type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 28.4.2007
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 96/4
 Решение на Съда (втори състав) от 26 април 2007 г. (искане за преюдициално заключение от Court of Appeal — Обединено кралство) — Boehringer Ingelheim KG, Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG/Swingward Ltd, и Boehringer Ingelheim KG, Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG/Dowelhurst Ltd, и Glaxo Group Ltd/Swingward Ltd, и Glaxo Group Ltd, The Wellcome Foundation Ltd/Dowelhurst Ltd, и SmithKline Beecham plc, Beecham Group plc, SmithKline & French Laboratories Ltd/Dowelhurst Ltd, и Eli Lilly and Co./Dowelhurst Ltd
 (Дело C-348/04) (1)
 (Индустриална и търговска собственост - Право върху марка - Фармацевтични продукти - Паралелен внос - Препакетиране на продукт, върху който е поставена марка)
 (2007/C 96/07)
 Език на производството: английски
 Препращаща юрисдикция
 Court of Appeal
 Страни в главното производство
 Ищци: Boehringer Ingelheim KG, Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co.KG, Glaxo Group Ltd, The Wellcome Foundation Ltd, SmithKline Beecham plc, Beecham Group plc, Smith Kline & French Laboratories Ltd, Eli Lilly and Co.
 Ответник: Swingward Ltd, Dowelhurst Ltd
 Предмет
 Искане за преюдициално заключение — Court of Appeal — Свободно движение на стоки — Използване на марка от паралелен вносител на фармацевтичен продукт — Промени в опаковката — Условия за пускане на пазара, установени с Решение на Съда на Европейските общности по съединени дела С-247/93, С-429/93 и С-436/93, Bristol-Myers Squibb/Paranova — Тълкуване
 Диспозитив
 1)
 Член 7, параграф 2 от Първа Директива на Съвета от 21 декември 1988 г. за сближаване на законодателствата на държавите-членки относно марките (1989/104/EИО), изменена със Споразумението за създаване на Европейското икономическо пространство от 2 май 1992 г., следва да се тълкува в смисъл, че притежателят на марката може правомерно да се противопостави на последващото предлагане на пазара на внесен от друга държава-членка фармацевтичен продукт с оригинална вътрешна и външна опаковка, снабден с допълнителен, поставен от вносителя етикет, освен ако:
 —
 е установено, че използването на правото върху марката от притежателя й, за да се противопостави на последващото предлагане на пазара на снабден с нов етикет продукт с тази марка, би допринесло за изкуственото раздробяване на пазарите между държавите-членки,
 —
 е доказано, че новото етикетиране на продукта не засяга първоначалното състояние на продукта, който се съдържа в опаковката,
 —
 върху опаковката е ясно обозначен авторът на новия етикет и името на производителя на същия,
 —
 външният вид на продукта, който е бил етикетиран отново, не е от естество да увреди реномето на марката и на нейния притежател; като етикетът не трябва да е с недостатъци, с лошо качество или непрегледен, и
 —
 преди пускането на пазара на отново етикетирания продукт вносителят уведоми притежателя на марката и при поискване от негова страна му предостави мостра от този продукт.
 2)
 Условието, съгласно което препакетирането на фармацевтичния продукт посредством използването на нова опаковка и повторното поставяне на марката върху него или посредством поставянето на етикет върху опаковката му е необходимо с оглед на последващото му предлагане на пазара в държавата-членка по вноса, доколкото става въпрос за едно от условията, които, ако са спазени, са пречка притежателят на марката да се противопостави на посоченото предлагане на пазара съгласно член 7, параграф 2 от Директива 89/104, изменена със Споразумението за създаване на Европейското икономическо пространство, се отнася само до препакетирането като факт, а не до метода или начина, по който то е извършено.
 3)
 Условието, съгласно което външният вид на препакетирания продукт не трябва да е от естество да увреди реномето на марката и на нейния притежател, в качеството си на необходимо условие, за да не може последният по силата на член 7, параграф 2 от Директива 89/104, изменена със Споразумението за създаване на Европейското икономическо пространство, правомерно да се противопостави на последващото предлагане на пазара на фармацевтичен продукт, когато паралелният вносител е преопаковал и поставил отново марката върху продукта или е поставил етикет върху опаковката, в която се съдържа продукта, не се ограничава до случаите на недостатъци, лошо качество или непрегледност при препакетирането.
 4)
 Въпросът относно обстоятелството дали реномето на марката може да бъде увредено, ако паралелният вносител:
 —
 не поставя марката върху новата опаковка на продукта („de-branding“) или
 —
 поставя собственото си лого или търговски знак или присъщо за него фирмено означение или означение, използвано за множество различни продукти („со-branding“), или
 —
 поставя допълнителен етикет върху посочената опаковка като напълно или отчасти скрива марката на притежателя, или
 —
 не споменава върху допълнителния етикет, че въпросната марка е на притежателя й, или също
 —
 отпечатва името на паралелния вносител с главни букви,
 се отнася до фактическо обстоятелство, което подлежи на преценка от националния съдия с оглед особените обстоятелства по всеки случай.
 5)
 В случаите като този по главния спор паралелните вносители следва да установят наличието на условията, съгласно които:
 —
 използването на правото върху марката от притежателя й, за да се противопостави на предлагането на пазара на препакетирани продукти с тази марка, би допринесло за изкуственото раздробяване на пазара между държавите-членки,
 —
 препакетирането не би повлияло върху първоначалното състояние на продукта, който съдържа опаковката,
 —
 лицето, извършило препакетирането на продукта и името на производителя му са ясно обозначени върху новата опаковка,
 —
 външният вид на препакетирания продукт не трябва да е от естество да увреди реномето на марката и на нейния притежател; като не трябва да е налице и недостатък, лошо качество или непрегледност при препакетирането,
 —
 преди пускането в продажба на препакетирания продукт вносителят трябва да предупреди притежателя на марката и при поискване да му предостави мостра от препакетирания продукт,
 и които, ако са налице, биха били пречка притежателят на марката правомерно да се противопостави на последващото предлагане на пазара на даден препакетиран продукт.
 Независимо от това, по отношение на условието, съгласно което трябва да се докаже, че препакетирането не може да повлияе върху първоначалното състояние на продукта в опаковката, би било достатъчно паралелният вносител да представи доказателства от естество да обосноват разумното предположение, че това условие е изпълнено. Същото важи a fortiori по отношение на условието, съгласно което външният вид на препакетирания продукт не трябва да е от естество да увреди реномето на марката и на нейния притежател. След като вносителят представи първоначално доказателство по отношение на последното условие, притежателят на марката, който има възможност по-добре да прецени дали опаковката е от естество да увреди неговото реноме и реномето на марката му, следва в конкретния случай да докаже, че такова увреждане е налице.
 6)
 Когато паралелният вносител е пропуснал предварително да уведоми притежателя на марката за даден препакетиран продукт, той нарушава правата на притежателя на марката при всеки последващ внос на съответния продукт до момента на уведомяването. Санкцията за това нарушение трябва да е не само съразмерна, но и достатъчно ефективна и разубеждаваща, за да осигури пълната ефикасност на Директива 89/2104, изменена със Споразумението за създаване на Европейското икономическо пространство. Национална мярка, съгласно която в случаите на такова нарушение, притежателят на марката има право на парично обезщетение при същите условия, както за нарушение на марката марката [имитация], сама по себе си не се явява в противоречие с принципа за съразмерност. Въпреки това, националният съдия е този, който, като вземе предвид обхвата на вредите, причинени на притежателя на марката от паралелния вносител, следва да определи според конкретния случай размера на паричното обезщетение при зачитане на принципа на съразмерност.
 (1) ОВ C 273, от 6.11.2004 г.


type: legislation

text:
 Viktigt rättsligt meddelande
 |
 52007PC0596
 Förslag till rådets beslut om gemenskapens ståndpunkt beträffande förslaget till ändring av tullkonventionen om internationell transport av gods upptaget i TIR-carnet (1975 års TIR-konvention) /* KOM/2007/0596 slutlig - ACC 2007/0208 */
 [pic] | EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION |Bryssel den 15.10.2007KOM(2007) 596 slutlig2007/0208 (ACC)Förslag tillRÅDETS BESLUTom gemenskapens ståndpunkt beträffande förslaget till ändring av tullkonventionen om internationell transport av gods upptaget i TIR-carnet (1975 års TIR-konvention)(framlagt av kommissionen)MOTIVERINGBAKGRUND |110 | Motiv och syfte Tullkonventionen om internationell transport av gods upptaget i TIR-carnet (TIR-konventionen) av den 14 november 1975 godkändes på Europeiska ekonomiska gemenskapens vägnar genom rådets förordning (EEG) nr 2112/78. Konventionen trädde i kraft i gemenskapen den 20 juni 1983. Syftet med det föreslagna beslutet är att ändra artikel 13 i bilaga 8 till TIR-konventionen. Ändringarna avser finansieringen av verkställande TIR-utskottet och TIR-sekretariatet inom FN:s ekonomiska kommission för Europa. |120 | Allmän bakgrund TIR-konventionen administreras av FN:s ekonomiska kommission för Europa (UNECE) med säte i Genève. Genom konventionen inrättas ett transiteringsförfarande för internationella godstransporter på väg. Genom konventionen kan varor som är befriade från tull och skatt fraktas över nationella gränser med så lite inblandning som möjligt under färden av tullmyndigheterna. TIR-systemet gynnar utvecklingen av internationell handel genom att minska de traditionella hindren för internationell godstransport. Genom att transittiderna minskas går det att göra stora besparingar av transportkostnaderna. Den största fördelen med systemet är att TIR-konventionen, genom dess internationella garantikedja, ger relativt enkel tillgång till nödvändiga garantier. Under de senaste månaderna har de offentlig-privata partnerskap som upprättats av tullmyndigheterna och de garanterande sammanslutningarna stött på allvarliga problem inom TIR-systemet, framför allt när det gäller finansieringen av verkställande TIR-utskottet och TIR-sekretariatet. För att stärka TIR-systemet och det offentlig-privata partnerskapet beslutade parterna att vidta de åtgärder som krävs för att ändra TIR-konventionen genom att ersätta begreppet ”avgift” med ”belopp” och att tydligt ange förfarandet för att fastställa detta belopp. En annan nödvändig åtgärd var att upprätta ett avtal om förfaranden mellan UNECE och IRU. Dessa åtgärder kommer med största sannolikhet att borga för ett öppet system för finansiering av UNECE:s sekretariat och verkställande TIR-utskottet. |139 | Gällande bestämmelser Gemenskapslagstiftning saknas. |140 | Förenlighet med Europeiska unionens politik och mål på andra områden Det föreslagna beslutet är förenligt med den gemensamma politiken för handel och transport. TIR-systemet underlättar vägtransporterna och gör det möjligt att frakta gods genom de 66 avtalsslutande parternas territorier med så lite inblandning av tullmyndigheterna som möjligt och ger, genom en internationella garantikedja, relativt enkel tillgång till nödvändiga garantier. De förenklingar som uppnåtts genom TIR-konventionen är förenliga med den reviderade Lissabonstrategin. |SAMRÅD MED BERÖRDA PARTER OCH KONSEKVENSANALYS |Samråd med berörda parter |211 | Metoder, målsektorer och deltagarnas allmänna profil Samråd om förslaget har genomförts med Internationella vägtransportunionen, alla garanterande sammanslutningar och tullmyndigheter från TIR-konventionens avtalsslutande parter. Dessa samråd ägde rum inom ramen för mötena inom tullkodexkommittén och arbetsgruppen för tullfrågor som rör transporter. |212 | Sammanfattning av svaren och av hur de har beaktats Positivt yttrande. |Extern experthjälp |229 | Någon extern experthjälp har inte behövts. |230 | Konsekvensanalys Reglerna för finansieringen av verkställande TIR-utskottet och TIR-sekretariatet måste tydligt anges i TIR-konventionen. Genom dessa ändringar upprätthålls TIR-systemet, och TIR-organens fortsatta existens möjliggörs. |RÄTTSLIGA ASPEKTER |305 | Sammanfattning av den föreslagna åtgärden Ändringarna avser terminologin i artikel 13 i bilaga 8 och innebär att begreppet ”avgift” ersätts med ”belopp”. Det beskrivs också tydligt hur förfarandet för beräkning av ett belopp per TIR-carnet skall fastställas och tillämpas. |310 | Rättslig grund Artiklarna 133 och 300.2 i fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen. |329 | Subsidiaritetsprincipen Förslaget avser ett område där gemenskapen är ensam behörig. Subsidiaritetsprincipen är därför inte tillämplig. |Proportionalitetsprincipen Förslaget är förenligt med proportionalitetsprincipen av följande skäl: |331 | Förslaget är förenligt med proportionalitetsprincipen. Det genomför en ändring av det internationella avtalet vilket i sig är förenligt med proportionalitetsprincipen. |332 | Med förslaget krävs ändring av terminologin i artikel 13 i bilaga 8 till TIR-konventionen. Syftet med ändringen är också att tydligt definiera metoden för finansiering av TIR-organen och det framtida samarbetet mellan offentliga och privata partner i detta avseende. |Val av regleringsform |341 | Föreslagen regleringsform: Beslut. |342 | Övriga regleringsformer skulle vara olämpliga av följande skäl: Internationella avtal och ändringar av dessa avtal införs i normala fall i gemenskapens rättsordning genom ett beslut. |BUDGETKONSEKVENSER |409 | Förslaget påverkar inte gemenskapens budget. |1. 2007/0208 (ACC)Förslag tillRÅDETS BESLUTom gemenskapens ståndpunkt beträffande förslaget till ändring av tullkonventionen om internationell transport av gods upptaget i TIR-carnet (1975 års TIR-konvention)EUROPEISKA UNIONENS RÅD HAR ANTAGIT DETTA BESLUTmed beaktande av fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, särskilt artikel 133 jämförd med artikel 300.2, ochav följande skäl:(1) Tullkonventionen om internationell transport av gods upptaget i TIR-carnet (TIR-konventionen) av den 14 november 1975 godkändes på gemenskapens vägnar genom rådets förordning (EEG) nr 2112/78 av den 25 juli 1978[1] och trädde i kraft i gemenskapen den 20 juni 1983[2].(2) För att samarbetet inom det offentlig-privata partnerskapet skall kunna ske på ett smidigt sätt beslutade TIR-konventionens administrativa kommitté i januari 2007 att vissa ändringar av TIR-konventionen borde göras i syfte att få till stånd ett öppet system för finansiering av UNECE:s sekretariat och verkställande TIR-utskottet. Ändringarna är av språklig karaktär och syftar också till att skapa en tydlig beskrivning av förfarandet för beräkning av ett belopp per TIR-carnet.(3) Samtliga medlemsstater uttalade sig positivt till ändringsförslaget. Det utkast som TIR-konventionens administrativa kommitté utarbetat har redan diskuterats inom tullkodexkommittén, och utkastet godkändes preliminärt.(4) Gemenskapens ståndpunkt beträffande den föreslagna ändringen bör fastställas.HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.Artikel 1Gemenskapens ståndpunkt i administrativa kommittén skall grundas på det förslag till ändring som är bifogat detta beslut.Artikel [...]Detta beslut riktar sig till medlemsstaterna.Utfärdat i Bryssel den [...]På rådets vägnarOrdförandeBILAGATexten i artikel 13.1 i bilaga 8 skall ersättas med följande:"1. Verksamheten i verkställande TIR-utskottet och TIR-sekretariatet skall finansieras, tills det att alternativa finansieringskällor erhålls, genom ett belopp för varje TIR-carnet som distribueras av den internationella organisation som avses i artikel 6. Detta belopp skall godkännas av administrativa kommittén."Lägg till följande nya förklarande anmärkning:"8.13.1-3 BeloppDet belopp som avses i första stycket skall grundas på a) den budget och den kostnadsplan för verkställande TIR-utskottet och TIR-sekretariatet som godkänts av administrativa kommittén, och b) det antal TIR-carneter som enligt den internationella organisationen beräknas bli distribuerade."Texten i artikel 13.2 i bilaga 8 skall ersättas med följande:"2. Förfarandet för finansiering av verksamheten i verkställande TIR-utskottet och TIR-sekretariatet skall godkännas av administrativa kommittén."Lägg till följande nya förklarande anmärkning:"8.13.2. Efter samråd med den internationella organisation som avses i artikel 6 skall det förfarande som avses i andra stycket återspeglas i avtalet mellan UNECE, som agerar med mandat från de avtalsslutande parterna och på deras vägnar, och den internationella organisation som avses i artikel 6. Avtalet skall godkännas av administrativa kommittén."[1] EGT L 252, 14.9.1978.[2] EGT L 31, 2.2.1983, s. 13.


type: contracts

text:
 25 . 2 . 74 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr. L 53 /33
 OVEREENKOMST
 tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Democratische Volksrepubliek
 Algerije betreffende de levering van zachte tarwe als voedselhulp
 DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
 enerzijds,
 DE REGERING VAN DE DEMOCRATISCHE VOLKSREPUBLIEK ALGERIJE,
 anderzijds,
 HEBBEN BESLOTEN deze Overeenkomst te sluiten en hebben daartoe als gevolmachtigden
 aangewezen :
 DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN :
 DE REGERING VAN DE DEMOCRATISCHE VOLKSREPUBLIEK ALGERIJE :
 DIE OMTRENT DE VOLGENDE BEPALINGEN OVEREENSTEMMING HEBBEN
 BEREIKT :
 Artikel 1 Artikel IV
 Het bestemmingsland verplicht zich ertoe alle nodi
 De Europese Economische Gemeenschap, hierna ge ge maatregelen te nemen voor het vervoer en de
 noemd „Gemeenschap" levert aan de Democratische verzekering van de geleverde produkten van de ha
 Volksrepubliek Algerije, hierna genoemd „bestem vens van inlading naar de plaatsen van bestemming.
 mingsland", als gift een hoeveelheid van 40 000 ton
 zachte tarwe, waarvan 25 000 ton in het kader van Het verplicht zich ertoe, met de grootst mogelijke
 haar programma voor voedselhulp met graan voor zorg ernaar te streven dat de gunning van het zee
 het jaar 1971 / 1972 en 15 000 ton in het kader van vervoer geen afbreuk doet aan de vrije werking van
 het programma 1972/ 1973 . een billijke concurrentie. Ten aanzien van de pro
 blemen die zich in dit verband kunnen voordoen,
 wordt overleg gepleegd uit hoofde van artikel IX.
 Artikel II
 Artikel V
 De levering geschiedt onverpakt, fob havens van de
 Gemeenschap .
 Het bestemmingsland verplicht zich ertoe de als
 voedselhulp ontvangen produkten voor consumptie
 Artikel III ve doeleinden aan te wenden en bij de verkoop er
 van op zijn markt de prijzen toe te passen die op
 deze markt voor produkten van vergelijkbare kwali
 De bepalingen inzake de verplichtingen en de ver teit normaliter worden gebezigd .
 antwoordelijkheid van de Gemeenschap en van het
 bestemmingsland betreffende met name de levering De opbrengst van deze verkoop, verminderd met de
 en de overname zijn opgenomen in de bijlage, welke kosten van zeevervoer en verzekeringskosten voor
 een integrerend deel uitmaakt van deze Overeen het zeevervoer en met de normale kosten voor het
 komst. in de handel brengen op de markt van de Algerijnse
 ---pagebreak--- Nr. L 53 /34 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen 25 . 2 . 74
 schatkist, welke bestemd is ter financiering van een van de Gemeenschap te brengen. Daartoe verstrekt
 of meer ontwikkelingsprojecten die door het be het aan de Commissie van de Europese Gemeen
 stemmingland zijn ingediend en door de Gemeen schappen de volgende gegevens :
 schap zijn goedgekeurd .
 1 . uiterlijk 30 dagen na lossing van elke lading :
 Artikel VI haven en datum van aankomst van het schip ;
 aard, hoeveelheden en kwaliteit van de geloste
 De Partijen bij de Overeenkomst verplichten zich er produkten ; datum waarop de lossing is beëin
 toe, deze zodanig uit te voeren dat aan de normale digd ;
 structuur van de nationale produktie en van de in
 ternationale handel geen nadeel wordt berokkend . 2 . om de 3 maanden totdat de in het kader van de
 Zij treffen daartoe de nodige maatregelen om te
 verzekeren dat de leveringen in het kader van de voedselhulp geleverde hoeveelheden volledig zijn
 voedselhulp een aanvulling vormen op, en niet in de verbruikt : verkochte hoeveelheden, wijze van in
 plaats komen van, de handelstransacties die zonder de handel brengen, toegepaste verkoopprijzen ;
 zodanige leveringen redelijkerwijs te verwachten normale kosten voor het in de handel brengen op
 zijn. Het bestemmingsland verplicht zich er in het de markt van het bestemmingsland ;
 bijzonder toe om ongeacht de herkomst tussen 1 juli
 1973 en 30 juni 1974 een minimumhoeveelheid van 3 . op 15 januari van elk jaar en totdat de bijzonde
 500 000 ton zachte tarwe of het equivalent daarvan re rekening volledig is uitgeput :
 in meel van zachte tarwe op commerciële basis in te a ) stand van deze rekening ( inkomsten en uitga
 voeren .
 ven) per 31 december van het vorige jaar ;
 Artikel VII b) stand van uitvoering van het of de projecten
 Het bestemmingsland neemt alle dienstige maatrege met aanduiding van het in dat stadium gefi
 len ter voorkoming van : nancierde bedrag.
 — de wederuitvoer zowel van de als voedselhulp
 ontvangen produkten alsook van de hiervan af Artikel IX
 komstige produkten en bijprodukten ;
 Op verzoek van een van de Partijen vindt overleg
 — de commerciële en de niet commerciële uitvoer, tussen de Partijen bij de Overeenkomst plaats voor
 gedurende een periode van 6 maanden vanaf de alle vraagstukken in verband met de toepassing van
 laatste levering, zowel van ter plaatse verkregen deze Overeenkomst.
 produkten die met de als gift onvangen produk
 ten overeenkomen als van de hiervan afkomstige
 produkten en bijprodukten . Artikel X
 Artikel VIII Deze Overeenkomst is opgesteld in twee exempla
 ren , in de Deense, de Duitse, de Engelse, de Franse,
 Het bestemmingsland verplicht zich ertoe, de wijze de Italiaanse en de Nederlandse taal, zijnde alle tek
 van uitvoering van deze Overeenkomst ter kennis sten gelijkelijk authentiek.
 BIJLAGE
 In artikel III van de Overeenkomst bedoelde bepalingen
 Artikel 1 te of ten gunste van de Gemeenschap en wordt vóór het
 De levering is verricht en de risico's gaan van de Ge
 vertrek van het schip vastgesteld. Over het bedrag en de
 meenschap over op het bestemmingsland op het tijdstip wijze van betaling, vastgesteld in het contract tussen het
 waarop de goederen in het ruim van het schip in de ha bestemmingsland en de vervoerder, moeten het bestem
 ven van inlading zijn gedeponeerd . mingsland en de in artikel 9 bedoelde gevolmachtigde
 van de Gemeenschap van tevoren overeenstemming heb
 Alle kosten die ontstaan na de levering, inclusief de ben bereikt .
 stuwkosten en de eventuele kosten met betrekking tot
 het nivelleren en verpakken , komen ten laste van het be Artikel 2
 stemmingsland. De Gemeenschap stelt het bestemmingsland tijdig in
 Het eventuele overliggeld of de eventuele spoedpremie kennis van de haven(s) van inlading, de in elke haven af
 ( dispatch money ) in de haven van inlading komt ten las te leveren hoeveelheden , de periode waarbinnen met de
 ---pagebreak--- 25 . 2 . 74 Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen Nr . L 53 / 35
 inlading moet worden begonnen en de hoeveelheid die niet geheel aan boord kan worden gebracht ingevolge
 per dag wordt ingeladen. omstandigheden buiten de wil van de Gemeenschap,
 wordt het resterende gedeelte volgens de bepalingen van
 Artikel 3 deze bijlage op het volgende schip geladen .
 De Gemeenschap moet gereed zijn om de goederen in te In dat geval blijven de goederen tot de datum van inla
 laden op de datum die resulteert uit de in artikel 8 be ding van dit resterende gedeelte of tot de datum waarop
 doelde mededelingen, waarop het schip gereed zou moe het bestemmingsland schriftelijk meedeelt dat het van dit
 ten zijn voor belading. resterende gedeelte afziet, voor rekening en risico van
 het bestemmingsland opgeslagen .
 Artikel 4 Het bestimmungsland moet de Gemeenschap uiterlijk 30
 Bij levering van de goederen geldt een tolerantie van volle dagen na de datum waarop met de inlading van de
 5 °/o onder de in artikel I van de Overeenkomst aangege gehele hoeveelheid moest worden begonnen, meedelen
 ven hoeveelheid . op welke datum met de inlading van dit resterende ge
 deelte moet worden begonnen, of meedelen dat het van
 dit resterende gedeelte afziet .
 Artikel 5
 Bij niet-naleving van deze verplichting kan de Gemeen
 Zodra de goederen aan boord van het schip zijn, stelt de schap oordelen dat zij de in artikel I van de Overeen
 Gemeenschap het bestemmingsland in kennis van de da komst bedoelde verplichting ten opzichte van het be
 tum van inlading alsook van de hoeveelheid en kwaliteit stemmingsland is nagekomen.
 der goederen, zoals vastgesteld bij het inladen .
 Artikel 8
 Artikel 6
 Het bestemmingsland deelt de Gemeenschap ten minste
 Het bestemmingsland stelt de Gemeenschap binnen de in 10 en zo mogelijk 20 volle dagen vóór de vermoedelijke
 artikel 2 bedoelde periode een schip ter beschikking, datum van aankomst van het schip in de haven mee,
 waarvan de afmetingen in overeenstemming zijn met de welk schip de goederen moet vervoeren en hoeveel tijd
 normale ladingsmogelijkheden in de haven van inlading. vanaf die datum eventueel nodig is om het schip voor
 Indien het in de loop van de in artikel 2 bedoelde perio belading gereed te maken.
 die niet mogelijk is met de belading van het schip te be Het bestemmingsland neemt in de charterpartij een bepa
 ginnen, en indien het bestemmingsland de Gemeenschap ling op waarbij de kapitein ertoe wordt verplicht de
 niet uiterlijk op de datum waarop het schip overeenkom Gemeenschap ten minste 72 uur van tevoren in kennis te
 stig artikel 8 voor belading gereed zou moeten zijn van stellen van de vermoedelijke datum van aankomst van het
 deze onmogelijkheid schriftelijk op de hoogte heeft ge schip in de haven van lading.
 steld, mag de Gemeenschap over de goederen beschik
 ken .
 Artikel 9
 De goederen blijven in ieder geval voor rekening en ri
 sico van het bestemmingsland opgeslagen . De Gemeenschap wijst voor de uitvoering van de bepa
 lingen van deze bijlage een gevolmachtigde aan en deelt
 diens naam en adres tijdig aan het bestemmingsland mee .
 Artikel 7
 Het bestemmingsland wijst voor elke haven van inla
 Indien het bestemmingsland niet een schip met de juiste ding een vertegenwoordiger aan voor het overnemen van
 tonnenmaat levert of indien de hoeveelheid die op een de goederen en deelt diens naam en adres vóór de uit
 schip met de juiste tonnemaat moet worden geladen, voering van de Overeenkomst aan de Gemeenschap mee.


type: wikipedia

text:
Hrabkov je obec na Slovensku v okrese Prešov.
 Dejiny
 Najstaršia správa o Hrabkove je v registri pápežského desiatku z roku 1332. Vtedy a aj v nasledujúcich rokoch v miestnom kostole pôsobil farár Sigfrid.
 Vývin názvu obce
 1330 Crapcko, Crapse, Harapko, Hrabka
 1334 Harapko, Harapkou
 1427 Hrabkow; maď. Hrabkó, Harapkó; hrabkovský; Hrabkovčan, -ka
 Vývin počtu obyvateľov
 Počet obyvateľov: 1869-726, 1880-688, 1890-631, 1900-591, 1910-565, 1921-533, 1930-574, 1940-685, 1948-723, 1961-824, 1970-913.
 Pamiatky
 Kostol
 V Hrabkove dodnes stojí kostol asi zo 14. storočia. Postavili ho Benediktíni. Je z nevyberaného kameňa s nehaseným vápnom. Veža je stavaná z tesaných skál. Vo veži je zvon údajne z miestneho kláštora, ktorý bol zbúraný. Kostol bol postavený v romansko-gotickom slohu. Má typické hrubé románske steny, kruhovú klenbu, okna s lomeným oblúkom a farebným sklom, ktoré dnes nahradilo obyčajné biele sklo. Kostol bol roku 1924 reparovaný.
 V minulosti bola celá dedina rímskokatolíckeho náboženstva, okrem jednej rodiny a to rodiny Adolfa Fränkeľa, ktorý býval v dome, kde je dnes obchod Jednota_Coop. Za týmto obchodom môžeme nájsť dva hroby. Tieto hroby sú v pomerne strmom kopci, preto jeden náhrobok je vyvrátený, ale ešte stále drží. Na jednom je akoby západ slnka a na druhom je zobrazený listnatý prútik. Obidva náhrobky sú vytesané z pieskovca.
 Kláštor
 V tridsiatich rokoch 14. storočia dal v Hrabkove Mikuláš z Perína postaviť kláštor pre augustiánov zasvätený svätému Duchu a súčasne im daroval túto dedinu aj s miestnym šoltýstvom, ku ktorému patril aj mlyn. Hrabkovský kláštor mal majetky. V súčasnosti je na tom mieste kríž, oproti je materská škola. V polovici 16. storočia kláštor upadal a chátral. Na konci 16. storočia už nejestvoval. 16. apríla 1980 boli zbúrané zostávajúce steny kláštora. Dodnes existujú kláštorné klenbové pivnice, ktoré používajú niektoré rodiny. Hovorí sa, že kláštor mal 2 zvony: jeden veľký a jeden malý. Malý bol v miestnom kostole Šimona a Júdu a je tam dodnes. Veľký zvon bol v kláštore. Po zbúraní kláštora sa zvon podľa povestí prepadol pod zem. Boli vraj pokusy ho vytiahnuť, ale pre jeho veľkosť sa to nepodarilo. Tento zvon je vraj dodnes zakopaný pod krížom, kde stál kláštor.
 Politika
 Starostovia obce: Alojz Broda, Štefan Fotta, Pavol Bujnovský, Marta Fottová, Jaroslav Hovančák
 Galéria
 Referencie
 Iné projekty
 Externé odkazy
 Obce okresu Prešov


text:
Este artigo contém uma lista com os congressos internacionais de atuários, seus respectivos anos e cidades-sede.
 1o Congresso - 1895, em Bruxelas
 2o Congresso - 1898, em Londres
 3o Congresso - 1900, em Paris
 4o Congresso - 1903, em Nova York
 5o Congresso - 1906, em Berlim
 6o Congresso - 1909, em Viena
 7o Congresso - 1912, em Amsterdã
 8o Congresso - 1927, em Londres
 9o Congresso - 1930, em Estocolmo
 10o Congresso - 1934, em Roma
 11o Congresso - 1937, em Paris
 12o Congresso - 1940, em Lucerna
 13o Congresso - 1951, em Scheveningen
 14o Congresso - 1954, em Madrid
 15o Congresso - 1957, em Nova York e Toronto
 16o Congresso - 1960, em Bruxelas
 17o Congresso - 1964, em Londres e Edinburgo
 18o Congresso - 1968, em Munique
 19o Congresso - 1972, em Oslo
 20o Congresso - 1976, em Tóquio
 21o Congresso - 1980, em Zurique e Lausanne
 22o Congresso - 1984, em Sydney
 23o Congresso - 1988, em Helsinque
 24o Congresso - 1992, em Montreal
 25o Congresso - 1995, em Bruxelas
 26o Congresso - 1998, em Birmingham
 27o Congresso - 2002, em Cancun
 28o Congresso - 2006, em Paris
 29o Congresso - 2010, em Cidade do Cabo
 30o Congresso - 2014, em Washington
 31o Congresso - 2018 (previsto), em Berlim
 Referências
 Conferências
 Congressos Internacionais de Atuários


text:
 Avis juridique important
 |
 41994D0002
 Schengen-Besitzstand - Beschluss des Exekutivausschusses vom 26. April 1994 bezüglich der Ausstellung von einheitlichen Visa an der Grenze (SCH/Com-ex (94) 2)
 Amtsblatt Nr. L 239 vom 22/09/2000 S. 0163 - 0164
 BESCHLUSS DES EXEKUTIVAUSSCHUSSESvom 26. April 1994bezüglich der Ausstellung von einheitlichen Visa an der Grenze(SCH/Com-ex (94) 2)DER EXEKUTIVAUSSCHUSS -gestützt auf Artikel 132 des Übereinkommens zur Durchführung des Schengener Übereinkommens,gestützt auf Artikel 17 Absatz 3 Buchstaben c) und d) des genannten Übereinkommens -BESCHLIESST:Die Ausstellung von einheitlichen Visa an der Grenze erfolgt nach den gemeinsam festgelegten Grundsätzen, die in dem als Anlage beigefügten Dokument enthalten sind.Bonn, den 26. April 1994Der VorsitzendeBernd SchmidbauerANLAGE BETREFFEND DIE AUSSTELLUNG VON EINHEITLICHEN VISA AN DER GRENZE1. In Artikel 12 Absatz 1 des Durchführungsübereinkommens ist vorgesehen, dass der einheitliche Sichtvermerk von den diplomatischen und konsularischen Vertretungen und gegebenenfalls von den gemäß Artikel 17 festgelegten Behörden der Vertragsparteien erteilt wird. In Artikel 17 Absatz 3 Buchstabe c) ist insbesondere vorgesehen, dass der Exekutivausschuss die Entscheidungen in Bezug auf die Sichtvermerkserteilung an der Grenze trifft.Darüber hinaus ist im Gemeinsamen Handbuch (Teil II, Punkt 5) Folgendes festgelegt: "Wenn sich herausstellt, dass ein Drittausländer wegen Zeitmangels und aus zwingenden Gründen keine Möglichkeit hatte, ein Visum zu beantragen, können die zuständigen Behörden in Ausnahmefällen ... solchen Drittausländern ... ein Visum für einen Kurzaufenthalt erteilen". In diesen Fällen unterliegt die Visumerteilung gemäß dem Gemeinsamen Handbuch einigen Voraussetzungen:- Der Drittausländer muss über ein gültiges Grenzübertrittspapier verfügen.- Er muss die Voraussetzungen nach Artikel 5 Absatz 1 Buchstaben a) sowie c) bis e) des Schengener Durchführungsübereinkommens erfuellen.- Er muss unter Vorlage eines Belegs einen "unvorhersehbaren zwingenden" Einreisegrund geltend machen.- Seine Rückreise in den Herkunftsstaat oder die Durchreise in einen Drittstaat muss gewährleistet sein.2. Daraus ergibt sich eindeutig, dass das Visum in der Regel von den diplomatischen und konsularischen Vertretungen erteilt wird und dass die Erteilung eines Visums an der Grenze somit eine Ausnahme in bestimmten gerechtfertigten Fällen darstellt.3. Das an der Grenze erteilte Visum kann fallbedingt, nach Maßgabe der nationalen Regeln und vorbehaltlich der Einhaltung der nachstehenden Bedingungen entweder- ein einheitliches Visum ohne Beschränkung der räumlichen Gültigkeit oder- ein Visum mit räumlich beschränkter Gültigkeit gemäß Artikel 10 Absatz 3 des Durchführungsübereinkommenssein.In beiden Fällen darf das erteilte Visum nur für eine Einreise gültig sein. Bei einem Visum für den kurzfristigen Aufenthalt darf die Gültigkeitsdauer 15 Tage nicht überschreiten.4. Handelt es sich um einen Drittausländer, der zu einer Kategorie von Personen gehört, bei der die zentralen Behörden einer oder mehrerer anderer Vertragsparteien zu konsultieren sind, wird an der Grenze grundsätzlich kein Visum ausgestellt, insbesondere aufgrund der erforderlichen Bearbeitungszeit von mindestens 7 Tagen.In Ausnahmefällen kann diesen Kategorien von Personen jedoch ein Visum an der Grenze ausgestellt werden. In diesem Fall kann ausschließlich ein Visum erteilt werden, dessen räumliche Gültigkeit sich auf den ausstellenden Staat beschränkt. Dieses Visum wird nur in den in Artikel 5 Absatz 2 vorgesehenen Fällen, d. h. aus humanitären Gründen, Gründen des nationalen Interesses oder aufgrund nationaler Verpflichtungen, ausgestellt. Die Ausstellung dieses Visums ist den zentralen Behörden der übrigen Vertragsparteien unverzüglich zu notifizieren.5. Die Erteilung von Visa an der Grenze erfolgt durch die Grenzkontrollbehörden gemäß den nationalen Bestimmungen. In der Praxis kann das Visum entweder durch die Verwendung des Schengener Visumetiketts oder durch die Anbringung eines besonderen Stempels erteilt werden.6. An der Grenze ausgestellte Visa werden in eine Statistik eingetragen. Die Vertragsparteien tauschen diese Statistiken monatlich über das Generalsekretariat aus.


text:
10.10.98 FR Journal officiel des CommunauteÂs europeÂennes C 312/13
 3) L'exeÂcution de cette deÂcision de la Commission est contre le Conseil de l'Union europeÂenne et la Commission
 suspendue jusqu'au prononceÂ de l'arreÃt du Tribunal des CommunauteÂs europeÂennes et formeÂ par Hameico
 mettant fin aÁ l'instance dans l'affaire au principal. Stuttgart GmbH, ayant son sieÁge social aÁ Stuttgart (RFA)
 et d'autres socieÂteÂs, repreÂsenteÂes par Me Gerrit Schohe,
 4) Les deÂpens sont reÂserveÂs. Hambourg (RFA), eÂlisant domicile en l'eÂtude de Me Marc
 Baden, 34 b, rue Philippe II, aÁ Luxembourg.
 Les parties requeÂrantes concluent aÁ ce qu'il plaise au Tri-
 bunal:
 ORDONNANCE DU PREÂSIDENT DU TRIBUNAL
 DE PREMIEÁRE INSTANCE
 1. constater que les deÂfendeurs sont tenus de reÂparer le
 du 15 juillet 1998 preÂjudice passeÂ et actuel causeÂ aux requeÂrantes suite aÁ
 dans l'affaire T-73/98 R, SocieÂteÂ chimique Prayon-Rupel l'application du reÁglement (CE) no 404/93 du Conseil
 SA contre Commission des CommunauteÂs europeÂennes portant organisation commune des marcheÂs dans le
 secteur de la banane, et notamment des articles 17 aÁ
 (Aides d'EÂtat Ð ProceÂdure de reÂfeÂreÂ Ð Intervention Ð
 19 et 21, paragraphe 2, de ce reÁglement, ainsi que
 Mesures provisoires Ð Urgence Ð Absence) suite aÁ l'application du reÁglement (CE) no 1442/93 de
 (98/C 312/35) la Commission, portant modaliteÂs d'application du
 reÂgime d'importation de bananes dans la Commu-
 (Langue de proceÂdure: le francËais) nauteÂ, pour autant que ces reÁglements, et notamment
 l'article 19, paragraphe 2, du reÁglement no 404/93,
 Dans l'affaire T-73/98 R, SocieÂteÂ chimique Prayon-Rupel premieÁrement, subordonnent l'admission des requeÂ-
 SA, eÂtablie aÁ Engis (Belgique), repreÂsenteÂe par Me Bernard rantes dans le cercle fermeÂ des opeÂrateurs de la «cateÂ-
 van de Walle de Ghelcke, avocat au barreau de Bruxelles, gorie A» (article 2 bis du reÁglement (CEE) no 1442/93)
 ayant eÂlu domicile aÁ Luxembourg en l'eÂtude de Me Freddy aÁ la commercialisation, par les requeÂrantes, de bananes
 Brausch, 11, rue Goethe, contre Commission des Commu- originaires de pays tiers au cours des anneÂes 1989 aÁ
 nauteÂs europeÂennes (agent: M. Dimitris Triantafyllou), 1991, deuxieÁmement, subordonnent le volume des cer-
 ayant pour objet une demande visant au prononceÂ d'un tificats d'exportation aÁ allouer aux rerqueÂrantes dans
 sursis aÁ l'exeÂcution de la deÂcision de la Commission le cadre de la cateÂgorie A, aux quantiteÂs de reÂfeÂrence
 SG(98) D/631, relative aux aides d'EÂtat N 198/97 et NN que les requeÂrantes ont constitueÂes au cours des anneÂes
 81/97 Ð Allemagne Ð Mesures financieÁres en faveur de 1989 aÁ 1991 et troisieÁmement, ne permettent aux opeÂ-
 l'entreprise Chemische Werke Piesteritz GmbH, et au pro- rateurs qui avaient dans les anneÂes 1989 aÁ 1991 leur
 nonceÂ de toute autre forme de mesure provisoire, le preÂsi- sieÁge en ReÂpublique deÂmocratique allemande de ne
 dent du Tribunal a rendu le 15 juillet 1998 une ordon- constituer [des stocks] qu'aÁ partir de la date aÁ laquelle
 nance dont le dispositif est le suivant. le territoire de l'ancienne RDA est devenu partie inteÂ-
 grante du territoire de la CommunauteÂ telle qu'elle se
 1) La ReÂpublique feÂdeÂrale d'Allemagne est admise aÁ inter- composait aÁ l'eÂpoque (reÂunification allemande du 3 oc-
 venir au soutien des conclusions de la Commission. tobre 1990);
 2) Il est fait droit, au stade de la proceÂdure en reÂfeÂreÂ, aux
 2. charger les parties de communiquer au Tribunal, dans
 demandes de traitement confidentiel preÂsenteÂes par la
 un deÂlai aÁ fixer par celui-ci aÁ compter du prononceÂ de
 SocieÂteÂ chimique Prayon-Rupel SA pour certains eÂleÂ-
 l'arreÃt, les montants de la reÂparation sur lesquels les
 ments contenus dans sa demande de sursis aÁ exeÂcution.
 parties se seront accordeÂes ou, aÁ deÂfaut d'accord, de
 soumettre, dans le meÃme deÂlai, leurs conclusions chif-
 3) La demande en reÂfeÂreÂ est rejeteÂe. freÂes au Tribunal;
 4) Les deÂpens sont reÂserveÂs.
 3. reÂserver la deÂcision sur les deÂpens.
 Moyens et principaux arguments
 Recours introduit le 30 juin 1998 par Hameico Stuttgart
 GmbH et autres contre Conseil de l'Union europeÂenne et Les requeÂrantes, membres du groupe Atlanta, ont ou, le
 Commission des CommunauteÂs europeÂennes cas eÂcheÂant, avaient leur sieÁge sur le territoire de l'ex-RDA
 (Affaire T-99/98) au cours des anneÂes 1989 aÁ 1991. Elles sollicitent notam-
 ment la reÂparation du preÂjudice qui leur a eÂteÂ causeÂ du fait
 (98/C 312/36) que la reÂglementation communautaire relative aÁ l'organisa-
 tion commune des marcheÂs ne leur a permis, pour la pre-
 (Langue de proceÂdure: l'allemand) mieÁre fois, de constituer des quantiteÂs de reÂfeÂrence que
 durant la peÂriode comprise entre le 3 octobre 1990 et le
 Le Tribunal de premieÁre instance des CommunauteÂs euro- 31 deÂcembre 1991 et non sur l'ensemble de la peÂriode de
 peÂennes a eÂteÂ saisi le 30 juin 1998 d'un recours dirigeÂ reÂfeÂrence (1989 aÁ 1991).
 ---pagebreak--- C 312/14 FR Journal officiel des CommunauteÂs europeÂennes 10.10.98
 Les requeÂrantes preÂtendent qu'elles ont eÂteÂ spolieÂes de cer- La requeÂrante conclut aÁ ce qu'il plaise au Tribunal:
 taines quantiteÂs du fait de l'organisation commune, eÂtant
 donneÂ que cette dernieÁre ne preÂvoit pas de reÂgime transi-
 Ð condamner la deÂfenderesse aÁ payer aÁ la requeÂrante la
 toire qui aurait permis aux opeÂrateurs des pays tiers
 somme de 7 923 791,00 dollars des EÂtats-Unis, majo-
 d'adapter, par petites quantiteÂs, les termes de leurs
 reÂe d'inteÂreÃts au taux de 10 % aÁ compter du 25 sep-
 eÂchanges aÁ l'organisation commune et d'amortir leurs
 tembre 1991;
 investissements auxquels elles avaient proceÂdeÂ sur la base
 des quantiteÂs importeÂes avant l'entreÂe en vigueur de l'orga-
 nisation commune des marcheÂs. Pour constituer des quan- Ð condamner la deÂfenderesse aux deÂpens.
 titeÂs de reÂfeÂrence, les requeÂrantes n'auraient pu mettre aÁ
 profit la premieÁre peÂriode de reÂfeÂrence, de 1989 aÁ 1991, Moyens et principaux arguments
 que pour une faible part. Le nombre de leurs certificats
 d'importation est bien moins eÂleveÂ que si Ð comme tous
 les autres opeÂrateurs des pays tiers Ð elles avaient disposeÂ La requeÂrante, une socieÂteÂ anonyme de droit italien exer-
 d'une peÂriode de reÂfeÂrence de trois anneÂes. cËant son activiteÂ dans le secteur de la construction et de
 l'immobilier, a participeÂ en Somalie, sur la base d'un
 Les requeÂrantes se plaignent d'une violation des droits de contrat conclu avec la deÂfenderesse, au projet d'aide au
 la deÂfense, eÂtant donneÂ que la Commission a refuseÂ d'audi- deÂveloppement «Baardaheere Agricultural Experimental
 tionner les opeÂrateurs des pays tiers tant que ces derniers Station», lanceÂ pour la Somalie sur le fondement de la
 ne parleraient pas «d'une seule voix» avec les opeÂrateurs troisieÁme convention ACP-CEE de LomeÂ, et aÁ la mise en
 de la CommunauteÂ et des pays ACP. En outre, elles font úuvre d'un projet dans le cadre du sixieÁme fonds europeÂen
 valoir qu'il y a eu violation de l'interdiction de discrimina- de deÂveloppement.
 tion viseÂe aÁ l'article 40, paragraphe 3, du traiteÂ ainsi que
 du principe de protection de la confiance leÂgitime vis-aÁ-vis En sa qualiteÂ de geÂrante de ce fonds de deÂveloppement et
 des opeÂrateurs des pays tiers en geÂneÂral (qui n'auraient pas de commettante d'un preÂposeÂ lui eÂtait subordonneÂ, aÁ
 eu la possibiliteÂ de s'adapter graduellement au retrait mas- savoir de son deÂleÂgueÂ pour la Somalie, la Commission fait
 sif des quantiteÂs). Au surplus, du fait de l'application de aÁ preÂsent l'objet d'une action fondeÂe sur le comportement
 l'organisation commune des marcheÂs aux requeÂrantes, il illicite et geÂneÂrateur de responsabiliteÂ dudit deÂleÂgueÂ. Mal-
 aurait eÂteÂ porteÂ atteinte, dans le chef de ces dernieÁres, au greÂ les troubles survenus en 1990/1991, d'une nature eÂqui-
 libre exercice de leurs activiteÂs eÂconomiques. valente aÁ ceux d'une guerre civile, ce deÂleÂgueÂ aurait enjoint
 aÁ la requeÂrante d'exeÂcuter le contrat conclu avec la deÂfen-
 Enfin, les requeÂrantes font valoir que la CommunauteÂ a deresse, en deÂpit des seÂrieuses reÂserves que celle-ci avait
 enfreint la deÂcision du panel (groupe speÂcial) en matieÁre eÂmises au sujet du maintien de sa preÂsence dans le pays.
 de reÁglement des conflits de l'Organisation mondiale du Outre l'exeÂcution du contrat, le deÂleÂgueÂ a par ailleurs
 commerce, constatant que des dispositions essentielles de enjoint aÁ la requeÂrante de surveiller et de maintenir en
 l'organisation commune des marcheÂs, notamment le eÂtat, pendant une dureÂe d'au moins deux mois, les installa-
 reÂgime des certificats, eÂtaient incompatibles avec des dis- tions construites. La requeÂrante a, deÁs 1991, notifieÂ par
 positions de l'accord geÂneÂral sur les tarifs douaniers et le eÂcrit aÁ la deÂfenderesse ses droits aÁ indemniteÂ, d'autant que
 commerce ainsi que de l'accord geÂneÂral sur le commerce les actes de guerre commis par la gueÂrilla (destruction et
 des services. Il incomberait deÁs lors aÁ la CommunauteÂ de vol de mateÂriels et de machines, deÂvastation et pillage du
 remettre les requeÂrantes dans la situation o elles se bureau principal et des ateliers), ainsi que les deÂpenses qui
 seraient trouveÂes si l'organisation commune des marcheÂs, s'en sont suivies (coßts d'eÂvacuation, demandes d'indemni-
 contraire aÁ l'OMC, n'eÂtait jamais entreÂe en vigueur. sation des collaborateurs eÂtrangers etc.), lui ont fait subir
 un preÂjudice total de 7 923 791,00 dollars des EÂtats-Unis.
 La requeÂrante estime que l'acte illicite imputable aÁ la
 deÂfenderesse reÂside dans le fait que, en deÂpit du caracteÁre
 preÂvisible de la dissolution des structures eÂtatiques soma-
 Recours introduit le 13 juillet 1998 par socieÂteÂ Fratelli liennes, le deÂleÂgueÂ de la deÂfenderesse a iteÂrativement
 Murri SpA contre Commission des CommunauteÂs ordonneÂ d'exeÂcuter le contrat, ainsi que de maintenir et de
 europeÂennes surveiller le projet. Connaissant cette situation, mais
 (Affaire T-106/98) appreÂciant peut-eÃtre mal son eÂvolution, le deÂleÂgueÂ n'a pas
 permis aÁ la requeÂrante de cesser preÂmatureÂment les tra-
 (98/C 312/37) vaux et de retirer aÁ temps du pays les machines et les
 installations. Elle estime qu'il a ainsi eÂteÂ porteÂ atteinte au
 (Langue de proceÂdure: l'allemand) principe de proportionnaliteÂ. S'il avait correctement et
 leÂgalement mis en balance les inteÂreÃts en preÂsence, le deÂleÂ-
 Le Tribunal de premieÁre instance des CommunauteÂs euro- gueÂ aurait dß s'apercevoir de ce que le projet d'aide au
 peÂennes a eÂteÂ saisi le 13 juillet 1998 d'un recours dirigeÂ deÂveloppement n'eÂtait pas durablement assureÂ et qu'il eÂtait
 contre la Commission des CommunauteÂs europeÂennes et donc condamneÂ Ð d'autant que la requeÂrante l'avait
 formeÂ par la socieÂteÂ Fratelli Murri SpA, Rome (Italie), expresseÂment mis en garde de manieÁre reÂiteÂreÂe sur le
 repreÂsenteÂe par Me Karl-Gustav von Luscka, Plauen caracteÁre peÂrilleux de la situation. Le deÂleÂgueÂ aurait tout
 (ReÂpublique feÂdeÂrale d'Allemagne), ayant eÂlu domicile au contraire, par ses instructions, forceÂ la requeÂrante aÁ
 chez Me Claude Medernach, de l'eÂtude Arendt & Meder- l'exeÂcution d'un contrat dont il eÂtait clair, au regard de sa
 nach, 8-10, rue Mathias Hardt, Luxembourg. finaliteÂ Ð aide au deÂveloppement pour la Somalie Ð, qu'il


type: other

text:
LAVORI PUBBLICI 218 85 21/05/2020
 Interventi manutenzione all'impianto elettrico ed implementazione rete internet alla Scuola Secondaria di I° Grado. Assunzione impegno di spesa a favore della ditta SOLICUM s.n.c. di Zuan Mario & C..
 reg.gen. 218 num.part. 85 del 21/05/2020
 LAVORI PUBBLICI 217 84 21/05/2020
 Acquisto di ulteriori barriere in plexiglass per gli uffici comunali. Assunzione impegno di spesa a favore della ditta NUOVA STAMPA 3 s.n.c..
 reg.gen. 217 num.part. 84 del 21/05/2020
 LAVORI PUBBLICI 216 83 21/05/2020
 Fornitura di materiale vario per la manutenzione delle persiane presenti negli edifici scolastici comunali. Assunzione impegno di spesa a favore della ditta DONADEL SUNPLAST.
 reg.gen. 216 num.part. 83 del 21/05/2020
 CONTABILE 221 44 21/05/2020
 Selezione per la copertura del posto di Istruttore Direttivo Amministrativo - categoria D1 - per il conferimento dell'incarico di Responsabile dell'Area Affari Generali Amministrativa mediante contratto a tempo determinato e pieno ai sensi dell'art. 110 comma 1 D.Lgs. 267/2000. Verifica domande presentate
 reg.gen. 221 num.part. 44 del 21/05/2020
 CONTABILE 220 43 21/05/2020
 Nomina Commissione esaminatrice per l'espletamento della procedura di selezione per la copertura del posto di Istruttore Direttivo Amministrativo - cat. D1- per il conferimento dell'incarico di Responsabile dell'Area Affari Generali Amministrativa mediante contratto a tempo determinato e pieno ai sensi dell'art. 110 comma 1 D.Lgs. 267/2000
 reg.gen. 220 num.part. 43 del 21/05/2020


text:
 21.7.2012
 LT
 Europos Sąjungos oficialusis leidinys
 C 217/7
 2012 m. balandžio 26 d. pareikštas ieškinys byloje Europos Komisija prieš Prancūzijos Respubliką
 (Byla C-197/12)
 2012/C 217/13
 Proceso kalba: prancūzų
 Šalys
 Ieškovė: Europos Komisija, atstovaujama F. Dintilhac ir C. Soulay
 Atsakovė: Prancūzijos Respublika
 Ieškovės reikalavimai
 —
 Pripažinti, kad Code général des impôts (Bendrasis mokesčių kodeksas) 262 straipsnio II dalies 2, 3, 6 ir 7 punktuose numatytų sandorių neapmokestinimui PVM nenustačiusi sąlygos, kad jie turi būti skirti navigacijai atviroje jūroje, t. y. laivams, gabenantiems keleivius už atlygį arba naudojamiems komercinės veiklos tikslais, Prancūzijos Respublika neįvykdė įsipareigojimų pagal PVM direktyvą (1), būtent pagal jos 148 straipsnio a, c ir d punktus;
 —
 priteisti iš Prancūzijos Respublikos bylinėjimosi išlaidas
 Ieškinio pagrindai ir pagrindiniai argumentai
 Šiame ieškinyje Komisija tvirtina, kad Code général des impôts (toliau — CGI) 262 straipsnio II dalies 2, 3, 6 ir 7 punktuose numatytų sandorių neapmokestinimui PVM nebuvo nustatytas reikalavimas, kad jie turi būti skirti navigacijai atviroje jūroje, t. y. laivams, gabenantiems keleivius už atlygį arba naudojamiems komercinės veiklos tikslais. Iš tiesų, ši sąlyga, kad laivai turi plaukioti atviroje jūroje, į Prancūzijos PVM reglamentuojančias nuostatas buvo įtraukta po to, kai nacionalinės institucijos gavo Komisijos pagrįstą nuomonę. Tačiau CGI 262 straipsnio II dalies 2 punkto suderinimas su PVM direktyva buvo neveiksmingas dėl administracinės institucijos paaiškinamojo rašto, paskelbto po teisės aktų pakeitimų, kuriame nebuvo numatyta įstatyme nustatyta sąlyga, kad laivai turi plaukioti atviroje jūroje.
 Komisijos teigimu, jokie atsakovės argumentai pateikti per ikiteisminę procedūrą, susiję, būtent su siauru PVM direktyvos 148 straipsnio a punkto aiškinimu ir per daug ribotu sąlygos, kad laivai turi plaukioti atviroje jūroje, aiškinimu, nepateisina minėtos direktyvos nuostatų nesilaikymo. Be to, kalbant apie Prancūzijos institucijų nurodytą Direktyvos 2006/112/EB 131 straipsnį, jis nepateisina nukrypimo nuo siauro išimčių aiškinimo principo.
 (1) 2006 m. lapkričio 28 d. Tarybos direktyva 2006/112/EB dėl pridėtinės vertės mokesčio bendros sistemos (OL L 347, p. 1.).


text:
 2.9.2006
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 C 212/43
 Recours introduit le 18 juillet 2006 — SNIA/Commission
 (Affaire T-194/06)
 (2006/C 212/73)
 Langue de procédure: l'italien
 Parties
 Partie requérante: SNIA SpA (représentants: Mes Alberto Santa Maria et Claudio Biscaretti di Rufia, Avocats)
 Partie défenderesse: Commission des Communautés européennes
 Conclusions de la partie requérante
 —
 annuler la décision de la Commission C (2006) 1766 final, du 3 mai 2006, adoptée dans l'affaire COMP/F/38.620 — Peroxyde d'hydrogène et perborate de sodium dans la partie où elle inclut la SNIA SpA parmi ses destinataires et inflige à ladite société, solidairement avec la Caffaro Srl, une amende de 1,078 millions d'euros.
 —
 condamner Commission aux dépens.
 Moyens et principaux arguments
 La décision attaquée dans la présente affaire est la même qui fait l'objet de l'affaire T-185/06, L'Air Liquide SA/Commission.
 Il est souligné à cet égard que dans ladite décision, la partie défenderesse affirme qu'à l'époque des faits la société Industrie Chimiche Caffaro SpA (ci-après «ICC») dépendait, au niveau décisionnel, non seulement de la Caffaro SpA, société cotée à la bourse italienne et contrôlant ICC à 100 %, mais également de la requérante, actionnaire majoritaire de la Caffaro SpA, détenant entre 53 % et 59 % de son capital. C'est essentiellement sur la base de ce contrôle indirect que la requérante serait considérée comme solidairement responsable de l'infraction que la Commission reproche à la Caffaro Srl.
 A l'appui de ses conclusions, la requérante fait valoir:
 —
 que la Commission n'a pas démontré l'existence d'une relation de dépendance entre la SNIA SpA et ICC durant la période litigieuse. La Commission n'aurait pas non plus démontré l'existence, durant cette même période, d'une relation de dépendance entre la Caffaro SpA et ICC;
 —
 que pour ce qui concerne la pertinence de la fusion entre la Caffaro SpA et la SNIA SpA aux fins de la constatation d'une influence décisive de la SNIA SpA, la Commission a ignoré le fait que la fusion par incorporation de la société Caffaro SpA dans la SNIA SpA (de même que le changement de dénomination sociale de la société ICC en Caffaro SpA, devenue Caffaro Srl) a eu lieu en 2000, c'est-à-dire un an après la sortie du marché des agents de blanchiment, et que, encore un fois, l'influence décisive de la Caffaro SpA sur ICC durant la période concernée n'aurait nullement été démontrée par la Commission;
 —
 et que la seule responsable de la prétendue infraction est ICC (aujourd'hui Caffaro Srl), laquelle d'ailleurs n'a pas cessé d'exister juridiquement, mais a simplement changé de dénomination sociale. D'un autre côté, quand bien même on considèrerait que la Caffaro SpA est responsable de la prétendue infraction, le successeur juridique de ladite société est la Caffaro Srl et non la SNIA.


text:
Stictomischus is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1876 door Carl Gustaf Thomson.
 Soorten
 Het geslacht Stictomischus omvat de volgende soorten:
 Stictomischus alveolus Huang, 1990
 Stictomischus apoianus Kamijo, 1960
 Stictomischus bellus Huang, 1990
 Stictomischus cumatilis Delucchi, 1953
 Stictomischus curvatus Kamijo, 1960
 Stictomischus elongatus Kamijo, 1960
 Stictomischus fortis Huang, 1990
 Stictomischus gangtokicus Narendran, 2011
 Stictomischus gibbus (Walker, 1833)
 Stictomischus groschkei Delucchi, 1953
 Stictomischus haleakalae Ashmead, 1901
 Stictomischus hirsutus Huang, 1990
 Stictomischus japonicus Kamijo, 1960
 Stictomischus lanceus Huang, 1990
 Stictomischus lesches (Walker, 1844)
 Stictomischus longipetiolus Huang, 1990
 Stictomischus longiventris Thomson, 1876
 Stictomischus longus Huang, 1990
 Stictomischus maculatus Delucchi, 1953
 Stictomischus marginatus Kamijo, 1960
 Stictomischus miniatus Delucchi, 1953
 Stictomischus momoii Kamijo, 1960
 Stictomischus nitens Huang, 1990
 Stictomischus nitentis Delucchi, 1955
 Stictomischus obscurus (Walker, 1833)
 Stictomischus processus Huang, 1990
 Stictomischus remotus Boucek, 1988
 Stictomischus scaposus Thomson, 1876
 Stictomischus tumidus (Walker, 1833)
 Stictomischus turneri Sureshan, 2002
 Stictomischus varitumidus Huang, 1990
 Pteromalidae


text:
 6.7.2015
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 221/17
 Postanowienie Sądu z dnia 12 maja 2015 r. – Red Bull/OHIM – Automobili Lamborghini (Przedstawienie dwóch byków)
 (Sprawa T-73/14) (1)
 ((Wspólnotowy znak towarowy - Wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku - Wycofanie rejestracji - Umorzenie postępowania))
 (2015/C 221/23)
 Język postępowania: niemiecki
 Strony
 Strona skarżąca: Red Bull GmbH (Fuschl am See, Austria) (przedstawiciele: początkowo adwokaci A. Renck, V. von Bomhard i J. Fuhrmann, oraz I. Fowler, solicitor, następnie A. Renck i I. Fowler)
 Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: D. Walicka, pełnomocnik)
 Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Automobili Lamborghini SpA (Sant’Agata Bolognese, Włochy) (przedstawiciel: adwokat M. Hartmann)
 Przedmiot
 Skarga na decyzję Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 14 listopada 2013 r. (sprawa R 1263/2012-1) dotyczącą postępowania w sprawie unieważnienia prawa do znaku między Automobili Lamborghini SpA a Red Bull GmbH.
 Sentencja
 1)
 Postępowanie w sprawie skargi zostaje umorzone.
 2)
 Strona skarżąca i interwenient pokrywają własne koszty oraz po połowie koszty poniesione przez stronę pozwaną.
 (1) Dz.U. C 102 z 7.4.2014.