text:
Bela IV. (mađ. IV. Béla) (Komoransko-ostrogonska županija, Mađarska, 29. studenoga 1206. – kraj Budima, 3. svibnja 1270.), hrvatsko-ugarski kralj (1235. – 1270.) iz dinastije Arpadovića. Bio je jedan od najvećih vladara iz dinastije i obnovitelj kraljevstva nakon velike provale Tatara 1241. godine. Značajan je i njegov doprinos nastajanju i razvitku slobodnih kraljevskih gradova, među njima i Zagreba, koji je dobio te povlastice Zlatnom bulom kralja Bele IV. 1242. godine.
 Životopis
 Rane godine i uprava nad Hrvatskom
 Bela IV. je bio prvorođeni sin kralja Andrije II. (1205. – 1235.) i kraljice Gertrude Andechs-Meranski. Majka mu je ubijena u pobuni mađarskih velikaša 1213. godine, zbog velikog utjecaja nje i njenih njemačkih rođaka na politiku kraljevstva.
 Nedugo po povratku iz križarskog rata, Andrija II. je dao okruniti svoga sina Belu za "mlađeg kralja" (rex Hungariae junior), a povjerio mu je i Hrvatsku na upravu uz naslov hrvatskog hercega, gdje je imao svoj zasebni dvor i vladao gotovo kao kralj. Tijekom ratnog pohoda (1217. – 1218.), otac mu je za suprugu odabrao nicejsku princezu Mariju Laskaris, s kojom je Bela živio u sretnom braku.
 Godine 1226. izbio je sukob između hercega Bele i njegova oca, kralja Andrije II., koji je razriješen tako da se Bela odrekao herceške vlasti, koju je primio njegov mlađi brat Koloman, a sam je postao suvladar uz svog oca.
 Vladavina Bele IV.
 Godine 1235. umro je hrvatsko-ugarski kralj Andrija II. i naslijedio ga je njegov sin Bela IV. koji je naumio vratiti pali ugled kraljevstva. Kada je dvadesetogodišnja ugarska kraljica Beatrica d'Este, Belina maćeha, nakon smrti svoga muža Andrije II. objavila da je trudna Bela ju je dao zatočiti. Ona je, preobučena u muškarca, uspjela pobjeći u Njemačku pa u Italiju, gdje je rodila Stjepana Postuma na dvoru svog ujaka u Veneciji. Bela i njegov brat Koloman tvrdili su da je njezin sin plod bračne nevjere i nikad ga nisu priznali kao brata.
 Bela je dokinuo zasebnu krunidbu za hrvatskog i za ugarskog vladara, te se prvi okrunio jednom istom ceremonijom i krunom za hrvatskog i ugarskog kralja. Odmah po preuzimanju krune posvetio se jačanju kraljevske vlasti pa je vratio kruni sva ona imanja koja je njegov otac razdijelio ili su ih se plemići domogli na nepošten način. Naredio je da svi svoje zahtjeve moraju predati u obliku pisane molbe i čekati rješenja, a ne kao dotad usmeno izlagati svoje slučajeve i odmah tražiti odgovor. Time je uvrijedio većinom nepismene velikaše. Dodatno ih je uvrijedio kada im je zabranio (izuzev biskupima i najvišim državnim dužnosnicima) sjedenje u kraljevoj prisutnosti.
 Provala Mongola u Ugarsku i Hrvatsku
 Mongolska plemena ujedinio je početkom 13. stoljeća Džingis-kan (1206. – 1227.) i započeo osvajanja po središnjoj Aziji. Njegov nasljednik kan Ogotaj (1229. – 1241.) je poslao 1237. godine vojsku pod zapovjedništvom nećaka Batu kana na osvajački pohod na Europu. U Ugarskoj su se 1239. pred Tatarima sklonili Kumani, a kralj Bela ih je pristao primiti pod uvjetom da se pokrste. Mongoli su zatražili od kralja Bele da im izruči njihove odbjegle podanike, a kada je Bela to odbio, najavili su mu rat.
 Batu-kan je provalio u Ugarsku s oko 150.000 vojnika, te je 11. travnja 1241. godine došlo do bitke na rijeci Šajo kod Miškolca. Kraljevska je vojska pretrpjela težak poraz, a kralj je pobjegao u Austriju na dvor austrijskog vojvode Fridrika II., a potom je s obitelji otišao u Zagreb. U međuvremenu, njegov je brat, herceg Koloman umro u Čazmi od teških rana zadobijenih u bici protiv Tatara.
 Bela je zatražio pomoć od europskih vladara, no nitko se nije odazvao. Mongoli su u veljači 1242. godine prešli Dunav i Dravu, te poharali Ugarsku i Hrvatsku. Bela se pred njima povukao u Dalmaciju i sklonio se u tvrde gradove Klis, Split i Trogir, koje Mongoli nisu uspjeli zauzeti. Tijekom opsade Trogira, Bela se sklonio na obližnje dalmatinske otoke. Uto je u ožujku stigla vijest o smrti velikog kana Ogotaja, pa su se mongolske čete pod zapovjedništvom Batu-kana i Kadana vratile natrag u Aziju, putem pustošeći i paleći po Bosni, Srbiji, Bugarskoj i južnoj Rusiji. Tijekom tatarske invazije u Dalmaciji (1242.), u Klisu, su preminule dvije malodobne Beline kćeri, princeze Margareta i Katarina, čiji su zemaljski ostaci pohranjeni u maleni sarkofag i postavljeni iznad ulaza u splitsku katedralu, gdje se i danas nalaze.
 Kralj se po prestanku ratne prijetnje vratio u Ugarsku. Država je bila poharana i opustošena, državna organizacija oslabljena te je nakon odlaska Mongola zavladala je glad i kuga.
 Radi bolje organizacije obrane od provale Tatara ili drugih neprijatelja Bela IV. je učinio ustupke stanovništvu. Godine 1242. izdao Zlatnu bulu, kojom je zagrebački Gradec oslobođen različitih poreza, omogućena mu je samouprava i izravno bio podvrgnut samo kralju, odnosno taverniku (predstojniku kraljevske komore) uz uvjet da izgradi čvrste zidine.
 Radi bolje obrane kraljevstva, a uvidjevši da su tvrdi gradovi bili jedina zaštita narodu, kralj Bela IV. počeo je podizati gradove, a poticao je i crkvene te svjetovne velikaše da ih podižu. Da bi ponovno oživio opustjelu zemlju, poticao je useljavanje stranaca, osobito Nijemaca, kojima je dijelio povlastice.). Vraćajući se iz Trogira u Ugarsku, hrvatsko-ugarski kralj je doveo u okolicu Budima i Pešte prve značajnije zajednice hrvatskih naseljenika.
 Počeo je i razvoj gradova, koji su kraljevim povlasticama postali slobodni kraljevski gradovi, te dobili pravo da sami biraju svoju upravu. Kralj je povlasticu slobodnog kraljevskog grada u Hrvatskoj dodijelio gradovima Samoboru, Križevcima i Jastrebarskom, i zagrebačkom Gradecu, a ranije su je stekli Varaždin, Vukovar, Virovitica i Petrinja. Sačuvana je Zlatna bula iz 1242. godine, kojom je zagrebački Gradec uzdignut na počast slobodnog kraljevskog grada sa svim pripadajućim pravima, među kojima je najvažnije bilo da je bio, kao i ostali takvi gradovi, oslobođen i izuzet od vlasti samovolje velikaša.
 Ratovi
 Čim je prošla tatarska opasnost, kralj Bela je 1242. godine zaratio s austrijskim vojvodom Fridrikom II. Babenbergovcem i povratio tri županije, koje mu je vojvoda oteo za vrijeme tatarske provale, a odmah potom se zaratio s Mletačkom Republikom zbog Zadra. U Zadru je odmah po dolasku kraljevske vojske izbila pobuna protiv mletačke vlasti, no vojska pod zapovjedništvom hercega i bana Dionizija bila je ljeti 1243. godine potučena pod Zadrom pa je grad opet došao pod mletačku vlast. Kralj je nakon toga bio primoran sklopiti mir s Venecijom (1244.) i odreći se Zadra, a Mletačka Republika se obvezala da više neće podržavati Stjepana Postuma, sina kralja Andrije II. iz braka s Beatricom, kojem je kralj poricao zakonito podrijetlo. Zadrani su morali pristati na vrlo teške uvjete mira s Mlečanima, nisu se smjeli ženiti u Hrvatskoj, a kneza im su im slali Mlečani.
 U međuvremenu je Dalmaciji je izbio pravi rat između Splita i Trogira oko sela Ostroga. Iako je Bela IV. Trogiranima potvrdio posjed sela, Splićani su se obratili za pomoć bosanskom banu Mateju Ninoslavu. Takav je razvoj događaja zabrinuo kralja. Sam je krenuo na Bosnu i porazio bana, te ga prisilio da prizna njegovu vrhovnu vlast. Split je pak porazila kraljeva vojska, a grad je morao prihvatiti kraljeva čovjeka za kneza.
 Nakon pogibije austrijskog vojvode Fridrika II., koji nije ostavio muškog potomka, izbio je sukob između Hrvatsko-Ugarske kraljevine i Češke za austrijsko nasljeđe. Rat se završio dogovorom, kojim je Bela IV. stekao Štajersku, gdje je za vladara postavio svog sina Stjepana, kojeg je još 1245. okrunio za kralja. No ubrzo je izbio ustanak protiv ugarske vlasti, a ustanici su zatražili pomoć češkog kralja Premysla Otakara II. Ugarske su čete u novom ratu pretrpjele poraz, pa se kralj odrekao Štajerske. Češki je vladar stekao Korušku i Kranjsku, a pred Belinu smrt je provalio i u Hrvatsko zagorje.
 Nakon provale Tatara, ojačalo plemstvo je plemstvo u Ugarskoj i Hrvatskoj, čije je jačanje posredno i sam kralj podupirao. Dijelio im je velike posjede uz obvezu vojne službe, bojeći se tatarske provale. Velikaši su održavali vojsku, kojom su se služili i u privatne svrhe, pa su kraljeve mjere postigle uspjeh, ali su ujedno oslabile kraljevsku vlast. Slabljenju kraljevske vlasti pridonio je i sukob Bele i njegova sina Stjepana, u kojem je Stjepan pobijedio i 1265. godine izvojevao za sebe neograničena kraljevska prava. Otada je država imala dva kralja, dva kraljevska dvora i dvije središnje vlade, a problem je dodatno pogoršavala i činjenica da je i kraljev mlađi sin Bela, kao hrvatski herceg (1261. – 1269.), imao punu kraljevsku vlast i samostalnost na području Hrvatske. Zabrinuto jačanjem velikaša, niže plemstvo je zatražilo od oba kralja da im potvrde njihove privilegije čemu su oni i udovoljili 1267. godine. Međutim kraljevska je vlast usprkos tome slabila.
 Reforme kralja Bele IV.
 Oko 1260. godine, kralj Bela je učinio velike promijene u upravi hrvatskih zemalja. Odredio je da u Hrvatskoj vlada herceg (dux totius Sclavoniae, Croatiae et Dalmatiae) od kraljevskog roda, kojemu je dodijelio dva bana: slavonskog i hrvatsko-dalmatinskog. Također, naredio je da ako ne bi bilo hercega kraljevske krvi, tada bi tu dužnost obnašao slavonski ban s naslovom "cijele Slavonije" (totius Sclavoniae), a njemu se morao pokoravati hrvatsko-dalmatinski ban koji je katkad ima i naslov "primorskog bana" (banus maritimus). Time je hrvatsko kraljevstvo podijeljeno u dva zasebna politička i upravna teritorija: u Kraljevinu Dalmaciju i Hrvatsku na jugu i Kraljevinu Slavoniju na sjeveru. Ta će se razdioba održati sve do 16. stoljeća.
 Radi obrane ugarske i hrvatske granice od Srba, utemeljio je Mačvansku banovinu (banatus de Machow), koja se prostirala na području današnje sjeverozapadne Srbije. Bosnu je također razdijelio na dva dijela: banovinu Bosnu, u kojoj je na vlasti ostavio potomke bana Mateja Ninoslava, te na Usoru (sa Solima).
 Kralj Bela IV. umro je 3. svibnja 1270., a naslijedio ga je sin Stjepan V.
 Izvori
 Literatura
 Klaić, Vjekoslav, Povijest Hrvata I, Zagreb, 1980.
 Šišić, Ferdo, Povijest Hrvata, Pregled povijesti hrvatskog naroda, prvi dio, Marjan tisak, Split, 2004.''
 Poveznice
 Zlatna bula Bele IV.
 Vanjske poveznice
 Bela IV (king of Hungary)
 Bela IV. - Hrvatska opća enciklopedija
 Bela IV. - Proleksis enciklopedija
 Hrvatski vladari
 Mađarski vladari
 Arpadovići
 Hrvatski hercezi


type: wikipedia

text:
Clément Janequin (ca. 1485 – 1558) fue un músico francés del Renacimiento. Se le considera uno de los más famosos compositores de las chanson populares de su época, junto con Claudin de Sermisy, y tuvo mucha importancia en el desarrollo de la chanson parisina, especialmente de tipo programático. Su fama, debida a la gran divulgación que tuvo su obra, fue posible gracias al desarrollo de la impresión musical.
 Vida
 Nació en Châtellerault, cerca de Poitiers (hoy departamento de Vienne). Su carrera fue bastante inusual para su época ya que nunca tuvo un puesto estable en una catedral o en una corte aristocrática. Por el contrario, desempeñó una serie de cargos menores, a menudo con el auspicio de importantes mecenazgos. No se conservan documentos que puedan dar detalles sobre su etapa de formación. En 1505 se encontraba en Burdeos empleado al servicio de Lancelot du Fau, el cual llegaría a ser obispo de Luçon; se mantuvo en ese puesto hasta la muerte de du Fau en 1523, siendo contratando entonces por el obispo de Burdeos. Durante ese período se ordenó sacerdote, aunque no debió ejercer grandes funciones ya que parece que siempre se quejaba de la falta de dinero.
 Después de 1530, Janequin desempeñó una serie de cargos en Anjou, comenzando como profesor de canto en el coro de la catedral de Auch y progresando a maestro de capilla en la escuela de canto de la catedral de Angers. Pronto atrajo la atención de Jean de Guise, patrón de Erasmo, Clément Marot, y Rabelais; en 1548, con la ayuda de Charles de Ronsard (hermano del poeta Pierre de Ronsard), tuvo un empujón en su carrera, llegando ostentar un puesto religioso en Unverre, no lejos de Chartres.
 Sobre esa época empezó a vivir en París, siendo "cantante regular" en el capilla del rey en 1555, y poco después "compositor regular" del rey: solamente un compositor (Sandrin, también conocido como Pierre Regnault) había tenido antes ese reconocimiento. En su testamento de febrero de 1558, poco antes de morir en París, deja sus pocas pertenencias a la caridad. Todavía se quejaría una vez más de la vejez y la pobreza en la dedicatoria de una obra publicada póstumamente (1559).
 Música
 Pocos compositores del Renacimiento fueron tan populares durante su vida como fue Janequin. Sus chansons fueron muy apreciadas y cantadas. El impresor de París Pierre Attaingnant, imprimió cinco volúmenes de sus canciones. La bataille, que tan vívidamente describe los sonidos y eventos de una batalla, junto con el canto de amoríos Il estoit une fillette, son favoritos permanentes de los grupos de música renacentistas hasta el día de hoy.
 Janequin escribió muy poca música sacra: sólo se le atribuyen dos misas y un motete, aunque muchas otras obras pudieron haberse extraviado. Sus 250 chansons seculares y 150 salmos y chansons spirituelles — el equivalente francés del madrigale spirituale italiano — son su legado más importante.
 Las chansons programáticas por las cuales es conocido Janequin fueron largas piezas segmentadas, que con astucia usualmente imitaban sonidos naturales o del hombre. Le chant des oiseaux imita el canto de las aves. La chasse, el sonido de una cacería y La bataille, probablemente la más famosa y casi con certeza compuesta para celebrar la victoria francesa sobre la Antigua Confederación Suiza en la batalla de Marignano en 1515, imita los sonidos de una batalla, incluyendo el sonar de las trompetas, los cañones y los gritos de los heridos. Efectos onomatopéyicos como estos tuvieron un uso muy común en la música de finales del siglo XVI, hasta entrar a la era barroca. De hecho, la "música de batalla" se volvió un estilo, pero se le atribuirá su prominencia siempre a Janequin.
 Además de las chansons programáticas que lo hacen tan famoso, escribió otras obras cortas y refinadas más al estilo de Sermisy. Para estas, incluyó textos de algunos de los poetas más prominentes de su tiempo, incluyendo a Clément Marot. Más tarde llegó a escribir chansons sacras que usaban tonadas calvinistas tradicionales. Y como no hay evidencia documentada de que Janequin haya sido protestante, el uso de los poemas de Marot, las tonadas calvinistas y la simplicidad extraordinaria de su música tadía (especialmente en contraste con la complejidad polifónica y su estilo programático que cultivó en sus primeros años), es al menos todo, sugestivo. Por tanto, Jannequin decidió ponerle música a los ruidos de la vida cotidiana.
 Referencias
 Brown, Howard M.: «Clément Janequin» en New Grove Dictionary of Music and Musicians, ed. Stanley Sadie. Londres: Macmillan, 2001 [1980].
 Brown, Howard M. & Freedman, Richard: «Clément Janequin» en Grove Music Online, ed. L. Macy (consultado el 02-07-2005).
 Reese, Gustave: Music in the Renaissance. W. W. Norton, 1954 ISBN 0-393-09530-4
 Enlaces externos
 Free scores at the Mutopia Project
 Compositores del Renacimiento de Francia
 Compositores de Francia del siglo XVI
 Fallecidos en París


type: other

text:
Poisson: Baisse des prix intérieurs | L'Economiste
 Poisson: Baisse des prix intérieurs
 Hausse du tonnage des débarquements, baisse des prix à la consommation sur le marché intérieur..., l'impact de l'arrêt de pêche communautaire, même s'il n'est pas encore significatif, commence à être visible. En revanche, les exportations de conserves régressent.
 Après avoir piétiné plusieurs mois, les contours d'un nouvel accord de pêche entre le Maroc et l'Union Européenne devraient se dessiner avant la Conférence euro-méditerrannéenne de Barcelone prévue pour la fin novembre (voir encadré).
 Pour l'heure, les deux parties campent toujours sur leurs positions. La fermeté de la position marocaine a entraîné l'arrêt des activités de la flotte communautaire au lendemain de l'expiration de l'accord le 30 avril 1995.
 Bien que jugée trop courte pour établir une évaluation significative, la période d'arrêt a néanmoins laissé apparaître quelques incidences aussi bien positives que négatives.
 Ainsi, à fin juillet, il a été constaté une hausse de près de 24% en tonnage et 19% en valeur à fin juillet 1995 sur la production halieutique de la flotte côtière marocaine. Cette augmentation résulte essentiellement de l'activité sardinière des ports du Sud, selon les professionnels.
 Les débarquements, tous produits confondus, sont de l'ordre de 253.000 tonnes et ont été effectués pour 93% sur la côte atlantique. Ces débarquements portent en majorité sur les espèces pélagiques, soit environ 85% du total.
 Quant aux débarquements en poisson de fond, ils ont faiblement varié.
 D'une manière générale, cette hausse des débarquements a eu pour conséquence directe une baisse des prix du poisson à la consommation sur le marché intérieur.
 Pour le poisson débarqué en Méditerranée, le prix moyen du kg de poisson blanc a chuté durant la période d'arrêt, passant de 11,96 DH en 1994 à 8,41 en 1995. Les crustacés, pour leur part, ont connu une baisse de près de 32%. Les prix sont tombés de 70,64 DH en 1994 à 48,08 cette année. En revanche, les céphalopodes ont enregistré une hausse de près de 20%, à 19,88 DH/kg durant la période d'arrêt.
 Pour le poisson débarqué sur l'Atlantique, le poisson blanc a chuté en moyenne de près de 8%. Par contre, les crustacés et les céphalopodes ont augmenté respectivement de près de 40% et 2%.
 Chute des exportations de conserves
 Si l'impact sur les débarquements est mesurable, en revanche, il l'est moins pour ce qui est de la reconstitution des ressources halieutiques. Bien que des bans de poissons aient été repérés sur la côte atlantique, les spécialistes affirment qu'une augmentation des stocks ne peut résulter que d'une reproduction des poissons. Le cycle biologique des espèces exploitées varie entre 6 mois et plus d'un an; or, la période d'arrêt de pêche communautaire n'est que de 5 mois.
 En aval, les premières répercussions de l'arrêt ont été par contre ressenties particulièrement par le secteur de la congélation, qui a accusé une baisse de 33% du tonnage traité par rapport à la même période en 1994. En revanche, les usines de transformation des sous-produits ont enregistré une augmentation de leurs matières premières: 104.400 tonnes contre 73.800 tonnes en 1994.
 Pour la pêche hauturière, les incidences sont également favorables sur les céphalopodes, pour lesquels les professionnels prédisent "une bonne année". Côté poisson noble, en revanche, aucune amélioration n'est constatée. L'APAPHAM estime qu'il faudra près de 10 ans pour revenir à une situation normale.
 Quant aux exportations des produits de la mer, le volume a faiblement varié entre janvier et juillet, selon l'Office des Changes. Les exportations sont chiffrées à 1,2 milliard de DH en 1995 contre 1,1 milliard en 1994. Les expéditions de poisson frais, crustacés, mollusques et coquillages ont augmenté de plus de 15%.
 En revanche, les exportations de poisson en conserve ont chuté de près de 11%. Ce déclin résulte principalement de la limitation des exportations de la conserve de sardines à destination de l'UE.
 Durant la période d'arrêt de la pêche communautaire, 7.000 tonnes de conserves de sardine auraient été exportées, alors que 4.800 tonnes se trouveraient toujours sous douane.
 Pêche-Union Européenne
 Le déblocage avant la Conférence
 de Barcelone?
 Un dead-line est fixé. Les officiels, que ce soit pour la partie marocaine ou européenne, sont d'accord sur ce point: le problème de la pêche devra être débloqué avant la Conférence euro-méditerranéenne de Barcelone des 27 et 28 novembre prochain.
 "Il est impensable que cette Conférence se déroule sans la présence du Maroc", a affirmé Mme Emma Bonino, commissaire européen à la Pêche, après sa rencontre avec S.M. le Roi Hassan II le 14 septembre.
 Lors de l'interview accordée à TV5, à la question de savoir si le Maroc allait faire preuve de plus de "flexibilité sur ce dossier", S.M. le Roi Hassan II a précisé qu'il était pour le roseau et non pour le chêne. Une condition, toutefois: l'Europe doit faire preuve d'imagination et élaborer un traité sui generis à la pointure du Maroc.
 L'objectif est d'achever les négociations sur la pêche avant le démarrage de la Conférence de Barcelone, "pour que celle-ci puisse être un succès".
 En conséquence, "les négociations doivent reprendre à la fin de cette semaine, au plus tard lundi 25 septembre", a précisé Mme Bonino qui devait présenter son rapport à la Commission Européenne le mercredi 20. Si le délai pour trouver un compromis est maintenant consensuel, en revanche, les termes de la conclusion d'un nouvel accord ne vont pas être aisés.
 "Les intérêts réciproques des deux partenaires sont mieux compris", affirme Mme Bonino. Elle poursuit: "les enjeux politiques et stratégiques sont de taille". Néanmoins, ces propos ont été réaffirmés à chaque visite de Mme Bonino, sans qu'aucun progrès n'ait été enregistré au niveau des négociations. La présidence espagnole du Conseil de l'Union Européenne risque de rendre la tâche encore plus difficile, d'autant plus que les lobbies s'expriment avec de plus en plus de vigueur.
 Rappelons que les négociations Maroc-UE pour la conclusion d'un nouvel accord de pêche avaient été interrompues le 28 juillet à Bruxelles suite à l'échec du sixième round.
 Les positions des deux parties restent encore éloignées. La demande marocaine de réduire l'effort de pêche de 50 à 65% selon les espèces est loin des 25% de la proposition européenne.
 Concernant la position marocaine, pour l'heure aucun changement n'a été affiché. Quant à la position européenne, pour ne pas dire espagnole, elle est tout aussi ferme.


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 22.2.2014
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 C 52/45
 Beroep ingesteld op 30 december 2013 — Bankia/Commissie
 (Zaak T-700/13)
 2014/C 52/87
 Procestaal: Spaans
 Partijen
 Verzoekende partij: Bankia, SA (Valencia, Spanje) (vertegenwoordigers: J. L. Buendía Sierra, E. Abad Valdenebro, R. Calvo Salinero, A. Lamadrid de Pablo en A. Biondi, advocaten)
 Verwerende partij: Europese Commissie
 Conclusies
 —
 nietigverklaring van het bestreden besluit, voor zover daarbij het pakket maatregelen dat volgens het besluit de zogeheten Spaanse leaseregeling („SEAF”) vormt, wordt gekwalificeerd als nieuwe staatssteun die onverenigbaar is met de interne markt;
 —
 subsidiair, nietigverklaring van de artikelen 1 en 4 van het bestreden besluit, waarbij de investeerders van de economische samenwerkingsverbanden worden aangeduid als begunstigden van de vermeende steun en als enige begunstigden van het bevel tot terugvordering;
 —
 subsidiair, nietigverklaring van artikel 4 van het bestreden besluit, voor zover daarbij terugvordering van de vermeende steun wordt gelast in strijd met algemene beginselen van het Unierecht;
 —
 nietigverklaring van artikel 4 van het bestreden besluit, voor zover daarbij uitspraak wordt gedaan over de wettigheid van de privaatrechtelijke overeenkomsten tussen de investeerders en andere entiteiten, en
 —
 verwijzing van de Commissie in de kosten van deze procedure.
 Middelen en voornaamste argumenten
 Het in de onderhavige procedure bestreden besluit komt overeen met dat in zaak T-515/13, Spanje/Commissie (PB C 336, blz. 29).
 Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan.
 1)
 Het bestreden besluit is in strijd met artikel 107 VWEU doordat daarbij de zogeheten SEAF en de individuele maatregelen waaruit zij bestaat, worden gekwalificeerd als staatssteun. De Commissie heeft ten onrechte een pakket afzonderlijke en autonome overheidsmaatregelen en particuliere maatregelen samen onderzocht en aan het Koninkrijk Spanje opgelegd. Voorts betwist verzoekster dat de betrokken maatregelen een selectief economisch voordeel kunnen verlenen aan de vermeende begunstigden ervan, alsook dat zij de concurrentie tussen die begunstigden en andere entiteiten kunnen verstoren en dat zij gevolgen kunnen hebben voor de handel tussen lidstaten.
 2)
 De Commissie heeft blijk gegeven van een kennelijk onjuiste rechtsopvatting en de artikelen 107 VWEU en 108 VWEU geschonden doordat zij de toepassing van de Spaanse tonnagebelastingregeling op bepaalde gevallen heeft gekwalificeerd als nieuwe steun in plaats van als bestaande steun. Aangezien de Commissie in 2002 de door Spanje aangemelde tonnagebelastingregeling heeft goedgekeurd, had zij, indien zij wou opkomen tegen de toepassing ervan, dat in ieder geval moeten doen volgens de procedure voor bestaande steun. De argumenten in het besluit voor het bestaan van nieuwe steun zijn kennelijk ongegrond.
 3)
 In haar derde middel tot nietigverklaring stelt verzoekster subsidiair schending van de artikelen 107 VWEU en 296 VWEU doordat de Commissie zich vergist en in ieder geval niet naar behoren motiveert waarom entiteiten zoals verzoekster (investeerders in economische samenwerkingsverbanden die onder het besluit vallende handelingen hebben verricht) worden aangemerkt als uiteindelijke en enige begunstigden van de bestreden maatregelen.
 4)
 In de vierde plaats stelt verzoekster, eveneens subsidiair, dat het in artikel 4 van het bestreden besluit vervatte bevel tot terugvordering in strijd is met het algemene beginsel van rechtszekerheid doordat daarbij de toepassing van dat beginsel ten onrechte in de tijd is beperkt.
 5)
 In haar vijfde middel tot nietigverklaring zet verzoekster uiteen waarom het bestreden besluit eveneens in strijd is met het beginsel van bevoegdheidstoedeling, de artikelen 107 VWEU en 108 VWEU, artikel 14 van verordening nr. 659/1999 van de Raad en artikel 16 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie doordat daarbij uitspraak wordt gedaan over de geldigheid van contractuele bedingen in privaatrechtelijke overeenkomsten naar Spaans recht tussen de investeerders en andere particuliere entiteiten.


text:
 21.12.2013
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 C 377/11
 Arrêt du Tribunal du 8 novembre 2013 — Kessel/OHMI — Janssen-Cilag (Premeno)
 (Affaire T-536/10) (1)
 (Marque communautaire - Procédure d’opposition - Demande de marque communautaire verbale Premeno - Marque nationale verbale antérieure Pramino - Preuve de l’usage sérieux de la marque antérieure - Article 42, paragraphes 2 et 3, du règlement (CE) no 207/2009 - Limitation des produits désignés dans la demande de marque - Article 43, paragraphe 1, du règlement no 207/2009)
 2013/C 377/26
 Langue de procédure: l’allemand
 Parties
 Partie requérante: Kessel Marketing & Vertriebs GmbH (Mörfelden-Walldorf, Allemagne) (représentants: initialement S. Bund, puis A. Jacob, avocats)
 Partie défenderesse: Office de l’harmonisation dans le marché intérieur (marques, dessins et modèles) (représentants: initialement B. Schmidt, puis D. Walicka, agents)
 Autre partie à la procédure devant la chambre de recours de l’OHMI, intervenant devant le Tribunal: Janssen-Cilag GmbH (Neuss, Allemagne) (représentant: M. Wenz, avocat)
 Objet
 Recours formé contre la décision de la quatrième chambre de recours de l’OHMI du 21 septembre 2010 (affaire R 708/2010-4), relative à une procédure d’opposition entre Janssen-Cilag GmbH et Kessel Marketing & Vertriebs GmbH.
 Dispositif
 1)
 La décision de la quatrième chambre de recours de l’Office de l’harmonisation dans le marché intérieur (marques, dessins et modèles) (OHMI) du 21 septembre 2010 (affaire R 708/2010-4), est annulée.
 2)
 L’OHMI supportera ses propres dépens ainsi que ceux exposés par Kessel Marketing & Vertriebs GmbH.
 3)
 Janssen-Cilag GmbH supportera ses propres dépens.
 (1) JO C 30 du 29.1.2011.


text:
Roy Joseph Kral (Cicero (Illinois), 10 oktober 1921 - Montclair (New Jersey), 2 augustus 2002) was een Amerikaanse jazz-pianist en -zanger. Met zijn vrouw Jackie Cain vormde hij het duo Jackie & Roy.
 Biografie
 Kral, een broer van de zangeres Irene Kral, speelde als kind klassieke piano. In 1938 leidde hij een eigen bigband in Cicero en tijdens de oorlog speelde en arrangeerde hij in legerbands in Illinois. Na de oorlog werkte hij in een radioband in Detroit. In 1947 trok hij naar Chicago, waar hij in de groep van zijn vriend George Davis speelde. Hij ontmoette hier Jackie Cain en de twee huwden in 1949. Vanaf 1948 speelde hij bij Charlie Ventura, waarvoor hij ook arrangeerde. Cain werd hier aangenomen als zangeres. Rond 1949 verschenen er verschillende platen van Ventura met Kral en Cain. In 1949 vertrokken Kral en Cain bij Ventura, ze huwden en begonnen voor zichzelf. Het echtpaar vormde tot het overlijden van Roy Kral in 2002 een succesvol zangduo, dat liedjes uit allerlei genres, zoals de popmuziek, in een jazzjasje stak. Het bracht bijna veertig platen uit en had een aantal hits. In het begin had het duo ook een eigen televisieshow in Chicago. In de jaren vijftig traden de twee veel op in New York en Las Vegas, waaronder enige tijd met Ventura. Kort voor Krals overlijden gaven de twee nog een tribuutconcert voor de zangeres Teddi King (1929-1977).
 Kral overleed aan de gevolgen van hartfalen.
 Externe link
 Biografie op Allmusic
 Amerikaans jazzarrangeur
 Amerikaans jazzpianist
 Amerikaans jazzzanger
 Amerikaans bigbandleider


type: legislation

text:
 IL-KUMMISSJONI EWROPEA
 Brussell, 8.5.2020
 COM(2020) 198 final
 2020/0082(CNS)
 Proposta għal
 DEĊIŻJONI TAL-KUNSILL
 li temenda d-Direttivi (UE) 2017/2455 u (UE) 2019/1995 f’dak li jirrigwarda d-dati tat-traspożizzjoni u tal-applikazzjoni minħabba l-kriżi kkawżata mit-tifqigħa tal-COVID-19
 MEMORANDUM TA’ SPJEGAZZJONI
 1.KUNTEST TAL-PROPOSTA
 •Raġunijiet u objettivi tal-proposta
 Fil-5 ta’ Diċembru 2017, il-Kunsill adotta d-Direttiva (UE) 2017/2455
 1
 (“id-Direttiva dwar il-VAT għall-kummerċ elettroniku”) li temenda d-Direttiva 2006/112/KE
 2
 (“id-Direttiva tal-VAT”) u d-Direttiva 2009/132/KE
 3
 fir-rigward ta’ ċerti obbligi tat-taxxa fuq il-valur miżjud għall-provvisti ta’ servizzi u għall-bejgħ mill-bogħod ta’ oġġetti.
 Fil-21 ta’ Novembru 2019, il-Kunsill adotta d-Direttiva (UE) 2019/1995
 4
 (“it-tieni Direttiva dwar il-VAT għall-kummerċ elettroniku”) li temenda d-Direttiva tal-VAT fir-rigward tad-dispożizzjonijiet relatati mal-bejgħ mill-bogħod ta’ oġġetti u ċerti provvisti domestiċi ta’ merkanzija.
 Id-data tal-applikazzjoni tal-parti l-kbira ta’ dan il-pakkett komprensiv ta’ leġislazzjoni dwar l-immodernizzar tal-VAT għal kummerċ elettroniku transfruntier B2C (“pakkett dwar il-VAT għall-kummerċ elettroniku”) ġiet iffissata għall-1 ta’ Jannar 2021, li kienet tagħti biżżejjed żmien lill-Istati Membri biex jadattaw il-leġiżlazzjoni u s-sistemi tal-IT tagħhom.
 Fl-14 ta’ Frar 2020 il-Kummissjoni ppreżentat is-sitwazzjoni attwali tat-tlestija tal-Istati Membri, fejn il-maġġoranza tal-Istati Membri kkonfermaw li jkunu f’pożizzjoni li japplikaw ir-regoli sal-iskadenza. Żewġ Stati Membri ressqu t-tħassib tagħhom u talbu posponiment ta’ sena jew iżjed tad-data tad-dħul fis-seħħ. Il-Kummissjoni offriet l-għajnuna biex jegħelbu l-ostakli lil dawk l-Istati Membri li kienu qed isibu d-diffikultà, u esprimiet li kienet għadha fiduċjuża li l-Istati Membri se jkunu lesti sal-1 ta’ Jannar 2021.
 Madankollu, minħabba l-kriżi mhux mistennija kkawżata mit-tifqigħa tal-COVID-19 u l-impatt kbir tagħha, l-Istati Membri kellhom jibdlu l-prijoritajiet tagħhom u jirriallokaw ir-riżorsi tagħhom mill-implimentazzjoni tal-pakkett dwar il-VAT għall-kummerċ elettroniku, għall-ġlieda kontra din il-pandemija. Għaldaqstant, l-Istati Membri l-oħra ma jistgħux jibqgħu jagħtu garanzija li se jkunu jistgħu jiffinalizzaw ix-xogħol ta’ tħejjija biex japplikaw ir-regoli l-ġodda, fosthom traspożizzjoni f’waqtha tad-Direttivi msemmija qabel fil-liġi nazzjonali, sal-1 ta’ Jannar 2021. Hemm riskju serju li s-sistema tal-IT fil-livell nazzjonali, meħtieġa għall-implimentazzjoni tar-regoli l-ġodda dwar il-VAT għall-kummerċ elettroniku tiddewwem u b’hekk jinħoloq il-periklu li ħafna Stati Membri mhux se jkunu lesti japplikaw ir-regoli l-ġodda mill-1 ta’ Jannar 2021. Tqajjem tħassib simili mill-operaturi ekonomiċi ewlenin, b’mod speċjali mill-operaturi tas-servizzi postali u tal-kurriera, li ħeġġew lill-Kummissjoni biex tipposponi b’sitt xhur id-data tal-applikazzjoni tal-pakkett dwar il-VAT għall-kummerċ elettroniku minħabba l-kriżi tal-COVID-19.
 Il-Kummissjoni għamlet laqgħa mal-Istati Membri fl-24 ta’ April 2020 biex tivvaluta l-istat ta’ tħejjija tagħhom biex japplikaw ir-regoli l-ġodda mill-1 ta’ Jannar 2021. Il-maġġoranza tal-Istati Membri xorta waħda kkonfermaw li se jkunu lesti li japplikawhom fil-ħin, iżda enfasizzaw li d-dispożizzjonijiet dwar il-funzjonament tal-pakkett dwar il-VAT għall-kummerċ elettroniku huma bbażati fuq il-prinċipju li l-Istati Membri kollha jridu jkunu f’pożizzjoni li japplikawhom tajjeb, u li għaldaqstant ikunu lesti li jaqblu ma’ posponiment ta’ mhux aktar minn sitt xhur.
 Filwaqt li jiġi kkunsidrat dan ta’ hawn fuq, l-objettiv ta’ din il-proposta huwa li tiġi posposta b’sitt xhur id-data tal-1 ta’ Jannar 2021 tal-applikazzjoni tal-emendi stabbiliti fid-Direttiva tal-Kunsill (UE) 2017/2455 u tad-Direttiva (UE) 2019/1995. Għalhekk, id-data l-ġdida tal-applikazzjoni għandha tkun l-1 ta’ Lulju 2021. Ġie ssuġġerit posponiment għal sitt xhur għaliex id-dewmien għandu jinżamm qasir kemm jista’ jkun biex jitnaqqas kemm jista’ jkun aktar telf mill-baġits tal-Istati Membri.
 •Konsistenza mad-dispożizzjonijiet eżistenti fil-qasam tal-politika
 L-objettiv ġenerali ta’ din il-proposta huwa l-funzjonament bla xkiel tas-suq intern, il-kompetittività tan-negozju tal-UE, u l-bżonn li l-ekonomija diġitali tkun intaxxata b’mod effikaċi. Il-pakkett dwar il-VAT għall-kummerċ elettroniku huwa konsistenti mal-applikazzjoni fil-futur tal-prinċipju tad-destinazzjoni għall-VAT kif stabbilit fil-Pjan ta’ Azzjoni dwar il-VAT appoġġat mill-Kunsill
 5
 .
 Minbarra l-Pjan ta’ Azzjoni dwar il-VAT, il-pakkett dwar il-VAT għall-kummerċ elettroniku ġie identifikat bħala inizjattiva ewlenija fl-Istrateġija għal Suq Uniku Diġitali
 6
 (“l-Istrateġija DSM”), kif ukoll fl-Istrateġija għal Suq Uniku
 7
 u fil-Pjan ta’ Azzjoni dwar il-Gvern Elettroniku
 8
 .
 2.BAŻI ĠURIDIKA, SUSSIDJARJETÀ U PROPORZJONALITÀ
 •Bażi ġuridika
 Il-proposta hija bbażata fuq l-Artikolu 113 tat-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea (it-TFUE). Dan l-Artikolu jipprevedi li l-Kunsill, filwaqt li jaġixxi b’mod unanimu skont proċedura leġiżlattiva speċjali u wara li jkun ikkonsulta mal-Parlament Ewropew u mal-Kumitat Ekonomiku u Soċjali, jadotta dispożizzjonijiet għall-armonizzazzjoni tar-regoli tal-Istati Membri fil-qasam tat-tassazzjoni indiretta.
 •Sussidjarjetà (għall-kompetenza mhux esklużiva)
 Din il-proposta tipposponi d-data tal-1 ta’ Jannar 2021 tal-applikazzjoni tad-Direttivi dwar il-VAT għall-kummerċ elettroniku li ġew adottati mill-Kunsill f’Diċembru tal-2017 u f’Novembru 2019 u jridu jiġu trasposti fil-liġi nazzjonali sal-31 ta’ Diċembru 2020 mill-Istati Membri kollha. Din il-proposta qed issir b’konsegwenza tal-kriżi kkawżata mit-tifqigħa tal-COVID-19, u b’reazzjoni għaliha, u minħabba l-isfidi li qegħdin jiffaċċaw l-Istati Membri fil-livell nazzjonali biex jiġġieldu din is-sitwazzjoni ta’ emerġenza attwali, li lil xi wħud minnhom qed tikkawżalhom diffikultà biex jiggarantixxu l-implimentazzjoni f’waqtha tal-bidliet meħtieġa fis-sistemi tal-IT domestiċi. Id-dispożizzjonijiet dwar il-funzjonament tal-pakkett dwar il-VAT għall-kummerċ elettroniku huma bbażati fuq il-prinċipju li kull Stat Membru jenħtieġ li jkun f’pożizzjoni li japplikahom b’mod korrett.
 Billi l-VAT hija taxxa armonizzata fil-livell tal-UE, l-Istati Membri ma jistgħux jagħmlu regoli differenti għal rashom. Għalhekk, kull inizjattiva biex jiġu emendati r-regoli tal-VAT għall-kummerċ elettroniku, fosthom il-bidla tad-data tal-applikazzjoni, teħtieġ proposta mill-Kummissjoni biex tiġi emendata d-Direttiva tal-VAT u ma tistax tinkiseb permezz ta’ azzjonijiet unilaterali fil-livell nazzjonali.
 Għaldaqstant, il-proposta hija konsistenti mal-prinċipju tas-sussidjarjetà.
 •Proporzjonalità
 Il-proposta hija konsistenti mal-prinċipju tal-proporzjonalità, jiġifieri ma tmurx lil hinn minn dak li hu meħtieġ biex jintlaħqu l-għanijiet tat-TFUE, b’mod partikolari l-funzjonament bla xkiel tas-suq uniku. Fil-każ tat-test tas-sussidjarjetà, mhuwiex possibbli li l-Istati Membri jindirizzaw dawn il-kwistjonijiet mingħajr proposta li jiġi emendat ir-Regolament tal-Kunsill dwar il-kooperazzjoni amministrattiva.
 •Għażla tal-istrument
 Il-proposta temenda d-Direttiva tal-Kunsill (UE) 2017/2455 u d-Direttiva tal-Kunsill (UE) 2019/1995/UE. Għal dan il-għan ġiet magħżula Deċiżjoni tal-Kunsill, minħabba li l-unika emenda li saret hija l-posponiment tad-dati tat-traspożizzjoni u l-applikazzjoni.
 3.RIŻULTATI TAL-EVALWAZZJONIJIET EX POST, TAL-KONSULTAZZJONIJIET MAL-PARTIJIET IKKONĊERNATI U TAL-VALUTAZZJONIJIET TAL-IMPATT
 •Konsultazzjonijiet mal-partijiet ikkonċernati
 Diversi Stati Membri, operaturi tas-servizzi postali u kurriera kkuntattjaw lill-Kummissjoni biex jenfasizzaw li wisq probabbli s-sistemi tal-IT tagħhom mhux se jilħqu jkunu lesti jew operazzjonali għall-applikazzjoni u l-implimentazzjoni tal-pakkett tal-kummerċ elettroniku tal-VAT sal-1 ta’ Jannar 2021 minħabba l-kriżi kkawżata mit-tifqigħa tal-COVID-19.
 Il-Kummissjoni għamlet laqgħa mal-Istati Membri fl-24 ta’ April 2020 biex tivvaluta l-istat ta’ tħejjija tagħhom biex japplikaw ir-regoli l-ġodda mill-1 ta’ Jannar 2021. Il-maġġoranza tal-Istati Membri xorta waħda kkonfermaw li se jkunu lesti li japplikawhom fil-ħin, iżda enfasizzaw li d-dispożizzjonijiet dwar il-funzjonament tal-pakkett dwar il-VAT għall-kummerċ elettroniku huma bbażati fuq il-prinċipju li l-Istati Membri kollha jridu jkunu f’pożizzjoni li japplikawhom tajjeb, u li għaldaqstant ikunu lesti li jaqblu ma’ posponiment ta’ mhux aktar minn sitt xhur.
 •Valutazzjoni tal-impatt
 Twettqet valutazzjoni tal-impatt tal-proposta
 9
 li wasslet għall-adozzjoni tad-Direttiva dwar il-VAT għall-kummerċ elettroniku. Il-proposta attwali temenda biss id-dati tal-applikazzjoni tal-emendi stabbiliti fid-Direttiva (UE) 2017/2455 u d-Direttiva (UE) 2019/1995 minħabba l-kriżi kkawżata mit-tifqigħa tal-COVID-19.
 •Idoneità regolatorja u simplifikazzjoni
 L-għan ewlieni ta’ din il-proposta hu li tiġi posposta d-data tal-applikazzjoni tal-pakkett dwar il-VAT għall-kummerċ elettroniku b’sitt xhur minħabba l-kriżi kkawżata mit-tifqigħa tal-COVID-19.
 Il-proposta ma tibdilx is-sustanza tar-regoli, iżda kemm tipposponi d-data tal-applikazzjoni tagħhom.
 4.IMPLIKAZZJONIJIET GĦALL-BAĠIT
 Din il-proposta tagħmel parti mill-proġett għall-posponiment tad-data tal-applikazzjoni tal-pakkett dwar il-VAT għall-kummerċ elettroniku.
 L-implikazzjonijiet baġitarji tal-pakkett dwar il-VAT għall-kummerċ elettroniku kollu, li diġà huwa adottat, huma stabbiliti fid-dettall fil-memorandum ta’ spjegazzjoni tal-proposta għad-Direttiva tal-Kunsill 2017/2455, id-dokument COM(2016)757 final
 10
 .
 It-telf mill-baġits tal-Istati Membri huwa stmat għal madwar EUR 5 sa 7 biljun fis-sena jekk il-pakkett dwar il-VAT għall-kummerċ elettroniku ma jiġix implimentat b’suċċess. Għaldaqstant, dewmien ta’ sitt xhur jikkawża telf ta’ madwar EUR 2,5 sa 3,5 biljun. Madankollu, jekk l-Istati Membri u n-negozji ma jkunux lesti li japplikaw ir-regoli l-ġodda tal-VAT għall-kummerċ elettroniku, ir-riskju li s-sistema ma taħdimx sew jista’ jikkawża kważi l-istess ammont ta’ telf.
 5.ELEMENTI OĦRA
 •Pjanijiet ta’ implimentazzjoni u arranġamenti dwar il-monitoraġġ, l-evalwazzjoni u r-rappurtar
 L-implimentazzjoni ser tiġi ssorveljata mill-Kumitat Permanenti dwar il-Kooperazzjoni Amministrattiva (SCAC), appoġġat mis-sottokumitat tal-IT tiegħu, il-Kumitat Permanenti dwar it-Teknoloġija tal-Informazzjoni (SCIT).
 •Spjegazzjoni fid-dettall tad-dispożizzjonijiet speċifiċi tal-proposta
 Din il-proposta tikkonċerna biss id-data tal-applikazzjoni tad-dispożizzjonijiet li diġà huma adottati dwar il-kooperazzjoni amministrattiva tal-pakkett dwar il-VAT għall-kummerċ elettroniku stabbiliti fid-Direttiva tal-VAT. Id-data tal-applikazzjoni għandha tiġi posposta b’sitt xhur. Dan ifisser li d-dispożizzjonijiet għandhom jiġu applikati mill-1 ta’ Lulju 2021 minflok fl-1 ta’ Jannar 2021. Konsegwentement, l-Istati Membri għandhom jadottaw u jippubblikaw il-miżuri ta’ traspożizzjoni tagħhom sat-30 ta’ Ġunju 2021 minflok sal-31 ta’ Diċembru 2020.
 Ir-raġuni għal din il-proposta hija l-kriżi kkawżata mit-tifqigħa tal-COVID-19, li ħolqot pressjoni fuq l-Istati Membri biex jirreaġixxu minnufih u jadottaw miżuri urġenti f’livell nazzjonali biex itaffu l-konsegwenzi tal-kriżi għan-negozji u għall-popolazzjoni ġenerali. Minħabba dawn iċ-ċirkostanzi eċċezzjonali mingħajr preċedent, bosta Stati Membri mhumiex se jkunu jistgħu jiggarantixxu li jilħqu l-iskadenza għat-traspożizzjoni u l-implimentazzjoni tar-regoli meħtieġa tal-pakkett dwar il-VAT għall-kummerċ elettroniku f’livell nazzjonali sal-1 ta’ Jannar 2021.
 2020/0082 (CNS)
 Proposta għal
 DEĊIŻJONI TAL-KUNSILL
 li temenda d-Direttivi (UE) 2017/2455 u (UE) 2019/1995 f’dak li jirrigwarda d-dati tat-traspożizzjoni u tal-applikazzjoni minħabba l-kriżi kkawżata mit-tifqigħa tal-COVID-19
 IL-KUNSILL TAL-UNJONI EWROPEA,
 Wara li kkunsidra t-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea, u b'mod partikolari l-Artikolu 113 tiegħu,
 Wara li kkunsidra l-proposta mill-Kummissjoni Ewropea,
 Wara li l-abbozz tal-att leġiżlattiv intbagħat lill-parlamenti nazzjonali,
 Wara li kkunsidra l-opinjoni tal-Parlament Ewropew
 11
 ,
 Wara li kkunsidra l-opinjoni tal-Kumitat Ekonomiku u Soċjali Ewropew
 12
 ,
 Filwaqt li jaġixxi f’konformità ma’ proċedura leġiżlattiva speċjali,
 Billi:
 (1)Id-Direttiva tal-Kunsill 2006/112/KE
 13
 kif emendata mid-Direttiva tal-Kunsill (UE) 2017/2455
 14
 u d-Direttiva tal-Kunsill (UE) 2019/1995
 15
 tistabbilixxi l-qafas legali tal-pakkett ta’ leġiżlazzjoni dwar Immodernizzar tat-taxxa fuq il-valur miżjud (VAT) għall-kummerċ elettroniku transfruntier mill-impriża għall-konsumatur (B2C). Il-maġġoranza ta’ dawn id-dispożizzjonijiet ġodda jridu jiġu applikati mill-1 ta’ Jannar 2021.
 (2)Fit-30 ta’ Jannar 2020 l-Organizzazzjoni Dinjija tas-Saħħa (id-WHO) iddikjarat it-tifqigħa tal-COVID-19 bħala emerġenza tas-saħħa pubblika ta’ tħassib internazzjonali. Fil-11 ta’ Marzu 2020, id-WHO ddikjarat it-tifqigħa tal-COVID-19 bħala pandemija. Il-COVID-19 issa pprovokat infezzjonijiet fl-Istati Membri kollha. Minħabba ż-żieda allarmanti fl-għadd ta’ każijiet, u n-nuqqas tad-disponibbiltà immedjata ta’ mezzi effiċjenti biex jittrattaw it-tifqigħa tal-COVID-19, bosta Stati Membri ddikjaraw stat ta’ emerġenza nazzjonali.
 (3)Il-kriżi kkważata mit-tifqigħa tal-COVID-19 tikkostitwixxi emerġenza mhux mistennija u bla preċedent li taffettwa ħafna lill-Istati Membri kollha u ġġegħelhom jieħdu l-azzjoni minnufih fil-livell nazzjonali biex itaffu l-kriżi attwali bi prijorità billi jirriallokaw ir-riżorsi lejn kwistjonijiet oħra. Minħabba din il-kriżi, bosta Stati Membri qed jiffaċċaw diffikultà biex jiffinalizzaw l-iżvilupp tas-sistemi tal-IT li huma meħtieġa biex jiġu applikati r-regoli stabbiliti fid-Direttivi (UE) 2017/2455 u (UE) 2019/1995 sal-31 ta’ Diċembru 2020 u japplikawhom mill-1 ta’ Jannar 2021. Xi Stati Membri kif ukoll operaturi postali u kurriera għalhekk talbu l-posponiment tad-dati tal-applikazzjoni tad-Direttivi (UE) 2017/2455 u (UE) 2019/1995.
 (4)Meta wieħed iqis l-isfidi li qegħdin jiffaċċaw l-Istati Membri biex jiġġieldu l-kriżi tal-COVID-19, u l-fatt li d-dispożizzjonijiet il-ġodda huma bbażati fuq il-prinċipju li l-Istati Membri kollha jridu jaġġornaw is-sistemi tal-IT tagħhom biex ikunu jistgħu japplikaw id-dispożizzjonijiet stipulati fid-Direttivi (UE) 2017/2455 u (UE) 2019/1995, biex b’hekk jiżguraw il-ġbir u t-trażmissjoni tal-informazzjoni u l-pagamenti skont l-iskemi modifikati, jeħtieġ li d-dati tat-traspożizzjoni u l-applikazzjoni ta’ dawk id-Direttivi jiġu posposti b’sitt xhur. Il-posponiment ta’ sitt xhur huwa xieraq għaliex jenħtieġ li d-dewmien jinżamm qasir kemm jista’ jkun biex jitnaqqas kemm jista’ jkun aktar telf mill-baġits tal-Istati Membri.
 (5)Id-Direttivi (UE) 2017/2455 u (UE) 2019/1995 għalhekk jenħtieġ li jiġu emendati skont dan,
 ADOTTAT DIN ID-DEĊIŻJONI:
 Artikolu 1
 Emendi għad-Direttiva (UE) 2017/2455
 Id-Direttiva (UE) 2017/2455 hija emendata kif ġej:
 (1)L-Artikolu 2 huwa emendat kif ġej:
 (a)l-intestatura hija sostitwita b’dan li ġej:
 “Emendi għad-Direttiva 2006/112/KE b'effett mill-1 ta' Lulju 2021”;
 (b)is-sentenza introduttorja hija sostitwita b’dan li ġej:
 “B'effett mill-1 ta' Lulju 2021, id-Direttiva 2006/112/KE hija emendata kif ġej:”;
 (2)L-Artikolu 3 huwa sostitwit b'dan li ġej:
 “Artikolu 3
 Emenda għad-Direttiva 2009/132/KE
 B’effett mill-1 ta' Lulju 2021, jitħassar it-Titolu IV tad-Direttiva 2009/132/KE.”;
 (3)fl-Artikolu 4, il-paragrafu 1 huwa emendat kif ġej:
 (a)it-tieni subparagrafu huwa sostitwit b'dan li ġej:
 “L-Istati Membri għandhom jadottaw u jippubblikaw, sat-30 ta’ Ġunju 2021, , il-liġijiet, ir-regolamenti u d-dispożizzjonijiet amministrattivi meħtieġa biex jikkonformaw mal-Artikoli 2 u 3 ta' din id-Direttiva. Għandhom jikkomunikaw minnufih lill-Kummissjoni t-test ta' dawk id-dispożizzjonijiet.”;
 (b)ir-raba’ subparagrafu huwa sostitwit b’dan li ġej:
 “Għandhom japplikaw il-miżuri neċessarji sabiex jikkonformaw mal-Artikoli 2 u 3 ta' din id-Direttiva mill-1 ta' Lulju 2021.”;
 Artikolu 2
 Emendi għad-Direttiva (UE) 2019/1995
 Fl-Artikolu 2(1) tad-Direttiva (UE) 2019/1995, l-ewwel u t-tieni subparagrafi huma sostitwiti b’dan li ġej:
 “L-Istati Membri għandhom jadottaw u jippubblikaw il-liġijiet, ir-regolamenti, u d-dispożizzjonijiet amministrattivi neċessarji, sa mhux iktar tard mit-30 ta’ Ġunju 2021, sabiex jikkonformaw ma’ din id-Direttiva. Għandhom jikkomunikaw it-test ta' dawk id-dispożizzjonijiet lill-Kummissjoni minnufih.
 Għandhom japplikaw dawk il-miżuri mill-1 ta' Lulju 2021.
 Article 3
 Dħul fis-seħħ
 Din id-Deċiżjoni għandha tidħol fis-seħħ fl-għoxrin jum wara dak tal-pubblikazzjoni tagħha f’Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.
 Article 4
 Destinatarji
 Din id-Deċiżjoni hija indirizzata lill-Istati Membri.
 Magħmul fi Brussell,
 Għall-Kunsill
 Il-President
 (1)
 Id-Direttiva tal-Kunsill (UE) 2017/2455 tal-5 ta' Diċembru 2017 li temenda d-Direttiva 2006/112/KE u d-Direttiva 2009/132/KE fir-rigward ta' ċerti obbligi tat-taxxa fuq il-valur miżjud għall-provvisti ta' servizzi u għall-bejgħ mill-bogħod ta' oġġetti (ĠU L 348, 29.12.2017, p. 7).
 (2)
 Id-Direttiva tal-Kunsill 2006/112/KE tat-28 ta' Novembru 2006 dwar is-sistema komuni ta' taxxa fuq il-valur miżjud (ĠU L 347, 11.12.2006, p. 1).
 (3)
 Id-Direttiva tal-Kunsill 2009/132/KE tad-19 ta’ Ottubru 2009 li tiddetermina l-kamp ta’ applikazzjoni tal-Artikolu 143(b) u (c) tad-Direttiva 2006/112/KE dwar l-eżenzjoni mit-taxxa fuq il-valur miżjud fuq l-importazzjoni finali ta’ ċerti oġġetti (ĠU L 292, 10.11.2009, p. 5)
 (4)
 Id-Direttiva tal-Kunsill (UE) 2019/1995 tal-21 ta’ Novembru 2019 li temenda d-Direttiva 2006/112/KE fir-rigward ta’ dispożizzjonijiet li jirrelataw ma’ bejgħ mill-bogħod ta’ merkanzija u ċerti provvisti domestiċi ta’ merkanzija (ĠU L 310, 2.12.2019, p. 1–5¬).
 (5)
 http://www.consilium.europa.eu/en/press/press-releases/2016/05/25-conclusions-vat-action-plan/
 (6)
 COM(2015) 192 final.
 (7)
 COM(2015) 550 final.
 (8)
 COM(2016) 179 final.
 (9)
 DOKUMENT TA’ ĦIDMA TAL-PERSUNAL TAL-KUMMISSJONI VALUTAZZJONI TAL-IMPATT li jakkumpanja lid-dokument Proposti għal Direttiva tal-Kunsill, Regolament ta’ Implimentazzjoni tal-Kunsill u Regolament tal-Kunsill dwar l-Immodernizzar tal-VAT għall-Kummerċ Elettroniku transfruntier mill-impriża għall-konsumatur (B2C), https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=SWD:2016:0379:FIN
 (10)
 Proposta għal DIRETTIVA TAL-KUNSILL li temenda d-Direttiva 2006/112/KE u d-Direttiva 2009/132/KE fir-rigward ta’ ċerti obbligi tat-taxxa fuq il-valur miżjud għall-provvisti ta’ servizzi u għall-bejgħ mill-bogħod ta’ prodottiCOM/2016/0757 final - 2016/0370 (CNS), https://eur-lex.europa.eu/legal-content/MT/TXT/?qid=1586260266830&uri=CELEX:52016PC0757
 (11)
 ĠU C , , p. .
 (12)
 ĠU C , , p. .
 (13)
 Id-Direttiva tal-Kunsill 2006/112/KE tat-28 ta' Novembru 2006 dwar is-sistema komuni ta' taxxa fuq il-valur miżjud (ĠU L 347, 11.12.2006, p. 1).
 (14)
 Id-Direttiva tal-Kunsill (UE) 2017/2455 tal-5 ta' Diċembru 2017 li temenda d-Direttiva 2006/112/KE u d-Direttiva 2009/132/KE fir-rigward ta' ċerti obbligi tat-taxxa fuq il-valur miżjud għall-provvisti ta' servizzi u għall-bejgħ mill-bogħod ta' oġġetti (ĠU L 348, 29.12.2017, p. 7).
 (15)
 Id-Direttiva tal-Kunsill (UE) 2019/1995 tal-21 ta’ Novembru 2019 li temenda d-Direttiva 2006/112/KE fir-rigward ta’ dispożizzjonijiet relatati ma’ bejgħ b’distanza ta’ merkanzija u ċerti provvisti domestiċi ta’ merkanzija (ĠU L 310, 2.12.2019, p. 1).


text:
3/1955 Zb. - Nariadenie o úprave podpôr na bytov... - SLOV-LEX
 3/1955 Zb.
 Časová verzia predpisu účinná od 01.07.1958
 z 15. januára 1955
 o úprave podpôr na bytovú výstavbu a obnovu
 Vláda Československej republiky nariaďuje podľa § 19 č. 2, § 20 ods. 3 a § 21 zákona č. 106/1953 Zb. o bytovej výstavbe, udržovaní a správe bytového majetku a ich financovaní:
 Zmena podmienok pre ďalšie trvanie podpôr poskytnutých v rámci bytovej starostlivosti o poľnohospodárskych robotníkov
 Štátne podpory poskytnuté na stavby a na úpravy bytov podľa vládnych nariadení o bytovej starostlivosti o poľnohospodárskych robotníkov (vládne nariadenie č. 196/1939 Zb. a č. 278/1940 Zb.) zostávajú v platnosti,
 ak vlastníkom alebo užívateľom stavby, na ktorú bola podpora poskytnutá, je poľnohospodársky podnik socialistického sektora a užíva stavbu na ubytovanie zamestnancov alebo iných trvalých pracovníkov v poľnohospodárstve:
 ak vlastník stavby splňuje niektorú z týchto podmienok:
 je v trvalom pracovnom pomere k poľnohospodárskemu podniku štátneho socialistického sektora (štátne majetky, strojové a traktorové stanice, školské a výskumné majetky a pod.),
 je členom jednotného roľníckeho družstva,
 je jednotlivo hospodáriacim maloroľníkom alebo stredným roľníkom.
 Ak nie sú splnené podmienky odseku 1, je vlastník (užívateľ) povinný nahradiť sumu udeleného príspevku, ktorá pripadá na zvyšok doby 25 rokov, začínajúc rokom, v ktorom k tomuto stavu došlo. Pritom sa počítajú 4% udeleného príspevku za každý rok.
 Náhradu vyrubí kompetentný odbor (správa) rady krajského národného výboru. Tento odbor (správa) upustí od požiadavky náhrady, ak vlastník na vyzvanie nastúpi v danej lehote trvalé zamestnanie v poľnohospodárstve (odsek 1 č. 2). Výšku splátok a výšku úrokov zo súm náhrady včas nezaplatených určí Ministerstvo financií po dohode s Ministerstvom miestneho hospodárstva.
 Zrušenie stavebných príspevkov priznaných podľa predpisov o výstavbe miest a obcí na Slovensku. Poskytnutie príspevku na zaplatenie pohľadávok z obnovy
 Stavebné príspevky, priznané podľa § 19 nariadenia Sboru povereníkov č. 128/1945 Zb. n. SNR, o výstavbe miest a obcí na Slovensku, a doteraz nevyplatené sa zrušujú.
 Vlastníkom rodinných domčekov, s obnovou ktorých sa začalo pred 26. júlom 1950 a na ktoré sa priznal, ale sa nevyplatil stavebný príspevok uvedený v odseku 1, môže štát prispieť podporou v spôsobe jednorazového príspevku až do výšky 5.000 Kčs na zaplatenie pohľadávok socialistického sektora z obnovy domčeka, ak vyžadujú hospodárske a rodinné pomery stavebníka osobitný zreteľ a ak preukáže stavebník, že stavebný materiál nadobudol riadnym spôsobom.
 O poskytnutí príspevku podľa odseku 2 rozhoduje kompetentný odbor (správa) rady krajského národného výboru podľa smerníc, ktoré vydá Ministerstvo miestneho hospodárstva po dohode s Ministerstvom financií.
 Zastavenie príspevkov podľa zákonov o stavebnej obnove a štátnej podpore na obytné stavby. Poskytnutie príspevku na náklady spojené s platením anuít a domovej dane
 1. januárom 1954 sa zastavuje vyplácanie podpôr v spôsobe štátneho príspevku na obnovu bytového majetku podľa zákona č. 86/1946 Zb., o stavebnej obnove, v znení zákona č. 115/1947 Zb., alebo na bytovú výstavbu podľa zákona č. 41/1947 Zb. o štátnej podpore na obytné stavby.
 Vlastníkom objektov, na stavebnú obnovu ktorých alebo výstavbu bola poskytnutá podpora uvedená v odseku 1, môže štát prispievať na úhradu nákladov spojených s platením anuít stavebných pôžičiek a domovej dane, ak ide o rodinný domček alebo o poľnohospodársku usadlosť maloroľníka alebo stredného roľníka alebo člena jednotného roľníckeho družstva. Štátny príspevok sa môže priznať najvyššie sumou, o ktorú anuity na stavebné pôžičky a domová daň sú vyššie, než zodpovedá nájomnej hodnote objektu určenej podľa cenových predpisov.
 O poskytnutí príspevku podľa odseku 2 rozhoduje kompetentný odbor (správa) rady okresného národného výboru podľa smerníc, ktoré vydá Ministerstvo miestneho hospodárstva po dohode s Ministerstvom financií.
 Príspevky, ktoré v čase od 1. januára 1954 do začiatku účinnosti tohto nariadenia boli vlastníkom objektov, pri ktorých sú splnené podmienky odseku 2, poskytnuté podľa doterajších predpisov, sa považujú za príspevky podľa tohto nariadenia.
 Usporiadanie preddavkov poskytnutých na Slovensku na obnovu rodinných domčekov a poľnohospodárskych usadlostí
 Vlastníci rodinných domčekov a poľnohospodárskych usadlostí na Slovensku, na obnovu ktorých bol poskytnutý preddavok z verejných prostriedkov, ktorý sa podľa § 22 zákona č. 106/1953 Zb. považuje za podporu na obnovu, sú povinní nahradiť štátu časť týchto prostriedkov tak, aby rozsah práv a záväzkov sa uviedol do súladu s ustanoveniami zákona č. 86/1946 Zb. v znení zákona č. 115/1947 Zb. Kompetentný odbor (správa) rady krajského národného výboru im dodatočne určí v súlade s uvedenými predpismi konečnú výšku štátnej podpory, pokiaľ sa tak už nestalo, a určí i náhradu, ktorú tvorí rozdiel medzi prijatým preddavkom a štátnou podporou. Vlastníci sú povinní náhradu splácať umorovacími splátkami (anuitami), ktoré im predpíše kompetentný odbor (správa) rady krajského národného výboru vo výške nájomnej hodnoty určenej podľa cenových predpisov.
 Podrobnosti o umorovacích splátkach a o úrokovaní súm včas nezaplatených určí Ministerstvo financií po dohode s Ministerstvom miestneho hospodárstva.
 Dokiaľ vlastník nezaplatil celú náhradu, môže sa jeho objekt zaťažiť len s privolením kompetentného odboru (správy) rady krajského národného výboru; tento odbor (správa) navrhne vložiť toto obmedzenie vlastníckeho práva zákazom zaťaženia do pozemkových kníh.
 Opatrenia urobené v zhode s predchádzajúcimi odsekmi pred začiatkom účinnosti tohto nariadenia na základe uznesenia Sboru povereníkov z 2. decembra 1952 sa považujú za urobené podľa neho.
 Ďalšie poskytovanie podpôr
 Pri rozostavaných rodinných domčekoch, poprípade poľnohospodárskych usadlostiach maloroľníkov a stredných roľníkov alebo členov jednotného roľníckeho družstva, so stavbou ktorých sa začalo pred 26. júlom 1950 a na ktoré sa vydal čiastkový výmer o obnove podľa § 8 zákona č. 86/1946 Zb. v znení zákona č. 115/1947 Zb. alebo na ktoré štát už prevzal záruku za úver vyplatený stavebníkovi peňažným ústavom aspoň ako preddavok na štátnu podporu podľa toho istého zákona alebo podľa zákona č. 41/1947 Zb., možno podľa tých istých predpisov poskytnúť vlastníkovi ešte podporu v spôsobe štátnej záruky za pôžičku potrebnú na dostavenie domčeku.
 Bývalým vlastníkom rodinných domčekov, ktoré boli vyvlastnené alebo vykúpené v rámci akcií uskutočňovaných vo všeobecnom záujme, možno poskytnúť na stavbu náhradných rodinných domčekov dlhodobý úver. Podrobnosti určí Ministerstvo financií po dohode s Ministerstvom miestneho hospodárstva.
 Vlastníkovi nedostavaného rodinného domčeka, na ktorý sa nepoužijú ustanovenia §§ 5 alebo 6, môže štát najneskoršie do konca roku 1955 prispieť na úhradu nákladov, potrebných na dokončenie stavby, podporou v spôsobe jednorazového príspevku až do výšky 5.000 Kčs, ak stavebník má väčší počet detí, zaviaže sa, že do primeranej lehoty domček dokončí, a preukáže, že stavebný materiál nadobudol riadnym spôsobom.
 Zjednodušenie knihového poriadku vo veciach podpôr poskytnutých podľa zákonov o stavebnom ruchu
 Záložné právo za splatenú pôžičku, ktorá bola zaručená štátom podľa niektorého zo zákonov o stavebnom ruchu z rokov 1919 až 1936 (zákony č. 281/1919 Zb., č. 92/1920 Zb., č. 100/1921 Zb., č. 45/1922 Zb., č. 35/1923 Zb., č. 58/1924 Zb., č. 44/1927 Zb., č. 43/1928 Zb., č. 45/1930 Zb. a č. 65/1936 Zb.), súd vymaže tiež na návrh vlastníka domu doložený púhym vyhlásením veriteľa, že jeho pohľadávka bola zaplatená, bez toho, že by vyžadoval súhlas štátnej správy. Zároveň súd vymaže poznámku štátnej záruky, ako aj všetky závady, ktoré z dôvodu štátnej záruky viaznu na dome v prospech československého štátu.
 Podpory bytovým družstvám a náhrada za podpory im poskytnuté
 Ustanovenie § 4 vládneho nariadenia č. 40/1954 Zb. o podpore na prevádzkové náklady bytových družstiev, zostáva nedotknuté.
 Usporiadanie záväzkov Fondu bytového hospodárstva
 Minister financií môže zmeniť podmienky splácania a úrokovania záväzkov Fondu bytového hospodárstva, ako i záväzkov, ktoré z fondu prešli na štát.
 Účinnosť a vykonanie
 Toto nariadenie nadobúda účinnosť dňom vyhlásenia; vykonajú ho ministri miestneho hospodárstva a financií.
 § 1 Zmena podmienok pre ďalšie trvanie podpôr poskytnutých v rámci bytovej starostlivosti o poľnohospodárskych robotníkov
 § 2 Zrušenie stavebných príspevkov priznaných podľa predpisov o výstavbe miest a obcí na Slovensku. Poskytnutie príspevku na zaplatenie pohľadávok z obnovy
 § 3 Zastavenie príspevkov podľa zákonov o stavebnej obnove a štátnej podpore na obytné stavby. Poskytnutie príspevku na náklady spojené s platením anuít a domovej dane
 § 4 Usporiadanie preddavkov poskytnutých na Slovensku na obnovu rodinných domčekov a poľnohospodárskych usadlostí
 § 8 Zjednodušenie knihového poriadku vo veciach podpôr poskytnutých podľa zákonov o stavebnom ruchu
 § 9 Podpory bytovým družstvám a náhrada za podpory im poskytnuté
 § 10 Usporiadanie záväzkov Fondu bytového hospodárstva
 § 11 Účinnosť a vykonanie
 106/1953 Zb. Zákon o bytovej výstavbe, udržovaní a správe bytového majetku a ich financovaní.
 34/1958 Zb. Nariadenie o ďalších presunoch pôsobnosti a iných zjednodušeniach v štátnej správe.
 Číslo: 3/1955 Zb.
 Názov: Nariadenie o úprave podpôr na bytovú výstavbu a obnovu.
 Dátum schválenia: 15.01.1955
 Dátum vyhlásenia: 12.02.1955
 Dátum účinnosti od: 01.07.1958
 Podpora výstavby
 Nachádza sa v čiastke: 2/1955
 2. 12.02.1955 - 30.06.1958
 3. 01.07.1958 - 34/1958 Zb.


type: contracts

text:
 Anunţ juridic important
 |
 22002D0004
 Jurnalul Oficial L 088 , 04/04/2002 p. 0007 - 0008 ediţie specială în limba cehă capitol 11 volum 07 p. 137 - 138 ediţie specială în limba estonă capitol 11 volum 07 p. 137 - 138 ediţie specială în limba maghiară capitol 11 volum 07 p. 137 - 138 ediţie specială în limba lituaniană capitol 11 volum 07 p. 137 - 138 LV.ES capitol 11 volum 07 p. 137 - 138 MT.ES capitol 11 volum 07 p. 137 - 138 PL.ES capitol 11 volum 07 p. 137 - 138 SK.ES capitol 11 volum 07 p. 137 - 138 ediţie specială în limba slovenă capitol 11 volum 07 p. 137 - 138
 Decizia nr. 4/2002 a Comitetului mixt al SEEdin 1 februarie 2002de modificare a anexei XI (Servicii de telecomunicații) la Acordul SEECOMITETUL MIXT AL SEE,având în vedere Acordul privind Spațiul Economic European, astfel cum a fost modificat prin Protocolul de adaptare a Acordului privind Spațiul Economic European, denumit în continuare "acordul", în special articolul 98,întrucât:(1) Anexa XI la acord a fost modificată prin Decizia nr. 48/2001 a Comitetului mixt al SEE din 30 martie 2001 [1].(2) Decizia 2001/497/CE a Comisiei din 15 iunie 2001 privind clauzele contractuale standard pentru transferul de date cu caracter personal către țările terțe în temeiul Directivei 95/46/CE a Parlamentului European și a Consiliului [2] trebuie să fie încorporată în acord,DECIDE:Articolul 1După punctul 5ec (Decizia 2000/520/CE a Comisiei) din anexa XI la acord se inserează următorul punct:"5ed. 32001 D 0497: Decizia 2001/497/CE a Comisiei din 15 iunie 2001 privind clauzele contractuale standard pentru transferul de date cu caracter personal către țările terțe în temeiul Directivei 95/46/CE (JO L 181, 4.7.2001, p. 19), astfel cum a fost rectificată în JO L 253, 21.9.2001, p. 34."Articolul 2Textele Deciziei 2001/497/CE în limbile islandeză și norvegiană, care urmează să fie publicate în Suplimentul SEE la Jurnalul Oficial al Comunităților Europene, sunt autentice.Articolul 3Prezenta decizie intră în vigoare la 2 februarie 2002, cu condiția transmiterii prealabile a tuturor notificărilor prevăzute la articolul 103 alineatul (1) din acord către Comitetul mixt al SEE [***].Articolul 4Prezenta decizie se publică în Secțiunea SEE și în Suplimentul SEE ale Jurnalului Oficial al Comunităților Europene.Adoptată la Bruxelles, 1 februarie 2002.Pentru Comitetul mixt al SEEPreședinteleP. Westerlund[1] JO L 158, 14.6.2001, p. 63.[2] JO L 181, 4.7.2001, p. 19.[***] Nu sunt indicate cerințe constituționale.--------------------------------------------------


text:
 20.6.2009
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 C 141/57
 Acțiune introdusă la 28 aprilie 2009 — Vidieffe/OAPI — Ellis International Group Holdings (GOTHA)
 (Cauza T-169/09)
 2009/C 141/115
 Limba în care a fost formulată acțiunea: italiana
 Părțile
 Reclamantă: Vidieffe Srl (Bologna, Italia) (reprezentanți: M. Lamandini, avocat, D. De Pasquale, avocat, M. Pappalardo, avocat)
 Pârât: Oficiul pentru Armonizare în cadrul Pieței Interne (mărci, desene și modele industriale)
 Cealaltă parte în procedura care s-a aflat pe rolul camerei de recurs: Perry Ellis International Group Holdings Ltd
 Concluziile reclamantei
 —
 Anularea, ca urmare a încălcării articolului 8 alineatul (1) litera (b) din Regulamentul (CE) nr. 40/94 al Consiliului din 20 decembrie 1993 privind marca comunitară (JO 1994, L 11, p. 1, Ediție specială, 17/vol. 1, p. 146) [înlocuit cu Regulamentul (CE) nr. 207/2009 al Consiliului din 26 februarie 2009 privind marca comunitară, JO L 78, p. 1] și/sau a unui abuz de putere, a Deciziei Camerei întâi de recurs a OAPI din 12 februarie 2009, în măsura în care prin aceasta se admite în parte recursul și se anulează decizia diviziei de opoziție a OAPI în măsura în care prin aceasta este respinsă opoziția, în ceea ce privește „articole din piele și imitație de piele necuprinse în alte clase; cufere și valize; umbrele, umbreluțe de soare și bastoane” din clasa 18 și toate produsele din clasa 25; prin urmare, confirmarea, în ansamblul său, a deciziei diviziei de opoziție a OPAI (cauza nr. B 909 350, 22 februarie 2008);
 —
 Obligarea OAPI la adoptarea măsurilor necesare pentru a se conforma deciziei Tribunalului;
 —
 obligarea OAPI la plata cheltuielilor de judecată.
 Motivele și principalele argumente
 Solicitantul mărcii comunitare: reclamanta
 Marca comunitară vizată: marca verbală „GOTHA ” (cerere de înregistrare nr. 3 665 957) pentru produse din clasele 18 și 25
 Titularul mărcii sau al semnului invocat în sprijinul opoziției: Perry Ellis International Group Holdings Ltd
 Marca sau semnul invocat în sprijinul opoziției: marca comunitară figurativă „gotcha” (nr. 2 986 199), pentru produse din clasele 3, 18 și 25
 Decizia diviziei de opoziție: respingerea opoziției în ansamblul său
 Decizia camerei de recurs: admiterea în parte a recursului
 Motivele invocate: încălcarea articolului 8 alineatul (1) litera (b) din Regulamentul (CE) nr. 40/94 (înlocuit cu Regulamentul nr. 207/2009) și, în orice caz, abuz de putere prin considerarea ca fiind confundabile între ele a unor semne care sunt inconfundabile


text:
 23.10.2017
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 C 357/4
 Žaloba podaná dne 9. srpna 2017 – Česká republika v. Evropský parlament, Rada Evropské unie
 (Věc C-482/17)
 (2017/C 357/06)
 Jednací jazyk: čeština
 Účastníci řízení
 Žalobkyně: Česká republika (zástupci: M. Smolek, O. Serdula, J. Vláčil, zmocněnci)
 Žalovaní: Evropský parlament, Rada Evropské unie
 Návrhové žádání žalobkyně
 Žalobkyně navrhuje, aby Soudní dvůr:
 —
 zrušil Směrnici Evropského parlamentu a Rady (EU) 2017/853ze dne 17. května 2017, kterou se mění směrnice Rady 91/477/EHS o kontrole nabývání a držení zbraní (1);
 —
 uložil Evropskému parlamentu a Radě náhradu nákladů řízení.
 Podpůrně žalobkyně navrhuje, aby Soudní dvůr:
 —
 zrušil čl. 1 bod 6 napadené směrnice v rozsahu, ve kterém doplňuje čl. 5 odst. 3 a čl. 6 odst. 6 druhý pododstavec do směrnice 91/477/EHS (2);
 —
 zrušil čl. 1 bod 7 napadené směrnice v rozsahu, ve kterém doplňuje čl. 7 odst. 4a do směrnice 91/477/EHS;
 —
 zrušil čl. 1 bod 19 napadené směrnice v rozsahu:
 —
 ve kterém doplňuje body 6, 7 a 8 do kategorie A části II Přílohy I směrnice 91/477/EHS;
 —
 ve kterém mění kategorii B části II Přílohy I směrnice 91/477/EHS;
 —
 ve kterém doplňuje bod 6 do kategorie C části II Přílohy I směrnice 91/477/EHS;
 —
 ve kterém mění část III Přílohy I směrnice 91/477/EHS;
 —
 uložil Evropskému parlamentu a Radě náhradu nákladů řízení.
 Žalobní důvody a hlavní argumenty
 První žalobní důvod vychází z porušení zásady svěření pravomocí. Napadená směrnice byla přijata na základě článku 114 Smlouvy o fungování Evropské unie, přestože nesleduje cíl odstranění překážek vnitřního trhu, nýbrž výhradně cíl předcházení trestné činnosti a terorismu. Unijní zákonodárce však nemá pravomoc přijímat harmonizační opatření v této oblasti.
 Druhý žalobní důvod vychází z porušení zásady proporcionality. Unijní zákonodárce se vůbec nezabýval otázkou proporcionality přijímaných opatření a vědomě si nezajistil dostatek informací (např. prostřednictvím provedení posouzení dopadů), aby mohl dodržení této zásady informovaně posoudit. Unijní zákonodárce v důsledku absence tohoto posouzení přijal zjevně nepřiměřená opatření spočívající v zákazu některých druhů poloautomatických zbraní, které přitom nejsou v Evropské unii užívány k páchání teroristických činů, ve zpřísnění regulace některých minimálně nebezpečných zbraní (historických reprodukcí či prokazatelně trvale znehodnocených zbraní) a v neposlední řadě i v postihování držení určitých zásobníků.
 Třetí žalobní důvod vychází z porušení zásady právní jistoty. Nově vymezené kategorie zakázaných zbraní (A7 a A8), stejně jako ustanovení předpokládající postihování držení nadlimitních zásobníků jsou z hlediska právní jistoty zcela nejasné, a tudíž neumožňují dotčeným subjektům jednoznačně rozpoznat jejich práva a povinnosti. Článek 7 odst. 4a směrnice 91/477/EHS ve znění napadené směrnice (tzv. „grandfathering clause“) navíc fakticky nutí členské státy přijmout vnitrostátní právní úpravu, která bude mít retroaktivní účinky.
 Čtvrtý žalobní důvod vychází z porušení zásady zákazu diskriminace. Výjimka obsažená v čl. 6 odst. 6 druhém pododstavci směrnice 91/477/EHS ve znění napadené směrnice sice vyvolává dojem zdánlivě neutrálního opatření, nicméně ve skutečnosti jsou podmínky pro její aplikaci nastaveny tak, aby jim vyhověl pouze švýcarský systém ponechávání zbraní při ukončení vojenské služby, přičemž postrádají jakékoliv objektivní odůvodnění s ohledem na cíle napadené směrnice.
 (1) Úř. věst. 2017, L 137, s. 22.
 (2) Úř. věst. 1991, L 256, s. 51; Zvl. vyd. 13/11, s. 3.


text:
 EVROPSKÁ KOMISE
 V Bruselu dne 5.6.2018
 COM(2018) 449 final
 2018/0237(NLE)
 Návrh
 ROZHODNUTÍ RADY,
 kterým se členské státy zmocňují, aby v zájmu Evropské unie podepsaly Protokol o změně Úmluvy Rady Evropy o ochraně osob se zřetelem na automatizované zpracování osobních dat (ETS č. 108)
 DŮVODOVÁ ZPRÁVA
 1.PŘEDMĚT NÁVRHU
 Tento návrh se týká rozhodnutí, kterým se členské státy zmocňují, aby v zájmu Evropské unie podepsaly Protokol o změně Úmluvy Rady Evropy o ochraně osob se zřetelem na automatizované zpracování osobních dat (ETS č. 108) (dále jen „pozměňovací protokol“). Komise souběžně předkládá návrh rozhodnutí Rady, kterým se členské státy zmocňují, aby v zájmu Evropské unie ratifikovaly pozměňovací protokol.
 2.SOUVISLOSTI NÁVRHU
 2.1Souvislosti
 Jedinou právně závaznou mezinárodní dohodou v oblasti ochrany osobních údajů je Úmluva Rady Evropy o ochraně osob se zřetelem na automatizované zpracování osobních dat (dále jen „úmluva č. 108“). Cílem úmluvy je chránit právo na soukromí, které je uznáno v článku 8 Evropské úmluvy o ochraně lidských práv a základních svobod. Právo na soukromí a ochranu údajů je zakotveno rovněž v článcích 7 a 8 Listiny základních práv EU a v článku 16 SFEU.
 Úmluva č. 108 vyžaduje, aby smluvní strany začlenily do svého vnitrostátního práva nezbytná opatření k zajištění dodržování lidského práva všech osob se zřetelem na zpracovávání osobních údajů. Úmluva byla jedním z hlavních zdrojů inspirace při vypracovávání acquis EU v oblasti ochrany údajů. Podle 11. bodu odůvodnění bylo jedním z cílů směrnice Evropského parlamentu a Rady č. 95/46/ES ze dne 24. října 1995 ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a o volném pohybu těchto údajů právě „upřes[nění] a rozš[íření] [zásad a práv] obsažených v [úmluvě č. 108]“.
 Úmluvu č. 108 doposud ratifikovalo 51 států, včetně všech 28 členských států EU, čtyř států ESVO, všech zemí západního Balkánu, řady zemí evropského sousedství (např. Arménie, Gruzie), Ruské federace, Turecka a řady mimoevropských zemí v Africe (např. Senegal, Tunisko) a v Latinské Americe (Uruguay). Několik žádostí (např. Argentina, Mexiko, Maroko) je projednáváno a řada zemí má status pozorovatele (např. Japonsko, Jižní Korea).
 Úmluva č. 108 byla otevřena k podpisu v roce 1981, dlouho před érou internetu a elektronických komunikací. Vývoj technologií a globalizace informací vyvolává nové problémy v oblasti ochrany osobních údajů. Účelem pozměňovacího protokolu je aktualizace úmluvy č. 108, jež má poskytnout řešení těchto problémů.
 2.2Pozměňovací protokol
 Aktualizovaná úmluva (tj. úmluva č. 108 upravená pozměňovacím protokolem) bude mít pro všechny smluvní strany úmluvy jednotnou oblast působnosti bez možnosti úplného vyloučení určitých odvětví nebo činností z jejího uplatňování (např. v oblasti národní bezpečnosti), jak je tomu v případě znění stávající Úmluvy č. 108. Úmluva se bude tudíž vztahovat na všechny druhy zpracovávání údajů v jurisdikci smluvních stran, a to ve veřejném i soukromém sektoru.
 Pozměňovací protokol významně zvýší úroveň ochrany údajů, která je poskytována podle úmluvy č. 108. Aktualizovaná úmluva zejména blíže upřesní zásadu zákonného zpracovávání údajů (především s ohledem na požadavky na souhlas) a dále posílí ochranu zvláštních kategorií údajů (přičemž současně tyto kategorie rozšíří i na kategorie, jež byly uznány jako zvláštní kategorie osobních údajů v právu Unie). Aktualizovaná úmluva poskytne fyzickým osobám rovněž další záruky při zpracovávání jejich osobních údajů (zejména povinnosti týkající se posouzení pravděpodobného dopadu zamýšlené operace zpracování údajů a provedení příslušných technických a organizačních opatření; povinnost ohlašovat případy vážného porušení zabezpečení údajů) a posílí také jejich práva (zejména co se týká transparentnosti a přístupu k údajům). Zavedena byla rovněž nová práva subjektů údajů, jako je právo nebýt předmětem rozhodnutí majícího podstatný dopad na subjekt údajů a založeného pouze na automatizovaném zpracování, právo vznést námitku proti zpracování a právo na prostředky nápravy v případě porušení práv fyzické osoby.
 Aktualizovaná úmluva bude zahrnovat revidovaná ustanovení (jež jsou v současnosti obsažena v dodatkovém protokolu, který podepsaly pouze některé smluvní strany), jež vyžadují, aby smluvní strany zřídily jeden či více nezávislých úřadů odpovědných za zajištění souladu s ustanoveními úmluvy č. 108. Postavení těchto úřadů bude posíleno požadavkem, aby jim smluvní strany udělily další pravomoci, například pravomoc vydávat rozhodnutí s ohledem na porušení úmluvy č. 108 a ukládat správní sankce.
 Systém odchylek od výše uvedených práv a povinností podle pozměňovacího protokolu splňuje tři základní podmínky: zachování všeobecné oblasti působnosti úmluvy č. 108 (žádné obecné výjimky), flexibilita (umožňující sladit vysoké standardy ochrany údajů s jinými důležitými veřejnými zájmy, například aspekty národní bezpečnosti) a celková soudržnost s judikaturou Evropského soudu pro lidská práva (zejména žádné omezení, jež by negativně ovlivňovalo podstatu základního práva na ochranu údajů).
 Aktualizovaná úmluva celkově zajistí vysokou úroveň ochrany, přičemž ponechá smluvním stranám určitou míru flexibility, co se týká provedení jejích ustanovení ve vnitrostátním právu. To zajistí, aby bylo přistoupení k aktualizované úmluvě č. 108 přitažlivé pro země (i mimo Evropu), které zvažují zavedení nebo posílení svých systémů ochrany údajů. Lze očekávat, že její praktický dopad bude mnohem větší než dopad stávající úmluvy č. 108, a to jak z hlediska její oblasti působnosti, tak i z hlediska povinností, které jsou v ní uloženy.
 Pozměňovací protokol, jakmile vstoupí v platnost, umožní, aby se smluvní stranou (aktualizované) úmluvy stala i Unie. Co se týká hlasovacích práv ve výboru úmluvy, schválené znění zajišťuje zásadu, že Unie může ve své oblasti působnosti za Unii hlasovat s počtem hlasů odpovídajícím počtu jejích členských států, jež jsou smluvními stranami úmluvy. K odstranění obav ohledně váhy hlasu Unie bylo dohodnuto kompromisní řešení, podle něhož mohou být rozhodnutí přijímána pouze „vysokou většinou“ (čtyř pětin) smluvních stran a v případě nejdůležitějších rozhodnutí týkajících se zajištění souladu s úmluvou některou ze smluvních stran platí požadavek na „dvojí většinu“ (kvalifikovaná většina společně s prostou většinou smluvních stran mimo EU).
 Aktualizovaná úmluva posílí účinnost ochrany údajů rovněž tím, že stanoví, že výbor úmluvy může posoudit efektivnost opatření, která byla přijata ve vnitrostátních právních předpisech k provedení ustanovení úmluvy.
 Znění pozměňovacího protokolu bylo koordinováno se zástupci členských států v příslušné pracovní skupině Rady a provádí směrnice Rady pro jednání. Je rovněž zcela v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) 2016/679 ze dne 27. dubna 2016 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a o volném pohybu těchto údajů (obecné nařízení o ochraně osobních údajů) a se směrnicí Evropského parlamentu a Rady (EU) 2016/680 ze dne 27. dubna 2016 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů příslušnými orgány za účelem prevence, vyšetřování, odhalování či stíhání trestných činů nebo výkonu trestů, o volném pohybu těchto údajů (dále jen „směrnice o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů policií“), takže je vyloučeno, aby členské státy podléhaly podle práva Unie a práva Rady Evropy rozdílným či dokonce protichůdným povinnostem. Přijetí robustní úmluvy založené na stejném přístupu a zásadách jako (nové) acquis Unie má obzvláštní význam pro mezinárodní strategii Unie v oblasti ochrany údajů. Úmluva č. 108, která je otevřená i pro mimoevropské státy, vyvolala značnou pozornost u zemí z celého světa, jež připravují nebo plánují přijetí právních předpisů v oblasti ochrany údajů. Ve svém sdělení z ledna 2017 nazvaném „Výměna a ochrana osobních údajů v globalizovaném světě“ (COM/2017/07 final) odkázala Komise na úmluvu č. 108 a uznala, že aktualizovaná úmluva bude založena na stejných zásadách jako právní předpisy EU v oblasti ochrany osobních údajů, a „přispěje tudíž ke konvergenci směrem k souboru vysokých standardů ochrany údajů“ na globální úrovni. Vyslovila proto odhodlání „prosazovat rychlé přijetí“ pozměňovacího protokolu.
 2.3Platné právní předpisy a politika Unie vztahující se na danou oblast
 Na oblast, kterou upravuje pozměněná úmluva, se nyní do značné míry vztahuje legislativní rámec Unie pro ochranu údajů. Obecné nařízení o ochraně osobních údajů, které je použitelné ode dne 25. května 2018, a směrnice o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů policií, u níž lhůta pro provedení skončila dne 6. května 2018, stanoví komplexní systém pravidel v oblasti ochrany údajů a zajišťují přinejmenším rovnocenný a v mnoha případech vyšší standard ochrany. Podle článku 13 aktualizované úmluvy mohou smluvní strany provést ve prospěch subjektů údajů „širší míru ochrany, než jaká je stanovena v této úmluvě“, je jim tudíž ponechána možnost zajistit silnější ochranu.
 2.4Odůvodnění návrhu
 Pozměňovací protokol vstoupí v platnost poté, co všechny smluvní strany uložily u generálního tajemníka Rady Evropy listinu o ratifikaci, přistoupení nebo schválení. Vzhledem k vysokému počtu smluvních stran, které musí provést ratifikaci, umožňuje pozměňovací protokol „částečný vstup“ pro menší skupinu smluvních stran, a to po uplynutí pěti let poté, co nejméně třicet osm smluvních stran vyjádřilo souhlas s tím, aby jím byly vázány. Slavnostní akt podpisu pozměňujícího protokolu by se měl konat dne 25. června 2018 ve Štrasburku.
 Členské státy EU (v současnosti samotné smluvní strany úmluvy č. 108) by měly přijmout potřebná opatření k zajištění rychlého vstupu pozměňovacího protokolu v platnost:
 Za prvé, vzhledem ke skutečnosti, že aktualizovaná úmluva bude z velké části obsahovat podobné záruky jako obecné nařízení o ochraně osobních údajů a směrnice o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů policií, přispěje (částečný) vstup v platnost k prosazování standardů Unie v oblasti ochrany údajů po celém světě. Úmluva č. 108 hrála skutečně zásadní úlohu při šíření „evropského modelu ochrany údajů“ na celosvětové úrovni, jelikož země, které zvažují přijetí nebo aktualizaci svých právních předpisů v oblasti ochrany soukromí, ji často využívají jako zdroj inspirace. V současné době to je vzhledem k rostoucímu počtu zemí přijímajících takovéto právní předpisy v mnoha regionech světa o to důležitější. Zvýšení standardů ochrany smluvními stranami úmluvy usnadní rovněž toky údajů mezi EU a smluvními stranami úmluvy mimo EU. Pro řadu zemí se přistoupení k úmluvě č. 108 ukázalo rovněž jako užitečná příprava na případné zjištění Evropské komise o odpovídající úrovni ochrany. Obecné nařízení o ochraně osobních údajů tento aspekt posiluje tím, že výslovně stanoví, že přistoupení k úmluvě č. 108 představuje důležité hledisko, jež Evropská komise vezme v úvahu ve svém zjištění o odpovídající úrovni ochrany. I bez odpovídající úrovně ochrany usnadní vyšší úroveň ochrany (zejména co se týká dostupnosti opravných prostředků soudní i mimosoudní povahy a účinného dohledu ze strany dozorových úřadů) výměnu údajů na základě vhodných záruk (zejména z toho důvodu, že prosazování těchto záruk v právních řádech smluvních stran může být snazší).
 Za druhé je důležité zajistit, aby byla aktualizovaná úmluva zcela v souladu s ustanoveními obecného nařízení o ochraně osobních údajů a směrnice o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů policií, aby mohly členské státy EU zůstat i nadále smluvními stranami úmluvy a dodržovat její ustanovení, aniž by porušovaly právní předpisy Unie. To se týká zejména ustanovení o volném pohybu údajů mezi smluvními stranami, jelikož aktualizovaná úmluva (na rozdíl od stávajícího znění) obsahuje výjimku z tohoto pravidla pro smluvní strany, které jsou „vázány harmonizovanými pravidly ochrany, jež sdílejí státy patřící k určité regionální mezinárodní organizaci“. To zajistí soulad ze strany členských států EU navzdory podmínkám týkajícím se mezinárodních předávání údajů, jež jsou stanoveny v právních předpisech Unie v oblasti ochrany údajů.
 Za třetí, stávající úmluva č. 108 neumožňuje přistoupení mezinárodních organizací. Pozměňovací protokol toto mění, a jeho vstup v platnost je tudíž podmínkou budoucího přistoupení EU k úmluvě.
 3.PRÁVNÍ ZÁKLAD
 Navrhované rozhodnutí Rady je založeno na čl. 218 odst. 5 SFEU ve spojení s článkem 16 SFEU.
 2018/0237 (NLE)
 Návrh
 ROZHODNUTÍ RADY,
 kterým se členské státy zmocňují, aby v zájmu Evropské unie podepsaly Protokol o změně Úmluvy Rady Evropy o ochraně osob se zřetelem na automatizované zpracování osobních dat (ETS č. 108)
 RADA EVROPSKÉ UNIE,
 s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 218 odst. 5 ve spojení s článkem 16 této smlouvy,
 s ohledem na návrh Evropské komise,
 vzhledem k těmto důvodům:
 (1)Dne 31. května 2013 zmocnila Rada Komisi, aby se jménem Unie účastnila jednání o aktualizaci Úmluvy Rady Evropy o ochraně osob se zřetelem na automatizované zpracování osobních dat (EST č. 108) (dále jen „úmluva č. 108“) a o podmínkách a způsobech přistoupení Unie k aktualizované úmluvě.
 (2)Dne 18. května 2018 přijal Výbor ministrů Rady Evropy protokol o změně úmluvy č. 108 (dále jen „pozměňovací protokol“), který bude otevřen k podpisu ode dne 25. června 2018.
 (3)Cílem pozměňovacího protokolu je rozšířit působnost, zvýšit úroveň a zlepšit účinnost ochrany údajů, která je poskytována podle úmluvy č. 108.
 (4)Ustanovení pozměněné úmluvy č. 108 mohou mít v rozsahu, v jakém se vztahují na zpracovávání osobních údajů v rámci činností spadajících do oblasti působnosti práva Unie, dopad na společná pravidla či změnit jejich působnost ve smyslu čl. 3 odst. 2 SFEU, poněvadž se tato ustanovení kryjí s povinnostmi obsaženými v nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) 2016/679
 1
 a směrnice Evropského parlamentu a Rady (EU) 2016/680
 2
 .
 (5)Jelikož aktualizovaná úmluva č. 108 bude obsahovat do značné míry podobné záruky jako nařízení (EU) 2016/679 a směrnice (EU) 2016/680, její vstup v platnost přispěje k prosazování standardů EU v oblasti ochrany údajů na globální úrovni, usnadní toky údajů mezi EU a smluvními stranami úmluvy mimo EU, zajistí soulad členských států EU s jejich mezinárodními povinnostmi podle úmluvy a umožní budoucí přistoupení EU k úmluvě.
 (6)Unie nemůže pozměňovací protokol podepsat ani ratifikovat, jelikož podle stávající úmluvy č. 108 jsou jejími smluvními stranami pouze státy.
 (7)Členské státy by proto měly být zmocněny k podpisu pozměňovacího protokolu, jednajíce společně v zájmu Unie,
 PŘIJALA TOTO ROZHODNUTÍ:
 Článek 1
 Členské státy se zmocňují, aby v zájmu Evropské unie podepsaly Protokol o změně Úmluvy Rady Evropy o ochraně osob se zřetelem na automatizované zpracování osobních dat (ETS č. 108), pokud její ustanovení spadají do pravomoci Unie.
 Článek 2
 Členské státy se vyzývají, aby protokol podepsaly na slavnostním aktu podpisu ve Štrasburku dne 25. června 2018, nebo co nejdříve poté.
 Článek 3
 Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem přijetí.
 Článek 4
 Toto rozhodnutí je určeno členským státům.
 V Bruselu dne
 Za Radu
 předseda/předsedkyně
 (1)
 Nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) 2016/679 ze dne 27. dubna 2016 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů a o volném pohybu těchto údajů a o zrušení směrnice 95/46/ES (obecné nařízení o ochraně osobních údajů) (Úř. věst. L 119, 4.5.2016, s. 1).
 (2)
 Směrnice Evropského parlamentu a Rady (EU) 2016/680 ze dne 27. dubna 2016 o ochraně fyzických osob v souvislosti se zpracováním osobních údajů příslušnými orgány za účelem prevence, vyšetřování, odhalování či stíhání trestných činů nebo výkonu trestů, o volném pohybu těchto údajů a o zrušení rámcového rozhodnutí Rady 2008/799/SVV (Úř. věst. L 119, 4.5.2016, s. 89).


text:
Dickson „Dick“ Mwangi Wathika (* 20. Oktober 1973; † 19. Dezember 2015 in Nairobi) war ein kenianischer Politiker der Party of National Unity, der von 2004 bis 2008 Bürgermeister von Nairobi war.
 Leben
 Wathika wurde 2004 als Kandidat der Party of National Unity erstmals zum Bürgermeister von Nairobi gewählt und damit zum Nachfolger von Joe Aketch. Bei den Kommunalwahlen 2006 konnte er sein Bürgermeisteramt verteidigen und übte dieses bis zu seiner Ablösung durch Geoffrey Majiwa vom Orange Democratic Movement 2008 aus.
 Bei den Wahlen 2007 wurde Wathika für die Party of National Unity im Wahlkreis Makadara zum Mitglied der Nationalversammlung gewählt. Allerdings focht sein Gegenkandidat und vorherige Abgeordnete Reuben Ndolo die Wahl wegen zahlreicher Unregelmäßigkeiten an. Am 30. April 2010 hob ein Gericht unter der Vorsitzenden Richterin Kalpana Rawal die Wahl Wathikas auf und entschied, dass dieser unrechtmäßig im Amt war. Dadurch wurde der Wahlkreis vakant, so dass im September 2010 eine Nachwahl notwendig wurde. Aus dieser Nachwahl am 20. September 2010 ging Mbuvi Gidion Kioko Mike Sonko von der National Rainbow Coalition – Kenya (NARC – Kenya) als Sieger hervor, der sich damit gegen den Zweitplatzierten Reuben Ndolo und Wathika als Drittplatzierten durchsetzen konnte.
 Weblinks
 Former Nairobi Mayor Dick Wathika dies in Citizen TV vom 19. Dezember 2015.
 Abgeordneter (Kenia)
 Bürgermeister (Nairobi)
 Kenianer
 Geboren 1973
 Gestorben 2015
 Mann


text:
 2.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/43
 Προσφυγή SNIA κατά Επιτροπής, που ασκήθηκε στις 18 Ιουλίου 2006
 (Υπόθεση T-194/06)
 (2006/C 212/73)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: SNIA S.p.A. (εκπρόσωποι: Alberto Santa Maria και Claudi Biscaretti di Rufia, Avvocati)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 3ης Μαΐου 2006 C(2006)1766 τελ., στην υπόθεση COMP/F/38.620 — Υπεροξείδιο του υδρογόνου και υπερβορικό άλας, καθ' ο μέρος περιλαμβάνει μεταξύ των αποδεκτών της τη SNIA S.p.A., στην οποία επιβάλλει, αλληλεγγύως με την Caffaro S.r.l.,πρόστιμο ύψους 1,078 εκατομμυρίου ευρώ·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσβαλλόμενη στην παρούσα υπόθεση απόφαση είναι η ίδια με την της υποθέσεως T-185/06, L'air Liquide κατά Επιτροπής.
 Τονίζεται σχετικώς ότι, με την απόφαση αυτή, η καθής ισχυρίζεται ότι, κατά τον κρίσιμο χρόνο, η Industrie Chimiche Caffaro S.p.A (ICC) εξηρτάτο, ως προς τη λήψη αποφάσεων, όχι μόνον από την Caffaro S.p.A., εταιρία με μετοχές εισηγμένες στο ιταλικό χρηματιστήριο και ελέγχουσα κατά 100 % την ICC, αλλά και από την ίδια την προσφεύγουσα, η οποία κατείχε την πλειοψηφία των μετοχών της Caffaro S.p.A., μεταξύ 53 % και 59 %. Κατ' αυτόν ουσιαστικά τον έμμεσο τρόπο, η προσφεύγουσα θεωρείται αλληλεγγύως ευθυνόμενη για την παράβαση την οποία η Επιτροπή καταλογίζει στην Caffaro S.r.l.
 Προς στήριξη των ισχυρισμών της, η προσφεύγουσα διατείνεται τα εξής:
 —
 Η Επιτροπή δεν απέδειξε την ύπαρξη σχέσεως εξαρτήσεως μεταξύ της SNIA και της ICC κατά τον κρίσιμο χρόνο. Ούτε απέδειξε η Επιτροπή την ύπαρξη σχέσεως εξαρτήσεως, κατά την ίδια χρονική περίοδο, μεταξύ της Caffaro S.p.A. και της ICC.
 —
 Όσον αφορά τη σημασία της συγχωνεύσεως μεταξύ της Caffaro S.p.A. και της SNIA, ώστε να στοιχειοθετηθεί αποφασιστική επιρροή της SNIA, η Επιτροπή αγνόησε το γεγονός ότι η συγχώνευση μέσω ενσωματώσεως της εταιρίας Caffaro S.p.A. στη SNIA S.p.A. (όπως και η μεταβολή εταιρικής επωνυμίας της εταιρίας ICC σε Caffaro S.p.A., σήμερα Caffaro S.r.l.) συνέβη το 2000, ήτοι ένα έτος μετά την έξοδο από την αγορά των λευκαντικών, και ότι η Επιτροπή ουδόλως απέδειξε ότι, κατά τον κρίσιμο χρόνο, η Caffaro S.p.A. ασκούσε επί της ICC αποφασιστική επιρροή.
 —
 Μοναδική υπεύθυνη της φερομένης παραβάσεως είναι η ICC (σήμερα Caffaro S.r.l.), η οποία άλλωστε δεν έπαυσε να υφίσταται νομικά, αλλ' απλώς μετέβαλε επωνυμία. Από την άλλη πλευρά, και αν ακόμη ήθελε θεωρηθεί υπεύθυνη για την φερομένη παράβαση η Caffaro S.p.A., διάδοχος αυτής της τελευταίας είναι η Caffaro S.r.l. και όχι η SNIA.


text:
Impuls FC Dilijan (Armen: Իմպուլս Ֆուտբոլային Ակումբ Դիլիջան) huwa klabb tal-futbol Armen li huwa bbażat ġewwa Dilijan. Il-klabb jilgħab fil-Premier League Armen, l-ogħla diviżjoni fil-futbol Armen. Il-Grawnd tagħhom huwa Stadju Dilijan City.
 Il-Klabb kien re-fondat fl-2009 bl-isforzi tal-membru tal-Parlament Armen Hakob Hakobyan. Għalkemm huwa bbażat fil-belt ta' Dilijan, l-iskola tal-futbol tagħhom tinsab fid-distrett ta' Erebuni ġewwa Yerevan. Impuls FC huwa parti minn Sport Club Erebuni Dilijan.
 Skwadra
 ()
 Kowċis
 Hrachik Khachmanukyan (1990–91)
 Vladimir Ovakimyan (1991–93)
 Stepan Bagdasaryan (2009)
 Varuzhan Sukiasyan (2010)
 Armen Gyulbudaghyants (Jan 2011–preżent)
 Referenzi
 Ħoloq esterni
 Impuls fuq footballdatabase.eu
 Impuls fuq weltfussballarchiv.com
 Impuls FC Dilijan
 Klabbs tal-futbol stabbiliti fl-1985


text:
Arthur Schlegelmilch (* 28. März 1958 in Bamberg) ist ein deutscher Historiker und Hochschullehrer an der Fernuniversität in Hagen.
 Arthur Schlegelmilch studierte Geschichtswissenschaft an der Freien Universität Berlin und wurde dort mit einer Untersuchung über die unmittelbare Nachkriegsgeschichte Berlins 1991 bei Otto Büsch promoviert. Er war von 1989 bis 1995 bei der Historischen Kommission zu Berlin und an der Freien Universität Berlin tätig. Er war von 1995 bis 2021 an der Fernuniversität Hagen beschäftigt und hat sich dort 2001 bei Peter Brandt habilitiert. Zunächst als Wissenschaftlicher Mitarbeiter am Lehrgebiet Neuere Deutsche und Europäische Geschichte der Fernuniversität in Hagen tätig, ist er außerplanmäßiger Professor an der Fernuniversität Hagen. Er war zudem Geschäftsführender Direktor des dortigen Instituts für Geschichte und Biographie.
 Schlegelmilch ist Vorstandsmitglied des Dimitris-Tsatsos-Instituts für Europäische Verfassungswissenschaften in Hagen und Mitglied in der Vereinigung für Verfassungsgeschichte. Schlegelmilchs Forschungsschwerpunkte sind die europäische Verfassungsgeschichte des 19. Jahrhunderts und die Erfahrungsgeschichte der DDR.
 Schriften
 Monografien
 Die Alternative des monarchischen Konstitutionalismus. Eine Neuinterpretation der deutschen und österreichischen Verfassungsgeschichte des 19. Jahrhunderts (= Reihe Politik- und Gesellschaftsgeschichte, Bd. 82). Dietz, Bonn 2009, ISBN 978-3-8012-4191-9.
 Hauptstadt im Zonendeutschland. Die Entstehung der Berliner Nachkriegsdemokratie 1945–1949 (= Schriften der Historischen Kommission zu Berlin, Bd. 4). Haude u. Spener, Berlin 1993, ISBN 3-7759-0370-4.
 Herausgeberschaften
 mit Ewald Grothe: Constitutional Moments. Erträge des Symposions des Dimitris-Tsatsos-Instituts für Europäische Verfassungswissenschaften, des Instituts für Geschichte und Biographie und des Archivs des Liberalismus der Friedrich-Naumann-Stiftung für die Freiheit am 13. und 14. April 2018 an der FernUniversität in Hagen. Berliner Wissenschafts-Verlag, Berlin 2020 (= Veröffentlichungen des Dimitris-Tsatsos-Instituts für Europäische Verfassungswissenschaften, Bd. 20), ISBN 978-3-8305-3982-7.
 mit Eva Ochs, Wolfgang Kruse und Werner Daum: Politische Bewegung und symbolische Ordnung. Hagener Studien zur Politischen Kulturgeschichte. Festschrift für Peter Brandt. Dietz, Bonn 2014, ISBN 978-3-8012-4216-9.
 mit Wolfgang Kruse und Eva Ochs: Soziale Bewegung und politische Emanzipation. Studien zur Geschichte der Arbeiterbewegung und des Sozialismus. Festschrift zum 60. Geburtstag Peter Brandts. Dietz, Bonn 2008, ISBN 978-3-8012-4184-1.
 mit Peter Brandt, Werner Daum und Martin Kirsch: Handbuch der europäischen Verfassungsgeschichte im 19. Jahrhundert. Institutionen und Rechtspraxis im gesellschaftlichen Wandel. [bisher] 3 Bde., Dietz, Bonn 2006 ff.
 Bd. 1: Um 1800, 2006, ISBN 978-3-8012-4140-7,
 Bd. 2: 1815–1847, 2012, ISBN 978-3-8012-4141-4.
 Bd. 3: 1848–1870, 2020, ISBN 978-3-8012-4142-1.
 mit Peter Brandt und Reinhard Wendt: Symbolische Macht und inszenierte Staatlichkeit. 'Verfassungskultur' als Element der Verfassungsgeschichte. Dietz, Bonn 2005, ISBN 3-8012-4151-3.
 mit Werner Daum, Peter Brandt und Martin Kirsch: Quellen zur europäischen Verfassungsgeschichte im 19. Jahrhundert. Institutionen und Rechtspraxis im gesellschaftlichen Wandel. [bisher] 3 CD-ROMs, Dietz, Bonn 2004 ff., ISBN 3-8012-4144-0.
 mit Otto Büsch: Wege europäischen Ordnungswandels. Gesellschaft, Politik und Verfassung in der zweiten Hälfte des 19. Jahrhunderts. Kovač, Hamburg 1995, ISBN 3-86064-253-7.
 Weblinks
 Homepage an der Fernuniversität Hagen
 Neuzeithistoriker
 Hochschullehrer (Fernuniversität in Hagen)
 Mitglied der Vereinigung für Verfassungsgeschichte
 Vorstands- oder Kuratoriumsmitglied des Dimitris-Tsatsos-Instituts für Europäische Verfassungswissenschaften
 Gremienmitglied des Instituts für Geschichte und Biographie
 Deutscher
 Geboren 1958
 Mann


text:
Himlaspelet är en svensk dramafilm från 1942. Förlaga är Rune Lindströms bygdespel Himlaspelet - Ett spel om en väg som till Himla bär, som hade premiär i Leksand 1941.
 Handling
 Mats Ersson skall gifta sig med sin älskade Marit till våren. Men pesten kommer till trakten och Marit döms till döden, anklagad för häxeri. Mats förstår inte hur Gud kunde låta det hända och bestämmer sig för att vandra upp till himmelen för att fråga Gud själv.
 Om filmen
 Filmen premiärvisades i Fagersta (Rune Lindströms hemort) och Malmö 21 december 1942, men en inofficiell urpremiär skedde vid en välgörenhetsföreställning till förmån för bland annat Kronprinsessans gåvokommitté lördagen den 19 december 1942 på Röda Kvarn i Stockholm. Filmen har visats i ett stort antal länder, bland annat Schweiz, USA, Frankrike, England och Portugal. Som förlaga har man Rune Lindströms pjäs Himlaspelet - Ett spel om en väg som till Himla bär från 1941. I filmen dubbar Wiktor Andersson Holger Löwenadlers sång.
 Rollista i urval
 Rune Lindström - Mats Ersson
 Eivor Landström - Marit Knutsdotter
 Anders Henrikson - Vår Herre
 Holger Löwenadler - kung Salomo
 Gudrun Brost - Salomos frilla
 Emil Fjellström - Gammel-Jerk, skomakare (egentligen djävulen i förkädnad)
 Arnold Sjöstrand - Juvas Anders, kurbitsmålare
 Nils Gustafsson - den blinde vid vägen
 Hugo Björne - profeten Elias
 Torsten Winge - profeten Jonas
 Erik Hell - Jon Persson
 Åke Claesson - profeten Jeremias
 Björn Berglund - Josef, snickare
 Lisskulla Jobs - bondkvinnan
 Anita Björk - Anna, Garp Jespers dotter
 Ingalilly Forsström - jungfru Maria
 Musik i filmen
 I himmelen, i himmelen, text Laurentius Laurinus
 Orgelpreludium, Instrumental.
 Gånglåt från Mockfjärd, Instrumental.
 När juldagsmorgon glimmar, tysk text Abel Burckhardt, instrumental.
 Nu är det jul igen, instrumental.
 Stille Nacht, heilige Nacht! (Stilla natt, heliga natt!), kompositör Franz Gruber, tysk text Joseph Mohr, svensk text Oscar Mannström, instrumental.
 Hosianna, Davids son, kompositör Abbé Vogler
 Marias vaggvisa, kompositör Lille Bror Söderlundh, text Rune Lindström, sång Inga-Lilly Forsström
 Kung Salomos visa, kompositör Lille Bror Söderlundh, text Rune Lindström, sång Wiktor "Kulörten" Andersson
 Externa länkar
 Himlaspelet
 Svenska filmer 1942
 Svenska dramafilmer
 Filmer i regi av Alf Sjöberg
 Svenska filmer baserade på pjäser
 Filmmanus av Rune Lindström
 Svenskspråkiga filmer
 Svenska 1940-talsfilmer