας Παρασκευής. Κατά το 19ο αιώνα, στην περιοχή έζησε και έδρασε η γνωστή κλεφταρματολική οικογένεια των Λαζαίων, οι οποίοι ήταν και μεταξύ των ιδρυτών της Μηλιάς. Το χωριό την περίοδο της Τουρκοκρατίας υπήρξε τσιφλίκι και αγοράστηκε από τη δημογεροντία (κοινότητα) το 1826. Στα μέσα του 17ου αιώνα, με επικεφαλής τους Λαζαίους, οι κάτοικοι της Μηλιάς απέκρουσαν επιδρομή των Τούρκων. Όμως, ο γιος του Αλή Πασά, ο Βελή Πασάς, εξεστράτευσε εναντίον των Λαζαίων και έπειτα από πολιορκία κατέλαβε με προδοσία τον Πύργο τους, όπου φυλάγονταν πολεμοφόδια και τρόφιμα. Με έφοδο διέφυγαν οι καπεταναίοι από τον Πύργο και συνέχισαν τον αγώνα τους στη Νότια Ελλάδα. Ανάμεσα σε αυτούς που βρίσκονταν μέσα στον Πύργο ήταν και ο Νικόλαος Κασομούλης. Η χειρότερη στιγμή για το χωριό ήρθε στις 2 Απριλίου 1822 όταν οι Τούρκοι το πυρπόλησαν και κατέστρεψαν εντελώς και το ναό της Αγίας Παρασκευής, ο οποίος οικοδομήθηκε ξανά αργότερα. Από την Κάτω Μηλιά κατάγονταν ο οπλαρχηγός της Επανάστασης του 1821 Μήτρος Λιακόπουλος. Εκτός από τη δράση των Λαζαίων, οι Μηλιώτες συμμετείχαν και στα επαναστατικά κινήματα του 1854 και 1878.
 Στη διάρκεια του Πολέμου με τους Ιταλούς, το 1940, βρήκαν το θάνατο, σύμφωνα με επίσημο απολογισμό 4 Μηλιώτες και 2 ήταν αγνοούμενοι. Η κορυφαία αντιστασιακή πράξη έγινε στις 18 Απριλίου 1943 με τη μάχη στα Τάχνιστα, όπου σκοτώθηκαν 5 Μηλιώτες, σε έναν άνισο αγώνα με τους Ναζί.
 Από τα μέσα του 19ου αιώνα, οι Μηλιώτες άρχισαν να εγκαθίστανται σταδιακά σε χαμηλότερες θέσεις, όπως τις Καλύβες και την Μπάρα, η οποία είναι η σημερινή Μεσαία Μηλιά. Το 1898 σε χαμηλές περιοχές ιδρύθηκε ο ναός του Αγίου Γεωργίου. Άλλοι από τους κατοίκους εγκαταστάθηκαν στα Τάχνιστα, τη σημερινή Κάτω Μηλιά, όπου και ίδρυσαν το ναό του Αγίου Δημητρίου.
 Ονομασία
 Το όνομα του χωριού (Μηλιά) οφείλεται στην ευδοκίμηση της αγριομηλιάς στην απάνεμη πλαγιά των Πιερίων. Το όνομα Μηλιά αναφέρεται για πρώτη φορά σε τουρκικό έγγραφο της εποχής του Σουλτάνου Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς (1529-1565), όταν Μέγας Βεζίρης ήταν ο Ιμπραήμ Πασάς. Στο χωριό ιδρύθηκε πρωτάτο (καπετανάτο) και είχαν εκεί την έδρα τους οι αρματολοί. Το 18ο αιώνα επισκέφθηκε τη Μηλιά ο Γάλλος περιηγητής Τουρνεφό, ο οποίος περιέγραψε τις πεδινές περιοχές της (τα αχνιστά μανδριά), από όπου προήλθε και η μετέπειτα ονομασία, Τάχνιστα.
 Διοικητική ιστορία
 Με Βασιλικό Διάταγμα, στις 28 Ιουνίου 1918 ιδρύθηκε η Κοινότητα Μηλιάς, με έδρα τον ομώνυμο συνοικισμό. Μαζί με αυτήν την κοινότητα ενώθηκαν και οι συνοικισμοί Βρυάζα (ο οποίος το 1926 αποσπάστηκε και εντάχθηκε στην Κοινότητα Ρητίνης), Καρυαί, Μόρνα (το 1926 μετονομάστηκε σε Σκοτεινά) και Φτέρη. Τον Ιανουάριο του 1965 με Β.Δ. η έδρα μεταφέρθηκε στην Κάτω Μηλιά, η οποία από τότε μέχρι και το 1984 ονομαζόταν Κοινότητα Κάτω Μηλέας. Το 1986 η Κοινότητα Κάτω Μηλιάς μετονομάσθηκε σε κοινότητα Μηλιάς.
 Σήμερα η πρώην Κοινότητα και νυν Δημοτικό Διαμέρισμα Μηλιάς του Δήμου Πέτρας αποτελείται από την καθ' αυτό Μηλιά, την παλιά μητρόπολη των χωριών της περιοχής, τη σημερινή Άνω Μηλιά, το νέο χωριό, τη Μεσαία Μηλιά και την Κάτω Μηλιά, όπως μετεξελίχθηκαν τα Τάχνιστα, τα χειμαδιά των Μηλιωτών. Στην πρώην κοινότητα ανήκε και ανήκει και σήμερα ο συνοικισμός των Καρυών, όπως και οι οικισμός της Φτέρης.
 Η Μηλιά είχε 545 κατοίκους το 1920, 612 το 1928, 852 το 1940, 608 το 1951, 765 το 1961 , 508 το 1971 , 442 το 1981 και 423 το 1991, με βάση τις αντίστοιχες απογραφές.
 Η Τάχνιστα (Κάτω Μηλέα) είχε 233 κατοίκους το 1920, 329 το 1940, 617 το 1951, 840 το 1961 , 1.083 το 1971 , 1.053 το 1981 και 994 το 1991, με βάση τις αντίστοιχες απογραφές.
 Οι κάτοικοι της Μεσαίας Μηλιάς ήταν 852 το 1940 και 608 το 1951.
 Η Άνω Μηλιά είχε 62 κατοίκους το 1940 και 43 το 1991, με βάση τις αντίστοιχες απογραφές.
 Οι Καρυές είχαν 69 κατοίκους το 1920, 86 το 1928, 99 το 1940, 127 το 1951, 172 το 1961, 194 το 1971, 192 το 1981, 183 το 1991.
 Η Φτέρη είχε 214 κατοίκους το 1928 και μόλις 12 το 1991.
 Ιεροί Ναοί
 Ο ναός της Αγίας Παρασκευής ρυθμού βασιλικής, τρίκλιτος συνδέθηκε με το χωριό Άνω Μηλιά. Εκεί στην αυλή της εκκλησίας αυτής, έκανε κήρυγμα ο Κοσμάς ο Αιτωλός. Οι τρομοκρατημένοι από μια επιδημία που είχε ενσκήψει τον ίδιο καιρό κάτοικοι ζητούσαν τη βοήθεια του Αγίου για να την αποφύγουν. Σύμφωνα με την παράδοση ο Κοσμάς ο Αιτωλός τέλεσε παράκληση και γύρισε το χωριό τρεις φορές. Την τρίτη φορά ο Άγιος Κοσμάς στερέωσε στη διχάλα ενός πεύκου ένα σιδερένιο σταυρό, στο ανατολικό μέρος του χωριού. Ο Σταυρός αυτός σώζεται μέχρι σήμερα και διέφυγε ακόμα και της πυρπόλησης των Ναζί την περίοδο της Κατοχής.
 Η Αγία Παρασκευή πυρπολήθηκε από τους Ναζί, λίγο πριν από τα Χριστούγεννα του 1943. Η παράδοση διασώζει ότι μόνο όταν οι κάτοικοι έβγαλαν έξω από το ναό τις εικόνες και ιδιαίτερα την εικόνα της Αγίας Παρασκευής, πήρε φωτιά ο ναός, ενώ ανατινάχθηκε και ο ναός του Αγίου Αθανασίου. Το 1966 άρχισε η επισκευή του ναού της Αγίας Παρασκευής και το 1969 τελέστηκε η πρώτη πανηγυρική Θεία Λειτουργία.
 Ο Άγιος Γεώργιος χτίστηκε το 1898 και είναι τρίκλιτος , ρυθμού βασιλικής και με ξυλόγλυπτο τέμπλο. Σήμερα παραμένει προσκυνηματικός ναός και τις ενοριακές ανάγκες του νέου χωριού (στην Μεσαία Μηλιά) καλύπτει ο ναός του Αγίου Ευσταθίου, ο οποίος θεμελιώθηκε στα μέσα της δεκαετίας του ' 60 και εγκαινιάστηκε το 1984.
 Στην Κάτω Μηλιά βρίσκεται ο νεότερος ναός του Αγίου Δημητρίου. Ο ναός αυτός εγκαινιάστηκε το 1990 και θεμελιώθηκε το 1981 στη θέση του παλαιότερου ναού, ο οποίος κατεδαφίστηκε, επειδή το χωριό μεγάλωσε. Στην τοποθεσία "Παλιούρι" βρίσκεται επίσης ο ναός της Ζωοδόχου Πηγής.
 Εκπαίδευση και αθλητισμός
 Η Μεσαία Μηλιά έχει νηπιαγωγείο, που ιδρύθηκε το 1969-70 και Δημοτικό Σχολείο.
 Το 1969-70 ιδρύθηκε το Νηπιαγωγείο της Κάτω Μηλιάς. Το Δημοτικό Σχολείο του χωριού έχει πια μειωμένο αριθμό παιδιών. Η Κάτω Μηλιά έχει Γυμνάσιο στο οποίο φοιτούν και παιδιά από γειτονικά χωριά (Μοσχοχώρι, Καρυές,Λόφο,Άγιο Δημήτριο, Ράχη, Μεσαία Μηλιά,Φωτεινά και Λόκοβη) καθώς και Γενικό Λύκειο στο οποίο φοιτούν απόφοιτοι του Γυμνασίου Κάτω Μηλιάς και Ρητίνης. Η κοινότητα Μηλιάς απέκτησε τον 20ό αιώνα κοινοτικό δάσος.
 Στο πλαίσιο του προγράμματος ΠΕΛΛΑ "Σχολικές Βιβλιοθήκες" έχει δημιουργηθεί μέσω του ΕΠΕΑΕΚ βιβλιοθήκη.
 Η βιβλιοθήκη αποτελεί πολύτιμο εργαλείο για τους μαθητές και αναπόσπαστο μέρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
 Οι μαθητές με την αξιοποίηση των ευκαιριών που τους προσφέρει η βιβλιοθήκη, με τη χρήση της βιβλιογραφίας, την εκπόνηση συνθετικών ερευνητικών εργασιών, μαθαίνουν να αυτενεργούν, να αναπτύσσουν πρωτοβουλίες και να διαχειρίζονται τη γνώση.
 Η βιβλιοθήκη στεγάζεται στο κτήριο του γυμνασίου σε μια αίθουσα 90 τ.μ.. Λειτουργεί τις ώρες και τις ημέρες λειτουργίας του σχολείου. Ο χώρος είναι ευχάριστος, καλαίσθητος και κλιματιζόμενος. Στη βιβλιοθήκη λειτουργεί αναγνωστήριο. Υπάρχει τηλεόραση, DVD, VIDEO, για να γίνονται προβολές. Περιλαμβάνει περίπου 6.000 τίτλους βιβλίων περισσότερα από 500 CD, Βιντεοκασέτες και DVD. Τα μέλη της βιβλιοθήκης, μαθητές και καθηγητές, μπορούν να δανείζονται το υλικό για 15 ημέρες. Στη βιβλιοθήκη λειτουργούν τέσσερις υπολογιστές για την καταχώριση και την αναζήτηση του υλικού. Οι υπολογιστές είναι συνδεδεμένοι με το διαδίκτυο. Υπάρχει φωτοαντιγραφικό μηχάνημα για φωτοτυπίες και εκτύπωση.
 Από το σχολικό έτος 2011-12 λειτουργεί στην Κάτω Μηλιά και Γενικό Λύκειο.
 Το ΓΕ.Λ στηρίζεται από τους αποφοίτους του Γυμνασίου Κάτω Μηλιάς και του Γυμνασίου Ρητίνης.
 Το ΓΕ.Λ. συστεγάζεται με το Γυμνάσιο Κάτω Μηλιάς.
 Σήμερα, η Κάτω Μηλιά έχει ένα τετραθέσιο Δημοτικό Σχολείο και ένα μονοθέσιο Νηπιαγωγείο, ενώ στη Μεσαία Μηλιά λειτουργεί διθέσιο Δημοτικό και μονοθέσιο Νηπιαγωγείο.
 Από αθλητική άποψη, στην Κάτω Μηλιά υπάρχει ομάδα ποδοσφαίρου, ο ΠΑΟ Κ. Μηλιάς (Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Όμιλος Κάτω Μηλιάς), ο οποίος ιδρύθηκε το 1979 και αγωνίζεται στην β' ερασιτεχνική κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πιερίας.
 Πολιτισμός
 Από τα σημαντικότερα έθιμα είναι οι αυγομαχίες, που γίνονται την τρίτη ημέρα του Πάσχα, στη θέση Μπάρα. Επίσης, την ημέρα της Ζωοδόχου Πηγής στο ομώνυμο ξωκλήσι και το απόγευμα στον αύλειο χώρο του σχολείου τελούνται μουσικές εκδηλώσεις. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος "Οι Λαζαίοι" διοργανώνει και τις εκδηλώσεις σε ανάμνηση της μάχης των Λαζαίων στις 2 Απριλίου 1822 και οι γιορτές λέγονται "Μνήμες Λαζαίων".
 Βιβλιογραφία
 Η Μηλιά στη διαδρομή των αιώνων, πρακτικά Συνεδρίου του Μορφωτικού και Πολιτιστικού Συλλόγου Κάτω Μηλιάς "Οι Λαζαίοι", 7-8 Απριλίου 2001, εκδ. ΜΑΤΙ.
 Βλέπε επίσης
 Άνω Μηλιά
 Καρυές
 Τάχνιστα
 Φτέρη
 Παραπομπές
 Κατω Μηλια
 Κατω Μηλια


text:
 25.4.2022
 GA
 Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh
 C 171/6
 Breithiúnas na Cúirte (Cúigiú Dlísheomra) an 10 Márta 2022 (iarraidh ar réamhrialú ón Social Security Appeal Tribunal (Northern Ireland) – an Ríocht Aontaithe) – VI v Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
 (Cás C-247/20) (1)
 (Tarchur chun réamhrialú - An ceart gluaiseacht agus cónaí faoi shaoirse ar chríoch na mBallstát - Airteagal 21 CFAE - Treoir 2004/38/CE - Airteagail 7(1)(b) agus 16 - Leanbh ina náisiúnach i mBallstát amháin atá ag fanacht i mBallstát eile - Ceart cónaithe a thagann ón tuismitheoir is cúramóir príomha an linbh sin - Ceanglas i leith árachas sláinte cuimsitheach - Leanbh le ceart cónaithe buaine haghaidh cuid de na tréimhsí lena mbaineann)
 (2022/C 171/09)
 Teanga an cháis: an Béarla
 An chúirt a rinne an tarchur
 Social Security Appeal Tribunal (Northern Ireland)
 Páirtithe sna príomhimeachtaí
 Iarratasóir: VI
 Cosantóir: Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs
 An chuid oibríochtúil
 1.
 Ní mór Airteagal 27 CFAE agus Airteagal 16(1) de Treoir 2004/38/CE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 29 Aibreán 2004 maidir le ceart shaoránaigh an Aontais agus bhaill a dteaghlaigh gluaiseacht agus cónaí faoi shaoirse ar chríoch na mBallstát, lena leasaítear Rialachán (CEE) Uimh. 1612/68 agus lena n-aisghairtear Treoracha 64/221/CEE, 68/360/CEE, 72/194/CEE, 73/148/CEE, 75/34/CEE, 75/35/CEE, 90/364/CEE, 90/365/CEE agus 93/96/CÉE a léirmhíniú amhail nach bhfuil árachas sláinte cuimsitheach de réir bhrí Airteagal 7(1)(b) den Treoir sin de dhíth ag leanbh, saoránach de chuid an Aontais le ceart cónaithe buan faighte acu, ná ag an tuismitheoir is cúramóir príomha an linbh sin, chun a gceart cónaithe sa Stát óstach a choinneáil.
 2.
 Maidir leis na tréimhsí sula mbeidh an ceart cónaithe buan faighte ag leanbh, saoránach de chuid an Aontais, sa Stát óstach, ní mór Airteagal 21 CFAE agus Airteagal 7(1)(b) de Threoir 2004/38 a léirmhíniú amhail go bhfuil árachas sláinte cuimsitheach de réir bhrí na Treorach sin de dhíth ag an leanbh sin i gcás ina bhfuil an ceart cónaithe á éileamh ar a shon nó ar a son ar bhonn Airteagal 7(1)(b) agus ag an tuismitheoir is cúramóir príomha an linbh sin araon.
 (1) IO C 313, 21.09.2020.


text:
 7.8.2017
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 C 256/11
 Cerere de decizie preliminară introdusă de Županijski Sud u Zagrebu (Croația) la 18 mai 2017 – Ured za suzbijanje korupcije i organiziranog kriminaliteta/AY
 (Cauza C-268/17)
 (2017/C 256/08)
 Limba de procedură: croata
 Instanța de trimitere
 Županijski Sud u Zagrebu
 Părțile din procedura principală
 Titularul acțiunii penale: Ured za suzbijanje korupcije i organiziranog kriminaliteta
 Inculpat: AY
 Întrebările preliminare
 1)
 Articolul 4 punctul 3 din Decizia-cadru 2002/584/JAI trebuie interpretat în sensul că faptul de a nu începe urmărirea penală pentru infracțiunea care face obiectul unui mandat european de arestare sau de a pune capăt acesteia se raportează doar la infracțiunea care face obiectul mandatului european de arestare sau această dispoziție trebuie interpretată în sensul că renunțarea la urmărirea penală sau abandonul acesteia trebuie să privească persoana căutată în calitate de suspect/inculpat în cadrul acestor proceduri?
 2)
 Un stat membru poate refuza, în temeiul articolului 4 punctul 3 din Decizia-cadru 2002/584/JAI, să execute un mandat european de arestare emis atunci când autoritatea judiciară din celălalt stat membru a decis fie să nu înceapă urmărirea penală pentru infracțiunea care face obiectul mandatului european de arestare, fie să pună capăt acesteia, în cazul în care, în cadrul acestor proceduri, persoana căutată avea calitatea de martor, iar nu pe cea de suspect/inculpat?
 3)
 Decizia de a pune capăt unei anchete în cadrul căreia persoana căutată nu avea calitatea de suspect, însă a fost ascultată în calitate de martor, constituie pentru celelalte state membre un motiv de a nu da curs mandatului european de arestare emis în conformitate cu articolul 3 punctul 2 din Decizia-cadru 2002/584/JAI?
 4)
 Care este legătura dintre motivul obligatoriu de refuz al predării prevăzut la articolul 3 punctul 2 din decizia-cadru atunci când „din informațiile aflate la dispoziția autorității judiciare de executare rezultă că persoana căutată a fost judecată definitiv într-un stat membru pentru aceleași fapte” și motivul facultativ de refuz al predării prevăzut la articolul 4 punctul 3 din decizia-cadru în cazul în care „persoana căutată a făcut obiectul unei decizii definitive într-un stat membru pentru aceleași fapte care împiedică desfășurarea ulterioară a procedurilor”?
 5)
 Articolul 1 alineatul (2) din Decizia-cadru 2002/584/JAI trebuie interpretat în sensul că statul de executare este obligat să adopte o decizie cu privire la orice mandat european de arestare care îi este transmis, iar aceasta și atunci când s-a pronunțat deja cu privire la un mandat european de arestare anterior emis de cealaltă autoritate judiciară împotriva aceleiași persoane căutate în cadrul aceleiași proceduri penale și că noul mandat european de arestare este emis ca urmare a unei schimbări a circumstanțelor în statul care emite mandatul european de arestare (decizie de trimitere – declanșarea procedurii penale, criteriu mai strict în materie de indicii cu privire la săvârșirea infracțiunii, nouă autoritate judiciară/instanță competentă)?


text:
 16.6.2014
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 C 184/5
 A Bíróság (hatodik tanács) 2014. február 13-i végzése – Marek Marszałkowski kontra Belső Piaci Harmonizációs Hivatal (védjegyek és formatervezési minták) (OHIM), Mar-Ko Fleischwaren GmbH & Co. KG
 (C-177/13. P. sz. ügy) (1)
 ((Fellebbezés - Közösségi védjegy - 40/94/EK rendelet - A 8. cikk (1) bekezdésének b) pontja - A „Walichnowy” és „Marko” szóelemeket magában foglaló közösségi ábrás védjegy bejelentése - A MAR-KO közösségi szóvédjegy jogosultjának felszólalása - Viszonylagos kizáró ok - Összetéveszthetőség))
 2014/C 184/06
 Az eljárás nyelve: lengyel
 Felek
 Fellebbező: Marek Marszałkowski (képviselő: C. Sadkowski jogtanácsos)
 A többi fél az eljárásban: Belső Piaci Harmonizációs Hivatal (védjegyek és formatervezési minták) (OHIM) (képviselő: D. Walicka meghatalmazott), Mar-Ko Fleischwaren GmbH & Co.
 Tárgy
 A Törvényszék (első tanács) T-159/11. sz., Marszałkowski kontra OHIM -Mar-Ko Fleischwaren (WALYCHNOWY MARKO) ügyben 2013. február 4-én hozott azon ítélete ellen benyújtott fellebbezés, amellyel a Törvényszék elutasította az OHIM negyedik fellebbezési tanácsának az R 760/2010–4. sz. ügyben 2011. január 11-én hozott azon határozatával szemben benyújtott keresetet, amely hatályon kívül helyezte a felszólalási osztálynak a Nizzai Megállapodás szerinti 29. osztályba tartozó árukra vonatkozó „Mar-Ko” közösségi szóvédjegy jogosultjának felszólalását elutasító határozatát – A közösségi védjegyről szóló, 2009. február 26-i 207/2009/EK tanácsi rendelet (HL L 78., 1. o.) 8. cikke (1) bekezdése b) pontjának és a Törvényszék eljárási szabályzata 48. § -a (2) bekezdésének megsértése – Viszonylagos kizáró ok – Összetéveszthetőség
 Rendelkező rész
 1)
 A Bíróság a fellebbezést elutasítja.
 2)
 A Bíróság Marek Marszałkowskit kötelezi a költségek viselésére.
 (1) HL C 207., 2013.7.20.