type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
14.1.2012
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 C 13/14
 Rettens dom af 23. november 2011 — Pukka Luggage mod KHIM — Azpiroz Arruti (PUKKA)
 (Sag T-483/10) (1)
 (EF-varemærker - indsigelsesprocedure - ansøgning om EF-ordmærket PUKKA - indsigelse rejst af indehaveren af EF- og nationale figurmærker, der indeholder ordbestanddelen pukas - artikel 8, stk. 1, litra b), i forordning (EF) nr. 207/2009 - delvist afslag på registrering)
 2012/C 13/28
 Processprog: engelsk
 Parter
 Sagsøger: The Pukka Luggage Company Ltd (London, Det Forenede Kongerige) (ved solicitors K. Gilbert og M. Blair)
 Sagsøgt: Kontoret for Harmonisering i det Indre Marked (Varemærker og Design) (KHIM) (ved P. Geroulakos, som befuldmægtiget)
 Den anden part i sagen for appelkammeret ved Harmoniseringskontoret: Jesús Miguel Azpiroz Arruti (San Sebastian, Spanien)
 Sagens genstand
 Påstand om annullation af afgørelse truffet den 29. juli 2010 af Fjerde Appelkammer ved Kontoret for Harmonisering i det Indre Marked (Varemærker og Design) (sag R 1175/2008-4) vedrørende en indsigelsessag mellem Jesús Miguel Azpiroz Arruti og The Pukka Luggage Company Ltd
 Konklusion
 1)
 Kontoret for Harmonisering i det Indre Marked (Varemærker og Design) frifindes.
 2)
 The Pukka Luggage Company Ltd betaler sagens omkostninger.
 (1) EUT C 328 af 4.12.2010.


text:
 21.7.2007
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 170/16
 Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) wydanego w dniu 19 marca 2007 r. w sprawie T-183/04 Tokai Europe GmbH przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 1 czerwca 2007 r. przez Tokai Europe GmbH
 (Sprawa C-262/07 P)
 (2007/C 170/30)
 Język postępowania: niemiecki
 Strony
 Wnosząca odwołanie: Tokai Europe GmbH (przedstawiciel: G. Kroemer, Rechtsanwalt)
 Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich
 Żądania wnoszącej odwołanie
 —
 uchylenie postanowienia wydanego przez Sąd Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich w dniu 19 marca 2007 r. w sprawie T-183/04 (1) oraz stwierdzenie dopuszczalności skargi;
 —
 ewentualnie uchylenie postanowienia Sądu Pierwszej Instancji o którym mowa w treści żądania głównego i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Sąd Pierwszej Instancji,
 —
 obciążenie Komisji kosztami postępowania.
 Zarzuty i główne argumenty
 Wnosząca odwołanie podnosi w odwołaniu następujące zarzuty wynikające z naruszenia w zaskarżonym postanowieniu przepisów proceduralnych prawa wspólnotowego, które w negatywny sposób oddziaływało na jej interesy i miało rzeczywisty wpływ na treść zaskarżonej decyzji. Naruszenia te dotyczą poszanowania praw do obrony i postępowania dowodowego.
 Wnosząca odwołanie twierdzi, że Sąd orzekł, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie podniesionego przez Komisję zarzutu niedopuszczalności zapadnie w orzeczeniu kończącym postępowanie. Zdaniem wnoszącej odwołanie po przedstawieniu przez Komisję odpowiedzi na skargę Sąd zamknął procedurę pisemną wskazując, że strony zostaną poinformowane o dacie rozprawy w późniejszym terminie. Uznawszy, że rozprawa się odbędzie, a przede wszystkim mając na uwadze postanowienie Sądu w przedmiocie niedopuszczalności, wnosząca odwołanie nie wystąpiła z wnioskiem o uzupełnienie akt na podstawie art. 47 § 1 regulaminu Sądu. Jak twierdzi wnosząca odwołanie Sąd wydał ostatecznie zaskarżone postanowienie bez przeprowadzenia rozprawy, wbrew temu co zostało uprzednio wskazane.
 Wnosząca odwołanie uznała, że w toku zapowiadanej rozprawy będzie mogła wykazać ponownie, że nie istniał na rynku żaden produkt porównywalny z kółkami metalowymi dostarczanymi przez japońską spółkę-matkę producentom w Hong-Kongu i Meksyku. Ponadto chciała ona ponownie wyjaśnić, że omawiane metalowe kółka nie były „krzesiwami” jak błędnie określiła je w odpowiedzi na skargę Komisja. Na rozprawie wnosząca odwołanie chciała również dodać, że kółka metalowe opisane w rozporządzeniu klasyfikacyjnym mogły być produkowane wyłącznie przez spółkę matkę w Japonii i że kółka te nie miały, wbrew temu co stwierdził Sąd w zaskarżonym postanowieniu, typowego charakteru. Wnosząca odwołanie zamierzała również podważyć twierdzenia Komisji, zgodnie z którymi nie jest ona wyłącznym importerem zapalniczek Tokai.
 Jak wynika jednak z samej zaskarżonej decyzji, Sąd podjął argumentacje przedstawioną przez Komisję w odpowiedzi na skargę dotyczącą zarzutu niedopuszczalności, nie stwarzając wnoszącej odwołanie możliwości podważenia na rozprawie przedstawionego przez Komisję stanu faktycznego, wbrew temu co zostało zapowiedziane. Wnosząca odwołanie uważa, że takie uchybienie stanowi naruszenie jej praw do obrony.
 Ponadto wnosząca odwołanie uważa, że Sąd ma obowiązek ustalenia stanu faktycznego. W tym względzie nie musi on ograniczać się do zbadania stanu faktycznego wniesionej sprawy wyłącznie w oparciu o wnioski w zakresie środków dowodowych sformułowane przez strony ani do orzekania wyłączenie na podstawie dowodów proponowanych przez strony. Dlatego też Sąd nie tylko ma możliwość ale i obowiązek podjęcia działań z własnej inicjatywy w razie konieczności. Sąd powinien był zatem zbadać stan faktyczny przedstawiony w pismach wnoszącej odwołanie i zwrócić się w odpowiedni sposób do stron o dostarczenie właściwych dokumentów i materiałów. Nie podejmując takich działań Sąd naruszył art. 64 § 3 lit. d) regulaminu.
 (1) Nie opublikowane.


type: contracts

text:
 31.7.2010
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 L 200/38
 Numai textele originale CEE/ONU au efect juridic în temeiul dreptului public internațional. Situația și data intrării în vigoare ale prezentului regulament trebuie verificate în cea mai recentă versiune a documentului de situație CEE/ONU TRANS/WP.29/343, disponibil la adresa:
 http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/wp29fdocstts.html
 Regulamentul nr. 125 al Comisiei Economice pentru Europa din cadrul Organizației Națiunilor Unite (CEE/ONU) – Dispoziții uniforme privind omologarea autovehiculelor în ceea ce privește câmpul de vizibilitate spre înainte al conducătorului autovehiculului
 Include întreg textul valabil până la:
 Suplimentul 1 la versiunea inițială a regulamentului – Data intrării în vigoare: 3 februarie 2008
 Suplimentul 2 la versiunea inițială a regulamentului – Data intrării în vigoare: 19 august 2010
 CUPRINS
 REGULAMENT
 1.
 Domeniu de aplicare și obiective
 2.
 Definiții
 3.
 Cerere de omologare
 4.
 Omologarea
 5.
 Specificații
 6.
 Procedura de încercare
 7.
 Modificarea tipului de vehicul și prelungirea omologării
 8.
 Conformitatea producției
 9.
 Sancțiuni în caz de neconformitate a producției
 10.
 Încetarea definitivă a producției
 11.
 Denumirile și adresele serviciilor tehnice responsabile cu efectuarea încercărilor de omologare și ale serviciilor administrative
 ANEXE
 Anexa 1 —
 Comunicare privind omologarea sau prelungirea sau refuzul sau retragerea unei omologări sau încetarea definitivă a producției unui tip de vehicul cu privire la câmpul de vizibilitate spre înainte al conducătorului, în conformitate cu Regulamentul nr. 125.
 Anexa 2 —
 Dispunerea mărcilor de omologare
 Anexa 3 —
 Procedura de determinare a punctului „H” și a unghiului real al trunchiului pentru pozițiile de ședere în autovehicule
 Anexa 4 —
 Metodă pentru determinarea relațiilor dimensionale între reperele primare ale vehiculului și sistemul de referință tridimensional
 1. DOMENIU DE APLICARE ȘI OBIECTIVE
 1.1.
 Prezentul regulament se aplică câmpului de vizibilitate de 180° spre înainte al conducătorilor de vehicule de categoria M1 (1).
 1.2.
 Obiectivul său este asigurarea unui câmp de vizibilitate adecvat atunci când parbrizul și celelalte suprafețe transparente sunt uscate și curate.
 1.3.
 Cerințele prezentului regulament sunt formulate astfel încât să se aplice vehiculelor din categoria M1 care au locul pentru conducător situat în stânga. În cazul vehiculelor din categoria M1 care au locul pentru conducător situat în dreapta, aceste cerințe se aplică, după caz, prin inversarea criteriilor.
 2. DEFINIȚII
 În sensul prezentului regulament:
 2.1.
 „Omologarea unui tip de vehicul” înseamnă întreaga procedură prin care o parte contractantă la acord certifică faptul că un tip de vehicul îndeplinește cerințele tehnice ale prezentului regulament.
 2.2.
 „Tip de vehicul în privința câmpului de vizibilitate” înseamnă vehicule care nu diferă în aspecte esențiale, precum:
 2.2.1.
 formele și amenajările exterioare și interioare, în limitele zonei prevăzute la punctul 1, care pot afecta vizibilitatea; precum și
 2.2.2.
 forma și dimensiunile parbrizului și fixarea acestuia.
 2.3.
 „Sistem de referință tridimensional” înseamnă un sistem de referință care constă într-un plan vertical longitudinal X-Z, un plan orizontal X-Y și un plan vertical transversal Y-Z (a se vedea figura 6 din apendicele la anexa 4); sistemul servește la determinarea distanțelor relative dintre poziția prevăzută pentru punctele de pe planuri și poziția lor reală pe vehicul. Metoda care permite situarea vehiculului în raport cu cele trei planuri este indicată în anexa 4; toate coordonatele raportate la sol se calculează pentru un vehicul în stare de funcționare (2) plus un pasager așezat pe locul din față, masa pasagerului fiind de 75 kg ±1 %.
 2.3.1.
 Vehiculele echipate cu o suspensie care permite reglarea gărzii la sol vor fi încercate în condiții normale de utilizare specificate de către constructor.
 2.4.
 „Puncte de reper primare” înseamnă adânciturile, suprafețele, marcajele și semnele de identificare existente pe caroseria vehiculului. Tipul de reper utilizat și poziția fiecărui reper (în coordonatele X, Y și Z ale sistemului de referință tridimensional), precum și distanța acestora față de un plan teoretic reprezentând solul trebuie indicate de către constructor. Aceste repere pot fi cele utilizate la montarea caroseriei.
 2.5.
 „Unghi de înclinare a spătarului” înseamnă unghiul definit în anexa 3 punctele 2.6 sau 2.7.
 2.6.
 „Unghi real de înclinare a spătarului” înseamnă unghiul definit în anexa 3 punctul 2.6.
 2.7.
 „Unghi proiectat de înclinare a spătarului” înseamnă unghiul definit în anexa 3 punctul 2.7.
 2.8.
 „Puncte V” înseamnă puncte a căror poziție în interiorul habitaclului este determinată în raport cu planurile verticale longitudinale care trec prin centrele locurilor pe scaune prevăzute în poziția limită pe scaunul din față și față de punctul „R” și de înclinarea proiectată a spătarului, care servesc la verificarea respectării cerințelor legate de câmpul de vizibilitate.
 2.9.
 „Punct «R» sau punct de referință la șederea pe scaun” înseamnă punctul definit în anexa 3 punctul 2.4.
 2.10.
 „Punct «H»” înseamnă punctul definit în anexa 3 punctul 2.3.
 2.11.
 „Puncte de referință ale parbrizului” înseamnă puncte situate la intersecția cu parbrizul a liniilor divergente direcționate spre înainte de la punctele V până la suprafața exterioară a parbrizului.
 2.12.
 „Vehicul blindat” înseamnă un vehicul destinat protecției pasagerilor și/sau mărfurilor transportate și care respectă cerințele aplicabile blindajelor antiglonț.
 2.13.
 „Suprafață transparentă” înseamnă acea zonă a unui parbriz de vehicul sau a altei suprafețe de sticlă al cărei factor de transmisie luminoasă măsurat perpendicular pe suprafață este de cel puțin 70 %. În cazul vehiculelor blindate, factorul de transmisie luminoasă este de cel puțin 60 %.
 2.14.
 „Puncte P” înseamnă punctele în jurul cărora pivotează capul conducătorului auto atunci când acesta privește obiectele din planul orizontal situat la nivelul ochilor.
 2.15.
 „Puncte E” înseamnă puncte care reprezintă centrul ochilor conducătorului auto și care servesc la determinarea măsurii în care stâlpii A afectează câmpul de vizibilitate.
 2.16.
 „Stâlpi A” înseamnă toate suporturile plafonului situate în fața planului vertical transversal dispus la 68 mm în fața punctelor V, inclusiv piesele netransparente fixate sau adiacente pe aceste suporturi, așa cum sunt chederele de la parbriz și scheletele de ușă.
 2.17.
 „Interval de reglare orizontală a scaunului” înseamnă intervalul pozițiilor normale de condus prevăzut de către producător pentru reglarea scaunului conducătorului în funcție de axa X (a se vedea mai sus punctul 2.3).
 2.18.
 „Interval extins de reglare a scaunului” înseamnă intervalul prevăzut de către constructorul vehiculului pentru reglarea scaunului în funcție de axa X (a se vedea mai sus punctul 2.3) dincolo de intervalul pozițiilor normale de condus menționate la punctul 2.16 și utilizat la transformarea scaunelor în pat sau pentru facilitarea intrării în vehicul.
 3. CERERE DE OMOLOGARE
 3.1.
 Cererea de omologare a unui tip de vehicul cu privire la câmpul de vizibilitate al conducătorului se prezintă de către constructorul vehiculului sau de către reprezentantul său autorizat.
 3.2.
 Aceasta este însoțită de următoarele documente în triplu exemplar și include datele menționate în continuare:
 3.2.1.
 o descriere a tipului de vehicul în ceea ce privește elementele menționate la punctul 2.2, însoțită de desene cotate și fie de o fotografie, fie de o vedere detaliată a habitaclului. Se precizează numerele și/sau simbolurile de identificare a tipului de vehicul; precum și
 3.2.2.
 date privind punctele de reper primare, suficient de detaliate pentru a fi rapid identificabile și pentru a verifica poziția fiecăruia în raport cu celelalte, precum și în raport cu punctul „R”.
 3.3.
 Se prezintă un vehicul reprezentativ pentru tipul de vehicul care urmează să fie omologat la autoritatea de inspecție tehnică responsabilă cu încercările de omologare.
 4. OMOLOGAREA
 4.1.
 În cazul în care tipul de vehicul supus omologării în temeiul prezentului regulament îndeplinește cerințele de la punctul 5 de mai jos, se acordă omologarea acelui vehicul.
 4.2.
 Fiecărui tip omologat i se atribuie un număr de omologare; primele două cifre ale acestuia (00 pentru regulament în forma sa inițială) indică seria de modificări care includ cele mai recente modificări tehnice semnificative aduse regulamentului la data eliberării omologării. Aceeași parte contractantă nu alocă același număr aceluiași tip de vehicul echipat cu alt tip de sistem de câmp de vizibilitate sau unui alt tip de vehicul.
 4.3.
 Avizul de omologare sau de refuz sau de retragere a omologării în temeiul prezentului regulament se comunică părților la acord care aplică prezentul regulament prin intermediul unei fișe conform modelului din anexa 1 la prezentul regulament și al fotografiilor și/sau planurilor furnizate de solicitant într-un format maxim A4 (210 × 297 mm) sau împăturit ca să ajungă la acest format și la o scară corespunzătoare.
 4.4.
 Pe fiecare vehicul care corespunde unui tip de vehicul omologat prin prezentul regulament se aplică într-un loc vizibil și ușor accesibil, specificat în fișa de omologare, o marcă de omologare internațională conformă cu modelul descris în anexa 2, formată din:
 4.4.1.
 un cerc în interiorul căruia se găsește litera „E”, urmată de numărul distinctiv al țării care a emis omologarea (3);
 4.4.2.
 numărul prezentului regulament, urmat de litera „R”, o liniuță și numărul de omologare, în dreapta cercului menționat la punctul 4.4.1 de mai sus.
 4.5.
 În cazul în care vehiculul corespunde unui tip de vehicul omologat în temeiul unuia sau mai multor regulamente anexate la acord în țara care a acordat omologarea în temeiul prezentului regulament, simbolul prevăzut la punctul 4.4.1 nu trebuie repetat; într-o astfel de situație, numărul regulamentului și numerele de omologare, precum și simbolurile suplimentare se amplasează în coloane verticale la dreapta simbolului descris mai sus la punctul 4.4.1.
 4.6.
 Marca de omologare este perfect lizibilă și de neșters.
 4.7.
 Marca de omologare se amplasează lângă plăcuța constructorului sau pe aceasta.
 5. SPECIFICAȚII
 5.1. Câmpul de vizibilitate al conducătorului
 5.1.1.
 Partea transparentă a parbrizului trebuie să cuprindă cel puțin punctele de referință ale parbrizului (a se vedea figura 1 din apendicele la anexa 4):
 5.1.1.1.
 un punct de referință orizontal situat în fața lui V1 și la 17° spre stânga (a se vedea figura 1 din apendicele la anexa 4);
 5.1.1.2.
 un punct de referință vertical superior situat în fața lui V1 și la 7° deasupra orizontalei;
 5.1.1.3.
 un punct de referință vertical inferior situat în fața lui V2 și la 5° sub orizontală;
 5.1.1.4.
 pentru a verifica respectarea cerinței de vizibilitate frontală pe jumătatea opusă a parbrizului, se obțin alte trei puncte de referință simetrice cu punctele definite la punctele 5.1.1.1-5.1.1.3 față de planul longitudinal median al vehiculului.
 5.1.2.
 Unghiul de limitare a câmpului vizual pentru fiecare stâlp „A”, așa cum este descris la punctul 5.1.2.1, nu depășește 6° (a se vedea figura 3 din apendicele la anexa 4). În cazul vehiculelor blindate, unghiul respectiv nu depășește 10°.
 Unghiul de limitare a câmpului vizual de către stâlpul „A” de pe partea pasagerului, așa cum este descris la punctul 5.1.2.1.2, nu trebuie determinat în cazul în care cei doi stâlpi sunt plasați simetric față de planul vertical longitudinal median al vehiculului.
 5.1.2.1.
 Unghiul de limitare a câmpului vizual de către fiecare stâlp A se măsoară prin suprapunerea în plan a următoarelor două secțiuni orizontale:
 secțiunea 1
 :
 pornind de la punctul Pm situat în poziția precizată la punctul 5.3.1.1, se desenează un plan formând un unghi de 2° ascendent față de planul orizontal care trece înainte prin Pm. Se determină secțiunea orizontală a stâlpului „A” pornind de la punctul cel mai anterior al intersecției stâlpului „A” cu planul înclinat (a se vedea figura 2 din apendicele la anexa 4);
 secțiunea 2
 :
 se repetă aceeași procedură, luând în considerare un plan înclinat care coboară formând un unghi de 5° față de planul orizontal care trece înainte prin Pm (a se vedea figura 2 din apendicele la anexa 4).
 5.1.2.1.1.
 Unghiul de limitare a câmpului vizual de către stâlpul A de pe partea conducătorului este unghiul format pe vederea în plan de o paralelă care pornește din E2 la tangenta care unește E1 cu marginea exterioară a secțiunii S2 și tangenta care unește E2 cu marginea interioară a secțiunii S1 (a se vedea figura 3 din apendicele la anexa 4).
 5.1.2.1.2.
 Unghiul de limitare a câmpului vizual de către stâlpul A de pe partea pasagerului este unghiul format pe vederea în plan de tangenta care unește E3 cu marginea interioară a secțiunii S1 și o paralelă care pornește din E3 la tangenta care unește E4 cu marginea exterioară a secțiunii S2 (a se vedea figura 3 din apendicele la anexa 4).
 5.1.2.2.
 Nici un vehicul nu are mai mult de doi stâlpi A.
 5.1.3.
 Cu excepția limitărilor câmpului vizual cauzate de stâlpii A, montanții de separare a geamurilor laterale sau a deflectoarelor de aer fixe sau mobile, antenele radio exterioare, oglinzile retrovizoare și ștergătoarele de parbriz, nu trebuie să existe, pentru conducătorul auto, nici o altă limitare a câmpului vizual la 180° direct în față, sub un plan orizontal care trece prin V1 și deasupra a trei planuri care trec prin V2, dintre care unul este perpendicular pe planul X-Z și înclinat în față jos sub un unghi de 4° sub orizontală, iar celelalte două sunt perpendiculare pe planul Y-Z și înclinate sub un unghi de 4° sub orizontală (a se vedea figura 4 din apendicele la anexa 4).
 Nu se consideră că determină limitări ale câmpului vizual:
 (a)
 conductorii „antene radio” încastrați sau imprimați, având o lățime de cel mult:
 (i)
 conductorii încastrați: 0,5 mm,
 (ii)
 conductorii imprimați: 1,0 mm. Acești conductori „antene radio” nu pot trece prin zona A (4). Cu toate acestea, pot trece prin zona A trei conductori „antene radio”, cu condiția ca lățimea lor să nu depășească 0,5 milimetri;
 (b)
 conductorii „dezghețare/dezaburire” localizați în cadrul zonei A, în mod normal în formă de „zigzag” sau sinusoidală, având următoarele dimensiuni:
 (i)
 lățimea maximă vizibilă: 0,030 mm,
 (ii)
 densitatea maximă a conductorilor:
 (a)
 în cazul în care conductorii sunt verticali: 8/cm,
 (b)
 în cazul în care conductorii sunt orizontali: 5/cm.
 5.1.3.1.
 Se tolerează o obstrucție creată de marginea exterioară a volanului și de tabloul de bord în interiorul volanului dacă planul care trece prin V2, perpendicular pe planul X-Z și tangent la partea cea mai înaltă a marginii exterioare a volanului, este înclinat la cel puțin 1° sub orizontală.
 Volanul, dacă este reglabil, se fixează în poziția normală indicată de fabricant sau, dacă nu, într-o poziție mediană între limitele domeniului (domeniilor) său (sale) de reglare.
 5.2. Poziția punctelor V
 5.2.1.
 Tabelele I și IV indică poziția punctelor V față de punctul „R”, așa cum reiese această poziție din coordonatele lor XYZ în sistemul de referință tridimensional.
 5.2.2.
 Tabelul I indică coordonatele de bază pentru un unghi proiectat de înclinare a spătarului de 25°. Sensul pozitiv al coordonatelor este indicat în figura 1 din apendicele la anexa 4.
 Tabelul I
 Punct V
 X
 Y
 Z
 V1
 68 mm
 –5 mm
 665 mm
 V2
 68 mm
 –5 mm
 589 mm
 5.3. Poziția punctelor P
 5.3.1.
 Tabelele II, III și IV indică poziția punctelor P față de punctul „R”, așa cum reiese această poziție din coordonatele lor XYZ în sistemul de referință tridimensional.
 5.3.1.1.
 Tabelul II stabilește coordonatele de bază pentru un unghi proiectat de înclinare a spătarului de 25°. Sensul pozitiv al coordonatelor este stabilit în figura 1 din apendicele la anexa 4.
 Punctul Pm este punctul de intersecție dintre dreapta care unește P1 cu P2 și planul longitudinal vertical care trece prin punctul „R”.
 Tabelul II
 Punct P
 X
 Y
 Z
 P1
 35 mm
 –20 mm
 627 mm
 P2
 63 mm
 47 mm
 627 mm
 Pm
 43,36 mm
 0 mm
 627 mm
 5.3.1.2.
 Tabelul III indică corecțiile suplimentare care trebuie aduse coordonatelor X ale P1 și P2 atunci când intervalul de reglare orizontală a scaunului, conform definiției de la punctul 2.16, depășește 108 mm; sensul pozitiv pentru coordonate este indicat în figura 1 din apendicele la anexa 4.
 Tabelul III
 Intervalul de reglare orizontală a scaunului
 Δx
 108-120 mm
 –13 mm
 121-132 mm
 –22 mm
 133-145 mm
 –32 mm
 146-158 mm
 –42 mm
 peste 158 mm
 –48 mm
 5.4. Corectarea unghiurilor proiectate de înclinare a spătarului, altele decât cele de 25°
 Tabelul IV indică rectificările suplimentare care urmează să fie făcute la coordonatele X și Z ale fiecărui punct P și ale fiecărui punct V atunci când unghiul proiectat de înclinare a spătarului este diferit de 25°. Sensul pozitiv al coordonatelor este indicat în figura 1 din apendicele la anexa 4.
 Tabelul IV
 Unghiul de înclinare a spătarului
 (în °)
 Coordonatele orizontale
 Δx
 Coordonatele verticale
 Δz
 5
 – 186 mm
 28 mm
 6
 – 177 mm
 27 mm
 7
 – 167 mm
 27 mm
 8
 – 157 mm
 27 mm
 9
 – 147 mm
 26 mm
 10
 – 137 mm
 25 mm
 11
 – 128 mm
 24 mm
 12
 – 118 mm
 23 mm
 13
 – 109 mm
 22 mm
 14
 –99 mm
 21 mm
 15
 –90 mm
 20 mm
 16
 –81 mm
 18 mm
 17
 –72 mm
 17 mm
 18
 –62 mm
 15 mm
 19
 –53 mm
 13 mm
 20
 –44 mm
 11 mm
 21
 –35 mm
 9 mm
 22
 –26 mm
 7 mm
 23
 –18 mm
 5 mm
 24
 –9 mm
 3 mm
 25
 0 mm
 0 mm
 26
 9 mm
 –3 mm
 27
 17 mm
 –5 mm
 28
 26 mm
 –8 mm
 29
 34 mm
 –11 mm
 30
 43 mm
 –14 mm
 31
 51 mm
 –18 mm
 32
 59 mm
 –21 mm
 33
 67 mm
 –24 mm
 34
 76 mm
 –28 mm
 35
 84 mm
 –32 mm
 36
 92 mm
 –35 mm
 37
 100 mm
 –39 mm
 38
 108 mm
 –43 mm
 39
 115 mm
 –48 mm
 40
 123 mm
 –52 mm
 5.5. Poziția punctelor E
 5.5.1.
 Punctele E1 și E2 sunt situate fiecare la o distanță de 104 mm față de P1.
 E2 este situat la o distanță de 65 mm față de E1 (a se vedea figura 4 din apendicele la anexa 4).
 5.5.2.
 Se rotește dreapta care unește E1 cu E2 în jurul lui P1 până când tangenta care unește E1 cu marginea exterioară a secțiunii 2 a stâlpului „A” de pe partea conducătorului auto este perpendiculară pe dreapta E1-E2 (a se vedea figura 3 din apendicele la anexa 4).
 5.5.3.
 E3 și E4 sunt situate fiecare la 104 mm de punctele P2. E3 se situează la 65 mm de E4 (a se vedea figura 4 din apendicele la anexa 4).
 5.5.4.
 Se rotește dreapta E3-E4 în jurul lui P2 până când tangenta care unește E4 cu marginea exterioară a secțiunii 2 a stâlpului A de pe partea pasagerului este perpendiculară pe dreapta E3-E4 (a se vedea figura 3 din apendicele la anexa 4).
 6. PROCEDURA DE ÎNCERCARE
 6.1. Câmpul de vizibilitate al conducătorului
 6.1.1.
 Relațiile dimensionale dintre reperele primare ale vehiculului și sistemul de referință tridimensional se determină urmând procedura prevăzută la anexa 4.
 6.1.2.
 Poziția punctelor V1 și V2 se determină față de punctul „R”, în funcție de coordonatele XYZ ale sistemului de referință tridimensional, și se indică în tabelul I de la punctul 5.2.2 și în tabelul IV de la punctul 5.4. Punctele de referință ale parbrizului se determină în funcție de punctele V corectate, așa cum se indică la punctul 5.1.1.
 6.1.3.
 Pozițiile relative ale punctelor P, ale punctului „R” și ale axei mediane a locului conducătorului auto, exprimate în coordonatele XYZ din sistemul de referință tridimensional, se determină conform tabelelor II și III de la punctul 5.3. Rectificările pentru unghiurile proiectate de înclinare a spătarului altele decât 25° sunt indicate în tabelul IV de la punctul 5.4.
 6.1.4.
 Unghiul de limitare a câmpului vizual (a se vedea punctul 5.1.2) se măsoară pe planurile înclinate așa cum se arată în figura 2 din apendicele la anexa 4. Poziția relativă a lui P1 și P2, care sunt legate de E1 și E2 și, respectiv, de E3 și E4, apare în figura 5 din apendicele la anexa 4.
 6.1.4.1.
 Dreapta care unește E1 și E2 trebuie orientată așa cum este descris la punctul 5.5.2. Unghiul de limitare a câmpului vizual al pilonului A de pe partea conducătorului se măsoară după cum se arată la punctul 5.1.2.1.1.
 6.1.4.2.
 Dreapta care unește E3 și E4 trebuie orientată așa cum este descris la punctul 5.5.4. Unghiul de limitare a câmpului vizual al pilonului A de pe partea pasagerului se măsoară după cum se arată la punctul 5.1.2.1.2.
 6.1.5.
 Constructorul poate măsura unghiul de limitare a câmpului vizual fie pe vehicul, fie pe desene. În cazul în care există incertitudini, serviciile tehnice pot solicita efectuarea de încercări pe vehicul.
 7. MODIFICĂRI ALE TIPULUI DE VEHICUL ȘI PRELUNGIREA OMOLOGĂRII
 7.1.
 Orice modificare a tipului de vehicul, așa cum este definită mai sus la punctul 2.2 se comunică serviciului administrativ care a omologat tipul de vehicul. În acest caz, departamentul poate:
 7.1.1.
 să considere că modificările aduse nu au un efect negativ asupra condițiilor de acordare a omologării și să acorde o prelungire a omologării;
 7.1.2.
 să considere că modificările aduse afectează condițiile acordării omologării și să ceară încercări sau verificări suplimentare înainte de a acorda o prelungire a omologării.
 7.2.
 Acordarea sau refuzul omologării, cu precizarea modificărilor, se comunică prin procedura specificată la punctul 4.3 de mai sus părților contractante la acordul care aplică prezentul regulament.
 7.3.
 Autoritatea competentă informează celelalte părți contractante cu privire la prelungire prin intermediul fișei de comunicare din anexa 2 la prezentul regulament. Autoritatea atribuie fiecărei prelungiri un număr de serie, care urmează să fie cunoscut sub numele de număr de prelungire.
 8. CONFORMITATEA PRODUCȚIEI
 8.1.
 Procedurile privind conformitatea producției se conformează dispozițiilor generale definite la apendicele 2 la acord (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Rev.2) și îndeplinesc următoarele cerințe:
 8.2.
 un vehicul omologat în temeiul prezentului regulament se construiește astfel încât să corespundă tipului omologat prin îndeplinirea condițiilor prevăzute la punctul 5 de mai sus;
 8.3.
 autoritatea competentă care a acordat omologarea poate verifica în orice moment metodele de control al conformității aplicabile pentru fiecare unitate de producție. Frecvența normală a unor astfel de inspecții este o dată la doi ani.
 9. SANCȚIUNI ÎN CAZ DE NECONFORMITATE A PRODUCȚIEI
 9.1.
 Omologarea acordată pentru un tip de vehicul în temeiul prezentului regulament poate fi retrasă în cazul în care condițiile stabilite la punctul 8 de mai sus nu sunt respectate.
 9.2.
 În cazul în care o parte contractantă retrage o omologare pe care a acordat-o anterior, ea informează de îndată celelalte părți contractante care aplică prezentul regulament, trimițându-le o fișă de comunicare care este conformă cu modelul din anexa 1 la prezentul regulament.
 10. ÎNCETAREA DEFINITIVĂ A PRODUCȚIEI
 Dacă titularul unei omologări încetează definitiv producția unui tip de vehicul omologat conform prezentului regulament, acesta informează în acest sens autoritatea care a acordat omologarea, care la rândul ei informează imediat celelalte părți la acordul care aplică prezentul regulament printr-o fișă de comunicare conformă cu modelul din anexa 1 la prezentul regulament.
 11. DENUMIRILE ȘI ADRESELE SERVICIILOR TEHNICE RESPONSABILE CU EFECTUAREA ÎNCERCĂRILOR DE OMOLOGARE ȘI ALE DEPARTAMENTELOR ADMINISTRATIVE
 Părțile contractante ale acordului care face obiectul prezentului regulament comunică Secretariatului General al Organizației Națiunilor Unite denumirile și adresele serviciilor tehnice responsabile cu efectuarea încercărilor de omologare, precum și cele ale departamentelor administrative care acordă omologarea și cărora urmează să le fie trimise fișe care certifică omologarea sau prelungirea ori respingerea omologării.
 (1) În conformitate cu anexa 7 la Rezoluția consolidată privind construcția vehiculelor (R.E.3) (documentul TRANS/WP.29/78/Rev.1/Amend.2, modificat ultima dată prin Amend.4).
 (2) Masa unui vehicul în stare de funcționare include masa vehiculului și a caroseriei sale cu lichid de răcire, lubrifianți, combustibil, alte lichide la capacitate 100 %, unelte, roată de rezervă și conducător. Masa conducătorului se evaluează la 75 kg (distribuite după cum urmează: 68 kg pentru masa ocupantului și 7 kg pentru masa bagajului, în conformitate cu Standardul ISO 2416:1992). Rezervorul conține 90 % iar celelalte instalații care conțin lichid (altele decât cele destinate apelor reziduale), 100 % din capacitatea declarată de constructor.
 (3) 1 pentru Germania, 2 pentru Franța, 3 pentru Italia, 4 pentru Țările de Jos, 5 pentru Suedia, 6 pentru Belgia, 7 pentru Ungaria, 8 pentru Republica Cehă, 9 pentru Spania, 10 pentru Serbia, 11 pentru Regatul Unit, 12 pentru Austria, 13 pentru Luxemburg, 14 pentru Elveția, 15 (vacant), 16 pentru Norvegia, 17 pentru Finlanda, 18 pentru Danemarca, 19 pentru România, 20 pentru Polonia, 21 pentru Portugalia, 22 pentru Rusia, 23 pentru Grecia, 24 pentru Irlanda, 25 pentru Croația, 26 pentru Slovenia, 27 pentru Slovacia, 28 pentru Belarus, 29 pentru Estonia, 30 (vacant), 31 pentru Bosnia și Herțegovina, 32 pentru Letonia, 33 (vacant), 34 pentru Bulgaria, 35 (vacant), 36 pentru Lituania, 37 pentru Turcia, 38 (vacant), 39 pentru Azerbaidjan, 40 pentru Fosta Republică Iugoslavă a Macedoniei, 41 (vacant), 42 pentru Comunitatea Europeană (omologările sunt acordate de statele membre care folosesc propriile mărci de omologare ECE), 43 pentru Japonia, 44 (vacant), 45 pentru Australia, 46 pentru Ucraina, 47 pentru Africa de Sud, 48 pentru Noua Zeelandă, 49 pentru Cipru, 50 pentru Malta, 51 pentru Republica Coreea, 52 pentru Malaysia, 53 pentru Thailanda, 54 și 55 (vacante) și 56 pentru Muntenegru. Numerele ulterioare se atribuie altor țări în ordinea cronologică a ratificării Acordului privind adoptarea de prescripții tehnice uniforme pentru vehiculele cu roți, echipamente și piese care pot fi montate și/sau utilizate pe vehiculele cu roți și condițiile pentru recunoașterea reciprocă a omologărilor acordate pe baza acestor prescripții sau în ordinea aderării la acest acord, iar numerele astfel atribuite se comunică părților contractante la acord de către secretarul general al Organizației Națiunilor Unite.
 (4) Conform definiției din anexa 18 punctul 2.2 din Regulamentul nr. 43 privind omologarea geamurilor securizate și a materialelor pentru geamuri.
 ANEXA 1
 COMUNICARE
 [Format maxim: A4 (210 × 297 mm)]
 ANEXA 2
 DISPUNERI ALE MĂRCILOR DE OMOLOGARE
 (A se vedea punctele 4.4-4.4.2 din prezentul regulament)
 ANEXA 3
 Procedură de determinare a punctului „H” și a unghiului real al trunchiului pentru scaunele din autovehicule
 1. SCOP
 1.1. Procedura descrisă în prezenta anexă este folosită pentru stabilirea poziției punctului „H” și a unghiului real al trunchiului pentru una sau mai multe poziții de ședere într-un autovehicul și pentru a verifica relația dintre datele măsurătorilor și specificațiile de proiectare furnizate de constructorul vehiculului (1).
 2. DEFINIȚII
 În sensul prezentei anexe:
 2.1. „Date de referință” înseamnă una sau mai multe dintre următoarele caracteristici ale poziției de ședere:
 2.1.1.
 punctul „H” și punctul „R” și relația dintre ele;
 2.1.2.
 unghiul real al trunchiului și unghiul proiectat al trunchiului, precum și relația dintre acestea.
 2.2. „Dispozitiv tridimensional pentru determinarea punctului H” (dispozitiv 3-D „H”) înseamnă dispozitivul folosit pentru determinarea punctelor „H” și a unghiurilor efective ale trunchiului. Acest dispozitiv este descris în apendicele 1 la prezenta anexă.
 2.3. „Punctul H” înseamnă centrul de pivotare între trunchiul și coapsa dispozitivului 3-D H instalat pe scaunul vehiculului în conformitate cu procedura descrisă la punctul 4 de mai jos. Punctul „H” este situat în centrul liniei mediane a dispozitivului, care se află între reperele punctului „H” situate pe fiecare parte a dispozitivului 3-D H. Punctul „H” corespunde teoretic punctului „R” (pentru toleranțe, a se vedea punctul 3.2.2 de mai jos). Odată determinat conform procedurii descrise la punctul 4, punctul „H” este considerat fix față de structura șezutului scaunului și că se deplasează împreună cu aceasta atunci când scaunul este reglat.
 2.4. Punctul „R” sau „punctul de referință la șederea pe scaun” înseamnă un punct tehnic definit de către producătorul vehiculului pentru fiecare poziție de ședere pe scaun și stabilit conform sistemului de referință tridimensional.
 2.5. „Linia trunchiului” înseamnă linia mediană a sondei dispozitivului 3-D H atunci când sonda se află în poziția cea mai posterioară.
 2.6. „Unghi efectiv al trunchiului” reprezintă unghiul măsurat între o linie verticală care trece prin punctul „H” și linia trunchiului, folosind cvadrantul unghiului spatelui al dispozitivului 3-D H. Unghiul real al trunchiului corespunde teoretic unghiului proiectat al trunchiului (pentru toleranțe, a se vedea punctul 3.2.2 de mai jos).
 2.7. „Unghiul proiectat al trunchiului” înseamnă unghiul măsurat între o linie verticală prin punctul „R” și linia trunchiului aflat într-o poziție corespunzătoare poziției proiectate a spătarului, specificată de constructorul vehiculului.
 2.8. „Planul median al ocupantului”(CPO) înseamnă planul median al dispozitivului 3-D H poziționat în fiecare poziție proiectată de ședere; el este reprezentat de coordonata punctului „H” pe axa Y. Pentru fiecare scaun, planul median al scaunului coincide cu planul median al ocupantului. Pentru alte scaune, planul median al ocupantului este specificat de către constructor.
 2.9. „Sistem de referință tridimensional” înseamnă un sistem astfel cum este descris în apendicele 2 la prezenta anexă.
 2.10. „Punctele de reper” reprezintă repere fizice (găuri, suprafețe, semne sau crestături) pe caroseria vehiculului, astfel cum sunt definite de către constructor.
 2.11. „Asieta vehiculului” înseamnă poziția vehiculului definită de coordonatele punctelor de reper în sistemul de referință tridimensional.
 3. CERINȚE
 3.1. Prezentarea datelor
 Pentru fiecare poziție de ședere pentru care sunt solicitate date de referință pentru a demonstra conformitatea cu dispozițiile prezentului regulament, trebuie prezentate toate datele sau o selecție corespunzătoare a următoarelor date, sub forma indicată în apendicele 3 la prezenta anexă:
 3.1.1.
 coordonatele punctului „R” în raport cu sistemul de referință tridimensional;
 3.1.2.
 unghiul proiectat al trunchiului;
 3.1.3.
 toate indicațiile necesare reglării scaunului (dacă este reglabil) până la poziția de măsurare stabilită la punctul 4.3 de mai jos.
 3.2. Relația dintre datele măsurătorilor și specificațiile proiectate
 3.2.1. Coordonatele punctului „H” și valoarea unghiului efectiv al trunchiului obținute prin procedura stabilită la punctul 4 de mai jos se compară cu coordonatele punctului „R”, respectiv cu valoarea unghiului proiectat al trunchiului indicată de către constructorul vehiculului.
 3.2.2. Pozițiile relative ale punctelor „R” și „H” și relația dintre unghiul proiectat al trunchiului și unghiul efectiv al trunchiului se consideră satisfăcătoare pentru poziția de ședere în cauză dacă punctul „H”, astfel cum este definit prin coordonatele sale, se situează într-un pătrat cu latura de 50 mm, având laturi orizontale și verticale ale căror diagonale se intersectează în punctul „R” și dacă unghiul efectiv al trunchiului variază cu cel mult 5o față de unghiul proiectat al trunchiului.
 3.2.3. Dacă sunt întrunite aceste condiții, punctul „R” și unghiul proiectat al trunchiului se folosesc pentru a demonstra conformitatea cu dispozițiile prezentului regulament.
 3.2.4. Dacă punctul „H” sau unghiul efectiv al trunchiului nu îndeplinesc cerințele punctului 3.2.2 de mai sus, punctul „H” și unghiul efectiv al trunchiului se măsoară de încă două ori (în total de trei ori). Dacă rezultatele a două din aceste trei operații satisfac cerințele, se aplică condițiile de la punctul 3.2.3 de mai sus.
 3.2.5. Dacă rezultatele a cel puțin două dintre cele trei operații descrise la punctul 3.2.4 de mai sus nu îndeplinesc cerințele punctului 3.2.2 de mai sus sau dacă nu pot fi verificate deoarece constructorul nu a pus la dispoziție informații referitoare la poziția punctului „R” sau la unghiul proiectat al trunchiului, centrul de greutate al celor trei puncte măsurate sau media celor trei unghiuri măsurate se folosesc și se consideră ca fiind aplicabile în toate cazurile în care punctul „R” sau unghiul proiectat al trunchiului este menționat în prezentul regulament.
 4. PROCEDURA DE DETERMINARE A PUNCTULUI „H” ȘI A UNGHIULUI REAL AL TRUNCHIULUI
 4.1. Vehiculul se precondiționează la o temperatură de 20 ± 10 °C, la latitudinea constructorului, pentru a se asigura faptul că materialul scaunului ajunge la temperatura camerei. Dacă pe scaunul care urmează a fi verificat nu s-a mai stat, atunci o persoană sau un dispozitiv de 70-80 kg se așază de două ori timp de câte un minut pentru a îndoi tapițeria și spătarul scaunului. La cererea constructorului, toate ansamblurile de scaune rămân neîncărcate timp de minimum 30 de minute înainte de instalarea dispozitivului 3-D H.
 4.2. Vehiculul este în poziția de efectuare a măsurătorilor definită mai sus la punctul 2.11.
 4.3. Dacă este reglabil, scaunul se fixează mai întâi în cea mai retrasă poziție normală de conducere sau de utilizare, conform indicațiilor constructorului vehiculului, considerând doar reglarea longitudinală a scaunului, excluzând cursa scaunului în alte scopuri decât pozițiile normale pentru conducere sau utilizare. Dacă există alte moduri de reglare a scaunelor (vertical, unghiular, reglajul spătarului etc.), acestea se reglează în poziția specificată de către constructorul vehiculului. Pentru scaune suspendate, poziția verticală se fixează rigid și corespunde unei poziții normale de conducere, indicată de constructor.
 4.4. Suprafața poziției pe scaun adoptate de dispozitivul 3-D H se acoperă cu o țesătură de muselină de mărime suficientă și textură adecvată, dintr-o structură simplă de bumbac având 18,9 fire pe cm2 și cântărind 0,228 kg/m2 sau o țesătură împletită având caracteristici echivalente.
 Dacă încercarea se realizează pe un scaun în afara vehiculului, podeaua pe care se așază scaunul va avea aceleași caracteristici esențiale (2) precum podeaua vehiculului în care urmează să fie folosit scaunul în mod normal.
 4.5. Ansamblul șezut și spătar al dispozitivului 3-D H se plasează în așa fel încât planul median al ocupantului (CPO) să coincidă cu planul median al dispozitivului 3-D H. La cererea constructorului, dispozitivul 3-D H poate fi deplasat spre interior față de CPO dacă dispozitivul 3-D H este situat atât de mult în afară, încât marginea scaunului nu permite aducerea la orizontală a dispozitivului 3-D H.
 4.6. Garniturile pentru laba piciorului și piciorul inferior se atașează la suportul scaunului, fie individual, fie folosind bara T și garnitura pentru piciorul inferior. Linia care trece prin reperele punctului „H” este paralelă cu solul și perpendiculară pe planul median longitudinal al scaunului.
 4.7. Se reglează pozițiile labelor picioarelor și picioarelor dispozitivului 3-D H după cum urmează:
 4.7.1. Pozițiile de ședere determinate: șoferul și pasagerul din față de la margine
 4.7.1.1.
 Atât ansamblul labelor picioarelor, cât și cel al picioarelor trebuie deplasate în față astfel încât labele picioarelor să aibă o poziție naturală pe podea, dacă este necesar, între pedale. Dacă este posibil, laba piciorului stâng trebuie așezată la aproximativ aceeași distanță de partea stângă a planului median al dispozitivului 3-D H la care se află laba piciorului drept de partea dreaptă. Nivela cu bulă de aer cu ajutorul căreia se verifică orientarea transversală a dispozitivului 3-D H se poziționează orizontal prin reglarea suportului pentru șezut, dacă este necesar, sau prin reglarea ansamblurilor labelor picioarelor și al picioarelor în poziție retrasă. Linia care trece prin reperele punctului „H” se menține perpendiculară pe planul median longitudinal al scaunului.
 4.7.1.2.
 Dacă piciorul stâng nu poate fi ținut paralel cu piciorul drept și laba piciorului stâng nu poate fi susținută de structură, se mișcă laba piciorului stâng până când este susținută. Trebuie menținută alinierea reperelor.
 4.7.2. Designated seating position: outboard rear seat
 În cazul scaunelor din spate sau al celor auxiliare, picioarele sunt așezate conform specificațiilor constructorului. Dacă labele picioarelor se sprijină pe părți ale podelei situate la niveluri diferite, laba piciorului care intră prima în contact cu scaunul din față servește ca referință, iar cealaltă trebuie așezată astfel încât nivela care determină orientarea transversală a scaunului să se situeze pe orizontală.
 4.7.3. Alte poziții de ședere determinate:
 Se urmează procedura generală indicată anterior la punctul 4.7.1, cu excepția faptului că labele picioarelor se așază conform specificațiilor constructorului vehiculului.
 4.8. Se aplică greutățile coapselor și ale elementelor inferioare și se echilibrează dispozitivul 3-D H.
 4.9. Se înclină suportul pentru spate spre înainte până la prima oprire și se îndepărtează dispozitivul 3-D H de spătar cu ajutorul barei T. Se repoziționează dispozitivul 3-D H pe scaun cu ajutorul uneia dintre următoarele metode:
 4.9.1.
 dacă dispozitivul 3-D H tinde să alunece înapoi, se folosește următoarea procedură: se permite ca dispozitivul 3-D H să alunece spre spate până când nu mai este necesară nicio sarcină orizontală spre înainte pe bara T pentru a împiedica mișcarea, adică până când suportul pentru șezut al dispozitivului atinge spătarul. Dacă este nevoie, se repoziționează partea inferioară a piciorului;
 4.9.2.
 dacă dispozitivul 3-D H nu are tendința de a aluneca spre spate, se utilizează următoarea procedură: se împinge dispozitivul 3-D H spre înapoi aplicând pe bara T o sarcină orizontală spre înapoi până când suportul pentru șezut intră în contact cu spătarul (a se vedea figura 2 din apendicele 1 la prezenta anexă).
 4.10. Se aplică o forță de 100 ± 10 N asupra ansamblului care cuprinde șezutul și spatele dispozitivului 3-D H la intersecția cvadrantului unghiului șoldului cu locașul barei T. Direcția de aplicare a sarcinii trebuie menținută de-a lungul dreptei care trece prin intersecția menționată anterior și un punct situat chiar deasupra locașului barei coapsei (a se vedea figura 2 din apendicele 1 la prezenta anexă). Ulterior se readuce cu atenție suportul pentru spate la spătar. Pe întreaga durată a acestei proceduri trebuie să se lucreze cu atenție pentru a împiedica alunecarea înainte a dispozitivului 3-D H.
 4.11. Se aplică greutățile feselor dreaptă și stângă și apoi, în mod alternativ, cele opt greutăți ale trunchiului. Se menține echilibrul dispozitivului 3-D H.
 4.12. Se înclină spre înainte suportul pentru spate pentru a elimina presiunea asupra spătarului. Dispozitivul 3-D H se balansează dintr-o parte în alta pe un arc de 10o (5o de fiecare parte a planului median vertical) în trei cicluri complete pentru a elibera orice frecare acumulată între dispozitivul 3-D H și scaun.
 În timpul balansării, bara T a dispozitivului 3-D H poate tinde să se deplaseze față de alinierea orizontală și verticală specificată. Prin urmare, bara T trebuie reținută prin aplicarea unei sarcini laterale corespunzătoare în timpul mișcărilor de balansare. Reținerea barei T și balansarea dispozitivului 3-D H trebuie făcute cu atenție pentru a evita aplicarea unor forțe exterioare necorespunzătoare pe direcție verticală sau înainte și înapoi.
 Labele picioarelor dispozitivului 3-D H nu trebuie ținute în timpul acestei etape. Dacă ele își schimbă poziția, se lasă pentru moment în acea poziție.
 Se readuce cu atenție suportul pentru spate la spătar și se verifică faptul că cele două nivele indică poziția zero. Dacă în timpul operației de balansare a dispozitivului 3-D H labele picioarelor și-au schimbat poziția, acestea trebuie repoziționate după cum urmează:
 Ca o posibilitate alternativă, se ridică de la podea, cât mai puțin posibil, fiecare labă a picioarelor, până când acestea nu se mai mișcă. În timpul acestei operațiuni, labele picioarelor se pot roti în mod liber și nu se aplică nicio sarcină pe direcția laterală sau înainte. Atunci când fiecare labă a piciorului se reașază în poziție, călcâiul trebuie să fie în contact cu structura desemnată în acest scop.
 Se verifică nivela laterală cu bulă de aer pentru poziția zero; dacă este necesar, se aplică o sarcină laterală pe partea superioară a suportului pentru spate, suficientă pentru a aduce suportul pentru șezut al dispozitivului 3-D H la orizontală pe scaun.
 4.13. Atunci când se ține bara T pentru a împiedica alunecarea în față a manechinului 3-D H pe perna scaunului, se procedează după cum urmează:
 (a)
 se readuce suportul pentru spate la spătar;
 (b)
 alternativ, se aplică și se eliberează o forță orizontală orientată înapoi, care nu depășește 25 N, asupra barei unghiului spatelui la o înălțime corespunzătoare aproximativ centrului greutăților trunchiului până când cvadrantul unghiului șoldului indică obținerea unei poziții stabile după încetarea exercitării presiunii. Se procedează cu grijă pentru a asigura evitarea aplicării unor sarcini exterioare orientate în jos sau lateral asupra dispozitivului 3-D H. Dacă este necesară o nouă echilibrare a dispozitivului 3-D H, se rotește suportul pentru spate spre înainte, se reechilibrează și se repetă procedura de la punctul 4.12.
 4.14. Se efectuează toate măsurătorile:
 4.14.1.
 Coordonatele punctului „H” se măsoară în raport cu sistemul tridimensional de referință.
 4.14.2.
 Unghiul real al trunchiului se citește pe cvadrantul unghiului spatelui de pe dispozitivul 3-D H cu sonda în poziția maximă spre înapoi.
 4.15. Dacă se dorește o reinstalare a dispozitivului 3-DH, ansamblul scaunului rămâne neîncărcat timp de cel puțin 30 de minute înainte de reinstalare. Dispozitivul 3-D H nu se lasă încărcat pe ansamblul scaunului o perioadă mai mare decât timpul necesar efectuării încercării.
 4.16. Dacă scaunele de pe același rând pot fi considerate similare (banchetă, scaune identice etc.), pentru fiecare rând de scaune se determină doar un singur punct „H” și doar un singur unghi efectiv al trunchiului, dispozitivul 3-D H descris în apendicele 1 la prezenta anexă fiind poziționat într-un loc considerat reprezentativ pentru rândul în cauză.
 Acest loc este:
 4.16.1.
 în cazul rândului din față, scaunul conducătorului auto;
 4.16.2.
 în cazul rândului sau rândurilor din spate, un scaun de la margine.
 (1) În orice poziție de ședere, alta decât cele din locurile din față, în care punctul „H” nu poate fi determinat folosind manechinul tridimensional pentru determinarea punctului „H” sau alte proceduri, punctul „R” indicat de constructorul vehiculului poate fi luat drept referință de autoritățile competente, dacă acestea consideră necesar.
 (2) Unghi de înclinare, diferența de înălțime față de suportul scaunului, textura suprafeței etc.
 Apendicele 1
 Descrierea dispozitivului tridimensional pentru determinarea punctului „H” (dispozitiv 3-D H)
 (1)
 1. SUPORTURI PENTRU SPATE ȘI ȘEZUT
 Suporturile pentru spate și șezut sunt construite din plastic armat și metal; ele imită trunchiul și coapsa umană și sunt articulate mecanic în punctul „H”. Pentru măsurarea unghiului real al trunchiului, pe sonda articulată în punctul „H” se montează un cvadrant. O bară ajustabilă a coapsei, atașată la suportul pentru șezut, stabilește linia mediană a coapsei și servește drept linie de referință pentru cvadrantul unghiului șoldului.
 2. ELEMENTELE CORPULUI ȘI ALE PICIOARELOR
 Segmentele părților inferioare ale picioarelor sunt conectate la ansamblul suportului pentru șezut prin capetele barei T care intră în contact cu genunchii și care sunt extensii laterale ale barei ajustabile corespunzătoare coapselor. În segmentele părților inferioare ale picioarelor se încorporează cvadranți pentru măsurarea unghiurilor genunchilor. Ansamblurile pantofilor și labelor picioarelor sunt calibrate pentru măsurarea unghiului labelor picioarelor. Două nivele cu bulă de aer orientează dispozitivul în spațiu. Greutățile corpului sunt plasate în centrele de greutate corespunzătoare pentru a obține o apăsare a scaunului echivalentă cu cea produsă de un bărbat de 76 kg. Toate articulațiile dispozitivului 3-D H trebuie verificate pentru a se asigura mișcarea liberă fără nicio frecare semnificativă.
 Figura 1
 Denumirea elementelor dispozitivului 3-D H
 Figura 2
 Dimensiunile elementelor dispozitivului 3-D H și distribuirea sarcinilor
 (1) Dispozitivul corespunde cu cel descris în Standardul ISO 6549-1980. Pentru detalii legate de construcția manechinului 3 DH, a se vedea Society of Automobile Engineers (SAE), 400 Commonwealth Drive, Warrendale, Pennsylvania 15096, United States of America.
 Apendicele 2
 SISTEMUL DE REFERINȚĂ TRIDIMENSIONAL
 1.
 Sistemul de referință tridimensional este definit de trei planuri ortogonale stabilite de producătorul vehiculului (a se vedea figura) (1).
 2.
 Asieta vehiculului se determină prin plasarea vehiculului pe o suprafață de susținere, astfel încât coordonatele punctelor de reper să corespundă valorilor indicate de constructor.
 3.
 Coordonatele punctelor „R” și „H” se stabilesc în raport cu punctele de reper definite de constructorul vehiculului.
 (1) Sistemul de referință corespunde standardului ISO 4130:1978.
 Apendicele 3
 DATE DE REFERINȚĂ PRIVIND POZIȚIILE DE ȘEDERE
 1. CODIFICAREA DATELOR DE REFERINȚĂ
 Datele de referință sunt enumerate consecutiv pentru fiecare poziție de ședere. Pozițiile de ședere sunt identificate printr-un cod format din două caractere. Primul caracter este o cifră arabă și desemnează rândul de scaune, numărând din față spre spatele vehiculului. Al doilea caracter este o majusculă care desemnează poziția într-un rând, privind în sensul deplasării înainte a vehiculului; se folosesc următoarele litere:
 L= stânga,
 C= centru,
 R= dreapta.
 2. DESCRIEREA ASIETEI VEHICULULUI
 2.1. Coordonatele punctelor de reper
 X ...
 Y ...
 Z ...
 3. LISTA DATELOR DE REFERINȚĂ
 3.1. Poziție de ședere: ...
 3.1.1. Coordonatele punctului „R”:
 X ...
 Y ...
 Z ...
 3.1.2. Unghiul proiectat al trunchiului: ...
 3.1.3. Indicații pentru reglarea scaunului (1)
 orizontal: ...
 vertical: ...
 unghiular: ...
 unghiul trunchiului: ...
 Notă: Lista datelor de referință pentru alte poziții de ședere la punctele 3.2, 3.3 etc.
 (1) A se tăia mențiunile inutile.
 ANEXA 4
 Metodă pentru determinarea relațiilor dimensionale între reperele primare ale vehiculului și sistemul de referință tridimensional
 1. RELAȚIA DINTRE SISTEMUL DE REFERINȚĂ ȘI REPERELE PRIMARE ALE VEHICULULUI
 Pentru verificarea dimensiunilor caracteristice din interiorul și din exteriorul vehiculului prezentat pentru omologare, în conformitate cu prezentul regulament, este necesar, pentru a localiza pe vehiculul real, construit conform planurilor constructorului, punctele specifice care figurează pe aceste planuri, să se determine cu precizie relațiile dintre coordonatele stabilite în primele etape de studiu al vehiculului în cadrul sistemului tridimensional definit la punctul 2.3 și poziția reperelor primare definite la punctul 2.4.
 2. METODA DE DETERMINARE A RELAȚIEI DINTRE SISTEMUL DE REFERINȚĂ ȘI REPERE
 Pentru a determina această relație, se stabilește un plan de referință la sol, care să cuprindă axe gradate ale X și Y. Figura 6 din apendicele la prezenta anexă prezintă metoda care trebuie utilizată în acest scop, planul de referință fiind o suprafață dură, plană, pe care se așază vehiculul și care are două scale de măsură fixate ferm pe suprafața sa; acestea sunt gradate în milimetri și trebuie să aibă o lungime minimă de 8 metri pentru axa X și de patru metri pentru axa Y. Ele trebuie orientate perpendicular una pe cealaltă, așa cum se indică în figura 6 din apendicele la prezenta anexă. Intersecția acestor scale reprezintă originea la sol.
 3. CONTROLUL PLANULUI DE REFERINȚĂ
 Pentru a lua în considerare inegalitățile de nivel în planului de referință sau suprafața de încercare, este indispensabilă măsurarea abaterilor față de originea la sol de-a lungul celor două scale ale coordonatelor x și y, la distanțe de 250 mm, și înregistrarea rezultatelor măsurătorilor pentru a aduce rectificările necesare în cadrul controlului vehiculului.
 4. POZIȚIA REALĂ ÎN TIMPUL CONTROLULUI
 Pentru a lua în considerare inegalitățile minore de înălțime a sistemului de suspensie etc., este necesară existența unui mijloc de a readuce reperele primare, înainte de a continua măsurătorile, în pozițiile ale căror coordonate au fost determinate în cursul încercărilor. De asemenea, vehiculul trebuie să se poată deplasa ușor în sens lateral și/sau longitudinal pentru a se plasa corect față de planurile de referință.
 5. REZULTATE
 Dacă vehiculul este corect plasat față de sistemul de referință și în poziția prevăzută pentru încercări, poziția punctelor cerute pentru încercarea condițiilor de vizibilitate în față este ușor de determinat.
 Pentru a determina aceste condiții, se pot utiliza teodolite, surse de lumină sau sisteme de umbre de obiecte proiectate sau orice alt dispozitiv echivalent.
 Apendice
 Figura 1
 Determinarea punctelor V
 Figura 2
 Puncte de observație pentru stâlpii A
 Figura 3
 Unghiuri de limitare a câmpului vizual
 Figura 4
 Evaluarea limitărilor în câmpul vizual direct de 180° spre înainte al conducătorului
 Figura 5
 Diagrama dimensională care prezintă pozițiile relative ale punctelor E și ale punctelor P
 Figura 6
 Nivelul de lucru


type: legislation

text:
 20.3.2020
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 84/15
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/423
 z dnia 19 marca 2020 r.
 zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1010/2009 w odniesieniu do porozumień administracyjnych uzgodnionych z państwami trzecimi dotyczących świadectw połowowych dla produktów rybołówstwa morskiego
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (1), w szczególności jego art. 20 ust. 4,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 Porozumienia administracyjne uzgodnione z państwami trzecimi dotyczące świadectw połowowych dla produktów rybołówstwa wymieniono w załączniku IX do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1010/2009 z dnia 22 października 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 (2). Porozumienia te obejmują wzory świadectw połowowych zatwierdzone przez właściwe organy zainteresowanych państw trzecich.
 (2)
 Stany Zjednoczone dokonały przeglądu wzoru świadectwa połowowego Stanów Zjednoczonych, w szczególności w odniesieniu do nowego narzędzia informatycznego, CATCH, opracowanego przez Komisję na potrzeby unijnego systemu świadectw połowowych.
 (3)
 Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik IX do rozporządzenia (WE) nr 1010/2009.
 (4)
 Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 Załącznik IX do rozporządzenia (WE) nr 1010/2009 zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 2
 Wejście w życie
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 19 marca 2020 r.
 W imieniu Komisji
 Ursula VON DER LEYEN
 Przewodnicząca
 (1) Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 1.
 (2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1010/2009 z dnia 22 października 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiającego wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania (Dz.U. L 280 z 27.10.2009, s. 5).
 ZAŁĄCZNIK
 W załączniku IX do rozporządzenia (WE) nr 1010/2009 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
 „Sekcja 2
 STANY ZJEDNOCZONE
 SYSTEM ŚWIADECTW POŁOWOWYCH
 Zgodnie z art. 12 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 świadectwo połowowe przewidziane w art. 12 i załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 zostaje zastąpione – w odniesieniu do produktów rybołówstwa pochodzących z połowów dokonanych przez statki rybackie pływające pod banderą Stanów Zjednoczonych – przez amerykańskie świadectwo połowowe oparte na systemie świadectw połowowych Stanów Zjednoczonych (opisanym w dodatku 2), który jest elektronicznym systemem sprawozdawczo-rejestrowym, nad którym nadzór sprawują organy Stanów Zjednoczonych zapewniające taki sam poziom kontroli przez organy, jakiego wymaga system świadectw połowowych Unii Europejskiej.
 Wzór amerykańskiego świadectwa połowowego, który zastępuje świadectwo połowowe Unii Europejskiej oraz świadectwo powrotnego wywozu, znajduje się w dodatku 1. To zmienione świadectwo połowowe Stanów Zjednoczonych może obejmować produkty rybołówstwa pochodzące z połowów dokonanych przez pojedyncze statki lub grupę statków, jak opisano w dodatku 2.
 WZAJEMNA POMOC
 W celu usprawnienia wymiany informacji i współpracy administracyjnej pomiędzy odpowiednimi właściwymi organami w Stanach Zjednoczonych i państwach członkowskich Unii Europejskiej, w oparciu o szczegółowe zasady wzajemnej pomocy ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 1010/2009, rozwijana będzie wzajemna pomoc, o której mowa w art. 51 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008.
 Dodatek 1
 Dodatek 2
 System dokumentacji połowów Stanów Zjednoczonych, zmieniony w 2019 r., ma na celu wydawanie świadectwa połowowego za pośrednictwem jednego formularza, w odniesieniu do przesyłek wywozowych ze Stanów Zjednoczonych do Unii Europejskiej (UE) zawierających produkty rybołówstwa, surowe i przetworzone.
 Na wydanym przez Stany Zjednoczone świadectwie połowowym eksporterzy amerykańscy będą musieli 1) wymienić pojedynczy statek odpowiedzialny za złowienie ryb lub produkty rybołówstwa wchodzące w skład odpowiedniej przesyłki wraz ze wszystkimi mającymi zastosowanie informacjami wymaganymi na poświadczeniu Stanów Zjednoczonych dotyczącym legalnego połowu; lub 2) podać nazwę grupy statków odpowiedzialnej za złowienie ryb lub produkty rybołówstwa wchodzące w skład odpowiedniej przesyłki wraz ze wszystkimi mającymi zastosowanie informacjami wymaganymi na poświadczeniu Stanów Zjednoczonych dotyczącym legalnego połowu.
 Możliwość łączenia się w grupę będzie wykorzystywana w odniesieniu do połowów poddanych znacznemu przemieszaniu na morzu lub na lądzie (w tym na przykład połowy (ale nie wyłącznie): w przypadku których początkowe połowy dzieli się według wielkości przed dalszą wysyłką, np. homary; lub połowy, w przypadku których kilka statków poławiających dostarcza ryby na statki towarzyszące na morzu).
 Grupy będą zarządzane przez amerykańskiego producenta lub przetwórcę ubiegającego się o świadectwo i mogą podlegać kontroli. Odpowiada to obecnym praktykom Stanów Zjednoczonych, zgodnie z którymi amerykański producent lub przetwórca będzie odpowiedzialny za przechowywanie wszystkich informacji dotyczących statków lub wykazu statków, które miały swój udział w przesyłce, i za dostarczenie, na żądanie, tych informacji właściwemu organowi rządowemu Stanów Zjednoczonych.
 Możliwość występowania jako pojedynczy statek lub grupa umożliwi Stanom Zjednoczonym wydanie jednego świadectwa na przesyłkę, przy jednoczesnym zapewnieniu dostępu do kompletnych informacji o statku w odniesieniu do każdej przesyłki.
 Informacje te będą dostępne dla organów państw członkowskich przywozu na ich wniosek złożony do właściwego organu rządowego USA.
 ”.


text:
 29.10.2013
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 L 285/2
 VYKONÁVACIE NARIADENIE KOMISIE (EÚ) č. 1048/2013
 z 28. októbra 2013,
 ktorým sa mení nariadenie (ES) č. 828/2009, ktorým sa na hospodárske roky 2009/2010 až 2014/2015 ustanovujú podrobné uplatňovacie pravidlá na dovoz a rafináciu výrobkov z cukru položky colného sadzobníka 1701 v rámci preferenčných dohôd
 EURÓPSKA KOMISIA,
 so zreteľom na Zmluvu o fungovaní Európskej únie,
 so zreteľom na nariadenie Rady (ES) č. 732/2008 z 22. júla 2008, ktorým sa uplatňuje systém všeobecných colných preferencií od 1. januára 2009 a ktorým sa menia a dopĺňajú nariadenia (ES) č. 552/97, (ES) č. 1933/2006 a nariadenia Komisie (ES) č. 1100/2006 a (ES) č. 964/2007 (1), a najmä na jeho článok 11 ods. 7,
 keďže:
 (1)
 Podľa článku 1 ods. 4 nariadenia Komisie (ES) č. 828/2009 (2) sa krajina uvedená v prílohe I k nariadeniu (ES) č. 732/2008 ako najmenej rozvinutá krajina môže doplniť do prílohy I k nariadeniu (ES) č. 828/2009.
 (2)
 Na základe nariadenia Európskeho parlamentu a Rady (EÚ) č. 607/2013 z 12. júna 2013, ktorým sa zrušuje nariadenie Rady (ES) č. 552/97, ktoré dočasne odníma prístup k všeobecným colným preferenciám Mjanmarsku/Barme (3), sa 19. júla 2013 tejto krajine obnovil prístup k všeobecným colným preferenciám, a to s retroaktívnym účinkom od 13. júna 2012.
 (3)
 Mjanmarsko/Barma ako najmenej rozvinutá krajina je uvedená v zozname takých krajín v prílohe I k nariadeniu (ES) č. 732/2008, pričom požiadala Komisiu, aby ju uviedla do zoznamu v prílohe I k nariadeniu (ES) č. 828/2009. Mjanmarsko/Barma vyrába cukor, a teda predstavuje možného vývozcu do Únie.
 (4)
 Nariadenie (ES) č. 828/2009 by sa preto malo zodpovedajúcim spôsobom zmeniť.
 (5)
 Opatrenia stanovené v tomto nariadení sú v súlade so stanoviskom Riadiaceho výboru pre spoločnú organizáciu poľnohospodárskych trhov,
 PRIJALA TOTO NARIADENIE:
 Článok 1
 Časť I prílohy I k nariadeniu (ES) č. 828/2009 sa nahrádza textom uvedeným v prílohe k tomuto nariadeniu.
 Článok 2
 Toto nariadenie nadobúda účinnosť tretím dňom po jeho uverejnení v Úradnom vestníku Európskej únie.
 Toto nariadenie je záväzné v celom rozsahu a priamo uplatniteľné vo všetkých členských štátoch.
 V Bruseli 28. októbra 2013
 Za Komisiu
 predseda
 José Manuel BARROSO
 (1) Ú. v. EÚ L 211, 6.8.2008, s. 1.
 (2) Nariadenie Komisie (ES) č. 828/2009 z 10. septembra 2009, ktorým sa na hospodárske roky 2009/2010 až 2014/2015 ustanovujú podrobné uplatňovacie pravidlá na dovoz a rafináciu výrobkov z cukru položky colného sadzobníka 1701 v rámci preferenčných dohôd (Ú. v. EÚ L 240, 11.9.2009, s. 14).
 (3) Ú. v. EÚ L 181, 29.6.2013, s. 13.
 PRÍLOHA
 „Časť I: Najmenej rozvinuté krajiny (LDC)
 Označenie skupiny
 Tretia krajina
 Referenčné číslo
 LDC, ktoré nepatria medzi štáty AKT
 Bangladéš
 Kambodža
 Laos
 Mjanmarsko/Barma
 Nepál
 09.4221
 LDC, ktoré patria medzi štáty AKT
 Benin
 Burkina Faso
 Konžská demokratická republika
 Etiópia
 Madagaskar
 Malawi
 Mozambik
 Senegal
 Sierra Leone
 Sudán
 Tanzánia
 Togo
 Uganda
 Zambia
 09.4231“


text:
 Avis juridique important
 |
 21999A0708(01)
 Avtal genom skriftväxling om ändring av avtalet genom skriftväxling mellan Europeiska gemenskapen och Republiken Bulgarien om ett ömsesidigt införande av tullkvoter för vissa viner
 Europeiska gemenskapernas officiella tidning nr L 172 , 08/07/1999 s. 0003 - 0006
 AVTAL GENOM SKRIFTVÄXLINGom ändring av avtalet genom skriftväxling mellan Europeiska gemenskapen och Republiken Bulgarien om ett ömsesidigt införande av tullkvoter för vissa vinerA. Skrivelse från gemenskapenBryssel den 18 juni 1999.Herr ...,Jag har äran att hänvisa till avtalet genom skriftväxling av den 29 november 1993 mellan Europeiska gemenskapen och Republiken Bulgarien om ett ömsesidigt införande av tullkvoter för vissa viner och till de förhandlingar som ägt rum mellan Europeiska gemenskapen och Republiken Bulgarien för att förlänga avtalets giltighet efter den 31 december 1998.Jag bekräftar härmed att Europeiska gemenskapen och Republiken Bulgarien har enats om följande:I. Tabell 1 i bilagan till nämnda avtal skall ersättas med följande tabell: "Kvantiteter vin med ursprung i gemenskapen som omfattas av tullsänkningar>Plats för tabell>"II. Tabell 2 i bilagan till nämnda avtal skall ersättas med följande tabell: "Kvantiteter vin med ursprung i Bulgarien som omfattas av tullsänkningar>Plats för tabell>"III. Punkt 3 a i avtalet skall ersättas med följande: "när det gäller de tullar som Bulgarien tillämpar vid import av vin med ursprung i gemenskapen:- 1993: 90 % av bastullen,- 1994: 80 % av bastullen,- 1995 och följande år: 70 % av bastullen, dock maximalt 28 % av värdet,- 1999: 15 euro per hektoliter."Denna skriftväxling skall godkännas av de avtalsslutande parterna i enlighet med deras egna förfaranden.Detta avtal träder i kraft den 1 januari 1999. Det skall upphöra att gälla den 31 december 1999. Under det första halvåret 1999 kommer förhandlingar att äga rum för att anta ett tilläggsprotokoll till Europaavtalet så att tillämpningsområdet omfattar både sektorerna för vin och sprit. I tilläggsprotokollet till Europaavtalet kommer dessutom bestämmelser att fastställas för samarbete mellan Bulgarien och Europeiska gemenskapen till stöd för genomförandet av ett program för Bulgariens stegvisa antagande av gemenskapens regelverk inom vin- och spritsektorn, särskilt beträffande förstärkning av kontrollstrukturer och kontrollinstrument inom vinsektorn (bland annat införandet av ett register över vinodlingar).Jag vore tacksam om Ni ville bekräfta att Er regering är införstådd med innehållet i denna skrivelse.HögaktningsfulltPå Europeiska unionens råds vägnar>PIC FILE= "L_1999172SV.000401.EPS">B. Skrivelse från BulgarienBryssel den 18 juni 1999.Herr ...,Jag har äran att bekräfta mottagandet av Er skrivelse av dagens datum med följande lydelse: "Jag har äran att hänvisa till avtalet genom skriftväxling av den 29 november 1993 mellan Europeiska gemenskapen och Republiken Bulgarien om ett ömsesidigt införande av tullkvoter för vissa viner och till de förhandlingar som ägt rum mellan Europeiska gemenskapen och Republiken Bulgarien för att förlänga avtalets giltighet efter den 31 december 1998.Jag bekräftar härmed att Europeiska gemenskapen och Republiken Bulgarien har enats om följande:I. Tabell 1 i bilagan till nämnda avtal skall ersättas med följande tabell: 'Kvantiteter vin med ursprung i gemenskapen som omfattas av tullsänkningar>Plats för tabell>'II. Tabell 2 i bilagan till nämnda avtal skall ersättas med följande tabell: 'Kvantiteter vin med ursprung i Bulgarien som omfattas av tullsänkningar>Plats för tabell>'III. Punkt 3 a i avtalet skall ersättas med följande: 'när det gäller de tullar som Bulgarien tillämpar vid import av vin med ursprung i gemenskapen:- 1993: 90 % av bastullen,- 1994: 80 % av bastullen,- 1995: och följande år: 70 % av bastullen, dock maximalt 28 % av värdet,- 1999: 15 euro per hektoliter.'Denna skriftväxling skall godkännas av de avtalsslutande parterna i enlighet med deras egna förfaranden.Detta avtal träder i kraft den 1 januari 1999. Det skall upphöra att gälla den 31 december 1999. Under det första halvåret 1999 kommer förhandlingar att äga rum för att anta ett tilläggsprotokoll till europaavtalet så att tillämpningsområdet omfattar både sektorerna för vin och sprit. I tilläggsprotokollet till Europaavtalet kommer dessutom bestämmelser att fastställas för samarbete mellan Bulgarien och Europeiska gemenskapen till stöd för genomförandet av ett program för Bulgariens stegvisa antagande av gemenskapens regelverk inom vin- och spritsektorn, särskilt beträffande förstärkning av kontrollstrukturer och kontrollinstrument inom vinsektorn (bland annat införandet av ett register över vinodlingar).Jag vore tacksam om Ni ville bekräfta att Er regering är införstådd med innehållet i denna skrivelse."Jag bekräftar härmed att min regering är införstådd med innehållet i Er skrivelse.HögaktningsfulltPå Republiken Bulgariens regerings vägnar>PIC FILE= "L_1999172SV.000601.EPS">


type: other

text:
IV/00962/2015
 Ügyszám: IV/00962/2015
 Első irat érkezett: 04/07/2015
 Az ügy tárgya: a Kúriának a pénzügyi intézmények fogyasztói kölcsönszerződéseire vonatkozó jogegységi határozatával kapcsolatos egyes kérdések rendezéséről szóló 2014. évi XXXVIII. törvényben rögzített elszámolás szabályairól és egyéb rendelkezésekről szóló 2014. évi XL. törvény 3. §, 4. § és 5. §-a elleni alkotmányjogi panasz (devizahitel)
 Előadó alkotmánybíró: Lenkovics Barnabás Dr. .
 Az indítványozó - az Abtv. 26. § (2) bekezdése alapján - a Kúriának a pénzügyi intézmények fogyasztói kölcsönszerződéseire vonatkozó jogegységi határozatával kapcsolatos egyes kérdések rendezéséről szóló 2014. évi XXXVIII. törvényben rögzített elszámolás szabályairól és egyes egyéb rendelkezésekről szóló 2014. évi XL. törvény egyes rendelkezései alaptörvény-ellenességének megállapítását és megsemmisítését indítványozta..
 Indítványozó: Kásler Árpád
 Támadott jogi aktus: a Kúriának a pénzügyi intézmények fogyasztói kölcsönszerződéseire vonatkozó jogegységi határozatával kapcsolatos egyes kérdések rendezéséről szóló 2014. évi XXXVIII. törvényben rögzített elszámolás szabályairól és egyes egyéb rendelkezésekről szóló 2014. évi XL. törvény 3. §, 4. §, 5. §
 IV_962_6_2015_ind_kieg.pdfIV_962_2_2015_ind_kieg.pdfIV_962_0_2015_inditvany.pdf
 A határozat száma: 3203/2015. (X. 14.) AB végzés
 [1] 1. Az indítványozó Kásler Árpád alkotmányjogi panasszal fordult az Alkotmánybírósághoz.
 [2] Az indítványozó – az Alkotmánybíróságról szóló 2011. évi CLI. törvény (a továbbiakban: Abtv.) 26. § (2) bekezdése alapján előterjesztett – alkotmányjogi panaszában a Kúriának a pénzügyi intézmények fogyasztói kölcsönszerződéseire vonatkozó jogegységi határozatával kapcsolatos egyes kérdések rendezéséről szóló 2014. évi XXXVIII. törvényben rögzített elszámolás szabályairól és egyes egyéb rendelkezésekről szóló 2014. évi XL. törvény (a továbbiakban: Törvény) 3–5. §-ai alaptörvény-ellenességének megállapítását és megsemmisítését kérte. Az indítványozó alkotmányjogi panaszában kifejtettek szerint a támadott rendelkezések sértik az Alaptörvény M) cikkét, az R) cikk (1) és (2) bekezdését, a T) cikk (3) bekezdését, valamint az V. cikkében, illetve a XX. cikk (1) bekezdésében biztosított jogát. Az indítványozó szerint a támadott rendelkezések alaptörvény-ellenességének lényege, hogy a jogalkotó nem lépett fel kellő mértékben a pénzügyi intézmények – általa kifejtett – jogsértő magatartásával szemben.
 [3] Az Alkotmánybíróság főtitkára az Abtv. 55. § (3) bekezdése alapján hiánypótlásra hívta fel az indítványozót, mivel alkotmányjogi panasza – alapjogsérelmét alátámasztó indokolás hiánya miatt – nem tartalmazott határozott kérelmet. Az indítványozó a főtitkári tájékoztatást követően alkotmányjogi panaszát fenntartotta, illetve kiegészítette.
 [4] 2. Az Alkotmánybíróság tanácsának az Abtv. 56. § (1) bekezdése értelmében először azt kellett megvizsgálnia, hogy az alkotmányjogi panasz eleget tesz-e a befogadhatóság feltételeinek. [5] Az Alkotmánybíróság mindenekelőtt az alkotmányjogi panasz formai kritériumoknak való megfelelését vizsgálta. Az Alkotmánybíróság e körben áttekintette, hogy az indítvány határidőben érkezett-e [Abtv. 30. §-a], illetve, hogy tartalmaz-e határozott kérelmet [Abtv. 52. § (1b) bekezdése].
 [7] A támadott jogszabályi rendelkezések 2014. november 1-jén léptek hatályba. A csatolt iratok alapján az indítványozó alkotmányjogi panaszát határidőben terjesztette elő.
 [8] Az alkotmányjogi panasznak az Abtv. 52. § (1b) bekezdése szerinti határozott kérelmet kell tartalmaznia. Az Alkotmánybíróság tanácsa megállapította, hogy az indítványozó kérelme – az Alkotmánybíróság főtitkárának hiánypótlási felhívása ellenére – csak részben felel meg Abtv. 52. § (1b) bekezdésében foglaltaknak. Az indítványozó beadványaiban megjelölte azt a törvényi rendelkezést, amely az Alkotmánybíróság hatáskörét megállapítja, kifejezetten kérte konkrét jogszabályi rendelkezések megsemmisítését, továbbá hivatkozott az Alaptörvény megsértett rendelkezéseire. Az indítványozó ugyanakkor sem eredeti, sem hiánypótló beadványában nem terjesztett elő Alaptörvényben biztosított joga sérelmét alátámasztó indokolást a Törvény támadott rendelkezései vonatkozásában. Az Alkotmánybíróság számos esetben, többek között a 34/2014. (XI. 14.) AB határozat, Indokolás [212] bekezdésében rámutatott, hogy: „[i]ndokolás hiányában a kérelem nem felel meg határozottság Abtv. 52. § (1b) bekezdésében írt követelményének, annak elbírálására nincs lehetőség”.
 [9] Az Alkotmánybíróság továbbá megjegyzi a következőket. Az alkotmányjogi panasz jogintézményének célja valamely, az Alaptörvényben biztosított jog sérelmének orvoslása. Az Alkotmánybíróságnak következetes a gyakorlata a tekintetben is, hogy alkotmányjogi panaszt – bizonyos kivételekkel – csak valamely Alaptörvényben biztosított jog megsértése esetén lehet előterjeszteni. Az Alkotmánybíróság például a 3121/2015. (VII. 9.) AB határozat, Indokolás [89] bekezdésében elvi éllel kimondta, hogy: „mindazok az indítványi elemek, melyek nem Alaptörvényben biztosított jog sérelmét állítják, hanem valamely államcél vagy egyéb alaptörvényi rendelkezés megsértésének megállapítására irányulnak, alkotmányjogi panasz keretében nem bírálhatók el”. Az indítványozó mind eredeti, mind hiánypótló beadványában hangsúlyosan hivatkozott az Alaptörvény M), R) és T) cikkeinek sérelmére, azonban ezen – az Alaptörvény Alapvetés című részében található – rendelkezések nem tekinthetőek az Alaptörvényben biztosított jognak, így azokra alapított alkotmányjogi panasz benyújtására az indítványozónak nincs lehetősége.
 [10] 3. Az Alkotmánybíróság tanácsa mindezekre tekintettel megállapította, hogy az indítványozó alkotmányjogi panasza – az Abtv. 52. § (1b) bekezdése szerinti határozott kérelem hiánya miatt – az Abtv.-ben előírt formai feltételeknek nem felel meg, ezért annak befogadását az Ügyrend 30. § (2) bekezdés h) pontja alapján visszautasította.
 alkotmánybíróDr. Lenkovics Barnabás s. k.,


text:
Veltsi Lasteaed-Algkooli õpilase kooli vastuvõtmise tingimused ja kord ning koolist väljaarvamise kord – Riigi Teataja
 Veltsi Lasteaed-Algkooli õpilase kooli vastuvõtmise tingimused ja kord ning koolist väljaarvamise kord
 Veltsi Lasteaed-Algkooli õpilase kooli vastuvõtmise tingimused ja kord ning koolist väljaarvamise kord - sisukord
 § 2 Kooli vastuvõtu tingimuste ja korra kehtestamine
 § 3 Õpilase vastuvõtt 1. klassi
 § 4 Õpilase vastuvõtt 2.-4. klassi
 § 5 Vastuvõtmisest või selle keeldumisest teavitamine
 § 6 Õpilase koolist väljaarvamine
 § 7 Õpilaste üle arvestuse pidamine kooli vastuvõtmisel ja koolist väljaarvamisel
 RT IV, 03.05.2017, 12
 Vastu võetud 27.04.2017 nr 4
 Määrus kehtestatakse põhikooli- ja gümnaasiumiseaduse seaduse § 27 lg 5 , haridus- ja teadusministri 19.08.2010 määruse nr 43 “Õpilase kooli vastuvõtmise üldised tingimused ja kord ning koolist väljaarvamise kord” alusel.
 (1) Käesolev korraga sätestatakse õpilase Veltsi Lasteaed-Algkooli (edaspidi kool) vastuvõtutingimused ja kord ning koolist väljaarvamise kord.
 (2) Kool tagab olemasolevate õpilaskohtade piires õppimisvõimalused igale koolikohustuslikule isikule, kellele kool on elukohajärgne kool.
 (3) Vabade kohtade olemasolul võib kooli vastu võtta õpilasi, kelle alaline elukoht on väljaspool Rakvere valla haldusterritooriumi.
 § 2. Kooli vastuvõtu tingimuste ja korra kehtestamine
 (1) Kool avalikustab kooli vastuvõtu tingimused ja korra kooli veebilehel.
 (2) Kooli vastuvõtu tingimuste muutmise ettepanekuid on võimalik teha õppeaasta jooksul.
 (3) Kooli vastuvõtu tingimusi ja korda ei tohi muuta teadmiste ja oskuste hindamise korra ja vastuvõtu tingimuste osas 1. märtsist järgmise õppeaasta alguseni, välja arvatud juhul, kui muutmine on vajalik vastuvõtu tingimuste ja korra seadusega või selle alusel antud määrusega kooskõlla viimiseks.
 (4) Kooli vastuvõtu tingimused ja kord kinnitatakse, muudetakse, täiendatakse ja tunnistatakse kehtestuks vallavalitsuse poolt kehtestatud korras.
 (5) Kooli nimekirja arvatud õpilasele määrab erijuhtudel klassi kooli õppenõukogu haridus- ja teadusministri 19.08.2010 määruse nr 43 “Õpilase kooli vastuvõtmise üldised tingimused ja kord ning koolist väljaarvamise kord” § 5 ja § 6 alusel.
 § 3. Õpilase vastuvõtt 1. klassi
 (1) Kooli 1. klassi õppima asumiseks esitab õpilase lapsevanem või eestkostja (edaspidi vanem) käesolevale korrale lisatud vormikohase avalduse (Lisa 1), mis on kättesaadav kooli veebilehel ja paberkandjal koolis.
 (2) Avaldusi koos vastuvõtu tingimustes nõutud dokumentidega võetakse vastu alates 1. märtsist.
 (3) 1. klassi õpilaseks võetakse üldjuhul vastu koolikohustuslik isik, kes on saanud enne käimasoleva aasta 1. oktoobrit seitsmeaastaseks.
 (4) Õpilase 1. klassi õppima asumiseks esitab vanem koolile vormikohase kirjaliku avalduse koos järgmiste dokumentidega:
 1) enda isikut tõendava dokumendi või selle ametlikult kinnitatud ärakirja või väljavõtte;
 2) õpilase sünnitunnistuse või selle ametlikult kinnitatud ärakirja või väljavõtte;
 3) õpilase tervisekaardi või ametlikult kinnitatud väljavõtte tervisekaardist selle olemasolul;
 4) õpilase koolivalmiduskaardi selle olemasolul.
 (5) Vanem ei pea avaldusele lisama enda isikut tõendavat dokumenti digiallkirjaga kinnitatud taotluse esitamise korral.
 § 4. Õpilase vastuvõtt 2.-4. klassi
 (1) Õpilase 2.-4. klassi vastuvõtmiseks esitab õpilase vanem käesolevale korrale lisatud vormikohase avalduse (Lisa 2), mis on kättesaadav kooli veebilehel ja paberkandjal koolis.
 (2) Avaldusi õppima asumiseks 2.-4. klassi koos vastuvõtu tingimustes nõutud dokumentidega võetakse võetakse vastu aastaringselt.
 (3) 2.-4. klassi õpilaseks võetakse vastu koolikohustuslik isik.
 (4) Õpilase 2.-4. klassi õppima asumiseks esitab vanem koolile vormikohase kirjaliku koos järgmiste dokumentidega:
 4) ametlikult kinnitatud väljavõte õpilasraamatust;
 5) eelmise õppeasutuse direktori allkirja ja kooli pitseriga kinnitatud klassitunnistuse või õpinguraamatu jooksva õppeaasta kohta, kui õpilane arvatakse koolist välja pärast õppeperioodi lõppu;
 6) eelmise õppeasutuse kooli direktori allkirja ja kooli pitseriga kinnitatud klassitunnistuse või õpinguraamatu ning hinnetelehe jooksva perioodi hinnetega, kui õpilane arvatakse koolist välja õppeveerandi kestel.
 (6) Välisriigi õppeasutusest tulnud õpilase puhul tuleb avaldusele lisada välisriigi õppeasutuse vastavat haridustaset tõendav dokument või selle ametlikult kinnitatud ärakiri.
 (7) Kooli direktoril on õigus välisriigi õppeasutusest tulnud või mõne muu Eestis mitte kehtiva õppekava alusel õppinud teadmisi ja oskusi kontrollida ning otsustada kokkuleppel sisseastuja vanemaga, missuguses klassiastmes õpilane õpinguid jätkab.
 § 5. Vastuvõtmisest või selle keeldumisest teavitamine
 (1) Isiku õpilaste nimekirja arvamise otsustab kooli direktor.
 (2) Õpilast ja tema vanemat, kellele kool ei ole elukohajärgne kool, teavitatakse kirjalikku taasesitamist võimaldavas vormis direktori poolt kooli vastuvõtmisest või vastuvõtmisest keeldumisest ühe tööpäeva jooksul.
 § 6. Õpilase koolist väljaarvamine
 (1) Õpilase koolist väljaarvamiseks esitab õpilase vanem käesolevale korrale lisatud vormikohase avalduse (Lisa 3), mis on kättesaadav kooli veebilehel ja paberkandjal koolis.
 (2) Koolist väljaarvamisel väljastab kool õpilasele vanema taotluse alusel järgmised dokumendid:
 2) väljavõtte õpilase tervisekaardist;
 3) direktori allkirja ja kooli pitseriga kinnitatud klassitunnistuse või õpinguraamatu, kui õpilane arvatakse koolist välja pärast õppeperioodi lõppu;
 4) direktori allkirja ja kooli pitseriga kinnitatud klassitunnistuse või õpinguraamatu ning hinnetelehe jooksva perioodi hinnetega, kui õpilane arvatakse koolist välja õppeveerandi kestel.
 § 7. Õpilaste üle arvestuse pidamine kooli vastuvõtmisel ja koolist väljaarvamisel
 (1) Kooli õpilaste arvestust peetakse õpilasraamatus ja Eesti Hariduse Infosüsteemis (edaspidi EHIS).
 (2) Koolikohustusliku õpilase nimekirjast väljaarvamisel märgitakse ta EHIS-es koolist lahkunuks põhjusega “Teise kooli üleminek (ootel)”. Kui viie tööpäeva jooksul ei ole EHIS-es tehtud märget õpilase õppimia asumise kohta, teavitatakse sellest EHISe kaudu õpilase elukohajärgset valla- või linnavalitsust. Valla- või linnavalitsus rakendab abinõusid õpilase mujal õppima asumise väljaselgitamiseks ja vajadusel koolikohustuse täitmise tagamiseks.
 (3) Käesoleva paragrahvi lõiget 2 ei kohaldata õpilase teise riiki elama ja õppima asumisel. Sellisel juhul arvatakse õpilane kooli õpilaste nimekirjast välja vanema kirjaliku taotluse või välisriigi õppeasutuse, kuhu õpilane õppima asus, kirjaliku teatise alusel ning EHIS-esse tehakse märge “lahkus välismaale”.
 (1) Rakvere Vallavalitsuse 22.11.2012 määrus nr 3 „Veltsi Lasteaed-Algkooli vastuvõtmise tingimused ja kord“ tunnistatakse kehtetuks.
 Margit Mitt
 Lisa 1 Avaldus 1. klassi vastuvõtmiseks
 Lisa 2 Avaldus 2.-4. klassi vastuvõtmiseks
 Lisa 3 Avaldus koolist väljaarvamiseks


text:
Maksumaksja portaal - Maksuküsimused - Kõik kinnisvaraga seotud küsimused - Firma ostis kohtutäituri poolt korraldatud enampakkumisel kinnistu koos tootmishoonega, kus on rentnik sees. Ost toimus panga laenuga.
 Käibemaksust pole kohtutäituril sõnagi lepingus. Kas firma ei saa nüüd rentnikule ka rendile käibemaksu lisada, aga kommunaalteenustele (gaas,elekter jne) võib lisada.
 Firma ostis kohtutäituri poolt korraldatud enampakkumisel kinnistu koos tootmishoonega, kus on rentnik sees. Ost toimus panga laenuga.
 Küsis Maksumaksja ja vastas EML Jurist 14.04.2011 12:52 (1844 korda)
 Esmalt peaks saama täiturilt või endiselt rendileandjalt rendilepingu ning vaatama, kas ja mida see maksustamise kohta ütleb. See, kas kinnisasja võõrandamist maksustati käibemaksuga või mitte, ei mõjuta sellel asuvate esemete rendisuhete käibemaksustamist.
 Võlaõigusseaduse § 291 lg 1 sätestab, et kui üürileandja võõrandab kinnisasja pärast kinnisasja üürniku valdusse andmist või kui üüritud asja omanik vahetub pärast asja üürniku valdusse andmist asja võõrandamise korral sundtäitmisel või pankrotimenetluses, lähevad üürilepingust tulenevad üürileandja õigused ja kohustused üle asja omandajale.
 Seega, kuna üürilepingust tulenevad üürileandja õigused ja kohustused lähevad üle asja omandajale, siis peabki omandaja (uus üürileandja) vaatama, kuidas lepingus on reguleeritud üüri (tasumist). Kui lepingus on fikseeritud, et üürile käibemaksu ei lisandu (kuna eelmine üürileandja vastavat käivet ilmselt ei maksustanud), siis ei tohi ka ühepoolselt üüri käibemaksu võrra suurendada. Üüri suurendamiseks on vaja lepingupoolte kokkulepet. Küll aga saaks üüri käibemaksuga maksustada selliselt, et kokkulepitud summa sisaldab juba käibemaksu (üürisumma jagatakse 1,20-ga maksustatava väärtuse leidmiseks).
 Kui lepingus on kokku lepitud, et lisaks üürile tasub üürnik ka kõrvalkulud (nn kommunaaltasud), mille arvestus esitatakse eraldi, siis neid on edasimüügil võimalik maksustada küll, eeldusel et summa ei suurene (kui lepingus ei ole teisiti kokku lepitud). Teie jaoks tähendaks see vastavalt sisendilt mahaarvamise õiguse tekkimist (KMS § 29 lg 1) ning samas summas käibemaksuga edasimüüki.
 Üüri maksustamiseks on vaja maksuhaldurit enne käibe tekkimist kirjalikult teavitada, vt KMS § 16 lg 3 p 1. Kui võõrandatud oleks ettevõte või selle osa VÕS § 180-185 alusel (TsÜS § 66.1 mõistes – majandusüksus, mille kaudu isik tegutseb), siis jääks KMS § 16 lg 3 p 1 alusel eelmise üürileandja poolt üüri käibemaksustamise kohta esitatud teade kehtima, kuna maksukorralduse seaduse § 37 kohaselt lähevad ettevõtte või selle osa omandi või valduse ülemineku korral ettevõtte või selle organisatsiooniliselt iseseisva osaga olemuslikult seotud käesoleva seaduse § 31 lõikes 1 nimetatud nõuded ja kohustused, välja arvatud sunniraha maksmise kohustus, üle omandajale või valduse saajale vastavalt võlaõigusseaduses sätestatule.
 Kuna maksustamise teade on 2 aastat siduv teenuse osas (KMS § 16 lg 4), st riigil on õigus eeldada, et vastavaid käibeid maksustatakse, siis tuleb seda tõlgendada selliselt, et selline teavituse mõju läheb omandajale üle, kui kohaldub MKS § 37.
 Lihtsa omandamistehingu puhul, nagu öeldud, tuleb aga eraldi MTA-t teavitada.