text:
Caen [kɑ̃] je město v Normandii na severozápadě Francie, historické středisko Normandského vévodství. Žije zde obyvatel. Město leží na řece Orne asi 200 km severozápadně od Paříže a je pozoruhodné zejména stavbami, které zde v 11. století nechal zbudovat Vilém I. Dobyvatel. Jeho Caenský hrad patří mezi největší v západní Evropě. Mužský klášter sv. Štěpána (s hrobem Viléma Dobyvatele) a ženský klášter sv. Jiljí jsou dnes sídly magistrátu respektive regionální rady. V blízkosti města proběhlo za 2. světové války (6. června 1944) vylodění spojeneckých vojsk v Normandii a bitva o Caen. Původní plány počítaly s obsazením Caen do tří dnů, místo toho se o město bojovalo 34 dnů a město bylo z velké části zničeno. Dnes zde události vylodění v Normandii připomíná Muzeum míru.
 Historie
 Jméno města je keltské a znamenalo „bitevní pole“. Od 1. století byla na místě pozdějšího Abbaye aux hommes římská osada, kterou koncem 3. století zničily nájezdy barbarů. V 7. století sem přišli misionáři z Bayeux a postavili patrně několik drobných kostelíků. Město se poprvé připomíná roku 1027 a Vilém Dobyvatel zde po roce 1060 vystavěl hrad a dva kláštery s románskými kostely sv. Štěpána (kde byl také pohřben) a sv. Jiljí. Roku 1092 zde uzavřel anglický král Vilém II. Ryšavý se svým bratrem, normanským vévodou Robertem II. smlouvu, která ukončila jejich spory. Na začátku stoleté války roku 1346 město dobyl a vyplundroval anglický král Eduard III., který odtud táhl k vítězné bitvě u Kresčaku (Crécy), kde padl také český král Jan Lucemburský. Roku 1417 dobyl Caen anglický král Jindřich V. a město zůstalo v anglickém panství do roku 1450. Jindřich VI. dal roku 1432 založit v Caen univerzitu, která funguje dodnes.
 V 16. a 17. století město velmi prosperovalo, jeho rozkvět zastavilo vypuzení protestantů (Edikt nantský) roku 1685. Za francouzské revoluce po pádu girondistů se generál Wimpffen roku 1793 v Caen neúspěšně pokusil o povstání proti Jakobínům.
 Roku 1857 byl otevřen plavební kanál z Caen k moři a o rok později bylo město připojeno na železnici. Koncem druhé světové války bylo město těžce poškozeno za spojenecké invaze a zejména pak během bitvy o Caen, kdy byly zničeny dvě třetiny staveb. Rekonstrukce trvala do roku 1962.
 Památky a muzea
 Hrad (Château de Caen) vybudovaný Vilémem Dobyvatelem okolo roku 1060; rozlohou 5,5 ha patří mezi největší v západní Evropě. Sloužil jako pevnost až do 20. století, dnes je v něm umístěno Muzeum Normandie a Muzeum výtvarných umění. Uvnitř mohutných hradeb jsou – kromě vykopávek – románský palác Salle de l’Échiquier z 12. století, kostelík sv. Jiří a barokní palác guvernérů.
 Mužské opatství sv. Štěpána (Abbaye aux Hommes), zrušené 1793, s trojlodním románským kostelem, vysvěceným roku 1077. Mohutná budova asi 100 m dlouhá má dvě věže v průčelí, příčnou loď a nad křížením je osmiboká lucerna. Velmi bohatý chór byl přestavěn kolem 1200 v přechodném slohu s gotickými prvky. V chóru je náhrobní deska Viléma Dobyvatele, hrob byl zničen protestanty v 16. století.
 Ženské opatství sv. Jiljí (Abbaye aux Dames), bývalý barokní klášter s románským trojlodním kostelem sv. Trojice, rovněž z 11. století, kde je pohřbena Matylda Flanderská, zakladatelka kláštera. Kostel je 80 m dlouhý a je bohatěji vyzdoben než jeho mužský protějšek.
 Městský kostel svatého Petra (Saint Pierre) je gotická trojlodní stavba ze 14.–16. století s jednou věží a renesančním chórem.
 Gotický kostel sv. Jana (Saint Jean) na místě římského pohřebiště a křesťanské svatyně ze 7. století.
 Gotický kostel sv. Salvátora (Saint-Sauveur) ve středu města s jednou věží.
 Kaple Sainte Paix, románská stavba s plastickou výzdobou.
 Věž Leroy, stará brána do přístavu.
 Řada měšťanských domů ze 14.–18. století.
 Muzeum míru (Memorial pour la Paix), souhrnný pohled na 2. světovou válku s důrazem na vylodění v Normandii
 Muzeum Normandie na hradě.
 Muzeum výtvarných umění na hradě
 Muzeum pošty a telekomunikací
 Zajímavosti
 Z města není daleko na mořské pláže (15 km), voda je ve srovnání s okolím teplejší díky zákrutům Golfského proudu. Blízké okolí je rovinaté, po pár desítkách kilometrů se ale charakter krajiny mění. Nedaleko je Normandské Švýcarsko, připomínající českou pahorkatinu třeba v okolí Berounky, kde řeka Orne vytváří romantické soutěsky. Městská doprava zahrnuje pouze dvě tramvajové linky; jezdí po nich neobvyklé vozy – mají pneumatiky a pouze jednu kolej – jsou tedy hybridem mezi tramvají a trolejbusem. Stejný systém lze nalézt v Nancy, velmi podobný je v Rouenu nebo Clermont-Ferrandu. Počasí je typicky normandské a podobné britskému, časté jsou jeho rychlé změny, přeháňky a vítr.
 Vzdělávání
 Université de Caen, založená roku 1432, se 4 kampusy a 25 tisíci studenty.
 Institut universitaire de technologie (Univerzitní institut technologie)
 ESAM, École supérieure des arts et médias (Vysoká škola umění a médií, Caen – Cherbourg)
 École de management de Normandie, (Škola managementu v Normandii)
 Galerie
 Vývoj počtu obyvatel
 Slavní obyvatelé města
 Guillaume Gosselin (16. století), matematik
 Charles de Bourgueville (1504—1593), historik
 Jacques Daléchamps (1513—1588), přírodovědec
 Jean Bertaut (1552—1611), básník
 François de Malherbe (1555—1628), básník
 Robert Angot de l'Éperonnière (1581—?), básník
 François de Cauvigny de Colomby (1588—1648), spisovatel
 François Le Métel de Boisrobert (1592—1662), dramatik
 Tanneguy Lefebvre (1615—1672), filozof
 Jean Regnault de Segrais (1624—1701), básník
 Pierre-Daniel Huet (1630—1721), spisovatel
 Jean-Baptiste Belin (1653—1715), malíř
 Pierre Varignon (1654—1722), matematik
 Hyacinthe Robillard d'Avrigny (1675—1719), historik
 Yves-Marie André (1675—1764), jezuita a spisovatel
 René de Renneville (1677—1723), spisovatel
 François-Henri Turpin (1709—1799), historik
 Anne-Louise Élie de Beaumont (1729—1783), spisovatel
 Jacques Clinchamps de Malfilâtre (1732—1767), básník
 J. Hector St John de Crèvecoeur (1735—1813), spisovatel
 Gervais de La Rue (1751—1835), historik
 Jean-François Moulin (1752—1810), generál
 Antoine Le Bailly (1758—1833), vypravěč
 François-Joseph Quesnot (1765—1805), matematik
 Pierre-Simon Girard (1765—1835), inženýr
 Alexandre-Étienne Choron (1771—1834), muzikolog
 Henri-David-Désiré de Mangneville (1771—1847), geolog
 Hippolyte-Victor Collet-Descotils (1773—1815), chemik
 George Brummell (1778—1840), dandy
 Gabriel Henri Chatry de la Fosse (1779—1848), generál
 Eugène Gabriel Louis d'Hautefeuille (1779—1846), generál
 Jacques-Amand Eudes-Deslongchamps (1794—1867), přírodovědec a paleontolog
 Étienne Mélingue (1807—1875), sochař
 Charles Longuet (1839—1903), novinář
 Léon Lecornu (1854—1940), inženýr
 Gabriel Dupont (1878—1914), skladatel
 René Le Somptier (1884—1950), filmař
 Guy de Lioncourt (1885—1961), varhaník
 André Danjon (1890—1967), astronom
 Charlotte Clasis (1891—1974), herečka
 Marie-Pierre Kœnig (1898—1970), maršál
 Roger Grenier (* 1919), spisovatel
 Alain Duhamel (* 1940), novinář
 Jean-Luc Préel (* 1940), politik
 Laure Adler (* 1950), spisovatel
 Alain Genestar (* 1950), novinář
 Olivier Barroux (* 1964), komik
 Denis Perez (* 1965), fotbalista
 Caryl Ferey (* 1967), spisovatel
 Léa Drucker (* 1972), herečka
 Cyrille Josselyn (* 1973), herec
 Partnerská města
 Alexandria, USA
 Coventry, Spojené království
 Nashville, USA
 Portsmouth, Spojené království
 Thiès, Senegal
 Würzburg, Německo
 Odkazy
 Reference
 Literatura
 Ottův slovník naučný, heslo Caen. Sv. 5, str. 18
 Související články
 Bitva o Caen
 SM Caen
 Externí odkazy
 Mémorial pour la Paix
 Průvodce městem
 Města v Normandii
 Obce v departementu Calvados
 Univerzitní města
 Města vyznamenaná Řádem čestné legie
 Francouzské prefektury


type: wikipedia

text:
Neandertalietis (Homo neanderthalensis) – archainė žmonių (Homo) genties rūšis, išnykusi maždaug prieš 40 000 metų. Panašu, kad jie atsirado Europoje, o po to išplito pietvakarių, centrinėje ir šiaurinėje Azijoje. Šiose teritorijose jie paliko šimtus akmeninių įrankių. Beveik visi senesni nei 160 000 metų įrankiai priskiriami Mustjė kultūrai.
 Be plačiai priimtos neandertaliečių, kaip atskiros rūšies, sampratos, taip pat naudojamas pavadinimas Homo sapiens neanderthalensis, neandertaliečius laikant žmonių Homo sapiens porūšiu, o šiuolaikinius žmones vadinant Homo sapiens sapiens.
 Paplitimo geografija
 Neandertaliečiai gyveno viduriniojo paleolito periode maždaug prieš 300 000–28 000 metų vakarų, pietų ir vidurio Europoje, Artimųjų Rytų šiaurėje ir dalyje Vidurinės Azijos, ryčiausia populiacija gyveno Altajaus krašte.
 Kilmė
 Manoma, kad tiek neandertaliečiai, tiek šiuolaikiniai žmonės išsivystė iš Homo erectus. Pirmosios migracijos iš Afrikos į Euraziją metu Homo erectus paliko Afriką (greičiausiai per Levantą) ir pasiekė Gruziją (Dmanisi fosilijos). Homininai pasiekė Kiniją prieš 1,7 mln. m. ir Iberijos pusiasalį prieš 1,4 mln. m. Kaulų fragmentų, rastų Ispanijoje ir datuojamų laikotarpiu prieš 1,2 mln. m., atradėjai teigia, kad šie homininai (priskiriami Homo antecessor rūšiai) buvo neandertaliečių bei Homo heidelbergensis, senesnės homininų rūšies, protėviai. Dauguma antropologų šią interpretaciją atmeta.
 Daugelio genetinių tyrimų duomenimis, neandertaliečių ir išuolaikinių žmonių linijos atsišakojo laikotarpiu prieš 800 000 ir 400 000 metų. Remdamiesi šiais duomenimis, dauguma tyrinėtojų laikosi pozicijos, kad neandertaliečiai kilo (per Homo heidelbergensis) iš vėlesnės Homo erectus populiacijos, migravusios iš Afrikos per minėtą laikotarpį. Tuo tarpu dalis Afrikoje likusios Homo erectus populiacijos evoliucionavo (galbūt per tarpinę Homo rhodesiensis rūšį) į šiuolaikinius žmones prieš 200 000 metų ar anksčiau.
 Neandertaliečiams būdingi bruožai aptinkami Homo heidelbergensis rūšies atstovuose, datuojamuose laikotarpiu prieš 600 000 ir 350 000 metų. Kol kas Europoje nerasta homininų fosilijų, datuojamų laikotarpiu prieš 300 000 ir 243 000 metų. Dėl to susitarta homininus, datuojamus vėlesniu nei 243 000 metų laikotarpiu, vadinti neandertaliečiais.
 Žymiai daugiau ir geriau išsilaikiusių fosilijų aptinkama, pradedant laikotarpiu prieš 130 000 metų. Neandertaliečių rūšies atstovai, datuojami vėlesniu nei minėtas laikotarpis, sudaro didžiąją dalį žinomų neandertaliečių skeletų, jie buvo pirmieji, kurių anatomija detaliai ištirta. Šie individai įvardijami kaip tipiniai arba klasikiniai neandertaliečiai. Morfologiniuose tyrimuose pastarasis terminas dar kartais vartojamas siauresne prasme, juo įvardinant neandertaliečius, priskiriamus vėlesniam nei 71 000 metų laikotarpiui.
 Pagal laikotarpius neandertaliečiai klasifikuojami į:
 ankstyvieji neandertaliečiai, maždaug nuo 300 000 metų p.m.e.
 tipiniai neandertaliečiai, maždaug nuo 128 000 metų p.m.e.
 vėlyvieji neandertaliečiai, maždaug nuo 43 000 metų p.m.e. ir iki 26 000 metų p.m.e.
 Morfologija ir fiziologija
 Balso stygos buvo pakankamai išsivysčiusios artikuliuotai kalbai. Jie gyveno šalia žmonių ir, tikėtina, galėjo juos suprasti. Slovėnijoje rasta neandertaliečiui priskiriama fleita – 12 cm ilgio iš jauno lokio šlaunikaulio su skylutėmis 4-iems pirštams. Tai gali rodyti abstraktaus mąstymo ir vaizduotės faktus.
 Neandertaliečiai turėjo 13 % didesnes smegenis (1500 mililitrų) lyginant su šiuolaikinio žmogaus (1400 ml). Jie buvo nepaprastai fiziškai stiprūs. Vyrų ūgis buvo apie 175 cm, moterų – 160 cm. Akiduobių dydis liudija turėjus dideles akis. Dėl stambesnių kaulų ir didesnės raumenų masės turėjo sverti apie 10 kg daugiau nei šiuolaikiniai žmonės.
 Neandertaliečiai ir žmonės
 Yra keletas neandertaliečių išnykimo teorijų. Viena jų teigia, kad ši žmogaus rūšis pasiekė natūralią „evoliucijos aklavietę“, nesugebėjusi prisitaikyti prasidėjus paskutiniajam ledynmečiui. Pagal kitą teoriją neandertaliečiai, neturėdami gausios populiacijos, buvo išstumti žmonių (homo sapiens sapiens).
 Pagal naujausių tyrinėjimų išvadas, skaičiuojant nuo XXI amžiaus pradžios, maždaug prieš 37 000–86 000 metų neandertaliečiai ir žmonės (Homo sapiens) kryžminosi. Dabartiniai žmonės, kurie kilę iš Europos ir Azijos, turi dalį X chromosomų, paveldėtų iš neandertaliečių. Žmonės paveldėję mažiausiai 20 procentų neandertaliečių DNR. Paskutiniais apytiksliais apskaičiavimais, DNR aptinkama iki 1–4 procente dabartinės Eurazijos kilmės žmonių populiacijos genome.
 Afrikos negridams, kurie su neandertaliečiais kontaktų neturėjo, bet kontaktavo su iki šiol nežinomomis kitomis Afrikoje gyvenusiomis žmonių (Homo) genties rūšimis – neanderatalietiškos X chromosomos nebūdingos.
 Neandertalietiški požymiai žmonėse
 Žmonėse neandertaliečių požymiai gali būti strazdanos, paraudę skruostai, šviesi oda, raudoni, tiesūs ir stori plaukai, didelės akys palyginus su veido forma, pailga kaukolė (žvelgiant iš šono), išryškėjęs nosikaulis (kuprelė), trumpas, neryškus smakras, plati rankos plaštaka, padidėjusi rizika krono ligoms, rizika susirgti antriniu cukriniu diabetu, sistemine raudonąja vilklige, pirmine biliarine kepenų ciroze, taip pat padidėjusi rizika į ilgalaikę depresiją. Vienas iš neandertaliečių požymių yra ir rūkančių priklausomybė nuo nikotino, kuomet sunku mesti rūkyti.
 Materialinė kultūra
 Neandertaliečiai naudojosi ugnimi pasišildyti bei maistui gaminti. Dėvėjo kūno apdangalus ir gaminosi ginklus – rasti ietigaliai. Taip pat gaminosi akmeninius žeberklus ir medines ietis ugnimi sustiprintais smaigaliais. Laidojo mirusius, todėl galima teigti, kad jau egzistavo ritualų užuomazgos bei mirties ir pomirtinio gyvenimo suvokimas. Irako oloje rasta gėlių likučių – rūpinimasis mirusiaisiais. Tyrimai rodo jas turėjus gydomųjų savybių.
 Neandertaliečiai žmonių kultūroje
 Atradus neandertalietį, Ernst'as Haeckel'is 1866 m. pasiūlė vadinti Homo stupidus, tai yra „kvailas žmogus“. Apie neandertaliečius nemažai medžiagos galima rasti grožinėje ir mokslinėje literatūroje, yra sukurtos komedijos. Dar XXI a. pradžioje juos pašaipiai ar klaidingai vaizduodavo pabaisomis, tankiais plaukais apaugusiu kūnu, žemo ir raumeningo kūno sudėjimo, grubaus charakterio, tamsios išvaizdos sutvėrimais, beždžionėmis ir t. t. Norint įžeisti kitą žmogų, anksčiau ir šiais laikais, asmuo sulyginamas su neandertaliečiu – neva kvailokas ir negražus.
 Su paskutiniais mokslo atradimais, seni mąstymo nusistatymai prieš juos keičiasi, nyksta neigiami kategoriškumai.
 Pavadinimo kilmė
 Pavadinimas „neandertalietis“ kilęs nuo Neandertalio nedidelio slėnio esančio Šiaurės Reino-Vestfalijos žemėje (Vokietijoje), dviejų kaimų – Erkrato ir Metmano teritorijoje, netoli Diuseldorfo ir Vupertalio. Neandertaliečio kaulai ten rasti 1866 m. Dar anksčiau, 1829 m. neandertaliečių kaulų buvo rasta Belgijoje, bet jie tuomet nebuvo identifikuoti.
 Neandertaliečio sinonimai
 Be dabar naudojamo oficialaus lotynų kalba pavadinimo Homo neanderthalensis, dar yra šie dabar nenaudotini:
 Homo mousteriensis;
 Palaeoanthropus neanderthalensis.
 Galerija
 Šaltiniai
 Nuorodos
 discovery.com / ALL NON-AFRICANS PART NEANDERTHAL, GENETICS CONFIRM , July 18, 2011 | anglų k.
 bbc.co.uk / DNA reveals Neanderthal extinction clues, By Paul Rincon Science editor, 28 February 2012 | anglų k.
 ecotao.com / NEANDERTHALS | anglų k.
 bbc.co.uk / Neanderthal | anglų k.
 dailymail.co.uk / How there’s a bit of Neanderthal in all of us: DNA link to cavemen revealed, 7 May 2010 | anglų k.
 bbc.co.uk / Neanderthal genes 'survive in us', 6 May 2010 | anglų k.
 bbc.co.uk / So we’re part Neanderthal. What now?, 10 May 2010 | anglų k.
 bbc.co.uk / To mate, or not to mate: The Neanderthal question, 11 May 2010 | anglų k.
 nationalgeographic.com / Neanderthal | anglų k.
 nationalgeographic.com / Neanderthals, October 2008 | anglų k.
 nationalgeographic.com / Neanderthals, Humans Interbred–First Solid DNA Evidence, May 08, 2010 | anglų k.
 Žmogaus evoliucija


type: other

text:
C 153/06 12.03.2007
 C 153/06
 Urteil vom 12. März 2007
 Kantonale Arbeitslosenkasse St. Gallen, Davidstrasse 21, 9000 St. Gallen, Beschwerdeführerin,
 Z.________, 1956, Beschwerdegegnerin, vertreten durch Rechtsanwalt Daniel Beeler, Wiesentalstrasse 11, 9404 Rorschacherberg.
 Verwaltungsgerichtsbeschwerde gegen den Entscheid des Versicherungsgerichts des Kantons St. Gallen vom 4. Mai 2006.
 Mit Verfügung vom 28. Juli 2005 stellte die Kantonale Arbeitslosenkasse St. Gallen die 1956 geborene Z.________ wegen selbstverschuldeter Arbeitslosigkeit ab 9. Mai 2005 für die Dauer von 25 Tagen in der Anspruchsberechtigung ein. Daran hielt sie auf Einsprache hin fest (Einspracheentscheid vom 25. August 2005).
 Die hiegegen erhobene Beschwerde hiess das Versicherungsgericht des Kantons St. Gallen mit Entscheid vom 4. Mai 2006 teilweise gut und reduzierte die Dauer der Einstellung auf 20 Tage.
 Mit Verwaltungsgerichtsbeschwerde stellt die Kantonale Arbeitslosenkasse St. Gallen das Rechtsbegehren um Aufhebung des angefochtenen Entscheides.
 Die Beschwerdegegnerin lässt beantragen, es sei in Aufhebung des vorinstanzlichen Entscheids festzustellen, dass sie ab 9. Mai 2005 Anspruch auf Arbeitslosenentschädigung habe; eventualiter sei die Verwaltungsgerichtsbeschwerde vollumfänglich abzuweisen. Das Versicherungsgericht des Kantons St. Gallen hat eine Stellungnahme eingereicht, ohne einen bestimmten Antrag zu stellen. Das Staatssekretariat für Wirtschaft verzichtet auf eine Vernehmlassung.
 1.1 Das Bundesgesetz über das Bundesgericht vom 17. Juni 2005 (BGG; SR 173.110) ist am 1. Januar 2007 in Kraft getreten (AS 2006 1205, 1243). Da der angefochtene Entscheid vorher ergangen ist, richtet sich das Verfahren noch nach OG (Art. 132 Abs. 1 BGG; BGE 132 V 393 E. 1.2 S. 395).
 1.2 Im Beschwerdeverfahren um die Bewilligung oder Verweigerung von Versicherungsleistungen ist die Überprüfungsbefugnis des Bundesgerichts nicht auf die Verletzung von Bundesrecht einschliesslich Überschreitung oder Missbrauch des Ermessens beschränkt, sondern sie erstreckt sich auch auf die Angemessenheit der angefochtenen Verfügung; das Gericht ist dabei nicht an die vorinstanzliche Feststellung des rechtserheblichen Sachverhalts gebunden und kann über die Begehren der Parteien zu deren Gunsten oder Ungunsten hinausgehen (Art. 132 OG).
 2.1 Die Vorinstanz hat die Bestimmungen und Grundsätze über die Einstellung in der Anspruchsberechtigung wegen selbstverschuldeter Arbeitslosigkeit (Art. 30 Abs. 1 lit. a AVIG, Art. 44 Abs. 1 lit. b AVIV; zum Begriff des Selbstverschuldens: ARV 1998 Nr. 9 S. 44 E. 2b, C 334/95, 1982 Nr. 4 S. 39 Erw. 1a, C 50/81) und über die verschuldensabhängige Dauer der Einstellung (Art. 30 Abs. 3 Satz 3 AVIG und Art. 45 Abs. 2 AVIV) zutreffend dargelegt. Darauf wird verwiesen.
 2.2 Hinsichtlich des Verschuldensgrades hat das kantonale Gericht überdies richtig erwogen, dass die nicht entschuldbare Aufgabe einer zumutbaren Arbeitsstelle ohne Zusicherung einer neuen gestützt auf Art. 45 Abs. 3 AVIV in der Regel als schweres Verschulden zu werten ist (zur möglichen Abweichung hievon bei Vorliegen besonderer Umstände: BGE 130 V 125 ff.; ARV 2000 Nr. 8 S. 42 E. 2c, C 226/98). Bei der Überprüfung der Angemessenheit (vgl. Art. 132 lit. a OG) der verfügten Einstellungsdauer ist sodann der Grundsatz zu beachten, dass das Sozialversicherungsgericht sein Ermessen nicht ohne triftigen Grund an die Stelle desjenigen der Verwaltung setzen darf; das Gericht muss sich auf Gegebenheiten stützen können, welche seine abweichende Ermessensausübung als naheliegender erscheinen lassen. Vermag das kantonale Gericht einen solchen triftigen Grund für den Eingriff in das Ermessen der Verwaltung darzutun, namentlich indem einem im Verwaltungsverfahren noch unbeachteten Umstand Rechnung getragen wird, weicht das Bundesgericht seinerseits nicht ohne triftigen Grund in das der Vorinstanz zustehende Ermessen ein (BGE 126 V 353 E. 5d S. 362, 123 V 150 E. 2 S. 152; Urteil C 43/06 vom 19. April 2006, E. 1.2).
 3.1 Augrund der Akten steht fest, dass die Beschwerdegegnerin am 26. April 2005 eine unbefristete Teilzeitstelle als kaufmännische Mitarbeiterin bei der Firma P.________ AG, von sich aus während der Probezeit auf den 6. Mai 2005 kündigte, da die Stelle offenbar nicht ihren Erwartungen entsprach. Der Streit dreht sich letztinstanzlich einzig um die verschuldensabhängige Dauer der Einstellung. Dabei stellt sich insbesondere die Frage, ob das kantonale Gericht zu Recht ins Ermessen der Verwaltung eingegriffen hat.
 3.2 Nach Auffassung des kantonalen Gerichts trägt die von der Kasse verfügte, im oberen Bereich des mittelschweren Verschuldens angesiedelte Einstellungsdauer von 25 Tagen den individuellen Umständen, namentlich den geltend gemachten Spannungen am Arbeitsplatz, nicht hinreichend Rechnung. Zu Gunsten der Versicherten habe die Verwaltung - gemäss Beschwerdeantwort im vorinstanzlichen Verfahren - nur die laufende Probezeit berücksichtigt. Deshalb sei eine Einstellungsdauer von 20 Tagen - mithin im unteren Bereich des mittleren Verschuldens - angemessen.
 3.3 Die beschwerdeführende Kasse hält letztinstanzlich daran fest, dass bei der Bemessung des Verschuldens sowohl die Tatsache, dass die Beschwerdegegnerin in der Probezeit gekündigt habe, als auch die nicht einfache Situation am Arbeitsplatz berücksichtigt worden sei, weshalb man bei der individuellen Verschuldensbeurteilung auch nur von einem mittelschweren Verschulden ausgegangen sei. Da an der vorinstanzlichen Hauptverhandlung keine neuen Gründe für die Unzumutbarkeit der Arbeitsstelle vorgebracht worden seien, stelle die vorgenommene Kürzung des kantonalen Gerichts einen unzulässigen Eingriff in das der Verwaltung zustehende Ermessen dar.
 3.4 Rechtsprechungsgemäss vermögen weder gesundheitliche Beschwerden, solange sie nicht ärztlich attestiert worden sind (BGE 124 V 234 E. 4b/bb S. 238), noch ein schlechtes Arbeitsklima oder Meinungsverschiedenheiten mit Vorgesetzten oder Arbeitskollegen eine Unzumutbarkeit der Fortführung des Arbeitsverhältnisses zu begründen (ARV 1986 Nr. 23 S. 92 E. 2b, C 202/85). Gründe, welche den Verbleib an der Arbeitsstelle unzumutbar gemacht hätten, liegen hier klarerweise nicht vor, weshalb die Einstellung in der Anspruchsberechtigung zu Recht erfolgte. Indessen können die genannten Umstände das Verschulden, die Stelle ohne Zusicherung einer neuen gekündigt zu haben, in einem milderen Licht erscheinen lassen. Dabei gilt es zu beachten, dass eine sachgerechte Ermessensbetätigung erfordert, den gesamten Ermessensspielraum nach oben und unten in einer dem jeweiligen Verschulden entsprechenden Weise zu nutzen (BGE 123 V 150 E. 3c S. 153).
 3.5 Der Verfügung vom 28. Juli 2005 wie dem Einspracheentscheid vom 25. August 2005 ist zu entnehmen, dass die Kasse - wenn auch in knapp begründeter Form - sowohl die unbefriedigende Arbeitsplatzsituation aufgrund der Schwierigkeiten mit der direkten Vorgesetzten, als auch die erfolgte Kündigung während der Probezeit beachtet und das Verschulden ausdrücklich in "Berücksichtigung aller Umstände" als mittelschwer eingestuft hat. Mit dem Abweichen von der Regelsanktion im Bereich des schweren Verschuldens hat die Kasse demnach besondere Umstände, welche eine mildere Sanktion rechtfertigen, anerkannt. Dass sie dabei Erhebliches unbeachtet gelassen hätte, ergibt sich aus den Unterlagen nicht. Mit einer in der oberen Hälfte des mittleren Verschuldens liegenden Einstellungsdauer hat sie vielmehr ihr Ermessen sachgerecht betätigt, zumal aus den Akten nicht hervorgeht, dass die Versicherte Schritte zur Bereinigung der belastenden Situation mit der Vorgesetzten oder der aufgeführten arbeitsvertraglichen Differenzen unternommen hätte. Gemäss Angaben der Arbeitgeberin im vorinstanzlichen Verfahren vom 2. März 2006 schien sie vielmehr zu einer Klärung derselben gar nicht bereit. Die Beschwerdeführerin kündigte das Arbeitsverhältnis mithin bereits 24 Tage nach Stellenantritt, womit sie das Risiko einer erneuten Arbeitslosigkeit klarerweise in Kauf nahm. Ihr persönliches Verhalten hat zum Entstehen des Schadens im Sinne einer vermeidbaren finanziellen Mehrbelastung der Arbeitslosenversicherung beigetragen, woran sie angemessen mitzubeteiligen ist (vgl. Nussbaumer, Arbeitslosenversicherung, Rz 822 in: Ulrich Meyer [Hrsg.], Schweizerisches Bundesverwaltungsrecht, Band XIV: Soziale Sicherheit, 2., aktualisierte und ergänzte Auflage, Basel 2007). Wenn die Arbeitslosenkasse bei dieser Sachlage eine Einstellung in der Anspruchsberechtigung für die Dauer von 25 Tagen verfügte, kann dies nicht als unangemessene Sanktion angesehen werden, welche eine abweichende Ermessensausübung wie sie die Vorinstanz vornahm, als naheliegender oder zweckmässiger erscheinen lässt.
 In Gutheissung der Verwaltungsgerichtsbeschwerde wird der Entscheid des Versicherungsgerichts des Kantons St. Gallen vom 4. Mai 2006 aufgehoben.
 Dieses Urteil wird den Parteien, dem Versicherungsgericht des Kantons St. Gallen, dem Amt für Arbeit des Kantons St. Gallen und dem Staatssekretariat für Wirtschaft zugestellt.
 Luzern, 12. März 2007


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 COMISSÃO EUROPEIA
 Bruxelas, 8.9.2021
 COM(2021) 537 final
 2021/0286(NLE)
 Proposta de
 DECISÃO DO CONSELHO
 relativa à posição a adotar em nome da União Europeia no Conselho Internacional do Açúcar no respeitante à alteração do Acordo Internacional do Açúcar de 1992
 {SWD(2021) 235 final}
 EXPOSIÇÃO DE MOTIVOS
 1.Objeto da proposta
 A presente proposta diz respeito a uma decisão que estabelece a posição a adotar, em nome da União, no Conselho Internacional do Açúcar («CIA»), no respeitante à votação especial, em conformidade com o artigo 44.o, n.o 1, do Acordo Internacional do Açúcar («AIA»), que tem por objetivo recomendar aos membros da Organização Internacional do Açúcar («OIA») a alteração do AIA segundo o resultado das negociações para o seu reexame parcial iniciadas em julho de 2019.
 2.Contexto da proposta
 2.1.Acordo Internacional do Açúcar de 1992
 O AIA tem por objetivo reforçar a cooperação internacional, ao nível mundial, no domínio do açúcar e das questões conexas, proporcionar um fórum para as consultas intergovernamentais sobre o açúcar e a forma de melhorar a economia mundial do açúcar, facilitar o comércio – mediante a recolha e a prestação de informações sobre o mercado mundial do açúcar e outros edulcorantes – e promover o aumento da procura de açúcar, em particular para utilizações não tradicionais.
 O AIA entrou em vigor em 1 de janeiro de 1993.
 A União é Parte no AIA
 1
 , que foi celebrado através da Decisão 92/580/CEE do Conselho e entrou em vigor a 1 de janeiro de 1993, por um período de três anos, até 31 de dezembro de 1995, tendo desde então sido regularmente prorrogado por períodos de dois anos, tal como previsto no seu artigo 45.o. Foi prorrogado pela última vez em julho de 2019
 2
 , vigorando até 31 de dezembro de 2021. A Comissão preparou uma proposta de decisão do Conselho para prorrogar o AIA até dezembro de 2023. O processo de adoção desta proposta está em curso.
 Tendo em conta a importância do setor do açúcar para vários Estados-Membros e para a economia do setor na UE, a participação num acordo internacional relativo ao açúcar é do interesse da União.
 2.2.Conselho Internacional do Açúcar
 O CIA é o organismo responsável pelo desempenho de todas as funções necessárias à aplicação das disposições do AIA. Adota regras e regulamentos, como o regulamento interno do CIA e dos respetivos comités, o regulamento financeiro e o estatuto do pessoal da OIA. O CIA mantém os registos necessários e publica um relatório anual e outras informações, sempre que adequado.
 Os membros da OIA dispõem de um total de 2000 votos. Cada membro possui um certo número de votos, que é ajustado anualmente segundo critérios previamente definidos no AIA. Salvo disposição em contrário deste, em princípio, todas as decisões do Conselho devem ser tomadas por consenso. Na ausência de consenso, salvo votação especial prevista no AIA, as decisões são tomadas por maioria simples de votos.
 2.3.Ato previsto do Conselho Internacional do Açúcar
 Em 2017, a Comissão recebeu um mandato do Conselho
 3
 para encetar, no âmbito do Conselho Internacional do Açúcar, negociações com as restantes Partes no AIA com vista à modernização deste, em particular no que respeita às discrepâncias existentes quanto ao nível de influência, ao número de votos e às contribuições financeiras dos membros da OIA, por um lado, e à sua posição relativa no mercado mundial do açúcar, por outro. Esta autorização foi prorrogada em 2019, permanecendo válida até 31 de dezembro de 2021
 4
 .
 Na sua 55.a reunião, a 19 de julho de 2019, o CIA decidiu abrir negociações sob a orientação da CNUCED. Estas incidiram numa revisão parcial do AIA, centrando-se nos três domínios seguintes: orçamento administrativo e contribuições dos membros nos termos do artigo 25.o; ampliação dos objetivos, estudos, avaliações e atividades de investigação, para permitir a inclusão de outros produtos relacionados com o açúcar (nomeadamente o bioetanol) no âmbito dos artigos 1.o, 32.o, 33.o e 34.o; regras para a nomeação do diretor executivo nos termos do artigo 23.o.
 (a)Orçamento administrativo e contribuições dos membros nos termos do artigo 25.o
 Com base na autorização de negociação do Conselho, a Comissão apresentou propostas concretas de alteração do artigo 25.o, que rege a adoção do orçamento administrativo e das contribuições dos membros. Esta iniciativa deve-se ao facto de, por força das atuais regras aplicáveis às contribuições financeiras para a OIA, a parte da União na contribuição financeira se ter mantido praticamente inalterada desde 1992, apesar de o mercado mundial do açúcar e de o peso relativo da União neste mercado terem evoluído substancialmente desde essa data. Por isso, nos últimos anos, a União tem assumido uma parte desproporcionadamente elevada dos custos orçamentais
 5
 e das responsabilidades no âmbito da OIA. Para resolver esta questão, a Comissão encetou negociações sobre um método de cálculo revisto e um mecanismo de ajustamento e de atualização mais eficaz. A fórmula proposta pondera em proporções iguais os indicadores pertinentes: produção, consumo, exportações, importações e capacidade de pagamento, tendo em conta as mudanças estruturais registadas ao longo do tempo, com um mecanismo de ajustamento anual baseado em médias móveis de cinco anos. Para alinhar a atual repartição dos votos com a realidade do mercado mundial do açúcar, é criado um mecanismo de transição, que limita a variação anual do número de votos a 15 %, nos primeiros cinco anos, e a 20 %, na parte restante do período de transição. Este último não pode exceder dez anos. A Comissão, em nome da União e em conformidade com a autorização de negociação concedida, apoiou a alteração do artigo 25.o do AIA decorrente das negociações.
 (b)Ampliação dos objetivos, estudos, avaliações e atividades de investigação para permitir a inclusão de outros produtos relacionados com o açúcar no âmbito de aplicação dos artigos 1.o, 32.o, 33.o e 34.o
 Durante as negociações de revisão parcial do AIA, vários outros membros apresentaram propostas de alteração dos artigos 1.o (objetivos), 32.o (informação e estudos), 33.o (avaliações de mercado, consumo e estatísticas) e 34.o (investigação e desenvolvimento). As alterações propostas no quadro destas alterações abrangem:
 (1)a inclusão do bioetanol nos objetivos gerais do AIA (capítulo I, artigo 1.o).
 (2)uma visão mais ampla nos domínios da «informação e estudos» (capítulo IX, artigo 32.o), das «avaliações do mercado, consumo e estatísticas» (capítulo IX, artigo 33.o) e da «investigação e desenvolvimento» (capítulo X, artigo 34.o), essencialmente para permitir a inclusão de outros produtos relacionados com o açúcar (nomeadamente o bioetanol) nessas atividades.
 A Comissão apoiou estas alterações em nome da UE e em conformidade com a autorização de negociação concedida, uma vez que o objetivo global do AIA, tal como descrito no seu artigo 1.o, não se alterará com a inclusão do bioetanol.
 As alterações referidas nas alíneas a) e b) supra foram longamente debatidas, tendo o CIA, na sua 57.a reunião, realizada em novembro de 2020, chegado a um consenso sobre a formulação final.
 (c)Regras para a nomeação do diretor executivo nos termos do artigo 23.o
 Em dezembro de 2020, o Brasil apresentou uma proposta de alteração do artigo 23.o do AIA, relativo às regras de nomeação do diretor executivo. A principal mudança introduzida é a limitação a dois do número de mandatos do diretor executivo. Atualmente, tanto o capítulo IV do AIA como o capítulo IX das regras administrativas são omissos quanto a todos estes aspetos. Embora o tenha feito após o termo do prazo acordado de 31 de janeiro de 2020, a UE apoiou a inclusão desta alteração na atual revisão parcial do AIA, uma vez que visa melhorar as atividades da Organização Internacional do Açúcar e contribui para o objetivo geral de modernização desta. O CIA chegou a acordo sobre a formulação final da alteração, bem como sobre a inclusão da mesma na atual revisão parcial do AIA durante a sua 58.a reunião, em junho de 2021.
 Para produzirem efeitos, as alterações acordadas durante as negociações para a revisão parcial do AIA devem ser adotadas em conformidade com o procedimento previsto no artigo 44.o do mesmo acordo: «O Conselho pode, por votação especial, recomendar aos Membros uma alteração do presente acordo. O Conselho pode fixar um prazo após o qual cada Membro notifica o depositário da aceitação da alteração. A alteração produz efeitos 100 dias após o depositário ter recebido as notificações de aceitação de membros que detenham pelo menos dois terços do total dos votos de todos os Membros, nos termos do artigo 11.o, conforme previsto no artigo 25.o, ou numa data posterior, que o Conselho possa ter fixado por votação especial. O Conselho pode fixar um prazo durante o qual cada Membro notifica o depositário da sua aceitação da alteração e, se a alteração não produzir efeitos até essa data, considerar-se-á retirada. O Conselho apresenta as informações necessárias para o depositário determinar se as notificações de aceitação recebidas são suficientes para a alteração poder produzir efeitos».
 Nos termos do artigo supra, na sua próxima reunião, prevista para 26 de novembro de 2021, o CIA deverá:
 ·recomendar aos membros que alterem o AIA por consenso ou, na ausência de acordo, por votação especial.
 ·aprovar o calendário de aplicação da alteração por consenso ou, na falta de acordo, por votação especial. O secretariado da OIA propôs um calendário para a execução do procedimento de alteração nos termos do artigo 44.o e para a subsequente entrada em vigor das alterações dos artigos do AIA resultantes das negociações para a sua revisão parcial. A proposta foi apresentada ao CIA na sua 58.a reunião, a 18 de junho de 2021. Durante a reunião, nenhum dos membros levantou objeções quanto ao calendário de execução proposto.
 O calendário de execução inclui as seguintes etapas principais:
 ·Os membros comunicarão ao depositário a notificação de aceitação das alterações até 30 de junho de 2023. Este prazo é proposto com vista a proporcionar aos membros tempo suficiente para levarem a cabo todos os procedimentos constitucionais necessários à aprovação da alteração do AIA.
 ·Se o depositário tiver recebido uma notificação de aceitação de membros que detenham, pelo menos, dois terços do total dos votos, as alterações entram em vigor a 31 de outubro de 2023. Este procedimento dura cerca de 123 dias a contar da data fixada para a receção da notificação de aceitação (ou seja, 30 de junho de 2023). Os membros que não tenham enviado a sua notificação de aceitação até essa data deixarão de ser partes no AIA.
 ·Caso se verifique a situação descrita supra, os membros aprovarão a repartição revista dos votos de acordo com a nova fórmula de cálculo constante do artigo 25.o alterado do AIA, bem como a contribuição financeira para 20245 na sua segunda reunião do CIA de 2023, a realizar na última semana de novembro ou na primeira semana de dezembro desse ano.
 ·O AIA alterado entrará em vigor a 1 de janeiro de 2024. Esta data coincide com o termo da última prorrogação do AIA, que abrange o período de 1 de janeiro de 2022 a 31 de dezembro de 2023 (a aprovar pelo CIA na sua reunião de 26 de novembro de 2021
 6
 ).
 ·Se o depositário tiver recebido notificações de aceitação de membros que detenham menos de dois terços do total dos votos em 31 de outubro de 2023, a alteração não produz efeitos e o AIA de 1992 mantém-se inalterado.
 O calendário supra está em conformidade com o disposto no artigo 44.o do AIA.
 3.Posição a adotar em nome da União
 O objetivo da presente decisão é obter a autorização do Conselho para que, na 59.a reunião do CIA, a realizar em 26 de novembro de 2021, a Comissão possa votar, em nome da União, a favor de uma recomendação aos membros da OIA para alterarem o AIA em consonância com o resultado das negociações no sentido da revisão parcial deste. O projeto de AIA alterado inclui a alteração dos artigos 1.o, 25.o, 23.o, 32.o, 33.o e 34.o, resultante das negociações com vista à revisão parcial do AIA [para mais pormenores, ver o ponto 2.3, alíneas a), b) e c), supra].
 É claramente do interesse da União que o AIA seja revisto no sentido de o alinhar com as práticas que a União defende noutros organismos internacionais de produtos de base, bem como com a evolução do mercado mundial do açúcar desde 1992. Esta reforma traduzir-se-á numa maior transparência quanto às responsabilidades dos membros nas votações e às suas contribuições financeiras. O estabelecimento de regras claras no tocante à nomeação do diretor executivo e à limitação do número de mandatos que este poderá desempenhar está em consonância com o objetivo da União de modernizar o AIA, ao passo que a inclusão formal do etanol nos objetivos e programa de trabalho da OIA alinha o seu conteúdo pela prática já existente.
 Além disso, o objetivo da presente decisão é obter a autorização do Conselho para que na 59.a reunião do CIA, a realizar em 26 de novembro de 2021, a Comissão possa votar, em nome da União, a favor de um calendário de execução que assegura que as diferentes etapas relacionadas com a alteração do AIA sejam claramente definidas e que a entrada em vigor da alteração não seja posterior a 1 de janeiro de 2024.
 4.Base jurídica
 4.1.Base jurídica processual
 4.1.1.Princípios
 O artigo 218.o, n.o 9, do Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia (TFUE) prevê a adoção de decisões que definam «as posições a tomar em nome da União numa instância criada por um acordo, quando essa instância for chamada a adotar atos que produzam efeitos jurídicos, com exceção dos atos que completem ou alterem o quadro institucional do acordo».
 A noção de «atos que produzam efeitos jurídicos» engloba os atos que produzem efeitos jurídicos por força das normas do direito internacional que regem a instância em questão. Abrange também instrumentos que não produzem um efeito vinculativo por força do direito internacional, mas que «tendem a influenciar de forma determinante o conteúdo da regulamentação adotada pelo legislador da União»
 7
 .
 4.1.2.Aplicação ao caso em apreço
 O ato previsto do Conselho Internacional do Açúcar alterará o AIA, um acordo internacional que vincula a União. O ato previsto tem, por conseguinte, efeitos jurídicos.
 O ato previsto não complementa nem altera o quadro institucional do AIA.
 Por conseguinte, a base jurídica processual da decisão proposta é o artigo 218.o, n.o 9, do TFUE.
 4.2.Base jurídica material
 4.2.1.Princípios
 A base jurídica material para a adoção de uma decisão ao abrigo do artigo 218.o, n.o 9, do TFUE depende essencialmente do objetivo e do conteúdo dos atos previstos em relação aos quais é tomada uma posição em nome da União. Se o ato previsto tiver duas finalidades ou duas componentes e se uma dessas finalidades ou componentes for identificável como principal e a outra apenas como acessória, a decisão a adotar ao abrigo do artigo 218.o, n.o 9, do TFUE deve assentar numa única base jurídica material, a saber, a exigida pela finalidade ou componente principal ou preponderante.
 4.2.2.Aplicação ao caso em apreço
 O principal objetivo e o conteúdo do ato previsto estão relacionados com a política comercial comum (comércio de produtos agrícolas).
 A base jurídica material da decisão proposta é, por conseguinte, o artigo 207.o do TFUE.
 4.3.Conclusão
 A base jurídica da decisão proposta deve ser o artigo 207.o do TFUE, em conjugação com o artigo 218.o, n.o 9 do TFUE.
 5.Publicação do ato previsto
 Uma vez que alterará o AIA, uma vez adotado, o ato do Conselho Internacional do Açúcar deverá ser publicado no Jornal Oficial da União Europeia.
 2021/0286 (NLE)
 Proposta de
 DECISÃO DO CONSELHO
 relativa à posição a adotar em nome da União Europeia no Conselho Internacional do Açúcar no respeitante à alteração do Acordo Internacional do Açúcar de 1992
 O CONSELHO DA UNIÃO EUROPEIA,
 Tendo em conta o Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia, nomeadamente o artigo 207.o, em conjugação com o artigo 218.o, n.o 9,
 Tendo em conta a proposta da Comissão Europeia,
 Considerando o seguinte:
 (1)A União é parte no Acordo Internacional do Açúcar de 1992 («AIA»), celebrado pela União através da Decisão 92/580/CEE do Conselho
 8
 1, e membro da Organização Internacional do Açúcar («OIA»).
 (2)Nos termos do artigo 8.o do AIA, o Conselho Internacional do Açúcar desempenha ou garante o desempenho de todas as funções necessárias à aplicação das disposições do mesmo acordo. Nos termos do artigo 13.o do AIA, todas as decisões do Conselho Internacional do Açúcar são tomadas por consenso. Na ausência deste, as decisões são tomadas por maioria simples de votos, a menos que o AIA preveja uma votação especial.
 (3)Nos termos do artigo 25.o do AIA, os membros da OIA dispõem de um total de 2 000 votos. Cada membro da OIA possui um certo número de votos, que é ajustado anualmente de acordo com os critérios estabelecidos nesse artigo.
 (4)Todavia, a distribuição dos votos entre os membros da OIA, que determina igualmente a contribuição financeira dos membros para a dita organização, já não reflete a realidade do mercado mundial do açúcar.
 (5)Por força das normas do AIA referentes às contribuições financeiras para a OIA, a parte da União tem-se mantido inalterada desde 1992, embora o mercado mundial do açúcar e o peso relativo da União neste último tenham evoluído de forma substancial. Assim, nos últimos anos, a União tem assumido uma parte desproporcionadamente elevada dos custos orçamentais e das responsabilidades no âmbito da OIA.
 (6)Através da Decisão (UE) 2017/2242 do Conselho
 9
 2, a Comissão foi autorizada a encetar negociações com as restantes partes no AIA, no âmbito do Conselho Internacional do Açúcar, com vista à modernização do acordo, nomeadamente no que respeita às discrepâncias entre o número de votos e as contribuições financeiras dos membros da OIA, por um lado, e à sua posição relativa no mercado mundial do açúcar, por outro. A autorização foi prorrogada até 31 de dezembro de 2021 pela Decisão de Execução (UE) 2019/2136 do Conselho
 10
 3.
 (7)Com base na autorização recebida, a Comissão encetou negociações com os países membros da OIA e apresentou propostas concretas para a alteração do artigo 25.o do AIA, que rege a adoção do orçamento administrativo e das contribuições dos membros. Na sua 55.a reunião, a 19 de julho de 2019, o Conselho Internacional do Açúcar decidiu abrir negociações com vista a uma revisão parcial do AIA até à sua próxima reunião, em novembro de 2019, sob a orientação da Conferência das Nações Unidas sobre Comércio e Desenvolvimento (CNUCED).
 (8)Na sequência de pedidos de vários membros da OIA, o Conselho Internacional do Açúcar decidiu que, além da revisão do artigo 25.o do AIA proposta pela União há outros domínios do AIA que devem ser alvo de negociações formais, em especial os objetivos previstos no seu artigo 1.o e as prioridades de trabalho da OIA previstas nos seus artigos 32.o, 33.o e 34.o, bem como as regras para a nomeação do Diretor Executivo nos termos do artigo 23.o do acordo. A redação final das alterações relativas a estes artigos foi acordada na 57.a e 58.a reuniões do Conselho Internacional do Açúcar, respetivamente em novembro de 2020 e junho de 2021.
 (9)As alterações acordadas nessas negociações devem ser adotadas em conformidade com o procedimento estabelecido no artigo 44.o do AIA. Nos termos desse artigo, o Conselho Internacional do Açúcar pode, por votação especial, recomendar uma alteração do AIA aos membros da OIA. Enquanto membro do Conselho Internacional do Açúcar, nos termos do artigo 7.o do AIA, a União pode participar nesta votação especial destinada a lançar o procedimento de alteração do quadro institucional do AIA.
 (10)Segundo o calendário da revisão parcial do AIA, a votação especial nos termos do seu artigo 44.o, com o objetivo de recomendar aos membros a alteração do acordo, terá lugar na 59.a reunião do Conselho Internacional do Açúcar, prevista para novembro de 2021.
 (11)Importa, pois, definir a posição a adotar, em nome da União, na 59.a reunião do Conselho Internacional do Açúcar sobre a alteração do AIA, de modo a, no interesse da União, refletir o resultado das negociações tendo em vista a sua revisão parcial.
 (12)Além disso, é conveniente definir a posição a adotar, em nome da União, na 59.a reunião do Conselho Internacional do Açúcar sobre o calendário de realização da alteração do AIA supra referida, uma vez que é do interesse da União realizar a alteração até 1 de janeiro de 2024,
 ADOTOU A PRESENTE DECISÃO:
 Artigo 1.o
 A posição a adotar, em nome da União, no que respeita à votação especial a realizar durante a 59.a reunião do Conselho Internacional do Açúcar, a 26 de novembro de 2021, nos termos do artigo 44.o do Acordo Internacional do Açúcar de 1992, consta do anexo da presente decisão.
 Artigo 2.o
 A destinatária da presente decisão é a Comissão.
 Feito em Bruxelas, em
 Pelo Conselho
 O Presidente
 FICHA FINANCEIRA
 FinancSt/10/
 PSH/hn/xxxxxx
 6.22.2021.1
 DATA: 12.7.2021
 1.
 RUBRICA ORÇAMENTAL:
 14 20 03 06 Organizações e acordos internacionais
 DOTAÇÕES:
 B2021 6 300 000 EUR
 2.
 DESIGNAÇÃO DA AÇÃO:
 Proposta de decisão do Conselho relativa à posição a adotar em nome da União Europeia no Conselho Internacional do Açúcar no respeitante à alteração do Acordo Internacional do Açúcar de 1992
 3.
 BASE JURÍDICA: Artigo 207.o, em conjugação com o artigo 218.o, n.o 9, do Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia.
 4.
 OBJETIVOS DA AÇÃO:
 Definir a posição a adotar, em nome da União, no Conselho Internacional do Açúcar («CIA»), no respeitante à votação especial em conformidade com o artigo 44.o, n.o 1, do Acordo Internacional do Açúcar («AIA») com o objetivo de recomendar aos membros da Organização Internacional do Açúcar («OIA») a alteração do AIA segundo o resultado das negociações para o seu reexame parcial iniciadas em julho de 2019. A revisão diz essencialmente respeito a um método de cálculo revisto e a um mecanismo de ajustamento e de atualização mais eficaz, para normalizar a parte da UE nos custos orçamentais e as suas responsabilidades no âmbito da OIA.
 5.
 INCIDÊNCIA FINANCEIRA
 PERÍODO DE 12 MESES
 (em milhões de EUR)
 EXERCÍCIO EM CURSO
 2021
 (em milhões de EUR)
 EXERCÍCIO SEGUINTE
 2022
 (em milhões de EUR)
 5.0
 DESPESAS
 -
 A CARGO DO ORÇAMENTO DA UE (RESTITUIÇÕES/INTERVENÇÕES)
 -
 DOS ORÇAMENTOS NACIONAIS
 -
 OUTROS
 5.1
 RECEITAS
 -
 RECURSOS PRÓPRIOS DA UE
 (DIREITOS NIVELADORES/DIREITOS ADUANEIROS)
 -
 NO PLANO NACIONAL
 2023
 (milhões de EUR)
 5.0.1
 PREVISÃO DAS DESPESAS
 5.1.1
 PREVISÃO DAS RECEITAS
 5.2
 MODO DE CÁLCULO:
 6.0
 FINANCIAMENTO POSSÍVEL POR DOTAÇÕES INSCRITAS NO CAPÍTULO CORRESPONDENTE DO ORÇAMENTO EM EXECUÇÃO
 SIM
 6.1
 FINANCIAMENTO POSSÍVEL POR TRANSFERÊNCIA ENTRE CAPÍTULOS DO ORÇAMENTO EM EXECUÇÃO
 -
 6.2
 NECESSIDADE DE UM ORÇAMENTO SUPLEMENTAR
 -
 6.3
 DOTAÇÕES A INSCREVER NOS ORÇAMENTOS FUTUROS
 SIM
 OBSERVAÇÕES:
 A partir de 2024, a proposta poderá ter consequências financeiras que não podem ser quantificadas atualmente. A parte da contribuição financeira da União variará em função do número final de votos atribuídos à UE após o acordo de alteração. Muito provavelmente, diminuirá.
 (1)
 Decisão 92/580/CEE do Conselho, de 13.11.1992 (JO L 379 de 23.12.1992, p. 15).
 (2)
 Decisão (UE) 2019/1251 do Conselho, de 15 de julho de 2019, relativa à posição a adotar, em nome da União Europeia, no Conselho Internacional do Açúcar sobre a prorrogação do Acordo Internacional do Açúcar de 1992 (JO L 195 de 23.7.2013, p. 18).
 (3)
 Decisão (UE) 2017/2242 do Conselho, de 30 de novembro de 2017, que autoriza a abertura de negociações tendo em vista a alteração do Acordo Internacional do Açúcar de 1992 (JO L 322 de 7.12.2017, p. 29).
 (4)
 Decisão (UE) 2019/2136 do Conselho, de 5 de dezembro de 2019, que autoriza a abertura de negociações tendo em vista a alteração do Acordo Internacional do Açúcar de 1992 (JO L 324 de 13.12.2019, p. 3).
 (5)
 A contribuição financeira de cada membro para o orçamento anual da OIA é calculada de acordo com o número de votos, determinado em conformidade com o artigo 25.o, e do montante por voto.
 (6)
 A Comissão elaborou uma proposta de decisão do Conselho para prorrogar o AIA até dezembro de 2023. O processo de adoção desta proposta está em curso.
 (7)
 Acórdão do Tribunal de Justiça de 7 de outubro de 2014, Alemanha/Conselho, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, n.os 61 e 64.
 (8)
 1
 Decisão 92/580/CEE do Conselho, de 13 de novembro de 1992, relativa à assinatura e celebração do Acordo Internacional de Açúcar de 1992 (JO L 379 de 23.12.1992, p. 15).
 (9)
 2
 Decisão (UE) 2017/2242 do Conselho, de 30 de novembro de 2017, que autoriza a abertura de negociações tendo em vista a alteração do Acordo Internacional do Açúcar de 1992 (JO L 322 de 7.12.2017, p. 29).
 (10)
 3
 Decisão (UE) 2019/2136 do Conselho, de 5 de dezembro de 2019, que autoriza a abertura de negociações tendo em vista a alteração do Acordo Internacional do Açúcar de 1992 (JO L 324 de 13.12.2019, p. 3).
 ---documentbreak---
 COMISSÃO EUROPEIA
 Bruxelas, 8.9.2021
 COM(2021) 537 final
 ANEXO
 da
 Proposta deDECISÃO DO CONSELHO
 relativa à posição a adotar em nome da União Europeia no Conselho Internacional do Açúcar no respeitante à alteração do Acordo Internacional do Açúcar de 1992
 {SWD(2021) 235 final}
 ANEXO
 A posição a adotar, em nome da União, na votação especial na 59.a sessão do Conselho Internacional do Açúcar (CIA) consiste em votar a favor do seguinte:
 (a)recomendação aos membros da Organização Internacional do Açúcar para alterar o Acordo Internacional do Açúcar (AIA) de modo a refletir as alterações resultantes das negociações com vista à sua revisão parcial, no respeitante aos artigos 1.o, 23.o, 25.o, 32.o, 33.o e 34.o do referido acordo.
 (b)aprovação do calendário acordado na 58.a sessão do CIA, em junho de 2021, que estabelece os prazos para as várias fases do procedimento previsto no artigo 44.o do AIA.
 (c)execução da alteração a que se refere a alínea a), segundo o calendário previsto na alínea b), garantindo a sua entrada em vigor até 1 de janeiro de 2024.
 Os representantes da União no Conselho Internacional do Açúcar podem acordar na introdução de adaptações técnicas noutros documentos do CIA sem que seja necessário adotar uma nova decisão do Conselho que define a posição a tomar em nome da União, desde que essas adaptações resultem da alteração a que se refere o primeiro parágrafo, alínea a).


text:
Chemický prvek je látka skládající se z atomů jednoho druhu (atomů se stejným protonovým číslem Z).
 Základní pojmy
 Protonové číslo
 Definující vlastností prvků je protonové číslo (Z) – počet protonů (a tedy velikost kladného náboje) v jádře jejich atomu.
 Další pojmy
 Prvek – Prvek je látka složená ze stejného druhu neutrálních atomů, které mají shodné protonové číslo, avšak jejich nukleonová čísla mohou být různá.
 Nuklid – Jako nuklid se označuje látka, která je složena z neutrálních atomů stejného druhu, přičemž všechny atomy mají shodné protonové číslo i nukleonové číslo (tedy i počet neutronů v jádře).
 Radionuklidy – Jako radionuklidy se označují takové nuklidy, jejichž jádra podléhají samovolné radioaktivní přeměně.
 Izotopy – Jako izotopy se označují nuklidy stejného prvku, které mají stejné protonové číslo, ale odlišné nukleonové číslo, tzn. liší se počtem neutronů v jádře.
 Izobary – Jako izobary se označují nuklidy různých prvků, které mají shodné nukleonové číslo a (samozřejmě) odlišné protonové číslo.
 Izotony – Izotony jsou nuklidy různých prvků se stejným neutronovým číslem, tzn. obsahují v atomovém jádře stejný počet neutronů. Izotony se liší v nukleonovém čísle i protonovém čísle.
 Izomery – Izomery jsou atomy stejného nuklidu, jejichž jádra se nachází v odlišných energetických stavech.
 Počet prvků
 Na Zemi se přirozeně (alespoň ve stopovém množství) vyskytují prvky s protonovým číslem 1 až 94, další byly vyrobeny uměle. Aktuálně je známo celkem 118 prvků, zatím poslední objevený je oganesson. Přestože od curia (96) dále stabilita prvků se stoupajícím protonovým číslem rapidně klesá a u oganessonu činí poločas rozpadu nejstabilnějšího izotopu méně než sekundu, existuje teorie, že někde dále by se opět mohly nacházet relativně (nebo i zcela) stabilní prvky (tzv. ostrov stability).
 Stabilních prvků, tedy prvků s alespoň jedním stabilním izotopem, je zatím prokázáno 81, poslední (nejtěžší) z nich je olovo. 7 dalších prvků má izotopy s poločasem rozpadu delším než milion let.
 Všechny prvky se dají systematicky uspořádat do periodické tabulky prvků, kde se v jednotlivých sloupcích nacházejí prvky podobných chemických vlastností.
 České názvy
 Mírná většina prvků se v češtině nazývá latinskými, resp. mezinárodními jmény. Nejběžnější prvky, zejména historicky známé kovy, mají obvykle zažitý vlastní název.
 Staré, přirozeně historicky vyvinuté české názvy má 7 prvků: síra, železo, měď, stříbro, zlato, rtuť a olovo. Několik kovových prvků má názvy převzaté z němčiny: mangan, kobalt, nikl, zinek, cín, wolfram. Ty byly většinou z němčiny převzaty v latinizované formě i do mezinárodní nomenklatury.
 Pro různé další základní prvky objevované v osvícenské době vytvořili v 19. století vlastní české názvosloví Karel Slavoj Amerling a Jan Svatopluk Presl. Z nich se ujalo 10: vodík, uhlík, kyslík, dusík, sodík, hořčík, hliník, křemík, draslík a vápník. Mnohé další, jako například solík (chlor), barvík (chrom), ďasík (kobalt), kostík (fosfor) či voník (osmium), se neprosadily, přesto už zmíněných deset originálních jmen prvků řadí češtinu mezi jazyky s velmi bohatým chemickým názvoslovím. České názvy převzala také slovenština a některé byly přejaty např. i do srbochorvatštiny.
 Řada dalších prvků pak má latinský název alespoň počeštěný: bor, fluor, neon, fosfor, chlor, skandium, titan, vanad, chrom, arzén, selen, brom, zirkon, niob, molybden, telur, jód, tantal, platina, bismut, astat, radon, lanthan, cer, praseodym, neodym, uran. Je přitom pozoruhodné, že tři z nejlehčích prvků (He, Li, Be) nemají název počeštěný nijak. Stejně tak to, že pro uran se vžil tento název (stejný jako má planeta), zatímco pro analogické neptunium či plutonium nikoliv.
 Zcela zvláštním případem je antimon, odvozený z středolatinského antimonium, zatímco v samotné latině se užívá název stibium (odtud značka Sb).
 Důležité vlastnosti prvků
 Důležitými vlastnostmi prvků jsou:
 relativní atomová hmotnost
 molární hmotnost
 hustota
 elektronová konfigurace
 elektronegativita
 běžná oxidační čísla
 teplotní součinitel délkové roztažnosti
 teplota tání
 teplota varu
 měrná tepelná kapacita
 měrné skupenské teplo tání
 měrné skupenské teplo varu
 poločas přeměny (u radioaktivních nuklidů)
 Seznam všech objevených prvků
 V tabulce jsou uvedeny jen prvky, jejichž objev byl uznán Mezinárodní unií pro čistou a užitou chemii (IUPAC).
 *) hodnota platí jen pro nejběžnější izotop (izotop s největším poločasem rozpadu)
 **) oficiální český název dosud neschválen
 Poznámky
 Reference
 Související články
 Seznam chemických prvků
 Symbol prvku
 Sloučenina
 Směs
 Ion
 Externí odkazy
 Hmota
 Prvky


type: caselaw

text:
6.12.2008
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 C 313/23
 Dom afsagt af Retten i Første Instans den 15. oktober 2008 — Gogos mod Kommissionen
 (Sag T-66/04) (1)
 (Personalesag - tjenestemænd - intern udvælgelsesprøve med henblik på overgang til en ny kategori - udnævnelse - indplacering i lønklasse - vedtægtens artikel 31, stk. 2)
 (2008/C 313/40)
 Processprog: græsk
 Parter
 Sagsøger: Christos Gogos (Waterloo, Belgien) (først ved avocat C. Tagaras, derefter ved avocat N. Korogiannakis)
 Sagsøgt: Kommissionen for De Europæiske Fællesskaber (ved J. Currall, som befuldmægtiget, bistået af avocat P. Anestis)
 Sagens genstand
 Påstand om annullation af Kommissionens afgørelse om sagsøgerens indplacering i lønklasse A7, løntrin 3, og af afgørelse af 24. november 2003 om afslag på sagsøgerens administrative klage.
 Konklusion
 1)
 Kommissionen for De Europæiske Fællesskaber frifindes.
 2)
 Kommissionen for De Europæiske Fællesskaber betaler alle sagens omkostninger.
 (1) EUT C 94 af 17.4.2004.


type: contracts

text:
 Důležité právní upozornění
 |
 22002D0082
 Úřední věstník L 266 , 03/10/2002 S. 0032 - 0033
 Rozhodnutí Smíšeného výboru EHPč. 82/2002ze dne 25. června 2002,kterým se mění příloha II (Technické předpisy, normy, zkoušení a certifikace) Dohody o EHPSMÍŠENÝ VÝBOR EHP,s ohledem na Dohodu o Evropském hospodářském prostoru ve znění Protokolu o úpravě Dohody o Evropském hospodářském prostoru (dále jen "Dohoda"), a zejména s ohledem na článek 98 této dohody,vzhledem k těmto důvodům:(1) Příloha II Dohody byla změněna rozhodnutím Smíšeného výboru EHP č. 52/2002 ze dne 31. května 2002 [1].(2) Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2001/82/ES ze dne 6.listopadu 2001 o kodexu Společenství týkajícím se veterinárních léčivých přípravků [2] by měla být začleněna do Dohody.(3) Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2001/83/ES ze dne 6. listopadu 2001 o kodexu Společenství týkajícím se humánních léčivých přípravků [3] by měla být začleněna do Dohody.(4) Směrnice 2001/82/ES a 2001/83/ES zrušují několik aktů začleněných do Dohody, které by proto měly být v Dohodě zrušeny,ROZHODL TAKTO:Článek 1Kapitola XIII přílohy II Dohody se mění takto:1. Za bod 15o (směrnice Evropského parlamentu a Rady 2001/20/ES) se vkládají nové body, které znějí:"15p. 32001 L 0082: směrnice Evropského parlamentu a Rady 2001/82/ES ze dne 6. listopadu 2001 o kodexu Společenství týkajícím se veterinárních léčivých přípravků (Úř. věst. L 311, 28.11.2001, s. 1.15q. 32001 L 0083: směrnice Evropského parlamentu a Rady 2001/83/ES ze dne 6. listopadu 2001 o kodexu Společenství týkajícím se humánních léčivých přípravků (Úř. věst. L 311, 28.11.2001, s. 67)."2. Body 1 (směrnice Rady 65/65/EHS), 2 (směrnice Rady 75/318/EHS), 3 (druhá směrnice Rady 75/319/EHS), 5 (směrnice Rady 81/851/EHS), 6 (směrnice Rady 81/852/EHS), 10 (směrnice Rady 89/342/EHS), 11 (směrnice Rady 89/343/EHS), 12 (směrnice Rady 89/381/EHS), 13 (směrnice Rady 90/677/EHS), 15b (směrnice Rady 92/25/EHS), 15c (směrnice Rady 92/26/EHS), 15d (směrnice Rady 92/27/EHS) a 15e (směrnice Rady 92/28/EHS) se zrušují.Článek 2Znění směrnic 2001/82/ES a 2001/83/ES v islandském a norském jazyce, která mají být zveřejněna v dodatku EHP Úředního věstníku Evropských společenství, jsou platná.Článek 3Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem 26. června 2002 za předpokladu, že Smíšenému výboru EHP jsou učiněna veškerá oznámení podle čl. 103 odst. 1 Dohody [4].Článek 4Toto rozhodnutí bude zveřejněno v oddíle EHP a v dodatku EHP Úředního věstníku Evropských společenství.V Bruselu dne 25. června 2002.Za Smíšený výbor EHPpředsedaP. Westerlund[1] Úř. věst. L 238, 5.9.2002, s. 10.[2] Úř. věst. L 311, 28.11.2001, s. 1.[3] Úř. věst. L 311, 28.11.2001, s. 67.[4] Nebyly oznámeny žádné ústavní požadavky.--------------------------------------------------


text:
 30.4.2011
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 C 130/15
 Beroep ingesteld op 16 februari 2011 — Apollo Tyres/BHIM — Endurance Technologies (ENDURACE)
 (Zaak T-109/11)
 2011/C 130/28
 Taal van het verzoekschrift: Engels
 Partijen
 Verzoekende partij: Apollo Tyres AG (Baden, Zwitserland) (vertegenwoordiger: S. Szilvasi, advocaat)
 Verwerende partij: Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen)
 Andere partij in de procedure voor de kamer van beroep: Endurance Technologies Pvt Ltd (Aurangabad, India)
 Conclusies
 —
 de beslissing van de eerste kamer van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen) van 25 november 2010 in zaak R 625/2010-1 vernietigen;
 —
 de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep verwijzen in de kosten van de procedure.
 Middelen en voornaamste argumenten
 Aanvrager van het gemeenschapsmerk: verzoekster
 Betrokken gemeenschapsmerk: het woordmerk „ENDURACE” voor waren van klasse 12 en diensten van de klassen 35 en 37 — gemeenschapsmerkaanvraag nr. 6419824
 Houder van het oppositiemerk of -teken in de oppositieprocedure: de andere partij in de procedure voor de kamer van beroep
 Oppositiemerk of -teken: het figuratieve kleurmerk „ENDURANCE” (gemeenschapsmerk nr. 5819149) voor waren van klasse 12
 Beslissing van de oppositieafdeling: gedeeltelijke afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag
 Beslissing van de kamer van beroep: verwerping van verzoeksters beroep en gedeeltelijke toewijzing van de door opposante krachtens artikel 8, lid 3, van verordening nr. 216/96 (1) geformuleerde eis, en dus gedeeltelijke afwijzing van de gemeenschapsmerkaanvraag
 Aangevoerde middelen: schending van artikel 8, lid 1, sub b, van verordening (EG) nr. 207/2009 van de Raad, aangezien de kamer van beroep ten onrechte heeft geoordeeld dat sprake was van gevaar voor verwarring.
 (1) Verordening (EG) nr. 216/96 van de Commissie van 5 februari 1996 houdende het Reglement voor de procesvoering bij de kamers van beroep van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, tekeningen en modellen), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 2082/2004 van de Commissie van 6 december 2004.


text:
Gérard Henri de Vaucouleurs, francosko-ameriški astronom, * 25. april 1918, Pariz, Francija, † 7. oktober 1995, Austin, Teksas, ZDA.
 Življenje in delo
 De Vaucouleurs je že zelo zgodaj postal ljubiteljski astronom. Mati mu je pri štirinajstih kupila majhen daljnogled. Diplomiral je leta 1939 na Sorboni (La Sorbonne) v Parizu. Sodeloval je v 2. svetovni vojni. Po vojni je nadaljeval z delom v astronomiji.
 Leta 1944 se je poročil z Antoinette, rojeno Piétra, ki je bila prav tako astronomka.
 Med letoma 1949 in 1951 je bil v Angliji in med 1951 ter 1957 v Avstraliji na Observatoriju Mount Stromlo. Med 1957 in 1958 na Lowllovem observatoriju in med 1958 in 1960 na Observatoriju Harvardovega kolidža. Leta 1960 se je preselil na Univerzo Teksasa v Austinu, kjer je ostal do konca svoje profesionalne poti.
 Raziskoval je galaksije in bil soavtor Tretjega referenčnega kataloga svetlih galaksij (Third Reference Catalogue of Bright Galaxies). Razvil je morfološko razvrstitev galaksij, izpopolnjeno različico Hubble-Sandageove razvrstitve.
 Priznanja
 Nagrade
 Ameriško astronomsko društvo mu je leta 1988 za njegove življenjsko delo na področju astronomije podelilo lektorat Henryja Norrisa Russlla.
 Glej tudi
 de Vaucouleursov zakon
 Sklici
 Zunanje povezave
 Gérard de Vaucouleurs
 Osmrtnice
 BAAS 28 (1996) 1449
 Rojeni leta 1918
 Umrli leta 1995
 Ameriški astronomi
 Francoski astronomi
 Veterani druge svetovne vojne
 Diplomiranci Univerze v Parizu