text:
ARCHIVES HISTORIQUES
 DE LA COMMISSION
 COLLECTION RELIEE DES
 DOCUMENTS "COM"
 COM (87) 470
 Vol. 1987/0240
 ---pagebreak--- Disclaimer
 Conformément au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983 concernant
 l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique européenne et de
 la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983, p. 1) modifié en dernier
 lieu par le règlement (UE) 2015/496 du Conseil du 17 mars 2015 (JO L79 du 25. 3.2015, p. 1), ce
 dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents classifiés présents dans ce dossier
 ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit règlement ou sont considérés déclassifiés
 conformément aux articles 26(3) et 59(2) de la décision (UE, Euratom) 2015/444 de la
 Commission du 13 mars 2015 concernant les règles de sécurité aux fins de la protection des
 informations classifiées de l'Union européenne.
 In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983 concerning
 the opening to the public of the historical archives of the European Economic Community and the
 European Atomic Energy Community (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as last amended by Council
 Regulation (EU) 2015/496 of 17 March 2015 (OJ L 79, 27.3.2015, p. 1), this file is open to the
 public. Where necessary, classified documents in this file have been declassified in conformity
 with Article 5 of the aforementioned regulation or are considered declassified in conformity with
 Articles (26.3) and 59(2) of the Commission Decision (EU, Euratom) 2015/444 of 13 March 2015
 on the security rules for protecting EU classified information.
 In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom 1. Februar
 1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und
 der Europäischen Atomgemeinschaft (ABI. L 43 vom 15.2.1983, S. 1), zuletzt geändert durch die
 Verordnung (EU) Nr. 2015/496 vom 17. März 2015 (ABI. L 79 vom 25.3.2015, S. 1), ist dieser Akt
 der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit erforderlich, wurden die Verschlusssachen in diesem Akt in
 Übereinstimmung mit Artikel 5 der genannten Verordnung freigegeben; beziehungsweise werden
 sie auf Grundlage von Artikel 26(3) und 59(2) der Entscheidung der Kommission (EU, Euratom)
 2015/444 vom 13. März 2015 über die Sicherheitsvorschriften für den Schutz von EU-
 Verschlusssachen als herabgestuft angesehen.
 ---pagebreak--- '• х 1COM
 ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
 ΟΟΜ ( 87 ) 470 , τελικό
 Βρυξέλλες , 16 Οκτωβρίου 1987
 *«r.
 ΠΡΟΤΑΣΗ
 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ( ΕΟΚ ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για το άνοιγμα , την κατανομή και τον τρόπο διαχείρισης
 κοινοτικής δασμολογικής ποσόστωσης ορισμένων κρασιών σχ.
 με ονομασία προέλευσης , της δασμολογικής διάκρισης
 σχ Τυνησίας, Γ του κοινού δασμολογίου, καταγωγής Τυνησίας ,
 ( 1987 / 1988 )
 ιν
 ( υποβληθείσα από την Επιτροπή )
 \
 -A-'ï
 fi
 tt
 &
 Δ
 <o
 O
 IT)
 O
 1 9 OCl m P
 7'i Sorii au i^cfiUrial få
 I
 Général s
 ΟΟΜ , ( 87 ) 470 τελικό
 rrv
 ---pagebreak--- ΛΙΤΙΟΛΟΓΙΚίΙ ΕΚΨΕΣι ]
 . .. . , , • • *
 1. Το πρόσθετό πρωτοκολλά της συμφωνίας συνεργασίας μεταξύ της
 Ευρωπαϊκής Οικονομική^ Κοινότητας και της Δημοκρατίας της
 Τυνησίας , προβλέπει στο άρθρο 3 , το άνοιγμά μιας ετήσιας
 κοινοτικής δασμολογικής ποσότητας 50.000 εκατολίτρων
 ενόφη της εισαγωγής, με απαλλαγή απο' τους δασμ.ου'ς , στην
 κοινότητα ορισμένων κρασιών , με ονομασία προέλευσης , της
 δασμολογικής διάκρισης βΧ 22.05 Γ του κοινού δασμολογίου ,
 καταγωγής Τυνησίας . Τα κρασιά αυτά πρέπει να παρουσιάζονται
 σε δοχεία των δυο λίτρων τουλάχιστον .
 2. Μ παρούσα πρόταση στόχο έχει να ανοίξει την εν λόγω ποσό ¬
 στωση για την περίοδο από 1ης Νοεμβρίου 1937 εως 31 Οκτω¬
 βρίου 1938 .
 O • Στο προτει νόμενο δασμολογικό καθεστώς λάμβάνεται- υπόψη η έναο-
 ξη εφαρμογη*ς από 1ης Νοεμβρίου 1937 του νε*ου πρόσθετου πρω¬
 τοκόλλου της συμφωνίας ΕΟΚ - Τυνησίας και του πρωτοκόλλου
 της συμφωνίας συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής
 Κοινότητας και της Δημοκρατίας της Τυνησίας μετά την προσχω-
 / φ φ ' 0
 ρηση της Ισπανίας και της Πορτογαλίας στην Κοινότητα . Εφο-
 πραγματικότητα αποδειχθεί διαφορετική,
 σον η πραγματικότητα αποοειχσει υιυφυμε.· ΙΜΙ , η
 ·Ι Επιτροπή
 &·ιι ιμνιιιι διατηρεί
 «■«< στο μέλ-
 Χον την δυνατότητα να τροποποιήσει την πρότασή της εν μέσω της διαδικα
 σίας για να την προσαρμόσει στο παλαιό καθεστώς .
 Το πρωτόκολλο της συμφωνίας συνεργασίας μεταξύ της ΕΟΚ και
 της Τυνησίας μετά την προσχώρηση της Ισπανίας και της Πορ-
 φ φ 9 Φ # / ’ Φ
 τογαλιας προβλέπει οτι η Ισπανία 6α εφαρμόσει , αμέσως μετά
 την έναρξη ισχύος του,ε*να δασμό ο οποίος Οα μειώνει την ·
 διαφορά μεταξύ του συντελεστή του βασικού δασμού και του
 συντελεστή του προτιμηοιακού δασμού, ενώ η Πορτογαλία 6α
 καΟυστερη’σει , μέχρι την αρχή του δεύτερου σταδίου την εφαρ- εφαρ
 μογη του ηροτιμησιακρύ καθεστώτος για τα εν λόγω προϊόντα .
 5. Ειναι δυνατόν κατά την περίοδο ισχύος της εν λόγω ποσόστο -
 στης , Π ονοματολογία που χρησιμοποιείται από το κοινο* δασμο¬
 λόγιο να αντικατασταθεί από την συνδνασμενη ονοματολογ ία
 που Βασίζεται στην . Διεθνή* Ευ*μβαοη για το Εναρμονισμένο Σύ¬
 στημα περιγραφής και Κωδικοποίησης των Εμπορευμάτων . Η πα¬
 ρούσα πρόταση λαμβάνει υπόψη την δυνατότητα αυτή αναφεροντας
 στο άρθρο 1 αυτής τις δασμολογικές κατατάξεις των εν λογω προί-
 , * # #
 οντων και με την παλαια και με με την
 την μελλοντική
 μελλοντική ονοματολογία
 ονοματολογία ..
 ---pagebreak--- 2
 6• Δεδομένου οτι τα συγκεκριμένα κρασια με ονομασία προέλευ ¬
 σης
 σης υπάγονται
 υπάγονται στις δυο ηροαναφερθείσες ονοματολογίες σε
 μια οαομολογικη οιακριση Λ της οποίας
 οαομοΛογικη οαοιας προηγείται το βχ
 6Χ και
 σε κωδικούς ΕΧ της συνδναομε'νης ονοματολογ ίας, χρειάζεται να
 χρησιμοποιηθούν οι αριθμοί του κώδικα ΤΑΡΙΟ για την περιγρα
 φή και - την επιτήρηση των προ'ΐο'ντων αυτών .
 7. Οι διατάζεις του κανονισμού1 προβλέπουν - όπως συμβαίνει κατα
 κανόνα - την διαίρεση της ποσότητας σε δύο τμήματα , από τα
 οποία το πρώτυ Οα κατανεμηθεί οε μερίδια μεταξύ
 όλων των Κρατών Μελών και το δεύτερο 6α αποτελέοε ι το απόθεμα .
 Η κατανομή του πρώτου τμήματος βασίζεται συνήθως στα στατιστι ¬
 κά στοιχεία των τριών τελευταίων ετών και στην πρόβλεψη για
 την σχετική ποσοστικη περίοδο .
 Εντούτοις , στην συγκεκριμένη περίπτωση , δεν υπάρχουν στατι -¬
 στικά στοιχεία
 εία - κοινοτικά
 κοινοτικά η εθνικά - για κάθε ποιο’τητα
 των εν λόγω κρασιών και δεν είναι δυνατόν να γίνει καμμία
 πρόβλεψη . Υπο τις συνθήκες αυτε’ς , κράνεται σκο’πιρο να
 προβλε^Οουν τα αρχικά μεράδια των Κρατών Μελών με βάση τις
 δυνατότητες απορρόφησης των εν λόγω κρασιών στα διάφορα Κρα-
 / *
 τη Μέλη .
 8. Προτείνεται να εγικριθεί η πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου
 για το άνοιγμά της κοινοτικη'ς δασμολογική^ ποσόστωσης που
 περιγράψεται προηγουμένως .
 ---pagebreak--- Πρόταση
 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ( ΕΟΚ ) ΑΠΟ . / 37 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 της
 για το ανοιγ .ια, την κατανομή και τον τρόπο διάγει ρισης ..πας
 κοινοτικής δαομολογικη'ς ποσόστωσης ορισμένων κρασιών με
 ονομασία προέλευσης της δασμολογικής διάκρισης εχ 22.05 Γ
 του κοινού δασμολογίου, καταγο>γής Τυνησίας ( 1917 /19 53 ).
 το ΣΥΜΒΟΎΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΏΝ ΚΟΙΝΟΤΉΤΩΝ ,
 * Εχοντας υπόψη :
 την Συνθήκη ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Οικονο .ικης Κοινότητας , και ιδίως το άρθρο
 113 ,
 την πρόταση της Επιτροπής ,
 Εκτιμώντας :
 ότι το πρόσθετο π-χατόκολλο της συαψώνίας συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπάί κής Οι ¬
 κονομικής Κοινότητας και. της Δημοκρατίας της Τυνησίας ( 1 ), προβλέπει στο άρ¬
 θρο 3 οτι ορισμένα κρασια με ονοιυασία πυοελευσης της δασμολογικής διάκρισης
 εχ22.05 Γ του κοινού δασμολογίου , καταγωγής Τυνησίας τα οποία προοόι ορίζονται
 στην συμψωνία με μορφή ανταλλαγής επιστολών και προέρχονται από συγκομιδές
 ποο αρχίζουν από το 19 '■ 3, απαλλάσσονται των εισαγωγικών δαρ.ιών στην Κοινότητα
 εντός των ορίων μιας ετήσιας
 ων μιας ετήσιας κοινοτικής
 κοινοτικής οασμοΑογικης
 δασμολογικής ποοοοπωσης
 ποοοσπωσης ου.υυυ
 50.000 εκατο-
 εκατο-
 λίτρων * οτι εν αναμονή της ενερζης ισχύος ιοχυος τουηρόσθετου πρωτοκόλλου , αρμόζει
 να εφαρμοστεί το καθεστώς που προβλέπεται από τον κανονισμό ΕΟΚ αοιΟ . . .. £7 • •
 0*7
 /
 του Συμβουλίου της .. 1987 ( 2 )*
 οτι τα κρασιά αυτά πρέπει να προσκομίζονται σε δοχεία περιεκτικότητας μέχρι δύο
 λίτρων , ότι τα κρασιά αυτά ποόπε ι να συνοδεύονται είτε από ένα πιστοποιητικό
 ονομασίας πχ>έλευσης σύμφωνο με το υπόδειγμα που απεικονίζεται στο Παράρτημα Δ
 της εν λόγω συμφωνίας , είτε , κατά παρέ’κκλ ι ση,απο ενα παραρτατικό I 1 ή από
 ένααπόσπασ; α V I 2 ουνίληρωμένο συμ.ρωνα με τις διατάξεις του άρθρου 9 του
 κανονισμού ΕΟΚ αριΰ . 3590 / 35 ( 3 )* ότι , ως εκ τούτου , αρμόζει να ανοιχθεί η εν
 λόγω κοινοτική δασμολογική ποσόστωση για την περίοδο απο 1ης Νοεμβρίου 1937
 εως 31 Οκτωβρίου 1933'
 οτι τα εν λόγω κρασιά υπόκεινται στην τήρηση της τι.αίς αναγωγής !· ελεύθερο
 στα σύνορα " * ότι , για να τύχουν τα κρασιά αυτά της δασρ.ολ,ογικής ποσόστωσης
 πρέπει να τηρηθεί το άρθρου 1 του κανονισμού ΕΟΚ αριθ . 822 / 37 (■■’ )*
 ς$τι , το πρωτόκολλο της συμφωνίας συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής
 Κοινότητας και της Δημοκρατίας της Τυνησίας μετά την προσχώρηση της Ισπανίας
 και της Πορτογαλίας ( 5 ) προβλέπει ότι η Ισπανία θα εφαουόσει , αμέσως μετά την έναρξη
 ισχύος του ένα δασμό7 ιιου θα μειώνει την διαψορά μεταξύ του συντελεστή του
 βασικού δασμού και του συντελεστή του προττ μεσιακού δασμού , ενώ η Πορτογαλία
 θα καθυστερήσει ,
 (1) E.E. L της σ.
 (2) E.Ei L της ο.
 (3) E.E. L 313 της 20.12.1935 , ο . 20 .
 (;) E.E. L της 7.3.1937 , σ. 1.
 (5) E.E. L της
 ---pagebreak--- 2
 ψέχρι την έναρξη του δεύτευου στάδεου-, την εφαρμογή του προτιμ ησιακού καθεστώ¬
 τος για τα εν λόγω πυόϊόντα * 6τι, ως εκ τούτου ο παοών κανονισμοί εφαρ, όζεται
 στην Κοινότητα εκτο'ς από την Πορτογαλία *
 ότι είναι δυνατόν κατά την διάρκεια ισχύος της εν λόγω ποσόστωσης η ονσ.ιατολογία
 που χρησιμοποιείται από το κοινό δασμολόγιο να αντί κατασταθεί από την συνδιαοι έ-
 νη ονοματολογία που βασίζεται οτην Διεθνή Σύμβαση για το Εναρμονισμένο Βυστημα
 πεοιγραψής και κωδικοποίησης των ε πορευμάτων * ότι οτην παρούσα πρόταση πρέπει
 μα ληφθεί υπόψη αυτή η δυνατότητα και να ποοβλε όουν οι κωδικοί της ουνοιασμέ-
 νης ονοματολογίας καθώς , ενδεχόμενός , και οι αριθμοί του κώδικα. .ΤΑΡ.Ιυ στον
 οποίο υπανονται ία εν λογω ποοιόντα "
 οτι πρέπει να εξααπαλ ι ατε ι' ιδίως , η ίση και συνεχής πρόσβαση όλων των εισαγω
 γέων της Κοινότητας οτην εν λογω ποσόστωση και η χωρίς διακοπή εφαρμογή των
 ποσοστώσεων που προβλέπονται για την εν λόγω ποσόστωση σε όλες τις εισαγωγές
 των εν λόγω προϊόντων σε κάθε Κράτος Μέλος μέχρι εςαντλήσεως της ποσόστωσης *
 δτι εν σύστημα χρησιμοποίησης χης κοινοτικηςδασ._ολογικη,ς ποσόστωσης βασιζόμενο
 σε ,,ια κατανομή μεταξύ των Κρατών Μελών , φ χύνεται ότι ανταποκρινεται στην κοινο¬
 τική ρύση της εν λόγω ποσόστωσης , σύμφωνα τε τις ανωτέρω ορισΟεισες αοχες *
 ότι η ιιατανομή αυτή για να αντανακλά όσο τρ δυνατόν καλύτερα την πραγματική
 εξέλιξη τη,-, αγοράς των εν λόγω προϊόντων Οα πρέπει να γίνει ανάλογα με τις
 ανάγκες τω;ν Κρατών Μελιάν , υπολογιζόμενες με βάση τα στατιστικοί στοιχεία για
 τις εισαγωγές των εν λόγω προϊόντων προέλευσης Ίυνησίας κατά την διάρκεια, μιας
 αντιπροσωπευτικής περιόδου αναφοράς , αψενός , και τις οικονομικές προοπτικές
 για την συγκεκριμένη περίοδο ποσοστώσεως , αφετέρου *
 δεδομένου οτι
 εντούτοις , οεωομενου ότι στην
 στην συγκεκριμένη
 συγκεκριμένη περίπτωση
 περίπτωση δεν υψίσταντσι στατιστικό,
 οεν υψίστανται στατιστικό.
 στοιχεία -κοινοτικά ή των Κρατών Κελωίν - κατανεμ. ,,. ε'να κατά ποιότητα των εν λό¬
 γω κρασί ωίν δεν είναι δυνατόν να γίνει καμ^ιά βάσιμη πρόβλεψη σχετικό με τις ει ¬
 κα
 σαγωγέςρ. ·
 σαγωγες * ότι
 οτι ,, υπό
 υπο τις
 τις συνθήκες
 συνυηκες αυτές
 αυτές ,, κρινεται
 κρινεται σκοπι,ό,να
 σκοπι,ιο, να προβλεφΟεί
 π,υορΛεφνει ^,ια
 ^ ια κυ
 τανομη’ των ποσοστώσεων σε αρχικά μευίδια , λα|/δανο;;ένίον υπόψη των δυνατοτήτων
 απορροή ήσεως των εν λογω κρασιω'ν ατό τις αγορές των διάφορων Κοατών Μελών *
 οτι , για να. ληψΟεί υπόψη η εςέλ ι,Γη των ειοαγωγωίν των εν λόγω· προϊόντων στα
 διάφορα Κράτη Μέλη , πρέπει να διαιρεθεί η ποσοοτητα της ποσόστωσης σε δύο
 τμήματα , κατανέμοντας το ποωτο μεταξύ των Κοατών Μελών και αποθευατοποιωντας
 το δεύτερο με σκοπο' την κάλυψη των υετέπει τα αναγκών των Κρατών Μελών που Οα
 έχουν εξαντλήσει το αυχικο τους μερίδιο * ότι , για να εξασφαλιστούν κατα κά¬
 ποιο τρόπο οι εισαγωγείς κάθε Κράτους Μέλους ενδείκνυται να καθοριστεί το
 πρώτο τμήμα της Κοινοτικής ποσόστωσης σε επίπεδο που εκ προκει μένω Οα μπορούσε
 να φΟάσει το - 0% της ποσότητας ποσόστωσης !
 ---pagebreak--- οτι ία αρχικά : .ερί5ι.ι των Κρατών Κελων πιθανόν να εξαντληθούν σχετικά γρήγορα*
 οτι , για να ληφΟεί υπόψη το γεγονός αυτό και να αποφευχθεί κάθε Κράτος Μέλος
 που χρησιμοποίησε σχεδόν στο σύνολό του το αρχικό μερίδιο , να προβαίνει σε
 ανάληψη ενός ου. ;πληρω. ατικου7 μεριδίου από το απόθεμα * ότι αυτή η ανάλυφη πρέπει
 να γίνεται από κάθε Κράτος Μέλος , όταν καθένα από τα συ; πλ-^ρωμάτι κά μερίδιά
 του έχει σχεδόν οτο ούνολό του χρησιμοποιηθεί και ίΐάλιστο. όσες φορές το επι ¬
 τρέψει το απόθεμα* ότι τα αρχικό και τα συμπληρωματικά μεράδια πρέπει να
 ισχόουν μέχρι το τέλος της περιόδου ποσοστώσεως * ότι αυτός ο τοόπος διαχεί-
 ρησης απαιτεί στενή" συνεργασία μεταξύ των Κρατών Μελών και της Επιτροπής
 η οποία πρε'πει , ιδίως , να παρακολουθεί τον ρυδμο7 εξάντλησης της ποσότητας
 της ποσόστωσης και να πληροφορεί σχετικά τα Κράτη Μέλη *
 ότι , αν σε μια συγκεκριμένη ημερομηνία της περιόδου ποσόστωσης υπάρχει σε
 κάποιο Κοάτος Μέλος σημαντικό υπόλοιπο ενός αρχικού μεριδίου , Οα πρέπει αυ¬
 τό το Κράτος Μέλος να επιοτρεφει σημαντικό ποσοστό απο' το υπόλοιπο αυτό στο
 απόθεμα ώστε να απαοφευγεται να μένει αχοί »σι ΙΛΟΠΟΙ πτο ένα μέρος της κοινοτικής
 δασμολογικής ποσόστωσης σε ενα Κράτος Μέλος ενω Οα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί
 σε άλλα *
 ότι το Βασίλειο του Βελγίου , το Βασίλειο των Κάτω Χορόν και το Μεγάλο Δουκάτο
 του Λουξεμβούργου έχουν αοννεοηθό και εκπ,' οσωπουνται από την οικονομική ένω¬
 ση της ΒΕΝΕΙ/ϋΧ , κάθε ενέργεια σχετική7 με την διαχείριση των μεριδίων που χορη
 γοόνται στην εν λόγω οικονοπικη7 ένωση δυναται να πραγματοποιείται από ενα από
 τα μέλη της ,
 ΕΕΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ :
 'AOJ.JO 1
 1 ) Κατά την διάρκεια της περιόδου απο 1ης Νοεμβρίου 1937 εως 31 Οκτωβρίου 193ο , ο
 ’δασ. .ός που εφαρμόζεται κατά την εισαγωγή στην Κοινότητα: εκτός απο7 την Πορτο¬
 γαλία , για τα προϊόντα που περί γράφονται στην συνέχεια , αναστέλλεται στο κάτωθι
 ύψος και εντός των ορίων κοινοτικής δααμολογ ι κής εττοαοστωσής (1 )
 Λυξων Αριθμός Κωδικός Περιγααφπ εμπορευμάτων Ύφος της ποσόστωσης Ποοοστικός
 αοιΟμός Κ.Δ. συν/νης ονομ . «ρ·σε ffcartô^rrpgi. - δασμός ( % )
 09.1203 ΕΧ22.05ΓΕΧ22ο ■ . 21-21 οίνοι εκ νωπόν σταρυλων 50.000 απαλλαγή
 ΕΧ2201 . 21-22 Γλεύκος εκ νοπων σταφυ- δασμού
 ΕΧ221μ . 21-31 λών του οποίου η ζύμωση
 ΕΧ220 -..21-23 ανβσταλη δια της προσθή¬
 κης αλκοόλης ( συμπερι ¬
 λαμβανομένων και των μι -
 οτελλιων ) .
 Γ . Έτεοα :
 - Οίνοι με ονομασία προ-
 ελευσεως φάοοντες τις
 ακόλουθες ονο·. ασί ες :
 COTEAUX DE TEBCUP.BA ,
 SIDI-SALEN , KELIBIA ,
 ΤΗΙΡ.Λ , Μ0ΜΝ7.0 , ΕΚΛΝΟ ΟΚϋ
 ί ίΟΚΝΛΟ , έχοντα κτηΟέ-
 ντα αλκοολικό τίτλο
 15% 7ο1 ή ολιγότερο σε
 δοχεία περί έχοντα δύο
 λίτμχχ ή ολίγότερον , κα¬
 ταγωγής Τυνησίας ,
 ( 1 ) Οι αριθμοί της στηλης " Κωδικός συνδυασμένης, ονοματολογίας " 3α αντικαταστήσουν
 εκείνους της στηλης " αριΟ . του κοινού* δασμολογίου Μ από την ημέρα έναρξης ισχυ'ος
 της Δ,εδνοός Σύμβασης για το Εναρμονισμένο Συ'οτημα Περιγραφής και κ>5/σης των
 εμπορευμάτων .
 ---pagebreak--- λέσα στα όσια αυτός της δασμολογικής ποσόστωσης το Πασίλειο της Ισπανίας
 εφαρμόζει τους δασμούς που υπολογίζονται, σύμφωνα με τις σχετικε'ς διατά¬
 ζεις του πρωτοκόλλου της συμφωνίας συνεργασίας μεταζυ της Ευρωπαϊκής Οι ¬
 κονομικής Κοινότητας και της Δημοκρατίας της Τυνησίας αετό τπν προσχώρηση
 της Ισπανίας και της Πορτογαλίας .
 2 . Ετη δασμολογική ποσόστωση η οποία αναρρρετπι στην ικ*ραγοαφο 1 , γίνονται
 δεκτά τα κρασιά τα οποία παυάχΟηκαν από την εοοδεία του 1935 .
 3 . Στα εν λόγω κρασιά εφαρμόζεται η τι ;,η" αναγωγη'ς “ ελεύθερο στα συνσοα
 Για να τυχουν τα κρασιά αυτά της εν λόγω δασμολογικής ποσόστωσης , πρέπει
 να τηρηθεί το οίοθρο άρθρο 5·5 - - του Κανονισμού ΕΟΚ αριΟ . 522322 //07
 07 .
 Κατά την εισαγωγή καθένα από τα κρσοία αυτά πρεπει να συνοδεύεται από πι ¬
 στοποιητικό ονομασίας προέλευσης εκδοΟέν από την αρμόδια τυνησιακή αρχή
 και σύμφωνα με το προσαρτη: ενο στον παρόντα κανονισμό υπόδειγμα που θα
 πιστοποιεί στο χιί.>ο α.,ιΟ , 13 , ότι· το κρασιά αυτα' έχουν παραχΟεί από την
 εσοδεία του 1935 η ·: , ιε ταγ ενε'στε;χι είτε απο' ενα παραστατικο' VI 1 η από ε'να
 απόσπασμα VI 2 συμπλπμχωμένο σύμφωνα μ.ε τις διατάζεις του άρθρου 9 του
 κανονισμού ΕΟΚ αρι 0.2590 / 35 .
 'ΛρΟοσ 2
 1 . Η δασμολογική ποσόστωση που ανσφέρεται στο άοΰ,οο 1 διαιρείται σε δύο
 τ η . ατα .
 22 .. 'Ενα πρώτο το.η'μα κατανέ: ·εται ,.εταζύ των Κρατών Μελών ’ τα μερίδια τα
 οποία την επιφύλαξη του άο0>.>ου 5 , ισχύουν , εχρι τις 31 Οκτωβρίου
 13”. ό , ανέρχονται στις κατωτέρω ποσότητες :
 ( σε εκατόλιτρα )
 DMNI5I.UX 3.280
 Δανία 2.000
 Γευνανία 1.000
 Ελλάδα ΰ-;ο
 Ισπανία 6^0
 Γαλλία 4.000
 Ιρλανδία 300
 Ιταλία 1.600
 Ηνωμ . δασίλειο 3.040
 2 . Το δεύτερο τμήμα, της ποσόστωσης το οποίο ανέρχεται σε 30.000 εκατολί -
 τ.οα , συγκροτεί το απόθεμα .
 ---pagebreak--- ' Αρθρο 2
 1 . Αν το αρχικό μερίδιο Κήτους Μόλους όπως ορίζεται, στο άρθρο 2 παραγοα-
 Φος 2 , η αυτό το μερίδιο κατά το τμήμα που επεστοάψη . οτο αντίστοιχο
 απόθεμα - οτην περίπτωση που πέτυχε ψαρυογής το χοθοο 5 - έχει, χρησι ¬
 μοποιηθεί μέχρι 30% η ιιερισσστε>χ5# αυτό το Κηάτος Μόλος προβαίνει αμελ¬
 λητί , -£ κοινοποίηση στην Επιτροπή , στην ανάληζη κατά το νεΤτοο που
 που
 το όζος του αποθέ ·ατος το επιτρέπει , ενός δεύτερου μεριδίου ίσου προς
 το 15% του αρχικού* μεριδίου , ενδεχο ένως στρογγυλευ* ;άνο στην επόμενη
 ανώτερη μονάδα .
 2 . Αν , μετά την εξάντληση του αρχικού μεριδίου , το δεύτερο μερίδιο που
 έχει αναληψΟεί από ενα Κράτος λάλος έχει χρησιμοποιηθεί ; ιέχοι 90%
 η περοσσοτερο το Κράτος Μέλος αυτό προβαίνει σύμφωνα με τους ορούς
 της παραγράφου 1 οτην ανάληψη ενός τρίτου μεριδίου ίσου πρός το 7,5%
 του αρχικού μεριδίου , ενδεχομένως στρογγυλευμένο στην επόμενη ανώτερη
 μονάδά .
 3 . Αν , μετά την εξάντληση του δεύτερου μεριδίου , του τρίτοι μερίδιο* ,
 που εχει αναληψθεί από ενα Κράτος . Μέλος , άχει χρησιμοποιηθεί μέχοι 90%
 η περισσότερο , ο,υτό το Κράτος Μέλος προβαίνει σε ανάλη ζη , αυμφωνα
 με τους ίδιους όσους , ενο'ς τέταρτου μεοίδιου ίσου προς το τρίτο .
 Η διαδικασία αυτή εμχχομάζεται μεχοι εξάντλησης του αποθέματος .
 μ . Κατά παρέκκλιση των παραγοάψων 1,2 και 3 τα Κράτη Μέλη δύνανται να
 ι ·
 προβαίνουν σε ανάλη ' η μεριδίων κατωτέρων από τα ορισΟέντα στις παρα¬
 γράφους αυτές , αν ευλόγως κρίνεται ότι αυτά κινδυνεύουν να μην ε ζάλε ι -
 φθούν . Τα Κράτη Μέλη πληροψοροιίν την Επίτροπό για τους λόγους που
 τα όρισαν στην εφαρμογή της πα,οούσας παραγράφου .
 ' Αρθρο ί
 Τα συμπληρωματικά μερίδια , που έχουν αναληψθεί κατ 1 εφαρμογή των δια¬
 τάξεων του άρθρου 3 ιοχυόυν με'χυι τις 31 Δεκεμβρίου 1933 .
 ' Αρθρο 5
 Τα Κράτη Μέλη επι στρέψουν στο απόθεμα, το αργότερο την 1η Σεπτεμβρίου
 1933 το αρχησιμοποίητο τμήμα του αρχικού μεριδίου τους που , στις 15
 Αύγουστου
 Λυγουστου 1933 υπερβαίνει το 20% της αοχικης
 αρχικής ποσότητας . Δδνανται
 Δόνανται να
 επιστρέφουν μια σημαντικότερη ποσότητα , αν ευλόγως εκτιμάται οτι η
 ποσότητα αυτή κινδυνεύει να μην χοησιι οποιηΟει .
 Τα Κράτη Μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το αργότερο την 1η Σεπτεμβρίου
 1903 το σύνολο των εισαγωγοίν των εν λόγω προϊόντων που πραγματοποιηθη_
 καν μέχρι και τις 15 Λυγουστου 1937 και καταλογίστηκαν στην κοινοτική
 ποσόστωση καθώς και ενοεχσμόνως , το τμήμα του αρχικου' μεριδι'ου τους
 που επιστρέφουν οτο απόθεμα .
 ---pagebreak--- ' Λ, )0*χ .) ;')
 Ιί Επιτροπή τηρεί λογορσασ: ιό των ποοοτητων των μεριδίων που ανοιχΟηνιαν απο
 τα Κράτη Μέλη συμπονά υε τις διατάζεις ΧΟΛ; άρθρων 2 και. 3 και , μόλις λάβει
 τις κοινοποιηθείς πλπαοφορει καδένα αιό αυτά για τον ρυΟμο' εζαντλησεως του
 ααοΟε ; ιατος .
 Πληροφορεί τα Κράτη Μέλη το αργότερο οτις 5 Σεπτεμβρίου 1933 , για την κα¬
 τάσταση του αποΟει ιατος μετά τις εαιοτχς ες που έχουν πμσγ ματοποι ηϋε ί κατ’
 εφαρμογή του άρθρου 5 .
 Μεριμνά ώστε η ανάληψη που εξαντλεί το απόθεμα να περιορίζεται μέχρι το
 διαθέσιμο υπόλοιπο και προς τούτο ανακοινώνεται το ύψος του υπολοίπου αυτού
 οτο Κράτος Μέλος που π,υοβαίνει στην τελευταία αυτά ανάληψη .
 ' Αρθρο 7
 1 . Τα Κράτη Μέλη θεσπίζουν κά3ε αναγκαία διάταζη οχετε το άναιγ;οα των
 συμπληρωματικών μεριδίων , που ανέλαβαν κατ' εφαρμογή του άρθρου 3
 να επι τρεΥιει τον χωρις διακοπή* καταλογισμό της κοινοτικής ποσόστωσης
 στα συνολικά τους μερίδια .
 2 . Τα Κράτη Μέλη εξασφαλίζουν στους εισαγωγείς των εν λόγω προϊόντων
 την ελεύθερη πρόσβαση στα μερίδια που τους έχουν χορηγηθεί .
 3 . Ία Κμχάτη Μέλη προβαίνουν στον καταλογισμό των ειοαγωγων των εν λογω
 προϊόντων στα μερίδια τους εφόσον τα προϊόντα αυτά πίχοσκοπίζονται
 στο τελωνείο βάσει δηλώσεων Οεοεως σε ελεύθερη κυκλοφορία .
 2 . 0 ρυθμός εςαντληοεως των μεριδίων των Κιοάτων Μελών διαπιστώνεται ράσ
 των εζαγωγων που καταλογίστηκαν στιι κοινοτική ποσόστωση συμ;ρωνα με
 τους άυους της παυάγράψου 3 .
 ' Αρθρο
 Τα Μ: .χχχη Μέλη πλη. 'οφομούν την ΓηΐΊμσπη μετά από αίτηση της για τις ει ¬
 σαγωγείς που καταλογίστηκαν π,οάγ.ατι στα , ευίδιά τους .
 'T -srs ~
 Τα Κράτη Μέλη και η Επιτροπή συνεργάζονται στενά για την τηρηση των
 διατάζεων του παρόντος κανονισμού .
 ' Αρθρο 10
 Το Συμβούλιο Οα αποφασίσει την κατάλληλη χρονική στιγμή*, τις αναγκαίες
 προσα,ο. ίογές στη Διεθνή Σύμβαση για το Εναρμονισμένο Σύστημα Περιγραφής
 και Κωόικοποιησης των Ε πορευματων τόσο ως προς την κωδικοποίηση οσο
 και οχ προς τιιν περιγ,οαψη* των ·.:■ πορευμάτων .
 ' Αρθρο 11
 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 1η Κοεμβρίου 1907 .
 Ο παρόν κανονισμός είναι δεσμευτικός ος προς όλα τα . ε’λη του και ισχύει
 αμεσα σε κάθε Κχϊτος Μέλος .
 'Εγινε οτις Σρυζέλλες την Για το Συ
 Συ,.βούλιο
 , βούλιο
 Ο Πρόεδρος


type: other

text:
Diodai - tiltų lygintuvai - elektroninių komponentų platintojas Infinity-Electronic.hk
 NamaiProduktaiDiskretiniai puslaidininkiniai gaminiaiDiodai - tiltų lygintuvai
 VS-GBPC2510W Electro-Films (EFI) / Vishay apibūdinimas:RECT BRIDGE 1-PH 1000V 25A GBPCW
 GBPC1508W-E4/51 Electro-Films (EFI) / Vishay apibūdinimas:DIODE 1PH 15A 800V GBPC-W
 VS-KBPC801PBF Electro-Films (EFI) / Vishay apibūdinimas:MOD BRIDGE 1PH 8A D-72
 VS-GBPC3512A Electro-Films (EFI) / Vishay apibūdinimas:RECT BRIDGE 1-PH 1200V 35A GBPCA
 - "Micro Commercial Components Corp." (MCC), įkurta 1998 m., Yra aukštos kokybės diskrečių puslaidininkių tiekėjas vartotojų rinkoms. MCC produktai yra diodai, lygintuvai, tranzistoriai, MOSFET, įtampos reguliatoriai ir apsaugos įtaisai. Informacija
 MD130S16M3-BP Micro Commercial Components (MCC) apibūdinimas:BRIDGE RECT 1600V 130A M3 PAC
 GBU6G-BP Micro Commercial Components (MCC) apibūdinimas:RECT BRIDGE GPP 6A 400V GBU
 MD250S16M5-BP Micro Commercial Components (MCC) apibūdinimas:BRIDGE RECT 250A 1600V M5 PAC
 PB605-BP Micro Commercial Components (MCC) apibūdinimas:RECTIFIER BRIDGE 6A 50V PB-6
 B483C-2 Crydom apibūdinimas:MOD DIODE PWR 35A 240VAC ISO PNL
 M50100TB600 Crydom apibūdinimas:MODULE PWR 100A 600V 3PH BRIDGE
 M50100SB600 Crydom apibūdinimas:MODULE POWER 100A 600V BRIDGE
 M50100SB1600 Crydom apibūdinimas:MODULE POWER 100A 1600V BRIDGE
 - GeneSiC yra pirmaujanti ir pasaulinė silicio karbido technologijos lyderė, taip pat investuoja į didelės galios silicio technologijas. Pasaulyje pirmaujantys pramonės ir gynybos sistemų gamintojai priklauso nuo GeneSiC technologijos, kad padidintų jų produktų našumą ir efektyvumą. Informacija
 GBPC2506T GeneSiC Semiconductor apibūdinimas:DIODE BRIDGE 600V 25A GBPC-T/W
 GBPC2502W GeneSiC Semiconductor apibūdinimas:DIODE BRIDGE 200V 25A GBPC-T/W
 GBU8G GeneSiC Semiconductor apibūdinimas:DIODE BRIDGE 400V 8A GBU
 GBU8B GeneSiC Semiconductor apibūdinimas:DIODE BRIDGE 100V 8A GBU
 GBPC12005 AMI Semiconductor / ON Semiconductor apibūdinimas:RECT BRIDGE GPP 12A 50V GBPC
 DF01S1 AMI Semiconductor / ON Semiconductor apibūdinimas:BRIDGE RECT 1A 100V 4SDIP
 GBPC1502 AMI Semiconductor / ON Semiconductor apibūdinimas:RECT BRIDGE GPP 15A 200V GBPC
 GBJ1001-F Diodes Incorporated apibūdinimas:RECT BRIDGE GPP 10A 100V GBJ
 GBJ1506-F Diodes Incorporated apibūdinimas:RECT BRIDGE GPP 600V 15A GBJ
 GBU1001 Diodes Incorporated apibūdinimas:RECT BRIDGE GPP 10A 100V GBU
 apibūdinimas: BRIDGE RECT 1PHASE 1KV 6A GBU
 Sandelyje: 92784 pcs
 parsisiųsti: GBU607 D2G.pdf
 apibūdinimas: RECT BRIDGE 1-PH 1000V 25A GBPCW
 Sandelyje: 12433 pcs
 parsisiųsti: VS-GBPC2510W.pdf
 apibūdinimas: RECT BRIDGE GPP 12A 50V GBPC
 Sandelyje: 23770 pcs
 parsisiųsti: GBPC12005.pdf
 Gamintojai: Comchip Technology
 apibūdinimas: RECTIFIER BRIDGE 10A 1000V KBPC
 Sandelyje: 46263 pcs
 parsisiųsti: KBPC1010-G.pdf
 MD130S16M3-BP
 apibūdinimas: BRIDGE RECT 1600V 130A M3 PAC
 Sandelyje: 1757 pcs
 parsisiųsti: MD130S16M3-BP.pdf
 apibūdinimas: DIODE BRIDGE 600V 25A GBPC-T/W
 Sandelyje: 24887 pcs
 parsisiųsti: GBPC2506T.pdf
 apibūdinimas: DIODE 1PH 15A 800V GBPC-W
 Sandelyje: 21569 pcs
 parsisiųsti: GBPC1508W-E4/51.pdf
 CBR1F-020
 apibūdinimas: RECT BRIDGE 1.5A 200V A CASE
 Sandelyje: 30847 pcs
 parsisiųsti: CBR1F-020.pdf
 apibūdinimas: RECT BRIDGE GPP 6A 400V GBU
 Sandelyje: 113555 pcs
 parsisiųsti: GBU6G-BP.pdf
 apibūdinimas: RECT BRIDGE GPP 10A 100V GBJ
 Sandelyje: 51275 pcs
 parsisiųsti: GBJ1001-F.pdf
 apibūdinimas: MOD BRIDGE 1PH 8A D-72
 Sandelyje: 31215 pcs
 parsisiųsti: VS-KBPC801PBF.pdf
 apibūdinimas: BRIDGE RECT 250A 1600V M5 PAC
 Sandelyje: 1952 pcs
 parsisiųsti: MD250S16M5-BP.pdf
 apibūdinimas: MOD DIODE PWR 35A 240VAC ISO PNL
 Sandelyje: 3039 pcs
 parsisiųsti: B483C-2.pdf
 apibūdinimas: RECT BRIDGE 1-PH 1200V 35A GBPCA
 Sandelyje: 12734 pcs
 parsisiųsti: VS-GBPC3512A.pdf
 apibūdinimas: RECTIFIER BRIDGE 6A 50V PB-6
 Sandelyje: 74334 pcs
 parsisiųsti: PB605-BP.pdf
 apibūdinimas: BRIDGE RECT 1PHASE 600V 15A GBU
 Sandelyje: 87410 pcs
 parsisiųsti: GBU1506TB.pdf
 apibūdinimas: BRIDGE RECT 1A 100V 4SDIP
 Sandelyje: 173908 pcs
 parsisiųsti: DF01S1.pdf
 apibūdinimas: RECT BRIDGE GPP 600V 15A GBJ
 Sandelyje: 48672 pcs
 parsisiųsti: GBJ1506-F.pdf
 apibūdinimas: MODULE PWR 100A 600V 3PH BRIDGE
 parsisiųsti: M50100TB600.pdf
 apibūdinimas: DIODE GPP 8A 800V GPP INLINE GBU
 Sandelyje: 53918 pcs
 parsisiųsti: GBU8K-E3/51.pdf
 apibūdinimas: RECTIFIER BRIDGE 800V 25A D-63
 Sandelyje: 6401 pcs
 parsisiųsti: VS-26MT80.pdf
 apibūdinimas: DIODE BRIDGE 200V 25A GBPC-T/W
 Sandelyje: 23549 pcs
 parsisiųsti: GBPC2502W.pdf
 apibūdinimas: DIODE BRIDGE 1600V 100A SM3
 Sandelyje: 2551 pcs
 parsisiųsti: MSD100-16.pdf
 Sandelyje: 30763 pcs
 parsisiųsti: VS-KBPC804PBF.pdf
 apibūdinimas: DIODE BRIDGE 1600V 130A SM3
 Sandelyje: 2296 pcs
 parsisiųsti: MSD130-16.pdf
 apibūdinimas: RECTIFIER BRIDGE 35A 800V GBPC-
 Sandelyje: 22098 pcs
 parsisiųsti: GBPC3508W-E4/51.pdf
 apibūdinimas: IC SCHOTTKY DIODE BRIDGE 16-SOIC
 Sandelyje: 13330 pcs
 apibūdinimas: DIODE BRIDGE FAST DIODE SOT-227B
 Sandelyje: 3709 pcs
 parsisiųsti: VBE60-06A.pdf
 apibūdinimas: RECTIFIER BRIDGE 100V 1.9A D-37
 Sandelyje: 44772 pcs
 parsisiųsti: VS-2KBB10R.pdf
 apibūdinimas: DIODE BRIDGE 400V 8A GBU
 Sandelyje: 63937 pcs
 parsisiųsti: GBU8G.pdf
 apibūdinimas: DIODE BRIDGE 100V 8A GBU
 Sandelyje: 54179 pcs
 parsisiųsti: GBU8B.pdf
 apibūdinimas: BRIDGE RECTIFIER 600V 8.0A D-72
 Sandelyje: 17001 pcs
 parsisiųsti: VS-KBPC806.pdf
 GBPC2504T
 apibūdinimas: DIODE BRIDGE 400V 25A GBPC-T/W
 Sandelyje: 21407 pcs
 parsisiųsti: GBPC2504T.pdf
 apibūdinimas: RECT BRIDGE GPP 10A 50V GBJ
 Sandelyje: 71535 pcs
 parsisiųsti: GBJ10005-BP.pdf
 apibūdinimas: MODULE POWER 100A 600V BRIDGE
 Sandelyje: 1258 pcs
 parsisiųsti: M50100SB600.pdf
 apibūdinimas: BRIDGE RECTIFIER 10A 400V GBU
 Sandelyje: 62232 pcs
 parsisiųsti: GBU10G-BP.pdf
 apibūdinimas: RECT BRIDGE 3-PHA 600V 35A D-63
 Sandelyje: 6067 pcs
 parsisiųsti: VS-36MT60.pdf
 apibūdinimas: RECT BRIDGE GPP 10A 100V GBU
 Sandelyje: 46946 pcs
 parsisiųsti: GBU1001.pdf
 apibūdinimas: RECT BRIDGE GPP 15A 200V GBPC
 Sandelyje: 30179 pcs
 parsisiųsti: GBPC1502.pdf
 apibūdinimas: BRIDGE RECTIFIER 15A 50V GBU
 Sandelyje: 78138 pcs
 parsisiųsti: GBU15A-BP.pdf
 apibūdinimas: MODULE POWER 100A 1600V BRIDGE
 parsisiųsti: M50100SB1600.pdf
 apibūdinimas: DIODE BRIDGE FAST DIODE ECO-PAC1
 Sandelyje: 5518 pcs
 parsisiųsti: VBE55-06NO7.pdf
 apibūdinimas: BRIDGE RECT 1PHASE 600V 15A GBJ
 Sandelyje: 90469 pcs
 parsisiųsti: GBJ1506TB.pdf
 apibūdinimas: BRIDGE RECT 1PHASE 600V 6A GBU
 Sandelyje: 96157 pcs
 parsisiųsti: GBU606GTB.pdf
 apibūdinimas: MOD BRIDGE 3PH 45A 1600V MTP
 Sandelyje: 1610 pcs
 parsisiųsti: VS-40MT160P-P.pdf
 apibūdinimas: RECT BRIDGE 1-PH 200V 35A GBPC-A
 Sandelyje: 15260 pcs
 parsisiųsti: VS-GBPC3502A.pdf
 apibūdinimas: MODULE POWER 60A 400V BRIDGE
 Sandelyje: 2352 pcs
 parsisiųsti: M5060SB400.pdf
 apibūdinimas: RECTIFIER BRIDGE 600V 10A BU
 Sandelyje: 54005 pcs
 parsisiųsti: BU1006A-M3/45.pdf


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 25.2.2006
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 C 48/27
 Pirmās instances tiesas 2005. gada 13. decembra spriedums — Cwik pret Komisiju
 (apvienotās lietas T–155/03, T–157/03 un T–331/03) (1)
 (Ierēdņi - Novērtējuma ziņojums - Novērtējuma periodi 1995/1997, 1997/1999 un 1999/2001 - Prasība atcelt tiesību aktu - Vienlaicīga sekojošu novērtējumu sastādīšana - Procesuāli pārkāpumi - Nokavējums - Personāla lieta - Acīmredzama kļūda vērtējumā - Pilnvaru nepareiza izmantošana - Pretrunas pamatojumā - Ciestā kaitējuma atlīdzināšana - Materiālais zaudējums - Morālais kaitējums)
 (2006/C 48/51)
 Tiesvedības valoda — franču
 Lietas dalībnieki
 Prasītājs: Michael Cwik, Tervuren (Beļģija) (pārstāvji — N. Lhoëst un E. de Schietere de Lophem, avocats)
 Atbildētāja: Eiropas Kopienu Komisija (pārstāvji — J. Currall un L. Lozano Palacios, pārstāvji)
 Priekšmets
 Pirmkārt, atcelt Komisijas lēmumus, ar kuriem noteikts galīgais variants prasītāja novērtējuma ziņojumiem par laikposmiem no 1995. gada 1. jūlija līdz 1997. gada 30. jūnijam, no 1997. gada 1. jūlija līdz 1999. gada 30. jūnijam un no 1999. gada 1. jūlija līdz 2001. gada 30. jūnijam un, ja nepieciešams, arī Komisijas lēmumus, ar ko noraida prasītāja sūdzības par šiem ziņojumiem, un, otrkārt, apmierināt lūgumus par apgalvoto materiālā un morāla kaitējuma atlīdzināšanu.
 Rezolutīvā daļa:
 1)
 atcelt Komisijas lēmumus, ar kuriem noteikts galīgais variants prasītāja novērtējuma ziņojumiem par 1995/1997 gadu un 1997/1999 gadu, kā arī Komisijas lēmumus, ar ko noraida prasītāja sūdzības par šiem ziņojumiem;
 2)
 piespriest Komisijai pārskaitīt prasītājam 2 000 EUR kā zaudējumu atlīdzību;
 3)
 pārējā daļā prasības noraidīt;
 4)
 lietās T-155/03 un T-157/03 piespriest Komisijai atlīdzināt tiesāšanās izdevumus;
 5)
 lietā T-331/03 piespriest Komisijai segt savus, kā arī atlīdzināt pusi prasītājam radušos izdevumu.
 (1) OV C 171, 19.07.2003.


text:
 20.3.2017
 ET
 Euroopa Liidu Teataja
 C 86/17
 Eelotsusetaotlus, mille on esitanud Korkein oikeus (Soome) 12. detsembril 2016 – Bosphorus Queen Shipping Ltd Corp. versus Rajavartiolaitos
 (Kohtuasi C-15/17)
 (2017/C 086/22)
 Kohtumenetluse keel: soome
 Eelotsusetaotluse esitanud kohus
 Korkein oikeus
 Põhikohtuasja pooled
 Kaebuse esitaja: Bosphorus Queen Shipping Ltd Corp.
 Vastustaja: Rajavartiolaitos
 Eelotsuse küsimused
 1.
 Kas mõistet „rannikualad või nendega seotud huvid“ mereõiguskonventsiooni artikli 220 lõike 6 ja direktiivi 2005/35/EÜ (1) artikli 7 lõike 2 tähenduses tuleb tõlgendada kooskõlas naftareostuse korral avamerel sekkumise 1969. aasta rahvusvaheline konventsiooni II artikli punktis 4 ette nähtud mõiste „seotud huvid“ definitsiooniga?
 2.
 Esimeses eelotsuse küsimuses mainitud naftareostuse korral avamerel sekkumise 1969. aasta rahvusvaheline konventsiooni II artikli punkti 4 alapunkti c kohaselt on „seotud huvid“ muu hulgas asjaomase rannikupiirkonna elanike tervis ja heaolu, kaasa arvatud mere elusressursside, taimestiku ja loomastiku säilitamine. Kas nimetatud säte hõlmab samuti elusressursside, loomastiku ja taimestiku säilitamist majandusvööndis, või on selles konventsiooni sättes tegemist ainult rannikupiirkonna huvide kaitsega?
 3.
 Kui vastus esimesele küsimusele on eitav, siis kuidas tuleb tõlgendada mereõiguskonventsiooni artikli 220 lõike 6 määratlust „rannik või [sellega seotud] huvid“ ja direktiivi 2005/35/EÜ artikli 7 lõike 2 määratlust „rannikuala või [sellega] seotud huvid“?
 4.
 Kuidas tuleb tõlgendada mereõiguskonventsiooni artikli 220 lõikes 6 ja direktiivi 2005/35/EÜ artikli 7 lõike 2 tähenduses mõistet „territoriaalmere või majandusvööndi loodusressursid“? Kas elusressurssideks loetakse ainult kasutatavaid liike või kuuluvad elusressursside hulka ka kasutatavate liikidega seotud või neist sõltuvad liigid nagu näiteks taime- ja loomaliigid, mida kasutavad toiduks püütavad liigid?
 5.
 Kuidas tuleb tõlgendada mereõiguskonventsiooni artikli 220 lõike 6 mõistet „ähvardab tekitada“ ja direktiivi 2005/35/EÜ mõistet „põhjustab ohu“? Kas ähvardava ohu olemus tuleb määratleda abstraktse või konkreetse ohu mõiste abil või mõnel muul viisil?
 6.
 Kas mereõiguskonventsiooni artikli 220 lõikes 6 ja direktiivi 2005/35/EÜ artikli 7 lõikes 2 ette nähtud rannikuriigi pädevuse tingimuste hindamisel tuleb lähtuda sellest, et ulatuslik kahju või selle tekkimise oht on raskem tagajärg, kui mereõiguskonventsiooni artikli 220 lõikes 5 nimetatud merekeskkonna reostuse põhjustamine või põhjustada ähvardamine? Kuidas tuleb defineerida merekeskkonna märkimisväärset reostumist ja kuidas tuleb sellega arvestada ulatusliku kahju või selle tekkimise ohu hindamisel?
 7.
 Milliste ajaoludega tuleb arvestada hinnangu andmisel kahju või selle tekkimise ohu „ulatuslikkusele“? Kas hinnangu andmisel tuleb arvestada näiteks kahjuna realiseeruva kahjuliku mõju kestuse ja geograafilise ulatusega? Kuidas tuleb jaatava vastuse korral hinnata kahju kestust ja ulatust?
 8.
 Direktiiv 2005/35/EÜ on miinimumdirektiiv ja ei takista liikmeriikidel võtta rangemaid meetmeid laevade põhjustatud merereostuse vastu kooskõlas rahvusvahelise õigusega [(artikli 1 lõige 2)]. Kas rangemate meetmete võtmise võimalus laieneb ka direktiivi artikli 7 lõikele 2, mis sätestab rannikuriigi pädevuse võtta meetmeid läbisõitva laeva suhtes?
 9.
 Kas mereõiguskonventsiooni artikli 220 lõikes 6 ja direktiivi 2005/35/EÜ artikli 7 lõikes 2 ette nähtud rannikuriigi pädevuse tingimusi hinnates võib tähtsust omistada Läänemere piirkonna geograafilisele ja ökoloogilisele eriolukorrale ja tundlikkusele?
 10.
 Kas mereõiguskonventsiooni artikli 220 lõike 6 ja direktiivi 2005/35/EÜ artikli 7 lõike 2 tähenduses „selged ja objektiivsed tõendid“ hõlmavad lisaks tõenditele laeva poolt nimetatud sätetes kirjeldatud rikkumiste toime panemise kohta ka tõendeid merreheitmise tagajärgede kohta? Milliseid tõendeid tuleb nõuda rannikualadele või nendega seotud huvidele põhjustatud ulatusliku kahju või ulatusliku kahju tekkimise ohu kohta näiteks seoses piirkonna linnustiku, kalastiku ja merekeskkonnaga? Kas selgete ja objektiivsete tõendite nõue tähendab, et näiteks nafta merre heitmise kahjulikku mõju merekeskkonnale tuleb alati hinnata, lähtudes aset leidnud nafta merre heitmist käsitlevatest konkreetsetest raportitest ja uuringutest?
 (1) Euroopa Parlamendi ja nõukogu 21. oktoobri 2009. aasta direktiiv 2009/123/EÜ, millega muudetakse direktiivi 2005/35/EÜ, mis käsitleb laevade põhjustatud merereostust ning karistuste kehtestamist merereostusega seotud rikkumiste eest (ELT 2009, L 280, 27.10.2009, lk 52).


text:
 20.6.2022
 GA
 Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh
 C 237/11
 Breithiúnas na Cúirte (an Chéad Dlísheomra) an 28 Aibreán 2022 (iarraidh ar réamhrialú ón Högsta förvaltningsdomstolen – an tSualainn) – Skatteverket v DSAB Destination Stockholm AB
 (Cás C-637/20) (1)
 (Tarchur chun réamhrialú - Treoir 2006/112/CE - Comhchóras cánach breisluacha - Airteagal 30a(1) - Coincheap an “dearbháin” - Airteagal 30a(3) - Coincheap an “dearbháin ilchuspóra” - Díol cárta lena dtugtar teideal dá shealbhóir do roinnt seirbhísí turasóireachta a fháil ar feadh tréimhse theoranta)
 (2022/C 237/14)
 Teanga an cháis: an tSualainnis
 An chúirt a rinne an tarchur
 Högsta förvaltningsdomstolen
 Páirtithe sna príomhimeachtaí
 Iarratasóir: Skatteverket
 Cosantóir: DSAB Destination Stockholm AB
 An chuid oibríochtúil den breithiúnas
 Ní mór Airteagal 30a de Threoir 2006/112/CE ón gComhairle an 28 Samhain 2006 maidir leis an gcomhchóras cánach breisluacha arna leasú le Treoir (AE) 2016/1065 ón gComhairle an 27 Meitheamh 2016, a léirmhíniú sa bhealach go bhféadfaidh ionstraim lena dtugtar an ceart dá shealbhóir tairbhe a bhaint as seirbhísí éagsúla in áit ar leith, ar feadh tréimhse theoranta agus i gcomhair méide áirithe, a bheith ina “dearbhán” de réir bhrí Airteagal 30a(1) den Treoir sin, fiú amháin más rud é, mar gheall ar thréimhse theoranta bhailíochta na hionstraime sin, nach féidir le gnáth-thomhaltóir tairbhe a bhaint as na seirbhísí sin. Is éard atá san ionstraim sin “dearbhán ilchuspóra” de réir bhrí Airteagal 30a(3) den Treoir sin, ós rud é nach bhfuil an cháin bhreisluacha a bheidh dlite ar na seirbhísí sin ar eolas tráth eisiúna na hionstraime sin.
 (1) IO C 53, 15.02.2021.


text:
 21.11.2009
 MT
 Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea
 C 282/35
 Sentenza tal-Qorti tal-Prim’Istanza tat-30 ta’ Settembru 2009 — Arkema vs Il-Kummissjoni
 (Kawża T-168/05) (1)
 (“Kompetizzjoni - Akkordji - Suq tal-aċidu monokloroaċetiku - Deċiżjoni li tikkonstata ksur tal-Artikolu 81 KE - Tqassim tas-suq u ffissar ta’ prezzijiet - Attribuzzjoni ta’ aġir illegali - Prinċipju ta’ individwalità tal-pieni u tas-sanzjonijiet - Obbligu ta’ motivazzjoni - Multi - Proporzjonalità - Gravità u tul tal-ksur - Effett dissważiv - Impatt konkret fuq is-suq - Ċirkustanzi mitiganti - Rwol ta’ segwaċi - Ċirkustanzi aggravanti - Reċidività”)
 2009/C 282/65
 Lingwa tal-kawża: Il-Franċiż
 Partijiet
 Rikorrenti: Arkema SA (Pariġi, Franza) (rappreżentanti: M. Debroux, avukat)
 Konvenuta: Il-Kummissjoni tal-Komunitajiet Ewropej (rappreżentanti: inizjalment A. Bouquet u F. Amato, sussegwentement A. Bouquet u X. Lewis, aġenti)
 Suġġett
 Prinċipalment, talba għall-annullament tal-Artikolu 1(d), tal-Artikolu 2(c) u tal-Artikolu 4(9) tad-Deċiżjoni C(2004) 4876 finali tal-Kummissjoni, tad-19 ta’ Jannar 2005, dwar proċedura skont l-Artikolu 81 [KE] u l-Artikolu 53 tal-Ftehim ŻEE (Każ COMP/E-1/37.773 — AMCA) u, sussidjarjament, talba għal modifika tal-Artikolu 2(c) u (d) tal-imsemmija deċiżjoni.
 Dispożittiv
 (1)
 Ir-rikors huwa miċħud.
 (2)
 Arkema SA hija kkundannata għall-ispejjeż.
 (1) ĠU C 171, 9.7.2005.


type: contracts

text:
 Avviż Legali Importanti
 |
 22004D0035(01)
 Deċiżjoni tal-Kumitat Konġunt taż-ŻEE Nru 35/2004 tat-23 ta' April 2004 li temenda l-Anness II (Regolamenti Tekniċi, standards, ittestjar u ċertifikazzjoni) tal-Ftehim ŻEE - Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 2144/2003 (importazzjoni minn pajjiżi terzi)
 Official Journal L 277 , 26/08/2004 P. 0003 - 0003
 Deċiżjoni tal-Kumitat Konġunt taż-ŻEENru 35/2004tat-23 ta' April 2004li temenda l-Anness II (Regolamenti tekniċi, standards, ittestjar u ċertifikazzjoni) li jinsab mal-Ftehim ŻEEIL-KUMITAT KONĠUNT ŻEE,Wara li kkonsidra t-Trattat li jistabbilixxi ż-Żona Ekonomika Ewropea, kif emendat bil-Protokoll li jaġġusta l-Ftehim dwar iż-Żona Ekonomika Ewropea, hawhekk iżjed 'l quddiem imsejjaħ "il-Ftehim", u b'mod partikolari l-Artikolu 98 tiegħu,Billi:(1) L-Anness II li jinsab mal-Ftehim kien emendat bid-Deċiżjoni tal-Kumitat Konġunt ŻEE Nru 21/2004 tad-19 ta' Marzu 2004 [1].(2) Ir-Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 2144/2003 tat-8 ta' Diċembru 2003 li jemenda r-Regolament (KEE) Nru 94/92 li jippreskrivi regoli dettaljati għall-implimentazzjoni ta' l-arranġamenti għal importazzjonijiet minn pajjiżi terzi li hemm provvediment dwarhom fir-Regolament tal-Kunsill (KEE) Nru 2092/91 [2] għandu jkun inkorporat fil-Ftehim,IDDEĊIEDA DAN LI ĠEJ:Artikolu 1L-inċiż li ġej għandu jiżdied mal-punt 54b (Regolament tal-Kunsill (KEE) Nru 2092/91) tal-Kapitolu XII ta' l-Anness II li jinsab mal-Ftehim:"- 32003 R 2144: Ir-Regolament tal-Kummissjoni Nru 2144/2003 tat-8 ta' Diċembru 2003 (ĠU L 322, tad-9.12.2003, p. 3)."Artikolu 2It-testi tar-Regolament (KE) Nru 2144/2003 fil-lingwa Islandiża u dik Norveġija, li għandhom jiġu ppublikati fis-Suppliment ŻEE tal-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea, għandhom ikunu awtentiċi.Artikolu 3Din id-Deċiżjoni għandha tidħol fis-seħħ fl-24 ta' April 2004, kemm-il darba li n-notifikazzjonijiet kollha taħt l-Artikolu 103(1) tal-Ftehim ikunu saru lill-Kumitat Konġunt ŻEE [3].Artikolu 4Din id-Deċiżjoni għandha tiġi ppubblikata fit-Taqsima ŻEE tal-, u fis-Suppliment ŻEE tal-, Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.Magħmul fi Brussel, fit-23 ta' April 2004.Għall-Kumitat Konġunt ŻEEIl-PresidentP. Westerlund[1] ĠU L 127, tad-29.4.2004, p. 126.[2] ĠU L 322, tad-9.12.2003, p. 3.[3] Ma huma indikati ebda ħtiġiet kostituzzjonali.--------------------------------------------------


text:
Vorige maand 25
 Belastingrecht 184
 Bestuursrecht 22
 Burgerlijk pro... 22
 Civiel recht 1573
 Insolventierecht 49
 Personen- en f... 27
 Socialezekerhei... 7
 Strafrecht 45
 Verbintenissen... 59
 Gerechtshof '... 218
 Gerechtshof A... 179
 Parket bij de... 172
 Rechtbank Rot... 111
 Gerechtshof Ar... 99
 Gerechtshof Ar... 80
 Rechtbank Amst... 67
 Hoge Raad 66
 Rechtbank Haarlem 63
 Rechtbank Limburg 62
 Gerechtshof 's... 60
 Rechtbank Arnhem 59
 Gerechtshof Le... 56
 Gerechtshof De... 54
 Rechtbank Midd... 47
 Rechtbank Noor... 42
 Rechtbank Over... 38
 Rechtbank Geld... 36
 Rechtbank Zwol... 36
 Rechtbank Utrecht 31
 Rechtbank Breda 29
 Rechtbank Noor... 29
 Rechtbank Alkmaar 25
 Rechtbank Leeu... 25
 Rechtbank Maas... 24
 Rechtbank Den ... 22
 Rechtbank Zeel... 20
 Rechtbank 's-H... 19
 Rechtbank Oost... 19
 Rechtbank Zutphen 19
 Rechtbank Almelo 15
 Rechtbank Assen 15
 Centrale Raad ... 10
 Rechtbank Midde... 8
 Rechtbank Oost-... 6
 Rechtbank Zwolle 4
 Beschikking 3
 Bodemzaak 5
 Cassatie 66
 Eerste aanleg... 558
 Eerste aanleg... 134
 Hoger beroep 675
 Hoger beroep k... 49
 Kort geding 212
 Op tegenspraak 11
 Voorlopige voo... 31
 FutD 136
 JHV 118
 RvdW 108
 NTFR 105
 V-N 97
 Prg. 89
 JOR 74
 NJF 62
 NJB 43
 mr. 40
 INS-Updates.nl 34
 FED 31
 JIN 27
 JONDR 17
 WFR 16
 JBPR 15
 NTHR 13
 JRV 12
 Belastingblad 6
 S&S 6
 drs. 6
 JAAN 5
 TvPP 5
 JBO 4
 annotatie 4
 ERF-Updates.nl 3
 SR-Updates.nl 3
 AR-Updates.nl 2
 JWB 2
 PFR-Updates.nl 2
 G.J.J. 1
 J.P.H. 1
 's-Gravenhage 93
 's-Hertogenbosch 160
 Arnhem 72
 Haarlem 44
 Maastricht 57
 Zaanstad 4
 Volledige tekst 1995
 1.995 Rechterlijke Uitspraken
 1.995 rechterlijke uitspraken gevonden op het trefwoord huurtermijnen.
 ECLI:NL:RBOBR:2017:2647 Rechtbank Oost-Brabant, 5165303
 5165303
 Huur van bedrijfsruimte ex 7:230a BW; Verklaring voor recht inzake beroep op ontruimingsbescherming; Verplichting van huurder tot schadevergoeding wegens niet tijdige ontruiming. Bekijk de uitspraak
 ECLI:NL:PHR:2017:328 Parket bij de Hoge Raad, 15/03455
 15/03455
 Diefstal van elektriciteit t.b.v. hennepkwekerij, art. 342.2 Sv. Vinden bevindingen fraudespecialist van energiemaatschappij t.a.v. waarneming van illegale elektriciteitsaansluiting... Bekijk de uitspraak
 ECLI:NL:RBMNE:2017:2288 Rechtbank Midden-Nederland, 5181825 MC EXPL 16-7268 wh/1031
 Huurgeschil tussen de gemeente en gedaagde. Gedaagde huurt een perceel grond van de gemeente. Op dat perceel grond is een opstal gevestigd, waarin de discotheel [gedaagde sub 1] wordt... Bekijk de uitspraak
 ECLI:NL:RBDHA:2016:17056 Rechtbank Den Haag, C/09/518653 / KG ZA 16/1127
 C/09/518653 / KG ZA 16/1127
 Kort geding. Benoeming kandidaat-notaris als waarnemer van een notarisambt is na schorsing ingetrokken en zijn vennootschap is failliet verklaard. Wat moet er gebeuren met het protocol... Bekijk de uitspraak
 ECLI:NL:RBLIM:2017:4155 Rechtbank Limburg, 5113139 \ CV EXPL 16-5568
 5113139 \ CV EXPL 16-5568
 Huuropschorting wegens gebreken niet langer gerechtvaardigd Bekijk de uitspraak
 ECLI:NL:GHARL:2017:3937 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 200.193.525/01
 200.193.525/01
 Ontbinding en ontruiming huurwoning. Huurder verantwoordelijk voor handel in verdovende middelen vanuit de woning door medebewoner. Ernst van de tekortkoming rechtvaardigt ontbinding en... Bekijk de uitspraak
 ECLI:NL:GHARL:2017:3927 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 200.170.986/01
 200.170.986/01
 Huur woonruimte. Twee maanden na aanvang huurovereenkomst wordt huurprijs vanwege gebreken volledig opgeschort. Huurprijsvermindering op grond van 7:207 jo 7:257 BW tot 1 oktober 2014 en... Bekijk de uitspraak
 ECLI:NL:GHARL:2017:3939 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 200.199.911/01
 200.199.911/01
 Incident schorsing uitvoerbaarheid bij voorraad. Samenloop met executiegeschil bij de voorzieningenrechter. Een geëxecuteerde komt naast het recht in kort geding een vordering tot... Bekijk de uitspraak
 ECLI:NL:OGEAM:2017:13 Gerecht in eerste aanleg van Sint Maarten, AR 2016/82
 AR 2016/82
 Huurrecht. Is verhuurder vergoeding aan huurder verschuldigd voor een op het gehuurde terrein door hem opgericht gebouw? Bekijk de uitspraak
 ECLI:NL:GHDHA:2017:1250 Gerechtshof Den Haag, 200.137.211/01
 200.137.211/01
 Geschil over de vraag of het publiekrecht de gemeente beperkt in de uitoefening van een privaatrechtelijke bevoegdheid om huurovereenkomsten voor tankstations te beëindigen. Bekijk de uitspraak


text:
Vj-47/2004/36
 2. Kf. 27. 280/2008/7. szám
 A Fővárosi Ítélőtábla a Magyar Könyvkiadók és Könyvterjesztők Egyesülése (1073 Budapest) felperesnek a Gazdasági Versenyhivatal (Budapest, Hivatkozási szám: Vj-47/2004.) alperes ellen versenyügyben hozott közigazgatási határozat felülvizsgálata iránt indult perében a Fővárosi Bíróság 2008. évi február hó 19. napján kelt 3.K.33.745/2006/12. számú ítélete ellen a felperes által 13. sorszám alatt előterjesztett fellebbezés folytán az alulírott helyen 2009. évi január hó 14: napján megtartott nyilvános tárgyalás alapján meghozta az alábbi
 Kötelezi a felperest, hogy 15 napon belül fizessen meg az alperesnek 40.000 (azaz negyvenezer) forint másodfokú perköltséget, valamint az államnak - az illetékügyekben eljáró hatóság külön felhívására - 24.000 (azaz huszonnégyezer) forint fellebbezési illetéket.
 A felperes a verseny-felügyeleti eljárás ideje alatt a magyarországi könyvszakma 144 vállalkozását, köztük könyvkiadókat és könyvkereskedőket is tömörítette egy szervezetbe. Felperes feladata - egyebek mellett- a Versenyszabályzat megalkotása és a könyvpiac versenyszabályai kereteinek meghatározása. Az 1992. szeptember 1. napján elfogadott versenyszabályzatot egy alkalommal, 1996. június 26-án módosították. A módosítás a per szempontjából releváns negyedik fejezet tartalmát nem érintette.
 A Versenyszabályzat negyedik fejezete (pontokba szedve) - többek között - az alábbiakról rendelkezik.
 37. pont A könyv fogyasztói árának megszabása egyedül és kizárólag a kiadó joga, attól eltérni a kiadó engedélye nélkül nem lehet. A fogyasztói ár a könyveknek a kiadó által megállapított azon ára, amelyet a viszont-elárusító köteles betartani a könyv eladásánál (második és harmadik mondat).
 39. pont Előjegyzési vagy előfizetési ár alatt azon megjelenő vagy megjelenés előtt álló kiadványnak a fogyasztói árnál alacsonyabb árát értjük, amelyet előre meghatározott időre a kiadó szabott meg. Az előjegyzési vagy előfizetési ár mindaddig bolti árnak tekintendő, amíg a kiadó a rendes fogyasztói árat életbe nem lépteti. A rendes fogyasztói ár életbe lépte után az előjegyzési vagy előfizetési ár megszűnik, azon az áron a kiadványt eladni tilos. Ettől eltérni csak a kiadó engedélyével lehet.
 40. pont Árleszállítás vagy vásár tárgya - eltérő megállapodás hiányában - csak olyan kiadvány lehet, amelynek az átvételétől legalább fél év eltelt (második mondat).
 41. pont Az árleszállítás idejének lejárta után a kiadványok kizárólag a kiadó által megállapított fogyasztói áron terjeszthetők tovább (második mondát).
 42. pont A nagykereskedők, kiskereskedők és kiadók raktáraiban és üzleteiben visszamaradt, elavult vagy más módon csökkent értékű könyvek a rendes fogyasztói árnál mérsékeltebb áron, évenként két alkalommal - március 1. és június 15., valamint október 1. és december 31. között - nem árusíthatók nagyobb tételben. A nagyobb tételt az 50 millió forintot elérő értékű árualap jelenti.
 Az alperes 2004. március 16-án hivatalból indított vizsgálatot annak megállapítása iránt, hogy a felperesi Versenyszabályzat negyedik részének fenti rendelkezései a tisztességtelen piaci magatartás és a versenykorlátozás tilalmáról szóló, többször módosított 1996. évi LVII. tv. (a továbbiakban: Tpvt) 11.§-ának (1) és (2) bekezdéseibe ütköző módon versenykorlátozóak-e; az elintézési határidőt egy alkalommal, 2004. augusztus 31-én meghosszabbította. A felperes az eljárás során többek között - nemzetközi adatokat hozott fel arra, hogy kötött ár érvényesítése mellett a könyváremelkedés elmarad a létfenntartási költségek növekedésétől illetve, hogy miután az USA-ban megszüntették a kötött árrendszert, a kis- és közepes méretű könyvesboltok kiszorításával, az üzletláncok térhódításával öt év alatt a könyvárak 62%-kal emelkedtek, a kötött árrendszert alkalmazó Németországban viszont a kapható címek száma megháromszorozódott.
 Az alperes a 2006. április 11. napján kelt Vj-47/2004/36. számú határozatában megállapította, hogy a felperes versenyszabályzatának 37. pontjának második és harmadik mondata, a 39. pontja, a 40. pontjának második mondata, a 41. pontjának második mondata és 42. pontja versenykorlátozóak, ezért a felperest e szakaszok alkalmazásától eltiltotta; egyben kötelezte, hogy a tagokat a határozatról értesítse, a Versenyszabályzatot pedig módosítsa.
 A határozat indokolása szerint a Versenyszabályzat kifogásolt rendelkezései a Tpvt. 11.§-ának (1) bekezdésébe, és a (2) bekezdés a) és b) pontjában megfogalmazott tilalmakba ütköznek minden olyan esetben, amikor a kiadványok a forgalmazók tulajdonába kerülnek az áru viszontértékesítése előtt. A kiadványok felett tulajdonjogot szerzett könyvforgalmazók ár meghatározási-, illetve forgalmazási jogának korlátozása versenyjogilag indokolatlan, a piacon a szabad árképzés, az árverseny lenne kívánatos. A versenyszabályzat 40. és 42. pontjában foglalt rendelkezések már a nem bizományosi forgalomban is versenykorlátozóak. A kiadók tudhatják, hogy az új kiadvány árát nem lehet fél évig változtatni, ezért a saját kiadványaik árát e piaci árinformáció figyelembe vételével alakíthatják ki. Ez pedig az egyes, egymással versengő kiadványok közötti árversenyt képes korlátozni vagy kizárni. Az árleszállítás tilalmi időszakainak meghatározása szintén időben, abszolút módon korlátozza a kiadók által piacra vitt könyvek ár meghatározási lehetőségeit. Ez a rendelkezés a nem bizományosi forgalomban a vertikális versenykorlátozó hatáson túl a könyvkiadók és a forgalmazók horizontális piaci kapcsolataira hat, mivel a piacon lévő kiadványok közötti versenyt korlátozza. A határozat megállapította azt is, hogy a kifogásolt árrögzítés nem tartozik közvetlenül egyik csoportmentességi rendelet hatálya alá sem. Egyedi mentesség sem adható, mert a mentesüléshez szükséges négy konjunktív feltétel közül legalább három nem teljesül. A versenyszabályzattal kizárni vagy korlátozni igyekezett szabad áras rendszer lehetővé teszi az árak csökkentését, az így kialakuló versenynyomás révén pedig hatékonyságra ösztönöz. Az árrögzítés következtében viszont azok a forgalmazók, akik képesek lennének a hatékonyság növelése révén árcsökkentésre és így piaci részesedésük növelésére, ezt a hatékony működésből származó potenciális előnyt nem tudják kihasználni. A hatékonyság növekedésének alacsonyabb könyvárakban megjelenő előnyét a fogyasztók sem élvezhetik. A kötött árak rendszere megfosztja a fogyasztót a választás lehetőségétől, akaratuk ellenére is rákényszerülnek arra, hogy támogassanak nem hatékony vállalkozásokat, vagy olyan kiadványokat, amelyek nem piacképesek, amelyek iránt nincs kellő kereslet. Az alperes kifejtette, hogy a versenyhatóság feladata a piaci mechanizmus szabad érvényesülésének védelme. A piac logikájából pedig az következik, hogy nem elégséges kereslet esetén vállalkozások, illetve áruk tűnnek el a piacról. Amennyiben egyes kisebbségi fogyasztói csoportok nem hajlandók a kisebb példányszám miatti kiadásból eredő fajlagosan magasabb áron megvásárolni a termékeket, akkor semmi nem indokolja azt, hogy a többséggel kellene az alacsony fizetési hajlandóságból származó esetleges veszteséget megfizettetni. Az árrögzítés révén mesterségesen magasan tartott kiadványárak keresztfinanszírozást tesznek lehetővé, amely megakadályozza azt, hogy a fogyasztók egy nem lebecsülhetetlen részét alkotó, a "nem minőségi" könyveket vásárlók, illetve a potenciális ilyen vásárlók az általuk keresett kiadványokból többet vásároljanak, vagy egyáltalán vásároljanak. Árrögzítés hiányában-. viszont az árak csökkenésével lehet számolni. Hangsúlyozta, hogy a versenyjog a versenyt magát és nem közvetlenül a munkahelyeket, az egyes fogyasztói csoportok egyedi, sajátos érdekeit védi. A gazdaság szereplőinek a Tpvt. rendelkezéseit be kell tartaniuk, az egyes társadalmi célok megvalósítása, erre vonatkozó jogszabályi rendelkezés hiányában, nem a feladatuk. A tartalmukat tekintve jó, "minőségi" kiadványok bizonyára hamar elkelnek a piacon, éppen a minőségi tartalom miatt, tehát itt nincs is szükség kereszt-árfinanszírozásra. Az eljárás alá vont nem tárt fel semmilyen bizonyítékot arra, hogy a mennyiség egyben minőséget is takar. A tartalmas, minőségi és mások figyelmére érdemes kiadványok piacképesek, és ezzel szemben nincs olyan érv az olyan kiadványok megjelenése mellett, amelyeket az emberek szabad akaratukból szabadpiaci áron nem vennének meg. Az alperes megállapította még, hogy a felperesi bizonyítás hiányában sem kétséges az, hogy a versenyszabályzat kifogásolt pontjai hozzájárulnak az árstabilitáshoz. A probléma azonban az, hogy az egyes termékek túl- mások alulárazódtak. Megjegyezte, hogy pusztán a könyvkínálat összetételének megváltozása is eredményezhette a fogyasztói kiadások nagyobb mértékű növekedését azokban az országokban, ahol áttértek a kötött árrendszerről a szabad árrendszerre. A Legfelsőbb Bíróság több eseti döntésére hivatkozással rögzítette, hogy az ügyintézési határidő túllépése nem tekinthető a döntés érdemére kiható eljárási szabálysértésnek.
 A határozat hatályon kívül helyezése iránti keresetében felperes eljárási jogsértésként a Tpvt. 63. §-ának (1) és (6) bekezdéseire hivatkozott. Állította, hogy az alperes az elintézési határidő jelentős túllépésével megsértette a jogbiztonsághoz fűződő alapvető alkotmányos jogelvet, az elintézési határidő lejárta után az alperes nem hozhatott volna határozatot. Anyagi jogsértésként azt jelölte meg, hogy az alperes nem vette figyelembe eljárása során az általa előadottakat, és a kötött árak megszüntetésének az egyedi sajátosságokkal bíró könyvpiacra gyakorolt pozitív hatását semmiféle elemzéssel vagy nemzetközi példákkal nem támasztotta alá, az általa bemutatott várható negatív hatásokat pedig nem cáfolta. Helytelenül állapította meg a kötött árrendszer által elért negatív hatások dimenzióját is, mert az legfeljebb a piac 0,5-%-ára vonatkozhat. Az alperes nem vette figyelembe a könyv mint áru, egyedi sajátosságait sem. Tévesen értelmezte a gazdasági verseny társadalmi funkcióját és ez a sajátos áruként viselkedő könyvek piacán kirívóan téves következtetésre adott alapot. Az alperes nem megfelelően értelmezte a versenyjog célját és szerepét sem. Jogsértőnek tartotta a határozatot azért is, mert a mentesülési feltételek teljesülését az alperes helytelenül értékelte, illetve figyelmen kívül hagyta azokat.
 Az alperes állítva, hogy a határozata jogszerű és megalapozott, a kereset elutasítását kérte.
 Az elsőfokú bíróság a felperes keresetét elutasította. Ítélete indokolásában megállapította, hogy az eljárási jogszabályokban nincs közvetlen jogkövetkezménye az elintézési határidő túllépésének, ezért ez önmagában nem ad alapot a határozat hatályon kívül helyezésére. Megállapította, hogy semmilyen körülmény nem utalt arra, hogy amennyiben az alperes a törvényes határidőn belül folytatja le az eljárást, akkor más tartalmú döntést hozott volna. Az anyagi jogi jogsértésekkel kapcsolatban kifejtette, hogy az ár a piaci mechanizmusok szabályozásának egyik leglényegesebb eleme. A kötött ár evidens következménye - mindenféle közgazdasági és piaci elemzés nélkül is - az, hogy nem a kínálat-kereslet dinamikája fogja meghatározni a piaci viszonyokat, hanem az árcentrumtól a kötött ár formájában eltérített mérték lesz a meghatározó. Ennél fogva az árak rögzítésére vonatkozó Versenyszabályzati rendelkezések már önmagukban megalapozzák a versenyjogi jogsértés megállapítását. Az árverseny kizárása illetve jelentős mértékű csökkentése korlátozza a kiadványok közötti versenyt. Ez befolyásolja a fogyasztóknak a kiadványok közötti választásra irányuló döntését is, így a horizontális versenyt is befolyásolja. Kifejtette, hogy a Tpvt. vonatkozó rendelkezései nem írnak elő minimális mennyiségi dimenziót a versenykorlátozással érintett piac nagyságára nézve, a versenyjogi jogsértés bekövetkezhet a piac akármilyen kis szegmensében is. Rámutatott arra, hogy a Tpvt. nem tesz különbséget a könyv, mint a piacon megjelenő áru és a versenyszabályozás többi tárgya között. A felperesi érveléssel szemben hangsúlyozta, hogy bár a könyv valóban sajátos jelleggel bíró, egyedi árucikk, ám emellett gazdasági termék is. A könyv kulturális értéke, társadalmi szerepe és jelentősége, a tudományban, az oktatásban, a kultúrában elfoglalt helye azonban még nem zárja ki azt, hogy a gazdasági piacon megjelenve klasszikus versenykörülmények között forgalmazzák. A Tpvt. hatálya kiterjed a könyv forgalmazására, így a könyvpiacra is. A könyv speciális jellegéből, szerepéből adódó különleges szempontokat a társadalmi és jogi szabályozás eszközeivel kell érvényesíteni. Az irodalom sokszínűségét, a bolthálózat jelenlegi sűrűségét, a munkahelyek fenntartását, az ár stabilitását nem a Tpvt. szabályai biztosítják. A versenypolitika és a versenyjog feladata annak biztosítása, hogy a társadalmi célokat ne veszélyeztethessék a piaci szereplők olyan magatartásai, amelyek képesek és alkalmasak a verseny korlátozására vagy kiküszöbölésére. Az alperesnek nem kellett bizonyítania, hogy az adott piacon ténylegesen bekövetkezett hátrány vagy torzulás. Ez ugyanis nem élőfeltétele a jogsértés megállapításának, elegendő csupán annak megállapítása, hogy az adott magatartás alkalmas lehet a hátrány előidézésére: Márpedig a kötött árak rendkívüli módon alkalmasak a verseny káros befolyásolására, vagy egyenesen a megszüntetésére. Semmilyen társadalmi, gazdasági, jogi körülmény nem mutatható ki, amely miatt a piacon olyan kiadványoknak kellene megjelenniük, amelyeket az érintett fogyasztók szabad akaratukból, szabad piaci áron nem vennének meg. A versenyben a fogyasztók döntése, értékítélete az elsődleges. A fogyasztói társadalmi igényt pedig nem a felperes hivatott alakítani és generálni, mert erre nincs jogszabályi felhatalmazása. A kötött árak a forgalmazókat sem teszik érdekeltté abban, hogy a működésüket minél hatékonyabban, költségeket csökkentve, korszerűsítve, a fogyasztók érdekeit figyelembe véve alakítsák ki. Az elsőfokú bíróság megállapította még, hogy az alperes megfelelő módon megindokolta azt, hogy a mentesítés feltételei miért nem teljesülnek. A felperes kizárólag kulturális és társadalmi célokra hivatkozott, az őt terhelő bizonyítási kötelezettség ellenére nem igazolta azt, hogy a Versenyszabályzat kifogásolt pontjaiból származó előnyök méltányos része a fogyasztóhoz eljutna.
 Az elsőfokú ítélet megváltoztatása iránti fellebbezésében a felperes az alperes határozatának hatályon kívül helyezését kérte. Továbbra is állította, hogy az elintézési határidő lejárta utáni határozat-hozatallal az alperes súlyos, a döntés érdemére is kiható jogsértést követett el. Mivel az alperes részére törvény állapított meg elintézési határidőt és maximálta a határidő meghosszabbításának lehetőségét is, az elsőfokú bíróság nem mondhatta volna ki azt, hogy az eljárási jogsértéseknek a közigazgatási szervre nézve semmiféle következménye nincs. A Tpvt. 63.§-ának (1) bekezdésében és a 63.§-ának (2) bekezdése b) pontjában, illetve a (6) bekezdésében foglalt rendelkezések csak úgy értelmezhetők, hogy a határidők lejárta után az alperes már nem intézkedhet, vagyis semmiféle döntést nem hozhat. Ezt támasztja alá a Tpvt. 64.§a is. Az Alkotmánybíróság eseti döntéseire hivatkozással hangsúlyozta, hogy az elintézési határidő túllépése súlyosan sérti a jogbiztonság alkotmányos alapelvét is.
 Fenntartotta az anyagi jogsértésekkel kapcsolatos kereseti állításait is. Kiemelte, hogy a könyv egyedi, más termékkel nem helyettesíthető, sajátos árujellegét a forgalmazás során is megtartja. Előadta, hogy a könyvpiacnak a többi árutól eltérő működését bemutatta, a kötött árnak a piacra gyakorolt pozitív hatását nemzetközi példákkal és elemzésekkel mind a közigazgatási- mind az elsőfokú bírósági eljárásban bizonyítékokkal alátámasztotta. Ezeket azonban az alperes és az elsőfokú bíróság is figyelmen kívül hagyta úgy, hogy velük szemben semmiféle tényadaton nyugvó cáfolatot sem a határozat, sem az ítélet nem adott. Önmagában már ezért a polgári perrendtartásról szóló 1952. évi III. törvény (a továbbiakban: Pp.) 221.§-ának (1) bekezdésébe ütközik az elsőfokú ítélet. A Tpvt. szabályozási céljával kapcsolatban azzal érvelt, hogy a verseny, mint egy magasabb célt szolgáló eszköz védelme során a törvényben megjelölt célt, a társadalmi felemelkedés szolgálatát nem lehet figyelmen kívül hagyni. A Tpvt. valóban nem tér ki a könyv, mint áru sajátos jellegére, azonban a törvény preambulumában, illetve a mentesítési szabályokban foglaltak alapján figyelembe lehet venni a könyvnek a többi árutól eltérő speciális, kiemelt társadalmi célt szolgáló sajátos jellegét. E körben utalt arra is, hogy a jelenlegi gazdasági világválság oka is éppen a verseny parttalan engedése volt. Azzal is érvelt, hogy a könyvpiac zavartalanul működött, a kötött árrendszer beváltotta a hozzá fűzött reményeket. A Versenyszabályzat kifogásolt pontjaival kapcsolatban az alpereshez panasz, bejelentés nem érkezett. Sérelmezte, hogy az alperes jogszabálysértő módon nem vette figyelembe a bemutatott mentesülési feltételek teljesülését sem, elutasítását lényegében nem is indokolta. Állította, hogy bemutatta és igazolta azt, hogy a kötött árak rendszere hozzájárul a termelés és a forgalmazás ésszerűbb megszervezéséhez (a) pont), a kötött árak alkalmazásából származó előnyök méltányos része eljut a fogyasztóhoz (b) pont), a kötött árak a közös célok elérését, a fogyasztók összességének az egyetemes tudást közvetítő könyvekhez való hozzájutását biztosítja elfogadható áron és minél nagyobb választékban (c) pont), illetve, hogy a kifogásolt rendelkezések az érintett áruk jelentős részével kapcsolatban nem teszik lehetővé a verseny kizárását. Mindezek alapján az ítélet erre vonatkozó megállapítása is jogsértő.
 Az alperes fellebbezési ellenkérelmében az elsőfokú bíróság ítéletének helybenhagyását kérte, fenntartotta a határozatban foglaltakat és az elsőfokú eljárásban előadottakat.
 A másodfokú bíróság a Pp. 253.§-ának (3) bekezdése alapján az elsőfokú ítéletet a fellebbezés és fellebbezési ellenkérelem korlátai között bírálta felül. Ennek során megállapította, hogy az elsőfokú bíróság, a Pp. 206. §-ában foglaltaknak megfelelően, a jogvita eldöntéséhez szükséges mértékben, helyesen tárta fel a tényállást, a per során előterjesztett valamennyi bizonyítékot egyenként és összességükben megfelelően értékelte, azokat a vonatkozó jogszabályi rendelkezésekkel összevetette, és ezekből helytálló jogi következtetést vont le a felperesi magatartás jogi megítélése tekintetében. A felperes a fellebbezésében olyan tényt, körülményt nem jelölt meg, és olyan jogi érveket sem sorakoztatott fel, amelyek az elsőfokú ítélet hatályon kívül helyezését vagy megváltoztatását eredményezhették volna. A másodfokú bíróság mind a feltárt tényekre, mind a vonatkozó jogi szabályozásra figyelemmel az ítéleti következtetésekkel maradéktalanul egyetértett, azokat ezért megismételni nem kívánja. A fellebbezésre tekintettel az alábbiakkal egészíti ki az elsőfokú bíróság jogi érvelését.
 Az elintézési határidő túllépésével kapcsolatban a másodfokú bíróság rámutat arra, hogy a jogállamisághoz fűződő jogbiztonság alkotmányos alapelve valóban azt a követelményt támasztja a közhatalmat gyakorló közigazgatási szervek elé, hogy eljárásuk legyen jogszerű, az ügyben az érdemi döntést a törvényben meghatározott elintézési határidőn belül hozzák meg. A jogállamiság elvéből azonban az is következik, hogy a jogszabályok mindenkire vonatkoznak, azoknak általánosságban érvényesülniük kell. Ezért pusztán a közigazgatási szerv mulasztása nem lehet ok arra, hogy a jogi normák betartatlanul maradjanak vagy, hogy a jogsértések jogkövetkezményei alól a jogsértők mentesüljenek. Meghatározott mulasztásokhoz a törvény jogkövetkezményt fűz: ilyen például az Áht. 118.§-a, amikor a közigazgatási szerv mulasztásának az a következménye, hogy az ügyfél az eljárási illetéket részben vagy egészben visszakapja. Jogkövetkezményről rendelkezik az alkalmazandó az államigazgatási eljárás szabályairól szóló 1957. évi IV. törvény (a továbbiakban: Áe.) 21.§-ának (2) bekezdése is, amikor kimondja, hogy ha a szakhatóság az előírt határidőn belül nem nyilatkozik, a hozzájárulást megadottnak kell tekinteni. Az alperes számára a felperes által hivatkozott az elintézési határidőt előíró, Tpvt. 63. § (1) bekezdése, a 63.§ (2) bekezdés b) pontja és (6) bekezdése azonban a mulasztáshoz semmilyen jogkövetkezményt nem fűz. Ez pedig azt jelenti, hogy annak ellenére, hogy az elintézési határidőt törvény állapítja meg, elmulasztása nem szünteti meg az alperes eljárási-, és döntéshozatali kötelezettségét. Ez az érvelés egyébként teljesen összhangban áll a felperes által hivatkozott alkotmánybírósági határozatokkal; törvényi rendelkezés hiányában az elintézési határidők nem jogvesztők. A Tpvt. 64.§-a valóban tartalmaz jogkövetkezményt arra az esetre, ha a kérelemre induló eljárásban az alperes a törvényben meghatározott határidőben nem hoz döntést. Jelen esetben azonban ez a rendelkezés fel sem merülhet, hiszen az eljárás nem kérelemre, hanem hivatalból indult.
 A közigazgatási határozat felülvizsgálata iránti perben a fél anyagi és eljárási jogszabálysértésre is hivatkozhat, és arra is, hogy a határozat meghozatalakor az alkalmazott jogszabályt tévesen értelmezték. A bíróság a közigazgatási perben azonban elsősorban azt vizsgálja, hogy a határozat érdemben megfelel-e a jogszabályoknak. Amint arra a Legfelsőbb Bíróság Közigazgatási Kollégiuma a KK. 31. számú állásfoglalásában rámutatott, eljárási jogszabálysértés miatt csak akkor van helye a határozat hatályon kívül helyezésének vagy megváltoztatásának, ha az eljárási jogszabálysértés jelentős, a döntés érdemére is kihat, és a bírósági eljárásban sem orvosolható. A másodfokú bíróság az elsőfok bírósággal egyezően azt állapította meg, hogy az elintézési határidő több mint egy évvel való túllépése nem vitásan súlyos eljárási jogsértés, ám miután ez ;nem volt kihatással a döntés érdemére, önmagában nem eredményezhette a felperesi kereset teljesítését. A felperes maga sem állította, és nem is igazolta azt, hogy ha az alperes határidőben hozta volna meg a döntését, az más tartalmú lett volna.
 A könyvpiac működésével kapcsolatos megállapításokra vonatkozó felperesi érveléssel szemben a másodfokú bíróság megítélése szerint az elsőfokú bíróság eleget tett Pp. 221.§-ának (1) bekezdésében előírt kötelezettségének. Ítéletében a jogvita eldöntéséhez szükséges mértékben rögzítette a tényállást, amelynek részévé tette a felperes által előterjesztett okirati bizonyítékokat is. Ezeket külön-külön és összességükben is értékelte, és indokát adta annak is, hogy azok mely okból nem relevánsak, illetve miért nem fogadhatók el. Önmagában az; hogy a felperesi bizonyítékok nem szolgáltak a felperes javán, még nem jelent jogsértést az elsőfokú bíróság részéről. A másodfokú bíróság ezen túl rámutat még arra, hogy a piaci szereplők magatartásait elsősorban a törvény tételes rendelkezései alapján kell megítélni. A jogalkalmazás során, a jogértelmezésnél valóban figyelembe kell venni a törvény preambulumában is kifejezett jogalkotói célokat, ennek során értékelni lehet a valós piaci mechanizmusokat, a gazdasági világválság okait, hatását is. Mindez azonban nem vezethet odáig, hogy a tételes jogi normának - jogértelmezésre hivatkozással - olyan tartalmat tulajdonítsunk, amely abból nem következik, netán azzal ellentétes.
 A másodfokú bíróság szerint az elsőfokú bíróság helytállóan indult ki abból, hogy a Tpvt. 13. §-ának (1) bekezdése nem alkalmazható a (2) bekezdés a) pontjában meghatározott feltétel fennállása miatt. Mivel a vitatott megállapodás a vételi, illetve az eladási árak versenytársak közötti meghatározására vonatkozik, a csekély jelentőségű megállapodás kérdése fel sem merülhet. Az ilyen magatartást ugyanis a jogalkotó olyan súlyosan versenysértőnek tekinti, amely miatt a részvevőket még csekély piaci részesedésük esetén sem lehet mentesíteni a kartelltilalom alól. A versenyjogi jogsértés tehát attól függetlenül megállapítható, hogy az esetleg a piac kis szegmensében jelentkezik.
 Azt is helyesen állapította meg az elsőfokú bíróság, hogy a jogsértés már önmagában azzal megvalósul, hogy a megállapodás kifogásolt pontjai alkalmasak a verseny kizárására, korlátozására. Az alperes eljárásának, a jogsértés megállapításának pedig nem feltétele az sem, hogy a vitatott magatartást az alperesnél bejelentéssel, panasszal sérelmezzék. A Legfelsőbb Bíróság több eseti döntésében is rámutatott arra, hogy a gazdasági versenyt megakadályozó, korlátozó, kizáró cél, illetve az ilyen hatás kifejtésére alkalmas magatartás - a Tpvt. 11.§-ának (1) bekezdése helyes értelmezése szerint - önmagában jogsértő, ezért a tényleges piaci hatás vizsgálata a jogsértés megállapításához ilyen esetben szükségtelen. Ezt tehát konkrét számadatokkal nem kell bemutatni. Azt pedig a felperes maga sem vitatta, hogy a Versenyszabályzat kifogásolt pontjai nemcsak, hogy alkalmasak erre, hanem kifejezetten ilyen a célt is szolgáltak. A felperes e körben kizárólag a könyv szerepére, illetve ezzel kapcsolatban a könyvcímek lehetséges változásaira, a kis-és közepes méretű minőségi könyvesboltok nagyobb megmaradási esélyeire, a kevesebb példányszámú, minőséginek mondott könyvek kiadási lehetőségére hivatkozott. Ezek azonban az alábbiak miatt nem vehetők figyelembe.
 A könyv valóban egyedi sajátosságokkal rendelkezik, ám ez még nem jelenti azt, hogy ne lenne a piacon megjelenő egyik áru, eladható termék. A felperes által előadott jellemzők a versenyügyben azért nem bírnak jelentőséggel, mert maga a Tpvt, de más jogszabály sem emeli ki - e tulajdonságai ellenére sem - a könyvet a többi áru közül. Amikor a jogalkotó különleges szerepet akart tulajdonítani valamelyik terméknek a piacon, akkor arról maga rendelkezett, mint pl. a tankönyvek esetében. A többi könyvre azonban ilyen kivételes szabály nincs. A felperes a piac egyik szereplője, akinek nincs jogszabályi felhatalmazása arra, hogy az egyébként objektív mércével nem mérhető piaci árut a saját értékítélete alapján minősítsen (egyes könyveket értékesnek, másokat kevésbé értékesnek, értéktelennek ítéljen), és ezzel a piac normális működését befolyásolja. A piac lényege pedig az, hogy a versenyképes termék megmarad, amelyikre pedig nincs kereslet, az eltűnik a piacról. A tartalmas, valóban minőségi kiadványok piacképesek annak ellenére, hogy a kevesebb példányszám miatt ezek ára viszonylag magas. Ha ez a tendencia a könyvpiacon - éppen a felperes által hivatkozott oktatási, kulturális stb. szempontok miatt - nem kívánatos, az állam jogosult ezt befolyásolni, jogi-, szervezési-, pénzügyi stb. eszközökkel. Mindez a felperesnek - elfogadható, méltányolható indokai ellenére nem joga, de erre lehetősége sincs. Jogszabályi felhatalmazás hiányában a felperesnek a munkahelyteremtés-, megtartás és az egyéb társadalmi célok megvalósítása sem feladata. Ilyen okokra hivatkozással a piac működését nem befolyásolhatja, a versenyt nem torzíthatja. Mindezek alapján a felperes által hivatkozott, illetve bemutatott nemzetközi példák, adatok, hatások a jogvita eldöntésénél nem bírhattak relevanciával.
 A másodfokú bíróság szerint az elsőfokú bíróság helyesen ítélte meg azt is, hogy az egyedi mentesítés feltételei nem állnak fenn. A Tpvt. 17. §-a taxatíve meghatározza azt a négy konjunktív feltételt, amelyek együttes teljesülése esetén van lehetőség az általános kartelltilalom alóli egyedi mentesítésre. Ezek fennállását az alperes és az elsőfokú bíróság is vizsgálta, döntéseikben kellő mértékben megindokolták, hogy ezek a felperes esetében miért nem állapíthatók meg, a felperes érveit mely okoknál fogva nem fogadták el. Az elsőfokú bíróság nem ismételte meg a határozat indokait, de ezek helyességére az ítéletében utalt. Ennél fogva részletesebb indokolást nem is kellett adnia, már csak azért sem, mert a felperes a per során sem hozott fel újabb, vagy a korábbitól eltérő érveket. A termelés ésszerűbb megszervezéséhez, a műszaki vagy a gazdasági fejlődés előmozdításához a kötött árrendszer nem járul hozzá. A forgalmazók nincsenek motiválva a hatékonyabb működésben, hiszen, ha nem tesznek a fogyasztók megnyerése érdekében semmi többletet, a kötött árat akkor is megkapják. Önmagában az, hogy a felperes által minőséginek tartott egyes műszaki könyvek ára olcsóbb lenne a valós piaci árnál, és ezért a műszaki érdeklődésű szakemberek meg tudják azokat venni, még nem jelenti közvetlenül a gazdasági fejlődés előmozdítását, ehhez legfeljebb közvetve, áttételesen járul hozzá. A közvetlen összefüggést egyébként a felperes sem számadattal, sem nemzetközi példákkal nem is igazolta. A Tpvt. 17.§-ának a.) pontjában foglalt feltétel ezért nem teljesül. A felperes nem bizonyította azt sem, hogy a megállapodásból származó előnyök méltányos része eljutna a fogyasztókhoz. Éppen, ennek az ellenkezője állapítható meg, a felperes által "nem minőséginek" tartott könyvek vásárlóinak - akik egyébként vélhetően a fogyasztók jelentős részét képezik -, a kevesebb példányszámú, ám "minőséginek" tartott kiadványok veszteségeit is viselniük kell. Nekik tehát nem, hogy előny jutna, hanem az általuk keresett könyvet is drágábban, a valós piaci érték felett kell megvásárolniuk. A piac normál működése ellen hat, ha a nem piacképes, kereslet nélküli könyveket a piacon a fogyasztók egy szűk rétege, az átlagfogyasztó rovására, olcsóbban kap meg. Ennél fogva a Tpvt. 17.§-ának b) pontjában foglaltak sem teljesülnek. A megállapodással elérni kívánt verseny-korlátozása vagy-kizárása a gazdaságilag indokolt közös célok eléréséhez szükséges mértéket meghaladja. A felperes nem igazolta, hogy a nem piacképes könyvek mesterséges ár alatt tartása a piacképes, keresett könyvek túlárazása, miért lenne gazdaságilag indokolt közös cél. A kifogásolt rendelkezések a felperes, illetve tagjai számára indokolt közös cél csupán, a törvényi feltétel teljesüléséhez azonban ez nem elegendő. A felperes a piac többi szereplőjének gazdasági célját nem mutatta be, nem bizonyította, hogy gazdasági céljaik megegyeznének, illetve, hogy a verseny torzítása a gazdaságilag indokolt közös célok eléréséhez szükséges mértéket nem haladja meg. Megállapítható, hogy a Tpvt. 17.§-ának c) pontjában meghatározottak sem teljesülnek. A Tpvt. 17.§-ának d) pontjában foglaltak esetleges fennállása önmagában a mentesítést nem alapozza meg, hiszen a négy konjunktív feltételből három biztosan nem teljesül. Mindezek alapján az elsőfokú bíróság ítélete az egyedi mentesítéssel kapcsolatos részében is helytálló.
 A kifejtettek alapján a másodfokú bíróság a Pp. 253.§-ának (2) bekezdése alapján az elsőfokú bíróság ítéletét helybenhagyta.
 A sikertelenül fellebbező felperes a Pp. 78. §-ának (1) bekezdése alapján köteles az alperes másodfokú perköltségének megfizetésére, és a 6/1986. (VL26.) IM rendelet 13.§-ának (2) bekezdése alapján az illetékekről szóló 1990. évi XCIII. törvény 62.§ának (1) bekezdés h) pontjában biztosított tárgyi illeték-feljegyzési jog folytán le nem rótt, a 39.§ (3) bekezdés c) pontja és 46.§-ának (I) bekezdése alapján meghatározott mértékű fellebbezési illeték viselésére.
 B u d a p e s t, 2009. évi január hó 14. napján
 Vj-47/2004/12_UV
 A Magyar Könyvkiadók és Könyvterjesztők Egyesülése versenyszabályzata a versenytörvénybe ütközött
 2006. 04. 11