type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 28.11.2016
 HR
 Službeni list Europske unije
 C 441/5
 Presuda Suda (sedmo vijeće) od 5. listopada 2016. (zahtjev za prethodnu odluku koji je uputio Riigikohus – Estonija) – F. Hoffmann-La Roche AG protiv Accord Healthcare OÜ
 (Predmet C-572/15) (1)
 ((Zahtjev za prethodnu odluku - Industrijsko i trgovačko vlasništvo - Patent - Svjedodžba o dodatnoj zaštiti - Uredba (EZ) br. 469/2009 - Članak 21. stavak 2. - Prijelazne odredbe - Svjedodžba dodijeljena u skladu s nacionalnim zakonodavstvom države članice prije njezina pristupanja Europskoj uniji - Tumačenje članka 21. stavka 2. - Trajanje svjedodžbe - Valjanost članka 21. stavka 2. - Prilagodba sekundarnog zakonodavstva koja izravno proizlazi iz akta o pristupanju - Nenadležnost Suda))
 (2016/C 441/06)
 Jezik postupka: estonski
 Sud koji je uputio zahtjev
 Riigikohus
 Stranke glavnog postupka
 Tužitelj: F. Hoffmann-La Roche AG
 Tuženik: Accord Healthcare OÜ
 Izreka
 1.
 Sud Europske unije nije nadležan za odlučivanje o valjanosti članka 21. stavka 2. Uredbe (EZ) br. 469/2009 Europskog parlamenta i Vijeća od 6. svibnja 2009. o svjedodžbi o dodatnoj zaštiti za lijekove, kako je izmijenjena Aktom o uvjetima pristupanja Republike Hrvatske i prilagodbama Ugovora o Europskoj uniji, Ugovora o funkcioniranju Europske unije i Ugovora o osnivanju Europske zajednice za atomsku energiju.
 2.
 Članak 21. stavak 2. Uredbe br. 469/2009, kako je izmijenjena, treba tumačiti na način da se primjenjuje na svjedodžbu o dodatnoj zaštiti za određeni lijek koju je izdala država članica prije pristupanja Europskoj uniji. Budući da je za taj lijek unutar Europskog gospodarskog prostora izdano odobrenje za stavljanje u promet koje je prethodilo onom izdanom u spomenutoj državi članici i, u predmetnom slučaju, njezinu pristupanju Uniji, samo to prvo odobrenje za stavljanje u promet treba uzeti u obzir za određivanje trajanja spomenute svjedodžbe o dodatnoj zaštiti.
 (1) SL C 27, 25. 1. 2016.


type: legislation

text:
 18.11.2019
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 L 297/3
 REGULAMENTUL DE PUNERE ÎN APLICARE (UE) 2019/1916 AL COMISIEI
 din 15 noiembrie 2019
 de stabilire a dispozițiilor detaliate în ceea ce privește utilizarea dispozitivelor aerodinamice montate în spate în temeiul Directivei 96/53/CE a Consiliului
 COMISIA EUROPEANĂ,
 având în vedere Tratatul privind funcționarea Uniunii Europene,
 având în vedere Directiva 96/53/CE a Consiliului din 25 iulie 1996 de stabilire, pentru anumite vehicule rutiere care circulă în interiorul Comunității, a dimensiunilor maxime autorizate în traficul național și internațional și a greutății maxime autorizate în traficul internațional (1), în special articolul 8b alineatul (4),
 întrucât:
 (1)
 Îmbunătățirea performanței aerodinamice a vehiculelor are un potențial semnificativ de reducere a consumului de combustibil și, prin urmare, a emisiilor de CO2. Cu toate acestea, nu se pot realiza îmbunătățiri semnificative ale performanței aerodinamice a vehiculelor decât dacă dimensiunile autorizate ale vehiculelor rutiere, incluzând dispozitivele aerodinamice, permit acest lucru. Prin urmare, Directiva 96/53/CE a fost modificată pentru a acorda derogări de la lungimea maximă autorizată pentru vehicule în partea din față și în partea din spate, în anumite condiții.
 (2)
 Pentru a asigura siguranța dispozitivelor aerodinamice retractabile sau pliabile montate în spate, ar trebui precizate situațiile în care astfel de dispozitive pot fi utilizate sau strânse, în special în ceea ce privește proximitatea altor participanți la trafic, caracteristicile specifice ale zonei și limitele de viteză. Ar trebui de asemenea asigurată compatibilitatea dispozitivelor aerodinamice retractabile sau pliabile montate în spate cu operațiunile de transport intermodal, mai ales atunci când se efectuează manevre de urcare pe și de coborâre de pe unitățile de transport intermodal, precum și pentru a rezista forței vântului atunci când vehiculele sunt transportate pe aceste unități.
 (3)
 De asemenea, ar trebui menționat că vehiculele sau ansamblurile de vehicule dotate cu dispozitive aerodinamice montate în spate trebuie să respecte cerințele Directivei 96/53/CE, în special cele legate de aria baleiată stabilite la punctul 1.5 din anexa I la directivă.
 (4)
 Măsurile prevăzute în prezentul regulament sunt conforme cu avizul comitetului menționat la articolul 10i alineatul (2) din Directiva 96/53/CE,
 ADOPTĂ PREZENTUL REGULAMENT:
 Articolul 1
 Obiect
 Prezentul regulament stabilește dispoziții detaliate pentru utilizarea dispozitivelor aerodinamice montate în spatele vehiculelor și al ansamblurilor de vehicule în conformitate cu Directiva 96/53/CE.
 Articolul 2
 Definiții
 În sensul prezentului regulament, se aplică următoarele definiții:
 (a)
 „dispozitive” înseamnă dispozitive aerodinamice montate în partea din spate a vehiculelor sau a ansamblurilor de vehicule;
 (b)
 „poziție de utilizare” înseamnă poziția dispozitivelor atunci când sunt deschise într-o poziție aerodinamică ce reduce rezistența;
 (c)
 „poziție închisă” înseamnă poziția dispozitivelor atunci când sunt închise într-o poziție pliată sau retrasă, asigurată în mod corespunzător.
 Articolul 3
 Condiții de exploatare
 (1) Statele membre pot interzice circulația în zonele urbane sau interurbane a vehiculelor sau a ansamblurilor de vehicule echipate cu dispozitive aflate în poziție de utilizare, atunci când acest lucru este impus de autoritățile competente, ținând seama de caracteristicile speciale ale zonelor respective, mai ales acolo unde limitele de viteză sunt de 50 km/h sau mai puțin și unde este posibil să existe participanți la trafic vulnerabili.
 (2) Dispozitivele trebuie să fie în poziție închisă în situațiile sau în zonele în care este necesară o atenție deosebită. Acest lucru se poate întâmpla:
 (a)
 în timpul manevrelor, al deplasării în marșarier și al parcării vehiculului;
 (b)
 atunci când vehiculul este parcat;
 (c)
 în timpul încărcării sau descărcării mărfurilor.
 (3) Utilizarea dispozitivelor în operațiunile de transport intermodal face obiectul următoarelor cerințe:
 (a)
 în timpul pregătirii și al desfășurării transportului intermodal, dispozitivele trebuie să fie în poziție închisă;
 (b)
 dispozitivele nu trebuie să iasă în afară cu mai mult de 25 mm pe fiecare parte a vehiculului, iar lățimea totală a vehiculului, inclusiv dispozitivele, nu trebuie să depășească 2 600 mm.
 (4) Dispozitivele defecte, nesigure sau cu probleme de funcționare se păstrează în poziție închisă sau, dacă este posibil, se îndepărtează imediat.
 (5) Prin derogare de la alineatul (2) și de la alineatul (3) litera (a), dispozitivele nu trebuie să fie în poziție închisă atunci când, în conformitate cu partea B punctul 1.3.1.1.3, cu partea C punctul 1.3.1.1.3 și cu partea D punctul 1.4.1.1.3 din anexa I la Regulamentul (UE) nr. 1230/2012, nu este obligatoriu ca ele să fie retractabile sau pliabile dacă cerințele referitoare la dimensiunile maxime sunt respectate în toate condițiile.
 Articolul 4
 Intrare în vigoare
 Prezentul regulament intră în vigoare în a douăzecea zi de la data publicării în Jurnalul Oficial al Uniunii Europene.
 Prezentul regulament este obligatoriu în toate elementele sale și se aplică direct în toate statele membre.
 Adoptat la Bruxelles, 15 noiembrie 2019.
 Pentru Comisie
 Președintele
 Jean-Claude JUNCKER
 (1) JO L 235, 17.9.1996, p. 59.


type: wikipedia

text:
A Bihari-legelő Természetvédelmi Terület a Hortobágyi Nemzeti Park Igazgatóság területén található országos jelentőségű védett terület. 1986-ban jött létre, kiterjedése 779 hektár. A Bihari-síkon a természetvédelmi oltalom alatt álló területek (a tájvédelmi körzet, a természetvédelmi terület, az ex. lege védett szikes tavak) egy félmegyényi régió mozaikos elrendeződésű természeti értékeit hivatott megőrizni oly módon, hogy a jellegzetes bihari táj képe is fennmaradjon.
 A terület jellemzői
 A bihari táj jellegzetesen olyan terület, melynek értékét elsősorban nem az egyes védett fajok előfordulása adja meg, hanem sokkal inkább a táj és jellegzetes élőhelyeinek, növénytársulásainak változatossága, természetessége, egyedisége. Közülük kiemelkedő értékű a sziki erdőspuszta-rét, amely a dél-szibériai hűvös-kontinentális erdőssztyepp-társulások előhírnöke a Kárpát-medencében. A természetvédelmi oltalom alatt álló terület további fontos élőhelytípusai a löszpusztagyepek, a száraz és időszakosan túlnedvesedő kopár sziki élőhelyek, a sziki mocsárrétek és az ezeket tagoló csatornák. A löszgyepek kiemelkedő értéket képviselnek, hiszen összkiterjedésük jelentős, több tíz hektár. E területek a ritka védett rovarfajok tápnövényeinek biztosítanak élőhelyet.
 Növényvilága
 A száraz és időszakosan túlnedvesedő kopár sziki élőhelyek a legkiterjedtebbek. Jelentős botanikai értékük a több ezer tőre tehető erdélyi útifű állomány. A sziki mocsárrétek kiterjedése kisebb, azonban növényzetük, azok fajösszetétele és a zsombékformációk miatt ezen mocsárrétek Alföld-szerte egyedülállóak. Noha hiányoznak a hernyópázsitos, zsiókás, sziki kásás társulások, helyettük a külső zónában a közönséges tarackbúza, a csetkáka, a mélyebb foltokon pedig a csomós szittyó, a vesszős füzény a réti füzény alkot nagy állományokat. A két füzényfaj ilyen tömegű együttes előfordulása ritka jelenség. A Berettyó, az Ölyvös-ér vagy a csatornák növényzete nem tartozik szorosan a terület jellemző élőhelyei közé. Megemlítésüket legelőszéli elhelyezkedésük és sajátos értékeik indokolják. A csatornákból előkerültek egyes mocsárrétekre jellemző, de máshol hiányzó, vagy majdnem hiányzó növényfajok. Ilyen a zsióka, a vízi harmatkása, valamint a púpos békalencse. Az Ölyvös-ér pedig az Alföld egyik legtermészetesebb állapotú kisvízfolyása.
 Állatvilága
 A terület kiemelkedő madárvilágáról híres. Elsőként kell megemlíteni a jelentős túzokállományt. Főként azért, mert a legfontosabb, mintegy 1000 ha-os területen a túzokok egész évben ott tartózkodnak, ott van a dürgőhelyük, fészkelőhelyük és telelőhelyük egyaránt. A költőfajok listáján továbbhaladva említeni szükséges az 1999-ben kihelyezett műfészekben megtelepedett pusztai ölyvet. A kiszáradó réteken költ néhány pár fürj és haris. A nagy goda a mocsárrétek költő faja, míg az ugartyúk és a réti fülesbagoly bizonyítottan csak egyes években fészkel. A szalakótáknak kihelyezett odút már az első évben birtokba vette fajunk, s egy pár fiókáit is sikeresen reptette. A romos félben lévő pásztorépítmények zugaiban költ a búbos banka és a hantmadár. A kopáros, rövidre legeltetett gyepek lakója a parlagi pityer. A területen hodályokban, pásztorszállások padlásain költ a kuvik. Noha a gyöngybagoly költését nem sikerült bizonyítani, az üresen álló, nem használt épületek rendszeres téli vendége. A nyárfák ágai közt bújnak meg a kis őrgébics fészkei, melynek állománya a régióban itt a legsűrűbb. A közelben költő kerecsensólyom a löszhátakon, helyenként nagy számban élő védett kisemlősökre, az ürgékre vadászik. A tavasszal, időszakosan vízállásossá váló területek a récék és a parti madarak fontos vonulóhelyei. Legkorábban a bíbicek csapatai érkeznek, majd a cankók közül szinte mindegyik faj megfordul a területen, még az oly ritka tavi cankó is. Szinte egész évben megfigyelhetők a vörös vércse vadászó példányai. Fészkelési időszakban találkozhatunk a kék vércsével, melynek őszi gyülekezésén akár több százra is rúg az állományuk. A közeli Bihari hegyek tiszta időben jól láthatók, olyannyira közeliek, hogy a költés végeztével az ott szaporodó békászó sasok ide járnak táplálkozni. Rendszeres téli vendég a gatyás ölyv, a kékes rétihéja, a nagy őrgébics és a fenyőrigók ezres csapatai is felbukkannak. Ritkább téli vendégek a hósármány, a sarkantyús sármány és a sárgacsőrű kenderike. Noha a vörös kánya ritka, ám előfordulása rendszeresnek mondható télen.
 Az itt jól szaporodó ürgék pedig a vadmadarakat csábítják.
 Források
 Garami László: Védett természeti értékeink.
 Hortobágyi Nemzeti Park Igazgatósága.
 Hortobágyi Nemzeti Park Természetvédelmi Területei


text:
25.7.98 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 234/35
 Met het oog op een negatieve verklaring of een ontheffing Beroep, op 5 juni 1998 ingesteld door International Potash
 krachtens artikel 85 van het Verdrag meldde FIA op 22 juli Company (IPC) tegen Raad van de Europese Unie
 1994 haar statuten en de International Sporting Code aan (Zaak T-87/98)
 bij de Commissie. Op 5 september 1997 meldden verzoek-
 ster en Formula One Administration Limited (FOA) met (98/C 234/67)
 hetzelfde doel bepaalde overeenkomsten aan betreffende
 het FIA-wereldkampioenschap formule 1. Een andere over- (Procestaal: Engels)
 eenkomst tussen FIA en International Sportsworld
 Communications Limited (ISC), werd eveneens aangemeld, Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
 aangaande het in de handel brengen van alle geluids- en Gemeenschappen is op 5 juni 1998 beroep ingesteld tegen
 beeldopnamen van bepaalde andere FIA-kampioenschap- Raad van de Europese Unie door International Potash
 pen dan het kampioenschap formule 1. Na ontvangst van Company (IPC), vertegenwoordigd door J.-F. Bellis en R.
 die aanmeldingen zond de directeur-generaal mededinging Luff, advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxem-
 verzoekster een brief met bijlage die een eerste mededeling burg ten kantore van A. F. Brausch, advocaat aldaar, rue
 van punten van bezwaar tegen de regels van FIA en de Zithe 8.
 overeenkomst betreffende het kampioenschap formule 1
 bevatte. Diezelfde dag zond hij FOA en ISC soortgelijke
 brieven. Dit beroep heeft betrekking op onwettige hande- Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
 lingen van de Commissie na de verzending van die drie
 brieven. Ð nietig te verklaren artikel 1, lid 2, van Verordening
 (EG) nr. 449/98 van de Raad van 23 februari 1998
 houdende wijziging van Verordening (EEG) nr. 3068/
 92 tot instelling van een definitief antidumpingrecht
 Verzoekster beklaagt zich over de volgende onwettige han- op de invoer van kaliumchloride van oorsprong uit
 delingen: Oekraïne, Rusland en Wit-Rusland (PB L 58 van
 27.2.1998, blz. 15), voorzover daarbij een specifiek
 antidumpingrecht wordt ingesteld voor kaliumchloride
 Ð het afleggen van een aantal zeer nadelige verklaringen uitgevoerd door verzoekster; en
 die rechtstreeks aan het voor mededinging bevoegde
 lid van de Commissie werden toegeschreven en die in Ð de Raad te verwijzen in de kosten.
 de pers ruime weerklank vonden, waarin werd gesteld
 dat FIA volgens het lid van de Commissie schuldig is Middelen en voornaamste argumenten
 aan grove schendingen van de mededingingsregels van
 de Europese Gemeenschap, hoewel FIA nog niet was
 Verzoekster is een Russische vennootschap, die zich bezig-
 gehoord en de Commissie nog geen beschikking ten
 houdt met de export van kaliumchloride die in Russland
 gronde had gegeven;
 en Wit-Russland is geproduceerd door de volgende pro-
 ductievennootschappen die haar aandeelhouders zijn: Pro-
 duction Amalgamation 1Belaruskio, PLC 1Silinito en PLC
 Ð tegen de geheimhoudingsplicht en de vertrouwelijkheid 1Uralakio.
 indruisende mededeling aan de pers door een ambte-
 naar van de Commissie van (onder meer) de genoemde Het onderhavige beroep is gericht tegen de verordening (1)
 brief van de directeur-generaal mededinging aan FIA, tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de
 waarin de gestelde inbreuken op de mededingingsregels invoer van kaliumchloride van oorsprong uit Wit-Rusland,
 van de Europese Gemeenschap werden omschreven, en Rusland en Oekraïne.
 van een bijlage bij die brief waarin werd aangegeven
 welke wijzigingen FIA diende aan te brengen (en van
 Met de oplegging van een antidumpingrecht dat gelijk is
 de soortgelijke brieven aan FOA en ISC voorzover zij
 aan een vast bedrag in ECU per ton, of aan het verschil
 verband houden met de activiteiten van FIA); en
 tussen een minimumprijs en de nettoprijs franco grens
 Gemeenschap per ton, indien dit hoger is, hebben de
 Gemeenschapsinstellingen gehandeld in strijd met artikel 9,
 Ð het voortdurende verzuim van de Commissie en haar lid 4, van Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad (2),
 ambtenaren om op te treden teneinde de situatie recht bepalende dat het antidumpingrecht niet hoger mag zijn
 te zetten of de voor FIA zeer nadelige en schadelijke dan de vastgestelde dumpingmarge en lager dient te zijn
 gevolgen van die handelingen te verzachten. dan deze marge indien dit lagere recht toereikend is om de
 schade aan de bedrijfstak van de Gemeenschap weg te
 nemen.
 Volgens verzoekster leveren deze handelingen van de Com-
 De vaststelling van een specifiek antidumpingrecht
 missie schending op van artikel 214 van het EG-Verdrag,
 bovenop een variabel antidumpingrecht, vormt bovendien
 artikel 20, leden 1 en 2, van Verordening nr. 17, en het
 ook een schending door de Gemeenschapsinstellingen van
 beginsel van behoorlijk bestuur.
 artikel 3 B van het Verdrag alsmede van het evenredig-
 heidsbeginsel, aangezien de maatregelen verder gaan dan
 noodzakelijk is ter bereiking van het nagestreefde doel, te
 weten de opheffing van de dumping.
 ---pagebreak--- C 234/36 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 25.7.98
 Ten slotte heeft de Raad gehandeld in strijd met artikel 190 de invoer van de betrokken producten die door verzoek-
 van het Verdrag, door niet naar behoren de redenen mee sters worden vervaardigd en naar de Gemeenschap geeÈx-
 te delen voor de instelling van een antidumpingrecht in porteerd.
 deze vorm, wat een schending vormt van verzoeksters
 recht van verweer. Verzoeksters voeren schending aan van de volgende artike-
 len van Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad (2):
 (1) Verordening (EG) nr. 449/98 van de Raad (PB L 58 van
 27.2.1998, blz. 15).
 (2) PB L 56 van 6.6.1996, blz. 1. Ð artikel 2, leden 8 en 9, voorzover als uitvoerprijs is
 beschouwd de door Tata International aan niet-geasso-
 cieerde klanten in de Gemeenschap aangerekende prijs,
 Ð artikel 2, lid 10, voorzover bij wege van correctie in
 de zin van artikel 2, lid 10, onder i), een fictieve com-
 Beroep, op 7 juni 1998 ingesteld door Kundan Industries missie in mindering wordt gebracht van de uitvoer-
 Limited en Tata International Limited tegen Raad van de prijs,
 Europese Unie
 (Zaak T-88/98) Ð artikel 18, lid 3, nu werd uitgegaan van informatie
 waarvan bekend was dat zij onjuist was, zodat nauw-
 (98/C 234/68) keurige conclusies redelijkerwijs onmogelijk waren, en
 ten slotte,
 (Procestaal: Engels)
 Ð artikel 20, lid 4, nu niet naar behoren mededeling is
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese gedaan van de essentieÈle feiten en overwegingen.
 Gemeenschappen is op 7 juni 1998 beroep ingesteld tegen
 Raad van de Europese Unie door Kundan Industries Limi- (1) Verordening (EG) nr. 393/98 van de Raad (PB L 50 van
 ted en Tata International Limited, vertegenwoordigd door 20.2.1998, blz. 1).
 J.-F. Bellis en P. De Baere, advocaten, domicilie gekozen (2) PB L 56 van 6.6.1996, blz. 1.
 hebbende te Luxemburg ten kantore van Loesch & Wolter,
 advocaten aldaar, rue Goethe 11.
 Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
 Ð nietig te verklaren artikel 1 van Verordening (EG) Beroep, op 8 juni 1998 ingesteld door National
 nr. 393/98 van de Raad van 16 februari 1998 tot Association of Licensed Opencast Operators (Naloo) tegen
 instelling van een definitief antidumpingrecht op de Commissie van de Europese Gemeenschappen
 invoer van roestvrijstalen bevestigingsmiddelen en (Zaak T-89/98)
 delen daarvan, van oorsprong uit de Volksrepubliek
 China, India, MaleisieÈ, de Republiek Korea, Taiwan en (98/C 234/69)
 Thailand; en
 (Procestaal: Engels)
 Ð de Raad te verwijzen in de kosten.
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese
 Middelen en voornaamste argumenten Gemeenschappen is op 8 juni 1998 beroep tegen Commis-
 sie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door
 National Association of Licensed Opencast Operators
 Verzoeksters zijn vennootschappen (limited companies) (Naloo), vertegenwoordigd door M. Cran QC en M.
 naar Indiaas recht. Kundan vervaardigt roestvrijstalen Hoskins, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij V.
 bevestigingsmiddelen en verkoopt deze aan Tata Internati- Gillen, advocaat aldaar, rue Aldringen 13.
 onal, die gespecialiseerd is in de exporthandel, en ze levert
 aan zelfstandige importeurs in de Gemeenschap.
 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
 Bij artikel 1, lid 2, van de bestreden verordening (1) is een
 definitief antidumpingrecht ingesteld op de invoer van Ð de beschikking van de Commissie van 27 april 1998
 roestvrijstalen bevestigingsmiddelen en delen daarvan, van houdende afwijzing van de aanvullende klacht van
 oorsprong uit de Volksrepubliek China, India, de Repu- Naloo van 15 juni 1994 nietig te verklaren voorzover
 bliek Korea, MaleisieÈ, Taiwan en Thailand. Voor importen zij de bezwaren tegen CEGB betreft;
 van de betrokken producten die zijn uitgevoerd door
 1Kundan Industries Ltd/Tata Export Ltd, Mumbaio geldt Ð de beschikking van de Commissie van 27 april 1998
 een definitief antidumpingrecht van 47,4 %. houdende afwijzing van de aanvullende klacht van
 Naloo van 15 juni 1994 nietig te verklaren voorzover
 Het onderhavige beroep tot nietigverklaring is gericht zij de bezwaren tegen British Coal betreft;
 tegen artikel 1 van de bestreden verordening, voorzover
 daarbij een definitief antidumpingrecht wordt ingesteld op Ð de Commissie in de kosten te verwijzen.


text:
 27.8.2011
 ET
 Euroopa Liidu Teataja
 C 252/35
 14. juunil 2011 esitatud hagi — ABN AMRDO Group versus komisjon
 (Kohtuasi T-319/11)
 2011/C 252/80
 Kohtumenetluse keel: inglise
 Pooled
 Hageja: ABN AMRDO Group NV (Amsterdam, Madalmaad) (esindajad: advokaadid W. Knibbbeler ja P. van den Berg)
 Kostja: Euroopa Komisjon
 Nõuded
 Hageja palub Üldkohtul:
 —
 tühistada komisjoni 5. aprilli 2011. aasta otsus riigiabi nr C 11/2009 (ex NN 53b/2008, NN 2/2010 ja N 19/2010) kohta, mida Madalmaad andsid ABN AMRO Group NV-le; ja
 —
 mõista kohtukulud välja komisjonilt.
 Väited ja peamised argumendid
 Hagi põhjenduseks esitab hageja kaks väidet.
 1.
 Esimene väide, mille kohaselt on vaidlustatud otsuses esitatud järelduste tegemisel artiklis 5 nimetatud omandamiskeelu ulatuse kohta tehtud järgmisi õiguslikke vigu ja et seetõttu tuleb need järeldusi pidada tühiseks:
 —
 ELTL artikli 107 lõike 3 punkti b rikkumine ja komisjoni teatises (1) esitatud põhimõtete ja suuniste vale kohaldamine;
 —
 proportsionaalsuse põhimõtte rikkumine sellega, et riigiabimeetmete kooskõlastamise tingimuseks oli omandamiskeelu kehtestamine, mis ei ole sobiv, vajalik ega proportsionaalne;
 —
 võrdse kohtlemise põhimõtte rikkumine sellega, et kehtestati omandamiskeeld, mis on märkimisväärselt rangem kui komisjon poolt muudel juhtudel kehtestatud omandamiskeeld;
 —
 hea halduse põhimõtte rikkumine sellega, et ei uuritud hoolikalt ja eraldi kõiki iga juhtumi eriomaseid tegureid, sealhulgas vajadust otsuses ette nähtud omandamiskeelu kehtestamiseks ega selle tagajärgi, ja ELTL artikli 296 rikkumine, mis tulenes nimetatud otsuse ebapiisavast põhjendatusest.
 2.
 Teine väide, mille kohaselt on vaidlustatud otsuses esitatud järelduste tegemisel artiklis 5 nimetatud omandamiskeelu kestuse kohta tehtud järgmisi õiguslikke vigu ja hindamisvigu ning et seetõttu tuleb need järeldusi pidada tühiseks:
 —
 ELTL artikli 345 rikkumine, kuna omandamiskeelu kestus pidi sõltuma riigi osalusest;
 —
 ELTL artikli 107 lõike 3 punkti b rikkumine ja komisjoni teatises (2) esitatud põhimõtete ja suuniste vale kohaldamine;
 —
 võrdse kohtlemise põhimõtte rikkumine sellega, et kehtestati omandamiskeeld, mille kestus on märkimisväärselt pikem kui komisjon poolt muudel juhtudel kehtestatud omandamiskeelu puhul;
 —
 proportsionaalsuspõhimõtte ja hea halduse põhimõtte rikkumine.
 (1) Komisjoni teatis teatise, mis käsitleb riigiabi eeskirjade kohaldamist meetmete suhtes, mida on võetud seoses finantsasutustega praeguse ülemaailmse finantskriisi olukorras (ELT 2008 C 270, lk 8); Komisjoni teatis finantsinstitutsioonide rekapitaliseerimise kohta praeguse kriisi olukorras: piirdumine minimaalselt vajaliku abiga ja kaitsemeetmed põhjendamatute konkurentsimoonutuste vastu (ELT 2009 C 10, lk 2), Komisjoni teatis langenud väärtusega varade käsitlemise kohta ühenduse pangandussektoris (ELT 2009 C 72, lk 1); Komisjoni teatis finantssektori elujõulisuse taastamise ja praeguse kriisi olukorras riigiabi eeskirjade kohaste ümberkorraldamismeetmete hindamise kohta (ELT 2009 C 195, lk 9).
 (2) Vt 1. joonealune märkus.


text:
 5.4.2013
 DE
 Amtsblatt der Europäischen Union
 L 95/21
 BESCHLUSS DER EUROPÄISCHEN ZENTRALBANK
 vom 20. März 2013
 zur Aufhebung der Beschlüsse EZB/2011/4 über temporäre Maßnahmen hinsichtlich der Notenbankfähigkeit der von der irischen Regierung begebenen oder garantierten marktfähigen Schuldtitel, EZB/2011/10 über temporäre Maßnahmen hinsichtlich der Notenbankfähigkeit der von der portugiesischen Regierung begebenen oder garantierten marktfähigen Schuldtitel, EZB/2012/32 über temporäre Maßnahmen hinsichtlich der Notenbankfähigkeit der von der Hellenischen Republik begebenen oder in vollem Umfang garantierten marktfähigen Schuldtitel sowie EZB/2012/34 über zeitlich befristete Änderungen der Regelungen hinsichtlich der Notenbankfähigkeit von auf Fremdwährungen lautenden Sicherheiten
 (EZB/2013/5)
 (2013/168/EU)
 DER EZB-RAT —
 gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union, insbesondere auf Artikel 127 Absatz 2 erster Gedankenstrich,
 gestützt auf die Satzung des Europäischen Systems der Zentralbanken und der Europäischen Zentralbank, insbesondere auf Artikel 3.1 erster Gedankenstrich, Artikel 12.1, Artikel 18 und Artikel 34.1 zweiter Gedankenstrich,
 gestützt auf die Leitlinie EZB/2011/14 vom 20. September 2011 über geldpolitische Instrumente und Verfahren des Eurosystems (1), insbesondere auf Anhang I Abschnitt 1.6 sowie die Abschnitte 6.3.1 und 6.3.2,
 in Erwägung nachstehender Gründe:
 (1)
 Der Regelungsinhalt des Beschlusses EZB/2012/34 vom 19. Dezember 2012 über zeitlich befristete Änderungen der Regelungen hinsichtlich der Notenbankfähigkeit von auf Fremdwährungen lautenden Sicherheiten (2) sollte in die Leitlinie EZB/2012/18 vom 2. August 2012 über zusätzliche zeitlich befristete Maßnahmen hinsichtlich der Refinanzierungsgeschäfte des Eurosystems und der Notenbankfähigkeit von Sicherheiten und zur Änderung der Leitlinie EZB/2007/9 (3), d. h. in den Hauptrechtsakt über zeitlich befristete Maßnahmen hinsichtlich der Refinanzierungsgeschäfte des Eurosystems aufgenommen werden.
 (2)
 Im Interesse der Klarheit und Einheitlichkeit und zur Vereinfachung des Sicherheitenrahmens des Eurosystems sollten die Regelungsinhalte der Beschlüsse EZB/2011/4 vom 31. März 2011 über temporäre Maßnahmen hinsichtlich der Notenbankfähigkeit der von der irischen Regierung begebenen oder garantierten marktfähigen Schuldtitel (4), EZB/2011/10 vom 7. Juli 2011 über temporäre Maßnahmen hinsichtlich der Notenbankfähigkeit der von der portugiesischen Regierung begebenen oder garantierten marktfähigen Schuldtitel (5) und EZB/2012/32 vom 19. Dezember 2012 über temporäre Maßnahmen hinsichtlich der Notenbankfähigkeit der von der Hellenischen Republik begebenen oder in vollem Umfang garantierten marktfähigen Schuldtitel (6) ebenfalls in eine Leitlinie aufgenommen werden, in der die zeitlich befristeten Maßnahmen hinsichtlich der Notenbankfähigkeit von Sicherheiten für Refinanzierungsgeschäfte des Eurosystems geregelt sind.
 (3)
 Diese Schritte, die durch eine Neufassung der Leitlinie EZB/2012/18 umgesetzt werden, sollten es den nationalen Zentralbanken der Mitgliedstaaten, deren Währung der Euro ist, ermöglichen, die zusätzlichen erweiterten Maßnahmen zur Unterstützung der Kreditvergabe in den vertraglichen Regelungen und Rechtsvorschriften umzusetzen, die auf ihre Geschäftspartner Anwendung finden.
 (4)
 Die Beschlüsse EZB/2011/4, EZB/2011/10, EZB/2012/32 und EZB/2012/34 sollten aus diesem Grund aufgehoben werden —
 HAT FOLGENDEN BESCHLUSS GEFASST:
 Artikel 1
 Aufhebung der Beschlüsse EZB/2011/4, EZB/2011/10, EZB/2012/32 und EZB/2012/34
 1. Die Beschlüsse EZB/2011/4, EZB/2011/10, EZB/2012/32 und EZB/2012/34 werden mit Wirkung vom 3. Mai 2013 aufgehoben.
 2. Bezugnahmen auf die aufgehobenen Beschlüsse gelten als Bezugnahmen auf die Leitlinie EZB/2013/4.
 Artikel 2
 Inkrafttreten
 Dieser Beschluss tritt am 22. März 2013 in Kraft.
 Geschehen zu Frankfurt am Main am 20. März 2013.
 Der Präsident der EZB
 Mario DRAGHI
 (1) ABl. L 331 vom 14.12.2011, S. 1.
 (2) ABl. L 14 vom 18.1.2013, S. 22.
 (3) ABl. L 218 vom 15.8.2012, S. 20.
 (4) ABl. L 94 vom 8.4.2011, S. 33.
 (5) ABl. L 182 vom 12.7.2011, S. 31.
 (6) ABl. L 359 vom 29.12.2012, S. 74.


type: contracts

text:
 20.7.2017
 PT
 Jornal Oficial da União Europeia
 L 189/19
 DECISÃO DO COMITÉ MISTO DO EEE
 N.o 14/2016
 de 5 de fevereiro de 2016
 que altera o anexo II (Regulamentação técnica, normas, ensaios e certificação) do Acordo EEE [2017/1297]
 O COMITÉ MISTO DO EEE,
 Tendo em conta o Acordo sobre o Espaço Económico Europeu, a seguir designado por «Acordo EEE», nomeadamente o artigo 98.o,
 Considerando o seguinte:
 (1)
 O Regulamento (UE) 2015/1906 da Comissão, de 22 de outubro de 2015, que altera o Regulamento (CE) n.o 282/2008 relativo aos materiais e objetos de plástico reciclado destinados a entrar em contacto com os alimentos (1), deve ser incorporado no Acordo EEE.
 (2)
 A presente decisão diz respeito a legislação relativa a géneros alimentícios. A legislação relativa a géneros alimentícios não é aplicável ao Listenstaine enquanto a aplicação do Acordo entre a Comunidade Europeia e a Confederação Suíça relativo ao comércio de produtos agrícolas for extensiva ao Listenstaine, tal como especificado no anexo II, capítulo XII, introdução, do Acordo EEE. Por conseguinte, a presente decisão não é aplicável ao Listenstaine.
 (3)
 O anexo II do Acordo EEE deve, por conseguinte, ser alterado em conformidade,
 ADOTOU A PRESENTE DECISÃO:
 Artigo 1.o
 No anexo II, capítulo XII, do Acordo EEE, ao ponto 56 [Regulamento (CE) n.o 282/2008 da Comissão] é aditado o seguinte:
 «, tal como alterado por:
 —
 32015 R 1906: Regulamento (UE) 2015/1906 da Comissão, de 22 de outubro de 2015 (JO L 278 de 23.10.2015, p. 11).»
 Artigo 2.o
 Fazem fé os textos do Regulamento (UE) n.o 2015/1906 nas línguas islandesa e norueguesa, que serão publicados no Suplemento EEE do Jornal Oficial da União Europeia.
 Artigo 3.o
 A presente decisão entra em vigor em 6 de fevereiro de 2016, desde que tenham sido efetuadas todas as notificações previstas no artigo 103.o, n.o 1, do Acordo EEE (*1).
 Artigo 4.o
 A presente decisão é publicada na Secção EEE e no Suplemento EEE do Jornal Oficial da União Europeia.
 Feito em Bruxelas, em 5 de fevereiro de 2016.
 Pelo Comité Misto do EEE
 O Presidente
 Claude MAERTEN
 (1) JO L 278 de 23.10.2015, p. 11.
 (*1) Não foram indicados requisitos constitucionais.


type: other

text:
33/1979 Zb. Vyhláška Štátnej arbitráže Československej socialistickej republiky o prechodnej úprave niektorých h... | Aktuálne znenie
 33/1979 Zb.
 Vyhláška č. 33/1979 Zb.Vyhláška Štátnej arbitráže Československej socialistickej republiky o prechodnej úprave niektorých hospodárskych záväzkových vzťahov pri dodávkach a odbere elektriny
 Platnosť od 06.03.1979 do31.12.1980
 Účinnosť od 06.03.1979 do31.12.1980
 Aktuálne znenie 06.03.1979 - 31.12.1980
 o prechodnej úprave niektorých hospodárskych záväzkových vzťahov pri dodávkach a odbere elektriny
 Štátna arbitráž Československej socialistickej republiky ustanovuje podľa § 395 písm. b) Hospodárskeho zákonníka č. 109/1964 Zb. v znení vyhlásenom pod č. 37/1971 Zb. a na základe uznesenia Predsedníctva vlády Československej socialistickej republiky z 22. februára 1979 č. 56 o usmerňovaní spotreby elektrickej energie u veľkoodberateľov nevýrobného charakteru, stredných odberateľov a maloodberateľov - socialistických organizácií:
 (1) Ak prekročí veľkoodberateľ1) nevýrobného charakteru a stredný odberateľ s dojednaným technickým maximom 150 kW a väčším2) dohodnuté množstvo elektriny vo štvrťroku a stredný odberateľ s dojednaným technickým maximom menším ako 150 kW3) dohodnuté množstvo elektriny za rok, je povinný zaplatiť penále vo výške 4 Kčs za každú prekročenú kWh.
 (2) Ustanovenia § 15 ods. 1 písm. c) a ods. 7 vyhlášky č. 175/1973 Zb., ktorou sa vydávajú základné podmienky dodávky elektriny a tepla, v znení vyhlášky č. 107/1977 Zb. sa v prípadoch uvedených v odseku 1 nepoužijú.
 (1) Ak maloodberateľ4) prekročí určený limit spotreby elektriny za odpočtové obdobie,5) je povinný do 30 dní od doručenia faktúry za dodávku elektriny sám vypočítať a zaplatiť penále vo výške 4 Kčs za každú prekročenú kWh. Limit spotreby elektriny za odpočtové obdobie5) sa zisťuje zo spotreby vykázanej v najbližšom predchádzajúcom porovnateľnom odpočtovom období pred 1. marcom 1979.
 (2) Ak maloodberateľ4) nezaplatí včas penále podľa odseku 1, zvyšuje sa toto penále o 0,1 % za každý deň omeškania s jeho zaplatením.
 (3) Lehota na uplatnenie práva na zaplatenie penále podľa odsekov 1 a 2 je 2 roky.
 (4) Ustanovenia odsekov 1 až 3 sa nevzťahujú na prípady, keď ide o odber elektriny v tých priestoroch a zariadeniach obytných domov, ktoré slúžia spoločnému užívaniu ich obyvateľov, a v ďalších objektoch a zariadeniach, pokiaľ sa v nich náklady na odber elektriny následne rozpočítavajú na obyvateľstvo.
 Vyhláška nadobúda účinnosť dňom vyhlásenia a platí do 31. decembra 1980.
 1) § 3 ods. 2 vyhlášky č. 175/1973 Zb., ktorou sa vydávajú základné podmienky dodávky elektriny a tepla, v znení bodu 5 vyhlášky č. 107/1977 Zb.
 2) § 3 ods. 3 vyhlášky č. 175/1973 Zb. v znení bodu 5 a 10 vyhlášky č. 107/1977 Zb.
 3) § 3 ods. 3 vyhlášky č. 175/1973 Zb. v znení bodu 5 a 11 vyhlášky č. 107/1977 Zb.
 4) § 3 ods. 4 vyhlášky č. 175/1973 Zb. v znení bodu 5 vyhlášky č. 107/1977 Zb.
 5) Limit spotreby elektriny u maloodberateľov sa podľa uznesenia Predsedníctva vlády ČSSR z 22. februára 1979 č. 56 bodu I/3 určuje pri dvoch po sebe nasledujúcich odpočtoch začínajúc 1. marcom 1979 vo výške 90 % spotreby predchádzajúceho porovnateľného odpočtového obdobia.


text:
 IL-KUMMISSJONI EWROPEA
 Brussell, 3.9.2020
 COM(2020) 477 final
 2020/0228(NLE)
 Proposta għal
 DEĊIŻJONI TAL-KUNSILL
 dwar l-allokazzjoni ta' fondi diżimpenjati minn proġetti taħt l-għaxar Fond Ewropew għall-Iżvilupp għall-fini tar-riforniment tal-Faċilità għall-Paċi fl-Afrika
 MEMORANDUM TA’ SPJEGAZZJONI
 1.IL-KUNTEST TAL-PROPOSTA
 •Raġunijiet u objettivi tal-proposta
 Il-Faċilità għall-Paċi fl-Afrika (FPA) ġiet stabbilita fl-2003 fil-qafas tal-Ftehim ta’ Cotonou
 1
 għall-perjodu ta’ applikazzjoni tal-Ftehim ta’ Cotonou u hija ffinanzjata mill-Fond Ewropew għall-Iżvilupp (FEŻ), li ma jaqax fil-baġit ġenerali tal-Unjoni. Il-FPA saret waħda mill-istrumenti ewlenin għall-implimentazzjoni tal-kooperazzjoni Afrika-UE dwar il-paċi u s-sigurtà.
 Fl-ambitu tal-11-il FEŻ ta’ bħalissa, ġie inizjalment allokat l-ammont ta’ EUR 750 miljun lill-FPA għall-perjodu 2014-2020. Dan l-ammont, li kien ibbażat fuq l-impenji tal-FPA fl-ambitu tal-għaxar FEŻ, naqas milli jqis biżżejjed iż-żieda f’daqqa tal-volum finanzjarju tal-FPA wara l-2012, li kompliet sal-2015, meta l-Kummissjoni poġġiet limitu fuq il-finanzjament tagħha għal Operazzjonijiet ta’ Appoġġ għall-Paċi (OAP) ta’ 80 % tar-rata tan-NU ta’ dak iż-żmien għal salarji mħallsa lit-truppi u lill-pulizija stazzjonati fil-qafas tal-OAP immexxija mill-Afrika. L-introduzzjoni ta’ dan il-limitu massimu wassal għal stabbilizzazzjoni, iżda mhux għal tnaqqis tal-iżborżi tal-FPA, billi l-iffrankar li seħħ bis-saħħa tal-introduzzjoni tal-limitu massimu fuq il-kontribuzzjonijiet tal-FPA għas-salarji ġie kkontrobilanċjat b’żieda fl-għadd kumplessiv ta’ OAP iffinanzjati. Iż-żieda fid-domandi seħħet b’mod partikolari minħabba l-issoktar tal-finanzjament għal operazzjonijiet eżistenti (il-Missjoni tal-Unjoni Afrikana fis-Somalja - AMISOM), kif ukoll it-twaqqif ta’ OAP ġodda (il-Missjoni tal-Komunità Ekonomika tal-Istati tal-Afrika tal-Punent fil-Guinea-Bissau - ECOMIB, it-Task Force Konġunta Multinazzjonali kontra Boko Haram - MNJTF, il-Forza Konġunta G5 Sahel).
 Għalhekk sal-lum sar riforniment lill-FPA darbiet, għal ammont totali ta’ EUR 1,635 miljun: żewġ rifornimenti ta’ EUR 150 miljun kull wieħed (deċiżi fl-24 ta’ Settembru 2015
 2
 u fit-2 ta’ Awwissu 2016
 3
 , rispettivament) għall-Programm ta’ Azzjoni 2014-2016, u t-tielet riforniment ta’ EUR 535 miljun (deċiż ukoll fit-2 ta’ Awwissu 2016
 4
 ) biex jiffinanzja l-Programm ta’ Azzjoni 2017-2018, u r-raba’ riforniment ta’ EUR 800 miljun (deċiż fil-11 ta’ April 2019
 5
 ) biex jiffinanzja l-Programm ta’ Azzjoni 2019–2020. Dawn il-fondi jippermettu l-implimentazzjoni ta’ attivitajiet taħt il-FPA sa tmiem l-2020.
 F’konformità mal-proposta tal-Kummissjoni għall-Qafas Finanzjarju Pluriennali 2021–2027
 6
 u l-proposta tar-Rappreżentant Għoli għal Faċilità Ewropea għall-Paċi (EPF)
 7
 , l-attivitajiet li bħalissa huma ffinanzjati mill-FPA huma mistennija li jittieħdu mill-Istrument ta’ Viċinat, ta’ Kooperazzjoni għall-Iżvilupp u ta’ Kooperazzjoni Internazzjonali (NDICI) u mill-EPF mill-1 ta’ Jannar 2021. Biex ikun żgurat appoġġ tal-UE kontinwu u affidabbli għall-attivitajiet ta’ paċi u sigurtà mmexxija mill-Afrika, tranżizzjoni bla xkiel bejn il-FPA u dawn l-istrumenti ġodda għandha tkun iffaċilitata minn Jannar sa Ġunju 2021 jew sakemm jiskadi l-Ftehim ta’ Cotonou, skont liema minnhom jiġi l-ewwel.
 L-objettiv ta’ dan l-abbozz ta’ proposta għal deċiżjoni tal-Kunsill huwa li tinkiseb l-awtorizzazzjoni tal-Kunsill biex jintużaw fondi diżimpenjati mill-10 FEŻ għar-riforniment tal-FPA b’ammont addizzjonali sa EUR 129 miljun. Dawn il-fondi se jintużaw bl-applikazzjoni tal-koeffiċjent tal-kontribuzzjonijiet tal-Istati Membri tal-għaxar FEŻ
 8
 .
 •Konsistenza mad-dispożizzjonijiet eżistenti fil-qasam ta’ politika
 L-Istrateġija Globali tal-UE
 9
 tiddefinixxi l-paċi u s-sigurtà bħala wieħed mill-interessi fundamentali tal-UE, u tkompli billi tiddikjara li s-sigurtà fl-Ewropa hija marbuta bil-qawwa mal-paċi fir-reġjun tal-viċinat u tal-madwar. Il-Kunsens Ewropew għall-Iżvilupp imġedded
 10
 , adottat fl-2017, jistabbilixxi l-“paċi” bħala wieħed mill-ħames oqsma ta’ fokus u jafferma mill-ġdid l-impenn tal-UE għal ordni globali abbażi tar-regoli, bil-multilateraliżmu fil-qalba tagħha.
 L-FPA hija wieħed mill-istrumenti ewlenin għall-implimentazzjoni tal-kooperazzjoni Afrika-UE dwar il-paċi u s-sigurtà taħt l-Istrateġija Konġunta Afrika-UE adottata f’Lisbona fl-2007. Fir-raba’ Summit Afrika-UE fl-2014, il-paċi u s-sigurtà ġew ikkonfermati bħala wieħed mill-ħames oqsma ta’ prijorità għall-implimentazzjoni tal-Istrateġija Konġunta. Fil-ħames Summit Unjoni Afrikana-UE f’Novembru 2017, il-mexxejja qablu dwar erba’ prijoritajiet strateġiċi komuni għall-perjodu li jwassal għas-Summit li jmiss, li waħda minnhom hija “It-tisħiħ tar-reżiljenza, tal-paċi, tas-sigurtà u tal-governanza”. Abbażi tal-Kunsens Ewropew Ġdid Għall-Iżvilupp li jfakkar ir-rabta bejn is-sigurtà u l-iżvilupp u tal-Istrateġija Globali tal-UE li tisħaq dwar il-bżonn għal approċċ integrat vis-à-vis il-kunflitti, il-kooperazzjoni fil-qasam tal-paċi u s-sigurtà tibqa’ għalhekk fil-qalba tas-sħubija bejn l-Afrika u l-UE. Huwa f’dan il-kuntest li l-Kummissjoni Ewropea u l-Kummissjoni tal-Unjoni Afrikana ffirmaw, fit-23 ta’ Mejju 2018, Memorandum ta’ Qbil dwar il-Paċi, is-Sigurtà u l-Governanza, li jipprovdi qafas għal kooperazzjoni msaħħa UA-UE biex jindirizza l-isfidi li jirrigwardaw il-paċi u s-sigurtà. Aktar reċentement, dan il-fokus fuq kooperazzjoni b’saħħitha kontinwa mas-sħab Afrikani dwar il-paċi u s-sigurtà ġie ankrat fil-Kummissjoni u l-Komunikazzjoni Konġunta tas-SEAE ta’ Marzu 2020 “Lejn Strateġija komprensiva mal-Afrika”
 11
 .
 Din il-proposta, billi tagħti lok biex jitkomplew l-attivitajiet tal-FPA sa nofs l-2021, jew sakemm jiskadi l-Ftehim ta’ Cotonou, skont limea tiġi l-ewwel, se tikkontribwixxi biex isservi l-Għanijiet ta’ Żvilupp Sostenibbli (SDG) tan-NU, b’mod partikolari l-SDG Nru 16 li “jiġu promossi soċjetajiet paċifiċi u inklużivi għall-iżvilupp sostenibbli, jingħata aċċess għall-ġustizzja lil kulħadd u jinbnew istituzzjonijiet effettivi, responsabbli u inklużivi fil-livelli kollha”.
 L-FPA normalment tiġi ffinanzjata mill-pakkett Intra-AKP u l-pakketti reġjonali tal-FEŻ. L-attivitajiet iffinanzjati mill-fondi addizzjonali allokati għall-FPA mir-riżerva tal-prestazzjoni (“réserve non-mobilisable”) se jibqgħu konformi mal-għanijiet ġenerali u speċifiċi tal-FPA stipulati fl-istrateġija Intra-AKP
 12
 .
 Il-fondi addizzjonali se jintużaw f’konformità mar-regoli u l-proċeduri applikabbli għall-11-il FEŻ. L-ipprogrammar ta’ dawn il-fondi se jiġi stabbilit permezz ta’ emenda tal-Programm ta’ Azzjoni tal-FPA 2019–2020, li jżid l-implimentazzjoni ta’ attivitajiet minn Jannar 2021 jew sal-iskadenza tal-Ftehim ta’ Cotonou, liema minnhom jiġi l-ewwel. Din l-emenda tal-Programm ta’ Azzjoni tal-FPA 2019-2020 teħtieġ l-approvazzjoni tal-COREPER qabel ma jiġi adottat mill-Kummissjoni, kif previst mill-Artikolu 15(b) tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni tal-11-il FEŻ
 13
 .
 •Konsistenza ma' politiki oħrajn tal-Unjoni
 Mhux Applikabbli
 2.BAŻI ĠURIDIKA, SUSSIDJARJETÀ U PROPORZJONALITÀ
 •Bażi ġuridika
 L-Artikolu 1(4) tal-Ftehim Intern tal-11-il FEŻ
 14
 .
 L-Artikolu 1(4) tal-Ftehim Intern tal-11-il FEŻ jirrikjedi li l-Kunsill jadotta d-deċiżjoni tiegħu b’unanimità.
 •Sussidjarjetà (għal kompetenza mhux esklussiva)
 Mhux Applikabbli
 Il-FEŻ huwa stabbilit minn ftehim intern bejn ir-rappreżentanti tal-Istati Membri u jipprevedi l-possibbiltà li jintużaw fondi diżimpenjati, jekk ikun dan jinqabel mill-Kunsill
 15
 .
 •Proporzjonalità
 Il-proposta u b’mod partikolari l-ammonti proposti huma bbażati fuq analiżi komprensiva mis-servizzi tal-Kummissjoni u mis-SEAE. Din il-proposta hija bbażata wkoll fuq is-suppożizzjoni li kontributuri oħra se jikkontribwixxu għal sforzi finanzjarji. Barra minn hekk, l-Istati Membri tal-UE għandhom il-possibbiltà li jgħaddu l-kontribuzzjonijiet volontarji mill-FPA.
 F’Lulju 2016, l-UA adottat deċiżjoni biex timplimenta imposta ta’ 0,2 % fuq l-importazzjonijiet eliġibbli biex tiffinanzja l-Unjoni Afrikana. L-iskop tad-deċiżjoni huwa li tipprovdi finanzjament affidabbli u prevedibbli għall-paċi u s-sigurtà fil-kontinent permezz tal-Fond għall-Paċi tal-Unjoni Afrikana. L-implimentazzjoni tal-miżuri prattiċi u tal-leġiżlazzjoni li hemm bżonn qed timxi ’l quddiem, anki jekk b’ritmi differenti fost l-Istati Membri tal-UA. L-ammont ta’ fondi disponibbli taħt il-Fond ta’ Paċi tal-UA qiegħed jiżdied b’mod kostanti, u laħaq livell ta’ aktar minn EUR 160 miljun.
 •Għażla tal-istrument
 Il-FEŻ huwa l-uniku sors ta’ finanzjament tal-FPA fil-livell tal-Unjoni. Minħabba l-limitazzjonijiet ġuridiċi, l-istrumenti eżistenti tal-UE ffinanzjati mill-baġit ġenerali tal-Unjoni ma jistgħux jintużaw għal operazzjonijiet b’implikazzjonijiet militari jew ta’ difiża jew għall-appoġġ ta’ benefiċjarji militari għal skopijiet għajr dawk ta’ bini tal-kapaċità b’sostenn għall-iżvilupp u ta’ sigurtà għall-iżvilupp.
 F’konformità mal-Artikolu 1(4) tal-Ftehim Intern bejn ir-Rappreżentanti tal-gvernijiet tal-Istati Membri tal-Unjoni Ewropea, imlaqqgħin fi ħdan il-Kunsill, dwar l-iffinanzjar ta’ għajnuna mill-Unjoni Ewropea taħt il-Qafas Finanzjarju Pluriennali għall-perjodu mill-2014 sal-2020, skont il-Ftehim ta’ Sħubija AKP-UE, u dwar l-allokazzjoni ta’ assistenza finanzjarja għall-pajjiżi u territorji extra-Ewropej li għalihom tapplika r-Raba’ Parti tat-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea
 16
 , il-Kunsill jiddeċiedi dwar proposta tal-Kummissjoni.
 3.RIŻULTATI TAL-EVALWAZZJONIJIET EX-POST, TAL-KONSULTAZZJONIJIET MAL-PARTIJIET IKKONĊERNATI U TAL-VALUTAZZJONIJIET TAL-IMPATT
 •Evalwazzjonijiet ex-post/kontrolli tal-idoneità tal-leġiżlazzjoni eżistenti
 Mhux Applikabbli
 •Konsultazzjonijiet mal-partijiet ikkonċernati
 Mhux Applikabbli
 •Ġbir u użu tal-għarfien espert
 Mhux Applikabbli
 •Valutazzjoni tal-impatt
 Mhux Applikabbli
 •Idoneità regolatorja u simplifikazzjoni
 Mhux Applikabbli
 •Drittijiet fundamentali
 It-tisħiħ tad-dimensjoni tad-Drittijiet tal-Bniedem tal-prevenzjoni tal-kunflitti, tal-ġestjoni tal-kriżijiet u tal-proċessi ta’ wara l-kunflitt huwa wieħed mill-oqsma ewlenin ta’ kooperazzjoni fl-ambitu tal-qasam prijoritarju “Paċi u Sigurtà” tal-Istrateġija Konġunta Afrika-UE (JAES). Il-Memorandum ta’ Qbil dwar il-Paċi, is-Sigurtà u l-Governanza bejn l-UA u l-UE ffirmat f’Mejju 2018 jenfasizza ulterjorment iċ-ċentralità tad-Drittijiet tal-Bniedem, inkluża l-ġlieda kontra l-vjolenza abbażi tal-ġeneru marbuta mal-kunflitti, għall-kisba tal-paċi u s-sigurtà fil-kontinent Afrikan.
 Fl-ambitu tal-Programm ta’ Azzjoni tal-FPA 2019-2020
 17
 , se tingħata attenzjoni partikolari għad-dimensjoni tal-ġeneru u tad-Drittijiet tal-Bniedem tal-azzjonijiet rilevanti kollha. Il-Programm ta’ Azzjoni se jinkludi appoġġ lill-UA u lil atturi rilevanti oħra biex jiġi stabbilit qafas ta’ konformità kontinentali tad-Drittijiet tal-Bniedem u tad-dritt umanitarju internazzjonali, applikabbli għall-OAP kollha mmexxija mill-Afrika.
 4.IMPLIKAZZJONIJIET BAĠITARJI
 Mhux Applikabbli
 Il-FEŻ mhuwiex parti mill-baġit tal-UE.
 5.ELEMENTI OĦRAJN
 •Pjanijiet ta’ implimentazzjoni u arranġamenti dwar il-monitoraġġ, l-evalwazzjoni u r-rappurtar
 Arranġamenti ta’ monitoraġġ, evalwazzjoni u rappurtar huma dawk applikabbli għall-11 FEŻ u previsti fil-Programm ta’ Azzjoni tal-FPA 2019–2020.
 •Dokumenti ta’ spjegazzjoni (għad-direttivi)
 Mhux Applikabbli
 •Spjegazzjoni fid-dettall tad-dispożizzjonijiet speċifiċi tal-proposta
 Il-paragrafu (1) tal-Artikolu 1 tal-proposta jipprevedi li fondi diżimpenjati sa ammont massimu ta’ EUR 129 miljun minn proġetti fl-ambitu tal-għaxar FEŻ jiġu allokati għall-finijiet tar-riforniment tal-FPA biex jiġu indirizzati l-bżonnijiet finanzjarji stmati għal durata li tkopri sal-ewwel sitt xhur tal-2021.
 Il-paragrafu (2) tal-Artikolu 1 jipprevedi li jkunu applikabbli r-regoli tal-11-il FEŻ (Implimentazzjoni u Regolamenti Finanzjarji
 18
 ).
 L-Artikolu 2 jipprevedi d-data tad-dħul fis-seħħ tad-deċiżjoni.
 2020/0228 (NLE)
 Proposta għal
 DEĊIŻJONI TAL-KUNSILL
 dwar l-allokazzjoni ta' fondi diżimpenjati minn proġetti taħt l-għaxar Fond Ewropew għall-Iżvilupp għall-fini tar-riforniment tal-Faċilità għall-Paċi fl-Afrika
 IL-KUNSILL TAL-UNJONI EWROPEA,
 Wara li kkunsidrat it-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea,
 Wara li kkunsidra l-Ftehim Intern bejn ir-Rappreżentanti tal-Gvernijiet tal-Istati Membri tal-Unjoni Ewropea, imlaqqgħin fi ħdan il-Kunsill, dwar l-iffinanzjar ta' għajnuna mill-Unjoni Ewropea taħt il-qafas finanzjarju pluriennali għall-perjodu mill-2014 sal-2020, skont il-Ftehim ta' Sħubija AKP-UE, u dwar l-allokazzjoni ta' assistenza finanzjarja għall-pajjiżi u territorji extra-Ewropej li għalihom tapplika r-Raba' Parti tat-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea
 19
 , u b'mod partikolari l-Artikolu 1(4) tiegħu,
 Wara li kkunsidra l-proposta li saret mill-Kummissjoni Ewropea,
 Billi:
 (1)L-involviment attwali tal-Unjoni Ewropea fil-paċi u s-sigurtà fil-kontinent Afrikan taħt il-Faċilità għall-Paċi fl-Afrika (FPA) għandu jiġi sostnut sal-aħħar ta’ Ġunju 2021 jew sal-iskadenza tal-applikazzjoni tal-Ftehim ta’ Sħubija bejn il-membri tal-Grupp ta’ Stati Afrikani, tal-Karibew u tal-Paċifiku (“AKP”) fuq naħa, u l-Unjoni Ewropea u l-Istati Membri tagħha, fuq in-naħa l-oħra (“il-Ftehim ta’ Sħubija AKP-UE”)
 20
 , skont liema jiġi l-ewwel.
 (2)Ir-rekwiżiti finanzjarji tal-FPA għal perjodu li jkopri minn Jannar sa Ġunju 2021 huma stmati sa EUR 129 000 000.
 (3)Huwa xieraq li jintużaw fondi diżimpenjati minn proġetti taħt l-10 FEŻ biex jiġi żgurat il-finanzjament tal-FPA sa tmiem Ġunju 2021 jew sakemm tiskadi l-applikazzjoni tal-Ftehim ta’ Sħubija AKP-UE, skont liema jiġi l-ewwel.
 (4)Dawn il-fondi addizzjonali għandhom jiffinanzjaw appoġġ għal Operazzjonijiet ta’ Appoġġ għall-Paċi mmexxija mill-Afrika.
 (5)Jenħtieġ li dawn il-fondi jintużaw f’konformità mal-programm ta’ azzjoni multiannwali rilevanti tal-FPA u mar-regoli u l-proċeduri applikabbli għall-11-il FEŻ, kif stabbilit fir-Regolament tal-Kunsill (UE) 2015/322 tat-2 ta’ Marzu 2015 dwar l-implimentazzjoni tal-11-il Fond Ewropew għall-Iżvilupp
 21
 , u r-Regolament tal-Kunsill (UE) 2018/1877 tas-26 ta’ Novembru 2018 dwar ir-regolament finanzjarju applikabbli għall-11-il Fond Ewropew għall-Iżvilupp
 22
 .
 ADOTTAT DIN ID-DEĊIŻJONI:
 Artikolu 1
 Ammont sa massimu ta’ EUR 129 000 000 mill-fondi dekommissjonati minn proġetti taħt l-10 Fond Ewropew għall-Iżvilupp (FEŻ) għandu jiġi allokat għall-għan tar-riforniment tal-FPA mill-1 ta’ Jannar sat-30 ta’ Ġunju 2021 jew sakemm jiskadi l-applikazzjoni tal-Ftehim ta’ Sħubija AKP-UE, skont liema minnhom jiġi l-ewwel.
 Dawn il-fondi għandhom jintużaw f’konformità mar-regoli u l-proċeduri applikabbli għall-1l-il FEŻ.
 Artikolu 2
 Din id-Deċiżjoni tidħol fis-seħħ fil-jum wara dak tal-adozzjoni tagħha.
 Magħmul fi Brussell,
 Għall-Kunsill
 Il-President
 (1)
 Il-Ftehim ta’ Sħubija bejn il-membri tal-Grupp tal-Istati Afrikani, tal-Karibew u tal-Paċifiku, minn banda waħda, u l-Komunità Ewropea u l-Istati Membri tagħha, min-naħa l-oħra, iffirmat f’Cotonou fit-23 ta’ Ġunju 2000.
 (2)
 Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni C(2015) 8627 tas-7 ta’ Diċembru 2015.
 (3)
 Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni C(2016) 7258 tas-17 ta’ Novembru 2016.
 (4)
 Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni C(2017) 2579 tas-27 ta’ April 2017 kif emendata bid-Deċiżjoni tal-Kummissjoni C(2018) 1258 tat-23 ta’ Frar 2018.
 (5)
 Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni C(2019)4070 tas-6 ta’ Ġunju 2019.
 (6)
 Proposta tal-Kummissjoni għall-Qafas Finanzjarju Pluriennali 2021–2027, Mejju 2018.
 (7)
 HR(2018)94 tat-13 ta’ Ġunju 2018.
 (8)
 Dan ma jikkostitwixxix preċedent fir-rigward tal-użu potenzjali fil-futur tal-fondi diżimpenjati minn FEŻ preċedenti, li tibqa’ deċiżjoni li għandha tittieħed mill-Istati Membri skont il-każ, f’konformità mal-Artikolu 55 tar-Regolament tal-Kunsill (UE) 2018/1877 tas-26 ta’ Novembru 2018 dwar ir-regolament finanzjarju applikabbli għall-11-il Fond Ewropew għall-Iżvilupp.
 (9)
 Viżjoni Kondiviża, Azzjoni Komuni: Ewropa Aktar b'Saħħitha. Strateġija Globali għall-Politika Estera u ta’ Sigurtà tal-Unjoni Ewropea, Ġunju 2016.
 (10)
 Dikjarazzjoni konġunta mill-Kunsill u r-rappreżentanti tal-gvernijiet tal-Istati Membri mlaqqgħin fil-Kunsill, il-Parlament Ewropew u l-Kummissjoni (2017/C 210/01): Il-Kunsens Ewropew Ġdid Għall-Iżvilupp - “Id-Dinja Tagħna, Id-Dinjità Tagħna, Il-Futur Tagħna”, is-7 ta’ Ġunju 2017.
 (11)
 Il-Kummissjoni Ewropea u r-Rappreżentant Għoli tal-Unjoni għall-Affarijiet Barranin u l-Politika ta’ Sigurtà, Komunikazzjoni Konġunta lill-Parlament Ewropew u lill-Kunsill: Lejn Strateġija Komprensiva mal-Afrika, JOIN(2020) 4, 9 ta’ Marzu 2020.
 (12)
 Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni C(2015) 7766 tat-13 ta’ Novembru 2015 dwar l-adozzjoni tad-Dokument ta’ Strateġija 2014-2020 u l-Programm Indikattiv għall-kooperazzjoni Intra-AKP bejn l-Unjoni Ewropea u l-Grupp ta’ Stati AKP.
 (13)
 Ir-Regolament tal-Kunsill (UE) 2015/322 tat-2 ta’ Marzu 2015.
 (14)
 Ftehim Intern bejn ir-rappreżentanti tal-gvernijiet tal-Istati Membri tal-Unjoni Ewropea, imlaqqgħin fi ħdan il-Kunsill, dwar l-iffinanzjar ta’ għajnuna mill-Unjoni Ewropea taħt il-Qafas Finanzjarju Pluriennali għall-perijodu mill-2014 sal-2020, skont il-ftehim ta’ sħubija AKP-UE, u dwar l-allokazzjoni ta’ assistenza finanzjarja għall-pajjiżi u territorji extra -Ewropej li għalihom tapplika r-Raba’ Parti tat-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea (ĠU L 210, 6.8.2013, p. 1).
 (15)
 L-Artikolu 1(4) tal-Ftehim Intern tal-11-il FEŻ u l-Artikolu 55 tar-Regolament tal-Kunsill (UE) 2018/1877 tas-26 ta’ Novembru 2018 dwar ir-regolament finanzjarju applikabbli għall-11-il Fond Ewropew għall-Iżvilupp.
 (16)
 ĠU L 210, 6.8.2013, p. 1–14.
 (17)
 Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni C(2019) 4070 tas-6 ta’ Ġunju 2019.
 (18)
 Ir-Regolament tal-Kunsill (UE) 2015/322 tat-2 ta’ Marzu 2015 dwar l-implimentazzjoni tal-11-il Fond Ewropew għall-Iżvilupp u r-Regolament tal-Kunsill (UE) 2018/1877 tas-26 ta’ Novembru 2018 dwar ir-regolament finanzjarju applikabbli għall-11-il Fond Ewropew għall-Iżvilupp.
 (19)
 ĠU L 210, 6.8.2013, p.1
 (20)
 Il-Ftehim (ĠU L 317, 15.12.2000, p. 3) kif emendat mill-Ftehim iffirmat fil-Lussemburgu fil-25 ta' Ġunju 2005 (ĠU L 209, 11.8.2005, p. 27) u mill-Ftehim iffirmat f'Ouagadougou fit-22 ta' Ġunju 2010 (ĠU L287, 4.11.2010, p 3).
 (21)
 ĠU L 58, 3.3.2015, p. 1-16.
 (22)
 ĠU L 307, 3.12.2018, p. 1-21.


text:
Druk wklęsły (druk wgłębny) – jeden z trzech podstawowych sposobów druku (obok druku płaskiego i druku wypukłego), stosowany zarówno w grafice warsztatowej, jak i poligrafii.
 Druk wklęsły polega na tym, że miejsca drukujące są położone poniżej miejsc niedrukujących. Farba drukowa pokrywa najpierw całą formę drukową, po czym z miejsc niedrukujących jest zabierana raklem, a następnie farba pozostawiona w zagłębieniach jest przenoszona na podłoże drukowe.
 Ogólnie rzecz biorąc, w technikach druku wklęsłego formy drukowe mają większą wytrzymałość w porównaniu z technikami z dwu pozostałych podstawowych sposobów druku, a co za tym idzie, możliwe jest drukowanie większych nakładów z jednej formy drukowej a często jest ono także szybsze.
 Do druku wklęsłego zaliczane są następujące techniki graficzne
 warsztatowe: akwaforta, akwatinta, heliografia, heliograwiura, mezzotinta, miedzioryt, miękki werniks, odprysk, staloryt, sucha igła.
 przemysłowe: rotograwiura, tampondruk.
 Bibliografia
 Techniki graficzne
 Techniki druku


text:
Lynetteholmen – en tikkende naboretlig bombe?
 Regeringen og Københavns Kommunes overborgmester indgik den 5. oktober 2018 en principaftale om at anlægge en ny ø, Lynetteholmen, mellem Nordhavn og Refshaleøen i Københavns Havn på 2 mio. m2. Naturtro illustrationer af fremtidsvisionen florerer på digitale medier: https://www.lynetteholmen.com/
 Et bredt flertal i Folketinget (V, LA, K, S, DF, RV og SF) tilsluttede sig principaftalen den 25. oktober 2018. Et bredt politisk flertal i Københavns Borgerrepræsentation (S, ALT, RV, SF, V, K, DF og LA) godkendte ligeledes den 22. november 2018 principaftalen om anlæg af Lynetteholmen.
 Efterfølgende har der i den offentlige debat været meget fokus på projektet i forbindelse med udarbejdelse af VVM redegørelsen (undersøgelse om projekters væsentlige indvirkninger på miljøet), som nu har været i høring.
 Planen om nyt naturskønt og samtidig storbynært boligområde for op til 35.000 mennesker (og tilsvarende antal arbejdspladser), som på én gang kan løse problemer med stigende boligpriser i hovedstaden og truslen om klimaskabte flodbølger mod Københavns centrum, fremstår allerede meget konkret. Dette selvom det skønnes at ville tage op mod 50 år at gøre projektet færdigt.
 Realisering af planen kræver nemlig opfyldning af meget stor mængde jord for at skabe den nye ø. Og selvom opfyldningen ikke planlagt til at skulle påbegyndes før om et par år, er der allerede rejst massiv kritik af nogle af de forslag, der er blevet fremlagt, for hvordan jorden skulle fragtes igennem København. Ifølge et af disse forslag skal jorden køres gennem byen på ca. 1 mio. lastvognstog, hvilket med den planlagte etableringstid vil svare til 72 lastbiler igennem København hver dag i 30 år. Dette kunne fx ske ad vejen Forlandet ved Magretheholmen på Amagers nordspids.
 Der er imidlertid fortsat tale om forslag og By og Havn, som ejes af Københavns Kommune og Staten i fællesskab, undersøger også muligheden for at fragte opfyldningsjorden ad vandvejen.
 Planen for Lynetteholmen er således ikke endeligt vedtaget og før projektet kommer dertil hvor der skal transporteres jord til den nye ø, skal VVM-redegørelsen offentliggøres, som præsenterer resultatet af en undersøgelse af miljøkonsekvenserne ved det kolossale anlægsprojekt. I den forbindelse har borgere, virksomheder og interesseorganisationer haft mulighed for at gøre indsigelse, og den endelige rapport er således på vej og skal indgå i beslutningen om projektets nærmere udformning.
 Som det fremgår, kan anlæggelsen af den nye ø få store konsekvenser for naboerne til en eventuel transportkorridor gennem byen. Der kan derfor fremhæves en række eksempler fra retspraksis, der viser, hvor grænsen går for hvad man egentlig skal acceptere som nabo i lignende situationer og hvornår man vil kunne forvente erstatning.
 I U 1999.353 H fandt Højesteret eksempelvis, at en sådan grænse var overskredet, da støjgenerne fra et nyt større vejanlæg, anlagt mere end 80 meter fra beboelse, var så omfattende, at der måtte ydes erstatning til de påvirkede ejere af en nærliggende ejendom, som de mente, havde mistet værdi. Højesteret lagde afgørende vægt på en vurdering af hvorvidt støjgenerne, og andre ulemper i øvrigt, overskred grænsen for ”hvad der med rimelighed må påregnes som led i den almindelige samfundsudvikling på trafikområdet”. I den forbindelse foretog man en konkret bedømmelse af blandt andet støjniveauet, trafikintensiteten og ejendommens beliggenhed.
 Ved syn og skøn var nedgangen i ejendommens værdi som følge af motorvejsanlægget ansat til 550.000 kr. Højesteret fastsatte skønsmæssigt erstatningen til 250.000 kr. At erstatningen ikke blev de fulde 550.000 kr., hænger sammen med, at erstatning i naboretlige sager kun gives for den gene, som overstiger, hvad man ”...må påregne som led i den almindlige samfundsudvikling”. I tilfældet Lynetteholmen er der næppe nogen af beboerne på Margreteholm, som ved erhvervelse af deres boliger havde overvejet muligheden af, at der ville blive bygget et ny ø ved siden af deres boligområde. Så der ses her at være mulighed for, at værditabet på ejendommene ikke vil være påregneligt og at der dermed skal betales fuld erstatning, som det bl.a. skete i sagen om Tvillingehusene i Ikast.
 I en tilsvarende sag om gener var vejanlæg, U 1999.598 H, også kendt som ”Viborg-sagen”, fandt Højesteret omvendt, at støjgener fra en nyetableret vej i det centrale Viborg, ikke oversteg ”hvad der med rimelighed må påregnes som led i den almindelige samfundsudvikling på trafikområdet”. På samme måde som i den førnævnte sag, foretog man også en konkret vurdering af flere faktorer og man lagde i den forbindelse særlig vægt på at ejendommen, tilhørende den påvirkede ejer, lå i et centralt område af Viborg by, ”med en betydelig trafikintensitet og heraf følgende trafikstøjbelastning”. Desuden var vejen anlagt som en del af en lokalplanbaseret udvikling for netop at forbedre forholdende i det pågældende område. Af disse hensyn fandt Højesteret at den føromtalte tålegrænse ikke var overskredet og dette gjaldt også selvom den nyetablerede vej medførte en væsentlig støjmæssig merbelastning af de påvirkede ejendomme.
 I U 2008.677 H vurderede Højesteret ligeledes, at de øgede støjgener, som følge af udbygningen af en motortrafikvej, ikke overskred tålegrænsen for hvad der ”med rimelighed måtte påregnes som led i den almindelige samfundsudvikling på trafikområdet”. Sagen drejede sig alene om spørgsmålet om, hvorvidt tålegrænsen for ejeren af en nærliggende lystejendom var overskredet i forbindelse med udbygningen af en 2-sporet motortrafikvej til en 4-sporet motorvej og den dertilhørende forøgede støjbelastning. I forbindelse med ombygningen var ejeren allerede af ekspropriationsmyndighederne tilkendt 75.000 kr. som erstatning for værdiforringelsen, som følge af det nyetablerede vejanlæg.
 Ejeren indbragte imidlertid sagen for retten for at få tilkendt en forhøjet erstatning – konkret for at finansiere ombygning af ejendommen med henblik på at afhjælpe den støjmæssige merbelastning. Højesteret fandt imidlertid modsat ekspropriationsmyndighederne slet ikke, at tålegrænsen var overskredet og fastslog derfor, at ejeren skulle tilbagebetale den allerede modtagne erstatning på 75.000 til Transportministeriet. Det skal dog bemærkes, at der var uenighed blandt dommerne. Men flertallet fandt altså, at tålegrænsen i dette konkrete tilfælde ikke var overskredet og lagde herved vægt på samme konkrete vurdering, som i de to ovennævnte sager, samt at forskellen i støjbelastning ”alene” udgjorde en forøgelse på 5 dB. Én dommer mente imidlertid, at tålegrænsen faktisk var overskredet og lagde herved vægt på, at ekspropriationsmyndighederne allerede havde udbetalt erstatning og at man i den forbindelse havde inddraget alle relevante oplysninger samt Højesterets tidligere praksis.
 I forhold til Lynetteholmen må det forventes, at Folketinget vedtager en ”anlægslov”, som det er sædvanligt ved store projekter som jernbaner, metrobyggeri, omfartsveje, motorveje og brobyggerier og seneste etablering af Statens Naturhistoriske Museum midt i København. En anlægslov har til formål sikre, at projektet holder sig inden for fastlagte tids-planer og budgetter og at der samtidig varetages de nødvendige hensyn til for eksempel miljø, natur og fredninger og at projektet ikke går i stå på grund af lange klagesagsforløb. Den naboretligt gene for eksisterende beboere omkring anlægget skal således tænkes ind og erstatninger i videst muligt omfang udmåles på forhånd of aftales med de berørte. Ikke blot for egentlig afståelse (ekspropriation) men også for gener.
 Er generne for naboer og øvrige berørte ikke gennemtænkt på forhånd, vil problemerne blot dukke op undervejs, som det fx skete i 2014 under metrobyggeriet. Læs evt. mere her: Aftenarbejde på Metro-byggeriet skal stoppe.
 Af Metrosagen lærte myndighederne, at man for at sikre fremdrift i byggeriet kan indarbejde erstatning for gener i projektplanen og dermed anlægsloven og til gengæld samtidig ved lov afskære de berørtes klagemulighed i klagenævn. Dette skete i 2017 under behandlingen af anlægsloven for Statens Naturhistoriske Museum. Staten fik sin anlægslov og dermed høj grad af sikkerhed for overholdelse af tidsplaner og budgetter og projektet ved Sølvtorvet i København er nu i fuld gang. Til gengæld fik de berørte borgere og virksomheder nu kun mulighed for at gøre indsigelse ved at sagsøge staten, hvilket alt andet lige er en anden opgave end at sende en klare til et klagenævn.
 Men kommer det dertil er det altså den ovennævnte praksis fra Højesteret, som skal tages i betragtning.
 Status for Lynetteholmen
 Projektet vedrørende Lynetteholmen er stadig ved VVM-redegørelsen og By og Havn afventer Miljøstyrelsens svar, som består af de mange høringssvar som styrelsen har modtaget, omkring den 20. december 2019. Først derefter kan man gå videre med projekteringen. Tidsplanen er beskrevet i By og Havns kommissorium for redegørelsen, som kan ses her.
 For bistand vedrørende planretlige sager, herunder indsigelser mod projekter eller planer i nabolaget, ekspropriation og erstatning, kontakt da venligst advokat Nicolai Platzer Funder.
 Kommissorium_VVM_redegoerelse_Lynetteholmen.pdf 328 KB
 Tvillingehusene i Ikast - MAD 2010.968 V 233 KB
 Viborg dommen - U 1999.598 H 225 KB