text:
 KOMMISSIONENS GENNEMFØRELSESFORORDNING (EU) .../...
 af XXX
 om ændring og berigtigelse af gennemførelsesforordning (EU) 2015/2447 for så vidt angår visse regler vedrørende tilsyn i forbindelse med overgang til fri omsætning og udpassage fra Unionens toldområde
 EUROPA-KOMMISSIONEN HAR —
 under henvisning til traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde,
 under henvisning til Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) Nr. 952/2013 af 9. oktober 2013 om EU-toldkodeksen
 1
 , særlig artikel 8, 58, 100, 132, 157, 161, 184, 193, 217, 232 og 268, og
 ud fra følgende betragtninger:
 (1)Ifølge Rådets forordning (EU) nr. 904/2010
 2
 skal medlemsstaterne indsamle og udveksle visse oplysninger om import, der momsfritaget i henhold til artikel 143, stk. 1, litra ca), (særlig ordning for fjernsalg af varer) eller artikel 143, stk. 1, litra d), og artikel 143, stk. 2, i Rådets direktiv 2006/112/EF
 3
 . Dertil kommer, at toldmyndigheder eller andre kompetente myndigheder, hvis det er nødvendigt for at minimere risikoen og bekæmpe svig, med hinanden og med Kommissionen skal udveksle data, de har modtaget i forbindelse med indpassage, udpassage, transit, oplagring og særlige anvendelsesformål for så vidt angår varer, jf. kodeksens artikel 47, stk. 2.
 (2)Det elektroniske system, som Kommissionen har indført for at opfylde kravet om tilsyn i kodeksens artikel 56, stk. 5, Tilsyn, er det mest passende værktøj til udveksling af momsrelaterede oplysninger. Det er nødvendigt at ændre artikel 55 i gennemførelsesforordning (EU) 2015/2447 for at præcisere, hvem der kan få adgang til oplysningerne i Tilsyn-systemet og i hvilket omfang. For det første skal Kommissionen kunne videregive dataene i Tilsyn i sammenfattet form. For det andet bør godkendte brugere hos medlemsstaternes toldmyndigheder kun have adgang til de ikke-aggregerede data, som medlemsstaterne har leveret, og til data aggrereret på EU-plan. For det tredje bør artikel 55 som en undtagelse fra den generelle regel indeholde muligheden for, at det i specifikke EU-retsakter såsom forordning (EU) nr. 904/2010 skal være fastsat, at Kommissionen giver visse af medlemsstaternes myndigheder adgang til ikke-aggregerede data på en særlig måde.
 (3)Med henblik på indsamling af de oplysninger, som medlemsstaterne skal indsamle og udveksle i henhold til forordning (EU) 904/2010, bør gennemførelsesforordning (EU) 2015/2447 ligeledes ændres for at øge antallet af dataelementer, som indsamles af det elektroniske system. Det er navnlig vigtigt, at bilag 21-01 og 21-02 til nævnte forordning indeholder de dataelementer, som i bilag B til forordningen har løbenummer 3/40 og 4/4 vedrørende henholdsvis identifikationsnumre for supplerende skattereferencer og afgiftsgrundlaget.
 (4)Efter ændringen af kodeksens artikel 278 med henblik på forlængelse af den midlertidige anvendelse af andre midler end elektroniske databehandlingsteknikker som omhandlet i kodeksen
 4
 bør bestemmelsen i gennemførelsesforordning (EU) 2015/2447 ændres, så der fastsættes en foreløbig liste over data med henblik på tilsyn (bilag 21-02). Bestemmelsen bør præcisere, at den foreløbige liste over data kan anvendes til tilsynsformål ved overgang til fri omsætning, indtil de nationale importsystemer er operationelle, dvs. indtil senest ultimo 2022, jf. kodeksens artikel 278, stk. 2. Til gengæld kan den foreløbige liste anvendes til tilsynsformål ved eksport, indtil de nationale eksportsystemer er operationelle, dvs. indtil senest ultimo 2025, jf. kodeksens artikel 278, stk. 3.
 (5)Indtil importkontrolsystemet som omhandlet i bilaget til Kommissionens gennemførelsesafgørelse (EU) 2016/578
 5
 opgraderes, skal risikoanalysen for varer, der er undtaget fra bestemmelsen om, at der skal indgives en summarisk indgangsangivelse, foretages på det tidspunkt, hvor varernes frembydes for toldmyndighederne på grundlag af angivelsen til midlertidig opbevaring eller toldangivelsen, eller, hvis toldangivelsen foretages ved enhver anden handling, de oplysninger, der er tilgængelige på tidspunktet for frembydelsen. Artikel 187 i gennemførelsesforordning (EU) 2015/2447 bør ændres, så den også finder anvendelse på postforsendelser og på forsendelser med en reel værdi, der ikke overstiger 22 EUR, ved at inkludere de relevante henvisninger til Kommissionens delegerede forordning (EU) 2015/2446
 6
 .
 (6)Økonomiske operatører bør have mulighed for at fremlægge andre formularer eller andre dokumenter end udskriftet af fiskerilogbogen, når de attesterer, at produkter og varer fra havfiskeri, der omlades og transporteres gennem et land eller område, der ikke er en del af Unionens toldområde, ikke har undergået nogen form for behandling. For at gøre det muligt at tildele produkter og varer fra havfiskeri til den respektive fiskerilogbog i de tilfælde, hvor attesteringen af ikkebehandling gives på en anden formular eller et andet dokument end udskriftet af fiskerilogbogen, bør de økonomiske operatører ikke desto mindre inkludere en henvisning til den respektive fiskerilogbog på nævnte formular eller dokument. Artikel 214 i gennemførelsesforordning (EU) 2015/2447 bør derfor ændres.
 (7)Hvis en toldangivelse indgives i form af indskrivning i klarererens regnskaber, kan toldmyndighederne af forenklingshensyn give fritagelse for forpligtelsen til at frembyde varerne. For at muliggøre behørig toldkontrol i specifikke situationer bør der fastsættes procedureregler for tilfælde, hvor det tilsynsførende toldsted pga. en ny alvorlig finansiel risiko eller en anden særlig situation anmoder om, at de specifikke varer skal frembydes for toldmyndighederne i henhold til artikel 182, stk. 3, tredje afsnit, i kodeksen. Artikel 234 i gennemførelsesforordning (EU) 2015/2447 bør derfor ændres.
 (8)I artikel 302 i gennemførelsesforordning (EU) 2015/2447 er der fastsat en dispensation fra forseglingen af transportmidler eller enkelte kolli, der indeholder varer, som skal transporteres ad luftvejen eller med jernbane, hvis visse betingelser er opfyldt. Transport ad søvejen er lige så sikker som transport ad luftvejen eller med jernbane, når det handler om at sikre, at varerne leveres til bestemmelsesstedet. Dispensationen bør derfor udvides til at omfatte transport ad søvejen, forudsat at en henvisning til det ledsagende konnossement inkluderes i det elektroniske transportdokument, der anvendes som toldangivelse for henførsel af varer under EU-forsendelsesproceduren.
 (9)Hvis toldmyndigheden i en medlemsstat, der er involveret i en forsendelse, får bevis for, at de begivenheder, der giver anledning til toldskyld, har fundet sted på medlemsstatens område, skal denne myndighed anmode afgangsmedlemsstaten om overdragelse af ansvaret for påbegyndelse af inddrivelsen. Afgangsmedlemsstaten bør inden for et vist tidsrum bekræfte, om den overfører kompetencen for inddrivelsen til den anmodende toldmyndighed. Artikel 311 i gennemførelsesforordning (EU) 2015/2447 bør derfor ændres, så den omfatter det særlige tilfælde med en forsendelse.
 (10)Artikel 324 i gennemførelsesafgørelse (EU) 2015/2447 vedrørende særlige tilfælde af afslutning af proceduren for aktiv forædling og de tilsvarende koder i bilag A og B bør ændres, så de afspejler, at Rådets forordning (EU) 2018/581
 7
 er trådt i kraft.
 (11)Når varer føres ud af Unionens toldområde, skal bestemmelsen af udgangstoldstedet for varer, der lastes på et skib eller et luftfarttøj, præciseres. Desuden bør visse forenklede ordninger for bestemmelse af udgangstoldstedet ikke finde anvendelse på punktafgiftspligtige varer og ikke-EU-varer. Artikel 329 i gennemførelsesforordning (EU) 2015/2447 bør derfor ændres.
 (12)Når varer, efter at være blevet frigivet til eksport, overtages under en enkelt kontrakt med henblik på transport ud af Unionens toldområde, bør reglerne for sikring af toldtilsyn indtil varernes fysiske udpassage præciseres. Artikel 332 i gennemførelsesforordning (EU) 2015/2447 bør derfor ændres.
 (13)De procedureregler, der er fastsat i artikel 333 i gennemførelsesforordning (EU) 2015/2447, vedrørende tilsyn med varer, der frigives til udpassage, bør præciseres for at tage hånd om situationer, hvor varer forlader Unionens toldområde på en anden måde end oprindeligt planlagt, og for at dække informationsudvekslingen mellem toldmyndighederne i perioden indtil ibrugtagningen af det kodekssystem til automatiseret eksport, der er omhandlet i bilaget til gennemførelsesafgørelse (EU) 2016/578.
 (14)Procedurereglerne i artikel 340 i gennemførelsesforordning (EU) 2015/2447 vedrørende udpassage af varer bør præciseres, så der tages hånd om situationer, hvor varer angives til eksport, men i sidste ende ikke forlader Unionens toldområde.
 (15)Efter Nordmakedoniens meddelelse til De Forenede Nationer og Den Europæiske Union om ikrafttrædelsen af Prespaaftalen den 15. februar 2019 har landet, som tidligere hed "Den Tidligere Jugoslaviske Republik Makedonien", ændret navn til "Republikken Nordmakedonien". Landet skal i bilagene til gennemførelsesforordning (EU) 2015/2447 kaldes ved dette navn eller, hvis det er relevant, ved navnets kortform "Nordmakedonien".
 (16)For at fremme brugen af de formater og koder for visse datakrav, der anvendes i forbindelse med erklæringer og meddelelser i de forskellige elektroniske systemer, bør bilag B ændres.
 (17)Det er nødvendigt at berigtige en redaktionel fejl i bilag 33-07 til gennemførelsesforordning (EU) 2015/2447 for så vidt angår henvisningen til delegeret forordning (EU) 2015/2446.
 (18)Gennemførelsesforordning (EU) 2015/2447 bør derfor ændres og berigtiges.
 (19)Ændringerne til bilag 21-01 og 21-02 til gennemførelsesforordning (EU) 2015/2447 som fastsat i nærværende forordning bør finde anvendelse fra den 1. januar 2020, da det er den dato, fra hvilken medlemsstaterne skal gennemføre de forpligtelser om informationsudveksling, der er fastsat i forordning (EU) nr. 904/2010.
 (20)Foranstaltningerne i denne forordning er i overensstemmelse med udtalelse fra Toldkodeksudvalget —
 VEDTAGET DENNE FORORDNING:
 Artikel 1
 Ændringer af gennemførelsesforordning (EU) 2015/2447
 I gennemførelsesforordning (EU) 2015/2447 foretages følgende ændringer:
 (1)Artikel 55 ændres således:
 (a)Stk. 3 affattes således:
 "3. Kommissionen giver kun adgang til de i stk. 1 omhandlede data fra toldmyndighederne i aggregeret form.".
 (b)Følgende stykker indsættes:
 "3a. Kommissionen giver brugere, der er godkendt i henhold til artikel 56, stk. 2, adgang til ikke-aggregerede data fra toldmyndighederne i den medlemsstat, som har anmodet om deres adgang, og til data aggregeret på EU-niveau.
 3b. Uanset stk. 3a giver Kommissionen medlemsstaternes kompetente myndigheder adgang til ikke-aggregerede data, hvis en EU-retsakt indeholder bestemmelser om en sådan adgang."
 (c)Stk. 6 affattes således:
 "6. Uanset stk. 1 er listen med de data, som Kommissionen kan kræve til tilsynet i forbindelse med overgangen til fri omsætning indtil datoen for påbegyndelsen af opgraderingen af de nationale importsystemer som omhandlet i bilaget til gennemførelsesafgørelse (EU) 2016/578, at finde i bilag 21-02.
 Uanset stk. 1 er listen med de data, som Kommissionen kan kræve til tilsynet i forbindelse med eksport indtil datoen for påbegyndelsen af opgraderingen af de nationale eksportsystemer som omhandlet i bilaget til gennemførelsesafgørelse (EU) 2016/578, at finde i bilag 21-02.".
 (2)Artikel 187, stk. 5, affattes således:
 "5. Når varer, der i henhold til artikel 104, stk. 1, litra c)-k), litra m) og litra n), stk. 2, 3 og 4, i Kommissionens delegerede forordning (EU) 2015/2446, føres ind i Unionens toldområde, foretages der en risikoanalyse ved varernes frembydelse på grundlag af angivelsen til midlertidig opbevaring eller den toldangivelse, som dækker disse varer, hvis sådanne angivelser foreligger.".
 (3)I artikel 214 tilføjes følgende stykke:
 "3. Den attest, der kræves i henhold til stk. 1, kan være andre relevante formularer eller dokumenter end et udskrift af fiskerilogbogen, herunder en henvisning til den respektive fiskerilogbog."
 (4)I artikel 234 tilføjes følgende stykke:
 "3. Hvis det tilsynsførende toldsted i overensstemmelse med artikel 182, stk. 3, tredje afsnit, i kodeksen har anmodet om, at varerne frembydes, fordi toldmyndighederne har konstateret en ny alvorlig finansiel risiko eller en anden specifik situation i forbindelse med en bevilling til at indgive en toldangivelse i form af indskrivning i klarererens regnskaber med dispensation fra forpligtelsen til at frembyde varerne, oplyser det tilsynsførende toldsted indehaveren af en sådan godkendelse om:
 a) den specifikke periode, i løbet af hvilken de varer, der er omfattet at disse situationer, skal frembydes for toldmyndighederne
 b) forpligtelsen til at indføre datoen for meddelelsen om frembydelse i regnskaberne, og
 c) forpligtelsen til at overholde bestemmelserne i stk. 1, litra b)-e) og g).
 I disse situationer finder frigivelsen af varerne sted i overensstemmelse med kodeksens artikel 194.".
 (5)I artikel 302, stk. 2, indsættes følgende litra:
 "c) varerne transporteres ad søvejen, og en henvisning til det ledsagende konnossement nævnes i det elektroniske transportdokument, der anvendes som toldangivelse for henførsel af varer under EU-forsendelsesproceduren, jf. kodeksens artikel 233, stk. 4, litra e).".
 (6)I artikel 311 tilføjes følgende stykker:
 "3. Hvis toldmyndigheden i en medlemsstat, der er involveret i en forsendelse, inden udløbet af den frist, der er fastsat i artikel 77, litra a), i delegeret forordning (EU) 2015/2446, får bevis for, at de begivenheder, der giver anledning til toldskyld, har fundet sted i medlemsstaten, sender denne myndighed straks og under alle omstændigheder senest inden fristens udløb en begrundet anmodning til toldmyndigheden i afgangsmedlemsstaten om at overdrage ansvaret for påbegyndelse af inddrivelsen til den anmodende toldmyndighed.
 4. Toldmyndigheden i afgangsmedlemsstaten anerkender modtagelsen af den anmodning, der er foretaget i medfør af stk. 3, og underretter inden for 28 dage efter fremsendelse af anmodningen den anmodende toldmyndighed om, hvorvidt den indvilliger i at efterkomme anmodningen og overdrager ansvaret for påbegyndelse af inddrivelsen til den anmodende myndighed.".
 (7)Artikel 324, stk. 1, litra e), affattes således:
 "e) levering af hovedforædlingsprodukter, for hvilke erga omnes importafgiften er "fri", eller for hvilke der er udstedt et godkendt frigivelsescertifikat (EASA-formular 1) eller et ækvivalent certifikat som omhandlet i artikel 2 i Rådets forordning (EU) 2018/581*.
 _____
 * Rådets forordning (EU) 2018/581 af 16. april 2018 om midlertidig suspension af den fælles toldtarifs autonome toldsatser for visse varer af en art, som skal monteres eller anvendes i luftfartøjer, og om ophævelse af forordning (EF) nr. 1147/2002 (EUT L 98 af 18.4.2018, s. 1)."
 (8)Artikel 329 ændres således:
 (a)Stk. 3 og 4 affattes således:
 "3. Når varerne i en havn læsses om bord på et skib, der ikke er indsat i fast rutefart som omhandlet i artikel 120 i delegeret forordning (EU) 2015/2446, med henblik på transport til et bestemmelsessted uden for Unionens toldområde, er udgangstoldstedet det toldsted, der er ansvarligt for det sted, hvor varerne læsses om bord på et sådant skib.
 4. Når stk. 3 ikke finder anvendelse, og varerne læsses om bord på et skib eller et luftfartøj uden efterfølgende omladning med henblik på transport ad sø- eller luftvejen til et bestemmelsessted uden for Unionens toldområde, er udgangstoldstedet det toldsted, der er ansvarligt for det sted, hvor varerne læsses om bord på et sådant skib eller luftfarttøj.".
 (b)Følgende stykke indsættes:
 "7a. Senest fra datoen for ibrugtagning af kodekssystemet til automatiseret eksport (AES) som omhandlet i bilaget til gennemførelsesafgørelse (EU) 2016/578 finder stk. 6 og 7 ikke anvendelse i tilfælde, hvor EU-varer henhørende under en af kategorierne i artikel 1, stk. 1, i direktiv 2008/118/EF eksporteres.
 Senest fra datoen for ibrugtagning af kodekssystemet til automatiseret eksport (AES) som omhandlet i bilaget til gennemførelsesafgørelse (EU) 2016/578 finder stk. 7 ikke anvendelse i tilfælde, hvor EU-varer reeksporteres.".
 (9)Artikel 332, stk. 5, andet afsnit, affattes således:
 "Forpligtelsen i første punktum gælder ikke, såfremt toldmyndighederne har adgang til disse oplysninger gennem eksisterende handels-, havne- eller transportinformationssystemer, eller hvis der er tale om den situation, der er omfattet af artikel 329, stk. 7.".
 (10)Artikel 333 ændres således:
 (a)Stk. 4 og 5 affattes således:
 "4.
 Under uforudsete omstændigheder, hvor varer, der er omfattet af en eksport- eller reeksportangivelse overføres til et udgangstoldsted og efterfølgende skal forlade Unionens toldområde som flere sendinger, underretter udgangstoldstedet først eksporttoldstedet om varernes udpassage, når alle varer har forladt Unionens toldområde.
 5.
 Under uforudsete omstændigheder, hvor varer, der er omfattet af en eksport- eller reeksportangivelse overføres til et udgangstoldsted og efterfølgende skal forlade Unionens toldområde gennem mere end et udgangstoldsted, kan enhver af de personer, der er omhandlet i kodeksens artikel 267, stk. 2, anmode det udgangstoldsted, hvor varerne blev frembudt første gang, om at underrette det eller de andre udgangstoldsteder, hvor en del af varerne forlader Unionens toldområde. Hvert udgangstoldsted fører tilsyn med den fysiske udpassage af de varer, som forlader Unionens toldområde fra dette toldsted. Det eller de efterfølgende udgangstoldsted(er) underretter det første udgangstoldsted om de varer, der har forladt Unionens toldområde fra disse toldsteder. Det første udgangstoldsted og det eller de efterfølgende udgangstoldsted(er) udveksler disse oplysninger efter indbyrdes aftale og uden brug af kodekssystemet til automatiseret eksport som omhandlet i bilaget til gennemførelsesafgørelse (EU) 2016/578. Det første udgangstoldsted underretter eksporttoldstedet, når alle varerne har forladt Unionens toldområde.".
 (b)Stk. 7 affattes således:
 "7. Uanset denne artikels stk. 2, andet afsnit, litra b) og c), er fristen for udgangstoldstedet til at underrette eksporttoldstedet om varernes udpassage indtil datoerne for ibrugtagning af det kodekssystem til automatiseret eksport, som der henvises til i bilaget til gennemførelsesafgørelse (EU) 2016/578, i de tilfælde, der henvises til i artikel 329, stk. 5 og 6, i nærværende forordning, den første arbejdsdag efter den dag, hvor varerne henføres under denne forsendelsesprocedure eller varerne forlader Unionens toldområde, eller hvor forsendelsesproceduren afsluttes.".
 (c)Stk. 8 og 9 udgår.
 (11)Artikel 340 ændres således:
 (a)Stk. 3 affattes således:
 "3. Når en ændring af fragtkontrakten i de tilfælde, der er omhandlet i artikel 329, stk. 5, 6 og 7, medfører, at en forsendelse, der skulle afsluttes uden for Unionens toldområde, afsluttes inden for dette område, underretter de pågældende virksomheder eller myndigheder udgangstoldstedet om ændringen og må kun opfylde den ændrede kontrakt med forudgående tilladelse fra dette udgangstoldsted.".
 (b)Følgende stykke indsættes:
 "3a. Senest fra datoen for ibrugtagning af kodekssystemet til automatiseret eksport (AES) som omhandlet i bilaget til gennemførelsesafgørelse (EU) 2016/578 oplyser udgangstoldstedet i de tilfælde, der er nævnt i stk. 2 og 3, eksporttoldstedet om, at varerne ikke er ført ud af Unionens toldområde."
 (12)Bilag A ændres som anført i bilag I til denne forordning.
 (13)Bilag B ændres som anført i bilag II til denne forordning.
 (14)I bilag 21-01, efter rækken for D.E.-løbenummer 3/39, indsættes følgende række:
 "
 3/40
 Identifikationsnummer for supplerende fiskale referencer
 Samme som dataelement med løbenummer 3/40
 "
 (15)I bilag 21-02, efter rækken for D.E.-løbenummer 1/10, indsættes følgende rækker:
 "
 3/40
 Identifikationsnummer for supplerende fiskale referencer
 Samme som dataelement med løbenummer 3/40
 44 — an ..40
 4/4
 Beregning af afgifter — beregningsgrundlag*
 Samme som dataelement med løbenummer 4/4
 47 – an ..6 + n ..16,6
 * Hvis den EU-kode, der er anført under (beregning af afgifter — afgiftstype) er B00.".
 (16)I bilag 23-01, i tabellen, første kolonne, ændres rækken "Zone P" som følger:
 (a)Ordene "Den Tidligere Jugoslaviske Republik Makedonien" udgår.
 (b)Ordet "Nordmakedonien" indsættes mellem ordene "Moldova" og "Norge".
 (17)I bilag 32-01, punkt 1, erstattes ordene "Den Tidligere Jugoslaviske Republik Makedonien" med ordene "Republikken Nordmakedonien".
 (18)I bilag 32-02, punkt 1, erstattes ordene "Den Tidligere Jugoslaviske Republik Makedonien" med ordene "Republikken Nordmakedonien".
 (19)I bilag 32-03, punkt 1, erstattes ordene "Den Tidligere Jugoslaviske Republik Makedonien" med ordene "Republikken Nordmakedonien".
 (20)I bilag 72-04, del II, foretages følgende ændringer:
 (a)I kapitel VI, rubrik 7, erstattes ordene "Den Tidligere Jugoslaviske Republik Makedonien" med ordet "Nordmakedonien".
 (b)I kapitel VII, rubrik 6, erstattes ordene "Den Tidligere Jugoslaviske Republik Makedonien" med ordet "Nordmakedonien".
 Artikel 2
 Berigtigelser til gennemførelsesforordning (EU) 2015/2447
 I bilag 33-07 til gennemførelsesafgørelse (EU) 2015/2447, i rubrik 2, erstattes ordene "delegeret forordning (EU) 2015/XXX" af ordene "delegeret forordning (EU) 2015/2446".
 Artikel 3
 Denne forordning træder i kraft på tyvendedagen efter offentliggørelsen i Den Europæiske Unions Tidende.
 Artikel 1, stk. 14 og 15, anvendes fra den 1. januar 2020.
 Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat.
 Udfærdiget i Bruxelles, den .
 På Kommissionens vegne
 Formand
 Jean-Claude JUNCKER
 (1)
 EUT L 269 af 10. oktober 2013, s.1.
 (2)
 Rådets forordning (EU) nr. 904/2010 af 7. oktober 2010 om administrativt samarbejde og bekæmpelse af svig vedrørende merværdiafgift (EUT L 268 af 12.10.2010, s. 1).
 (3)
 Rådets direktiv 2006/112/EF af 28. november 2006 om det fælles merværdiafgiftssystem (EUT L 347 af 11.12.2006, s. 1).
 (4)
 Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) 2019/632 af 17. april 2019 om ændring af forordning (EU) nr. 952/2013 med henblik på forlængelse af den midlertidige anvendelse af andre midler end elektroniske databehandlingsteknikker som omhandlet i EU-toldkodeksen (EUT L 111 af 25.4.2019, s. 54).
 (5)
 Kommissionens gennemførelsesafgørelse (EU) 2016/578 af 11. april 2016 om fastlæggelsen af arbejdsprogrammet vedrørende udviklingen og indførelsen af de elektroniske systemer, der er omhandlet i EU-toldkodeksen (EUT L 99 af 15.4.2016, s. 6).
 (6)
 Kommissionens delegerede forordning (EU) 2015/2446 af 28. juli 2015 til supplering af Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EU) nr. 952/2013 med nærmere regler angående visse bestemmelser i EU-toldkodeksen (EUT L 343 af 29.12.2015, s. 1).
 (7)
 Rådets forordning (EU) 2018/581 af 16. april 2018 om midlertidig suspension af den fælles toldtarifs autonome toldsatser for visse varer af en art, som skal monteres eller anvendes i luftfartøjer, og om ophævelse af forordning (EF) nr. 1147/2002 (EUT L 98 af 18.4.2018, s. 1).
 ---documentbreak---
 BILAG I
 I bilag A til gennemførelsesforordning (EU) 2015/2447 foretages følgende ændringer:
 (1)I afsnit I ændres tabellen "Formater for de fælles datakrav for ansøgninger og afgørelser" således:
 (a)I række Afsnit IV, D.E.-løbenummer IV/6, kolonne "D.E.-navn", erstattes teksten af følgende:
 "Allerede indrømmede forenklinger og lettelser, sikkerheds- og/eller sikringscertifikater, der er udstedt på grundlag af internationale konventioner, en international standard fra Den Internationale Standardiseringsorganisation eller en europæisk standard fra de europæiske standardiseringsorganisationer, eller certifikater, der giver samme status som en AEO, og som er udstedt i tredjelande og anerkendt i en aftale."
 (b)I række "Afsnit XIV", løbenummer XIV/4, kolonne "D.E.-navn", erstattes teksten af følgende:
 "Frist for indgivelse af den supplerende angivelse".
 (2)I afsnit II, overskrift "KODER", underoverskrift "6/2 Økonomiske forudsætninger", i rækken for kode 14, erstattes teksten af følgende:
 "forarbejdning til produkter, som skal indgå i eller anvendes til luftfart, hvortil der er udstedt et autoriseret frigivelsesbevis (EASA-formular 1) eller et tilsvarende certifikat".
 BILAG II
 I bilag B til gennemførelsesforordning (EU) 2015/2447 foretages følgende ændringer:
 (1)I afsnit I ændres tabellen "Formater og kardinalitet for de fælles datakrav for ansøgninger og afgørelser" således:
 (a)Række 2/1 "Forenklet angivelse/forudgående dokument" ændres således:
 1) I kolonne "D.E.-format (Type/længde)" erstattes teksten af følgende:
 "Type forudgående dokument: an..3 +
 Type forudgående dokument: an..35 +
 Varepostdatanavn: n..5 +
 Emballagetype: an..2
 Antallet af pakker: n..8
 Måleenhed og kvalifikator, hvis nødvendig: an..4 +
 Mængde: n..16,6".
 2) I kolonne "Bemærkninger" indsættes følgende tekst:
 "De måleenheder og kvalifikatorer, der er fastlagt i Taric, anvendes. I sådanne tilfælde skal måleenhedernes og kvalifikatorernes format være an..4, men aldrig formatet n..4, der er forbeholdt nationale måleenheder og kvalifikatorer.
 Hvis ingen sådanne måleenheder findes i Taric, skal nationale måleenheder og kvalifikatorer anvendes. Deres format skal være n..4.".
 (b)I række 2/2 "Bemærkninger", i kolonne "Kardinalitet på positionsniveau" indsættes følgende tekst:
 "99x".
 (c)Række 2/3 "Vedlagte dokumenter, certifikater og bevillinger, yderligere referencer" ændres således:
 1) I kolonne "D.E.-format (Type/længde)" erstattes teksten af følgende:
 "Dokumenttype (EU-koder): a1+ an3 + (hvis relevant)
 Dokumentdatanavn: an..35
 ELLER
 "Dokumenttype (Nationale koder): n1+an3 + (hvis relevant)
 Dokumentdatanavn: an..35
 + (hvis relevant) Navn på udstedende myndighed: an..70 +
 Gyldighedsdato: n8 (ååååmmdd) +
 Måleenhed og kvalifikator, hvis nødvendig: an..4 +
 Mængde: n..16,6 +
 Valutakode: a3 +
 Beløb: n..16,2".
 2) I kolonne "Bemærkninger" indsættes følgende tekst:
 "De måleenheder og kvalifikatorer, der er fastlagt i Taric, anvendes. I sådanne tilfælde skal måleenhedernes og kvalifikatorernes format være an..4, men aldrig formatet n..4, der er forbeholdt nationale måleenheder og kvalifikatorer.
 Hvis ingen sådanne måleenheder findes i Taric, skal nationale måleenheder og kvalifikatorer anvendes. Deres format skal være n..4.
 ISO-alfa-3-valutakoden (ISO 4217) anvendes til valutaen.".
 3) I kolonne "Kardinalitet på positionsniveau" erstattes teksten af følgende:
 "99x".
 (d)Mellem række 3/44 og 4/1 indsættes følgende rækker:
 "
 3/45
 Identifikationsnummer for den person, der stiller sikkerhed
 an..17
 N
 1x
 EORI-nummeret følger den struktur, der er fastlagt i afsnit II for D.E. 3/2 Eksportøridentifikationsnummer
 3/46
 Identifikationsnummer for den person, der betaler tolden
 an..17
 N
 1x
 EORI-nummeret følger den struktur, der er fastlagt i afsnit II for D.E. 3/2 Eksportøridentifikationsnummer
 ".
 (e) I række 4/18, i kolonne "D.E.-navn", erstattes ordet "Postværdi" med ordet "Værdi".
 (f)I række 4/19, i kolonne "D.E.-navn", erstattes ordet "Porto" med ordene "Udgifter til transport til det endelige bestemmelsessted".
 (g)Mellem række 5/30 og 6/1 indsættes følgende række:
 "
 5/31
 Dato for antagelse
 n8 (ååååmmdd)
 N
 1x
 1x
 ".
 (h)Række 6/19 "Varetype" ændres således:
 1) I kolonne "D.E.-format (Type/længde)" erstattes teksten af følgende:
 "an..3"
 2) I kolonne "Bemærkninger" erstattes teksten af følgende:
 "UPU-kodeliste 130 anvendes"
 (i)I række 7/13, i kolonne "D.E-navn", erstattes teksten af "Kode for type containerleverandør".
 (j)Række 8/7 udgår.
 (2)Afsnit II, afdeling "2. KODER", ændres som følger:
 (a)Overskrift "1/3 Type forsendelsesangivelse/bevis for toldmæssig status" ændres som følger:
 1) Under underoverskrift "Koder, der skal anvendes i forbindelse med forsendelse" indsættes følgende tekst:
 "TIR
 Varer, der transporteres under en TIR-procedure".
 2) Under underoverskrift "Koder, der skal anvendes i forbindelse med toldvaremanifester" indsættes følgende tekst:
 "N
 Alle varer, som ikke falder ind under de situationer, der er beskrevet under kode T2L og T2LF".
 (b)Overskrift "1/10. Procedure", underoverskrift "Liste over procedurer med henblik på indkodning" ændres som følger:
 1) Beskrivelsen i kode "01" erstattes af følgende:
 "Overgang til fri omsætning af varer, som samtidig videreforsendes som led i samhandelen mellem dele af Unionens toldområde, hvor bestemmelserne i direktiv 2006/112/EF eller 2008/118/EF finder anvendelse, og dele af dette område, hvor disse bestemmelser ikke finder anvendelse, eller ved samhandel mellem dele af dette område, hvor disse bestemmelser ikke finder anvendelse."
 Eksempel:
 Ikke-EU-varer, der ankommer fra et tredjeland og overgår til fri omsætning i Frankrig og derefter videresendes til Kanaløerne."
 2) "Eksempel" under kode "10. Endelig eksport" erstattes af følgende:
 "Eksport af EU-varer til et tredjeland, men også afsendelse af varer til dele af Unionens toldområde, hvor bestemmelserne i direktiv 2006/112/EF eller 2008/118/EF ikke finder anvendelse."
 Mellem række H6 og I1 indsættes følgende række:
 "
 H7
 Toldangivelse om overgang til fri omsætning i forbindelse med en sending, der er omfattet af fritagelse for importafgift i overensstemmelse med artikel 23, stk. 1, eller artikel 25, stk. 1, i forordning (EF) nr. 1186/2009.
 4000
 ".
 (c)Under overskrift "1.11 Supplerende procedure", underoverskrift "Aktiv forædling (jf. kodeksens artikel 256)", tilføjes følgende række:
 "
 Destruktion af varer under aktiv forædling
 A10
 ".
 (d)Overskrift "1/11 Supplerende procedure", underoverskrift "Fritagelser (Rådets forordning (EF) nr. 1186/2009 (
 1
 ))" ændres som følger:
 (1)I den række, der svarer til kode C01, erstattes teksten i første kolonne af følgende:
 "Personlige ejendele tilhørende fysiske personer, der flytter deres sædvanlige opholdssted til Unionens toldområde".
 (2)I den række, der svarer til kode C43, erstattes teksten i første kolonne af følgende:
 "Personlige ejendele angivet til fri omsætning af en fysisk person, der har til hensigt at etablere sit sædvanlige opholdssted på Unionens toldområde (afgiftsfritagelse under forudsætning af forpligtelse)".
 (3)I den række, der svarer til kode C60, erstattes teksten i første kolonne af følgende:
 "Personligt udstyr og løsøre og bohave, der importeres i forbindelse med indgåelse af ægteskab, der angives til fri omsætning tidligst to måneder inden brylluppet (afgiftsfritagelse betinget af, at der stilles passende garanti)".
 (4)I den række, der svarer til kode C61, erstattes teksten i første kolonne af følgende:
 "Gaver, der sædvanligvis gives ved et bryllup, der angives til fri omsætning tidligst to måneder inden brylluppet (afgiftsfritagelse betinget af, at der stilles passende garanti)".
 (5)I den række, der svarer til kode C40, erstattes teksten i første kolonne af følgende:
 "Materialer til opførelse, vedligeholdelse eller udsmykning af mindesmærker eller soldaterkirkegårde".
 (e)Overskrift "1/11 Supplerende procedure", underoverskrift "Midlertidig indførsel", ændres som følger:
 (1)I den række, der svarer til kode D01, erstattes teksten i første kolonne af følgende:
 "Paller (herunder palletilbehør og -udstyr)".
 (2)I den række, der svarer til kode D02, erstattes teksten i første kolonne af følgende:
 "Containere (herunder containertilbehør og -udstyr)".
 (3)I den række, der svarer til kode D19, erstattes teksten i første kolonne af følgende:
 "Varer, der indgår som led i en salgskontrakt med forbehold af tilfredsstillende afprøvning".
 (4)I den række, der svarer til kode D26, erstattes teksten i første kolonne af følgende:
 "Andre ikke nyfremstillede varer, som importeres med henblik på salg ved auktion".
 (5)I den række, der svarer til kode D51, erstattes teksten i første kolonne af følgende:
 "Midlertidig indførsel med delvis fritagelse for importafgifter".
 (f)Overskrift "1/11. Supplerende procedure", underoverskrift "Diverse", afsnittet "Import", ændres som følger:
 (1)I den række, der svarer til kode F03, erstattes ordene "Artikel 158, stk. 2" af ordene "Artikel 158, stk. 3".
 (2)De rækker, der svarer til kode F31 og F34, udgår.
 (3)Efter den række, der svarer til kode F47, indsættes følgende rækker:
 "
 Import under særordningen for fjernsalg af varer, der importeres fra tredjelande og territorier som anført i afdeling XII, kapitel 6, afsnit 4, i direktiv 2006/112/EF.
 F48
 Import under særordningerne for angivelse og betaling af moms ved indførsel som anført i afdeling XII, kapitel 7, i direktiv 2006/112/EF.
 F49
 ".
 (g)Overskrift "2/2 Supplerende procedure", underoverskrift "Supplerende oplysninger — Kode XXXXX", ændres som følger:
 1) I tabellen med overskriften "Generelle kategorier — Kode 0xxxx" erstattes den rækker, der svarer til kode 00500, af følgende:
 "
 Afsnit II i bilag B til delegeret forordning (EU) 2015/2446
 Klarerer og importør er identiske
 "Importør"
 00500
 ".
 2) I tabellen under overskriften "Generelle kategorier — Kode 0xxxx" tilføjes følgende rækker:
 "
 Artikel 176, stk. 1, litra c), og artikel 241, stk. 1, første afsnit, i delegeret forordning (EU) 2015/2446
 Afslutning af proceduren for aktiv forædling
 ""AF" og det relevante godkendelsesnummer eller INF-nummer"
 00700
 Artikel 241, stk. 1, andet afsnit, i delegeret forordning (EU) 2015/2446.
 Afslutning af proceduren for aktiv forædling (særlige handelspolitiske foranstaltninger (CPM))
 "AF CPM"
 00800
 Artikel 238 i delegeret forordning (EU) 2015/2446
 Afslutning af proceduren for midlertidig indførsel
 ""MI" og det relevante godkendelsesnummer
 00900
 ".
 3) I tabellen med overskriften "Ved import: Kode 1xxxx" slettes rækkerne med de tilsvarende koder 10200, 10300 og 10500.
 4) De rækker, der svarer til kode 20100 og 20200, erstattes af følgende:
 "
 Artikel 18 i den "fælles forsendelsesprocedure" (*)
 Restriktionsbelagt eksport fra et fælles transitland eller restriktionsbelagt eksport fra et EU-land
 20100
 Artikel 18 i den "fælles forsendelsesprocedure" (*)
 Eksportafgiftbelagt eksport fra et fælles transitland eller eksportafgiftbelagt eksport fra et EU-land
 20200
 ".
 5) I tabellen under overskriften "Ved eksport: Kode 3xxxx", sidste kolonne i anden række, erstattes tallet "30 400" af tallet "30 700".
 (h)Under overskrift "3/40. Identifikationsnummer for supplerende skattereferencer", underoverskrift "1. Rollekode", i den række, der svarer til rollekode FR2, erstattes teksten i tredje kolonne "Beskrivelse" af følgende:
 "
 Person, der er betalingspligtig for momsen af erhvervelsen af varer inden for Unionen, jf. artikel 200 i direktiv 2006/112/EF
 ".
 (i)Under overskrift "3/40. Identifikationsnummer for supplerende skattereferencer", underoverskrift "1. Rollekode", tilføjes følgende rækker:
 "
 FR5
 Sælger (IOSS)
 Afgiftspligtig person, som gør brug af særordningen for fjernsalg af varer, der importeres fra tredjelande og territorier som anført i afdeling XII, kapitel 6, afsnit 4, i direktiv 2006/112/EF, og som er indehaver af et momsregistreringsnummer som omhandlet i nævnte direktivs artikel 369q
 FR7
 Afgiftspligtig person eller den person, der er betalingspligtig for momsen
 Momsregistreringsnummer på den afgiftspligtige person eller på den person, der er betalingspligtig for momsen, hvis betalingen af momsen udskydes i overensstemmelse med artikel 211, andet afsnit, i direktiv 2006/112/EF.
 ".
 (j)Under overskrift "4/17. Præference", række 19, erstattes teksten af følgende:
 "Midlertidig suspension for produkter, der importeres med et autoriseret frigivelsesbevis (EASA-formular 1) eller et tilsvarende certifikat".
 (k)Overskrift "7/13. Type udstyrsleverandør" erstattes af "7/13. Kode for type containerleverandør".
 (l)Under overskrift "8/2. Sikkerhedsstillelsens art", anden kolonne ("Kode"), syvende række, erstattes "7" med "I".


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 30.4.2015
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 111/3
 ZMIENIONE POROZUMIENIE
 w sprawie powołania Generalnej Komisji Rybołówstwa Morza Śródziemnego
 Umawiające się Strony,
 ODWOŁUJĄC SIĘ do prawa międzynarodowego wyrażonego w odpowiednich postanowieniach Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r.,
 ODWOŁUJĄC SIĘ TAKŻE do Porozumienia w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi z dnia 4 grudnia 1995 r., Porozumienia o wspieraniu przestrzegania przez statki rybackie międzynarodowych środków ochrony i zarządzania na pełnym morzu z dnia 24 listopada 1993 r. oraz innych właściwych instrumentów międzynarodowych w zakresie ochrony żywych zasobów morza i zarządzania nimi,
 UWZGLĘDNIAJĄC Kodeks odpowiedzialnego rybołówstwa przyjęty na 28. sesji konferencji Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa dnia 31 października 1995 r. oraz związane z nim instrumenty przyjęte na forum konferencji Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa,
 KIERUJĄC SIĘ WSPÓLNYM INTERESEM w zakresie rozwoju i właściwego wykorzystania żywych zasobów morza w basenach Morza Śródziemnego i Morza Czarnego (zwanych dalej „obszarem stosowania”),
 UZNAJĄC specyfikę uwarunkowań poszczególnych podregionów na obszarze stosowania,
 ZDECYDOWANE zapewnić długofalową ochronę i zrównoważone wykorzystanie żywych zasobów morza i ekosystemów morskich na obszarze stosowania,
 DOSTRZEGAJĄC gospodarcze i społeczne korzyści oraz walory odżywcze zrównoważonego wykorzystania żywych zasobów morza na obszarze stosowania,
 DOSTRZEGAJĄC PONADTO, że na mocy prawa międzynarodowego państwa zobowiązane są do współpracy w zakresie ochrony żywych zasobów morza i zarządzania nimi oraz ochrony ich ekosystemów,
 STWIERDZAJĄC, że odpowiedzialna akwakultura ogranicza presję na żywe zasoby morza i odgrywa znaczącą rolę w promowaniu żywych zasobów wodnych i ich lepszym wykorzystaniu, w tym w bezpieczeństwie żywnościowym,
 ŚWIADOME konieczności zapobiegania działaniom niekorzystnym dla środowiska morskiego, chronienia różnorodności biologicznej i ograniczania zagrożeń związanych z długoterminowymi lub nieodwracalnymi skutkami użytkowania i eksploatacji żywych zasobów morza,
 MAJĄC NA UWADZE, że warunkami skuteczności ochrony i zarządzania są: oparcie ich na najlepszych dostępnych informacjach naukowych i stosowanie zasady ostrożnego zarządzania zasobami,
 ZDAJĄC SOBIE SPRAWĘ ze znaczenia rybackich społeczności stref nadbrzeżnych i potrzeby włączenia w procesy decyzyjne rybaków, właściwych organizacji branżowych oraz organizacji społeczeństwa obywatelskiego,
 ZDECYDOWANE skutecznie współpracować i podejmować działania na rzecz zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania,
 DOSTRZEGAJĄC szczególne potrzeby krajów rozwijających się w zakresie wsparcia ich w efektywnym udziale w ochronie żywych zasobów morza, zarządzaniu nimi i ich hodowli,
 PRZEKONANE, że ochrona i zrównoważone wykorzystanie żywych zasobów morza na obszarze stosowania, jak również ochrona ekosystemów morskich, w których występują te zasoby, odgrywają kluczową rolę w niebieskim wzroście i zrównoważonym rozwoju,
 DOSTRZEGAJĄC konieczność powołania do realizacji tych celów Generalnej Komisji Rybołówstwa Morza Śródziemnego (której skrócona nazwa brzmi „GFCM”) w ramach Organizacji ds. Wyżywienia i Rolnictwa i na podstawie art. XIV jej Konstytucji,
 POSTANAWIAJĄ CO NASTĘPUJE:
 Artykuł 1
 (Stosowanie pojęć)
 Do celów niniejszego Porozumienia:
 a)
 „Konwencja z 1982 r.” oznacza Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r.;
 b)
 „porozumienie z 1995 r.” oznacza Porozumienie w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., odnoszących się do ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi z dnia 4 grudnia 1995 r.;
 c)
 „akwakultura” oznacza hodowlę lub uprawę żywych zasobów wodnych;
 d)
 „Umawiająca się Strona” oznacza dowolne państwo lub dowolną regionalną organizację integracji gospodarczej, w tym Komisję – zgodnie z art. 4;
 e)
 „współpracujący podmiot niebędący umawiającą się stroną” oznacza członka lub członka stowarzyszonego Organizacji oraz państwo niebędące członkiem, które jest członkiem Organizacji Narodów Zjednoczonych lub dowolnej z jej wyspecjalizowanych agencji, formalnie niebędące stowarzyszone jako Umawiająca się Strona z Komisją, lecz związane środkami, o których mowa w art. 8 lit. b);
 f)
 „połów” oznacza poszukiwanie, wabienie, lokalizację, poławianie, zbieranie lub pozyskiwanie żywych zasobów morza lub wszelkie inne działania, których przewidywalnym skutkiem jest zwabienie, lokalizacja, połów, zebranie lub pozyskanie żywych zasobów morza;
 g)
 „zdolność połowowa” oznacza maksymalną ilość ryb, które mogłyby zostać złowione podczas połowu lub przez daną jednostkę połowową (np. rybaka, społeczność, statek lub flotę) w danym przedziale czasu (np. sezon, rok) z uwzględnieniem biomasy i struktury wiekowej stada oraz obecnego stanu technologii, przy braku jakichkolwiek ograniczeń połowowych i pełnym wykorzystaniu dostępnych środków;
 h)
 „nakład połowowy” oznacza liczbę narzędzi połowowych danego typu wykorzystywanych do działalności połowowej w danym przedziale czasu (np. liczba godzin stosowania włoka na dzień, liczba zestawów haczyków stosowana na dzień lub liczba nastawień niewodu dobrzeżnego na dzień). Jeśli wykorzystywane są dwa rodzaje narzędzi lub większa ich liczba, przed zsumowaniem związanych z nimi nakładów połowowych należy przeliczyć je na standardowy typ narzędzi;
 i)
 „działania związane z połowami” oznaczają dowolne czynności w ramach wspierania połowów lub przygotowań do nich, w tym wyładunek, pakowanie, przetwarzanie, przeładunek lub przewóz ryb, jak również zapewnienie personelu, zaopatrzenie w paliwo, narzędzia i inne zasoby;
 j)
 „nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy” oznaczają działalność określoną w ust. 3 międzynarodowego planu działania FAO na rzecz zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania z 2001 r.;
 k)
 „maksymalny podtrzymywalny połów” oznacza największy teoretyczny zrównoważony połów, jaki można w sposób ciągły uzyskiwać (przeciętnie) ze stada w istniejących (przeciętnych) warunkach środowiskowych bez skutków dla procesu reprodukcji;
 l)
 „zasoby międzystrefowe” oznaczają stada ryb, które regularnie migrują między obszarami wyłącznych stref ekonomicznych oraz obszarami wykraczającymi poza nie i sąsiadujące z nimi;
 m)
 „statek” oznacza dowolny statek, jednostkę innego rodzaju lub łódź wykorzystywane, wyposażone w celu wykorzystania lub przeznaczone do wykorzystania do połowów lub działań związanych z połowami.
 Artykuł 2
 (Cel)
 1. Umawiające się Strony niniejszym powołują w ramach Konstytucji Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Żywności i Rolnictwa (zwanej dalej „Organizacją”) Komisję, która będzie nosić nazwę Generalnej Komisji Rybołówstwa Morza Śródziemnego (zwaną dalej „Komisją”), w celu pełnienia określonych w niniejszym Porozumieniu funkcji i obowiązków.
 2. Celem Porozumienia jest zapewnienie na obszarze stosowania ochrony i zrównoważonego wykorzystania żywych zasobów morza z biologicznego, społecznego, gospodarczego i środowiskowego punktu widzenia oraz zrównoważonego rozwoju akwakultury.
 3. Siedziba Komisji znajduje się w Rzymie we Włoszech.
 Artykuł 3
 (Obszar stosowania)
 1. Geograficzny obszar stosowania niniejszego Porozumienia obejmuje całość wód Morza Śródziemnego i Morza Czarnego.
 2. Żadne z postanowień niniejszego Porozumienia ani też żaden akt lub działanie dokonane zgodnie z niniejszym Porozumieniem nie mogą być interpretowane jako uznanie przez którąkolwiek z Umawiających się Stron roszczeń lub stanowisk którejkolwiek z Umawiających się Stron w odniesieniu do statusu prawnego i zasięgu wód i obszarów.
 Artykuł 4
 (Członkostwo)
 1. Członkami Komisji mogą być członkowie i członkowie stowarzyszeni Organizacji oraz państwa niebędące członkami, które są członkami Organizacji Narodów Zjednoczonych, dowolnej z jej wyspecjalizowanych agencji,
 a)
 które są:
 (i)
 państwami nadbrzeżnymi lub członkami stowarzyszonymi znajdującymi się w całości lub części w obrębie obszaru stosowania;
 (ii)
 państwami lub członkami stowarzyszonymi, których statki prowadzą lub zamierzają prowadzić na obszarze stosowania połowy zasobów ryb objętych niniejszym Porozumieniem; lub
 (iii)
 regionalnymi organizacjami integracji gospodarczej, których członkiem jest jakiekolwiek państwo, o którym mowa w ppkt (i) lub (ii) powyżej, i którym państwo to przekazało kompetencje w sprawach będących przedmiotem niniejszego Porozumienia;
 b)
 oraz które przyjmą niniejsze Porozumienie zgodnie z postanowieniami art. 23 poniżej.
 2. Na potrzeby niniejszego Porozumienia określenie „którego statki” w odniesieniu do Umawiającej się Strony będącej regionalną organizacją integracji gospodarczej oznacza statki państwa członkowskiego takiej Umawiającej się Strony będącej regionalną organizacją integracji gospodarczej.
 Artykuł 5
 (Zasady ogólne)
 Realizując cel niniejszego Porozumienia, Komisja:
 a)
 przyjmuje zalecenia w sprawie środków ochrony i zarządzania, których celem jest zapewnienie długoterminowego zrównoważenia działalności połowowej, tak aby chronić żywe zasoby morskie, gospodarczą i społeczną opłacalność rybołówstwa i akwakultury; przyjmując takie zalecenia Komisja zwraca szczególną uwagę na środki zapobiegania przełowieniu i ograniczania odrzutów. Komisja zwraca też szczególną uwagę na ich potencjalny wpływ na łodziowe rybołówstwo przybrzeżne i lokalne społeczności;
 b)
 w oparciu o najlepsze dostępne informacje naukowe opracowuje, zgodnie z art. 8 lit. b), odpowiednie środki, uwzględniając odpowiednie czynniki środowiskowe, gospodarcze i społeczne;
 c)
 stosuje zasadę ostrożnego zarządzania zgodnie z porozumieniem z 1995 r. oraz Kodeks odpowiedzialnego rybołówstwa FAO;
 d)
 uważa akwakulturę, w tym połowy oparte na zasobach hodowlanych, za środek propagowania zróżnicowania źródeł dochodu oraz diety, a przez to zapewnia odpowiedzialne wykorzystanie żywych zasobów morza, zachowanie różnorodności genetycznej oraz ograniczanie negatywnego oddziaływania na środowisko i lokalne społeczności;
 e)
 propaguje, w stosownych przypadkach, subregionalne podejście do zarządzania rybołówstwem i rozwoju akwakultury, aby lepiej sprostać szczególnym wyzwaniom Morza Śródziemnego i Morza Czarnego;
 f)
 podejmuje odpowiednie środki, aby zapewnić przestrzeganie swych zaleceń w zakresie zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich eliminowania;
 g)
 promuje przejrzystość w swych procesach decyzyjnych i innych działaniach; oraz
 h)
 prowadzi inne działania niezbędne do osiągnięcia określonych wyżej celów Komisji.
 Artykuł 6
 (Komisja)
 1. Na sesjach Komisji każda Umawiająca się Strona jest reprezentowana przez jednego delegata, któremu mogą towarzyszyć zastępca oraz eksperci i doradcy. Udział zastępców, ekspertów i doradców w posiedzeniach Komisji nie uprawnia ich do głosowania, przy czym nie dotyczy to zastępcy, który zastępuje delegata pod jego nieobecność.
 2. Z zastrzeżeniem ust. 3 każda Umawiająca się Strona dysponuje jednym głosem. Decyzje Komisji są podejmowane większością oddanych głosów, o ile niniejsze Porozumienie nie stanowi inaczej. Większość wszystkich członków Komisji stanowi kworum.
 3. Na każdym posiedzeniu Komisji lub któregokolwiek organu pomocniczego Komisji regionalna organizacja integracji gospodarczej będąca Umawiającą się Stroną Komisji jest uprawniona do oddawania liczby głosów odpowiadającej liczbie jej państw członkowskich, uprawnionych do głosowania podczas takiego posiedzenia.
 4. Regionalna organizacja integracji gospodarczej będąca Umawiającą się Stroną Komisji wykonuje prawa członkowskie na przemian z jej państwami członkowskimi, które są Umawiającymi się Stronami Komisji, odpowiednio do dziedzin ich kompetencji. Ilekroć regionalna organizacja integracji gospodarczej będąca Umawiającą się Stroną Komisji wykonuje prawo głosu, jej państwa członkowskie nie wykonują swojego prawa głosu i odwrotnie.
 5. Każda Umawiająca się Strona Komisji może zażądać od regionalnej organizacji integracji gospodarczej będącej Umawiającą się Stroną Komisji lub od jej państw członkowskich będących Umawiającymi się Stronami Komisji udzielenia informacji, o tym czy określona kwestia leży w zakresie kompetencji regionalnej organizacji integracji gospodarczej będącej Umawiającą się Stroną, czy jej państw członkowskich. Regionalna organizacja integracji gospodarczej lub dane państwa członkowskie udzielają tego rodzaju informacji na takie żądanie.
 6. Przed każdym posiedzeniem Komisji lub organu pomocniczego Komisji regionalna organizacja integracji gospodarczej będąca Umawiającą się Stroną Komisji lub jej państwa członkowskie będące członkami Komisji wskazują, czy to regionalna organizacja integracji gospodarczej, czy jej państwa członkowskie posiadają kompetencje w odniesieniu do określonej kwestii, która będzie rozpatrywana na posiedzeniu, i czy to regionalna organizacja integracji gospodarczej, czy jej państwa członkowskie wykonują prawo głosu w odniesieniu do poszczególnych pozycji porządku obrad. Żadne z postanowień niniejszego ustępu nie stoi na przeszkodzie, by regionalna organizacja integracji gospodarczej będąca Umawiającą się Stroną Komisji lub jej państwa członkowskie będące Umawiającymi się Stronami Komisji złożyły jednostronną deklarację do celów niniejszego ustępu, która to deklaracja pozostaje w mocy w stosunku do kwestii i pozycji porządku obrad, które mają być rozpatrywane na wszystkich kolejnych posiedzeniach, z zastrzeżeniem zmian lub modyfikacji, jakie mogą zostać wskazane przed każdym posiedzeniem.
 7. W przypadkach, w których pozycja porządku obrad dotyczy zarówno spraw, w stosunku do których kompetencje zostały przeniesione na regionalną organizację integracji gospodarczej, jak i spraw, które leżą w kompetencji jej państw członkowskich, zarówno regionalna organizacja integracji gospodarczej, jak jej państwa członkowskie, mogą uczestniczyć w dyskusjach. W takich przypadkach przy podejmowaniu decyzji podczas posiedzenia uwzględnia się jedynie wystąpienie Umawiającej się Strony, która ma prawo głosu.
 8. Do celów ustalenia kworum posiedzenia Komisji delegacja regionalnej organizacji integracji gospodarczej będącej Umawiającą się Stroną Komisji jest uwzględniana w takim zakresie, w jakim jest ona uprawniona do głosu podczas posiedzenia, w odniesieniu do którego potrzebne jest kworum.
 9. Do częstotliwości, czasu trwania i programu sesji oraz innych posiedzeń i działań realizowanych pod przewodnictwem Komisji stosuje się zasada opłacalności.
 Artykuł 7
 (Prezydium)
 Komisja wybiera przewodniczącego i dwóch wiceprzewodniczących, stanowiąc większością dwóch trzecich głosów. W trójkę stanowią oni prezydium Komisji, funkcjonujące zgodnie z warunkami określonymi w regulaminie wewnętrznym.
 Artykuł 8
 (Funkcje Komisji)
 Komisja, zgodnie ze swymi celami i zasadami ogólnymi, wykonuje następujące funkcje:
 a)
 regularnie przeprowadza przeglądy i ocenia stan żywych zasobów morza;
 b)
 formułuje odpowiednie środki i zalecenia zgodnie z postanowieniami art. 13, w zakresie:
 (i)
 ochrony żywych zasobów morza znajdujących się na obszarze stosowania oraz zarządzania nimi;
 (ii)
 ograniczania wpływu działalności połowowej na żywe zasoby morza i ich ekosystemy;
 (iii)
 przyjmowania wieloletnich planów zarządzania wdrażanych na całym obszarze odpowiednich subregionów, w oparciu o ekosystemowe podejście do rybołówstwa, w celu zagwarantowania poziomów stad powyżej poziomów umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu i spójne z działaniami podjętymi wcześniej na poziomie krajowym;
 (iv)
 ustanawia obszary ograniczonych połowów w celu ochrony wrażliwych ekosystemów morskich, w tym między innymi obszarów dojrzewania i tarlisk, jako uzupełnienie podobnych środków, uwzględnionych już ewentualnie w planach zarządzania;
 (v)
 zapewnia, w miarę możliwości z wykorzystaniem środków elektronicznych, gromadzenie, przekazywanie, weryfikację, przechowywanie i rozpowszechnianie danych i informacji, zgodnie z odpowiednimi zasadami i wymogami procedur zachowania poufności danych;
 (vi)
 podejmuje działania na rzecz zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, w tym działania w zakresie mechanizmów skutecznego monitorowania, kontroli i nadzoru;
 (vii)
 rozstrzyga kwestie nieprzestrzegania przepisów, w tym w oparciu o odpowiedni zestaw środków. Komisja opracowuje przedmiotowy zestaw środków oraz określa sposób ich wdrażania w regulaminie wewnętrznym;
 c)
 wspiera zrównoważony rozwój akwakultury;
 d)
 regularnie przeprowadza przeglądy społeczno-gospodarczych aspektów branży rybackiej, w tym poprzez pozyskiwanie i ocenę danych gospodarczych i innych, jak również informacji istotnych w pracy Komisji;
 e)
 promuje wzmacnianie potencjału instytucjonalnego i rozwój zasobów ludzkich, w szczególności poprzez kształcenie, szkolenie i szkolenie zawodowe w dziedzinach kompetencji Komisji;
 f)
 usprawnia komunikację i konsultacje z podmiotami społeczeństwa obywatelskiego zainteresowanymi sprawami akwakultury i rybołówstwa;
 g)
 stymuluje, zaleca, koordynuje i organizuje działania w zakresie badań i rozwoju, w tym projekty współpracy w dziedzinach rybołówstwa i ochrony żywych zasobów morza;
 h)
 przyjmuje i zmienia, większością dwóch trzecich głosów swoich członków, swój regulamin wewnętrzny i przepisy finansowe oraz inne wewnętrzne przepisy administracyjne, których wymaga pełnienie jej funkcji;
 i)
 zatwierdza swój budżet oraz program prac oraz pełni wszelkie inne funkcje niezbędne do realizacji celu niniejszego Porozumienia.
 Artykuł 9
 (Organy pomocnicze Komisji)
 1. W razie potrzeby Komisja może powołać tymczasowe, specjalne lub stałe organy pomocnicze do analizowania kwestii powiązanych z zadaniami Komisji i sporządzania sprawozdań na ich temat oraz grupy robocze do analizowania konkretnych problemów technicznych i opracowywania powiązanych zaleceń. Mandat powołanych organów pomocniczych określany jest w regulaminie wewnętrznym z uwzględnieniem potrzeby podejścia subregionalnego. Komisja może też ustanowić dla regionu Morza Czarnego specyficzne mechanizmy, zmierzające do zapewnienia pełnego udziału wszystkich państw nadbrzeżnych w decyzjach związanych z zarządzaniem rybołówstwem, zgodnie z ich statusem na forum Komisji.
 2. Organy pomocnicze i grupy robocze, o których mowa w ust. 1 powyżej, zwoływane są przez Przewodniczącego Komisji w terminach i miejscach określonych przez Przewodniczącego, w stosownych przypadkach w porozumieniu z Dyrektorem Generalnym Organizacji.
 3. Powołanie przez Komisję organów pomocniczych i grup roboczych, o których mowa w ust. 1 powyżej, jest uwarunkowane dostępnością odpowiednich środków finansowych, a przed podjęciem jakiejkolwiek decyzji związanej z wydatkami Sekretarz Wykonawczy Komisji sporządza sprawozdanie w sprawie jej skutków administracyjnych i finansowych.
 4. Każda z Umawiających się Stron jest uprawniona do wyznaczenia jednego przedstawiciela do każdego z organów pomocniczych i grup roboczych, a podczas sesji przedstawicielom mogą towarzyszyć zastępcy, eksperci i doradcy.
 5. Umawiające się Strony dostarczają informacji istotnych z punktu widzenia funkcjonowania każdego z organów pomocniczych i każdej z grup roboczych, tak aby umożliwić im wywiązywanie się z obowiązków.
 Artykuł 10
 (Sekretariat)
 1. W skład Sekretariatu wchodzą Sekretarz Wykonawczy oraz personel pracujący na rzecz Komisji. Sekretarz Wykonawczy oraz pracownicy Sekretariatu są mianowani zgodnie z warunkami, zasadami i procedurami określonymi w instrukcjach administracyjnych, regulaminie pracowniczym i przepisach wewnętrznych dotyczących pracowników Organizacji, mającymi zastosowanie do pozostałych pracowników Organizacji, i podlegają tym przepisom.
 2. Sekretarz Wykonawczy Komisji mianowany jest przez Dyrektora Generalnego i za zgodą Komisji, lub w przypadku mianowania go między sesjami zwyczajnymi Komisji, za zgodą Umawiających się Stron.
 3. Sekretarz Wykonawczy jest odpowiedzialny za monitorowanie i wdrażanie strategii i działalności Komisji; przedstawia Komisji sprawozdania w tym zakresie zgodnie z zakresem zadań określonym w regulaminie wewnętrznym. W razie potrzeby Sekretarz Wykonawczy pełni również rolę sekretarza wykonawczego pozostałych organów pomocniczych powołanych przez Komisję.
 Artykuł 11
 (Ustalenia finansowe)
 1. Na każdej sesji zwyczajnej Komisja przyjmuje swój niezależny budżet na trzy lata; może on podlegać weryfikacji w trybie rocznym na sesjach zwyczajnych. Budżet jest przyjmowany na zasadzie konsensusu Umawiających się Stron; jeżeli jednak po podjęciu wszelkich możliwych starań w trakcie danej sesji nie uda się osiągnąć konsensusu, sprawę poddaje się pod głosowanie i budżet jest przyjmowany większością dwóch trzecich głosów Umawiających się Stron.
 2. Każda z Umawiających się Stron zobowiązuje się do wnoszenia co roku swojego udziału do niezależnego budżetu zgodnie z wysokością wkładu określoną zgodnie z systemem, który Komisja przyjmuje i zmienia na zasadzie konsensusu. System ten określony jest w przepisach finansowych.
 3. Komisja ustala wkład w koszty ponoszone przez Organizację w związku z działalnością Komisji, jaki ma wnosić każde państwo niebędące członkiem Organizacji, które zostaje Umawiającą się Stroną.
 4. Jeżeli Komisja, w porozumieniu z Dyrektorem Generalnym Organizacji, nie postanowi inaczej, wkład płatny jest w wymienialnej walucie.
 5. Komisja może przyjmować darowizny i pomoc w innej formie od organizacji, osób fizycznych i z innych źródeł z przeznaczeniem na cele związane z pełnieniem każdej ze swych funkcji. Komisja może też przyjmować dobrowolne wpłaty na ogólne cele lub w powiązaniu z konkretnymi projektami lub działalnością Komisji realizowaną przez Sekretariat. Dobrowolne wpłaty, darowizny i inne formy pomocy wpłacane są na fundusz powierniczy, ustanowiony i administrowany przez Organizację zgodnie z przepisami finansowymi i przepisami ogólnymi Organizacji.
 6. Umawiająca się Strona zalegająca z regulowaniem swego wkładu finansowego na rzecz Komisji traci głos w Komisji, jeśli kwota zaległości jest równa lub wyższa od sumy jej wkładu należnej za dwa poprzedzające lata kalendarzowe. Komisja może jednak zezwolić takiej Umawiającej się Stronie na udział w głosowaniu, jeżeli stwierdzi, że brak wpłaty wynika z warunków, na które Umawiająca się Strona nie ma wpływu; niemniej w żadnym przypadku Komisja nie przedłuży prawa głosu poza następne dwa lata kalendarzowe.
 Artykuł 12
 (Koszty)
 1. Koszty Sekretariatu, w tym publikacji i zawiadomień oraz koszty ponoszone przez Przewodniczącego i Wiceprzewodniczących Komisji w związku z wykonywaniem czynności służbowych na rzecz Komisji między kolejnymi jej sesjami są pokrywane z jej budżetu.
 2. Koszty projektów w zakresie badań i rozwoju realizowanych przez poszczególne Umawiające się Strony, zarówno niezależnie, jak i na podstawie zalecenia Komisji, są określane i pokrywane przez zainteresowane Umawiające się Strony.
 3. Koszty ponoszone w związku z podejmowanymi projektami współpracy w zakresie badań lub rozwoju są ustalane i pokrywane przez Umawiające się Strony w formie i proporcjach, jakie wspólnie uzgodnią, chyba że są dostępne inne źródła.
 4. Koszty związane z zaproszeniem indywidualnych ekspertów do udziału w spotkaniach Komisji i jej organów pomocniczych obciążają budżet Komisji.
 5. Koszty Komisji pokrywane są z jej niezależnego budżetu, z wyłączeniem kosztów związanych z personelem lub zasobami rzeczowymi, które mogłyby zostać udostępnione przez Organizację. Koszty, które mają być ponoszone przez Organizację, są określane i pokrywane w ramach dwuletniego budżetu opracowywanego przez Dyrektora Generalnego i zatwierdzanego przez Konferencję Organizacji zgodnie z przepisami finansowymi oraz przepisami ogólnymi Organizacji.
 6. Wydatki ponoszone przez delegatów, ich zastępców, ekspertów i doradców podczas uczestnictwa, w roli przedstawicieli rządu, w sesjach Komisji i jej organów pomocniczych, jak również wydatki ponoszone przez obserwatorów podczas sesji obciążają odpowiednie rządy lub organizacje. W związku z uznaniem szczególnych potrzeb państw rozwijających się będących Umawiającymi się Stronami, zgodnie z art. 17 i pod warunkiem dostępności środków finansowych, koszty mogą obciążać budżet Komisji.
 Artykuł 13
 (Podejmowanie decyzji)
 1. Zalecenia, o których mowa w art. 8 lit. b), są przyjmowane większością dwóch trzecich obecnych i głosujących Umawiających się Stron Komisji. Sekretarz Wykonawczy przekazuje tekst takich zaleceń wszystkim Umawiającym się Stronom, współpracującym podmiotom niebędącym umawiającymi się stronami oraz odpowiednim państwom niebędącym umawiającymi się stronami.
 2. Z zastrzeżeniem postanowień niniejszego artykułu Umawiające się Strony Komisji zobowiązują się do wdrożenia wszelkich zaleceń przyjętych na podstawie art. 8 lit. b) w terminie określonym przez Komisję, lecz nie wcześniej niż przed upływem przewidzianego w niniejszym artykule okresu na wniesienie sprzeciwu.
 3. W ciągu stu dwudziestu dni od daty powiadomienia o zaleceniu każda Umawiająca się Strona Komisji może wnieść sprzeciw i w takim przypadku nie ma obowiązku wdrożenia danego zalecenia. Sprzeciw powinien obejmować pisemne wyjaśnienie przyczyn sprzeciwu i, w stosownych przypadkach, propozycje środków zamiennych. W przypadku wniesienia sprzeciwu w terminie stu dwudziestu dni każda z pozostałych Umawiających się Stron może również wnieść sprzeciw w dowolnym momencie w terminie kolejnych sześćdziesięciu dni. Umawiająca się Strona może także w dowolnym momencie wycofać swój sprzeciw i wdrożyć zalecenie.
 4. Jeżeli zaleceniu sprzeciwi się ponad jedna trzecia Umawiających się Stron Komisji, pozostałe Umawiające się Strony zostają bezzwłocznie zwolnione z jakiegokolwiek obowiązku wdrożenia danego zalecenia; niemniej każda z Umawiających się Stron lub wszystkie Umawiające się Strony mogą uzgodnić między sobą ich wdrożenie.
 5. Sekretarz Wykonawczy bezzwłocznie zawiadamia każdą Umawiającą się Stronę o otrzymaniu każdego sprzeciwu lub o jego wycofaniu.
 6. W wyjątkowych sytuacjach, kiedy wnosi o to Umawiająca się Strona, jak ustali Sekretarz Wykonawczy w porozumieniu z Przewodniczącym, jeżeli pilna sprawa wymaga podjęcia przez Umawiające się Strony decyzji między sesjami Komisji, do podjęcia decyzji można stosować wszelkie szybkie środki komunikacji, w tym elektroniczne środki komunikacji, wyłącznie w odniesieniu do kwestii proceduralnych i administracyjnych związanych z Komisją oraz jej organami pomocniczymi, oprócz kwestii odnoszących się do wykładni i przyjmowania zmian do Porozumienia lub regulaminu wewnętrznego Komisji.
 Artykuł 14
 (Obowiązki związane z wdrażaniem decyzji przez umawiające się Strony)
 1. Z zastrzeżeniem postanowień niniejszego artykułu, Umawiające się Strony Komisji zobowiązują się do wdrożenia wszelkich zaleceń sformułowanych przez Komisję na podstawie art. 8 lit. b), w terminie określonym przez Komisję, lecz nie wcześniej niż przed upływem przewidzianego w art. 13 okresu na wniesienie sprzeciwu.
 2. Każda Umawiająca się Strona dokonuje odpowiednio transpozycji przyjętych zaleceń do krajowych ustaw, rozporządzeń lub odpowiednich instrumentów prawnych regionalnej organizacji integracji gospodarczej. Umawiające się Strony składają Komisji roczne sprawozdania, wskazując w jaki sposób dokonały wdrożenia lub transpozycji zaleceń, przedstawiając przy tym odpowiednie akty prawne powiązane z przedmiotowymi zaleceniami, których Komisja może wymagać, oraz informacje w zakresie monitorowania i kontroli swojego rybołówstwa. Komisja wykorzystuje te informacje do oceny, czy zalecenia są wdrażane w jednolity sposób.
 3. Każda Umawiająca się Strona podejmuje środki i współpracuje w celu zagwarantowania wypełnienia swych obowiązków jako państwa bandery i państwa portu zgodnie z odpowiednimi instrumentami międzynarodowymi, których jest stroną, oraz zaleceniami przyjętymi przez Komisję.
 4. Poprzez procedurę umożliwiającą wykrywanie przypadków naruszania przepisów Komisja podejmuje tę kwestię z Umawiającymi się Stronami, które nie wypełniają przyjętych przez nią zaleceń, w celu rozwiązania sytuacji naruszenia przepisów.
 5. W swym regulaminie wewnętrznym Komisja określa odpowiednie środki, które może ona podjąć w przypadkach, gdy stwierdzi, że Umawiające się Strony w sposób długotrwały i nieuzasadniony naruszają jej zalecenia.
 Artykuł 15
 (Obserwatorzy)
 1. Zgodnie z przepisami ogólnymi Organizacji Komisja może zaprosić lub – na ich wniosek – dopuścić w charakterze obserwatorów regionalne lub międzynarodowe organizacje rządowe, regionalne, międzynarodowe lub inne organizacje pozarządowe, w tym pochodzące z sektora prywatnego, których cele i interesy są zbieżne z celami i interesami Komisji lub których działalność ma znaczenie dla pracy Komisji bądź jej organów pomocniczych.
 2. Wszyscy członkowie lub członkowie stowarzyszeni Organizacji, którzy nie są Umawiającymi się Stronami, mogą – na ich wniosek – uczestniczyć w sesjach Komisji i jej organów pomocniczych w charakterze obserwatorów. Mogą oni przedstawiać memoranda i uczestniczyć w debatach bez prawa głosu.
 Artykuł 16
 (Wspólpraca z innymi organizacjami i instytucjami)
 1. Komisja współpracuje z innymi organizacjami międzynarodowymi i instytucjami w kwestiach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania.
 2. Komisja stara się stworzyć odpowiednie mechanizmy służące konsultacjom, współdziałaniu i współpracy z pozostałymi odpowiednimi organizacjami i instytucjami, w tym zawiera protokoły ustaleń i umowy o współpracy.
 Artykuł 17
 (Uznanie szczególnych potrzeb państw rozwijających się będących umawiającymi się Stronami)
 1. Komisja w pełni uznaje szczególne potrzeby państw rozwijających się będących Umawiającymi się Stronami niniejszego Porozumienia, zgodnie z odpowiednimi postanowieniami porozumienia z 1995 r.
 2. Na potrzeby realizacji celów określonych w niniejszym Porozumieniu Umawiające się Strony współpracują bezpośrednio lub za pośrednictwem Komisji, udzielając sobie nawzajem wsparcia w zakresie stwierdzonych potrzeb.
 Artykuł 18
 (Podmioty niebędące umawiającymi się Stronami)
 1. Komisja, za pośrednictwem Sekretariatu, może zaprosić podmioty niebędące umawiającymi się stronami, których statki prowadzą połowy na obszarze stosowania, ze szczególnym uwzględnieniem państw nadbrzeżnych, do pełnej współpracy we wdrażaniu jej zaleceń, w tym poprzez uzyskanie statusu współpracującego podmiotu niebędącego umawiającą się stroną. Komisja, w drodze konsensusu Umawiających się Stron, może przyjąć dowolny wniosek o przyznanie statusu współpracującego podmiotu niebędącego umawiającą się stroną; jeżeli jednak po podjęciu wszelkich możliwych starań konsensus taki nie zostanie osiągnięty, sprawę poddaje się pod głosowanie i status współpracującego podmiotu niebędącego umawiającą się stroną zatwierdza się większością dwóch trzecich głosów Umawiających się Stron.
 2. Komisja, za pośrednictwem Sekretariatu, uczestniczy w wymianie informacji dotyczących statków prowadzących połowy lub działania związane z połowami na obszarze objętym Porozumieniem, które pływają pod banderą podmiotów niebędących umawiającymi się stronami niniejszego Porozumienia, stwierdza przypadki prowadzenia przez podmioty niebędące umawiającymi się stronami działań negatywnie wpływających na realizację celów Porozumienia i zaradza im w stosownych przypadkach, w tym poprzez stosowanie sankcji określonych w regulaminie wewnętrznym, zgodnych z prawem międzynarodowym. Sankcje te mogą obejmować niedyskryminujące środki związane z rynkiem.
 3. Zgodnie z prawem międzynarodowym i niniejszym Porozumieniem Komisja podejmuje środki w celu powstrzymywania prowadzenia przez takie statki działań, które negatywnie wpływają na skuteczność stosowania obowiązujących zaleceń, oraz regularnie przedstawia sprawozdania dotyczące wszelkich działań podjętych w odpowiedzi na połowy lub działania związane z połowami na obszarze objętym Porozumieniem przez podmioty niebędące umawiającymi się stronami.
 4. Komisja zwraca uwagę wszelkich podmiotów niebędących umawiającymi się stronami na wszelkie działania, które zdaniem dowolnej spośród Umawiających się Stron negatywnie wpływają na realizację celów Porozumienia.
 Artykuł 19
 (Rozstrzyganie sporów dotyczących wykładni i stosowania Porozumienia)
 1. W przypadku sporu między dwiema lub większą liczbą Umawiających się Stron odnośnie do wykładni lub stosowania niniejszego Porozumienia zainteresowane strony prowadzą między sobą rozmowy w celu znalezienia rozwiązania w drodze negocjacji, mediacji, zapytania lub wszelkich innych polubownych środków przez nie wybranych.
 2. Jeżeli zainteresowane strony nie zdołają osiągnąć porozumienia zgodnie z art. 19 ust.1, mogą wspólnie zwrócić się do komitetu, w którego skład wchodzi po jednym przedstawicielu wyznaczonym przez każdą ze stron sporu i przewodniczącego Komisji. Ustalenia takiego komitetu, niewiążące z racji ich charakteru, są podstawą do ponownego rozważenia przez zainteresowane Umawiające się Strony sprawy, która stała się przedmiotem sporu.
 3. Wszelkie spory dotyczące wykładni lub stosowania niniejszego Porozumienia, które nie zostaną rozwiązane na mocy art. 19 ust. 1 i art. 19 ust. 2, za każdorazową zgodą wszystkich stron sporu mogą zostać przekazane do rozstrzygnięcia w drodze arbitrażu. Wynik procedury arbitrażowej jest wiążący dla stron.
 4. W razie przekazania sporu do arbitrażu powołuje się sąd arbitrażowy zgodnie z postanowieniami zawartymi w załączniku do niniejszego Porozumienia. Załącznik stanowi integralną część niniejszego Porozumienia.
 Artykuł 20
 (Związek z innymi umowami)
 Powoływanie się w niniejszym Porozumieniu na konwencję z 1982 r. lub inne umowy międzynarodowe nie ma wpływu na stanowisko żadnego z państw w odniesieniu do podpisania, ratyfikacji lub przystąpienia do konwencji z 1982 r. ani w odniesieniu do innych umów, praw, jurysdykcji i obowiązków Umawiających się Stron na mocy konwencji z 1982 r. lub porozumienia z 1995 r.
 Artykuł 21
 (Języki urzędowe Komisji)
 O tym, które spośród języków urzędowych Organizacji będą językami urzędowymi Komisji, decyduje sama Komisja. Na sesjach, w sprawozdaniach i korespondencji delegacje mogą posługiwać się dowolnym z tych języków. Stosowanie języków urzędowych na potrzeby tłumaczenia symultanicznego i tłumaczenia dokumentów podczas statutowych sesji Komisji jest określone w regulaminie wewnętrznym.
 Artykuł 22
 (Zmiany)
 1. Komisja może zmieniać niniejsze Porozumienie, stanowiąc większością dwóch trzecich głosów wszystkich Umawiających się Stron. Z zastrzeżeniem ust. 2 poniżej zmiany wchodzą w życie z dniem ich przyjęcia przez Komisję.
 2. Zmiany nakładające na Umawiające się Strony nowe zobowiązania wchodzą w życie po zaakceptowaniu ich przez dwie trzecie Umawiających się Stron, a zmiany na poziomie poszczególnych Umawiających się Stron wyłącznie po ich zaakceptowaniu przez daną Umawiającą się Stronę. Instrumenty dotyczące zaakceptowania zmian nakładających nowe zobowiązania składane są Dyrektorowi Generalnemu Organizacji, który informuje wszystkich członków Organizacji, jak również Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych o uzyskaniu akceptacji i wejściu w życie takich zmian. Prawa i obowiązki każdej spośród Umawiających się Stron, która nie zaakceptowała zmiany nakładającej dodatkowe zobowiązania, w dalszym ciągu podlegają regulacjom postanowień niniejszego Porozumienia, w brzmieniu sprzed wprowadzenia zmiany.
 3. Zmiany do niniejszego Porozumienia są zgłaszane Radzie Organizacji, która ma prawo odrzucenia każdej zmiany, którą uzna za niezgodną z założeniami i celami Organizacji lub postanowieniami Konstytucji Organizacji. Jeżeli Rada Organizacji uzna to za wskazane, może przedstawić zmiany Konferencji Organizacji, która ma takie same uprawnienia.
 Artykuł 23
 (Przyjęcie)
 1. Niniejsze Porozumienie poddaje się do przyjęciu członkom lub członkom stowarzyszonym Organizacji.
 2. Komisja może dwoma trzecimi głosów swoich członków przyjąć na członków inne państwa będące członkami Organizacji Narodów Zjednoczonych, którejkolwiek z jej specjalistycznych agencji lub Międzynarodowej Agencji ds. Energii Atomowej, które złożyły wniosek o członkostwo i stanowiącą oficjalny instrument deklarację, że akceptują niniejsze Porozumienie w brzmieniu obowiązującym w chwili ich przystąpienia.
 3. Udział w działalności Komisji Umawiających się Stron, które nie są członkami ani członkami stowarzyszonymi Organizacji, jest uwarunkowany przyjęciem proporcjonalnego udziału w kosztach Sekretariatu, określonego na podstawie stosownych postanowień przepisów finansowych i przepisów dotyczących zarządzania finansowego Organizacji.
 4. Przyjęcie niniejszego Porozumienia przez członka lub członka stowarzyszonego Organizacji odbywa się w formie złożenia Dyrektorowi Generalnemu Organizacji instrumentu przyjęcia i nabiera mocy prawnej z chwilą odbioru takiego instrumentu przez Dyrektora Generalnego.
 5. Przyjęcie niniejszego Porozumienia przez państwa niebędące członkami Organizacji odbywa się w formie złożenia Dyrektorowi Generalnemu Organizacji instrumentu przyjęcia. Przyjęcie w charakterze członka nabiera mocy prawnej z dniem zatwierdzenia przez Komisję wniosku o członkowstwo zgodnie z postanowieniami ust. 2 niniejszego artykułu.
 6. Dyrektor Generalny Organizacji informuje wszystkie Umawiające się Strony Komisji, wszystkich członków Organizacji i Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych o wszystkich aktach przyjęcia, które nabrały mocy prawnej.
 7. Zastrzeżenia do przyjęcia niniejszego Porozumienia przez podmioty niebędące umawiającymi się stronami stają się wiążące tylko w przypadku zatwierdzenia ich przez dwie trzecie Umawiających się Stron. Uznaje się, że Umawiające się Strony, których właściwe organy w ciągu trzech miesięcy od daty powiadomienia nie udzieliły odpowiedzi, akceptują zastrzeżenie. W przypadku braku takiego zatwierdzenia państwo lub regionalna organizacja integracji gospodarczej składająca zastrzeżenie nie stanie się stroną niniejszego Porozumienia. Dyrektor Generalny Organizacji bezzwłocznie powiadamia wszystkie Umawiające się Strony o wszelkich zastrzeżeniach.
 Artykuł 24
 (Wejście w życie)
 Niniejsze Porozumienie wchodzi w życie z dniem otrzymania piątego instrumentu przyjęcia.
 Artykuł 25
 (Zastrzeżenia)
 1. Przyjęcie niniejszego Porozumienia może być przedmiotem zastrzeżeń, o ile nie będą one sprzeczne z celami Porozumienia i zostaną zgłoszone zgodnie z ogólnymi zasadami międzynarodowego prawa publicznego odzwierciedlonymi w części II sekcja 2 Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów z 1969 r.
 2. Komisja regularnie ocenia, czy zastrzeżenie może doprowadzić do sytuacji naruszenia zaleceń przyjętych na podstawie art. 8 lit. b) i może rozważyć wprowadzenie odpowiednich środków, jak przewidziano w regulaminie wewnętrznym.
 Artykuł 26
 (Wycofanie)
 1. Każda z Umawiających się Stron może wycofać się z niniejszego Porozumienia w dowolnym momencie po upływie dwóch lat od daty wejścia w życie niniejszego Porozumienia w stosunku do przedmiotowej Umawiającej się Strony, powiadamiając o swoim wycofaniu się na piśmie Dyrektora Generalnego Organizacji, który bezzwłocznie informuje o takim wycofaniu się wszystkie Umawiające się Strony i członków Organizacji. Powiadomienie o wycofaniu się nabiera mocy prawnej po trzech miesiącach od daty otrzymania go przez Dyrektora Generalnego Organizacji.
 2. Umawiająca się Strona może powiadomić o wycofaniu się w odniesieniu do jednego lub większej liczby terytoriów, które reprezentuje ona w stosunkach międzynarodowych. W przypadku gdy Umawiająca się Strona powiadamia o swoim wycofaniu się z udziału w Komisji, informuje ona, do którego terytorium lub terytoriów takie wycofanie się odnosi. W razie braku takiej deklaracji uznaje się, że wycofanie się dotyczy wszystkich terytoriów, które Umawiająca się Strona reprezentuje w stosunkach międzynarodowych, z wyłączeniem członków stowarzyszonych.
 3. Uważa się, że każda z Umawiających się Stron, która powiadamia o wystąpieniu z Organizacji, jednocześnie wycofuje się z Komisji, oraz że takie wystąpienie ma zastosowanie do wszystkich terytoriów, które reprezentuje ona w stosunkach międzynarodowych; wycofanie takie nie ma jednak zastosowania do członków stowarzyszonych.
 Artykuł 27
 (Rozwiązanie)
 Niniejsze porozumienie automatycznie przestaje obowiązywać jeżeli i kiedy w wyniku wystąpień liczba Umawiających się Stron spadnie poniżej pięciu, chyba że pozostałe Umawiające się Strony jednomyślnie zdecydują inaczej.
 Artykuł 28
 (Poświadczenie i rejestracja)
 Tekst niniejszego Porozumienia został pierwotnie opracowany w Rzymie dnia 24 września 1949 r. w języku francuskim.
 Dwa egzemplarze niniejszego Porozumienia i wszelkich zmian do niniejszego Porozumienia w językach: angielskim, arabskim, francuskim i hiszpańskim, są poświadczane przez przewodniczącego Komisji i Dyrektora Generalnego Organizacji. Jeden z tych egzemplarzy zostaje złożony w archiwum Organizacji. Drugi egzemplarz przekazuje się do rejestracji Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych. Dyrektor Generalny poświadcza kopie niniejszego Porozumienia i przekazuje po jednym egzemplarzu każdemu członkowi Organizacji i podmiotom niebędącym członkami Organizacji, które są lub mogą stać się Umawiającymi się Stronami niniejszego Porozumienia.
 ZAŁĄCZNIK DOTYCZĄCY PROCEDURY ARBITRAŻOWEJ
 1.
 Sąd arbitrażowy, o którym mowa w art. 19 ust. 4, składa się z trzech arbitrów, mianowanych w następujący sposób:
 a)
 Umawiająca się Strona wszczynająca postępowanie przekazuje nazwisko arbitra drugiej Umawiającej się Stronie, która z kolei w ciągu czterdziestu dni po otrzymaniu takiego powiadomienia przekazuje nazwisko drugiego arbitra. W przypadku sporu między więcej niż dwiema Umawiającymi się Stronami, strony reprezentujące podobne stanowisko wyznaczają jednego arbitra za obopólną zgodą. W ciągu sześćdziesięciu dni po mianowaniu drugiego arbitra Umawiające się Strony mianują trzeciego arbitra, który nie jest obywatelem żadnej z tych Umawiających się Stron i nie ma tego samego obywatelstwa co którykolwiek z dwóch wcześniej wyznaczonych arbitrów. Sądowi arbitrażowemu przewodniczy trzeci arbiter;
 b)
 w przypadku gdy w ustalonym terminie drugi arbiter nie zostanie mianowany lub gdy Umawiające się Strony w ustalonym terminie nie osiągną porozumienia dotyczącego mianowania trzeciego arbitra, na wniosek którejkolwiek ze stron arbitra tego mianuje Dyrektor Generalny Organizacji w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania wniosku.
 2.
 Sąd arbitrażowy ustala swoją siedzibę i przyjmuje swój własny regulamin wewnętrzny.
 3.
 Sąd arbitrażowy podejmuje decyzje zgodnie z postanowieniami niniejszego Porozumienia oraz zgodnie z prawem międzynarodowym.
 4.
 Decyzje sądu arbitrażowego są podejmowane większością głosów jego członków, którym nie wolno wstrzymywać się od głosu.
 5.
 Każda Umawiająca się Strona, niebędąca stroną w sporze, może za zgodą sądu arbitrażowego uczestniczyć w postępowaniu arbitrażowym.
 6.
 Decyzja sądu arbitrażowego jest ostateczna i obowiązuje wszystkie Umawiające się Strony uczestniczące w sporze oraz wszystkie Umawiające się Strony, które uczestniczyły w postępowaniu arbitrażowym, przy czym decyzja taka wykonywana jest niezwłocznie. Na wniosek jednej z Umawiających się Stron uczestniczących w sporze lub dowolnej Umawiającej się Strony, która uczestniczyła w postępowaniu arbitrażowym, sąd arbitrażowy dokonuje interpretacji decyzji.
 7.
 Jeżeli sąd arbitrażowy nie postanowi inaczej ze względu na specyficzne okoliczności sprawy, koszty sądowe, łącznie z wynagrodzeniem składu sądu, pokrywają w równych częściach Umawiające się Strony uczestniczące w sporze.


type: wikipedia

text:
Pepijn Ardewijn est un rameur d'aviron néerlandais né le à Amsterdam.
 Biographie
 Pepijn Aardewijn participe aux Jeux olympiques d'été de 1996 à Atlanta à l'épreuve de deux de couple poids légers et remporte la médaille d'argent en compagnie de Maarten Van Der Linden.
 Notes et références
 Rameur néerlandais (aviron)
 Rameur (aviron) aux Jeux olympiques d'été de 1996
 Naissance en juin 1970
 Médaillé d'argent olympique néerlandais


type: caselaw

text:
25.2.2006
 IT
 Gazzetta ufficiale dell'Unione europea
 C 48/16
 Domanda di pronuncia pregiudiziale, proposta dal Tribunal de première instance de Bruxelles (Belgio) con ordinanza 7 dicembre 2005, nel procedimento Procuratore del Re — Parti civili: Union des Dentistes et Stomatologistes de Belgique contro U.P.R. e Ioannis Doulamis
 (Causa C-446/05)
 (2006/C 48/30)
 Lingua processuale: il francese
 Con ordinanza 7 dicembre 2005, pervenuta nella cancelleria della Corte di giustizia delle Comunità europee il 14 dicembre 2005, nel procedimento Procuratore del Re — Parti civili: Union des Dentistes et Stomatologistes de Belgique contro U.P.R. e Ioannis Doulamis, il Tribunal de première instance de Bruxelles, ha sottoposto alla Corte la seguente questione pregiudiziale:
 se l'art. 81 CE, nel combinato disposto con gli artt. 3, n. 1, lett. g), CE e 10, secondo comma, CE, debbano essere interpretati nel senso che essi ostino a che una normativa nazionale, nella specie la legge 15 aprile 1958, relativa alla pubblicità in materia di cure dentistiche, vieti (a chiunque e) a prestatori di cure dentistiche, nell'ambito dell'esercizio di una libera professione o di un gabinetto dentistico, di effettuare qualsivoglia pubblicità, direttamente o indirettamente, nel settore delle cure dentistiche.


text:
Keski-Suomen lääni () oli yksi niistä lääneistä, jotka lakkautettiin vuoden 1997 lääniuudistuksessa. Se käsitti Keski-Suomen maakunnan ja Kuhmoisen, jota ei tuolloin laskettu Keski-Suomen maakuntaan. Läänin pääkaupunki oli Jyväskylä. Keski-Suomen lääni aloitti toimintansa 1960. Aikaisemmin sen alue kuului Vaasan, Hämeen, Mikkelin ja Kuopion lääneihin. Läänin raja muuttui hieman vuonna 1974, kun Kuhmoisten kunta siirrettiin Hämeen läänistä Keski-Suomen lääniin. Vuoden 1997 lääniuudistuksessa Keski-Suomen lääni liitettiin Turun ja Porin ja Vaasan läänien sekä Hämeen läänin pohjoisosien kanssa Länsi-Suomen lääniksi. Läänissä oli sen lakkautusvuonna 1997 kaikkiaan 30 kuntaa, joista kahdeksan oli kaupunkeja (Jyväskylä, Jämsä, Jämsänkoski, Keuruu, Saarijärvi, Suolahti, Viitasaari ja Äänekoski).
 Moottoriajoneuvojen rekisterikilvissä Keski-Suomen läänin tunnuskirjain oli X.
 Kunnat
 Kun Keski-Suomen lääni perustettiin, siihen siirrettiin seuraavat kunnat:
 Hämeen läänistä:
 Jämsä
 Jämsänkoski
 Korpilahti
 Koskenpää
 Muurame
 Säynätsalo
 Mikkelin läänistä:
 Joutsa
 Luhanka
 Leivonmäki
 Kuopion läänistä:
 Hankasalmi
 Konnevesi
 Vaasan läänistä:
 Jyväskylä
 Jyväskylän maalaiskunta
 Kannonkoski
 Karstula
 Keuruu
 Kinnula
 Kivijärvi
 Konginkangas
 Kyyjärvi
 Laukaa
 Multia
 Petäjävesi
 Pihtipudas
 Pihlajavesi
 Pylkönmäki
 Saarijärvi
 Sumiainen
 Suolahti
 Toivakka
 Uurainen
 Viitasaari
 Äänekosken mlk
 Äänekoski.
 Näistä Jyväskylä oli kaupunki, Suolahti ja Äänekoski kauppaloita, muut maalaiskuntia.
 Myöhemmät muutokset
 Läänin ollessa toiminnassa vuosina 1960–1997 tehtiin sen alueella seuraavat kuntaliitokset:
 1969:
 Pihlajavesi liitettiin Keuruuseen
 Äänekosken maalaiskunta liitettiin Äänekoskeen
 1993:
 Konginkangas liitettiin Äänekoskeen
 Säynätsalo liitettiin Jyväskylään.
 Kuhmoinen siirrettiin vuonna 1974 Hämeen läänistä Keski-Suomen lääniin.
 Jämsä muutettiin vuonna 1969 kauppalaksi. Kaupungeiksi muutettiin:
 1973: Äänekoski
 1977: Jämsä ja Suolahti
 1986: Jämsänkoski, Keuruu ja Saarijärvi
 1996: Viitasaari
 Kunnat 1997
 Hankasalmi
 Joutsa
 Jyväskylä
 Jyväskylän maalaiskunta
 Jämsä
 Jämsänkoski
 Kannonkoski
 Karstula
 Keuruu
 Kinnula
 Kivijärvi
 Konnevesi
 Korpilahti
 Kuhmoinen
 Kyyjärvi
 Laukaa
 Leivonmäki
 Luhanka
 Multia
 Muurame
 Petäjävesi
 Pihtipudas
 Pylkönmäki
 Saarijärvi
 Sumiainen
 Suolahti
 Toivakka
 Uurainen
 Viitasaari
 Äänekoski
 Läänin lakkauttamisen jälkeiset muutokset
 Läänin lakkauttamisen jälkeen sen entisellä alueella on tehty vielä seuraavat kuntaliitokset:
 2001:
 vuoteen 1997 saakka Hämeen lääniin kuulunut Kuorevesi liitettiin Jämsään
 2007:
 vuoteen 1977 saakka Hämeen lääniin kuulunut Längelmäki liitettiin Jämsään ja Oriveteen
 Sumiainen ja Suolahti liitettiin Äänekoskeen
 2008:
 Leivonmäki liitettiin Joutsaan
 2009:
 Jyväskylän mlk ja Korpilahti liitettiin Jyväskylään
 Jämsänkoski liitettiin Jämsään
 Pylkönmäki liitettiin Saarijärveen.
 Maaherrat
 Eino Palovesi 1960−1971
 Artturi Jämsén 1971−1976
 Kauko Sipponen 1976−1985
 Kalevi Kivistö 1985−1997
 Lähteet


text:
19.2.2011
 IT
 Gazzetta ufficiale dell'Unione europea
 C 55/36
 Sentenza del Tribunale della funzione pubblica (Seconda Sezione) 13 gennaio 2011 — Nijs/Corte dei conti
 (Causa F-77/09) (1)
 (Funzione pubblica - Funzionari - Regime disciplinare - Procedimento disciplinare - Artt. 22 bis e 22 ter dello Statuto - Imparzialità - Termine ragionevole)
 2011/C 55/65
 Lingua processuale: il francese
 Parti
 Ricorrente: Bart Nijs (Bridel, Lussemburgo) (rappresentante: avv. F. Rollinger)
 Convenuta: Corte dei conti dell’Unione europea (rappresentanti: sigg. T. Kennedy e J.-M. Stenier, agenti)
 Oggetto
 Funzione pubblica — Domanda di annullamento della decisione del comitato ad hoc della Corte dei conti europea 15 gennaio 2009, recante destituzione del ricorrente senza riduzione della pensione a decorrere dal 1o febbraio 2009
 Dispositivo
 1)
 Il ricorso è respinto.
 2)
 Il sig. Nijs sopporterà le proprie spese nonché quelle della Corte dei conti.
 (1) GU C 282 del 21.11.2009, pag. 65.


text:
 Avis juridique important
 |
 E1994A1231(07)
 ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ 6 σχετικά με τη νομική ικανότητα, τα προνόμια και τις ασυλίες της Εποπτεύουσας Αρχής ΕΖΕΣ
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 344 της 31/12/1994 σ. 0072 - 0074
 ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ 6 σχετικά με τη νομική ικανότητα, τα προνόμια και τις ασυλίες της Εποπτεύουσας Αρχής ΕΖΕΣ ΜΕΡΟΣ Ι Η ΕΠΟΠΤΕΥΟΥΣΑ ΑΡΧΗ ΕΖΕΣ Άρθρο 1Η Εποπτεύουσα Αρχή ΕΖΕΣ έχει νομική προσωπικότητα. Μπορεί, ιδίως, να συμβάλλεται, να αποκτά και να διαθέτει κινητή και ακίνητη περιουσία, καθώς και να παρίσταται στο Δικαστήριο.Άρθρο 21. Εντός των ορίων των αρμοδιοτήτων της, η Εποπτεύουσα Αρχή ΕΖΕΣ απολαύει ετεροδικίας και ως προς την εκτέλεση, εκτός εάν πρόκειται:α) για συγκεκριμένη υπόθεση, στην οποία παραιτείται της ασυλίας 7β) για αγωγή τρίτου ενώπιον των πολιτικών δικαστηρίων για αποζημίωση από ατύχημα που έγινε με όχημα ή άλλο μεταφορικό μέσο που ανήκε ή εχρησιμοποιούντο για λογαριασμό της Εποπτεύουσας Αρχής ΕΖΕΣ ή για τροχαία παράβαση με παρόμοιο μεταφορικό μέσο 7γ) για την κατάσχεση, μετά από απόφαση των διοικητικών ή των δικαστικών αρχών, των μισθών και αποδοχών, καθώς και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων, που οφείλει η Εποπτεύουσα Αρχή ΕΖΕΣ σε μέλος, υπάλληλο ή μέλος του προσωπικού της, ή σε πρώην μέλος, υπάληλο ή μέλος του προσωπικού της 7δ) για ανταγωγή άμεσα συνδεόμενη με δίκη που έχει κινηθεί από την Εποπτεύουσα Αρχή ΕΖΕΣ.2. Η περιουσία της Εποπτεύουσας Αρχής ΕΖΕΣ, όπου και αν βρίσκεται, απαλλάσσεται:α) από οποιαδήποτε μορφή επίταξης, κατάσχεσης ή απαλλοτρίωσης 7β) από οποιαδήποτε μορφή μεσεγγύησης και διοικητικής ή προσωρινής διοικητικής απαγόρευσης, εξαιρουμένων των περιπτώσεων που προβλέπονται στην προηγούμενη παράγραφο.Άρθρο 3Τα αρχεία της Εποπτεύουσας Αρχής ΕΖΕΣ και όλα τα έγγραφα που της ανήκουν ή είναι στην κατοχή της είναι απαραβίαστα όπου και αν βρίσκονται.Άρθρο 41. Η Εποπτεύουσα Αρχή ΕΖΕΣ μπορεί, χωρίς να υπόκειται σε οικονομικούς ελέγχους, κανονισμούς ή δικαιοστάσια οποιουδήποτε είδους:α) να συγκεντρώνει κεφάλαια ή συνάλλαγμα κάθε είδους και να έχει λογαριασμούς σε οποιοδήποτε νόμισμα 7β) να μεταβιβάζει ελεύθερα τα κεφάλαια ή το συνάλλαγμά της από τη μία χώρα στην άλλη ή εντός μίας χώρας και να μετατρέπει το συνάλλαγμα το οποίο διαθέτει σε οποιοδήποτε άλλο νόμισμα.2. Κατά την άσκηση των δικαιωμάτων της δυνάμει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, η Εποπτεύουσα Αρχή ΕΖΕΣ λαμβάνει υπόψη της ενδεχόμενες παραστάσεις κράτους μέλους του παρόντος πρωτοκόλλου και τις εφαρμόζει στο βαθμό που αυτό είναι δυνατό χωρίς να ζημιωθεί.Άρθρο 51. Η Εποπτεύουσα Αρχή ΕΖΕΣ, τα στοιχεία ενεργητικού της, τα εισοδήματα και κάθε άλλο περιουσιακό στοιχείο εξαιρούνται:α) από κάθε άμεσο φόρο, πλην των φόρων ή τελών που ουσιαστικά αποτελούν βάρη για την παροχή υπηρεσιών κοινής ωφέλειας 7β) από τους δασμούς, απαγορεύσεις και περιορισμούς σε εισαγωγές και εξαγωγές ως προς τα είδη που εισάγονται ή εξάγονται άμεσα από την Εποπτεύουσα Αρχή ΕΖΕΣ για υπηρεσιακή χρήση. Τα είδη που εισάγονται κατ' αυτόν τον τρόπο δεν μπορούν να πωληθούν στο έδαφος του κράτους στο οποίο έχουν εισαχθεί, εκτός και εάν αυτό επιτραπεί και υπό όρους που εγκρίνει η κυβέρνηση του κράτους αυτού 7γ) από τους δασμούς, απαγορεύσεις και περιορισμούς στις εισαγωγές και εξαγωγές όσον αφορά τις δημοσιεύσεις τους.2. Όταν η Εποπτεύουσα Αρχή ΕΖΕΣ αγοράζει ή χρησιμοποιεί αναγκαία για τη λειτουργία της αγαθά ή υπηρεσίες σημαντικής αξίας, στην τιμή των οποίων συμπεριλαμβάνονται φόροι ή δασμοί, το κράτος μέλος του παρόντος πρωτοκόλλου που έχει επιβάλει τους φόρους ή τους δασμούς, λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να χορηγηθεί απαλλαγή από τους φόρους ή τους δασμούς αυτούς ή μεριμνά για την απόδοσή τους εφόσον είναι δυνατός ο υπολογισμός τους.Άρθρο 61. Η Εποπτεύουσα Αρχή ΕΖΕΣ απολαμβάνει, για τις υπηρεσιακές της επικοινωνίες, στην επικράτεια κάθε κράτους μέλους του παρόντος πρωτοκόλλου, την ίδια μεταχείριση που επιφυλάσσει η κυβέρνηση του κράτους αυτού σε κάθε ανάλογο διεθνή οργανισμό, όσον αφορά τις προτεραιότητες, τα ποσοστά και τα ταχυδρομικά και τηλεπικοινωνιακά τέλη, καθώς και τα ποσοστά συμμετοχής στις ειδήσεις στον Τύπο και το ραδιόφωνο.2. Η υπηρεσιακή αλληλογραφία και οι λοιπές υπηρεσιακές επικοινωνίες της Εποπτεύουσας Αρχής ΕΖΕΣ δεν υπόκεινται σε λογοκρισία.3. Η Εποπτεύουσα Αρχή ΕΖΕΣ έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί κώδικες και να αποστέλλει και λαμβάνει αλληλογραφία μέσω του ταχυδρομείου ή σε σφραγισμένη συσκευασία με τις ίδιες ασυλίες και προνόμια που έχουν οι διπλωματικές αποστολές και αποσκευές.ΜΕΡΟΣ ΙΙ ΤΑ ΜΕΛΗ, ΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΛΟΙΠΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΗΣ ΕΠΟΠΤΕΥΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ ΕΖΕΣ Άρθρο 71. Τα μέλη της Εποπτεύουσας Αρχής ΕΖΕΣ, οι υπάλληλοι και το λοιπό προσωπικό της απολαύουν των ακόλουθων προνομίων και απαλλαγών:α) της ετεροδικίας, ακόμη και μετά την αποχώρηση από τη θέση τους στην Εποπτεύουσα Αρχή ΕΖΕΣ, ως προς πράξεις στις οποίες προέβησαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, συμπεριλαμβανομένου του γραπτού ή προφορικού λόγου. Η ετεροδικία δεν ισχύει, ωστόσο, στην περίπτωση τροχαίας παράβασης μέλους, υπαλλήλου ή άλλου μέλους του προσωπικού, ούτε στην περίπτωση που προκληθεί ζημία σε τρίτον από ατύχημα με όχημα με άλλο μεταφορικό μέσο, το οποίο ανήκε σε ή εχρησιμοποιείτο από μέλος, υπάλληλο ή μέλος του προσωπικού της Εποπτεύουσας Αρχής ΕΖΕΣ 7β) του απαραβίαστου ως προς όλα τα υπηρεσιακά τους έγγραφα και στοιχεία 7γ) της απαλλαγής από την εκπλήρωση κάθε εθνικής υποχρέωσης, συμπεριλαμβανομένης και της στρατιωτικής θητείας 7δ) της εξαίρεσης, μαζί με τα μέλη τις οικογενειάς τους, από οποιοδήποτε μέτρο που περιορίζει τη μετακίνηση και τις διατυπώσεις εγγραφής στα μητρώα αλλοδαπών 7ε) των διευκολύνσεων επαναπατρισμού, που χορηγούνται σε περίπτωση διεθνούς κρίσεως σε υπαλλήλλους διεθνών οργανισμών καθώς και στα μέλη των οικογενειών τους 7στ) της απαλλαγής από κάθε εθνικό φόρο εισοδήματος στους μισθούς και τις αποδοχές που τους καταβάλλονται από την Εποπτεύουσα Αρχή ΕΖΕΣ, πλην των συνταξιοδοτικών ή άλλων παρόμοιων προνομίων. Τα κράτη μέλη του παρόντος πρωτοκόλλου επιφυλάσσονται του δικαιώματος να λάβουν υπόψη τους μισθούς και τις αποδοχές αυτές κατά τον καθορισμό του ύψους του φόρου που πρέπει να επιβληθεί στο εισόδημα από άλλες πηγές.2. Η Εποπτεύουσα Αρχή ΕΖΕΣ καθορίζει τις κατηγορίες των υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού που πρόκειται να χρησιμοποιήσει δυνάμει της παραγράφου 1 και ενημερώνει σχετικά τα κράτη ΕΖΕΣ. Τα ονόματα των υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού που συμπεριλαμβάνονται στις ανωτέρω κατηγορίες γνωστοποιείται σε τακτικά διαστήματα στα κράτη ΕΖΕΣ.Άρθρο 8Πέραν των Προνομίων και ασυλιών που προβλέπονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1, τα μέλη της Εποπτεύουσας Αρχής ΕΖΕΣ απολαύουν:α) της ασυλίας ως προς τη σύλληψη και κράτηση, εκτός εάν συλληφθούν επ' αυτοφώρω να διαπράττουν, να αποπειρώνται να διαπράξουν ή να έχουν μόλις διαπράξει αδίκημα 7β) της ετεροδικίας, της οποίας απολαύουν οι διπλωματικοί υπάλληλοι, ως προς τη δικαιοδοσία των αστικών και διοικητικών δικαστηρίων και την εκτέλεση, εξαιρουμένης της περίπτωσης πρόκλησης ζημίας με όχημα ή άλλο μεταφορικό μέσο που ανήκει ή είχε χρησιμοποιηθεί από μέλος της Εποπτεύουσας Αρχής ΕΖΕΣ 7γ) πλήρους ετεροδικίας ως προς τη δικαιοδοσία των ποινικών δικαστηρίων, εξαιρουμένης της περίπτωσης τροχαίας παράβασης με όχημα ή άλλο μεταφορικό μέσο που ανήκει ή είχε χρησιμοποιηθεί από μέλος της Εποπτεύουσας Αρχής ΕΖΕΣ, με την επιφύλαξη του στοιχείου α) 7δ) των τελωνειακών διευκολύνσεων όσον αφορά τις προσωπικές αποσκευές, που απολαύουν οι διπλωματικοί υπάλληλοι.ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ ΜΕΛΗ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΟΓΝΩΜΟΝΕΣ Άρθρο 91. Τα μέλη των συμβουλευτικών οργάνων που επικουρούν την Εποπτεύουσα Αρχή ΕΖΕΣ στο έργο της απολαύουν, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους για την Εποπτεύουσα Αρχή ΕΖΕΣ ή κατά την εκτέλεση αποστολών για λογαριασμό της, των ακόλουθων προνομίων και ασυλιών:α) της ετεροδικίας, ακόμα και μετά το πέρας της αποστολής τους, όσον αφορά πράξεις στις οποίες προέβησαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, συμπεριλαμβάνομενου του γραπτού ή προφορικού λόγου. Η ετεροδικία δεν ισχύει, ωστόσο, στην περίπτωση τροχαίας παράβασης μέλους του συμβουλευτικού σώματος ούτε στην περίπτωση που προκληθεί ζημία σε τρίτον από ατύχημα με όχημα με άλλο μεταφορικό μέσο, το οποίο ανήκε σε μέλος του συμβουλευτικού σώματος ή εχρησιμοποιείτο από αυτό 7β) του απαραβίαστου ως προς όλα τα υπηρεσιακά τους έγγραφα και στοιχεία 7γ) της απαλλαγής από κάθε περιορισμό ως προς τη μετακίνηση και από τις διατυπώσεις εγγραφής σε μητρώο αλλοδαπών 7δ) της μεταχείρισης που αναγνωρίζεται και στους εκπροσώπους των αλλοδαπών κυβερνήσεων, που βρίσκονται σε προσωρινή αποστολή, όσον αφορά νομισματικές και συναλλαγματικές ρυθμίσεις.2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται και στους πραγματογνώμονες κατά τη διάρκεια ταξιδίων και κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους για λογαριασμό της Εποπτεύουσας Αρχής ΕΖΕΣ, καθώς και στους εκπροσώπους της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών της Κοινότητας, οι οποίοι συμμετέχουν στις εργασίες των συμβουλευτικών οργάνων που αναφέρονται στην παράγραφο 1.ΜΕΡΟΣ IV ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Άρθρο 101. Η Εποπτεύουσα Αρχή ΕΖΕΣ έχει την υποχρέωση να άρει την ασυλία της σε κάθε περίπτωση που κρίνει ότι η ασυλία παρεμποδίζει τη δικαιοσύνη και ότι η άρση της δεν είναι αντίθετη προς τα συμφέροντα της Αρχής.2. Τα προνόμια και οι ασυλίες χορηγούνται στα μέλη, τους υπαλλήλους και το λοιπό προσωπικό προς το συμφέρον της Εποπτεύουσας Αρχής ΕΖΕΣ και όχι προς το προσωπικό όφελος των ατόμων. Η Εποπτεύουσα Αρχή ΕΖΕΣ έχει το δικαίωμα, αλλά και την υποχρέωση να άρει την ασυλία μέλους, υπαλλήλου ή άλλου μέλους του προσωπικού σε κάθε περίπτωση που η ασυλία, κατά την γνώμη της, θα παρεμπόδιζε το έργο της δικαιοσύνης, ενώ η άρση της δεν θα ήταν αντίθετη προς τα συμφέροντα της Αρχής.Άρθρο 11Τα κράτη μέλη του παρόντος πρωτοκόλλου δεν υποχρεούνται να χορηγήσουν τα προνόμια και τις ασυλίες που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχεία γ), δ) και ε) στους υπηκόους ή τους μόνιμους κατοίκους τους.Άρθρο 12Οι διατάξεις του παρόντος πρωτοκόλλου δεν αποκλείουν το δικαίωμα κάθε κράτους μέλους να λαμβάνει όλα τα προληπτικά μέτρα που κρίνει αναγκαία για την ασφάλειά του.Άρθρο 13Εάν κράτος μέλος του παρόντος πρωτοκόλλου κρίνει ότι έχει γίνει κατάχρηση προνομίου ή ασυλίας που χορηγείται με το παρόν πρωτόκολλο, διεξάγονται διαβουλεύσεις μεταξύ του κράτους αυτού και της Εποπτεύουσας Αρχής ΕΖΕΣ προκειμένου να διαπιστωθεί εάν έγινε πράγματι τέτοια κατάχρηση και, σε καταφατική περίπτωση, για να διασφαλίσουν ότι δεν θα επαναληφθεί. Εάν ένα κράτος κρίνει ότι οποιοδήποτε πρόσωπο έχει κάνει κατάχρηση προνομίου ή ασυλίας που του έχει χορηγηθεί δυνάμει του παρόντος πρωτοκόλλου, μπορεί να ζητήσει από το πρόσωπο αυτό να εγκαταλείψει το έδαφος του.