text:
 Avis juridique important
 |
 51996PC0460(02)
 Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τη σήμανση του βοείου κρέατος και των προϊόντων με βάση το βόειο κρέας /* COM/96/0460 ΤΕΛΙΚΟ - CNS 96/0229 */
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 349 της 20/11/1996 σ. 0014
 Πρόταση κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου σχετικά με τη σήμανση του βοείου κρέατος και των προϊόντων με βάση το βόειο κρέας (96/C 349/10) COM(96) 460 τελικό - 96/0229(CNS)(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 2 Οκτωβρίου 1996) Η ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 43, την πρόταση της Επιτροπής, τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, Εκτιμώντας: ότι, για να βελτιωθεί η ποιότητα των στοιχείων που παρέχονται στους καταναλωτές για θέματα που τους αφορούν σχετικά με το βόειο κρέας και τα προϊόντα με βάση το βόειο κρέας, πρέπει να θεσπισθεί ειδικό σύστημα σήμανσης στον τομέα του βοείου κρέατος 7 ότι, ως βόειο κρέας και προϊόντα με βάση το βόειο κρέας να νοούνται ορισμένα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 805/68 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1968, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος (1) 7 ότι τα κράτη μέλη μπορεί να αποφασίσουν να επεκτείνουν το σύστημα σήμανσης σε άλλα μεταποιημένα προϊόντα που περιέχουν βόειο κρέας 7 ότι, ένα τέτοιο σύστημα σήμανσης πρέπει να είναι προαιρετικό για τους επιχειρηματίες και τις οργανώσεις εμπορίας του βοείου κρέατος και των προϊόντων με βάση το βόειο κρέας κατά την έννοια ότι οι επιχειρηματίες και οργανώσεις που επιθυμούν να τοποθετήσουν σήμανση στο βόειο κρέας και τα προϊόντα με βάση το βόειο κρέας θα πρέπει να τηρήσουν τον παρόντα κανονισμό 7 ότι οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού δεν πρέπει να υπονομεύουν την υφιστάμενη κοινοτική νομοθεσία στους τομείς της σήμανσης και του ελέγχου των τροφίμων, προστασίας των γεωγραφικών ενδείξεων και ονομασιών προέλευσης, μέτρων προώθησης και εμπορίας βοείου κρέατος ποιότητας και τους κανόνες που αφορούν τα υγειονομικά προβλήματα που επηρεάζουν το ενδοκοινοτικό εμπόριο κρέατος και προϊόντων με βάση το κρέας 7 ότι ένα αποτελεσματικό σύστημα σήμανσης εξαρτάται από τη δυνατότητα εντοπισμού του ζώου ή των ζώων από τα οποία προέρχεται το βόειο κρέας και τα προϊόντα με βάση το κρέας που φέρουν το σχετικό σήμα 7 ότι οι σχετικές με τη σήμανση ρυθμίσεις ενός επιχειρηματία ή μιας οργάνωσης πρέπει να γίνονται αποδεκτές εφόσον έχει υποβληθεί στην αρμόδια αρχή και έχει εγκριθεί από αυτήν σχετική προδιαγραφή 7 ότι για να προσδιορισθεί σωστά ο υπεύθυνος για τις πληροφορίες που περιλαμβάνονται στην ετικέτα, οι επιχειρηματίες και οργανώσεις πρέπει να έχουν δικαίωμα να τοποθετούν σήμανση σε βόειο κρέας και προϊόντα με βάση το βόειο κρέας εφόσον στην ετικέτα περιλαμβάνεται το όνομα και το λογότυπό τους 7 ότι πρέπει να καθορίζεται τι είδους πληροφορίες μπορεί να περιέχονται στην ετικέτα 7 ότι οι επιχειρηματίες και οργανώσεις που εισάγουν από τρίτες χώρες στην Κοινότητα βόειο κρέας και προϊόντα με βάση το κρέας μπορούν επίσης να τοποθετούν στα προϊόντα τους σήμανση σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό 7 ότι πρέπει επομένως να ληφθούν μέτρα ώστε το εισαγόμενο βόειο κρέας να συμπεριληφθεί στο σύστημα σήμανσης 7 ότι τα μέτρα αυτά πρέπει να εξασφαλίζουν ότι οι ρυθμίσεις οι σχετικές με τη σήμανση του εισαγόμενου βοείου κρέατος και των προϊόντων με βάση το κρέας θα είναι εξίσου αξιόπιστες με τις ισχύουσες για το κοινοτικό βόειο κρέας 7 ότι, για να παρασχεθούν εγγυήσεις για την αξιοπιστία των ισχυουσών ρυθμίσεων σήμανσης, πρέπει να υποχρεωθούν τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν κατάλληλα και αποτελεσματικά μέτρα ελέγχου 7 ότι οι έλεγχοι αυτοί πρέπει να διεξάγονται με την επιφύλαξη οποιωνδήποτε ελέγχων μπορεί να διενεργήσει η Επιτροπή κατ' αναλογία του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΚ, ΕΚΑΕ) αριθ. 2988/95 του αριθ. 2988/95 του Συμβουλίου της 18ης Δεκεμβρίου 1995 σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1) 7 ότι, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών πρέπει να έχουν δικαίωμα ανάκλησης της έγκρισής τους για την προδιαγραφή, σε περίπτωση παρατυπιών, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΩΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 1. Εάν ένας επιχειρηματίας ή οργάνωση, όπως ορίζεται στο άρθρο 2, επιθυμεί να τοποθετήσει σήμανση στο βόειο κρέας ή στα προϊόντα με βάση το βόειο κρέας κατά τρόπο λεπτομερή στο σημείο πώλησης, αυτό θα πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό. 2. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1, εξακολουθούν να ισχύουν τα ακόλουθα: - κανονισμός αριθ. 26 του Συμβουλίου, της 4ης Απριλίου 1962, περί εφαρμογής ορισμένων κανόνων ανταγωνισμού στην παραγωγή και την εμπορία γεωργικών προϊόντων (2), - οδηγία 64/433/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1964, περί υγειονομικών προβλημάτων στον τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών νωπών κρεάτων (3), - οδηγία 77/99/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1976, περί υγειονομικών προβλημάτων στον τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών προϊόντων με βάση το κρέας (4), - οδηγία 79/112/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1978, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση και την παρουσίαση των τροφίμων που προορίζονται για τον τελικό καταναλωτή καθώς επίσης και τη διαφήμισή τους (5), - οδηγία 93/99/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Οκτωβρίου 1993, σχετικά με τα πρόσθετα μέτρα που αφορούν τον επίσημο έλεγχο των τροφίμων (6), - οδηγία 94/65/ΕΚ του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 1994, περί καθορισμού των υγειονομικών κανόνων για την παραγωγή και τη θέση στην αγορά κιμάδων και παρασκευασμάτων κρέατος (7), - κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1208/81 του Συμβουλίου, της 28ης Απριλίου 1981, περί της θεσπίσεως κοινοτικής κλίμακος κατατάξεως σφαγίων (8), - κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1186/90 του Συμβουλίου, της 7ης Μαΐου 1990, για την επέκταση του πεδίου εφαρμογής της κοινοτικής κλίμακας κατατάξεως σφαγίων (9), - κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουλίου 1992, για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης (10), - κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2082/92 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουλίου 1992, για τις βεβαιώσεις ιδιοτυπίας των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων (11), - κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2067/92 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992, σχετικά με δράσεις προώθησης και εμπορίας υπέρ του βοείου κρέατος ποιότητας (1). Άρθρο 2 Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί: - «βόειο κρέας και προϊόντα με βάση το βόειο κρέας»: τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 805/68, άλλα πλην των συμπεριλαμβανομένων στους κωδικούς ΣΟ 0102 90 05 έως 0102 90 79 και 0102 10, - «ετικέτα»: σήμα προσδεδεμένο σε ξεχωριστό τεμάχιο ή τεμάχια κρέατος ή στο υλικό συσκευασίας τους ή τα στοιχεία που παρέχονται στον καταναλωτή στο σημείο πώλησης, - «οργάνωση»: ομάδα επιχειρηματιών από το ίδιο ή διαφορετικά τμήματα του κλάδου της εμπορίας του βοείου κρέατος. Τα κράτη μέλη μπορεί να αποφασίσουν να επεκτείνουν το σύστημα αυτό και στα μεταποιημένα προϊόντα που περιέχουν προϊόντα που αναφέρονται στην πρώτη περίπτωση, συμπεριλαμβανομένων των καλλυντικών και των φαρμακευτικών προϊόντων. Άρθρο 3 1. Κάθε επιχειρηματίας ή οργάνωση υποβάλει στην αρμόδια αρχή κάθε κράτους μέλους στην οποία πραγματοποιείται η παραγωγή ή πώληση του εν λόγω βοείου κρέατος ή των προϊόντων με βάση το βόειο κρέας προδιαγραφή προς έγκριση. Η προδιαγραφή αναφέρει: - τα στοιχεία που πρέπει να περιλαμβάνονται στο σήμα, - τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται για να εξασφαλίζεται η ακρίβεια των στοιχείων αυτών, - το σύστημα ελέγχου το οποίο θα εφαρμόζεται σε όλα τα στάδια παραγωγής και πώλησης, συμπεριλαμβανομένων των ελέγχων που πρέπει να διενεργούνται, και το ανεξάρτητο όργανο το οποίο ορίζεται από τον επιχειρηματία ή την οργάνωση, - στην περίπτωση της οργάνωσης, τα μέτρα τα οποία θα ληφθούν σε σχέση με οποιοδήποτε μέλος το οποίο δεν πληροί τους όρους της εν λόγω προδιαγραφής. 2. Η έγκριση προδιαγραφής προϋποθέτει την εγγύηση της αρμόδιας αρχής η οποία λαμβάνεται βάσει ενδελεχούς εξέτασης των στοιχείων όπως αυτά αναφέρονται στην παράγραφο 1, της ορθής και αξιόπιστης λειτουργίας του προβλεπόμενου συστήματος σήμανσης και, κυρίως, του συστήματος ελέγχου. Πρέπει να απορρίπτεται οποιαδήποτε προδιαγραφή δεν εξασφαλίζει τη δυνατότητα συσχετισμού της ταυτοποίησης του σφαγίου, του τεταρτημορίου, των τεμαχίων κρέατος και των προϊόντων με βάση το εν λόγω κρέας με το μεμονωμένο ζώο ή, στην περίπτωση τεμαχίων κρέατος και των προϊόντων του εν λόγω κρέατος, των ζώων από τα οποία προέρχονται. 3. Όταν η παραγωγή ή και η πώληση του βοείου κρέατος και των προϊόντων με βάση το βόειο κρέας πραγματοποιείται σε δύο ή περισσότερα κράτη μέλη, οι αρμόδιες αρχές των ενδιαφερομένων κρατών μελών μελετούν και εγκρίνουν τις υποβληθείσες προδιαγραφές εφόσον τα στοιχεία που περιλαμβάνουν αφορούν πράξεις που διενεργούνται στην επικράτειά τους. Στην περίπτωση αυτή, κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος αναγνωρίζει τις εγκρίσεις που χορηγούνται από άλλο ένδιαφερόμενο κράτος μέλος. 4. Όταν οι αρμόδιες αρχές όλων των ενδιαφερομένων κρατών μελών εγκρίνουν την υποβληθείσα προδιαγραφή, ο ενδιαφερόμενος επιχειρηματίας ή οργάνωση πρέπει να δικαιούται να τοποθετεί σήμανση επί του βοείου κρέατος και των προϊόντων αυτού, αρκεί η ετικέτα να περιλαμβάνει το όνομα ή το λογότυπό του. Οποιοδήποτε δικαίωμα εφαρμόζεται με την επιφύλαξη της τήρησης του άρθρου 13 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/82 και του άρθρου 13 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2082/92. Άρθρο 4 1. Εάν η παραγωγή βοείου κρέατος ή προϊόντων με βάση το βόειο κρέας, πραγματοποιείται εν όλω ή εν μέρει σε τρίτη χώρα, οι επιχειρηματίες και οι οργανώσεις πρέπει να έχουν το δικαίωμα να τοποθέτουν σήμανση για το βόειο κρέας και τα προϊόντα με βάση το βόειο κρέας σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό εάν, επιπλέον από την τήρηση των απαιτήσεων που ορίζονται στο άρθρο 3, έχουν λάβει έγκριση των προδιαγραφών τους από την αρμόδια για το θέμα αυτό αρχή και από κάθε ενδιαφερόμενη τρίτη χώρα. 2. Η ισχύς, εντός της Κοινότητας, οποιασδήποτε έγκρισης η οποία χορηγείται από τρίτη χώρα πρέπει να εξαρτάται από προηγούμενη ανακοίνωση της τρίτης χώρας προς την Επιτροπή: - της αρμόδιας αρχής η οποία έχει οριστεί, - των διαδικασιών και κριτηρίων που πρέπει να εφαρμοσθούν από την αρμόδια αρχή κατά την εξέταση της προδιαγραφής, - κάθε επιχειρηματία και οργάνωσης των οποίων τις προδιαγραφές έχει εγκρίνει η αρμόδια αρχή. Η Επιτροπή διαβιβάζει τις ανακοινώσεις αυτές στα κράτη μέλη. Όταν, βάσει των προαναφερόμενων ανακοινώσεων, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι διαδικασίες ή και τα κριτήρια που εφαρμόζονται στην τρίτη χώρα δεν είναι ισότιμα των προδιαγραφών που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό, η Επιτροπή, κατόπιν διαβουλεύσεων με την ενδιαφερόμενη τρίτη χώρα, αποφασίζει ότι οι εγκρίσεις που έχουν χορηγηθεί από τη συγκεκριμένη τρίτη χώρα δεν πρέπει να ισχύουν εντός της Κοινότητας. Άρθρο 5 1. Η ετικέτα δεν πρέπει να περιλαμβάνει στοιχεία σχετικά με το ζώο από το οποίο προέρχεται το βόειο κρέας ή τα προϊόντα με βάση το βόειο κρέας, άλλα πλην εκείνων που αναφέρονται στον παρακάτω κατάλογο: - το κράτος μέλος, την περιφέρεια κράτους μέλους ή την τρίτη χώρα γέννησης, το φύλο του ζώου, - τη μέθοδο πάχυνσης, - άλλα στοιχεία σχετικά με τη διατροφή, - τα κράτη μέλη, τις περιφέρειες κρατών μελών ή τις τρίτες χώρες όπου πραγματοποιήθηκε ολόκληρη η διαδικασία πάχυνσης ή τουλάχιστον το 80 % αυτής, - στοιχεία για τη σφαγή, όπως είναι το κράτος μέλος ή η περιφέρεια κράτους μέλους ή η τρίτη χώρα στην οποία πραγματοποιήθηκε η σφαγή, η ηλικία κατά τη σφαγή και η ημερομηνία σφαγής ή το χρονικό διάστημα σιτέματος του κρέατος, - στοιχεία για τις μεθόδους αφαίρεσης των οστών και τεμαχισμού, όπως είναι ο μηχανικός διαχωρισμός, τα είδη του κρέατος και το περιεχόμενο, - οποιαδήποτε άλλα στοιχεία τα οποία επιθυμούν να αναφέρουν ο επιχειρηματίας ή η οργάνωση και με τα οποία έχει συμφωνήσει η αρμόδια αρχή. 2. Όταν το βόειο κρέας και τα προϊόντα με βάση το βόειο κρέας περιέχουν κρέας από διαφορετικά ζώα, το σήμα πρέπει να περιλαμβάνει μόνο στοιχεία σύμφωνα με την παράγραφο 1 τα οποία είναι κοινά για όλα αυτά τα κρέατα. Άρθρο 6 Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία διοικητικά μέτρα και μέτρα ελέγχου για να εξασφαλίσουν την τήρηση των διατάξεων του παρόντος κανονισμού. Τα μέτρα αυτά πρέπει να εφαρμόζονται με την επιφύλαξη οποιωνδήποτε ελέγχων επιτρέπεται να διενεργήσει η Επιτροπή κατ' αναλογία του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95. Άρθρο 7 Όταν αποδεικνύεται ότι οι επιχειρηματίες ή η οργάνωση δεν πληρούν τους όρους των προδιαγραφών που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1, το κράτος μέλος δύναται να ανακαλέσει την έγκρισή του στο πλαίσιο του άρθρου 3 παράγραφος 3 ή να επιβάλει πρόσθετους όρους που πρέπει να τηρούνται σε περίπτωση που η εν λόγω έγκριση θα εξακολουθήσει να ισχύει. Άρθρο 8 Η Επιτροπή θεσπίζει τις λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος κανονισμού σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 27 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 805/68. Οι λεπτομέρειες δύναται να περιλαμβάνουν, κυρίως, τα στοιχεία τα οποία πρέπει να περιέχονται στις ετικέτες στο πλαίσιο του άρθρου 5. Άρθρο 9 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 1997. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.(1) ΕΕ αριθ. L 148 της 28. 6. 1968. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1357/96 (ΕΕ αριθ. L 175 της 13. 7. 1996, σ. 9). (1) ΕΕ αριθ. L 312 της 23. 12. 1995, σ. 1. (2) ΕΕ αριθ. 30 της 20. 4. 1962, σ. 993/62. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό αριθ. 49 (ΕΕ αριθ. 53 της 1. 7. 1962, σ. 1571/62). (3) ΕΕ αριθ. L 121 της 29. 7. 1964, σ. 2012/64. (4) ΕΕ αριθ. L 26 της 31. 1. 1977, σ. 85. (5) ΕΕ αριθ. L 33 της 8. 2. 1979, σ. 1. (6) ΕΕ αριθ. L 290 της 24. 11. 1993, σ. 14. (7) ΕΕ αριθ. L 368 της 31. 12. 1994, σ. 10. (8) ΕΕ αριθ. L 123 της 7. 5. 1981, σ. 3. (9) ΕΕ αριθ. L 119 της 11. 5. 1990, σ. 32. (10) ΕΕ αριθ. L 208 της 24. 7. 1992, σ. 1. (11) ΕΕ αριθ. L 208 της 24. 7. 1992, σ. 9. (1) ΕΕ αριθ. L 215 της 30. 7. 1992, σ. 57.


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 30.4.2004
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 118/42
 ΔΙΆΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΏΝ ΚΟΙΝΟΤΉΤΩΝ
 της 2ας Απριλίου 2004
 στην υπόθεση Τ-337/03, Luis Bertelli Gálvez κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1)
 (Προσφυγή κατά παραλείψεως - Διαδικασία του άρθρου 7 ΕΕ - Καταγγελία λόγω υποτιθέμενων παραβιάσεων από τις ισπανικές δικαστικές αρχές των διαλαμβανόμενων στο άρθρο 6, παράγραφος 1, ΕΕ αρχών - Πρόδηλη αναρμοδιότητα)
 (2004/C 118/91)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Στην υπόθεση Τ-337/03, Luis Bertelli Gálvez, κάτοικος Μαδρίτης (Ισπανία), εκπροσωπούμενος από τον J. Puche Rodríguez-Acosta, δικηγόρο, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που έχει ως αντικείμενο προσφυγή δυνάμει του άρθρου 232, τρίτο εδάφιο, ΕΚ, με την οποία ζητείται να διαπιστωθεί ότι η Επιτροπή παρανόμως παρέλειψε να κινήσει κατά του Βασιλείου της Ισπανίας την προβλεπόμενη στο άρθρο 7 ΕΕ διαδικασία, κατόπιν καταγγελίας του προσφεύγοντος λόγω υποτιθέμενων παραβιάσεων από τις δικαστικές αρχές αυτού του κράτους μέλους, όσον αφορά τον ίδιο, των διαλαμβανόμενων στο άρθρο 6, παράγραφος 1, ΕΕ αρχών της ελευθερίας, της δημοκρατίας, του σεβασμού των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, καθώς και του κράτους δικαίου, το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πέμπτο τμήμα), συγκείμενο από την P. Lindh, Πρόεδρο, και τους R. García-Valdecasas και J.D. Cooke, δικαστές· γραμματέας: H. Jung, εξέδωσε στις 2 Απριλίου 2004 διάταξη της οποίας το διατακτικό έχει ως εξής:
 1.
 Η προσφυγή απορρίπτεται λόγω πρόδηλης αναρμοδιότητας.
 2.
 Ο προσφεύγων φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
 (1) Δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη.


jurisdiction: US

text:
 279 Md. 476 (1977)
 369 A.2d 566
 CONTINENTAL MASONRY CO., INC.
 v.
 VERDEL CONSTRUCTION COMPANY, INC.
 [No. 99, September Term, 1976.]
 Court of Appeals of Maryland.
 Decided February 24, 1977.
 Motion for reconsideration filed March 21, 1977.
 Denied April 4, 1977.
 The cause was argued before MURPHY, C.J., and SINGLEY, SMITH, DIGGES, LEVINE, ELDRIDGE and ORTH, J.J.
 Michael I. Gordon, with whom were Smullian & Gordon and Allen L. Fox on the brief, for appellant.
 M. Natalie McSherry, with whom were W. Hamilton Whiteford, Nevett Steele, Jr., Robert M. Wright and Whiteford, Taylor, Preston, Trimble & Johnston on the brief, for appellee.
 DIGGES, J., delivered the opinion of the Court.
 The appellant in this action in assumpsit seeks a determination by this Court that a general contractor ordinarily has, unless a contrary intent is manifest in its subcontract agreements, an implied obligation to take all reasonable steps necessary to insure that each subcontractor is not delayed in its performance by actions of omission or commission on the part of other subcontractors. We do not decide this question, however, since we conclude that even if *478 such a claim may be maintained in this State,[1] the appellant's declaration fails to allege facts necessary to constitute it.
 Plaintiff-appellant Continental Masonry Co., Inc., sought damages in the Court of Common Pleas of Baltimore City for breach of an "implied obligation" alleged to be a part of its agreement to perform masonry subcontract work for defendant-appellee Verdel Construction Co., Inc., the general contractor for the Science-Allied Health Building at Essex Community College in Baltimore County. The trial court sustained Verdel's demurrer to the first count of Continental's third amended declaration, and entered final judgment against it pursuant to Maryland Rule 605. We granted certiorari on our own motion before the Court of Special Appeals considered the matter, and now affirm the trial court's sustaining of the demurrer as to that count without further leave to amend.
 Although the third amended declaration contains three counts, only the first is important here since the other two make no claim against the appellee. This first count in relevant part alleges:
 That on or about April 10, 1973, the Plaintiff, as subcontractor, entered into [an] Agreement with Defendant, Verdel Construction Company, Inc., to perform the masonry subcontract work required for the construction of the Science-Allied Health Building of the Essex Community College in Baltimore County, Maryland, at and for the price of *479 Three Hundred Thirty-Five Thousand, Two Hundred Dollars ($335,200.00).
 * * *
 That in considering [the] Contract, Plaintiff relied upon the progress schedule promulgated by Defendant, Verdel Construction Company, Inc., and the completion date of March 23, 1974, as set forth in Article 12.5 of the Supplementary Instructions to Bidders (Page 2) included in the documents heretofore filed in this action as a supplement to the Answer to Demand for Written Instruments requested by Defendant, Dietrich Brothers, Incorporated, with which said date and time period all subcontractors were to coordinate the time of their work. The Agreement ... of April 10, 1973, hereinabove referred to, provided that if the subcontractor failed to promptly and diligently prosecute his work, the general contractor, the Defendant, had the right to terminate the Contract and replace the subcontractor.
 That as work progressed, the structural steel subcontractors, The Prosser Company, Inc., and Dietrich Brothers, Incorporated, failed to perform adequately and the Defendant, Verdel Construction Company, Inc., failed to take action to require said subcontractors to perform adequately, as a result of which there was a general job slowdown, thereby greatly extending the period of construction.
 That as a result of said extended period of construction, Plaintiff was required to leave scaffolding in place and to incur severely increased costs for materials, labor and to pay interest on borrowed money to sustain the job, as a result of which the Plaintiff suffered a monetary loss well in excess of One Hundred Thousand Dollars ($100,000.00).
 That the Defendant owed to the Plaintiff an implied obligation not to delay the performance of *480 Plaintiff's work and was responsible to take all reasonable steps to insure the work proceeded without undue delay, but in violation of that implied obligation, Defendant did not take adequate or reasonable steps to insure that the work proceeded without delay and, in fact, permitted the same to be delayed for an extended period of time; that the failure to act on the part of the Defendant was the proximate cause of said delay, in that said Defendant permitted the structural steel subcontractors, who were under his control and direction, to delay in the performance of their responsibilities to properly man and supply the job in violation of the terms of their subcontracts, the said Contracts between Plaintiff and Defendant, Verdel Construction Company, Inc., not exonerating said Defendant in such instances.
 WHEREFORE, this suit is brought and Plaintiff claims Two Hundred Thousand Dollars ($200,000.00) damages.
 Maryland Rule 301 c requires that declarations contain "a clear statement of the facts necessary to constitute a cause of action ..." (emphasis supplied). In this State in order for a declaration in assumpsit to withstand a demurrer attack it must of necessity allege with certainty and definiteness facts showing a contractual obligation owed by the defendant to the plaintiff and a breach of that obligation by the defendant. In considering the sufficiency of the narr now before us, we should keep in mind that any ambiguity or uncertainty in the allegations is to be construed against the pleader, Carder v. Steiner, 225 Md. 271, 276, 170 A.2d 220, 222 (1961), and that "the necessary allegations of fact sufficient to state a cause of action ... in a simple factual situation vary from those in more complex factual situations and a form of declaration useful in the former situation may not be sufficient as a guide in preparing a declaration in the more complex case." Read Drug v. Colwill Constr., 250 Md. 406, 413, 243 A.2d 548, 553 (1968). Similarly, although made *481 in the context of a negligence action rather than with regard to one in assumpsit (a difference we regard as having no significance), the statement of Judge Singley for the Court in Myers v. Montgomery Ward & Co., 253 Md. 282, 292, 252 A.2d 855, 861 (1969) embraces this thought:
 [W]hile a general averment of negligence following a simple statement of the defendant's act or omission may be adequate in simple situations, in more complex situations where the breach of duty is not readily apparent, an averment of negligence will be regarded as a mere legal conclusion, since the general characterization of an act or omission as negligent or of a condition as unsafe is not usually a sufficient statement of the supposed ground of liability [(Emphasis added.) See Greenbelt v. Pr. George's Co., 248 Md. 350, 360, 237 A.2d 18, 24 (1968).]
 In applying these pleading principles to count one as last amended, it is clear to us that the skeletal factual allegations accompanied by nothing more than mere conclusions and general averments of a breach of a contractual duty do not suffice to establish Continental's somewhat unique and sophisticated claim. Assuming that the appellant alleged facts with sufficient certainty and definiteness to show the obligation owed by the appellee, the only statements which possibly could be construed to constitute a breach of that obligation are little more than very general argumentative conclusions. These statements  that when other subcontractors "failed to perform adequately" the prime contractor "failed to take action to require said subcontractors to perform adequately ... [causing] a general job slowdown," and that "Defendant permitted the structural steel subcontractors, who were under his control and direction, to delay in the performance of their responsibilities to properly man and supply the job in violation of the terms of their subcontracts"  as well as those accompanying them, do not provide facts sufficient to "[inform] the court, whose duty it is to declare the law *482 arising upon these facts, and to apprise the opposite party of what is meant to be proved, in order to give him an opportunity to answer or traverse it." Read Drug v. Colwill Constr., supra at 414 [554], quoting Gent v. Cole, 38 Md. 110, 113 (1873) (Alvey, J.); see Fletcher v. Havre de Grace Co., 229 Md. 196, 200, 177 A.2d 908, 909-10 (1962). Because Continental's characterization of Verdel's conduct is nothing more than a conclusory expression of opinion without factual allegations to support it, the declaration is insufficient to state a valid cause of action, and the demurrer to the amended first count was properly sustained.
 We further conclude that since Continental has been afforded four opportunities to assert a valid claim against Verdel and has failed to do so, there was no abuse of the trial court's discretion in refusing to allow the appellant a fifth try. Hall v. Barlow Corporation, 255 Md. 28, 39, 255 A.2d 873, 878 (1969); Town of Somerset v. Board, 245 Md. 52, 61, 225 A.2d 294, 300 (1966); Blevins v. Mullan Contracting, 235 Md. 188, 194, 201 A.2d 348, 351-52 (1964).
 Judgment affirmed.
 Costs to be paid by appellant.
 NOTES
 [1] Although the decisions in this area are sparse, it appears fairly well settled that a general contractor is under an implied obligation not to delay or hinder, by his own actions, performance by a subcontractor. Cf. Griffith v. Scheungrab, 219 Md. 27, 34, 146 A.2d 864, 868 (1959). As to whether the general contractor's obligation extends so far as to make it responsible for delays to a subcontractor caused by other subcontractors, see, e.g., Norcross v. Wills, 198 N.Y. 336, 91 N.E. 803 (1910); Carroll Elec. Co. v. Irwin & Leighton, 80 Pa. Super. Ct. 438 (1923); Doyle & Russell, Inc. v. Welch Pile Driving Corp., 213 Va. 698, 194 S.E.2d 719 (1973); Edward E. Gillen Co. v. John H. Parker Co., 170 Wis. 264, 171 N.W. 61 (1919). See generally Annot., 16 A.L.R. 3d 1252 (1967).


text:
 16.11.2013
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 C 336/19
 A Törvényszék 2013. szeptember 16-i ítélete — Rovi Pharmaceuticals kontra OHIM — Laboratorios Farmaceuticos Rovi (ROVI Pharmaceuticals)
 (T-97/11. sz. ügy) (1)
 (Közösségi védjegy - Felszólalási eljárás - A ROVI Pharmaceuticals közösségi szóvédjegy bejelentése - A ROVI korábbi közösségi ábrás védjegy és a ROVIFARMA korábbi nemzeti szóvédjegy - Viszonylagos kizáró ok - Összetéveszthetőség - A 207/2009/EK rendelet 8. cikke (1) bekezdésének b) pontja - Egyenlő bánásmód)
 2013/C 336/37
 Az eljárás nyelve: angol
 Felek
 Felperes: Rovi Pharmaceuticals GmbH (Schlüchtern, Németország) (képviselő: M. Berghofer ügyvéd)
 Alperes: Belső Piaci Harmonizációs Hivatal (védjegyek és formatervezési minták) (OHIM) (képviselő: J. Crespo Carrillo meghatalmazott)
 A másik fél a fellebbezési tanács előtti eljárásban, beavatkozó a Törvényszék előtti eljárásban: Laboratorios Farmaceuticos Rovi, SA (Madrid, Spanyolország) (képviselők: G. Marín Raigal, P. López Ronda és G. Macias Bonilla ügyvédek)
 Az ügy tárgya
 Az OHIM második fellebbezési tanácsának a Laboratorios Farmacéuticos Rovi, SA és a Rovi Pharmaceuticals GmbH közötti felszólalási eljárással kapcsolatban 2010. december 7-én hozott határozata (R 500/2010-2. sz. ügy) ellen benyújtott kereset.
 Az ítélet rendelkező része
 1.
 A Törvényszék a keresetet elutasítja.
 2.
 A Törvényszék a Rovi Pharmaceuticals GmbH-t kötelezi a költségek viselésére, ideértve a Laboratorios Farmacéuticos Rovi, SA részéről a fellebbezési tanács előtti eljárás során felmerült költségeket.
 (1) HL C 120., 2011. 4.16.


text:
14.4.2014
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 C 112/35
 Sag anlagt den 10. december 2013 — Petco Animal Supplies Stores mod KHIM — Gutiérrez Ariza (PETCO)
 (Sag T-664/13)
 2014/C 112/47
 Stævningen er affattet på engelsk
 Parter
 Sagsøger: Petco Animal Supplies Stores, Inc. (San Diego, De Forenede Stater) (ved barrister C. Aikens)
 Sagsøgt: Kontoret for Harmonisering i det Indre Marked (Varemærker og Design)
 Den anden part i sagen for appelkammeret: Domingo Gutiérrez Ariza (Malaga, Spanien)
 Sagsøgerens påstande
 —
 Afgørelse truffet den 7. oktober 2013 af Fjerde Appelkammer ved Kontoret for Harmonisering i det Indre Marked (Varemærker og Design) (sag R 347/2013-4) annulleres.
 —
 Harmoniseringskontoret tilpligtes at betale sagens omkostninger.
 Søgsmålsgrunde og væsentligste argumenter
 Ansøger om EF-varemærket: Petco Animal Supplies Stores, Inc.
 Det omhandlede EF-varemærke: Ordmærket »PETCO« for varer og tjenesteydelser i klasse 3, 31 og 35 — EF-varemærkeansøgning nr. 10 114 081
 Indehaver af det i indsigelsessagen påberåbte varemærke eller tegn: Domingo Gutiérrez Ariza
 Det påberåbte varemærke eller tegn: EF-varemærkeregistrering nr. 9 062 902 af figurmærket i rød og hvid, der indeholder ordbestanddelen »PETCO«, for varer og tjenesteydelser i klasse 31 og 35
 Indsigelsesafdelingens afgørelse: Indsigelsen delvist taget til følge
 Appelkammerets afgørelse: Klage taget delvis til følge
 Søgsmålsgrunde: Tilsidesættelse af EF-varemærkeforordningens artikel 8, stk. 1, litra a), og b).


type: other

text:
17.07.2020г. в 14:10ч. 3338
 1. /изм. и доп. с реш. No 783 от пр. No 26/05.04.2018 г./ ползване на общински терени за продажба на, хранителни и промишлени стоки пред магазини, офиси и домове като тротоарите могат да се използват за търговски и други цели само ако е запазена площ за преминаване на пешеходците с широчина не по-малка от 2 метра.
 2. /изм. и доп. с реш. No 783 от пр. No 26/05.04.2018 г./ ползване на общински терени за разполагане на павилиони за обществено хранене и павилиони, маси сергии, витрини и други за продажба на хранителни стоки, цигари, алкохол и промишлени стоки, като тротоарите могат да се използват за търговски и други цели само ако е запазена площ преминаване на пешеходците с широчина не по-малка от 2 метра.
 3. /изм. с реш. No 783 от пр. No 26/05.04.2018 г./ ползване на общински терени за разполагане на маси, столове, пред обекти за обществено хранене,
 1. отм.с реш No 2084/14.12.2016г. по адм.дело 1796 /2016г. на адм.съд Бургас.в сила от 10.04.2018г.
 2. отм.с реш No 2084/14.12.2016г. по адм.дело 1796 /2016г. на адм.съд Бургас.в сила от 10.04.2018г.
 4 отм.с реш No 2084/14.12.2016г. по адм.дело 1796 /2016г. на адм.съд Бургас.в сила от 10.04.2018г.
 5 издаването му е в противоречие с правилата и изискванията на настоящата Наредба
 (4) /изм. с реш. No 164 от Пр. No 7/23.06.2020 г./ Таксите определени в разрешението за ползване се заплащат месечно от 20 до 30 число на текущия месец, независимо от това колко време през деня или месеца ще се заема мястото.
 3. отм. с Реш.No2075 на адм.съд Б-с по адм. дело 1956/2016г.
 4.; отм. с Реш.No2075 на адм.съд Б-с по адм. дело 1956/2016г
 5. отм. с Реш.No2075 на адм.съд Б-с по адм. дело 1956/2016г .
 §2 Тази наредба отменя досегашната Наредба No 2 “За реда и условията за провеждане на търговска дейност на открито на територията на Община Несебър”, приета от Общински съвет – Несебър, с решение No162 от Протокол No7/25.06.2004 г изменена и допълнена с реш. No 519 /протокол No 17/16.12.2005 год./ и реш. No 793 /протокол No 24/26.01.2007 год./
 §4 Настоящата наредба е приета от Общински съвет – Несебър, с решение No790 от Протокол No23./02.06.2014.г. и влиза в сила след изтичане на срока по чл.32,ал.2 от Закона за администрацията.
 §5 Наредбата за изменение и допълнение на Наредба No 2 за реда и условията за провеждане на търговска дейност на открито на територията на община Несебър, приета с решение No 164 от протокол No 7/23.06.2020 г. влиза в сила от деня на публикуването и във в-к „Слънчев бряг“.
 §2 приет с реш.No164 /23.06.2020г. В Преходни и заключителни разпоредби към Наредба No11 за определяне и администриране на местните такси и цени на услуги на територията на община Несебър, създава нов § 9, както следва: „В чл.28, ал.6 израза „на предходния месец“ се изменя и се чете „на текущия месец““.
 Председател Общински съвет: Р. Кулев