type: wikipedia

text:
Clingendael - Nederlands Instituut voor Internationale Betrekkingen (Engels: Clingendael - the Netherlands Institute of International Relations) is een Nederlands onderzoeksinstituut, denktank en academie op het gebied van internationale betrekkingen. Het instituut is gevestigd op het landgoed Clingendael in Den Haag. De Conflict Research Unit van het instituut werkt vanuit Het Nutshuis in Den Haag. Clingendael voert vanuit een onafhankelijke positie trainingen en onderzoeken uit voor verschillende opdrachtgevers die de missie van Clingendael ondersteunen: Towards a secure, sustainable and just world.
 Het instituut werd in 1983 opgericht, mede door de Nederlandse minister van Defensie, maar het is politiek onafhankelijk. Het instituut biedt transparantie over zijn financiering in het jaarverslag en over zijn opdrachtgevers via de website.
 De Clingendael Academy verzorgt trainingen op maat voor o.a. (aanstaande) diplomaten uit de hele wereld, ngo-medewerkers en mensen uit het bedrijfsleven. Daarnaast biedt de Academy verschillende cursussen met open inschrijving voor mensen die in hun dagelijks werk te maken krijgen met bijvoorbeeld onderhandelen of cybersecurity.
 Onderzoekers en trainers van het instituut mengen zich regelmatig in het maatschappelijke en politieke debat, verzorgen duiding bij het internationale nieuws en agenderen (geo)politieke kwesties.
 Clingendael maakt deel uit van de Hague Academic Coalition, een samenwerkingsverband van academische instituten op het gebied van internationale betrekkingen, internationaal recht en internationale ontwikkeling.
 Bevolkingsonderzoek
 In 2020 startte het instituut de Clingendael Buitenland Barometer, een periodiek bevolkingsonderzoek voor het inventariseren van de houdingen van Nederlanders ten aanzien van internationale ontwikkelingen en hun meningen over het Nederlandse buitenlandbeleid. Daarbij geeft het instituut op basis van onderzoek een verklaring voor die houdingen en opvattingen. De resultaten worden regelmatig gepubliceerd en zijn aanleiding voor publieke en politieke debatten.
 Sinds de lancering in 2020 is er bevolkingsonderzoek gedaan naar de Nederlandse houding ten opzichte van Rusland, China, veiligheid en defensie en asiel- en migratievraagstukken.
 Directeuren
 1983-1990: Henk Neuman
 1991-1994: Joris Voorhoeve
 1995-2004: Alfred van Staden
 2005-2011: Jaap de Zwaan
 2011-2016: Ko Colijn
 2016-heden: Monika Sie Dhian Ho
 Voorzitter van de Raad van Toezicht
 1 oktober 2022: Jaap de Hoop Scheffer
 Denktank
 Internationale betrekkingen
 Onderzoeksinstituut in Nederland


text:
Běh na 100 metrů je lehkoatletický sprint, který se běží maximálním úsilím od startu do cíle. Vítěz této disciplíny na vrcholných světových soutěžích, příp. světový rekordman je považován za nejrychlejšího muže a ženu světa. Stovce se také přezdívá „královská“ atletická disciplína. Běžecká trať na 100 m se běhá v oddělených drahách širokých 122–125 cm. Trať je umístěna na jedné ze dvou rovinek na atletickém stadionu. Závodník musí startovat z nízkého startu a ze startovních bloků. Světový rekord může být uznán, pokud rychlost větru vanoucího do zad běžce je maximálně 2 m/s.
 Rychlost
 Oficiálně změřená maximální rychlost při sprintu je 44,72 km/h u mužů (Usain Bolt, 2009) a 39,56 km/h u žen (Florence Griffith Joynerová, 1988). Hranicí světové extratřídy je tradičně bariéra 10 sekund u mužů a 11 sekund u žen. Pod 10 sekund už dokázalo běžet přes 80 sprinterů (k září roku 2011), donedávna všichni vesměs černé barvy pleti. Nejrychlejším „bílým“ sprinterem je Francouz Christophe Lemaitre, který v roce 2011 dosáhl výkonu 9,92 s. Před ním to byl Ital Pietro Mennea, který zaběhl tuto trať za 10,01 s v roce 1979. Po něm se to povedlo už jen Poláku Marianu Woroninovi, který využil max. podpory větru 2m/s a zaběhl v roce 1984 neoficiálně rovných 10,00 s. Obecný předpoklad je, že černí sprinteři mají víc rychlých svalových vláken v motorickém svalstvu, proto dokážou běhat rychleji. Schopnost zaběhnout stometrový sprint v čase pod 10 sekund je pojem Hranice deseti sekund.
 České rekordy
 Nejrychlejším českým sprinterem na této trati je oficiálně Zdeněk Stromšík, který v roce 2018 zaběhl stovku za 10,16 sekundy. Již dříve však běžel s nedovolenou podporou větru 3 m/s stovku za 10,11 sekundy. Předchozí rekord 10,23 sekundy zaběhl roku 2010 sprinter Jan Veleba. Rekord v české ženské kategorii drží dlouhodobě běžkyně Jarmila Kratochvílová, a to časem 11,09 sekundy.
 Světové rekordy
 Současný světový rekord mužů má hodnotu 9,58 s, jeho autorem je jamajský sprinter Usain Bolt, který ho zaběhl 16. srpna 2009 na Mistrovství světa v atletice 2009 v Berlíně. Odhaduje se přitom, že lidské maximum na této trati se pohybuje kolem 9,25 až 9,40 s. Ženský světový rekord drží Florence Griffith-Joyner a má hodnotu 10,49 s.
 Historie
 Závod byl zpočátku provozován na trávě nebo na škvárové dráze na vzdálenost 100 yardů (91,44 m). Pod vlivem pevninské Evropy se změnil v závod na 100 m. Závodníci startovali ze stojící polohy až do roku 1887, kdy si Charles Scherrill vykopal v dráze malé dírky k lepšímu odrazu, čímž dal podnět ke vzniku startovních bloků. V letech 1928–1929 George Breshnahan a William Tuttle vynalezli startovní bloky. V roce 1937 byly startovní bloky oficiálně schváleny IAAF. Od roku 1938 je stanoveno, že světový rekord může být uznán, pokud rychlost větru vanoucího do zad běžce je maximálně 2 m/s. První experimenty s elektrickou časomírou pocházejí z první čtvrtiny 20. století. Oficiálně je užívána až od 1. ledna 1977.
 Současní světoví rekordmani
 Současné rekordy – dráha
 Současné rekordy podle kontinentů
 Aktualizace 16. července 2022
 Vývoj světového rekordu (el. měření)
 </div>
 Nejlepší běžci a běžkyně
 Muži
 Hranici 10 sekund doposud pokořilo 139 atletů (04/2019), hranici 9,90 sekund 34 z nich a hranici 9,80 sekund 8 běžců. Z tohoto hlediska je nejúspěšnějším sprinterem Asafa Powell z Jamajky, který čas pod 10 sekund zaběhl 92×, pod 9,90 sekund potom 43× a 8× běžel pod 9,80 sekund, Američan Maurice Greene běžel 53× pod 10 (11× pod 9,90). Světový rekordman Usain Bolt z Jamajky zaběhl pod 10 sekund 44 závodů, z toho ale běžel 31× pod 9,90 a 11× pod 9,80.
 Ženy
 Současný světový rekord však poslední dobou bývá stále více napadán z hlediska možného užití dopingu americkou sprinterkou. Florence Griffith-Joynerová zemřela v 38 letech na následky zadušení ve spánku. Objevily se spekulace, že mohlo jít o důsledek dlouhodobého užívání dopingu v době vrcholné kariéry (která navíc podezřele rychle skončila téměř ihned po rekordních výkonech z roku 1988). Hodnota výkonu je na věrohodnost příliš vysoká, ostatní sprinterky se totiž ani po dvaceti letech nedokážou až na vzácné výjimky dostat pod hranici 10,75 s. Elaine Thompsonová
 Olympijští vítězové
 Nejlepší muži na olympijské trati jsou Usain Bolt, který zlatou medaili z LOH v Pekingu 2008 dokázal o 4 roky později v Londýně obhájit a Carl Lewis, který dokázal zvítězit v Los Angeles 1984 a po diskvalifikaci Bena Johnsona získal zlato i v Soulu 1988. Ženy poprvé běžely na olympiádě v roce 1928 v Amsterodamu. Nejlepší ženou je Wyomia Tyusová a Gail Deversová, obě získaly zlaté medaile na dvou hrách.
 Nejúspěšnější zemí jsou USA, jejichž sportovci v běhu na 100 m získali zatím 53 medailí.
 Mistři světa
 Nejvíce titulů mistra světa si odnesli Carl Lewis (1983, 1987, 1991), Maurice Greene (1997, 1999, 2001) a Usain Bolt (2009, 2013, 2015) po třech. Mezi ženami je nejúspěšnější Marion Jonesová (1997, 1999), která získala dva tituly mistryně světa. Nejvíce titulů získali sportovci USA, celkem 11, z toho 5 ženy. V roce 2003 zvítězila Američanka Kelli White, ale byla usvědčena z dopingu, a tak musela zlatou medaili vrátit. Nejlepšími Evropany jsou Brit Linford Christie, který získal zlato na olympiádě v Barceloně 1992, titul mistra světa ve Stuttgartu 1993 a tři tituly mistra Evropy (1986, 1990, 1994). Trojnásobný mistr Evropy je i Ukrajinec Valerij Borzov (1969, 1971, 1974), který získal i zlato na olympiádě v Mnichově 1972. V ženách kraluje Němka Marlies Göhrová, mistryně světa (1983) a mistryně Evropy (1978, 1982 a 1986).
 Zajímavosti
 Průměrná rychlost při současném světovém rekordu mužů (čas 9,58 s) činí 10,44 m/s (37,58 km/h), u žen (čas 10,49 s) pak 9,53 m/s (34,32 km/h). Rekordman - muž tedy běžel průměrně každou sekundu o 91 cm dále než žena - rekordmanka (což odpovídá rozdílu 3,26 km/h). V cíli by rozdíl znamenal přibližně 8,7 metru. Je však třeba zmínit, že obvykle běhají nejrychlejší ženy podstatně pomaleji než rekordmanka Florence Griffith Jonesová, zhruba kolem 10,80 s. V mužském sprintu se nejvyšší dosažená rychlost v průběhu posledního století výrazně zvyšovala (od hodnoty 36,9 km/h ve 20. letech minulého století až po 44,7 km/h v roce 2009).
 Odkazy
 Reference
 Související články
 Seznam medailistů na mistrovství Evropy v běhu na 100 m
 Seznam medailistů na mistrovství světa v běhu na 100 m
 Seznam medailistů na letních olympijských hrách v běhu na 100 m
 Externí odkazy
 Oficiální stránky Mezinárodní asociace atletických federací (IAAF)
 Atletické rekordy (IAAF)
 Stránky Českého atletického svazu
 Veteranska Atletika
 Video světového rekordu 9,74 s
 Běh


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 18.7.2016
 LT
 Europos Sąjungos oficialusis leidinys
 C 260/4
 2016 m. gegužės 26 d. Teisingumo Teismo (antroji kolegija) sprendimas byloje (Østre Landsret (Danija) prašymas priimti prejudicinį sprendimą) Envirotec Denmark ApS/Skatteministeriet
 (Byla C-550/14) (1)
 ((Prašymas priimti prejudicinį sprendimą - Bendra pridėtinės vertės mokesčio sistema - Direktyva 2006/112/EB - Atvirkštinis apmokestinimas - 198 straipsnio 2 dalis - Aukso žaliava ar pusfabrikačiai - Sąvoka - 199 straipsnio 1 dalies d punktas ir VI priedas - Panaudotos medžiagos, atliekos ir laužas - Išlydžius įvairius metalinius daiktus, kurie skirti auksui išgauti ir kuriuose esančio aukso grynumas didesnis kaip 325/1000, gauti aukso luitai))
 (2016/C 260/04)
 Proceso kalba: danų
 Prašymą priimti prejudicinį sprendimą pateikęs teismas
 Østre Landsret
 Šalys pagrindinėje byloje
 Apeliantė: Envirotec Denmark ApS
 Kita apeliacinio proceso šalis: Skatteministeriet
 Rezoliucinė dalis
 2006 m. lapkričio 28 d. Tarybos direktyvos 2006/112/EB dėl pridėtinės vertės mokesčio bendros sistemos 198 straipsnio 2 dalis turi būti aiškinama taip, kad ji taikoma luitų, kaip antai nagrinėjamų pagrindinėje byloje, kuriuos sudaro grubus ir kiekvieną kartą kitoks lydinys, gautas sulydžius laužą ir įvairius metalinius daiktus, kurių sudėtyje yra aukso, ir kitus metalus ir medžiagas, ir kurių sudėtyje, priklausomai nuo luito, yra apie 500/1000 arba 600/1000 aukso, tiekimui.
 (1) OL C 56, 2015 2 16.


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 22004A0316(01)
 Πρωτόκολλο του 2003 στη διεθνή σύμβαση για την ίδρυση διεθνούς ταμείου αποζημίωσης ζημιών ρύπανσης από το πετρέλαιο, του 1992
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 078 της 16/03/2004 σ. 0024 - 0031
 Πρωτόκολλο του 2003 στη διεθνή σύμβαση για την ίδρυση διεθνούς ταμείου αποζημίωσης ζημιών ρύπανσης από το πετρέλαιο, του 1992ΤΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΚΡΑΤΗ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ,ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τη διεθνή σύμβαση περί αστικής ευθύνης για ζημίες ρύπανσης από πετρέλαιο, του 1992 (στο εξής "σύμβαση του 1992 περί ευθύνης"),ΕΧΟΝΤΑΣ ΛΑΒΕΙ ΥΠΟΨΗ τη διεθνή σύμβαση περί ιδρύσεως διεθνούς ταμείου για την αποζημίωση ζημιών ρύπανσης από πετρέλαιο, του 1992 (στο εξής "σύμβαση του 1992 για το ταμείο"),ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΝΤΑΣ τη σπουδαιότητα της διατήρησης σε ισχύ του διεθνούς συστήματος ευθύνης και αποζημίωσης για ζημίες ρύπανσης από πετρέλαιο,ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΟΝΤΑΣ ότι η μέγιστη αποζημίωση σύμφωνα με τη σύμβαση του 1992 για το ταμείο ενδεχομένως να είναι ανεπαρκής για την κάλυψη αναγκών αποζημίωσης υπό ορισμένες περιστάσεις σε ορισμένα συμβαλλόμενα κράτη στην εν λόγω σύμβαση,ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ότι αρκετά συμβαλλόμενα κράτη στη σύμβαση του 1992 περί ευθύνης και τη σύμβαση του 1992 για το ταμείο θεωρούν απαραίτητο ότι επείγει να διατεθούν πρόσθετα κεφάλαια για αποζημίωση, μέσω της σύστασης συμπληρωματικού συστήματος στο οποίο θα έχουν τη δυνατότητα πρόσβασης τα κράτη μέλη εφόσον το επιθυμούν.ΘΕΩΡΩΝΤΑΣ ότι το συμπληρωματικό σύστημα πρέπει να επιδιώκει να εξασφαλίζει την πλήρη αποζημίωση των θυμάτων ζημιών πετρελαϊκής ρύπανσης έναντι απωλειών ή ζημιών και θα πρέπει επίσης να μετριάζει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα θύματα στις περιπτώσεις όπου υφίσταται ο κίνδυνος το ποσό αποζημίωσης που είναι διαθέσιμο υπό τη σύμβαση του 1992 περί ευθύνης και τη σύμβαση του 1992 για το ταμείο να μην επαρκεί για την πληρωμή στο ακέραιο τεκμηριωμένων αξιώσεων, και ότι, ως εκ τούτου, το διεθνές ταμείο αποζημίωσης ζημιών ρύπανσης από πετρέλαιο, του 1992, αποφάσισε προσωρινά ότι θα πληρώνει μόνο μέρος οποιασδήποτε τεκμηριωμένης αξίωσης,ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι δυνατότητα πρόσβασης στο συμπληρωματικό σύστημα θα έχουν μόνον τα συμβαλλόμενα κράτη στη σύμβαση του 1992 για το ταμείο,ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ ΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΑ:ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣΆρθρο 1Για τους σκοπούς του παρόντος πρωτοκόλλου:1. "σύμβαση του 1992 περί ευθύνης" νοείται η διεθνής σύμβαση περί αστικής ευθύνης για ζημίες ρύπανσης από πετρέλαιο, του 1992·2. "σύμβαση 1992 για το ταμείο" νοείται η διεθνής σύμβαση περί ιδρύσεως διεθνούς ταμείου για την αποζημίωση ζημιών ρύπανσης από πετρέλαιο, του 1992·3. "ταμείο 1992" νοείται το διεθνές ταμείο για την αποζημίωση ζημιών ρύπανσης από πετρέλαιο, του 1992, που ιδρύθηκε με τη σύμβαση του 1992 για το ταμείο·4. "συμβαλλόμενο κράτος" νοείται το συμβαλλόμενο κράτος στο παρόν πρωτόκολλο, εκτός αναφοράς περί του αντιθέτου·5. όταν διατάξεις της σύμβασης του 1992 ενσωματώνονται στο παρόν πρωτόκολλο με παραπομπή, ως "ταμείο" στη σύμβαση αυτή νοείται το "συμπληρωματικό ταμείο" εκτός αναφοράς περί του αντιθέτου·6. οι όροι "πλοίο", "πρόσωπο", "πλοιοκτήτης", "πετρέλαιο", "ζημία από ρύπανση", "προληπτικά μέτρα" και "περιστατικό" έχουν την ίδια έννοια όπως στο άρθρο 1 της σύμβασης του 1992 περί αστικής ευθύνης·7. οι όροι "συνυπολογιζόμενο πετρέλαιο", "λογιστική μονάδα", "τόνος", "εγγυητής" και "τερματικός σταθμός" έχουν την ίδια έννοια όπως στη σύμβαση του 1992 για το ταμείο·8. "τεκμηριωμένη αξίωση" νοείται αξίωση η οποία έχει αναγνωριστεί από το ταμείο του 1992 ή έχει γίνει αποδεκτή με απόφαση αρμοδίου δικαστηρίου ανεγνωρισμένη από το ταμείο του 1992 ότι δεν υπόκειται στις συνήθεις μορφές αναθεώρησης και η οποία θα ήταν πλήρως αποζημιώσιμη εάν δεν ίσχυε για το περιστατικό το όριο που καθορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 4 της σύμβασης του 1992 για το ταμείο·9. "συνέλευση" νοείται η συνέλευση του διεθνούς συμπληρωματικού ταμείου αποζημίωσης ζημιών ρύπανσης από πετρέλαιο, του 2003·10. "οργανισμός" νοείται ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός·11. "γενικός γραμματέας" νοείται ο γενικός γραμματέας του οργανισμού.Άρθρο 21. Ιδρύεται διεθνές συμπληρωματικό ταμείο για την αποζημίωση ζημιών ρύπανσης από πετρέλαιο, υπό την ονομασία "διεθνές συμπληρωματικό ταμείο αποζημίωσης ζημιών ρύπανσης από πετρέλαιο", του 2003 (στο εξής "συμπληρωματικό ταμείο").2. Το συμπληρωματικό ταμείο αναγνωρίζεται σε κάθε συμβαλλόμενο κράτος ως νομικό πρόσωπο ικανό, σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους αυτού, να έχει δικαιώματα και υποχρεώσεις και να παρίσταται ως διάδικος ενώπιον των δικαστηρίων του κράτους αυτού. Κάθε συμβαλλόμενο κράτος αναγνωρίζει τον διευθυντή του συμπληρωματικού ταμείου ως νόμιμο εκπρόσωπο του συμπληρωματικού ταμείου.Άρθρο 3Το παρόν πρωτόκολλο εφαρμόζεται αποκλειστικώς:α) σε ζημία από ρύπανση που προκαλείται:i) στην επικράτεια, συμπεριλαμβανομένων των χωρικών υδάτων, του συμβαλλόμενου κράτους καιii) στην αποκλειστική οικονομική ζώνη συμβαλλομένου κράτους, όπως ορίζεται από το διεθνές δίκαιο, ή, σε περίπτωση που το συμβαλλόμενο κράτος δεν έχει καθορίσει αυτή τη ζώνη, η πέραν και παρακείμενη των χωρικών υδάτων περιοχή αυτού του κράτους όπως ορίζεται από το εν λόγω κράτος σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και μη εκτεινόμενη πέραν των 200 ναυτικών μιλίων από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το εύρος των χωρικών υδάτων·β) στα προληπτικά μέτρα, όποτε λαμβάνονται, για να αποσοβηθούν ή να ελαχιστοποιηθούν οι εν λόγω ζημίες.ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΆρθρο 41. Το συμπληρωματικό ταμείο καταβάλλει αποζημίωση σε οποιοδήποτε πρόσωπο υφίσταται ζημία αν το πρόσωπο αυτό δεν έλαβε πλήρη και επαρκή αποζημίωση για τεκμηριωμένη αξίωση για την εν λόγω ζημία σύμφωνα με τους όρους της σύμβασης του 1992 για το ταμείο, επειδή η συνολική ζημία υπερβαίνει, ή υπάρχει ο κίνδυνος να υπερβεί, το ισχύον όριο αποζημίωσης που ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 4 της σύμβασης του 1992 για το ταμείο σχετικά με οποιοδήποτε περιστατικό.2. α) Το συνολικό ποσό αποζημίωσης που καταβάλλεται από το συμπληρωματικό ταμείο σύμφωνα με το παρόν άρθρο περιορίζεται για κάθε περιστατικό, έτσι ώστε το άθροισμα του ποσού αυτού με το ποσό αποζημίωσης το οποίο καταβάλλεται σύμφωνα με τη σύμβαση του 1992 περί ευθύνης και τη σύμβαση του 1992 για το ταμείο κατ' εφαρμογή του παρόντος πρωτοκόλλου να μην υπερβαίνει 750 εκατομμύρια λογιστικές μονάδες.β) Το ποσό των 750 εκατομμυρίων λογιστικών μονάδων που αναφέρεται στην παράγραφο 2.α) μετατρέπεται στο εθνικό νόμισμα με βάση την ισοτιμία μεταξύ αυτού του νομίσματος και του ειδικού τραβηκτικού δικαιώματος την ημερομηνία που καθορίζεται από τη συνέλευση του ταμείου του 1992 για τη μετατροπή του μέγιστου ποσού που καταβάλλεται σύμφωνα με τη σύμβαση του 1992 περί ευθύνης και τη σύμβαση του 1992 για το ταμείο.3. Όταν το ποσό των τεκμηριωμένων αξιώσεων έναντι του συμπληρωματικού ταμείου υπερβαίνει το συνολικό ποσό αποζημίωσης που είναι καταβλητέο σύμφωνα με την παράγραφο 2, το διαθέσιμο ποσό διανέμεται κατά τρόπο ώστε να είναι η ίδια για όλους τους ενάγοντες η αναλογία μεταξύ κάθε τεκμηριωμένης αξίωσης και του ποσού αποζημίωσης που πράγματι εισπράττεται από τον ενάγοντα σύμφωνα με το παρόν πρωτόκολλο.4. Το συμπληρωματικό ταμείο καταβάλλει αποζημίωση αποκλειστικά και μόνον για τεκμηριωμένες αξιώσεις, όπως ορίζεται στο άρθρο 1 παράγραφος 8.Άρθρο 5Το συμπληρωματικό ταμείο καταβάλλει αποζημίωση αφού η συνέλευση του ταμείου του 1992 έχει κρίνει ότι το συνολικό ποσό των τεκμηριωμένων αξιώσεων υπερβαίνει, ή υπάρχει ο κίνδυνος το συνολικό ποσό των τεκμηριωμένων αξιώσεων να υπερβεί το συνολικό ποσό αποζημίωσης που είναι διαθέσιμο υπό το άρθρο 4 παράγραφος 4 της σύμβασης του 1992 για το ταμείο και, ως εκ τούτου, η συνέλευση του ταμείου του 1992 έχει αποφασίσει προσωρινώς ή τελικώς ότι οι πληρωμές θα γίνονται μόνον για μέρος της κάθε τεκμηριωμένης αξίωσης. Η συνέλευση του συμπληρωματικού ταμείου αποφασίζει εν συνεχεία κατά πόσον και σε ποιο βαθμό το συμπληρωματικό ταμείο θα καταβάλει το μερίδιο τεκμηριωμένης αξίωσης που δεν πληρώθηκε σύμφωνα με τη σύμβαση του 1992 περί ευθύνης και τη σύμβαση του 1992 για το ταμείο.Άρθρο 61. Με την επιφύλαξη του άρθρου 15 παράγραφοι 2 και 3, τα δικαιώματα αποζημίωσης κατά του συμπληρωματικού ταμείου αποσβέννυνται μόνον εφόσον έχουν αποσβεσθεί έναντι του ταμείου του 1992 σύμφωνα με το άρθρο 6 της σύμβασης του 1992 για το ταμείο.2. Αξίωση που έχει εγερθεί έναντι του ταμείου του 1992 θεωρείται ως αξίωση που έχει εγείρει ο ίδιος ενάγων κατά του συμπληρωματικού ταμείου.Άρθρο 71. Οι διατάξεις του άρθρου 7 παράγραφοι 1, 2, 4, 5 και 6 της σύμβασης του 1992 για το ταμείο ισχύουν για τις αγωγές αποζημίωσης κατά του συμπληρωματικού ταμείου, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 το παρόντος πρωτοκόλλου.2. Όταν αγωγή αποζημίωσης για ζημία από ρύπανση έχει κατατεθεί ενώπιον δικαστηρίου αρμοδίου σύμφωνα με το άρθρο IX της σύμβασης του 1992 περί αστικής ευθύνης κατά πλοιοκτήτη ή εγγυητή του, το Δικαστήριο αυτό έχει την αποκλειστική δικαιοπρακτική αρμοδιότητα για οποιαδήποτε αγωγή κατά του συμπληρωματικού ταμείου για αποζημίωση, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4 του παρόντος πρωτοκόλλου όσον αφορά την ίδια ζημία. Ωστόσο, όταν η αγωγή αποζημίωσης για ζημία από ρύπανση σύμφωνα με τη σύμβαση του 1992 περί ευθύνης έχει υποβληθεί ενώπιον δικαστηρίου συμβαλλομένου κράτους στη σύμβαση του 1992 περί ευθύνης αλλά όχι στο παρόν πρωτόκολλο, οποιαδήποτε αγωγή κατά του συμπληρωματικού ταμείου σύμφωνα με το άρθρο 4 του παρόντος πρωτοκόλλου, υποβάλλεται, κατ' επιλογή του ενάγοντα, είτε ενώπιον δικαστηρίου του κράτους όπου το συμπληρωματικό ταμείο έχει την έδρα του, είτε ενώπιον οποιουδήποτε Δικαστηρίου συμβαλλομένου κράτους στο παρόν πρωτόκολλο το οποίο είναι αρμόδιο σύμφωνα με το άρθρο IX της σύμβασης του 1992 περί αστικής ευθύνης.3. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1, όταν αγωγή αποζημίωσης για ζημία από ρύπανση κατά του ταμείου του 1992 έχει κατατεθεί ενώπιον δικαστηρίου συμβαλλομένου κράτους στη σύμβαση του 1992 για το ταμείο αλλά όχι στο παρόν πρωτόκολλο, οποιαδήποτε συναφής αγωγή κατά του συμπληρωματικού ταμείου υποβάλλεται, κατ' επιλογή του ενάγοντα, είτε ενώπιον δικαστηρίου του κράτους όπου το συμπληρωματικό ταμείο έχει την έδρα του είτε ενώπιον οποιουδήποτε δικαστηρίου συμβαλλομένου μέρους είναι αρμόδιο σύμφωνα με την παράγραφο 1.Άρθρο 81. Με την επιφύλαξη οποιασδήποτε απόφασης σχετικά με τη διανομή που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 του παρόντος πρωτοκόλλου, κάθε δικαστική απόφαση η οποία εκδίδεται κατά του συμπληρωματικού ταμείου από Δικαστήριο το οποίο έχει δικαιοδοσία σύμφωνα με το άρθρο 7 του παρόντος πρωτοκόλλου, μόλις καταστεί εκτελεστή το κράτος όπου εκδόθηκε και εφόσον δεν υπόκειται πλέον σε αυτό το κράτος σε τακτικά ένδικα μέσα, αναγνωρίζεται και είναι εκτελεστή σε κάθε συμβαλλόμενο κράτος υπό τους ιδίους όρους που αναγράφονται στο άρθρο ΙΧ της συνθήκης του 1992 περί αστικής ευθύνης.2. Συμβαλλόμενο κράτος δύναται να εφαρμόζει άλλους κανόνες για την αναγνώριση και εκτέλεση των αποφάσεων, υπό την προϋπόθεση ότι το αποτέλεσμά τους είναι να εξασφαλίζουν την αναγνώριση και εκτέλεση των αποφάσεων σε τουλάχιστον ίδιο βαθμό όπως υπό την παράγραφο 1.Άρθρο 91. Ως προς οποιοδήποτε ποσό αποζημίωσης για ζημία το οποίο καταβλήθηκε από το συμπληρωματικό ταμείο σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 του παρόντος πρωτοκόλλου, το συμπληρωματικό ταμείο αποκτά διά υποκαταστάσεως τα δικαιώματα που έχει το πρόσωπο που αποζημιώθηκε κατά του πλοιοκτήτη ή κατά του εγγυητή του πλοιοκτήτη.2. Το συμπληρωματικό ταμείο αποκτά διά υποκαταστάσεως τα δικαιώματα τα οποία το πρόσωπο το οποίο αποζημιώθηκε από το συμπληρωματικό ταμείο έχει σύμφωνα με τη σύμβαση του 1992 για το ταμείο κατά του ταμείου του 1992.3. Τίποτε στην παρούσα σύμβαση δεν παραβλάπτει τα δικαιώματα αναγωγής ή υποκατάστασης του συμπληρωματικού ταμείου εναντίον οποιουδήποτε προσώπου, εκτός από αυτά που αναφέρονται στις προηγούμενες παραγράφους. Σε κάθε περίπτωση, το δικαίωμα του συμπληρωματικού ταμείου σε υποκατάσταση εναντίον αυτών των προσώπων δεν είναι λιγότερο ευνοϊκό από το αντίστοιχο δικαίωμα του ασφαλιστή του προσώπου στο οποίο καταβλήθηκε αποζημίωση.4. Με την επιφύλαξη οποιωνδήποτε άλλων δικαιωμάτων υποκατάστασης ή αναγωγής κατά του συμπληρωματικού ταμείου που είναι δυνατό να υπάρχουν, συμβαλλόμενο κράτος ή οργανισμός αυτού που κατέβαλε αποζημίωση για ζημία σύμφωνα με τις διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας, αποκτά διά υποκαταστάσεως τα δικαιώματα τα οποία θα είχε σύμφωνα με το παρόν πρωτόκολλο το πρόσωπο που έλαβε την αποζημίωση.ΕΙΣΦΟΡΕΣΆρθρο 101. Ετήσιες εισφορές στο συμπληρωματικό ταμείο καταβάλλονται για κάθε συμβαλλόμενο κράτος από οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο, κατά το ημερολογιακό έτος που αναφέρεται στο άρθρο 11 παράγραφος 2 στοιχείο α) ή β), παρέλαβε συνολικές ποσότητες άνω των 150000 τόνων:α) συνυπολογιζομένου πετρελαίου το οποίο μεταφέρθηκε διά θαλάσσης στους λιμένες ή τις τερματικές εγκαταστάσεις που ευρίσκονται στην επικράτεια του εν λόγω συμβαλλόμενου κράτους μέλους καιβ) συνυπολογιζομένου πετρελαίου σε οποιεσδήποτε εγκαταστάσεις που ευρίσκονται στην επικράτεια του εν λόγω συμβαλλόμενου κράτους, που μεταφέρθηκε διά θαλάσσης και εκφορτώθηκε σε λιμένες και τερματικούς σταθμούς κράτους το οποίο δεν είναι συμβαλλόμενο, υπό την προϋπόθεση ότι το συνυπολογιζόμενο πετρέλαιο λαμβάνεται υπόψη μόνον με βάση το παρόν εδάφιο κατά την πρώτη παραλαβή σε συμβαλλόμενο κράτος μετά την εκφόρτωσή του στο εν λόγω μη συμβαλλόμενο κράτος.2. Οι διατάξεις του άρθρου 10 παράγραφος 2 της σύμβασης του 1992 για το ταμείο εφαρμόζεται όσον αφορά την υποχρέωση καταβολής εισφορών στο συμπληρωματικό ταμείο.Άρθρο 111. Για την εκτίμηση του ποσού, τυχόν ετησίων εισφορών και λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη να διατηρείται επαρκής ρευστότητα κονδυλίων, η συνέλευση καταρτίζει κάθε ημερολογιακό έτος εκτίμηση υπό μορφή προϋπολογισμού των:i) Δαπανώνα) κόστος και δαπάνες διοίκησης του συμπληρωματικού ταμείου για το αντίστοιχο έτος και οποιοδήποτε έλλειμμα από ενέργειες προηγουμένων ετών·β) πληρωμές που πρόκειται να πραγματοποιηθούν από το συμπληρωματικό ταμείο μέσα στο έτος για την ικανοποίηση των αξιώσεων κατά του συμπληρωματικού ταμείου σύμφωνα με το άρθρο 4, συμπεριλαμβανομένων αποπληρωμών δανείων που έχουν ληφθεί προηγουμένως από το συμπληρωματικό ταμείο για την ικανοποίηση αυτών των αξιώσεων.ii) Εσόδωνα) πλεονάζοντα κεφάλαια από ενέργειες προηγουμένων ετών, συμπεριλαμβανομένων τυχόν τόκων·β) ετήσιες εισφορές, εάν απαιτούνται για να ισοσκελισθεί ο προϋπολογισμός·γ) οποιαδήποτε άλλα έσοδα.2. Η συνέλευση αποφασίζει για το συνολικό ποσό των ετήσιων εισφορών που πρέπει να καταβληθούν. Με βάση την απόφαση αυτή, ο διευθυντής του συμπληρωματικού ταμείου υπολογίζει, ανά συμβαλλόμενο κράτος, για κάθε πρόσωπο που αναφέρεται στο άρθρο 10, το ποσό της ετήσιας εισφοράς του προσώπου αυτού:α) όσον αφορά την εισφορά για την κάλυψη των πληρωμών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 σημείο i) στοιχείο α), με βάση σταθερό ποσό ανά τόνο συνυπολογιζομένου πετρελαίου που παραλήφθηκε από τέτοιο πρόσωπο στο αντίστοιχο κράτος κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος καιβ) όσον αφορά την εισφορά για την κάλυψη των πληρωμών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 σημείο i) στοιχείο β), με βάση σταθερό ποσό ανά τόνο συνυπολογιζομένου πετρελαίου που παραλήφθηκε από τέτοιο πρόσωπο το προηγούμενο ημερολογιακό έτος κατά το οποίο σημειώθηκε το περιστατικό, υπό τον προϋπόθεση ότι το κράτος ήταν συμβαλλόμενο κράτος στο παρόν πρωτόκολλο την ημερομηνία που συνέβη το περιστατικό.3. Τα ποσά που αναφέρονται στην παράγραφο 2 υπολογίζονται με διαίρεση του συνολικού ποσού των απαιτούμενων εισφορών με τη συνολική ποσότητα συνυπολογιζομένου πετρελαίου που παρελήφθη στο σύνολο των κρατών μελών κατά το συγκεκριμένο έτος.4. Η ετήσια εισφορά καταβάλλεται την ημερομηνία που ορίζεται στον εσωτερικό κανονισμό του συμπληρωματικού ταμείου. Η συνέλευση δύναται να αποφασίσει διαφορετική ημερομηνία για την καταβολή.5. Η συνέλευση δύναται να αποφασίσει, υπό τις προϋποθέσεις που θα οριστούν στους οικονομικούς κανονισμούς του συμπληρωματικού ταμείου, να μεταφέρει ποσά μεταξύ των πιστώσεων που παραλήφθηκαν σύμφωνα με την παράγραφο 2 στοιχείο α) και ποσών που παραλήφθηκαν σύμφωνα με την παράγραφο 2 στοιχείο β).Άρθρο 121. Οι διατάξεις του άρθρου 13 της σύμβασης του 1992 για το ταμείο εφαρμόζονται για τις εισφορές στο συμπληρωματικό ταμείο.2. Συμβαλλόμενο κράτος επιτρέπεται να αναλάβει το ίδιο την υποχρέωση να πληρώσει εισφορές στο συμπληρωματικό ταμείο σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 14 της σύμβασης του 1992 για το ταμείο.Άρθρο 131. Τα συμβαλλόμενα κράτη γνωστοποιούν στον διευθυντή του συμπληρωματικού ταμείου πληροφορίες σχετικές με τις παραλαβές πετρελαίου σύμφωνα με το άρθρο 15 της σύμβασης του 1992 για το ταμείο υπό τον όρο, ωστόσο, ότι οι γνωστοποιήσεις προς τον διευθυντή του ταμείου του 1992 σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 2 της σύμβασης του 1992 για το ταμείο θεωρείται ότι έχουν γίνει επίσης σύμφωνα με το παρόν πρωτόκολλο.2. Εάν συμβαλλόμενο κράτος δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του να υποβάλει τη γνωστοποίηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και τούτο έχει ως αποτέλεσμα οικονομική ζημία για το συμπληρωματικό ταμείο, το συμβαλλόμενο κράτος υποχρεούται να αποζημιώσει το συμπληρωματικό ταμείο για τέτοια ζημία. Η συνέλευση αποφασίζει, μετά από σύσταση του διευθυντή του συμπληρωματικού ταμείου, εάν η αποζημίωση αυτή πρέπει να πληρωθεί από το συμβαλλόμενο κράτος.Άρθρο 141. Με την επιφύλαξη του άρθρου 10, για τους σκοπούς του παρόντος πρωτοκόλλου θεωρείται ότι κάθε συμβαλλόμενο κράτος παραλαμβάνει τουλάχιστον ένα εκατομμύριο τόνους συνυπολογιζομένου πετρελαίου.2. Όταν η συνολική ποσότητα συνυπολογιζομένου πετρελαίου που παραλαμβάνει συμβαλλόμενο κράτος είναι κατώτερη από ένα εκατομμύριο τόνους, το συμβαλλόμενο κράτος αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το παρόν πρωτόκολλο για οποιοδήποτε πρόσωπο θα όφειλε να εισφέρει στο συμπληρωματικό ταμείο για πετρέλαιο που παραλαμβάνεται στην επικράτεια του κράτους αυτού, εφόσον δεν υπάρχει πρόσωπο υπεύθυνο για τη συνολική ποσότητα πετρελαίου που παραλήφθηκε.Άρθρο 151. Εάν σε συμβαλλόμενο κράτος δεν υπάρχει πρόσωπο που πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 10, το συμβαλλόμενο κράτος ενημερώνει, για τους σκοπούς του παρόντος πρωτοκόλλου, τον διευθυντή του συμπληρωματικού ταμείου.2. Δεν καταβάλλεται αποζημίωση από το συμπληρωματικό ταμείο για ζημία από ρύπανση στην επικράτεια, στα χωρικά ύδατα ή στην αποκλειστική οικονομική ζώνη ή στην περιοχή που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 3 στοιχείο α) σημείο ii), του παρόντος πρωτοκόλλου, συμβαλλομένου κράτους για συγκεκριμένο περιστατικό ή για προληπτικά μέτρα, οπουδήποτε λήφθηκαν, για την πρόληψη ή ελαχιστοποίηση τέτοιας ζημίας, μέχρις ότου οι υποχρεώσεις κοινοποίησης στον διευθυντή του συμπληρωματικού ταμείου σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 1 και την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου έχουν εκπληρωθεί από το συμβαλλόμενο κράτος για όλα τα έτη προτού συμβεί το περιστατικό. Η συνέλευση καθορίζει στους εσωτερικούς κανονισμούς της τις συνθήκες υπό τις οποίες το συμβαλλόμενο κράτος θεωρείται ότι έχει παραλείψει να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις του.3. Εάν έχει απορριφθεί προσωρινά η χορήγηση αποζημίωσης σύμφωνα με την παράγραφο 2, απορρίπτεται οριστικώς η χορήγηση αποζημίωσης για το περιστατικό αυτό εάν οι υποχρεώσεις γνωστοποίησης στον διευθυντή του συμπληρωματικού ταμείου σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 1 και την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου δεν έχουν τηρηθεί εντός ενός έτους αφότου ο διευθυντής του συμπληρωματικού ταμείου γνωστοποίησε στο συμβαλλόμενο κράτος την παράλειψή του να υποβάλει τα στοιχεία.4. Οφειλές πληρωμής εισφορών στο συμπληρωματικό ταμείο συμψηφίζονται έναντι αποζημίωσης οφειλόμενης στον χρεώστη ή στους εντολοδόχους του χρεώστη.ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΣΗΆρθρο 161. Το συμπληρωματικό ταμείο έχει συνέλευση και γραμματεία, επικεφαλής της οποίας είναι ο διευθυντής.2. Τα άρθρα 17 έως 20 και 28 έως 33 της σύμβασης του 1992 για το ταμείο εφαρμόζονται για τη συνέλευση, τη γραμματεία και τον διευθυντή του συμπληρωματικού ταμείου.3. Το άρθρο 34 της σύμβασης του 1992 για το ταμείο εφαρμόζεται στο συμπληρωματικό ταμείο.Άρθρο 171. Η γραμματεία του ταμείου του 1992 και ο διευθυντής του ταμείου του 1992 είναι δυνατόν να ενεργούν επίσης ως γραμματεία και διευθυντής του συμπληρωματικού ταμείου.2. Εάν, σύμφωνα με την παράγραφο 1, η γραμματεία και ο διευθυντής του ταμείου 1992 ενεργούν επίσης ως γραμματεία και διευθυντής του συμπληρωματικού ταμείου, το συμπληρωματικό ταμείο εκπροσωπείται, σε περιπτώσεις σύγκρουσης συμφερόντων μεταξύ του ταμείου του 1992 και του συμπληρωματικού ταμείου, από τον πρόεδρο της συνέλευσης.3. Ο διευθυντής του συμπληρωματικού ταμείου, το προσωπικό και οι διοριζόμενοι από τον διευθυντή του συμπληρωματικού ταμείου εμπειρογνώμονες, που εκτελούν τα καθήκοντά τους σύμφωνα με το παρόν πρωτόκολλο και τη σύμβαση του 1992 για το ταμείο, δεν θεωρείται ότι παραβαίνουν τις διατάξεις του άρθρου 30 της σύμβασης του 1992 για το ταμείο όπως εφαρμόζονται δυνάμει του άρθρου 16 παράγραφος 2 του παρόντος πρωτοκόλλου, στο βαθμό που επιτελούν τα καθήκοντά τους σύμφωνα με το παρόν άρθρο.4. Η συνέλευση επιδιώκει να μην λαμβάνει αποφάσεις οι οποίες δεν είναι συμβατές με τις αποφάσεις που λαμβάνονται από την συνέλευση του ταμείου του 1992. Σε περίπτωση διαφωνίας όσον αφορά τα κοινά διοικητικά θέματα, η συνέλευση επιδιώκει την επίτευξη συναίνεσης με τη συνέλευση του ταμείου του 1992, σε πνεύμα αμοιβαίας συνεργασίας και έχοντας υπόψη τους κοινούς στόχους των δύο οργανισμών.5. Το συμπληρωματικό ταμείο επιστρέφει στο ταμείο του 1992 όλα τα έξοδα και τις δαπάνες που προκύπτουν για διοικητικές υπηρεσίες που εκτελούνται από το ταμείο του 1992 εξ ονόματος του συμπληρωματικού ταμείου.ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣΆρθρο 181. Υπό την επιφύλαξη της παραγράφου 4, το συνολικό ποσό των καταβλητέων ετησίων εισφορών για συνυπολογιζόμενο πετρέλαιο που παραλήφθηκε σε συγκεκριμένο συμβαλλόμενο κράτος κατά τη διάρκεια ενός ημερολογιακού έτους δεν υπερβαίνει το 20 % του συνολικού ποσού ετησίων εισφορών σύμφωνα με το παρόν πρωτόκολλο για το ίδιο ημερολογιακό έτος.2. Σε περίπτωση που, κατ' εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 11 παράγραφοι 2 και 3, θα προέκυπτε συνολικό ποσό εισφορών πληρωτέων από εισφέροντες συμβαλλόμενου κράτους για συγκεκριμένο ημερολογιακό έτος άνω του 20 % των συνολικών ετήσιων εισφορών, οι εισφορές που καταβάλλονται από όλους τους εισφέροντες του εν λόγω κράτους μειώνονται αναλογικώς, έτσι ώστε οι συνολικές εισφορές να ισούνται προς το 20 % του συνόλου των ετησίων εισφορών στο συμπληρωματικό ταμείο για το εν λόγω έτος.3. Σε περίπτωση που εισφορές πληρωτέες από πρόσωπα συγκεκριμένου συμβαλλόμενου κράτους μειώνονται σύμφωνα με την παράγραφο 2, οι πληρωτέες εισφορές από πρόσωπα όλων των άλλων συμβαλλόμενων κρατών αυξάνονται αναλογικώς, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί ότι το συνολικό ποσόν των εισφορών που καταβάλλονται από όλα τα πρόσωπα που υποχρεούνται να εισφέρουν στο συμπληρωματικό ταμείο για το αντίστοιχο ημερολογιακό έτος να φθάσει το συνολικό ποσό των εισφορών που αποφασίστηκαν από τη συνέλευση.4. Οι διατάξεις των παραγράφων 1 έως 3 εφαρμόζονται έως ότου η συνολική ποσότητα συνυπολογιζομένου πετρελαίου που έχει παραληφθεί από όλα τα συμβαλλόμενα κράτη εντός ενός ημερολογιακού έτους, συμπεριλαμβανομένων των ποσοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 14 παράγραφος 1, φθάσει ένα εκατομμύριο τόνους ή παρέλθει δεκαετία μετά τη θέση σε ισχύ του παρόντος πρωτοκόλλου, όπου ισχύει ό,τι επισυμβεί νωρίτερα.ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣΆρθρο 19Υπογραφή, επικύρωση, αποδοχή, έγκριση και προσχώρηση1. Το παρόν πρωτόκολλο παραμένει ανοικτό προς υπογραφή, στο Λονδίνο, από τις 31 Ιουλίου 2003 έως τις 30 Ιουλίου 2004.2. Τα κράτη μέλη δύνανται να δηλώσουν ότι συμφωνούν να δεσμευθούν από το παρόν πρωτόκολλο με:α) υπογραφή χωρίς επιφύλαξη σχετικά με την επικύρωση, αποδοχή ή έγκριση· ήβ) υπογραφή η οποία υπόκειται σε επικύρωση, αποδοχή ή έγκριση, της οποίας έπεται επικύρωση, αποδοχή ή έγκριση· ήγ) προσχώρηση.3. Συμβαλλόμενα κράτη στο παρόν πρωτόκολλο είναι δυνατόν να γίνουν μόνον τα συμβαλλόμενα κράτη στη σύμβαση του 1992 για το ταμείο.4. Για την επικύρωση, αποδοχή, έγκριση ή προσχώρηση κατατίθεται στον γενικό γραμματέα επίσημη πράξη προς το σκοπό αυτό.Άρθρο 20Πληροφορίες σχετικά με το συνυπολογιζόμενο πετρέλαιοΠριν το παρόν πρωτόκολλο τεθεί σε ισχύ σε κράτος, το κράτος γνωστοποιεί, κατά την υπογραφή του πρωτοκόλλου, σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 2 στοιχείο α), ή κατά την κατάθεση της πράξης που αναφέρεται στο άρθρο 19 παράγραφος 4 του παρόντος πρωτοκόλλου, και εν συνεχεία κάθε έτος την ημέρα που καθορίζεται από τον γενικό γραμματέα, το όνομα και τη διεύθυνση οποιουδήποτε προσώπου από το εν λόγω κράτος το οποίο οφείλει να εισφέρει στο συμπληρωματικό ταμείο σύμφωνα με το άρθρο 10, καθώς και τα στοιχεία των αντιστοίχων ποσοτήτων συνυπολογιζομένου πετρελαίου που παραλήφθηκαν από οποιοδήποτε πρόσωπο στην επικράτεια του εν λόγω κράτους κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος.Άρθρο 21Έναρξη ισχύος1. Το παρόν πρωτόκολλο τίθεται σε ισχύ τρεις μήνες μετά την ημερομηνία κατά την οποία πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:α) τουλάχιστον οκτώ κράτη έχουν υπογράψει το πρωτόκολλο χωρίς επιφύλαξη ως προς την επικύρωση, αποδοχή ή έγκριση, ή έχουν καταθέσει πράξεις επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης ενώπιον του γενικού γραμματέα καιβ) ο γενικός γραμματέας έχει παραλάβει πληροφορίες από τον διευθυντή του ταμείου του 1992 ότι τα πρόσωπα τα οποία οφείλουν να εισφέρουν σύμφωνα με το άρθρο 10 έχουν παραλάβει κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος συνολική ποσότητα τουλάχιστον 450 εκατομμυρίων τόνων συνυπολογιζομένου πετρελαίου, συμπεριλαμβανομένων των ποσοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 14 παράγραφος 1.2. Για κάθε κράτος το οποίο υπογράφει το παρόν πρωτόκολλο χωρίς επιφύλαξη ως προς την επικύρωση, αποδοχή ή έγκριση, ή το οποίο επικυρώνει, αποδέχεται εγκρίνει ή προσχωρεί στο παρόν πρωτόκολλο, αφού εκπληρωθούν οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 1 για την έναρξη ισχύος, αρχίζει να ισχύει το πρωτόκολλο τρεις μήνες μετά την ημερομηνία κατάθεσης από το εν λόγω κράτους της αντίστοιχης πράξης.3. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 1 και 2, το παρόν πρωτόκολλο αρχίζει να ισχύει για οποιοδήποτε κράτος μόνον αφότου έχει αρχίσει να ισχύει για το κράτος αυτό η σύμβαση του 1992 για το ταμείο.Άρθρο 22Πρώτη σύνοδος της συνέλευσηςΟ γενικός γραμματέας συγκαλεί την πρώτη σύνοδο της συνέλευσης. Αυτή η σύνοδος λαμβάνει χώρα το συντομότερο δυνατό μετά από την έναρξη ισχύος του παρόντος πρωτοκόλλου και, σε κάθε περίπτωση, όχι αργότερα από τριάντα ημέρες μετά από την έναρξη ισχύος.Άρθρο 23Αναθεώρηση και τροποποίηση1. Ο οργανισμός δύναται να συγκαλέσει διάσκεψη για την αναθεώρηση ή την τροποποίηση του παρόντος πρωτοκόλλου.2. Ο οργανισμός συγκαλεί σε διάσκεψη τα συμβαλλόμενα κράτη με σκοπό την αναθεώρηση ή τροποποίηση του παρόντος πρωτοκόλλου, ύστερα από αίτημα τουλάχιστον ενός τρίτου όλων των συμβαλλόμενων κρατών.Άρθρο 24Τροποποίηση των ορίων αποζημίωσης1. Μετά από αίτημα τουλάχιστον ενός τετάρτου των συμβαλλόμενων κρατών, οποιαδήποτε πρόταση για τροποποίηση του ορίου του ποσού αποζημίωσης που ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο α) κοινοποιείται από τον γενικό γραμματέα σε όλα τα μέλη του οργανισμού και σε όλα τα συμβαλλόμενα κράτη.2. Οποιαδήποτε τροποποίηση που προτείνεται και κοινοποιείται ως ανωτέρω διαβιβάζεται προς εξέταση στην νομική επιτροπή του οργανισμού, τουλάχιστον έξι μήνες πριν από την ημερομηνία κοινοποίησής της.3. Όλα τα συμβαλλόμενα μέρη στο παρόν πρωτόκολλο, ανεξαρτήτως αν είναι μέλη του οργανισμού, έχουν το δικαίωμα να συμμετέχουν στις εργασίες της νομικής επιτροπής για την εξέταση και έγκριση των τροποποιήσεων.4. Οι τροπολογίες εγκρίνονται με πλειοψηφία δύο τρίτων των συμβαλλόμενων κρατών που είναι παρόντα και ψηφίζουν στη νομική επιτροπή, η οποία είναι διευρυμένη όπως προβλέπεται στην παράγραφο 3, υπό την προϋπόθεση ότι τουλάχιστον το ήμισυ των συμβαλλόμενων κρατών είναι παρόντα τη στιγμή της ψηφοφορίας.5. Κατά την εξέταση πρότασης για την τροποποίηση του ορίου, η νομική επιτροπή λαμβάνει υπόψη της την πείρα από τα περιστατικά και, συγκεκριμένα, το ύψος της ζημίας που προέκυψε από αυτά και τις μεταβολές των νομισματικών ισοτιμιών.6. α) Καμία τροποποίηση ορίων σύμφωνα με το παρόν άρθρο δεν εξετάζεται πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος πρωτοκόλλου, ούτε πριν παρέλθουν τρία έτη από την ημερομηνία θέσης σε ισχύ προηγούμενης τροποποίησης σύμφωνα με το παρόν άρθρο.β) Το όριο δεν επιτρέπεται να αυξηθεί έτσι ώστε να υπερβεί το ποσό το οποίο αντιστοιχεί στο όριο το οποίο καθορίζεται στο παρόν πρωτόκολλο επαυξημένο κατά 6 εκατοστιαίες μονάδες ανά έτος, που υπολογίζεται συγκεντρωτικά από την ημερομηνία κατά την οποία το παρόν πρωτόκολλο ανοίχθηκε προς υπογραφή μέχρι την ημερομηνία την οποία τίθεται σε ισχύ η απόφαση της νομικής επιτροπής.γ) Το όριο δεν επιτρέπεται να αυξηθεί έτσι ώστε να υπερβαίνει το ποσό το οποίο αντιστοιχεί στο τριπλάσιο του ορίου που ορίζεται στο παρόν πρωτόκολλο.7. Οποιαδήποτε τροποποίηση υιοθετείται σύμφωνα με την παράγραφο 5 γνωστοποιείται από τον οργανισμό στα συμβαλλόμενα κράτη. Η τροποποίηση θεωρείται ότι έχει γίνει αποδεκτή στο τέλος περιόδου δώδεκα μηνών μετά από την ημερομηνία της γνωστοποίησης, εκτός αν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου τουλάχιστον το ένα τέταρτο των κρατών τα οποία ήταν συμβαλλόμενα κράτη όταν εγκρίθηκε η τροποποίηση από τη νομική επιτροπή ανακοινώσουν στον οργανισμό ότι δεν αποδέχονται την τροποποίηση, οπότε η τροποποίηση απορρίπτεται και δεν έχει καμία ισχύ.8. Τροποποίηση η οποία θεωρείται ότι έχει γίνει αποδεκτή σύμφωνα με την παράγραφο 7, τίθεται σε ισχύ δώδεκα μήνες μετά από την αποδοχή της.9. Όλα τα συμβαλλόμενα κράτη δεσμεύονται από την τροποποίηση, εκτός αν καταγγείλουν το παρόν πρωτόκολλο σύμφωνα με το άρθρο 26 παράγραφοι 1 και 2, τουλάχιστον έξι μήνες πριν από την έναρξη ισχύος της τροποποίησης. Μια τέτοια καταγγελία παράγει αποτελέσματα όταν αρχίσει να ισχύει η τροποποίηση.10. Όταν τροποποίηση έχει υιοθετηθεί από τη νομική επιτροπή αλλά η περίοδος των δώδεκα μηνών για την αποδοχή της δεν έχει ακόμη εκπνεύσει, κράτος που γίνεται συμβαλλόμενο κράτος κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου δεσμεύεται από την τροποποίηση, εφόσον αυτή τεθεί σε ισχύ. κράτος που γίνεται συμβαλλόμενο κράτος αφού παρέλθει αυτή η περίοδος δεσμεύεται από οποιαδήποτε τροποποίηση έγινε αποδεκτή σύμφωνα με την παράγραφο 7. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παρούσα παράγραφο, κράτος δεσμεύεται από τροποποίηση όταν η τροποποίηση αυτή τεθεί σε ισχύ ή όταν το παρόν πρωτόκολλο τεθεί σε ισχύ σε αυτό το κράτος, αν αυτό συμβεί αργότερα.Άρθρο 25Πρωτόκολλα της σύμβασης του 1992 για το ταμείο1. Εάν τα όρια που ορίζονται στη σύμβαση του 1992 για το ταμείο έχουν αυξηθεί με πρωτόκολλα στην εν λόγω σύμβαση, το όριο που ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο α) επιτρέπεται να αυξηθεί κατά το ίδιο ποσό με βάση τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 24. Στις περιπτώσεις αυτές δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 24 παράγραφος 6.2. Εάν έχει εφαρμοσθεί η διαδικασία που αναφέρεται στην παράγραφο 1, οποιαδήποτε μετέπειτα τροποποίηση του ορίου που ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2, κατ' εφαρμογή της διαδικασίας του άρθρου 24, για τους σκοπούς του άρθρου 24 παράγραφος 6 στοιχεία β) και γ), υπολογίζεται με βάση το νέο όριο όπως αυξάνεται σύμφωνα με την παράγραφο 1.Άρθρο 26Καταγγελία1. Οποιοδήποτε συμβαλλόμενο κράτος δύναται να καταγγείλει το παρόν πρωτόκολλο οποτεδήποτε μετά από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του σε αυτό το συμβαλλόμενο κράτος.2. Η καταγγελία πραγματοποιείται με κατάθεση πράξης ενώπιον του γενικού γραμματέα.3. Η καταγγελία τίθεται σε ισχύ δώδεκα μήνες, ή με την παρέλευση μεγαλύτερης χρονικής περιόδου που ορίζεται στην πράξη καταγγελίας, από την κατάθεση αυτής της πράξης ενώπιον του γενικού γραμματέα.4. Καταγγελία της σύμβασης του 1992 για το ταμείο θεωρείται ότι συνιστά καταγγελία του παρόντος πρωτοκόλλου. Η καταγγελία αυτή αρχίζει να ισχύει την ημερομηνία κατά την οποία η καταγγελία του πρωτοκόλλου του 1992 για τροποποίηση της σύμβασης του 1971 για το ταμείο αρχίζει να ισχύει σύμφωνα με το άρθρο 34 αυτού του πρωτοκόλλου.5. Παρά την καταγγελία του παρόντος πρωτοκόλλου από συμβαλλόμενο κράτος σύμφωνα με το παρόν άρθρο, συνεχίζουν να εφαρμόζονται οποιεσδήποτε διατάξεις του παρόντος πρωτοκόλλου σχετικές με υποχρεώσεις για πραγματοποίηση εισφορών στο συμπληρωματικό ταμείο αναφορικά με περιστατικό το οποίο αναφέρεται στο άρθρο 11 παράγραφος 2 στοιχείο β) και συνέβη προτού αρχίσει να ισχύει η καταγγελία.Άρθρο 27Έκτακτες σύνοδοι της συνέλευσης1. Οποιοδήποτε συμβαλλόμενο κράτος δύναται, μέσα σε ενενήντα ημέρες από την κατάθεση πράξης καταγγελίας, η οποία θεωρεί ότι θα έχει ως αποτέλεσμα τη σημαντική αύξηση του ύψους των εισφορών των υπολοίπων συμβαλλόμενων κρατών, να ζητήσει από τον διευθυντή να συγκαλέσει έκτακτη σύνοδο της συνέλευσης. Ο διευθυντής ορίζει τη σύγκληση της συνέλευσης το αργότερο εξήντα ημέρες από την παραλαβή του αιτήματος.2. Ο διευθυντής του συμπληρωματικού ταμείου δύναται να λάβει την πρωτοβουλία σύγκλησης της συνέλευσης σε έκτακτη σύνοδο μέσα σε εξήντα ημέρες από την κατάθεση πράξης καταγγελίας, εφόσον ο διευθυντής του συμπληρωματικού ταμείου κρίνει ότι τέτοια καταγγελία θα έχει ως αποτέλεσμα τη σημαντική αύξηση του ύψους των εισφορών των υπολοίπων δυμβαλλόμενων κρατών.3. Αν η συνέλευση, σε έκτακτη σύνοδό της, η οποία έχει συγκληθεί σύμφωνα με την παράγραφο 1 ή 2, αποφασίσει ότι η καταγγελία θα έχει ως αποτέλεσμα τη σημαντική αύξηση του ύψους των εισφορών των υπολοίπων συμβαλλόμενων κρατών, οποιοδήποτε από αυτά τα κράτη δύναται, το αργότερο εκατόν είκοσι ημέρες πριν από την ημερομηνία κατά την οποία αρχίζει να ισχύει η καταγγελία, να προβεί σε καταγγελία του παρόντος πρωτοκόλλου, η οποία αρχίζει να ισχύει την ίδια ημερομηνία.Άρθρο 28Λήξη ισχύος1. Το παρόν πρωτόκολλο παύει να ισχύει την ημερομηνία κατά την οποία ο αριθμός των συμβαλλόμενων κρατών είναι κατώτερος από επτά ή την ημερομηνία κατά την οποία η συνολική ποσότητα συνυπολογιζομένου πετρελαίου που παραλήφθηκε από τα εναπομένοντα συμβαλλόμενα κράτη, συμπεριλαμβανομένων των ποσοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 14 παράγραφος 1, κατέρχεται κάτω των 350 εκατομμυρίων τόνων, ανάλογα με το ποια προηγείται.2. Κράτη τα οποία δεσμεύονται από το παρόν πρωτόκολλο την ημέρα πριν από την ημερομηνία που παύει να ισχύει, παρέχουν στο συμπληρωματικό ταμείο τη δυνατότητα άσκησης των καθηκόντων που περιγράφονται στο άρθρο 29 και, μόνον για τον σκοπό αυτό, παραμένουν δεσμευμένα από το παρόν πρωτόκολλο.Άρθρο 29Εκκαθάριση του συμπληρωματικού ταμείου1. Εάν το παρόν πρωτόκολλο παύσει να ισχύει, το συμπληρωματικό ταμείο παρόλα αυτά:α) οφείλει να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του ως προς οποιοδήποτε περιστατικό που συνέβη προτού παύσει η ισχύς του πρωτοκόλλου·β) έχει το δικαίωμα να ασκεί τα δικαιώματά του σχετικά με εισφορές, στο βαθμό που οι εισφορές αυτές είναι απαραίτητες για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο α), συμπεριλαμβανομένων των δαπανών για τη διοίκηση του συμπληρωματικού ταμείου που είναι απαραίτητες για το σκοπό αυτό.2. Η συνέλευση λαμβάνει όλα τα ενδεδειγμένα μέτρα προκειμένου να ολοκληρώσει την εκκαθάριση του συμπληρωματικού ταμείου, στα οποία περιλαμβάνεται η διανομή με δίκαιο τρόπο οποιωνδήποτε υπολειπόμενων περιουσιακών στοιχείων μεταξύ των προσώπων που έχουν εισφέρει στο συμπληρωματικό ταμείο.3. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, το συμπληρωματικό ταμείο διατηρεί τη νομική του προσωπικότητα.Άρθρο 30Θεματοφύλακας1. Το παρόν πρωτόκολλο και οποιαδήποτε τροποποίηση η οποία υιοθετείται σύμφωνα με το άρθρο 24 κατατίθεται ενώπιον του γενικού γραμματέα.2. Ο γενικός γραμματέας:α) ενημερώνει όλα τα κράτη τα οποία έχουν υπογράψει το παρόν πρωτόκολλο ή έχουν προσχωρήσει σε αυτό και όλα τα μέλη του οργανισμού, σχετικά με:i) κάθε νέα υπογραφή ή κατάθεση πράξης επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης και την ημερομηνία αυτής,ii) την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος πρωτοκόλλου,iii) οποιαδήποτε πρόταση για τροποποίηση των ορίων των ποσών αποζημίωσης η οποία έγινε σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 1,iv) οποιαδήποτε τροποποίηση η οποία εγκρίθηκε σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 4,v) οποιαδήποτε τροποποίηση η οποία θεωρείται ότι έχει γίνει αποδεκτή σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 7, καθώς και την ημερομηνία την οποία αρχίζει να ισχύει αυτή η τροποποίηση σύμφωνα με τις παραγράφους 8 και 9 του εν λόγω άρθρου,vi) την κατάθεση οποιασδήποτε πράξης καταγγελίας του παρόντος πρωτοκόλλου, καθώς και την ημερομηνία κατάθεσης της καταγγελίας και την ημερομηνία που αρχίζει να ισχύει,vii) οποιαδήποτε ανακοίνωση η οποία απαιτείται σύμφωνα με οποιοδήποτε άρθρο του παρόντος πρωτοκόλλου·β) αποστέλλει θεωρημένα για τη γνησιότητά τους αντίγραφα του παρόντος πρωτοκόλλου σε όλα τα κράτη που έχουν υπογράψει το παρόν πρωτόκολλο και σε όλα τα κράτη που προσχωρούν στο παρόν πρωτόκολλο.3. Αμέσως μόλις το παρόν πρωτόκολλο τεθεί σε ισχύ, το κείμενο διαβιβάζεται από τον γενικό γραμματέα στη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών προκειμένου να καταχωριστεί και να δημοσιευθεί σύμφωνα με το άρθρο 102 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.Άρθρο 31ΓλώσσεςΤο παρόν πρωτόκολλο συντάχθηκε σε ένα μόνον αντίτυπο στην αραβική, κινεζική, αγγλική, γαλλική, ρωσική και ισπανική γλώσσα, και όλα τα κείμενα είναι εξίσου αυθεντικά.ΕΓΙΝΕ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ, στις δεκαέξι Μαΐου δύο χιλιάδες τρία.ΣΕ ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ οι υπογράφοντες, έχοντας δεόντως εξουσιοδοτηθεί από τις αντίστοιχες κυβερνήσεις τους προς τούτο, υπέγραψαν το παρόν πρωτόκολλο.


text:
Doncaster Sheffield Airport
 är en internationell flygplats i South Yorkshire i England. Den ligger cirka 10 kilometer från Doncaster och cirka 30 kilometer från Sheffield. Flygplatsen används huvudsakligen av lågprisflygbolag.
 Den byggdes under första världskriget som militärflygplats för Royal Flying Corps. Flygbas Finningly stängde 1996 och byggdes om till civil trafik. Den öppnade som Robin Hood Airport Doncaster Sheffield i april 2005.
 Källor
 Externa länkar
 Officiell webbplats
 Doncaster
 Flygplatser i England


type: legislation

text:
 EUROOPA KOMISJON
 Brüssel,5.1.2021
 COM(2021) 1 final
 2020/0372(NLE)
 Ettepanek:
 NÕUKOGU OTSUS
 seisukoha kohta, mis võetakse Euroopa Liidu nimel Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogu ja assamblee koosolekutel
 SELETUSKIRI
 1.Kavandatav reguleerimisese
 Käesolevas ettepanekus käsitletakse otsust, millega määratakse kindlaks liidu nimel Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogu ja assamblee koosolekutel võetav seisukoht seoses süvamerepõhjas maavarade kasutamist reguleerivate eeskirjade (ISBA/25/C/WP.1) ning nendega seotud nõuete ja suuniste kavandatud vastuvõtmise ja rakendamisega.
 2.Ettepaneku taust
 2.1.Süvamerepõhjas maavarade kasutamist reguleerivate eeskirjade eelnõud
 Süvamerepõhjas maavarade kasutamist reguleerivate eeskirjade (edaspidi „eeskirjad“) eelnõude eesmärk on võimaldada ettevõtjatel minna süvamerepõhja maavarade uurimiselt üle nende kasutamisele. Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni õigus- ja tehnilise komisjoni koostatud eeskirjade eelnõud edastati 2019. aasta märtsis ning praegu peab Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogu nende üle läbirääkimisi. Eeskirjad on koostatud kooskõlas Ühinenud Rahvaste Organisatsiooni mereõiguse konventsiooni (UNCLOS) XI osaga ja konventsiooni XI osa rakendamist käsitleva lepinguga. Eeskirjade eelnõudes nähakse ette, et teatavaid küsimusi tuleb käsitleda kooskõlas Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni organite koostatud nõuete ja suunistega või neid arvesse võttes. Nõuded on ettevõtjate ja Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni jaoks õiguslikult siduvad, samal ajal kui suunised on soovituslikud. Euroopa Liit on UNCLOSi osaline
 1
 . Vastavalt nõukogu 23. märtsi 1998. aasta otsuse 98/392/EÜ artiklile 2 kooskõlastavad liit ja selle liikmesriigid oma seisukohad Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni organitega III lisas esitatud menetluse kohaselt
 2
 .
 2.2.Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogu koosolekud
 Nõukogu on Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni täitevorgan. Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogus peetakse läbirääkimisi eeskirjade üle ja need võetakse vastu enne, kui need esitatakse 167 liikmest koosnevale kõrgeimale poliitilisele organile, Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni assambleele ning Euroopa Liidule lõpliku heakskiidu saamiseks. Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogu kohaldab eeskirju ajutiselt, kuni assamblee need heaks kiidab. UNCLOSi osalisena on EL automaatselt Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni assamblee liige ja vaatleja Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogus, mis koosneb assamblee valitud 36 liikmest. Üldiselt peaks otsuste tegemine Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogus toimuma konsensuse alusel. Kui jõupingutustest hoolimata otsuse suhtes kokkuleppele ei jõuta, võetakse menetlusküsimusi käsitlevad otsused vastu kohalolevate ja hääletavate liikmete häälteenamusega ning sisulisi küsimusi käsitlevad otsused võetakse vastu kohalolevate ja hääletavate liikmete kahekolmandikulise häälteenamusega. ELil kui vaatlejal ei ole Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogus hääleõigust. ELil on siiski Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni assamblees osalemise ja hääletamise õigus.
 2.3.Eeskirjade kavandatud ajutine vastuvõtmine Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogus
 Eeskirjade esimest eelnõud tutvustati Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogu 23. istungjärgul 2017. aasta augustis. Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni õigus- ja tehniline komisjon ning nõukogu leppisid kokku ajakavas, mille kohaselt püütakse eeskirjade üle peetavad läbirääkimised lõpetada 2020. aastaks, kuid COVID-19 pandeemia tõttu lükati 2020. aasta juuliks kavandatud nõukogu 26. istungjärk edasi kuni edaspidise teatamiseni.
 Kavandatavad eeskirjad on UNCLOSi ja UNCLOSi XI osa rakendamist käsitleva 1994. aasta lepingu kohaselt osalistele õiguslikult siduvad.
 2.4
 Eeskirjade kavandatud heakskiitmine Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni assamblees
 Kui Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogu lõpetab läbirääkimised eeskirjade üle ja saab need ajutiselt vastu võtta, esitatakse need eeskirjad läbivaatamiseks ja lõplikuks heakskiitmiseks Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni assambleele.
 3.Liidu nimel võetav seisukoht
 Kavandatud eeskirjad käsitlevad ka sisulisi küsimusi, mis kuuluvad ELi toimimise lepingu artikli 3 lõike 2 kohaselt liidu välispädevusse.
 Eelkõige kuuluvad ELi pädevusse eeskirjade need osad, milles käsitletakse merekeskkonna kaitset. ELi toimimise lepingu artikli 3 lõike 2 ülesehitusest lähtudes on ELil igat üksikjuhtumit eraldi hinnates välispädevus. Esiteks seetõttu, et merekeskkonda käsitlevad UNCLOSi sätted on ette nähtud õigusaktiga, mille alusel liidu nimel UNCLOSiga ühineti
 3
 . Teiseks seetõttu, et liidu tegevus seoses kõnealuste eeskirjadega on vajalik selleks, et liit saaks teostada oma sisepädevust, näiteks uut keskkonnaalast pädevust. Lisaks tuleneb liidu välispädevus ka sellest, et mõned eeskirjade sätted võivad mõjutada ühisnorme või muuta nende kohaldamisala. Eeskirjade eelnõude (või nendega seotud nõuete ja suuniste) osad hõlmavad või võivad mõjutada ELi õigustikku (eelkõige seoses ELi teiseste keskkonnaalaste õigusaktide ja muude rahvusvaheliste lepingutega, mille täieõiguslik osaline EL on), mis annab nende konkreetsete osade suhtes ELile pädevuse ja mõne puhul ainupädevuse.
 Sellest tulenevalt on ELil õigus võtta Rahvusvahelises Süvamerepõhja Organisatsioonis seisukoht käesolevas otsuses esitatud eeskirjade asjakohaste osade ning nendega seotud nõuete ja suuniste kohta. Lisaks eeldab lojaalse koostöö põhimõte liikmesriikidelt Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni menetlustes teataval viisil tegutsemist.
 Tehakse ettepanek, et liidu nimel Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogu ja assamblee koosolekutel võetav seisukoht kujundatakse kaheastmelist lähenemisviisi kasutades. Nõukogu otsuses sätestatakse liidu seisukoha peamised põhimõtted ja tegevussuunad ning seda kohandatakse seejärel igaks koosolekuks komisjoni koostatud mitteametlike dokumentidega, mida arutatakse nõukogu töörühmas.
 Käesoleva otsusega integreeritakse UNCLOSi põhimõtted ning Euroopa rohelise kokkuleppe
 4
 ja bioloogilise mitmekesisuse strateegia
 5
 eesmärgid, nagu on nõutud nõukogu järeldustes „2020. aasta järgse ülemaailmse bioloogilise mitmekesisuse raamistiku ettevalmistamine – Bioloogilise mitmekesisuse konventsioon“
 6
 .
 Õiguslik alus
 3.1.Menetlusõiguslik alus
 3.1.1.Põhimõtted
 Euroopa Liidu toimimise lepingu (edaspidi „ELi toimimise leping“) artikli 218 lõikes 9 on sätestatud, et võetakse vastu otsused , millega „kehtestatakse lepingus sätestatud organis liidu nimel võetavad seisukohad, kui asjaomasel organil tuleb vastu võtta õigusliku toimega akte, välja arvatud õigusaktid, millega täiendatakse või muudetakse lepingu institutsioonilist raamistikku.“
 Mõiste „õigusliku toimega aktid“ hõlmab akte, millel on õiguslik toime asjaomase organi suhtes kehtiva rahvusvahelise õiguse normide alusel. Siia hulka kuuluvad ka sellised õiguslikud vahendid, mis ei ole rahvusvahelise õiguse kohaselt siduvad, aga mis „võivad mõjutada otsustavalt liidu seadusandja vastu võetud õigusaktide sisu“
 7
 .
 3.1.2.Kohaldamine käesoleval juhul
 Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogu ja assamblee on kaks UNCLOSi artikliga 158 asutatud kolmest organisatsiooni peamisest organist.
 Eeskirjad, mille Rahvusvaheline Süvamerepõhja Organisatsioon nõukogu peab ajutiselt vastu võtma, on õigusliku toimega aktid. Eeskirjade lõplik heakskiitmine Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni assamblees omab samuti õiguslikku toimet. Kavandatavad õigusaktid on rahvusvahelise õiguse alusel siduvad kooskõlas UNCLOSi artiklitega 145, 153 ja 162 ning UNCLOSi XI osa rakendamist käsitleva lepinguga.
 Kavandatavad õigusaktid ei täienda ega muuda lepingu institutsioonilist raamistikku.
 Seega on esildatud otsuse menetlusõiguslik alus ELi toimimise lepingu artikli 218 lõige 9.
 3.2.Materiaalõiguslik alus
 3.2.1.Põhimõtted
 ELi toimimise lepingu artikli 218 lõike 9 kohase otsuse materiaalõiguslik alus sõltub eelkõige selle kavandatava akti eesmärgist ja sisust, mida liidu nimel võetav seisukoht puudutab.
 3.2.2.Kohaldamine käesoleval juhul
 Kavandatava akti peamine eesmärk ja sisu on seotud keskkonnapoliitikaga.
 Seepärast on esildatud otsuse materiaalõiguslik alus ELi toimimise lepingu artikkel 191.
 3.3.Kokkuvõte
 Esildatud otsuse õiguslik alus peaks olema ELi toimimise lepingu artikkel 191 koostoimes ELi toimimise lepingu artikli 218 lõikega 9.
 2020/0372 (NLE)
 Ettepanek:
 NÕUKOGU OTSUS
 seisukoha kohta, mis võetakse Euroopa Liidu nimel Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogu ja assamblee koosolekutel
 EUROOPA LIIDU NÕUKOGU,
 võttes arvesse Euroopa Liidu toimimise lepingut, eriti selle artiklit 191 koostoimes artikli 218 lõikega 9,
 võttes arvesse Euroopa Komisjoni ettepanekut
 ning arvestades järgmist:
 (1)Liit sõlmis nõukogu 23. märtsi 1998. aasta otsuse 98/392/EÜ alusel Ühinenud Rahvaste Organisatsiooni mereõiguse konventsiooni (UNCLOS) ja selle XI osa rakendamist käsitleva 28. juuli 1994. aasta lepingu (edaspidi „leping“).
 (2)UNCLOSi artikli 162 lõike 2 punkti o alapunkti ii kohaselt võib Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogu kuni assamblee heakskiidu saamiseni ajutiselt vastu võtta ja kohaldada organisatsiooni eeskirju ja korda ning nende muudatusi, võttes arvesse õigus- ja tehnilise komisjoni või teiste asjaomaste allorganite soovitusi. Nimetatud eeskirjade ja korraga reguleeritakse süvamerepõhjas loodusvarade geoloogilisi otsinguid ja uuringuid ning kasutamist, organisatsiooni finantsjuhtimist ja sisehaldust.
 (3)Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogu võtab oma eelseisvatel koosolekutel vastu süvamerepõhjas maavarade kasutamist reguleerivad eeskirjad.
 (4)UNCLOSi artikli 160 lõike 2 punkti f alapunkti ii kohaselt võib Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni assamblee arutada läbi ja heaks kiita organisatsiooni eeskirjad ja korra ning kõik nende muudatused, mille nõukogu on artikli 162 lõike 2 punkti o alapunkti ii kohaselt ajutiselt vastu võtnud. Nimetatud eeskirjade ja korraga reguleeritakse süvamerepõhjas loodusvarade geoloogilisi otsinguid ja uuringuid ning kasutamist, organisatsiooni finantsjuhtimist ja sisehaldust.
 (5)On asjakohane määrata kindlaks Euroopa Liidu nimel Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogus ja assamblees võetav seisukoht, kuna kavandatavad eeskirjad on liidule kui UNCLOSi ja selle XI osa rakendamist käsitleva lepingu osalisele siduvad.
 (6)Samuti on asjakohane määrata kindlaks Euroopa Liidu nimel Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogus ja assamblees võetav seisukoht, kuna süvamerepõhjas maavarade kasutamist reguleerivad eeskirjad on liidule siduvad ja võivad otsustavalt mõjutada liidu õigusaktide sisu, eelkõige merekeskkonna kaitse valdkonnas.
 (7)Merekeskkonna kaitse küsimustes on ELi ja selle liikmesriikide suhtes siduv ettevaatusprintsiip (ELi toimimise lepingu artikkel 191) ja ökosüsteemipõhine lähenemisviis (direktiivi 2008/56/EÜ artikli 3 lõiked 4 ja 5, artikkel 10 ning I ja VI lisa; määruse (EL) nr 1380/2013 artikli 2 lõige 3; direktiivi 2014/89/EL artikkel 5). See õigusraamistik õigustab liidu nimel võetava seisukoha sisu.
 (8)Niivõrd kui liidu seisukoha väljendamine Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogus on piiratud tema vaatlejastaatuse tõttu, väljendavad liidu seisukohta liidu liikmesriigid, kes on Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogu liikmed,
 ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA OTSUSE:
 Artikkel 1
 Euroopa Liidu nimel Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogu ja assamblee koosolekutel võetav seisukoht on esitatud lisas.
 Artikkel 2
 Artiklis 1 nimetatud liidu seisukohta Rahvusvahelises Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogus väljendavad ja toetavad Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogu liikmeks olevad liidu liikmesriigid alati, kui liidu seisukohtade väljendamine on tema vaatlejastaatuse tõttu piiratud.
 Artikkel 3
 Käesolev otsus on adresseeritud komisjonile ja liikmesriikidele.
 Brüssel,
 Nõukogu nimel
 eesistuja
 (1)
 Nõukogu 23. märtsi 1998. aasta otsus 98/392/EÜ, mis käsitleb 10. detsembri 1982. aasta Ühinenud Rahvaste Organisatsiooni mereõiguse konventsiooni ja selle XI osa rakendamist käsitleva 28. juuli 1994. aasta lepingu sõlmimist Euroopa Ühenduse poolt (EÜT L 179, 23.6.1998, lk 1).
 (2)
 Tavapärane menetlus seisukohtade esitamiseks ühenduse pädevusse kuuluvates küsimustes ning menetlus, mida reguleeritakse Euroopa Liidu lepingu V jaotisega küsimustes, mis kuuluvad Euroopa Liidu välispoliitika valdkonda.
 (3)
 Nõukogu otsus 98/392/EÜ.
 (4)
 COM(2019) 640 final.
 (5)
 COM(2020) 380 final.
 (6)
 https://data.consilium.europa.eu/doc/document/ST-15272-2019-INIT/et/pdf
 (7)
 Euroopa Kohtu 7. oktoobri 2014. aasta otsus kohtuasjas Saksamaa vs. nõukogu, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, punktid 61–64.
 ---documentbreak---
 EUROOPA KOMISJON
 Brüssel,5.1.2021
 COM(2021) 1 final
 LISAD
 järgmise dokumendi juurde:
 Ettepanek: NÕUKOGU OTSUS
 seisukoha kohta, mis võetakse Euroopa Liidu nimel Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogu ja assamblee koosolekutel
 I LISA
 Euroopa Liidu nimel Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogu ja assamblee koosolekutel võetav seisukoht
 1. PÕHIMÕTTED
 Liit teeb Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogu ja assamblee koosolekute raames järgmist.
 (a)Tegutseb kooskõlas Ühinenud Rahvaste Organisatsiooni 10. detsembri 1982. aasta mereõiguse konventsiooni (UNCLOS) artiklitega 145 ja 192 ning kohustusega kaitsta ja säilitada merekeskkonda. See üldine kohustus hõlmab kohustust vältida, vähendada ja kontrollida mis tahes allikatest lähtuvat merereostust, jälgida reostuse ohtu või mõju ning hinnata selliste tegevuste võimalikku mõju, mis kuuluvad osalisriikide jurisdiktsiooni ja kontrolli alla või mis võivad põhjustada ulatuslikku merereostust või mõjutada oluliselt ja kahjulikult merekeskkonda (artiklid 194, 204 ja 206). Eelkõige peavad osalisriigid võtma meetmeid haruldaste või tundlike ökosüsteemide kaitsmiseks ja säilitamiseks. Kooskõlas artikli 196 lõikega 1 ja artikliga 209 peavad nad samuti vältima, vähendama ja kontrollima reostust, mis tuleneb nende jurisdiktsiooni või kontrolli alla kuuluvate tehnoloogiate kasutamisest, sealhulgas seoses süvamerepõhjas toimuva tegevusega, mida teostavad nende lipu all sõitvad või nende registrisse kantud või nende volitusel käitatavad laevad, rajatised, ujuvkonstruktsioonid ja muud seadmed. Kooskõlas artikliga 145 võtavad riigid Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni kaudu vastu asjakohased eeskirjad ja korra, et kaitsta ja säilitada süvamerepõhja loodusvarasid ning vältida merekeskkonna taimestiku ja loomastiku kahjustamist.
 (b)Tegutseb kooskõlas Euroopa Liidu toimimise lepingu artikliga 191, mille kohaselt rajaneb liidu keskkonnapoliitika ettevaatusprintsiibil ning põhimõtetel, mille järgi tuleb võtta ennetusmeetmeid ja keskkonnakahjustus heastada eeskätt kahjustuse kohas ning saastaja peab maksma. Sellega seoses peaks EL seisma selle eest, et rahvusvahelise süvamerepõhja maavarasid ei oleks võimalik kasutada enne seda, kui süvamerekaevandamise mõju merekeskkonnale, bioloogilisele mitmekesisusele ja inimtegevusele on piisavalt uuritud, ohtudest on aru saadud ning kasutatavate tehnoloogiate ja tootmistavade puhul suudetakse kooskõlas ettevaatuspõhimõttega tõendada, et need ei tekita keskkonnale tõsist kahju.
 (c)Taotleb kooskõla ja koostoimet ökosüsteemipõhise lähenemisviisiga, nagu on sätestatud Euroopa Parlamendi ja nõukogu 11. detsembri 2013. aasta määruse (EL) nr 1380/2013 (ühise kalanduspoliitika kohta) artikli 2 lõikes 3; Euroopa Parlamendi ja nõukogu 17. juuni 2008. aasta direktiivi 2008/56/EÜ (millega kehtestatakse ühenduse merekeskkonnapoliitika-alane tegevusraamistik (merestrateegia raamdirektiiv)) artikli 3 lõigetes 4 ja 5, artiklis 10 ning I ja VI lisas; Euroopa Parlamendi ja nõukogu 23. juuli 2014. aasta direktiivi 2014/89/EL (millega kehtestatakse mereruumi planeerimise raamistik) artiklis 5.
 (d)Osaleb aktiivselt aruteludes, et tagada Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni kaevandamisseadustiku usaldusväärsus kooskõlas rahvusvaheliste põhimõtete ja kohustustega ning et see sisaldaks rangeid ja täidetavaid keskkonnanõudeid, mida ajakohastatakse korrapäraselt, võttes arvesse uusimaid kättesaadavaid teadusandmeid ja tehnoloogiaid, sealhulgas vajadust järgida ettevaatusprintsiipi ning teha eelnevad keskkonnamõju hindamised, mis on kooskõlas ÜRO Keskkonnaprogrammi menetluste ja suunistega
 1
 .
 (e)Tagab, et süvamerepõhjas maavarade kasutamist reguleerivad eeskirjad oleksid kooskõlas rahvusvahelise õigusega, eelkõige UNCLOSi sätete ja rahvusvahelise tavaõigusega.
 (f)Kaitseb liidu seisukohta, mis toetab Euroopa rohelise kokkuleppe eesmärke ja rohevannet mitte tekitada kahju ning Euroopa Liidu soovi olla maailmas juhtpositsioonil keskkonna, sealhulgas merede ja ookeanide säilitamisel ja kaitsmisel.
 (g)Edendab keskkonnamõjualaste teaduslike teadmiste täiendamist ja nendega arvestamist Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni kaevandamisseadustiku koostamisel.
 (h)Taotleb, et eelnev keskkonnaohu hindamine vastaks rangeimatele nõuetele ja läbiks põhjaliku hindamise.
 2.TEGEVUSSUUNAD
 Võttes arvesse piiratud teaduslikke teadmisi ning muret vältimatu ja tõenäoliselt pöördumatu mõju pärast bioloogilisele mitmekesisusele ja kliimale, on äärmiselt oluline tagada, et liidu seisukoht süvamerekaevandamise suhtes oleks täielikult kooskõlas Euroopa Liidu pühendumusega jätkusuutlikkuse tagamisele ning põhineks parimatel kättesaadavatel teadusandmetel, ettevaatusprintsiibil ja ökosüsteemipõhisel lähenemisviisil.
 II LISA
 Euroopa Liidu nimel Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogu ja assamblee koosolekutel võetava seisukoha iga-aastane täpsustus
 Enne Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogu või assamblee iga koosolekut võetakse vajalikud meetmed, et liidu nimel vastavalt I lisas sätestatud põhimõtetele ja tegevussuundadele väljendatavas seisukohas võetaks arvesse uusimat teaduslikku ja muud asjakohast kättesaadavat teavet.
 Sel eesmärgil ja nimetatud teabele tuginedes edastab komisjon nõukogule või nõukogu ettevalmistavatele organitele piisavalt varakult enne Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogu või assamblee iga koosolekut kirjaliku dokumendi, milles esitatakse liidu seisukoha kavandatud täpsustuste üksikasjad, et neid arutada ja kiita heaks liidu nimel väljendatava seisukoha üksikasjad.
 Kui Rahvusvahelise Süvamerepõhja Organisatsiooni nõukogu või assamblee koosoleku käigus (sh kohapeal) ei ole võimalik saavutada kokkulepet, et võtta liidu seisukohas arvesse uusi asjaolusid, edastatakse küsimus lahendamiseks nõukogule või selle ettevalmistavatele organitele.
 (1)
 https://elaw.org/system/files/unep.EIA_.guidelines.and_.principles.pdf


text:
 Avis juridique important
 |
 51999PC0085
 Förslag till rådets förordning (EG) om särskilda åtgärder för import av druvsaft och druvmust med ursprung i Cyper /* KOM/99/0085 slutlig - ACC 99/0057 */
 Förslag till RÅDETS FÖRORDNING (EG) om särskilda åtgärder för import av druvsaft och druvmust med ursprung i Cypern(framlagt av kommissionen)MOTIVERINGRådets förordning (EG) nr 3290/94 avseende övergångsåtgärder inom jordbrukssektorn för genomförande av avtalen enligt Uruguayrundan kommer inte att förlängas. För att bibehålla de förmånstullar som redan beviljats Cypern för import av druvsaft och druvmust till gemenskapen bör ett förslag till särskild förordning läggas fram för rådet.Detta förslag till förordning syftar till att förlänga dispensen från betalning av särskild importtull för ovan nämnda produkter från Cypern. Denna åtgärd är nödvändig i väntan på att ett nytt associationsavtal skall ingås mellan Europeiska gemenskapen och Cypern.Förslag till RÅDETS FÖRORDNING (EG) om särskilda åtgärder för import av druvsaft och druvmust med ursprung i CypernEUROPEISKA UNIONENS RÅD HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNINGmed beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska unionen, särskilt artikel 113 i detta,med beaktande av kommissionens förslag,och av följande skäl:I avtalet om upprättandet av en association mellan Europeiska gemenskapen och Republiken Cypern föreskrivs öppnandet av en årlig gemenskapstullkvot för viss koncentrerad druvsaft och druvmust med ursprung i Cypern. Tullsatsen för kvoten är 0%.Från och med den 1 september 1995 ersattes det gamla referensprissystemet för import till gemenskapen av druvsaft och druvmust med ett nytt importsystem som var resultatet av de multilaterala handelsförhandlingarna i Uruguayrundan. Associationsavtalet med Cypern bör tillämpas med hänsyn till detta nya importsystem.Det är därför nödvändigt att bibehålla de förmånstullar som redan beviljats och tillåta Cypern att fortsätta att exportera sina produkter till gemenskapen inom ramen för tullkvoten. Särskilda åtgärder bör vidtas i väntan på att det nya associationsavtalet mellan Europeiska gemenskapen och Cypern skall undertecknas.HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.Artikel 1Den särskilda tullsats som anges i bilaga I tredje avsnittet avdelning I i bilaga 2 till Europeiska gemenskapernas tulltaxa för import av de produkter som omfattas av KN-nummer 2009 60 51, 2009 60 71, ex 2009 60 90 och ex 2204 30 92 skall inte tas ut på de berörda produkter med ursprung i Cypern och som har importerats inom den tullkvot med löpnummer 09.1421 som anges i bilaga V till rådets förordning (EG) nr 1981/94 (1).(1) EGT L 199, 2.8.1994, s. 1.Artikel 2Denna förordning träder i kraft den tredje dagen efter det att den har offentliggjorts i Europeiska gemenskapernas officiella tidning.Denna förordning skall tillämpas från och med den 1 juli 1999.Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater.Utfärdad i Bryssel den På rådets vägnar Ordförande>Plats för tabell>