text:
 ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
 Βρυξέλλες, 23.4.2004
 COM(2004) 57 τελικό
 2004/0026 (CNS)
 Πρόταση
 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1365/75 περί της δημιουργίας
 ευρωπαϊκού ιδρύματος για τη βελτίωση των συνθηκών διαβιώσεως και εργασίας
 (υποβληθείσα από την Επιτροπή)
 EL EL
 ---pagebreak--- ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 1. ΕIΣΑΓΩΓΗ
 Το ευρωπαϊκό ίδρυμα για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας, εφεξής
 "Ίδρυμα", είναι ένας από τους οργανισμούς πρώτης γενιάς της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
 δημιουργήθηκε δε το 1975 με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1365/751 του Συμβουλίου. Εδρεύει
 στο ∆ουβλίνο της Ιρλανδίας.
 Καθήκον του Ιδρύματος είναι να αναπτύσσει και να εμβαθύνει, υπό το φως της πρακτικής
 εμπειρίας, κάθε ιδέα που αφορά τη βελτίωση του επιπέδου διαβίωσης και των συνθηκών
 εργασίας μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, καθώς και να αναζητά τους παράγοντες οι
 οποίοι επιφέρουν μια τέτοια αλλαγή. Το Ίδρυμα έχει ένα τριμερές διοικητικό συμβούλιο, το
 οποίο αποτελείται από εθνικούς εκπροσώπους των κυβερνήσεων, εκπροσώπους των
 οργανώσεων των εργοδοτών και εκπροσώπους των οργανώσεων των εργαζομένων.
 Επιπλέον, η Επιτροπή εκπροσωπείται στο διοικητικό συμβούλιο. Οι οργανώσεις των
 εργοδοτών σε ευρωπαϊκό επίπεδο καθώς και οι οργανώσεις των εργαζομένων σε ευρωπαϊκό
 επίπεδο έχουν όλες έναν παρατηρητή στο διοικητικό συμβούλιο. Ο ευρωπαϊκός οργανισμός
 για την ασφάλεια και την υγεία στην εργασία (EU-OSHA) συμμετέχει στις συνεδριάσεις του
 διοικητικού συμβουλίου ως παρατηρητής, όπως και ένας αντιπρόσωπος των χωρών ΕΖΕΣ.
 Η εθνική και τριμερής σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου του Ιδρύματος είναι ένα
 χαρακτηριστικό που έχουν και δύο άλλοι αποκεντρωμένοι οργανισμοί, το ευρωπαϊκό κέντρο
 για την ανάπτυξη της επαγγελματικής κατάρτισης (Cedefop) στη Θεσσαλονίκη, Ελλάδα και ο
 ευρωπαϊκός οργανισμός για την ασφάλεια και την υγεία στην εργασία στο Μπιλμπάο,
 Ισπανία. Η σύνθεση των διοικητικών συμβουλίων αναφέρεται σαφώς στις βασικές πράξεις
 των οργανισμών. Μολονότι το διοικητικό συμβούλιο του Ιδρύματος δημιουργήθηκε σε μια
 κοινότητα εννέα κρατών μελών, τρία νέα μέλη του διοικητικού συμβουλίου προστέθηκαν για
 κάθε νέο κράτος μέλος και το διοικητικό συμβούλιο απαρτίζεται τώρα από 48 μέλη και τα
 αντίστοιχα συμπληρωματικά μέλη. Με τα νέα κράτη μέλη το επόμενο έτος, ο αριθμός των
 μελών του διοικητικού συμβουλίου θα ανέλθει σε 78.
 Η συμβολή των εθνικών κοινωνικών εταίρων και των εκπροσώπων των κυβερνήσεων στο
 διοικητικό συμβούλιο είναι θεμελιώδης για τη λειτουργία του Ιδρύματος, δεδομένης της
 πολυμορφίας που χαρακτηρίζει τα κοινωνικά θέματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Από την άλλη
 πλευρά, λαμβανομένης υπόψη της διεύρυνσης, είναι σημαντικό να εξασφαλιστεί ότι το
 διοικητικό συμβούλιο θα είναι ικανό να παρέχει στρατηγική συμβολή.
 Το διοικητικό συμβούλιο συνεδριάζει κανονικά δύο φορές ετησίως προκειμένου να λάβει
 αποφάσεις που σχετίζονται με το πρόγραμμα εργασίας και τον προϋπολογισμό του
 Ιδρύματος. Επιπλέον, έχει δημιουργηθεί ένα προεδρείο, με βάση τον εσωτερικό κανονισμό,
 με σκοπό τη διαχείριση επειγόντων θεμάτων μεταξύ των συνεδριάσεων του διοικητικού
 συμβουλίου. Ωστόσο, το διοικητικό συμβούλιο εξακολουθεί να διαχειρίζεται πολλά δύσκολα
 και χρονοβόρα διοικητικά θέματα, πράγμα που δεν του παρέχει τη χρονική δυνατότητα να
 ασχολείται με σημαντικότερα στρατηγικά θέματα σχετικά με τη λειτουργία και το ρόλο του
 Ιδρύματος.
 1
 ΕΕ L 139 της 30.5.1975, σ.1.
 EL 2 EL
 ---pagebreak--- Η παρούσα νομοθετική πρόταση αποσκοπεί στην ενίσχυση του στρατηγικού ρόλου του
 διοικητικού συμβουλίου και, παράλληλα, στην ανάθεση περισσότερων διοικητικών
 καθηκόντων στο ήδη υπάρχον προεδρείο, καθώς και στην επίσημη αναγνώριση του ρόλου
 του προεδρείου στη βασική πράξη.
 Επιπλέον, αποσκοπεί στην πρόβλεψη ενός πιο σύγχρονου και ευέλικτου μοντέλου για τη
 συμβολή των ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων στις δραστηριότητες του Ιδρύματος.
 Τέλος, συμπεριελήφθησαν ορισμένες διατάξεις προκειμένου να μεταφερθεί το προσωπικό
 του Ιδρύματος στον κοινοτικό κανονισμό υπηρεσιακής κατάστασης. Το Ίδρυμα είναι ο μόνος
 κοινοτικός οργανισμός που έχει δικό του κανονισμό υπηρεσιακής κατάστασης. Στο πλαίσιο
 της μεταρρύθμισης σχετικά με το προσωπικό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, είναι σκόπιμο να
 περιληφθεί το Ίδρυμα στον κοινοτικό κανονισμό υπηρεσιακής κατάστασης από την έναρξη
 ισχύος του παρόντος κανονισμού.
 2. ΠΛΑΙΣΙΟ
 2.1. Η εξωτερική αξιολόγηση
 Η εξωτερική αξιολόγηση του Ιδρύματος, η οποία πραγματοποιήθηκε το 2001 αναγνωρίζει τη
 σημαντική συμβολή του Ιδρύματος στη γνώση των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας στην
 Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά αναγνωρίζει επίσης και πολλούς τομείς που επιδέχονται βελτιώσεις.
 Μολονότι τα περισσότερα από τα θέματα αυτά περιλαμβάνονται σε σχέδιο δράσης του
 Ιδρύματος που εγκρίθηκε από το διοικητικό του συμβούλιο μετά την εξωτερική αξιολόγηση
 και καλύπτει στρατηγικές και λειτουργικές πτυχές που θα πρέπει να εξεταστούν προκειμένου
 να αποκατασταθούν οι εντοπισθείσες αδυναμίες, δύο σημεία που επισημάνθηκαν από τους
 αξιολογητές πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο αναπροσαρμογής του νομοθετικού πλαισίου:
 ο ρόλος και τα καθήκοντα του διοικητικού συμβουλίου και η λειτουργία της επιτροπής
 εμπειρογνωμόνων του Ιδρύματος.
 2.1.1. Το διοικητικό συμβούλιο
 Οι αξιολογητές διαπίστωσαν ότι τα διοικητικά καθήκοντα του διοικητικού συμβουλίου δεν
 του επιτρέπουν να αφιερώνει επαρκή χρόνο για συζήτηση θεμάτων στρατηγικής. Το γεγονός
 αυτό αποδυναμώνει την αποδοτικότητα του διοικητικού συμβουλίου ως οργάνου λήψης
 αποφάσεων. Επιπλέον, η προστιθέμενη αξία της τριμερούς δομής του διοικητικού
 συμβουλίου χάνεται εν μέρει.
 Το προεδρείο, το οποίο υπάρχει ήδη με βάση τον εσωτερικό κανονισμό, θα μπορούσε να
 διαδραματίσει σημαντικότερο ρόλο στη διεκπεραίωση ορισμένων διοικητικών καθηκόντων
 του διοικητικού συμβουλίου. Επιπλέον, ο ρόλος αυτός θα πρέπει να αναγνωριστεί επίσημα
 στον κανονισμό και θα πρέπει να επισημοποιηθεί η σχέση μεταξύ του διοικητικού
 συμβουλίου και του προεδρείου.
 2.1.2. Η επιτροπή εμπειρογνωμόνων
 Η επιτροπή εμπειρογνωμόνων ορίζεται από τα άρθρα 10-11 του βασικού κανονισμού του
 Ιδρύματος. Έργο της είναι να παρέχει την καλύτερη δυνατή τεχνική και επιστημονική
 γνωμοδότηση στους κύριους τομείς έρευνας του Ιδρύματος, ήτοι σχετικά με τις συνθήκες
 διαβίωσης και εργασίας. Απαρτίζεται από ένα μέλος για κάθε κράτος μέλος. Γνωμοδοτεί για
 το σχέδιο προγράμματος εργασίας που καταρτίζεται από το διευθυντή του Ιδρύματος και
 EL 3 EL
 ---pagebreak--- μπορεί επίσης να γνωμοδοτεί σε όλους τους τομείς της αρμοδιότητας του Ιδρύματος, είτε
 κατόπιν αιτήσεως του διευθυντή είτε με δική της πρωτοβουλία.
 Συνεπώς, η επιτροπή εμπειρογνωμόνων έχει μάλλον αδύναμη θέση στη δομή του Ιδρύματος
 και δεν έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων της. Είναι
 δύσκολο να εξασφαλιστεί σχετική και συμπληρωματική πείρα των μελών της και επαρκής
 αφοσίωση στις εργασίες της. Όσον αφορά το έργο της επιτροπής εμπειρογνωμόνων, η εθνική
 εκπροσώπηση δεν φαίνεται να αποτελεί σχετικό κριτήριο. Από την άλλη πλευρά, ορισμένα
 μέλη της επιτροπής εμπειρογνωμόνων πρόσφεραν εξαιρετική συμβολή στις εργασίες του
 Ιδρύματος στο πλαίσιο των ειδικών τομέων εμπειρογνωμοσύνης τους. Ως εκ τούτου,
 θεωρείται σημαντικό να διατηρηθεί η δυνατότητα να προβλέπει ο κανονισμός τη
 συνεχιζόμενη συμβολή των εξωτερικών εμπειρογνωμόνων σε ειδικούς τομείς έρευνας,
 σύμφωνα με την ειδική δεξιότητα των εν λόγω εμπειρογνωμόνων και τις ανάγκες του
 Ιδρύματος. Επιπλέον, οι εμπειρογνώμονες δεν πρέπει να επιλέγονται σε εθνική βάση αλλά
 μάλλον σύμφωνα με την ικανότητά τους να συμβάλουν επωφελώς στις εργασίες του
 Ιδρύματος. Κατά συνέπεια, προτείνεται να μη διατηρηθεί η επιτροπή των εμπειρογνωμόνων
 στη σημερινή της μορφή αλλά να προβλεφθούν διατάξεις που θα επιτρέψουν στο Ίδρυμα να
 εξασφαλίσει μια καλά επικεντρωμένη και έγκαιρη εισροή από τους ανεξάρτητους
 εμπειρογνώμονες προς όφελος των δραστηριοτήτων του. Οι ακριβείς ρυθμίσεις θα
 αποφασιστούν από το διοικητικό συμβούλιο με βάση πρόταση του διευθυντή του Ιδρύματος.
 2.2. Η κοινή γνώμη των τριμερών διοικητικών συμβουλίων του Ιδρύματος, του
 Cedefop, και του EU-OSHA2
 Οι τρεις κοινοτικοί οργανισμοί που έχουν διοικητικά συμβούλια με τριμερή σύνθεση, ήτοι το
 Ίδρυμα, το Cedefop και ο EU-OSHA, λειτουργούν με πολύ παρόμοιο τρόπο. Η τριμερής
 δομή έχει θεμελιώδη σημασία για τους οργανισμούς αυτούς και πρέπει να διατηρηθεί.
 Ωστόσο, όπως φαίνεται στις εξωτερικές αξιολογήσεις των τριών οργανισμών, παρουσιάζουν
 ορισμένες ανεπάρκειες σε σχέση με τη λειτουργία των διοικητικών τους συμβουλίων. Οι
 λύσεις που προτείνονται στις αξιολογήσεις είναι να ενισχυθεί ο στρατηγικός ρόλος των
 διοικητικών συμβουλίων και ο εκτελεστικός ρόλος των προεδρείων, ενώ ο διευθυντής θα
 παραμείνει υπόλογος και υπεύθυνος για την καθημερινή διαχείριση.
 Σύμφωνα με τα πορίσματα των εξωτερικών αξιολογήσεων, τον Ιανουάριο του 2003 οι
 οργανισμοί διαβίβασαν στην Επιτροπή κοινή γνώμη των διοικητικών τους συμβουλίων
 σχετικά με τη λειτουργία και τη διακυβέρνηση των δομών διαχείρισής τους. Στη γνώμη αυτή,
 τα διοικητικά συμβούλια τονίζουν ότι οι μελλοντικοί κανόνες τους διακυβέρνησης θα
 βασίζονται στις ακόλουθες αρχές: τη θεμελιώδη αξία της τριμερούς διακυβέρνησης ̇ το ρόλο
 των κοινωνικών εταίρων (εργαζόμενοι και εργοδότες) στα όργανα αυτά, που αποτελεί μια
 ιδιομορφία η οποία τους επιβάλλει να λειτουργούν σύμφωνα με κοινούς κανόνες αλλά
 διαφορετικά από τους άλλους κοινοτικούς οργανισμούς ̇ και, τέλος, τη διατήρηση της εθνικής
 τριμερούς εκπροσώπησης από κάθε χώρα που είναι σημαντική για την εμπλοκή όλων των
 συντελεστών, λαμβάνοντας υπόψη την πολυμορφία των συμφερόντων και προσεγγίσεων που
 χαρακτηρίζουν τα κοινωνικά θέματα.
 2
 Το ευρωπαϊκό ίδρυμα για τη βελτίωση των συνθηκών διαβιώσεως και εργασίας, το ευρωπαϊκό κέντρο
 για την ανάπτυξη της επαγγελματικής κατάρτισης και ο ευρωπαϊκός οργανισμός για την ασφάλεια και
 την υγεία στην εργασία.
 EL 4 EL
 ---pagebreak--- Για την τήρηση των αρχών αυτών, στην κοινή γνώμη προτείνεται τα διοικητικά συμβούλια
 να παραμείνουν τα όργανα λήψης αποφάσεων, που θα είναι υπεύθυνα για τις κυριότερες
 κατευθυντήριες γραμμές του οργανισμού (στρατηγική, προϋπολογισμός, πρόγραμμα
 εργασίας). Αφετέρου, προτείνεται να καταστούν τα προεδρεία εκτελεστικές δομές με σαφώς
 καθορισμένα καθήκοντα. Το μέγεθός τους πρέπει να παραμείνει περιορισμένο για να
 εξασφαλισθεί η αποτελεσματική λειτουργία, αλλά πρέπει να είναι επαρκές για να
 αντικατοπτρίζεται το φάσμα των απόψεων των τριμερών διοικητικών συμβουλίων.
 Τα διοικητικά συμβούλια θεωρούν επίσης ότι ο συντονισμός κάθε ομάδας (κυβερνήσεις,
 εργαζόμενοι, εργοδότες) αποτελεί σημαντικό παράγοντα από την άποψη της αποδοτικότητας.
 Συνεπώς, προτείνουν να επισημοποιηθεί ο ήδη υπάρχων θεσμός του συντονιστή.
 2.3. Η γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
 Η Επιτροπή σημειώνει ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην πρόσφατη διαδικασία
 απαλλαγής, υπογραμμίζει τόσο για το Ίδρυμα όσο και για το Cedefop την ανάγκη
 ορθολογικής οργάνωσης των διοικητικών συμβουλίων και καλεί την Επιτροπή να υποβάλει
 προτάσεις για το σκοπό αυτό3. Η Επιτροπή έλαβε προσεκτικά υπόψη της το αίτημα του
 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τον εξορθολογισμό της λειτουργίας των εν λόγω οργάνων.
 ∆εδομένου ότι η πλήρης εκπροσώπηση όλων των κρατών μελών και η συμμετοχή των
 κοινωνικών εταίρων θεωρούνται ουσιώδους σημασίας για την ανάπτυξη της κοινοτικής
 κοινωνικής πολιτικής, η Επιτροπή θεωρεί ότι οποιαδήποτε μείωση του αριθμού μελών των
 διοικητικών συμβουλίων θα έβλαπτε την τριμερή εκπροσώπηση όλων των κρατών μελών και,
 ως εκ τούτου, δεν προτείνεται. Από την άλλη πλευρά, η διαφορετική φύση των αρμοδιοτήτων
 του οργανισμού, σε σύγκριση με άλλους κοινοτικούς οργανισμούς, δεν επιτρέπει στην
 Επιτροπή να εξετάσει την πρόταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για κοινά διοικητικά
 συμβούλια για όργανα με παρόμοιες αρμοδιότητες. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή,
 διαφυλάσσοντας τον εθνικό και τριμερή χαρακτήρα των διοικητικών συμβουλίων, ο οποίος
 αποτελεί θεμελιώδες χαρακτηριστικό των οργανισμών, προτείνει τον εξορθολογισμό των
 μεθόδων εργασίας των διοικητικών συμβουλίων, ενισχύοντας το στρατηγικό ρόλο τους και
 μειώνοντας τη συχνότητα των συνεδριάσεων σε μία ανά έτος. Έτσι θα εξασφαλιστεί ότι η
 διεύρυνση δεν θα έχει αρνητικό δημοσιονομικό αντίκτυπο.
 3. ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
 Σύμφωνα με τα πορίσματα των εξωτερικών αξιολογήσεων, την πρακτική των τελευταίων
 ετών και την προαναφερόμενη κοινή γνώμη που υποβλήθηκε από τα τρία εν λόγω διοικητικά
 συμβούλια, η Επιτροπή προτείνει αλλαγές στο βασικό κανονισμό του Ιδρύματος, με στόχο
 την αύξηση της αποδοτικότητας και της εξοικονόμησης κόστους. Παρόμοιες αλλαγές
 προτείνονται για το Cedefop και τον EU-OSHA.
 3
 EP A5-0079/2003 § 28 [Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο] “είναι της γνώμης ότι δεν τίθεται θέμα από
 πλευράς αποτελεσματικότητας και κόστους, να επεκταθούν περαιτέρω τα διοικητικά συμβούλια των
 κοινοτικών οργανισμών κατά τη διάρκεια της επερχόμενης διεύρυνσης ̇ θεωρεί ότι η διεύρυνση
 παρέχει μια ιδανική ευκαιρία για να επανεξεταστεί η σύνθεση και ο τρόπος λειτουργίας αυτών των
 διοικητικών συμβουλίων που κατά κανόνα είναι ήδη πολύ δυσκίνητα ̇ καλεί την Επιτροπή να υποβάλει,
 το αργότερο μέχρι τις 31 Ιουλίου 2003, ενδεδειγμένες προτάσεις για ανάλογη τροποποίηση των
 συστατικών πράξεων των κοινοτικών οργανισμών ".
 EL 5 EL
 ---pagebreak--- Οι προτεινόμενες αλλαγές αφορούν κυρίως τη διακυβέρνηση και τη λειτουργία του
 διοικητικού συμβουλίου. Η εθνική τριμερής εκπροσώπηση στο διοικητικό συμβούλιο
 αναγνωρίζεται ότι αποτελεί σημαντικό παράγοντα επιτυχίας και διατηρείται. Οι υπάρχουσες
 τρεις ομάδες, δηλαδή οι αντιπρόσωποι των κυβερνήσεων, των εργαζομένων και των
 εργοδοτών, επισημοποιούνται, καθώς και ο θεσμός του συντονιστή στο πλαίσιο κάθε ομάδας.
 Η Επιτροπή προτείνει να συνεδριάζει το διοικητικό συμβούλιο κατ’ αρχήν μία φορά ετησίως
 και να λαμβάνει όλες τις στρατηγικές αποφάσεις σε σχέση με το ετήσιο πρόγραμμα εργασίας
 και τον προϋπολογισμό. Η μετάβαση αυτή από τα διοικητικά στα στρατηγικά καθήκοντα
 αντικατοπτρίζεται στη μετονομασία του αγγλικού τίτλου του διοικητικού συμβουλίου ο
 οποίος από "Administrative Board" θα καλείται πλέον "Governing Board".
 Επιπλέον, στην πρόταση της Επιτροπής αναγνωρίζεται επίσημα το υπάρχον προεδρείο και
 επισημοποιείται η σχέση μεταξύ του προεδρείου και του διοικητικού συμβουλίου. Το
 προεδρείο θα συγκροτείται από οκτώ μέλη, δηλαδή τον πρόεδρο, τους τρεις αντιπροέδρους
 του διοικητικού συμβουλίου, τους τρεις συντονιστές και έναν ακόμη εκπρόσωπο της
 Επιτροπής. Με ανάθεση του διοικητικού συμβουλίου, το προεδρείο θα έχει την εντολή να
 λαμβάνει ορισμένα μέτρα εξ ονόματός του. Το προτεινόμενο μέγεθος και σύνθεση του
 προεδρείου θα εξασφαλίσουν την αποτελεσματικότητά του και παράλληλα θα
 αντικατοπτρίζουν τα συμφέροντα των διαφόρων ομάδων που εκπροσωπούνται στο διοικητικό
 συμβούλιο. Οι αποφάσεις του προεδρείου δεν θα λαμβάνονται βάσει ψηφοφορίας αλλά με τη
 συναινετική μέθοδο.
 Όσον αφορά την επιτροπή των εμπειρογνωμόνων, οι προτεινόμενες διατάξεις εξασφαλίζουν
 μια διαρθρωμένη και επικεντρωμένη συμβολή εξωτερικών και ανεξάρτητων
 εμπειρογνωμόνων στις εργασίες του Ιδρύματος, σύμφωνα με τις ειδικές ανάγκες των
 διαφόρων ερευνητικών τομέων.
 Οι προτεινόμενες διατάξεις για το προσωπικό στοχεύουν στη συμπερίληψη του προσωπικού
 του Ιδρύματος που θα προσληφθεί μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού στον
 κανονισμό υπηρεσιακής κατάστασης του μόνιμου και λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων4.
 4. ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ
 Καθήκον του Ιδρύματος είναι να αναπτύσσει και να εμβαθύνει, υπό το φως της πρακτικής
 εμπειρίας, κάθε ιδέα που αφορά τη βελτίωση του επιπέδου διαβίωσης και των συνθηκών
 εργασίας μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, καθώς και να αναζητά τους παράγοντες οι
 οποίοι επιφέρουν μια τέτοια αλλαγή. Παρέχει στοιχεία και αναλύσεις για την πληροφόρηση
 και τη στήριξη της χάραξης της πολιτικής της ΕΕ σχετικά με τις συνθήκες διαβίωσης και
 εργασίας. Κατ' αυτόν τον τρόπο, το Ίδρυμα συμμορφούται προς τις αρχές της
 επικουρικότητας και της αναλογικότητας.
 4
 Κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης του μόνιμου και λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων, που ισχύει από τις 5 Μαρτίου 1968, όπως ορίστηκε από τα άρθρα 2 και 3 του κανονισμού
 (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) αριθ. 259/68 του Συμβουλίου της 29 Φεβρουαρίου 1968 (ΕΕ L 56 της
 4.3.1968) και τους μεταγενέστερους κανονισμούς που τροποποίησαν τον εν λόγω κανονισμό.
 EL 6 EL
 ---pagebreak--- 5. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ
 Το πρώην άρθρο 235 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (νυν άρθρο
 308) αποτελούσε τη νομική βάση για τον υπάρχοντα κανονισμό ̇ συνεπώς, η Επιτροπή θεωρεί
 ότι το άρθρο 308 αποτελεί τη νομική βάση για τις τροποποιήσεις που προτείνονται για τον εν
 λόγω κανονισμό.
 6. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ
 Άρθρο 1 του προτεινόμενου κανονισμού:
 Άρθρο 3 παράγραφος 2:
 Προστίθεται ειδική αναφορά στην ανάγκη κατάλληλης συνεργασίας με τον EU-OSHA. Η
 αναφορά αυτή είναι σύμφωνη με την τρέχουσα πρακτική και με παρόμοια διάταξη στον
 κανονισμό για τον EU-OSHA. Και οι δύο οργανισμοί δραστηριοποιούνται στον τομέα της
 κοινωνικής πολιτικής, μολονότι έχουν διαφορετικές αποστολές.
 Η ενίσχυση της υφιστάμενης συνεργασίας μεταξύ των δύο οργανισμών είναι ήδη καθ’οδόν.
 Το 2001, οι δύο οργανισμοί υπέγραψαν υπόμνημα κατανόησης, το οποίο ορίζει τις
 κατευθυντήριες γραμμές για την εξασφάλιση αποτελεσματικής συνεργασίας με βάση τις
 συστάσεις της εξωτερικής αξιολόγησης. Πιο πρόσφατα, τον Ιούνιο του 2003, υπέγραψαν
 συμφωνία συνεργασίας με την οποία ορίζονται συγκεκριμένες ενέργειες και δραστηριότητες.
 Η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της
 Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής σχετικά με το θέμα αυτό, θεωρεί ότι
 είναι σημαντικό ο κανονισμός να περιλαμβάνει αναφορά στην εν λόγω συνεργασία και
 προτείνει να περιληφθεί η ίδια αναφορά στην πρόταση για την τροποποίηση του κανονισμού
 του EU-OSHA.
 Άρθρο 5:
 Το προεδρείο αναγνωρίζεται επίσημα. Επιπλέον, η αναφορά στην επιτροπή των
 εμπειρογνωμόνων διαγράφεται, δεδομένου ότι η επιτροπή αυτή δεν θα υπάρχει πλέον στη
 σημερινή της μορφή.
 Άρθρο 6 παράγραφος 1:
 Οι τροποποιήσεις του άρθρου αυτού σχετικά με τη σύνθεση και τη λειτουργία του
 διοικητικού συμβουλίου συνάδουν με την εξωτερική αξιολόγηση και την κοινή γνώμη που
 υποβλήθηκε στην Επιτροπή από το διοικητικό συμβούλιο του ευρωπαϊκού ιδρύματος για τη
 βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας, του ευρωπαϊκού οργανισμού για την
 ασφάλεια και την υγεία στην εργασία και το ευρωπαϊκό κέντρο για την ανάπτυξη της
 επαγγελματικής κατάρτισης.
 Η προτεινόμενη τροποποίηση δεν μεταβάλλει την εθνική και τριμερή σύνθεση του
 διοικητικού συμβουλίου ̇ ωστόσο, η διατύπωση επιτρέπει τη διατήρηση της αρχής της
 εθνικής και τριμερούς εκπροσώπησης για κάθε κράτος μέλος χωρίς να χρειάζεται
 τροποποίηση του άρθρου σε περίπτωση αλλαγής του αριθμού των κρατών μελών.
 EL 7 EL
 ---pagebreak--- Άρθρο 6 παράγραφος 2:
 Εισάγεται διάσταση της ισότητας των φύλων στη σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου μέσω
 της διάταξης που βασίζεται στο άρθρο 3 της συνθήκης σχετικά με την ισόρροπη
 εκπροσώπηση ανδρών και γυναικών στο διοικητικό συμβούλιο του Ιδρύματος. Επιπλέον έχει
 προστεθεί ένα εδάφιο σχετικά με την ανάγκη δημοσίευσης του καταλόγου με τα μέλη του
 διοικητικού συμβουλίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για λόγους
 ενημέρωσης. Η τελευταία διάταξη αντικατοπτρίζει την τρέχουσα πρακτική του ιδρύματος και
 συνάδει με την πολιτική διαφάνειας και πρόσβασης των πολιτών στις πληροφορίες, την οποία
 εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Ένωση.
 Άρθρο 6 παράγραφος 4:
 Ορίζεται σαφώς ότι ο πρόεδρος και οι αντιπρόεδροι θα εκπροσωπούν την κάθε μία από τις
 ομάδες του διοικητικού συμβουλίου καθώς και την Επιτροπή. Η αναφορά αυτή αποσαφηνίζει
 το γεγονός ότι ο πρόεδρος ή ένας από τους αντιπροέδρους εκπροσωπεί την Επιτροπή, όπως
 προβλέπεται στις διατάξεις του εσωτερικού κανονισμού του Ιδρύματος. Επιπλέον, η περίοδος
 της θητείας του προέδρου και των αντιπροέδρων καθορίζεται σε ένα έτος με δυνατότητα
 ανανέωσης, γεγονός που αιτιολογείται ιδίως από την αναγκαιότητα συνέχειας, καθώς το
 διοικητικό συμβούλιο θα συνεδριάζει μόνο μία φορά κάθε έτος.
 Άρθρο 6 παράγραφος 5:
 Η συχνότητα των συνεδριάσεων μειώνεται σε μία φορά ετησίως αντί για δύο φορές. Αυτό
 δικαιολογείται από το νέο, πιο στρατηγικό ρόλο του διοικητικού συμβουλίου και το μεγάλο
 αριθμό μελών του. Εάν χρειαστεί, μπορούν να πραγματοποιηθούν πρόσθετες συνεδριάσεις
 εφόσον το ζητήσει τουλάχιστον το ένα τρίτο των μελών του διοικητικού συμβουλίου.
 Άρθρο 6 παράγραφος 7 – 6 παράγραφος 10:
 Οι ομάδες και οι συντονιστές των οργανώσεων των κοινωνικών εταίρων σε ευρωπαϊκό
 επίπεδο, που ήδη διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο όσον αφορά την προετοιμασία των
 αποφάσεων, αναγνωρίζονται επίσημα μέσω του σημείου 7.
 Στόχος είναι να επισημοποιηθεί η ύπαρξη των τριών ομάδων που εκπροσωπούνται στο
 διοικητικό συμβούλιο και ο τρόπος που λειτουργούν. Στην πράξη, υπάρχουν τρεις ξεχωριστές
 ομάδες: αντιπρόσωποι των κυβερνήσεων, των επαγγελματικών οργανώσεων των εργοδοτών
 και των συνδικαλιστικών οργανώσεων των εργαζομένων. Πριν από τις συνεδριάσεις του
 διοικητικού συμβουλίου, οι τρεις ομάδες πραγματοποιούν ξεχωριστά εσωτερικές συζητήσεις,
 τα αποτελέσματα των οποίων κοινοποιούνται στη συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου
 από τους αντιπροσώπους των ομάδων – χωρίς να θίγεται το προσωπικό δικαίωμα κάθε
 μέλους του διοικητικού συμβουλίου να πάρει το λόγο.
 Στο πλαίσιο αυτό είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι αντιπρόσωποι των οργανώσεων των
 κοινωνικών εταίρων σε κοινοτικό επίπεδο, που συμμετέχουν επίσης στις συνεδριάσεις του
 διοικητικού συμβουλίου χωρίς δικαίωμα ψήφου, διαδραματίζουν ενεργό ρόλο στις εργασίες
 του διοικητικού συμβουλίου, ιδίως με το συντονισμό των απόψεων εντός των αντίστοιχων
 ομάδων. Όπως ζητήθηκε στην κοινή γνώμη των τριών κοινοτικών οργανισμών σχετικά με τη
 μελλοντική διακυβέρνηση των διοικητικών συμβουλίων τους, προτείνεται η κυβερνητική
 ομάδα να διορίζει επίσης έναν συντονιστή, για λόγους ισορροπίας μεταξύ των ομάδων και για
 να έχουν μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα οι εργασίες του διοικητικού συμβουλίου.
 EL 8 EL
 ---pagebreak--- Η Επιτροπή πιστεύει ότι, καθώς έχει αποδειχτεί η χρησιμότητα αυτής της οργανωτικής
 δομής, που απολαμβάνει και της στήριξης των ενδιαφερόμενων μερών, φαίνεται κατάλληλη η
 επισημοποίησή της κατ’ αρχήν, και οι όποιες λειτουργικές λεπτομέρειες θα καθοριστούν στο
 νέο εσωτερικό κανονισμό.
 Οι αρμοδιότητες, η σύνθεση και οι λειτουργικοί κανόνες του προεδρείου προβλέπονται στον
 εσωτερικό κανονισμό, χωρίς καμία αναφορά στον κανονισμό. Στο σημείο 8 προτείνεται να
 επισημοποιηθεί ο ρόλος του προεδρείου, δεδομένου ότι θα έχει περισσότερες αρμοδιότητες
 που θα του ανατεθούν από το διοικητικό συμβούλιο. Η διατύπωση αντικατοπτρίζει την
 τρέχουσα πρακτική του Ιδρύματος. Ο αριθμός των μελών (ο πρόεδρος και οι τρεις
 αντιπρόεδροι του διοικητικού συμβουλίου, οι τρεις συντονιστές των ομάδων και ένας
 επιπλέον αντιπρόσωπος της Επιτροπής) είναι επαρκής για να εξασφαλίσει ότι θα
 λαμβάνονται υπόψη οι διαφορετικές γνώμες του διοικητικού συμβουλίου, ενώ δεν θα
 υπερβαίνει έναν αριθμό που θα είχε αρνητικό αντίκτυπο στην αποτελεσματικότητα των
 εργασιών.
 Το σημείο 9 προβλέπει ότι το διοικητικό συμβούλιο θα αποφασίζει τον ετήσιο
 προγραμματισμό των συνεδριάσεων του προεδρείου, ενώ κατόπιν αίτησης των μελών του
 προεδρείου θα μπορούν να συγκαλούνται πρόσθετες συνεδριάσεις.
 Το σημείο 10 προβλέπει ότι το προεδρείο θα ασχολείται με τη λήψη μέτρων που θα του
 αναθέτει το διοικητικό συμβούλιο και ότι οι αποφάσεις θα λαμβάνονται με συναινετική
 μέθοδο. Σε περίπτωση που δεν είναι δυνατόν να ληφθεί συναινετική απόφαση, το προεδρείο
 μπορεί να παραπέμψει το σχετικό ζήτημα στο διοικητικό συμβούλιο. Έτσι θα εξασφαλιστεί η
 αναγκαία διαφάνεια μεταξύ του διοικητικού συμβουλίου και του προεδρείου, καθώς και η
 συμμόρφωση των εργασιών του προεδρείου προς τις στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές
 του διοικητικού συμβουλίου.
 Άρθρο 7 παράγραφος 1:
 Η αναφορά στη διαβούλευση με την επιτροπή των εμπειρογνωμόνων κατά την προετοιμασία
 του προγράμματος εργασιών του Ιδρύματος διαγράφεται, δεδομένου ότι η επιτροπή
 εμπειρογνωμόνων θα αντικατασταθεί από ένα μοντέλο για ad hoc συμβολή εξωτερικών
 εμπειρογνωμόνων για ειδικά θέματα σε σχέση με το πρόγραμμα εργασίας.
 Άρθρο 7 παράγραφος 4:
 Ένα νέο σημείο προστίθεται προκειμένου να καθοριστεί η εντολή του προεδρείου: δεν θα
 αλληλεπικαλύπτεται με τα καθήκοντα του διευθυντή ούτε με τις αποκλειστικές αρμοδιότητες
 του διοικητικού συμβουλίου σε σχέση με το πρόγραμμα εργασίας και τον προϋπολογισμό του
 Ιδρύματος.
 Άρθρο 9:
 Προστέθηκαν τροποποιήσεις προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι τα καθήκοντα του διευθυντή
 σε σχέση με το διοικητικό συμβούλιο συμπεριλαμβάνουν το προεδρείο, όπου αυτό
 απαιτείται.
 Άρθρο 10:
 Το άρθρο τροποποιείται προκειμένου να αντικατοπτρίζει το νέο ρόλο και τα καθήκοντα των
 εξωτερικών εμπειρογνωμόνων. Το διοικητικό συμβούλιο μπορεί να λάβει τα απαραίτητα
 EL 9 EL
 ---pagebreak--- μέτρα προκειμένου να εξασφαλιστεί η συμβολή των ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων, έπειτα
 από πρόταση του διευθυντή.
 Άρθρο 11:
 ∆εδομένου ότι η επιτροπή εμπειρογνωμόνων θα αντικατασταθεί από ένα πιο ευέλικτο
 μοντέλο για τις συμβολές των εμπειρογνωμόνων, το άρθρο 11 σχετικά με το ρόλο και τη
 λειτουργία της επιτροπής αυτής πρέπει να διαγραφεί.
 Άρθρο 12 παράγραφος 1:
 Η αναφορά στην επιτροπή των εμπειρογνωμόνων σε σχέση με την προετοιμασία του
 προγράμματος εργασίας του Ιδρύματος καθίσταται περιττή λόγω του γεγονότος ότι η
 επιτροπή αυτή δεν θα υπάρχει πλέον με τη σημερινή της μορφή.
 Άρθρο 17:
 Οι τρέχουσες ειδικές διατάξεις του Ιδρύματος αντικαθίστανται από τις τυποποιημένες
 διατάξεις για το προσωπικό του οργανισμού σε σχέση με τον κανονισμό υπηρεσιακής
 κατάστασης των μόνιμων υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων. Οι κοινοτικοί κανόνες θα ισχύσουν για το προσωπικό του Ιδρύματος που θα
 προσληφθεί μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού. Όπως ορίζεται στο άρθρο 2
 (βλέπε παρακάτω), οι ισχύοντες κανόνες θα εξακολουθήσουν να ισχύουν για το προσωπικό
 που θα προσληφθεί κατά τη διάρκεια ισχύος τους.
 Επιπλέον, προτείνεται όλες οι αναφορές στο αγγλικό κείμενο στον όρο "Administrative
 Board" στον παρόντα κανονισμό να αντικατασταθούν με τον όρο "Governing Board"
 προκειμένου να αντικατοπτρίζεται ακριβέστερα ο στρατηγικός ρόλος του διοικητικού
 συμβουλίου.
 Άρθρο 2 του προτεινόμενου κανονισμού:
 Το άρθρο αυτό προβλέπει ότι οι τρέχουσες διατάξεις περί του προσωπικού, κανονισμός
 (ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1860/76, θα εξακολουθήσουν να ισχύουν για το προσωπικό
 του Ιδρύματος που θα προσληφθεί δυνάμει αυτού του κανονισμού.
 7. ∆ΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ:
 Οι προτεινόμενες αλλαγές δεν θα έχουν αντίκτυπο στο συνολικό προϋπολογισμό του
 Ιδρύματος, υπό την έννοια ότι δεν εγκαινιάζονται νέες δραστηριότητες. Κατά συνέπεια, η
 πρόταση υποβάλλεται χωρίς δημοσιονομικό δελτίο.
 EL 10 EL
 ---pagebreak--- 2004/0026 (CNS)
 Πρόταση
 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1365/75 περί της δημιουργίας
 ευρωπαϊκού ιδρύματος για τη βελτίωση των συνθηκών διαβιώσεως και εργασίας
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
 Έχοντας υπόψη:
 τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 308,
 την πρόταση της Επιτροπής5,
 τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου6,
 τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής7,
 τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών8,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1) Ο κανονισμός (ΕOΚ) αριθ. 1365/75 του Συμβουλίου περί της δημιουργίας
 ευρωπαϊκού ιδρύματος για τη βελτίωση των συνθηκών διαβιώσεως και εργασίας9
 περιλαμβάνει διατάξεις σχετικά με την οργάνωση του Ιδρύματος, και ιδίως το
 διοικητικό του συμβούλιο. Οι διατάξεις αυτές έχουν τροποποιηθεί επανειλημμένα
 ύστερα από την προσχώρηση νέων κρατών μελών, όταν χρειάστηκε να προστεθούν
 νέα μέλη στο διοικητικό συμβούλιο.
 (2) Το 2001 διενεργήθηκε εξωτερική αξιολόγηση του ευρωπαϊκού ιδρύματος για τη
 βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας (εφεξής «το Ίδρυμα»), η οποία
 υπογραμμίζει την ανάγκη προσαρμογής των διατάξεων του κανονισμού (ΕOΚ) αριθ.
 1365/75 προκειμένου να διατηρηθεί η αποδοτικότητα και η αποτελεσματικότητα του
 Ιδρύματος και των διοικητικών του δομών, συμπεριλαμβανομένης αναθεώρησης των
 διατάξεων σχετικά με την επιτροπή εμπειρογνωμόνων.
 5
 ΕΕ C , , σ. .
 6
 ΕΕ C , , σ. .
 7
 ΕΕ C , , σ. .
 8
 ΕΕ C , , σ. .
 9
 ΕΕ L 139 της 30.5.1975, σ.1, όπως τροποποιήθηκε την τελευταία φορά από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ.
 1649, ΕΕ L 245 της 29.9.2003, σ.25
 EL 11 EL
 ---pagebreak--- (3) Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κάλεσε την Επιτροπή να επανεξετάσει τη σύνθεση και τις
 μεθόδους εργασίας των διοικητικών συμβουλίων των οργανισμών και να υποβάλει τις
 δέουσες προτάσεις10.
 (4) Τα διοικητικά συμβούλια του Ιδρύματος, του ευρωπαϊκού οργανισμού για την
 ασφάλεια και την υγεία στην εργασία και του ευρωπαϊκού κέντρου για την ανάπτυξη
 της επαγγελματικής κατάρτισης υπέβαλαν στην Επιτροπή κοινή γνώμη σχετικά με τη
 μελλοντική διακυβέρνηση και τη λειτουργία τους.
 (5) Η τριμερής διακυβέρνηση του Ιδρύματος, του ευρωπαϊκού οργανισμού για την
 ασφάλεια και την υγεία στην εργασία και του ευρωπαϊκού κέντρου για την ανάπτυξη
 της επαγγελματικής κατάρτισης από εκπροσώπους των κυβερνήσεων, των
 οργανώσεων των εργοδοτών και των οργανώσεων των εργαζομένων είναι
 θεμελιώδους σημασίας για την επιτυχία των οργανισμών αυτών.
 (6) Η συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων στη διακυβέρνηση αυτών των τριών
 κοινοτικών οργανισμών συνιστά μια ιδιομορφία, η οποία τους επιβάλλει να
 λειτουργούν σύμφωνα με κοινούς κανόνες.
 (7) Η ύπαρξη, εντός του τριμερούς διοικητικού συμβουλίου, των τριών ομάδων, που
 προέρχονται από τις κυβερνήσεις, τους εργοδότες και τους εργαζομένους, και ο
 διορισμός ενός συντονιστή για τις ομάδες των εργοδοτών και των εργαζομένων
 αποδείχθηκαν καίριας σημασίας. Οι ρυθμίσεις αυτές θα πρέπει, συνεπώς, να
 επισημοποιηθούν καθώς και να επεκταθούν στην ομάδα των κυβερνήσεων.
 (8) Η διατήρηση της τριμερούς εκπροσώπησης από κάθε κράτος μέλος εξασφαλίζει τη
 συμμετοχή όλων των κύριων ενδιαφερόμενων μερών καθώς και τη συνεκτίμηση της
 πολυμορφίας των συστημάτων και προσεγγίσεων που χαρακτηρίζουν τα κοινωνικά
 θέματα.
 (9) Είναι απαραίτητο να προβλεφθούν οι πρακτικές συνέπειες της επικείμενης διεύρυνσης
 της Ένωσης για το Ίδρυμα. Η σύνθεση και η λειτουργία του διοικητικού συμβουλίου
 θα πρέπει να προσαρμοστούν έτσι ώστε να ληφθεί υπόψη η προσχώρηση των νέων
 κρατών μελών.
 (10) Το προεδρείο, το οποίο αναφέρεται στον εσωτερικό κανονισμό του διοικητικού
 συμβουλίου, πρέπει να ενισχυθεί προκειμένου να εξασφαλισθεί η συνέχεια της
 λειτουργίας του Ιδρύματος και η αποδοτικότητα στη λήψη των αποφάσεών του ̇ η
 σύνθεσή του πρέπει να συνεχίσει να αντικατοπτρίζει την τριμερή δομή του
 διοικητικού συμβουλίου
 (11) Σύμφωνα με το άρθρο 3 της Συνθήκης, η Κοινότητα επιδιώκει να εξαλειφθούν οι
 ανισότητες και να προαχθεί η ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών σε όλες τις
 δραστηριότητές της. Συνεπώς, είναι σκόπιμο να υπάρξει η σχετική πρόβλεψη που θα
 ενθαρρύνει την ισόρροπη εκπροσώπηση των ανδρών και των γυναικών στη σύνθεση
 του διοικητικού συμβουλίου.
 10
 EP A5-0079/2003§28
 EL 12 EL
 ---pagebreak--- (12) Το διοικητικό συμβούλιο πρέπει να έχει τη δυνατότητα να εξασφαλίσει επίσημη
 συμβολή ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων για περιορισμένη διάρκεια, σύμφωνα με τις
 ειδικές ανάγκες σε σχέση με την εφαρμογή του προγράμματος εργασίας.
 (13) Το Ίδρυμα είναι ο μόνος κοινοτικός οργανισμός που έχει το δικό του κανονισμό
 υπηρεσιακής κατάστασης. Ενόψει της προγραμματισμένης έναρξης ισχύος της
 μεταρρύθμισης του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των Ευρωπαϊκών
 Κοινοτήτων το 2004, είναι σκόπιμο να αποκατασταθεί αυτή η έλλειψη συνοχής και να
 αναπροσαρμοστούν οι διατάξεις σχετικά με το προσωπικό του Ιδρύματος. Ο
 κανονισμός (ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1860/76 του Συμβουλίου σχετικά με τους
 όρους απασχόλησης του προσωπικού του ευρωπαϊκού ιδρύματος για τη βελτίωση των
 συνθηκών διαβίωσης και εργασίας11 θα πρέπει να εξακολουθήσει να εφαρμόζεται στα
 μέλη του προσωπικού του Ιδρύματος που προσλήφθηκαν δυνάμει του εν λόγω
 κανονισμού.
 (14) Συνεπώς, ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1365/75 πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
 (15) Η Συνθήκη δεν προβλέπει, για τη θέσπιση του παρόντος κανονισμού, εξουσίες άλλες
 από τις εξουσίες που προβλέπονται στο άρθρο 308,
 ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
 Άρθρο 1
 Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1365/75 τροποποιείται ως εξής:
 (1) Στο άρθρο 3, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
 “2. Το Ίδρυμα συνεργάζεται κατά το δυνατόν στενότερα με ειδικευμένα ινστιτούτα, ιδρύματα
 και οργανισμούς στα κράτη μέλη και σε διεθνές επίπεδο. Συγκεκριμένα, το Ίδρυμα
 εξασφαλίζει την κατάλληλη συνεργασία με τον ευρωπαϊκό οργανισμό για την ασφάλεια και
 την υγεία στην εργασία, με την επιφύλαξη των δικών του στόχων."
 (2) Το άρθρο 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο:
 "Άρθρο 5
 Το Ίδρυμα περιλαμβάνει:
 (α) ένα διοικητικό συμβούλιο ̇
 (β) ένα προεδρείο ̇
 (γ) έναν διευθυντή και έναν αναπληρωτή διευθυντή. "
 (3) Το άρθρο 6 αντικαθίσταται από το ακόλουθο:
 "Άρθρο 6
 1. Το διοικητικό συμβούλιο απαρτίζεται από:
 (α) ένα μέλος που εκπροσωπεί την κυβέρνηση κάθε κράτους μέλους ̇
 11
 ΕΕ L 214 της 6.8.1976, σ.24
 EL 13 EL
 ---pagebreak--- (β) ένα μέλος που εκπροσωπεί τις οργανώσεις των εργοδοτών από κάθε κράτος
 μέλος ̇
 (γ) ένα μέλος που εκπροσωπεί τις οργανώσεις των εργαζομένων από κάθε κράτος
 μέλος ̇
 (δ) τρία μέλη που εκπροσωπούν την Επιτροπή.
 2. Τα μέλη που αναφέρονται στα στοιχεία α, β και γ της παραγράφου 1 διορίζονται
 από το Συμβούλιο με βάση ένα μέλος για κάθε κράτος μέλος και για κάθε μία από
 τις προαναφερθείσες κατηγορίες. Το Συμβούλιο διορίζει, παράλληλα, υπό τους
 ίδιους όρους με τα μέλη ένα συμπληρωματικό μέλος που θα συμμετέχει στις
 συνεδριάσεις του διοικητικού συμβουλίου μόνον όταν απουσιάζει το μέλος.
 Η Επιτροπή διορίζει τα μέλη και τα συμπληρωματικά μέλη που την
 αντιπροσωπεύουν.
 Κατά την υποβολή των καταλόγων των υποψηφίων, τα κράτη μέλη, οι οργανώσεις
 των εργοδοτών και οι οργανώσεις των εργαζομένων μεριμνούν ώστε να
 εξασφαλισθεί η ισορροπημένη εκπροσώπηση ανδρών και γυναικών στη σύνθεση του
 διοικητικού συμβουλίου.
 Το Συμβούλιο δημοσιεύει τον κατάλογο των μελών του διοικητικού συμβουλίου
 στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 3. Η διάρκεια της θητείας των μελών του διοικητικού συμβουλίου είναι τριετής. Η
 θητεία αυτή είναι ανανεώσιμη.
 Μετά τη λήξη της θητείας τους ή σε περίπτωση παραίτησής τους, τα μέλη
 εξακολουθούν να εκτελούν τα καθήκοντά τους μέχρι την ανανέωση της θητείας τους
 ή την αντικατάστασή τους.
 4. Το διοικητικό συμβούλιο εκλέγει τον πρόεδρό του και τρεις αντιπροέδρους, από
 τις τρεις ομάδες που αναφέρονται στην παράγραφο 7 και την Επιτροπή, για θητεία
 διάρκειας ενός έτους που είναι ανανεώσιμη.
 5. Ο πρόεδρος συγκαλεί το διοικητικό συμβούλιο μία φορά ετησίως. Ο πρόεδρος
 συγκαλεί συμπληρωματικές συνεδριάσεις έπειτα από αίτημα τουλάχιστον του ενός
 τρίτου των μελών του διοικητικού συμβουλίου.
 Οι αποφάσεις του διοικητικού συμβουλίου λαμβάνονται με απόλυτη πλειοψηφία των
 μελών του.
 7. Εντός του διοικητικού συμβουλίου, οι αντιπρόσωποι των κυβερνήσεων, των
 οργανώσεων των εργαζομένων και των οργανώσεων των εργοδοτών θα συγκροτούν
 από μία ομάδα. Κάθε ομάδα διορίζει ένα συντονιστή. Οι συντονιστές της ομάδας
 των εργαζομένων και της ομάδας των εργοδοτών είναι αντιπρόσωποι των
 αντίστοιχων οργανώσεών τους σε ευρωπαϊκό επίπεδο και παρίστανται στις
 συνεδριάσεις του διοικητικού συμβουλίου χωρίς δικαίωμα ψήφου.
 8. Το διοικητικό συμβούλιο συγκροτεί προεδρείο. Το προεδρείο απαρτίζεται από τον
 πρόεδρο και τους τρεις αντιπροέδρους του διοικητικού συμβουλίου, ένα συντονιστή
 EL 14 EL
 ---pagebreak--- ανά ομάδα, όπως προβλέπεται στην παράγραφο 7, και έναν ακόμα αντιπρόσωπο της
 Επιτροπής.
 9. Το διοικητικό συμβούλιο αποφασίζει τον ετήσιο προγραμματισμό των
 συνεδριάσεων του προεδρείου. Ο πρόεδρος συγκαλεί πρόσθετες συνεδριάσεις του
 προεδρείου έπειτα από αίτημα των μελών του.
 10. Οι αποφάσεις του προεδρείου λαμβάνονται συναινετικά. Σε περίπτωση που δεν
 καθίσταται δυνατή η λήψη συναινετικής απόφασης, το προεδρείο παραπέμπει το
 σχετικό θέμα στο διοικητικό συμβούλιο. ”
 (4) Το άρθρο 7 τροποποιείται ως εξής:
 (α) Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
 "1. Το διοικητικό συμβούλιο διοικεί το Ίδρυμα, του οποίου καθορίζει τις
 κατευθύνσεις. Βάσει σχεδίου το οποίο υποβάλλεται από το διευθυντή, το διοικητικό
 συμβούλιο εκδίδει το πρόγραμμα εργασίας, σε συμφωνία με την Επιτροπή."
 (β) Η ακόλουθη παράγραφος 4 προστίθεται:
 “4. Με την επιφύλαξη των αρμοδιοτήτων του διευθυντή, που ορίζονται στα άρθρα 8
 και 9, το προεδρείο λαμβάνει, κατ’εντολή του διοικητικού συμβουλίου, όλα τα
 αναγκαία μέτρα για τη διοίκηση του Ιδρύματος μεταξύ των συνεδριάσεων του
 διοικητικού συμβουλίου, εκτός από εκείνα που αναφέρονται στα άρθρα 12 και 15. "
 (5) Τα άρθρα 9 και 10 αντικαθίστανται από τα ακόλουθα:
 "Άρθρο 9
 1. Ο διευθυντής διευθύνει το Ίδρυμα και εκτελεί τις αποφάσεις που λαμβάνονται από
 το διοικητικό συμβούλιο και το προεδρείο. Εκπροσωπεί νομικά το Ίδρυμα.
 2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 8 παράγραφος 1, ο διευθυντής ασκεί τις εξουσίες
 που αναφέρονται στο άρθρο 17 παράγραφος 1.
 3. Ο διευθυντής προετοιμάζει τις εργασίες του διοικητικού συμβουλίου και του
 προεδρείου. Ο διευθυντής ή ο αναπληρωτής διευθυντής ή και οι δύο συμμετέχουν
 στις συνεδριάσεις του διοικητικού συμβουλίου και του προεδρείου.
 4. Ο διευθυντής υποβάλλει αναφορά στο διοικητικό συμβούλιο για την εκτέλεση της
 εντολής του.
 Άρθρο 10
 Το διοικητικό συμβούλιο έχει τη δυνατότητα να ζητήσει τη γνώμη ανεξάρτητων
 εμπειρογνωμόνων για ειδικά θέματα σε σχέση με το ετήσιο πρόγραμμα εργασίας,
 έπειτα από πρόταση του διευθυντή."
 (6) Το άρθρο 11 διαγράφεται.
 EL 15 EL
 ---pagebreak--- (7) Στο άρθρο 12 παράγραφος 1, το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο
 κείμενο:
 "Κατά τον καθορισμό του προγράμματος, ο διευθυντής λαμβάνει υπόψη του τις
 γνώμες των κοινοτικών οργάνων και της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής
 Επιτροπής."
 (8) Το άρθρο 17 αντικαθίσταται από το ακόλουθο:
 "Άρθρο 17
 1. Το προσωπικό του Ιδρύματος που θα προσληφθεί μετά [την ημερομηνία έναρξης
 ισχύος του παρόντος κανονισμού] θα υπόκειται στον κανονισμό υπηρεσιακής
 κατάστασης που ισχύει για τους μόνιμους υπαλλήλους των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 ή, κατά περίπτωση, για το λοιπό προσωπικό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Το
 Ίδρυμα ασκεί, όσον αφορά το προσωπικό του, τις εξουσίες που ανατίθενται, κατά
 περίπτωση, στην αρμόδια για τους διορισμούς ή για τις συμβάσεις αρχή.
 2. Το διοικητικό συμβούλιο θεσπίζει, σε συμφωνία με την Επιτροπή, τους
 κατάλληλους κανόνες εφαρμογής.
 (9) Κάθε φορά που ο όρος "Administrative Board" ή "Management Board" εμφανίζεται
 στα άρθρα, αντικαθίσταται με τον όρο "Governing Board". Η παρούσα διόρθωση
 δεν αφορά το ελληνικό κείμενο.
 Άρθρο 2
 Ο κανονισμός (ΕΚΑΧ,ΕΟΚ,Ευρατόμ) αριθ. 1860/76 θα εξακολουθήσει να ισχύει για τα μέλη
 του προσωπικού του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και
 εργασίας που προσλήφθηκαν δυνάμει του κανονισμού αυτού.
 Άρθρο 3
 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε
 κράτος μέλος.
 Βρυξέλλες,
 Για το Συμβούλιο
 Ο πρόεδρος
 EL 16 EL


type: wikipedia

text:
Natuurkunde of fysica is de wetenschap die de algemene eigenschappen van materie, straling en energie bestudeert, evenals het gedrag ervan in ruimte en tijd. Fysici onderzoeken fenomenen als kracht, beweging en evenwicht, warmte, licht, geluid, magnetisme en elektriciteit. Natuurkunde is een van de meest fundamentele wetenschappelijke disciplines en haar belangrijkste doel is te verklaren hoe de wereld, vanaf het universum tot de kleinste deeltjes, werkt en in elkaar steekt.
 Zoals de meeste natuurwetenschappen wordt de natuurkunde beoefend in een wisselwerking tussen theorie en experiment, waarbij theorieën leiden tot experimenten, en experimenten kunnen dienen als inspiratie of aanwijzingen voor nieuwe theorieën. Natuurkundige theorieën kunnen zeer ingewikkeld worden, hoewel er in beginsel gestreefd wordt naar eenvoud. Een uitspraak van Albert Einstein luidt, dat een verklaring 'zo eenvoudig mogelijk' moet zijn, 'maar niet eenvoudiger', dus niet ten koste van de juistheid.
 Natuurkundige principes zijn relevant voor veel aangrenzende onderzoeksgebieden, zoals biofysica en technologie, waardoor een strikte afbakening van de natuurkunde niet te geven is. Methoden en technieken die afkomstig zijn uit de natuurkunde blijken dikwijls in andere wetenschapsgebieden toepasbaar, en kunnen aanleiding geven tot nieuwe vraagstukken binnen de wiskunde en filosofie.
 Uit natuurkundige inzichten vloeien veel technologieën voort. De toegenomen kennis van elektromagnetisme, vastestoffysica en kernfysica heeft bijvoorbeeld geleid tot de ontwikkeling van nieuwe producten die de moderne samenleving ingrijpend hebben veranderd, zoals de televisie, computers, huishoudelijke apparaten en kernwapens; vooruitgang in de thermodynamica leidde tot ontwikkelingen van industrialisatie; en vooruitgang in de mechanica inspireerde de differentiaalrekening.
 Oorsprong van het woord
 De meeste talen gebruiken een variant van het woord fysica naar de titel van het werk Φυσικὴ ἀκρόασις (Phusikè akroasis) van Aristoteles. Het woord natuurkunde is samen met een aantal andere purismen in de 16de-17de eeuw ingevoerd door de Brugse geleerde Simon Stevin.
 Afbakening
 Natuurkundigen bestuderen het gedrag van materie en energie, evenals hun onderlinge wisselwerking binnen ruimte en tijd. Het kan dan bijvoorbeeld gaan om massa op macroscopische schaal, om straling of om individuele elementaire deeltjes en hun interacties. De natuurkundige bestudeert de niet-scheikundige eigenschappen van stoffen, zoals faseovergangen, viscositeit, kristalstructuur, elektrische geleiding en warmteoverdracht en probeert deze te verklaren. De beperking dat veranderingen van de scheikundige samenstelling niet tot de natuurkunde worden gerekend, is in feite historisch bepaald. Wat er gebeurt binnen atomen, waaruit moleculen zijn samengesteld, wordt weer wel tot de natuurkunde gerekend. De natuurkunde concentreerde zich oorspronkelijk op de niet-levende natuur, maar sinds een eeuw worden in het gemeenschappelijke gebied van de biofysica natuurkundige eigenschappen van levende systemen onderzocht.
 De natuurkunde is een exacte wetenschap, dat wil zeggen dat men streeft naar wiskundige precisie in uitspraken over natuurkundige verschijnselen. De onzekerheidsmarge wordt kwantitatief aangegeven. Vaak worden bewust vereenvoudigende wiskundige modellen gebruikt, zo worden de planeten bij de berekening van hun baan in goede benadering eerst voorgesteld als bolvormig. De klassieke mechanica uit de zeventiende eeuw geldt, door het opkomen van de kwantummechanica, sinds het begin van de twintigste eeuw alleen onder de volgende, twee beperkende voorwaarden: de snelheden zijn klein ten opzichte van de lichtsnelheid, en de hoeveelheden materie zijn macroscopisch. Bij experimenteel natuurkundig onderzoek moet altijd rekening gehouden worden met meetfouten. In de moderne kwantummechanica spelen fundamentele onbepaaldheden in de natuurkundige grootheden zelf (bijvoorbeeld plaats en impuls – de onzekerheidsrelatie van Heisenberg in de deeltjesfysica) een centrale rol.
 Er zijn veel raakvlakken met andere exacte wetenschappen:
 wiskunde. De wiskunde is onmisbaar om natuurkundige waarnemingen in de vorm van een samenhangende, kwantificerende en toetsbare theorie te gieten. Tegenwoordig gaat natuurwetenschappelijk onderzoek nog maar zelden gepaard met nieuwe ontwikkelingen in de toegepaste wiskunde. Vooral in de 17e, 18e en 19e eeuw hebben geleerden als Newton, de familie Bernoulli, Gauss, Stokes, Lagrange, Euler, Fourier en Henri Poincaré aanzienlijk bijgedragen aan de ontwikkeling van nieuwe gebieden in tegelijkertijd de natuurkunde en de wiskunde. De differentiaalrekening, vectoranalyse, potentiaaltheorie en Fourieranalyse zijn een nuttig onderdeel van de mathematische fysica. Tegenwoordig is de combinatie uitzonderlijker, hoewel theoretici in de snaartheorie ook nieuwe wiskunde ontwikkelen, Edward Witten bijvoorbeeld.
 scheikunde, waar gekeken wordt naar reacties tussen verschillende stoffen. De fysische chemie en de kwantumchemie horen tot het raakvlak tussen de twee.
 astronomie, want de wetten van de fysica zijn van toepassing op de aarde en alle hemellichamen, stofdeeltjes en gaswolken zowel binnen als buiten het zonnestelsel.
 biologie, die zich bezighoudt met alle levensvormen, raakvlak met biofysica, bio-informatica.
 Methode
 De natuurkunde ontwikkelde de wetenschappelijke methode en gebruikt die nog steeds. Voor het doen van samenhangende en onderling vergelijkbare waarnemingen is een systeem van natuurkundige grootheden en eenheden ontwikkeld.
 Met hypotheses, experimenten, waarnemingen en metingen probeert de natuurkundige verborgen patronen te achterhalen. Deze worden samengevat in een natuurkundige theorie. Hoewel het gebruik van wiskunde geen doel op zichzelf is, zijn wiskunde en natuurkundige theorievorming sinds de tijd van Christiaan Huygens' slingertheorie en Isaac Newtons Principia Mathematica onverbrekelijk met elkaar verbonden. Met zo'n theorie kan men nieuwe toetsingsexperimenten bedenken. Als de voorspelde uitkomsten inderdaad waargenomen worden, kan de theorie verder uitgebouwd worden. Blijken de voorspellingen onjuist, dan wordt de theorie bijgesteld of zelfs geheel verworpen en wordt een nieuwe theorie gezocht.
 Een natuurkundige theorie is dus nooit een onaantastbare waarheid. Ze dient altijd open te staan voor toetsing aan nieuwe waarnemingen en kan ter discussie gesteld worden wegens het ontstaan van nieuwe inzichten. Daarom is de ergste kritiek die een theorie kan treffen het verwijt nicht einmal falsch (zelfs niet fout, een uitspraak van de Oostenrijkse theoreticus Wolfgang Pauli). Een verkeerde theorie kan door het uitlokken van een experimentele weerlegging de wetenschap verder helpen met waarnemingen die anders nooit gedaan zouden zijn, maar een ontoetsbare theorie is helemaal nutteloos.
 Natuurkundige theorieën die over langere tijd een belangrijke groep waarnemingen kunnen verklaren worden natuurwetten genoemd, bijvoorbeeld de wetten van Maxwell. Er is overigens geen formeel onderscheid tussen theorieën en wetten. De kans dat zo'n natuurwet ooit helemaal gefalsificeerd wordt is zeer gering. Vaker wordt een bestaande theorie een speciaal geval van een nieuwe overkoepelende theorie. Een bekend voorbeeld daarvan is de klassieke mechanica van Isaac Newton, die na ruim twee eeuwen ogenschijnlijke onaantastbaarheid een bijzonder geval voor lage snelheden is geworden van de speciale relativiteitstheorie, die op haar beurt weer een bijzonder geval voor het geval eenparige bewegingen werd van de meeromvattende algemene relativiteitstheorie van Albert Einstein. Daarnaast werd de klassieke mechanica ook een speciaal geval (namelijk op macroscopische schaal) van de bredere kwantummechanica.
 Vakgebieden
 Oorspronkelijk was de natuurkunde een overzichtelijk vakgebied. Voor een getalenteerd mens was het in het begin nog mogelijk om het gehele terrein van de natuurkunde te overzien en te beheersen. Veel natuurkundigen hielden zich met diverse en soms ver uiteenlopende natuurkundige gebieden bezig. Zo ontdekte Isaac Newton bijvoorbeeld een wiskundige uitdrukking voor de zwaartekracht waardoor een appel op de grond valt. Maar ook bedacht hij dat diezelfde zwaartekracht zorgt voor de wederzijdse aantrekking van de aarde en de maan. Newton bestudeerde tevens het licht en ontdekte dat wit licht in vele kleuren uiteenvalt als het door een prisma gebroken wordt. Ook werkte Newton aan warmte en eigenschappen van vloeistoffen en ontwikkelde hij de spiegeltelescoop, maar aan elektriciteit kwam hij niet meer toe.
 Door het succes van Galilei, Newton en hun opvolgers is de natuurkunde steeds verder uitgebreid en is het voor een menselijk individu niet meer mogelijk om het hele terrein gedetailleerd te volgen. Daarom specialiseren de meeste natuurkundigen zich op een bepaald terrein. Ondanks de specialisaties binnen de natuurkunde, is het dankzij de gemeenschappelijke basis mogelijk veel natuurkundige deelgebieden met elkaar in verband te brengen. Gebieden die voltooid leken – bijvoorbeeld de optica – werden weer gestimuleerd door nieuwe ontdekkingen, bijvoorbeeld de ontdekking van laserlicht en van het foton dankzij de kwantummechanica.
 In de opsomming hieronder wordt onderscheid gemaakt tussen klassieke natuurkunde, dat zijn onderzoeksgebieden die al als dusdanig erkend werden voor de grote omwentelingen van het begin van de 20ste eeuw, en moderne natuurkunde, ofwel onderzoeksgebieden die pas zijn ontstaan na de ontdekking van de relativiteitstheorie en de kwantumtheorie, en die voor hun bestaan volledig van die theorieën afhankelijk zijn. Ook worden enkele interdisciplinaire vakgebieden genoemd.
 Klassieke natuurkunde
 Akoestiek – de studie van geluid, zowel in lucht als in andere voortplantingsmedia.
 Atoomfysica – Onderzoekt atomen, met name de manier waarop elektronen zich binnen het atoom gedragen. De atoomfysica ligt dicht aan tegen het vakgebied fysische chemie, maar vertoont ook raakvlakken met analytische scheikunde (vooral spectroscopie).
 Elektromagnetisme en elektrodynamica – Onderzoekt verschijnselen die te maken hebben met elektrische stroom – d.i. de verplaatsing van elektrische lading, onder invloed van spanning, door bijvoorbeeld een weerstand – en de daarbij optredende magnetische velden. Ook een begrip als zelfinductie komt uit het elektromagnetisme (zie ook elektrotechniek, elektronica). De lorentzkracht, d.i. de kracht die een magneetveld uitoefent op een bewegende elektrische lading, vormt de basis voor elke elektromotor en generator. Elektronenoptica houdt zich bezig met het focusseren en afbeelden van bundels van geladen deeltjes (elektronenmicroscopie, beeldbuizen, deeltjesversnellers, etc.)
 Mathematische fysica, in Vlaanderen ook Wiskundige natuurkunde genaamd – doet aan wiskundige theorievorming ten behoeve van fundamenteel fysisch onderzoek.
 Mechanica – de oudste tak van de klassieke fysica: het gedrag van voorwerpen bij stilstand en in beweging, met de kernbegrippen massa, kracht, impuls, arbeid en energie. Een raakvlak met de vastestoffysica is de sterkteleer van materialen.
 Metrologie – Het definiëren van meeteenheden en het ontwikkelen van nauwkeurige meettechnieken.
 Molecuulfysica – onderzoekt de eigenschappen van moleculen, zoals de overgangen tussen energieniveaus van trillingen en rotaties. Heeft verbindingen met de fysische chemie.
 Optica – Geometrische optica houdt zich bezig met breking en reflectie van licht en de hieruit voortkomende afbeeldingstechnieken, waarbij de lichtstraal het model is voor lichtvoortplanting. Fysische optica houdt zich bezig met het gedrag van licht als vorm van elektromagnetische straling, als fotonen die met de lichtsnelheid reizen en zich soms als een deeltje, maar soms ook als een golf gedragen. Componenten die in de geometrische optica worden gebruikt, zijn lenzen, prisma's, spiegels, e.d. De fysische optica werkt met tralies, lasers en veel andere apparatuur. Een voorbeeld van een resultaat van fysisch-optisch onderzoek is een hologram. Verdere uitbreidingen van de fysische optica zijn niet-lineaire optica, die zich met zeer hoge lichtintensiteiten bezighoudt, en kwantumoptica, die het grensgebied tussen optica en kwantummechanica als onderzoeksterrein heeft.
 Plasmafysica – onderzoekt extreem hete gassen, waarin de moleculen niet alleen uiteenvallen in atomen, maar de atomen ook hun elektronen verliezen, zodat er gassen van tegengesteld geladen deeltjes ontstaan (plasma's). Hierin kan kernfusie optreden, zoals in de kern van een ster en in een waterstofbom. Het belangrijkste toegepaste onderzoek beoogt het bewerkstelligen van beheerste kernfusie, hetgeen een vrijwel onuitputtelijke en milieuvriendelijke bron van energie mogelijk zou maken. Ook magnetohydrodynamica, die het gedrag van stromende plasma's in een magneetveld bestudeert, wordt veelal als onderdeel van de plasmafysica beschouwd.
 Statistische thermodynamica of statistische mechanica – bestudeert het gedrag van grote aantallen deeltjes en legt daarmee een verbinding tussen mechanica enerzijds en thermodynamica anderzijds.
 Stromingsleer, omvattende vloeistofmechanica en aerodynamica – het onderzoek aan stroming van gassen en vloeistoffen, dat een grote rol speelt in ontwikkelingen in bijvoorbeeld de luchtvaart. Gebieden waarvan nog lang niet alles bekend is, zijn onder andere turbulentie en gedrag bij supersonische snelheid.
 Thermodynamica (ook wel 'warmteleer' genoemd) – doet onderzoek aan temperatuur en druk van gassen en vloeistoffen, maar ook bij faseovergangen, zoals het smelten van ijs naar water, waarbij smeltwarmte vrijkomt. Is sterk verbonden met onder andere de fysische chemie, maar ook met (deelgebieden van) de werktuigbouwkunde.
 Vastestoffysica – de natuurkunde van de vaste stoffen. Dit vak kent verschillende deelgebieden zoals materiaalkunde, metallurgie, magnetische materialen, halfgeleiderfysica en supergeleiding.
 Moderne natuurkunde
 Op het einde van de 19de eeuw werd de natuurkunde geconfronteerd met twee paradoxen die tot twee afzonderlijke wetenschappelijke omwentelingen zouden leiden.
 Relativiteit
 De eerste paradox was dat de wetten van Maxwell een correcte beschrijving gaven van lichtgolven, op voorwaarde dat er in de natuur een notie van absolute stilstand en beweging zou bestaan. Sinds Galileo Galilei gingen natuurkundigen ervan uit dat de wetten van de mechanica dezelfde moesten zijn voor een stilstaande waarnemer als voor een waarnemer die zich eenparig rechtlijnig door de ruimte beweegt; een beginsel dat later "relativiteit van de beweging" zou worden genoemd. Na verschillende pogingen om de wetten van Maxwell aan te passen, kwam Albert Einstein in 1905 met de revolutionaire veronderstelling dat de begrippen tijdsduur, lengte en snelheid afhankelijk waren van de waarnemer, en dat de lichtsnelheid (in vacuüm) voor alle waarnemers dezelfde is, zelfs voor waarnemers die ten opzichte van elkaar bewegen. De relativiteitstheorie houdt zich bezig met verschijnselen bij snelheden dicht onder de lichtsnelheid (3 × 108 m/s) en de fysica op zeer grote schaal in de kosmologie. Onderscheiden worden hier nog de speciale relativiteitstheorie, die zich beperkt tot eenparige bewegingen (dat wil zeggen met constante snelheid en constante richting), en de algemene relativiteitstheorie, die zich vooral met versnellingen en zwaartekracht bezighoudt.
 Kwantumtheorie
 De tweede paradox kwam voort uit de confrontatie van de enerzijds de wetten van de thermodynamica, en de daaruit volgende energieverdeling in een hete middenstof, en anderzijds de waarnemingen van de kleur van een gloeiend voorwerp. De wet van Rayleigh-Jeans voorspelde correct de energieverdeling over lange golflengten, maar schoot fundamenteel tekort in de schatting van de energieverdeling bij korte golflengten (hoge energieën): de ultravioletcatastrofe. Max Planck loste dit in 1900 op door de voor die tijd revolutionaire veronderstelling dat licht niet continu, maar in kleine pakketjes ("kwanta") wordt uitgezonden waarvan de grootte evenredig is met de frequentie van het licht.
 De kwantumtheorie werd later door Erwin Schrödinger, Werner Heisenberg, Paul Dirac en anderen ontwikkeld tot de kwantummechanica. Het is thans onmogelijk een realistische beschrijving te verkrijgen van het gedrag van de materie op subatomaire schaal, zoals in de kernfysica of algemener de deeltjesfysica, zonder gebruik te maken van de kwantummechanica en de kwantumveldentheorie. Kernfysica is de natuurkunde van de elementaire deeltjes waaruit een atoom en de atoomkern bestaat. Dat zijn niet alleen protonen, neutronen en elektronen, maar ook vele andere kleine deeltjes zoals het positron. Protonen en neutronen bestaan op hun beurt uit quarks. Sommige van die deeltjes leven zeer kort (hebben een „korte halveringstijd”). De kernfysica heeft onder andere geleid tot de uitvinding van de atoombom, maar ook van de kernreactor en de nucleaire geneeskunde.
 Unificatie
 De kwantumveldentheorie verzoent de speciale relativiteit met de kwantummechanica door de interacties tussen deeltjes en velden te beschrijven. In de jaren 1960 slaagden theoretische en experimentele natuurkundigen erin een geünificeerde theorie van de elektrozwakke wisselwerking (elektromagnetisme en zwakke wisselwerking) te formuleren. De kwantumchromodynamica is de veldentheorie van de sterke kernkracht.
 Tot op heden (2021) bestaat er geen algemeen aanvaarde theorie die de vier fundamentele natuurkrachten samenbrengt. Het doel is de kwantumveldentheorie te verzoenen met de algemene relativiteitstheorie. De snaartheorie en de M-theorie zijn geloofwaardige pogingen die nog omstreden zijn, en onvoldoende uitgewerkt en getest om algemeen te worden aanvaard.
 Interdisciplinaire studiegebieden
 Astrofysica, astronomie en kosmologie – de natuurkunde van de sterren en het heelal. Om astrofysisch onderzoek buiten de (hinderlijke) atmosfeer te doen wordt onder andere een enkele keer de Space Shuttle gebruikt. Meestal wordt een kunstmaan met waarnemingsinstrumenten in een omloopbaan om de aarde gebracht of naar een planeet of ander object in het zonnestelsel gestuurd. Een bekend voorbeeld is de Ruimtetelescoop Hubble, waarmee al veel nieuwe ontdekkingen zijn gedaan. Vanaf de aarde wordt onderzoek gedaan naar de objecten in het zonnestelsel, de sterren in de Melkweg en andere sterrenstelsels, en zo meer. Men kan waarnemen in zichtbaar licht, maar ook in infrarood (IR), ultraviolet (UV), radio-, röntgen- en gammastraling. Zo verkrijgen we steeds meer kennis over de ruimte om ons heen, die vol zit met bijzondere verschijnselen, zoals zwarte gaten, nevels en gaswolken. De relativiteitstheorie van Einstein wordt telkens weer door dit soort onderzoek bevestigd.
 Biofysica - Onderzoekt de natuurkundige kant van (delen van) levende systemen zoals celmembranen, DNA en biomoleculen, fotosynthese (fotobiofysica), spieren, zintuigen, hart en bloedvaten, voortstuwing van eencelligen, prikkelgeleiding in zenuwen, vlucht van vogels en insecten, het effect van ioniserende straling op weefsels enzovoorts.
 Fysische chemie – houdt zich bezig met de grensgebieden van natuur- en scheikunde. Onderwerpen zijn bijvoorbeeld oppervlakteverschijnselen, diffusie, osmose, colloïden enzovoorts. Wordt in de praktijk tot de scheikunde gerekend.
 Geofysica – de studie van de natuurkundige verschijnselen die zich voordoen in de aarde, zowel in de aardkorst als in de aardmantel en aardkern. De seismologie valt hier ook onder.
 Medische fysica – onderzoek naar en toepassing van natuurkunde in de geneeskunde, zoals radiologie, echoscopie, longfunctieonderzoek, zintuigfysica (audiologie, toepassingen in de oogheelkunde), nucleaire geneeskunde, verdere beeldvormende technieken als MRI, CT, Petscan enzovoorts.
 Meteorologie – de studie aan de atmosfeer en de natuurkundige verschijnselen die zich daarin afspelen. Weersvoorspelling en klimaatverandering zijn maatschappelijk relevante aspecten.
 Geschiedenis
 Oudheid
 In de oudheid werd nog geen scherp onderscheid getrokken tussen verschillende takken van de natuurwetenschappen; de activiteit van de klassieke wetenschapper werd omschreven als natuurfilosofie. De natuurfilosofische revolutie bestaat erin dat de onderzoeker natuurverschijnselen tracht te verklaren zonder een beroep te doen op bovennatuurlijke elementen zoals geesten en goden. De filosoof Thales van Milete (7de-6de eeuw v.Chr.) drukte dit uit door te stellen dat iedere gebeurtenis een natuurlijke oorzaak heeft.
 De presocratische filosoof Pythagoras (6de eeuw v.Chr.), thans vooral bekend van zijn wiskundig werk, beschreef voor het eerst het verband tussen muzikale intervallen en de lengte van de snaren van het instrument. De natuurwetenschappen bloeiden tijdens de Gouden Eeuw van Pericles en later tijdens de Hellenistische periode, met als bekendste vertegenwoordiger Aristoteles (4de eeuw v.Chr.); van hem is ook het woord fysica afkomstig. Eratosthenes bepaalde de omtrek van de aarde en Archimedes beschreef de wetten van de statica en van de hydrostatica. Tijdens de bloei van het Oude Rome publiceerde de Grieks-Egyptische Claudius Ptolemaeus (2de eeuw n.Chr.) een werk dat in de latere Arabische bewerking bekend is geworden als de Almagest.
 Onafhankelijk daarvan ontwikkelden Indische geleerden zoals Maharishi Kanada en Pakudha Kaccayana ideeën over de opbouw van de materie uit atomen. In het China van de 11de eeuw schreef Shen Kuo over magnetisme.
 Arabische rijk
 Vanaf de 7de eeuw n.Chr., na de stichting van de Islam, werd het Arabisch de taal van de wetenschap. Alhazen (10de-11de eeuw) wordt beschouwd als de grondlegger van de moderne optica, maar legde ook algemener sterk de nadruk op experimenteel onderzoek en reproduceerbaarheid van resultaten.
 Avicenna (10de-11de eeuw) is het bekendst van zijn bijdragen tot de geneeskunde, maar hij formuleerde ook een vroege vorm van de traagheidswet. Ibn Bajjah (in het Westen Avempace genoemd) is verantwoordelijk voor het beginsel van actie en reactie. Zijn werk zou later Thomas van Aquino, Johannes Duns Scotus en Galileo Galilei beïnvloeden.
 Wetenschappelijke revolutie
 Hoewel het woord renaissance wijst op een vernieuwde belangstelling voor oude auteurs, groeide in deze periode ook de interesse voor Arabisch werk én voor oorspronkelijk, experimenteel onderzoek.
 De mechanica beleeft haar grootste triomfen nadat op grond van onderzoekingen van Johannes Kepler, Nicolaas Copernicus en Galileo Galilei het heliocentrische wereldbeeld het geocentrische verdringt. Hun werk zou Isaac Newton in 1687 inspireren tot de algemene wetten van de bewegingsleer.
 De industriële revolutie was de aanleiding tot het onderzoek naar de eigenschappen van gassen, en later tot de ontwikkeling van de thermodynamica door Sadi Carnot, Rudolf Clausius en William Thomson (Lord Kelvin). Daaruit ontwikkelde Ludwig Boltzmann op zijn beurt de statistische fysica. Vanaf de 19de eeuw geven de ontdekkingen van onder anderen Alessandro Volta, Hans Christian Ørsted en Michael Faraday aanleiding tot de theorie van het elektromagnetisme, samengevat in de wetten van James Clerk Maxwell. Een belangrijke vaststelling was dat licht en vele andere vormen van straling een elektromagnetisch verschijnsel zijn.
 Twintigste eeuw
 De onverzoenbaarheid van de wetten van Maxwell met de relativiteitsbeginselen van de klassieke mechanica leidden Albert Einstein tot het formuleren van de relativiteitstheorie.
 Tegelijkertijd leidden onderzoekingen uit de thermodynamica en de spectrografie tot steeds nauwkeuriger atoommodellen. De aanvankelijke modellen van John Dalton en Amedeo Avogadro veronderstelden nog homogene atomen; Joseph John Thomson verving dit door een mengeling van negatieve elektronen in een uniforme positief geladen soep. Zijn vroegere leerling Ernest Rutherford bewees echter dat atomen voor het grootste deel uit lege ruimte bestaan, en dat de positieve lading in een kleine kern geconcentreerd zit.
 Vanaf de 20ste eeuw werd het noodzakelijk de kwantumhypothese te hanteren bij het verklaren van atomaire verschijnselen: energie komt niet in continue hoeveelheden voor, maar wordt tussen deeltjes overgedragen in discrete pakketten. Max Planck verklaarde hiermee voor het eerste de kleurverdeling van een gloeiend voorwerp.
 Vanaf de jaren 1920 kreeg de kosmologie een sterk natuurkundige inslag door de ontwikkeling van de astrofotografie en de ontdekking van extragalactische sterrenstelsels. Edwin Hubble formuleerde de naar hem genoemde wet over de uitdijing van het heelal. Georges Lemaître formuleerde de hypothese van de oerknal.
 Samen met de kwantummechanica en sinds de ontdekkingen van Antoine Henri Becquerel, Marie Curie en Pierre Curie ontwikkelde zich de deeltjesfysica. Na de uitvinding van kernreactoren en atoombommen, en mede onder impuls van de Koude Oorlog, onderzochten deeltjesfysici de meest elementaire bouwstenen van de materie in deeltjesversnellers. Het standaardmodel is nog steeds de meest aanvaarde hypothese over de opbouw van het heelal op de kleinst waarneembare schaal.
 Toepassingen
 De natuurkunde vindt toepassingen die tot de technische natuurkunde gerekend kunnen worden. Alle moderne apparatuur, zoals de laser en de op de transistor gebaseerde informatie- en communicatietechnologie, dus de computer, het internet, de mp3-speler, de mobiele telefoon, maar ook allerhande voertuigen te land, ter zee in de lucht en in de ruimte, alsmede het meeste wapentuig, zouden zonder de hedendaagse natuurkunde niet uitgevonden zijn.
 Nobelprijs
 Toen Alfred Nobel in 1896 overleed, stelde hij bij testament onderscheidingen in voor bijzondere verdiensten op het gebied van de natuurkunde, de scheikunde, de geneeskunde en de vrede. De Koninklijke Zweedse Academie voor Wetenschappen reikt sinds 1901 in beginsel jaarlijks de Nobelprijs voor Natuurkunde uit.
 In de periode 1901-2020 werd de prijs 114 keer uitgereikt aan een totaal van 216 laureaten: 47 keer aan een afzonderlijke winnaar, 32 keer aan twee winnaars en 35 keer aan drie winnaars. In 1903 won het echtpaar Marie en Pierre Curie twee derden van de prijs. Hun dochter Irène Joliot-Curie deelde in 1935 met haar echtgenoot de Nobelprijs voor Scheikunde. Zowel Joseph John Thomson als zijn zoon George Paget Thomson hebben de natuurkundeprijs gewonnen, en dit deed zich opnieuw voor bij Aage Bohr (zoon van Niels Bohr) en bij Kai Manne Börje Siegbahn (zoon van Manne Siegbahn). In 1915 wonnen vader en zoon William Henry en William Lawrence Bragg gezamenlijk de prijs. Tot en met 2020 werd de prijs slechts viermaal door een vrouw gewonnen, waarvan tweemaal in de laatste 3 jaar; zie ook de artikels Genderongelijkheid in de wetenschap en Vrouwen in de wetenschap.
 Natuurkundeolympiade
 De Internationale Natuurkundeolympiade (International Physics Olympiad, IPhO) is een natuurkundewedstrijd voor scholieren uit het secundair onderwijs of voortgezet onderwijs en wordt jaarlijks sinds 1967 steeds door een ander gastland georganiseerd. In 2019 waren er 364 deelnemers uit 78 landen. In 2020 vond omwille van de COVID-19-pandemie een gedistribueerde versie plaats. De voorselectie wordt meestal nationaal georganiseerd, zoals in de (Nederlandse) Nationale Natuurkundeolympiade en de Vlaamse Fysica Olympiade.
 Zie ook
 Portaal Natuurkunde
 Natuurkunde van A tot Z
 Onopgeloste problemen in de natuurkunde
 Metafysica


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 29.8.2016
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 314/13
 Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Højesteret (Dania) w dniu 6 lipca 2016 r. – Assens Havn/Navigators Management (UK) Limited
 (Sprawa C-368/16)
 (2016/C 314/18)
 Język postępowania: duński
 Sąd odsyłający
 Højesteret
 Strony w postępowaniu głównym
 Strona wnosząca odwołanie: Assens Havn
 Druga strona postępowania: Navigators Management (UK) Limited
 Pytanie prejudycjalne
 Czy art. 13 pkt 5 w związku z art. 14 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (1) należy interpretować w ten sposób, iż poszkodowany, który zgodnie z prawem krajowym może wytoczyć powództwo bezpośrednio przeciwko towarzystwu ubezpieczeniowemu zapewniającemu ochronę ubezpieczeniową sprawcy szkody, jest związany klauzulą prorogacyjną zawartą w sposób ważny między ubezpieczycielem a ubezpieczającym zgodnie z art. 13 pkt 5 w związku z art. 14 pkt 2 lit. a) tego rozporządzenia?
 (1) Dz.U. 2001, L 12, s. 1.


type: legislation

text:
 EIROPAS KOMISIJA
 Briselē, 13.8.2020
 COM(2020) 374 final
 2020/0175(NLE)
 Priekšlikums
 PADOMES LĒMUMS
 par nostāju, kas Eiropas Savienības vārdā ir jāieņem Tirdzniecības komitejā, kura izveidota saskaņā ar Partnerattiecību pagaidu nolīgumu starp Eiropas Kopienu, no vienas puses, un Klusā okeāna valstīm, no otras puses, attiecībā uz Tirdzniecības komitejas reglamenta un īpašo komiteju reglamentu noteikšanu
 PASKAIDROJUMA RAKSTS
 1.Priekšlikuma priekšmets
 Šis priekšlikums attiecas uz lēmumu, ar ko nosaka nostāju, kura Savienības vārdā jāieņem ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejā, kas izveidota ar Partnerattiecību pagaidu nolīgumu starp Eiropas Kopienu, no vienas puses, un Klusā okeāna valstīm, no otras puses, par Tirdzniecības komitejas reglamentu un īpašo komiteju reglamentu.
 2.Priekšlikuma konteksts
 2.1.Partnerattiecību pagaidu nolīgums starp Eiropas Kopienu, no vienas puses, un Klusā okeāna valstīm, no otras puses
 ES 2009. gada 30. jūlijā parakstīja Partnerattiecību pagaidu nolīgumu
 1
 , ar ko izveido satvaru ekonomisko partnerattiecību nolīgumam (turpmāk “nolīgums”) starp Eiropas Kopienu, no vienas puses, un Klusā okeāna valstīm, no otras puses.
 Papua-Jaungvineja provizoriski piemēro nolīgumu kopš 2009. gada 20. decembra, Fidži — kopš 2014. gada 28. jūlija, Samoa — kopš 2018. gada 31. decembra un Zālamana Salas — kopš 2020. gada 17. maija.
 Nolīguma mērķis ir:
 (a)dot iespēju Klusā okeāna valstīm izmantot priekšrocības, ko sniedz labāka pieeja tirgum, kuru piedāvā ES;
 (b)veicināt Klusā okeāna valstu ilgtspējīgu attīstību un pakāpenisku integrāciju pasaules ekonomikā;
 (c)izveidot brīvās tirdzniecības zonu starp pusēm, pamatojoties uz kopīgām interesēm, pakāpeniski liberalizējot tirdzniecību tādā veidā, kas saderīgs ar piemērojamajiem PTO noteikumiem un asimetrijas principu, ņemot vērā Klusā okeāna valstu īpašās vajadzības un jaudas ierobežojumus attiecībā uz saistību līmeni un laiku;
 (d)izstrādāt atbilstīgus domstarpību izšķiršanas pasākumus; kā arī
 (e)izstrādāt atbilstīgus institucionālos pasākumus.
 2.2.ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komiteja
 Tirdzniecības komiteju veido ES un Klusā okeāna valstu (Fidži, Papua Jaungvinejas, Samoa un Zālamana salu) pārstāvji, tā nosaka savu reglamentu un to kopīgi vada ES puses pārstāvis un Klusā okeāna valstu pārstāvis. Abi līdzpriekšsēdētāji sanāksmes vada pārmaiņus. Personu, kas vada sanāksmi, uzskata par “vadošo līdzpriekšsēdētāju” nolīguma vajadzībām līdz brīdim, kad sākas nākamā sanāksme un otra līgumslēdzēja puse uzņemas pildīt vadošā līdzpriekšsēdētāja pienākumus.
 Tirdzniecības komiteja izskata visus jautājumus, kas nepieciešami šā nolīguma īstenošanai. Veicot savas funkcijas, Tirdzniecības komiteja var a) izveidot un pārraudzīt jebkādas īpašās komitejas vai struktūras, kas vajadzīgas nolīguma īstenošanai, b) tikties sanāksmēs jebkurā laikā, par kuru puses vienojas, c) izskatīt visus jautājumus saskaņā ar nolīgumu un veikt atbilstošus pasākumus, lai veiktu savas funkcijas; d) pieņemt lēmumus vai sniegt ieteikumus nolīgumā paredzētajos gadījumos.
 ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komiteja konkrētas īstenošanas lēmumu pieņemšanas tiesības atbilstīgi attiecīgajiem nolīguma noteikumiem deleģē īpašajām komitejām, jo īpaši Muitas sadarbības un izcelsmes noteikumu īpašajai komitejai.
 2.3.ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas paredzētais akts
 2020. gada pēdējā ceturksnī astotās sanāksmes laikā ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejai ir jāpieņem lēmums, ar ko nosaka ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas reglamentu un īpašo komiteju reglamentu (“paredzētais akts”).
 Paredzētā akta mērķis ir izstrādāt pusēm saistošus noteikumus, kas reglamentē ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas un saistīto apakšstruktūru organizāciju un darbību, kā norādīts saskaņā ar nolīguma noteikumiem (68. pants).
 3.Nostāja, kas jāieņem Savienības vārdā
 Nolīguma 68. pants paredz, ka ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komiteja nosaka savu reglamentu.
 Ar ierosināto Padomes lēmumu nosaka Savienības nostāju, kura jāieņem attiecībā uz ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas reglamenta un īpašo komiteju reglamenta pieņemšanu, tādējādi izpildot ES saistības saskaņā ar pagaidu nolīguma noteikumiem.
 Šāda nostāja pamatojas uz ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas lēmuma projektu, kas pievienots Padomes lēmuma projektam. ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas lēmuma pielikumā ir noteiktas prasības attiecībā uz ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas lomu un nosaukumu, sastāvu un priekšsēdētāju, sekretariātu, sanāksmēm, delegācijām, dokumentiem, korespondenci, sanāksmju darba kārtību, ekspertu uzaicināšanu, protokoliem, lēmumiem un ieteikumiem, pārredzamību, valodām, izdevumiem, īpašajām komitejām vai struktūrām un grozījumiem reglamentā.
 4.Juridiskais pamats
 4.1.Procesuālais juridiskais pamats
 4.1.1.
 Principi
 Līguma par Eiropas Savienības darbību (LESD) 218. panta 9. punktā paredzēti lēmumi, ar kuriem nosaka “nostāju, kas Savienības vārdā jāapstiprina kādā ar nolīgumu izveidotā struktūrā, ja šāda struktūra ir tiesīga pieņemt lēmumus ar juridiskām sekām, izņemot lēmumus, kas papildina vai groza attiecīgajā nolīgumā noteikto iestāžu sistēmu.”
 Jēdziens “lēmumi ar juridiskām sekām” ietver aktus, kam ir juridiskas sekas saskaņā ar starptautisko tiesību normām, kuras reglamentē attiecīgo struktūru. Tas ietver arī instrumentus, kam nav saistoša spēka saskaņā ar starptautiskajām tiesībām, bet kas “var būtiski ietekmēt Savienības likumdevēja pieņemtā tiesiskā regulējuma saturu.”
 4.1.2.
 Piemērošana konkrētajā gadījumā
 Tirdzniecības komiteja ir struktūra, kas izveidota ar ekonomisko partnerattiecību nolīgumu.
 Akts, ko ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komiteja tiek aicināta pieņemt, ir akts ar juridiskām sekām. Paredzētais akts būs saistošs saskaņā ar starptautiskajām tiesībām atbilstīgi nolīguma 68. pantam.
 Paredzētais akts nepapildina un negroza nolīgumā noteikto iestāžu sistēmu.
 Tāpēc ierosinātā lēmuma procesuālais juridiskais pamats ir LESD 218. panta 9. punkts.
 4.2.Materiālais juridiskais pamats
 4.2.1.
 Principi
 Lēmumam, ko pieņem saskaņā ar LESD 218. panta 9. punktu, materiālais juridiskais pamats galvenokārt ir atkarīgs no tā, kāds mērķis un saturs ir paredzētajam aktam, attiecībā uz kuru Savienības vārdā tiek ieņemta nostāja. Ja paredzētajam aktam ir divi mērķi vai divi komponenti un viens no tiem ir atzīstams par galveno, bet otram ir pakārtota nozīme, tad lēmums, ko pieņem saskaņā ar LESD 218. panta 9. punktu, jābalsta uz viena materiālā juridiskā pamata, proti, tā, ko prasa galvenais jeb dominējošais mērķis vai komponents.
 4.2.2.
 Piemērošana konkrētajā gadījumā
 ES 2011. gada 15. februāra lēmuma noslēgt nolīgumu materiālais juridiskais pamats ir LESD 207. pants. Turklāt paredzētā akta galvenais mērķis un saturs attiecas uz kopējo tirdzniecības politiku. Tādējādi paredzētā akta priekšmets attiecas uz jomu, kurā Savienībai ir ekskluzīva ārējā kompetence saskaņā ar LESD 3. panta 2. punktu.
 Tāpēc ierosinātā lēmuma materiālais juridiskais pamats ir LESD 207. panta 4. punkta pirmā daļa.
 4.3.Secinājums
 Ierosinātā lēmuma juridiskajam pamatam vajadzētu būt LESD 207. panta 4. punkta pirmajai daļai saistībā ar 218. panta 9. punktu.
 5.Paredzētā akta publicēšana
 Tā kā ar ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas aktu tiks īstenots ekonomisko partnerattiecību nolīgums, tad ir lietderīgi pēc pieņemšanas to publicēt Eiropas Savienības Oficiālajā Vēstnesī.
 2020/0175 (NLE)
 Priekšlikums
 PADOMES LĒMUMS
 par nostāju, kas Eiropas Savienības vārdā ir jāieņem Tirdzniecības komitejā, kura izveidota saskaņā ar Partnerattiecību pagaidu nolīgumu starp Eiropas Kopienu, no vienas puses, un Klusā okeāna valstīm, no otras puses, attiecībā uz Tirdzniecības komitejas reglamenta un īpašo komiteju reglamentu noteikšanu
 EIROPAS SAVIENĪBAS PADOME,
 ņemot vērā Līgumu par Eiropas Savienības darbību un jo īpaši tā 207. panta 4. punkta pirmo daļu saistībā ar 218. panta 9. punktu,
 ņemot vērā Eiropas Komisijas priekšlikumu,
 tā kā:
 1)Savienība 2009. gada 30. jūlijā parakstīja Partnerattiecību pagaidu nolīgumu, ar ko izveido satvaru ekonomisko partnerattiecību nolīgumam (turpmāk “nolīgums”) starp Eiropas Kopienu, no vienas puses, un Klusā okeāna valstīm, no otras puses
 2
 . Papua-Jaungvineja provizoriski piemēro nolīgumu kopš 2009. gada 20. decembra, Fidži — kopš 2014. gada 28. jūlija, Samoa — kopš 2018. gada 31. decembra un Zālamana Salas — kopš 2020. gada 17. maija.
 2)Ar nolīguma 68. pantu izveido ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komiteju, kas izskata visus jautājumus, kas nepieciešami nolīguma īstenošanai.
 3)Nolīguma 68. pants paredz, ka ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komiteja nosaka savu reglamentu un konkrētas īstenošanas lēmumu pieņemšanas tiesības atbilstīgi attiecīgajiem nolīguma noteikumiem deleģē īpašajām komitejām.
 4)ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komiteja tās astotajā sanāksmē pieņem savu reglamentu un īpašo komiteju reglamentus.
 5)Eiropas Savienībai būtu jānosaka nostāja, kas jāieņem attiecībā uz šādu reglamentu pieņemšanu,
 IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU.
 1. pants
 Nostājas, kura Savienības vārdā jāieņem ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejā tās astotajā sanāksmē attiecībā uz ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas reglamentu un īpašo komiteju reglamentiem, pamatā ir ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas lēmuma projekts, kas pievienots šim lēmumam.
 2. pants
 Pēc pieņemšanas ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas lēmumu publicē Eiropas Savienības Oficiālajā Vēstnesī.
 3. pants
 Šis lēmums stājas spēkā tā pieņemšanas dienā.
 Briselē,
 Padomes vārdā —
 priekšsēdētājs
 (1)
 Padomes Lēmums (2009. gada 13. jūlijs) par to, lai parakstītu un provizoriski piemērotu Partnerattiecību pagaidu nolīgumu starp Eiropas Kopienu, no vienas puses, un Klusā okeāna valstīm, no otras puses (OV L 272, 16.10.2009., 1. lpp).
 (2)
 OV L 272, 16.10.2009., 1. lpp.
 ---documentbreak---
 EIROPAS KOMISIJA
 Briselē, 13.8.2020
 COM(2020) 374 final
 PIELIKUMS
 dokumentam
 Priekšlikums Padomes lēmumam
 par nostāju, kas Eiropas Savienības vārdā ir jāieņem Tirdzniecības komitejā, kura izveidota saskaņā ar Partnerattiecību pagaidu nolīgumu starp Eiropas Kopienu, no vienas puses, un Klusā okeāna valstīm, no otras puses, attiecībā uz Tirdzniecības komitejas reglamenta un īpašo komiteju reglamentu noteikšanu
 PROJEKTS
 SASKAŅĀ AR PARTNERATTIECĪBU PAGAIDU NOLĪGUMU STARP EIROPAS KOPIENU, NO VIENAS PUSES, UN KLUSĀ OKEĀNA VALSTĪM, NO OTRAS PUSES, IZVEIDOTĀS TIRDZNIECĪBAS KOMITEJAS LĒMUMS Nr. XX//2020
 (...)
 attiecībā uz ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas reglamenta un īpašo komiteju reglamentu pieņemšanu
 ES UN KLUSĀ OKEĀNA VALSTU TIRDZNIECĪBAS KOMITEJA,
 ņemot vērā Partnerattiecību pagaidu nolīgumu, ar ko izveido satvaru ekonomisko partnerattiecību nolīgumam (turpmāk “nolīgums”) starp Eiropas Kopienu, no vienas puses, un Klusā okeāna valstīm, no otras puses
 1
 , un kas parakstīts Londonā, 2009. gada 30. jūlijā, un jo īpaši tā 68. pantu,
 tā kā:
 (1)Ar nolīguma 68. pantu izveido ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komiteju un paredz, ka ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komiteja nosaka savu reglamentu.
 (2)Nolīguma 68. pants arī paredz, ka ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komiteja konkrētas īstenošanas lēmumu pieņemšanas tiesības atbilstīgi attiecīgajiem nolīguma noteikumiem deleģē īpašajām komitejām,
 IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU.
 ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas reglaments un īpašo komiteju reglamenti tiek pieņemti atbilstoši pielikumā izklāstītajam.
 [Vieta] ...,
 ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas vārdā
 Savienības vārdā —
 Klusā okeāna valstu vārdā —
 Pielikums
 ES UN KLUSĀ OKEĀNA VALSTU TIRDZNIECĪBAS KOMITEJAS REGLAMENTS,
 kas noteikts ar Partnerattiecību pagaidu nolīguma starp Eiropas Kopienu, no vienas puses, un Klusā okeāna valstīm, no otras puses, 68. pantu
 1. pants
 ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas loma un nosaukums
 1.Komiteja, kas izveidota saskaņā ar 68. pantu Partnerattiecību pagaidu nolīgumā starp Eiropas Kopienu, no vienas puses, un Klusā okeāna valstīm, no otras puses (turpmāk “nolīgums”), ir atbildīga par visiem jautājumiem, kuri minēti nolīguma 68. pantā.
 2.Komitejas dokumentos, tostarp lēmumos un ieteikumos, minēto komiteju min kā “ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komiteju”.
 2. pants
 Sastāvs un priekšsēdētājs
 1.Saskaņā ar nolīguma 68. panta 1. punktu ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komiteju veido Eiropas Savienības un Klusā okeāna valstu pārstāvji.
 2.Pušu pārstāvība parasti ir augstāko amatpersonu līmenī vai izņēmuma kārtā ministru līmenī, ja abas puses vienojas, ka to prasa apstākļi.
 3.ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas līdzpriekšsēdētāji ministru līmenī ir par tirdzniecību atbildīgais Eiropas Komisijas loceklis un vienas Klusā okeāna valsts pārstāvis ministru līmenī vai to attiecīgās norīkotās personas. Klusā okeāna valstis šo funkciju pilda rotācijas kārtībā, ievērojot alfabētisko secību, ik pēc 12 mēnešiem. Pirmā rotācija sākas ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas reglamenta pieņemšanas dienā un beidzas nākamā gada 31. decembrī.
 4.ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas līdzpriekšsēdētāji augstāko amatpersonu līmenī ir Eiropas Komisijas augstākā līmeņa amatpersona, kas pārstāv Eiropas Savienību, un Klusā okeāna valsts augstākā līmeņa amatpersona, kas pārstāv Klusā okeāna valstis. Klusā okeāna valstis šo funkciju pilda rotācijas kārtībā, ievērojot alfabētisko secību, ik pēc 12 mēnešiem. Pirmā rotācija sākas ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas reglamenta pieņemšanas dienā un beidzas nākamā gada 31. decembrī.
 5.Katras puses līdzpriekšsēdētājam ir vajadzīgās pilnvaras pārstāvēt attiecīgi Eiropas Savienību vai Klusā okeāna valstis.
 6.Katra puse paziņo otrai pusei tās augstākā līmeņa amatpersonas vārdu un uzvārdu, amatu un kontaktinformāciju, kura ir atbildīga par ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas līdzpriekšsēdētāja pienākumu pildīšanu un pārstāv šo pusi. Uzskata, ka šī augstākā līmeņa amatpersona ir pilnvarota pārstāvēt pusi līdz dienai, kad puse ir paziņojusi otrai pusei jaunu līdzpriekšsēdētāju.
 3. pants
 Sekretariāts
 1.Eiropas Komisijas amatpersona un Klusā okeāna valstu amatpersona darbojas kopā kā ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas sekretārs. Klusā okeāna valstis šo funkciju pilda rotācijas kārtībā, ievērojot alfabētisko secību, ik pēc 12 mēnešiem. Pirmā rotācija sākas ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas reglamenta pieņemšanas dienā un beidzas nākamā gada 31. decembrī.
 2.Katra puse paziņo otrai pusei tās augstākā līmeņa amatpersonas vārdu un uzvārdu, amatu un kontaktinformāciju, kura minētās puses uzdevumā pilda ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas sekretāra pienākumus. Uzskata, ka šī amatpersona turpina pildīt sekretāra pienākumus, pārstāvēdama šo pusi, līdz dienai, kad šī puse ir paziņojusi otrai pusei jaunu sekretāru.
 4. pants
 Sanāksmes
 1.ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas sanāksmes notiek reizi gadā, ja vien līdzpriekšsēdētāji nenolemj citādi, vai — steidzamos gadījumos — pēc jebkuras puses pieprasījuma.
 2.Sanāksmes notiek noteiktā dienā un laikā pārmaiņus Briselē un kādā no Klusā okeāna valstu galvaspilsētām rotācijas kārtībā, ja vien līdzpriekšsēdētāji nevienojas citādi.
 3.Sanāksmes sasauc sanāksmes rīkotājas puses vadošais līdzpriekšsēdētājs.
 4.Sanāksme var notikt klātienē, videokonferences vai telekonferences veidā.
 5.Valstis, kuras ir oficiāli paudušas nodomu pievienoties nolīgumam, var piedalīties sanāksmēs kā novērotājas, ja puses tam piekrīt.
 5. pants
 Delegācijas
 30 dienas pirms sanāksmes katras puses ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas sekretārs informē otras puses sekretāru par attiecīgi Eiropas Savienības un Klusā okeāna valstu delegāciju plānoto sastāvu. Sarakstā norāda katra delegācijas locekļa vārdu, uzvārdu un amatu.
 6. pants
 Dokumenti
 Ja ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas apspriežu pamatā ir rakstiski apliecinoši dokumenti, sekretārs tos numurē un izplata kā ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas dokumentus.
 7. pants
 Korespondence
 1.Visu ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejai adresēto korespondenci nosūta sekretāram.
 2.Korespondenci no ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas pusēm izplata sekretārs.
 8. pants
 Sanāksmju darba kārtība
 1.Saprātīgā laikposmā pirms sanāksmes, bet ne vēlāk kā sešdesmit dienas pirms sanāksmes, ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas sekretārs sagatavo katras sanāksmes provizorisko darba kārtību, pamatojoties uz tās puses priekšlikumu, kura rīko sanāksmi, un nosaka vismaz četrpadsmit kalendāro dienu termiņu katrai no pārējām pusēm piezīmju sniegšanai.
 2.ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komiteja katras sanāksmes sākumā pieņem darba kārtību. Jautājumus, kas nav iekļauti provizoriskajā darba kārtībā, var iekļaut darba kārtībā, vienprātīgi vienojoties.
 9. pants
 Ekspertu uzaicināšana
 ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas līdzpriekšsēdētāji, savstarpēji vienojoties, var uzaicināt ekspertus (t. i., nevalstiskā sektora amatpersonas) piedalīties ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas sanāksmēs, lai sniegtu informāciju par konkrētiem jautājumiem, un tikai tajās sanāksmes daļās, kurās apspriež šādus konkrētus jautājumus.
 10. pants
 Protokols
 1.Ja vien līdzpriekšsēdētāji nenolemj citādi, katras sanāksmes protokola projektu trīsdesmit kalendāro dienu laikā pēc sanāksmes beigām sagatavo tās puses sekretārs, kura rīko sanāksmi. Protokola projektu nosūta otras puses sekretāram piezīmju sniegšanai.
 2.Ja šie noteikumi attiecas uz apakškomiteju sanāksmi, apakškomitejas sanāksmes protokolu dara pieejamu visām turpmākajām Tirdzniecības komitejas sanāksmēm.
 3.Protokolā parasti sniedz kopsavilkumu par katru darba kārtības jautājumu, vajadzības gadījumā norādot:
 (a)
 visus ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejai iesniegtos dokumentus;
 (b)
 visus paziņojumus, ko ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas sanāksmē klātesošo delegāciju loceklis ir lūdzis iekļaut protokolā; kā arī
 (c)
 pieņemtos lēmumus, sniegtos ieteikumus, paziņojumus, par kuriem panākta vienošanās, un pieņemtos secinājumus par konkrētiem jautājumiem.
 4.Protokolā iekļauj sarakstu ar visiem ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas lēmumiem, kas kopš komitejas pēdējās sanāksmes pieņemti rakstiskā procedūrā saskaņā ar 11. panta 2. punktu.
 5.Protokola pielikumā iekļauj arī ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas sanāksmes dalībnieku sarakstu.
 6.Sekretārs pielāgo protokola projektu, pamatojoties uz saņemtajām piezīmēm, un pārskatīto protokola projektu puses apstiprina sešdesmit dienu laikā no sanāksmes dienas vai līdz jebkurai citai dienai, par kuru vienojušies līdzpriekšsēdētāji. Pēc apstiprināšanas sekretārs paraksta divus protokola oriģinālus un Eiropas Savienība un Klusā okeāna valstis katra saņem vienu protokola oriģinālu.
 7.ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas sekretārs arī sagatavo kopīgus secinājumus un paziņojumus, kas pusēm jāapstiprina sanāksmes beigās.
 11. pants
 Lēmumi un ieteikumi
 1.ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komiteja var pieņemt lēmumus un ieteikumus attiecībā uz visiem jautājumiem, ja tie paredzēti nolīgumā. ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komiteja lēmumus un ieteikumus pieņem vienprātīgi.
 2.Sanāksmju starplaikā ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komiteja rakstiskā procedūrā var pieņemt lēmumus vai ieteikumus, ja līdzpriekšsēdētāji tam piekrīt. Šajā nolūkā viens līdzpriekšsēdētājs rakstiski iesniedz otram līdzpriekšsēdētājam ierosinātā lēmuma vai ieteikuma tekstu. Otram līdzpriekšsēdētājam ir divi mēneši laika vai garāks termiņš, kas noteikts līdzpriekšsēdētāja priekšlikumā, lai paustu savu piekrišanu ierosinātajam lēmumam vai ieteikumam. Ja otra puse nepauž savu piekrišanu, ierosināto lēmumu vai ieteikumu apspriež un var pieņemt nākamajā komitejas sanāksmē. Lēmumu vai ieteikumu projektus uzskata par pieņemtiem, tiklīdz otra puse ir paudusi savu piekrišanu, un tos iekļauj komitejas nākamās sanāksmes protokolā saskaņā ar 10. panta 4. punktu.
 3.Ja ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komiteja saskaņā ar nolīgumu ir tiesīga pieņemt lēmumus vai ieteikumus, šādus dokumentus attiecīgi sauc par “lēmumu” vai “ieteikumu”. ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas sekretariāts katram lēmumam vai ieteikumam piešķir progresīvu kārtas numuru, norāda pieņemšanas datumu un sniedz temata aprakstu. Katrā lēmumā un ieteikumā norāda tā spēkā stāšanās dienu.
 4.ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas pieņemtos lēmumu un ieteikumu autentiskumu apstiprina līdzpriekšsēdētāji.
 5.Eiropas Savienība un Klusā okeāna valstis saņem katra lēmuma un ieteikuma oriģinālu un autentisku versiju.
 12. pants
 Pārredzamība
 1.Puses var vienoties rīkot atklātas sanāksmes.
 2.Katra puse var lemt par ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas lēmumu un ieteikumu publicēšanu savā attiecīgajā oficiālajā izdevumā.
 3.Visi kādas puses iesniegtie dokumenti uzskatāmi par konfidenciāliem, ja vien šī puse nenolemj citādi.
 4.Pirms komitejas sanāksmēm publisko sanāksmju provizorisku darba kārtību. Kopīgos secinājumus un paziņojumus publisko pēc to apstiprināšanas saskaņā ar 10. pantu.
 5.Šā panta 2.–4. punktā minētos dokumentus publicē saskaņā ar katras puses piemērojamajiem datu aizsardzības noteikumiem.
 13. pants
 Valodas
 1.ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas darba valoda ir angļu valoda.
 2.ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komiteja pieņem lēmumus vai ieteikumus par nolīguma grozīšanu vai interpretāciju nolīguma autentisko tekstu valodās. Visus pārējos ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas lēmumus vai ieteikumus, ieskaitot lēmumu, ar kuru pieņem pašreizējo reglamentu, pieņem 1. punktā minētajā darba valodā.
 3.Katra puse ir atbildīga par lēmumu, ieteikumu un citu dokumentu tulkošanu savās oficiālajās valodās, ja tas nepieciešams saskaņā ar šo pantu, un tā sedz izdevumus, kas saistīti ar šādiem tulkojumiem.
 14. pants
 Izdevumi
 1.Katra puse sedz visus izdevumus, kas tai radušies saistībā ar piedalīšanos ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas sanāksmēs: jo īpaši attiecībā uz personālu, ceļa un uzturēšanās izdevumiem un attiecībā uz videokonferenču vai telekonferenču, pasta un telesakaru izdevumiem.
 2.Izdevumus saistībā ar sanāksmju organizēšanu un dokumentu reproducēšanu sedz sanāksmes rīkotāja puse.
 3.Izdevumus, kas saistīti ar mutisko tulkošanu sanāksmju laikā uz ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas darba valodu un no tās, sedz sanāksmes rīkotāja puse.
 15. pants
 Īpašās komitejas vai struktūras
 1.Īpašās komitejas vai struktūras izveido un pārrauga saskaņā ar nolīguma 68. panta 4. punkta a) apakšpunktu nolūkā izskatīt visus jautājumus, kurus tām deleģējusi ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komiteja.
 2.ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komiteju rakstveidā informē par īpašo komiteju vai citu saskaņā ar šo nolīgumu izveidoto struktūru ieceltajiem kontaktpunktiem. Visu attiecīgo korespondenci, dokumentus un paziņojumus saistībā ar nolīguma īstenošanu starp katras īpašās komitejas kontaktpunktiem vienlaikus nosūta ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas sekretariātam.
 3.Īpašās komitejas un struktūras ziņo ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejai par rezultātiem, lēmumiem vai ieteikumiem un par katras šo komiteju sanāksmes secinājumiem.
 4.Pašreizējo reglamentu piemēro mutatis mutandis īpašajām komitejām un citām saskaņā ar nolīgumu izveidotām struktūrām, ja vien katra īpašā komiteja vai struktūra nav nolēmusi citādi atbilstīgi nolīguma noteikumiem.
 16. pants
 Reglamenta grozīšana
 Šo reglamentu var grozīt rakstiski ar ES un Klusā okeāna valstu Tirdzniecības komitejas lēmumu saskaņā ar 11. pantu.
 (1)
 Padomes Lēmums 2009/729/EK (2009. gada 13. jūlijs) par to, lai parakstītu un provizoriski piemērotu Partnerattiecību pagaidu nolīgumu starp Eiropas Kopienu, no vienas puses, un Klusā okeāna valstīm, no otras puses (OV L 272, 16.10.2009., 1. lpp.).