type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 26.5.2016.
 COM(2016) 304 final
 2016/0157(NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o utvrđivanju stajališta koje treba zauzeti u ime Europske unije u okviru Zajedničkog odbora osnovanog Sporazumom između Europske unije i Gruzije o pojednostavljenju izdavanja viza građanima Gruzije, u pogledu donošenja zajedničkih smjernica za provedbuSporazuma
 OBRAZLOŽENJE
 1.KONTEKST PRIJEDLOGA
 •Razlozi i ciljevi prijedloga
 Sporazum između Europske unije i Gruzije o pojednostavljenju izdavanja viza (dalje u tekstu: Sporazum)
 1
 stupio je na snagu 1. ožujka 2011. Sporazumom su se na temelju uzajamnosti utvrdila pravno obvezujuća prava i obveze u cilju pojednostavljenja postupaka izdavanja viza za građane Gruzije. Člankom 12. Sporazuma osnovan je Zajednički odbor zadužen za praćenje provedbe Sporazuma.Zajednički odbor istaknuo je potrebu za zajedničkim smjernicama kako bi se osiguralo da konzulati država članica schengenskog prostora provode Sporazum na potpuno usklađen način te kako bi se pojasnio odnos između Sporazuma i odredaba ugovornih stranaka (dalje u tekstu: stranke) koje se nastavljaju primjenjivati na pitanja u pogledu viza koja nisu obuhvaćena Sporazumom.
 Te Smjernice nisu dio Sporazuma i nisu pravno obvezujuće. Međutim, diplomatskom i konzularnom osoblju preporučuje se da ih se dosljedno pridržava pri provedbi Sporazuma.
 •Dosljednost s postojećim odredbama politike u određenom području
 Sporazum ima prednost pred Zakonikom o vizama u pitanjima koja su uređena obama aktima.
 Odredbe Zakonika o vizama
 2
 primjenjuju se na sva pitanja koja nisu obuhvaćena Sporazumom kao što su određivanje države članice schengenskog prostora nadležne za obradu zahtjeva za vizu, obrazloženje odbijanja izdavanja vize, pravo žalbe na negativnu odluku ili opća pravila o osobnom razgovoru s podnositeljem zahtjeva.
 Schengenska pravila i po potrebi nacionalno pravo nastavljaju se primjenjivati i na pitanja koja nisu obuhvaćena Sporazumom, poput priznavanja putnih isprava, dokazivanja dostatnih sredstava za život, zabrane ulaska na državno područje države članice ili mjera protjerivanja.
 Na temelju članka 2. stavka 1. Sporazuma pojednostavljenje viznih postupaka iz ovog Sporazuma primjenjuju se na građane Gruzije samo ako oni nisu izuzeti od obveze pribavljanja vize na temelju Uredbe 539/2001
 3
 . Naime, kad bi se Gruzija prenijela u Prilog II. Uredbi 539/2001 u kojem se navodi popis zemalja čiji su državljani izuzeti od obveze pribavljanja vize, Sporazum bi se prestao primjenjivati. Međutim, budući da bi se takvo izuzeće odobrilo samo imateljima biometrijskih putovnica (izuzeće treba navesti u bilješci u Prilogu II.), Sporazum bi se nastavio primjenjivati na građane Gruzije s nebiometrijskom putovnicom.
 2.PRAVNI ELEMENTI PRIJEDLOGA
 Svrha je Smjernica, koje donosi Zajednički odbor nakon usvajanja stajališta EU-a na temelju ovog Prijedloga, detaljno objasniti odredbe Sporazuma radi njegove pravilne i potpuno usklađene provedbe.
 U Smjernicama se uzimaju u obzir Zakonik o vizama i drugi zakonodavni akti u području vizne politike EU-a. Cilj je osigurati da konzularno osoblje država članica pri provedbi Sporazuma djeluje u skladu s pravnom stečevinom EU-a u području viza.
 3.REZULTATI SAVJETOVANJA I PROCJENE UČINAKA
 Komisija je na sjednicama Zajedničkog odbora 1/6/2011, 24/11/2011, 13/2/2012, 26. – 27/2/2013, 4/6/2014 i 13/10/2015, kao i u razmjenama e-pošte među strankama između sastanaka Zajedničkog odbora, razgovarala s nadležnim tijelima Gruzije o nacrtu Smjernica. Za nekoliko otvorenih pitanja bila je potrebna dublja analiza obiju strana da bi se postigao zadovoljavajući kompromis, posebno o pitanju profesionalnih organizacija novinara i prijevoznika (vidjeti točku 2.2.1. slova (e) i (k) Smjernica).
 O nacrtu Smjernica iz Priloga ovom Prijedlogu odluke Vijeća savjetovalo se s državama članicama u okviru lokalne schengenske suradnje u Tbilisiju i Radne skupine za vize (posljednje savjetovanje: 20. studenoga 2015.). O konačnoj verziji smjernica Zajednički odbor dogovorio se na šestom sastanku održanom 13. listopada 2015.
 4.UTJECAJ NA PRORAČUN
 Ovaj prijedlog nema učinak na proračun EU-a.
 2016/0157 (NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o utvrđivanju stajališta koje treba zauzeti u ime Europske unije u okviru Zajedničkog odbora osnovanog Sporazumom između Europske unije i Gruzije o pojednostavljenju izdavanja viza građanima Gruzije,
 u pogledu donošenja zajedničkih smjernica za provedbu
 Sporazuma
 VIJEĆE EUROPSKE UNIJE,
 uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije, a posebno njegov članak 77. stavak 2. točku (a), u vezi s člankom 218. stavkom 9.,
 uzimajući u obzir prijedlog Europske komisije,
 budući da:
 (1)Člankom 12. Sporazuma između Europske unije i Gruzije o pojednostavljenju izdavanja viza za kratkotrajni boravak građanima Gruzije (dalje u tekstu: Sporazum) uspostavlja se Zajednički odbor. Njime se posebno propisuje da Zajednički odbor mora pratiti provedbu Sporazuma.
 (2)Zakonikom o vizama (Uredba (EZ) br. 810/2009 Europskog parlamenta i Vijeća) utvrđeni su postupci i uvjeti za izdavanje tranzitnih viza ili viza namijenjenih za boravak na državnom području država članica u trajanju od najviše 90 dana u bilo kojem razdoblju od 180 dana.
 (3)Zajedničke smjernice potrebne su kako bi se osigurala potpuna usklađenost pri provedbi Sporazuma u konzulatima država članica te kako bi se razjasnio odnos između Sporazuma i odredaba ugovornih stranaka koje se nastavljaju primjenjivati na pitanja povezana s vizama koja nisu obuhvaćena Sporazumom.
 (4)Primjereno je utvrditi stajalište koje treba zauzeti u ime Unije u okviru Zajedničkog odbora o donošenju zajedničkih smjernica za provedbu Sporazuma.
 (5) Ova Odluka predstavlja razvoj odredaba schengenske pravne stečevine u kojima Ujedinjena Kraljevina ne sudjeluje u skladu s Odlukom Vijeća 2000/365/EZ od 29. svibnja 2000. o zahtjevu Ujedinjene Kraljevine Velike Britanije i Sjeverne Irske za sudjelovanje u pojedinim odredbama schengenske pravne stečevine
 4
 . Ujedinjena Kraljevina stoga ne sudjeluje u donošenju ove Odluke te ona za nju nije obvezujuća niti se na nju primjenjuje.
 (6)Ova Odluka predstavlja razvoj odredaba schengenske pravne stečevine u kojima Irska ne sudjeluje u skladu s Odlukom Vijeća 2002/192/EZ od 28. veljače 2002. o zahtjevu Irske za sudjelovanje u pojedinim odredbama schengenske pravne stečevine
 5
 . Irska stoga ne sudjeluje u donošenju ove Odluke te ona za nju nije obvezujuća niti se na nju primjenjuje.
 (7)U skladu s člancima 1. i 2. Protokola (br. 22) o stajalištu Danske, priloženog Ugovoru o Europskoj uniji i Ugovoru o funkcioniranju Europske unije, Danska ne sudjeluje u donošenju ove Odluke te ona za nju nije obvezujuća niti se na nju primjenjuje,
 DONIJELO JE OVU ODLUKU:
 Članak 1.
 Stajalište koje treba donijeti u ime Unije u Zajedničkom odboru osnovanom člankom 12. Sporazuma između Europske unije i Gruzije o pojednostavljenju izdavanja viza za kratkotrajni boravak građanima Gruzije, u pogledu donošenja zajedničkih smjernica za provedbu Sporazuma, temelji se na nacrtu Odluke Zajedničkog odbora priloženom ovoj Odluci.
 Članak 2.
 Ova Odluka stupa na snagu na dan donošenja.
 Sastavljeno u Bruxellesu
 Za Vijeće
 Predsjednik
 (1)
 SL L 52, 25.2.2011., str. 34. – 44.
 (2)
 Uredba (EZ) br. 810/2009 Europskog Parlamenta i Vijeća od 13. srpnja 2009. o uspostavi Zakonika Zajednice o vizama (Zakonik o vizama), SL L 243 od 15.9.2009., str. 1.
 (3)
 Uredba Vijeća (EZ) br. 539/2001 od 15. ožujka 2001. o popisu trećih zemalja čiji državljani moraju imati vizu pri prelasku vanjskih granica i zemalja čiji su državljani izuzeti od tog zahtjeva, SL L 81, 21.3.2001., str. 1.
 (4)
 Odluka Vijeća br. 2000/365/EZ od 29. svibnja 2000. o zahtjevu Ujedinjene Kraljevine Velike Britanije i Sjeverne Irske za sudjelovanje u pojedinim odredbama schengenske pravne stečevine, SL L 131, 1.6.2000., str. 43. – 47.
 (5)
 Odluka Vijeća br. 2002/192/EZ od 28. veljače 2002. o zahtjevu Irske za sudjelovanje u pojedinim odredbama schengenske pravne stečevine, SL L 64, 7.3.2002., str. 20. – 23.
 ---documentbreak---
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 26.5.2016.
 COM(2016) 304 final
 PRILOG
 Prijedlogu ODLUKE VIJEĆA
 o utvrđivanju stajališta koje treba zauzeti u ime Europske unije u okviru zajedničkog odbora uspostavljenog Sporazumom između Europske unije i Gruzije o pojednostavljenju izdavanja viza u pogledu donošenja zajedničkih smjernica za provedbu Sporazuma
 PRILOG
 Prijedlogu ODLUKE VIJEĆA
 o utvrđivanju stajališta koje treba zauzeti u ime Europske unije u okviru zajedničkog odbora uspostavljenog Sporazumom između Europske unije i Gruzije o pojednostavljenju izdavanja viza u pogledu donošenja zajedničkih smjernica za provedbu Sporazuma
 NACRT
 ODLUKE BR. .../201.. ZAJEDNIČKOG ODBORA
 OSNOVANOG SPORAZUMOM
 IZMEĐU EUROPSKE UNIJE I GRUZIJE
 O POJEDNOSTAVLJENJU IZDAVANJA VIZA ZA KRATKOTRAJNI BORAVAK GRAĐANIMA GRUZIJE
 od .......
 u pogledu donošenja zajedničkih smjernica za provedbu Sporazuma
 ZAJEDNIČKI ODBOR,
 uzimajući u obzir Sporazum između Europske unije i Gruzije o pojednostavljenju izdavanja viza za kratkotrajni boravak građanima Gruzije (dalje u tekstu: Sporazum), a posebno njegov članak 12.,
 budući da je Sporazum stupio na snagu 1. ožujka 2011.,
 ODLUČIO JE SLJEDEĆE:
 Članak 1.
 Zajedničke smjernice za provedbu Sporazuma između Europske unije i Gruzije o pojednostavljenju izdavanja viza za kratkotrajni boravak građanima Gruzije utvrđuju se u Prilogu ovoj Odluci.
 Članak 2.
 Ova Odluka stupa na snagu na dan donošenja.
 Sastavljeno u...
 Za Europsku uniju
 Za Gruziju
 NACRT
 SMJERNICA
 ZA PROVEDBU
 SPORAZUMA IZMEĐU EUROPSKE UNIJE I GRUZIJE
 O POJEDNOSTAVLJENJU IZDAVANJA VIZA
 Svrha je Sporazuma između Europske unije i Gruzije o pojednostavljenju izdavanja viza, koji je stupio na snagu 1. ožujka 2011., na temelju uzajamnosti pojednostavniti postupke izdavanja viza građanima Gruzije koje su namijenjene za boravak u trajanju od najviše 90 dana u razdoblju od 180 dana.
 Sporazumom se utvrđuju, na temelju uzajamnosti, pravno obvezujuća prava i obveze u cilju pojednostavljenja postupaka izdavanja viza građanima Gruzije.
 Cilj je Smjernica, koje će donijeti Zajednički odbor osnovan člankom 12. Sporazuma (dalje u tekstu: Zajednički odbor), osigurati usklađenu provedbu odredaba Sporazuma u diplomatskim misijama i konzularnim uredima država članica. Smjernice nisu dio Sporazuma i stoga nisu pravno obvezujuće. Međutim, diplomatskom i konzularnom osoblju preporučuje se da ih se dosljedno pridržava pri provedbi odredaba Sporazuma.
 Smjernice će se u okviru Zajedničkog odbora ažurirati pod nadležnošću Zajedničkog odbora s obzirom na iskustva u provedbi Sporazuma.
 Kako bi se osigurala trajna i usklađena provedba Sporazuma i u skladu s Poslovnikom Zajedničkog odbora za pojednostavljenje izdavanja viza, stranke su se sporazumjele da između formalnih sastanaka Zajedničkog odbora neformalno komuniciraju u svrhu rješavanja hitnih pitanja. Detaljna izvješća o tim pitanjima bit će iznesena te će neformalni kontakti biti ostvareni na sljedećom sastanku Zajedničkog odbora za pojednostavljenje izdavanja viza.
 I. OPĆA PITANJA
 1.1. Svrha i područje primjene
 Člankom 1. stavkom 1. Sporazuma propisuje se sljedeće: Svrha ovog Sporazuma je pojednostavljenje izdavanja viza za planirani boravak u trajanju od najviše 90 dana u razdoblju od 180 dana za građane Gruzije.
 Sporazum se primjenjuje na sve građane Gruzije koji podnesu zahtjev za vizu za kratkotrajni boravak, bez obzira na zemlju u kojoj borave.
 Sporazum se ne primjenjuje na osobe bez državljanstva koje imaju boravišnu dozvolu izdanu u Gruziji. Na tu se kategoriju osoba primjenjuju uobičajena pravila pravne stečevine EU-a u pogledu viza.
 Člankom 1. stavkom 2. Sporazuma propisuje se sljedeće: Ako Gruzija ponovno uvede obvezu pribavljanja vize za građane svih država članica ili određene kategorije građana svih država članica, ista pojednostavljenja dodijeljena državljanima Gruzije na temelju ovog Sporazuma automatski će se, na temelju uzajamnosti, primjenjivati na dotične građane Unije
 Od 1. lipnja 2006. svi građani EU-a i osobe bez državljanstva koje imaju boravišnu dozvolu izdanu u nekoj državi članici EU-a izuzeti su od obveze pribavljanja vize kad putuju u Gruziju u trajanju od najviše 90 dana u razdoblju od 180 dana ili kad putuju preko državnog područja Gruzije.
 Kako bi se u Gruziji izbjegla diskriminacija u postupanju prema građanima jedne ili više država članica EU-a ili prema određenim kategorijama tih građana, u Deklaraciji priloženoj Sporazumu Europska unija objavila je da namjerava suspendirati primjenu Sporazuma ako Gruzija ponovno uvede obvezu posjedovanja vize za građane jedne ili više država članica EU-a ili za određene kategorije tih građana.
 1.2. Područje primjene Sporazuma
 Člankom 2. Sporazuma propisuje se sljedeće:
 1.
 Pojednostavljenje viznih postupaka iz ovog Sporazuma primjenjuju se na građane Gruzije samo ako oni nisu izuzeti od obveze pribavljanja vize na temelju zakona i propisa Unije ili država članica, ovog Sporazuma ili drugih međunarodnih sporazuma.
 2.
 Nacionalno pravo Gruzije ili država članica ili pravo Unije primjenjuju se na pitanja koja nisu obuhvaćena ovim Sporazumom, kao što su odbijanje izdavanja vize, priznavanje putnih isprava, dokazivanje dovoljnih sredstava za život i odbijanje ulaska i mjere protjerivanja.
 Ne dovodeći u pitanje njegov članak 10. (kojim se predviđa izuzeće od obveze pribavljanja vize za imatelje gruzijske diplomatske putovnice), Sporazumom se ne utječe na postojeća pravila o obvezama posjedovanja vize ili o izuzeću od posjedovanja vize.
 Na primjer, člankom 4. Uredbe Vijeća br. 539/2001
 1
 državama članicama dopušta se da od obveze pribavljanja vize, među ostalim kategorijama, izuzmu civilnu posadu zrakoplova i plovila. Od stupanja na snagu pridruživanja Švicarske schengenskom prostoru 13. prosinca 2008. i Lihtenštajna 7. ožujka 2011. boravišne dozvole koje izdaju Švicarska i Lihtenštajn priznaju se kao jednakovrijedne schengenskim tranzitnim vizama i vizama za kratkotrajni boravak.
 Zakonik o vizama
 2
 primjenjuje se na sva pitanja koja nisu obuhvaćena Sporazumom, poput određivanja države schengenskog prostora nadležne za obradu zahtjeva za vizu, obrazloženja odbijanja izdavanja vize, prava žalbe na negativnu odluku ili općeg pravila o osobnom razgovoru s podnositeljem zahtjeva. Osim toga, schengenska pravila i po potrebi nacionalno pravo nastavljaju se primjenjivati i na pitanja koja nisu obuhvaćena Sporazumom, poput priznavanja putnih isprava, dokazivanja dostatnih sredstava za život, zabrane ulaska na područje države članice ili mjera protjerivanja. U tom smislu potrebno je pružati točne informacije o tim pitanjima (vidjeti i Zajedničku izjavu o usklađivanju informacija o postupcima za izdavanje viza za kratkotrajni boravak i dokumenata koji se dostavljaju pri podnošenju zahtjeva za vizu za kratkotrajni boravak).
 Čak i ako su uvjeti iz Sporazuma ispunjeni, na primjer, podnositelj zahtjeva za vizu podnio je dokazne isprave u pogledu svrhe putovanja za kategorije predviđene u članku 4., izdavanje vize i dalje se može odbiti ako uvjeti iz članka 5. Uredbe (EZ) br. 562/2006 Europskog parlamenta i Vijeća (Zakonik o schengenskim granicama
 3
 ) nisu ispunjeni, odnosno ako osoba ne posjeduje važeću putnu ispravu, ako je izdano upozorenje u Schengenskom informacijskom sustavu, ako se smatra da osoba predstavlja prijetnju za javni poredak, unutarnju sigurnost itd.
 Ostale fleksibilnosti u izdavanju viza predviđene Zakonikom o vizama i dalje se primjenjuju. Na primjer, vize za višekratni ulazak s duljim rokom valjanosti (do pet godina) mogu se izdati za sve kategorije osoba osim onih navedenih u članku 5. ako su ispunjeni uvjeti predviđeni u Zakoniku o vizama (članak 24.). Jednako tako, odredbe Zakonika kojima se dopušta oslobađanje od plaćanja ili umanjenje vizne pristojbe nastavit će se primjenjivati (članak 16. stavci 5. i 6. Zakonika o vizama).
 1.3.
 Vrste viza koje su obuhvaćene područjem primjene Sporazuma
 Člankom 3. točkom (d) Sporazuma „viza” se definira kao dozvola koju izdaje država članica s ciljem prelaska preko državnog područja država članica ili namjeravanog boravka na državnom području država članica u trajanju od najviše 90 dana u bilo kojem razdoblju od 180 dana od datuma prvog ulaska na državno područje država članica
 Pojednostavljenja predviđena Sporazumom primjenjuju se na jedinstvene vize i na vize s ograničenom teritorijalnom valjanošću (LTV) izdane za provoz ili za kratkotrajni boravak.
 1.4. Izračun duljine boravka koji je odobren vizom, a posebno pitanje kako odrediti šestomjesečno razdoblje
 Nedavnom izmjenom Zakonika o schengenskim granicama
 4
 iznova je definiran pojam kratkotrajnog boravka. Trenutačna definicija glasi: „90 dana u bilo kojem razdoblju od 180 dana, koje podrazumijeva uzimanje u obzir razdoblja od 180 dana koje prethodi svakom danu boravka”.
 Datum ulaska računat će se kao prvi dan boravka na državnom području država članica, a datum izlaska računat će se kao posljednji dan boravka na državnom području država članica. Pojam „bilo kojem” podrazumijeva primjenu „pomičnog” referentnog razdoblja od 180 dana, računajući svaki dan boravka u posljednjem razdoblju od 180 dana, kako bi se provjerilo poštuje li se i dalje zahtjev u pogledu boravka od 90 dana u razdoblju od 180 dana. To znači da se u slučaju odsutnosti u neprekinutom razdoblju od 90 dana dopušta novi boravak u trajanju do 90 dana.
 Definicija je stupila na snagu 18. listopada 2013.
 Primjer izračuna boravka na temelju nove definicije:
 Osoba koja posjeduje vizu za višekratni ulazak u trajanju od 1 godine (18.4.2010. – 18.4.2011.) prvi put ulazi 19.4.2010. i ostaje 3 dana. Zatim ponovno ulazi 18.6.2010. i ostaje 86 dana. Kakvo je stanje na određene datume? Kada će ta osoba ponovno smjeti ući?
 Dana 11.9.2010.: u posljednjih 180 dana (16.3.2010. – 11.9.2010.) osoba je ostala 3 dana (19. – 21.4.2010.) plus 86 dana (18.6.2010. – 11.9.2010.) = 89 dana = nema prekoračenja boravka. Osoba može ostati još 1 dan.
 Od 16.10.2010.: osoba može ući i boraviti još tri dana (dana 16.10.2010. boravak na dan 19.4.2014. postaje nevažan (jer je izvan razdoblja od 180 dana); dana 17.10.2010. boravak na dan 20.4.2010. postaje nevažan (jer je izvan razdoblja od 180 dana itd.).
 Od 15.12.2010.: osoba može ući i boraviti još 86 dana (dana 15.12.2010. boravak na dan 18.6.2010. postaje nevažan (jer je izvan razdoblja od 180 dana); dana 16.12.2010. boravak na dan 19.6.2010. postaje nevažan itd.).
 1.5.
 Stanje u odnosu na države članice koje su pristupile Europskoj uniji 2004. i 2007. a koje još nisu u potpunosti integrirane u schengenski prostor, države članice koje ne sudjeluju u zajedničkoj viznoj politici EU-a i pridružene zemlje
 Samo Bugarska, Cipar, Hrvatska i Rumunjska još ne provode u potpunosti schengensku pravnu stečevinu. Te će države nastavljati izdavati nacionalne vize čija je valjanost ograničena na vlastito državno područje. Nakon što budu u potpunosti provodile schengensku pravnu stečevinu, nastavit će s primjenom Sporazuma.
 Nacionalno pravo i dalje se primjenjuje na sva pitanja koja nisu obuhvaćena Sporazumom do datuma kada će te države članice započeti s potpunom primjenom schengenske pravne stečevine. Od tog datuma, schengenska pravila/nacionalno pravo primjenjivat će se na pitanja koja nisu uređena ovim Sporazumom.
 Bugarska, Cipar, Hrvatska i Rumunjska ovlašteni su priznavati boravišne dozvole, vize D i vize za kratkotrajni boravak koje su izdale države schengenskog prostora i pridružene zemlje za kratkotrajne boravke na njihovu državnom području
 5
 .
 Prema članku 21. Konvencije o provedbi schengenskog sporazuma od 14. lipnja 1985. o postupnom ukidanju kontrola na zajedničkim granicama, sve države schengenskog prostora moraju priznati vize za dugotrajni boravak i boravišne dozvole koje su te države izdale kao valjane i za kratkotrajne boravke na njihovu državnom području. Za ulazak i kratkotrajni boravak države schengenskog prostora prihvaćaju boravišne dozvole, vize D i vize za kratkotrajni boravak pridruženih zemalja, a i pridružene zemlje njihove.
 Sporazum se ne primjenjuje na Dansku, Irsku i Ujedinjenu Kraljevinu, ali obuhvaća zajedničke izjave o tome da je poželjno sklapanje bilateralnih sporazuma između tih država članica i Gruzije o pojednostavljenju izdavanja viza.
 Iako su pridružene schengenskom prostoru, Island, Lihtenštajn, Norveška i Švicarska nisu obuhvaćene Sporazumom.
 1.6.
 Sporazum / bilateralni sporazumi
 Člankom 13. Sporazuma propisuje se da ovaj Sporazum od stupanja na snagu ima prvenstvo pred odredbama bilo kojeg bilateralnog ili multilateralnog sporazuma ili aranžmana sklopljenog između pojedinih država članica i Gruzije, u mjeri u kojoj odredbe potonjih sporazuma ili aranžmana pokrivaju pitanja koja uređuje ovaj Sporazum.
 Od datuma stupanja na snagu Sporazuma, odredbe važećih bilateralnih sporazuma između država članica i Gruzije o pitanjima obuhvaćenim Sporazumom prestale su se primjenjivati. U skladu s pravom Unije, države članice moraju poduzeti potrebne mjere kako bi uklonile neusklađenosti između svojih bilateralnih sporazuma i Sporazuma.
 Ako je neka država članica sklopila bilateralni sporazum ili dogovor s Gruzijom o pitanjima koja nisu obuhvaćena Sporazumom, poput, na primjer, mogućnosti izuzeća od obveze posjedovanja vize za nositelje službenih putovnica, to će se izuzeće nastaviti primjenjivati nakon stupanja na snagu Sporazuma Europske unije o pojednostavljenju izdavanja viza.
 Sljedeće su države članice sklopile bilateralni sporazum s Gruzijom kojim se omogućuje izuzeće od obveze posjedovanja vize za nositelje službenih putovnica: Bugarska, Cipar, Latvija, Mađarska, Rumunjska i Slovačka.
 Izuzeće za nositelje službenih putovnica, koje je odobrila neka država članica, primjenjuje se samo na putovanje na državnom području te države članice, a ne za putovanje u druge države schengenskog prostora.
 1.7. Zajednička izjava o usklađivanju informacija o postupcima za izdavanje viza za kratkotrajni boravak i dokumenata koji se dostavljaju pri podnošenju zahtjeva za vizu za kratkotrajni boravak
 Sporazumu je priložena Zajednička izjava u kojoj se upućuje na obvezu stranaka da osiguraju dosljedno i ujednačeno informiranje građana Gruzije u pogledu pristupa diplomatskim misijama i konzularnim uredima država članica te o postupcima i uvjetima za izdavanje viza i o valjanosti izdanih viza. Te informacije dostupne su na internetskoj stranici Delegacije EU-a u Gruziji:
 http://www.eeas.europa.eu/delegations/georgia/travel_eu/visa/index_en.htm
 .
 Člankom 47. Zakonika o vizama utvrđuje se obveza središnjih tijela i konzulata država članica EU-a u pogledu pružanja široj javnosti svih važnih informacija u vezi sa zahtjevom za vizu.
 Od diplomatskih misija i konzularnih ureda traži se da prosljeđuju te informacije (na informacijskim pločama, letcima, internetskim stranicama itd.) te da šire i točne informacije o uvjetima za izdavanje viza, predstavništvima država članica u Gruziji te o svojem popisu tražene popratne dokumentacije.
 1.8. Informacije koje gruzijska nadležna tijela pružaju o Sporazumu između Europske unije i Gruzije o pojednostavljenju izdavanja viza
 Kako bi se građanima Gruzije dale točne informacije o prednostima Sporazuma te o diplomatskim i konzularnim uredima EU-a u kojima se mogu podnijeti zahtjevi za vizu, Ministarstvo vanjskih poslova Gruzije stvorilo je posebnu poveznicu na kojoj su dostupne navedene informacije. Adresa internetske stranice:
 http://mfa.gov.ge/index.php?lang_id=GEO&sec_id=95&info_id=13448
 II. SMJERNICE ZA POSEBNE ODREDBE
 2.1.
 Nova pravila koja se primjenjuju na sve podnositelje zahtjeva za vizu
 Važno: podsjećamo da se pojednostavljenja navedena u nastavku, povezana s viznom pristojbom, trajanjem postupaka obrade zahtjeva za vizu i produljenjem vize u iznimnim okolnostima primjenjuju na sve podnositelje zahtjeva za vizu, uključujući npr. turiste.
 2.1.1.
 Vizna pristojba
 Člankom 6. stavkom 1. Sporazuma određuje se sljedeće:
 1.Pristojbe za obradu zahtjevâ za izdavanje vize za građane Gruzije iznose 35,00 eura.
 U skladu s člankom 6. stavkom 1. pristojba za obradu zahtjeva za izdavanje vize iznosi 35 EUR. Ta pristojba primjenjivat će se na sve podnositelje zahtjeva za vizu iz Gruzije (uključujući turiste) i odnosi se na vize za kratkotrajni boravak, neovisno o broju ulazaka.
 Člankom 6. stavkom 2. Sporazuma propisuje se sljedeće:
 “2.
 Kada države članice surađuju s vanjskim pružateljem usluga, može se zaračunati dodatna usluga. Pristojba za uslugu treba biti razmjerna troškovima vanjskog pružatelja usluga u obavljanju njegovih zadaća i ne smije biti viša od 30,00 eura. Dotična(e) država(e) članica(e) zadržava(ju) mogućnost da svi podnositelji zahtjeva podnesu svoje zahtjeve izravno kod svojih konzulata.
 Kad je riječ o načinima suradnje s vanjskim pružateljima usluga, u članku 43. Zakonika o vizama navode se detaljne informacije o njihovim zadaćama.
 Člankom 6. stavkom 3. Sporazuma propisuje se sljedeće:
 3.
 Pristojbe za obradu zahtjeva za izdavanje vize ne naplaćuju se sljedećim kategorijama građana:
 (a)
 umirovljenicima; (Napomena: Kako bi iskoristili pravo na oslobođenje od plaćanja pristojbe za ovu kategoriju osoba, podnositelji zahtjeva za vizu moraju predočiti dokaze o svojem umirovljeničkom statusu. Oslobođenje nije opravdano u slučajevima u kojima je svrha putovanja plaćena djelatnost.)
 (b)
 djeci mlađoj od 12 godina; (Napomena: Kako bi iskoristili pravo na oslobođenje od plaćanja pristojbe iz ove kategorije, podnositelji zahtjeva za vizu moraju predočiti dokaze o svojoj dobi.)
 (c)
 članovima nacionalnih i regionalnih vlada i ustavnih i vrhovnih sudova ako nisu izuzeti od obveze pribavljanja vize na temelju ovog Sporazuma; (Napomena: Kako bi iskoristili pravo na oslobođenje od plaćanja pristojbe iz ove kategorije, podnositelji zahtjeva za vizu moraju predočiti dokaze gruzijskih nadležnih tijela o svojem položaju.)
 (d)
 osobama s posebnim potrebama i osobama koje ih prate, ako je potrebno; (Napomena: Kako bi iskoristili pravo na oslobođenje od plaćanja pristojbe, treba predočiti dokaze da oba podnositelja zahtjeva za vizu pripadaju ovoj kategoriji.)
 Kako bi iskoristili pravo na oslobođenje od plaćanja pristojbe iz ove kategorije, podnositelji zahtjeva za vizu moraju predočiti „gruzijsku potvrdu invaliditeta” (prvog ili drugog stupnja) koju je izdalo gruzijsko Ministarstvo zdravstva, rada i socijalnih pitanja ili potvrdu koju su izdale javne ili privatne bolnice ili klinike. U slučajevima u kojima je invaliditet podnositelja zahtjeva očit (slijepe osobe, osobe bez jedne noge), prihvatljivo je vizualno utvrđivanje invaliditeta u konzularnom uredu za vize. Od osoba u pratnji invalida načelno se ne traže dodatni dokumenti.
 U opravdanim slučajevima zahtjev može podnijeti predstavnik ili skrbnik osobe s invaliditetom.
 (e)
 bliskim srodnicima – bračnom drugu, djeci (uključujući posvojenu), roditeljima (uključujući skrbnike), djedovima i bakama ili unucima – koji posjećuju građane Gruzije koji zakonito borave na državnom području država članica;
 Ovim se stavkom uređuje situacija gruzijskih bliskih srodnika koji putuju u države članice u posjet građanima Gruzije koji zakonito borave u državama članicama.
 (f)
 članovima službenih izaslanstava koji će na temelju službenog poziva naslovljenog na Gruziju sudjelovati na sastancima, savjetovanjima, pregovorima ili programima razmjene te na događajima koje na državnom području država članica organiziraju međuvladine organizacije;
 (g)
 đacima, studentima i postdiplomskim studentima i učiteljima koji ih prate, a koji redovito putuju za potrebe studija ili stručnog usavršavanja, uključujući programe razmjene i aktivnosti povezane sa školom;
 (h)
 novinarima i akreditiranim osobama koje ih prate u profesionalnom svojstvu; (Napomena: Kako bi iskoristili pravo na oslobođenje od plaćanja pristojbe iz ove kategorije, podnositelji zahtjeva za vizu moraju predočiti dokaze o članstvu u profesionalnoj novinarskoj ili medijskoj organizaciji – veza s člankom 4. Sporazuma);
 (i)
 sudionicima međunarodnih sportskih događaja i osobama koje ih prate u profesionalnom svojstvu; (Napomena: navijači se neće smatrati osobama u pratnji);
 (j)
 predstavnicima organizacija civilnog društva koji redovito putuju za potrebe stručnog usavršavanja, seminara, konferencija, uključujući u okviru programa razmjene;
 (k)
 osobama koje sudjeluju u znanstvenim, kulturnim i umjetničkim aktivnostima, uključujući sveučilišne i druge programe razmjene;
 (l)
 osobama koje su podnijele dokaze o potrebi svog putovanja iz humanitarnih razloga, uključujući zbog hitnog liječenja i osobama koje prate takve osobe, ili zbog prisustvovanja sahrani bliskog srodnika ili posjete teško bolesnog bliskog srodnika.
 Prethodno navedene kategorije osoba oslobođene su od plaćanja pristojbe. Od plaćanja pristojbe, osim toga, oslobođene su osobe iz članka 16. stavka 4. Zakonika o vizama.
 Kako je navedeno u članku 16. stavku 6. Zakonika o vizama, u pojedinačnim slučajevima, svota vizne pristojbe koja se naplaćuje, može se ne naplatiti ili umanjiti, ako to pridonosi promidžbi kulturnih ili sportskih interesa, kao i interesa u području vanjske politike, razvojne politike, u drugim područjima važnog javnog interesa ili iz humanitarnih razloga.
 U članku 16. stavku 7. Zakonika o vizama navodi se da se vizna pristojba naplaćuje u eurima, u nacionalnoj valuti treće zemlje ili u valuti koja se uobičajeno koristi u trećoj zemlji u kojoj je podnesen zahtjev, te se ne vraća osim u slučajevima da zahtjev nije dopušten ili konzulat nije nadležan.
 Ako se pristojba naplaćuje u valuti koja nije euro, svota vizne pristojbe naplaćena u toj valuti utvrđivat će se i redovito prilagođavati na temelju referentnog deviznog tečaja za euro koji određuje Europska središnja banka. Naplaćena se svota može zaokružiti na više, a konzulati će u okviru schengenske suradnje na lokalnoj razini osiguravati naplaćivanje slične pristojbe.
 Kako bi se izbjegao nesklad koji bi mogao prouzročiti trgovanje vizama, države bi članice u Gruziji trebale osigurati slične pristojbe za sve gruzijske podnositelje zahtjeva za vizu kad se ona naplaćuje u stranoj valuti.
 U skladu s člankom 16. stavkom 8. Zakonika o vizama gruzijskim se podnositeljima zahtjeva izdaje potvrda o uplaćenoj viznoj pristojbi.
 2.1.2.
 Trajanje postupaka za obradu zahtjeva za vizu
 Člankom 7. Sporazuma propisuje se sljedeće:
 1.
 Diplomatske misije i konzularne službe država članica odlučuju o zahtjevu za izdavanje vize u roku od 10 kalendarskih dana počevši od datuma primitka zahtjeva i dokumenata koji se zahtijevaju za izdavanje vize.
 2.
 Razdoblje donošenja odluke o zahtjevu za izdavanje vize može se produžiti do 30 kalendarskih dana u pojedinim slučajevima, posebno kada je potrebno daljnje razmatranje zahtjeva.
 3.
 Razdoblje donošenja odluke o zahtjevu za izdavanje vizu može se skratiti na 2 radna dana ili manje u hitnim slučajevima.
 Odluka o zahtjevu za vizu donijet će se, u načelu, u roku od 10 kalendarskih dana od datuma podnošenja zahtjeva koji je dopušten.
 To se razdoblje može produljiti na 30 dana ako je potrebno daljnje razmatranje, npr. za savjetovanje sa središnjim tijelima.
 Svi ti rokovi počinju teći tek kad je predmet zahtjeva potpun, tj. od dana primitka zahtjeva za vizu i popratne dokumentacije.
 Za diplomatske misije i konzularne urede koji imaju sustav zakazivanja termina sastanka, vremensko razdoblje potrebno za dobivanje termina ne uračunava se u vrijeme obrade. U pogledu ovog pitanja i ostalih praktičnih uputa za podnošenje zahtjeva za vizu primjenjuju se opća pravila utvrđena u Zakoniku o vizama (članak 9.). Posebno u slučaju kad je za podnošenje zahtjeva potrebno zakazati termin sastanka, taj se sastanak u pravilu mora održati u roku od dva tjedna od datuma kad je zatražen.
 Pri zakazivanju termina sastanka treba uzeti u obzir moguću hitnost koju je naveo podnositelj zahtjeva. Odluku o skraćivanju vremena za donošenje odluke o zahtjevu za izdavanje vize, kako je utvrđeno u članku 7. stavku 3., donosi konzularni službenik.
 U skladu s Priručnikom za obradu zahtjeva za vizu i izmjenu izdanih viza (dio 2. točka 3.2.2.), trebalo bi prilagoditi kapacitete konzulata država članica u Gruziji za obradu zahtjeva za vizu kako bi se poštovao rok od dva tjedna za zakazivanje termina sastanka iz Zakonika o vizama, uključujući u razdoblju većeg broja podnesenih zahtjeva.
 U opravdanim hitnim slučajevima (kad zahtjev za vizu nije mogao biti podnesen ranije iz razloga koje podnositelj zahtjeva nije mogao predvidjeti) termin za podnošenje zahtjeva (vidjeti članak 9. stavak 3. Zakonika o vizama) treba dati odmah ili treba dopustiti izravan pristup za predaju zahtjeva.
 Osim toga, konzulat može odlučiti uspostaviti ubrzani postupak podnošenja zahtjeva kako bi se primile određene kategorije podnositelja zahtjeva.
 2.1.3. Produljenje vize u iznimnim okolnostima
 Člankom 9. Sporazuma propisuje se sljedeće:
 Vrijeme važenja i/ili trajanja boravka na temelju vize za građanina Gruzije produljuje se ako nadležno tijelo države članice smatra da je imatelj vize podnio dokaz o višoj sili ili humanitarnim razlozima koji ga sprečavaju da napusti državno područje država članica prije isteka vremena važenja ili trajanja boravka na temelju vize. Takvo je produljenje besplatno.
 Kad je riječ o mogućnosti produljenja roka valjanosti vize u slučajevima opravdanih osobnih razloga, ako nositelj vize nije u mogućnosti napustiti područje države članice do datuma navedenog na naljepnici vize, odredbe Zakonika o vizama (članak 33.) primjenjivat će se sve dok su usklađene sa Sporazumom. Međutim, na temelju Sporazuma produljenje vize besplatno je u slučaju više sile ili iz humanitarnih razloga.
 2.2. Nova pravila koja se primjenjuju na određene kategorije podnositelja zahtjeva za vizu
 2.2.1.
 Dokazne isprave u pogledu svrhe putovanja
 Za kategorije osoba navedene u članku 4. stavku 1. Sporazuma tražit će se samo navedene dokazne isprave u pogledu svrhe putovanja. Kako je navedeno u članku 4. stavku 3. neće se tražiti druga opravdanja, pozivi ili potvrde povezani sa svrhom putovanja. Međutim, to ne znači da će se odobriti izuzeće od općeg uvjeta osobnog pojavljivanja radi podnošenja zahtjeva za vizu i popratnih dokumenata koji se odnose na sredstva za život, što ostaje nepromijenjeno.
 Ako u pojedinačnim slučajevima i dalje bude postojala sumnja u vjerodostojnost dokumenta kojim se dokazuje svrha putovanja, podnositelja zahtjeva za vizu može se pozvati na dodatan detaljni razgovor u veleposlanstvo/konzulat, u kojem ga se može ispitati u pogledu stvarne svrhe posjeta ili namjere povratka – vidjeti članak 21. stavak 8. Zakonika o vizama. U pojedinačnim slučajevima, podnositelj zahtjeva za vizu može predati dodatne dokumente ili ih u iznimnim slučajevima može zatražiti konzularni službenik. Zajednički odbor pomno će pratiti to pitanje.
 Na kategorije osoba koje se ne spominju u članku 4. Sporazuma (npr. turisti) i dalje će se primjenjivati opća pravila u pogledu dokumenata kojima se dokazuje svrha putovanja. Isto se odnosi i na dokumente o suglasnosti roditelja u pogledu putovanja djece mlađe od 18 godina.
 Schengenska pravila ili nacionalno pravo primjenjivat će se na pitanja koja nisu obuhvaćena odredbama ovog Sporazuma, kao što su priznavanje putnih isprava i jamstava u pogledu povratka i dostatnih sredstava za život.
 U načelu, uz zahtjev za vizu priložit će se izvorni zahtjev ili potvrda o ispravi koja se traži u članku 4. stavku 1. Sporazuma. Međutim, konzulat može započeti s obradom zahtjeva za vizu na temelju telefaksa, preslika zahtjeva ili potvrde o ispravi. Ipak, konzulat može zatražiti izvorni dokument u slučaju podnošenja prvog zahtjeva za izdavanje vize te će ga zatražiti u pojedinačnim slučajevima u kojima postoji sumnja.
 Članak 4. – Dokazne isprave u pogledu svrhe putovanja
 1.Za sljedeće kategorije građanina Gruzije sljedeće su isprave dostatne za opravdavanje svrhe njihova putovanja u drugu stranku:
 (a)
 za bliske srodnike – bračnog druga, djecu (uključujući posvojenu), roditelje (uključujući skrbnike), djedove i bake, unuke – koji su u posjetu građanima Gruzije koji zakonito borave na državnom području država članica:
 –
 pisani zahtjev osobe domaćina;.
 Ovom se točkom uređuje situacija gruzijskih bliskih srodnika koji putuju u države članice u posjet građanima Gruzije koji zakonito borave u državama članicama. To pojednostavljenje ne primjenjuje se na državljane EU-a koji žive u EU-u i koji pozivaju gruzijske srodnike.
 Nadležno tijelo mora dokazati vjerodostojnost potpisa pozivatelja u skladu s nacionalnim zakonodavstvom zemlje boravka.
 Također je potrebno dokazati zakoniti boravak pozivatelja te obiteljsku vezu; primjerice, uz pisani zahtjev osobe domaćina predati preslike dokumenata kojima se objašnjava njezin status, poput preslike boravišne dozvole, te potvrđuju obiteljske veze.
 Ta se odredba primjenjuje i na srodnike osoblja diplomatskih misija i konzulata koji putuju u posjet obitelji u trajanju od najviše 90 dana na područje država članica, osim u pogledu potrebe dokazivanja zakonitog boravka i obiteljskih veza.
 (b)
 za članove službenih izaslanstava koji na temelju službenog poziva Gruziji sudjeluju na sastancima, savjetovanjima, pregovorima ili u programima razmjene te na događajima koje na državnom području država članica organiziraju međuvladine organizacije:
 –
 pismo gruzijskog tijela kojim se potvrđuje da je podnositelj zahtjeva član izaslanstva koje putuje na državno područje država članica kako bi sudjelovalo na navedenim događanjima, popraćen primjerkom službenog poziva;
 Ime podnositelja zahtjeva mora biti navedeno u dopisu koji je izdalo nadležno tijelo, a kojim se potvrđuje da je ta osoba dio delegacije koja putuje na državno područje druge stranke kako bi sudjelovala na službenom sastanku. Ime podnositelja zahtjeva ne mora nužno biti navedeno i u službenom pozivu za sudjelovanje na sastanku, iako to može biti slučaj ako je službeni poziv upućen određenoj osobi.
 Ta se odredba primjenjuje na članove službenih delegacija, neovisno o vrsti putovnice koju imaju (službena ili obična putovnica).
 (c)
 za učenike, studente, postdiplomske studente i učitelje u pratnji koji putuju za potrebe studija ili stručne izobrazbe, uključujući u okviru programa razmjene, te druge aktivnosti povezane sa školom:
 –
 pisani zahtjev ili potvrda o upisu sveučilišta domaćina, visoke škole ili škole, ili studentska iskaznica ili potvrda o tečaju koji će osoba pohađati;
 Studentska iskaznica prihvaća se kao opravdanje svrhe putovanja samo ako su je izdali sveučilište, viša škola ili škola domaćin na kojima će se pohađati studij ili stručno usavršavanje.
 (d)
 za osobe koje putuju iz zdravstvenih razloga i osobe koji su u potrebnoj pratnji:
 –
 službeni dokument zdravstvene ustanove kojim se potvrđuje nužnost zdravstvene skrbi u toj ustanovi i potreba postojanja pratnje te dokaz o dostatnim financijskim sredstvima za plaćanje liječenja;
 Podnijet će se dokument zdravstvene ustanove kojim se potvrđuju tri elementa (nužnost zdravstvene skrbi u toj ustanovi, potreba za pratnjom te dokaz o dostatnim financijskim sredstvima za plaćanje liječenja).
 (e)
 za novinare i akreditirane osobe koje ih prate u profesionalnom svojstvu:
 –
 potvrda ili drugi dokument izdan od strane profesionalne organizacije kojim se dokazuje da je dotična osoba kvalificirani novinar ili osoba koja ga prati u profesionalnom svojstvu te dokument izdan od strane njegovog/njezinog poslodavca u kojem se izjavljuje da je svrha putovanja novinarski posao ili pomaganje pri njemu;.
 Ovom kategorijom nisu obuhvaćeni slobodni novinari i njihovi asistenti.
 Moraju se predočiti potvrda ili dokument kojima se dokazuje da je podnositelj zahtjeva profesionalni novinar ili osoba koja ga prati u svojstvu stručnjaka i izvorni dokument koji je izdao njegov poslodavac u kojem se navodi da je svrha putovanja novinarski posao ili pomaganje pri takvom poslu.
 Trenutačno u Gruziji ne postoje profesionalne medijske udruge, centri, ustanove, sindikati ili druge slične organizacije, koje bi predstavljale interese skupina novinara ili osoba koje ih prate u svojstvu stručnjaka i koje bi mogle izdati potvrde kojima se dokazuje da je osoba profesionalni novinar ili osoba koja ga prati u svojstvu stručnjaka u određenom području. Dok se ne osnuju takve organizacije, konzulati mogu prihvaćati potvrdu poslodavca i novinarsku akreditaciju neke od država članica.
 (f)
 za sudionike međunarodnih sportskih događaja i osobe koje ih prate u svojstvu stručnjaka:
 –
 pisani zahtjev organizacije domaćina, nadležnih tijela, nacionalnih sportskih federacija ili nacionalnih olimpijskih odbora država članica;.
 Popis osoba u pratnji ako je riječ o međunarodnim sportskim događajima bit će ograničen na osobe koje prate sportaše/sportašice u svojstvu stručnjaka: trenere, masere, menadžere, zdravstveno osoblje i voditelje sportskih klubova. Navijači se neće smatrati osobama u pratnji.
 (g)
 za poslovne ljude i predstavnike poslovnih organizacija:
 –
 pisani zahtjev pravne osobe ili trgovačkog društva domaćina, organizacije ili ureda ili podružnice takve pravne osobe ili trgovačkog društva, državnih ili lokalnih tijela država članica ili organizacijskih odbora ili trgovinskih ili industrijskih izložbi, konferencija ili simpozija koji se održavaju na državnim područjima država članica, a koji zahtjev potvrđuje državni ured za registracije Gruzije;.
 Nacionalna agencija za javni registar izdat će dokument kojim se potvrđuje postojanje poslovne organizacije.
 (h)
 za stručnjake raznih zanimanja koji sudjeluju na međunarodnim izložbama, konferencijama, simpozijima, seminarima ili na drugim sličnim događanjima koja se održavaju na državnom području država članica:
 –
 pisani zahtjev organizacije domaćina kojim se potvrđuje da dotična osoba sudjeluje na događaju;.
 (i)
 za predstavnike organizacija civilnog društva kada putuju za potrebe stručne izobrazbe, seminara, konferencija, uključujući u okviru programa razmjene:
 –
 pisani zahtjev organizacije domaćina, potvrda da osoba zastupa organizaciju civilnog društva i potvrda odgovarajućeg registra o osnivanju te organizacije koju izdaje državno tijelo u skladu s nacionalnim zakonodavstvom;.
 Mora se predočiti dokument organizacije civilnog društva kojim se potvrđuje da podnositelj zahtjeva predstavlja tu organizaciju.
 Nadležno gruzijsko državno tijelo koje izdaje potvrdu o osnivanju organizacije civilnog društva je Nacionalna agencija za javni registar.
 Registar u kojem se registriraju potvrde o osnivanju organizacija civilnog društva je Nacionalna agencija za javni registar. Ministarstvo pravosuđa i Nacionalna agencija za javni registar surađuju s lokalnim tijelima u razvoju elektroničke baze podataka nevladinih organizacija koja bi, kad se dovrši, bila dostupna na web-mjestu Ministarstva pravosuđa
 https://enreg.reestri.gov.ge/main.php
 .
 Članovi takvih organizacija civilnog društva nisu obuhvaćeni Sporazumom.
 (j)
 za osobe koje sudjeluju u znanstvenim, kulturnim i umjetničkim aktivnostima, uključujući sveučilišne i druge programe razmjene:
 –
 pisani zahtjev organizacije domaćina o sudjelovanju u aktivnostima;
 (k)
 za vozače koji pružaju usluge međunarodnog prijevoza robe i osoba na državna područja država članica u vozilima registriranima u Gruziji:
 –
 pisani zahtjev nacionalnog trgovačkog društva ili udruženja prijevoznika Gruzije za međunarodni cestovni promet, navodeći svrhu, trajanje i učestalost putovanjâ;.
 Danas u Gruziji postoje dva nacionalna udruženja prijevoznika Gruzije koja su nadležna za izdavanje pisanog zahtjeva profesionalnim vozačima: Gruzijsko udruženje međunarodnih cestovnih prijevoznika (GIRCA) i Gruzijsko udruženje cestovnih prijevoznika putnika (GACPR). Prijevoznici koji nisu članovi nekog od gore navedenog udruženja mogu podnijeti zahtjev koji je izdala Agencija za kopneni prijevoz Ministarstva gospodarstva i održivog razvoja Gruzije ili, u slučaju poznatih prijevoznika, konzulati mogu prihvatiti pisani zahtjev gruzijskog prijevoznika koji zapošljava vozača. U zahtjevu će biti navedeni svrha, trajanje i učestalost putovanjâ.
 (l)
 za sudionike službenih programa razmjene koje organiziraju gradovi prijatelji:
 –
 pisani zahtjev voditelja uprave/gradonačelnika tih gradova ili općina;
 Voditelj uprave / gradonačelnik grada ili drugog lokaliteta koje je nadležno za izdavanje pisanog zahtjeva je voditelj uprave / gradonačelnik grada domaćina ili drugog lokaliteta u kojoj će se odvijati aktivnost prijateljskog povezivanja. Ova kategorija obuhvaća isključivo službene aktivnosti prijateljskog povezivanja.
 (m)
 za posjetitelje vojnih i civilnih groblja:
 –
 službeni dokument kojim se potvrđuje postojanje i čuvanje groba te obiteljske i druge odnose između podnositelja zahtjeva i pokopanog.
 U Sporazumu se ne navodi izričito trebaju li prethodno navedeni službeni dokument izdati tijela zemlje u kojoj se nalazi grob ili zemlje boravišta osobe koja želi posjetiti grob. Trebalo bi prihvatiti da nadležna tijela obiju zemalja mogu izdavati takve službene dokumente.
 Potrebno je predočiti prethodno navedeni službeni dokument kojim se potvrđuje postojanje i održavanje groba te obiteljska ili druga veza između podnositelja zahtjeva i pokopane osobe.
 Važno: Sporazumom se ne stvaraju nova pravila o odgovornosti za fizičke ili pravne osobe koje izdaju pisani zahtjev. U slučaju lažnog izdavanja takvih zahtjeva primjenjuje se relevantno pravo EU-a / nacionalno pravo.
 2.2.2.
 Izdavanje viza za višekratni ulazak
 U slučajevima u kojima podnositelj zahtjeva za vizu mora često putovati na područje država članica vize za kratkotrajni boravak mogu se izdati za više posjeta, pod uvjetom da ukupno trajanje tih posjeta ne prelazi 90 dana u razdoblju od 180 dana.
 Člankom 5. Sporazuma propisuje se sljedeće:
 1.
 Diplomatske misije i konzularne službe država članica izdaju vize za višekratni ulazak s rokom važenja do 5 godina za sljedeće kategorije građana:
 (a)
 bračni drugovi, djeca (uključujući posvojenu) koja su mlađa od 21 godinu ili su uzdržavana, ili roditelji koji posjećuju građane Gruzije koji zakonito borave na državnom području država članica, uz važenje ograničeno na trajanje važenja njihove dozvole za zakonit boravak;
 (b)
 članovi nacionalnih i regionalnih vlada i ustavnih i vrhovnih sudova ako nisu izuzeti od obveze pribavljanja vize na temelju ovog Sporazuma, u izvršavanju svojih obveza, uz važenje ograničeno na njihov mandat ako je kraći od 5 godina;
 (c)
 stalni članovi službenih izaslanstava koji će na temelju službenog poziva naslovljenog na Gruziju redovito sudjelovati na sastancima, savjetovanjima, pregovorima ili programima razmjene te na događajima koje na državnom području država članica organiziraju međuvladine organizacije.
 Uzimajući u obzir profesionalni status tih kategorija osoba ili njihovo obiteljsko srodstvo s građaninom Gruzije koji zakonito boravi na području država članica, opravdano je odobriti im vizu za višekratni ulazak s rokom valjanosti do pet godina ili ograničenu na mandat ili njihov zakoniti boravak ako isti traju kraće od 5 godina.
 Osobe koje su obuhvaćene člankom 5. stavkom 1. točkom (a) Sporazuma moraju predočiti dokaz o zakonitom boravku pozivatelja.
 Kad je riječ o osobama koje su obuhvaćene člankom 5. stavkom 1. točkom (b) Sporazuma, trebalo bi izdati potvrdu o njihovu profesionalnom statusu i o trajanju njihova mandata.
 Ova se odredba neće primjenjivati na osobe koje su obuhvaćene člankom 5. stavkom 1. točkom (b) Sporazuma ako su one Sporazumom izuzete od zahtjeva za vizu, tj. ako su nositelji diplomatske putovnice.
 Osobe koje su obuhvaćene člankom 5. stavkom 1. točkom (c) Sporazuma moraju predočiti dokaz o svojem trajnom statusu člana delegacije i o potrebi redovitog sudjelovanja usastancima, savjetovanjima, pregovorima ili programima razmjene.
 2.
 Diplomatske misije i konzularne službe država članica izdaju vize za višekratni ulazak s rokom važenja do 1 godine za sljedeće kategorije osoba pod uvjetom da su u prethodnoj godini dobili najmanje jednu vizu, koristili je u skladu sa zakonima o ulasku i boravku države članice koju su posjetili i da postoje razlozi za traženje vize za višekratni ulazak:
 (a)
 članovi službenih izaslanstava koji će na temelju službenog poziva redovito sudjelovati na sastancima, savjetovanjima, pregovorima ili programima razmjene te na događajima koje na državnom području država članica organiziraju međuvladine organizacije;
 (b)
 predstavnici organizacija civilnog društva koji redovito putuju u države članice za potrebe stručne izobrazbe, seminara, konferencija, uključujući u okviru programa razmjene;
 (c)
 članovi profesija koji sudjeluju na međunarodnim izložbama, konferencijama, simpozijima, seminarima ili drugim sličnim događajima, a koji redovito putuju u države članice;
 (d)
 osobe koje sudjeluju u znanstvenim, kulturnim ili umjetničkim aktivnostima, uključujući sveučilište i druge programe razmjene, a koje redovito putuju u države članice;
 (e)
 studentima, studentima poslijediplomskih studija koji redovito putuju zbog studija ili strukovnog obrazovanja, uključujući i u okviru programa razmjene;
 (f)
 sudionici službenih programa razmjene koje organiziraju gradovi prijatelji ili općinska tijela;
 (g)
 osobe kojima su potrebne redovite posjete iz zdravstvenih razloga i osobe koje ih prate;
 (h)
 novinarima i akreditiranim osobama koje ih prate u profesionalnom svojstvu;
 (i)
 poslovnim ljudima i predstavnicima poslovnih organizacija koji redovito putuju u države članice;
 (j)
 sudionicima međunarodnih sportskih događaja i osobama koje ih prate u profesionalnom svojstvu;
 (k)
 vozači koji pružaju usluge međunarodnog prijevoza robe i osoba na državna područja država članica u vozilima registriranima u Gruziji.
 3.
 Diplomatske misije i konzularne službe država članica izdaju vize za višekratni ulazak s rokom važenja od najmanje 2 godine, a najduže 5 godina za kategorije osoba iz stavka 2. ovog članka, pod uvjetom da su tijekom prethodne 2 godine koristili jednogodišnje vize za višekratni ulazak u skladu sa zakonima o ulasku i boravku države članice domaćina i da još uvijek postoje razlozi za traženje vize za višekratni ulazak.
 4.
 Ukupno trajanje boravka osoba iz stavaka od 1. do 3. ovog članka ne smije prelaziti 90 dana u razdoblju od 180 dana na državnom području država članica.
 U načelu, vize za višekratni ulazak s rokom valjanosti od godine dana izdat će se gore navedenim kategorijama ako je podnositelj zahtjeva za vizu u protekloj godini (12 mjeseci) dobio najmanje jednu vizu i koristio se njome u skladu s propisima o ulasku i boravku jedne ili više država koje je posjetio (na primjer, osoba nije prekoračila dopušteni boravak) te ako postoje razlozi zahtijevanja vize za višekratni ulazak. U slučajevima u kojima nije opravdano izdati vizu s rokom valjanosti od godine dana (na primjer, ako je trajanje programa razmjene kraće od godine dana ili osoba ne treba putovati cijelu godinu dana), rok valjanosti vize bit će kraći od godine dana, pod uvjetom da su ispunjeni ostali uvjeti za izdavanje vize.
 Vize za višekratni ulazak s rokom valjanosti od dvije do pet godina izdat će se kategorijama navedenima u članku 5. stavku 2. Sporazuma, pod uvjetom da su se tijekom prethodne dvije godine (24 mjeseca) koristili dvjema jednogodišnjim vizama za višekratni ulazak u skladu s propisima o ulasku i boravku na državnom području jedne ili više država koje su posjetili i da su razlozi za zahtijevanje vize za višekratni ulazak još uvijek valjani. Treba napomenuti da će se viza čiji je rok valjanosti od 2 do 5 godina izdati samo ako su podnositelju zahtjeva za vizu tijekom prethodne dvije godine izdane dvije vize čija je valjanost godinu dana, a ne kraća, i ako se tim vizama koristio u skladu s propisima o ulasku i boravku na području jedne ili više država članica koje je posjetio. Diplomatske misije i konzularni uredi na temelju procjene svakog zahtjeva za vizu odlučivat će o roku valjanosti tih viza tj. roku od 2 do 5 godina.
 Kad je riječ o definiciji kriterija iz članka 5. stavka 2. Sporazuma: pod uvjetom da...postoje razlozi za zahtijevanje vize za višekratni ulazak i članka 5. stavka 3. Sporazuma: pod uvjetom da su...razlozi za zahtijevanje vize za višekratni ulazak još uvijek valjani, primjenjivat će se kriteriji za izdavanje viza za višekratni ulazak, utvrđeni Zakonikom o vizama: tj. da osoba dokaže potrebu za učestalim putovanjem u jednu ili više država članica, na primjer poslovno.
 Ne postoji obveza izdavanja vize za višekratni ulazak ako se podnositelj zahtjeva nije koristio prethodno izdanom vizom.
 2.2.3. Nositelji diplomatskih putovnica
 Člankom 10. Sporazuma propisuje se sljedeće:
 1.
 Građani Gruzije koji su imatelji valjane diplomatske putovnice mogu bez viza ulaziti, napuštati i prelaziti preko državnih područja država članica.
 2.
 Osobe navedene u stavku 1. ovog članka mogu boraviti na državnim područjima država članica u razdoblju koje ne prelazi 90 dana u vremenu od 180 dana.
 Postupci koji se odnose na upućivanje diplomata u države članice nisu obuhvaćeni Sporazumom. Primjenjuje se uobičajeni postupak akreditacije.
 III. SURADNJA U POGLEDU SIGURNOSTI ISPRAVA
 U Zajedničkoj izjavi priloženoj Sporazumu stranke su suglasne da bi Zajednički odbor osnovan na temelju članka 12. Sporazuma trebao ocijeniti utjecaj razine sigurnosti odgovarajućih putnih isprava na funkcioniranje Sporazuma. U tu svrhu, stranke su se obvezale redovito uzajamno izvješćivati o mjerama poduzetima u cilju sprječavanja umnažanja putnih isprava, razvoja tehničkih aspekata sigurnosti putnih isprava te postupka provjeravanja identiteta prilikom njihova izdavanja.
 IV. STATISTIKA
 Kako bi se Zajedničkom odboru osnovanom Sporazumom omogućilo učinkovito praćenje Sporazuma, diplomatske misije i konzularni uredi država članica trebaju Komisiji svakih šest mjeseci dostavljati statističke podatke, ako je to moguće razvrstane po mjesecima i posebno u pogledu:
 broja izdanih viza za višekratni ulazak,
 broja viza izdanih bez pristojbe.
 V. IZJAVA EUROPSKE UNIJE O OLAKŠICAMA ZA ČLANOVE OBITELJI
 Iako Sporazumom nisu obuhvaćena pravno obvezujuća prava i obveze za olakšavanje kretanja većeg broja građana Gruzije, koji su članovi obitelji gruzijskih građana koji zakonito borave na područjima država članica, Europska unija prima na znanje prijedlog Gruzije da šire definira pojam članova obitelji koji bi trebali imati korist od pojednostavljenja izdavanja viza te važnost koju Gruzija pridaje pojednostavljenju kretanja ove kategorije osoba.
 Stoga, kako bi se olakšala mobilnost povećanog broja osoba koje imaju obiteljske veze (posebno sestara i braće te njihove djece) s građanima Gruzije koji zakonito borave na područjima država članica, u izjavi priloženoj Sporazumu pozivaju se konzularni uredi država članica da u cijelosti iskoriste postojeće mogućnosti u pravnoj stečevini za pojednostavljenje izdavanja viza ovoj kategoriji osoba, uključujući, posebno, pojednostavljenje dokaznih isprava u pogledu svrhe putovanja, a koji se zahtijevaju od podnositelja zahtjeva, izuzeća od plaćanja manipulativnih pristojbi te, prema potrebi, izdavanje viza za višekratni ulazak.
 (1)
 Uredba Vijeća (EZ) br. 539/2001 od 15. ožujka 2001. o popisu trećih zemalja čiji državljani moraju imati vizu pri prelasku vanjskih granica i zemalja čiji su državljani izuzeti od tog zahtjeva, SL L 81 od 21.3.2001., koja je posljednji put izmijenjena Uredbom br.°1211/2010/EU, SL L 339 od 22.12.2010.
 (2)
 Uredba (EZ) br. 810/2009 Europskog Parlamenta i Vijeća od 13. srpnja 2009. o uspostavi Zakonika Zajednice o vizama (Zakonik o vizama), SL L 243 od 15.9.2009., str. 1.
 (3)
 Uredba (EZ) br. 562/2006 Europskog parlamenta i Vijeća od 15. ožujka 2006. o Zakoniku Zajednice o pravilima kojima se uređuje kretanje osoba preko granica (Zakonik o schengenskim granicama), SL L 105 13.4.2006., str. 1.
 (4)
 SL L 182, 29.6.2013., str. 1.
 (5)
 Odluka br. 565/2014/EU od 15. svibnja 2014. od 16/06/2014, kojom se Bugarskoj, Cipru, Hrvatskoj i Rumunjskoj odobrava jednostrano priznavanje samo jedinstvenih viza za kratkotrajni boravak koje vrijede za dva ili više ulazaka te viza za dugotrajni boravak i boravišnih dozvola izdanih u državama članicama schengenskog prostora, viza s ograničenom teritorijalnom valjanošću izdanih u državama schengenskog prostora nositeljima putovnica koje su izdane u Kosovu, kao i nacionalnih viza i boravišnih dozvola koje je izdala Hrvatska kao isprave jednakovrijedne svojim nacionalnim vizama ne samo za tranzit, već i za namjeravane boravke na njezinom državnom području koji ne prelaze 90 dana u bilo kojem razdoblju od 180 dana. Bugarska, Cipar, Hrvatska i Rumunjska od 14.7.2014. mogu primjenjivati nova pravila kojima se zamjenjuju Odluke br. 895/2006/EZ od 14. lipnja 2006. i br. 582/2008 EZ od 17. lipnja 2008.


text:
 COMISIÓN
 EUROPEA
 Bruselas, 28.5.2015
 COM(2015) 225 final
 ANNEX 1
 ANEXO
 DECISIÓN No .../2015 DEL COMITÉ MIXTO DEL EEE
 de
 por la que se modifica el Protocolo 31 del Acuerdo EEE, sobre la cooperación en
 sectores específicos no incluidos en las cuatro libertades
 de la
 propuesta de Decisión del Consejo
 relativa a la posición a adoptar en nombre de la Unión Europea
 en el Comité Mixto del EEE en lo que respecta a una modificación del Protocolo 31
 del Acuerdo EEE, sobre la cooperación en sectores específicos
 no incluidos en las cuatro libertades
 (líneas presupuestarias 02 03 01 y 12 02 01)
 ES ES
 ---pagebreak--- ANEXO
 DECISIÓN No .../2015 DEL COMITÉ MIXTO DEL EEE
 de
 por la que se modifica el Protocolo 31 del Acuerdo EEE, sobre la cooperación en
 sectores específicos no incluidos en las cuatro libertades
 EL COMITÉ MIXTO DEL EEE,
 Visto el Acuerdo sobre el Espacio Económico Europeo (en lo sucesivo «el Acuerdo EEE»), y,
 en particular, sus artículos 86 y 98,
 Considerando lo siguiente:
 (1) Procede prolongar la cooperación de las Partes Contratantes del Acuerdo EEE en las
 acciones de la Unión Europea financiadas con cargo al presupuesto general de la
 Unión relativas a la realización, funcionamiento y desarrollo del mercado interior.
 (2) Para que esta cooperación ampliada pueda proseguir tras el 31 de diciembre de 2014,
 es preciso modificar el Protocolo 31 del Acuerdo EEE.
 HA ADOPTADO LA PRESENTE DECISIÓN:
 Artículo 1
 El artículo 7 del Protocolo 31 del Acuerdo EEE queda modificado como sigue:
 1. Tras el apartado 9, se añade el siguiente apartado:
 «10. A partir del 1 de enero de 2015, los Estados de la AELC participarán en las
 acciones de la Unión relativas a la siguiente línea presupuestaria del
 presupuesto general de la Unión Europea del ejercicio financiero 2015:
 - Línea presupuestaria 02 03 01: "Funcionamiento y desarrollo del
 mercado interior, principalmente en lo que se refiere a la notificación,
 certificación y aproximación sectorial",
 - Línea presupuestaria 12 02 01: "Realización y desarrollo del mercado
 interior".».
 2. En los apartados 3 y 4, el texto «apartados 5 a 9» se sustituye por el texto «apartados
 5 a 10».
 Artículo 2
 La presente Decisión entrará en vigor el día siguiente al de la última notificación de
 conformidad con el artículo 103, apartado 1, del Acuerdo EEE.
 El presente Reglamento será aplicable a partir del 1 de enero de 2015.
 
 [No se han indicado preceptos constitucionales.] [Se han indicado preceptos constitucionales.]
 ES 2 ES
 ---pagebreak--- Artículo 3
 La presente Decisión se publicará en la sección EEE y en el Suplemento EEE del Diario
 Oficial de la Unión Europea.
 Por el Comité Mixto del EEE
 Por el Comité Mixto del EEE,
 El Presidente
 Los Secretarios
 del Comité Mixto del EEE
 ES 3 ES
 ---documentbreak--- COMISIÓN
 EUROPEA
 Bruselas, 28.5.2015
 COM(2015) 225 final
 2015/0116 (NLE)
 Propuesta de
 DECISIÓN DEL CONSEJO
 relativa a la posición a adoptar en nombre de la Unión Europea
 en el Comité Mixto del EEE en lo que respecta a una modificación del Protocolo 31
 del Acuerdo EEE, sobre la cooperación en sectores específicos
 no incluidos en las cuatro libertades
 (líneas presupuestarias 02 03 01 y 12 02 01)
 ES ES
 ---pagebreak--- EXPOSICIÓN DE MOTIVOS
 1. CONTEXTO DE LA PROPUESTA
 Para garantizar la indispensable seguridad jurídica y homogeneidad del mercado interior, el
 Comité Mixto del EEE debe integrar toda la legislación de la UE pertinente en el Acuerdo
 EEE lo antes posible después de su adopción y permitir también la participación de los
 Estados AELC-EEE en las acciones o programas de la UE pertinentes a efectos del EEE.
 2. RESULTADOS DE LAS CONSULTAS CON LAS PARTES INTERESADAS Y
 DE LAS EVALUACIONES DE IMPACTO
 El proyecto de Decisión del Comité Mixto del EEE (anexo a la propuesta de Decisión del
 Consejo) tiene por objeto modificar el Protocolo 31 del Acuerdo sobre el Espacio Económico
 Europeo, sobre la cooperación en ámbitos específicos no incluidos en las cuatro libertades,
 con el fin de proseguir la cooperación entre las Partes Contratantes del Acuerdo sobre el
 Espacio Económico Europeo en las acciones financiadas con cargo al presupuesto general de
 la Unión en los ámbitos «Funcionamiento y desarrollo del mercado interior, principalmente en
 lo que se refiere a la notificación, certificación y aproximación sectorial» y «Realización y
 desarrollo del mercado interior».
 3. ASPECTOS JURÍDICOS DE LA PROPUESTA
 El artículo 1, apartado 3, del Reglamento (CE) no 2894/94 del Consejo, relativo a
 determinadas normas de desarrollo del Acuerdo sobre el Espacio Económico Europeo, prevé
 que el Consejo, a propuesta de la Comisión, establecerá la posición que deberá adoptarse en
 nombre de la Unión en relación con dichas decisiones.
 La Comisión presentará la propuesta de Decisión del Comité Mixto del EEE para su adopción
 por el Consejo como posición de la Unión. La Comisión espera poder presentarla al Comité
 Mixto del EEE lo antes posible.
 ES 2 ES
 ---pagebreak--- 2015/0116 (NLE)
 Propuesta de
 DECISIÓN DEL CONSEJO
 relativa a la posición a adoptar en nombre de la Unión Europea
 en el Comité Mixto del EEE en lo que respecta a una modificación del Protocolo 31
 del Acuerdo EEE, sobre la cooperación en sectores específicos
 no incluidos en las cuatro libertades
 (líneas presupuestarias 02 03 01 y 12 02 01)
 EL CONSEJO DE LA UNIÓN EUROPEA,
 Visto el Tratado de Funcionamiento de la Unión Europea y, en particular, su artículo 114,
 leído en relación con su artículo 218, apartado 9,
 Visto el Reglamento (CE) no 2894/94 del Consejo, de 28 de noviembre de 1994, relativo a
 determinadas normas de desarrollo del Acuerdo sobre el Espacio Económico Europeo1, y, en
 particular, su artículo 1, apartado 3,
 Vista la propuesta de la Comisión Europea,
 Considerando lo siguiente:
 (1) El Acuerdo sobre el Espacio Económico Europeo2 (en lo sucesivo, «el Acuerdo EEE»)
 entró en vigor el 1 de enero de 1994.
 (2) De conformidad con el artículo 98 del Acuerdo EEE, el Comité Mixto del EEE puede
 decidir la modificación, entre otros, del Protocolo 31 del Acuerdo EEE (en lo
 sucesivo, «el Protocolo 31»).
 (3) El Protocolo 31 del Acuerdo EEE contiene disposiciones sobre la cooperación en
 sectores específicos no incluidos en las cuatro libertades.
 (4) Procede mantener la cooperación de las Partes Contratantes del Acuerdo EEE en torno
 a las medidas financiadas con cargo al presupuesto general de la Unión relativas a los
 ámbitos «Funcionamiento y desarrollo del mercado interior, principalmente en lo que
 se refiere a la notificación, certificación y aproximación sectorial» y «Realización y
 desarrollo del mercado interior».
 (5) Para hacer posible esta cooperación ampliada desde el 31 de diciembre de 2014, es
 preciso modificar en consecuencia el Protocolo 31 del Acuerdo EEE.
 (6) La posición de la Unión en el seno del Comité Mixto del EEE debe basarse en el
 proyecto de Decisión adjunto.
 1
 DO L 305 de 30.11.1994, p. 6.
 2
 DO L 1 de 3.1.1994, p. 3.
 ES 3 ES
 ---pagebreak--- HA ADOPTADO LA PRESENTE DECISIÓN:
 Artículo 1
 La posición que se ha de adoptar, en nombre de la Unión Europea, en el Comité Mixto del
 EEE en relación con la propuesta de modificación del Protocolo 31 del Acuerdo EEE, sobre la
 cooperación en sectores específicos no incluidos en las cuatro libertades, se basará en el
 proyecto de Decisión del Comité Mixto del EEE adjunto a la presente Decisión.
 Artículo 2
 La presente Decisión entrará en vigor el día de su adopción.
 Hecho en Bruselas, el
 Por el Consejo
 El Presidente
 ES 4 ES


type: wikipedia

text:
ACRE ist eine amerikanische Industrieholding. Sie besteht aus den Unternehmen Vanderbilt International und Mercury Security, die elektronische Schließanlagen produzieren.
 2012 gründeten Joseph Grillo und Will West das Investmentvehikel ACRE. Im September 2012 wurde mit dem Geschäftsbereich Schlage SMS von Ingersoll Rand, der danach in Vanderbilt Industries umbenannt wurde, das erste Unternehmen gekauft. Mai 2013 kam Mercury Security dazu. Im Juni 2015 hat Vanderbilt den Bereich „Security Products“ von Siemens Building Technologies übernommen.
 Mercury Security ist Weltmarktführer bei Zutrittskontrolle-Panels.
 Einzelnachweise
 Gegründet 2012
 Sicherheitstechnikhersteller
 New London (Connecticut)
 Unternehmen (New London County)


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 22001A0208(01)
 Aftale i form af brevveksling mellem Det Europæiske Fællesskab og hvert enkelt af de EFTA-lande, der indrømmer toldpræferencer inden for den generelle præferenceordning (Norge og Schweiz), og om fastlæggelse af, at varer, der indeholder et element med oprindelse i Norge eller Schweiz, ved deres ankomst til Det Europæiske Fællesskabs toldområde behandles som varer, der indeholder et element af fællesskabsoprindelse (gensidig aftale)
 EF-Tidende nr. L 038 af 08/02/2001 s. 0025 - 0032
 Aftalei form af brevveksling mellem Det Europæiske Fællesskab og hvert enkelt af de EFTA-lande, der indrømmer toldpræferencer inden for den generelle præferenceordning (Norge og Schweiz), og om fastlæggelse af, at varer, der indeholder et element med oprindelse i Norge eller Schweiz, ved deres ankomst til Det Europæiske Fællesskabs toldområde behandles som varer, der indeholder et element af fællesskabsoprindelse (gensidig aftale)A. Brev fra FællesskabetHr.,1. Det Europæiske Fællesskab og Schweiz er af den opfattelse, at de anvender tilsvarende oprindelsesregler med hensyn til den generelle præferenceordning, der er baseret på følgende generelle principper:- definition af begrebet "varer med oprindelsesstatus" fastsat ud fra de samme kriterier- bestemmelser om regional oprindelseskumulation- bestemmelser om oprindelseskumulation for materialer, der i henhold til oprindelsesreglerne i den generelle præferenceordning har oprindelse i Det Europæiske Fællesskab, Schweiz eller Norge- en procentvis tolerance for elementer uden oprindelsesstatus- forpligtelse til at transportere varerne direkte fra det præferenceberettigede land- bestemmelser om udstedelse og godtagelse af erstatningsoprindelsescertifikat formular A (i det følgende kaldet erstatningscertifikat)- nødvendigheden af et administrativt samarbejde med de myndigheder i de præferenceberettigede lande, der har beføjelse til at udstede oprindelsescertifikat formular A.2. Det Europæiske Fællesskab og Schweiz anerkender gensidigt materialer, der har oprindelse hos den anden part eller i Norge (i henhold til oprindelsesreglerne i den generelle præferenceordning), og som er forarbejdet og indgår i en vare med oprindelse i et land, der er omfattet af den generelle præferenceordning, som værende materialer med oprindelsesstatus i dette land.Toldmyndighederne i Fællesskabet, Schweiz og Norge yder hinanden den nødvendige administrative bistand, særlig ved kontrol af varecertifikater EUR.1 for de ovennævnte materialer. Bestemmelserne om administrativt samarbejde i protokol nr. 3 til overenskomsten mellem EF og Schweiz, bilag B til EFTA-konventionen samt i protokol nr. 4 til EØS-aftalen finder tilsvarende anvendelse.Bestemmelserne under dette punkt finder ikke anvendelse for varer, der er omfattet af kapitel 1-24 i det harmoniserede system.3. Det Europæiske Fællesskab og Schweiz godtager gensidigt erstatningscertifikater udstedt af den anden parts toldmyndigheder i stedet for oprindelsescertifikater formular A udstedt af de kompetente myndigheder i de præferenceberettigede lande, under forudsætning af:- at denne procedure udelukkende angår erstatningen af oprindelsescertifikat formular A og ikke nogen anden form for oprindelsescertifikat- at erstatningscertifikatet udfærdiges efter skriftlig anmodning fra den eksportør, der genudfører varerne- at de pågældende varer er forblevet under toldtilsyn i enten Fællesskabet eller Schweiz og dér ikke har undergået anden behandling end losning, lastning, opdeling eller enhver behandling, der skal sikre, at deres tilstand ikke forringes- at det toldsted, som foretager ekspeditionen, færdigbehandler det originale oprindelsescertifikat formular A ved at anføre det eller de pågældende erstatningscertifikaters løbenummer- at de pågældende varer ikke er omfattet af en undtagelse fra oprindelsesreglerne- at toldmyndighederne i Fællesskabet og i Schweiz yder hinanden den nødvendige administrative bistand, særlig ved den efterfølgende kontrol. Myndighederne i det land, hvor erstatningscertifikatet er udstedt, varetager på anmodning fra bestemmelseslandet den efterfølgende kontrol af gyldigheden af det hertil svarende originale oprindelsescertifikat formular A.4. Erstatningscertifikatet udfærdiges således:- i rubrikken øverst til højre angives navnet på det transitland, hvor erstatningscertifikatet udstedes- i rubrik 4 anføres en af følgende påtegninger: "replacement certificate" eller "certificat de remplacement". Endvidere anføres datoen for udstedelsen af det originale oprindelsescertifikat formular A og dets løbenummer- i rubrik 1 anføres navnet på den eksportør, der genudfører varerne- i rubrik 2 kan anføres navnet på den endelige varemodtager- i rubrik 3 til 9 anføres alle de oplysninger fra det originale oprindelsescertifikat formular A, der vedrører de genudførte varer- i rubrik 10 henvises til fakturaerne fra den eksportør, der genudfører varerne- rubrik 11 påtegnes af den toldmyndighed, som udsteder erstatningscertifikatet. Denne myndighed er kun ansvarlig for udstedelsen af erstatningscertifikatet. I rubrik 12 anføres det oprindelsesland og det bestemmelsesland, som er anført på det originale oprindelsescertifikat formular A. Denne rubrik underskrives af den eksportør, der genudfører varerne. En eksportør, der underskriver denne rubrik i god tro, er ikke ansvarlig for rigtigheden af de oplysninger og angivelser, der er anført i det originale oprindelsescertifikat formular A- det toldsted, som foretager ekspeditionen, anfører på det originale oprindelsescertifikat formular A de genudførte kollis vægt, nummer og art samt det eller de pågældende erstatningscertifikaters løbenummer. Det originale oprindelsescertifikat formular A samt ansøgningen om erstatningscertifikat opbevares i mindst tre år af det ansvarlige toldsted- en fotokopi af det originale oprindelsescertifikat formular A kan vedføjes erstatningscertifikatet.5. Hver af parterne i denne aftale kan suspendere anvendelsen af aftalen med omgående virkning, hvis den nærer alvorlig tvivl om, at den fungerer korrekt. Den anden parts kompetente myndigheder skal imidlertid underrettes herom i forvejen.6. Denne aftale træder i kraft på den dato, som aftales af Det Europæiske Fællesskab og Schweiz i fællesskab, efter at de har underrettet hinanden om afslutningen af de interne procedurer, der er forbundet med indførelsen i deres respektive generelle præferenceordninger af bestemmelserne om oprindelseskumulation for materialer, der har deres oprindelse i henholdsvis Det Europæiske Fællesskab og i Schweiz.Jeg ville være Dem taknemmelig, såfremt De vil bekræfte, at Deres regering er indforstået med ovenstående.Modtag, hr. ..., forsikringen om min mest udmærkede højagtelse.Udfærdiget i Bruxelles, den 14. december 2000.For Rådet for Den Europæiske Union>PIC FILE= "L_2001038DA.002601.EPS">B. Brev fra SchweizHr.,Jeg skal hermed anerkende modtagelsen af Deres brev med følgende ordlyd:"1. Det Europæiske Fællesskab og Schweiz er af den opfattelse, at de anvender tilsvarende oprindelsesregler med hensyn til den generelle præferenceordning, der er baseret på følgende generelle principper:- definition af begrebet 'varer med oprindelsesstatus' fastsat ud fra de samme kriterier- bestemmelser om regional oprindelseskumulation- bestemmelser om oprindelseskumulation for materialer, der i henhold til oprindelsesreglerne i den generelle præferenceordning har oprindelse i Det Europæiske Fællesskab, Schweiz eller Norge- en procentvis tolerance for elementer uden oprindelsesstatus- forpligtelse til at transportere varerne direkte fra det præferenceberettigede land- bestemmelser om udstedelse og godtagelse af erstatningsoprindelsescertifikat formular A (i det følgende kaldet erstatningscertifikat)- nødvendigheden af et administrativt samarbejde med de myndigheder i de præferenceberettigede lande, der har beføjelse til at udstede oprindelsescertifikat formular A.2. Det Europæiske Fællesskab og Schweiz anerkender gensidigt materialer, der har oprindelse hos den anden part eller i Norge (i henhold til oprindelsesreglerne i den generelle præferenceordning), og som er forarbejdet og indgår i en vare med oprindelse i et land, der er omfattet af den generelle præferenceordning, som værende materialer med oprindelsesstatus i dette land.Toldmyndighederne i Fællesskabet, Schweiz og Norge yder hinanden den nødvendige administrative bistand, særlig ved kontrol af varecertifikater EUR.1 for de ovennævnte materialer. Bestemmelserne om administrativt samarbejde i protokol nr. 3 til overenskomsten mellem EF og Schweiz, bilag B til EFTA-konventionen samt i protokol nr. 4 til EØS-aftalen finder tilsvarende anvendelse.Bestemmelserne under dette punkt finder ikke anvendelse for varer, der er omfattet af kapitel 1-24 i det harmoniserede system.3. Det Europæiske Fællesskab og Schweiz godtager gensidigt erstatningscertifikater udstedt af den anden parts toldmyndigheder i stedet for oprindelsescertifikater formular A udstedt af de kompetente myndigheder i de præferenceberettigede lande, under forudsætning af:- at denne procedure udelukkende angår erstatningen af oprindelsescertifikat formular A og ikke nogen anden form for oprindelsescertifikat- at erstatningscertifikatet udfærdiges efter skriftlig anmodning fra den eksportør, der genudfører varerne- at de pågældende varer er forblevet under toldtilsyn i enten Fællesskabet eller Schweiz og dér ikke har undergået anden behandling end losning, lastning, opdeling eller enhver behandling, der skal sikre, at deres tilstand ikke forringes- at det toldsted, som foretager ekspeditionen, færdigbehandler det originale oprindelsescertifikat formular A ved at anføre det eller de pågældende erstatningscertifikaters løbenummer- at de pågældende varer ikke er omfattet af en undtagelse fra oprindelsesreglerne- at toldmyndighederne i Fællesskabet og i Schweiz yder hinanden den nødvendige administrative bistand, særlig ved den efterfølgende kontrol. Myndighederne i det land, hvor erstatningscertifikatet er udstedt, varetager på anmodning fra bestemmelseslandet den efterfølgende kontrol af gyldigheden af det hertil svarende originale oprindelsescertifikat formular A.4. Erstatningscertifikatet udfærdiges således:- i rubrikken øverst til højre angives navnet på det transitland, hvor erstatningscertifikatet udstedes- i rubrik 4 anføres en af følgende påtegninger: 'replacement certificate' eller 'certificat de remplacement'. Endvidere anføres datoen for udstedelsen af det originale oprindelsescertifikat formular A og dets løbenummer- i rubrik 1 anføres navnet på den eksportør, der genudfører varerne- i rubrik 2 kan anføres navnet på den endelige varemodtager- i rubrik 3 til 9 anføres alle de oplysninger fra det originale oprindelsescertifikat formular A, der vedrører de genudførte varer- i rubrik 10 henvises til fakturaerne fra den eksportør, der genudfører varerne- rubrik 11 påtegnes af den toldmyndighed, som udsteder erstatningscertifikatet. Denne myndighed er kun ansvarlig for udstedelsen af erstatningscertifikatet. I rubrik 12 anføres det oprindelsesland og det bestemmelsesland, som er anført på det originale oprindelsescertifikat formular A. Denne rubrik underskrives af den eksportør, der genudfører varerne. En eksportør, der underskriver denne rubrik i god tro, er ikke ansvarlig for rigtigheden af de oplysninger og angivelser, der er anført i det originale oprindelsescertifikat formular A- det toldsted, som foretager ekspeditionen, anfører på det originale oprindelsescertifikat formular A de genudførte kollis vægt, nummer og art samt det eller de pågældende erstatningscertifikaters løbenummer. Det originale oprindelsescertifikat formular A samt ansøgningen om erstatningscertifikat opbevares i mindst tre år af det ansvarlige toldsted- en fotokopi af det originale oprindelsescertifikat formular A kan vedføjes erstatningscertifikatet.5. Hver af parterne i denne aftale kan suspendere anvendelsen af aftalen med omgående virkning, hvis den nærer alvorlig tvivl om, at den fungerer korrekt. Den anden parts kompetente myndigheder skal imidlertid underrettes herom i forvejen.6. Denne aftale træder i kraft på den dato, som aftales af Det Europæiske Fællesskab og Schweiz i fællesskab, efter at de har underrettet hinanden om afslutningen af de interne procedurer, der er forbundet med indførelsen i deres respektive generelle præferenceordninger af bestemmelserne om oprindelseskumulation for materialer, der har deres oprindelse i henholdsvis Det Europæiske Fællesskab og i Schweiz."Jeg har den ære hermed at bekræfte, at min regering er indforstået med indholdet af den pågældende skrivelse.Modtag, hr. ..., forsikringen om min mest udmærkede højagtelse.Udfærdiget i Bruxelles, den 14. december 2000.For Det Schweiziske Forbundsråd>PIC FILE= "L_2001038DA.002801.EPS">A. Brev fra FællesskabetHr.,1. Det Europæiske Fællesskab og Norge er af den opfattelse, at de anvender tilsvarende oprindelsesregler med hensyn til den generelle præferenceordning, der er baseret på følgende generelle principper:- definition af begrebet "varer med oprindelsesstatus" fastsat ud fra de samme kriterier- bestemmelser om regional oprindelseskumulation- bestemmelser om oprindelseskumulation for materialer, der i henhold til oprindelsesreglerne i den generelle præferenceordning har oprindelse i Det Europæiske Fællesskab, Norge eller Schweiz- en procentvis tolerance for elementer uden oprindelsesstatus- forpligtelse til at transportere varerne direkte fra det præferenceberettigede land- bestemmelser om udstedelse og godtagelse af erstatningsoprindelsescertifikat formular A (i det følgende kaldet erstatningscertifikat)- nødvendigheden af et administrativt samarbejde med de myndigheder i de præferenceberettigede lande, der har beføjelse til at udstede oprindelsescertifikat formular A.2. Det Europæiske Fællesskab og Norge anerkender gensidigt materialer, der har oprindelse hos den anden part eller i Schweiz (i henhold til oprindelsesreglerne i den generelle præferenceordning), og som er forarbejdet og indgår i en vare med oprindelse i et land, der er omfattet af den generelle præferenceordning, som værende materialer med oprindelsesstatus i dette land.Toldmyndighederne i Fællesskabet, Norge og Schweiz yder hinanden den nødvendige administrative bistand, særlig ved kontrol af varecertifikater EUR.1 for de ovennævnte materialer. Bestemmelserne om administrativt samarbejde i protokol nr. 3 til overenskomsten mellem EF og Schweiz, bilag B til EFTA-konventionen samt i protokol nr. 4 til EØS-aftalen finder tilsvarende anvendelse.Bestemmelserne under dette punkt finder ikke anvendelse for varer, der er omfattet af kapitel 1-24 i det harmoniserede system.3. Det Europæiske Fællesskab og Norge godtager gensidigt erstatningscertifikater udstedt af den anden parts toldmyndigheder i stedet for oprindelsescertifikater formular A udstedt af de kompetente myndigheder i de præferenceberettigede lande, under forudsætning af:- at denne procedure udelukkende angår erstatningen af oprindelsescertifikat formular A og ikke nogen anden form for oprindelsescertifikat- at erstatningscertifikatet udfærdiges efter skriftlig anmodning fra den eksportør, der genudfører varerne- at de pågældende varer er forblevet under toldtilsyn i enten Fællesskabet eller Norge og dér ikke har undergået anden behandling end losning, lastning, opdeling eller enhver behandling, der skal sikre, at deres tilstand ikke forringes- at det toldsted, som foretager ekspeditionen, færdigbehandler det originale oprindelsescertifikat formular A ved at anføre det eller de pågældende erstatningscertifikaters løbenummer- at de pågældende varer ikke er omfattet af en undtagelse fra oprindelsesreglerne- at toldmyndighederne i Fællesskabet og i Norge yder hinanden den nødvendige administrative bistand, særlig ved den efterfølgende kontrol. Myndighederne i det land, hvor erstatningscertifikatet er udstedt, varetager på anmodning fra bestemmelseslandet den efterfølgende kontrol af gyldigheden af det hertil svarende originale oprindelsescertifikat formular A.4. Erstatningscertifikatet udfærdiges således:- i rubrikken øverst til højre angives navnet på det transitland, hvor erstatningscertifikatet udstedes- i rubrik 4 anføres en af følgende påtegninger: "replacement certificate" eller "certificat de remplacement". Endvidere anføres datoen for udstedelsen af det originale oprindelsescertifikat formular A og dets løbenummer- i rubrik 1 anføres navnet på den eksportør, der genudfører varerne- i rubrik 2 kan anføres navnet på den endelige varemodtager- i rubrik 3 til 9 anføres alle de oplysninger fra det originale oprindelsescertifikat formular A, der vedrører de genudførte varer- i rubrik 10 henvises til fakturaerne fra den eksportør, der genudfører varerne- Rubrik 11 påtegnes af den toldmyndighed, som udsteder erstatningscertifikatet. Denne myndighed er kun ansvarlig for udstedelsen af erstatningscertifikatet. I rubrik 12 anføres det oprindelsesland og det bestemmelsesland, som er anført på det originale oprindelsescertifikat formular A. Denne rubrik underskrives af den eksportør, der genudfører varerne. En eksportør, der underskriver denne rubrik i god tro, er ikke ansvarlig for rigtigheden af de oplysninger og angivelser, der er anført i det originale oprindelsescertifikat formular A- det toldsted, som foretager ekspeditionen, anfører på det originale oprindelsescertifikat formular A de genudførte kollis vægt, nummer og art samt det eller de pågældende erstatningscertifikaters løbenummer. Det originale oprindelsescertifikat formular A samt ansøgningen om erstatningscertifikat opbevares i mindst tre år af det ansvarlige toldsted- en fotokopi af det originale oprindelsescertifikat formular A kan vedføjes erstatningscertifikatet.5. Hver af parterne i denne aftale kan suspendere anvendelsen af aftalen med omgående virkning, hvis den nærer alvorlig tvivl om, at den fungerer korrekt. Den anden parts kompetente myndigheder skal imidlertid underrettes herom i forvejen.6. Denne aftale træder i kraft på den dato, som aftales af Det Europæiske Fællesskab og Norge i fællesskab, efter at de har underrettet hinanden om afslutningen af de interne procedurer, der er forbundet med indførelsen i deres respektive generelle præferenceordninger af bestemmelserne om oprindelseskumulation for materialer, der har deres oprindelse i henholdsvis Det Europæiske Fællesskab og i Norge.Jeg ville være Dem taknemmelig, såfremt De vil bekræfte, at Deres regering er indforstået med ovenstående.Modtag, hr. ..., forsikringen om min mest udmærkede højagtelse.Udfærdiget i Bruxelles, den 29. januar 2001.For Rådet for Den Europæiske Union>PIC FILE= "L_2001038DA.003001.EPS">B. Brev fra NorgeHr.,Jeg skal hermed anerkende modtagelsen af Deres brev med følgende ordlyd:"1. Det Europæiske Fællesskab og Norge er af den opfattelse, at de anvender tilsvarende oprindelsesregler med hensyn til den generelle præferenceordning, der er baseret på følgende generelle principper:- definition af begrebet 'varer med oprindelsesstatus' fastsat ud fra de samme kriterier- bestemmelser om regional oprindelseskumulation- bestemmelser om oprindelseskumulation for materialer, der i henhold til oprindelsesreglerne i den generelle præferenceordning har oprindelse i Det Europæiske Fællesskab, Norge eller Schweiz- en procentvis tolerance for elementer uden oprindelsesstatus- forpligtelse til at transportere varerne direkte fra det præferenceberettigede land- bestemmelser om udstedelse og godtagelse af erstatningsoprindelsescertifikat formular A (i det følgende kaldet erstatningscertifikat)- nødvendigheden af et administrativt samarbejde med de myndigheder i de præferenceberettigede lande, der har beføjelse til at udstede oprindelsescertifikat formular A.2. Det Europæiske Fællesskab og Norge anerkender gensidigt materialer, der har oprindelse hos den anden part eller i Schweiz (i henhold til oprindelsesreglerne i den generelle præferenceordning), og som er forarbejdet og indgår i en vare med oprindelse i et land, der er omfattet af den generelle præferenceordning, som værende materialer med oprindelsesstatus i dette land.Toldmyndighederne i Fællesskabet, Norge og Schweiz yder hinanden den nødvendige administrative bistand, særlig ved kontrol af varecertifikater EUR.1 for de ovennævnte materialer. Bestemmelserne om administrativt samarbejde i protokol nr. 3 til overenskomsten mellem EF og Schweiz, bilag B til EFTA-konventionen samt i protokol nr. 4 til EØS-aftalen finder tilsvarende anvendelse.Bestemmelserne under dette punkt finder ikke anvendelse for varer, der er omfattet af kapitel 1-24 i det harmoniserede system.3. Det Europæiske Fællesskab og Norge godtager gensidigt erstatningscertifikater udstedt af den anden parts toldmyndigheder i stedet for oprindelsescertifikater formular A udstedt af de kompetente myndigheder i de præferenceberettigede lande, under forudsætning af:- at denne procedure udelukkende angår erstatningen af oprindelsescertifikat formular A og ikke nogen anden form for oprindelsescertifikat- at erstatningscertifikatet udfærdiges efter skriftlig anmodning fra den eksportør, der genudfører varerne- at de pågældende varer er forblevet under toldtilsyn i enten Fællesskabet eller Norge og dér ikke har undergået anden behandling end losning, lastning, opdeling eller enhver behandling, der skal sikre, at deres tilstand ikke forringes- at det toldsted, som foretager ekspeditionen, færdigbehandler det originale oprindelsescertifikat formular A ved at anføre det eller de pågældende erstatningscertifikaters løbenummer- at de pågældende varer ikke er omfattet af en undtagelse fra oprindelsesreglerne- at toldmyndighederne i Fællesskabet og i Norge yder hinanden den nødvendige administrative bistand, særlig ved den efterfølgende kontrol. Myndighederne i det land, hvor erstatningscertifikatet er udstedt, varetager på anmodning fra bestemmelseslandet den efterfølgende kontrol af gyldigheden af det hertil svarende originale oprindelsescertifikat formular A.4. Erstatningscertifikatet udfærdiges således:- i rubrikken øverst til højre angives navnet på det transitland, hvor erstatningscertifikatet udstedes- i rubrik 4 anføres en af følgende påtegninger: 'replacement certificate' eller 'certificat de remplacement'. Endvidere anføres datoen for udstedelsen af det originale oprindelsescertifikat formular A og dets løbenummer- i rubrik 1 anføres navnet på den eksportør, der genudfører varerne- i rubrik 2 kan anføres navnet på den endelige varemodtager- i rubrik 3 til 9 anføres alle de oplysninger fra det originale oprindelsescertifikat formular A, der vedrører de genudførte varer- i rubrik 10 henvises til fakturaerne fra den eksportør, der genudfører varerne- rubrik 11 påtegnes af den toldmyndighed, som udsteder erstatningscertifikatet. Denne myndighed er kun ansvarlig for udstedelsen af erstatningscertifikatet. I rubrik 12 anføres det oprindelsesland og det bestemmelsesland, som er anført på det originale oprindelsescertifikat formular A. Denne rubrik underskrives af den eksportør, der genudfører varerne. En eksportør, der underskriver denne rubrik i god tro, er ikke ansvarlig for rigtigheden af de oplysninger og angivelser, der er anført i det originale oprindelsescertifikat formular A- det toldsted, som foretager ekspeditionen, anfører på det originale oprindelsescertifikat formular A de genudførte kollis vægt, nummer og art samt det eller de pågældende erstatningscertifikaters løbenummer. Det originale oprindelsescertifikat formular A samt ansøgningen om erstatningscertifikat opbevares i mindst tre år af det ansvarlige toldsted- en fotokopi af det originale oprindelsescertifikat formular A kan vedføjes erstatningscertifikatet.5. Hver af parterne i denne aftale kan suspendere anvendelsen af aftalen med omgående virkning, hvis den nærer alvorlig tvivl om, at den fungerer korrekt. Den anden parts kompetente myndigheder skal imidlertid underrettes herom i forvejen.6. Denne aftale træder i kraft på den dato, som aftales af Det Europæiske Fællesskab og Norge i fællesskab, efter at de har underrettet hinanden om afslutningen af de interne procedurer, der er forbundet med indførelsen i deres respektive generelle præferenceordninger af bestemmelserne om oprindelseskumulation for materialer, der har deres oprindelse i henholdsvis Det Europæiske Fællesskab og i Norge."Jeg har den ære hermed at bekræfte, at min regering er indforstået med indholdet af den pågældende skrivelse.Modtag, hr. ..., forsikringen om min mest udmærkede højagtelse.Udfærdiget i Bruxelles, den 29. januar 2001.For Kongeriget Norges regering>PIC FILE= "L_2001038DA.003201.EPS">