type: other

text:
Tuchtrecht | Zorg voor de cliëntFinanciën | ECLI:NL:TAHVD:2018:218
 ECLI:NL:TAHVD:2018:218
 Zorg voor de cliëntFinanciën Wat een behoorlijk advocaat betaamtWat in het algemeen niet betaamt Ontvankelijkheid van de klachtTijdverloop tussen gewraakte gedraging en indienen van de klacht
 Klacht over eigen advocaat. Anders dan de raad is het hof van oordeel dat klaagster tijdig heeft geklaagd over de beroepsfout door ten onrechte geen incidenteel appel in te stellen, althans een zo onduidelijk incidenteel appel dat het gerechtshof het niet als zodanig heeft erkend, en over het niet informeren over toevoegingsmogelijkheden. Voor het vaststellen of de driejaarstermijn als bedoeld in artikel 46g lid 1 onder a Adw is verstreken, is bepalend het tijdstip waarop de klacht is ingediend bij de deken en niet het tijdstip waarop de klacht de advocaat heeft bereikt. Klaagster is dan ook ontvankelijk in haar klacht. Vernietiging beslissing raad, beide klachtonderdelen gegrond, oplegging waarschuwing. Proceskostenveroordeling.
 in de zaak 180090
 Het hof verwijst naar de beslissing van de Raad van Discipline in het ressort Den Haag (verder: de raad) van 5 maart 2018, gewezen onder nummer 17-726/DH/NH-d en aan partijen toegezonden op 5 maart 2018. In deze beslissing is klaagster niet-ontvankelijk verklaard in haar klacht.
 De beslissing is gepubliceerd op tuchtrecht.nl als ECLI:NL:TADRSGR:2018:38.
 - de antwoordmemorie van verweerster van 27 juli 2018;
 - de brief van 5 oktober 2018 van de gemachtigde van klaagster met de producties 12-15
 - de brief van 22 oktober 2018 van de gemachtigde van klaagster met productie 16
 - de brief van 24 oktober 2018 van de gemachtigde van klaagster met productie 17
 - de e-mail van 26 oktober 2018 van de gemachtigde van verweerster met nadere stukken.
 2.3 Het hof heeft de zaak mondeling behandeld ter openbare zitting van 29 oktober 2018, waar klaagster, haar gemachtigde [mr. O.], verweerster en haar gemachtigde mr. [S.] zijn verschenen. De gemachtigden van klaagster en verweerster hebben gepleit aan de hand van aan het hof overgelegde pleitnota’s. De onderhavige zaak is tegelijkertijd maar niet gevoegd behandeld met de zaken onder de nummers 180089A, 180089B, 180091. Partijen hebben daarmee ingestemd.
 a) Verweerster heeft ten onrechte geen incidenteel appel ingesteld, althans een zo onduidelijk incidenteel appel dat het gerechtshof het niet als zodanig heeft herkend. Klaagster heeft als gevolg hiervan schade geleden.
 b) Verweerster heeft klaagster niet gewezen op de mogelijkheid van rechtsbijstand op toevoegingsbasis.
 3.2 Op de stellingen die klaagster aan de klachtonderdelen ten grondslag heeft gelegd zal hierna, voor zover van belang, nader worden ingegaan.
 4.2 In oktober 2012 heeft klaagster mr. B, destijds kantoorgenoot van verweerster, gevraagd om advies over de uitleg van een bepaling in de huwelijksvoorwaarden. In de e-mail van 16 oktober 2012 heeft mr. B de opdracht van klaagster bevestigd. In de e-mail meldde mr. B dat zij haar werkzaamheden maandelijks zou declareren.
 4.3 In januari 2013 heeft klaagster mr. B gevraagd om haar bij te staan in een alimentatieprocedure.
 4.4 De rechtbank heeft bij beschikking van 12 juni 2013 de echtscheiding tussen klaagster en de man uitgesproken en, onder meer, de partneralimentatie vastgesteld. De man is hoger beroep gegaan tegen de beschikking van de rechtbank van 12 juni 2013.
 4.5 Op 1 oktober 2013 heeft mr. B klaagster bericht dat zij een verweerschrift met hierin vervat een incidenteel appel zou opstellen. In oktober 2013 is mr. B wegens ziekte uitgevallen en is de behandeling van de zaak van klaagster overgenomen door verweerster.
 4.6 Op 19 november 2013 heeft verweerster een door haar opgesteld verweerschrift ingediend bij het gerechtshof. Op 22 november 2013 heeft verweerster een gecorrigeerd verweerschrift ingediend omdat een tabel in het reeds ingediende stuk was weggevallen.
 4.7 Verweerster is nadien met zwangerschapsverlof gegaan en het kantoor van verweerster heeft toen mr. M, een externe advocaat, bereid gevonden om de behandeling van de zaak over te nemen. Mr. K bleef namens het kantoor contactpersoon voor klaagster. Mr. K heeft de zitting bij het hof, waar mr. M optrad als advocaat van klaagster, bijgewoond.
 4.8 Het gerechtshof heeft op 21 mei 2014 een beschikking gewezen, waarbij de hoogte van de door de man aan klaagster te betalen alimentatie ongewijzigd is gebleven. Het gerechtshof heeft het door verweerster ingediende verweerschrift niet (ook) opgevat als incidenteel appel tegen de beschikking van de rechtbank.
 4.9 Na de beroepsprocedure heeft klaagster mr. H gevraagd om advies. Mr. H was van mening dat verweerster een beroepsfout had gemaakt door in hoger beroep geen incidenteel appel in te stellen. Mr. H heeft een cassatieadvocaat verzocht om een cassatieadvies te geven. De cassatieadvocaat kwam in zijn advies van 9 juli 2014 tot de slotsom dat een beroepsfout was gemaakt. In hoger beroep had verweerster er naar zijn mening niet van mogen uitgaan dat het gerechtshof door de devolutieve werking van het hoger beroep hoe dan ook over de partneralimentatie zou oordelen. Door de door haar gekozen wijze van procederen heeft verweerster klaagster blootgesteld aan het risico dat zij een hogere alimentatie zou mislopen, aldus de cassatieadvocaat.
 4.10 Tegen de beschikking van het gerechtshof is door het kantoor van verweerster in opdracht van de beroepsaansprakelijkheidsverzekering cassatie ingesteld. De Hoge Raad heeft op 19 juni 2015 arrest gewezen. Voor zover in deze tuchtzaak van belang heeft de Hoge Raad geoordeeld dat het gerechtshof in het namens klaagster ingediende verweerschrift een incidenteel appel had kunnen en moeten lezen, nu tussen partijen duidelijk was dat klaagster een hogere partneralimentatie wenste en het debat tussen partijen (onder meer) daarop gericht was in hoger beroep. De Hoge Raad heeft de zaak voor verdere behandeling terugverwezen naar het gerechtshof te Amsterdam.
 4.11 Op 17 juni 2016 heeft klaagster bij de deken een klacht ingediend tegen het kantoor van verweerster met vermelding van de namen van de advocaten die bij haar zaak waren betrokken, waaronder de naam van verweerster.
 4.12 Bij e-mail van 25 augustus 2016 heeft de deken aan klaagster bericht dat is afgesproken de klachten in te trekken en om te zetten in een zogenaamd S-dossier (speciaal toezicht) en dat de deken de klachten “overneemt”.
 4.13 Bij e-mail van 6 september 2016 aan de deken heeft klaagster haar klachten uitgebreid met de klacht dat het kantoor van verweerster haar niet heeft geïnformeerd over de mogelijkheid van rechtsbijstand, terwijl haar financiële situatie bij het kantoor wel bekend was.
 4.14 Bij e-mail van 28 september 2016 heeft de toenmalige advocaat van klaagster aan de deken bevestigd dat klaagster vanwege het S-dossier van de deken bereid is haar klachten tegen het kantoor van verweerster alsnog op te schorten. Klaagster heeft zich het recht voorbehouden de klachten door te zetten.
 4.15 Bij brief van 18 november 2016 aan de deken is verzocht om de klachtprocedure alsnog in gang te zetten.
 4.16 Bij brief van 23 november 2016 heeft de deken aan de toenmalige advocaat van klaagster bericht dat het S-dossier is gesloten. Daarbij heeft zij verzocht, alvorens zij de klachten in behandeling kon nemen, bij separate brief een klacht in te dienen tegen onder meer verweerster.
 4.17 Bij brief van 7 december 2016 heeft de toenmalige advocaat van klaagster een klacht ingediend tegen verweerster.
 4.18 Bij vonnis van 21 maart 2018 heeft de rechtbank Noord-Holland in een door klaagster tegen het kantoor van verweerster aangespannen procedure voor recht verklaard dat het kantoor van verweerster zich schuldig heeft gemaakt aan een tekortkoming in de nakoming van haar verplichtingen uit hoofde van de tussen partijen gesloten overeenkomst van opdracht vanwege een beroepsfout van verweerster door niet expliciet melding te maken van het instellen van incidenteel appel en incidentele grieven te formuleren.
 4.19 Klaagster heeft tegen het vonnis van de rechtbank Noord-Holland van 21 maart 2018 appel ingesteld, maar nog niet van grieven gediend.
 5.1 De raad heeft de klachten van klaagster niet-ontvankelijk verklaard. De raad heeft daartoe overwogen dat als tijdstip van indienen van de klacht jegens verweerster niet heeft te gelden 17 juni 2016 (de datum waarop de klacht bij de deken binnenkwam) maar 7 december 2016 (de datum waarop de deken de klacht heeft doorgeleid naar verweerster). De klacht is door de deken niet binnen redelijke termijn onder de aandacht van verweerster gebracht. Op grond van de gedachte achter artikel 46g lid 1 sub a Advocatenwet (Aw) dat de termijn waarbinnen een advocaat nog met een klacht kan worden geconfronteerd beperkt is, overwoog de raad dat de omstandigheid dat de klacht niet binnen een redelijke termijn is doorgezonden naar verweerster niet in de risicosfeer van verweerster kan worden gebracht. Nu verweerster het verweerschrift heeft ingediend in november 2013 heeft klaagster haar klacht niet ingediend binnen de vervaltermijn van drie jaar. Dit leidt tot niet-ontvankelijkheid tenzij een beroep op artikel 46g lid 2 Aw slaagt. De raad is van oordeel dat een beroep daarop niet slaagt, omdat klaagster al in 2014 op de hoogte was van de beschikking van het gerechtshof, waarin was overwogen dat het door verweerster ingediende verweerschrift niet (ook) was aangemerkt als een incidenteel appel. Ook in klachtonderdeel b is klaagster niet-ontvankelijk verklaard, Naar het oordeel van de raad slaagt het beroep van klaagster op artikel 46 g lid 2 Aw niet, omdat klaagster al voor 2016 moet worden geacht op de hoogte te zijn geweest van de mogelijkheid van gefinancierde rechtsbijstand.
 5.2 Klaagster is van mening dat zij ontvankelijk is in haar klachten omdat zij deze tijdig heeft ingediend. Als tijdstip van indiening van haar klacht over het nalaten incidenteel appel in te stellen dient de datum van 17 juni 2016 te gelden. Toen is de klacht op grond van artikel 46c lid 1 Aw bij de deken ingediend. Onbegrijpelijk is dan ook het oordeel van de raad dat het te laat doorzenden van de klacht door deken voor rekening en risico van klaagster komt. Als tijdstip van indiening van de klacht over het niet wijzen op de mogelijkheid van gefinancierde rechtsbijstand heeft te gelden 6 september 2016, het tijdstip waarop zij haar klachten bij de deken heeft uitgebreid en zij kennisnam van het nalaten van verweerster op dit punt. Dat is tijdig namelijk binnen drie jaar na kennisnemen van het nalaten dan wel binnen drie jaar na aanvang door verweerster van de opdracht in oktober 2013.
 5.3 Verweerster is van mening dat de raad tot een juiste conclusie is gekomen dat klaagster haar klachten te laat heeft ingediend.
 5.4 Anders dan de raad is het hof van oordeel dat klaagster tijdig heeft geklaagd over de beroepsfout door geen incidenteel appel in stellen in de appelprocedure voor het hof en over het niet informeren over toevoegingsmogelijkheden.
 5.5 In artikel 46c Aw staat dat klachten tegen advocaten schriftelijk worden ingediend bij de deken van de orde waartoe zij behoren. Vaststaat dat klaagster een klacht heeft ingediend bij de deken op 17 juni 2016 tegen onder meer verweerster. Hoewel de klacht was gericht tegen het kantoor van verweerster wordt in de toelichting op de klacht de naam van verweerster genoemd als een van de advocaten die voor haar heeft gewerkt. Zij heeft de klacht op 6 september 2016 bij e-mail aan de deken uitgebreid met de klacht over het informeren over de mogelijkheid van gefinancierde rechtsbijstand. Ofschoon die klacht was gericht tegen het kantoor van verweerster, was het, gezien haar brief van 17 juni 2016, duidelijk dat die klacht was gericht tegen de advocaten die bij haar zaak waren betrokken, waaronder verweerster. Dat de klacht(en) in het kader van het door de deken aangemaakte S-dossier niet aan verweerster zijn doorgestuurd en verweerster pas op 8 december 2016 voor het eerst hebben bereikt is een omstandigheid die niet voor rekening en risico van klaagster komt. Klaagster heeft immers voldaan aan het hetgeen in artikel 46c Aw staat vermeld. Uit artikel 46g Aw volgt dat voor het vaststellen van de vervaltermijn van drie jaar het (tijdstip van het) indienen van de klacht (bij de deken) beslissend is en niet het tijdstip waarop vervolgens de advocaat kennisneemt van de klacht. In dit verband hecht het hof geen doorslaggevende betekenis aan de e-mail van 25 augustus 2016 van de deken waarin staat dat is afgesproken dat de klachten worden ingetrokken. Immers zo is het niet opgevat door klaagster. Zij heeft, zoals gezegd, haar klacht op 6 september 2016 uitgebreid en haar toenmalige advocaat heeft op 28 september 2016 bevestigd dat klaagster bereid is haar klachten op te schorten. Bij de verdere behandeling van de klacht heeft de deken daar niet meer op gereageerd, zodat klaagster er vanuit mocht gaan dat de behandeling van haar klachten was opgeschort. Uit de brief van 14 juli 2017 van de deken aan de raad van discipline blijkt overigens ook dat de deken geen waarde toekent aan haar e-mail van 25 augustus 2016 en ervan uitgaat dat de klacht over de beroepsfout op 17 juni 2016 is ingediend. Als onvoldoende toegelicht, in het licht van het voorgaande, gaat het hof voorbij aan de bij de mondelinge behandeling bij dit hof opgeworpen stelling van verweerster dat in de brief van 17 juni 2016 geen klacht valt te lezen en dat de klachten pas bij brief van 7 december 2016 is geformuleerd en ingediend.
 5.6 De verplichting van verweerster om te onderzoeken of klaagster door de overheid gefinancierde rechtshulp kan verkrijgen, is er niet alleen bij aanvang van de behandeling van de zaak maar gedurende de gehele behandeling. Dat geldt ook voor een opvolgend advocaat. Regel 24 van de Gedragsregel 1992 bepaalt immers dat de advocaat telkens wanneer daartoe aanleiding bestaat (naar het hof begrijpt: gedurende de behandeling van de zaak) met de cliënt dient te overleggen over de mogelijkheid van een toevoeging.
 5.7 Nu verweerster haar werkzaamheden voor klaagster is gestart in oktober 2013 en heeft beëindigd in december 2013 en klaagster de onderhavige klachten op 17 juni 2016 respectievelijk op 6 september 2016 bij de deken heeft ingediend, is dat tijdig gedaan. Klaagster is dan ook ontvankelijk in haar klachten.
 ten aanzien van klachten zelf
 ad a : het niet instellen van incidenteel appel.
 5.8 Klaagster heeft ter onderbouwing van dit klachtonderdeel gesteld dat verweerster, anders dan haar kantoorgenoot mr. B van wie zij de zaak had overgenomen, er bewust voor heeft gekozen om geen incidenteel appel in te stellen. Enerzijds ter voorkoming van (nader) verweer door haar ex-echtgenoot en anderzijds omdat het niet nodig zou zijn wegens de devolutieve werking van het appel. Verweerster heeft klaagster op deze wijze bewust blootgesteld aan een risico dat zich ook heeft verwezenlijkt. Het hof heeft in zijn beschikking van 21 mei 2014 geen incidenteel appel in het verweerschrift gelezen. Dat is, volgens klaagster, onzorgvuldig en tuchtrechtelijk verwijtbaar. Ter verdere onderbouwing van haar standpunt verwijst klaagster naar het advies van de cassatieadvocaat van 9 juli 2014 en naar het vonnis van de rechtbank Noord-Holland van 21 maart 2018.
 5.9 Verweerster heeft aangevoerd dat zij geen fout heeft gemaakt. Het valt haar niet te verwijten dat het hof in het door haar opgestelde verweerschrift geen incidenteel appel heeft gelezen. De fout van het hof komt niet voor rekening van verweerster. Verweerster had er geen belang bij welk risico dan ook op te zoeken. Zij heeft dat dan ook niet gedaan, aldus verweerster.
 5.10 Het hof stelt het volgende voorop. Gezien het bepaalde in art. 46 Aw heeft de tuchtrechter mede tot taak de kwaliteit van de dienstverlening te beoordelen indien daar over wordt geklaagd. Wel zal de tuchtrechter rekening hebben te houden met de vrijheid die de advocaat heeft met betrekking tot de wijze waarop hij een zaak behandelt en met de keuzes waar de advocaat bij de behandeling van de zaak voor kan komen te staan. De vrijheid die de advocaat heeft met betrekking tot de wijze waar op hij een zaak behandelt en de keuzes waar hij voor kan komen te staan zijn niet onbeperkt, maar worden begrensd door de eisen die aan de advocaat als opdrachtnemer in de uitvoering van die opdracht mogen worden gesteld en die met zich brengen dat zijn werk dient te voldoen aan datgene wat binnen de beroepsgroep als professionele standaard geldt. Die professionele standaard veronderstelt een handelen met de zorgvuldigheid die van een redelijk bekwame en redelijk handelende advocaat in de gegeven omstandigheden mag worden verwacht.
 5.11 Het hof stelt verder vast dat de rechtbank Noord-Holland in haar vonnis van 21 maart 2018 heeft geoordeeld dat verweerster niet de zorgvuldigheid heeft betracht die van een redelijk bekwaam en redelijk handelend vakgenoot mag worden verwacht. Klaagster is door verweerster aan een aanzienlijk risico blootgesteld door het niet (expliciet) instellen van incidenteel appel (tegen het door de rechtbank Rotterdam vastgestelde bedrag dat de man aan partneralimentatie was verschuldigd). Volgens de rechtbank waren een cassatie- en een verwijzingsprocedure niet nodig geweest als in het verweerschrift bij het hof Den Haag expliciet melding was gemaakt van het incidenteel appel. In dit verband wijst het hof erop dat in het tuchtrecht een uitspraak van de civiele rechter in beginsel leidend is; de tuchtrechter kan er gemotiveerd van afwijken.
 5.12 Ter gelegenheid van de mondelinge behandeling bij het hof heeft verweerster de uitspraak van de rechtbank Noord-Holland geaccepteerd als een juridische werkelijkheid, maar die volgens haar voor haar niet voorzienbaar is was.
 5.13 Het hof volgt de overwegingen van de rechtbank Noord-Holland in het vonnis van 21 maart 2018 en ziet geen aanleiding daarvan af te wijken. Mede gelet op het feit dat verweerster de inhoud van de als productie 15 overgelegde getuigenverklaring niet, althans onvoldoende gemotiveerd heeft weersproken, acht het hof voldoende aannemelijk dat het een bewuste strategie van verweerster is geweest om niet expliciet incidenteel in te stellen. Maar ook indien niet van die bewuste strategie sprake zou zijn geweest acht het hof het tuchtrechtelijk verwijtbaar dat verweerster niet expliciet incidenteel appel heeft ingesteld en niet expliciet incidentele grieven heeft geformuleerd. Het was immers duidelijk dat klaagster een (veel) hoger partneralimentatie wenste. Door niet expliciet incidenteel hoger beroep in te stellen tegen de door de rechtbank vastgestelde partneralimentatie liep klaagster het risico dat zij geen hogere partneralimentatie vastgesteld zou kunnen krijgen. Dat risico heeft zich verwezenlijkt. Dat dat later is geredresseerd door de uitspraak van de Hoge Raad maakt dit niet anders. Indien verweerster expliciet incidenteel had geappelleerd en incidentele grieven had geformuleerd was de langdurige omweg die nu gemaakt moest worden klaagster bespaard gebleven. Het is de taak van een zorgvuldig handelend advocaat om geen misverstand te laten bestaan over de status van een processtuk. Het hof volgt verweerster niet in haar stelling dat het oordeel van het Haagse hof niet voorzienbaar was. Het hof is dan ook van oordeel dat verweerster niet de zorgvuldigheid heeft betracht die van een redelijk bekwaam en redelijk handelend advocaat mocht worden verwacht. Dat is tuchtrechtelijk verwijtbaar.
 5.14 Klachtonderdeel a is gegrond.
 ad b: het niet informeren over de mogelijkheid van gefinancierde rechtsbijstand
 5.15 Verweerster wordt verweten in strijd met regel 24 van de Gedragsregels 1992 klaagster niet hebben geïnformeerd over de mogelijkheid van gefinancierde rechtsbijstand, terwijl haar financiële situatie duidelijk was.
 5.16 Verweerster heeft niet weersproken dat zij bij overname van de zaak niet heeft onderzocht of klaagster voor een toevoeging in aanmerking kwam. Zij ging ervan uit dat haar toenmalige kantoorgenoot, mr. B dat al bij aanvang van de zaak had gedaan. Verder heeft zij aangevoerd dat zij als opvolgend advocaat goede gronden had om aan te nemen dat klaagster niet voor een toevoeging in aanmerking kwam. Verweerster heeft daartoe gewezen op een door klaagster zelf aan mr. B verstrekte vermogensopstelling waaruit een aandeel van verweerster van
 € 741.475 bleek, op de betalingen van haar eigen bankrekening die klaagster gedurende het jaar 2013 en 2014 deed en het feit dat geen van de opvolgende advocaten van klaagster op de gedachte is gekomen dat zij voor een toevoeging in aanmerking zou kunnen komen.
 5.17 Het hof overweegt dat een advocaat – ook een advocaat die geen zaken op toevoegingsbasis behandelt – de verplichting heeft een toekomstige cliënt er op te wijzen dat deze mogelijk in aanmerking komt voor gefinancierde rechtsbijstand. Deze verplichting geldt niet alleen bij het openen van een nieuwe zaak, maar ook bij de voortzetting of de heropening daarvan door een (opvolgend) advocaat, tenzij er gronden zijn om aan te nemen dat zijn cliënt niet in aanmerking kan komen voor door de overheid gefinancierde rechtshulp Dit volgt uit regel 24 van de Gedragsregels 1992, die in deze zaak van toepassing is.
 5.18 Het hof is van oordeel dat verweerster bij voortzetting van de zaak en het opstellen van een verweerschrift in een nieuwe procedure, te weten de appelprocedure voor het hof Den Haag, met klaagster de mogelijkheid van een toevoeging had dienen te bespreken en te onderzoeken. Bij het opstellen van het verweerschrift beschikte verweerster immers over alle financiële gegevens van klaagster en die hadden aanleiding moeten zijn om nader onderzoek naar de mogelijkheid van een toevoeging te doen. Vaststond immers dat verweerster slechts aan inkomen genoot een partneralimentatie van € 560,- (uit hoofde van de beschikking van de rechtbank Rotterdam) en daarnaast geen of nauwelijks eigen inkomsten had. Daarbij heeft klaagster overzichten van bankrekeningen in het geding gebracht van eind 2012. Daaruit blijkt dat de effecten- en spaarrekening nauwelijks saldo bevatte en de zgn. “Kroonrekening” ( en/of rekening die per 24 december 2012 was gewijzigd in een en/en rekening) een negatief saldo.
 5.19 Het hof kan verweerster dan ook niet volgen in haar stelling dat er goede gronden waren om aan te nemen dat klaagster niet voor een toevoeging in aanmerking zou komen en nader onderzoek om die reden niet van haar kon worden verlangd.
 5.20 De door verweerster genoemde feiten en omstandigheden, die een beeld zouden kunnen vormen van de financiële positie van klaagster, zijn immers voor het beoordelen of klaagster aanspraak zou kunnen maken op gefinancierde rechtsbijstand niet beslissend. De maatstaf is het fiscale inkomen. Indien en voor zover verweerster daadwerkelijk had willen vaststellen of er al dan niet sprake was van recht op gefinancierde rechtsbijstand, had verweerster dan ook moeten aansluiten bij de werkwijze van de Raad voor Rechtsbijstand en aan de hand van de jaaropgaven van klaagster aan de belastingdienst dan wel belastingaanslagen moeten beoordelen of klaagster gelet op haar inkomen en vermogen voor een toevoeging in aanmerking kwam. Daarbij dient ook de mogelijkheid van peiljaarverlegging te worden onderzocht. Vaststaat dat verweerster dat niet heeft gedaan.
 5.21 Klachtonderdeel b is dan ook gegrond.
 5.22 Nu klaagster ontvankelijk is in haar klachten en deze gegrond zijn is het hof van oordeel dat de maatregel van waarschuwing voor verweerster passend en geboden is.
 5.23 Omdat het hof de klachten gegrond verklaart, moet verweerster op grond van artikel 46e, vijfde lid, Advocatenwet het door klaagster betaalde griffierecht van
 € 50 aan haar vergoeden.
 5.24 Omdat het hof een maatregel oplegt, zal het hof verweerster daarnaast op grond van artikel 48ac, eerste lid, Advocatenwet veroordelen in de volgende proceskosten in hoger beroep:
 5.25 Verweerster moet op grond van artikel 48ac, vierde lid, en artikel 48aa, tweede tot en met vierde lid, Advocatenwet het bedrag van € 50 reiskosten binnen vier weken na deze uitspraak betalen aan klaagster. Klaagster moet daarvoor tijdig haar rekeningnummer schriftelijk doorgeven aan verweerster.
 5.26 Verweerster moet op grond van artikel 48ac, vierde lid, en artikel 48aa, tweede tot en met vierde lid, Advocatenwet het bedrag van € 1000 binnen vier weken na deze uitspraak overmaken naar rekeningnummer IBAN:NL85 INGB 0000 079000, BIC:INGBNL2A, t.n.v. Nederlandse Orde van Advocaten, Den Haag, onder vermelding van “kostenveroordeling hof van discipline” en het zaaknummer.
 - vernietigt de beslissing van de Raad van Discipline in het ressort Den Haag
 van 5 maart 2018 in de zaak 17-726/DH/NH-d;
 - veroordeelt verweerster tot betaling van de reiskosten in hoger beroep van
 € 50 aan klaagster, op de manier en binnen de termijn zoals hiervóór bepaald;


type: wikipedia

text:
The Foreman of the Jury é um filme mudo norte-americano de 1913, do gênero comédia, produzido e dirigido por Mack Sennett.
 Elenco
 Roscoe 'Fatty' Arbuckle
 Fred Mace
 Hank Mann
 Mabel Normand
 Ford Sterling
 Ligações externas
 Filmes dos Estados Unidos de 1913
 Filmes de comédia dos Estados Unidos
 Filmes em língua inglesa
 Curtas-metragens dos Estados Unidos
 Filmes mudos
 Filmes em preto e branco
 Filmes dirigidos por Mack Sennett


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 13.12.2012
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 L 341/37
 AZ EGT VEGYES BIZOTTSÁG 183/2012 HATÁROZATA
 (2012. szeptember 28.)
 az Európai Gazdasági Térségről szóló megállapodás XX. mellékletének (Környezet) módosításáról
 AZ EGT VEGYES BIZOTTSÁG,
 tekintettel az Európai Gazdasági Térségről szóló megállapodásra (a továbbiakban: az EGT-megállapodás) és különösen annak 98. cikkére,
 mivel:
 (1)
 A környezetszennyezés integrált megelőzéséről és csökkentéséről szóló 2008/1/EK európai parlamenti és tanácsi irányelv végrehajtására vonatkozó jelentéstételhez alkalmazandó kérdőív meghatározásáról szóló, 2011. szeptember 21-i 2011/631/EU bizottsági végrehajtási határozatot (1) be kell építeni az EGT-megállapodásba.
 (2)
 A 2011/631/EU határozat 2013. január 1-jei hatállyal hatályon kívül helyezi az EGT-megállapodásba foglalt 2010/728/EU bizottsági határozatot (2), amelyet következésképpen 2013. január 1-jei hatállyal el kell hagyni az EGT-megállapodásból.
 (3)
 Következésképpen az EGT-megállapodás XX. mellékletét ennek megfelelően módosítani kell,
 ELFOGADTA EZT A HATÁROZATOT:
 1. cikk
 Az EGT-megállapodás XX. melléklete a következőképpen módosul:
 1.
 A szöveg az 1fc. pontot (2010/728/EU bizottsági határozat) követően a következő ponttal egészül ki:
 „1fd.
 32011 D 0631: a Bizottság 2011. szeptember 21-i 2011/631/EU végrehajtási határozata a környezetszennyezés integrált megelőzéséről és csökkentéséről szóló 2008/1/EK európai parlamenti és tanácsi irányelv végrehajtására vonatkozó jelentéstételhez alkalmazandó kérdőív meghatározásáról (HL L 247., 2011.9.24., 47. o.).”
 2.
 Az 1fc. pont (2010/728/EU bizottsági határozat) szövegét 2013. január 1-jei hatállyal el kell hagyni.
 2. cikk
 A 2011/631/EU határozatnak az Európai Unió Hivatalos Lapja EGT-kiegészítésében közzéteendő izlandi és norvég nyelvű szövege hiteles.
 3. cikk
 Ez a határozat 2012. szeptember 29-én lép hatályba, feltéve, hogy az EGT Vegyes Bizottság az EGT-megállapodás 103. cikkének (1) bekezdésében előírt összes bejelentést megkapta (3).
 4. cikk
 Ezt a határozatot az Európai Unió Hivatalos Lapjának EGT-re vonatkozó részében és EGT-kiegészítésében ki kell hirdetni.
 Kelt Brüsszelben, 2012. szeptember 28-án.
 az EGT Vegyes Bizottság részéről
 az elnök
 Atle LEIKVOLL
 (1) HL L 247., 2011.9.24., 47. o.
 (2) HL L 313., 2010.11.30., 13. o.
 (3) Alkotmányos követelmények fennállásáról nem érkezett jelzés.


text:
 17.7.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 L 211/31
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΜΕΙΚΤΉΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ ΤΟΥ ΕΟΧ
 αριθ. 21/2014
 της 14ης Φεβρουαρίου 2014
 για την τροποποίηση του παραρτήματος XIII (Μεταφορές) της συμφωνίας για τον ΕΟΧ
 Η ΜΕΙΚΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΕΟΧ,
 Έχοντας υπόψη τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (εφεξής «η συμφωνία για τον ΕΟΧ»), και ιδίως το άρθρο 98,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1)
 Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 913/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2010, σχετικά με το ευρωπαϊκό σιδηροδρομικό δίκτυο για ανταγωνιστικές εμπορευματικές μεταφορές (1) πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία για τον ΕΟΧ.
 (2)
 Το παράρτημα XIII της συμφωνίας για τον ΕΟΧ θα πρέπει, επομένως, να τροποποιηθεί αναλόγως,
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
 Άρθρο 1
 Μετά το σημείο 41β (οδηγία 2001/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου) του παραρτήματος XIII της συμφωνίας για τον ΕΟΧ παρεμβάλλεται το ακόλουθο σημείο:
 «41γ.
 32010 R 0913: Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 913/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2010, σχετικά με το ευρωπαϊκό σιδηροδρομικό δίκτυο για ανταγωνιστικές εμπορευματικές μεταφορές (ΕΕ L 276 της 20.10.2010, σ. 22).».
 Άρθρο 2
 Τα κείμενα του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 913/2010 στην ισλανδική και τη νορβηγική γλώσσα, τα οποία δημοσιεύονται στο συμπλήρωμα ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι αυθεντικά.
 Άρθρο 3
 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει στις 15 Φεβρουαρίου 2014, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν πραγματοποιηθεί όλες οι κοινοποιήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 103 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ (2).
 Άρθρο 4
 Η παρούσα απόφαση δημοσιεύεται στο τμήμα ΕΟΧ και στο συμπλήρωμα ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Βρυξέλλες, 14 Φεβρουαρίου 2014.
 Για τη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧ
 Ο Πρόεδρος
 Gianluca GRIPPA
 (1) ΕΕ L 276 της 20.10.2010, σ. 22.
 (2) Δεν έχουν αναφερθεί συνταγματικές απαιτήσεις.


type: caselaw

text:
 30.5.2016
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 C 191/49
 Civildienesta tiesas (otrā palāta) 2016. gada 11. aprīļa spriedums – Wolff/EĀDD
 (Lieta F-94/15) (1)
 (Civildienests - EĀDD personāls - Personāla komiteja - Personāla komitejas locekļu ievēlēšana - Spēkā esamība - Civildienesta noteikumu II pielikuma 1. panta piektā daļa - EĀDD vēlēšanu nolikums - Pirmā kārta - Kvoruma neesamība - Balsošanas laikposma pagarināšana - Balsošanas laikposma papildu pagarināšana - Otrās kārtas nerīkošana - Prettiesiskums)
 (2016/C 191/71)
 Tiesvedības valoda – franču
 Lietas dalībnieki
 Prasītājs: Oren Wolff (Eterbeka, Beļģija) (pārstāvji – S. Orlandi un T. Martin, advokāti)
 Atbildētājs: Eiropas Ārējās darbības dienests (pārstāvji – sākotnēji M. Silva un S. Marquardt, pārstāvji, vēlāk – G.-J. van Hegelsom, S. Marquardt un E. Chaboureau, pārstāvji, noslēgumā – G.-J. van Hegelsom, S. Marquardt un E. Chaboureau, pārstāvji, M. Troncoso Ferrer, F.-M. Hislaire un S. Moya Izquierdo, advokāti)
 Priekšmets
 Prasība atcelt lēmumu, ar ko noraidīta prasītāja sūdzība par EĀDD personāla komitejas vēlēšanu rezultātiem.
 Rezolutīvā daļa:
 1)
 atcelt 2015. gada 23. aprīļa lēmumu, ar ko Eiropas Ārējās darbības dienests noraidīja Oren Wolff lūgumu atzīt personāla komitejas locekļu vēlēšanu rezultātus par spēkā neesošiem;
 2)
 Eiropas Ārējās darbības dienests sedz savus, kā arī atlīdzina O. Wolff tiesāšanās izdevumus.
 (1) OV C 294, 7.9.2015., 83. lpp.


text:
 4.7.2009
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 C 153/51
 Žaloba podaná dne 27. března 2009 — B v. Parlament
 (Věc F-26/09)
 2009/C 153/98
 Jednací jazyk: francouzština
 Účastníci řízení
 Žalobce: B (Brusel, Belgie) (zástupce: E. Boigelot, advokát)
 Žalovaný: Evropský parlament
 Předmět a popis sporu
 Návrh, aby bylo Parlamentu uloženo uhradit žalobci částku 12 000 eur jako náhradu utrpěné újmy, jednak z důvodu morálního a profesního útoku, jehož byl obětí, a jednak z důvodu neprovedení vnitřního správního šetření nezávislým orgánem.
 Návrhová žádání žalobce
 —
 uložit Parlamentu uhradit žalobci částku 12 000 eur jako náhradu utrpěné újmy (morální újma, zásah do politické pověsti a do služebního postupu, zásah do důstojnosti a zdraví) jednak z důvodu morálního a profesního útoku, jehož byl obětí v průběhu období, ve kterém vykonával pracovní činnost v Parlamentu, a jednak z důvodu neprovedení vnitřního správního šetření nezávislým orgánem;
 —
 uložit Evropskému parlamentu náhradu nákladů řízení.


text:
 16.11.2015
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 C 381/12
 Pourvoi formé le 9 juillet 2015 par Changshu City Standard Parts Factory et Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd contre l’arrêt du Tribunal (quatrième chambre) rendu le 29 avril 2015 dans les affaires jointes T-558/12 et T-559/12, Changshu City Standard Parts Factory et Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd/Conseil de l'Union européenne
 (Affaires jointes C-376/15 P et C-377/15 P)
 (2015/C 381/15)
 Langue de procédure: l’anglais
 Parties
 Parties requérantes: Changshu City Standard Parts Factory et Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd (représentants: R. Antonini, avocat et E. Monard, avocat)
 Autres parties à la procédure: le Conseil de l'Union européenne, la Commission européenne, l’European Industrial Fasteners Institue AISBL (EIFI)
 Conclusions
 Les requérantes concluent à ce qu’il plaise à la Cour:
 1)
 annuler l’arrêt du Tribunal dans les affaires jointes T-558/12 et T-559/12 Changshu City Standard Parts Factory et Ningbo Jinding Fastener Co. Ltd/Conseil de l’Union européenne;
 2)
 accueillir les conclusions des parties requérantes exposées dans le recours présenté au Tribunal et annuler le règlement d’exécution (UE) n o 924/2012 du Conseil du 4 octobre 2012 modifiant le règlement (CE) n o 91/2009 instituant un droit antidumping définitif sur les importations de certains éléments de fixation en fer ou en acier originaires de la République populaire de Chine (1), dans la mesure où il concerne les parties requérantes;
 3)
 condamner le Conseil aux dépens de la procédure devant le Tribunal et la Cour, ainsi qu’aux dépens des parties requérantes;
 4)
 condamner les parties intervenantes à supporter leurs propres dépens.
 Moyens et principaux arguments
 Les parties requérantes soutiennent que le Tribunal, notamment en ce qui concerne la notion de «toutes les transactions d’exportation [comparables]» et la relation entre les dispositions concernées, a commis une erreur de droit en interprétant erronément les articles 2, paragraphe 10 et 2, paragraphe 11, du règlement du Conseil (CE) no 1225/2009, du 30 novembre 2009 relatif à la défense contre les importations qui font l’objet d’un dumping de la part de pays non membres de la Communauté européenne (2) ainsi que les articles 2.4 et 2.4.2 de l’Accord sur la mise en œuvre de l’article VI de l’Accord général sur les tarifs douaniers et le commerce de 1994, et qu’il a imposé aux parties requérantes une charge de la preuve déraisonnable.
 Les parties requérantes soutiennent ensuite que le Tribunal a commis une erreur de droit en interprétant erronément l’article 2, paragraphe 10, du règlement du Conseil (CE) no 1225/2009, du 30 novembre 2009 relatif à la défense contre les importations qui font l’objet d’un dumping de la part de pays non membres de la Communauté européenne et l’article 2.4 de l’accord sur la mise en œuvre de l’article VI de l’Accord général sur les tarifs douaniers et le commerce de 1994, qu’il n’a pas répondu à certains des arguments des parties requérantes et qu’il a commis une erreur de droit en évaluant l’obligation de motivation tirée de l’article 296 TFUE.
 (1) JO L 275, p. 1.
 (2) JO L 343, p. 51.


type: legislation

text:
 Avis juridique important
 |
 32002D0309
 2002/309/EG,Euratom: Beschluss des Rates und — bezüglich des Abkommens über die wissenschaftliche und technische Zusammenarbeit — der Kommission vom 4. April 2002 über den Abschluss von sieben Abkommen mit der Schweizerischen Eidgenossenschaft
 Amtsblatt Nr. L 114 vom 30/04/2002 S. 0001 - 0005
 Beschluss des Rates und - bezüglich des Abkommens über die wissenschaftliche und technische Zusammenarbeit - der Kommissionvom 4. April 2002über den Abschluß von sieben Abkommen mit der Schweizerischen Eidgenossenschaft(2002/309/EG, Euratom)DER RAT DER EUROPÄISCHEN UNION,DIE KOMMISSION DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN -gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, insbesondere auf Artikel 310 in Verbindung mit Artikel 300 Absatz 2 Unterabsatz 1 Satz 2 und Artikel 300 Absatz 3 Unterabsatz 2 sowie Artikel 300 Absatz 4,gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Atomgemeinschaft, insbesondere auf Artikel 101 Absatz 2,auf Vorschlag der Kommission,nach Zustimmung des Europäischen Parlaments(1),mit Zustimmung des Rates,in Erwägung nachstehender Gründe:(1) Im Hinblick auf die Fortsetzung der privilegierten Beziehungen zwischen der Europäischen Union und der Schweizerischen Eidgenossenschaft und angesichts deren gemeinsamen Bestrebens, ihre Beziehungen auszubauen und zu festigen, wurden am 21. Juni 1999 folgende sieben sektoralen Abkommen unterzeichnet, die genehmigt werden sollten:- Abkommen zwischen der Europäischen Gemeinschaft und ihren Mitgliedstaaten einerseits und der Schweizerischen Eidgenossenschaft andererseits über die Freizügigkeit- Abkommen zwischen der Europäischen Gemeinschaft und der Schweizerischen Eidgenossenschaft über den Luftverkehr- Abkommen zwischen der Europäischen Gemeinschaft und der Schweizerischen Eidgenossenschaft über den Güter- und Personenverkehr auf Schiene und Straße- Abkommen zwischen der Europäischen Gemeinschaft und der Schweizerischen Eidgenossenschaft über den Handel mit landwirtschaftlichen Erzeugnissen- Abkommen zwischen der Europäischen Gemeinschaft und der Schweizerischen Eidgenossenschaft über die gegenseitige Anerkennung von Konformitätsbewertungen- Abkommen zwischen der Europäischen Gemeinschaft und der Schweizerischen Eidgenossenschaft über bestimmte Aspekte des öffentlichen Beschaffungswesens- Abkommen zwischen den Europäischen Gemeinschaften und der Schweizerischen Eidgenossenschaft über die wissenschaftliche und technische Zusammenarbeit(2) Die sieben Abkommen sind durch die Bestimmung eng miteinander verknüpft, dass sie gleichzeitig in Kraft treten und sechs Monate nach Erhalt der Notifikation über die Nichtverlängerung oder über die Kündigung eines von ihnen gleichzeitig außer Kraft treten.(3) Hinsichtlich des Abkommens über die Freizügigkeit sind das Königreich Dänemark, Irland und das Vereinigte Königreich Großbritannien und Nordirland an die in dem Abkommen enthaltenen Verpflichtungen nach Titel IV, dritter Teil EG-Vertrag nicht als Verpflichtungen gebunden, die sich aus dem Gemeinschaftsrecht ergeben, sondern als Verpflichtungen aufgrund einer zwischen diesen Mitgliedstaaten und der Schweizerischen Eidgenossenschaft eingegangenen Verpflichtung.(4) Was das Abkommen über den Handel mit landwirtschaftlichen Erzeugnissen betrifft, so können die für die Durchführung von Artikel 5 Absatz 3 erster Gedankenstrich dieses Beschlusses notwendigen Maßnahmen gegebenenfalls nach dem in Artikel 5 Absatz 4 festgelegten Verfahren erlassen werden, und zwar im Einklang mit dem Beschluss 1999/468/EG des Rates vom 28. Juni 1999 zur Festlegung der Modalitäten für die Ausübung der der Kommission übertragenen Durchführungsbefugnisse(2).(5) Bestimmte Aufgaben bei der Durchführung der Abkommen wurden den in den Abkommen eingesetzten Gemischten Ausschüssen übertragen, einschließlich der Befugnis, bestimmte Änderungen an den Anhängen vorzunehmen. Es sind die für das ordnungsgemäße Funktionieren der Abkommen erforderlichen internen Verfahren festzulegen, und in bestimmten Fällen muss der Kommission die Befugnis übertragen werden, bestimmte technische Änderungen der Abkommen zu genehmigen oder bestimmte Beschlüsse über deren Durchführung zu fassen -BESCHLIESSEN:Artikel 11. Folgende sechs Abkommen werden im Namen der Europäischen Gemeinschaft genehmigt:- Abkommen zwischen der Europäischen Gemeinschaft und ihren Mitgliedstaaten einerseits und der Schweizerischen Eidgenossenschaft andererseits über die Freizügigkeit- Abkommen zwischen der Europäischen Gemeinschaft und der Schweizerischen Eidgenossenschaft über den Luftverkehr- Abkommen zwischen der Europäischen Gemeinschaft und der Schweizerischen Eidgenossenschaft über den Güter- und Personenverkehr auf Schiene und Straße- Abkommen zwischen der Europäischen Gemeinschaft und der Schweizerischen Eidgenossenschaft über den Handel mit landwirtschaftlichen Erzeugnissen- Abkommen zwischen der Europäischen Gemeinschaft und der Schweizerischen Eidgenossenschaft über die gegenseitige Anerkennung von Konformitätsbewertungen- Abkommen zwischen der Europäischen Gemeinschaft und der Schweizerischen Eidgenossenschaft über bestimmte Aspekte des öffentlichen BeschaffungswesensFolgendes Abkommen wird im Namen der Europäischen Gemeinschaft und der Europäischen Atomgemeinschaft genehmigt:- Abkommen zwischen den Europäischen Gemeinschaften und der Schweizerischen Eidgenossenschaft über die wissenschaftliche und technische ZusammenarbeitDer Wortlaut der Abkommen ist diesem Beschluss beigefügt.2. Die sieben Abkommen treten entsprechend den darin festgelegten Bestimmungen gleichzeitig in Kraft und treten sechs Monate nach Erhalt der Notifikation über die Nichtverlängerung oder über die Kündigung betreffend eines dieser Abkommen gleichzeitig außer Kraft.Artikel 2Was das Abkommen über die Freizügigkeit anbelangt, so wird die Gemeinschaft in dem mit Artikel 14 des Abkommens eingesetzten Gemischten Ausschuss von einem Vertreter der Kommission vertreten. Der Standpunkt der Gemeinschaft im Rahmen der Durchführung des Abkommens zu Beschlüssen oder Empfehlungen des Gemischten Ausschusses wird vom Rat auf Vorschlag der Kommission festgelegt, und zwar im Einklang mit den entsprechenden Bestimmungen des EG-Vertrags.Artikel 31. Hinsichtlich des Abkommens über den Luftverkehr wird die Gemeinschaft in dem mit Artikel 21 des Abkommens eingesetzten Gemischten Ausschuss von der Kommission vertreten, die von Vertretern der Mitgliedstaaten unterstützt wird.2. Der Standpunkt der Gemeinschaft zu Beschlüssen des Gemischten Ausschusses, mit denen gemeinschaftliche Rechtsakte vorbehaltlich etwaiger erforderlicher technischer Anpassungen lediglich auf die Schweiz ausgeweitet werden, wird von der Kommission festgelegt.3. Für die übrigen Beschlüsse des Gemischten Ausschusses wird der Standpunkt der Gemeinschaft auf Vorschlag der Kommission vom Rat mit qualifizierter Mehrheit festgelegt.Artikel 41. Hinsichtlich des Abkommens über den Güter- und Personenverkehr auf Schiene und Straße wird die Gemeinschaft in dem mit Artikel 51 des Abkommens eingesetzten Gemischten Ausschuss von der Kommission vertreten, die von Vertretern der Mitgliedstaaten unterstützt wird. Der Standpunkt der Gemeinschaft zu Beschlüssen des Gemischten Ausschusses wird festgelegt:- in den Fällen der Artikel 42, 45, 46, 47 und 54 des Abkommens vom Rat mit qualifizierter Mehrheit auf Vorschlag der Kommission- in allen anderen Fällen von der Kommission in Abstimmung mit dem in Artikel 4 Absatz 1 des Beschlusses 92/578/EWG(3) eingesetzten Ausschuss.Artikel 51. Was das Abkommen über den Handel mit landwirtschaftlichen Erzeugnissen anbelangt, so vertritt die Kommission, unterstützt von Vertretern der Mitgliedsstaaten, die Gemeinschaft in dem Gemischten Ausschuss für Landwirtschaft nach Artikel 6 Absatz 1 des Abkommens und in dem Gemischten Veterinärausschuss nach Artikel 19 Absatz 1 des Anhangs 11 des Abkommens.2. Der Standpunkt der Gemeinschaft im Gemischten Ausschuss für Landwirtschaft und im Gemischten Veterinärausschuss wird vom Rat auf Vorschlag der Kommission festgelegt, und zwar im Einklang mit den entsprechenden Bestimmungen des EG-Vertrags.Der Standpunkt der Gemeinschaft zu Fragen, in denen der Gemischte Ausschuss für Landwirtschaft nach Artikel 6 Absatz 3 des Abkommens zu beschließen hat, wird jedoch von der Kommission festgelegt:- zu Fragen betreffend Anhang 4 des Abkommens und dessen Anlagen nach dem Verfahren des Artikels 18 der Richtlinie 2000/29/EG(4)- zu Fragen betreffend Anhang 5 des Abkommens und dessen Anlagen nach dem Verfahren des Artikels 23 der Richtlinie 70/524/EWG(5)- zu Fragen betreffend Anhang 6 des Abkommens und dessen Anlagen nach dem Verfahren des Artikels 21 der Richtlinie 66/400/EWG(6) oder dem Verfahren in den entsprechenden Bestimmungen der anderen Richtlinien im Saatgutsektor- zu Fragen betreffend Anhang 7 des Abkommens und dessen Anlagen nach dem Verfahren des Artikels 75 der Verordnung (EWG) Nr. 1493/1999(7)- zu Fragen betreffend Anhang 8 des Abkommens und dessen Anlagen nach dem Verfahren des Artikels 14 oder des Artikels 15 der Verordnung (EWG) Nr. 1576/89(8) oder des Artikels 13 oder des Artikels 14 der Verordnung (EWG) Nr. 1601/91(9)- zu Fragen betreffend Anhang 9 des Abkommens und dessen Anlagen nach dem Verfahren des Artikels 14 der Verordnung (EWG) Nr. 2092/91(10)- zu Fragen betreffend Anhang 10 des Abkommens und dessen Anlagen nach dem Verfahren des Artikels 46 der Verordnung (EG) Nr. 2200/96(11).3. Unbeschadet des Absatzes 6 trifft die Kommission die für die Durchführung des Abkommens erforderlichen Maßnahmen betreffend:- die Durchführung der in den Anhängen 2 und 3 des Abkommens aufgeführten Zollzugeständnisse sowie die Änderungen und technischen Anpassungen, die durch Änderungen von Codes der Kombinierten Nomenklatur und des TARIC erforderlich werden, nach dem Verfahren des Artikels 23 der Verordnung (EWG) Nr. 1766/92(12) oder dem Verfahren in den entsprechenden Bestimmungen der anderen Verordnungen über die gemeinsamen Marktordnungen oder dem Verfahren des Absatzes 2- die Durchführung des Anhangs 4 nach dem Verfahren des Artikels 18 der Richtlinie 2000/29/EG- die Durchführung des Anhangs 5 nach dem Verfahren des Artikels 23 der Richtlinie 70/524/EWG- die Durchführung des Anhangs 6 nach dem Verfahren des Artikels 21 der Richtlinie 66/400/EWG oder dem Verfahren in den entsprechenden Bestimmungen der anderen Richtlinien im Saatgutsektor- die Durchführung von Titel III des Anhangs 7 nach dem Verfahren des Artikels 75 der Verordnung (EG) Nr. 1493/1999- die Durchführung des Artikels 14 des Anhangs 8 nach dem Verfahren des Artikels 14 der Verordnung (EWG) Nr. 1576/89 oder des Artikels 13 der Verordnung (EWG) Nr. 1601/91- die Durchführung des Anhangs 9 nach dem Verfahren des Artikels 14 der Verordnung (EWG) Nr. 2092/91- die Durchführung des Anhangs 10 nach dem Verfahren des Artikels 46 der Verordnung (EG) Nr. 2200/96- die Durchführung des Anhangs 11 nach dem Verfahren des Artikels 30 der Richtlinie 72/462/EWG(13).4. Soweit angebracht, können die notwendigen Maßnahmen nach Absatz 3 erster Gedankenstrich gemäß den nachstehenden Verfahren beschlossen werden.Die Kommission wird vom Ausschuss für den Zollkodex unterstützt, der mit Artikel 248 a der Verordnung (EWG) Nr. 2913/92(14) eingesetzt wurde.Wird auf diesen Absatz Bezug genommen, so gelten die Artikel 4 und 7 des Beschlusses 1999/468/EWG.Der Zeitraum nach Artikel 4 Absatz 3 des Beschlusses 1999/468/EG wird auf einen Monat festgesetzt.5. Der Ausschuss für den Zollkodex kann jede Frage im Zusammenhang mit der Anwendung von Zollkontingenten prüfen, die von seinem Vorsitzenden entweder von sich aus oder auf Ersuchen eines Mitgliedstaats aufgeworfen wird.6. Die Kommission entscheidet auf Ersuchen eines Mitgliedstaats oder von sich aus über die erforderlichen Maßnahmen gemäß Artikel 10 des Abkommens, Artikel 29 des Anhangs 7, Artikel 16 des Anhangs 8, Artikel 9 des Anhangs 9 und Artikel 5 des Anhangs 10 des Abkommens. Diese Entscheidungen werden dem Rat und den Mitgliedstaaten mitgeteilt. Im Falle eines Ersuchens eines Mitgliedstaats entscheidet die Kommission über dieses Ersuchen innerhalb von drei Arbeitstagen nach dessen Eingang. Jeder Mitgliedstaat kann die Entscheidung der Kommission innerhalb von drei Arbeitstagen nach ihrer Übermittlung an den Rat weiterleiten. Der Rat tritt unverzüglich zusammen. Er kann innerhalb von 30 Tagen nach dem Tag, an dem die Entscheidung der Kommission an ihn weitergeleitet wurde, mit qualifizierter Mehrheit eine anders lautende Entscheidung treffen.Artikel 61. Für das Abkommen über die gegenseitige Anerkennung von Konformitätsbewertungen gilt, dass die Gemeinschaft in dem mit Artikel 10 des Abkommens eingesetzten Gemischten Ausschuss (nachstehend AAusschuss genannt) von der Kommission vertreten wird, die von dem vom Rat benannten besonderen Ausschussunterstützt wird. Die Kommission nimmt nach Konsultation dieses besonderen Ausschusses die Benennungen, die Notifikationen, den Informationsaustausch und die Beantragung der Überprüfung gemäß Artikel 6 Absatz 3, Artikel 7, Artikel 8 Absatz 1, Artikel 10 Absatz 4 Buchstabe e und Artikel 12 des Abkommens vor.2. Der Standpunkt der Gemeinschaft im Ausschuss zu folgenden Fragen wird nach Konsultation des in Absatz 1 genannten besonderen Ausschusses von der Kommission festgelegt:a) Anwendung von Artikel 1 Absatz 3 auf die Kapitel des Anhangs 1;b) Annahme der Geschäftsordnung gemäß Artikel 10 Absatz 2 und der Überprüfungsverfahren gemäß Artikel 10 Absatz 4 Buchstaben c und d des Abkommens;c) Überprüfung der Konformität der Konformitätsbewertungsstellen und damit zusammenhängende Beschlüsse gemäß Artikel 8 und Artikel 11 Buchstabe c des Abkommens;d) Änderungen der Abschnitte I bis V aller Kapitel des Anhangs I gemäß Artikel 10 Absatz 4 Buchstaben a, b und e und Artikel 11 des Abkommens;e) Änderungen der Anhänge gemäß Artikel 10 Absatz 5 des Abkommens undf) Streitbeilegungsmechanismus gemäß Artikel 14 des Abkommens.3. In allen anderen Fällen wird der Standpunkt der Gemeinschaft im Ausschuss vom Rat mit qualifizierter Mehrheit auf Vorschlag der Kommission festgelegt.Artikel 71. Was das Abkommen über bestimmte Aspekte des öffentlichen Beschaffungswesens betrifft, so wird die Gemeinschaft in dem mit Artikel 11 des Abkommens eingesetzten Gemischten Ausschuss von der Kommission vertreten, die von Vertretern der Mitgliedstaaten unterstützt wird.2. Die Kommission ist ermächtigt, Änderungen der Anhänge I, II, III, IV, VI und VII des Abkommens im Namen der Gemeinschaft zu genehmigen. Die Kommission wird hierbei durch einen vom Rat eingesetzten besonderen Ausschuss unterstützt. Die Ermächtigung nach Satz 1 ist im Falle des Anhangs I auf die Änderungen, die im Rahmen der Anwendung der Verfahren des Artikels 8 der Richtlinie 93/38/EWG erforderlich würden, im Falle der Anhänge II, III und IV auf die Änderungen, die im Rahmen der Anwendung ähnlicher Verfahren auf die in diesen Anhängen behandelten Sektoren erforderlich würden, und im Falle der Anhänge VI und VII auf die Ergebnisse der künftigen Verhandlungen im Rahmen des Übereinkommens über das öffentliche Beschaffungswesen 1996 (Government Procurement Agreement) beschränkt.3. In allen anderen Fällen wird der Standpunkt der Gemeinschaft zu Beschlüssen des Gemischten Ausschusses vom Rat auf Vorschlag der Kommission festgelegt, und zwar im Einklang mit den entsprechenden Bestimmungen des EG-Vertrags.Artikel 8Die in den einzelnen Abkommen vorgesehenen Genehmigungsurkunden werden vom Präsidenten des Rates im Namen der Europäischen Gemeinschaft und im Falle des Abkommens über die wissenschaftliche und technische Zusammenarbeit auch vom Präsidenten der Kommission im Namen der Europäischen Atomgemeinschaft hinterlegt.Geschehen zu Brüssel am 4. April 2002.Im Namen des RatesDer PräsidentA. Acebes PaniaguaIm Namen der KommissionDer PräsidentR. Prodi(1) ABl. C 41 vom 7.2.2001, S. 25.(2) ABl. L 184 vom 17.7.1999, S. 23.(3) ABl. L 373 vom 21.12.1992, S. 26.(4) ABl. L 169 vom 10.7.2000, S. 1. Zuletzt geändert durch die Richtlinie 2001/33/EG der Kommission (ABl. L 127 vom 9.5.2001, S. 42).(5) ABl. L 270 vom 14.12.1970, S. 1. Zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 2205/2001 der Kommission (ABl. L 297 vom 15.11.2001, S. 3).(6) ABl. 125 vom 11.7.1966, S. 2290/66. Zuletzt geändert durch die Richtlinie 98/96/EG des Rates (ABl. L 25 vom 1.2.1999, S. 27).(7) ABl. L 179 vom 14.7.1999, S; 1. Zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 2585/2001 des Rates (ABl. L 345 vom 29.11.2001, S. 10).(8) ABl. L 160 vom 12.6.1989, S. 1. Zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 3378/94 des Rates (ABl. L 366 vom 31.12.1994, S. 1).(9) ABl. L 149 vom 14.6.1991, S. 1. Zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 2061/96 des Rates (ABl. L 277 vom 30.10.1996, S. 1).(10) ABl. L 198 vom 22.7.1991, S. 1. Zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 2491/2001 der Kommission (ABl. L 337 vom 20.12.2001, S. 9).(11) ABl. L 297 vom 21.11.1996, S. 1. Geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 911/2001 der Kommission (ABl. L 129 vom 11.5.2001, S. 3).(12) ABl. L 181 vom 1.7.1992, S. 21. Zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 1666/2000 des Rates (ABl. L 193 vom 29.7.2000, S. 1).(13) ABl. L 302 vom 31.12.1972, S. 28. Zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 1452/2001 des Rates (ABl. L 198 vom 21.7.2001, S. 11).(14) ABl. L 302 vom 19.10.1992, S. 1. Zuletzt geändert durch die Verordnung (EG) Nr. 2700/2000 des Europäischen Parlaments und des Rates (ABl. L 311 vom 12.12.2000, S. 17).


text:
Il-moda hija espressjoni estetika popolari f'perjodu u f'post partikolari u f'kuntest speċifiku, speċjalment fl-ilbies, iż-żraben, l-istil tal-ħajja, l-aċċessorji, il-makeup, l-istil tax-xagħar, u l-proporzjonijiet tal-ġisem. Filwaqt li tendenza ħafna drabi tissuġġerixxi espressjoni estetika partikolari u li ma ddumx iktar minn staġun, il-moda hija espressjoni distintiva u sostnuta mill-industrija tradizzjonalment marbuta mal-istaġun u l-kollezzjonijiet tal-moda. L-istil huwa espressjoni li ddum bosta staġuni u ħafna drabi huwa konness ma' movimenti kulturali u aspetti soċjali, simboli, klassi, u kultura (eż. il-Barokk, ir-Rokokò, eċċ.). Skont is-soċjologu Pierre Bourdieu, il-moda tissuġġerixxi "l-aħħar moda, l-aħħar differenza".
 Għalkemm ħafna drabi jintużaw flimkien, it-terminu "moda" huwa differenti mill-ilbies u l-kostumi. Il-moda tiddeskrivi l-libsa materjali u teknika, filwaqt li l-ilbies u l-kostumi ġew relegati għal sens speċjali bħall-ilbies ta' kostumi bil-maskri. Il-moda tiddeskrivi s-sistema soċjali u temporali li "tattiva" l-ilbies bħala sinifikatur soċjali f'ċertu ħin u kuntest. Il-filosfu Giorgio Agamben jgħaqqad il-moda mal-intensità attwali tal-mument kwalitattiv, mal-aspett temporali li bil-Grieg jissejjaħ kairos, filwaqt li l-ilbies jappartjeni għal dak li hu kwantitattiv, li bil-Grieg jissejjaħ chronos.
 Ditti esklużivi jaspiraw għat-tikketta tal-haute couture, iżda t-terminu huwa teknikament limitat għal membri tax-Chambre Syndicale de la Haute Couture f’Pariġi. L-haute couture hi aktar aspirazzjonali u ispirata mill-arti, il-kultura u l-moviment. Hi ta' natura estremament esklużiva.
 Biż-żieda fil-produzzjoni tal-massa ta' komoditajiet tal-konsumatur bi prezzijiet aktar baxxi, u b'kopertura globali, is-sostenibbiltà saret kwistjoni urġenti fost il-politiċi, id-ditti u l-konsumaturi.
 Moda tal-ilbies
 Il-vjaġġaturi bikrija tal-Punent, li vvjaġġaw lejn l-Indja, il-Persja, it-Turkija, jew iċ-Ċina, spiss kienu jikkummentaw dwar in-nuqqas ta' bidla fil-moda f'dawk il-pajjiżi. Vjaġġatur Spanjol iddeskriva konverżazzjoni li kellu ma' impjegat fis-servizz diplomatiku Ġappuniż fiż-żmien ix-Shogun li baqa' skantat u saħansitra xxukkjat bit-tipi differenti ta' lbies tal-Ewropej. Skontu l-ħwejjeġ Ġappuniżi baqgħu l-istess għal elf sena sħaħ. Madankollu, hemm evidenza konsiderevoli fiċ-Ċina tad-dinastija Ming li l-moda kienet tinbidel malajr fl-ilbies Ċiniż. Bidliet fl-ilbies spiss seħħew fi żminijiet ta’ bidla ekonomika jew soċjali, kif seħħ f’Ruma Antika u fil-Kaliffat Medjevali, segwiti minn perjodu twil mingħajr bidliet sinifikanti. Fi Spanja taħt l-Għarab, fis-seklu 8, il-mużiċist Ziryab introduċa f'Córdoba stili ta' ħwejjeġ sofistikati bbażati fuq moda staġjonali u ta' kuljum minn Bagdad, l-Iraq, art twelidu, modifikati mill-ispirazzjoni tiegħu. Bidliet simili fil-moda seħħew fis-seklu 11 fil-Lvant Nofsani wara l-wasla tat-Torok, li introduċew stili ta’ lbies mill-Asja Ċentrali u l-Lvant Imbiegħed.
 Barra minn hekk, hemm storja twila tal-moda fil-Punent tal-Afrika. Id-drapp kien jintuża bħala forma ta’ munita fil-kummerċ mal-Portugiżi u mal-Olandiżi kmieni fis-seklu 16. Id-drapp prodott lokalment u l-importazzjonijiet Ewropej irħas kienu jiġu ttrasformati fi stili ġodda biex jakkomodaw il-klassi privileġġjata li kulma jmur kienet qed tikber ta' Afrikani tal-Punent u residenti li kienu negozjanti tad-deheb u tal-iskjavi. Kien hemm tradizzjoni eċċezzjonalment b'saħħitha tal-insiġ tad-drapp f'Oyo u fiż-żoni abitati mill-poplu Igbo.
 Fl-Ewropa, il-bidu ta' bidla kontinwa u dejjem aktar mgħaġġla fl-istili tal-ilbies jista' jiġi ddatat b'mod pjuttost affidabbli. L-istoriċi, inklużi James Laver u Fernand Braudel, jiddataw il-bidu tal-moda tal-Punent fl-ilbies min-nofs is-seklu 14, għalkemm għandhom it-tendenza li jibbażaw ħafna fuq xbihat kontemporanji u l-manuskritti illuminati ma kinux komuni qabel is-seklu erbatax. Waħda mill-ewwel bidliet l-iktar drammatiċi fil-moda seħħet fl-ilbies tal-irġiel. Il-kapott qsar f'daqqa u b'mod drastiku. Fejn qabel kien jasal sal-pexxun, f'daqqa qsar sew, u fil-parti tas-sider xi kultant kien jiddaħħal tip ta' mili biex jagħti dehra imbuzzata. Dan ħoloq il-kontorn distintiv tal-Punent b'topp imfassal bil-qies li jintlibes fuq leggings jew qalziet.
 Fis-seklu ta' wara, il-bidliet bdew iseħħu b'pass iktar mgħaġġel, u l-moda tan-nisa u tal-irġiel, speċjalment fl-arranġament u t-tiżjin tax-xagħar, saret daqstantieħor kumplessa. Għalhekk, l-istoriċi tal-arti jistgħu jużaw il-moda b'kunfidenza u preċiżjoni biex jiddataw ix-xbihat, partikolarment fil-każ ta' xbihat mis-seklu 15. Fil-bidu, il-bidliet fil-moda wasslu għal frammentazzjoni fil-klassijiet għolja tal-Ewropa fejn qabel kienu kkaratterizzati minn stil simili ħafna ta' lbies u l-iżvilupp sussegwenti ta' stili nazzjonali distintivi. Dawn l-istili nazzjonali baqgħu differenti ħafna sakemm fis-sekli 17 sa 18 kontromoviment impona għal darb'oħra stili simili, li oriġinaw l-aktar minn Franza tal-Ancien Régime. Għalkemm is-sinjuri ġeneralment kienu jmexxu l-moda, il-ġid dejjem jiżdied tal-Ewropa moderna bikrija wassal biex il-borgeżija u anke l-bdiewa bdew isegwu t-tendenzi tal-moda mill-bogħod, u dan kien biżżejjed biex jiskomoda lill-klassi privileġġjata - fattur li Fernand Braudel iqis bħala wieħed mill-muturi ewlenin tal-moda li qed tinbidel.
 Fis-seklu 16, id-differenzi nazzjonali kienu evidenti ferm. Għaxar ritratti ta' rġiel Ġermaniżi jew Taljani tas-seklu 16 jistgħu juru għaxart ikpiepel kompletament differenti. Albrecht Dürer wera d-differenzi fil-kuntrast attwali (jew kompost) tiegħu tal-moda ta' Nuremberg u dik Venezjana fit-tmiem tas-seklu 15 (fl-illustrazzjoni tal-lemin). L-"istil Spanjol" tal-aħħar tas-seklu 16 beda t-treġġigħ lura lejn is-sinkroniċità fost l-Ewropej ta' klassi għolja, u wara taqbida f'nofs is-seklu 17, deċiżivament, l-istili Franċiżi ħadu t-tmun, proċess li tlesta fis-seklu 18.
 Għalkemm il-kuluri u l-mudelli differenti tat-tessuti kienu jinbidlu minn sena għall-oħra, il-qatgħa ta' kowt ta' raġel u t-tul tas-sidrija tiegħu, jew il-mudell kif kienet tinqata' libsa tan-nisa, kienu jinbidlu aktar bil-mod. Il-moda tal-irġiel kienet primarjament ġejja minn mudelli militari, u l-bidliet fis-siluwett maskili Ewropew ġew galvanizzati tul il-gwerer Ewropej fejn l-uffiċjali rġiel taw bidu għal stili differenti, pereżempju l-ingravajjet, fosthom l-ingravata ta' "Steinkirk" jew in-neckties.
 Minkejja li kien hemm distribuzzjoni ta’ pupi mlibbsin minn Franza sa mis-seklu 16 u minkejja li Abraham Bosse kien ipproduċa inċiżjonijiet tal-moda fis-snin 20 tas-seklu 17, il-pass tal-bidla qabad ir-ritmu fis-snin 80 tas-seklu 18 permezz ta' żieda fil-pubblikazzjoni ta’ inċiżjonijiet Franċiżi li juru l-aħħar stili ta’ Pariġi. Sal-1800, l-Ewropej tal-Punent kollha kienu jilbsu l-istess (jew hekk kienu jaħsbu); il-varjazzjoni lokali saret l-ewwel sinjal tal-kultura provinċjali u aktar tard timbru tal-bidwi konservattiv.
 Għalkemm il-ħajjata tas-sengħa u l-ħajjata tal-ilbies tan-nisa bla dubju kienu responsabbli għal bosta innovazzjonijiet, u l-industrija tat-tessuti tabilħaqq wasslet għal bosta tendenzi, l-istorja tad-disinn tal-moda bdiet mill-1858 meta Charles Frederick Worth, imwieled l-Ingilterra, fetaħ l-ewwel dar awtentika tal-haute couture f'Pariġi. Dan it-titlu ġie stabbilit mill-gvern għad-djar tal-moda li kienu jilħqu l-istandards tal-industrija. Dawn id-djar tal-moda kellhom jaderixxu ma' ċerti standards, pereżempju kellhom iżommu mill-inqas għoxrin impjegat involuti biex jagħmlu l-ħwejjeġ, juru żewġ kollezzjonijiet fis-sena fi sfilati tal-moda, u jippreżentaw ċertu numru ta' mudelli lill-klijenti. Minn dakinhar 'l hawn, l-idea tad-disinjatur tal-moda bħala ċelebrità fih innifsu saret dejjem aktar dominanti.
 Għalkemm xi aspetti tal-moda jistgħu jkunu femminili jew maskili, xi tendenzi huma androġeni. L-idea ta' lbies unisex oriġinat fis-sittinijiet tas-seklu 20 meta disinjaturi bħal Pierre Cardin u Rudi Gernreich ħolqu ħwejjeġ, bħal tuniċi jew leggings li jiġġebdu magħmulin mill-jersey, maħsuba biex jintlibsu kemm mill-irġiel kif ukoll min-nisa. L-impatt tal-unisex beda jespandi b’mod iktar wiesa’ biex jinkludi diversi temi fil-moda, inkluż l-androġenija, il-bejgħ bl-imnut bil-massa, u l-ilbies kunċettwali. It-tendenzi tal-moda tas-sebgħinijiet tas-seklu 20, bħall-ġkieket tal-ġilda tan-nagħaġ, ġkieket tal-piloti, kowtijiet mid-duffel (tessut tas-suf li ġej mill-belt ta' Duffel fil-Belġju), u ħwejjeġ mhux strutturati, influwenzaw lill-irġiel biex jattendu laqgħat soċjali mingħajr it-tuxedo u biex jużaw l-aċċessorji b'modi ġodda. Xi stili tal-irġiel ħalltu s-senswalità u l-espressività. Minkejja tendenza konservattiva, il-moviment dejjem jikber tad-drittijiet tal-omosesswali u enfasi fuq iż-żgħażagħ taw lok għal libertà ġdida ta' sperimentazzjoni bl-istili. Id-drapp, bħall-krepp tas-suf, li qabel kien assoċjat mal-ilbies tan-nisa beda jintuża mid-disinjaturi meta joħolqu ħwejjeġ maskili.
 L-erba’ bliet kapitali tal-moda ewlenin attwali huma Pariġi, Milan, New York, u Londra, li lkoll huma kwartieri ġenerali tal-aktar kumpaniji tal-moda sinifikanti u huma rinomati għall-influwenza kbira tagħhom fuq il-moda globali. Il-ġimgħat tal-moda jsiru f'dawn l-ibliet, fejn id-disinjaturi juru l-kollezzjonijiet ta' ħwejjeġ ġodda tagħhom lil udjenza. Sensiela ta’ disinjaturi ewlenin bħal Coco Chanel u Yves Saint-Laurent żammew lil Pariġi bħala ċ-ċentru l-iktar segwit mill-bqija tad-dinja, għalkemm l-haute couture issa hija sussidjata mill-bejgħ ta’ kollezzjonijiet ta' ħwejjeġ lesti u fwejjaħ li jużaw l-istess ditti.
 In-nies moderni tal-Punent għandhom għażla vasta minn fejn jagħżlu l-ħwejjeġ li jilbsu. Dak li persuna tagħżel li tilbes jista' jirrifletti l-personalità jew l-interessi tagħha. Meta nies li għandhom status kulturali għoli jibdew jilbsu ħwejjeġ ġodda jew differenti, tista' tibda tendenza tal-moda. Nies li jħobbu jew jirrispettaw lil dawn in-nies isiru influwenzati mill-istil tagħhom u jibdew jilbsu ħwejjeġ tal-istess stil. Il-moda tista' tvarja konsiderevolment fi ħdan soċjetà skont l-età, il-klassi soċjali, il-ġenerazzjoni, ix-xogħol, u l-ġeografija u tista' tvarja wkoll maż-żmien. Jekk persuna mdaħħla fiż-żmien tilbes skont il-moda li jużaw iż-żgħażagħ, tista' tidher redikola kemm f'għajnejn iż-żgħażagħ kif ukoll f'għajnejn l-anzjani. It-termini fashionista u vittma tal-moda jirreferu għal min hu lsir tal-moda kurrenti.
 Wieħed jista' jħares lejn l-użu ta' modi differenti bħala lingwa tal-moda li tinkorpora dikjarazzjonijiet tal-moda differenti li jużaw grammatika tal-moda. Wieħed jista' jqabbel ftit mix-xogħlijiet ta' Roland Barthes dwar dan is-suġġett.
 F'dawn l-aħħar snin, il-moda Asjatika saret iktar sinifikanti fis-swieq lokali u globali. Pajjiżi bħaċ-Ċina, il-Ġappun, l-Indja, u l-Pakistan tradizzjonalment kellhom industriji kbar tat-tessuti, li ħafna drabi kienu użati minn disinjaturi tal-Punent, iżda issa l-istili tal-ħwejjeġ Asjatiċi qed jiksbu wkoll influwenza fuq l-ideat tagħhom.
 Industrija tal-moda
 Il-kunċett tal-industrija tal-moda globali huwa prodott tal-era moderna. Qabel nofs is-seklu 19, ħafna mill-ilbies kien magħmul bil-qies. Kien magħmul bl-idejn għal individwi, jew bħala produzzjoni fid-dar jew fuq ordni minn ħajjata tal-ilbies tan-nisa jew ħajjata tas-sengħa. Fil-bidu tas-seklu 20 - biż-żieda ta’ teknoloġiji ġodda bħall-magna tal-ħjata, iż-żieda tal-kapitaliżmu globali u l-iżvilupp tas-sistema tal-produzzjoni tal-fabbriki, u l-proliferazzjoni ta’ ħwienet bl-imnut bħal ħwienet kbar - il-ħwejjeġ bdew jiġu prodotti bil-massa b'daqsijiet standard u mibjugħa bi prezzijiet fissi.
 Għalkemm l-industrija tal-moda żviluppat l-ewwel fl-Ewropa u l-Amerka, mill-2017 'l hawn saret industrija internazzjonali u globalizzata ħafna, bil-ħwejjeġ spiss iddisinjati f'pajjiż, manifatturati f'ieħor, u mibjugħa mad-dinja kollha. Pereżempju, kumpanija Amerikana tal-moda tista' ġġib id-drapp miċ-Ċina u tipproduċi l-ħwejjeġ fil-Vjetnam, tlestihom fl-Italja, u tibgħathom f'maħżen fl-Istati Uniti għad-distribuzzjoni lill-ħwienet bl-imnut fil-livell internazzjonali. L-industrija tal-moda ilha waħda mill-ikbar impjegaturi fl-Istati Uniti, u dan għadu l-każ fis-seklu 21. Madankollu, l-impjiegi fl-Istati Uniti naqsu konsiderevolment hekk kif il-produzzjoni mxiet dejjem aktar barra mill-pajjiż, speċjalment lejn iċ-Ċina. Minħabba li d-data dwar l-industrija tal-moda tipikament hija rrappurtata għall-ekonomiji nazzjonali u espressa f'termini tal-ħafna setturi separati tal-industrija, huwa diffiċli li jinkisbu ċ-ċifri aggregati għall-produzzjoni dinjija tat-tessuti u l-ilbies. Madankollu, bi kwalunkwe miżura, l-industrija tal-ħwejjeġ tammonta għal sehem sinifikanti tal-produzzjoni ekonomika dinjija. L-industrija tal-moda tikkonsisti f'erba' livelli:
 Il-produzzjoni tal-materja prima, prinċipalment il-ħajt, u t-tessuti iżda wkoll il-ġilda u l-fer.
 Il-produzzjoni ta' oġġetti tal-moda minn disinjaturi, manifatturi, kuntratturi, u oħrajn.
 Il-bejgħ bl-imnut.
 Diversi forom ta' reklamar u promozzjoni.
 Dawn il-livelli jikkonsistu f'ħafna setturi separati iżda interdipendenti. Dawn is-setturi huma d-Disinn u l-Produzzjoni tat-Tessuti, id-Disinn u l-Manifattura tal-Moda, il-Bejgħ bl-Imnut tal-Moda, il-Kummerċjalizzazzjoni u l-Merchandising, l-Isfilati tal-Moda, u l-Media u l-Kummerċjalizzazzjoni. Kull settur huwa ddedikat għall-għan li tiġi ssodisfata d-domanda tal-konsumatur għall-ilbies taħt kundizzjonijiet li jippermettu lill-parteċipanti fl-industrija joperaw bi profitt.
 Tendenzi tal-moda
 It-tendenzi tal-moda huma influwenzati minn diversi fatturi, inklużi ċ-ċinema, iċ-ċelebritajiet, il-klima, l-esplorazzjonijiet kreattivi, l-innovazzjonijiet, id-disinji, il-politiċi, u l-fatturi ekonomiċi, soċjali u teknoloġiċi. L-eżami ta' dawn il-fatturi jissejjaħ l-analiżi PEST. Dawk li jbassru l-moda jistgħu jużaw din l-informazzjoni biex tgħinhom jiddeterminaw jekk tendenza partikolari hix qed tikber jew tmajna. Tagħti informazzjoni dwar l-arena tal-moda u l-istil tal-ħajja fid-dinja moderna.
 Influwenzi politiċi
 Il-politika kellha rwol ċentrali fl-iżvilupp tal-moda. Pereżempju, il-First Lady Jacqueline Kennedy kienet ikona tal-moda tal-bidu tas-sittinijiet tas-seklu 20 li mexxiet it-tendenza tal-ilbies formali. B'libsa ta' Chanel, b'libsa dejqa u dritta struttuta ta' Givenchy, jew b'kowt ta' kulur ċar u b’buttuni kbar ta' Cassini, ħolqot id-dehra eleganti tagħha u mexxiet tendenza delikata.
 Barra minn hekk, ir-rivoluzzjoni politika wkoll ħalliet impatt kbir fuq it-tendenza tal-moda. Pereżempju, matul is-sittinijiet tas-seklu 20, l-ekonomija saret iktar sinjura, ir-rata tad-divorzju kienet qed tiżdied, u l-gvern approva l-pillola kontraċettiva. Din ir-rivoluzzjoni ispirat lill-ġenerazzjoni żagħżugħa għar-ribelljoni. Fl-1964, id-dublett qasir sar tendenza tal-moda sinifikanti tas-sittinijiet. Minħabba li d-disinjaturi tal-moda bdew jesperimentaw bil-forom tal-ilbies, wesgħin, bla kmiem, mikro-mini, dbielet wesgħin, u kmiem f'forma ta' trumbetta. F'dan il-każ, it-tendenza tad-dublett qasir saret ikona tas-sittinijiet tas-seklu 20.
 Barra minn hekk, il-moviment politiku bena relazzjoni impressjonanti mat-tendenzi tal-moda. Pereżempju, matul il-gwerra tal-Vjetnam, iż-żgħażagħ Amerikani waqqfu moviment li affettwa lill-pajjiż kollu. Fis-sittinijiet tas-seklu 20, it-tendenza tal-moda kienet mimlija kuluri fluworexxenti, drappijiet bid-disinn, jeans wesgħin ħafna mill-irkoppa 'l isfel (bell-bottom), flokkijiet bil-frenża, u d-dbielet saru simbolu ta’ protesta. Din hi t-tendenza Hippie, u għadha taffettwa t-tendenza tal-moda sal-lum.
 Influwenzi tat-teknoloġija
 It-teknoloġija għandha rwol sinifikanti f'ħafna aspetti tas-soċjetà tal-lum. L-influwenzi teknoloġiċi qed isiru iktar evidenti fl-industrija tal-moda. Avvanzi u żviluppi ġodda qed isawru u joħolqu tendenzi attwali u futuri.
 Żviluppi bħat-teknoloġija li tintlibes saru tendenza essenzjali fil-moda. Se jkomplu bl-avvanzi bħal ħwejjeġ magħmulin mill-pannelli solari li jiċċarġjaw l-apparat u drappijiet intelliġenti li jtejbu l-kumdità ta' min jilbishom billi jibdlu l-kulur jew in-nisġa abbażi tal-bidliet ambjentali.
 L-industrija tal-moda qed tara kif it-teknoloġija tal-istampar 3D influwenzat disinjaturi bħal Iris van Herpen u Kimberly Ovitz. Dawn id-disinjaturi ilhom jesperimentaw u jiżviluppaw biċċiet tal-ilbies bl-istampar 3D. Hekk kif it-teknoloġija tikber, l-istampaturi 3D se jsiru aktar aċċessibbli għad-disinjaturi u eventwalment għall-konsumaturi, li potenzjalment jistgħu jsawru l-industrija tal-moda għalkollox.
 It-teknoloġija tal-internet bħal bejjiegħa bl-imnut online u pjattaformi tal-media soċjali wittew it-triq biex it-tendenzi jiġu identifikati, ikkummerċjalizzati u mibjugħa immedjatament. L-istili u t-tendenzi jintbagħtu faċilment online biex joħolqu tendenzi. Karigi fuq Instagram jew Facebook jistgħu jżidu malajr l-għarfien dwar xejriet ġodda fil-moda, li sussegwentement jistgħu joħolqu domanda għolja għal oġġetti jew ditti speċifiċi, teknoloġija ġdida "tal-buttuna Ixtri issa" tista' torbot dawn l-istili ma' bejgħ dirett.
 It-teknoloġija tal-viżjoni bil-magna ġiet żviluppata biex issegwi kif il-moda tinfirex fis-soċjetà. L-industrija issa tista' tara l-korrelazzjoni diretta dwar kif l-isfilati tal-moda jinfluwenzaw l-ilbies ta' kuljum. L-effetti issa jistgħu jiġu kkwantifikati u jipprovdu rispons siewi lid-ditti tal-moda, lid-disinjaturi, u lill-konsumaturi rigward it-tendenzi.
 It-teknoloġija militari kellha rwol essenzjali fl-industrija tal-moda. Id-disinn tal-camouflage fil-ħwejjeġ ġie żviluppat biex jgħin lill-persunal militari jkun inqas viżibbli għall-forzi tal-għadu. Fis-sittinijiet tas-seklu 20 tfaċċat tendenza u d-drapp tal-camouflage ġie introdott fil-ħwejjeġ ta' kuljum. It-tendenza tad-drapp tal-camouflage sparixxiet u reġgħet tfaċċat diversi drabi minn dak iż-żmien 'l hawn. Il-camouflage beda jidher b'mod qawwi fil-moda sad-disgħinijiet tas-seklu 20. Disinjaturi bħal Valentino, Dior, u Dolce & Gabbana kkombinaw il-camouflage fl-isfilati tal-moda tagħhom u fil-kollezzjonijiet ta' lbies għall-bejgħ.
 Influwenzi soċjali
 Il-moda hija relatata mal-kuntest soċjali u kulturali ta' ambjent. Skont Matika, "Elementi tal-kultura popolari jitwaħħdu meta tendenza ta' persuna tkun assoċjata ma' preferenza għal ġeneru ta' mużika... bħall-mużika, l-aħbarijiet jew il-letteratura, il-moda twaħħdet fil-ħajja ta' kuljum". Il-moda mhix meqjusa biss f'termini ta' valuri estetiċi puri; il-moda hija wkoll mezz biex l-artisti joħolqu atmosfera ġenerali u jesprimu l-opinjonijiet tagħhom permezz ta' filmati mużikali. L-aħħar filmat mużikali "Formation" ta' Beyoncé, skont Carlos, "L-istilla pop tagħti ġieħ lill-għeruq tagħha tal-Kreol.... li jittraċċa l-għeruq taċ-ċentru tan-nervituri kulturali ta' Louisiana mill-era ta' wara l-abolizzjoni sal-lum, u Beyoncé tikkataloga l-evoluzzjoni tal-istil vibranti tal-belt u l-istorja tumultuża tagħha f'daqqa. Fuq karozza tal-pulizija ta' New Orleans b'ilbies aħmar u abjad Gucci b’għonq għoli u stivali tal-ġlied, hi tpoġġi fost il-fdalijiet tal-Uragan Katrina, u immedjatament iddaħħal lilha nnifisha fl-akbar dibattitu nazzjonali dwar il-brutalità tal-pulizija u r-relazzjonijiet ta’ razza fiż-żminijiet moderni".
 L-isfilata tal-moda hija riflessjoni tat-tendenzi tal-moda u l-ħsibijiet ta' disinjatur. Għal disinjaturi bħal Vivienne Westwood, l-isfilati tal-moda huma pjattaforma għall-vuċi tagħha dwar il-politika u l-ġrajjiet kurrenti. Skont Water, fl-isfilata tal-moda tal-irġiel tal-HX15, "kien hemm mudelli b'uċuħ imbenġla sew biex jirrappreżentaw ġellieda favur l-ambjent fuq missjoni biex isalvaw il-pjaneta". Eżempju reċenti ieħor huwa marċ ta' protesta femminista fl-isfilata tar-RS15 ta' Chanel, fejn il-mudelli kienu qed ilissnu flimkien kliem li jagħti s-setgħa lin-nisa bħal "Femministi iżda femminili" u "In-nisa l-ewwel." Skont Water, "l-isfilata sfruttat l-istorja twila ta' Chanel li tippromwovi l-indipendenza tan-nisa: il-fundatriċi Coco Chanel kienet dik li wittiet it-triq għall-ħelsien tal-ġisem tal-mara fl-era ta' wara l-Ewwel Gwerra Dinjija, u introduċiet siluwetti li jmorru kontra l-korsetti restrittivi li dak iż-żmien kienu għadhom in voga".
 Influwenzi ekonomiċi
 Ekonomija ċirkolari
 Bil-kuxjenza ambjentali dejjem tiżdied, l-imperattiv ekonomiku li "Onfoq issa, aħseb wara" qed isir dejjem aktar skrutinizzat. Il-konsumatur tal-lum għandu t-tendenza li jkun iktar konxju dwar il-konsum, li jfittex biss dak li għandu bżonn u ta' kwalità aħjar u li jservi fit-tul. In-nies saru wkoll aktar konxji tal-impatt li l-konsum tagħhom ta' kuljum għandu fuq l-ambjent u s-soċjetà, u dawn l-inizjattivi spiss huma deskritti bħala ċaqliqa lejn moda sostenibbli, iżda l-kritiċi jargumentaw li ekonomija ċirkolari bbażata fuq it-tkabbir hija ossimoru, jew spirali dejjem tikber ta' konsum, minflok soluzzjoni ċirkolari utopika ta' cradle-to-cradle.
 Iktar qari
 Breward, Christopher, The culture of fashion: a new history of fashionable dress, Manchester: Manchester University Press, 2003,
 Cabrera, Ana, u Lesley Miller. "Genio y Figura. La influencia de la cultura española en la moda. " Teorija tal-Moda: Il-Ġurnal tal-Ilbies, il-Ġisem u l-Kultura 13.1 (2009): 103–110
 Cumming, Valerie: Nifhmu l-Istorja tal-Moda, Kostum & Fashion Press, 2004
 Hollander, Anne, Jaraw il-ħwejjeġ, Berkeley: University of California Press, 1993,
 Hollander, Anne, Sess u lbiesi: l-evoluzzjoni tal-ilbies modern, New York: Knopf, 1994,
 Hollander, Anne, Feeding the eye: esejs, New York: Farrar, Straus, u Giroux, 1999,
 Hollander, Anne, Tessili tal-viżjoni: libsa u drappijiet fil-pittura, Londra: National Gallery, 2002,
 Kawamura, Yuniya, Fashion-ology: introduzzjoni għall-Istudji tal-Moda, Oxford u New York: Berg, 2005,
 Lipovetsky, Gilles (tradott minn Catherine Porter), L-imperu tal-moda: dressing demokrazija moderna, Woodstock: Princeton University Press, 2002,
 McDermott, Kathleen, Stil għal kulħadd: għaliex il-moda, ivvintata mir-rejiet, issa tappartjeni lilna lkoll (Storja illustrata), 2010, - Bosta illustrazzjonijiet bil-kulur imfassla bl-idejn, bibljografija estensiva annotata u gwida għall-qari
 Perrot, Philippe (tradott minn Richard Bienvenu), Fashioning the bourgeoisie: a history of clothing in the 19th century, Princeton NJ: Princeton University Press, 1994,
 Steele, Valerie, il-moda ta 'Pariġi: storja kulturali, (2. ed., Rev. U aġġornata), Oxford: Berg, 1998,
 Steele, Valerie, Ħamsin sena ta' moda: dehra ġdida għal issa, New Haven: Yale University Press, 2000,
 Steele, Valerie, Enċiklopedija tal-ħwejjeġ u l-moda, Detroit: Thomson Gale, 2005
 Davis, F. (1989). Ta' uniformijiet ta' maids u jeans blu: Id-drama tal-ambivalenzi tal-istatus fil-ħwejjeġ u l-moda. Soċjoloġija Kwalitattiva, 12(4), 337-355.
 Referenzi
 Kultura
 Soċjetà


text:
 18.7.2019
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 L 192/53
 ROZHODNUTIE SPOLOČNÉHO VÝBORU EHP č. 99/2019
 z 11. apríla 2019,
 ktorým sa mení príloha I (Veterinárne a fytosanitárne záležitosti) k Dohode o EHP [2019/1229]
 SPOLOČNÝ VÝBOR EHP,
 so zreteľom na Dohodu o Európskom hospodárskom priestore (ďalej len „Dohoda o EHP“), a najmä na jej článok 98,
 keďže:
 (1)
 Vykonávacie nariadenie Komisie (EÚ) 2019/591 z 11. apríla 2019, ktorým sa mení príloha V k nariadeniu (ES) č. 136/2004, pokiaľ ide o zahrnutie Spojeného kráľovstva Veľkej Británie a Severného Írska a niektorých z jeho závislých území Britskej koruny do zoznamu tretích krajín, z ktorých sa povoľuje dovoz zásielok sena a slamy do Únie, (1) sa má začleniť do Dohody o EHP.
 (2)
 Vykonávacie nariadenie Komisie (EÚ) 2019/589 z 11. apríla 2019, ktorým sa mení príloha III k nariadeniu (ES) č. 1251/2008, pokiaľ ide o zahrnutie Spojeného kráľovstva Veľkej Británie a Severného Írska a niektorých z jeho závislých území Britskej koruny do zoznamu tretích krajín, území, oblastí alebo priestorov, z ktorých sa povoľuje dovoz zásielok živočíchov akvakultúry do Európskej únie, (2) sa má začleniť do Dohody o EHP.
 (3)
 Vykonávacie rozhodnutie Komisie (EÚ) 2019/599 z 11. apríla 2019, ktorým sa mení príloha k rozhodnutiu 2007/453/ES, pokiaľ ide o štatút Spojeného kráľovstva Veľkej Británie a Severného Írska a jeho závislých území Britskej koruny podľa rizika BSE, (3) sa má začleniť do Dohody o EHP.
 (4)
 Toto rozhodnutie sa týka právnych predpisov o veterinárnych záležitostiach. Právne predpisy o veterinárnych záležitostiach sa na Lichtenštajnsko neuplatňujú, pokiaľ sa naň vzťahuje Dohoda medzi Európskym spoločenstvom a Švajčiarskou konfederáciou o obchode s poľnohospodárskymi výrobkami, ako je uvedené v sektorových úpravách v prílohe I k Dohode o EHP. Toto rozhodnutie sa preto neuplatňuje na Lichtenštajnsko.
 (5)
 Príloha I k Dohode o EHP by sa preto mala zodpovedajúcim spôsobom zmeniť,
 PRIJAL TOTO ROZHODNUTIE:
 Článok 1
 Kapitola I prílohy I k Dohode o EHP sa mení takto:
 1.
 V časti 1.2 sa v bode 115 [nariadenie Komisie (ES) č. 136/2004] dopĺňa táto zarážka:
 „—
 32019 R 0591: vykonávacie nariadenie Komisie (EÚ) 2019/591 z 11. apríla 2019 (Ú. v. EÚ L 100 I, 11.4.2019, s. 20)“.
 2.
 V časti 4.2 sa v bode 86 [nariadenie Komisie (ES) č. 1251/2008] dopĺňa táto zarážka:
 „—
 32019 R 0589: vykonávacie nariadenie Komisie (EÚ) 2019/589 z 11. apríla 2019 (Ú. v. EÚ L 100 I, 11.4.2019, s. 14)“.
 3.
 V časti 7.2 sa v bode 49 (rozhodnutie Komisie 2007/453/ES) dopĺňa táto zarážka:
 „—
 32019 D 0599: vykonávacie rozhodnutie Komisie (EÚ) 2019/599 z 11. apríla 2019 (Ú. v. EÚ L 103, 12.4.2019, s. 31)“.
 Článok 2
 Znenie vykonávacích nariadení (EÚ) 2019/589 a (EÚ) 2019/591 a vykonávacieho rozhodnutia (EÚ) 2019/599 v islandskom a nórskom jazyku, ktoré sa uverejní v dodatku EHP k Úradnému vestníku Európskej únie, je autentické.
 Článok 3
 Toto rozhodnutie nadobúda účinnosť 12. apríla 2019 pod podmienkou, že Spoločnému výboru EHP boli doručené všetky oznámenia podľa článku 103 ods. 1 Dohody o EHP (*1).
 Článok 4
 Toto rozhodnutie sa uverejní v oddiele EHP Úradného vestníka Európskej únie a v dodatku EHP k Úradnému vestníku Európskej únie.
 V Bruseli 11. apríla 2019.
 Za Spoločný výbor EHP
 predseda
 Claude MAERTEN
 (1) Ú. v. EÚ L 100 I, 11.4.2019, s. 20.
 (2) Ú. v. EÚ L 100 I, 11.4.2019, s. 14.
 (3) Ú. v. EÚ L 103, 12.4.2019, s. 31.
 (*1) Ústavné požiadavky neboli oznámené.


text:
 13.3.2017
 FI
 Euroopan unionin virallinen lehti
 C 78/29
 Unionin yleisen tuomioistuimen tuomio 2.2.2017 – Marcas Costa Brava v. EUIPO – Excellent Brands JMI (Cremcaffé by Julius Meinl)
 (Asia T-691/15) (1)
 ((Euroopan unionin tavaramerkki - Väitemenettely - Hakemus kuviomerkin Cremcaffé by Julius Meinl rekisteröimiseksi EU-tavaramerkiksi - Aikaisempi EU-tavaramerkiksi rekisteröity kuviomerkki café crem - Suhteellinen hylkäysperuste - Aikaisemman tavaramerkin tosiasiallisen käytön puuttuminen - Asetuksen (EY) N:o 207/2009 42 artiklan 2 kohta))
 (2017/C 078/39)
 Oikeudenkäyntikieli: englanti
 Asianosaiset
 Kantaja: Marcas Costa Brava, SL (Sils, Espanja) (edustajat: asianajajat E. Manresa Medina ja J. Manresa Medina)
 Vastaaja: Euroopan unionin teollisoikeuksien virasto (EUIPO) (asiamies: M. Fischer)
 Muu osapuoli EUIPO:n valituslautakunnassa ja väliintulija unionin yleisessä tuomioistuimessa: Excellent Brands JMI Ltd (Baar, Sveitsi) (edustaja: asianajaja D. Majer)
 Oikeudenkäynnin kohde
 Kanne EUIPO:n viidennen valituslautakunnan 29.9.2015 tekemästä päätöksestä (asia R 2756/2014-5), joka koskee Marcas Costa Brava SL:n ja Excellent Brands JMI Ltd:n välistä väitemenettelyä
 Tuomiolauselma
 1)
 Kanne hylätään.
 2)
 Marcas Costa Brava, SL, velvoitetaan korvaamaan oikeudenkäyntikulut.
 (1) EUVL C 48, 8.2.2016.


text:
 Avis juridique important
 |
 51999PC0038(06)
 Ehdotus: neuvoston asetus (EY) N:o ... annettu ... kuitupellavan ja hampun tuen määrän sekä pellavakuidun käyttöä edistävien toimenpiteiden rahoittamiseksi pidätettävän määrän vahvistamisesta markkinointivuodeksi 1999/2000 /* KOM/99/0038 lopull. - Vol. III - CNS 99/0029 */
 Virallinen lehti nro C 059 , 01/03/1999 s. 0009
 Ehdotus NEUVOSTON ASETUKSEKSI (EY) N:o . . ./1999,annettu . . . 1999,kuitupellavan ja hampun tuen määrän sekä pellavakuidun käyttöä edistävien toimenpiteiden rahoittamiseksi pidätettävän määrän vahvistamisesta markkinointivuodeksi 1999/2000 (1999/C 59/06) EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, jokaottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen,ottaa huomioon pellava- ja hamppualan yhteisestä markkinajärjestelystä 29 päivänä kesäkuuta 1970 annetun neuvoston asetuksen (ETY) N:o 1308/70 (1), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 3290/94 (2), ja erityisesti sen 2 artiklan 3 kohdan ja 4 artiklan 3 kohdan,ottaa huomioon komission ehdotuksen,ottaa huomioon Euroopan parlamentin lausunnon,ottaa huomioon talous- ja sosiaalikomitean lausunnon,sekä katsoo, ettäasetuksen (ETY) N:o 1308/70 4 artiklassa säädetään, että yhteisössä tuotetun pääasiassa kuidun tuotantoon tarkoitetun pellavan sekä hampun tuen määrät on vahvistettava vuosittain,mainitun asetuksen 4 artiklan 2 kohdan nojalla tuen määrä vahvistetaan kylvetylle ja korjatulle pinta-alalle hehtaarikohtaisesti siten, että turvataan tasapaino yhteisössä tarvittavan tuotantomäärän ja tuotannon myyntimahdollisuuksien välillä; tuen määrää vahvistettaessa on otettava myös huomioon pellavan ja hampun kuitujen ja siementen maailman markkinahinta,asetuksen (ETY) N:o 1308/70 2 artiklan 3 kohdassa säädetään, että pellavakuidun käyttöä edistävien yhteisön toimenpiteiden rahoittamiseen tarkoitettu tuen osa vahvistetaan samaan aikaan kuin kyseistä markkinointivuotta koskeva tuki mainitussa kohdassa tarkoitettuja perusteita noudattaen; tuen määrä on vahvistettava ottaen huomioon pellavamarkkinoiden tilanteen kehitys, pellavalle tarkoitetun tuen määrä sekä toimenpiteiden ennakoitavat kustannukset; myös jo ennakoitu rahoitus on otettava huomioon, jaedellä tarkoitettujen perusteiden soveltamisesta seuraa, että tuen määrä ja pellavakuidun käyttöä edistävien toimenpiteiden rahoittamiseen tarkoitettu tuen osa vahvistetaan jäljempänä osoitetulle tasolle,ON ANTANUT TÄMÄN ASETUKSEN:1 artikla Markkinointivuonna 1999/2000 asetuksen (ETY) N:o 1308/70 4 artiklassa tarkoitetun tuen määräksi vahvistetaan:a) pellavan osalta 815,86 EUR/ha;b) hampun osalta 662,88 EUR/ha.2 artikla Markkinointivuonna 1999/2000 asetuksen (ETY) N:o 1308/70 2 artiklassa tarkoitettujen pellavakuidun käyttöä edistävien toimenpiteiden rahoittamiseksi pellavan tuesta pidätettävä määrä vahvistetaan 0 EUR/ha.3 artikla Tämä asetus tulee voimaan kolmantena päivänä sen jälkeen, kun se on julkaistu Euroopan yhteisöjen virallisessa lehdessä.Sitä sovelletaan 1 päivästä elokuuta 1999.Tämä asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, ja sitä sovelletaan sellaisenaan kaikissa jäsenvaltioissa.Tehty . . .Neuvoston puolesta. . .Puheenjohtaja(1) EYVL L 146, 4.7.1970, s. 1.(2) EYVL L 349, 31.12.1994, s. 105.


text:
Alfa (α) dalelė – helio atomo branduolys. Ją sudaro du protonai ir du neutronai, kurie yra sujungti į dalelę, identišką helio-4 branduoliui. Alfa dalelės išspinduliuojamos radioaktyvių atomų branduolių, jiems skylant į lengvesnius. Alfa spinduliavimas – viena iš radioaktyvaus spinduliavimo rūšių.
 Alfa dalelės juda lėtai, jas sustabdo bet kokia už popierių tankesnė medžiaga. Jos identiškos helio atomų branduoliams ir yra natūraliai skleidžiamos radioaktyvių Žemės medžiagų. Alfa dalelės simbolis yra α arba α2+. Kadangi jos yra identiškos helio branduoliams, alfa dalelės taip pat gali būti užrašytos kaip He2+ arba 2+, nurodant helio joną su +2 krūviu.
 Pavyzdys:
 arba:
 Alfa daleles atrado Ernestas Rezerfordas, 1899 metais dirbdamas su uranu.
 Alfa dalelė – tai santykinai sunki didelės energijos dalelė su teigiamu +2 krūviu. Alfa dalelių greitis ore yra apytiksliai c/20 (~15000 km/s), priklausomai nuo konkrečios dalelės energijos. Kadangi yra sąlyginai sunki, +2 krūvio, yra linkusi greitai reaguoti su kitais atomais ir prarasti energiją, tad ore gali nukeliauti apie 5 cm.
 Alfa spinduliavimas būdingas sunkesniems elementams (didesnės atominės masės, pvz., uranui, plutoniui).
 Alfa spinduliuotės poveikis
 Nedidelis alfa spinduliavimas nėra labai pavojingas sveikatai esant išoriniam kontaktui, nes alfa daleles gali neutralizuoti kelių centimetrų atstumas, popierius ar žmogaus odos negyvų ląstelių sluoksnis. Patekusios į organizmą (įkvėpiant, su maistu, ar į kraują), alfa dalelės dėl savo teigiamo +2 krūvio linkusios jonizuoti organizmo ląsteles, taip sutrikdydamos vidinius cheminius procesus bei padidindamos vėžio (dažniausiai plaučių) riziką.
 Pavojingiausios medžiagos yra radis ir polonis. Radis kaupiasi kauluose, todėl sutrinka baltųjų ir raudonųjų kraujo kūnelių gamyba. Žmogus suserga mažakraujyste.
 Taip pat skaitykite
 Helionas
 Šaltiniai
 Branduolinė fizika


text:
 Avis juridique important
 |
 31980D0698
 80/698/Euratom: Beschluß des Rates vom 11. Juli 1980 zur Genehmigung des Abschlusses des Kooperationsabkommens zwischen der Europäischen Atomgemeinschaft und dem Königreich Spanien auf dem Gebiet der kontrollierten thermonuklearen Fusion durch die Kommission
 Amtsblatt Nr. L 190 vom 24/07/1980 S. 0023 - 0025 Griechische Sonderausgabe: Kapitel 11 Band 21 S. 0009
 BESCHLUSS DES RATES vom 11. Juli 1980 zur Genehmigung des Abschlusses des Kooperationsabkommens zwischen der Europäischen Atomgemeinschaft und dem Königreich Spanien auf dem Gebiet der kontrollierten thermonuklearen Fusion durch die Kommission (80/698/Euratom) DER RAT DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN - gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Atomgemeinschaft, insbesondere auf Artikel 101 Absatz 2, nach Kenntnisnahme des Beschlussentwurfs der Kommission, in Erwägung nachstehender Gründe: Die Kommission hat gemäß den Weisungen des Rates ein Kooperationsabkommen mit Spanien auf dem Gebiet der kontrollierten thermonuklearen Fusion ausgehandelt. Es ist daher angezeigt, den Abschluß dieses Abkommens durch die Kommission zu genehmigen - BESCHLIESST:Einziger Artikel Der Abschluß des Kooperationsabkommens zwischen der Europäischen Atomgemeinschaft und dem Königreich Spanien auf dem Gebiet der kontrollierten thermonuklearen Fusion durch die Kommission wird genehmigt. Der Wortlaut des Abkommens ist diesem Beschluß beigefügt.Geschehen zu Brüssel am 11. Juli 1980. Im Namen des Rates Der Präsident J. SANTER


text:
 9.10.2012
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 L 274/22
 РЕГЛАМЕНТ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ (ЕС) No 922/2012 НА КОМИСИЯТА
 от 8 октомври 2012 година
 за установяване на стандартни стойности при внос с цел определяне на входната цена на някои плодове и зеленчуци
 ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
 като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
 като взе предвид Регламент (ЕО) No 1234/2007 на Съвета от 22 октомври 2007 г. за установяване на обща организация на селскостопанските пазари и относно специфични разпоредби за някои земеделски продукти (Общ регламент за ООП) (1),
 като взе предвид Регламент за изпълнение (ЕС) No 543/2011 на Комисията от 7 юни 2011 г. за определяне на подробни правила за прилагането на Регламент (ЕО) No 1234/2007 на Съвета по отношение на секторите на плодовете и зеленчуците и на преработените плодове и зеленчуци (2), и по-специално член 136, параграф 1 от него,
 като има предвид, че:
 (1)
 В изпълнение на резултатите от Уругвайския кръг на многостранните търговски преговори в Регламент за изпълнение (ЕС) No 543/2011 са посочени критериите, по които Комисията определя стандартните стойности при внос от трети държави за продуктите и периодите, посочени в приложение XVI, част A от същия регламент.
 (2)
 Стандартната стойност при внос се изчислява за всеки работен ден съгласно член 136, параграф 1 от Регламент за изпълнение (ЕС) No 543/2011, като се вземат под внимание променливите данни за всеки ден. В резултат на това настоящият регламент следва да влезе в сила в деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз,
 ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
 Член 1
 Стандартните стойности при внос, посочени в член 136 от Регламент за изпълнение (ЕС) No 543/2011, са определени в приложението към настоящия регламент.
 Член 2
 Настоящият регламент влиза в сила в деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
 Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави-членки.
 Съставено в Брюксел на 8 октомври 2012 година.
 За Комисията, от името на председателя,
 José Manuel SILVA RODRÍGUEZ
 Генерален директор на генерална дирекция „Земеделие и развитие на селските райони“
 (1) ОВ L 299, 16.11.2007 г., стр. 1.
 (2) ОВ L 157, 15.6.2011 г., стр. 1.
 ПРИЛОЖЕНИЕ
 Стандартни стойности при внос за определяне на входната цена на някои плодове и зеленчуци
 (EUR/100 kg)
 Код по КН
 Код на третa държавa (1)
 Стандартна стойност при внос
 0702 00 00
 AL
 55,0
 MA
 69,4
 MK
 44,6
 TR
 55,3
 XS
 41,5
 ZZ
 53,2
 0707 00 05
 MK
 22,1
 TR
 123,3
 ZZ
 72,7
 0709 93 10
 TR
 115,7
 ZZ
 115,7
 0805 50 10
 AR
 79,1
 CL
 108,8
 TR
 84,5
 UY
 79,0
 ZA
 98,1
 ZZ
 89,9
 0806 10 10
 MK
 23,1
 TR
 117,4
 ZZ
 70,3
 0808 10 80
 BR
 79,8
 CL
 99,9
 NZ
 132,1
 US
 158,1
 ZA
 113,1
 ZZ
 116,6
 0808 30 90
 CN
 59,1
 TR
 110,0
 ZZ
 84,6
 (1) Номенклатура на държавите, определена с Регламент (ЕО) No 1833/2006 на Комисията (ОВ L 354, 14.12.2006 г., стр. 19). Код „ZZ“ означава „с друг произход“.