jurisdiction: EU

text:
ARCHIVES HISTORIQUES
 DE LA COMMISSION
 COLLECTION RELIEE DES
 DOCUMENTS "COM"
 COM (88) 748
 Vol. 1988/0247
 ---pagebreak--- Disclaimer
 Conformément au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983 concernant
 l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique européenne et de
 la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983, p. 1) modifié en dernier
 lieu par le règlement (UE) 2015/496 du Conseil du 17 mars 2015 (JO L79 du 25. 3.2015, p. 1), ce
 dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents classifiés présents dans ce dossier
 ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit règlement ou sont considérés déclassifiés
 conformément aux articles 26(3) et 59(2) de la décision (UE, Euratom) 2015/444 de la
 Commission du 13 mars 2015 concernant les règles de sécurité aux fins de la protection des
 informations classifiées de l'Union européenne.
 In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983 concerning
 the opening to the public of the historical archives of the European Economic Community and the
 European Atomic Energy Community (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as last amended by Council
 Regulation (EU) 2015/496 of 17 March 2015 (OJ L 79, 27.3.2015, p. 1), this file is open to the
 public. Where necessary, classified documents in this file have been declassified in conformity
 with Article 5 of the aforementioned regulation or are considered declassified in conformity with
 Articles (26.3) and 59(2) of the Commission Decision (EU, Euratom) 2015/444 of 13 March 2015
 on the security rules for protecting EU classified information.
 In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom 1. Februar
 1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und
 der Europäischen Atomgemeinschaft (ABI. L 43 vom 15.2.1983, S. 1), zuletzt geändert durch die
 Verordnung (EU) Nr. 2015/496 vom 17. März 2015 (ABI. L 79 vom 25.3.2015, S. 1), ist dieser Akt
 der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit erforderlich, wurden die Verschlusssachen in diesem Akt in
 Übereinstimmung mit Artikel 5 der genannten Verordnung freigegeben; beziehungsweise werden
 sie auf Grundlage von Artikel 26(3) und 59(2) der Entscheidung der Kommission (EU, Euratom)
 2015/444 vom 13. März 2015 über die Sicherheitsvorschriften für den Schutz von EU-
 Verschlusssachen als herabgestuft angesehen.
 ---pagebreak--- ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
 ΚΟΜ ( 88 ) 748 τελικό / 2
 RECTIFICATIF
 Βρυξέλλες , 23 Ιανουαρίου 1989
 ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ
 ΠΑΡΑΤΕΙΝΕΤΑΙ Η ΙΣΧΥΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ
 ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΩΝ ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΕ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ
 ΤΑΚΤΙΚΩΝ ΓΡΑΜΜΩΝ ΕΝΤΟΣ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ
 ( Πρόταση Απόφασης του Συμβουλίου για την τροποποίηση της Οδηγίας 78 / 774 / ΕΟΚ
 σχετικά με τις δραστηριότητες ορισμένων τρίτων χωρών
 στον τομέα των εμπορευματ ι κών θαλάσσιων μεταφορών )
 ( υποβληθείσα από τι
 åf 1>
 1°
 г "5 .
 n
 Г* ГО
 B§]
 оо
 tfP & .v -5/
 / i'rrV' :\ x>
 I 0
 ---pagebreak--- Qpr* s
 ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ
 ΠΑΡΑΤΕΙΝΕΙΑΙ ΙΣΧΥΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ
 ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΩΝ ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΕ ΕΠΠΟΡΕΥΜΑΤΙ ΚΕΣ
 ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΤΑΚΤΙΚΩΝ ΓΡΑΜΜΩΝ ΕΝΤΟΣ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ
 ( Αιτιολογική έκθεση)
 1 . Σύμφωνα με την απόφαση του Συμβουλίου 79 /4 / ΕΟΚ ( 1 ) της 19ης Δεκεμβρίου 1978
 και την απόφαση του Συμβουλίου 80/ 1 181 / ΕΟΚ ( 2) της 4ης Δεκεμβρίου 1980,
 βάσει των οποίων καθορίστηκαν οι κανόνες στην απόφαση του Συμβουλίου
 81 / 1 89/ ΕΟΚ ( 3 ) της 26ης Μαρτίου 1981 , τα κράτη μέλη συγκέντρωσαν και έστει ¬
 λαν στην Επιτροπή πληροφορίες για τις ευπορείυατικές μεταφορές τακτικών γραμ¬
 μών μεταξύ της Κοινότητας και της Ανατολικής Αφρικής , της Κεντρικής Αμερι ¬
 κής και της Άπω Ανατολής .
 Η επιτήρηση των θαλάσσιων μεταφορών μεταξύ της Κοινότητας και της Ανατο¬
 λικής Αφρικής και Κεντρικής Αμερικής άρχισε την 1η Ιανουαρίου 1979, παρα-
 τάθηκε σε 4 ευκαιρίες και πρόκειται να λήξει στις 31 Δεκεμβρίου 1988 .
 Η επιτήρηση των θαλάσσιων μεταφορών μεταξύ της Κοινότητας και της Άπω
 Ανατολής άοχισε την 1η Ιουλίου 1981 , παρατάθηκε τρεις φορές και εκπνέέι
 επίσης στις 31 Δεκεμβρίου 1988 . Το σύστημα ποοοκολούθησης θεσπίστηκε γιατί
 υπήρχαν υπόνοιες ότι ορισμένοι μετάφορέίς σ' αυτές τις περιοχές εκμετάλ¬
 λευσης δεν τηρούσαν τους κανόνες ανταγωνισμού σύμφωνα με τις αρχές της
 οικονομίας της αγοράς , και επιδρούσαν αρνητικά στην ανταγωνιστική θέση
 των στόλων των κρατών μελών .
 2 . Από τις πληροφορίες που κοινοποίησαν τα κράτη μέλη και τα στοιχεία που
 η Επιτροπή συγκέντρωσε από άλλες πηγές συντάχθηκαν πέντε εκθέσεις εμπι -
 στευτ ι κού χαρακτήρα , οι οποίες διαβιβάσθηκαν στο Συμβούλιο από την Επι -
 τροπή . Πρέπει να παραμείνουν εμπιστευτικές , προκειμένου να προστατευθούν
 στοιχεία που αγγίζουν το εμπορικό απόρρητο . Οι πρώτες τρεις εκθέσεις
 αναφέρονται στις ναυτιλιακές μεταφορές μεταξύ της Κοινότητας και της
 Κεντρικής Αμερικής και της Ανατολικής Αφρικής και οι άλλες δύο εξετά¬
 ζουν παράλληλα τις ναυτιλιακές μεταφορές μεταξύ της Κοινότητας και της
 Άπω Ανατολής .
 3 . Η έκτη έκθεση επιτήρησης αναφέρει ότι υπήρχαν σοβαρό ! λόγοι ανησυχιών κατά
 την περίοδο η οποία καλύπτεται από την έκθεση, ειδικότερα καΥά το πρώτο
 ήμισυ του 1988 σχετικά με τις υποτιμολογήσεις μεταφορών στις τρεις περιο¬
 χές εκμετάλλευσης . Σε μια περιοχή οημειώθτμε αποχώοηση τοιών κοινοτικών
 ναυτιλιακών εταιριών οι οποι'ες αποφάσισαν ότι δεν ήταν σε θέση να
 αντέξουν τις ζημίες που τους προκαλούσαν οι ανταγωνιστές τους .
 Ωστόσο, σε συνέχεια των γεγονότων αυτών, επιτεύχθηκε συμφωνία σε μια από τις
 τρεις περιοχές εκμετάλλευσης , ενώ οι συζητήσεις που έγιναν για την
 επίτευξη συμφωνίας στις δύο άλλες περιοχές εκμετάλλευσης εξελίχθηκαν θετικά ,
 κι έτσι αναμένονται ανάλογα αποτελέσματα .
 ( 1 ) EE L 5 , 9.1.79, 0 . 31
 < 2 ) EE L 350, 23.12.80, 0 . 44
 ( 3 ) EE L 88, 2.4.81 , o . 32
 Z
 ---pagebreak--- - 2 -
 4. .^ογω των προη γούμενων εξελίξεων και υπό το πρίσμα συγκυριών οι οποι'ες οόήγηοαν οε
 βελτίωση του κλίματος στις σχέσεις μεταξύ των ΟΟΝΡΕΒΕΝΟΕ$ και των καταγγελθέντων
 μεταφορέων , εκτιμόται ότι σύντομα θα εδραιωθεί αμοιβαία αναγνώριση .
 5 . Η Επιτροπή , ως εκ τούτου , προτείνει την παράταση του συστήματος παρακολούθησης
 το οποίο τέθηκε σε εφαρμογή την 1η Ιανουαρίου 1979 . Λόγω του ότι το άρθρο 84(2 )
 της Συνθήκης , μετά την θέση οε ισχύ της Ενιαίας Ευρωπαϊκής Πράξης , προβλέπει ,
 αφενός , διαβουλεύσει ς με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και με την Οικονομική και
 Κοινωνική Επιτροπή και , αφετέρου , ψηφοφορία με ειδική πλειοψηφία , η πρόταση βασί ¬
 ζεται στο άρθρο 2 της Απόφασης 78 / 774 / ΕΟΚ , οι διαδικα
 σίες του οποίου θα πρέπει να τροποποιηθούν το συντομότερο δυνατό . Για να απο¬
 φευχθεί κάθε ενδεχόμενη διακοπή του συστήματος παρακολούθησης , θα ζητηθεί από
 τα κράτη μέλη να συνεχίσουν την απαιτούμενη παροχή πληροφοριών επί εθελοντικής
 βάσης εν αναμονή της έγκρισης της προταθείσας απόφασης .
 6 . Δεδομένου ότι πρέπει να τροποποιηθεί το άρθρο 2 της απόφασης 78 / 774 / ΕΟΚ , υπο¬
 βλήθηκε ταυτόχρονα ένα σχέδιο απόφασης του Συμβουλίου . Όταν εγκριθεί η από¬
 φαση αυτή , μπορεί αμέσως μετά να εγκριθεί και η προοπαθείσα απόφαση του
 Συμβουλίου για την παράταση ισχύος του συστήματος παρακολούθησης κατά ένα έτος .
 2
 ---pagebreak--- - 3 -
 ΣΧΕΔΙΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΜΕ ΤΟΟΠΟΙΟ ΠΑΡΑΤΕΙΝΕΓΑΙ Η ΙΣΧΥΣ
 ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
 ΜΕΤΑΦΟΡΕΩΝ ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΕ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΤΑΚΤΙΚΩΝ ΓΡΑΜΜΩΝ
 ΣΕ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
 Έχοντας υπόψη :
 τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,
 την απόφαση 78 / 774 / ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Σεπτεμβρίου 1978 περί των
 δραστηριοτήτων ορισμένων τρίτων χωρών στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών ( 1 ),
 όπως τροποποιήθηκε από την απόφαση του Συμβουλίου .../.../ ΕΟΚ της ....
 το σχέδιο απόφασης που υπέβαλε η Επιτροπή ,
 Εκτιμώντας :
 ότι οι πληροφορίες που έχουν συλλεχθεί σύμφωνα με τις αποφάσεις 79/4 / ΕΟΚ ( 2),
 80/ 1181 / Ε0Κ ( 3), 82/870 / Ε0Κ ( 4 ), 84/ 656 / ΕΟΚ ( 5 ), 86/ 646 / ΕΟΚ ( 6 ), δημιουργούν
 εύλογη ανησυχία για την ανταγωνιστική θέση των ναυτιλιακών εταιριών των κρατών
 μελών λόγω του είδους ανταγωνισμού που αντιμετωπίζουν από ορισμένους μεταφο¬
 ρείς στις περιοχές εκμετάλλευσης που αναφέρονται στο παοάρτημα II της απόφα¬
 σης του Συμβουλίου 79 / 4/ ΕΟΚ " ότι , επομένως , πρέπει να συνεχιστεί η συλλογή
 πληροφοριών σχετικά με τις θαλάσσιες μεταφορές στις περιοχές αυτές για ένα έτος επιπλέον,
 ότι οι πληροφορίες που έχουν συλλεχθεί για τις μεταφορές μεταξύ της Κοινό¬
 τητας και των χωρών που αναφέρονται στο άρθρο 2 της απόφασης 80 / 1 181 / ΕΟΚ,
 βάσει της οποίας καθορίστηκαν οι λεπτομέρειες συλλογής πληροφοριών στην
 απόφαση 81 / 189 / ΕΟΚ ( 7 ) που παρατάθηκε με τις αποφάσεις 82 / 870 / Ε0Κ, 84/ 656 / ΕΟΚ
 και 86 / 646 / ΕΟΚ παρέχουν επίσης λόγο ανησυχίας για την ανταγωνιστικότητα των
 ναυτιλιακών εταιριών των κρατών μελών " ότι επομένως πρέπει να συνεχιστεί
 για ένα έτος επιπλέον η συλλογή πληροφοριών για τις εν λόγω θαλάσσιες μεταφορές .
 (1) ΕΕ L 258, 21.9.1978, σ. 35
 (2) ΕΕ L 5, 9.1.1979, σ . 31
 ( 3) ΕΕ L 350, 23.12.1980, σ . 44
 (4) ΕΕ L 368 . 28.12.1982, σ . 42
 (5> ΕΕ L 341 , 29.12.1984, σ . 91
 (6) ΕΕ L 382, 31.12.1986, σ . 1
 (7) ΕΕ L 88, 2.4.1981 , σ.32
 4
 ---pagebreak--- - 4 -
 ΕΞΕΔΟΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠ0ΦΑΣΗ :
 Άρθρο 1
 Στο άρθρο 1 της απόφασης 86 /646/ ΕΟΚ , η ημερομηνία " 31 Δεκεμβρίου 1988” αντ ι κα-
 θΐσταται από τις " 31 Δεκεμβρίου 1989 ".
 Άρθρο 2
 Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 1989 .
 Άρθρο 3
 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη .
 Βρυξέλλες ^
 Γ ι α το Συμβοΰλ ι ο
 0 Πρόεδρος
 Γ
 ---pagebreak--- - 4 -
 ΕΞΕΔΟΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠ0ΦΑΣΗ :
 Άρθρο 1
 Στο άρθρο 1 της απόφασης 86/646/ ΕΟΚ, η ημερομηνία "31 Δεκεμβρίου 1988" αντ ι κα-
 θίσταται από τις "31 Δεκεμβρίου 1989 ".
 Άρθρο 2
 Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 1989 .
 Άρθρο 3
 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη .
 Βρυξέλλες ,
 Γ ι α το Συμβούλ ι ο
 0 Πρόεδρος
 ί
 ---pagebreak--- Απόφαση του Συμβουλίου για την τροποποίηση τις Απόφασης 78 / 774 / ΕΟΚ
 σχετικά με τις δραστηριότητες ορισμένων τρίτων χωρών στον
 τομέα των θαλάσσιων εμπορευματικών μεταφορών
 Το Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ,
 Έχοντας υπόψη :
 Τη Συνθήκη ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 84(2 ),
 την προταθείσα απόφαση της Επιτροπής ,
 τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ,
 τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής ,
 Εκτιμώντας ότι :
 η απόφαση 78 / 774 / ΕΟΚ ς 1 ) του Συμβουλίου αποτελεί τη βάση για το σύστημα συλλογής
 πληροφοριών σχετικά με τις δραστηριότητες ορισμέν ωυ τρίτων χωρών στον τομέα των
 τακτικών εμπορευματικών μεταφορών ,
 το άρθρο 2 της απόφασης αυτής προβλέπει λήψη ομόφωνης απόφασης σχετικά με την
 εφαρμογή του συστήματος συλλογής πληροφοριών στους στόλους τρίτων χωρών ,
 είναι απαραίτητο να τροποποιηθεί η διαδικασία αυτή ενόψει του αναθεωρημένου άρθρου
 84(2 ) της Συνθήκης το οποίο προβλέπει ψηφοφορία με ειδική πλειοψηφία ,
 Εξέδωσε την παρούσα απόφαση :
 Άρθρο 1
 Η απόφαση 78 / 774 / ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής :
 - η πρώτη παράγραφος του άρθρου 2 αντικαθίσταται από τα ακόλουθα :
 " Το Συμβούλιο αποφασίζει , με ειδική πλειοψηφία , σε ποιούς στόλους τρίτων χωρών θα
 εφαρμοστεί από κοινού το σύστημα συλλογής πληροφοριών "
 Άρθρο 2
 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη :
 Βρυξέλλες , . Για το Συμβούλιο
 0 Πρόεδρος
 ( 1 ) EE L 258 , 21.9.1978
 T
 ---pagebreak--- Tas'< Force PME
 COMPET I TI VENESS AND EMPlOYMENT IMPACT STATEMENT
 I. What is the main reason 1 or introducing the measure ?
 prorogation d' une mesure existante qui prend fin Le 31 décentre 1988
 II - Features of the businesses in question . In particular :
 Ca ) Are there many SMEs ? /
 ( b ) Are they concentrated in regions uhich are :
 i. eligible for regional aid in the Member States ?
 ii . eligible under the ERDF ? I
 III . What direct obligations does this measure impose on businesses ?
 /
 IV . What indirect obligations are local authorities likely to impose
 on businesses ?
 l' obligation de collaborer à donner des informations
 V. Are there any special measures in respect of SMEs ? Please specify
 / /
 VI . What is the likely effect on :
 > ( a ) the competitiveness of businesses ?
 /
 ( b ) employment ?
 /
 VII . Have both sides of industry been consulted ?
 Please indicate their opinions .
 /


type: caselaw

jurisdiction: US

text:
 962 A.2d 383 (2008)
 407 Md. 16
 Ayinde DeLEON
 v.
 STATE of Maryland.
 No. 17, September Term, 2008.
 Court of Appeals of Maryland.
 December 23, 2008.
 *384 Robert J. Tully (Stephen R. Tully, Seigel, Tully & Furrer, Baltimore) on brief, for Appellant.
 Douglas F. Gansler, Atty. Gen. (Diane E. Keller, Asst. Atty. Gen., Baltimore) on brief, for Appellee.
 Argued Before BELL, C.J., HARRELL, BATTAGLIA, GREENE, MURPHY, ADKINS and BARBERA, JJ.
 ADKINS, Judge.
 Ayinde DeLeon appeals his conviction of first-degree assault and conspiracy to commit first degree murder of a fellow prisoner in the Maryland Department of Corrections ("DOC"). DeLeon contends that his trial was prejudiced by the admission of evidence that he was associated with the "Bloods" gang. He asserts that "[e]vidence of gang membership and activity was not relevant to the facts of [DeLeon]'s case, was highly prejudicial, and was admitted without sufficient factual basis or nexus to the crimes as alleged." This prejudice, he argues, arises from the risk that jury members will be influenced to convict him because gangs invoke images of violent criminal activity. We agree with the State's contention that DeLeon failed to argue relevance or prejudice at trial about the evidence he now challenges and, accordingly, we will not consider those issues. DeLeon's remaining arguments for disallowing gang evidence are limited in scope, and do not reveal trial court error.
 FACTS AND LEGAL PROCEEDINGS
 This case arises from a violent prison brawl that broke out at the Jessup Pre-Release Unit ("JPRU") of the Maryland DOC on June 30, 2006. The animosities giving rise to this altercation began a few months earlier at the Brockbridge Correctional Facility where Yusef Payne and victim Troy Fennel were both serving prison terms. Fennel testified that a dispute over a pair of tennis shoes led Payne to stab him in the head and assault him with a chair in the winter of 2006.
 This incident prompted Fennel's transfer to the Central Laundry prison facility. On June 30, 2006, Central Laundry inmate and alleged "Bloods" gang member Maurice Brown threatened Fennel because he "told on one of [Brown's] friends." This resulted in Fennel's same-day transfer to the JPRU where, in a stroke of ill luck, Payne was also incarcerated. Within ten minutes after Fennel arrived at his dormitory, petitioner Ayinde DeLeon approached him, asked why he "told on" his friends, and punched him in the face. Also present was Payne, who attempted to stab Fennel before he ran away in search of help.
 Fennel was unable to find someone to come to his aid and less than 45 minutes later, he was approached in his dormitory *385 by yet another knife-brandishing inmate, Clister King. Fennel retreated from King and was then assaulted by DeLeon and Payne as he attempted to jump over the wall to safety. DeLeon stabbed Fennel in the back of his head and all three inmates worked in tandem, stabbing him all over his body. Payne stabbed Fennel in the eye, told the other two to get out of the way, and repeated the words "kill him, kill him, kill him." Correctional Officer Qwan Finch heard someone calling from Fennel's dorm, entered, and saw two individuals assaulting Fennel. Officer E. Davis came to Fennel's aid and DeLeon, who had run away, was soon placed in handcuffs.
 DeLeon was charged with attempted first-degree murder, first-degree assault, second-degree assault, reckless endangerment, and conspiracy to commit first degree murder. His trial commenced November 20, 2007 in the Circuit Court for Anne Arundel County. The State's trial theme was that the close organizational ties between DeLeon, King, and Payne served as the motive for a revenge killing. The jury heard testimony that identified DeLeon, King, and Payne as prison comrades who frequently donned red clothing and accouterments, a color associated with the "Bloods" gang. Responding Officer E. Davis testified that when she discovered Fennel in a pool of blood, Fennel said that the "Bloods did it to me. DeLeon, Payne, and King."
 After a four-day trial, the jury delivered a verdict of guilty of first-degree assault and conspiracy to commit first degree murder.[1] DeLeon timely appealed his conviction to the Court of Special Appeals. We granted certiorari on our own initiative before the intermediate appellate court decided the appeal to consider the following question: "Did the lower court err in allowing the admission of evidence of gang membership, association, and activity against [DeLeon]?"
 DISCUSSION
 Standard Of Review
 The determination of whether evidence is relevant is a matter of law, to be reviewed de novo by an appellate court. See J.L. Matthews, Inc. v. Md.-Nat'l Capital Park & Planning, 368 Md. 71, 92, 792 A.2d 288, 300 (2002)("[W]hen the trial judge's ruling [on the admissibility of evidence] involves a legal question, we review the trial court's ruling de novo."). When evidence is relevant, this Court grants wide latitude to trial judges' decisions on its admissibility. See Merzbacher v. State, 346 Md. 391, 404-05, 697 A.2d 432, 439 (1997)("Once a finding of relevancy has been made, we are generally loath to reverse a trial court unless the evidence is plainly inadmissible under a specific rule or principle of law or there is a clear showing of an abuse of discretion."). A ruling reviewed under an abuse of discretion standard will not be reversed simply because the appellate court would not have made the same ruling. Evans v. State, 396 Md. 256, 277, 914 A.2d 25, 37 (2006), cert. denied, ___ U.S. ___, 128 S. Ct. 65, 169 L. Ed. 2d 53 (2007). To constitute an abuse of discretion, the decision "has to be well removed from any center mark imagined by the reviewing court and beyond the fringe of what that court deems minimally acceptable." Id. (citation and internal quotation marks omitted).
 *386 I.
 Preservation Of DeLeon's Relevancy And Prejudice Challenges
 "[A]n appellate court ordinarily will not consider any point or question `unless it plainly appears by the record to have been raised in or decided by the trial court.'" Robinson v. State, 404 Md. 208, 216, 946 A.2d 456, 461 (2008) (citations omitted). In Fitzgerald v. State, we explained that the primary purpose of the rule is two-fold:
 (a) to require counsel to bring the position of their client to the attention of the lower court at the trial so that the trial court can pass upon, and possibly correct any errors in the proceedings, and (b) to prevent the trial of cases in a piecemeal fashion, thus accelerating the termination of litigation.
 384 Md. 484, 505, 864 A.2d 1006, 1018 (2004) (citations and internal quotation marks omitted). In discussing the preservation issue, we shall address each of the contested pieces of gang-related evidence presented at trial and examine the objections made by DeLeon.
 The Bloods Did It To Me
 The first piece of gang evidence was offered when the State asked Prison Officer E. Davis about what the victim told her when she found him. DeLeon immediately offered the following objections:
 [Defense Counsel]: What the State is trying to get at is I guess an excited utterance with reference to this. I have a couple of objections. One, the victim is going to be testifying  testify [sic] what he said or didn't say at that point.
 Secondly, there is some reference to gangs which  carefully.  tip-toe around to it. And I don't know if he is going to be saying something about the Bloods did this to me, which has been provided  I would be objecting to his reference to that. And thirdly, I don't think you can set a foundation for excited utterance by other hearsay.
 This objection led to a colloquy in which defense counsel furnished additional grounds for his objection[2] and the prosecutor defended her line of questioning:
 [Prosecutor]: Well that is not true. An excited utterance shows that the person doesn't have time to reflect, that they are saying things in the throes of the emotional environment.
 He is upset. He thinks he is dying. He is asking for help. . . . [I]t's something that the courts have found is reliable because a person doesn't have time to sit back and make something up.
 Also he is going to tell who has assaulted him. And the gang evidence in the case that I have [Ayala v. State, 174 Md.App. 647, 923 A.2d 952, cert. denied, 401 Md. 173, 931 A.2d 1095 (2007)] says that gang evidence is admissible, not to show that someone is a bad person, but to show motive for the crime.
 The reason why an otherwise unthinkable crime has occurred is because the gang evidence says you can use it to show why people are acting together. Why they were acting to attack somebody. In this case we are saying between four to five people attacked this man simply because they were a member of a gang.
 * * *
 [Defense Counsel]: If you are going to get into gangs you have to show in that case a basis of knowledge. You can't just say that it is a gang, you have to say why he would know that it is a *387 gang. That is why it would be  through her.
 It may be that they can set the foundation through the victim as to how he knows Mr. DeLeon. But to get to bring it in through her, then you avoid the basis of that case and that decision.
 [Prosecutor]: But the reason I am bringing in what he says is not to prove that this person is a member of a gang. I haven't gotten there yet. I am bringing in the excited utterance that the victim was saying.
 * * *
 [Court]: . . . . It could be an excited utterance.  certainly to have been stabbed multiple times  I mean how much more excited can you get.
 [Defense Counsel]: Well I think once they lay that foundation that probably is an excited utterance. What she was laying a foundation was saying what did he say. And you can't say what did he say to clear the excited utterance about something like that. You can't use the hearsay to create the exception to the hearsay.
 * * *
 Now secondly, it is the gang point that I object to because that is the reliability and basis of knowledge. We have no understanding  we have no basis of why he is saying it's the Bloods.
 I think she probably could  if he tells her who the people are when she sets the foundation of the excited utterance.
 * * *
 [Court]: I don't think it is necessarily being offered for the purpose of even showing that the Bloods are a gang. It is an identification issue.
 [Defense Counsel]: I will raise the objection without interrupting[.][[3]]
 The State then offered testimony to support its contention that Fennel made a spontaneous excited utterance:
 [Prosecutor]: Was he calm as he said this?
 [Davis]: No, he was like yelling at us. Help, help, help, I'm in pain, I'm in pain. My eye, my eye. Help, help, somebody help.
 Officer Davis's most damning testimony followed:
 [Prosecutor]: What did he say to you?
 [Defense Counsel]: Objection for reasons at the Bench.
 [Court]: Overruled.
 [Davis]: He said I'm going to tell you all who did it because if I die, I want you all to know who did this to me. And he was like the Bloods did it to me. DeLeon, Payne and King. (Emphasis added.)
 The parties disagree about the nature of DeLeon's objection expressed during this colloquy. Under Maryland Rule 4-323(a), "The grounds for the objection need not be stated unless the court, at the request of a party or on its own initiative, so directs." Thus, a party basing an appeal on a "general" objection to admission of certain evidence, may argue any ground against its inadmissibility. Boyd v. State, 399 Md. 457, 475-76, 924 A.2d 1112, 1122-23 (2007). DeLeon contends that his objection to Officer Davis' testimony qualifies as a "general" one, and thus preserves his appellate arguments that the gang membership *388 evidence was not relevant, and was highly prejudicial.
 The flaw in DeLeon's theory is revealed by examination of his trial objections, which went too far to be a general objection and not far enough to preserve his arguments on appeal. An objection loses its status as a "general" one "where a rule requires the ground to be stated, where the trial court requests that the ground be stated, and `where the objector, although not requested by the court, voluntarily offers specific reasons for objecting to certain evidence[.]'" Id. at 476, 924 A.2d at 1123 (citations omitted, emphasis added). As demonstrated by the transcript passage above, counsel chose a more forceful approach than merely offering a general objection and instead advanced several reasons to support DeLeon's objection to Davis' recounting of the victim's incriminating declaration. Thus, the objection was not a "general objection" under the rule stated in Boyd and, accordingly, DeLeon is limited to the grounds explicitly raised in the trial court.
 DeLeon asserts that his relevancy objection was raised below; not by him, but by the State, when the prosecutor offered Ayala v. State, 174 Md.App. 647, 923 A.2d 952, cert. denied, 401 Md. 173, 931 A.2d 1095 (2007) as a case supporting admission. After DeLeon made a foundation objection to the State's question about DeLeon belonging to the Bloods, the prosecutor cited Ayala to rebut the objection, saying, "[T]he case I have says that gang evidence is admissible, not to show that someone is a bad person, but to show the motive for the crime."
 In Ayala, the Court of Special Appeals considered whether testimony of gang involvement was prohibited because it was introduced to show bad character or prior bad acts in violation of Maryland Rule 5-404(b). The court concluded that evidence of Ayala's gang membership was highly probative as to his motive to kill the victim, who was a member of a rival gang, and was not unduly prejudicial. Ayala, 174 Md.App. at 664, 923 A.2d at 962. We do not consider the State's mention of Ayala sufficient to preserve DeLeon's appellate objection that the gang evidence was prejudicial and not relevant.
 The colloquy between the court and counsel set forth above reveals that the thrust of DeLeon's objection was that the State needed to submit evidence that he was a gang member, before they introduced the victim's statement that "the Bloods did it to me." He even characterized it as a "foundation" objection. He did not argue, as he does here, that any gang evidence was prejudicial because it conjured up criminal violence in the jury's mind. The trial court was necessarily focused on the grounds for DeLeon's objection, and not on whether mention of the Bloods was "bad character" evidence or whether the jury would be unduly influenced to convict because they have negative associations with the Bloods or gangs in general. The essence of the preservation rule is that the trial court must have an opportunity to consider the issue, and rule on it first, in the context of the trial. It cannot be expected to do so just because the State cites a case that would support opposition to an objection never made.
 Accordingly, DeLeon's arguments in this appeal against admissibility of the victim's incriminating declaration are limited to those stated in the trial court: reliability and basis of knowledge. We turn to these arguments now.
 II.
 Reliability And Basis Of Knowledge Challenge To "The Bloods did it to me"
 DeLeon argues that there was an insufficient foundation for the question *389 that elicited Officer Davis' statement "the Bloods did it to me." In the words of his brief:
 Even if this Court theoretically assumes that gang evidence was relevant to the State's case, the evidence nonetheless lacked a proper foundation or factual basis, and should have been excluded from the jury's consideration. The only evidence produced by the State was lay opinion testimony from various prison guards that the wearing of red indicates "Blood" membership, and that [DeLeon] had been seen wearing red in the past. In Ayala, the State's evidence began primarily with the admission by the Defendant that he was a member of MS-13. This admission was corroborated by testimony that police officers had seized photographs of the Defendant showing gang signs, wearing gang colors, and possessing gang tattoos. This evidence was then interpreted by expert testimony from a member of the police department trained and experienced in gang recognition. In the instant case, [DeLeon] denied membership in any gang. No witnesses were called who could positively identify [DeLeon] as a gang member. No witness identified any of [DeLeon]'s associates as gang members. The State introduced no evidence of gang tattoos, seized clothing or photographs relating to [DeLeon]. . . . Absent any such factual basis, the trial judge erred in allowing the State to continuously question witnesses and introduce testimony regarding the alleged gang membership of [DeLeon]. (Emphasis added, citations omitted.)
 As this argument is somewhat murky, Judge Battaglia sought clarification during oral argument. Defense counsel answered with an evolving explanation of how a better foundation could have been laid:
 [Judge Battaglia]: Take us through that. You have the excited utterance that "The Bloods did it to me." What would be the foundation that would have to be laid?
 [Defense Counsel]: They would have to go into his basis of knowledge of how he knows this person is a Blood.
 [Judge Battaglia]: Okay . . . It's a hearsay situation. [I]t's entered through . . . the corrections officer. What would be the next question that would lay the foundation?
 [Defense Counsel]: I think prior to that they would have to establish that this individual is a Blood for it to be relevant to this individual's case: "The Bloods did this to me." He's charged with the crime. The officer can certainly identify somebody as a member of the Bloods, like they did in Ayala, with evidence that he's a member of a gang. The officer can do it. The victim can do it.
 [Judge Battaglia]: So . . . before the officer would testify then of the excited utterance by the victim, he would have to testify that he knew the defendant was a member of the Bloods . . .?
 [Defense Counsel]: Or contemporaneous with it. If they're unable to do it subsequent thereto, then it should be stricken out.
 [Judge Battaglia]: The officer would have to do that before he could testify about the excited utterance of the victim?
 [Defense Counsel]: Well, I think you can allow it subject to later proper foundation. I don't think it has to be that contemporaneous. Maybe the victim testifies later and it comes in through the victim that he is able to say he's a Blood. Maybe they're able to establish the gang through an officer, but there *390 was no establishment whatsoever in this case.
 [Judge Battaglia]: So . . . they ask about the excited utterance. What happens next? And . . . Mr. Fennel says "the Bloods did it to me." What happens next? Is it admitted? . . .
 [Defense Counsel]: Admitted conditionally. It could be admitted subject to  the proper objections are raised  it could have been admitted subject to proper foundation being laid. Subject to this becoming relevant. If the state says  and they argued Ayala right off the bat  this is relevant to motive . . . in this case. Ayala says we can do it. If the state says that's what we're going to do, then they have to be able to do it. But he didn't  the judge just let it in. He just said "well, you know" he spoke about gangs being secretive, and he just allowed the admission of the evidence.
 [Judge Battaglia]: As an excited utterance.
 [Defense Counsel]: As an excited utterance, yes. (Emphasis added.)
 We glean from counsel's written and oral arguments that DeLeon seeks to superimpose upon the excited utterance exception a foundational requirement that simply does not exist. Maryland Rule 5-803(b)(2) defines the excited utterance exception to the hearsay rule as "[a] statement relating to a startling event or condition made while the declarant was under the stress of excitement caused by the event or condition." We have held that "[t]he proponent of a statement purporting to fall within the excited utterance exception must establish the foundation for admissibility, namely personal knowledge and spontaneity." Parker v. State, 365 Md. 299, 313, 778 A.2d 1096, 1104 (2001)(emphasis added). The State readily met this standard when Officer Davis testified that he observed a man screaming in pain after being stabbed in the eye. We see no abuse of the trial judge's discretion in allowing this testimony.
 Perhaps DeLeon seeks to weave an unpreserved prejudice argument (e.g. evidence that "the Bloods did it" is unduly prejudicial unless it is established that DeLeon is a Blood) into the lack of foundation objection that he articulated at trial. This is not permissible because his basis for objection was simply not made sufficiently clear for the trial court to understand and rule on it. We glean from the trial court's response to DeLeon's objection  "how much more excited can you get"  that the trial court perceived the objection to be that insufficient foundation was laid to introduce an "excited utterance." This was a reasonable interpretation of defense counsel's objection, and the court's ruling did not constitute an abuse of discretion.
 Additionally, the court said that it did not "think it is necessarily being offered for the purpose of even showing that the Bloods are a gang. It is an identification issue." This response suggests that the court was still focusing on defense counsel's argument that the State had to show DeLeon was a Blood as a foundation to admitting the victim's statement. The court was saying, in essence, that there was no need to show DeLeon was a Blood, when the victim's statement was introduced merely to show identification of the men who assaulted the victim. Although reference to the "Bloods" may not have been necessary in order to identify them because the victim named his three assaulters, clearly the trial court was focused on DeLeon's argument that a better foundation must be laid, not on whether mention of the Bloods was either relevant or unduly prejudicial, as DeLeon seeks to argue here. These latter two arguments were not raised by DeLeon, or ruled upon by the court, and are waived for purposes of *391 appeal. See Maryland Rule 8-131(a)("Ordinarily, the appellate court will not decide any other issue unless it plainly appears by the record to have been raised in or decided by the trial court").
 Other Gang Evidence Introduced By The State
 DeLeon also argues irrelevancy and prejudice arising from other gang evidence introduced by the State at trial. In the words of his brief:
 The State repeatedly argued at trial that the gang association helped to show commonality between [DeLeon] and his co-defendants, Mr. Payne and Mr. King. Even if such commonality was relevant to an issue in the case, the State could have easily demonstrated it without mentioning gangs. Multiple witnesses testified for the State that [DeLeon] and Mr. Payne and King were always together. [DeLeon] himself admitted that he was friends with both individuals, played basketball on the same team, and was often associating with them in public. The additional information that all three wore red and were suspected gang members provided no additional probative value to the issue of commonality. The admission of such evidence merely served to prejudice the jury due to the violent reputation of gangs in general and of "the Bloods" in particular.
 Again, though, DeLeon failed to make timely objections to this testimony. As the State points out:
 DeLeon raised no objection to Correctional Officer Davis's testimony that she saw DeLeon together with Yusef Payne and Clister King on a daily basis, in the cafeteria and out in the yard. There was no objection to Officer Davis's testimony that the group wore red clothing or bandanas every day and that, based on her personal experience, wearing red in prison signified membership in the Bloods gang. Likewise, there was no objection to Lieutenant Perez's testimony that the Bloods operated within the Maryland prison system, that the Bloods' signature color was red, and that inmates generally were allowed to wear their "colors" in the yard so that the staff would know "who they are and where they're at." Nor was there any objection to Lieutenant Perez's testimony that he had seen DeLeon, Payne and King wearing red at JPRU, thereby "showing their colors." (Record citations omitted.)
 We agree with the State's conclusion that "[b]ecause DeLeon lodged no objection to this evidence at trial, any appellate complaint about the admission of the evidence has been waived." Objections are waived if, at another point during the trial, evidence on the same point is admitted without objection. Peisner v. State, 236 Md. 137, 145-46, 202 A.2d 585, 590 (1964), cert. denied, 379 U.S. 1001, 85 S. Ct. 721, 13 L. Ed. 2d 702 (1965). DeLeon made no objection when Officer Davis testified that:
  DeLeon associated with King and Payne;
  DeLeon, King, and Payne wore red; and
  DeLeon, King, and Payne wore red, sat together in the cafeteria, and congregated in the yard.
 DeLeon also remained silent when Officer Perez testified that:
  There are gangs at the Maryland DOC;
  He was familiar with gang signs and clothing;
  The Bloods wore red and red clothing, which assisted prison officials in identifying gangs; and
 *392  He saw DeLeon and other men in his group wearing red colors at JPU.
 DeLeon's counsel did not object when, on cross-examination, DeLeon was asked about, and denied:
  Wearing red bandanas and articles of clothing;
  Seeing anyone wear a red hat, though acknowledging seeing people wear bandanas; and
  Being in a gang.
 DeLeon also testified, without objection, that there were Bloods in the Maryland DOC and that red was one of their colors. The admission of all of this evidence without objection disallows DeLeon's challenges to any evidence of his association with King and Payne, DeLeon's use of the color red, and the implications of the color red.
 When Davis testified that DeLeon's prison associates were members of the Bloods, DeLeon asserted the highly prejudicial nature of being labeled as a member of a gang and his objection was sustained:
 [Prosecutor]: The men that you have described, other than Mr. DeLeon, did they have a reputation in the prison of being members of the Bloods?
 [Officer Davis]: Yes.
 [Defense Counsel]: I would object to that. Reputation? * * *
 [Defense Counsel]: Being labeled as a Blood member of a gang is highly prejudicial. So it is only going to be able to come in under  circumstances [sic].
 Counsel is arguing that is the motive behind this that she may or may not be able to get out from the victim. But to have this witness testify based upon her expertise and  therefore he is a member of the Bloods would be so prejudicial that, in my opinion, it could cause a mistrial.
 As a result of this objection, the court limited Davis to her observations that may "suggest" gang membership. This led to further discussion:
 [Defense Counsel]: If she was coming forward with a card that says I'm a member of the Bloods or that he made an acknowledgment that he is in the Bloods, I would have no legitimate objection. Other than that I think I do.
 [Prosecutor]: But these are secretive groups.
 [Court]:  their cards are worn around their head and the bands [sic]. And I think that you are free
 [Prosecutor]: Okay.
 [Court]: I mean based on  [inaudible] so far.
 [Prosecutor]: Okay.
 [Court]: You are free to  [inaudible] facts that suggest that she has made observations.
 [Prosecutor]: Okay.
 [Court]: Or heard things from him or there are other ways that she can  that might tend to get to where you want to go in terms of membership. (Emphasis added.)
 DeLeon did not argue at trial that the ensuing testimony  limited by the trial court to personal observations  was inadmissible. Because this testimony was admitted without objection, it is unpreserved for our review.
 JUDGMENT OF THE CIRCUIT COURT FOR ANNE ARUNDEL COUNTY AFFIRMED. COSTS TO BE PAID BY APPELLANT.
 NOTES
 [1] The jury was unable to reach a unanimous verdict as to the first two counts (attempted first and second-degree murder). The State agreed to not pursue those charges further, as they were satisfied with guilty verdicts as to other counts. No verdict was reached as to the second-degree assault count, as it was merged with the verdict for first-degree assault.
 [2] As we discuss in the next section, the basis for DeLeon's objection is far from clear.
 [3] DeLeon characterizes this in his brief as a continuing objection, but the court recognized it as such.


type: legislation

text:
 Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου
 |
 52008PC0891
 Πρόταση Κανονισμοσ (ΕΚ) αριθ. .../... του Συμβουλιου της [...] για την καθιέρωση θεώρησης ενιαίου τύπου (κωδικοποιημένη έκδοση) /* COM/2008/0891 τελικό - CNS 2008/0265 */
 [pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 19.12.2008COM(2008) 891 τελικό2008/0265 (CNS)ΠρότασηΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. .../... ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥτης [...]για την καθιέρωση θεώρησης ενιαίου τύπου (κωδικοποιημένη έκδοση)(υποβληθείσα από την Επιτροπή)2008/0265 (CNS)ΠρότασηΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. .../... ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥτηςγια την καθιέρωση θεώρησης ενιαίου τύπου(Κωδικοποιημένη έκδοση)ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ1. Στα πλαίσια της «Ευρώπης των πολιτών» η Επιτροπή αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στην απλούστευση και τη σαφήνεια του κοινοτικού δικαίου, ώστε τούτο να καταστεί περισσότερο προσιτό και κατανοητό για τον πολίτη, προσφέροντάς του, με τον τρόπο αυτό, νέες δυνατότητες και αναγνωρίζοντας τα συγκεκριμένα δικαιώματα που κάθε πολίτης είναι δυνατόν να απολαύει.Ο στόχος αυτός, όμως, δεν μπορεί να επιτευχθεί εφόσον εξακολουθούν να υφίστανται πολυάριθμες διατάξεις οι οποίες, έχοντας επανειλημμένα τροποποιηθεί, συχνά δε ουσιωδώς, βρίσκονται διασκορπισμένες, τόσο στην αρχική όσο και στις μεταγενέστερες τροποποιητικές πράξεις. Απαιτείται λοιπόν η διερεύνηση και σύγκριση μεγάλου αριθμού πράξεων για να προσδιορίζονται οι ισχύουσες διατάξεις.Ως εκ τούτου, η σαφήνεια και η διαφάνεια του κοινοτικού δικαίου εξαρτώνται επίσης από την κωδικοποίηση των τροποποιημένων πράξεων.2. Η Επιτροπή, με απόφαση της 1ης Απριλίου 1987[1], έδωσε εντολή στις υπηρεσίες της να προβαίνουν σε κωδικοποίηση των νομικών πράξεων το αργότερο μετά τη δέκατη τροποποίησή τους, τονίζοντας συγχρόνως ότι τούτο αποτελεί τον ελάχιστο κανόνα δεδομένου ότι, προς διασφάλιση της σαφούς και ορθής κατανόησης της κοινοτικής νομοθεσίας, οι διάφορες υπηρεσίες πρέπει να κωδικοποιούν με μεγαλύτερη συχνότητα τα κείμενα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητά τους.3. Τα συμπεράσματα της προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Εδιμβούργου (Δεκέμβριος 1992) επιβεβαίωσαν τις επιτακτικές αυτές ανάγκες[2], τονίζοντας τη σημασία της κωδικοποίησης που παρέχει ασφάλεια δικαίου ως προς τον εφαρμοστέο νόμο σε ορισμένη χρονική στιγμή όσον αφορά συγκεκριμένο θέμα.Η κωδικοποίηση αυτή πρέπει να πραγματοποιείται με πλήρη τήρηση της κανονικής νομοθετικής διαδικασίας της Κοινότητας.Στο μέτρο που δεν μπορεί να γίνει καμία τροποποίηση επί της ουσίας των πράξεων που αποτελούν αντικείμενο της κωδικοποίησης , το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και η Επιτροπή συμφώνησαν, με τη διοργανική συμφωνία της 20ής Δεκεμβρίου 1994, ότι πρέπει να ακολουθείται ταχεία διαδικασία για την έγκριση των κωδικοποιούμενων πράξεων.4. Σκοπός της παρούσας πρότασης είναι η κωδικοποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1683/95 του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 1995 για την καθιέρωση θεώρησης ενιαίου τύπου[3]. Ο νέος κανονισμός θα αντικαταστήσει τις διάφορες πράξεις που αποτελούν αντικείμενο της κωδικοποίησης[4]. Η παρούσα πρόταση σέβεται πλήρως την ουσία των κωδικοποιούμενων κειμένων και αρκείται απλώς στη συγκέντρωσή τους, επιφέροντας μόνο τις τυπικές τροποποιήσεις που απαιτούνται από την ίδια τη διαδικασία κωδικοποίησης.5. Η πρόταση κωδικοποίησης καταρτίσθηκε με βάση προηγούμενη ενοποίηση του κειμένου, σε όλες τις επίσημες γλώσσες, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1683/95 και των τροποποιητικών του πράξεων, που έγινε με το πληροφοριακό σύστημα της Υπηρεσίας Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Στο μέτρο που τα άρθρα έλαβαν νέα αρίθμηση, η αντιστοιχία μεταξύ των παλαιών και των νέων αριθμών εμφαίνεται στον πίνακα του παραρτήματος ΙΙΙ του κωδικοποιημένου κανονισμού.Πρότασηê 1683/95 (προσαρμοσμένο)(COD)ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. .../... ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥτης [...]για την καθιέρωση θεώρησης ενιαίου τύπου (κωδικοποιημένη έκδοση)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο Ö 62 σημείο 2 στοιχείο β) περίπτωση iii) Õ,την πρόταση της Επιτροπής,τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[5],Εκτιμώντας τα ακόλουθα:ê(1) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1683/95 του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 1995 για την καθιέρωση θεώρησης ενιαίου τύπου[6], έχει τροποποιηθεί επανειλημμένα[7] και ουσιωδώς. Είναι, ως εκ τούτου σκόπιμη, για λόγους σαφήνειας και ορθολογισμού, η κωδικοποίηση του εν λόγω κανονισμού.ê 334/2002 αιτιολογική σκέψη (4) και 1683/95 αιτιολογική σκέψη (2)(2) Η καθιέρωση θεώρησης ενιαίου τύπου αποτελεί βασικό στοιχείο για την εναρμόνιση της πολιτικής στον τομέα των θεωρήσεων. Το άρθρο 14 της συνθήκης ορίζει ότι η εσωτερική αγορά περιλαμβάνει ένα χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα μέσα στον οποίο εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων σύμφωνα με τις διατάξεις της συνθήκης.ê 1683/95 αιτιολογική σκέψη (3) (προσαρμοσμένο)(3) Η θεώρηση Ö ενιαίου τύπου Õ είναι ουσιώδες να περιλαμβάνει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες και να πληροί εξαιρετικά υψηλές τεχνικές προδιαγραφές, ιδίως όσον αφορά τις εγγυήσεις κατά της παραποίησης και της πλαστογράφησης. Η θεώρηση Ö ενιαίου τύπου Õ θα πρέπει επίσης να μπορεί να χρησιμοποιείται από όλα τα κράτη μέλη και να περιλαμβάνει κοινώς αναγνωρίσιμα στοιχεία ασφαλείας, ορατά με γυμνό οφθαλμό.ê 334/2002 αιτιολογική σκέψη (5) (προσαρμοσμένο)(4) Επίσης, είναι αναγκαίο να προβλεφθούν Ö κοινές προδιαγραφές Õ σχετικά με την εφαρμογή του ενιαίου τύπου της θεώρησης, και ειδικότερα κοινοί κανόνες για τις τεχνικές διαδικασίες και Ö τις μεθόδους Õ που πρέπει να ακολουθούνται για τη συμπλήρωση του εντύπου.ê 334/2002 αιτιολογική σκέψη (6) (προσαρμοσμένο)(5) Ö Από την άποψη αυτή, Õ η ένθεση φωτογραφίας που θα ανταποκρίνεται σε υψηλά πρότυπα ασφαλείας αποτελεί ένα πρώτο στάδιο προς τη χρήση στοιχείων που δημιουργούν μια πιο αξιόπιστη σύνδεση μεταξύ της θεώρησης και του κατόχου της, πράγμα που συμβάλλει αισθητά στο να Ö διασφαλίζεται η προστασία της Õ θεώρησης ενιαίου τύπου Ö από αθέμιτες χρήσεις Õ. Θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι προδιαγραφές που ορίζονται στο έγγραφο 9303 της Διεθνούς Οργάνωσης Πολιτικής Αεροπορίας (ΔΟΠΑ) για τα αναγνώσιμα από μηχάνημα έγγραφα.ê 1683/95 αιτιολογική σκέψη (4) (προσαρμοσμένο)(6) Ο παρών κανονισμός θεσπίζει μόνο τις προδιαγραφές εκείνες που δεν είναι απόρρητες. Οι εν λόγω προδιαγραφές χρειάζεται να συμπληρώνονται από άλλες, Ö για τις οποίες θα Õ πρέπει να Ö μπορεί να αποφασίζεται ότι Õ παραμένουν απόρρητες προκειμένου να αποφεύγεται ο κίνδυνος παραποίησης και πλαστογράφησης, και Ö οι οποίες Õ δεν μπορούν να περιλαμβάνουν ούτε προσωπικά δεδομένα ούτε αναφορά σ' αυτά. Η εξουσία έγκρισης περαιτέρω προδιαγραφών πρέπει να Ö ανατεθεί στην Õ Επιτροπή.ê(7) Τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού πρέπει να θεσπίζονται σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή[8].ê 1683/95 αιτιολογική σκέψη (5) (προσαρμοσμένο)(8) Για να διασφαλισθεί ότι οι σχετικές πληροφορίες δεν θα Ö γίνονται γνωστές Õ σε Ö περισσότερα πρόσωπα Õ απ' ό,τι χρειάζεται, είναι επίσης ουσιώδες κάθε κράτος μέλος να αναθέτει σε ένα μόνον φορέα την εκτύπωση της θεώρησης ενιαίου τύπου, και παράλληλα να διατηρεί την ευχέρεια, Ö όταν παρίσταται Õ ανάγκη, να αλλάζει φορέα. Για λόγους ασφαλείας, κάθε κράτος μέλος οφείλει να γνωστοποιήσει την επωνυμία του αρμόδιου φορέα στην Επιτροπή και στα λοιπά κράτη μέλη.ê 1683/95 αιτιολογική σκέψη (6) (προσαρμοσμένο)(9) Ο παρών κανονισμός, για να έχει πράγματι εμβέλεια, πρέπει να εφαρμόζεται για όλους τους τύπους θεώρησης Ö όπως αυτοί ορίζονται στον παρόντα κανονισμό Õ. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν την ευχέρεια να χρησιμοποιούν επίσης Ö τη θεώρηση ενιαίου τύπου Õ για θεωρήσεις σκοπού άλλου από αυτούς Ö που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό Õ, υπό τον όρο ότι υπάρχουν διαφορές ορατές με γυμνό οφθαλμό που αποκλείουν οιαδήποτε σύγχυση με την ενιαία θεώρηση.ê 1683/95 αιτιολογική σκέψη (7) (προσαρμοσμένο)(10) Όσον αφορά τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που πρέπει να αναγράφονται στις Ö θεωρήσεις ενιαίου τύπου Õ σύμφωνα με το παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα για την τήρηση των διατάξεων που θεσπίζουν τα κράτη μέλη για την προστασία των δεδομένων καθώς και του σχετικού κοινοτικού δικαίου.ê 334/2002 αιτιολογική σκέψη (10)(11) Τα μέτρα του παρόντος κανονισμού δεν πρέπει να επηρεάζουν τους ισχύοντες κανόνες που διέπουν την αναγνώριση της ισχύος των ταξιδιωτικών εγγράφων.ê 856/2008 αιτιολογική σκέψη (5)(12) Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας που συνήφθη από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας σχετικά με τη σύνδεση των χωρών αυτών προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν[9] οι οποίες εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημείο Β της απόφασης 1999/437/ΕΚ[10] του Συμβουλίου σχετικά με ορισμένες λεπτομέρειες εφαρμογής της συμφωνίας αυτής.ê 856/2008 αιτιολογική σκέψη (6)(13) Όσον αφορά την Ελβετία, ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας που υπογράφηκε μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν, οι οποίες εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 4 παράγραφος 1 των αποφάσεων του Συμβουλίου 2004/849/ΕΚ[11] και 2007/860/ΕΚ[12].ê 856/2008 αιτιολογική σκέψη (7)(14) Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, κατά την έννοια του πρωτοκόλλου που υπογράφηκε μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, οι οποίες εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/261/ΕΚ[13].ê 856/2008 αιτιολογική σκέψη (8)(15) Σύμφωνα με το άρθρο 1 του πρωτοκόλλου σχετικά με τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας που προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία δεν συμμετέχουν στη θέσπιση του παρόντος κανονισμού. Κατά συνέπεια και με την επιφύλαξη του άρθρου 4 του εν λόγω πρωτοκόλλου οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού δεν εφαρμόζονται στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία,ê 1683/95 (προσαρμοσμένο)ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:Άρθρο 1Οι θεωρήσεις που χορηγούν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 2 έχουν τη μορφή μιας θεώρησης Ö ενιαίου τύπου Õ (αυτοκόλλητο).Θα πρέπει να είναι σύμφωνες προς τις προδιαγραφές που παρατίθενται στο παράρτημα Ι.ê 1683/95 άρθ. 5Άρθρο 2Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ως «θεώρηση» ορίζεται εξουσιοδότηση που χορηγείται ή απόφαση που λαμβάνεται από κράτος μέλος, απαιτούμενη για την είσοδο στο έδαφός του με σκοπό:α) προβλεπόμενη παραμονή σ' αυτό το κράτος μέλος ή σε πλείονα κράτη μέλη, για περίοδο διαρκείας όχι μεγαλύτερης των τριών μηνών συνολικά·β) διέλευση μέσω του εδάφους ή της ζώνης διερχομένων σε αερολιμένα αυτού του κράτους μέλους ή πλειόνων κρατών μελών.ê 334/2002 άρθ. 1 σημ. 1 (προσαρμοσμένο)Άρθρο 31. Σύμφωνα με τη διαδικασία που καθορίζεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2, θεσπίζονται συμπληρωματικές τεχνικές προδιαγραφές για τις θεωρήσεις ενιαίου τύπου, όσον αφορά:α) τα πρόσθετα στοιχεία και απαιτήσεις ασφαλείας, περιλαμβανομένων των ενισχυμένων κανόνων για την πρόληψη του κινδύνου παραποίησης και πλαστογράφησης·β) τεχνικές διαδικασίες και Ö μεθόδους Õ που πρέπει να ακολουθούνται για τη συμπλήρωση της θεώρησης Ö ενιαίου τύπου Õ.2. Τα χρώματα του αυτοκόλλητου μπορούν να τροποποιούνται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2.ê 856/2008 άρθ. 1 σημ. 1 (προσαρμοσμένο)3. Σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2, ενδέχεται να αποφασισθεί ότι οι προδιαγραφές που αναφέρονται Ö στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου Õ είναι μυστικές και δεν δημοσιεύονται. Στην περίπτωση αυτή, γνωστοποιούνται μόνο στους φορείς που ορίζονται από τα κράτη μέλη ως υπεύθυνοι για την εκτύπωση, καθώς και σε πρόσωπα που έχουν λάβει τη δέουσα εξουσιοδότηση από κράτος μέλος ή από την Επιτροπήê 1683/95 άρθ. 3 (προσαρμοσμένο)Άρθρο 4Κάθε κράτος μέλος ορίζει Ö ένα και μόνο Õ φορέα, ο οποίος αναλαμβάνει την ευθύνη της εκτύπωσης των θεωρήσεων. Γνωστοποιεί Ö το όνομα ή Õ την επωνυμία του εν λόγω φορέα στην Επιτροπή και στα άλλα κράτη μέλη. Δύο ή περισσότερα κράτη μέλη μπορούν να ορίσουν για τον σκοπό αυτό τον ίδιο φορέα. Κάθε κράτος μέλος διατηρεί την ευχέρεια να αλλάξει φορέα. Ενημερώνει σχετικώς την Επιτροπή και τα λοιπά κράτη μέλη.ê 1683/95 άρθ. 4 (προσαρμοσμένο)Άρθρο 51. Με την επιφύλαξη εκτενέστερων σχετικών διατάξεων στον τομέα της προστασίας των δεδομένων, τα πρόσωπα στα οποία έχει χορηγηθεί θεώρηση έχουν το δικαίωμα να επαληθεύουν τα προσωπικά δεδομένα τα εγγεγραμμένα στη θεώρηση αυτή και, ενδεχομένως, να ζητούν τη διόρθωση ή την απαλοιφή τους.2. Η θεώρηση Ö ενιαίου τύπου Õ δεν περιέχει άλλες αναγνώσιμες από μηχάνημα πληροφορίες εκτός από τα δεδομένα που εμφανίζονται επίσης στις θέσεις που περιγράφονται στα σημεία 6 έως 12 του παραρτήματος Ι ή αναφέρονται στο αντίστοιχο ταξιδιωτικό έγγραφο.ê 334/2002 άρθ. 1 σημ. 2 (προσαρμοσμένο)Άρθρο 61. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή.2. Ö Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου Õ, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/EΚ.Η προθεσμία που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ Ö καθορίζεται σε Õ δύο μήνες.ê 1683/95Άρθρο 7Όταν τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν τον ενιαίο τύπο θεώρησης για σκοπούς άλλους από αυτούς του άρθρου 2, πρέπει να λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα ώστε να αποκλείεται κάθε σύγχυση με τη θεώρηση που προβλέπει το άρθρο 2.êΆρθρο 8Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1683/95 καταργείται.Οι αναφορές στον καταργούμενο κανονισμό νοούνται ως αναφορές στον παρόντα κανονισμό και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος ΙΙΙ.ê 1683/95 άρθ. 8 (προσαρμοσμένο)Άρθρο 9Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την Ö 1η Μαΐου 2009 Õ.ê 1683/95Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα στα κράτη μέλη σύμφωνα με τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.Βρυξέλλες, [...]Για το ΣυμβούλιοΟ Πρόεδρος[...]ê 1683/95 παράρτημαΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ιê 856/2008 άρθ. 1 σημ. 3[pic]Χαρακτηριστικά ασφαλείας1. Ενσωματωμένη φωτογραφία κατασκευασμένη σύμφωνα με υψηλά πρότυπα ασφάλειας.2. Στη θέση αυτή υπάρχει ένα μεταβλητό οπτικό στοιχείο (κινησιόγραμμα ή αντίστοιχο). Ανάλογα με τη γωνία παρατήρησης διακρίνονται 12 άστρα, το γράμμα "E" και μία υδρόγειος σφαίρα των οποίων το μέγεθος και το χρώμα ποικίλλει.3. Στη θέση αυτή υπάρχει λογότυπο, αποτελούμενο από γράμμα ή γράμματα, το οποίο υποδεικνύει το κράτος μέλος έκδοσης (ή "BNL" στην περίπτωση των χωρών της Benelux, συγκεκριμένα του Βελγίου, του Λουξεμβούργου και των Κάτω Χωρών), τυπωμένο ως λανθάνουσα εικόνα. Το λογότυπο είναι ανοικτόχρωμο όταν είναι οριζόντιο και σκούρο παρατηρούμενο υπό γωνία 90°. Χρησιμοποιούνται τα ακόλουθα λογότυπα: Α για την Αυστρία, BG για τη Βουλγαρία, BNL για τις χώρες της Benelux, CY για την Κύπρο, CZE για την Τσεχική Δημοκρατία, D για τη Γερμανία, DK για τη Δανία, E για την Ισπανία, EST για την Εσθονία, F για τη Γαλλία, FIN για τη Φινλανδία, GR για την Ελλάδα, H για την Ουγγαρία, I για την Ιταλία, IRL για την Ιρλανδία, LT για τη Λιθουανία, LVA για τη Λεττονία, M για τη Μάλτα, P για την Πορτογαλία, PL για την Πολωνία, ROU για τη Ρουμανία, S για τη Σουηδία, SK για τη Σλοβακία, SVN για τη Σλοβενία, UK για το Ηνωμένο Βασίλειο.4. Η λέξη "θεώρηση" εμφανίζεται με κεφαλαία γράμματα στο κέντρο του διαστήματος αυτού με οπτικά μεταβλητό χρωματισμό. Ανάλογα με τη γωνία παρατήρησης, φαίνεται πράσινη ή κόκκινη.5. Η θέση αυτή περιλαμβάνει τον εννεαψήφιο εθνικό αριθμό της αυτοκόλλητης ετικέτας θεώρησης, ο οποίος επανεκτυπώνεται. Χρησιμοποιούνται ειδικά τυπογραφικά στοιχεία.5α. Η θέση αυτή περιλαμβάνει τον τριψήφιο κωδικό χώρας όπως εκτίθεται στο έγγραφο 9303 του ICAO για τα μηχαναγνώσιμα ταξιδιωτικά έγγραφα[14], με αναφορά του κράτους μέλους έκδοσης.Ο "αριθμός της αυτοκόλλητης ετικέτας θεώρησης" είναι ο αποτελούμενος εκ τριών γραμμάτων κωδικός χώρας που αναφέρεται στη θέση 5α και ο εθνικός αριθμός ο αριθμός που αναφέρεται στη θέση 5.Τμήματα προς συμπλήρωση6. Στη θέση αυτή, υπάρχουν οι λέξεις "ισχύει για". Η εκδίδουσα αρχή σημειώνει το έδαφος ή τα εδάφη για τα οποία ισχύει η θεώρηση.7. Στη θέση αυτή, υπάρχει η λέξη "από" και λίγο παρακάτω στην ίδια σειρά, εμφανίζεται η λέξη "μέχρι". Εδώ, η εκδίδουσα αρχή σημειώνει τη διάρκεια ισχύος της θεώρησης.8. Στη θέση αυτή, υπάρχουν οι λέξεις "είδος θεώρησης". Η εκδίδουσα αρχή καταχωρίζει την κατηγορία της θεώρησης σύμφωνα με τα άρθρα 2 και 7. Κατά μήκος της γραμμής, εμφανίζονται οι λέξεις "αριθμός εγγραφών", "διάρκεια παραμονής" (δηλαδή διάρκεια της προβλεπόμενης διαμονής του αιτούντος) και πάλι "ημέρες".9. Στη θέση αυτή, υπάρχουν οι λέξεις "εκδοθείσα σε" και χρησιμοποιείται για να σημειώνεται ο τόπος έκδοσης.10. Στη θέση αυτή, υπάρχει η λέξη "την" (μετά την οποία συμπληρώνεται η ημερομηνία έκδοσης από την εκδίδουσα αρχή) και λίγο παρακάτω στην ίδια σειρά, εμφανίζονται οι λέξεις "αριθμός διαβατηρίου" (μετά τις οποίες εμφανίζεται ο αριθμός διαβατηρίου του δικαιούχου).11. Στη θέση αυτή, υπάρχουν οι λέξεις "Επώνυμο, Όνομα".12. Στη θέση αυτή, υπάρχει η λέξη "παρατηρήσεις". Χρησιμοποιείται από την εκδίδουσα αρχή για να συμπληρωθούν τυχόν περαιτέρω στοιχεία που κρίνονται απαραίτητα, τηρουμένου του άρθρου 5. Οι δυόμισι γραμμές που ακολουθούν είναι κενές για ανάλογες παρατηρήσεις.13. Στη θέση αυτή, υπάρχουν οι σχετικές μηχαναγνώσιμες πληροφορίες που είναι αναγκαίες για να διευκολύνονται οι έλεγχοι στα εξωτερικά σύνορα. Η μηχαναγνώσιμη ζώνη περιλαμβάνει ένα τυπωμένο κείμενο στην εκτύπωση δαπέδου, όπου αναφέρεται το κράτος μέλος που εκδίδει το έγγραφο. Το κείμενο αυτό δεν επηρεάζει τα τεχνικά χαρακτηριστικά της μηχαναγνώσιμης ζώνης ή την ικανότητά της να αναγνωσθεί.Το χαρτί έχει φυσική απόχρωση με κόκκινες και γαλάζιες γραμμώσεις.Οι λέξεις που υπάρχουν στις διάφορες θέσεις είναι στα αγγλικά και γαλλικά. Το κράτος έκδοσης μπορεί να προσθέσει και τρίτη επίσημη κοινοτική γλώσσα. Ωστόσο, η λέξη "θεώρηση" στην επικεφαλίδα μπορεί να είναι σε οποιαδήποτε επίσημη γλώσσα της Κοινότητας.____________éΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΚαταργούμενος κανονισμός με κατάλογο των διαδοχικών τροποποιήσεών τουΚανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1683/95 του Συμβουλίου (ΕΕ L 164 της 14.7.1995, σ. 1) |Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 334/2002 του Συμβουλίου (ΕΕ L 53 της 23.2.2002, σ. 7) | Μόνον τα άρθρα 1 και 3 |Σημείο 18.Β.1 του παραρτήματος II της Πράξης Προσχώρησης του 2003 (ΕΕ L 236 της 23.9.2003, σ. 718) |Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1791/2006 του Συμβουλίου (ΕΕ L 363 της 20.12.2006, σ. 1) | Μόνον όσον αφορά την παραπομπή στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1683/95 που αναφέρεται στην ενδέκατη περίπτωση του άρθρου 1 παράγραφος 1και στο μέρος 11 σημείο B.1 του παραρτήματος. |Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 856/2008 του Συμβουλίου (ΕΕ L 235 της 2.9.2008, σ. 1) |_____________ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙΠίνακας αντιστοιχίαςΚανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1683/95 | Παρών κανονισμός |Άρθρο 1 πρώτη πρόταση | Άρθρο 1 εδάφιο πρώτο |Άρθρο 1 δεύτερη πρόταση | Άρθρο 1 εδάφιο δεύτερο |Άρθρο 2 | Άρθρο 3 |Άρθρο 3 παράγραφος 2 | Άρθρο 4 |Άρθρο 4 | Άρθρο 5 |Άρθρο 5 εισαγωγική φράση | Άρθρο 2 εισαγωγική φράση |Άρθρο 5 πρώτη περίπτωση | Άρθρο 2 στοιχείο α) |Άρθρο 5 δεύτερη περίπτωση | Άρθρο 2 στοιχείο β) |Άρθρο 6 παράγραφοι 1 και 2 | Άρθρο 6 παράγραφοι 1 και 2 |Άρθρο 6 παράγραφος 3 | --- |Άρθρο 7 | Άρθρο 7 |--- | Άρθρο 8 |Άρθρο 8 εδάφιο πρώτο | Άρθρο 9 |Άρθρο 8 εδάφιο δεύτερο | --- |Άρθρο 8 εδάφιο τρίτο | --- |Παράρτημα | Παράρτημα Ι |--- | Παράρτημα II |--- | Παράρτημα III |_____________[1] COM(87) 868 PV.[2] Βλ. παράρτημα 3 του τμήματος Α των εν λόγω συμπερασμάτων.[3] Πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο - Κωδικοποίηση του κοινοτικού κεκτημένου, COM(2001) 645 τελικό.[4] Βλ. παράρτημα ΙΙ της παρούσας πρότασης.[5] ΕΕ C [...] της [...], σ. [...].[6] ΕΕ L 164 της 14.7.1995, σ. 1.[7] Βλ. παράρτημα ΙΙ.[8] ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23.[9] ΕΕ L 176 της 10.7.1999, σ. 36.[10] ΕΕ L 176 της 10.7.1999, σ. 31.[11] ΕΕ L 368 της 15.12.2004, σ. 26.[12] ΕΕ L 370 της 17.12.2004, σ. 78.[13] ΕΕ L 83 της 26.3.2008, σ. 3.[14] Παρέκκλιση για τη Γερμανία: Το έγγραφο 9303 του ICAO για τα μηχαναγνώσιμα ταξιδιωτικά έγγραφα προβλέπει για τη Γερμανία κωδικό χώρας "D".


text:
27.10.2012
 IT
 Gazzetta ufficiale dell'Unione europea
 C 331/11
 Sentenza della Corte (Sesta Sezione) del 6 settembre 2012 (domanda di pronuncia pregiudiziale proposta dall’Augstākās tiesas Senāts — Lettonia) — Cido Grupa SIA/Valsts ieņēmumu dienests
 (Causa C-471/11) (1)
 (Adesione di nuovi Stati membri - Misure transitorie - Prodotti agricoli - Zucchero - Regolamento (CE) n. 60/2004 - Aliquota e base imponibile della tassa sulle eccedenze)
 (2012/C 331/16)
 Lingua processuale: il lettone
 Giudice del rinvio
 Augstākās tiesas Senāts
 Parti
 Ricorrente: Cido Grupa SIA
 Convenuto: Valsts ieņēmumu dienests
 Oggetto
 Domanda di pronuncia pregiudiziale — Augstākās tiesas Senāts — Interpretazione degli articoli 4, punto 1, e 6, paragrafo 3, del regolamento (CE) n. 60/2004 della Commissione, del 14 gennaio 2004, recante misure transitorie nel settore dello zucchero in seguito all’adesione della Repubblica ceca, dell’Estonia, di Cipro, della Lettonia, della Lituania, dell’Ungheria, di Malta, della Polonia, della Slovenia e della Slovacchia (GU L 9, pag. 8) — Calcolo dell’importo da pagare sulle eccedenze di zucchero detenute dagli operatori — Nozione di «quantitativo di cui trattasi» e «prodotto in questione» con riferimento allo sciroppo di zucchero
 Dispositivo
 L’articolo 6, paragrafo 3, terzo comma, del regolamento (CE) n. 60/2004 della Commissione, del 14 gennaio 2004, recante misure transitorie nel settore dello zucchero in seguito all’adesione della Repubblica ceca, dell’Estonia, di Cipro, della Lettonia, della Lituania, dell’Ungheria, di Malta, della Polonia, della Slovenia e della Slovacchia, come modificato dal regolamento (CE) n. 1667/2005 della Commissione, del 13 ottobre 2005, deve essere interpretato nel senso che la tassa dovuta su un’eccedenza di sciroppo di zucchero (voce NC 2106 90 59) ha per base imponibile il quantitativo di zucchero bianco (voce NC 1701 99 10) effettivamente presente in tale prodotto e per aliquota quella del dazio all’importazione dello zucchero bianco, maggiorato di EUR 1,21/100 kg.
 (1) GU C 331 del 12.11.2011.


text:
 30.9.2017
 DE
 Amtsblatt der Europäischen Union
 L 253/37
 BESCHLUSS (GASP) 2017/1780 DES POLITISCHEN UND SICHERHEITSPOLITISCHEN KOMITEES
 vom 18. September 2017
 zur Ernennung des Leiters der GSVP-Mission der Europäischen Union in Mali (EUCAP Sahel Mali) (EUCAP Sahel Mali/1/2017)
 DAS POLITISCHE UND SICHERHEITSPOLITISCHE KOMITEE —
 gestützt auf den Vertrag über die Europäische Union, insbesondere auf Artikel 38 Absatz 3,
 gestützt auf den Beschluss 2014/219/GASP des Rates vom 15. April 2014 über eine GSVP-Mission der Europäischen Union in Mali (EUCAP Sahel Mali) (1), insbesondere auf Artikel 7 Absatz 1,
 in Erwägung nachstehender Gründe:
 (1)
 Nach dem Beschluss 2014/219/GASP ist das Politische und Sicherheitspolitische Komitee (PSK) im Einklang mit Artikel 38 Absatz 3 des Vertrags ermächtigt, geeignete Beschlüsse zur Wahrnehmung der politischen Kontrolle und strategischen Leitung der Mission EUCAP Sahel Mali zu fassen, einschließlich des Beschlusses zur Ernennung eines Missionsleiters.
 (2)
 Am 26. Mai 2014 hat das PSK den Beschluss EUCAP Sahel Mali/1/2014 (2) erlassen, mit dem Herr Albrecht CONZE für den Zeitraum vom 26. Mai 2014 bis zum 14. Januar 2015 zum Missionsleiter der EUCAP Sahel Mali ernannt wurde.
 (3)
 Das Mandat von Herrn Albrecht CONZE als Missionsleiter der EUCAP Sahel Mali wurde mehrmals verlängert, zuletzt durch den Beschluss des PSK EUCAP Sahel Mali/2/2016 (3), mit dem sein Mandat als Missionsleiter der EUCAP Sahel Mali bis zum 14. Juli 2017 verlängert wurde.
 (4)
 Am 15. September 2017 hat die Hohe Vertreterin der Union für Außen- und Sicherheitspolitik vorgeschlagen, für den Zeitraum vom 1. Oktober 2017 bis zum 14. Januar 2018 Herrn Philippe RIO zum Missionsleiter der EUCAP Sahel Mali zu ernennen —
 HAT FOLGENDEN BESCHLUSS ERLASSEN:
 Artikel 1
 Herr Philippe RIO wird für den Zeitraum vom 1. Oktober 2017 bis zum 14. Januar 2018 zum Leiter der GSVP-Mission der Europäischen Union in Mali (EUCAP Sahel Mali) ernannt.
 Artikel 2
 Dieser Beschluss tritt am Tag seiner Annahme in Kraft.
 Geschehen zu Brüssel am 18. September 2017.
 Im Namen des Politischen und Sicherheitspolitischen Komitees
 Der Vorsitzende
 W. STEVENS
 (1) ABl. L 113 vom 16.4.2014, S. 21.
 (2) Beschluss 2014/310/GASP des Politischen und Sicherheitspolitischen Komitees vom 26. Mai 2014 zur Ernennung des Leiters der GSVP-Mission der Europäischen Union in Mali (EUCAP Sahel Mali) (EUCAP Sahel Mali/1/2014) (ABl. L 164 vom 3.6.2014, S. 43).
 (3) Beschluss (CFSP) 2016/2381 des Politischen und Sicherheitspolitischen Komitees vom 14. Dezember 2016 zur Verlängerung des Mandats des Missionsleiters der GSVP-Mission der Europäischen Union in Mali (EUCAP Sahel Mali) (EUCAP Sahel Mali/2/2016) (ABl. L 352 vom 23.12.2016, S. 59).


type: wikipedia

text:
Guillermina Quiroga (La Plata, 18 de agosto 1965) es una destacada bailarina, milonguera y coreógrafa de tango argentina. Conocida mundialmente desde que integró el espectáculo de la Compañía Tango X2 y luego Tango Argentino de Claudio Segovia y Héctor Orezzoli, a fines de la década de 1980, formando parte del elenco que presentó el espectáculo en Londres en 1991.
 Integró también el elenco de Forever Tango de Luis Bravo y creó el espectáculo dramático-coreográfico-musical multuimedia Tango, historias breves. Participó en varias películas como Valentina's tango (2007) de Rogelio Lobato, en la que hace el papel de Valentina.
 Biografía
 Guillermina Quiroga nació el 18 de agosto de 1965, en la ciudad de La Plata, capital de la Provincia de Buenos Aires, donde estudió danza clásica desde niña e ingresó luego al ballet del reconocido Teatro Argentino de La Plata. Luego de varios años se radicó en Buenos Aires donde comenzó a estudiar tango, con los milongueros de esa ciudad.
 En diciembre de 1989, en pareja de baile con Osvaldo Zotto, ganó el primer Campeonato Municipal "Hugo del Carril" de la Ciudad de Buenos Aires. Inmediatamente después Miguel Ángel Zotto la integra a su elenco de la Compañía Tango X2, codirigida como Milena Plebs. Poco después fue convocada por Claudio Segovia y Héctor Orezzoli para integrar el elenco de Tango Argentino, que por entonces era uno de los más prestigiosos espectáculos coreográfico-musicales del mundo, luego de su estreno en París en 1983 y sobre todo del éxito en Broadway en 1985. Entre los sitios en los que actuó Con Tango Argentino se encuentran Londres en 1991 y Buenos Aires en 1992.
 Luego actuó, entre otras oportunidades con Pablo Ziegler en el Carnegie Hall, con Jon Secada y Richard Marx en el Soldier Field de Chicago en la ceremonia de apertura de los Copa Mundial de Fútbol de 1994 y en la gira mundial Tango de Julio Iglesias durante tres años al final de la década de 1990. Trabajó con Mariano Mores en sus espectáculos desde 1992 hasta 2012.
 En 1996 diseñó con Roberto Reis la coreografía para danza sobre hielo del tango "Tanguera" de Mariano Mores, para la pareja rusa de Oksana Grishuk y Evgeni Platov, que ganó al año siguiente con esa coreografía el primer lugar en el Campeonato Mundial y la medalla de oro en los Juegos Olímpicos de Nagano 1998.
 En 2003 creó el espectáculo Tango, historias breves, realizando dos giras a Estados Unidos, bajo su dirección. El show está integrado por tres historias que constituyen sus pilares, incluyendo varias escenas cómicas, un carnaval de Venecia y fragmentos de la película Valentina's Tango.
 En 2008 fue convocada por Claudio Segovia para bailar en su espectáculo Maipo siempre Maipo, estrenado para celebrar el centenario del Teatro Maipo, protagonizado por Antonio Gasalla.
 En el cine ha actuado en varias películas, como La peste (1991) de Luis Puenzo, donde protagoniza una escena de baile de tango, Assassination Tango (2002) de Robert Duvall, Valentina's Tango (2007) de Rogelio Lobato, en donde hace precisamente el papel de Valentina.
 Filmografía
 La peste (película) (1991) de Luis Puenzo
 Después de la tormenta (1991) de Tristán Bauer
 Naked tango (1991) de Leonard Schrader
 Funes, un gran amor (1993) de Raúl de la Torre
 Tango Magic (1999) de Lawrence Jordan
 Assassination Tango (2002) de Robert Duvall
 Russkie v Gorode Angelov (primer episodio de la serie de TV, 2003)
 12 Tangos - Adios Buenos Aires (2005) de Arne Birkenstock.
 Valentina's Tango (2007) de Rogelio Lobato
 Véase también
 Tango
 Tango (baile)
 Guardia Vieja (historia del tango)
 Guardia Nueva (historia del tango)
 Tango Argentino (espectáculo)
 Referencias
 Fuentes
 Bailarinas de tango de Argentina
 Coreógrafas de tango de Argentina


text:
2. huhtikuuta on gregoriaanisen kalenterin mukaan vuoden 92. päivä (93. päivä karkausvuonna). Vuodesta on jäljellä 273 päivää.
 Nimipäivät
 suomalainen kalenteri: Pellervo
 suomenruotsalainen kalenteri: Vidar, Viggo
 ortodoksinen kalenteri: Tiitus, Tito
 saamenkielinen kalenteri: Heneš
 vanhemmissa kalentereissa: Ferdinadus, Ferdinand, Gudmund, Hector, Teodosius, Theodosia, Theodosius, Wictor
 Tapahtumia
 1513 – Juan Ponce de León kävi ensimmäisenä tunnettuna eurooppalaisena Floridassa.
 1755 – Kommodori William James valtasi Severndroogin merirosvolinnoituksen Intian länsirannikolla.
 1792 – Yhdysvaltain kongressi sääti virallisen asetuksen (Coinage Act) dollarista laillisena maksuvälineenä.
 1801 – Napoleonin sodat: käytiin Kööpenhaminan taistelu, jossa brittiläiset tuhosivat tanskalaisten laivaston.
 1865 – Yhdysvaltain sisällissota: Etelävaltioiden presidentti Jefferson Davis ja suurin osa hänen ministereistään pakeni Etelävaltioiden pääkaupungista Richmondista.
 1902 – Los Angelesissa avattiin Yhdysvaltojen ensimmäinen elokuvateatteri, ”Electric Theatre”.
 1917 – Ensimmäinen maailmansota: Yhdysvaltain presidentti Woodrow Wilson pyysi Yhdysvaltain kongressia julistamaan sodan Saksalle.
 1930 – Haile Selassiesta tuli Etiopian keisari.
 1942 – Suomi siirtyi ensimmäistä kertaa kesäaikaan. Käytäntöä ei kuitenkaan jatkettu seuraavana vuonna.
 1972 – Näyttelijä Charlie Chaplin kävi Yhdysvalloissa ensimmäisen kerran sen jälkeen, kun hänet oli leimattu kommunistiksi 1950-luvun alkupuolen ”Punaisen vaaran” vuosina.
 1972 – Vietnamin sota: pääsiäishyökkäys alkoi. Pohjois-Vietnamin 304. divisioona valtasi Quảng Trị -provinssin pohjoiset osat.
 1982 – Falklandin sota Argentiinan ja Yhdistyneen kuningaskunnan välillä puhkesi Argentiinan vallattua briteiltä Falklandinsaaret.
 1989 – Asus Computer Inc. perustettiin.
 1992 – Mafiapomo John Gotti tuomittiin New Yorkissa murhasta ja rahankiristyksestä. Hänet määrättiin myöhemmin elinkautiseen vankeusrangaistukseen.
 1993 – ”Marlboro-perjantai”: Philip Morris ilmoitti laskevansa Marlboro-savukkeiden hintaa 20 % ja aiheutti suuria tappioita useille muillekin suurille yrityksille.
 1994 – Laurence Canter lähetti mainoksia Usenetin keskustelupalstalle ja oli näin tiettävästi ensimmäinen roskapostin () levittäjä.
 2002 – Israelin joukot aloittivat Jeesuksen syntymäkirkon piirityksen Betlehemissä. Kirkossa oli arviolta 200 palestiinalaista.
 2012 – UTairin lento 120 joutui onnettomuuteen Tjumenin lähellä Venäjällä.
 2015 – Keniassa Garissan yliopiston iskussa sai surmansa noin 150 ihmistä.
 2017 – Ruotsin Härjedalissa sattuneessa linja-auto-onnettomuudessa sai surmansa kolme nuorta.
 Syntyneitä
 742 – Kaarle Suuri, frankkien kuningas (k. 814)
 1725 – Giacomo Casanova (”Casanova”), venetsialainen seikkailija ja kirjailija (k. 1798)
 1770 – Alexandre Pétion, haitilainen vallankumouksellinen, presidentti 1807–1818 (k. 1818)
 1792 – Francisco de Paula Santander, kolumbialainen kenraali (k. 1840)
 1798 – Joseph Joachim Alcenius, suomalainen lääketieteen tohtori (k. 1853)
 1798 – August Heinrich Hoffmann von Fallersleben, saksalainen lyyrikko (k. 1874)
 1805 – Hans Christian Andersen, tanskalainen kirjailija (Ruma ankanpoikanen) (k. 1875)
 1838 – Léon Gambetta, ranskalainen valtiomies, pääministeri 1881–1882 (k. 1882)
 1834 – Frédéric Auguste Bartholdi, ranskalainen kuvanveistäjä (k. 1904)
 1840 – Émile Zola, ranskalainen kirjailija (Nana) (k. 1902)
 1862 – Nicholas Butler, vuoden 1931 Nobelin rauhanpalkinnon saanut yhdysvaltalainen filosofi ja diplomaatti (k. 1947)
 1871 – Uno Stadius, suomalainen kansanopiston johtaja, raittiusmies ja kirjailija (k. 1936)
 1875 – Walter Chrysler, yhdysvaltalainen autoalan pioneeri (k. 1940)
 1886 – Severi Savonen, suomalainen tuberkuloosilääkäri ja kansanterveystyön edistäjä (k. 1964)
 1890 – Aleko Lilius, kansainvälinen seikkailija, lehtimies, liikemies, kirjailija ja valokuvaaja (k. 1977)
 1891 – Max Ernst, saksalainen taidemaalari (k. 1976)
 1894 – Margit von Willebrand-Hollmérus, suomenruotsalainen kirjailija (k. 1982)
 1895 – Erkki Kulovesi, suomalainen taidemaalari ja taidegraafikko (k. 1971)
 1902 – Jan Tschichold, saksalainen typografi ja kirjainmuotoilija (k. 1974)
 1904 – Rakel Laakso, suomalainen näyttelijä (k. 1985)
 1906 – Reino Palmroth ("Palle", "Reino Hirviseppä"), suomalainen kirjailija ja kamarineuvos (k. 1992)
 1914 – Alec Guinness, brittiläinen Oscar-palkittu näyttelijä (Kwai-joen silta) (k. 2000)
 1922 – Rolf Labbart, suomalainen näyttelijä ja laulaja (k. 2014)
 1926 – Jack Brabham, australialainen kilpa-autoilija ja kolminkertainen F1-sarjan maailmanmestari (k. 2014)
 1927 – Peter Lacovich, itävaltalainen kuoronjohtaja ja kapellimestari (k. 2013)
 1927 – Ferenc Puskás, unkarilainen jalkapalloilija (k. 2006)
 1928 – Lucien Ginsburg (”Serge Gainsbourg”), ranskalainen laulaja (Je t'aime... moi non plus) (k. 1991)
 1934 – Paul Joseph Cohen, yhdysvaltalainen matemaatikko (k. 2007)
 1939 – Marvin Gaye, yhdysvaltalainen laulaja (What’s Going On) (k. 1984)
 1939 – Pertti Paasio, suomalainen poliitikko (k. 2020)
 1940 – Donald Jackson, kanadalainen taitoluistelija
 1944 – František Pospíšil, tšekkoslovakialainen jääkiekkoilija
 1945 – Linda Hunt, yhdysvaltalainen Oscar-palkittu näyttelijä (Rakkaus veitsenterällä)
 1947 – Emmylou Harris, yhdysvaltalainen laulaja
 1947 – Camille Paglia, yhdysvaltalainen feministi
 1948 – Maija Hapuoja, suomalainen laulaja
 1948 – Joan D. Vinge, yhdysvaltalainen kirjailija
 1950 – Pierre Lechantre, ranskalainen jalkapalloilija ja valmentaja
 1951 – Moriteru Ueshiba, japanilainen aikidoka
 1952 – Martti Mölsä, suomalainen perussuomalaisten kansanedustaja
 1952 – Leon Wilkeson, yhdysvaltalainen basisti (Lynyrd Skynyrd) (k. 2001)
 1955 – Riitta Havukainen, suomalainen näyttelijä
 1959 – Alberto Fernández, Argentiinan presidentti 2019–
 1959 – Juha Kankkunen, suomalainen ralliautoilija (moninkertainen maailmanmestari)
 1960 – Linford Christie, englantilainen yleisurheilija (olympiavoittaja)
 1966 – Teddy Sheringham, englantilainen jalkapalloilija
 1969 – Reko Lundán, suomalainen kirjailija ja teatteriohjaaja (k. 2006)
 1971 – Clifford Smith (”Method Man”), yhdysvaltalainen muusikko (”Wu-Tang Clan”)
 1976 – Samu Haber, suomalainen laulaja (Sunrise Avenue)
 1977 – Michael Fassbender, yhdysvaltalainen näyttelijä
 1977 – Sascha Gerstner, saksalainen kitaristi
 1978 – Scott Lynch, yhdysvaltalainen fantasiakirjailija (Herrasmiesroistot)
 1981 – Markus Vanhala, suomalainen kitaristi
 1982 – Marco Amelia, italialainen jalkapallomaalivahti
 1982 – Jeremy Bloom, yhdysvaltalainen freestylehiihtäjä (moninkertainen maailmanmestari)
 1983 – Daniel Sordo, espanjalainen ralliautoilija
 1990 – Jevgenija Kanajeva, venäläinen rytminen voimistelija ja olympiavoittaja
 1993 – Keshorn Walcott, trinidadtobagolainen keihäänheittäjä ja olympiavoittaja
 Kuolleita
 1672 – Pedro Calungsod, filippiiniläinen katekeetta, marttyyri ja pyhimys (s. 1654)
 1791 – Mirabeau, ranskalainen varakreivi, valtiomies ja vallankumouksellinen (s. 1749)
 1871 – Francisco Javier de Istúriz, Espanjan pääministeri (s. 1790)
 1872 – Samuel Morse, skotlantilais–yhdysvaltalainen keksijä (morseaakkoset) (s. 1791)
 1914 – Paul Johann Ludwig von Heyse, vuoden 1910 Nobelin kirjallisuuspalkinnon saanut saksalainen kirjailija (s. 1830)
 1918 – Evert Mäkelä, suomalainen jääkärivänrikki (s. 1892)
 1922 – Hermann Rorschach, sveitsiläinen psykologi (Rorschachin musteläiskätesti) (s. 1884)
 1928 – Theodore William Richards, vuoden 1914 Nobelin kemianpalkinnon saanut yhdysvaltalainen kemisti (s. 1868)
 1958 – Arne Grönberg, suomenruotsalainen runoilija (s. 1889)
 1959 – Mykolai Tšarnetskyi, ukrainalainen kreikkalaiskatolinen piispa ja marttyyri (s. 1884)
 1961 – Amos Anderson, suomalainen liikemies ja mesenaatti (s. 1878)
 1966 – Cecil Louis Troughton Smith (”C.S. Forester”), englantilainen kirjailija (Horatio Hornblower -sarja merisodankäynnistä) (s. 1899)
 1968 – Elsa Wennerström, suomalainen diakonissa, Sortavalan ja Helsingin diakonissalaitosten johtaja (s. 1885)
 1972 – Franz Halder, saksalainen kenraali (s. 1884)
 1974 – Georges Pompidou, Ranskan tasavallan presidentti (s. 1911)
 1975 – Väinö Tuomaala, suomalainen kansanperinteen kerääjä, museomies ja kotiseutuneuvos (s. 1916)
 1978 – Ray Noble, englantilainen säveltäjä ja orkesterinjohtaja (s. 1903)
 1990 – Aldo Fabrizi, italialainen näyttelijä, elokuvaohjaaja ja -käsikirjoittaja (s. 1905)
 1992 – Juan Gómez González (”Juanito”), espanjalainen jalkapalloilija (s. 1954)
 1995 – Hannes Alfvén, vuoden 1970 Nobelin fysiikanpalkinnon saanut ruotsalainen plasmafyysikko (s. 1908)
 1999 – Erkki Huurtamo, suomalainen lakimies, poliitikko ja maaherra (s. 1917)
 2003 – Edwin Starr, yhdysvaltalainen laulaja (s. 1942)
 2005 – Johannes Paavali II, paavi (s. 1920)
 2007 – Paul Reed, yhdysvaltalainen näyttelijä (s. 1909)
 2008 – Jarkko Rantanen, suomalainen näyttelijä (s.1946)
 2008 – Yakup Satar, turkkilainen ensimmäisen maailmansodan veteraani (s. 1898)
 2010 – John Forsythe, yhdysvaltalainen näyttelijä (s. 1918)
 2013 – Jesús Franco, espanjalainen elokuvaohjaaja (s. 1930)
 2013 – Milo O’Shea, irlantilainen näyttelijä (s. 1926)
 2016 – Gato Barbieri, argentiinalainen jazzsaksofonisti ja -säveltäjä (s. 1932)
 2016 – Gitte Lauströer, suomalainen ulkomaankirjeenvaihtaja (s. 1943)
 2016 – Paavo Uusitalo, suomalainen sosiologi ja professori (s. 1939)
 2017 – Jeremy Wilson, brittiläinen historioitsija ja kirjailija (s. 1944)
 2018 – Susan Anspach, yhdysvaltalainen näyttelijä (s. 1942)
 2018 – Kaarina Haavikko, suomalainen hammaslääkäri ja professori (s. 1928)
 2018 – Winnie Mandela, eteläafrikkalainen poliitikko (s. 1936)
 2018 – Juha Tienari, suomalainen matemaatikko ja professori (s. 1939)
 Juhlapäiviä
 YK:n Maailman autismitietoisuuden päivä
 Pitkäperjantai vuosina 2010 ja 2021
 Toinen pääsiäispäivä vuonna 2018
 Katso myös: kalenteri ~ 1. huhtikuuta, 3. huhtikuuta
 Lähteet
 Aiheesta muualla
 Huhtikuu
 -04-02


type: contracts

text:
 PT
 Jornal Oficial da União Europeia
 C 202/312
 PROTOCOLO (n.o 30)
 RELATIVO À APLICAÇÃO DA CARTA DOS DIREITOS FUNDAMENTAIS DA UNIÃO EUROPEIA À POLÓNIA E AO REINO UNIDO
 AS ALTAS PARTES CONTRATANTES,
 CONSIDERANDO que, no artigo 6.o do Tratado da União Europeia, a União reconhece os direitos, as liberdades e os princípios enunciados na Carta dos Direitos Fundamentais da União Europeia;
 CONSIDERANDO que a Carta deve ser aplicada em estrita conformidade com o disposto no supramencionado artigo 6.o e no Título VII da própria Carta;
 CONSIDERANDO que, nos termos do supramencionado artigo 6.o, a Carta deve ser aplicada e interpretada pelos tribunais da Polónia e do Reino Unido em estrita conformidade com as anotações a que se refere aquele artigo;
 CONSIDERANDO que a Carta compreende direitos e princípios;
 CONSIDERANDO que a Carta compreende disposições de caráter cívico e político e disposições de caráter económico e social;
 CONSIDERANDO que a Carta reafirma os direitos, as liberdades e os princípios reconhecidos na União, conferindo-lhes maior visibilidade, sem todavia criar novos direitos ou princípios;
 RECORDANDO as obrigações da Polónia e do Reino Unido por força do Tratado da União Europeia e do Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia, bem como do direito da União em geral;
 REGISTANDO que é desejo da Polónia e do Reino Unido clarificar determinados aspetos da aplicação da Carta;
 DESEJOSAS, por conseguinte, de clarificar a aplicação da Carta em relação às leis e à ação administrativa da Polónia e do Reino Unido, bem como no que respeita à possibilidade de ser invocada perante os tribunais destes países;
 REAFIRMANDO que as referências do presente Protocolo à aplicação de determinadas disposições da Carta em nada prejudicam a aplicação de outras disposições da mesma;
 REAFIRMANDO que o presente Protocolo não prejudica a aplicação da Carta aos outros Estados-Membros;
 REAFIRMANDO que o presente Protocolo não prejudica as outras obrigações da Polónia e do Reino Unido por força do Tratado da União Europeia e do Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia, bem como do direito da União em geral;
 ACORDARAM nas disposições seguintes, que vêm anexas ao Tratado da União Europeia e ao Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia:
 Artigo 1.o
 1. A Carta não alarga a faculdade do Tribunal de Justiça da União Europeia, ou de qualquer tribunal da Polónia ou do Reino Unido, de considerar que as leis, os regulamentos ou as disposições, práticas ou ação administrativas destes países são incompatíveis com os direitos, as liberdades e os princípios fundamentais que nela são reafirmados.
 2. Em especial, e para evitar dúvidas, nada no Título IV da Carta cria direitos suscetíveis de serem invocados perante os tribunais e que se apliquem à Polónia ou ao Reino Unido, exceto na medida em que estes países tenham previsto tais direitos na respetiva legislação nacional.
 Artigo 2.o
 As disposições da Carta que façam referência às legislações e práticas nacionais só são aplicáveis à Polónia ou ao Reino Unido na medida em que os direitos ou princípios nelas consignados sejam reconhecidos na legislação ou nas práticas desses países.


text:
18.12.1999 EL Επι ́σημη Εφημερι ́δα των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των C 366/29
 Ζ η μ ́α
 ι Λο ́γοι ακυρω ́ σεως και κυ ́ρια επιχειρη ́ματα
 1. Απω ́λεια εισοδη ́ματος εξ ακυρω ́σεων και ματαιω ́ σεων κρα- Η προσφευ ́γουσα αμφισβητει ́ τον αντικανονικο ́ χαρακτη ́ρα των
 τη ́σεων απουσιω ́ν της, επικαλου ́μενη:
 α. Ακυρω ́σεις κρατη ́σεων — παρα ́βαση του α ́ρθρου 59, παρα ́γραφος 3, του Κανονισμου ́
 Υπηρεσιακη ́ς Καταστα ́σεως των υπαλλη ́λων, καθ' ο ́σον το
 β. Ματαιω ́σεις κρατη ́σεων Συμβου ́λιο αρνη ́θηκε να παραπε ́μψει στην επιτροπη ́ αναπηρι ́ας
 την εξε ́ταση του κυ ́ρους των ιατρικω ́ν πιστοποιητικω ́ν τα οποι ́α
 2. Απω ́λεια εισοδη ́ματος λο ́γω μει ́ωσης της τιμη ́ς των προσφε- προσκο ́μισε η προσφευ ́γουσα προς δικαιολο ́γηση των λο ́γω
 ρομε ́νων υπηρεσιω ́ν ασθενει ́ας απουσιω ́ν της· και
 3. Ζημι ́α εκ της επιβα ́ρυνσης προγραμμα ́των εξυπηρε ́τησης ναυ- — παρα ́βαση της υποχρεω ́σεως αιτιολογη ́σεως και προσβολη ́ των
 πη ́γησης νε ́ων πλοι ́ων λο ́γω το ́κων οφειλομε ́νων βα ́σει προσθε ́- δικαιωμα ́των του αμυνομε ́νου, καθ' ο ́σον το Συμβου ́λιο δεν
 του δανεισμου ́ προσκο ́μισε καμι ́α ιατρικη ́ πληροφορι ́α για να δω ́σει στον
 θερα ́ποντα ιατρο ́ της προσφευ ́γουσας τη δυνατο ́τητα να
 αντιληφθει ́ τους λο ́γους που ω ́θησαν τους ελεγκτε ́ς ιατρου ́ς
 4. ∆ιαφυγο ́ν κε ́ρδος λο ́γω απωλει ́ας εισοδημα ́των μελλοντικω ́ν να αμφισβητη ́σουν το κυ ́ρος των προσκομισθε ́ντων ιατρικω ́ν
 περιο ́δων και απωλει ́ας πελατει ́ας πιστοποιητικω ́ν.
 'Οσον αφορα ́ την πειθαρχικη ́ κυ ́ρωση, η προσφευ ́γουσα επισημαι ́νει
 ο ́τι της επιβλη ́θηκε κατο ́πιν της αρνη ́σεω ́ς της να υποβληθει ́ σε
 ιατρικο ́ ́ελεγχο. Τονι ́ζει σχετικω ́ς ο ́τι αρνη ́θηκε τον ́ελεγχο αυτο ́ν
 κατο ́πιν συμβουλη ́ς του θερα ́ποντος ιατρου ́ της, ο οποι ́ος ́εκρινε
 ο ́τι ο ́ελεγχος αυτο ́ς μπορου ́σε να βλα ́ψει την υγει ́α της· κατα ́ την
 προσφευ ́γουσα, την γνω ́μη αυτη ́ επιβεβαι ́ωσε αργο ́τερα η απο ́
 Προσφυγη ́ της Gitte Rasmussen κατα ́ Συμβουλι ́ου της 23 Μαρτι ́ου 1999 απο ́φαση της επιτροπη ́ς αναπηρι ́ας, η οποι ́α
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́ σεως, που ασκη ́θηκε στις 30 Σεπτεμβρι ́ου διαπι ́στωσε την οριστικη ́ της ανικανο ́τητα προς α ́σκηση των
 1999 καθηκο ́ντων της, εν ο ́ψει της σοβαρο ́τητας της ασθε ́νειας απο ́ την
 οποι ́α ́επασχε. Η προσφευ ́γουσα συμπεραι ́νει ο ́τι δεν παρε ́βη τις
 υπηρεσιακε ́ς της υποχρεω ́ σεις και ο ́τι, κατα ́ συνε ́πεια, η πειθαρχικη ́
 (Υπο ́θεση T-221/99) απο ́φαση στερει ́ται νομι ́μου ερει ́σματος και πα ́σχει, αν μη τι α ́λλο,
 προ ́δηλη πλα ́νη εκτιμη ́σεως.
 (1999/C 366/62)
 Τε ́λος, η προσφευ ́γουσα υποστηρι ́ζει ο ́τι, επιβα ́λλοντα ́ς της ιατρι-
 κου ́ς ελε ́γχους επιβλαβει ́ς για την υγει ́α της, το Συμβου ́λιο υπε ́πεσε
 (Γλω ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́) σε σωρει ́α υπηρεσιακω ́ν πταισμα ́των, που στοιχειοθετου ́ν ευθυ ́νη
 του.
 Η Gitte Rasmussen, κα ́τοικος Βρυξελλω ́ν, εκπροσωπου ́μενη απο ́
 τους Jean-Noël Louis, Greta-Françoise Parmentier και
 Véronique Peere, δικηγο ́ρους Βρυξελλω ́ν, με το ́πο επιδο ́σεων στο
 Λουξεμβου ́ργο την Fiduciaire Myson SARL, 30, rue de Cessange,
 α ́σκησε ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των
 στις 30 Σεπτεμβρι ́ου 1999 προσφυγη ́ κατα ́ του Συμβουλι ́ου της
 Ευρωπαϊκη ́ς Ενω ́σεως. Προσφυγη ́ των Jean-Claude Martinez και Charles de Gaulle
 κατα ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινοβουλι ́ου που ασκη ́θηκε στις
 5 Οκτωβρι ́ου 1999
 Η προσφευ ́γουσα ζητει ́ απο ́ το Πρωτοδικει ́ο:
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του Συμβουλι ́ου με τις οποι ́ες (Υπο ́θεση Τ-222/99)
 ́εκρινε αντικανονικε ́ς τις απουσι ́ες της προσφευ ́γουσας απο ́ τις
 28 Σεπτεμβρι ́ου 1998 με ́χρι τις 18 Μαρτι ́ου 1999· (1999/C 366/63)
 — να ακυρω ́σει την απο ́φαση του Συμβουλι ́ου να επιβα ́λει
 στην προσφευ ́γουσα την πειθαρχικη ́ κυ ́ρωση της ́εγγραφης ́ σσα διαδικασι ́ας: η γαλλικη ́)
 (Γλω
 προειδοποιη ́σεως·
 Οι Jean-Claude Martinez, κα ́τοικος Montpellier (Γαλλι ́α), και
 — να υποχρεω ́σει το Συμβου ́λιο να καταβα ́λει στην προσφευ ́γο- Charles de Gaulle, κα ́τοικος Παρισιου ́, εκπροσωπου ́μενοι απο ́ τον
 υσα το συμβολικο ́ ποσο ́ του ενο ́ς ευρω ́ προς αποκατα ́σταση François Wagner, δικηγο ́ρο Νι ́καιας, 2, rue de la Poissonnerie,
 της ηθικη ́ς βλα ́βης την οποι ́α υπε ́στη· α ́σκησαν ενω ́πιον του Πρωτοδικει ́ου των Ευρωπαϊκω ́ν Κοινοτη ́των,
 στις 5 Οκτωβρι ́ου 1999, προσφυγη ́ κατα ́ του Ευρωπαϊκου ́ Κοινο-
 — να καταδικα ́σει το καθου ́ στα δικαστικα ́ ́εξοδα. βουλι ́ου.