text:
Jak obliczyć podatek od nieruchomości przy współwłasności? - Podatek od nieruchomości - Podatki osobiste - Infor.pl
 Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > Podatki osobiste > Podatek od nieruchomości > Jak obliczyć podatek od nieruchomości przy współwłasności?
 Jak obliczyć podatek od nieruchomości przy współwłasności?
 Solidarna odpowiedzialność współwłaścicieli za zobowiązanie podatkowe nie wyklucza skorzystania z ustawowego prawa do zwolnienia z obowiązku podatkowego. Należy pomniejszyć podatek obliczony od całej nieruchomości o kwotę wynikającą z opodatkowania części korzystającej ze zwolnienia z podatku, obliczoną stosownie do wielkości udziału współwłaściciela. Takich wyjaśnień udzielił minister finansów w odpowiedzi na interpelację poselską.
 Zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jeżeli nieruchomość lub obiekt budowlany stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowi odrębny przedmiot opodatkowania, a obowiązek podatkowy od nieruchomości lub obiektu budowlanego ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach.
 Zdarza się jednak tak, że obowiązek podatkowy może nie dotyczyć wszystkich np. gdy jeden ze współwłaścicieli nieruchomości korzysta ze zwolnienia podatkowego. Dnia 27.06.16 r. wpłynęła do Sejmu interpelacja w tej sprawie. W interpelacji wskazano na fakt rozbieżności w stanowiskach sądów administracyjnych oraz organów podatkowych oraz na brak jednoznacznego stanowiska w tej kwestii. Zdaniem sądów administracyjnych, jeżeli jeden ze współwłaścicieli korzysta ze zwolnienia, to wartość podatku od całej nieruchomosci należy pomniejszyć proporcjonalnie o przypadającą na tego właściciela kwotę podatku. Natomiast organy podatkowe uważają, że pomimo zwolnienia podatkowego jednego ze współwłaścicieli lub gdy obowiązek podatkowy go nie dotyczy, współwłaściciel niezwolniony jest solidarnie zobowiązany do zapłaty całości zobowiązania podatkowego. Czy istnieje możliwość ujednolicenia przepisów regulujących tę kwestię?
 Odpowiedzi udzielił 21 lipca 2016 r. (w imieniu ministra finansów) wiceminister Wiesław Janczyk.
 Zdaniem MF, zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 716), jeżeli nieruchomość lub obiekt budowlany stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowi odrębny przedmiot opodatkowania, a obowiązek podatkowy od nieruchomości lub obiektu budowlanego ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach. Solidarny obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości jednak nie występuje w przypadku współwłasności w częściach ułamkowych lokalu użytkowego – garażu wielostanowiskowego w budynku mieszkalnym wraz z gruntem stanowiących odrębny przedmiot własności (art. 3 ust. 4a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych) oraz w razie wyodrębnienia własności lokali (art. 3 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych).
 Z kolei w zakresie ogólnych zasad odpowiedzialności solidarnej za zobowiązania podatkowe ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015, poz. 613, z późn. zm.) w art. 91 odsyła do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016r. poz. 380) dla zobowiązań cywilnoprawnych, co oznacza m.in., że każdy ze współwłaścicieli jest zobowiązany do uiszczenia całej kwoty należności podatkowej, a zapłata dokonana przez jednego bądź kilku ze współwłaścicieli zwalnia pozostałych z obowiązku zapłaty (na podstawie art. 366 § 1 K.c.) oraz że dłużnik, który spełnił świadczenie, może żądać zwrotu od współdłużników (na podstawie art. 376 § 1 K.c.).
 Przyjęte reguły odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe współwłaścicieli wynikają z istoty współwłasności, która wyraża się w tym, że własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195 K.c.), a każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli (art. 206 K.c.).
 Wyższy podatek od nieruchomości od części wspólnych budynków
 Na kanwie wyżej wskazanych przepisów podatkowych i zasad odpowiedzialności solidarnej ukształtowała się linia orzecznicza sądów administracyjnych, zgodnie z którą solidarna odpowiedzialność współwłaścicieli za zobowiązanie podatkowe nie wyklucza skorzystania z ustawowego prawa do zwolnienia z obowiązku podatkowego. Istnienie zwolnienia z podatku powinno zatem spowodować uwzględnienie tej okoliczności przy określaniu wysokości zobowiązania podatkowego. Nie może być bowiem tak, że solidarna odpowiedzialność współwłaścicieli za zobowiązanie z tytułu podatku od nieruchomości uniemożliwia skorzystanie z ustawowego prawa do zmniejszenia obowiązku podatkowego. Pogląd taki wyraził NSA w wyrokach z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 2096/12; z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt II FSK 748/12 i z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt II FSK 3012/12. Takie samo stanowisko zajął WSA w Rzeszowie w wyroku z dnia 26 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Rz 322/14; WSA w Krakowie: z dnia 16 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 210/15 oraz z dnia 3 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 673/15.
 Ministerstwo Finansów w pełni aprobuje powyższy pogląd.
 Co do kwestii sposobu obliczania wymiaru należnego podatku w sytuacji, gdy jeden ze współwłaścicieli korzysta ze zwolnienia podatkowego lub obowiązek podatkowy go nie dotyczy, wskazać należy, że obowiązujące przepisy prawa nie pozwalają na opodatkowanie części nieruchomości, stanowiącej współwłasność, stosownie do udziałów w tej nieruchomości lub zgodnie z faktycznym jej wykorzystaniem przez poszczególnych właścicieli. Podatek musi być zatem obliczony dla całej nieruchomości.
 Następnie, jeżeli jeden ze współwłaścicieli spełnia warunki do zwolnienia z podatku, to obliczając wymiar należnego podatku, należy od wysokości zobowiązania podatkowego naliczonego od całej nieruchomości odliczyć kwotę, która wynika z opodatkowania części zwolnionej. Dopiero w zakresie tak wyliczonego zobowiązania podatkowego wszyscy współwłaściciele będą ponosić odpowiedzialność solidarną. Zgodnie ze stanowiskiem NSA, zawartym m.in. w wyroku z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 968/12, w kontekście zwolnienia podmiotowego konieczne jest uwzględnienie - przy ustalaniu wysokości owego zwolnienia - procentowego udziału we współwłasności nieruchomości tego współwłaściciela, który korzysta z podmiotowego zwolnienia. Z kolei w odniesieniu do zwolnienia przedmiotowego istotne będzie ustalenie, jaka część nieruchomości wykorzystywana jest faktycznie na działalność objętą zwolnieniem.
 Jak obliczyć podatek od nieruchomości przy współwłasności ?
 Stawka podatku od nieruchomości od gruntów niezabudowanych objętych obszarem rewitalizacji
 Skumulowany podatek od nieruchomości do 30 września 2020 r.


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 8.10.2020
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 L 326/3
 A BIZOTTSÁG (EU) 2020/1415 VÉGREHAJTÁSI RENDELETE
 (2020. október 1.)
 az oltalom alatt álló eredetmegjelölések és földrajzi jelzések nyilvántartásába bejegyzett egyik elnevezés termékleírását érintő nem kisebb jelentőségű módosítás jóváhagyásáról („Queijo Terrincho” (OEM))
 AZ EURÓPAI BIZOTTSÁG,
 tekintettel az Európai Unió működéséről szóló szerződésre,
 tekintettel a mezőgazdasági termékek és az élelmiszerek minőségrendszereiről szóló, 2012. november 21-i 1151/2012/EU európai parlamenti és tanácsi rendeletre (1) és különösen annak 52. cikke (2) bekezdésére,
 mivel:
 (1)
 Az 1151/2012/EU rendelet 53. cikke (1) bekezdésének első albekezdésével összhangban a Bizottság megvizsgálta Portugália kérelmét, amely az 1107/96/EK bizottsági rendelet (2) alapján bejegyzett „Queijo Terrincho” oltalom alatt álló eredetmegjelöléshez kapcsolódó termékleírás módosításának jóváhagyására irányul.
 (2)
 A szóban forgó módosítás az 1151/2012/EU rendelet 53. cikkének (2) bekezdése értelmében nem tekinthető kisebb jelentőségűnek, ezért a Bizottság a módosítás iránti kérelmet (3) az említett rendelet 50. cikke (2) bekezdésének a) pontja alapján közzétette az Európai Unió Hivatalos Lapjában.
 (3)
 A Bizottsághoz nem érkezett az 1151/2012/EU rendelet 51. cikke szerinti felszólalási nyilatkozat, ezért a termékleírás módosítását jóvá kell hagyni,
 ELFOGADTA EZT A RENDELETET:
 1. cikk
 A „Queijo Terrincho” (OEM) elnevezéshez kapcsolódó termékleírásnak az Európai Unió Hivatalos Lapjában közzétett módosítása jóváhagyásra kerül.
 2. cikk
 Ez a rendelet az Európai Unió Hivatalos Lapjában való kihirdetését követő huszadik napon lép hatályba.
 Ez a rendelet teljes egészében kötelező és közvetlenül alkalmazandó valamennyi tagállamban.
 Kelt Brüsszelben, 2020. október 1-jén.
 a Bizottság részéről,
 az elnök nevében,
 Janusz WOJCIECHOWSKI
 a Bizottság tagja
 (1) HL L 343., 2012.12.14., 1. o.
 (2) A Bizottság 1107/96/EK rendelete (1996. június 12.) a 2081/92/EGK tanácsi rendelet 17. cikkében megállapított eljárás szerint a földrajzi jelzések és eredetmegjelölések bejegyzéséről (HL L 148., 1996.6.21., 1. o.).
 (3) HL C 186., 2020.6.5., 8. o.


type: contracts

text:
 Wichtiger rechtlicher Hinweis
 |
 22005A0413(03)
 Abkommen zwischen der ehemaligen jugoslawischen Republik Mazedonien und der Europäischen Union über die Sicherheitsverfahren für den Austausch von Verschlusssachen
 Amtsblatt Nr. L 094 vom 13/04/2005 S. 0039 - 0044
 Abkommenzwischen der ehemaligen jugoslawischen Republik Mazedonien und der Europäischen Union über die Sicherheitsverfahren für den Austausch von VerschlusssachenDIE EHEMALIGE JUGOSLAWISCHE REPUBLIK MAZEDONIEN,vertreten durch ihre Regierung,einerseits,undDIE EUROPÄISCHE UNION, nachstehend "EU" genannt,vertreten durch den Vorsitz des Rates der Europäischen Union,andererseits,nachstehend "die Vertragsparteien" genannt —EINGEDENK des gemeinsamen Engagements für den Stabilisierungs- und Assoziierungsprozess, der weiterhin den Rahmen für die Annäherung der ehemaligen jugoslawischen Republik Mazedonien bis hin zu ihrem künftigen Beitritt zur EU bilden wird,IN DER ERWÄGUNG, dass die Vertragsparteien das gleiche Ziel verfolgen, ihre eigene Sicherheit in jeder Weise zu stärken und ihren Bürgern in einem Raum der Sicherheit ein hohes Maß an Sicherheit zu bieten,IN DER ERWÄGUNG, dass die Vertragsparteien darin übereinstimmen, dass eine gegenseitige Konsultation und eine Zusammenarbeit in Fragen von gemeinsamem Interesse im Bereich der Sicherheit entwickelt werden sollte,IN DER ERWÄGUNG, dass in diesem Zusammenhang daher ständig der Bedarf besteht, Verschlusssachen zwischen den Vertragsparteien auszutauschen,IN ANERKENNUNG DESSEN, dass eine umfassende und wirksame Konsultation und Zusammenarbeit den Zugang zu als Verschlusssachen eingestuften Informationen und als Verschlusssache eingestuftem Material der beiden Vertragsparteien sowie den Austausch solcher Informationen und damit zusammenhängenden Materials zwischen den Vertragsparteien erfordern kann,IN DEM BEWUSSTSEIN, dass ein solcher Zugang zu als Verschlusssachen eingestuften Informationen und damit zusammenhängendem Material und der Austausch solcher Informationen und solchen Materials geeignete Geheimschutzmaßnahmen notwendig machen —SIND WIE FOLGT ÜBEREINGEKOMMEN:Artikel 1Im Hinblick auf das Ziel der Vertragsparteien, ihre Sicherheit in jeder Weise zu stärken, findet dieses Abkommen Anwendung auf als Verschlusssachen eingestufte Informationen bzw. als Verschlusssache eingestuftes Material jedweder Form, die (das) von den Vertragsparteien bereitgestellt oder zwischen den Vertragsparteien ausgetauscht werden (wird).Artikel 2Im Sinne dieses Abkommens bezeichnet der Ausdruck "Verschlusssachen" Informationen (d. h. Kenntnisse, die in irgendeiner Form übermittelt werden können) bzw. Material, in Bezug auf die (das) bestimmt wurde, dass sie (es) vor einer unbefugten Weitergabe geschützt werden müssen (muss) und die (das) durch eine VS-Einstufung als solche (solches) gekennzeichnet wurden (wurde) (nachstehend "Verschlusssachen" genannt).Artikel 3Im Sinne dieses Abkommens bezeichnet der Ausdruck "EU" den Rat der Europäischen Union (nachstehend "Rat" genannt), den Generalsekretär/Hohen Vertreter und das Generalsekretariat des Rates sowie die Kommission der Europäischen Gemeinschaften (nachstehend "Europäische Kommission" genannt).Artikel 4Jede Vertragspartei verfährt wie folgt:a) Sie schützt und sichert Verschlusssachen im Sinne dieses Abkommens, die von der jeweils anderen Vertragspartei bereitgestellt oder im Rahmen eines Austausches zur Verfügung gestellt werden.b) Sie stellt sicher, dass Verschlusssachen im Sinne dieses Abkommens, die bereitgestellt oder ausgetauscht werden, den von der bereitstellenden Vertragspartei zugewiesenen Geheimhaltungsgrad beibehalten. Die empfangende Vertragspartei schützt und sichert die Verschlusssachen gemäß den Vorschriften, die in ihren eigenen Geheimschutzvorschriften für Informationen und Material mit einem entsprechenden Geheimhaltungsgrad vorgesehen sind, wie in den nach den Artikeln 11 und 12 zu treffenden Sicherheitsvorkehrungen ausgeführt.c) Sie verwendet solche Verschlusssachen im Sinne dieses Abkommens nur für die vom Urheber bestimmten Zwecke und nur zu den Zwecken, zu denen die Informationen bereitgestellt oder ausgetauscht werden.d) Sie gibt solche Verschlusssachen im Sinne dieses Abkommens nicht ohne vorherige Zustimmung des Urhebers an Dritte oder an nicht in Artikel 3 genannte EU-Organe und Einrichtungen weiter.Artikel 5(1) Verschlusssachen können gemäß dem Grundsatz der Kontrolle durch den Urheber von einer Vertragspartei, "der bereitstellenden Vertragspartei", gegenüber der anderen Vertragspartei, "der empfangenden Vertragspartei", weiter- bzw. freigegeben werden.(2) Für die Freigabe gegenüber anderen Empfängern als den Vertragsparteien dieses Abkommens fasst die empfangende Vertragspartei nach Zustimmung der bereitstellenden Vertragspartei gemäß dem Grundsatz der Kontrolle durch den Urheber — wie er in den Geheimschutzvorschriften der bereitstellenden Vertragspartei festgelegt ist — einen Beschluss über die Weiter- bzw. Freigabe von Verschlusssachen.(3) In Anwendung der Bestimmungen der Absätze 1 und 2 ist eine grundsätzliche Freigabe nicht zulässig, es sei denn, zwischen den Vertragsparteien wurden für bestimmte Kategorien von Informationen, die für ihre operativen Erfordernisse relevant sind, Verfahren festgelegt und vereinbart.Artikel 6Jede der Vertragsparteien und jede ihrer in Artikel 3 bestimmten Einrichtungen muss über eine Sicherheitsorganisation und Sicherheitsprogramme verfügen, die auf Sicherheitsgrundsätzen und -mindeststandards basieren, welche im Rahmen der nach den Artikeln 11 und 12 einzurichtenden Geheimschutzsysteme der Vertragsparteien umgesetzt werden, um die Anwendung eines gleichwertigen Geheimschutzstandards auf Verschlusssachen im Sinne dieses Abkommens sicherzustellen.Artikel 7(1) Die Vertragsparteien stellen sicher, dass alle Personen, die in Ausübung ihrer amtlichen Tätigkeit Zugang zu Verschlusssachen haben müssen, die im Rahmen dieses Abkommens bereitgestellt bzw. ausgetauscht werden, oder deren Tätigkeit oder Aufgaben Zugang zu solchen Verschlusssachen bieten kann, in angemessener Weise einer Sicherheitsüberprüfung unterzogen werden, bevor ihnen Zugang zu solchen Informationen gewährt wird.(2) Die Verfahren der Sicherheitsüberprüfung dienen der Feststellung, ob einer Person in Anbetracht ihrer Loyalität, ihrer Vertrauenswürdigkeit und Verlässlichkeit Zugang zu Verschlusssachen gewährt werden kann.Artikel 8Die Vertragsparteien leisten sich gegenseitig Hilfe in Fragen des Schutzes von Verschlusssachen im Sinne dieses Abkommens sowie bei Fragen von gemeinsamem Sicherheitsinteresse. Die in Artikel 11 bestimmten Stellen führen gegenseitige Sicherheitskonsultationen und Besichtigungen durch, um die Wirksamkeit der gemäß den Artikeln 11 und 12 im Rahmen ihrer Zuständigkeit zu treffenden Geheimschutzvorkehrungen zu beurteilen.Artikel 9(1) Im Sinne dieses Abkommens gilt Folgendes:a) Für die EU:Die gesamte Korrespondenz ist an den Rat zu richten, und zwar an folgende Adresse:Rat der Europäischen UnionChief Registry OfficerRue de la Loi/Wetstraat 175B-1048 Brüssel.Der Chief Registry Officer des Rates leitet die gesamte Korrespondenz vorbehaltlich des Absatzes 2 an die Mitgliedstaaten und die Europäische Kommission weiter.b) Für die ehemalige jugoslawische Republik Mazedonien:Die gesamte Korrespondenz ist — gegebenenfalls über die Mission der ehemaligen jugoslawischen Republik Mazedonien bei den Europäischen Gemeinschaften — an den Central Registry Officer der Direktion für die Sicherheit von Verschlusssachen zu richten, und zwar an folgende Adresse:Registry OfficerAvenue Louise 209AB-1050 Brüssel.(2) In Ausnahmefällen kann die Korrespondenz einer Vertragspartei, die lediglich speziell zuständigen Beamten, Einrichtungen oder Dienststellen dieser Vertragspartei zugänglich ist, aus operativen Gründen an einzelne zuständige Beamte, Einrichtungen oder Dienststellen der anderen Vertragspartei gerichtet werden, die speziell als Empfänger benannt sind, und lediglich diesen zugänglich sein, wobei deren Zuständigkeiten Rechnung zu tragen und nach dem Grundsatz "Kenntnis nur, wenn nötig" zu verfahren ist. Für die EU wird diese Korrespondenz über den Chief Registry Officer des Rates übermittelt.Artikel 10Der Direktor der Direktion für die Sicherheit von Verschlusssachen — im Falle der ehemaligen jugoslawischen Republik Mazedonien — und die Generalsekretäre des Rates und der Europäischen Kommission überwachen die Anwendung dieses Abkommens.Artikel 11Für die Anwendung dieses Abkommens gilt Folgendes:1. Im Falle der ehemaligen jugoslawischen Republik Mazedonien ist die Direktion für die Sicherheit von Verschlusssachen, die im Namen ihrer Regierung und unter deren Aufsicht handelt, für die Schaffung von Sicherheitsvorkehrungen zum Schutz und zur Sicherung von Verschlusssachen, die der ehemaligen jugoslawischen Republik Mazedonien im Rahmen dieses Abkommens bereitgestellt werden, verantwortlich.2. Das Sicherheitsbüro des Generalsekretariats des Rates, unter der Leitung und im Auftrag des Generalsekretärs des Rates, das im Namen des Rates und unter dessen Aufsicht handelt, ist für die Schaffung von Sicherheitsvorkehrungen zum Schutz und zur Sicherung von Verschlusssachen, die der EU im Rahmen dieses Abkommens bereitgestellt werden, verantwortlich.3. Die Direktion Sicherheit der Europäischen Kommission, die im Namen der Europäischen Kommission und unter deren Aufsicht handelt, ist für die Schaffung von Sicherheitsvorkehrungen zum Schutz von Verschlusssachen, die im Rahmen dieses Abkommens innerhalb der Europäischen Kommission und ihrer Räumlichkeiten bereitgestellt oder ausgetauscht werden, verantwortlich.Artikel 12Mit den Sicherheitsvorkehrungen, die nach Artikel 11 einvernehmlich zwischen den drei betreffenden Büros zu treffen sind, werden die Standards für die gegenseitige Gewährleistung des Geheimschutzes für Verschlusssachen im Sinne dieses Abkommens festgelegt. Der Sicherheitsausschuss des Rates billigt diese Standards im Namen der EU. Der Direktor der Direktion für die Sicherheit von Verschlusssachen billigt diese Standards im Namen der ehemaligen jugoslawischen Republik Mazedonien.Artikel 13Die in Artikel 11 bestimmten Stellen legen Verfahren fest, nach denen im Falle einer erwiesenen oder mutmaßlichen Kompromittierung von Verschlusssachen im Sinne dieses Abkommens vorzugehen ist.Artikel 14Vor der Bereitstellung von Verschlusssachen im Sinne dieses Abkommens zwischen den Vertragsparteien müssen die in Artikel 11 bestimmten für Sicherheit zuständigen Stellen übereinstimmend feststellen, dass die empfangende Vertragspartei in der Lage ist, Verschlusssachen im Sinne dieses Abkommens so zu schützen und zu sichern, dass damit den nach den Artikeln 11 und 12 zu treffenden Sicherheitsvorkehrungen entsprochen wird.Artikel 15Dieses Abkommen hindert die Vertragsparteien nicht, andere Übereinkünfte im Zusammenhang mit der Bereitstellung oder dem Austausch von Verschlusssachen im Sinne dieses Abkommens zu schließen, sofern diese nicht im Widerspruch zu den Bestimmungen dieses Abkommens stehen.Artikel 16Alle Streitfragen zwischen der EU und der ehemaligen jugoslawischen Republik Mazedonien, die sich aus der Auslegung oder Anwendung dieses Abkommens ergeben, werden durch Verhandlungen zwischen den Vertragsparteien geregelt.Artikel 17(1) Dieses Abkommen tritt am ersten Tag des ersten Monats in Kraft, der auf den Monat folgt, in dem die Vertragsparteien einander den Abschluss der hierfür erforderlichen innerstaatlichen Verfahren notifiziert haben.(2) Dieses Abkommen kann auf Antrag einer der beiden Vertragsparteien im Hinblick auf etwaige Änderungen überprüft werden.(3) Änderungen dieses Abkommens bedürfen stets der Schriftform und sind im Einvernehmen zwischen den Vertragsparteien vorzunehmen. Sie treten nach der gegenseitigen Notifizierung gemäß Absatz 1 in Kraft.Artikel 18Dieses Abkommen kann von einer Vertragspartei durch eine an die andere Vertragspartei gerichtete schriftliche Kündigung gekündigt werden. Die Kündigung wird sechs Monate nach ihrem Eingang bei der anderen Vertragspartei wirksam, berührt jedoch nicht die aufgrund dieses Abkommens bereits eingegangenen Verpflichtungen. Insbesondere sind sämtliche nach Maßgabe dieses Abkommens bereitgestellten oder ausgetauschten Verschlusssachen auch weiterhin nach den Bestimmungen dieses Abkommens zu schützen.--------------------------------------------------


text:
 13.12.2012
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 L 341/22
 DET BLANDEDE EØS-UDVALGS AFGØRELSE
 Nr. 170/2012
 af 28. september 2012
 om ændring af bilag XI (Elektronisk kommunikation, audiovisuelle tjenester og informationssamfundet) til EØS-aftalen
 DET BLANDEDE EØS-UDVALG HAR —
 under henvisning til aftalen om Det Europæiske Økonomiske Samarbejdsområde (»EØS-aftalen«), særlig artikel 98, og
 ud fra følgende betragtninger:
 (1)
 Kommissionens afgørelse 2009/978/EU af 16. december 2009 om ændring af afgørelse 2002/622/EF om nedsættelse af en frekvenspolitikgruppe (1) skal indarbejdes i EØS-aftalen.
 (2)
 Bilag XI til EØS-aftalen bør derfor ændres i overensstemmelse hermed —
 VEDTAGET DENNE AFGØRELSE:
 Artikel 1
 Følgende indsættes under punkt 5ch (Kommissionens afgørelse 2002/622/EF) i bilag XI til EØS-aftalen:
 », som ændret ved:
 —
 32009 D 0978: Kommissionens afgørelse 2009/978/EU af 16. december 2009 (EUT L 336 af 18.12.2009, s. 50).«
 Artikel 2
 Den islandske og den norske udgave af afgørelse 2009/978/EU, der offentliggøres i Den Europæiske Unions Tidendes EØS-tillæg, er begge autentiske.
 Artikel 3
 Denne afgørelse træder i kraft den 29. september 2012, forudsat at alle meddelelser er indgivet til Det Blandede EØS-udvalg, jf. EØS-aftalens artikel 103, stk. 1 (2).
 Artikel 4
 Denne afgørelse offentliggøres i Den Europæiske Unions Tidendes EØS-afsnit og EØS-tillæg.
 Udfærdiget i Bruxelles, den 28. september 2012.
 På Det Blandede EØS-udvalgs vegne
 Atle LEIKVOLL
 Formand
 (1) EUT L 336 af 18.12.2009, s. 50.
 (2) Ingen forfatningsmæssige krav angivet.


text:
 15.9.2005
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 L 239/34
 AZ EGT-VEGYESBIZOTTSÁG 57/2005 HATÁROZATA
 (2005. április 29.)
 az Európai Gazdasági Térségről szóló megállapodás II. mellékletének (Műszaki előírások, szabványok, vizsgálatok és tanúsítás) módosításáról
 AZ EGT-VEGYESBIZOTTSÁG,
 tekintettel az Európai Gazdasági Térségről szóló megállapodás kiigazításáról szóló jegyzőkönyvvel módosított, az Európai Gazdasági Térségről szóló megállapodásra (a továbbiakban: a megállapodás) és különösen annak 98. cikkére,
 mivel:
 (1)
 A megállapodás II. mellékletét az EGT-Vegyesbizottság 2005. március 11-i 43/2005 határozata módosította (1).
 (2)
 A 466/2001/EK rendeletnek a csecsemők és kisgyermekek számára készült élelmiszerekben található nitrát tekintetében történő módosításáról szóló 2004. április 7-i 655/2004/EK bizottsági rendeletet (2) a megállapodásba kell foglalni.
 (3)
 A 466/2001/EK rendeletet a csecsemők és kisgyermekek számára készült élelmiszerekben található aflatoxinok és ochratoxin-A tekintetében történő módosításáról szóló, 2004. április 13-i 683/2004/EK bizottsági rendeletet (3) a megállapodásba kell foglalni.
 (4)
 A 466/2001/EK bizottsági rendeletet a dioxinok tekintetében történő módosításáról szóló, 2004. április 13-i 684/2004/EK bizottsági rendeletet (4) a megállapodásba kell foglalni.
 (5)
 A 2001/113/EK irányelvet az emberi fogyasztásra szánt gyümölcsdzsemek, -zselék és -lekvárok, valamint gesztenyepüré tekintetében történő módosításáról szóló, 2004. június 10-i 2004/84/EK tanácsi irányelvet (5) a megállapodásba kell foglalni.
 A KÖVETKEZŐKÉPPEN HATÁROZOTT:
 1. cikk
 A megállapodás II. mellékletének XII. fejezete a következőképpen módosul:
 1.
 Az 54zn. pont (466/2001/EK bizottsági rendelet) a következő francia bekezdéssel egészül ki:
 „—
 32004 R 0655: 2004. április 7-i 655/2004/EK bizottsági rendelet (HL L 104., 2004.4.8., 48. o.),
 —
 32004 R 0683: 2004. április 13-i 683/2004/EK bizottsági rendelet (HL L 106., 2004.4.15., 3. o.),
 —
 32004 R 0684:2004. április 13-i 684/2004/EK bizottsági rendelet (HL L 106., 2004.4.15., 6. o.).”
 2.
 Az 54zr. pontba a következő szöveget kell beilleszteni (2001/113/EK tanácsi irányelv):
 „az alábbi módosítással:
 —
 32004 L 0084: 2004. június 10-i 2004/84/EK tanácsi irányelv (HL L 219., 2004.6.19., 8. o.)”
 2. cikk
 A 655/2004/EK, 683/2004/EK és 684/2004/EK rendeletnek, valamint a 2004/84/EK irányelvnek az Európai Unió Hivatalos Lapjának EGT-kiegészítésében közzéteendő norvég és izlandi nyelvű szövege hiteles.
 3. cikk
 Ez a határozat 2005. április 30-án lép hatályba, amennyiben a megállapodás 103. cikkének (1) bekezdésében előírt összes értesítést eljuttatták az EGT-Vegyesbizottsághoz (6).
 4. cikk
 Ezt a határozatot az Európai Unió Hivatalos Lapjának EGT-re vonatkozó részében, illetve EGT-kiegészítésében kell közzétenni.
 Kelt Brüsszelben, 2005. április 29-én.
 az EGT-Vegyesbizottság részéről
 az elnök
 Richard WRIGHT
 (1) HL L 198., 2005.7.28., 43. o.
 (2) HL L 104., 2004.4.8., 48. o.
 (3) HL L 106., 2004.4.15., 3. o.
 (4) HL L 106., 2004.4.15., 6. o.
 (5) HL L 219., 2004.6.19., 8. o.
 (6) Alkotmányos követelményeket nem jeleztek.


text:
 21.10.2010
 MT
 Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea
 L 277/44
 DEĊIŻJONI TAL-KUMITAT KONĠUNT TAŻ-ŻEE
 Nru 91/2010
 tat-2 ta’ Lulju 2010
 li temenda l-Anness XIV (Kompetizzjoni) tal-Ftehim taż-ŻEE
 IL-KUMITAT KONĠUNT TAŻ-ŻEE,
 Wara li kkunsidra l-Ftehim dwar iż-Żona Ekonomika Ewropea, kif emendat permezz tal-Protokoll li jaġġusta l-Ftehim dwar iż-Żona Ekonomika Ewropea, minn issa ’l quddiem imsejjaħ “il-Ftehim”, u b’mod partikolari l-Artikolu 98 tiegħu,
 Billi:
 (1)
 L-Anness XIV tal-Ftehim ġie emendat permezz tad-Deċiżjoni tal-Kumitat Konġunt taż-ŻEE Nru 77/2010 tal-11 ta’ Ġunju 2010 (1).
 (2)
 Ir-Regolament tal-Kummissjoni (UE) Nru 461/2010 tas-27 ta’ Mejju 2010 dwar l-applikazzjoni tal-Artikolu 101(3) tat-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea għal kategoriji ta’ ftehim vertikali u prattiki għalenija fis-settur ta’ vetturi bil-magna (2) għandu jiġi inkorporat fil-Ftehim.
 (3)
 Ir-Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 1400/2002 (3), li ġie inkorporat fil-Ftehim, skada fil-31 ta’ Mejju 2010 u għalhekk għandu jitħassar skont il-Ftehim,
 IDDEĊIEDA KIF ĠEJ:
 Artikolu 1
 It-test tal-punt 4b (ir-Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 1400/2002) tal-Anness XIV mal-Ftehim għandu jiġi mibdul b’dan li ġej:
 “32010 R 0461: Ir-Regolament tal-Kummissjoni (UE) Nru 461/2010 tas-27 ta’ Mejju 2010 dwar l-applikazzjoni tal-Artikolu 101(3) tat-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea għal kategoriji ta’ ftehim vertikali u prattiki għalenija fis-settur ta’ vetturi bil-magna (ĠU L 129, 28.5.2010, p. 52).
 Id-dispożizzjonijiet tar-Regolament għandhom, għall-għanijiet tal-Ftehim, jinqraw bl-addattament li ġej:
 L-inċiż li ġej għandu jiġi miżjud fl-aħħar tal-Artikolu 6:
 ‘Skont id-dispożizzjonijiet tal-Ftehim bejn l-Istati tal-EFTA dwar l-Istabbiliment ta’ Awtorità ta’ Sorveljanza u Qorti tal-Ġustizzja, l-Awtorità ta’ Sorveljanza tal-EFTA tista’ b’rakkomandazzjoni tiddikjara li, fejn netwerks paralleli ta’ restrizzjonijiet vertikali simili jkunu jkopru iktar minn 50 % ta’ suq rilevanti fl-Istati tal-EFTA, dan ir-Regolament ma għandux japplika għal ftehim vertikali li jkun fihom restrizzjonijiet speċifiċi li jirrelataw għal dak is-suq.
 Rakkomandazzjoni skont il-paragrafu 1 għandha tkun indirizzata lill-Istat tal-EFTA jew l-Istati tal-EFTA li fihom ikun inkluż is-suq rilevanti in kwestjoni. Il-Kummissjoni għandha tkun informata dwar il-ħruġ ta’ tali rakkomandazzjoni.
 Fi żmien tliet xhur mill-ħruġ tar-rakkommandazzjoni skont il-paragrafu 1, l-Istati tal-EFTA kollha indirizzati għandhom jinnotifikaw lill-Awtorità ta’ Sorveljanza tal-EFTA jekk jaċċettawx ir-rakkommandazzjoni. Jekk it-terminu perentorju ta’ tliet xhur jiskadi mingħajr risposta, dan għandu jinftiehem bħala aċċettazzjoni min-naħa tal-Istat tal-EFTA li ma jkunx irrisponda fil-ħin.
 Jekk Stat tal-EFTA indirizzat bir-rakkommandazzjoni jew jaċċetta r-rakkommandazzjoni jew ma jirrispondix fil-ħin, skont il-Ftehim biex tkun implimentata r-rakkommandazzjoni fi żmien tliet xhur mill-ħruġ tagħha għandu jiġi impost fuqu obbligu legali.
 Jekk fi żmien it-terminu perentorju ta’ tliet xhur, Stat tal-EFTA indirizzat jinnotifika lill-Awtorità ta’ Sorveljanza tal-EFTA li huwa ma jaċċettax ir-rakkomandazzjoni tagħha, l-Awtorità ta’ Sorveljanza tal-EFTA għandha tinnotifika lill-Kummissjoni bir-risposta tagħha. Jekk il-Kummissjoni ma tkunx taqbel mal-pożizzjoni tal-Istat tal-EFTA in kwestjoni, l-Artikolu 92(2) tal-Ftehim għandu japplika.
 L-Awtorità ta’ Sorveljanza tal-EFTA u l-Kummissjoni għandhom jagħmlu skambju ta’ informazzjoni u jikkonsultaw lil xulxin fl-applikazzjoni ta’ din id-dispożizzjoni.
 Fejn netwerks paralleli ta’ restrizzjonijet vertikali simili jkunu jkopru iktar minn 50 % ta’ suq rilevanti fit-territorju tal-Ftehim taż-ŻEE, iż-żewġ awtoritajiet ta’ sorveljanza jkunu jistgħu jibdew koperazzjoni bl-iskop li jaddottaw miżuri separati. Jekk iż-żewġ awtoritajiet ta’ sorveljanza jiftehmu dwar suq rilevanti u dwar kemm ikun f’loku li tkun addottata miżura skont din id-dispożizzjoni, il-Kummissjoni għandha taddotta regolament indirizzat lill-Istati Membri tal-UE u l-Awtorità ta’ Sorveljanza tal-EFTA rakkomandazzjoni ta’ sustanza korrispondenti għall-Istat tal-EFTA jew l-Istati tal-EFTA inkluż is-suq rilevanti in kwestjoni.’”
 Artikolu 2
 It-testi tar-Regolament (UE) Nru 461/2010 bil-lingwa Islandiża u Norveġiża, li jiġu pubblikati fis-Suppliment taż-ŻEE ta’ Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea, għandhom ikunu awtentiċi.
 Artikolu 3
 Din id-Deċiżjoni għandha tidħol fis-seħħ nhar it-3 ta’ Lulju 2010, kemm-il darba ikunu saru n-notifiki kollha taħt l-Artikolu 103(1) tal-Ftehim lill-Kumitat Konġunt taż-ŻEE (*). Għandu japplika mill-1 ta’ Ġunju 2010.
 Artikolu 4
 Din id-Deċiżjoni għandha tiġi ppubblikata fit-Taqsima taż-ŻEE, u fis-Suppliment taż-ŻEE, ta’ Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.
 Magħmul fi Brussell, it-2 ta’ Lulju 2010.
 Għall-Kumitat Konġunt taż-ŻEE
 Il-President
 Stefán Haukur JÓHANNESSON
 (1) ĠU L 244, 16.9.2010, p. 35.
 (2) ĠU L 129, 28.5.2010, p. 52.
 (3) ĠU L 203, 1.8.2002, p. 30.
 (*) Mhuma indikati l-ebda rekwiżiti kostituzzjonali.


type: wikipedia

text:
Το wiki είναι μία διαδικτυακή εφαρμογή, η οποία επιτρέπει στους χρήστες της να προσθέτουν, να τροποποιούν ή να διαγράφουν το περιεχόμενό της σε συνεργασία με τους άλλους. Σε ένα wiki, το κείμενο είναι γραμμένο με μια απλουστευμένη γλώσσα σήμανσης (γνωστή ως "wiki markup") ή ένα επεξεργαστή εμπλουτισμένου κειμένου. Ενώ το wiki είναι ένα είδος συστήματος διαχείρισης περιεχομένου, διαφέρει από ένα ιστολόγιο ή περισσότερα άλλα τέτοια συστήματα από το γεγονός ότι το περιεχόμενο δημιουργείται χωρίς κάποιον ορισμένο ιδιοκτήτη ή κάτοχο, και τα wiki έχουν μικρή σιωπηρή δομή, επιτρέποντας να προκύψει η δομή ανάλογα με τις ανάγκες των χρηστών της.
 Το εγκυκλοπαιδικό εγχείρημα Wikipedia είναι το πιο δημοφιλές wiki στο δημόσιο διαδίκτυο από την άποψη της προβολής σελίδων, αλλά υπάρχουν πολλοί διαδικτυακοί τόποι που τρέχουν πολλά διαφορετικά είδη λογισμικού wiki. Τα wiki μπορεί να εξυπηρετούν πολλούς διαφορετικούς σκοπούς τόσο δημόσιους όσο και ιδιωτικούς, συμπεριλαμβανομένης της διαχείρισης γνώσης, αποθήκευσης σημειώσεων, διαδικτυακών κοινοτήτων και intranet. Κάποια επιτρέπουν τον έλεγχο σε διαφορετικές λειτουργίες (επίπεδα πρόσβασης). Για παράδειγμα, τα δικαιώματα επεξεργασίας μπορούν να επιτρέπουν την αλλαγή, προσθήκη ή αφαίρεση υλικού. Άλλα μπορεί να επιτρέπουν την πρόσβαση χωρίς την επιβολή ελέγχου πρόσβασης. Μπορούν να επιβληθούν και άλλοι κανόνες για την οργάνωση του περιεχομένου.
 Ο Γουόρντ Κάνινγκχαμ, δημιουργός του πρώτου λογισμικού wiki, του WikiWikiWeb, αρχικά το περιέγραψε ως "η πιο απλή online βάση δεδομένων που θα μπορούσε ενδεχομένως να λειτουργήσει». «Wiki» (προφέρεται ως γουίκι, βίκι ή ουίκι.) είναι μια χαβαϊανή λέξη που σημαίνει "γρήγορα".
 Ιστορία
 Το πρώτο wiki δημιουργήθηκε το 1994 και εγκαταστάθηκε στον Ιστό στις 25 Μαρτίου του 1995 από τον Γουόρντ Κάνινγχαμ. Αυτός εφηύρε το όνομα και την έννοια wiki και κατασκεύασε την πρώτη μηχανή wiki. Το Wiki αυτό είναι ευρύτερα γνωστό ως Wiki Wiki Web και φιλοξενείται στην ιστοσελίδα: http://c2.com/cgi/wiki?WelcomeVisitors. Δημιουργήθηκε στην κοινότητα των design pattern ως ένα συμπλήρωμα του Portland Pattern Repository για να διευκολύνει τη συνεργασία πολλών προγραμματιστών. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι μόνο το αρχικό wiki πρέπει να λέγεται Wiki (με κεφαλαίο) ή WikiWikiWeb.
 Ο Κάνινγχαμ εμπνεύστηκε τον όρο wiki από τα «wiki wiki» δηλαδή τα «γρήγορα» λεωφορεία πυκνών δρομολογίων στον αερολιμένα της Χονολουλού. Το wiki wiki ήταν η πρώτη χαβανέζικη λέξη που έμαθε στην πρώτη επίσκεψή του στα νησιά, όταν τον κατεύθυνε ο πράκτορας αερολιμένων για να πάρει το wiki wiki λεωφορείο μεταξύ των τερματικών. Ο Κάνινγχαμ δήλωσε: «επέλεξα το wiki-wiki ως παρηχητικό υποκατάστατο για το «γρήγορα» και με αυτόν τον τρόπο απέφυγα την ονομασία quick-web». Ο Κάνινγκχαμ εμπνεύστηκε εν μέρει από το HyperCard της Apple, το οποίο είχε χρησιμοποιήσει προηγουμένως αλλά ήταν για ένα χρήστη. Η Apple είχε σχεδιάσει ένα σύστημα που επέτρεπε στους χρήστες να δημιουργούν εικονικές "στοίβες καρτών" που υποστήριζαν συνδέσμους μεταξύ διάφορων καρτών. Ο Κάνινγκχαμ ανέπτυξε τις ιδέες του Vannevar Bush επιτρέποντας στους χρήστες να "σχολιάζουν και να αλλάζουν το κείμενο του άλλου".
 Προς το τέλος της δεκαετίας του '90, η ιδέα της χρήσης των wiki σε ιδιωτικές και δημόσιες βάσεις γνώσεων άρχισε να βρίσκει μεγάλη αποδοχή. Αυτό το γεγονός ενέπνευσε τους ιδρυτές του έργου Nupedia, Τζίμι Γουέιλς και Λάρι Σάνγκερ, να χρησιμοποιήσουν την τεχνολογία wiki ως βάση για μια ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια. Η Wikipedia ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2001 και αρχικά βασίστηκε στο λογισμικό UseMod. Αργότερα μεταπήδησε στον δικό της ανοικτό κώδικα, που υιοθετήθηκε στη συνέχεια από πολλά άλλα wikis.
 Στις αρχές του 2000, τα wikis άρχισαν να υιοθετούνται όλο και περισσότερο στις επιχειρήσεις ως λογισμικό που επιτρέπει τη συνεργασία πολλών χρηστών. Οι πιο συνηθισμένες χρήσεις του ήταν στις επικοινωνίες, σε ενδοδύκτια και στη συλλογική τεκμηρίωση προγραμμάτων, αρχικά από τεχνικούς χρήστες. Το Δεκέμβριο του 2002, η Socialtext προώθησε την πρώτη εμπορική ανοικτή λύση wiki: Wiki ανοικτού κώδικα όπως τα MediaWiki, Kwiki και TWiki που ξεπέρασαν το 1 εκατομμύριο downloads στα repos του Sourceforge μέχρι και το 2004. Σήμερα ορισμένες επιχειρήσεις χρησιμοποιούν τα wikis ως το μοναδικό συλλογικό λογισμικό και ως υποκατάστατο των στατικών intranets. Κατά μια άποψη, γίνεται μεγαλύτερη χρήση των wikis πίσω από τους τοίχους προστασίας παρά στο δημόσιο Διαδίκτυο.Το 2005 οι Los Angeles Times πειραματίστηκαν με τη χρήση wiki στο εκδοτικό τμήμα της ιστοσελίδας τους. Το εγχείρημα Wikitorial σύντομα έκλεισε καθώς βάνδαλοι το κατέστρεψαν. Η Wikipedia έγινε ο περισσότερο διάσημος διαδικτυακός τόπος wiki, φτάνοντας να είναι το 2007 ένας από τους δέκα δημοφιλέστερους. Στις 15 Μαρτίου 2007, η λέξη wiki λημματογραφήθηκε στο διαδικτυακό Oxford English Dictionary.
 Βανδαλισμός και προστασία
 Η ανοικτή φιλοσοφία των περισσότερων wiki —το να επιτρέπεται στον καθένα να τροποποιεί το περιεχόμενο— δεν εξασφαλίζει ότι όλοι οι συντάκτες έχουν καλές προθέσεις. Ο βανδαλισμός είναι ένα σταθερό πρόβλημα για τα wiki, αν και μερικές πηγές με λίγη σχετική εμπειρία με wiki τείνουν να υπερβάλουν τον κίνδυνο του βανδαλισμού. Μελέτες της IBM ισχυρίζονται ότι το μεγαλύτερο μέρος του βανδαλισμού στη Wikipedia αφαιρείται σε 5 λεπτά ή λιγότερο. Εντούτοις, σε μερικές περιπτώσεις παίρνει περισσότερο, όπως στην περίπτωση της βιογραφίας του John Seigenthaler. Σε μερικές περιπτώσεις, προκειμένου να αποφευχθεί ο παραπέρα βανδαλισμός αποκλείονται από τη δυνατότητα συγγραφής λογαριασμοί χρηστών ή διευθύνσεις ΙΡ.
 Λογισμικό Wiki
 Το λογισμικό Wiki είναι ένας τύπος λογισμικού συνεργασίας που χρησιμοποιείται για την εκτέλεση ενός συστήματος Wiki.
 Επιτρέπει στις ιστοσελίδες να δημιουργηθούν και να εκδοθούν μέσα από ένα κοινό περιηγητής ιστού. Εφαρμόζεται συνήθως ως server-side script που τρέχει σε έναν ή περισσότερους web server, με το περιεχόμενο να αποθηκεύεται γενικά σε κάποιο σύστημα διαχείρισης βάσεων δεδομένων, αν και σε μερικές εφαρμογές χρησιμοποιείται αντί για αυτό το σύστημα αρχείων του σέρβερ.
 Web-based Wiki
 Το πρώτο τέτοιο σύστημα δημιουργήθηκε από τον Ουάρντ Κάνινγκαμ (Ward Cunningham) το 1995. Δεδομένης της απλότητας του wiki, ένας μεγάλος αριθμός εφαρμογών που υπάρχουν σήμερα, κυμαίνεται από την πολύ απλή εφαρμογή λειτουργιών πυρήνα (core functionality) μέχρι και τα πιο σύνθετα «συστήματα διαχείρισης περιεχομένου» (content management system). Η αρχική διαφορά μεταξύ των wiki και των πιο σύνθετων συστημάτων διαχείρισης περιεχομένου είναι ότι το λογισμικό wiki τείνει να επικεντρωθεί στο περιεχόμενο, εις βάρος του ισχυρότερου ελέγχου στο layout που έχουν λογισμικά CMS, όπως Drupal, WebGUI, ή εις βάρος των μη wiki χαρακτηριστικών (άρθρα, blogs.) όπως στο Tikiwiki.
 Το λογισμικό Wiki θα μπορούσαμε να πούμε ότι περικλείει όλο το λογισμικό που απαιτείται για να τρέξει ένα wiki, το οποίο περιλαμβάνει έναν web server όπως Apache, σε αντίθεση με τη «μηχανή Wiki » (Wiki machine), η οποία εφαρμόζει την τεχνολογία wiki (wiki technology). Σε μερικές περιπτώσεις, όπως το ProjectForum, ή κάποιους WikiServers, ο web server και η μηχανή wiki συσσωρεύονται μαζί ως ένα self-contained σύστημα, το οποίο μπορεί συχνά να τα καταστήσει ευκολότερα να εγκατασταθούν.
 Η πλειονότητα των μηχανών είναι ανοικτού κώδικα, συχνά διαθέσιμη με GNU General Public License (GPL). Τα μεγάλα προγράμματα όπως το TWiki, το MediaWiki, αναπτύσσονται σε συνεργασία (collaboratively). Πολλά wiki είναι ιδιαιτέρως μορφωματικά/αρθρωτά (modular), παρέχοντας API που επιτρέπουν στους προγραμματιστές να αναπτύξουν νέα χαρακτηριστικά χωρίς να απαιτείται αυτά να είναι συγγενικά (familiar) με ολόκληρη τη βάση κώδικα (codebase).
 Είναι δύσκολο να καθοριστεί ποιες μηχανές wiki είναι οι δημοφιλέστερες, αν και ένας κατάλογος υποψηφίων περιλαμβάνει τα: TWiki, MoinMoin, PmWiki, DokuWiki και MediaWiki (Google trend history comparison).
 Personal Wiki
 Κάποιο λογισμικό wiki δεν προορίζεται για συλλογική εργασία (collaborative work), αλλά είτε για διαχείριση περιεχομένου είτε για την προσωπική οργάνωση πληροφοριών (Personal information organizing). Αυτό καλείται μερικές φορές Desktop Wiki ή Personal (προσωπικό) Wiki. Ένα παράδειγμα αυτού είναι το Tiddlywiki.
 Peer-to-Peer Wiki
 Μία ιστοσελίδα wiki (wikisite) μπορεί επίσης να μοιραστεί μεταξύ των peers χρησιμοποιώντας λογισμικό P2P. Ένα τέτοιο Ρ2Ρ wiki σύστημα είναι ενσωματωμένο στο Code Co-op.
 Σύγκριση των κυριότερων μηχανών Wiki
 Οι μηχανές Wiki είναι ένα μεγάλο κομμάτι του λογισμικού - επιτρέπουν στο χρήστη να χτίσει ένα διαδραστικό (interactive) ιστοχώρο ή μια γνωστική βάση (knowledge base) όπου κάθε μέλος μπορεί να προσθέσει και να εκδώσει το περιεχόμενο. Τα εργαλεία Wiki μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τα προσωπικά ή συλλογικά web συστήματα. Η δύναμη του λογισμικού wiki είναι στην απλότητά της χρήσης του. Η δημοσίευση ενός εγγράφου με Wiki είναι μία εύκολη δουλειά, που ο καθένας μπορεί να κάνει.
 Η δημιουργία και η διατήρηση ενός ιστοχώρου wiki δεν είναι ιδιαιτέρως δύσκολες και απαιτούν μόνο βασικές ικανότητες προγραμματισμού. Πιθανώς το καλύτερο μέρος ενός wiki project είναι ότι μπορείτε να κατεβάσετε ένα έτοιμο εργαλείο και να το χρησιμοποιήσετε για να δημιουργήσετε έναν ιστοχώρο εντελώς δωρεάν.
 MediaWiki
 Το MediaWiki είναι το δημοφιλέστερο λογισμικό wiki στο internet. Χρησιμοποιείται για να λειτουργήσει η Wikipedia (η μεγαλύτερη online εγκυκλοπαίδεια του κόσμου) και άλλα project του μη κερδοσκοπικού ιδρύματος Wikimedia, καθώς επίσης και πολλά άλλα wikis. Το MediaWiki είναι ένα ελεύθερο πακέτο λογισμικού υπό την άδεια GNU General Public License.
 Το MediaWiki περιλαμβάνει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα όπως:
 Εύκολο ανέβασμα (upload) αρχείων
 Υποστηρίζει πολλές γλώσσες
 Επιλογές αναζήτησης
 Δείκτης των στοιχείων περιεχομένων (content items)
 Συζητήσεις
 TikiWiki
 Το TikiWiki είναι ένα πολύ ισχυρό, ανοιχτού κώδικα σύστημα ομάδων (groupware) και διαχείρισης περιεχομένου, γραμμένο σε PHP. Το TikiWiki μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργήσει ιστοσελίδες, intranets και blogspots. Το TikiWiki προσφέρει σημαντικούς πόρους εάν χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο συνεργασίας. Το TikiWiki παρέχει πολλά από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που αναμένονται από τα παρόντα συστήματα wiki. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το TikiWiki για φόρουμ και δωμάτια συζητήσεων (chatrooms), τη διεξαγωγή ψηφοφοριών (poll taking), blog, πινακοθήκη αρχείων και εικόνων, λίστες συχνών ερωτήσεων (FAQ), ημερολόγιο και ακόμη περισσότερα.
 DokuWiki
 Το DokuWiki είναι ένα εύχρηστο σύστημα wiki. Το Doku-Wiki θα ήταν η καλύτερη επιλογή για την τεκμηρίωση (documentation) για ένα λογισμικό, επειδή διευκολύνει τη δημιουργία δομημένου περιεχομένου (structured content). Έχει μια ισχυρή σύνταξη και τα αρχεία δεδομένων του μπορούν να διαβαστούν και έξω από το Wiki. Αυτό βοηθάει τις ομάδες των ασχολουμένων με την ανάπτυξη που δουλεύουν σε ένα σχέδιο να αλληλεπιδράσουν πολύ ευκολότερα. Όλα τα δεδομένα αποθηκεύονται σε απλά αρχεία κειμένου και έτσι δεν απαιτείται καμία βάση δεδομένων. Το DokuWiki (καθώς επίσης και το MediaWiki και το TikiWiki) είναι γραμμένο σε PHP.
 Μερικά από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του DokuWiki είναι:
 Ανέβασμα και ενσωμάτωση εικόνων
 Πολυγλωσσική υποστήριξη
 Συνδέσεις Interwiki
 Άλλα wiki
 TiddlyWiki
 DidiWiki
 Το Wiki στην εκπαίδευση
 Παρόλο που τα wikis είναι γνωστά περισσότερο από δέκα έτη, η χρήση τους είναι σχετικά νέα στον τομέα της εκπαίδευσης (Chao, 2007 Evans, 2006,Schaffert et al., 2006). Όπως σε κάθε νέα τεχνολογία, έτσι και στα wikis γίνονται έρευνες για την εκπαιδευτική αξία που μπορεί να προσφέρει η ενσωμάτωσή τους, ως μέσο προώθησης της βαθύτερης μάθησης και ένταξης των μαθησιακών εμπειριών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση (Chen et al.,2005). Όμως, παρά την σημαντική επίδραση του wiki και τη δυνατότητα που παρέχει για ανάπτυξη ευνοϊκών συνθηκών συνεργατικής μάθησης, δεν έχει διεισδύσει, όπως έχει αναφερθεί, ακόμα στην τάξη, είτε ως ερευνητικό θέμα είτε ως μέθοδος διδασκαλίας (Evans, 2006).Τα τελευταία χρόνια όμως, η δημοτικότητά τους έχει αρχίσει να προσελκύει το ενδιαφέρον των εκπαιδευτικών, οι οποίοι συνειδητοποιούν πως τα wikis διευκολύνουν τόσο τη συνεργατική εύρεση, διαμόρφωση και διαμοίραση της γνώσης, όσο και την επικοινωνία, ιδιότητες που είναι στοιχειώδεις σε ένα εκπαιδευτικό πλαίσιο (Reinhold, 2006). Αυτός είναι και ο λόγος που τα τελευταία χρόνια βρίσκονται στο επίκεντρο της έρευνας.
 Τα wikis, σύμφωνα με τον Baltzersen (2010), θεωρούνται τα πιο σημαντικά Web 2.0 εργαλεία. Υποστηρίζουν διαφορετικές αλλά και καινοτόμες εκπαιδευτικές θεωρίες, οι οποίες ενισχύουν την εκπαιδευτική διαδικασία. Συγκεκριμένα εντοπίζονται στοιχεία «εποικοδομισμού», όπως αναφέρει και η Cole (2009), καθώς οι μαθητές οικοδομούν τη νέα γνώση και τη συσχετίζουν με τις πρότερες γνώσεις τους. Επομένως, γίνεται αντιληπτό ότι οι μαθητές δεν είναι παθητικοί δέκτες της γνώσης, αλλά τη συνθέτουν μόνοι τους. Ακόμα, όσον αφορά στη μάθηση και στη διδασκαλία, ένα wiki προωθεί τη συνεργατική μάθηση, εφόσον δίνει τη δυνατότητα της συνεργασίας μεταξύ των μελών μιας ομάδας (Cole, 2009). Μέσα από τα wikis δημιουργούνται κοινότητες πρακτικής (Leuf & Cunningham, 2001, Godwin –Jones, 2003), τα μέλη των οποίων αλληλεπιδρούν μεταξύ τους αλλά και με το περιβάλλον για να επιτύχουν έναν κοινό σκοπό. Επιπρόσθετα, το wiki είναι μια τεχνολογία που δημιουργήθηκε και χρησιμοποιείται στα πλαίσια του κονεκτιβισμού (Lundin, 2008) και η οποία προάγει τη διαμοίραση γνώσης και πληροφορίας.
 Παραπομπές
 Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Διαδίκτυο
 Υπερκείμενο


text:
Επιθαλάσσιο Φρούριο τετραγώνου βάσεως που είχε ανεγερθεί στην ομώνυμη νησίδα (της αρχαίας Σαρωνίδας) παρά το στόμιο του σύγχρονου λιμένα της Αίγινας ακριβώς απέναντι από το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου του Θαλασσινού, δεξιά κατά τον εισπλέοντα.
 Το Φρούριο (Μπούρτζι) αυτό, αρχαίας ελληνικής κατασκευής, επισκευάσθηκε από τον Φραντζέσκο Μοροζίνι και τον Αλοΐσιου Μοτσενίγο. Κατεδαφίσθηκε όμως το 1897, οπότε η μικρή νησίδα ενώθηκε προς το νότιο κυματοθραύστη του λιμένα και, αφού ισοπεδώθηκε, μετατράπηκε σε όμορφη πλατεία περιπάτου.
 Κάστρα της Αττικής
 Αίγινα


type: caselaw

text:
 29.3.2016
 DE
 Amtsblatt der Europäischen Union
 C 111/3
 Vorabentscheidungsersuchen des Verwaltungsgerichtshofs (Österreich) eingereicht am 14. Dezember 2015 — Umweltverband WWF Österreich gegen Landeshauptmann von Tirol
 (Rechtssache C-663/15)
 (2016/C 111/04)
 Verfahrenssprache: Deutsch
 Vorlegendes Gericht
 Verwaltungsgerichtshof
 Parteien des Ausgangsverfahrens
 Revisionswerber: Umweltverband WWF Österreich
 Belangte Behörde: Landeshauptmann von Tirol
 Mitbeteiligte Partei: Ötztaler Wasserkraft GmbH
 Vorlagefragen
 1.
 Räumt Art. 4 der Richtlinie 2000/60/EG (1) zur Schaffung eines Ordnungsrahmens für Maßnahmen der Gemeinschaft im Bereich der Wasserpolitik (Wasserrahmenrichtlinie — WRRL) oder die WRRL als solche einer Umweltorganisation in einem Verfahren, das keiner Umweltverträglichkeitsprüfung nach der Richtlinie 2011/92/EU des Europäischen Parlaments und des Rates vom 13. Dezember 2011 über die Umweltverträglichkeitsprüfung bei bestimmten öffentlichen und privaten Projekten (UVP-RL) unterliegt, Rechte ein, zu deren Schutz sie nach Art. 9 Abs. 3 des Übereinkommens über den Zugang zu Informationen, die Öffentlichkeitsbeteiligung an Entscheidungsverfahren und den Zugang zu Gerichten in Umweltangelegenheiten, das mit dem Beschluss 2005/370/EG des Rates vom 17. Februar 2015 im Namen der Europäischen Gemeinschaft genehmigt wurde (Aarhus-Übereinkommen), Zugang zu verwaltungsbehördlichen oder gerichtlichen Verfahren hat?
 Bei Bejahung der Frage 1:
 2.
 Ist es nach den Bestimmungen des Aarhus-Übereinkommens geboten, diese Rechte bereits im Verfahren vor der Verwaltungsbehörde geltend machen zu können, oder genügt die Möglichkeit einer Gewährung gerichtlichen Rechtsschutzes gegen die Entscheidung der Verwaltungsbehörde?
 3.
 Ist es zulässig, dass das nationale Verfahrensrecht (§ 42 AVG) die Umweltorganisation — so wie andere Verfahrensparteien auch — dazu verhält, ihre Einwendungen nicht erst in einer Beschwerde an das Verwaltungsgericht, sondern bereits im Verfahren vor den Verwaltungsbehörden rechtzeitig geltend zu machen, widrigenfalls sie ihre Parteistellung verliert und auch keine Beschwerde mehr an das Verwaltungsgericht erheben kann?
 (1) Richtlinie 2000/60/EG des Europäischen Parlaments und des Rates vom 23. Oktober 2000 zur Schaffung eines Ordnungsrahmens für Maßnahmen der Gemeinschaft im Bereich der Wasserpolitik, ABl. L 327, S. 1.


type: other

text:
ECLI:SI:VDSS:2016:X.PDP.773.2015
 VDS0015627
 Valerija Nahtigal Čurman (preds.) Jelka Zorman Bogunovič (poroč.), Samo Puppis
 veljavnost kolektivne pogodbe - odpoved kolektivne pogodbe - kolektivni delovni spor - zmotna uporaba materialnega prava - nepopolno ugotovljeno dejansko stanje
 Glede veljavnosti odstopa od kolektivne pogodbe je potrebno upoštevati dejstvo, da sta do uveljavitve ZKolP veljali določbi 86. in 87. člena ZTPDR, ki je v 3. odstavku 87. člena med drugim določal tudi, da se kolektivna pogodba objavi v uradnem glasilu, s čimer se zagotavlja načelo javnosti. KPPN je bila objavljena v uradnem listu RS in je stopila v veljavo osmi dan po objavi, predlagateljica pa bi morala tudi odstop od kolektivne pogodbe objaviti v uradnem listu in tako seznaniti zainteresirano javnost, da je od KPPN odstopila in da ta zanjo ne velja več. Z odstopom od KPPN se namreč lahko posega v pravice nedoločenega kroga oseb, zato mora biti tudi odstop od KPPN, skladno z določilom 154. člena Ustave RS (Ur. l. RS, št. 33/91) objavljen v državnem uradnem listu.
 I. Pritožbama se ugodi in se izpodbijana sodba razveljavi ter zadeva vrne sodišču prve stopnje v novo sojenje.
 1. Sodišče prve stopnje je zavrnilo predlog predlagatelja, ki se glasi:
 „Kolektivna pogodba za poklicne novinarje (KPPN, Ur. l. RS, št. 31/91) od 1. 9. 1998 ne velja za člane takratnega podpisnika te kolektivne pogodbe Združenja za A., sedaj njenega pravnega naslednika predlagatelja in za tretjega stranskega intervenienta B. na strani predlagatelja, prvega stranskega intervenienta C. na strani predlagatelja in drugega stranskega intervenienta D na strani predlagatelja.“ (točka I izreka) in odločilo, da predlagatelj sam krije svoje stroške postopka, nasprotnemu udeležencu pa je dolžan povrniti stroške postopka v znesku 2.464,40 EUR v roku 8 dni, v primeru zamude z zakonskimi zamudnimi obrestmi, ki tečejo od poteka tega roka do plačila (točka II izreka).
 2. Zoper sodbo se pravočasno pritožujeta predlagateljica in stranski intervenient na njeni strani B..
 3. Predlagateljica sodbo izpodbija iz razlogov zmotne in nepopolne ugotovitve dejanskega stanja in napačne uporabe materialnega prava. Navaja, da je pritožbeni razlog zmotne in nepopolne ugotovitve dejanskega stanja, ki ga uveljavlja predlagatelj, podan s tem, da je sodišče odločilno dejstvo napačno ovrednotilo. Nasprotni udeleženec je najkasneje v letih 2008 in 2014 že konkludentno s podpisom aneksov h Kolektivni pogodbi za poklicne novinarje samo s četrtim stranskim intervenientom E. na strani predlagatelja, izkazal, da šteje to kolektivno pogodbo veljavno samo za četrtega stranskega intervenienta E. na strani predlagatelja, s katerim je te anekse sklenil. Navaja, da kolektivne pogodbe brez stvarne in osebne veljavnosti ni. Osebna veljavnost se je pri KPPN z leti ožala od nacionalne kolektivne pogodbe na ravni dejavnosti (leta 1991) nazadnje samo na okvir podjetniške ravni, četrti stranski intervenient na strani predlagatelja (1. 9. 1998).
 Sodišče prve stopnje je navedlo, da naj bi bile pravne posledice „izstopa iz podpisništva“ drugačne kot v primeru „odstopa od pogodbe“. Po stališču pritožbe „izstop iz podpisništva KP“ pomeni odstop od pogodbe za enega podpisnika, saj dejanje enega podpisnika zakonito ustvarja pravne posledice samo zanj. Nesporno je, da so pri odstopu od KP s strani vseh podpisnikov pravne posledice v prenehanju obstoja kolektivne pogodbe in za tako dejanje KPPN opredeljuje posebno proceduro. Ko pa izstopa oziroma odstopa iz podpisništva en sam podpisnik, to na obstoj KPPN nima nobenega vpliva.
 Prosta pogodbena svoboda pomeni prost vstop in izstop v in iz pogodbenih razmerij, kot opredeljuje v obravnavanem obdobju veljavni Zakon o obligacijskih razmerjih (Ur. l. SFRJ, št. 27/78, 39/85 in 57/89) ter takratne pravne podlage za sklepanje kolektivnih pogodb, ki so bile kot predhodno navedene, Zakon o temeljnih pravicah iz delovnega razmerja (Ur. l. SFRJ, št. 60/89 in 42/90, v nadaljevanju ZTPDR), Zakon o delovnih razmerjih (Ur. l. RS, št. 14/90, 5/91, 71/93, v nadaljevanju ZDR 90) in Navodilo o registraciji kolektivnih pogodb (Ur. l. RS, št. 30/1990).
 Sodišče prve stopnje je napačno uporabilo materialno pravo z zaključkom, da za izstop od podpisa KPPN, izglasovan s strani članov Upravnega odbora Združenja in podan nasprotnemu udeležencu s pisnim dopisom z dne 20. 4. 1998, ni bilo podane pravne podlage, saj KPPN izstopa ni predvideval. Sodišče ozko zaključuje, da naj bi bila možnost odstopa od kolektivne pogodbe po določilih 77. člena KPPN rezervirana le za stranke postopka, zato Združenje te možnosti ni imelo in izstopa od podpisništva ni mogoče enačiti z odstopom določenim v kolektivni pogodbi. Takšno stališče temelji na popolnoma napačnih pravnih podlagah in je v celoti podan pritožbeni razlog napačne uporabe materialnega prava. Pri argumentaciji tega pritožbenega razloga predlagateljica izhaja iz temeljnih pravnih virov, ki urejajo področje kolektivnega dogovarjanja, to sta ratificirani Konvenciji MOD št. 154 o spodbujanju kolektivnega pogajanja in Konvencija MOD št. 98 o uporabi načel o pravicah organiziranja in kolektivnega dogovarjanja. Svobode kolektivnega dogovarjanja se ne sme omejevati z nobenimi ukrepi, zato odločitev sodišča, da se posamezen podpisnik na delodajalski strani ne more sam svobodno odločiti, ali bo obstal v kolektivnem razmerju z ostalimi podpisniki, pomeni omejevanje svobode kolektivnega dogovarjanja. Če bi obveljalo stališče sodišča prve stopnje, potem bi ta sodba nevzdržno omejila prostovoljnost kolektivnega dogovarjanja kot pravice, ki ne sme biti omejevana z nobenimi ukrepi, torej tudi ne s sodbami sodišč in odločitvami drugih organov. Taka določba bi pomenila tudi poseg v svobodo kolektivnega dogovarjanja.
 Napačno je stališče sodišča prve stopnje, da je treba dejanje možnosti izstopa enega podpisnika posebej opredeliti v KP, da je tako dejanje sploh mogoče. Niti določb kasnejšega Zakona o kolektivnih pogodbah (ZKolP; Ur. l. RS, št. 43/06) v letu 2006 ni mogoče v ničemer razumeti tako, da le vsi podpisniki določene kolektivne pogodbe ustvarjajo skupnost, ki lahko samo skupaj ustvarja pravne učinke za kolektivno pogodbo. Tudi v ZKolP, tako kot ne v zveznem Zakonu o temeljnih pravicah iz delovnih razmerij iz leta 1989 in Zakonu o delovnih razmerjih iz leta 1990, ni zadostne pravne podlage za stališče, da bi med sopodpisniki na delodajalski ali sindikalni strani obstajala skupnost v smislu, da obligacijskopravna upravičenja lahko uresničujejo le vsi sopodpisniki skupaj. Edino logično in pravno pravilno razlogovanje je, da dejanje posameznega podpisnika Kolektivne pogodbe ustvarja pravne posledice samo zanj. Dejanje odpovedi v svojem imenu in za svoj račun lahko izvede tudi samo en podpisnik na delodajalski strani ali sindikalni strani - seveda torej s pravnimi učinki samo zase in za svoje članstvo.
 Predlagateljica predlaga, da pritožbeno sodišče pritožbi ugodi in izpodbijano sodbo spremeni tako, da zahtevku predlagateljice ugodi.
 4. Tretji stranski intervenient B. na strani predlagatelja vlaga pritožbo iz pritožbenega razloga napačne uporabe materialnega prava po 1. odstavku 338. člena ZPP in vztraja pri tem, da je bila KPPN sklenjena kot kolektivna pogodba na ravni dejavnosti, ne pa poklicna kolektivna pogodba - torej kolektivna pogodba, veljavna samo za določen poklic. Gospodarska zbornica Slovenije na podlagi zakona ni imela pooblastila, da sklepa poklicno pogodbo, temveč le kolektivno pogodbo na ravni dejavnosti. 114. člen Zakona o delovnih razmerjih (Ur. l. RS, št. 14/90, 5/91, 71/93 - ZDR/90) je namreč urejal kolektivno dogovarjanje tako, da je lahko zbornica F. sklenila kolektivno pogodbo za območje republike ali za posamezno dejavnost. Zbornica F. - Združenje za A. je bilo delodajalsko združenje po kriteriju dejavnosti. Tako kot zbornica F. - Združenje za A., sedaj predlagateljico, KPPN tudi za drugega podpisnika - Združenje G., ki pravno formalno več ne obstaja, ni več zavezujoča, torej velja ta kolektivna pogodba samo še za četrtega stranskega intervenienta E. na strani predlagatelja kot njihova podjetniška kolektivna pogodba. Navaja, da ZKolP drugače ureja vprašanje veljavnosti kolektivne pogodbe v primerjavi s prejšnjo zakonsko ureditvijo. Ker je določeno kombinirano pravilo po prvem odstavku 10. člena ZKolP in prvem odstavku 11. člena tega zakona, gre za splošno veljavnost na strani delavcev. Pri tem je - ne glede na to, za katero raven sklepanja ali vrsto kolektivne pogodbe gre - treba upoštevati temeljna pravila o veljavnosti pogodbe. KPPN nima splošne veljavnosti, na nacionalni ravni, kot to navaja nasprotni udeleženec. KPPN tudi ni pridobila statusa razširjene veljavnosti po 12. členu ZKolP. Tako KPPN velja samo še za četrtega stranskega intervenienta E. na strani predlagatelja in nasprotnega udeleženca. Glede na veljavna določila o osebni, stvarni in časovni veljavnosti kolektivnih pogodb KPPN za predlagatelja in člane predlagatelja ne velja več. Vrhovno sodišče RS je zaključilo, da KPPN velja le za delodajalce v dejavnosti, vendar ne za vse, temveč le za podpisnike pogodbe. Predlagatelj ni več stranka te pogodbe, ker je veljavno odstopil od pogodbe, izstopil iz podpisništva. Odstop od pogodbe je vsekakor pogodbenikova pravica ob upoštevanju načela pogodbene svobode, zato je odstop Združenja za A. od KPPN veljaven. Odstop je izveden v letu 1998, od takrat dalje pa nasprotni udeleženec nikoli ni izpodbijal postopka odpovedi. S tem je nasprotni udeleženec s svojim ravnanjem priznal, da KPPN velja samo zanj in za četrtega stranskega intervenienta E. na strani predlagatelja. Zakonitost odstopa je bila sicer v enem od individualnih delovnih sporov ugotovljena tudi na Višjem delovnem in socialnem sodišču, Pdp 518/2013, sodba z dne 10. 7. 2013.
 Stranski intervenient se v celoti pridružuje pritožbenim navedbam predlagatelja, še posebej pa se stranski intervenient sklicuje na sodbo VIII Ips 152/2014. Ker je torej s to sodbo potrjeno, da je bila KPPN sklenjena kot pogodba na ravni dejavnosti - „branžna pogodba“, katero je na strani delodajalcev sklenilo več strank, je jasno, da lahko vsaka od strank, ki podpisuje samostojno kolektivno pogodbo, samo za svoj račun, ne pa skupno, v imenu vseh, od podpisa tudi odstopi, kar je storil predlagatelj z izstopom iz podpisništva. Izpodbijana sodba je torej v nasprotju s sodno prakso Vrhovnega sodišča RS - torej sodbo VIII Ips 152/2014 z dne 18. 11. 2014. V tem postopku se je namreč novinar skliceval na veljavnost KPPN, Vrhovno sodišče RS pa je ugotovilo, da delodajalca ne zavezuje niti KPPN. S tem je iz sodne prakse razvidno, da ima KPPN veljavnost samo še za dva podpisnika - četrtega stranskega intervenienta E. na strani predlagatelja in nasprotnega udeleženca.
 5. Nasprotni udeleženec je na pritožbi odgovoril. Navaja, da je odločitev sodišča prve stopnje pravilna, saj je sodišče popolno ugotovilo dejansko stanje in pravilno uporabilo materialno pravo. Poudarja, da niti predlagateljica niti stranski intervenienti niso navedli veljavne pravne podlage, ki bi izstop z dne 20. 4. 1998, ki ga KPPN ne pozna, opredelila kot odstop od KPPN, saj v spis ni vložila zapisnika 1. redne seje Upravnega odbora Združenja A., ki bi moral potrditi korespondenčno izglasovan izstop od KPPN. Prav tako nasprotni udeleženec meni, da bi morala predlagateljica o svojem izstopu oziroma vso zainteresirano javnost obvestiti tako, da bi v skladu s 3. členom KPPN objavila svoj izstop v Uradnem listu Republike Slovenije, na enak način, kot je bil objavljen tudi začetek veljavnosti KPPN.
 7. Pritožbeno sodišče je preizkusilo izpodbijano sodbo v mejah uveljavljanih pritožbenih razlogov, pri čemer je v skladu z določbo 2. odstavka 350. člena Zakona o pravdnem postopku (ZPP; Ur. l. RS, št. 29/99 in nadaljnji) po uradni dolžnosti pazilo na bistvene kršitve določb postopka, ki izhajajo iz citirane določbe in na pravilno uporabo materialnega prava. Pri tem preizkusu je ugotovilo, da sodišče prve stopnje bistvenih kršitev pravil postopka, na katere pazi pritožbeno sodišče po uradni dolžnosti, ni storilo. Je pa sodišča prve stopnje zmotno uporabilo materialno pravo, zaradi tega pa je ostalo dejansko stanje nepopolno ugotovljeno.
 8. Sodišče prve stopnje je ugotovilo:
 - da je predlagatelj pravni naslednik podpisnika KPPN - Sekcija A. in zato v tem sporu aktivno legitimiran;
 - da v obravnavanem kolektivnem delovnem sporu predlagatelj oziroma njegov pravni prednik ni stranka kolektivne pogodbe, saj iz 1. člena KPPN izhaja, da so jo v imenu delodajalcev sklenili trije sopodpisniki, zato zanj ne velja 77. člen KPPN, ki določa pravico do odpovedi kolektivne pogodbe, določb o izstopu od podpisa kolektivne pogodbe pa KPPN ne vsebuje. Takih določb ne vsebuje tudi ZKolP, ki v 15. členu določa le, da kolektivna pogodba lahko preneha veljati s potekom časa, za katerega je sklenjena, s sporazumom obeh strank o prenehanju veljavnosti ali z odpovedjo;
 - da je pomanjkanje pravne podlage v zvezi z izstopom od podpisa mogoče interpretirati kot voljo zakonodajalca, da zavaruje šibkejšo stranko in sicer delavca, kar izhaja tudi iz 9. člena ZDR-1 in 4. člena ZKolP, ki določata, da lahko vsebuje kolektivna pogodba le določbe, ki so za delavce ugodnejše;
 - da glede na navedeno, za izstop od podpisa KPPN, ki so ga izglasovali člani Upravnega odbora Združenja A. in je bil posredovan nasprotnemu udeležencu s pisnim dopisom z dne 20. 4. 1998, ni bilo pravne podlage, saj KPPN izstopa ni predvidevala.
 9. Bistvena za odločitev v tem sporu je ugotovitev, ali je predlagateljica oz. njen pravni prednik z dopisom z dne 20. 4. 1998 pravilno odpovedal KPPN.
 10. Kolektivno pogodbo za poklicne novinarje (KPPN, Ur. l. RS, št. 31/1991) so v imenu delodajalcev sklenili: zbornica F. - Sekcija A. kot zastopnica dejavnosti H., kot pravna prednica predlagatelja in Združenje G., v imenu delojemalcev pa nasprotni udeleženec (1. člen KPPN).
 11. Iz KPPN izhaja, da velja za novinarke in novinarje ter urednice in urednike (v nadaljevanju: novinarji), zaposlene pri delodajalcu dejavnosti H., ne glede na to, ali so sklenili delovno razmerje za določen in nedoločen čas, s polnim ali s skrajšanim delovnim časom (2. člen KPPN). Pogodba začne veljati osmi dan po objavi v Uradnem listu RS. Pogodbo skleneta pogodbeni stranki za eno leto. Če nobena od strank tri mesece pred iztekom tega roka pisno ne odstopi od pogodbe ali ne predlaga njene spremembe oziroma dopolnitve, se njena veljavnost podaljša do sklenitve nove pogodbe (3. člen KPPN).
 12. KPPN je bila objavljena v Ur. l. RS, št. 31/1991 z veljavnostjo osmi dan po objavi, torej 28. 12. 1991. Ker v roku iz njenega 3. člena nobena stranka ni odstopila od pogodbe, se je njena veljavnost podaljšala do sklenitve nove pogodbe. Tako je prišlo do preoblikovanja kolektivne pogodbe sklenjene za določen čas enega leta, v kolektivno pogodbo, sklenjeno za nedoločen čas (takšno stališče je zavzelo tudi Vrhovno sodišče RS v sodbi opr. št. VIII Ips 3/2008 z dne 7. 10. 2008). V tem obdobju je veljal Zakon o delovnih razmerjih (ZDR/90, Ur. l. RS, št. 14/90, 5/91 in 71/93), ki je v 118. členu določal, da če se sklene kolektivna pogodba za določen čas, se lahko sklene najdlje za obdobje petih let in da se veljavnost kolektivne pogodbe podaljša, če je stranki ne odpovesta. KPPN določb o odstopu od pogodbe nima, razen določbe 77. člena, ki govori o odstopu pogodbi zveste stranke za primer, če ena od strank krši obveznosti, ki jih je prevzela s to kolektivno pogodbo in o pisni napovedi odpovedi v 3 mesečnem roku.
 13. Kljub temu, da predlog predlagatelja in tudi odgovor na predlog nasprotnega udeleženca govorita o izstopu od podpisa, je potrebno listino z naslovom Izstop od podpisa z dne 20. 4. 1998 (A2), ki jo je pravni prednik predlagatelja poslal nasprotnemu udeležencu, po vsebini šteti za odstop enega podpisnika na strani delodajalcev od pogodbe.
 14. Pravni prednik predlagateljice je bil eden od podpisnikov na strani delodajalcev. Njegov odstop od KPPN ni pomenil prenehanja veljavnosti KPPN za ostale podpisnike, saj niso odstopili delodajalci kot stranka kolektivne pogodbe, ampak le eden od podpisnikov na strani delodajalcev, zato kolektivna pogodba ni prenehala veljati za ostale podpisnike. Takšno stališče je VDSS že zavzelo npr. v sodbi in sklepu opr. št. Pdp 1436/2008 z dne 23. 9. 2009 in sodbi opr. št. Pdp 518/2013 z dne 10. 7. 2013. Tudi Katarina Kresal Šoltes v delu Vsebina kolektivne pogodbe, Pravni vidiki s prikazom sodne prakse in primerjalnopravnih ureditev (GV, Ljubljana 2011) sklicujoč se na nemško in francosko literaturo, navaja, da bi bilo potrebno presojati obstoj, spremembo ali prenehanje kolektivne pogodbe za vsakega podpisnika posebej. Po sedaj veljavni ureditvi (3. odstavek 6. člena Zakona o kolektivnih pogodbah - ZKolP, Ur. l. RS, št. 43/2006) je v primeru, če sklepa pogodbo na eni strani več sindikatov ali delodajalcev ali njihovih združenj, podpisnik pogodbe vsak od njih. Ker je podpisnik vsak od njih, lahko tudi vsak od njih odstopi od kolektivne pogodbe, ki tako zanj ne velja, velja pa za ostale podpisnike, ki od nje niso odstopili.
 15. KPPN je v 77. členu opredelila možnost odstopa ene od strank pogodbe od kolektivne pogodbe in sicer le v primeru, če druga stranka krši obveznosti, ki jih je prevzela s to pogodbo. Predlagateljica tega razloga v obravnavanem sporu ni zatrjevala.
 16. Ker KPPN nima nobenih določil o odpovedi pogodbe brez razlogov in glede na to, da se presoja odpoved, podana 20. 4. 1998, ko ZKolP še ni veljal, določb 15. in 16. člena tega zakona ni mogoče uporabiti. Vrhovno sodišče RS je v sodbi opr. št. VIII Ips 3/2008 z dne 7. 10. 2008 zaključilo, da je kolektivno pogodbo, sklenjeno za nedoločen čas možno odpovedati, saj takšen zaključek ni v nasprotju s konvencijami MOD in sicer predvsem s Konvencijo št. 87 o sindikalni svobodi in varstvu sindikalnih pravic, Konvencijo št. 98 o uporabi načel o pravicah organiziranja in kolektivnega dogovarjanja ter Konvencijo št. 154 o spodbujanju kolektivnega dogovarjanja, po katerih v okvir prostovoljnega dogovarjanja in sklepanja nedvomno sodi tudi odpoved kolektivne pogodbe. Strankam ni mogoče odreči pravice do odpovedi kolektivne pogodbe tudi, če zakon tega ne določa izrecno ali v sami kolektivni pogodbi niso izrecno navedeni pogoji, roki in način odpovedi. Drugačno stališče je v nasprotju s svobodo kolektivnega pogajanja. ZKolP v 1. členu napotuje na smiselno uporabo splošnih pravil civilnega prava, ta pravila pa je možno uporabiti tudi za presojo odpovedi kolektivnih pogodb, sklenjenih pred njegovo uveljavitvijo. Zato je potrebno upoštevati takrat veljavni 358. člen Zakona o obligacijskih razmerjih (ZOR, Ur. l. SFRJ, št. 29/78, 39/85 in 27/89), ki se je na podlagi 4. člena Ustavnega zakona za izvedbo Temeljne ustavne listine o samostojnosti in neodvisnosti Republike Slovenije (Ur. l. RS, št. 1/91-I) uporabljal kot republiški predpis. Ta člen je enak, kot je 333. člen Obligacijskega zakonika (OZ, Ur. l. RS, št. 83/2001 in naslednji) in se nanaša na odpoved trajnega dolžniškega razmerja. Določa, da lahko vsaka stranka dolžniško razmerje, če trajanje ni določeno, prekine z odpovedjo, da mora biti odpoved vročena drugi stranki in da se sme dati ob vsakem, vendar ne neprimernem času. Odpovedano dolžniško razmerje preneha, ko poteče s pogodbo določeni odpovedni rok, če pa takšen rok ni določen s pogodbo, pa po poteku z zakonom določenega, običajnega oziroma primernega roka. Stranki se lahko dogovorita, da bo njuno dolžniško razmerje prenehalo s samo vročitvijo odpovedi, če za določen primer zakon ne odreja kaj drugega, upnik pa ima pravico zahtevati od dolžnika tisto, kar je zapadlo, preden je obveznost prenehala s potekom roka ali z odpovedjo.
 17. Pritožbeno sodišče ugotavlja, da niti ZDR/90 niti drug zakon v letu 1998 ni določal odpovednega roka, v katerem se kolektivna pogodba lahko odpove, KPPN pa ni vsebovala določbe, v katerem roku jo stranke lahko odpovesta (oziroma od nje odstopita) tudi v primeru, če druga stranka svojih obveznosti, ki jih je s to kolektivno pogodbo prevzela, ne bi kršila. KPPN v 3. členu določa najmanj trimesečni rok za podaji pisnega odstopa od pogodbe pred potekom njene veljavnosti, v 77. členu pa je določen najmanj trimesečni rok za pisno napoved odstopa pogodbi zveste stranke. Glede na to bi bil po mnenju pritožbenega sodišča ob upoštevanju 3. in 77. člena KPPN trimesečni rok primeren rok za odpoved KPPN skladno z določbo 378. člena ZOR. Zbornica F. - Združenje za A. je z dopisom z dne 20. 4. 1998 podalo svoj odstop od KPPN nasprotnemu udeležencu in ta bi lahko začel veljati po izteku primernega trimesečnega odpovednega roka. Glede veljavnosti odstopa od kolektivne pogodbe, pa je potrebno upoštevati dejstvo, da sta do uveljavitve ZKolP veljali določbi 86. in 87. člena Zakona o temeljnih pravicah iz delovnega razmerja (ZTPDR, Ur. l. SFRJ, št. 60/89 in 42/1990). Ta je v 3. odstavku 87. člena med drugim določal tudi, da se kolektivna pogodba objavi v uradnem glasilu. Namen obvezne objave v uradnem listu pa je bil v tem, da se zagotovi načelo javnosti. Kot je že navedeno, je bila KPPN objavljena v Uradnem listu Republike Slovenije in je stopila v veljavo osmi dan po objavi. Predlagateljica bi morala tudi odstop od kolektivne pogodbe objaviti v Uradnem listu Republike Slovenije in tako seznaniti zainteresirano javnost, da je od KPPN odstopila in da ta zanjo ne velja več. Z odstopom od KPPN se namreč lahko posega v pravice nedoločenega kroga oseb, kar določene pravne učinke, zato mora biti tudi odstop od KPPN, skladno z določilom 154. člena Ustave RS (Ur. l. RS, št. 33/91) objavljen v državnem uradnem listu. Tega dejstva sodišče prve stopnje ni ugotavljalo, saj je zavzelo napačno materialnopravno stališče, da predlagateljica oziroma njen pravni prednik od KPPN ne more odstopiti.
 18. Pritožbeno sodišče tudi ugotavlja, da ima predlog, ki ga je v obravnavanem kolektivnem delovnem sporu podala predlagateljica, naravo ugotovitvene tožbe za ugotovitev pravnega razmerja med strankama postopka glede veljavnosti KPPN. Z ugotovitveno tožbo pa se lahko zahteva le ugotovitev sedaj obstoječega pravnega razmerja. Zato bi moralo sodišče prve stopnje ugotavljati, ali KPPN za predlagateljico velja v času odločanja o predlogu. Tega pa sodišče prve stopnje ni storilo, zato je odločitev tudi zaradi tega preuranjena.
 19. Ker je sodišče prve stopnje zaradi napačne uporabe materialnega prava dejansko stanje nepopolno ugotovilo, pritožbeno sodišče pa samo ne more dopolniti postopka, je pritožbi predlagateljice in tretjega stranskega intervenienta ugodilo in sodbo sodišča prve stopnje razveljavilo ter zadevo vrnilo sodišču prve stopnje v novo sojenje (355. člen ZPP). V novem sojenju naj sodišče prve stopnje ugotovi, ali je odstop predlagateljice oziroma njenega pravnega prednika od KPPN objavljen v Uradnem listu RS. Če je bil odstop objavljen, potem velja. V primeru da odstop ni bil objavljen, pa naj se sodišče o veljavnosti KPPN opredeli tudi glede na določbe ZKolP. Leta 2006 je namreč stopil v veljavo Zakon o gospodarskih zbornicah (ZGZ, Ur. l. RS, št. 60/2006 in nadaljnji), ki je ukinil obvezno članstvo v zbornico F.. V istem letu je začel veljati tudi ZKolP. Ta je v prehodnih in končnih določbah v 2. odstavku 34. člena določil, da določbe kolektivnih pogodb, katerih sklenitelji na strani delodajalcev so samo delodajalske asociacije z obveznim članstvom (med njimi tudi zbornica F.), prenehajo veljati po preteku prehodnega obdobja treh let po uveljavitvi zakona, ki je določeno v 32. členu. To obdobje se izteče na 6. 5. 2009. Kot izhaja iz stališča Vrhovnega sodišča RS v sklepu opr. št. VIII Ips 53/2013, ZKolP ne predpisuje obveznega sklepanja kolektivnih pogodb, saj bi to posegalo v voljo strank in preprečevalo, da do sklenitve pogodbe pride samo takrat, kadar je takšna volja in interes obeh strank. Glede na načelo prostovoljnosti naj bi imela pravico biti stranka kolektivne pogodbe le tista združenja, ki so prostovoljna in tako ne temeljijo na načelih obveznega članstva.
 20. Pritožbeno sodišče sodišče prve stopnje še opozarja na določbo 5. odstavka v zvezi s 1. odstavkom 53. člena Zakona o delovnih in socialnih sodiščih (ZDSS-1, Ur. l. RS, št. 2/2004 in naslednji), po kateri mora biti odločba sodišča, ki se nanaša na kolektivne pogodbe in splošne akte delodajalca, objavljena v javnem ali drugem glasilu, v katerem je objavljena kolektivna pogodba oziroma splošni akt delodajalca (glej sklep VS RS opr. št. VIII Ips 3/2003 z dne 18. 12. 2003).
 21. Odločitev o pritožbenih stroških se na podlagi določbe 3. odstavka 165. člena ZPP pridrži za končno odločbo.
 KPPN člen 2, 3, 77. ZDR/90 člen 118. ZTPDR člen 86, 87, 87/3. ZKolP člen 1, 6, 6/3, 34, 34/2. ZOR člen 358, 378. Ustavni zakon za izvedbo Temeljne ustavne listine o samostojnosti in neodvisnosti RS člen 4. OZ člen 333. Ustava RS člen 154. ZDSS-1 člen 53, 53/1, 53/5.
 P2RvYy0yMDE1MDgxMTExMzk3OTU4


text:
Prepravný poriadok | preprava.info
 Úvod Pre firmy Pre osoby Prepravný poriadok Fotogaléria Kontakt
 (2) Dopravcom podľa tohto prepravného poriadku je Ing. Martin Pjater, Vydrovo 123/15, 976 52 Čierny Balog, IČO: 47 739 878
 Čl. 2 - Povinnosti dopravcu
 f) uzatvárať podmienky, ktoré umožňujú prepravu osôb, a zvýšiť pohodlie prepravy hendikepovaných,
 Čl. 3 - Práva a povinnosti cestujúceho
 (2) Cestujúci je povinný správať sa tak, aby nenarúšal bezpečnú, pokojnú a pohodlnú prepravu ostatných cestujúcich, nepoškodzoval a neznečisťoval vozidlo a zariadenia dopravcu slúžiace cestujúcim a neobťažoval ostatných cestujúcich a vodiča vozidla.
 a) uposlúchnuť pokyny vodiča vozidla, ktoré smerujú k zaisteniu bezpečnosti jeho a ostatných cestujúcich,
 b) zaplatiť cestovné podľa dohodnutej ceny,
 c) zaplatiť prípadné ďalšie úhrady za poškodenie alebo za znečistenie vozidla.
 Čl. 4 - Vylúčenie osôb z prepravy
 Čl. 5 - Vzťahy cestujúceho a vodiča vozidla
 a) vodič je povinný dodržiavať povinnosti vyplývajúce zo zákona o cestnej premávke; pri meškaní nie je dovolené skracovať meškanie na úkor bezpečnosti,
 Čl. 6 - Batožina
 Čl. 7 - Osobitné ustanovenia pre medzinárodnú dopravu
 Čl. 8 - Mimoriadne udalosti počas prepravy
 Čl. 9 - Cestovné
 Čl. 10 - Reklamácia
 Tento prepravný poriadok je účinný dňom 12. 10. 2014


text:
Irodalmi kör, rövidítve IK romániai magyarok közt, 1950-1990.
 Áttekintés
 Románia szerte alakultak a művelődési közösségek a helyi szellemi erők kibontására és az irodalom hagyományos és új javainak terjesztésére a szellemi gócokban vagy vidéken. Felkarolták és megvitatták a fiatalok munkáit, s meghívásokkal, előadásokkal közvetlen kapcsolatot teremtettek a tagok és az irodalmi közélet személyiségei, lapjai, intézményei között. Ilyen körök már az 1950-es és 1960-as években keletkeztek, egy részük azonban az első új irodalmi rajok kibocsátása után felbomlott vagy alkalmi rendezvényeknek adta át helyét. Újabb fellendülés és intézményes állandósulás csak az 1970-es években mutatkozott, s ez jelentős mértékben az Igaz Szó és a Művelődés gondoskodásának köszönhető. Az Utunk Körök hírei rovatcím alatt rendszeresen tükrözte az irodalmi körök munkáját.
 1982-ben a következő romániai magyar irodalmi körök tűntek ki működésükkel:
 1. Ady Endre Irodalmi Kör Nagyváradon;
 2. Apor Péter Irodalmi Kör Kézdivásárhelyen;
 3. Arany János Irodalmi Kör Nagyszalontán;
 4. Franyó Zoltán Irodalmi Kör Temesvárt;
 5. Gaál Gábor Irodalmi Kör, utódja 1993-tól Bretter György Irodalmi Kör Kolozsvárt;
 6. Igaz Szó Irodalmi Köre, elődje Aranka György Irodalmi Kör Marosvásárhelyt;
 7. Jósika Miklós Kör Tordán; 1999-től Tordai Petőfi Társaság
 8. József Attila Irodalmi Kör Lugoson;
 9. Kemény János Irodalmi Kör Régenben;
 10. Kiss Károly Irodalmi Kör Zilahon;
 11. Kós Károly Irodalmi Kör Bánffyhunyadon;
 12. Kölcsey Ferenc Irodalmi Kör Szatmáron;
 13. Mikes Kelemen Irodalmi TársaságSepsiszentgyörgyön; (1914, Ádám Éva)
 14. Olosz Lajos Irodalmi Kör Zerinden;
 15. Petőfi Sándor Irodalmi Kör Nagybányán;
 16. Salamon Ernő Irodalmi Kör Gyergyószentmiklóson;
 17. Sipos Domokos Irodalmi Kör Dicsőszentmártonban;
 18. Szombati-Szabó István Kör Lugoson 1990 után, J. A. Kör utódja;
 18. Tamási Áron Irodalmi Kör Csíkszeredában;
 19. Tomcsa Sándor Irodalmi Kör Székelyudvarhelyen;
 20. Tóth Árpád Irodalmi Kör Aradon.
 Nemcsak irodalmi, hanem szélesebb feladatkörre kiterjedő munkaprogrammal működött az Ady Endre Művelődési Kör Szatmáron, a Kós Károly Műszaki-Művelődési Kör a kolozsvári Hűtő- és Élelmiszeripari Kutató és Tervező Intézetben, a Látóhatár Kör Temesvárt és a Vasárnapi Fórum Nagykárolyban. A fennálló körökben is uralkodó törekvés, hogy az írásbeliség művelését a szépirodalmon túlmenőleg általános művelődési, tudományos és ismeretterjesztő vonatkozásaiban ápolják. A középiskolákban az egykori önképzőkör mintájára működő irodalmi körök tanári irányítással az irodalomtörténeti oktatást egészítik ki.
 Hatékonyan az irodalmi kör ott működik, ahol a helyi szerzők jelentkezését megfelelő stilisztikai-esztétikai és társadalmi-nemzetiségi felkészültségű szakbírálat elemzi, ahol a lírát és prózát művészi előadásban elevenítik meg, lemezeket és filmeket forgatnak, s a meghívott írókat, művészeket, szakembereket vita- és munkamegbeszéléseken fogadják.
 Akikről köröket neveztek el (válogatás)
 Ady Endre
 Apor Péter
 Aranka György
 Arany János
 Bretter György
 Franyó Zoltán
 Gaál Gábor
 Jósika Miklós
 József Attila
 Kemény János
 Kiss Károly
 Kós Károly
 Kölcsey Ferenc
 Mikes Kelemen
 Olosz Lajos
 Petőfi Sándor
 Salamon Ernő
 Sipos Domokos
 Tamási Áron
 Tomcsa Sándor
 Tóth Árpád
 Irodalom
 Balogh Edgár: Az irodalmi körök szerepe. Utunk 1965/17.
 Szilágyi Aladár: Váradi fiatalok;
 Fábián Imre: Szalontai fiatalok. Igaz Szó 1971/1.
 Kántor Lajos: Intellektuális és népművelési fórum. Korunk 1972/9.
 Marosi Péter: Ahány kör, annyi szokás. Utunk 1976/25.
 Gálfalvi György: Rejtett értékek. Igaz Szó 1977/1.
 Markó Béla: A marosvásárhelyi IK. Igaz Szó 1972/2.
 Szőcs Géza: Gaál Gábor irodalmi kör, Kolozsvár-Napoca. Igaz Szó 1977/3.
 Soltész József: Bemutatjuk a szatmári IK-t. Igaz Szó 1977/6.
 Pongrácz P. Mária: A temesvári Ady-kör évgyűrűi. Igaz Szó 1977/8.
 Csanádi János: Szembesítés az Olosz Lajos IK-ben. Művelődés 1978/1.
 Znorovszky Attila: Hullámhegy – hullámvölgy. Művelődés 1979/5.
 Barabás László: Elöljáró beszéd. Sipos Domokos IK. Művelődés 1979/6.
 Kercsó Attila–Farkas László: IK és közművelődés Gyergyószentmiklóson. Művelődés 1980/1.
 Gergely Tamás: Vers közelben. A Mikes Kelemen művelődési kör ciklusai. Ifjúmunkás 1983/10.
 Jegyzetek
 Források
 Magyar irodalom
 Romániai magyar szervezetek
 Romániai magyar kisebbség


text:
Glāzgovas "Celtic" ir Skotijas futbola klubs, kura bāzes vieta ir Glāzgova. Tā pilnais nosaukums ir The Celtic Football Club, saukts arī Celtic F.C..
 Klubs ir dibināts Glāzgovā, par nosaukumu izvēloties "Celtic", kas simbolizēja tā dibinātāju ķeltiskās (īru, skotu) saknes. Līdz pat mūsdienām "Celtic" tiek saistīts ar īru imigrantiem Skotijā, īru brīvības alkām un katolicismu, kaut arī mūsdienās klubs cenšas piesaistīt lielāku skaitu neitrālus līdzjutējus gan no Skotijas, gan ārpus tās.
 Savu pirmo oficiālo spēli "Celtic" aizvadīja 1888. gadā pret citu Glāzgovas komandu - "Rangers". "Celtic" svinēja uzvaru ar 5:2 un līdz ar to iesākās spraigā konkurence starp abiem vadošajiem Skotijas klubiem, saukta par Old Firm. Abu iepriekš minēto komandu tikšanās arī mūsdienās ir viena no spriedzes un emociju ziņā visspraigākajām Eiropas futbolā. "Celtic" 51 reizi ir izcīnījis Skotijas čempionu titulu un nekad nav izkritis uz zemāku līgu.
 1967.gadā "Celtic" kļuva par pirmo Lielbritānijas un arī Ziemeļeiropas klubu, kas izcīnījis Eiropas čempionvienību kausu. Tā laika "Celtic" sastāvs bija pilnībā nokomplektēts no skotu futbolistiem, un līdz ar to "Celtic" ir līdz šim vienīgais klubs, kas ir izcīnījis Eiropas čempionu titulu vienīgi ar pašmāju spēlētāju palīdzību.
 Mūsdienās "Celtic" futbola klubam ir savs televīzija kanāls Celtic TV un oficiāls iknedēļas preses izdevums The Celtic View.
 Sasniegumi
 Skotijas čempionāta augstākais līmenis (tagad - Premjerlīga)
 Čempioni (52): 1892–93, 1893–94, 1895–96, 1897–98, 1904–05, 1905–06, 1906–07, 1907–08, 1908–09, 1909–10, 1913–14, 1914–15, 1915–16, 1916–17, 1918–19, 1921–22, 1925–26, 1935–36, 1937–38, 1953–54, 1965–66, 1966–67, 1967–68, 1968–69, 1969–70, 1970–71, 1971–72, 1972–73, 1973–74, 1976–77, 1978–79, 1980–81, 1981–82, 1985–86, 1987–88, 1997–98, 2000–01, 2001–02, 2003–04, 2005–06, 2006–07, 2007–08, 2011–12, 2012–13, 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2017–18, 2018–19, 2019–20, 2021–22
 Skotijas kauss
 Kausa ieguvēji (39): 1891–92, 1898–99, 1899–1900, 1903–04, 1906–07, 1907–08, 1910–11, 1911–12, 1913–14, 1922–23, 1924–25, 1926–27, 1930–31, 1932–33, 1936–37, 1950–51, 1953–54, 1964–65, 1966–67, 1968–69, 1970–71, 1971–72, 1973–74, 1974–75, 1976–77, 1979–80, 1984–85, 1987–88, 1988–89, 1994–95, 2000–01, 2003–04, 2004–05, 2006–07, 2010–11, 2012–13, 2016–17, 2017–18, 2018–19
 Skotijas Līgas kauss
 Kausa ieguvēji (19): 1956–57, 1957–58, 1965–66, 1966–67, 1967–68, 1968–69, 1969–70, 1974–75, 1982–83, 1997–98, 1999–2000, 2000–01, 2005–06, 2008–09, 2014–15, 2016–17, 2017–18, 2018–19, 2019–20
 Eiropas Čempionvienību kauss
 Kausa ieguvēji (1): 1966–67
 Finālisti (1): 1969–70
 UEFA kauss
 Finālisti (1): 2002–03
 Starpkontinentālais kauss
 Finālisti (1): 1967
 Sezonas
 Krāsu atšifrējums: 1. līmenis (elites divīzija); 2. līmenis; 3. līmenis; 4. līmenis;
 Atsauces
 Ārējās saites
 Skotijas futbola klubi


text:
 30.7.2015
 DE
 Amtsblatt der Europäischen Union
 L 202/49
 BESCHLUSS DES GEMEINSAMEN EWR-AUSSCHUSSES
 Nr. 195/2014
 vom 25. September 2014
 zur Änderung von Anhang XX (Umweltschutz) des EWR-Abkommens [2015/1263]
 DER GEMEINSAME EWR-AUSSCHUSS —
 gestützt auf das Abkommen über den Europäischen Wirtschaftsraum (im Folgenden „EWR-Abkommen“), insbesondere auf Artikel 98,
 in Erwägung nachstehender Gründe:
 (1)
 Der Beschluss 2013/480/EU der Kommission vom 20. September 2013 zur Festlegung der Werte für die Einstufungen des Überwachungssystems des jeweiligen Mitgliedstaats als Ergebnis der Interkalibrierung gemäß der Richtlinie 2000/60/EG des Europäischen Parlaments und des Rates und zur Aufhebung der Entscheidung 2008/915/EG (1), berichtigt in ABl. L 102 vom 5.4.2014, S. 22, ist in das EWR-Abkommen aufzunehmen.
 (2)
 Mit dem Beschluss 2013/480/EU wird die Entscheidung 2008/915/EG der Kommission (2) aufgehoben, die in das EWR-Abkommen aufgenommen wurde und daher aus diesem zu streichen ist.
 (3)
 Anhang XX des EWR-Abkommens sollte daher entsprechend geändert werden —
 HAT FOLGENDEN BESCHLUSS ERLASSEN:
 Artikel 1
 In Anhang XX des EWR-Abkommens erhält der Text von Nummer 13cab (Beschluss 2008/915/EG der Kommission) folgende Fassung:
 „32013 D 0480: Beschluss 2013/480/EU der Kommission vom 20. September 2013 zur Festlegung der Werte für die Einstufungen des Überwachungssystems des jeweiligen Mitgliedstaats als Ergebnis der Interkalibrierung gemäß der Richtlinie 2000/60/EG des Europäischen Parlaments und des Rates und zur Aufhebung der Entscheidung 2008/915/EG (ABl. L 266 vom 8.10.2013, S. 1), berichtigt in ABl. L 102 vom 5.4.2014, S. 22“.
 Artikel 2
 Der Wortlaut des Beschlusses 2013/480/EU in isländischer und norwegischer Sprache, der in der EWR-Beilage des Amtsblatts der Europäischen Union veröffentlicht wird, ist verbindlich.
 Artikel 3
 Dieser Beschluss tritt am 26. September 2014 in Kraft, sofern alle Mitteilungen nach Artikel 103 Absatz 1 des EWR-Abkommens vorliegen (3).
 Artikel 4
 Dieser Beschluss wird im EWR-Abschnitt und in der EWR-Beilage des Amtsblatts der Europäischen Union veröffentlicht.
 Geschehen zu Brüssel am 25. September 2014.
 Für den Gemeinsamen EWR-Ausschuss
 Der Präsident
 Kurt JÄGER
 (1) ABl. L 266 vom 8.10.2013, S. 1.
 (2) ABl. L 332 vom 10.12.2008, S. 20.
 (3) Ein Bestehen verfassungsrechtlicher Anforderungen wurde nicht mitgeteilt.


text:
17.7.1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 204/7
 Estados-Membros respeitantes aos impostos sobre o volume numa instalação privada, acrescido dos juros no montante de
 de negócios — sistema comum do imposto sobre o valor 43,09 ecus por cada dia de atraso a contar de 1 de Abril de
 acrescentado: matéria colectável uniforme (JO L 145, p. 1; EE 1988, e, por outro, a condenação da SNUA Srl a pagar-lhe, a
 09 F1 p. 54), o Tribunal de Justiça, composto por G. C. Rodrı́- tı́tulo de reparação do prejuı́zo sofrido, uma indemnização no
 guez Iglesias, presidente, P. J. G. Kapteyn e G. Hirsch (relator), montante de 60 000 ecus, o Tribunal de Justiça (Quinta
 presidentes de secção, G. F. Mancini, J. C. Moitinho de Secção), composto por J.-P. Puissochet (relator), presidente
 Almeida, C. Gulmann, D. A. O. Edward, L. Sevón et M. de secção, P. Jann, C. Gulmann, D. A. O. Edward e L. Sevón,
 Wathelet, juı́zes, advogado-geral: N. Fennelly, secretário: juı́zes, advogado-geral: A. La Pergola, secretário: H. A. Rühl,
 D. Louterman-Hubeau, administradora principal, proferiu em administrador principal, proferiu em 27 de Abril de 1999 um
 27 de Abril de 1999 um acórdão cuja parte decisória é a acórdão cuja parte decisória é a seguinte:
 seguinte:
 1) A SNUA é condenada a pagar à Comissão das Comunidades
 1) O artigo 11.o, A, n.o 3, alı́nea b), da Sexta Directiva Europeias a quantia de 195 397 euros, acrescida dos juros num
 77/388/CEE do Conselho, de 17 de Maio de 1977, relativa à montante de 43,09 euros por dia de atraso a contar de 1 de
 harmonização das legislações dos Estados-Membros respeitantes Abril de 1988 até à data do pagamento total da dı́vida.
 aos impostos sobre o volume de negócios — sistema comum do
 2) Quanto ao restante, julga-se acção improcedente.
 imposto sobre o valor acrescentado: matéria colectável uniforme,
 deve ser interpretado no sentido de que os termos descontos e 3) A SNUA Srl é condenada nas despesas.
 abatimentos não podem abranger uma redução de preço que
 incida sobre a totalidade do custo de uma entrega de bens. (1) JO C 131 de 26.4.1997.
 2) O artigo 5.o, n.o 6, da Sexta Directiva 77/388 deve ser
 interpretado no sentido de que a afectação, por uma sociedade
 petrolı́fera, de bens que são transmitidos a um comprador de
 gasolina em troca de selos que, em função da quantidade
 adquirida, este obteve pagando a integralidade do preço a retalho ACÓRDÃO DO TRIBUNAL
 da gasolina na bomba, em conformidade com um sistema de
 promoção como o em causa no processo principal, deve, quando (Primeira Secção)
 os bens não sejam de pequeno valor, ser equiparada a uma
 entrega efectuada a tı́tulo oneroso, na acepção dessa disposição. de 28 de Abril de 1999
 no processo C-405/97 (pedido de decisão prejudicial
 (1) JO C 108 de 5.4.1997. apresentado pelo Finanzgericht Bremen): Mövenpick
 Deutschland GmbH für das Gastgewerbe contra Haupt-
 zollamt Bremen (1)
 (Nomenclatura combinada — Posição pautal 0802 — Nozes
 secas em pedaços temporariamente armazenadas a uma
 ACÓRDÃO DO TRIBUNAL temperatura de −24 oC)
 (1999/C 204/13)
 (Quinta Secção)
 (Lı́ngua do processo: alemão)
 de 27 de Abril de 1999
 no processo C-69/97: Comissão das Comunidades Euro- (Tradução provisória; a tradução definitiva será publicada na
 peias contra SNUA Srl (1) «Colectânea da Jurisprudência»)
 No processo C-405/97, que tem por objecto um pedido
 (Cláusula compromissória — Inexecução de um contrato)
 dirigido ao Tribunal de Justiça, nos termos do artigo 177.o do
 Tratado CE, pelo Finanzgericht Bremen (Alemanha), destinado
 (1999/C 204/12) a obter, no litı́gio pendente neste órgão jurisdicional entre
 Mövenpick Deutschland GmbH für das Gastgewerbe e Haupt-
 (Lı́ngua do processo: italiano) zollamt Bremen, uma decisão a tı́tulo prejudicial sobre a
 interpretação da posição pautal 0802 da nomenclatura combi-
 nada, na versão resultante do Anexo I do Regulamento (CEE)
 (Tradução provisória; a tradução definitiva será publicada na n.o 2551/93 da Comissão, de 10 de Agosto de 1993, que
 «Colectânea da Jurisprudência») modifica o Anexo I do Regulamento (CEE) n.o 2658/87 do
 Conselho relativo à nomenclatura pautal e estatı́stica e à pauta
 No processo C-69/97, Comissão das Comunidades Europeias aduaneira comum (JO L 241, p. 1), e sobre a validade do
 (agentes: Paolo Stancanelli e Jean-Francis Pasquier, assistidos artigo 522.o, n.o 3, do Regulamento (CEE) n.o 2454/93 da
 por Alberto Dal Ferro) contra SNUA Srl, estabelecida em Comissão, de 2 de Julho de 1993, que fixa determinadas
 Pordenone (Itália), representada por Andrea Guarino, advo- disposições de aplicação do Regulamento (CEE) n.o 2913/92
 gado no foro de Roma, e Ezio Trampus, que tem por do Conselho que estabelece o código aduaneiro comunitário
 objecto uma acção intentada pela Comissão das Comunidades (JO L 253, p. 1), o Tribunal de Justiça (Primeira Secção),
 Europeias, nos termos do artigo 181.o do Tratado CE, a fim de composto P. Jann (relator), presidente de secção, D. A. O. Ed-
 obter, por um lado, o reembolso de um adiantamento de ward e L. Sevón, juı́zes, advogado-geral: A. Saggio; secretário:
 195 397 ecus que tinha feito para a realização de um sistema R. Grass, proferiu, em 28 de Abril de 1999, um acórdão cuja
 integrado de recolha e de reciclagem de resı́duos sólidos parte decisória é a seguinte:
 ---pagebreak--- C 204/8 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 17.7.1999
 A nomenclatura combinada, tal como resulta do Anexo I do ACÓRDÃO DO TRIBUNAL
 Regulamento (CEE) n.o 2551/93 da Comissão, de 10 de Agosto de
 1993, que modifica o Anexo I do Regulamento (CEE) n.o 2658/87
 do Conselho relativo à nomenclatura pautal e estatı́stica e à pauta (Primeira Secção)
 aduaneira comum, deve ser interpretada no sentido de que nozes secas
 em pedaços, importadas de um paı́s terceiro, que, na Comunidade, de 28 de Abril de 1999
 são armazenadas a uma temperatura de −24 oC e que, após
 aquecimento, são desalfandegadas para serem colocadas em livre
 prática devem ser classificadas na posição pautal 0802. no processo C-250/98: Comissão das Comunidades Euro-
 peias contra República Francesa (1)
 (1) JO C 41 de 7.2.1998.
 (Incumprimento de Estado — Não transposição da Direc-
 tiva 89/594/CEE)
 ACÓRDÃO DO TRIBUNAL (1999/C 204/15)
 (Primeira Secção)
 de 28 de Abril de 1999 (Lı́ngua do processo: francês)
 no processo C-31/98 (pedido de decisão prejudicial do
 Finanzgericht München): Peter Luksch contra Hauptzoll-
 amt Weiden (1) (Tradução provisória: a tradução definitiva será publicada na
 «Colectânea da Jurisprudência»)
 (Agricultura — Organização comum de mercado — Frutas
 e produtos hortı́colas — Importação de ginjas provenientes de No processo C-250/98, Comissão das Comunidades Europeias
 paı́ses terceiros — Cobrança de um montante compensatório (representada por António Caeiro, consultor jurı́dico principal,
 igual à diferença entre o preço mı́nimo e o preço de
 e Bernard Mongin) contra República francesa (representada
 importação — Aplicabilidade às mercadorias deterioradas)
 por Kareen Rispal-Bellanger e Anne de Bourgoing) que tem
 (1999/C 204/14) por objecto constatar que, ao não adoptar todas as disposições
 legislativas, regulamentares e administrativas necessárias para
 dar cumprimento à Directiva 89/594/CEE do Conselho, de
 (Lı́ngua do processo: alemão) 30 de Outubro de 1989, que altera as Directivas 75/362/CEE,
 77/452/CEE, 78/686/CEE, 78/1026/CEE e 80/154/CEE, relati-
 (Tradução provisória; a tradução definitiva será publicada na vas ao reconhecimento mútuo dos diplomas, certificados e
 «Colectânea da Jurisprudência») outros tı́tulos de médico, enfermeiro responsável por cuidados
 gerais, dentista, veterinário e parteira, respectivamente, bem
 No processo C-31/98, que tem por objecto um pedido dirigido como as Directivas 75/363/CEE, 78/1027/CEE e 80/155/CEE,
 ao Tribunal de Justiça, nos termos do artigo 177.o do Tratado que têm por objectivo a coordenação das disposições legislati-
 CE, pelo Finanzgericht München (Alemanha), destinado a vas, regulamentares e administrativas respeitantes às activida-
 obter, no litı́gio pendente neste órgão jurisdicional entre Peter des de médico, de veterinário e de parteira (JO L 341, p. 19), a
 Luksch e Hauptzollamt Weiden, Centros Ltd, uma decisão República Francesa não cumpriu as obrigações que lhe incum-
 a tı́tulo prejudicial sobre a interpretação do artigo 1.o do bem por força da Directiva 89/594, o Tribunal de Justiça
 Regulamento (CE) n.o 1395/94 da Comissão, de 17 de Junho proferiu em 28 de Abril de 1999 um acórdão cuja parte
 de 1994, que estabelece um preço mı́nimo de importação de decisória é a seguinte:
 ginjas (JO L 152, p. 31), bem como do Anexo I do Regula-
 mento (CEE) n.o 2658/87 do Conselho, de 23 de Julho de
 1987, relativo à nomenclatura pautal e estatı́stica e à pauta 1) Ao não adoptar todas as disposições legislativas, regulamentares
 aduaneira comum (JO L 256, p. 1), após as alterações introdu- e administrativas necessárias para dar cumprimento à Directiva
 zidas pelo Regulamento (CEE) n.o 2551/93 da Comissão, de 89/594/CEE do Conselho, de 30 de Outubro de 1989, que
 10 de Agosto de 1993 (JO L 241, p. 1), e em especial da altera as Directivas 75/362/CEE, 77/452/CEE, 78/686/CEE,
 nota 1, do capı́tulo 8, da nomenclatura combinada, o Tribunal 78/1026/CEE e 80/154/CEE, relativas ao reconhecimento
 de Justiça (Primeira Secção), composto por P. Jann (relator), mútuo dos diplomas, certificados e outros tı́tulos de médico,
 presidente de secção, D. A. O. Edward e L. Sevón, juı́zes, enfermeiro responsável por cuidados gerais, dentista, veterinário e
 advogado-geral: P. Léger, secretário: R. Grass, proferiu, em parteira, respectivamente, bem como as Directivas 75/363/CEE,
 28 de Abril de 1999, um acórdão cuja parte decisória é a 78/1027/CEE e 80/155/CEE, que têm por objectivo a coorde-
 seguinte: nação das disposições legislativas, regulamentares e administrati-
 vas respeitantes às actividades de médico, de veterinário e de
 O artigo 1.o do Regulamento (CE) n.o 1395/94 da Comissão, de parteira, a República Francesa não cumpriu as obrigações que
 17 de Junho de 1994, que estabelece um preço mı́nimo de importação lhe incubem por força da Directiva 89/594.
 de ginjas, deve ser interpretado no sentido de que o montante
 compensatório não pode ser cobrado no caso de as ginjas terem sido
 colocadas em livre prática na Comunidade a um preço baixo, quando 2) A República Francesa é condenada nas despesas.
 esse baixo nı́vel de preço é devido a circunstâncias independentes da
 vontade do importador e da proveniência das mercadorias, tal como
 uma deterioração avançada mas imprevista das frutas. (1) JO C 278 de 5.9.1998.
 (1) JO C 94 de 28.3.1998.