text:
Fraude oud-gedeputeerde Ton Hooijmaijers VVD, Noord Holland – deel 3 « Debat in de Digitale Hofstad
 Fraude oud-gedeputeerde Ton Hooijmaijers VVD, Noord Holland – deel 3
 Tot ziens dan maar !!!
 In hoger beroep heeft het Openbaar Ministerie (OM) vandaag voor het gerechtshof in Amsterdam vier jaar cel geëist tegen voormalig VVD-gedeputeerde Ton Hooijmaijers (53). Deze eis werd vandaag uitgesproken in het hoger beroep in de strafzaak tegen de voormalige gedeputeerde van Noord-Holland. In eerste aanleg kreeg de VVD’er 3 jaar cel
 Volgens de aanklagers staat vast dat de vroegere Noord-Hollandse provinciebestuurder zich schuldig heeft gemaakt aan omkoping, ambtelijke corruptie, valsheid in geschrifte en witwassen. Hij is er woest over: er klopt niets van de beweringen van justitie, de strafzaak is een geval van „barbertje moet hangen”, zo luidt de diepe overtuiging van de beklaagde.
 Dom blondje ????
 ‘Ik ben vol-le-dig ten onrechte veroordeeld.’
 Ex-VVD’er Ton Hooijmaijers werd in december 2013 door de rechtbank in Haarlem veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf. Het OM eiste toen ook vier jaar cel.
 Hooijmaijers heeft altijd ontkend corrupt te zijn en stelde dat sprake was van een politiek proces. ”Een gerechtelijke dwaling”, noemde hij het vonnis in december 2013. Hij ging direct na de uitspraak in beroep, kort daarna gevolgd door het OM.
 Het is inmiddels een lange rij VVD’ers die de laatste jaren in problemen is geraakt. Lees hier meer over de zaak.
 Lees het volledige interview op nrc.nl: ‘Ik wilde de wereld verbeteren’.
 BB 14.02.2017 De Hoge Raad heeft de veroordeling van voormalig VVD-provinciebestuurder Ton Hooijmaijers wegens omkoping, valsheid in geschrifte en witwassen dinsdag bevestigd. In een arrest geeft het hoogste rechtscollege echter wel een korting van twee maanden op de opgelegde gevangenisstraf van 2,5 jaar, die het gerechtshof in Amsterdam in april 2015 aan de ex-gedeputeerde oplegde. Oorzaak voor de strafvermindering is volgens de Hoge Raad dat de redelijke termijn voor het inzenden van stukken door het hof is overschreden.
 Hooijmaijers werd eind 2013 door de rechtbank in Haarlem na een eis van vier jaar tot drie jaar cel veroordeeld wegens omkoping, valsheid in geschrifte en witwassen. Zowel het Openbaar Ministerie (OM) als hijzelf tekende destijds tegen de uitspraak hoger beroep aan bij het hof. Daar eiste het OM in maart opnieuw vier jaar cel. Het hof kwam in 2015 op enkele punten tot vrijspraak in de ten laste gelegde individuele omkopingszaken en legde daarom in hoger beroep zes maanden minder celstraf op, maar oordeelde niettemin hard over zijn handelswijze.
 23-12-2015 Justitie wil half miljoen van Hooijmaijers
 23-07-2015 VVD hield grote donaties toch weer stil
 07-04-2015 2,5 jaar cel voor Hooijmaijers
 09-03-2015 Vier jaar cel tegen Hooijmaijers geëist
 NU 14.02.2017 De 2,5 jaar cel die het gerechtshof aan voormalig VVD-provinciebestuurder Ton Hooijmaijers heeft opgelegd wegens omkoping, valsheid in geschrifte en witwassen, blijft in stand. Dat oordeelde de Hoge Raad dinsdag.
 Hooijmaijers definitief cel in
 Telegraaf 14.02.2017 De veroordeling van Ton Hooijmaijers, ex-gedeputeerde in Noord-Holland, is definitief. De Hoge Raad besloot dinsdag de veroordeling van de ex-VVD’er door het hof in Amsterdam in stand te houden. In een arrest geeft het hoogste rechtscollege echter wel een korting van twee maanden op de opgelegde gevangenisstraf van 2,5 jaar.
 Hooijmaijers (55) werd in april 2015 door het hof veroordeeld wegens elf gevallen van omkoping, dertien gevallen van valsheid in geschrifte, en witwassen tussen 2004 en 2009. Dat was een half jaar minder dan de straf die de rechtbank hem eerder oplegde.
 Het hof gaf Hooijmaijers een lagere straf omdat de gevolgen voor hem en zijn gezin ,,desastreus” waren. ,,De corruptie maakte Hooijmaijers van een gevierd bestuurder tot een maatschappelijke paria. Het leed dat de andere leden van het gezin is en nog steeds wordt aangedaan treft daarbij indirect ook hem.” Dat betekende volgens het hof dat één doel van een straf ruimschoots is gehaald; de vergelding. Daarnaast achtte het hof minder feiten bewezen.
 Het gerechtshof rekende Hooijmaijers zwaar aan dat het onderhouden van relaties met ondernemers in de vastgoedsector namens de provincie, naadloos overging in het aannemen van betalingen. Hij vond het vanzelfsprekend dat hij werd betaald voor adviezen en informatie waarover hij als gedeputeerde kon beschikken.
 Voor zover bekend is het de eerste keer dat een politiek bestuurder in Nederland tot een zo lange gevangenisstraf is veroordeeld.
 Ex-VVD’er Hooijmaijers moet na bevestiging Hoge Raad echt de cel in
 VK 14.02.2017 De voormalige VVD-provinciebestuurder Ton Hooijmaijers moet de cel in. De Hoge Raad heeft de veroordeling van Hooijmaijers wegens omkoping, valsheid in geschrifte en witwassen dinsdag bevestigd. Het hoogste rechtscollege heeft een korting van twee maanden gegeven op de opgelegde celstraf van 2,5 jaar die het gerechtshof in Amsterdam in april 2015 aan Hooijmaijers oplegde.
 ‘Ik ben vol-le-dig ten onrechte veroordeeld’
 Ex-VVD’er Ton Hooijmaijers heeft altijd volgehouden dat hij onschuldig is. ‘Ik ben vol-le-dig ten onrechte veroordeeld.’ Het is inmiddels een lange rij VVD’ers die de laatste jaren in problemen is geraakt. Lees hier meer over de zaak.
 Oorzaak van de strafvermindering is volgens de Hoge Raad dat het gerechtshof heeft getreuzeld met het opsturen van stukken.
 Hooijmaijers werd eind 2013 door de rechtbank in Haarlem na een eis van 4 jaar tot 3 jaar cel veroordeeld. Zowel het Openbaar Ministerie (OM) als hijzelf tekende destijds tegen de uitspraak hoger beroep aan bij het Hof. Daar eiste het OM in maart opnieuw 4 jaar cel.
 Het Hof kwam in 2015 op enkele punten tot vrijspraak in de ten laste gelegde individuele omkopingszaken en legde daarom in hoger beroep 6 maanden minder celstraf op, maar achtte niettemin bewezen dat Hooijmaijers zich als gedeputeerde in totaal elf keer heeft laten omkopen, betrokken is geweest bij het opmaken van dertien valse facturen en dat hij een bedrag van in totaal 296 duizend euro heeft witgewassen.
 Ton Hooijmaijers arriveert met zijn advocaat bij het gerechtshof. © anp
 Volgens het Hof onderhield Hooijmaijers als gedeputeerde in de provincie Noord-Holland nauwe banden met ondernemers in de vastgoedsector. Dat was ook nodig voor een goede uitoefening van zijn functie, maar volgens het Hof ging het bij Hooijmaijers ‘naadloos over in het van die personen of bedrijven aannemen van betalingen of beloften’. Door valse facturen en het gebruik van vennootschappen verborg hij vervolgens dat hij zich ‘door private partijen liet betalen voor zijn inspanningen als gedeputeerde’.
 Hooijmaijers, die van 2005 tot 2009 gedeputeerde Ruimtelijke Ordening en Financiën was, heeft tot op heden volgehouden dat hij onschuldig is. Hij zei dat hij betalingen ontving voor diensten en adviezen die hij had geleverd in de periode dat hij geen bestuurder was. Hooijmaijers en zijn vrouw waren gisteren niet bij de uitspraak aanwezig. Zijn vrouw werd door het OM beschouwd als medeverdachte, omdat zij directeur was van de vennootschap waar veel betalingen binnenkwamen. Het Hof sprak haar gisteren vrij, omdat niet vaststaat dat zij op de hoogte was van de strafbare handelingen van haar man.
 Volg en lees meer over: NEDERLAND
 VK 14.02.2017 Het Openbaar Ministerie eist een bedrag van 526.345 euro terug van voormalig VVD-politicus Ton Hooijmaijers. Dat maakt het OM woensdag bekend in de ontnemingszaak tegen de ex-gedeputeerde van de provincie Noord Holland. Hooijmaijers werd in april dit jaar in hoger beroep veroordeeld tot 2,5 jaar cel wegens omkoping, valsheid in geschrifte en witwassen.
 Het Hof sprak hem op enkele punten vrij en woog de ‘desastreuze gevolgen’ mee die de strafzaak voor Hooijmaijers en zijn gezin hebben gehad
 Het Openbaar Ministerie had 4 jaar cel tegen hem geëist, maar het Hof sprak hem op enkele punten vrij en woog de ‘desastreuze gevolgen’ mee die de strafzaak voor Hooijmaijers en zijn gezin hebben gehad. Het Hof achtte bewezen dat Hooijmaijers een bedrag van 296 duizend heeft witgewassen.
 ‘Complot’
 Hooijmaijers contact met ondernemers ging ‘naadloos over in het van die personen of bedrijven aannemen van betalingen of beloften’
 Volgens het gerechtshof onderhield Hooijmaijers als gedeputeerde nauwe banden met ondernemers in de vastgoedsector. Dat was nodig voor zijn functie, maar volgens het Hof ging het bij Hooijmaijers ‘naadloos over in het van die personen of bedrijven aannemen van betalingen of beloften’. Hooijmaijers heeft altijd volgehouden dat hij onschuldig is. Betalingen die hij ontving hadden volgens hem niets te maken met zijn rol als politicus en waren bedoeld voor werkzaamheden die hij voor zijn periode als provinciebestuurder had verricht.
 Volg en lees meer over: NEDERLAND RECHTSZAKEN
 BB 23.12.2015 Justitie wil ruim een half miljoen euro van de voormalige VVD-provinciebestuurder Ton Hooijmaijers. Dat is woensdag bekendgemaakt tijdens de ontnemingszaak tegen hem.
 Het bedrag van 526.345 euro is gebaseerd op het het voordeel dat de oud-gedeputeerde van de provincie Noord-Holland zou hebben gehaald uit praktijken waar hij door de rechtbank voor is veroordeeld. Hooijmaijers is veroordeeld voor corruptie, valsheid in geschrifte en witwassen.
 Beloften en betalingen
 Dit jaar kreeg Hooijmaijers in hoger beroep 2,5 jaar cel. Volgens het hof onderhield Hooijmaijers als provinciaal bestuurder voor ruimtelijke ordening in Noord-Holland nauwe banden met ondernemers in de vastgoedwereld en gingen die goede verhoudingen ‘naadloos over in het aannemen van betalingen en beloften’. De oud-bestuurder heeft zich niet bij de veroordeling neergelegd en is naar de Hoge Raad gestapt. (ANP)
 VK 23.12.2015 Het Openbaar Ministerie eist een bedrag van 526.345 euro terug van voormalig VVD-politicus Ton Hooijmaijers. Dat maakt het OM woensdag bekend in de ontnemingszaak tegen de ex-gedeputeerde van de provincie Noord Holland. Hooijmaijers werd in april dit jaar in hoger beroep veroordeeld tot 2,5 jaar cel wegens omkoping, valsheid in geschrifte en witwassen.
 Half miljoen geëist van VVD-bestuurder Hooijmaijers
 Trouw 23.12.2015 Justitie wil ruim een half miljoen euro van de voormalige VVD-provinciebestuurder Ton Hooijmaijers. Dat is woensdag bekendgemaakt tijdens de ontnemingszaak tegen hem.
 Dit jaar kreeg Hooijmaijers in hoger beroep 2,5 jaar cel. Volgens het hof onderhield Hooijmaijers als provinciaal bestuurder voor ruimtelijke ordening in Noord-Holland nauwe banden met ondernemers in de vastgoedwereld en gingen die goede verhoudingen ‘naadloos over in het aannemen van betalingen en beloften”.
 De oud-bestuurder heeft zich niet bij de veroordeling neergelegd en is naar de Hoge Raad gestapt.
 Hooijmaijers (54) was tussen 2005 en 2009 gedeputeerde van Noord-Holland, waar hij eerst deel uitmaakte van Provinciale Staten. Zijn wortels liggen in de vastgoedwereld, waarmee hij als politicus nauw in contact bleef.
 Ex-gedeputeerde Ton Hooijmaijers krijgt drie jaar cel– 03/12/13
 Kan Hooijmaijers álles blijven ontkennen?– 18/10/12
 Noord-Holland start groot onderzoek naar Ton Hooijmaijers– 11/07/11
 NU 23.12.2015 Het Openbaar Ministerie (OM) wil 526.345 euro terugvorderen van oud-gedeputeerde van de provincie Noord-Holland Ton Hooijmaijers.
 http://media.nu.nl/m/m1oxpmsa9vu4_std320.jpg
 Ton Hooijmaijers in hoger beroep veroordeeld tot 2,5 jaar cel
 ‘Omkopers’ Hooijmaijers betalen boete
 OM eist opnieuw vier jaar cel tegen oud-VVD-gedeputeerde Hooijmaijers
 Hooijmaijers moet dokken
 Telegraaf 23.12.2015 Justitie wil ruim een half miljoen euro van de voormalige VVD-provinciebestuurder Ton Hooijmaijers. Dat is woensdag bekendgemaakt tijdens de ontnemingszaak tegen hem.
 Dit jaar kreeg Hooijmaijers in hoger beroep 2,5 jaar cel. Volgens het hof onderhield Hooijmaijers als provinciaal bestuurder voor ruimtelijke ordening in Noord-Holland nauwe banden met ondernemers in de vastgoedwereld en gingen die goede verhoudingen “naadloos over in het aannemen van betalingen en beloften”.
 De oud-bestuurder heeft zich niet bij de veroordeling neergelegd en is naar de Hoge Raad gestapt. Het OM had in het hoger beroep overigens vier jaar cel geëist.
 Justitie eist half miljoen van Hooijmaijers
 AD 23.12.2015 Justitie wil ruim een half miljoen euro hebben van de voormalige VVD-provinciebestuurder Ton Hooijmaijers. Dat is woensdag bekendgemaakt tijdens de ontnemingszaak tegen hem.
 Het specifieke bedrag van 526.345 euro is gebaseerd op het het voordeel dat de oud-gedeputeerde van de provincie Noord-Holland zou hebben gehaald uit praktijken waar hij door de rechtbank voor is veroordeeld.
 Hooijmaijers is veroordeeld voor corruptie, valsheid in geschrifte en witwassen. Dit jaar kreeg Hooijmaijers in hoger beroep 2,5 jaar cel. Het OM had vier jaar geëist. Volgens het hof onderhield Hooijmaijers als provinciaal bestuurder voor ruimtelijke ordening in Noord-Holland nauwe banden met ondernemers in de vastgoedwereld en gingen die goede verhoudingen ,,naadloos over in het aannemen van betalingen en beloften”.
 De straf voor Hooijmaijers werd licht gematigd doordat hij ,,van gevierd politiek bestuurder maatschappelijke paria is geworden” en doordat zijn gezin en hij al vijf jaar lang ,,op indringende wijze” de gevolgen van de strafzaak ondervinden.
 Ex-VVD’er Hooijmaijers in cassatie tegen celstraf
 VK 16.04.2015 Voormalig VVD-provinciebestuurder Ton Hooijmaijers stapt naar de Hoge Raad. De oud-gedeputeerde legt zich niet neer bij de gevangenisstraf van 2,5 jaar die het gerechtshof in Amsterdam hem eerder deze maand in hoger beroep oplegde. Dit meldt zijn raadsman Frits Schneider vandaag.
 Iets meer dan een week geleden werd Hooijmaijers ook in hoger beroep veroordeeld tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 2,5 jaar cel voor omkoping, witwassen en valsheid in geschrift.
 Lagere celstraf voor ex-VVD’er Hooijmaijers
 OM eist vier jaar cel tegen Hooijmaijers
 Oud-gedeputeerde Ton Hooijmaijers stapt naar Hoge Raad
 NU 16.04.2016 Ton Hooijmaijers legt zich niet neer bij de 2,5 jaar cel die het gerechtshof hem oplegde en hij legt zijn zaak voor aan de Hoge Raad. Dat laat zijn advocaat donderdag weten aan RTV Noord-Holland.
 De oud-VVD-gedeputeerde werd ruim een week geleden ook in hoger beroep veroordeeld voor omkoping, valsheid in geschrifte en witwassen. Het Openbaar Ministerie had vier jaar cel geëist tegen de oud-bestuurder.
 Ton Hooijmaijers in hoger beroep veroordeeld tot 2,5 jaar cel 07-04-15
 ‘Omkopers’ Hooijmaijers betalen boete 13-03-15
 Klacht vrouw voormalig VVD-gedeputeerde Hooijmaijers tegen aanklager 09-03-15
 Telegraaf 16.04.2015 Voormalig VVD-provinciebestuurder Ton Hooijmaijers stapt naar de Hoge Raad. De oud-gedeputeerde legt zich niet neer bij de gevangenisstraf van 2,5 jaar die het gerechtshof in Amsterdam hem eerder deze maand in hoger beroep oplegde. Dit meldt zijn raadsman Frits Schneider donderdag.
 BB 07.04.2015 Voormalig VVD-gedeputeerde Ton Hooijmaijers (53) is maandag door het gerechtshof in Amsterdam in hoger beroep veroordeeld tot 2,5 jaar cel. Het Openbaar Ministerie (OM) had vorige maand vier jaar celstraf geëist.
 Ambtelijke corruptie, valsheid in geschrifte en witwassen
 Volgens het hof is bewezen dat de vroegere VVD-bestuurder zich tussen 2004 en 2009 heeft schuldig gemaakt aan ambtelijke corruptie, valsheid in geschrifte en witwassen. Eind 2013 veroordeelde de rechtbank in Haarlem hem daarvoor tot drie jaar gevangenisstraf. Het hof kwam op meer onderdelen tot vrijspraak.
 09-03-2015Vier jaar cel tegen Hooijmaijers geëist
 03-12-2013Drie jaar cel voor Ton Hooijmaijers
 19-11-2013Hooijmaijers: ‘Corruptie en criminaliteit zijn mij vreemd’
 VK 07.04.2015 Oud-gedeputeerde Ton Hooijmaijers hoeft van het gerechtshof in Amsterdam minder lang de cel in. De voormalig politicus werd gisteren in hoger beroep veroordeeld tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 2,5 jaar cel voor omkoping, witwassen en valsheid in geschrift. Zijn vrouw werd opnieuw vrijgesproken.
 Het Hof acht bewezen dat Hooijmaijers zich als gedeputeerde in totaal 11 keer heeft laten omkopen, betrokken is geweest bij het opmaken van 13 valse facturen en dat hij een bedrag van in totaal 296.000 euro heeft witgewassen. Het Openbaar Ministerie had 4 jaar cel geëist tegen de voormalig VVD-politicus. Het Hof sprak de voormalig VVD-politicus echter vrij van een aantal feiten en woog ook de ‘desastreuze gevolgen’ die de strafzaak heeft gehad voor Hooijmaijers en zijn gezin mee.
 Hooijmaijers wil dat justitie ‘zijn omkopers’ voor de rechter daagt
 NU 07.04.2015 Voormalig VVD-gedeputeerde Ton Hooijmaijers (53) is dinsdag in hoger beroep veroordeeld tot 2,5 jaar cel voor corruptie, valsheid in geschrift en witwassen. Dat meldt het Openbaar Ministerie (OM). Hooijmaijers werd in december 2013 door de rechtbank in Haarlem veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf. Het OM eiste toen ook vier jaar cel.
 Hooijmaijers heeft altijd ontkend corrupt te zijn en stelde dat sprake was van een politiek proces. ”Een gerechtelijke dwaling”, noemde hij het vonnis in december 2013. Hij ging direct na de uitspraak in beroep, kort daarna gevolgd door het OM. Volgens het OM had Hooijmaijers “de macht die voortvloeit uit het ambt van gedeputeerde misbruikt”.
 OM eist opnieuw vier jaar cel tegen oud-VVD-gedeputeerde Hooijmaijers 09-03-15
 OM in beroep in zaak-Hooijmaijers 18-12-13
 2,5 jaar cel voor Hooijmaijers in hoger beroep›
 NRC 07.04.2015 Oud-gedeputeerde Ton Hooijmaijers heeft in hoger beroep 2,5 jaar cel gekregen van het Hof wegens omkoping, witwassen en valsheid in geschrifte. Dat is een half jaar minder dan hij in 2013 had gekregen. Het OM had juist in hoger beroep vier jaar cel gevraagd.
 9 MRT OM eist in hoger beroep 4 jaar tegen oud-gedeputeerde Hooijmaijers ›
 2013 Voormalig gedeputeerde Hooijmaijers krijgt drie jaar cel ›
 2013 OM eist vier jaar cel tegen oud-gedeputeerde Hooijmaijers ›
 2013 OM eist vier jaar cel in zaak rond VVD-gedeputeerde Hooijmaijers
 2013 Justitie in beroep tegen vonnis Hooijmaijers ›
 Telegraaf 07.04.2015 Voormalig VVD-gedeputeerde Ton Hooijmaijers (53) is dinsdag in hoger beroep veroordeeld tot 2,5 jaar cel onvoorwaardelijk. De straf is een half jaar korter dan de rechtbank in 2013 oplegde. Zijn vrouw Jocelyne is vrijgesproken van betrokkenheid.
 Volgens het hof is bewezen dat de vroegere VVD-bestuurder zich tussen 2004 en 2009 schuldig heeft gemaakt aan ambtelijke corruptie, valsheid in geschrifte en witwassen. Eind 2013 veroordeelde de rechtbank in Haarlem hem daarvoor tot drie jaar gevangenisstraf. Het hof kwam in verschillende omkopingszaken op meer onderdelen tot vrijspraak.
 07-04: Hof velt oordeel over Hooijmaijers
 13-03: ‘Omkopers’ betalen boete
 09-03: Eis OM: vier jaar Hooijmaijers
 09-03: Aanklacht vrouw Hooijmaijers
 08-03: Hooijmaijers krijgt strafeis te horen
 Hof velt oordeel over Hooijmaijers
 Telegraaf 07.04.2015 Het gerechtshof in Amsterdam velt dinsdag een oordeel over de van corruptie verdachte voormalig VVD-gedeputeerde Ton Hooijmaijers (53). Tegen hem is in hoger beroep vier jaar cel geëist.
 Volgens het Openbaar Ministerie (OM) staat vast dat de vroegere Noord-Hollandse provinciebestuurder zich schuldig heeft gemaakt aan ambtelijke corruptie, valsheid in geschrifte en witwassen. Hooijmaijers zou zich via allerlei corrupte praktijken hebben laten bevoordelen door vastgoedbedrijven, projectontwikkelaars en grondbezitters.
 Trouw 13.03.2015 De bestuurder van het vastgoedbedrijf ’t Ganzeveld BV en het bedrijf zelf uit Bergen aan Zee zijn met justitie een boete van in totaal bijna 84.000 euro overeengekomen. Dit voor hun rol bij de omkoping van oud-gedeputeerde van Noord Holland, Ton Hooijmaijers, meldde het landelijk parket vandaag. De bestuurder moet 16.750 euro betalen en een werkstraf van 120 uur uitvoeren.
 NU 13.03.2015 De bestuurder van ’t Ganzeveld BV en het bedrijf zelf zijn met justitie een boete van in totaal bijna 84.000 euro overeengekomen. Dit voor hun rol bij de omkoping van oud-gedeputeerde van Noord Holland, Ton Hooijmaijers.
 Dat meldt het landelijk parket vrijdag. De bestuurder moet 16.750 euro betalen en een werkstraf van 120 uur uitvoeren.
 De rechtbank in Haarlem veroordeelde Hooijmaijers in december 2013 tot drie jaar cel, omdat hij zich meerdere malen als ambtenaar heeft laten omkopen en crimineel verdiend geld heeft witgewassen.
 Ton Hooijmaijers krijgt maandag strafeis te horen 08-03-15
 Klacht vrouw voormalig VVD-gedeputeerde Hooijmaijers tegen aanklager
 NU 09.03.2015 De echtgenote van voormalige VVD-gedeputeerde Ton Hooijmaijers, Jocelyne P., heeft bij het college van procureurs-generaal een strafklacht ingediend tegen het optreden van advocaat-generaal Roel Terpstra.
 Dit zei haar raadsman Richard van de Weide maandag bij de voortzetting van het hoger beroep van het corruptieproces tegen de vroegere provinciebestuurder voor het gerechtshof in Amsterdam. Beide echtelieden staan daarin terecht.
 Aanleiding voor de klacht is dat Terpstra vrijdag in een e-mail volgens de strafpleiter opmerkte dat P. (44) zich in het proces ”bewonderenswaardig blond” houdt. ”Dit kan echt niet”, aldus Van der Weide.
 Lees meer over: Ton Hooijmaijers Jocelyne P.
 Ton Hooijmaijers krijgt maandag strafeis te horen08-03-15
 Klacht vrouw Hooijmaijers na ‘dom blondje’ opmerking
 AD 09.03.2015 De echtgenote van voormalige VVD-gedeputeerde Ton Hooijmaijers, Jocelyne P., heeft bij het college van procureurs-generaal een strafklacht ingediend tegen het optreden van advocaat-generaal Roel Terpstra.
 Aanleiding voor de klacht is dat Terpstra vrijdag in een e-mail volgens de strafpleiter opmerkte dat P. (44) zich in het proces ,,bewonderenswaardig blond” houdt.
 Drie ton wachtgeld voor Hooijmaijers
 Ex-commissaris Koningin: ‘Ik had moeten aftreden om Icesave-debacle’
 Aanklacht vrouw Hooijmaijers
 Telegraaf 09.03.2015 De echtgenote van voormalige VVD-gedeputeerde Ton Hooijmaijers, Jocelyne P., heeft bij het college van procureurs-generaal een strafklacht ingediend tegen het optreden van advocaat-generaal Roel Terpstra. Dit zei haar raadsman Richard van de Weide maandag bij de voortzetting van het hoger beroep van het corruptieproces tegen de vroegere provinciebestuurder voor het gerechtshof in Amsterdam. Beide echtelieden staan daarin terecht.
 Aanleiding voor de klacht is dat Terpstra vrijdag in een e-mail volgens de strafpleiter opmerkte dat P. (44) zich in het proces „bewonderenswaardig blond” houdt. „Dit kan echt niet”, aldus Van der Weide. „Mijn cliënte wordt hier impliciet uitgemaakt voor dom blondje. Dit is niet magistratelijk, beledigend, grievend en seksistisch” De strafpleiter had zich tot de aanklager gewend om te informeren of die – in lijn met het eerdere vonnis van de rechtbank in Haarlem – vrijspraak zou eisen voor zijn cliënte.
 Aanleiding voor de klacht is dat Terpstra vrijdag in een e-mail volgens de strafpleiter opmerkte dat P. (44) zich in het proces ,,bewonderenswaardig blond” houdt. ,,Dit kan echt niet”, aldus de raadsman van de vrouw. ,,Mijn cliënte wordt hier impliciet uitgemaakt voor dom blondje. Dit is niet magistratelijk, beledigend, grievend en seksistisch.”
 VK 09.03.2015 Zou de ex-gedeputeerde Ton Hooijmaijers het jaarbericht 2013 van het Openbaar Ministerie ooit hebben gelezen? Onder het kopje ‘Ambities’ haalt justitie de strafzaak tegen Hooijmaijers aan. Die zaak laat volgens het OM zien ‘dat ambtelijke corruptie en valsheid in geschrifte ook in Nederland een maatschappelijk probleem is, maar dat mensen er niet mee wegkomen’.
 Als hij dan toch vervolgd moest worden, dan moesten wat hem betreft de omkopers ook terechtstaan !!
 Maar toen Hooijmaijers zich vier weken geleden in het gerechtshof in Amsterdam moest melden voor het hoger beroep in zijn zaak, keek hij even demonstratief om zich heen. Hoe kan dat nou, zei hij, waar zijn de omkopers? ‘Als er een omgekochte is, dan moeten er toch ook omkopers zijn? Waar zijn die dan?’ Dat mensen er ‘niet mee wegkomen’, zoals het OM schreef, daar denkt hij heel anders over. Zijn vermeende omkopers zijn mooi van de zaak af, terwijl hij wordt vervolgd.
 Van Rey ontkent lekken geheime info aan projectontwikkelaar
 BB 09.03.2015 In hoger beroep heeft het Openbaar Ministerie (OM) maandag voor het gerechtshof in Amsterdam vier jaar cel geëist tegen voormalig VVD-gedeputeerde Ton Hooijmaijers (53). Volgens de aanklagers staat vast dat de vroegere Noord-Hollandse provinciebestuurder zich schuldig heeft gemaakt aan ambtelijke corruptie, valsheid in geschrifte en witwassen.
 18-01-2014Borghouts: ‘Ik had moeten aftreden’
 18-12-2013OM gaat in hoger beroep in zaak-Hooijmaijers
 12-12-2013Noord-Holland geschokt door gedrag oud-gedeputeerde
 AD 09.03.2015 Voormalig VVD-gedeputeerde Ton Hooijmaijers (53) heeft voor het gerechtshof in Amsterdam in hoger beroep vier jaar cel tegen zich horen eisen. Volgens het Openbaar Ministerie (OM) staat vast dat de vroegere Noord-Hollandse provinciebestuurder zich schuldig heeft gemaakt aan ambtelijke corruptie, valsheid in geschrifte en witwassen.
 Hij heeft het aanzien van het gehele openbaar bestuur geschaad, aldus Aanklager.
 De eis is gelijk aan de straf die het OM eind 2013 vorderde voor de rechtbank in Haarlem. Hooijmaijers werd toen veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf.
 VK 09.03.2015 In hoger beroep heeft het Openbaar Ministerie (OM) vandaag voor het gerechtshof in Amsterdam vier jaar cel geëist tegen voormalig VVD-gedeputeerde Ton Hooijmaijers (53). Volgens de aanklagers staat vast dat de vroegere Noord-Hollandse provinciebestuurder zich schuldig heeft gemaakt aan ambtelijke corruptie, valsheid in geschrifte en witwassen.
 NU 09.03.2015 Het Openbaar Ministerie (OM) heeft in hoger beroep opnieuw vier jaar cel geëist tegen voormalig VVD-gedeputeerde Ton Hooijmaijers (53). Dat blijkt maandag tijdens het requisitoir van de officier van justitie bij het gerechtshof in Amsterdam, meldt het OM.
 Volgens de aanklagers staat vast dat de vroegere Noord-Hollandse provinciebestuurder zich schuldig heeft gemaakt aan ambtelijke corruptie, valsheid in geschrifte en het witwassen van bijna een half miljoen euro.
 Hooijmaijers werd in december 2013 door de rechtbank in Haarlem veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf. Het OM eiste toen ook vier jaar cel.
 Eis OM: vier jaar Hooijmaijers
 Telegraaf 09.03.2015 Voormalig VVD-gedeputeerde Ton Hooijmaijers (53) heeft maandag voor het gerechtshof in Amsterdam in hoger beroep vier jaar cel tegen zich horen eisen. Volgens het Openbaar Ministerie (OM) staat vast dat de vroegere Noord-Hollandse provinciebestuurder zich schuldig heeft gemaakt aan ambtelijke corruptie, valsheid in geschrifte en witwassen.
 De vroegere provinciebestuurder heeft zich in de ogen van het OM via allerlei corrupte praktijken laten bevoordelen door vastgoedbedrijven, projectontwikkelaars en grondbezitters. „Hij heeft niet alleen het aanzien van de provincie Noord-Holland geschaad, maar van het gehele openbaar bestuur”, aldus de aanklager. Die verweet Hooijmaijers dat hij ondanks alle bewijzen blijft ontkennen. In het hoger beroep heeft hij laten blijken dat hij nog steeds niet inziet welke schade hij heeft aangericht, meent het OM.
 09-03: Eis in hoger beroep Hooijmaijers
 27-02: Weer omstreden VVD’er opgestapt
 19-02: Hoger beroep Hooijmaijers
 NRC 09.03.2015 Als het aan het Openbaar Ministerie ligt, gaat Ton Hooijmaijers alsnog voor 4 jaar de cel in. Deze eis werd vandaag uitgesproken in het hoger beroep in de strafzaak tegen de voormalige gedeputeerde van Noord-Holland. In eerste aanleg kreeg de VVD’er 3 jaar cel.
 Hooijmaijers gaf vlak na zijn veroordeling in eerste aanleg in december 2013 een uitgebreid interview aan NRC Handelsblad. Volgens journalisten die in de zaal zaten, putte het OM uitgebreid uit dat interview.LEES VERDER
 2013Veroordeelde Hooijmaijers werd gevraagd uit VVD te treden ›
 20 JAN Zaak-Van Rey voor de rechter. Om wie/wat gaat die ook alweer? ›
 Eis in hoger beroep Hooijmaijers
 Telegraaf 09.03.2015 De vroegere Noord-Hollandse gedeputeerde Ton Hooijmaijers (VVD) krijgt maandag in hoger beroep de strafeis tegen hem te horen. Dat gebeurt bij het gerechtshof in Amsterdam.
 De rechtbank in Haarlem veroordeelde Hooijmaijers eerder tot drie jaar gevangenisstraf voor omkoping, witwassen en valsheid in geschrifte. Zijn echtgenote werd vrijgesproken.
 NU 09.03.2015 Voormalig VVD-gedeputeerde Ton Hooijmaijers (53) krijgt maandag te horen welke straf het Openbaar Ministerie in hoger beroep tegen hem eist.
 maart 9, 2015 - Posted by jandewandelaar | Uncategorized | ambtelijke corruptie, fraude, gedeputeerde, gerechtshof, hoger beroep, Move Consultants, noord holland, provinciale staten, provincie noord holland, rechtbank, rechtbank Amsterdam, Ton Hooijmaijers, Ton Hooijmaijers VVD, valsheid in geschrifte, witwassen
 [...] zie ook: Fraude oud-gedeputeerde Ton Hooijmaijers VVD, Noord Holland – deel 3 [...]
 Pingback door Gerommel bij de VVD – Fractievoorzitter Kathalijne de Kruif van de VVD Stichtse Vecht « Debat in de Digitale Hofstad | maart 9, 2015 | Beantwoorden


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
22.11.2018
 LT
 Europos Sąjungos oficialusis leidinys
 L 297/7
 EEE JUNGTINIO KOMITETO SPRENDIMAS
 Nr. 6/2017
 2017 m. vasario 3 d.
 kuriuo iš dalies keičiamas EEE susitarimo I priedas (Veterinarijos ir fitosanitarijos klausimai) [2018/1740]
 EEE JUNGTINIS KOMITETAS,
 atsižvelgdamas į Europos ekonominės erdvės susitarimą (toliau – EEE susitarimas), ypač į jo 98 straipsnį,
 kadangi:
 (1)
 į EEE susitarimą turi būti įtrauktas 2016 m. spalio 4 d. Komisijos įgyvendinimo reglamentas (ES) 2016/1768 dėl leidimo naudoti guanidino acto rūgštį kaip mėsinių viščiukų, nujunkytų paršelių ir penimų kiaulių pašaro priedą, kuriuo panaikinamas Reglamentas (EB) Nr. 904/2009 (1);
 (2)
 į EEE susitarimą turi būti įtrauktas 2016 m. spalio 17 d. Komisijos įgyvendinimo reglamentas (ES) 2016/1833 dėl leidimo naudoti daržinių pupelių (Phaseolus vulgaris) lektinų preparatą kaip žindomiems paršeliams skirto pašaro priedą (leidimo turėtojas – Biolek, Sp. z o.o.) (2);
 (3)
 2016 m. spalio 24 d. Komisijos įgyvendinimo reglamentas (ES) 2016/1881, kuriuo dėl 6-fitazės, gautos iš Aspergillus oryzae (DSM 22594), naudojamos kaip paršavedžių pašaro priedo, mažiausio aktyvumo (leidimo turėtojas – DSM Nutritional Products Ltd) iš dalies keičiamas Įgyvendinimo reglamentas (ES) Nr. 837/2012 (3);
 (4)
 Įgyvendinimo reglamentu (ES) 2016/1768 panaikinamas į EEE susitarimą įtrauktas Komisijos reglamentas (EB) Nr. 904/2009 (4), todėl jis turi būti iš EEE susitarimo išbrauktas;
 (5)
 šis sprendimas susijęs su teisės aktais dėl pašarų. Teisės aktai dėl pašarų netaikomi Lichtenšteinui tol, kol jam taikomas Europos bendrijos ir Šveicarijos Konfederacijos susitarimas dėl prekybos žemės ūkio produktais, kaip nustatyta EEE susitarimo I priedo sektorinėse adaptacijose. Todėl šis sprendimas netaikomas Lichtenšteinui;
 (6)
 todėl EEE susitarimo I priedas turėtų būti atitinkamai iš dalies pakeistas,
 PRIĖMĖ ŠĮ SPRENDIMĄ:
 1 straipsnis
 EEE susitarimo I priedo II skyrius iš dalies keičiamas taip:
 1)
 55 punktas (Komisijos įgyvendinimo reglamentas (ES) Nr. 837/2012) papildomas šia įtrauka:
 „—
 32016 R 1881: 2016 m. spalio 24 d. Komisijos įgyvendinimo reglamentas (ES) 2016/1881 (OL L 289, 2016 10 25, p. 15).“;
 2)
 Po 174 punkto (Komisijos įgyvendinimo reglamentas (ES) 2016/1220) įterpiami šie punktai:
 „175.
 32016 R 1768: 2016 m. spalio 4 d. Komisijos įgyvendinimo reglamentas (ES) 2016/1768 dėl leidimo naudoti guanidino acto rūgštį kaip mėsinių viščiukų, nujunkytų paršelių ir penimų kiaulių pašaro priedą, kuriuo panaikinamas Reglamentas (EB) Nr. 904/2009 (OL L 270, 2016 10 5, p. 4).
 176.
 32016 R 1833: 2016 m. spalio 17 d. Komisijos įgyvendinimo reglamentas (ES) 2016/1833 dėl leidimo naudoti daržinių pupelių (Phaseolus vulgaris) lektinų preparatą kaip žindomiems paršeliams skirto pašaro priedą (leidimo turėtojas – Biolek, Sp. z o.o.) (OL L 280, 2016 10 18, p. 19).“;
 3)
 1zzzzzo punkto (Komisijos reglamentas (EB) Nr. 904/2009) tekstas išbraukiamas.
 2 straipsnis
 Europos Sąjungos oficialiojo leidinio EEE priede skelbtini įgyvendinimo reglamentų (ES) 2016/1768, (ES) 2016/1833 ir (ES) 2016/1881 tekstai islandų ir norvegų kalbomis yra autentiški.
 3 straipsnis
 Šis sprendimas įsigalioja 2017 m. vasario 4 d., jei buvo pateikti visi pranešimai pagal EEE susitarimo 103 straipsnio 1 dalį (*1).
 4 straipsnis
 Šis sprendimas skelbiamas Europos Sąjungos oficialiojo leidinio EEE skyriuje ir EEE priede.
 Priimta Briuselyje 2017 m. vasario 3 d.
 EEE jungtinio komiteto vardu
 Pirmininkas
 Claude MAERTEN
 (1) OL L 270, 2016 10 5, p. 4.
 (2) OL L 280, 2016 10 18, p. 19.
 (3) OL L 289, 2016 10 25, p. 15.
 (4) OL L 256, 2009 9 29, p. 28.
 (*1) Konstitucinių reikalavimų nenurodyta.


type: wikipedia

text:
Текстовите редактори са компютърни програми, предназначени за редактиране на текстови файлове. Редакторите на обикновен текст са различни от текстовите процесори (като например Microsoft Word), защото те могат да показват съдържанието на всеки файл и защото нямат функции на ниво дизайн на съдържанието. Не можете, например, да добавете изображения, рисунки, автоматичен текст и т.н.
 Предимството на текстовите редактори пред текстообработващите процесори е ниската консумация на компютърни ресурси и тяхната ниска цена. По отношение на всички софтуерни програми за редактиране на текст има сравнително лесни програми с малко функции (като Notepad и Leafpad), има някои по-напреднали редактори като Notepad++, а от друга страна има по-мощен софтуер с множество опции и разликата между тях и текстообработващия процесор е неясна.
 Редакторите на текст обикновено се инсталират като част от софтуера на операционната система. Понякога тези програми идват като част от софтуерни пакети, предназначени да обработват изходния код с езиците за програмиране. Можете също така да промените настройките на софтуера чрез текстов редактор.
 Функции
 Най-простите текстови редактори позволяват разглеждането на файловете на екрана, печат на принтер, търсене и замяна на низове (отделни знаци, или цели думи или изрази) и др. Типични представители на този тип редактори са вградените в операционните системи текстови редактори.
 Най-опростеният и много често използван вариант на текст е неформатиран ASCII текст. Файлът, който съдържа такъв текст, представлява поредица от байтове, а всеки байт представлява по един символ. Всеки ред завършва с контролен символ или комбинация от контролни символи. Основна разлика между текстовите редактори под Windows и Linux е символът за край на реда, като в Linux се използва символ с ASCII код 13 (LF – line feed), а в Windows – комбинацията от символи с кодове 13 и 10 (CR + LF – carriage return + line feed). Това е често срещана причина потребителите на Windows да не виждат добре текст, писан под Linux, и обратно. За решаване на проблема под Windows може да се използва вградената програма WordPad. Трябва да се има предвид, че след запис на файл с WordPad, за край на ред пак се използва стандартната за Windows комбинация 13, 10.
 Днес повечето документи се записват с по-съвременни системи на кодиране, каквато например е (UTF-8), които поддържат по-голям брой знаци от много писмености. Уникод (UTF-8) е международно признат стандарт. За преобразуване между различни кодировки може да се използват свободни програми като iconv, вградени функции в текстовите редактори или дори безплатни онлайн услуги.
 Често използвани текстови редактори
 Редакторите с повече функции включват възможности като например: форматиране, оцветяване на думите в различни цветове, сортиране на текста по редове, използване на готови шаблони, конвертиране между различните кодировки и др. Този тип редактори са предназначени предимно за писане на изходен код на различни езици за програмиране (Delphi, C и др.), създаване и редактиране на мрежови страници (HTML, PHP, Perl).
 SciTE
 Notepad++
 jEdit (използва Java)
 Notepad2
 Atom (дело на екипа на GitHub)
 UltraEdit
 MultiEdit и NoteTab
 Notepad
 Emacs
 VIM
 gEdit / Pluma (използват библиотеката GTK+)
 Kate (за графичната среда KDE)
 Leafpad (за графичната среда LXDE)
 Mousepad (базиран на Leafpad, за графичната среда XFCE)
 pico
 nano
 Bluefish


type: other

text:
Resolución ENRE 0240/2011. (no publicada en B.O.) , miércoles 27 de julio de 2011, 5 p.
 Citas Legales : Resolución DSP 0030/2011 (formulación de cargos), Ley 24.065 - artículo 16, Contrato de concesión (Edelap S.A.) - artículo 25 inciso m), Inspección técnica DSP 14441/2011, Resolución ENRE 0311/2001, Resolución ENRE 0311/2001 - anexo II, Contrato de concesión (Edelap S.A.) - subanexo 4 - punto 6.4., Nota ENRE 020.046, Ley 19.549 - artículo 07 inciso d), Ley 24.065 - artículo 56 inciso o), Ley 24.065 - artículo 63 incisos a) y g), Contrato de concesión (Edelap S.A.) - subanexo 4 - punto 5.3., Resolución ENRE 0023/1994 - anexo - artículo 15, Decreto 01759/1972 (t.o. 1991) - artículo 084, Decreto 01759/1972 (t.o. 1991) - artículo 094, Ley 24.065 - artículo 76, Ley 24.065 - artículo 81
 Expediente Citado : ENRE 33549/2011
 VISTO: El Expediente ENRE N° 33.549/2011, y
 Que mediante el dictado de la Resolución DSP N° 30/2011 (fojas 24/26) se han formulado cargos a la “EMPRESA DISTRIBUIDORA LA PLATA SOCIEDAD ANONIMA” (“EDELAP S.A.”) por incumplimiento de las obligaciones establecidas en el Artículo 16 de la Ley No 24.065 y en el Artículo 25 inciso m) del Contrato de Concesión;
 Que el día 27 de diciembre de 2010 ocurrió un incidente en las calles 135 y 531 de la Ciudad de La Plata, a raíz del cual una vivienda allí ubicada sufrió importantes daños;
 Que este Ente toma conocimiento del evento a través de la nota periodística publicada en el Diario HOY del día 28 de diciembre de 2010, cuya copia obra a fojas 2 de estos actuados, en la cual se expresa que el evento dañoso fue provocado a raíz de la caída de un poste de luz sobre la pared del usuario Idelfonso REQUENA, ubicada en esa esquina, ocasionando daños en la mampostería del frente de su vivienda;
 Que de lo informado por la Distribuidora a fojas 8, la instalación afectada fue una Plataforma monoposte de madera con una carga de tres (3) transformadores de 75 Kva cada uno (3x 75 kVa);
 Que a fojas 20/23 obra la Inspección Técnica No 14.441/2011, realizada por personal de este Ente, la que concluye: “...Luego de la reparación del CT 171.695 por la Distribuidora, el mismo quedó de acuerdo a la normativa vigente para resguardo de la seguridad pública...”. Sin perjuicio de ello, en dicho informe se afirma que el poste de madera soporte del CT presentaba signos de podredumbre en su base, concluyendo que esa sería la posible causa de su caída;
 Que la anomalía que ocasionó el evento, se encuentra tipificada en el Listado de Anomalías en Instalaciones en la vía pública del Anexo II de la Resolución ENRE No 331/2001;
 Que en consecuencia, se dictó la Resolución DSP N° 30/2011 antes mencionada.
 Que posteriormente, a fojas 40/43 la Distribuidora presenta su descargo, mediante el cual pretende atribuir el estado de las instalaciones al accionar malicioso de terceros y manifiesta que los hechos que dieron origen al reclamo no implican riesgo alguno para la seguridad pública.
 Que al respecto cabe consignar que para probar el accionar de terceros en una instalación que resultó evidenciar signos de podredumbre, no alcanza con la mera denuncia del evento y la empresa no ha aportado registros de situaciones de hecho ni otra documentación que refuerce su teoría, con lo que no resulta eximente de responsabilidad;
 Que en referencia a la otra parte de su descargo donde sostiene erróneamente que los reclamos objeto del presente no implican riesgo para la seguridad en la vía pública, ésta afirmación ha quedado desacreditada por las fotografías de fojas 9/13 donde se aprecia la ubicación del poste sobre la vivienda;
 Que tales argumentos junto con la evidencia recabada a lo largo del trámite del presente, presuponen un incumplimiento por parte de la Empresa a su deber de mantener y operar sus redes de manera que no generen peligro para la seguridad pública.
 Que sobre el particular, el Artículo 16 de la Ley No 24.065 y el Artículo 25 inciso m) de su Contrato de Concesión establecen que es obligación de la Distribuidora instalar, operar y mantener las instalaciones y/o equipos, de forma tal que no constituyan peligro para la seguridad pública, respetando las normas que regulan la materia;
 Que de todo lo expuesto, resulta necesario reparar en la conducta de la “EDELAP S.A.” sobre este punto, lo que representa un incumplimiento con entidad que fundamenta un apercibimiento severo y genera antecedente suficiente para situaciones análogas;
 Que a fin de discernir la sanción a aplicar por inobservancia del Artículo 25 inciso m) de su Contrato de Concesión y habida cuenta que el monto máximo por este incumplimiento es de QUINIENTOS MIL KILOVATIOS HORA (500.000 kWh), de acuerdo con lo dispuesto en el punto 6.4 del Subanexo IV de su Contrato de Concesión y considerando que ese monto deberá ajustarse a la gravedad de la falta traducida en la inobservancia de los requerimientos del ente, antecedentes generales y, en especial, a la reincidencia de las Distribuidora registradas en faltas similares a las penalizadas, corresponde aplicar una sanción equivalente al cincuenta por ciento (50%) del máximo fijado, esto es DOSCIENTOS CINCUENTA MIL KILOVATIOS HORA (250.000 kWh) para este incumplimiento;
 Que en el trámite de estas actuaciones se ha respetado el debido proceso y se han emitido los correspondientes Informe Multidisciplinario y Dictamen Legal, este último en un todo de acuerdo con el Artículo 7 inciso d) de la Ley No 19.549;
 Que el Directorio del ENTE NACIONAL REGULADOR DE LA ELECTRICIDAD es competente para el dictado de la presente Resolución, en virtud de lo dispuesto en los Artículos 56 inciso o) y 63 incisos a) y g) de la Ley No 24.065;
 ARTÍCULO 1.- Sancionar a la “EMPRESA DISTRIBUIDORA LA PLATA SOCIEDAD ANONIMA” con una multa en pesos equivalente a DOSCIENTOS CINCUENTA MIL KILOVATIOS HORA (250.000 kWh), por incumplimiento de las obligaciones establecidas en el Artículo 16 de la Ley No 24.065 y el Artículo 25 inciso m) de su Contrato de Concesión, por el evento ocurrido el día 27 de Diciembre de 2010 en la calle 135 esquina 531 de la Ciudad de La Plata, en un todo de acuerdo con los considerandos de la presente Resolución.
 ARTÍCULO 2.- La Distribuidora deberá calcular la multa resultante del Artículo 1 en base a lo establecido en él y depositarla dentro de los diez (10) días hábiles administrativos contados a partir de la notificación de la presente, en la cuenta corriente ENRE N° 50/652 Recaudadora de Fondos de Terceros N° 2.915/89 del Banco de la Nación Argentina, Sucursal Plaza de Mayo, bajo apercibimiento de ejecución.
 ARTÍCULO 3.- “EDELAP S.A.” deberá entregar al ENRE copia firmada por su representante o apoderado de la documentación respaldatoria del depósito a que se refiere el Artículo 2, dentro de los tres (3) días hábiles administrativos siguientes de efectuado el mismo.
 ARTÍCULO 4.- Se hace saber que de conformidad a lo dispuesto en el punto 5.3 del Subanexo 4 del Contrato de Concesión y el Artículo 15 de la Resolución ENRE No 23/1994, no se dará trámite a los Recursos si previamente no se hacen efectivas las multas dispuestas en esta Resolución. La mora se producirá de pleno derecho, ante la falta de pago en tiempo y forma, correspondiendo en todos los casos el pago de intereses a la tasa activa para descuento de documentos comerciales a treinta (30) días del Banco de la Nación Argentina calculada para el lapso que va desde el momento en que las penalidades deben satisfacerse conforme a esta Resolución y hasta su efectivo pago.
 ARTÍCULO 5.- Notifíquese a “EDELAP S.A.” y hágase saber que la presente Resolución es susceptible de ser recurrida en los plazos que se indican, los que se computarán a partir del día siguiente de su notificación: (i) por la vía del Recurso de Reconsideración conforme lo dispone el Artículo 84 del Reglamento de la Ley No 19.549 de Procedimientos Administrativos aprobado mediante Decreto PEN No 1759/1972 (texto ordenado en 1991), dentro de los diez (10) días hábiles administrativos, así como también, (ii) en forma subsidiaria o alternativa, por vía del Recurso de Alzada previsto en el Artículo 94 del citado Reglamento y en el Artículo 76 de la Ley No 24.065, dentro de los quince (15) días hábiles administrativos y, (iii) mediante el Recurso Directo por ante la Cámara Nacional de Apelaciones en lo Contencioso Administrativo Federal previsto en el Artículo 81 de la Ley No 24.065, dentro de los treinta (30) días hábiles judiciales.
 RESOLUCION ENRE N° 240/2011
 ACTA N° 1159
 Mario H .de Casas
 Resolución ENRE 0311/2001
 Acta ENRE 1159/2011


type: caselaw

jurisdiction: US

text:
 267 Md. 287 (1972)
 297 A.2d 244
 MAIETTA ET AL. D/B/A MAIETTA TRUCKING CO. ETC.
 v.
 GREENFIELD ET AL., CO-PARTNERS T/A URBAN DEVELOPMENT CO. AND ASSOCIATES ET AL.
 [No. 75, September Term, 1972.]
 Court of Appeals of Maryland.
 Decided December 7, 1972.
 The cause was argued before BARNES, McWILLIAMS, SINGLEY, SMITH, DIGGES and LEVINE, JJ., and ALFRED L. SCANLAN, Associate Judge of the Court of Special Appeals, specially assigned.
 Robert E. Kuczynski and Lewis S. Kunkel, Jr., with whom were Kenneth M. Cushman, Howard D. Venzie, Jr., and Pepper, Hamilton & Scheetz on the brief, for appellants.
 Howard W. Gilbert, Jr., with whom were Mackley, Gilbert & France on the brief for Security Construction Company, one of appellees. No brief filed on behalf of other appellees.
 SCANLAN, J., delivered the opinion of the Court.
 In this case, we are asked to consider an appeal (a) prematurely taken, (b) which proves in fact to have been unnecessary, and (c) which asks that this Court advise the court below concerning matters upon which the opposing parties are now in agreement. Such a meritless resort to the appellate process must be dismissed under Rule 835 a 2. This we do, for the reasons now stated.
 Appellants, Dennis Maietta and Frank Maietta, d/b/a Maietta Trucking Co. and Maietta Trucking Contractors (hereinafter referred to as "Maietta") are a Pennsylvania partnership. Maietta is a subcontractor working on a low rent public housing project being constructed in Hagerstown known as the Noland Gardens Project. The general contractor for the project is Security Construction Company (hereinafter referred to as "Security.") In addition to Security, the other appellees are Urban *289 Development Company and Associates, owner of the land on which the project is being constructed, the Equitable Trust Company, and the Hagerstown Housing Authority.
 Maietta performed certain work on Noland Gardens. A dispute arose between Maietta and Security. Maietta then filed a mechanic's lien and thereafter filed a petition to foreclose and enforce the mechanic's lien against all the appellees in the Circuit Court for Washington County. Security disputed the petition to enforce the lien, claiming that there was a genuine dispute between the parties as to the amount of work, labor and materials performed or furnished by Maietta. Security also alleged that Maietta had breached the contract it had with Security. On its part, Maietta claimed that Security had breached that contract.
 In the court below, Security contended that the dispute between the parties was subject to arbitration. Maietta took the position that the chancellor had exclusive jurisdiction to determine all the issues and facts involved in the dispute. After hearing argument and reviewing the contract between the parties, the chancellor entered an order, dated February 1, 1972, directing the parties to proceed by arbitration. On April 6, 1972, the chancellor filed an opinion and entered an order approving the substitution of a surety bond in the amount of $230,000.00 in place of the mechanic's lien claimed by the appellants in the amount of $191,155.03. Maietta appealed from both orders.
 AN ORDER DIRECTING ARBITRATION IS NOT APPEALABLE
 The contract between Maietta and Security provides in paragraph 24 thereof that:
 "In the case of dispute in regard to any of the articles of this Contract, if arbitration is provided for in the agreement between the Owner and the Contractor, same shall apply with equal force to this Contract."
 *290 Article 7.10.1 of the contract between the owner, Urban Development Company and Associates, and Security states, with exceptions not pertinent here, that "claims, disputes and other matters in question arising out of, or relating to, this Contract or the breach thereof ..., shall be decided by arbitration, in accordance with the Construction Arbitration rules of the American Arbitration Association then obtaining unless the parties mutually agree otherwise." The agreement between the owner and Security goes on to provide that the agreement to arbitrate shall be specifically enforceable, that the arbitration award shall be final, "and judgment may be entered upon it in accordance with applicable law in any court having jurisdiction thereof." Ibid.
 In 1965, Maryland adopted the Uniform Arbitration Act, now found as Article 7 of the Code (1966 Repl. Vol.). Article 7, § 1 provides as follows:
 "A written agreement to submit any existing controversy to arbitration or a provision in a written contract to submit to arbitration any controversy thereafter arising between the parties is valid, enforceable and irrevocable, save upon such grounds as exist at law or in equity for the revocation of any contract. This article does not apply to an arbitration agreement between employers and employees or between their respective representatives unless it is expressly provided in such agreement that this article shall apply."
 Article 7, Section 18 specifies those orders entered in connection with an arbitration proceeding from which an appeal may be taken. These are:
 (1) An order denying an application to compel arbitration made under § 2;
 (2) an order granting an application to stay arbitration made under § 2 (b);
 (3) an order confirming or denying confirmation of an award;
 *291 (4) an order modifying or correcting an award;
 (5) an order vacating an award without directing a rehearing; or
 (6) a judgment or decree entered pursuant to the provisions of this article."
 Paragraph 24 of the contract between Maietta and Security incorporates by reference article 7.10.1 of the agreement between Security and the owner which requires that "all claims, disputes and other matters in question arising out of, or relating to," the contract "or the breach thereof," are to "be decided by arbitration in accordance with the Construction Industry Arbitration Rules of the American Arbitration Association." Interpreting paragraph 24 of their contract to require arbitration, the chancellor directed the parties to proceed by arbitration. We think he was correct in that, but, in any event, his order to arbitrate is a non-appealable, interlocutory order and not one of the orders from which an appeal may be taken by virtue of Article 7, Section 18, supra.
 In adopting the Uniform Arbitration Act and in limiting the categories of orders thereunder from which an appeal would lie, the General Assembly acted to encourage arbitration where the parties had contracted to arbitrate and limit the appeal of interlocutory orders entered prior to a final judgment of a court confirming, or denying the confirmation of, the arbitrators' award. At the present time, at least fourteen States, including Maryland, have adopted a Uniform Arbitration Act. All these statutes are very similar in their essential provisions.[1]*292 The issue of the appealability of an order directing parties to arbitrate under a contract calling for arbitration, as provided for in Article 7, Section 1, supra, is one of first impression in this Court. Although cases on the precise point in other jurisdictions are limited, in at least two of the States which have adopted a Uniform Arbitration Act similar to that in effect in Maryland, it has been held that an order directing arbitration is an interlocutory, nonappealable order. Thus, in Roeder v. Huish, 105 Ariz. 508, 467 P.2d 902 (1970), the Arizona Supreme Court dismissed an appeal from an order of a trial court directing arbitration under a contract for the construction of a home where the contract contained an arbitration clause. The Arizona Uniform Arbitration Act sets out those orders which are appealable in connection with arbitration proceedings.[2] That provision of the Arizona statute is identical with Article 7, Section 18 of the Maryland Code. In upholding the dismissal of the appeal in Roeder, the Supreme Court of Arizona said: "We here hold that a party can raise the issue of arbitrability or waiver of right to arbitrate by objecting to the trial court's confirmation of the arbitration award." Id. at 904. See also Johnson v. Village of Plymouth, 281 Minn. 232, 161 N.W.2d 306 (1968), where an order directing arbitration was held nonappealable under identical provisions of the Minnesota Uniform Arbitration Act.
 The same result was reached in Laufman v. Hall-Mack Co., 215 Cal. App. 2d 87, 29 Cal. Rptr. 829 (1963), where it was held that an order directing arbitration under § 1294 of the California Code of Civil Procedure was not appealable. While California does not have an arbitration act precisely identical to the Maryland statute, the provision of the California statute which limits the categories of appeals in arbitration cases is very similar to Article 7, Section 18 of the Maryland Code.[3] In denying the appeal from an order to arbitrate in the Laufman *293 case, the California court went on to quote from Jardine, Matheson & Co., Ltd. v. Pacific Orient Co., 100 Cal. App. 572, 280 P. 697 (1929) as follows:
 "the fact that the Legislature saw fit to specify in one code section the different orders and judgment from which appeals may be taken clearly indicates, in our opinion, an intention to restrict the appeals in such proceeding to orders and judgment therein specified, and the obvious reason for not including among such appealable orders the one which directs the parties to proceed with the arbitration was that if at the very threshold of the proceeding the defaulting party could appeal and thereby indefinitely delay the matter of arbitration, the object of the law and the purpose of the written agreement of the parties would be entirely defeated." (emphasis added) Laufman at 831.
 Although we have not had occasion to pass on the precise issue prior to this case, clearly Judge Rutledge's order directing the parties to arbitrate pursuant to their own contract to do so is an interlocutory, nonappealable order.[4] If he was in error in directing arbitration, which *294 we do not at all intimate he was, that matter can be raised on an appeal from any final judgment the chancellor subsequently may enter either confirming or denying confirmation of the arbitrators' decision. To permit an appeal of his interlocutory order of February 1, 1972 at this stage would run directly counter to obvious legislative purposes in enacting the Uniform Arbitration Act.
 ANY CONTROVERSY AS TO ARBITRABILITY IS MOOT
 In their reply brief, the appellants retreated from their initial claim that the chancellor was in error in directing the parties to arbitrate and conceded that the provisions of the contract between the parties encompassed "the matter in dispute in the instant case."[5] Appellants' remaining contention concerning arbitrability (a claim which they repeated in oral argument) was "that the only agreement to arbitrate is set forth in paragraph 24 of the contract" between Maietta and Security. In oral argument, appellees' counsel insisted that paragraph 16 of the same contract would have to be taken into account by the arbitrators. Section 16 covers situations that arise if the subcontractor refuses or neglects to supply sufficient skilled workmen or materials of proper quality, or becomes insolvent or refuses to follow plans or specifications or fails in any respect to comply with the terms of the contract. However, at oral argument, counsel for Maietta and Security both agreed that the interpretation of paragraph 16, like any of the other provisions of the contract, is a matter for the arbitrators in the first instance. Their belated agreement concerning the authority of the arbitrators is in accord with the rule in Maryland and in other jurisdictions. Nelley v. Mayor and City Council of Baltimore, 224 Md. 1, 166 A.2d 234 (1960); Chillum-Adelphi Volunteer Fire Dep't., Inc. v. Button & Goode, Inc., 242 Md. 509, 516, 219 A.2d 801 (1966); *295 Prima Paint Corp. v. Flood & Conklin Mfg. Co., 388 U.S. 395, 87 S. Ct. 1801, 18 L. Ed. 2d 1270 (1967).
 Thus, it appears that the parties now agree that (1) the dispute between them is subject to arbitration, and (2) that all of the provisions of the contract, including paragraph 16, are covered by the arbitration clause and constitute matters which lie initially within the competence of the arbitrators to interpret and decide. The case then is moot. It is axiomatic that appellate courts do not sit for the purpose of giving opinions on moot questions and an appeal which, like this one, presents nothing else for decision must be dismissed as a matter of course. Potts v. Governor of Maryland, 255 Md. 445, 449, 258 A.2d 180 (1969); State v. Sheridan, 248 Md. 320, 236 A.2d 18 (1967).
 Despite all this, during oral argument both sides urged that we expressly advise the chancellor that the arbitration authorized by paragraph 24 of the contract includes the interpretation of paragraph 16 of the same contract. As we have indicated, that proposition is clear and now not disputed by either side. If the parties need further assistance in clarifying the obvious, they can direct their concerns to the chancellor. We are confident, however, that if such an unnecessary inquiry were put to him, the trial judge would reassure the parties, as we have attempted to do, that the interpretation of all of the provisions of the contract between Maietta and Security, including paragraph 16, is a function which falls within the initial jurisdiction of the arbitrators pursuant to the agreement between the parties.
 THE ORDER SUBSTITUTING BOND FOR THE MECHANIC'S LIEN IS NOT APPEALABLE
 The mechanic's lien which Maietta filed covered a claim of $191,155.03. Granting a petition filed by Security under Rule BG 75 b, the chancellor released the mechanic's lien upon the filing of a surety bond by Security in the amount of $230,000.00, an amount sufficient *296 to pay the sum claimed by Maietta, plus accrued interest and costs. The appellants opposed the bond approved by the chancellor, and have appealed from his order approving the surety bond and releasing the mechanic's lien.
 Were the question before us, it is likely that the Court would hold that the bond approved by the chancellor complied with Rule BG 75 b and adequately protects the interest of the appellants, should they prevail in their action. However, on the facts of this case, the issue is one which we need not decide. The appeal from the chancellor's order approving the bond and releasing the mechanic's lien is an attempt to appeal from an interlocutory order not expressly included among the interlocutory orders of a court of equity which can be appealed before final judgment by virtue of Article 5, Section 7 of the Maryland Code. Rocks v. Brosius, 241 Md. 612, 647, 217 A.2d 531 (1966).
 Appeal dismissed; case remanded for further proceedings not inconsistent with this opinion; appellants and appellees each to pay one-half of the costs.
 NOTES
 [1] Alaska Stat. § 09.43.010 et seq.; Ariz. Rev. Stat. Ann. § 12-1501 et seq.; Ill. Rev. Stat. ch. 10 § 101 et seq.; Ind. Code § 34-4-2-1 et seq.; Me. Rev. Stat. Ann. tit. 14 § 5927 et seq.; Mass. Gen. Laws Ann. ch. 251 § 1 et seq.; Mich. Comp. Laws Ann. § 600.5001 et seq.; Minn. Stat. Ann. § 572.08 et seq.; Nev. Rev. Stat. § 38.015 et seq.; N.M. Stat. Ann. § 22-3-9 et seq.; S.D. Comp. Laws Ann. § 21-25A-1 et seq.; Tex. Rev. Civ. Stat. Ann. art. 224 et seq.; Wyo. Stat. Ann. § 1-1048.1 et seq.
 [2] Ariz. Rev. Stat. Ann. § 12-2102-01.
 [3] Cal. Code of Civ. Pro., § 1294.
 [4] At common law, it was established that unless an agreement to arbitrate had been consummated by an arbitrators' award, there was no bar to a suit at law or in equity with respect to a question which the parties had agreed to be arbitrated. Tomlinson v. Dille, 147 Md. 161, 167, 127 A. 746 (1925). Under that state of the law, of course, an order directing a party to arbitrate was a final appealable order. In some States, moreover, arbitration is deemed to be a special proceeding provided for by statute and, hence, an order to proceed to arbitration is a final order from which an appeal may be taken under statutes or rules of court permitting appeals from final orders in special proceedings. Hosiery Mfrs. Corp. v. Goldston, 238 N.Y. 22, 143 N.E. 779 (1924); Dewart v. Northeastern Gas Transmission Co., 139 Conn. 512, 95 A.2d 381 (1953); and see 94 A.L.R. 2d 1071 (1964). One of the prime purposes of the Uniform Arbitration Act is to bar appeals which would have the effect of delaying or avoiding arbitration and thereby defeating the objectives of the statute as well as discounting the agreement into which the parties had entered. Jardine, Matheson & Co., Ltd. v. Pacific Orient Co., supra. Its adoption supplants both the common law and "special proceedings" rule which permit the appeal of an order directing arbitration.
 [5] Appellants' Reply Brief p. 4.


type: legislation

text:
 17.5.2017
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 L 124/27
 РЕГЛАМЕНТ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ (ЕС) 2017/831 НА КОМИСИЯТА
 от 16 май 2017 година
 за одобряване на активното вещество Beauveria bassiana — щам 147, в съответствие с Регламент (ЕО) No 1107/2009 на Европейския парламент и на Съвета относно пускането на пазара на продукти за растителна защита и за изменение на приложението към Регламент за изпълнение (ЕС) No 540/2011 на Комисията
 (текст от значение за ЕИП)
 ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
 като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
 като взе предвид Регламент (ЕО) No 1107/2009 на Европейския парламент и на Съвета от 21 октомври 2009 г. относно пускането на пазара на продукти за растителна защита и за отмяна на директиви 79/117/ЕИО и 91/414/ЕИО на Съвета (1), и по-специално член 13, параграф 2 от него,
 като има предвид, че:
 (1)
 На 6 ноември 2012 г. Франция получи заявление от Arysta Lifescience SAS за одобрение на активното вещество Beauveria bassiana — щам 147, в съответствие с член 7, параграф 1 от Регламент (ЕО) No 1107/2009. В съответствие с член 9, параграф 3 от посочения регламент на 5 февруари 2013 г. Франция като докладваща държава членка уведоми заявителя, другите държави членки, Комисията и Европейския орган за безопасност на храните (наричан по-долу „Органът“) за допустимостта на заявлението.
 (2)
 На 2 октомври 2014 г. докладващата държава членка представи на Комисията с копие до Органа проект на доклад за оценка за това дали може да се очаква активното вещество да отговаря на критериите за одобрение, предвидени в член 4 от Регламент (ЕО) No 1107/2009.
 (3)
 Органът изпълни изискванията на член 12, параграф 1 от Регламент (ЕО) No 1107/2009. В съответствие с член 12, параграф 3 от същия регламент той поиска от заявителя да предостави допълнителна информация на държавите членки, на Комисията и на Органа. На 3 юли 2015 г. извършената от докладващата държава членка оценка на допълнителната информация бе предадена на Органа под формата на актуализиран проект на доклад за оценка.
 (4)
 На 6 октомври 2015 г. Органът предаде на заявителя, на държавите членки и на Комисията заключението си (2) относно това дали може да се очаква активното вещество Beauveria bassiana — щам 147, да отговаря на критериите за одобрение, предвидени в член 4 от Регламент (ЕО) No 1107/2009. Органът направи заключението си публично достояние.
 (5)
 На 8 март 2016 г. Комисията представи на Постоянния комитет по растенията, животните, храните и фуражите доклада за преразглеждане относно Beauveria bassiana — щам 147, както и проект на регламент за одобрение на посоченото вещество.
 (6)
 На заявителя бе дадена възможност да представи забележките си по доклада за преразглеждане.
 (7)
 Бе установено, че критериите за одобрение, предвидени в член 4 от Регламент (ЕО) No 1107/2009, са изпълнени по отношение на един или повече представителни видове употреба на най-малко един продукт за растителна защита, съдържащ активното вещество, и по-специално на видовете употреба, които са проучени и подробно описани в доклада за преразглеждане. Поради това е целесъобразно веществото Beauveria bassiana — щам 147, да бъде одобрено.
 (8)
 В съответствие с член 13, параграф 2 от Регламент (ЕО) No 1107/2009 във връзка с член 6 от посочения регламент и предвид съвременните научно-технически познания обаче е необходимо да бъдат включени определени условия и ограничения.
 (9)
 В съответствие с член 13, параграф 4 от Регламент (ЕО) No 1107/2009 приложението към Регламент за изпълнение (ЕС) No 540/2011 на Комисията (3) следва да бъде съответно изменено.
 (10)
 Мерките, предвидени в настоящия регламент, са в съответствие със становището на Постоянния комитет по растенията, животните, храните и фуражите,
 ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
 Член 1
 Одобряване на активното вещество
 Активното вещество Beauveria bassiana — щам 147, посочено в приложение I, се одобрява при предвидените в същото приложение условия.
 Член 2
 Изменения на Регламент за изпълнение (ЕС) No 540/2011
 Приложението към Регламент за изпълнение (ЕС) No 540/2011 се изменя в съответствие с приложение II към настоящия регламент.
 Член 3
 Влизане в сила
 Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след деня на публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
 Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
 Съставено в Брюксел на 16 май 2017 година.
 За Комисията
 Председател
 Jean-Claude JUNCKER
 (1) ОВ L 309, 24.11.2009 г., стр. 1.
 (2) EFSA Journal (Бюлетин на ЕОБХ) 2015; 13(10):4261 [стр. 35 и сл.]. doi: 10.2903/j.efsa.2015.4261.
 (3) Регламент за изпълнение (ЕС) No 540/2011 на Комисията от 25 май 2011 г. за прилагане на Регламент (ЕО) No 1107/2009 на Европейския парламент и на Съвета по отношение на списъка на одобрените активни вещества (ОВ L 153, 11.6.2011 г., стр. 1).
 ПРИЛОЖЕНИЕ I
 Популярно наименование, идентификационни номера
 Наименование по IUPAC
 Чистота (1)
 Дата на одобрението
 Изтичане срока на одобрението
 Специфични разпоредби
 Beauveria bassiana — щам 147
 Номер на включване в CNCM (Collection nationale de cultures de micro-organismes — Национална колекция за култури микроорганизми) — Институт „Пастьор“, Париж, Франция: I-2960.
 Не се прилага
 Максимално съдържание на боверицин: 24 μg/L
 6 юни 2017 г.
 6 юни 2027 г.
 За прилагането на единните принципи, посочени в член 29, параграф 6 от Регламент (ЕО) No 1107/2009, се вземат под внимание заключенията от доклада за преразглеждане на Beauveria bassiana — щам 147, и по-специално допълнения I и II към него.
 При тази цялостна оценка държавите членки обръщат особено внимание на:
 —
 защитата на операторите и работниците, като се има предвид, че като всеки микроорганизъм Beauveria bassiana — щам 147, се счита за потенциален сенсибилизатор, и като се обръща особено внимание на експозицията чрез вдишване;
 —
 максималното съдържание на метаболита боверицин в състава на продукта.
 Производителят осигурява стриктното поддържане на екологичните условия и анализ за контрол на качеството по време на производствения процес.
 Когато е целесъобразно, условията за употреба включват мерки за ограничаване на риска.
 (1) Допълнителни подробности за идентичността и спецификацията на активното вещество са представени в доклада за преразглеждане.
 ПРИЛОЖЕНИЕ II
 В част Б от приложението към Регламент за изпълнение (ЕС) No 540/2011 се добавя следното вписване:
 Популярно наименование, идентификационни номера
 Наименование по IUPAC
 Чистота (1)
 Дата на одобрението
 Изтичане срока на одобрението
 Специфични разпоредби
 „110
 Beauveria bassiana — щам 147
 Номер на включване в CNCM (Collection nationale de cultures de micro-organismes — Национална колекция за култури микроорганизми) — Институт „Пастьор“, Париж, Франция: I-2960.
 Не се прилага.
 Максимално съдържание на боверицин: 24 μg/L
 6 юни 2017 г.
 6 юни 2027 г.
 За прилагането на единните принципи, посочени в член 29, параграф 6 от Регламент (ЕО) No 1107/2009, се вземат под внимание заключенията от доклада за преразглеждане на Beauveria bassiana — щам 147, и по-специално допълнения I и II към него.
 При тази цялостна оценка държавите членки обръщат особено внимание на:
 —
 защитата на операторите и работниците, като се има предвид, че като всеки микроорганизъм Beauveria bassiana — щам 147, се счита за потенциален сенсибилизатор, и като се обръща особено внимание на експозицията чрез вдишване;
 —
 максималното съдържание на метаболита боверицин в състава на продукта.
 Производителят осигурява стриктното поддържане на екологичните условия и анализ за контрол на качеството по време на производствения процес.
 Когато е целесъобразно, условията за употреба включват мерки за ограничаване на риска.“
 (1) Допълнителни подробности за идентичността и спецификацията на активното вещество са представени в доклада за преразглеждане.