text:
A kvadratikus reciprocitás tétele a matematika számelmélet nevű ágának egy nevezetes tétele; miszerint
 Tételezzük fel, hogy p és q különböző páratlan prímek. Ha legalább az egyikük az 1 maradékot adja 4-gyel osztva, akkor az
 kongruenciák egyszerre megoldhatóak vagy megoldhatatlanok (az x és y megoldások nem szükségképp azonosak); továbbá, ha mindkét prím a 3 maradékot adja 4-gyel osztva, akkor viszont a fenti kongruenciáknak pontosan egyike oldható meg.
 A tétel a moduláris számelmélet egyik alapvető, a másodfokú kongruenciákat megoldások szempontjából jellemző tétele, és alapja az ilyeneket megtaláló eljárásoknak. Tömörebb megfogalmazása a Legendre-szimbólumok segítségével lehetséges.
 Először Euler fogalmazta meg 1744-ben, majd Legendre 1785-ben bizonyítást is adott, ami azonban számos ponton hiányos, sőt rossz volt. Ezekről a kutatásokról nem tudva, 1795 májusában Gauss is felfedezte, és egyéves megfeszített munka után bizonyítania is sikerült, 1796. április 8-án. E bizonyítást a Disquisitiones Arithmeticae c. művében publikálta. A tételt egyébként ő Arany Tételnek (Theorema Aurea) nevezte, mert élete egyik legfontosabb felfedezésének tartotta.
 A tétel másféle megfogalmazásai
 Kvadratikus maradékok
 Ha érvényes
 valamely x egész számra, akkor az a egész számot kvadratikus maradéknak nevezzük a b számra nézve, ellenkező esetben kvadratikus nem-maradéknak. Ezzel a megfogalmazással a kvadratikus reciprocitás tétele így hangzik:
 Ha p, q különböző páratlan prímek, akkor
 amennyiben valamelyik prím 1 maradékot ad 4-gyel való maradékos osztáskor, úgy vagy mindketten kvadratikus maradékok egymásra nézve, vagy mindketten kvadratikus nem-maradékok a másikra nézve (de nem lehetséges, hogy az egyik a másikra nézve kvadratikus maradék legyen, míg a másik az egyikre kvadratikus nem-maradék);
 ellenben ha mindkét prím 3 maradékot ad 4-gyel osztva, akkor az, hogy az egyik kvadratikus maradék a másikra nézve, kizárja azt, hogy a másik is kvadratikus maradék legyen az egyikre.
 Megfogalmazása a Legendre-szimbólummal
 Alkalmazva az ún. Legendre-szimbólumot a kvadratikus reciprocitás tétele azt állítja, hogy:
 Ha p és q páratlan prímszámok, akkor
 Ellenőrizhető, hogy a tétel két eddigi megfogalmazása valóban ugyanazt mondja, ugyanis ha p,q valamelyike 1-gyel kongruens (mondjuk p = 4u+1, azaz p-1 = 4u), a jobb oldal kitevője páros (felhasználva, hogy a prímek páratlanok, azaz q = 2v+1 alakú, ), így a jobb oldal értéke 1, tehát vagy mindkét bal oldali Legendre-szimbólum pozitív, vagy mindkettő negatív, azaz egyszerre kvadratikus maradékok vagy kvadratikus nem-maradékok a prímek egymásra nézve. Ha viszont mindkét prím 3-at ad néggyel osztva, akkor p = 4u+3 és q = 4v+3, azaz a jobb oldali kitevő () páratlan, így a jobb oldal értéke -1, és így a bal oldali Legendre-szimbólumok értéke különböző: ha az egyik 1, a másik -1, emiatt ha az egyik prím a másikra nézve kvadratikus maradék, akkor a másik az egyikre nézve kvadratikus nem-maradék.
 Bizonyítások
 Elemi bizonyítás
 Az alábbi, S.Y. Kimtől származó bizonyítás két segédtételen alapul, nevezetesen:
 segédtétel. A mod(pq) redukált maradékrendszer pq felének egészrészénél kisebb elemeinek szorzata akkor és csak akkor 1 abszolút értékű, ha p és q is egyaránt 1 maradékot adnak 4-gyel osztva;
 segédtétel A fenti szorzat p-vel osztva akkor és csak akkor ad 1 maradékot , ha q 4k+1 alakú páratlan prím, mely kvadratikus maradék p-re nézve (egyébként pedig -1 maradékot ad), hasonlóan ugyanez a szorzat akkor és csak akkor ad 1 maradékot q-val osztva, ha p 4k+1 alakú páratlan prím, mely q-ra nézve kvadratikus maradék.
 Tekintsük tehát a pq szám felének (alsó) egészrészénél kisebb standard (0 ... pq közti értékekkel reprezentált) redukált maradékrendszert; legyen ez Φ és legyen az e halmazba eső számok mod(pq) szorzata F! Matematikai formulákkal:
 és .
 1. segédtétel
 Ez tehát azt állítja, hogy:
 E segédtétel bizonyítása úgy megy, hogy ügyesen párosítva szorozzuk össze Φ elemeit. A redukált maradékrendszerek elemei pontosan a multiplikatíve invertálható elemek, érthetőbben mondva, minden x∈Φ elemhez létezik olyan x*∈{0,1,2,...,pq-1} = R elem, hogy xx* ≡ 1 (mod pq). De x* nem feltétlenül eleme Φ-nek. Legyen x' = x*, ha x*∈Φ és x' = (-x)*, ha x*∉Φ, ahol (-x) azt az R-beli elemet jelöli, melyre x+(-x) = pq, azaz a pq-x∈R elemet. Könnyen belátható, hogy bármely y∈R reprezentánsra vagy y eleme Φ-nek, vagy (-y). Hiszen (-y) = pq-y teljesül, és ha y∈Φ azaz y ≤ (pq-1)/2, akkor -y ≥ (1-pq)/2; így pq-y ≥ pq+(1-pq)/2 = (pq+1)/2 ≥ (pq-1)/2. Tehát (-y) = pq-y ≥ (pq-1)/2. Emiatt (-y)∉Φ, hasonlóan ha (-y)∈Φ akkor az előzőek szerint y = (-(-y))∉Φ. Ennélfogva minden x∈Φ elemhez egyértelműen létezik olyan x' elem, mégpedig az előbbi módon definiált, hogy xx' ≡ ±1 (mod pq).
 Most kiszámoljuk F-et. Párosítsuk a Φ-beli elemeket úgy, hogy x párja x', legyen, azaz ezek szorzata ±1 legyen. De lehetnek olyan elemek, melyek önmaguk párjai, legyen ezek halmaza Ψ és ezek szorzata G := ΠΨ míg Ψ halmaz Φ-re vonatkozó komplementerhalmaza legyen Ψ' := Φ\Ψ, ezek tehát nem önmaguk párjai, és így van Ψ'-beli párjuk, ezért ΠΨ' = ±1. A következő érvényes:
 F = ΠΦ = ΠΨ · ΠΨ' = ΠΨ·±1 = G·(±1) = ±G.
 Elegendő tehát G-t kiszámolni. Esetszétválasztással bizonyítható, hogy ha p,q egyaránt 1-gyel kongruensek mod(4), akkor G ≡ ±1 mod(pq), ellenben viszont nem ennyi. Ezért ez az ezzel asszociált (abszolútértékben megegyező) F-re is igaz.
 Valóban, legyen p ≡ q ≡ 1 (4) . Ekkor Ψ elemei az u2 ≡ 1 mod(pq) és az v2 ≡ -1 mod(pq) kongruenciák azon megoldásai, melyekre u,v 0 és pq-1 fele közt van, azaz melyek Φ-be esnek. Három dolgot kell említenünk:
 Könnyen ellenőrizhető, hogy az w2 ≡ 1 mod (r) alakú kongruenciának páratlan prím r-ekre pontosan két (inkongruens) megoldása van: az 1 és az r-1 (másképp -1) osztályok (r|w2-1 = (w+1)(w-1) alapján, tekintetbe véve, hogy 0≤w<p-1).
 A w2 ≡ -1 mod(r) kongruenciáknak viszont attól függően van kettő vagy semennyi megoldásuk, hogy az r páratlan prím maradéka 4-gyel osztva mennyi. A maradék 1 vagy 3 lehet; az első esetben két megoldás van, a második esetben egy sincs (ennek bizonyítása hosszadalmas, a Wilson-tétel és a kis Fermat-tétel segítségével például bebizonyítható).
 A kínai maradéktétel szerint relatív prím m1, m2, ..., mq számok m szorzata mint modulus szerinti kongruencia megoldása visszavezethető egy a tényezők mint modulusok szerinti kongruenciákból álló kongruenciarendszer megoldására. Ez a kongruenciarendszer mindig megoldható, s ha egy megoldása x0, akkor megoldása, és az eredeti kongruencia megoldása is, a teljes [x0] mod(M) maradékosztály is, ahol M :=[m1, ..., mq] a modulusok legkisebb közös többszöröse. Továbbá, a mod(m) = mod(M) inkongruens megoldások száma egyenlő a fent említett kongruenciarendszer tagjainak megoldásai számainak szorzatával.
 E két állítást alkalmazva, tehát meg kell oldanunk egyrészt az u2 ≡ 1 mod(pq) kongruenciát, másrészt a v2 ≡ -1-et.
 Az előbbit a kínai maradéktétel szerint visszavezetjük egy szimultán kongruenciarendszer megoldására, nevezetesen az u2 ≡ 1 mod(p) és u2 ≡ 1 mod(q) két kongruenciából álló rendszer megoldására. A fentiek szerint mindkét kongruenciának két-két megoldása van, a szimultán kongruenciarendszer és így az eredeti, mod(pq) kongruencia inkongruens megoldásainak száma 2·2 = 4. Nyilvánvalóan ±1 egy-egy megoldása az utóbbinak, és az is, hogy ha x megoldás, akkor (-x) is az. Ezek szerint a másik két megoldás x, és (-x) alakú. Ezek közül a Φ-be esőket kell összeszorozni, tehát 1-et és x-et, vagy (-x)-et, az eredmény G1 := ±x.
 Hasonlóan járunk el az utóbbi, v2 ≡ -1 mod(pq) kongruenciával. Visszavezetve a v2 ≡ -1 (p) és v2 ≡ -1 mod(q) kongruenciákból álló rendszerre, melyeknek két-két megoldásuk van, ennek is négy mod(pq) inkongruens megoldása van. Könnyű dolgunk van, ha észrevesszük, hogy ha y ennek egy megoldása, x meg az előzőnek, akkor (xy)2 = x2y2 ≡ 1×(-1) = (-1) mod(pq). Emiatt az utóbbi minden inkongruens megoldása {±y, ±xy}. Ezek közül kettő esik Φ-be; de ellentett osztályok nem; tehát ezek szorzata G2 ±y · ±xy = ±x.
 Ennélfogva G = G1 · G2 = ±x · ±x = ± x2 = ± 1.
 Fordítva, ha p és q közül nem mindkettő 1-gyel kongruens mod(4) , Ψ csak x2 ≡ 1 mod(pq) gyökeit tartalmazza, azaz az előzőekhez hasonlóan 1 és -1 közül az egyiket és N és -N közül az egyiket. Ezek szorzata, G = ±1 · ±N = ±N nem lesz 1-gyel kongruens mod(pq).
 2. segédtétel
 A következő két állításról van szó:
 A jelölések szimmetriája folytán elég az elsőt bizonyítani ezek közül. A bizonyításhoz felhasználjuk az ún. Euler-kritériumot is:
 Legyenek
 és
 egyszóval D a p-vel nem osztható Φ-beli számok p-vel való osztási maradékainak szorzata! Figyelem: Δ nem halmaz, hanem rendezett elemrendszer!
 F azon Φ-beli elemek szorzata, melyek nem oszthatóak sem p-vel, sem q-val; ezért ha azon Φ-beli elemek Δ halmazának elemeit szorozzuk össze, a D szorzatot kapva, melyek p-vel nem oszthatóak, de e szorzatba még azokat a Δ-belieket sem számítjuk be, melyek q-val oszthatóak (azaz D-t osztjuk a q-val nem osztható Φ-beli elemek Δ* elemrendszerének E szorzatával is), szintén F adódik. Azaz
 , azaz emiatt , azaz (leosztva a p modulushoz relatív prím E-vel
 .
 Ki kell számolnunk D-t és E-t.
 D kiszámításakor összeszorozzuk egyrészt a 0, 1, 2, ..., p-1 teljes maradékrendszer mod(p) redukált elemeit, aztán a p, p+1, p+2, ..., p+(p-1) = 2p-1 halmaz mod(p) redukált elemeit, hasonlóan a 2p, 2p+1, 2p+2, ..., 3p-1 halmaz mod(p) redukált elemeit, és így tovább, amíg el nem érjük a (pq-1)/2 számot; aztán a szorzat mod(p) maradékát képezzük. Mivel az összeszorzás és a maradékképzés felcserélhető, végül is azt tesszük, hogy vesszük valahányszor a 0, 1, ..., p-1 közti redukált mod(p) maradékrendszert, és annyiszor összeszorozzuk, ahányszor az előbb összeszoroztuk a mod(p) teljes maradékrendszerek elemeit (azaz ahány mod(p) teljes maradékrendszerre bomlik a 0, 1, ..., (pq-1)/2 halmaz. Kiszámolható, hogy hányszor kell összeszoroznunk: mivel
 .
 Ezek szerint egyrészt egy mod(p) redukált maradékrendszer elemeit kell mod(p) összeszoroznunk, ami Wilson tétele alapján
 ,
 mégpedig ezt q-1-szer, ezen kívül D tényezői még egy 0, 1, 2, ..., (p-1)/2 elemű redukált maradékrendszer elemei; minthogy p prím, ezért a fenti halmazból minden szám ilyen; tehát
 .
 A Δ-beli számok közül vegyük még azok mod(p) szorzatát, melyek q-val oszthatóak, ezek: , ugyanis a legnagyobb egész szám, mellyel megszorozva q-t még kisebb számot kapunk mint (pq-1)/2, a
 .
 Számoljuk ki a Δ*-beli elemek mod(p) szorzatát, felhasználva, hogy az Euler-kritérium szerint ; ez:
 .
 Tudva azt, hogy egy Legendre-szimbólum relatív prím változókra mindig ugyanaz, mint reciprokának értéke, hiszen egy Legendre-szimbólum 1, és ekkor reciproka is, vagy -1, és ekkor is reciproka is. Tehát:
 ,
 és pontosan ezt szerettük volna belátni.
 A segédtételek alkalmazása reciprocitás bizonyítására
 F megoldása a következő szimultán kongruenciarendszernek (de nem kell aggódni, kínai maradéktétel itt nem lesz ):
 Ez azt jelenti, hogy F-et a 0, 1, ..., p-1 mod(p) teljes maradékrendszerben az 1 vagy p-1 reprezentálja (hiszen a fenti kifejezések olyan szorzatok, melyek tényezői, azok definíciói miatt, 1 abszolút értékűek). De mivel p-1<pq-1, ezért a 0, 1, ... , pq-1 mod(pq) teljes maradékrendszerben is 1 vagy p-1 reprezentálja, hisz a mod(p) standard maradékok egyben mod(pq) standard maradékok is. De ugyanez igaz a 0, 1, ..., q-1 teljes maradékrendszerre is: F-et 1 vagy q-1 reprezentálja mod(q), és ezáltal mod(pq) is 1 vagy q-1 reprezentálja.
 Ha F-et mod(p) az 1 reprezentálja, akkor a p-1 nem reprezentálhatja, mert ekkor p-1 ≡ 1 mod(p) azaz p ≡ 2 mod(p) ellentmondana annak, hogy p páratlan. Hasonló igaz q-ra. Sőt pq-ra is: például F-et egyszerre nem reprezentálhatja 1 is meg p-1 is, mert akkor utóbbiak kongruensek lennének, azaz p ≡ 2 mod(pq) lenne, azaz p = 2+kpq, ahonnan p(1-kq) = 2 alapján p = 2, ami ellentmond a feltételeknek.
 Így a következő, egymást kizáró lehetőségek vannak:
 F mod(p) maradéka 1, akkor mod(pq) maradéka is 1, és így mod(q) maradéka is 1.
 F mod(p) maradéka p-1, akkor mod(pq) maradéka is p-1, akkor nem 1, és így mod(q) maradéka sem 1, tehát csak q-1 lehet.
 Az első eset esetében, ami az 1. lemma szerint csakkor lehetséges, ha p,q is 1-gyel kongruens mod(4), e mod(p) és mod(q) a maradékok mint számok megegyeznek (hiszen 1-gyel egyenlőek), írható hát:
 Ebből átszorzásokkal és figyelembe véve, hogy a tényezők értéke mindig ugyanaz, mint reciprokuké (mivel értékük ±1), kijön a kvadratikus reciprocitás tétele.
 A második esetben is elérhetünk hasonlót, ha nem a standard, legkisebb abszolútértékű pozitív elemekből álló teljes maradékrendszerekben reprezentáljuk F-et, hanem a legkisebb abszolútértékű negatív elemekből álló teljes maradékrendszerekben. Ekkor a maradékok értékét rögzítettük, és mint számok észrevehetően mind -1-gyel egyenlőek. Innentől kezdve már az előzővel megegyező gondolatmenetet alkalmazva, szintén adódik a kvadratikus reciprocitás tétele.
 Ezzel a bizonyítást befejeztük. QED
 Lásd még
 kubikus reciprocitás tétele
 bikvadratikus reciprocitás tétele
 körosztási reciprocitás tétele
 osztálytest-elmélet
 Hivatkozások
 Források
 Rövid áttekintés
 Mathworld bejegyzés (angolul)
 Bizonyítások és tudománytörténeti vonatkozások
 A Kvadratikus reciprocitás tételének bizonyításai (angolul)
 Különféle bizonyítások és azok története (angolul)
 Eisenstein „félreértett” geometriai bizonyítása (angolul)
 A kvadratikus reciprocitás tételének bizonyítása a Boyer-More-féle automatikus tételbizonyító rendszerben (PDF) (angolul)
 Általánosítások
 Egy általánosítás véges csoportokban (angolul) (PDF)
 Egy általánosítás véges testekben (angolul) (PDF)
 Egy általánosítás polinomokra (angolul) (PDF)
 Irodalom
 S. Y. Kim: An elementary proof of the quadratic reciprocity law. American Math. Monthly, 111 (2004), 48-50.
 Gyarmati Edit: Számelmélet. Turán Pál előadásainak fölhasználásával. Egyetemi jegyzet. Nemzeti tankönyvkiadó, Bp., 1997.
 Szalay Mihály: Számelmélet. Speciális Matematika Tankönyvek sorozat. Nemzeti Tankönyvkiadó, Typotex, 1998. .
 Számelméleti tételek
 Matematikai tételek


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
7.4.2010 NL Publicatieblad van de Europese Unie L 87/9
 OVEREENKOMST
 tussen de Europese Unie en de Zwitserse Bondsstaat tot vaststelling van de voorwaarden voor de
 deelname van de Zwitserse Bondsstaat aan het programma Jeugd in actie en het actieprogramma op
 het gebied van een leven lang leren (2007-2013)
 DE EUROPESE UNIE, hierna „de Unie” genoemd,
 enerzijds, en
 DE ZWITSERSE BONDSSTAAT, hierna „Zwitserland” genoemd,
 anderzijds,
 beide hierna „de partijen” genoemd,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1) In de gezamenlijke verklaring bij de zeven overeenkomsten tussen de Europese Gemeenschap en Zwitserland van
 21 juni 1999 is bepaald dat in de toekomst kan worden onderhandeld over een overeenkomst inzake de deel
 name van Zwitserland aan de programma’s voor onderwijs en de jeugd.
 (2) Het programma Jeugd in actie voor de periode 2007-2013 en het actieprogramma op het gebied van een leven
 lang leren zijn respectievelijk vastgesteld bij de Besluiten nr. 1719/2006/EG (1) en nr. 1720/2006/EG (2) van het
 Europees Parlement en de Raad van 15 november 2006.
 (3) Artikel 5 van Besluit nr. 1719/2006/EG en artikel 7 van Besluit nr. 1720/2006/EG voorzien in de deelname van
 Zwitserland, mits met dat land een bilaterale overeenkomst wordt gesloten,
 ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:
 Artikel 1 Gedurende de verlenging moet Zwitserland een jaarlijkse finan
 ciële bijdrage voldoen die gelijk is aan de financiële bijdrage
 Zwitserland neemt deel aan het programma Jeugd in actie en voor het jaar 2013.
 aan het actieprogramma op het gebied van een leven lang leren
 (hierna „de programma’s” genoemd), volgens de bepalingen en
 voorwaarden van deze overeenkomst en de bijlagen I, II en III,
 die een integrerend deel ervan uitmaken. Deze overeenkomst wordt niet verlengd indien de overeen
 komst tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten ener
 zijds en de Zwitserse Bondsstaat anderzijds over het vrije ver
 Artikel 2 keer van personen van 21 juni 1999 vervalt of wordt opgezegd.
 Deze overeenkomst is van toepassing op de gebieden waarop de
 Verdragen waarop de Unie berust van toepassing zijn, onder de Zowel de Unie als Zwitserland kan deze overeenkomst door
 in die Verdragen vastgestelde voorwaarden, en op het grond middel van een kennisgeving aan de andere partij opzeggen.
 gebied van Zwitserland. De overeenkomst loopt af met ingang van het begrotingsjaar
 volgend op dat van de kennisgeving, indien deze vóór
 1 oktober plaatsvindt. In de overige gevallen loopt de overeen
 Artikel 3 komst af met ingang van het tweede begrotingsjaar volgend op
 Deze overeenkomst wordt gesloten voor de duur van de lo dat van de kennisgeving.
 pende programma’s. Niettemin kan deze overeenkomst, onver
 minderd de tweede alinea van dit artikel, eveneens automatisch
 worden verlengd indien de Unie besluit de programma’s onge De projecten en activiteiten die worden gefinancierd uit de
 wijzigd te verlengen, tenzij een van de partijen de andere binnen begrotingsjaren voorafgaand aan het jaar waarin de overeen
 30 dagen na het besluit om de programma’s te verlengen, mee komst afloopt, lopen door tot zij worden afgerond volgens de
 deelt dat zij van verlenging van de samenwerking afziet. in deze overeenkomst en de bijlagen bepaalde voorwaarden en
 de contractuele bepalingen die op deze projecten en activiteiten
 (1) PB L 327 van 24.11.2006, blz. 30. van toepassing zijn. De partijen regelen in onderlinge overeen
 (2) PB L 327 van 24.11.2006, blz. 45. stemming de eventuele andere gevolgen van de beëindiging.
 ---pagebreak--- L 87/10 NL Publicatieblad van de Europese Unie 7.4.2010
 Artikel 4 In afwachting van de afronding van de in de eerste alinea
 genoemde procedures passen de partijen deze overeenkomst
 De vertegenwoordigers van de Commissie en de vertegenwoor voorlopig toe voor activiteiten die uit het begrotingsjaar volgend
 digers van de nationale autoriteit die tot waarnemer van de op dat van de ondertekening worden gefinancierd en niet eerder
 programmacomités zijn benoemd, overleggen zo nodig op ver dan de algemene begroting van de Europese Unie van het jaar
 zoek van een van hen over de activiteiten die onder deze over 2011, mits aan de voorwaarden van punt 2 van bijlage I wordt
 eenkomst vallen. Na dit overleg kan het gemengd comité dat is voldaan.
 ingesteld bij de overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap
 en haar lidstaten enerzijds en de Zwitserse Bondsstaat anderzijds
 over het vrije verkeer van personen van 21 juni 1999, de bij In geval een van de partijen de andere meedeelt dat zij de
 lagen bij deze overeenkomst, in principe schriftelijk, wijzigen als ondertekende overeenkomst niet zal ratificeren of sluiten, ein
 dit nodig blijkt om rekening te houden met de regelgeving die digt de voorlopige toepassing met ingang van het begrotingsjaar
 van toepassing is op de programma’s of de ontwikkeling van volgend op dat van de kennisgeving. De kennisgeving waarmee
 het absorptievermogen van Zwitserland. De wijzigingen in de de voorlopige toepassing eindigt, laat de verplichtingen van de
 bijlagen treden in werking op de dag nadat het gemengd comité partijen met betrekking tot projecten en activiteiten die uit de
 hierover een besluit heeft goedgekeurd. Indien de partijen daar algemene begroting van de Europese Unie van het jaar van de
 entegen overeenstemming bereiken over een wijziging van de kennisgeving worden gefinancierd, onverlet, evenals de betaling
 bepalingen van deze overeenkomst, treden deze in werking door Zwitserland van de bijdrage voor het jaar van de kennis
 nadat hun eigen interne procedures hiervoor zijn afgerond. geving.
 Artikel 6
 Artikel 5 Deze overeenkomst is opgesteld in twee exemplaren in de Bul
 gaarse, de Deense, de Duitse, de Engelse, de Estse, de Finse, de
 Deze overeenkomst wordt door de partijen volgens hun eigen Franse, de Griekse, de Hongaarse, de Italiaanse, de Letse, de
 interne procedures bekrachtigd of gesloten. Hij treedt in werking Litouwse, de Maltese, de Nederlandse, de Poolse, de Portugese,
 op de eerste dag van de tweede maand volgend op de datum de Roemeense, de Slowaakse, de Sloveense, de Spaanse, de
 van de laatste kennisgeving van de partijen van de afronding Tsjechische en de Zweedse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk
 van de vereiste procedures. authentiek.
 ---pagebreak--- 7.4.2010 NL Publicatieblad van de Europese Unie L 87/11
 Съставено в Брюксел на петнайсети февруари две хиляди и десета година.
 Hecho en Bruselas, el quince de febrero de dos mil diez.
 V Bruselu dne patnáctého února dva tisíce deset.
 Udfærdiget i Bruxelles den femtende februar to tusind og ti.
 Geschehen zu Brüssel am fünfzehnten Februar zweitausendzehn.
 Kahe tuhande kümnenda aasta veebruarikuu viieteistkümnendal päeval Brüsselis.
 Έγινε στις Βρυξέλλες, στις δέκα πέντε Φεβρουαρίου δύο χιλιάδες δέκα.
 Done at Brussels on the fifteenth day of February in the year two thousand and ten.
 Fait à Bruxelles, le quinze février deux mille dix.
 Fatto a Bruxelles, addì quindici febbraio duemiladieci.
 Briselē, divi tūkstoši desmitā gada piecpadsmitajā februārī.
 Priimta du tūkstančiai dešimtų metų vasario penkioliktą dieną Briuselyje.
 Kelt Brüsszelben, a kétezer-tizedik év február havának tizenötödik napján.
 Magħmul fi Brussell, fil-ħmistax-il jum ta’ Frar tas-sena elfejn u għaxra.
 Gedaan te Brussel, de vijftiende februari tweeduizend tien.
 Sporządzono w Brukseli dnia piętnastego lutego roku dwa tysiące dziesiątego.
 Feito em Bruxelas, em quinze de Fevereiro de dois mil e dez.
 Întocmit la Bruxelles, la cincisprezece februarie două mii zece.
 V Bruseli dňa pätnásteho februára dvetisícdesať.
 V Bruslju, dne petnajstega februarja leta dva tisoč deset.
 Tehty Brysselissä viidentenätoista päivänä helmikuuta vuonna kaksituhattakymmenen.
 Som skedde i Bryssel den femtonde februari tjugohundratio.
 ---pagebreak--- L 87/12 NL Publicatieblad van de Europese Unie 7.4.2010
 За Европейския съюз
 Por la Unión Europea
 Za Evropskou unii
 For Den Europæiske Union
 Für die Europäische Union
 Euroopa Liidu nimel
 Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
 For the European Union
 Pour l'Union européenne
 Per l'Unione europea
 Eiropas Savienības vārdā
 Europos Sajungos vardu
 Az Európai Unió részéről
 Għall-Unjoni Ewropea
 Voor de Europese Unie
 W imieniu Unii Europejskiej
 Pela União Europeia
 Pentru Uniunea Europeană
 Za Európsku úniu
 Za Evropsko unijo
 Euroopan unionin puolesta
 För Europeiska unionen
 За Конфедерация Швейцария
 Por la Confederación Suiza
 Za Švýcarskou konfederaci
 For Det Schweiziske Forbund
 Für die Schweizerische Eidgenossenschaft
 Šveitsi Konföderatsiooni nimel
 Για την Ελβετική Συνομοσπονδία
 For the Swiss Confederation
 Pour la Confédération suisse
 Per la Confederazione svizzera
 Šveices Konfederācijas vārdā
 Šveicarijos Konfederacijos vardu
 A Svájci Államszövetség részéről
 Għall-Konfederazzjoni Żvizzera
 Voor de Zwitserse Bondsstaat
 W imieniu Konfederacji Szwajcarskiej
 Pela Confederação Suíça
 Pentru Confederația Elvețiană
 Za Švajčiarskou konfederáciu
 Za Švicarsko konfederacijo
 Sveitsin valaliiton puolesta
 För Schweiziska edsförbundet
 ---pagebreak--- 7.4.2010 NL Publicatieblad van de Europese Unie L 87/13
 BIJLAGE I
 Bepalingen en voorwaarden voor de deelname van Zwitserland aan het programma Jeugd in actie en het
 actieprogramma op het gebied van Een leven lang leren
 1. Zwitserland neemt deel aan het programma Jeugd in actie en aan het actieprogramma op het gebied van een leven
 lang leren (hierna „de programma’s” genoemd). Tenzij in deze overeenkomst anders is bepaald, worden daarbij de
 doelstellingen, criteria, procedures en termijnen in acht genomen die zijn vastgesteld bij de Besluiten
 nr. 1719/2006/EG en nr. 1720/2006/EG.
 2. Overeenkomstig de bepalingen in artikel 8 van Besluit nr. 1719/2006/EG en artikel 6 van Besluit nr. 1720/2006/EG
 en overeenkomstig de besluiten van de Commissie over de verantwoordelijkheden van de lidstaten, de Commissie en
 de nationale agentschappen in de uitvoering van de programma’s
 — zorgt Zwitserland ervoor dat een geschikt orgaan (Zwitsers nationaal agentschap) wordt opgericht of aangewezen
 en dat hierop toezicht wordt gehouden, om een gecoördineerd beheer van de uitvoering op nationaal niveau van
 de onder de programma’s vallende acties te garanderen,
 — is het verantwoordelijk voor een goed beheer door het Zwitsers nationaal agentschap van de bedragen die dit in
 het kader van projectondersteuning ontvangt,
 — en treft het de nodige maatregelen met het oog op toereikende financiering, audits en financieel toezicht van het
 Zwitsers nationaal agentschap, dat van de Commissie een tegemoetkoming in de beheers- en uitvoeringskosten
 ontvangt.
 Zwitserland dient alle andere maatregelen te nemen die voor een efficiënt verloop van de programma’s op nationaal
 niveau vereist zijn.
 3. Met het oog op deelname aan de programma’s zal Zwitserland jaarlijks een bijdrage betalen aan de algemene begroting
 van de Europese Unie, overeenkomstig de in bijlage II opgenomen voorwaarden.
 4. Voor instellingen, organisaties en personen uit Zwitserland gelden met betrekking tot de indiening, evaluatie en selectie
 van aanvragen dezelfde voorwaarden als voor de instellingen, organisaties en personen uit de Unie.
 5. Teneinde de Unie-dimensie van de programma’s te waarborgen, komen de projecten en activiteiten alleen voor
 financiële steun van de Unie in aanmerking als er ten minste één partner uit een lidstaat van de Unie bij betrokken
 is.
 6. Het percentage van de in punt 3 hierboven genoemde bijdrage van Zwitserland dat zal worden toegekend aan acties
 die het Zwitsers nationaal agentschap volgens de regels van de programma’s moet beheren, weerspiegelt het deel van
 de acties in de begroting van het programma op niveau van de Unie. De tegemoetkoming in de kosten van het
 Zwitsers nationaal agentschap voor het beheer en de uitvoering van de programma’s wordt berekend aan de hand van
 de criteria die gelden voor de lidstaten van de Unie.
 7. In het kader van de bestaande bepalingen stellen de lidstaten van de Unie en Zwitserland alles in het werk om het
 verkeer en verblijf te vergemakkelijken van studenten, leerkrachten, stagiairs, opleiders, administratief personeel van
 universiteiten, jongeren en andere deelnemers die tussen Zwitserland en de lidstaten van de Unie reizen in verband met
 hun deelname aan de activiteiten die onder deze overeenkomst vallen.
 8. Onverminderd de verantwoordelijkheden van de Commissie en de Rekenkamer van de Europese Unie met betrekking
 tot het toezicht op en de evaluatie van de programma’s, houden de Commissie en Zwitserland gezamenlijk voort
 durend toezicht op de deelname van Zwitserland aan de programma’s. Zwitserland dient de nodige verslagen in bij de
 Commissie en neemt deel aan andere door de Unie in dit verband ondernomen specifieke activiteiten.
 De besluiten van de Commissie over de verantwoordelijkheden van de lidstaten, de Commissie en de nationale
 agentschappen in de uitvoering van de programma’s, alsmede de gemeenschappelijke normen die zijn opgenomen
 in de leidraad voor nationale agentschappen, die bij de overeenkomsten tussen de Commissie en het Zwitserse
 nationale agentschap zal worden gevoegd, zijn van toepassing op de betrekkingen tussen Zwitserland, de Commissie
 en het Zwitserse nationale agentschap.
 ---pagebreak--- L 87/14 NL Publicatieblad van de Europese Unie 7.4.2010
 De overeenkomsten tussen de Commissie en het Zwitserse nationale agentschap of de Zwitserse begunstigden alsmede
 tussen het Zwitserse nationale agentschap en de Zwitserse begunstigden zijn gebaseerd op de relevante bepalingen van
 het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Unie en op de uitvoerings
 bepalingen daarvoor, met name met betrekking tot de toekenning en sluiting van overeenkomsten. Die bepalingen zijn
 op dezelfde wijze van toepassing op Zwitserse deelnemers als voor de andere deelnemers aan de programma’s.
 Aanvullende regels voor de financiële controle, terugvordering en andere fraudebestrijdingsmaatregelen zijn uiteengezet
 in bijlage III.
 In geval van onregelmatigheden, nalatigheid of fraude bij het Zwitserse nationale agentschap zullen de Zwitserse
 autoriteiten aansprakelijk zijn voor de niet-gerecupereerde middelen als dit leidt tot vorderingen van de zijde van de
 Commissie aan het Zwitsers nationaal agentschap waaraan niet volledig wordt voldaan.
 9. In alle contacten met de Commissie, bij het indienen van aanvragen, het opstellen van overeenkomsten en verslagen en
 andere administratieve aangelegenheden in verband met de programma’s, dient een van de officiële talen van de
 instellingen van de Unie te worden gebruikt.
 ---pagebreak--- 7.4.2010 NL Publicatieblad van de Europese Unie L 87/15
 BIJLAGE II
 Financiële bijdrage van Zwitserland aan het programma Jeugd in actie en het actieprogramma op het gebied van
 een leven lang leren
 1. Jeugd in actie
 De financiële bijdrage van Zwitserland aan de algemene begroting van de Europese Unie voor deelname aan het
 programma Jeugd in actie is als volgt (in miljoenen euro):
 Jaar 2011 Jaar 2012 Jaar 2013
 1,7 1,8 1,9
 2. Actieprogramma op het gebied van een leven lang leren
 De financiële bijdrage van Zwitserland aan de algemene begroting van de Europese Unie voor deelname aan het
 actieprogramma op het gebied van een leven lang leren is als volgt (in miljoenen euro):
 Jaar 2011 Jaar 2012 Jaar 2013
 14,2 14,9 15,6
 3. De reis- en verblijfkosten van de vertegenwoordigers en deskundigen van Zwitserland in het kader van hun deelname
 als waarnemer aan de werkzaamheden van de comités die worden genoemd in artikel 9 van Besluit nr. 1719/2006/EG
 en artikel 10 van Besluit nr. 1720/2006/EG, of aan andere vergaderingen in verband met de uitvoering van de
 programma’s worden door de Commissie op dezelfde basis en volgens dezelfde procedures vergoed als voor de
 vertegenwoordigers en deskundigen van de lidstaten van de Unie.
 4. Na de inwerkingtreding of de voorlopige inwerkingtreding van deze overeenkomst en aan het begin van elk daar
 opvolgend jaar richt de Commissie aan Zwitserland een verzoek tot storting dat overeenkomt met de bijdrage van
 Zwitserland aan elk van de in deze overeenkomst bedoelde programma’s.
 De bijdrage van Zwitserland wordt uitgedrukt en betaald in euro.
 Zwitserland betaalt zijn bijdrage vóór 1 maart als het vóór 1 februari het verzoek tot storting van de Commissie
 ontvangt, of uiterlijk 30 dagen na het verzoek tot storting als het dit na 1 februari ontvangt.
 Elk uitstel van betaling geeft vanaf de vervaldatum aanleiding tot betaling door Zwitserland van interesten op het
 uitstaande bedrag. Deze rente wordt berekend op basis van de door de Europese Centrale Bank op haar belangrijkste
 herfinancieringsoperaties toegepaste en in het Publicatieblad van de Europese Unie, C-serie, bekendgemaakte rentevoet die
 gold op de eerste kalenderdag van de maand waarin de vervaldatum valt, vermeerderd met 3,5 procentpunt.
 ---pagebreak--- L 87/16 NL Publicatieblad van de Europese Unie 7.4.2010
 BIJLAGE III
 FINANCIËLE CONTROLE, TERUGVORDERING EN ANDERE FRAUDEBESTRIJDINGSMAATREGELEN
 I. Audits en fraudebestrijdingsmaatregelen van de Unie
 1. De Commissie neemt rechtstreeks contact op met de in Zwitserland gevestigde deelnemers aan de programma’s en
 met hun subcontractanten. Deze kunnen alle informatie en documentatie die zij op grond van de in deze over
 eenkomst genoemde instrumenten en de ter uitvoering daarvan gesloten overeenkomsten moeten verstrekken,
 rechtstreeks aan de Commissie toezenden.
 2. Overeenkomstig Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het
 Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (1), laatstelijk
 gewijzigd bij Verordening (EG, Euratom) nr. 1995/2006 van 13 december 2006 (2), en Verordening (EG, Euratom)
 nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van
 Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op
 de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (3), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG, Euratom)
 nr. 478/2007 van 23 april 2007 (4), alsmede de andere in deze overeenkomst vermelde wettelijke bepalingen is in
 subsidieovereenkomsten waarbij in Zwitserland gevestigde begunstigden van het programma betrokken zijn,
 bepaald dat functionarissen van de Commissie of andere door de Commissie gemachtigde personen bij de begun
 stigden en hun subcontractanten te allen tijde financiële of andere audits mogen uitvoeren.
 De rekeningen en transacties van het Zwitserse nationale agentschap kunnen worden gecontroleerd door functi
 onarissen van de Commissie of andere door de Commissie gemachtigde personen. Deze controles kunnen ook
 betrekking hebben op de capaciteit van het kader dat Zwitserland heeft ingesteld om de regels van de programma’s
 waarnaar in deze overeenkomst wordt verwezen, toe te passen en om te voldoen aan de vereisten van een goed
 financieel beheer volgens de criteria van de desbetreffende artikelen van Verordening (EG, Euratom)
 nr. 1605/2002, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG, Euratom) nr. 1995/2006 van 13 december 2006, en
 van Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG, Euratom) nr. 478/2007
 van 23 april 2007.
 3. Aan de functionarissen van de Commissie en andere door haar gemachtigde personen wordt passende toegang
 geboden tot plaatsen, werken en documenten en tot alle nodige informatie, inclusief informatie in elektronische
 vorm, om deze audits uit te voeren. Dit toegangsrecht wordt uitdrukkelijk vermeld in de overeenkomsten die
 worden gesloten ingevolge de in deze overeenkomst vermelde instrumenten. De Rekenkamer van de Europese
 Gemeenschappen heeft dezelfde rechten als de Commissie.
 De audits kunnen ook worden uitgevoerd na afloop van de programma’s of van deze overeenkomst volgens de in
 de desbetreffende overeenkomsten vastgestelde voorwaarden.
 4. In het kader van deze overeenkomst is de Commissie (Europees Bureau voor Fraudebestrijding (OLAF)) gemachtigd
 om overeenkomstig de regels en voorwaarden van Verordening (EG, Euratom) nr. 2185/96 van de Raad van
 11 november 1996 betreffende de controles en verificaties ter plaatse die door de Commissie worden uitgevoerd
 ter bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen tegen fraudes en andere onregel
 matigheden (5) op het Zwitserse grondgebied controles en verificaties ter plaatse uit te voeren.
 De controles en verificaties ter plaatse worden door de Commissie voorbereid en uitgevoerd in nauwe samen
 werking met de door Zwitserland aangewezen bevoegde Zwitserse instanties, die tijdig in kennis worden gesteld
 van het voorwerp, het doel en de juridische grondslag van de controles en verificaties, zodat zij alle nodige hulp
 kunnen bieden.
 Wanneer de betrokken Zwitserse instanties dat verlangen, kunnen de verificaties ter plaatse en de inspecties
 gezamenlijk door de Commissie en henzelf worden uitgevoerd.
 Wanneer de deelnemers aan het programma zich verzetten tegen een controle of verificatie ter plaatse, verlenen de
 Zwitserse instanties aan de controleurs van de Commissie/OLAF, in overeenstemming met de nationale voor
 schriften, de nodige bijstand om hun taken wat de controles en verificaties ter plaatse betreft uit te voeren.
 De Commissie/OLAF brengt de Zwitserse instanties onverwijld op de hoogte van iedere onregelmatigheid en van
 ieder vermoeden betreffende een onregelmatigheid waarvan zij in het kader van de controle of verificatie ter
 plaatse kennis heeft gekregen. De Commissie/OLAF is hoe dan ook ertoe gehouden bovenbedoelde instanties in
 kennis te stellen van het resultaat van die controles en verificaties.
 (1) PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.
 (2) PB L 390 van 30.12.2006, blz. 1.
 (3) PB L 357 van 31.12.2002, blz. 1.
 (4) PB L 111 van 28.4.2007, blz. 13.
 (5) PB L 292 van 15.11.1996, blz. 2.
 ---pagebreak--- 7.4.2010 NL Publicatieblad van de Europese Unie L 87/17
 II. Audits en fraudebestrijdingsmaatregelen van Zwitserland
 1. De nationale bevoegde autoriteit voor financiële controle van Zwitserland verricht een passende financiële controle
 van de uitvoering van de programma’s overeenkomstig artikel 8 van de besluiten van de Commissie over de
 verantwoordelijkheden van de lidstaten, de Commissie en de nationale agentschappen in de uitvoering van het
 programma Jeugd in actie en het actieprogramma op het gebied van een leven lang leren (2007-2013) en
 overeenkomstig de gemeenschappelijke normen van de leidraad voor nationale agentschappen die bij de over
 eenkomsten tussen de Commissie en het Zwitserse nationale agentschap is gevoegd. Alle vermoede en bewezen
 gevallen van fraude en onregelmatigheden en alle maatregelen die naar aanleiding daarvan worden genomen door
 het Zwitsers nationaal agentschap en de nationale autoriteiten worden onverwijld aan de diensten van de Com
 missie meegedeeld. Zwitserland zorgt ervoor dat de vermoede en bewezen gevallen van fraude en onregelmatig
 heden die bij nationale controles of controles van de Unie aan het licht komen, worden onderzocht en naar
 behoren worden afgehandeld.
 Onder „onregelmatigheid” wordt elke inbreuk op een relevante bepaling van het recht van de Unie verstaan die
 volgens deze overeenkomst van toepassing is of op de daaruit voortvloeiende contractuele verplichtingen die
 voortvloeien uit een handeling of een nalaten van een marktdeelnemer waardoor de algemene begroting van de
 Unie of de door de Unie beheerde begrotingen worden of zouden kunnen worden benadeeld.
 Onder fraude wordt elke opzettelijke handeling of elk opzettelijk nalaten verstaan waarbij:
 — valse, onjuiste of onvolledige verklaringen of documenten worden gebruikt of overgelegd, met als gevolg dat
 middelen afkomstig van de algemene begroting van de Europese Unie of van de door of voor de Europese Unie
 beheerde begrotingen, wederrechtelijk worden ontvangen of achtergehouden;
 — met hetzelfde gevolg, in strijd met een specifieke verplichting informatie wordt achtergehouden;
 — deze middelen worden misbruikt door ze voor andere doelen aan te wenden dan die waarvoor zij oorspron
 kelijk zijn toegekend.
 2. De Zwitserse autoriteiten nemen passende maatregelen om actieve of passieve corruptiepraktijken in elk stadium
 van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten en het toekennen van subsidies of tijdens de
 uitvoering van de desbetreffende overeenkomsten, te voorkomen en tegen te gaan.
 Onder actieve corruptie wordt het feit verstaan dat iemand opzettelijk een ambtenaar onmiddellijk of middellijk
 een voordeel, ongeacht de aard daarvan, voor hemzelf of voor een ander belooft of verstrekt, om in strijd met zijn
 ambtsplicht een ambtshandeling of een handeling in de uitoefening van zijn ambt te verrichten of na te laten,
 waardoor de financiële belangen van de Europese Unie worden of kunnen worden geschaad.
 Onder passieve corruptie wordt het feit verstaan dat iemand opzettelijk een ambtenaar onmiddellijk of middellijk
 een voordeel, ongeacht de aard daarvan, voor hemzelf of voor een ander belooft of verstrekt, om in strijd met zijn
 ambtsplicht een ambtshandeling of een handeling in de uitoefening van zijn ambt te verrichten of na te laten,
 waardoor de financiële belangen van de Europese Unie worden of kunnen worden geschaad.
 3. De Zwitserse autoriteiten en het personeel dat verantwoordelijk is voor de uitvoering van de programma’s, nemen
 alle nodige voorzorgsmaatregelen om elk risico van belangenconflict te vermijden en stellen de Commissie onver
 wijld op de hoogte als zich een dergelijk belangenconflict of een situatie die aanleiding kan geven tot een dergelijk
 conflict voordoet.
 III. Vertrouwelijkheid
 Ingevolge deze bijlage meegedeelde of verkregen informatie, in ongeacht welke vorm, valt onder het beroepsgeheim
 en wordt beschermd op dezelfde wijze als soortgelijke informatie wordt beschermd krachtens het Zwitserse recht en
 de overeenkomstige bepalingen die gelden voor de instellingen van de Unie. Deze informatie mag niet worden
 meegedeeld aan andere personen dan die welke binnen de instellingen van de Unie of in de lidstaten of Zwitserland
 op grond van hun functie op de hoogte moeten zijn van deze informatie, en mag niet worden gebruikt voor andere
 doeleinden dan het waarborgen van een doeltreffende bescherming van de financiële belangen van de partijen.
 IV. Administratieve maatregelen en sancties
 Onverminderd de toepassing van het Zwitserse strafrecht kan de Commissie administratieve maatregelen en sancties
 opleggen in overeenstemming met Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002, laatstelijk gewijzigd bij Verordening
 (EG, Euratom) nr. 1995/2006 van 13 december 2006, Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002, laatstelijk gewij
 zigd bij Verordening (EG, Euratom) nr. 478/2007 van 23 april 2007, en Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van
 de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeen
 schappen (1) betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen.
 (1) PB L 312 van 23.12.1995, blz. 1.
 ---pagebreak--- L 87/18 NL Publicatieblad van de Europese Unie 7.4.2010
 V. Terugvordering
 Voor de acties waarvoor een indirect gecentraliseerd beheer geldt, is het Zwitserse nationale agentschap in overleg met
 de Commissie verantwoordelijk voor de afgifte van de invorderingsverzoeken en voor gerechtelijke stappen tegen de
 begunstigden. In geval van onregelmatigheden, nalatigheid of fraude bij het Zwitserse nationale agentschap, zijn de
 Zwitserse autoriteiten verantwoordelijk voor de niet-ingevorderde bedragen.
 Voor de acties waarvoor een direct gecentraliseerd beheer geldt, vormen de besluiten die de Commissie in het kader
 van deze overeenkomst neemt en die voor natuurlijke of rechtspersonen, met uitzondering van staten, een geldelijke
 verplichting inhouden, in Zwitserland een executoriale titel. De tenuitvoerlegging vindt plaats volgens de regels van
 burgerlijke rechtsvordering die in Zwitserland van kracht zijn. Het bevel tot tenuitvoerlegging wordt, zonder andere
 controle dan de verificatie van de authenticiteit van het besluit, uitgebracht door de autoriteit die daartoe door de
 Zwitserse regering is aangewezen. Deze autoriteit geeft daarvan onverwijld kennis aan de Commissie. Nadat deze
 formaliteiten op verzoek van de Commissie zijn vervuld, kan deze tot tenuitvoerlegging overgaan in overeenstemming
 met de nationale wetgeving door zich rechtstreeks tot de bevoegde instantie te wenden. De rechtsgeldigheid van het
 besluit van de Commissie wordt ter controle voorgelegd aan het Hof van Justitie van de Europese Unie.
 Arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie die worden gewezen ingevolge een arbitrageclausule in een
 contract onder deze overeenkomst, vormen onder dezelfde voorwaarden executoriale titel.
 VERKLARING VAN DE RAAD OVER DE DEELNAME VAN ZWITSERLAND AAN DE COMITÉS
 De Raad stemt ermee in dat vertegenwoordigers van Zwitserland als waarnemer voor de punten die hen betreffen,
 deelnemen aan de vergaderingen van de comités van het programma Jeugd in actie en het actieprogramma op het
 gebied van een leven lang leren (2007-2013). De stemming in deze commissies en comités wordt door de vertegen
 woordigers van Zwitserland niet bijgewoond.


text:
 26.10.2012
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 L 297/34
 ROZHODNUTIE SPOLOČNÉHO VÝBORU EÚ-EZVO PRE SPOLOČNÝ TRANZITNÝ REŽIM č. 4/2012
 z 26. júna 2012,
 ktorým sa mení a dopĺňa Dohovor o spoločnom tranzitnom režime z 20. mája 1987
 (2012/663/EÚ)
 SPOLOČNÝ VÝBOR,
 so zreteľom na Dohovor o spoločnom tranzitnom režime z 20. mája 1987 (1), a najmä na jeho článok 15 ods. 3 písm. a),
 keďže:
 (1)
 Turecko pristúpi k Dohovoru o spoločnom tranzitnom režime z 20. mája 1987 (ďalej len „dohovor“) a bolo vyzvané na základe rozhodnutia, ktoré spoločný výbor zriadený týmto dohovorom prijal 19. januára 2012.
 (2)
 Turecké znenia odkazov, ktoré sú použité v dohovore, by sa preto mali vložiť do dohovoru v zodpovedajúcom poradí.
 (3)
 Uplatňovanie tohto rozhodnutia sa viaže na dátum pristúpenia Turecka k dohovoru.
 (4)
 S cieľom umožniť používanie tlačív, ktoré sa vzťahujú na záruku, vytlačených v súlade s platnými kritériami pred dátumom pristúpenia Turecka k dohovoru, malo by sa ustanoviť prechodné obdobie, počas ktorého by sa tieto tlačivá mohli po určitých úpravách aj naďalej používať.
 (5)
 Dohovor by sa preto mal zodpovedajúcim spôsobom zmeniť a doplniť,
 PRIJAL TOTO ROZHODNUTIE:
 Článok 1
 Dodatok III k Dohovoru o spoločnom tranzitnom režime sa mení a dopĺňa v súlade s prílohou k tomuto rozhodnutiu.
 Článok 2
 1. Toto rozhodnutie sa uplatňuje od dátumu pristúpenia Turecka k dohovoru.
 2. Tlačivá na základe vzorov uvedených v prílohách C1, C2, C3, C4, C5 a C6 k dodatku III sa môžu aj naďalej používať po potrebných úpravách geografických odkazov a adresy na doručovanie alebo splnomocnenca, a to najneskôr do konca dvanásteho mesiaca od dátumu uplatňovania tohto rozhodnutia.
 V Bruseli 26. júna 2012
 Za Spoločný výbor
 predseda
 Mirosław ZIELIŃSKI
 (1) Ú. v. ES L 226, 13.8.1987, s. 2.
 PRÍLOHA
 1.
 V prílohe B1 v kolónke 51 sa za Švajčiarsko dopĺňa táto zarážka:
 „—
 Turecko TR“.
 2.
 V prílohe B6 sa hlava III mení a dopĺňa takto:
 2.1.
 V prvej časti tabuľky „Obmedzená platnosť – 99200“ sa za položku NO dopĺňa táto zarážka:
 „—
 TR Sınırlı Geçerli“.
 2.2.
 V druhej časti tabuľky „Oslobodenie – 99201“ sa za položku NO dopĺňa táto zarážka:
 „—
 TR Vazgeçme“.
 2.3.
 V tretej časti tabuľky „Alternatívny dôkaz – 99202“ sa za položku NO dopĺňa táto zarážka:
 „—
 TR Alternatif Kanıt“.
 2.4.
 V štvrtej časti tabuľky „Nezrovnalosti: úrad, ktorému bol tovar dodaný ... (názov a krajina) – 99203“ sa za položku NO dopĺňa táto zarážka:
 „—
 TR Değișiklikler: Eșyanın sunulduğu idare ... (adı ve ülkesi)“.
 2.5.
 V piatej časti tabuľky „Výstup z ... podlieha obmedzeniam alebo poplatkom podľa nariadenia/smernice/rozhodnutia č. ... – 99204“ sa za položku NO dopĺňa táto zarážka:
 „—
 TR Eșyanın ... ’dan çıkıșı ... No.lu Tüzük/Direktif/Karar kapsamında kısıtlamalara veya mali yükümlülüklere tabidir“.
 2.6.
 V šiestej časti tabuľky „Výnimka z predpísanej trasy – 99205“ sa za položku NO dopĺňa táto zarážka:
 „—
 TR Zorunlu Güzergahtan Vazgeçme“.
 2.7.
 V siedmej časti tabuľky „Schválený odosielateľ – 99206“ sa za položku NO dopĺňa táto zarážka:
 „—
 TR İzinli Gönderici“.
 2.8.
 V ôsmej časti tabuľky „Oslobodenie od podpisu – 99207“ sa za položku NO dopĺňa táto zarážka:
 „—
 TR İmzadan Vazgeçme“.
 2.9.
 V deviatej časti tabuľky „Zákaz celkovej záruky – 99208“ sa za položku NO dopĺňa táto zarážka:
 „—
 TR Kapsamlı teminat yasaklanmıștır“.
 2.10.
 V desiatej časti tabuľky „Neobmedzené použitie – 99209“ sa za položku NO dopĺňa táto zarážka:
 „—
 TR Kısıtlanmamıș kullanım“.
 2.11.
 V jedenástej časti tabuľky „Vyhotovené dodatočne – 99210“ sa za položku NO dopĺňa táto zarážka:
 „—
 TR Sonradan Düzenlenmiștir“
 2.12.
 V dvanástej časti tabuľky „Rôzni – 99211“ sa za položku NO dopĺňa táto zarážka:
 „—
 TR Çeșitli“.
 2.13.
 V trinástej časti tabuľky „Voľne – 99212“ sa za položku NO dopĺňa táto zarážka:
 „—
 TR Dökme“.
 2.14.
 V štrnástej časti tabuľky „Odosielateľ – 99213“ sa za položku NO dopĺňa táto zarážka:
 „—
 TR Gönderici“.
 3.
 Príloha C1 sa nahrádza týmto textom:
 „PRÍLOHA C1
 SPOLOČNÝ TRANZITNÝ REŽIM/TRANZITNÝ REŽIM SPOLOČENSTVA
 ZÁRUČNÁ LISTINA
 JEDNOTLIVÁ ZÁRUKA
 I. Záväzok ručiteľa
 1.
 Podpísaný(-á) (1)... s bydliskom (sídlom) (2) v ... poskytuje týmto spoločne a nerozdielne ručenie na úrade prijímania záruk ... do maximálnej výšky ... v prospech Európskej únie (ktorú tvorí Belgické kráľovstvo, Bulharská republika, Česká republika, Dánske kráľovstvo, Spolková republika Nemecko, Estónska republika, Helénska republika, Španielske kráľovstvo, Francúzska republika, Írsko, Talianska republika, Cyperská republika, Lotyšská republika, Litovská republika, Luxemburské veľkovojvodstvo, Maďarsko, Maltská republika, Holandské kráľovstvo, Rakúska republika, Poľská republika, Portugalská republika, Rumunsko, Slovinská republika, Slovenská republika, Fínska republika, Švédske kráľovstvo, Spojené kráľovstvo Veľkej Británie a Severného Írska) a Chorvátskej republiky, Islandskej republiky, Nórskeho kráľovstva, Švajčiarskej konfederácie, Tureckej republiky, Andorrského kniežatstva a Sanmarínskej republiky (3) za akúkoľvek sumu hlavných alebo vedľajších záväzkov, nákladov a ostatných výdavkov s výnimkou pokút, za ktorú sa hlavný zodpovedný (4)... stal alebo by sa stal dlžníkom voči uvedeným krajinám vo forme cla a iných poplatkov uplatniteľných na tovar opísaný nižšie, prepustený do tranzitného režimu Spoločenstva alebo do spoločného tranzitného režimu v úrade odoslania v ... úradu určenia v ...
 ...
 Opis tovaru:
 ...
 2.
 Podpísaný(-á) sa zaväzuje v lehote 30 dní od prvej písomnej výzvy príslušných úradov krajín uvedených v odseku 1 bezodkladne zaplatiť požadované sumy, ak sám (sama) alebo iná zúčastnená osoba pred uplynutím tejto lehoty príslušným úradom nepreukáže uspokojivým spôsobom, že príslušný režim bol ukončený.
 Príslušné orgány môžu na žiadosť podpísaného(-ej) a z dôvodov hodných zreteľa predĺžiť tridsaťdňovú lehotu, v rámci ktorej je podpísaný(-á) odo dňa žiadosti o platbu povinný(-á) zaplatiť požadované sumy. Náklady, ktoré vzniknú v dôsledku udelenia tejto dodatočnej lehoty, a najmä úroky sa musia vypočítať tak, aby ich výška zodpovedala sume požadovanej na tento účel na peňažnom trhu alebo kapitálovom trhu danej krajiny.
 3.
 Tento záväzok je platný od dátumu jeho prijatia úradom prijímania záruk. Podpísaný(-á) je zodpovedný(-á) za uhradenie dlhu, ktorý vznikol pri operácii v tranzitnom režime Spoločenstva alebo v spoločnom tranzitnom režime, na ktorú sa viaže tento záväzok a ktorá sa začala pred dátumom nadobudnutia účinnosti zrušenia alebo vypovedania záručnej listiny, a to aj vtedy, ak sa platba požaduje po tomto dátume.
 4.
 Na účely tohto záväzku si podpísaný(-á) zvolí adresu na doručovanie (5) v každej z ďalších krajín uvedených v odseku 1:
 Krajina
 Meno a priezvisko alebo názov firmy a úplná adresa
 ...
 ...
 ...
 ...
 ...
 ...
 ...
 ...
 ...
 ...
 ...
 ...
 Podpísaný(-á) uznáva, že všetka korešpondencia a oznámenia a akékoľvek formality alebo postupy, ktoré sa týkajú tohto záväzku, adresované alebo podané písomne na jednu z jeho/jej adries na doručovanie, sa budú považovať za jemu/jej riadne doručené.
 Podpísaný(-á) uznáva jurisdikciu súdov príslušných pre miesta, kde má adresu na doručovanie.
 Podpísaný(-á) sa zaväzuje, že svoje adresy na doručovanie nebude meniť. V prípade, že jednu alebo viacero z nich bude musieť zmeniť, informuje o tom vopred úrad prijímania záruk.
 V... dňa ...
 ...
 (podpis) (6)
 II. Prijatie úradom prijímania záruk
 Úrad prijímania záruk ...
 Záväzok ručiteľa prijatý dňa ... na zabezpečenie operácie v tranzitnom režime Spoločenstva/spoločnom tranzitnom režime vykonanej na podklade tranzitného vyhlásenia č. ... zo dňa ... (7)
 ...
 (pečiatka a podpis)
 4.
 Príloha C2 sa nahrádza týmto textom:
 „PRÍLOHA C2
 SPOLOČNÝ TRANZITNÝ REŽIM/TRANZITNÝ REŽIM SPOLOČENSTVA
 ZÁRUČNÁ LISTINA
 JEDNOTLIVÁ ZÁRUKA VO FORME ZÁRUČNÝCH DOKLADOV
 I. Záväzok ručiteľa
 1.
 Podpísaný(-á) (8) ... s bydliskom (sídlom) (9) v ... poskytuje týmto spoločne a nerozdielne ručenie na úrade prijímania záruk ... v prospech Európskej únie (ktorú tvorí Belgické kráľovstvo, Bulharská republika, Česká republika, Dánske kráľovstvo, Spolková republika Nemecko, Estónska republika, Írsko, Helénska republika, Španielske kráľovstvo, Francúzska republika, Talianska republika, Cyperská republika, Lotyšská republika, Litovská republika, Luxemburské veľkovojvodstvo, Maďarsko, Maltská republika, Holandské kráľovstvo, Rakúska republika, Poľská republika, Portugalská republika, Rumunsko, Slovinská republika, Slovenská republika, Fínska republika, Švédske kráľovstvo, Spojené kráľovstvo Veľkej Británie a Severného Írska) a Chorvátskej republiky, Islandskej republiky, Nórskeho kráľovstva, Švajčiarskej konfederácie, Tureckej republiky, Andorrského kniežatstva a Sanmarínskej republiky (10) za akúkoľvek sumu hlavných alebo vedľajších záväzkov, nákladov a ostatných výdavkov s výnimkou pokút, za ktorú sa hlavný zodpovedný stal alebo by sa stal dlžníkom voči uvedeným štátom vo forme cla a iných poplatkov uplatniteľných na tovar prepustený do tranzitného režimu Spoločenstva alebo do spoločného tranzitného režimu, v súvislosti s ktorým sa podpísaný(-á) zaviazal(-a) vydať záručné doklady na jednotlivú záruku do maximálnej výšky 7 000 EUR za záručný doklad.
 2.
 Podpísaný(-á) sa zaväzuje v lehote 30 dní od prvej písomnej výzvy príslušných úradov krajín uvedených v odseku 1 bezodkladne zaplatiť požadované sumy až do výšky 7 000 EUR za záručný doklad na jednotlivú záruku, ak sám (sama) alebo iná zúčastnená osoba pred uplynutím tejto lehoty príslušným úradom nepreukáže uspokojivým spôsobom, že príslušný režim bol ukončený.
 Príslušné orgány môžu na žiadosť podpísaného(-ej) a z dôvodov hodných zreteľa predĺžiť tridsaťdňovú lehotu, v rámci ktorej je podpísaný(-á) odo dňa žiadosti o platbu povinný(-á) zaplatiť požadované sumy. Náklady, ktoré vzniknú v dôsledku udelenia tejto dodatočnej lehoty, a najmä úroky sa musia vypočítať tak, aby ich výška zodpovedala sume požadovanej na tento účel na peňažnom trhu alebo kapitálovom trhu danej krajiny.
 3.
 Tento záväzok je platný od dátumu jeho prijatia úradom prijímania záruk. Podpísaný(-á) je zodpovedný(-á) za uhradenie dlhu, ktorý vznikol pri operáciách v tranzitnom režime Spoločenstva alebo v spoločnom tranzitnom režime, na ktoré sa viaže tento záväzok a ktoré začali pred dátumom nadobudnutia účinnosti zrušenia alebo vypovedania záručnej listiny, a to aj vtedy, ak sa platba požaduje po tomto dátume.
 4.
 Na účely tohto záväzku si podpísaný(-á) zvolí adresu na doručovanie (11) v každej z ďalších krajín uvedených v odseku 1:
 Krajina
 Meno a priezvisko alebo názov firmy a úplná adresa
 ...
 ...
 ...
 ...
 ...
 ...
 ...
 ...
 ...
 ...
 ...
 ...
 Podpísaný(-á) uznáva, že všetka korešpondencia a oznámenia a akékoľvek formality alebo postupy, ktoré sa týkajú tohto záväzku, adresované alebo podané písomne na jednu z jeho/jej adries na doručovanie, sa budú považovať za jemu/jej riadne doručené.
 Podpísaný(-á) uznáva jurisdikciu súdov príslušných pre miesta, kde má adresu na doručovanie.
 Podpísaný(-á) sa zaväzuje, že svoje adresy na doručovanie nebude meniť. V prípade, že jednu alebo viacero z nich bude musieť zmeniť, informuje o tom vopred úrad prijímania záruk.
 V ... dňa ...
 ...
 (podpis) (12)
 II. Prijatie úradom prijímania záruk
 Úrad prijímania záruk
 ...
 Záväzok ručiteľa prijatý dňa
 ...
 ...
 (pečiatka a podpis)
 5.
 Príloha C4 sa nahrádza týmto textom:
 „PRÍLOHA C4
 SPOLOČNÝ TRANZITNÝ REŽIM/TRANZITNÝ REŽIM SPOLOČENSTVA
 ZÁRUČNÁ LISTINA
 CELKOVÁ ZÁRUKA
 I. Záväzok ručiteľa
 1.
 Podpísaný(-á) (13) ... s bydliskom (sídlom) v (14) ... poskytuje týmto spoločne a nerozdielne ručenie na úrade prijímania záruk ... do maximálnej výšky ... ktorá predstavuje 100/50/30 % (15) referenčnej sumy, v prospech Európskej únie (ktorú tvorí Belgické kráľovstvo, Bulharská republika, Česká republika, Dánske kráľovstvo, Spolková republika Nemecko, Estónska republika, Írsko, Helénska republika, Španielske kráľovstvo, Francúzska republika, Talianska republika, Cyperská republika, Lotyšská republika, Litovská republika, Luxemburské veľkovojvodstvo, Maďarsko, Maltská republika, Holandské kráľovstvo, Rakúska republika, Poľská republika, Portugalská republika, Rumunsko, Slovinská republika, Slovenská republika, Fínska republika, Švédske kráľovstvo, Spojené kráľovstvo Veľkej Británie a Severného Írska) a Chorvátskej republiky, Islandskej republiky, Nórskeho kráľovstva, Švajčiarskej konfederácie, Tureckej republiky, Andorrského kniežatstva a Sanmarínskej republiky (16) za akúkoľvek sumu hlavných alebo vedľajších záväzkov, nákladov a ostatných výdavkov s výnimkou pokút, za ktorú sa hlavný zodpovedný (17) ... stal alebo by sa stal dlžníkom voči uvedeným krajinám vo forme cla a iných poplatkov uplatniteľných na tovar prepustený do tranzitného režimu Spoločenstva alebo do spoločného tranzitného režimu.
 2.
 Podpísaný(-á) sa zaväzuje v lehote 30 dní od prvej písomnej výzvy príslušných úradov krajín uvedených v odseku 1 bezodkladne zaplatiť požadované sumy až do výšky uvedenej maximálnej výšky, ak sám (sama) alebo iná zúčastnená osoba pred uplynutím tejto lehoty príslušným úradom nepreukáže uspokojivým spôsobom, že príslušný režim bol ukončený.
 Príslušné orgány môžu na žiadosť podpísaného(-ej) a z dôvodov hodných zreteľa predĺžiť tridsaťdňovú lehotu, v rámci ktorej je podpísaný(-á) odo dňa žiadosti o platbu povinný(-á) zaplatiť požadované sumy. Náklady, ktoré vzniknú v dôsledku udelenia tejto dodatočnej lehoty, a najmä úroky sa musia vypočítať tak, aby ich výška zodpovedala sume požadovanej na tento účel na peňažnom trhu alebo kapitálovom trhu danej krajiny.
 Túto sumu možno znížiť o čiastky už zaplatené na základe tohto záväzku len vtedy, keď je podpísaný(-á) vyzvaný(-á) uhradiť dlh, ktorý vznikol počas operácie v tranzitnom režime Spoločenstva alebo spoločnom tranzitnom režime, ktorá sa začala pred doručením žiadosti o platbu, alebo do 30 dní od jej doručenia.
 3.
 Tento záväzok je platný od dátumu jeho prijatia úradom prijímania záruk. Podpísaný(-á) je zodpovedný(-á) za uhradenie dlhu, ktorý vznikol pri operáciách v tranzitnom režime Spoločenstva alebo v spoločnom tranzitnom režime, na ktoré sa viaže tento záväzok a ktoré začali pred dátumom nadobudnutia účinnosti zrušenia alebo vypovedania záručnej listiny, a to aj vtedy, ak sa platba požaduje po tomto dátume.
 4.
 Na účely tohto záväzku si podpísaný(-á) zvolí adresu na doručovanie (18) v každej z ďalších krajín uvedených v odseku 1:
 Krajina
 Meno a priezvisko alebo názov firmy a úplná adresa
 ...
 ...
 ...
 ...
 ...
 ...
 ...
 ...
 ...
 ...
 ...
 ...
 Podpísaný(-á) uznáva, že všetka korešpondencia a oznámenia a akékoľvek formality alebo postupy, ktoré sa týkajú tohto záväzku, adresované alebo podané písomne na jednu z jeho/jej adries na doručovanie, sa budú považovať za jemu/jej riadne doručené.
 Podpísaný(-á) uznáva jurisdikciu súdov príslušných pre miesta, kde má adresu na doručovanie.
 Podpísaný(-á) sa zaväzuje, že svoje adresy na doručovanie nebude meniť. V prípade, že jednu alebo viacero z nich bude musieť zmeniť, informuje o tom vopred úrad prijímania záruk.
 V ... dňa ...
 ...
 (podpis) (19)
 II. Prijatie úradom prijímania záruk
 Úrad prijímania záruk
 ...
 Záväzok ručiteľa prijatý dňa
 ...
 ...
 (pečiatka a podpis)
 6.
 V kolónke 7 prílohy C5 sa medzi slová „Švajčiarsko“ a „Andorra“ vkladá slovo „Turecko“.
 7.
 V kolónke 6 prílohy C6 sa medzi slová „Švajčiarsko“ a „Andorra“ vkladá slovo „Turecko“.
 (1) Meno a priezvisko alebo názov firmy.
 (2) Úplná adresa.
 (3) Názov jednej alebo viacerých zmluvných strán alebo štátov (Andorra a San Maríno), ktorých územie nebude dotknuté, prečiarknite. Odkazy na Andorrské kniežatstvo a Sanmarínsku republiku sa vzťahujú len na operácie v tranzitnom režime Spoločenstva.
 (4) Meno a priezvisko alebo názov firmy a úplná adresa hlavného zodpovedného.
 (5) Ak právne predpisy danej krajiny neupravujú adresu na doručovanie, vymenuje ručiteľ v tejto krajine zástupcu oprávneného prijímať písomnosti adresované ručiteľovi a záväzky uvedené v druhom a štvrtom pododseku odseku 4 musia byť primerane upravené. Súdy tých miest, v ktorých sa nachádzajú adresy ručiteľa alebo jeho zástupcu na doručovanie, majú súdnu právomoc v sporoch týkajúcich sa tejto záruky.
 (6) Osoba podpisujúca tento doklad musí pred svojím podpisom vlastnoručne napísať: ‚Záruka na sumu vo výške ...‘, pričom sumu treba vypísať slovami.
 (7) Vyplní úrad odoslania.“
 (8) Meno a priezvisko alebo názov firmy.
 (9) Úplná adresa.
 (10) Len pre operácie v tranzitnom režime Spoločenstva.
 (11) Ak právne predpisy danej krajiny neupravujú adresu na doručovanie, vymenuje ručiteľ v tejto krajine zástupcu oprávneného prijímať písomnosti adresované ručiteľovi a záväzky uvedené v druhom a štvrtom pododseku odseku 4 musia byť primerane upravené. Súdy tých miest, v ktorých sa nachádzajú adresy ručiteľa alebo jeho zástupcu na doručovanie, majú súdnu právomoc v sporoch týkajúcich sa tejto záruky.
 (12) Pred podpisom musí podpisujúca osoba vlastnou rukou uviesť: ‚Záruka‘.“
 (13) Meno a priezvisko alebo názov firmy.
 (14) Úplná adresa.
 (15) Nehodiace sa prečiarknite.
 (16) Názov jednej alebo viacerých zmluvných strán alebo štátov (Andorra a San Maríno), ktorých územie nebude dotknuté, prečiarknite. Odkazy na Andorrské kniežatstvo a Sanmarínsku republiku sa vzťahujú len na operácie v tranzitnom režime Spoločenstva.
 (17) Meno a priezvisko alebo názov firmy a úplná adresa hlavného zodpovedného.
 (18) Ak právne predpisy danej krajiny neupravujú adresu na doručovanie, vymenuje ručiteľ v tejto krajine zástupcu oprávneného prijímať písomnosti adresované ručiteľovi a záväzky uvedené v druhom a štvrtom pododseku odseku 4 musia byť primerane upravené. Súdy tých miest, v ktorých sa nachádzajú adresy ručiteľa alebo jeho zástupcu na doručovanie, majú súdnu právomoc v sporoch týkajúcich sa tejto záruky.
 (19) Pred podpisom musí podpisujúca osoba vlastnou rukou uviesť: ‚Záruka na sumu vo výške ...‘, pričom sumu treba vypísať slovami.“


type: legislation

text:
 Avis juridique important
 |
 31977L0799
 Directive 77/799/CEE du Conseil, du 19 décembre 1977, concernant l'assistance mutuelle des autorités compétentes des États membres dans le domaine des impôts directs
 Journal officiel n° L 336 du 27/12/1977 p. 0015 - 0020 édition spéciale finnoise: chapitre 9 tome 1 p. 0064 édition spéciale grecque: chapitre 09 tome 1 p. 0086 édition spéciale suédoise: chapitre 9 tome 1 p. 0064 édition spéciale espagnole: chapitre 09 tome 1 p. 0094 édition spéciale portugaise: chapitre 09 tome 1 p. 0094
 DIRECTIVE DU CONSEIL du 19 décembre 1977 concernant l'assistance mutuelle des autorités compétentes des États membres dans le domaine des impôts directs (77/799/CEE) LE CONSEIL DES COMMUNAUTÉS EUROPÉENNES, vu le traité instituant la Communauté économique européenne, et notamment son article 100, vu la proposition de la Commission, vu l'avis de l'Assemblée (1), vu l'avis du Comité économique et social (2), considérant que la pratique de la fraude et de l'évasion fiscales par-delà les frontières des États membres conduit à des pertes budgétaires et à des entorses au principe de la justice fiscale et qu'elle est susceptible de provoquer des distorsions dans les mouvements de capitaux et dans les conditions de concurrence, qu'elle affecte donc le fonctionnement du marché commun; considérant que le Conseil a, pour ces raisons, adopté, le 10 février 1975, une résolution relative aux mesures à prendre par la Communauté dans le domaine de la lutte contre la fraude et l'évasion fiscales internationales (3); considérant que, compte tenu du caractère international de ce problème, les mesures nationales, dont les effets ne s'étendent pas au-delà des frontières d'un État, sont insuffisantes et que la collaboration entre administrations, sur la base d'accords bilatéraux, est également incapable de faire face aux formes nouvelles de fraude et d'évasion fiscales, qui prennent de plus en plus un caractère multinational; considérant qu'il convient dès lors de renforcer la collaboration entre administrations fiscales à l'intérieur de la Communauté conformément à des principes communs et à des règles communes; considérant que les États membres doivent échanger, sur demande, des informations en ce qui concerne un cas précis et que l'État requis doit faire effectuer les recherches nécessaires pour obtenir ces informations; considérant que les États membres doivent échanger, même sans demande, toute information qui paraît utile pour l'établissement correct des impôts sur le revenu et sur la fortune, en particulier dans les cas où apparaît un transfert fictif de bénéfices entre des entreprises situées dans des États membres différents, ou lorsque de telles transactions entre des entreprises situées dans deux États membres sont effectuées par l'intermédiaire d'un troisième pays en vue de bénéficier d'avantages fiscaux, ou encore lorsque l'impôt a été ou peut être éludé pour une raison ou l'autre; considérant qu'il importe de permettre la présence d'agents de l'administration fiscale d'un État membre sur le territoire d'un autre État membre lorsque ces deux États le souhaitent; considérant qu'il convient d'assurer que les informations transmises dans le cadre d'une telle (1)JO no C 293 du 13.12.1976, p. 34. (2)JO no C 56 du 7.3.1977, p. 66. (3)JO no C 35 du 14.2.1975, p. 1. collaboration ne soient pas divulguées à des personnes non autorisées de façon à respecter les droits fondamentaux des citoyens et des entreprises ; qu'il est dès lors nécessaire, sauf autorisation de l'État membre qui les fournit, que les États membres qui reçoivent ces informations ne les utilisent qu'à des fins fiscales ou dans le dessein de faciliter les poursuites en justice qui seraient engagées à l'encontre des personnes qui ne se conformeraient pas à la législation fiscale de ces États ; qu'il est également nécessaire que ces États donnent à ces informations le même caractère confidentiel qu'elles avaient dans l'État dont elles proviennent, si ce dernier l'exige; considérant qu'il convient d'accorder à un État membre le droit de refuser d'effectuer des recherches ou de procéder à la transmission d'informations lorsque la législation ou la pratique administrative de l'État membre qui est appelé à fournir les informations n'autorise son administration fiscale ni à effectuer ces recherches, ni à recueillir ou à utiliser ces informations pour ses propres besoins ou lorsque cette transmission serait contraire à l'ordre public ou conduirait à divulguer un secret commercial, industriel ou professionnel ou un procédé commercial ou encore lorsque l'État membre auquel les informations sont destinées n'est pas en mesure de procéder, pour des raisons de fait ou de droit, à une transmission d'informations équivalentes; considérant qu'une collaboration entre les États membres et la Commission est nécessaire pour étudier, de manière permanente, les procédures de coopération et les échanges d'expériences dans les domaines considérés, et notamment dans celui du transfert fictif de bénéfices à l'intérieur de groupes d'entreprises, en vue d'améliorer ces procédures et d'élaborer des réglementations communautaires appropriées, A ARRÊTÉ LA PRÉSENTE DIRECTIVE: Article premier Dispositions générales 1. Les autorités compétentes des États membres échangent, conformément à la présente directive, toutes les informations susceptibles de leur permettre l'établissement correct des impôts sur le revenu et sur la fortune. 2. Sont considérés comme impôts sur le revenu et sur la fortune, quel que soit le système de perception, les impôts perçus sur le revenu total, sur la fortune totale ou sur des éléments du revenu ou de la fortune, y compris les impôts sur les gains provenant de l'aliénation de biens mobiliers ou immobiliers, les impôts sur le montant des salaires payés par les entreprises, ainsi que les impôts sur les plus-values. 3. Les impôts actuels visés au paragraphe 2 sont notamment les suivants: en Belgique: impôt des personnes physiques / Personenbelasting, impôt des sociétés / Vennootschapsbelasting, impôt des personnes morales / Rechtspersonenbelasting, impôt des non-résidents / Belasting der niet-verblijfhouders; au Danemark: Indkomstskatten til staten, Selsskabsskat, Den kommunale indkomstskat, Den amtskommunale indkomstskat, Folkepensionsbidragene, Sømandsskatten, Den særlige indkomstskat, Kirkeskatten, Formueskatten til staten, Bidrag til dagpengefonden; en Allemagne: Einkommensteuer, Körperschaftsteuer, Vermögensteuer, Gewerbesteuer, Grundsteuer; en France: impôt sur le revenu, impôt sur les sociétés, taxe professionnelle, taxe foncière sur les propriétés bâties, taxe foncière sur les propriétés non bâties; en Irlande: Income tax, Corporation tax, Capital gains tax, Wealth tax; en Italie: Imposta sul reddito delle persone fisiche, Imposta sul reddito delle persone giuridiche, Imposta locale sui redditi; au Luxembourg: impôt sur le revenu des personnes physiques, impôt sur le revenu des collectivités, impôt commercial communal, impôt sur la fortune, impôt foncier; aux Pays-Bas: Inkomstenbelasting, Vennootschapsbelasting Vermogensbelasting; au Royaume-Uni: Income tax, Corporation tax, Capital gains tax, Petroleum revenue tax, Development land tax. 4. Le paragraphe 1 est également applicable aux impôts de nature identique ou analogue qui viendraient s'ajouter aux impôts visés au paragraphe 3 ou à les remplacer. Les autorités compétentes des États membres se communiquent entre elles, ainsi qu'à la Commission, les dates d'entrée en vigueur de ces impôts. 5. L'expression «autorité compétente» désigne les instances suivantes: en Belgique: le ministre des finances ou un représentant autorisé, De minister van financiën ou un représentant autorisé, au Danemark: Ministeren for skatter og afgifter ou un représentant autorisé, en république fédérale d'Allemagne: Der Bundesminister der Finanzen ou un représentant autorisé, en France: le ministre de l'économie et des finances ou un représentant autorisé, en Irlande: The Revenue Commissioners ou un représentant autorisé, en Italie: Il ministro per le finanze ou un représentant autorisé, au Luxembourg: le ministre des finances ou un représentant autorisé, aux Pays-Bas: De minister van financiën ou un représentant autorisé, au Royaume-Uni: The Commissioners of Inland Revenue ou un représentant autorisé. Article 2 Échange sur demande 1. L'autorité compétente d'un État membre peut demander à l'autorité compétente d'un autre État membre de lui communiquer les informations visées à l'article 1er paragraphe 1 en ce qui concerne un cas précis. L'autorité compétente de l'État requis n'est pas tenue de donner une suite favorable à cette demande lorsqu'il apparaît que l'autorité compétente de l'État requérant n'a pas épuisé ses propres sources habituelles d'information, qu'elle aurait pu, selon les circonstances utiliser pour obtenir les informations demandées sans risquer de nuire à l'obtention du résultat recherché. 2. En vue de la communication des informations visées au paragraphe 1, l'autorité compétente de l'État membre requis fait effectuer, s'il y a lieu, les recherches nécessaires pour obtenir ces informations. Article 3 Échange automatique Les autorités compétentes des États membres échangent les informations visées à l'article 1er paragraphe 1, sans demande préalable et d'une manière régulière, pour des catégories de cas qu'elles déterminent dans le cadre de la procédure de consultation visée à l'article 9. Article 4 Échange spontané 1. L'autorité compétente de chaque État membre communique, sans demande préalable, les informations visées à l'article 1er paragraphe 1, dont elle a connaissance, à l'autorité compétente de tout autre État membre intéressé dans les situations suivantes: a) l'autorité compétente d'un État membre a des raisons de présumer qu'il existe une réduction ou une exonération anormales d'impôts dans l'autre État membre; b) un contribuable obtient, dans un État membre, une réduction ou une exonération d'impôt qui devrait entraîner pour lui une augmentation d'impôt ou un assujettissement à l'impôt dans l'autre État membre; c) des affaires entre un contribuable d'un État membre et un contribuable d'un autre État membre dans lesquelles interviennent un établissement stable de ces contribuables ou un ou plusieurs tiers, se trouvant dans un ou plusieurs autres pays, sont de nature à entraîner une diminution d'impôt dans l'un ou l'autre État membre ou dans les deux; d) l'autorité compétente d'un État membre a des raisons de présumer qu'il existe une diminution d'impôt résultant de transferts fictifs de bénéfices à l'intérieur de groupes d'entreprises; e) dans un État membre, à la suite des informations communiquées par l'autorité compétente de l'autre État membre, sont recueillies des informations qui peuvent être utiles à l'établissement de l'impôt dans cet autre État membre. 2. Les autorités compétentes des États membres peuvent, dans le cadre de la procédure de consultation visée à l'article 9, étendre l'échange d'informations prévu au paragraphe 1 à des cas autres que ceux qui y sont visés. 3. Les autorités compétentes des États membres peuvent, dans tout autre cas, se communiquer sans demande préalable les informations visées à l'article 1er paragraphe 1 dont elles ont connaissance. Article 5 Délai de transmission L'autorité compétente de l'État membre qui est appelée à fournir des informations en vertu des articles précédents procède à leur transmission le plus rapidement possible. Si la fourniture de ces informations se heurte à des obstacles ou si elle est refusée, cette autorité en informe sans délai l'autorité requérante en indiquant la nature des obstacles ou les raisons de son refus. Article 6 Collaboration d'agents de l'État intéressé Pour l'application des dispositions qui précèdent, l'autorité compétente de l'État membre qui fournit les informations et l'autorité compétente de l'État à qui les informations sont destinées peuvent convenir, dans le cadre de la procédure de consultation visée à l'article 9, d'autoriser la présence dans le premier État membre d'agents de l'administration fiscale de l'autre État membre. Les modalités d'application de cette disposition sont déterminées dans le cadre de cette même procédure. Article 7 Dispositions relatives au secret 1. Toutes les informations dont un État membre a connaissance par application de la présente directive sont tenues secrètes, dans cet État, de la même manière que les informations recueillies en application de sa législation nationale. En tout état de cause, ces informations - ne sont accessibles qu'aux personnes directement concernées par l'établissement de l'impôt ou par le contrôle administratif de l'établissement de l'impôt, - ne sont dévoilées, en outre, qu'à l'occasion d'une procédure judiciaire, d'une procédure pénale ou d'une procédure entraînant l'application de sanctions administratives, engagées en vue de ou en relation avec l'établissement ou le contrôle de l'établissement de l'impôt, et seulement aux personnes intervenant directement dans ces procédures ; il peut toutefois être fait état de ces informations au cours d'audiences publiques ou dans des jugements, si l'autorité compétente de l'État membre qui fournit les informations ne s'y oppose pas, - ne sont, en aucun cas, utilisées autrement qu'à des fins fiscales ou aux fins d'une procédure judiciaire, d'une procédure pénale ou d'une procédure entraînant l'application de sanctions administratives, engagées en vue de ou en relation avec l'établissement ou le contrôle de l'établissement de l'impôt. 2. Le paragraphe 1 n'impose pas à un État membre dont la législation ou la pratique administrative établissent, à des fins internes, des limitations plus étroites que celles contenues dans ledit paragraphe, de fournir des informations si l'État intéressé ne s'engage pas à respecter ces limitations plus étroites. 3. Par dérogation au paragraphe 1, l'autorité compétente de l'État membre qui fournit les informations peut permettre l'utilisation de ces informations à d'autres fins dans l'État requérant lorsque, selon sa propre législation, leur utilisation est possible à des fins similaires dans les mêmes circonstances. 4. Lorsque l'autorité compétente d'un État membre considère que les informations qu'elle a reçues de l'autorité compétente d'un autre État membre sont susceptibles d'être utiles à l'autorité compétente d'un troisième État membre, elle peut les transmettre à cette dernière avec l'accord de l'autorité compétente qui les a fournies. Article 8 Limites de l'échange d'informations 1. La présente directive n'impose pas l'obligation de faire effectuer des recherches ou de transmettre des informations lorsque la législation ou la pratique administrative de l'État membre qui devrait fournir les informations n'autorisent l'autorité compétente ni à effectuer ces recherches, ni à recueillir ou à utiliser ces informations pour les propres besoins de cet État. 2. La transmission d'informations peut être refusée dans le cas où elle conduirait à divulguer un secret commercial, industriel ou professionnel ou un procédé commercial, ou une information dont la divulgation serait contraire à l'ordre public. 3. L'autorité compétente d'un État membre peut refuser la transmission d'informations lorsque l'État intéressé n'est pas en mesure de fournir une transmission d'informations équivalentes pour des raisons de fait ou de droit. Article 9 Consultations 1. En vue de l'application de la présente directive, des consultations ont lieu, le cas échéant au sein d'un comité, entre: - les autorités compétentes des États membres concernés, à la demande de l'une d'entre elles, dans le cas des questions bilatérales, - les autorités compétentes de l'ensemble des États membres et la Commission, à la demande de l'une de ces autorités ou de la Commission, dans la mesure où il ne s'agit pas exclusivement de questions bilatérales. 2. Les autorités compétentes des États membres peuvent communiquer directement entre elles. Les autorités compétentes des États membres peuvent, d'un commun accord, permettre à des autorités désignées par elles de prendre des contacts directs pour des cas déterminés ou pour des catégories de cas. 3. Lorsque les autorités compétentes se sont entendues sur des questions bilatérales dans les domaines faisant l'objet de la présente directive, sauf pour le règlement de cas particuliers, elles en informent la Commission dans les meilleurs délais. La Commission en informe à son tour les autorités compétentes des autres États membres. Article 10 Communication des expériences Les États membres, conjointement avec la Commission, suivent constamment le déroulement de la procédure de coopération prévue par la présente directive et se communiquent les résultats d'ensemble des expériences réalisées, notamment dans le domaine des prix de transfert des groupes d'entreprises, dans le dessein d'améliorer cette coopération et d'élaborer, le cas échéant, des réglementations dans ces domaines. Article 11 Applicabilité de dispositions plus larges en matière d'assistance Les dispositions qui précèdent ne portent pas atteinte à l'exécution d'obligations plus larges quant à l'échange d'informations qui résulteraient d'autres actes juridiques. Article 12 Dispositions finales 1. Les États membres mettent en vigueur les dispositions législatives, réglementaires et administratives nécessaires pour se conformer à la présente directive au plus tard le 1er janvier 1979 et les communiquent immédiatement à la Commission. 2. Les États membres veillent à communiquer à la Commission le texte des dispositions essentielles ultérieures de droit interne qu'ils adoptent dans le domaine régi par la présente directive. Article 13 Les États membres sont destinataires de la présente directive. Fait à Bruxelles, le 19 décembre 1977. Par le Conseil Le président G. GEENS