type: wikipedia

text:
Sabine Seidel (* 3. September 1956 in Dresden, DDR) ist eine ehemalige deutsche Fußballspielerin und -trainerin.
 Karriere
 Spielerin
 Seidel begann 13-jährig beim Dresdener Stadtteilverein ZFK Rossendorf mit dem Fußballspielen, nachdem sie sich im Januar 1970 auf eine Zeitungsanzeige dort gemeldet hatte. Nach drei Jahren wechselte sie zur BSG Aufbau Dresden-Ost, später zur BSG Motor Bautzen.
 Zur Spielzeit 1979 wechselte die ehemalige Leichtathletin, die während eines Freundschaftsspiels der BSG Turbine Potsdam 1977 in Bautzen auf sich aufmerksam machen konnte, nach Potsdam; nachdem sie ihre zweijährige Verpflichtungszeit als Kochsmaat in der Handelsmarine der DDR abgeleistet hatte.
 In der Meisterschaft, mit Einführung 1979 Bestenermittlung genannt, gewann sie mit ihrer Mannschaft im Spieljahr 1981 im heimischen Karl-Liebknecht-Stadion vor rund 3.000 Zuschauern ohne Punktverlust den ersten Titel, dem bis zu ihrem verletzungsbedingten Ende ihrer Spielerkarriere im Juni 1989 sich noch vier anschließen sollten; sie wurde zudem zur besten Spielerin geehrt und entwickelte sich im Verlauf ihrer Zugehörigkeit zum ersten „Star“ des DDR-Frauenfußballs Sie war laut Trainer Bernd Schröder „die erste Spielerin, die den Ball aus vollem Lauf flanken konnte“.
 Trainerin
 Seidel trainierte von 1980 bis 1986 die C- und B-Juniorenteams des FV Turbine 1955 Potsdam, ehe sie dann ab 1986 die Turbinen-Mädchenmannschaften aufbaute und bis Juni 2006 die Nachwuchsabteilung des 1. FFC Turbine Potsdam leitete, deren Erfolge sich in den Jahren 2000, 2003, 2004, 2005, 2006 abzeichneten. Im Laufe dieser Zeit engagierte sie sich ehrenamtlich als Landesauswahltrainerin beim Fußball-Landesverband Brandenburg und war von 1996 bis 2014 Vorsitzende des Frauen- und Mädchenfußballausschusses. Nach der Niederlegung des Traineramtes im Juli 2006 aus persönlichen Gründen, blieb sie dennoch Objektleiterin des Sportplatzes in der Potsdamer Waldstadt und Betreuerin mehrerer Nachwuchs-Nationalmannschaften.
 Im November 1994 übernahm sie die in Abstiegsgefahr schwebende erste Mannschaft, nachdem die Entlassung von Trainer Frank Lange von Manager Bernd Schröder unmittelbar nach der 0:3-Niederlage beim FC Eintracht Rheine verkündet wurde, und führte den Bundesliganeuling in der Gruppe Nord der seinerzeit zweigleisigen Bundesliga noch auf Platz sechs.
 Erfolge
 Spielerin
 Sieger der DDR-Bestenermittlung 1981, 1982, 1983, 1985, 1986
 Trainerin
 Deutscher Meister der B-Juniorinnen 2000, 2003, 2004, 2005, 2006
 Sonstiges
 Von Mai 2002 bis November 2019 gehörte sie als Zeugwart zum DFB-Funktionsteam der U19- und U20-Nationalmannschaft der Frauen unter den Cheftrainerinnen Silvia Neid bzw. Maren Meinert.
 Einzelnachweise
 Fußballspieler (DDR)
 Fußballspieler (1. FFC Turbine Potsdam)
 Fußballtrainer (1. FFC Turbine Potsdam)
 Deutscher
 DDR-Bürger
 Geboren 1956
 Frau


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 18.2.2017
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 42/19
 BESLUIT Nr. 2/2016 VAN HET GEMENGD COMITÉ LUCHTVERVOER EUROPESE UNIE/ZWITSERLAND OPGERICHT BIJ DE OVEREENKOMST TUSSEN DE EUROPESE GEMEENSCHAP EN DE ZWITSERSE BONDSSTAAT INZAKE LUCHTVERVOER
 van 8 december 2016
 tot vervanging van de bijlage bij de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer [2017/291]
 HET COMITÉ LUCHTVERVOER EUROPESE UNIE/ZWITSERLAND,
 Gezien de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer, hierna de „overeenkomst” genoemd, en met name artikel 23, lid 4,
 BESLUIT:
 Enig artikel
 Met ingang van 1 februari 2017 vervangt de bijlage bij dit besluit de bijlage bij de overeenkomst.
 Gedaan te Genève, 8 december 2016.
 Voor het Gemengd Comité
 Het hoofd van de delegatie van de Europese Unie
 Filip CORNELIS
 Het hoofd van de Zwitserse delegatie
 Christian HEGNER
 BIJLAGE
 Met het oog op de toepassing van deze overeenkomst geldt het volgende:
 —
 krachtens het Verdrag van Lissabon, dat op 1 december 2009 van kracht is geworden, treedt de Europese Unie in de plaats van de Europese Gemeenschap, waarvan zij de opvolger is;
 —
 wanneer in deze bijlage gespecificeerde besluiten verwijzingen bevatten naar lidstaten van de Europese Gemeenschap, zoals vervangen door de Europese Unie, of een eis betreffende een verband met laatstgenoemde, gelden deze verwijzingen, voor de toepassing van deze overeenkomst, als eveneens van toepassing op Zwitserland, of op de eis betreffende een verband met Zwitserland;
 —
 de verwijzingen naar Verordeningen (EEG) nr. 2407/92 en (EEG) nr. 2408/92 van de Raad in de artikelen 4, 15, 18, 27 en 35 van de overeenkomst worden begrepen als verwijzingen naar Verordening (EG) nr. 1008/2008 van het Europees Parlement en de Raad;
 —
 onverminderd artikel 15 van deze overeenkomst wordt onder de in onderstaande richtsnoeren en verordeningen van de Gemeenschap gebruikte term „communautaire luchtvaartmaatschappij” tevens verstaan een luchtvaartmaatschappij die een exploitatievergunning heeft en die haar hoofdzetel en, in voorkomend geval, haar statutaire zetel in Zwitserland heeft overeenkomstig het bepaalde in Verordening (EG) nr. 1008/2008. Verwijzingen naar Verordening (EEG) nr. 2407/92 worden begrepen als verwijzingen naar Verordening (EG) nr. 1008/2008;
 —
 verwijzingen in de volgende teksten naar de artikelen 81 en 82 van het Verdrag of naar de artikelen 101 en 102 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie worden begrepen als verwijzingen naar de artikelen 8 en 9 van deze overeenkomst.
 1. Liberalisering van de luchtvaart en andere regels betreffende de burgerluchtvaart
 Nr. 1008/2008
 Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 2008 inzake gemeenschappelijke regels voor de exploitatie van luchtdiensten in de Gemeenschap
 Nr. 2000/79
 Richtlijn van de Raad van 27 november 2000 inzake de inwerkingstelling van de Europese overeenkomst betreffende de organisatie van de arbeidstijd van mobiel personeel in de burgerluchtvaart, gesloten door de Association of European Airlines (AEA), de European Transport Workers Association (ETF), de European Cockpit Association (ECA), de European Regions Airline Association (ERA) en de International Air Carrier Association (IACA)
 Nr. 93/104
 Richtlijn van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, zoals gewijzigd bij:
 —
 Richtlijn 2000/34/EG
 Nr. 437/2003
 Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 27 februari 2003 betreffende de statistische registratie van het passagiers-, vracht- en postvervoer door de lucht
 Nr. 1358/2003
 Verordening van de Commissie van 31 juli 2003 tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 437/2003 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de statistische registratie van het passagiers-, vracht- en postvervoer door de lucht en tot wijziging van de bijlagen I en II daarbij
 Nr. 785/2004
 Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende de verzekeringseisen voor luchtvervoerders en exploitanten van luchtvaartuigen, zoals gewijzigd bij:
 —
 Verordening (EU) nr. 285/2010 van de Commissie
 Nr. 95/93
 Verordening van de Raad van 18 januari 1993 betreffende gemeenschappelijke regels voor de toewijzing van slots op communautaire luchthavens (artikelen 1-12), zoals gewijzigd bij:
 —
 Verordening (EG) nr. 793/2004
 Nr. 2009/12
 Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2009 inzake luchthavenheffingen
 Nr. 96/67
 Richtlijn van de Raad van 15 oktober 1996 betreffende de toegang tot de grondafhandelingsmarkt op de luchthavens van de Gemeenschap
 (Artikelen 1-9, 11-23 en 25)
 Nr. 80/2009
 Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 14 januari 2009 inzake een gedragscode voor geautomatiseerde boekingssystemen en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 2299/89 van de Raad.
 2. Mededingingsregels
 Nr. 1/2003
 Verordening van de Raad van 16 december 2002 betreffende de uitvoering van de mededingingsregels van de artikelen 81 en 82 van het Verdrag (artikelen 1-13 en 15-45)
 (Voor zover deze verordening relevant is voor de toepassing van deze overeenkomst. De opname van deze verordening heeft geen gevolgen voor de taakverdeling uit hoofde van deze overeenkomst)
 Nr. 773/2004
 Verordening van de Commissie van 7 april 2004 betreffende procedures van de Commissie op grond van de artikelen 81 en 82 van het EG-Verdrag, zoals gewijzigd bij:
 —
 Verordening (EG) nr. 1792/2006 van de Commissie,
 —
 Verordening (EG) nr. 622/2008 van de Commissie
 Nr. 139/2004
 Verordening van de Raad van 20 januari 2004 betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (de „EG-concentratieverordening”)
 (artikel 1-18, artikel 19, leden 1 en 2, en artikel 20-23)
 Met betrekking tot artikel 4, lid 5, van de concentratieverordening is het volgende van toepassing tussen de Europese Gemeenschap en Zwitserland:
 (1)
 met betrekking tot een concentratie, zoals gedefinieerd in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 139/2004, die geen communautaire dimensie heeft in de zin van artikel 1 van die verordening en die kan worden onderzocht op basis van de nationale mededingingswetten van minstens drie EG-lidstaten en de Zwitserse Bondsstaat, mogen de in artikel 4, lid 2, van die verordening vermelde personen of ondernemingen, alvorens de concentratie bij de bevoegde autoriteiten aan te melden, de Europese Commissie door middel van een gemotiveerde kennisgeving meedelen dat de concentratie door de Commissie dient te worden onderzocht;
 (2)
 de Europese Commissie stuurt alle kennisgevingen die overeenkomstig artikel 4, lid 5, van Verordening (EG) nr. 139/2004 en de vorige alinea zijn ingediend, onverwijld door naar de Zwitserse Bondsstaat;
 (3)
 als de Zwitserse Bondsstaat het oneens is met het verzoek om de zaak te verwijzen, behoudt de bevoegde Zwitserse mededingingsautoriteit haar bevoegdheid en wordt de zaak overeenkomstig deze alinea niet naar de Commissie verwezen.
 Overeenkomstig de uiterste termijnen van artikel 4, leden 4 en 5, artikel 9, leden 2 en 6, en artikel 22, lid 2, van de concentratieverordening:
 (1)
 stuurt de Europese Commissie overeenkomstig artikel 4, leden 4 en 5, artikel 9, leden 2 en 6, en artikel 22, lid 2, onverwijld alle relevante documenten naar de bevoegde Zwitserse mededingingsautoriteit;
 (2)
 begint de berekening van de in artikel 4, leden 4 en 5, artikel 9, leden 2 en 6, en artikel 22, lid 2, van Verordening (EG) nr. 139/2004 uiterste termijnen voor de Zwitserse Bondsstaat na ontvangst van de relevante documenten door de bevoegde Zwitserse mededingingsautoriteit.
 Nr. 802/2004
 Verordening van de Commissie van 7 april 2004 tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 139/2004 van de Raad betreffende de controle op concentraties van ondernemingen (artikelen 1-24), zoals gewijzigd bij:
 —
 Verordening (EG) nr. 1792/2006 van de Commissie,
 —
 Verordening (EG) nr. 1033/2008 van de Commissie,
 —
 Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1269/2013 van de Commissie
 Nr. 2006/111
 Richtlijn van de Commissie van 16 november 2006 betreffende de doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen lidstaten en openbare bedrijven en de financiële doorzichtigheid binnen bepaalde ondernemingen
 Nr. 487/2009
 Verordening van de Raad van 25 mei 2009 betreffende de toepassing van artikel 81, lid 3, van het Verdrag op bepaalde groepen overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragingen in de sector van het luchtvervoer
 3. Veiligheid van de luchtvaart
 Nr. 216/2008
 Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 20 februari 2008 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart, houdende intrekking van Richtlijn 91/670/EEG van de Raad, Verordening (EG) nr. 1592/2002 en Richtlijn 2004/36/EG, zoals gewijzigd bij:
 —
 Verordening (EG) nr. 690/2009 van de Commissie,
 —
 Verordening (EG) nr. 1108/2009,
 —
 Verordening (EU) nr. 6/2013 van de Commissie,
 —
 Verordening (EU) 2016/4 van de Commissie.
 De bevoegdheden die overeenkomstig de verordening aan het Agentschap zijn toegekend, gelden ook in Zwitserland.
 De bevoegdheden die aan de Commissie zijn toegekend voor het nemen van beslissingen krachtens artikel 11, lid 2, artikel 14, leden 5 en 7, artikel 24, lid 5, artikel 25, lid 1, artikel 38, lid 3, onder i), artikel 39, lid 1, artikel 40, lid 3, artikel 41, leden 3 en 5, artikel 42, lid 4, artikel 54, lid 1, en artikel 61, lid 3, gelden ook in Zwitserland.
 Niettegenstaande de horizontale aanpassing in het tweede streepje van de bijlage bij de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer, zijn de verwijzingen naar de „lidstaten” in artikel 65 van de verordening of in de in dat artikel vermelde bepalingen van Besluit 1999/468/EG, niet van toepassing op Zwitserland.
 Niets in de verordening mag worden geïnterpreteerd alsof de autoriteit om uit hoofde van internationale overeenkomsten namens Zwitserland op te treden met een ander doel dan het verlenen van bijstand bij de naleving van de uit dergelijke overeenkomsten voortvloeiende verplichtingen, aan het EASA wordt overgedragen.
 De tekst van de Verordening wordt voor de toepassing van deze overeenkomst als volgt aangepast:
 a)
 Artikel 12 wordt als volgt gewijzigd:
 i)
 in lid 1 wordt „of Zwitserland” ingevoegd na „de Gemeenschap”;
 ii)
 in lid 2, onder a), wordt „of Zwitserland” ingevoegd na „de Gemeenschap”;
 iii)
 in lid 2 worden de punten b) en c) geschrapt;
 iv)
 het volgende lid wordt toegevoegd:
 „3. Voert de Gemeenschap met een derde land onderhandelingen over de sluiting van een overeenkomst die het mogelijk maakt dat een lidstaat of het Agentschap certificaten aflevert op basis van certificeringen van de luchtvaartautoriteiten van dat derde land, dan streeft zij ernaar dat Zwitserland het betrokken derde land een soortgelijke overeenkomst aanbiedt. Zwitserland streeft er op zijn beurt naar met derde landen overeenkomsten te sluiten die overeenstemmen met die van de Gemeenschap.”.
 b)
 Aan artikel 29 wordt het volgende lid toegevoegd:
 „4. In afwijking van artikel 12, lid 2, onder a), van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Gemeenschappen, kunnen onderdanen van Zwitserland die in het bezit zijn van al hun burgerrechten op contractbasis in dienst worden genomen door de uitvoerend directeur van het Agentschap.”.
 c)
 Aan artikel 30 wordt de volgende alinea toegevoegd:
 „Zwitserland past het Protocol inzake voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, dat als bijlage A bij deze bijlage is gevoegd, toe op het Agentschap, overeenkomstig het aanhangsel bij bijlage A.”.
 d)
 Aan artikel 37 wordt de volgende alinea toegevoegd:
 „Zwitserland neemt volwaardig deel aan de werkzaamheden van de raad van bestuur en heeft binnen deze raad dezelfde rechten en plichten als de EU-lidstaten, met uitzondering van stemrecht.”.
 e)
 Aan artikel 59 wordt het volgende lid toegevoegd:
 „12. Zwitserland neemt deel aan de in lid 1, onder b), vermelde regeling voor financiële bijdragen, overeenkomstig de volgende formule:
 S (0,2/100) + S [1 — (a+b) 0,2/100] c/C
 waarbij:
 S
 =
 het gedeelte van de begroting van het Agentschap dat niet wordt gedekt door de in lid 1, onder c) en d), vermelde vergoedingen en heffingen
 A
 =
 het aantal geassocieerde landen
 b
 =
 het aantal EU-lidstaten
 c
 =
 de bijdrage van Zwitserland tot de ICAO-begroting
 C
 =
 de totale bijdrage van de EU-lidstaten en van de geassocieerde landen tot de ICAO-begroting”.
 f)
 Aan artikel 61 wordt het volgende lid toegevoegd:
 „De bepalingen met betrekking tot financiële controle door de Gemeenschap in Zwitserland, wat de deelnemers aan de activiteiten van het Agentschap betreft, zijn uiteengezet in bijlage B bij de onderhavige bijlage.”
 g)
 Bijlage II bij de verordening wordt uitgebreid tot de volgende luchtvaartuigen, in de hoedanigheid van producten onder artikel 2, lid 3, onder a), ii), van Verordening (EG) nr. 1702/2003 van de Commissie van 24 september 2003 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften inzake de luchtwaardigheid en milieucertificering van luchtvaartuigen en aanverwante producten, onderdelen en uitrustingsstukken, alsmede voor de certificering van ontwerp- en productieorganisaties (1):
 A/c — [HB-IMY, HB-IWY] — type Gulfstream G-IV
 A/c — [HB-IMJ, HB-IVZ, HB-JES] — type Gulfstream G-V
 A/c — [HB-ZCW, HB-ZDF] — type MD900.
 Nr. 1178/2011
 Verordening van de Commissie van 3 november 2011 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures met betrekking tot de bemanning van burgerluchtvaartuigen, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad, zoals gewijzigd bij:
 —
 Verordening (EU) nr. 290/2012 van de Commissie,
 —
 Verordening (EU) nr. 70/2014 van de Commissie,
 —
 Verordening (EU) nr. 245/2014 van de Commissie,
 —
 Verordening (EU) 2015/445 van de Commissie,
 —
 Verordening (EU) 2016/539 van de Commissie.
 Nr. 3922/91
 Verordening van de Raad van 16 december 1991 inzake de harmonisatie van technische voorschriften en administratieve procedures op het gebied van de burgerluchtvaart (artikelen 1-3, artikel 4, lid 2, artikelen 5-11 en artikel 13), zoals gewijzigd bij:
 —
 Verordening (EG) nr. 1899/2006,
 —
 Verordening (EG) nr. 1900/2006,
 —
 Verordening (EG) nr. 8/2008 van de Commissie,
 —
 Verordening (EG) nr. 859/2008 van de Commissie.
 Nr. 996/2010
 Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 20 oktober 2010 inzake onderzoek en preventie van ongevallen en incidenten in de burgerluchtvaart en houdende intrekking van Richtlijn 94/56/EG, als gewijzigd bij:
 —
 Verordening (EU) nr. 376/2014
 Nr. 104/2004
 Verordening van de Commissie van 22 januari 2004 tot vaststelling van regels voor de organisatie en de samenstelling van de kamer van beroep van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart
 Nr. 2111/2005
 Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 14 december 2005 betreffende de vaststelling van een communautaire lijst van luchtvaartmaatschappijen waaraan een exploitatieverbod binnen de Gemeenschap is opgelegd en het informeren van luchtreizigers over de identiteit van de exploiterende luchtvaartmaatschappij, en tot intrekking van artikel 9 van Richtlijn 2004/36/EG
 Nr. 473/2006
 Verordening van de Commissie van 22 maart 2006 tot vaststelling van uitvoeringsregels voor de in hoofdstuk II van Verordening (EG) nr. 2111/2005 van het Europees Parlement en de Raad bedoelde communautaire lijst van luchtvaartmaatschappijen waaraan een exploitatieverbod is opgelegd in de Gemeenschap
 Nr. 474/2006
 Verordening van de Commissie van 22 maart 2006 tot vaststelling van de in hoofdstuk II van Verordening (EG) nr. 2111/2005 van het Europees Parlement en de Raad bedoelde communautaire lijst van luchtvaartmaatschappijen waaraan een exploitatieverbod is opgelegd in de Gemeenschap, zoals laatstelijk gewijzigd bij:
 —
 Uitvoeringsverordening (EU) 2016/963 van de Commissie
 Nr. 1332/2011
 Verordening van de Commissie van 16 december 2011 tot vaststelling van gemeenschappelijke eisen voor het gebruik van het luchtruim en exploitatieprocedures voor het vermijden van botsingen in de lucht, zoals gewijzigd bij:
 —
 Verordening (EU) 2016/583 van de Commissie
 Nr. 646/2012
 Uitvoeringsverordening van de Commissie van 16 juli 2012 houdende vaststelling van uitvoeringsbepalingen inzake boeten en dwangsommen uit hoofde van Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad
 Nr. 748/2012
 Verordening van de Commissie van 3 augustus 2012 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften inzake de luchtwaardigheid en milieucertificering van luchtvaartuigen en aanverwante producten, onderdelen en uitrustingsstukken, alsmede voor de certificering van ontwerp- en productieorganisaties, zoals gewijzigd bij:
 —
 Verordening (EU) nr. 7/2013 van de Commissie,
 —
 Verordening (EU) nr. 69/2014 van de Commissie,
 —
 Verordening (EU) 2015/1039 van de Commissie,
 —
 Verordening (EU) 2016/5 van de Commissie.
 Nr. 965/2012
 Verordening van de Commissie van 5 oktober 2012 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures voor vluchtuitvoering, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad, zoals gewijzigd bij:
 —
 Verordening (EU) nr. 800/2013 van de Commissie,
 —
 Verordening (EU) nr. 71/2014 van de Commissie,
 —
 Verordening (EU) nr. 83/2014 van de Commissie,
 —
 Verordening (EU) nr. 379/2014 van de Commissie,
 —
 Verordening (EU) 2015/140 van de Commissie,
 —
 Verordening (EU) 2015/1329 van de Commissie,
 —
 Verordening (EU) 2015/640 van de Commissie,
 —
 Verordening (EU) 2015/2338 van de Commissie,
 —
 Verordening (EU) 2016/1199 van de Commissie.
 Nr. 2012/780
 Besluit van de Commissie van 5 december 2012 inzake toegangsrechten tot het bij artikel 18, lid 5, van Verordening (EU) nr. 996/2010 van het Europees Parlement en de Raad inzake onderzoek en preventie van ongevallen en incidenten in de burgerluchtvaart en houdende intrekking van Richtlijn 94/56/EG opgezette Europese centrale register van veiligheidsaanbevelingen en de antwoorden daarop
 Nr. 628/2013
 Uitvoeringsverordening van de Commissie van 28 juni 2013 inzake de werkmethoden van het Europees Agentschap voor de Veiligheid van de luchtvaart voor de uitvoering van normaliseringsinspecties en het toezicht op de toepassing van de regels van Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad, en houdende intrekking van Verordening (EG) nr. 736/2006 van de Commissie
 Nr. 139/2014
 Verordening van de Commissie van 12 februari 2014 tot vaststelling van eisen en administratieve procedures met betrekking tot luchtvaartterreinen, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad
 Nr. 319/2014
 Verordening van de Commissie van 27 maart 2014 inzake de vergoedingen en rechten die worden geheven door het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 593/2007
 Nr. 376/2014
 Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 inzake het melden, onderzoeken en opvolgen van voorvallen in de burgerluchtvaart en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 996/2010 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van Richtlijn 2003/42/EG van het Europees Parlement en de Raad en de Verordeningen (EG) nr. 1321/2007 en (EG) nr. 1330/2007 van de Commissie
 Nr. 452/2014
 Verordening van de Commissie van 29 april 2014 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures voor vluchtuitvoering door exploitanten uit derde landen, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad, als gewijzigd bij:
 —
 Verordening (EU) 2016/1158 van de Commissie
 Nr. 1321/2014
 Verordening van de Commissie van 26 november 2014 betreffende de permanente luchtwaardigheid van luchtvaartuigen en luchtvaartproducten, -onderdelen en -uitrustingsstukken, en betreffende de goedkeuring van bij voornoemde taken betrokken organisaties en personen, zoals gewijzigd bij:
 —
 Verordening (EU) 2015/1088 van de Commissie,
 —
 Verordening (EU) 2015/1536 van de Commissie.
 Nr. 2015/340
 Verordening van de Commissie van 20 februari 2015 tot vaststelling van technische eisen en administratieve procedures met betrekking tot vergunningen en certificaten van luchtverkeersleiders overeenkomstig Verordening (EG) nr. 216/2008 van het Europees Parlement en de Raad, tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 923/2012 van de Commissie en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 805/2011 van de Commissie
 Nr. 2015/640
 Verordening van de Commissie van 23 april 2015 betreffende aanvullende luchtwaardigheidsspecificaties voor een bepaald soort vluchtuitvoering en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 965/2012
 Nr. 2015/1018
 Uitvoeringsverordening van de Commissie van 29 juni 2015 tot vaststelling van een lijst waarbij voorvallen in de burgerluchtvaart die verplicht moeten worden gemeld overeenkomstig Verordening (EU) nr. 376/2014 van het Europees Parlement en de Raad, worden ingedeeld in categorieën
 4. Beveiliging van de luchtvaart
 Nr. 300/2008
 Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2008 inzake gemeenschappelijke regels op het gebied van de beveiliging van de burgerluchtvaart en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 2320/2002
 Nr. 272/2009
 Verordening van de Commissie van 2 april 2009 ter aanvulling van de in de bijlage bij Verordening (EG) nr. 300/2008 van het Europees Parlement en de Raad vastgestelde gemeenschappelijke basisnormen voor de beveiliging van de burgerluchtvaart, zoals laatstelijk gewijzigd bij:
 —
 Verordening (EU) nr. 297/2010 van de Commissie,
 —
 Verordening (EU) nr. 720/2011 van de Commissie,
 —
 Verordening (EU) nr. 1141/2011 van de Commissie,
 —
 Verordening (EU) nr. 245/2013 van de Commissie
 Nr. 1254/2009
 Verordening van de Commissie van 18 december 2009 tot vaststelling van criteria waaraan lidstaten moeten voldoen om te mogen afwijken van de gemeenschappelijke basisnormen inzake beveiliging van de burgerluchtvaart en om alternatieve beveiligingsmaatregelen te mogen vaststellen
 Nr. 18/2010
 Verordening van de Commissie van 8 januari 2010 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 300/2008 van het Europees Parlement en de Raad wat specificaties voor nationale kwaliteitscontroleprogramma's op het gebied van beveiliging van de burgerluchtvaart betreft
 Nr. 72/2010
 Verordening van de Commissie van 26 januari 2010 tot vaststelling van procedures voor de inspecties van de Commissie op het gebied van de beveiliging van de luchtvaart, zoals gewijzigd bij:
 —
 Uitvoeringsverordening (EU) 2016/472 van de Commissie
 Nr. 2015/1998
 Uitvoeringsverordening van de Commissie van 5 november 2015 houdende vaststelling van gedetailleerde maatregelen voor de toepassing van de gemeenschappelijke basisnormen op het gebied van de beveiliging van de luchtvaart, zoals laatstelijk gewijzigd bij:
 —
 Uitvoeringsverordening (EU) 2015/2426 van de Commissie
 Nr. 2015/8005
 Uitvoeringsbesluit van de Commissie van 16 november 2015 tot vaststelling van gedetailleerde maatregelen voor de tenuitvoerlegging van de gemeenschappelijke basisnormen inzake luchtvaartbeveiliging, zoals vermeld in artikel 18, onder a), van Verordening (EG) nr. 300/2008.
 5. Luchtverkeersbeheer
 Nr. 549/2004
 Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2004 tot vaststelling van het kader voor de totstandbrenging van het gemeenschappelijk Europees luchtruim („de kaderverordening”), zoals gewijzigd bij:
 —
 Verordening (EG) nr. 1070/2009
 De Commissie geniet in Zwitserland de rechten die haar overeenkomstig de artikelen 6, 8, 10, 11 en 12 zijn toegekend.
 Artikel 10 wordt als volgt gewijzigd:
 In lid 2 wordt „op communautair niveau” vervangen door „op communautair niveau, inclusief Zwitserland”.
 Niettegenstaande de horizontale aanpassing in het tweede streepje van de bijlage bij de Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschappen en de Zwitserse Bondsstaat inzake luchtvervoer, zijn de verwijzingen naar de „lidstaten” in artikel 5 van Verordening (EG) nr. 549/2004 of in de in dat artikel vermelde bepalingen van Besluit 1999/468/EG, niet van toepassing op Zwitserland.
 Nr. 550/2004
 Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2004 betreffende de verlening van luchtvaartnavigatiediensten in het gemeenschappelijk Europees luchtruim („de luchtvaartnavigatiedienstenverordening”), als gewijzigd bij:
 —
 Verordening (EG) nr. 1070/2009
 De Commissie geniet tegenover Zwitserland de rechten die haar overeenkomstig de artikelen 9 bis, 9 ter, 15, 15 bis, 16 en 17 zijn toegekend.
 Voor de toepassing van deze overeenkomst wordt de verordening als volgt gelezen:
 a)
 Artikel 3 wordt als volgt gewijzigd:
 in lid 2 wordt „en Zwitserland” ingevoegd na „de Gemeenschap”.
 b)
 Artikel 7 wordt als volgt gewijzigd:
 in de leden 1 en 6 wordt „en Zwitserland” ingevoegd na „de Gemeenschap”.
 c)
 Artikel 8 wordt als volgt gewijzigd:
 in lid 1 wordt „en Zwitserland” ingevoegd na „de Gemeenschap”.
 d)
 Artikel 10 wordt als volgt gewijzigd:
 in lid 1 wordt „en Zwitserland” ingevoegd na „de Gemeenschap”.
 e)
 In artikel 16 wordt lid 3 vervangen door:
 „3. De Commissie stelt de lidstaten en de dienstverlener, voor zover deze juridisch betrokken partij is, in kennis van haar besluit.”.
 Nr. 551/2004
 Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2004 betreffende de organisatie en het gebruik van het gemeenschappelijk Europees luchtruim („de luchtruimverordening”), als gewijzigd bij:
 —
 Verordening (EG) nr. 1070/2009
 De Commissie geniet in Zwitserland de bevoegdheden die haar overeenkomstig de artikelen 3 bis, 6 en 10 zijn verleend.
 Nr. 552/2004
 Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2004 betreffende de interoperabiliteit van het Europese netwerk voor luchtverkeersbeveiliging (de interoperabiliteitsverordening), als gewijzigd bij:
 —
 Verordening (EG) nr. 1070/2009
 De Commissie geniet in Zwitserland de bevoegdheden die haar overeenkomstig de artikelen 4, 7 en 10, lid 3, zijn verleend.
 Voor de toepassing van deze overeenkomst wordt de verordening als volgt gelezen:
 a)
 Artikel 5 wordt als volgt gewijzigd:
 in lid 2 wordt „of Zwitserland” ingevoegd na „de Gemeenschap”.
 b)
 Artikel 7 wordt als volgt gewijzigd:
 in lid 4 wordt „of Zwitserland” ingevoegd na „de Gemeenschap”.
 c)
 Bijlage III wordt als volgt gewijzigd:
 in deel 3, tweede en laatste streepje, wordt „of Zwitserland” ingevoegd na „de Gemeenschap”.
 Nr. 2150/2005
 Verordening van de Commissie van 23 december 2005 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor een flexibel gebruik van het luchtruim
 Nr. 1033/2006
 Verordening van de Commissie van 4 juli 2006 tot vaststelling van de vereisten inzake de procedures voor vliegplannen in de aan de vlucht voorafgaande fase in het gemeenschappelijk Europees luchtruim, zoals gewijzigd bij:
 —
 Uitvoeringsverordening (EU) nr. 923/2012 van de Commissie,
 —
 Uitvoeringsverordening (EU) nr. 428/2013 van de Commissie.
 Nr. 1032/2006
 Verordening van de Commissie van 6 juli 2006 tot vaststelling van de eisen voor automatische systemen voor de uitwisseling van vluchtgegevens met het oog op de aanmelding, coördinatie en overdracht van vluchten tussen luchtverkeersleidingseenheden, zoals gewijzigd bij:
 —
 Verordening (EG) nr. 30/2009 van de Commissie
 Nr. 219/2007
 Verordening van de Raad van 27 februari 2007 betreffende de oprichting van een Gemeenschappelijke Onderneming voor de verwezenlijking van een nieuwe generatie Europees luchtverkeersbeveiligingssysteem (Sesar), zoals gewijzigd bij:
 —
 Verordening (EG) nr. 1361/2008 van de Raad,
 —
 Verordening (EU) nr. 721/2014 van de Raad.
 Nr. 633/2007
 Verordening van de Commissie van 7 juni 2007 tot vaststelling van de eisen voor de toepassing van een protocol voor de overdracht van vluchtberichten met het oog op de aanmelding, coördinatie en overdracht van vluchten tussen luchtverkeersleidingseenheden, zoals gewijzigd bij:
 —
 Verordening (EU) nr. 283/2011 van de Commissie
 Nr. 482/2008
 Verordening van de Commissie van 30 mei 2008 betreffende de invoering van een systeem ter verzekering van de softwareveiligheid door verleners van luchtvaartnavigatiediensten en tot wijziging van bijlage II bij Verordening (EG) nr. 2096/2005, zoals gewijzigd bij:
 —
 Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1035/2011 van de Commissie
 Nr. 29/2009
 Verordening van de Commissie van 16 januari 2009 tot vaststelling van de eisen inzake datalinkdiensten voor het gemeenschappelijk Europees luchtruim, zoals gewijzigd bij:
 —
 Uitvoeringsverordening (EU) 2015/310 van de Commissie
 De tekst van de Verordening wordt voor de toepassing van deze overeenkomst als volgt aangepast:
 „Zwitserland UIR” wordt toegevoegd aan bijlage I, deel A.
 Nr. 262/2009
 Verordening van de Commissie van 30 maart 2009 tot vaststelling van de eisen inzake de gecoördineerde toewijzing en toepassing van Mode S-ondervragingscodes in het gemeenschappelijk Europees luchtruim
 Nr. 73/2010
 Verordening van de Commissie van 26 januari 2010 tot vaststelling van de kwaliteitseisen voor luchtvaartgegevens en -informatie voor het gemeenschappelijk Europees luchtruim, zoals gewijzigd bij:
 —
 Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1029/2014 van de Commissie
 Nr. 255/2010
 Verordening van de Commissie van 25 maart 2010 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake de regeling van luchtverkeersstromen, zoals gewijzigd bij:
 —
 Uitvoeringsverordening (EU) nr. 923/2012 van de Commissie,
 —
 Uitvoeringsverordening (EU) 2016/1006 van de Commissie
 Nr. C(2010) 5134
 Besluit van de Commissie van 29 juli 2010 inzake de aanwijzing van het prestatiebeoordelingsorgaan van het gemeenschappelijk Europees luchtruim
 Nr. 2014/672
 Uitvoeringsbesluit van de Commissie van 24 september 2014 betreffende de verlenging van de aanstelling van het Prestatiebeoordelingsorgaan van het gemeenschappelijk Europees luchtruim
 Nr. 176/2011
 Verordening van de Commissie van 24 februari 2011 inzake de informatie die moet worden verstrekt vóór de vaststelling en wijziging van een functioneel luchtruimblok
 Nr. 677/2011
 Verordening van de Commissie van 7 juli 2011 tot vaststelling van nadere regels ter uitvoering van de netwerkfuncties voor luchtverkeersbeheer en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 691/2010, zoals gewijzigd bij:
 —
 Uitvoeringsverordening (EU) nr. 970/2014 van de Commissie
 Nr. 2011/4130
 Besluit van de Commissie van 7 juli 2011 inzake de aanstelling van de netwerkbeheerder voor de functie luchtverkeersbeheer (ATM) van het gemeenschappelijk Europees luchtruim
 Nr. 1034/2011
 Uitvoeringsverordening van de Commissie van 17 oktober 2011 betreffende het veiligheidstoezicht op het gebied van luchtverkeersbeheer en luchtvaartnavigatiediensten en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 691/2010
 Nr. 1035/2011
 Uitvoeringsverordening van de Commissie van 17 oktober 2011 tot vaststelling van de gemeenschappelijke eisen voor de verlening van luchtvaartnavigatiediensten en tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 482/2008 en (EU) nr. 691/2010, zoals gewijzigd bij:
 —
 Uitvoeringsverordening (EU) nr. 923/2012 van de Commissie,
 —
 Uitvoeringsverordening (EU) nr. 448/2014 van de Commissie.
 Nr. 1206/2011
 Uitvoeringsverordening van de Commissie van 22 november 2011 tot vaststelling van de eisen inzake de identificatie van luchtvaartuigen voor de surveillance in het gemeenschappelijk Europees luchtruim
 De tekst van de Verordening wordt voor de toepassing van deze overeenkomst als volgt aangepast:
 „Zwitserland UIR” wordt toegevoegd aan bijlage I.
 Nr. 1207/2011
 Uitvoeringsverordening van de Commissie van 22 november 2011 tot vaststelling van de eisen voor de prestaties en interoperabiliteit van surveillance voor het gemeenschappelijk Europees luchtruim, zoals gewijzigd bij:
 —
 Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1028/2014 van de Commissie
 Nr. 923/2012
 Uitvoeringsverordening van de Commissie van 26 september 2012 tot vaststelling van gemeenschappelijke luchtverkeersregels en operationele bepalingen betreffende luchtvaartnavigatiediensten en -procedures en tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1035/2011 en Verordeningen (EG) nr. 1265/2007, (EG) nr. 1794/2006, (EG) nr. 730/2006, (EG) nr. 1033/2006 en (EU) nr. 255/2010, zoals gewijzigd bij:
 —
 Verordening (EU) 2015/340 van de Commissie,
 —
 Uitvoeringsverordening (EU) 2016/1185 van de Commissie.
 Nr. 1079/2012
 Uitvoeringsverordening van de Commissie van 16 november 2012 tot vaststelling van de eisen voor de kanaalafstand bij mondelinge communicatie in het gemeenschappelijk Europees luchtruim, zoals gewijzigd bij:
 —
 Uitvoeringsverordening (EU) nr. 657/2013 van de Commissie
 Nr. 390/2013
 Uitvoeringsverordening van de Commissie van 3 mei 2013 tot vaststelling van een prestatieregeling voor luchtvaartnavigatiediensten en netwerkfuncties
 Nr. 391/2013
 Uitvoeringsverordening van de Commissie van 3 mei 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijk heffingenstelsel voor luchtvaartnavigatiediensten
 Nr. 409/2013
 Uitvoeringsverordening van de Commissie van 3 mei 2013 inzake de definitie van gemeenschappelijke projecten, de vaststelling van governance en de identificatie van stimulansen ter ondersteuning van de tenuitvoerlegging van het Europees masterplan inzake luchtverkeersbeheer
 Nr. 2014/132
 Uitvoeringsbesluit van de Commissie van 11 maart 2014 tot vaststelling van de EU-wijde prestatiedoelstellingen voor het Europees netwerk voor luchtverkeersbeheer en de alarmdrempels voor de tweede referentieperiode 2015-2019
 Nr. 716/2014
 Uitvoeringsverordening van de Commissie van 27 juni 2014 betreffende de vaststelling van het gemeenschappelijk proefproject ter ondersteuning van de tenuitvoerlegging van het Europese masterplan voor luchtverkeersbeheer
 Nr. 2015/2224
 Uitvoeringsbesluit van de Commissie van 27 november 2015 tot benoeming van de voorzitter, de leden en hun plaatsvervangers van de netwerkbeheerraad van de netwerkfuncties voor luchtverkeersbeheer in de tweede referentieperiode (2015-2019)
 Nr. 2016/1373
 Uitvoeringsbesluit van de Commissie van 11 augustus 2016 tot goedkeuring van het netwerkprestatieplan voor de tweede referentieperiode van de prestatieregeling voor het gemeenschappelijke Europese luchtruim (2015-2019)
 6. Milieu en geluid
 Nr. 2002/30
 Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 26 maart 2002 betreffende de vaststelling van regels en procedures met betrekking tot de invoering van geluidgerelateerde exploitatiebeperkingen op luchthavens in de Gemeenschap (artikelen 1-12 en 14-18)
 (De wijzigingen van bijlage I, die het gevolg zijn van bijlage II, hoofdstuk 8 (Vervoersbeleid), deel G (Luchtvervoer), nummer 2 van de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, zijn van toepassing.)
 Nr. 89/629
 Richtlijn van de Raad van 4 december 1989 betreffende de beperking van de geluidsemissie van civiele subsonische straalvliegtuigen
 (Artikelen 1-8)
 Nr. 2006/93
 Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende de regulering van de exploitatie van de vliegtuigen van bijlage 16 van het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart, boekdeel 1, deel II, hoofdstuk 3, tweede uitgave (1988)
 7. Consumentenbescherming
 Nr. 90/314
 Richtlijn van de Raad van 13 juni 1990 betreffende pakketreizen, met inbegrip van vakantiepakketten en rondreispakketten
 (Artikelen 1-10)
 Nr. 93/13
 Richtlijn van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten
 (Artikelen 1-11)
 Nr. 2027/97
 Verordening van de Raad van 9 oktober 1997 betreffende de aansprakelijkheid van luchtvervoerders bij ongevallen (artikelen 1-8), zoals gewijzigd bij:
 —
 Verordening (EG) nr. 889/2002
 Nr. 261/2004
 Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2004 tot vaststelling van gemeenschappelijke regels inzake compensatie en bijstand aan luchtreizigers bij instapweigering en annulering of langdurige vertraging van vluchten en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 295/91
 (Artikelen 1-18)
 Nr. 1107/2006
 Verordening van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 inzake de rechten van gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit die per luchtvervoer reizen
 8. Diversen
 Nr. 2003/96
 Richtlijn van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit
 (Artikel 14, lid 1, onder b), en artikel 14, lid 2)
 9. Bijlagen
 A:
 Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie
 B:
 Bepalingen met betrekking tot de financiële controle die de Europese Unie in Zwitserland uitoefent op de deelnemers aan de activiteiten van het EASA
 (1) PB L 243 van 27.9.2003, blz. 6.
 BIJLAGE A
 Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van DE Europese unie
 DE HOGE OVEREENKOMSTSLUITENDE PARTIJEN,
 OVERWEGENDE DAT, overeenkomstig artikel 343 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en artikel 191 van het Verdrag tot oprichting van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie („EGA”), de Europese Unie en de EGA op het grondgebied van de lidstaten de voorrechten en immuniteiten genieten die nodig zijn voor de uitvoering van hun taken,
 HEBBEN OVEREENSTEMMING BEREIKT OMTRENT de volgende bepalingen, welke aan het Verdrag betreffende de Europese Unie, het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie worden gehecht:
 HOOFDSTUK I
 EIGENDOMMEN, FONDSEN, BEZITTINGEN EN VERRICHTINGEN VAN DE EUROPESE UNIE
 Artikel 1
 De gebouwen en terreinen van de Europese Unie zijn onschendbaar. Zij zijn vrijgesteld van huiszoeking, vordering, verbeurdverklaring of onteigening. De eigendommen en bezittingen van de Unie kunnen zonder toestemming van het Hof van Justitie niet worden getroffen door enige dwangmaatregel van bestuursrechtelijke of gerechtelijke aard.
 Artikel 2
 Het archief van de Unie is onschendbaar.
 Artikel 3
 De Unie, haar bezittingen, inkomsten en andere eigendommen zijn vrijgesteld van alle directe belastingen.
 Telkens wanneer hun dit mogelijk is, treffen de regeringen van de lidstaten passende maatregelen tot kwijtschelding of teruggave van het bedrag der indirecte belastingen en van belastingen op de verkoop, welke een deel vormen van de prijs van onroerende of roerende goederen, wanneer de Unie voor haar officieel gebruik belangrijke aankopen doet van goederen in de prijs waarvan zodanige belastingen begrepen zijn. De toepassing van deze bepalingen mag evenwel niet tot gevolg hebben dat de mededinging binnen de Unie wordt vervalst.
 Geen enkele vrijstelling wordt verleend van belastingen, heffingen en rechten die niet anders zijn dan eenvoudige vergoedingen voor diensten van openbaar nut.
 Artikel 4
 De Unie is vrijgesteld van alle douanerechten, in- en uitvoerverboden en -beperkingen met betrekking tot goederen bestemd voor officieel gebruik van de Unie; de aldus ingevoerde goederen mogen op het grondgebied van het land alwaar zij zijn ingevoerd niet onder bezwarende titel of om niet worden overgedragen, tenzij op voorwaarden welke door de regering van dat land zijn goedgekeurd.
 De Unie is eveneens vrijgesteld van alle douanerechten, in- en uitvoerverboden en -beperkingen met betrekking tot haar publicaties.
 HOOFDSTUK II
 MEDEDELINGEN EN LAISSEZ-PASSER
 Artikel 5
 De instellingen van de Unie genieten, voor hun officiële mededelingen en het overbrengen van al hun documenten op het grondgebied van iedere lidstaat de behandeling, welke door deze staat aan diplomatieke missies wordt toegestaan.
 De officiële correspondentie en andere officiële mededelingen van de instellingen van de Unie zijn niet aan censuur onderworpen.
 Artikel 6
 Laissez-passer, waarvan de vorm door de Raad met gewone meerderheid van stemmen wordt vastgesteld en welke als geldige reispapieren worden erkend door de overheidsinstanties van de lidstaten kunnen door de voorzitters van de instellingen van de Unie aan de leden en het personeel van deze instellingen worden verstrekt. Deze laissez-passer worden aan de ambtenaren, en overige personeelsleden verstrekt overeenkomstig de bepalingen van het statuut van de ambtenaren en de regeling voor de andere personeelsleden van de Unie.
 De Commissie kan akkoorden sluiten teneinde deze laissez-passer te doen erkennen als geldige reispapieren voor het grondgebied van derde staten.
 HOOFDSTUK III
 LEDEN VAN HET EUROPEES PARLEMENT
 Artikel 7
 De bewegingsvrijheid der leden van het Europees Parlement die zich naar de plaats van bijeenkomst van het Europees Parlement begeven of daarvan terugkeren wordt op geen enkele wijze beperkt door voorschriften van bestuursrechtelijke of andere aard.
 Aan de leden van het Europees Parlement worden, wat betreft douane en deviezencontrole, toegekend:
 a)
 door hun eigen regering, dezelfde faciliteiten als zijn toegekend aan hoge ambtenaren, die zich, belast met een tijdelijke officiële zending, naar het buitenland begeven;
 b)
 door de regeringen van de andere lidstaten, dezelfde faciliteiten als zijn toegekend aan vertegenwoordigers van buitenlandse regeringen, belast met een tijdelijke officiële zending.
 Artikel 8
 Tegen de leden van het Europees Parlement kan geen opsporing plaatsvinden, noch kunnen zij worden aangehouden of vervolgd op grond van de mening of de stem die zij in de uitoefening van hun ambt hebben uitgebracht.
 Artikel 9
 Tijdens de zittingsduur van het Europees Parlement genieten de leden:
 a)
 op hun eigen grondgebied, de immuniteiten welke aan de leden van de volksvertegenwoordiging in hun land zijn verleend;
 b)
 op het grondgebied van elke andere lidstaat, vrijstelling van aanhouding en gerechtelijke vervolging in welke vorm ook.
 De immuniteit beschermt hen eveneens, wanneer zij zich naar de plaats van de bijeenkomst van het Europees Parlement begeven of daarvan terugkeren.
 Op deze immuniteit kan geen beroep worden gedaan in geval van ontdekking op heterdaad, terwijl zij evenmin kan verhinderen dat het Europees Parlement het recht uitoefent de immuniteit van een van zijn leden op te heffen.
 HOOFDSTUK IV
 DE AAN DE WERKZAAMHEDEN VAN DE INSTELLINGEN DER EUROPESE UNIE DEELNEMENDE VERTEGENWOORDIGERS DER LIDSTATEN
 Artikel 10
 De aan de werkzaamheden van de instellingen van de Unie deelnemende vertegenwoordigers der lidstaten, alsmede hun raadslieden en de deskundigen, genieten gedurende de uitoefening van hun ambt en op hun reizen naar en van de plaats van bijeenkomst de gebruikelijke voorrechten, immuniteiten en faciliteiten.
 Dit artikel is eveneens van toepassing op de leden der raadgevende organen van de Unie.
 HOOFDSTUK V
 AMBTENAREN EN OVERIGE PERSONEELSLEDEN VAN DE EUROPESE UNIE
 Artikel 11
 De ambtenaren en overige personeelsleden van de Unie zijn, ongeacht hun nationaliteit, op het grondgebied van elk der lidstaten:
 a)
 vrijgesteld van rechtsvervolging voor hetgeen zij in hun officiële hoedanigheid hebben gedaan, gezegd of geschreven, behoudens de toepassing van de bepalingen der Verdragen, die betrekking hebben op de verantwoordelijkheid van de ambtenaren en overige personeelsleden tegenover de Unie, en voorts op de bevoegdheid van het Hof van Justitie van de Europese Unie om uitspraak te doen in geschillen tussen de Unie en haar ambtenaren en overige personeelsleden. Zij blijven deze immuniteit genieten nadat zij hun ambt hebben neergelegd;
 b)
 tezamen met hun echtgenoten en de te hunnen laste zijnde verwanten vrijgesteld van immigratiebeperkingen en vreemdelingenregistratie;
 c)
 inzake monetaire of deviezenregelingen in het genot van de gebruikelijke faciliteiten welke aan ambtenaren van internationale organisaties worden toegekend;
 d)
 gerechtigd om de eerste maal, dat zij hun post bezetten, in het betrokken land hun huisraad en goederen voor persoonlijk gebruik vrij van rechten in te voeren, en bij het neerleggen van hun ambt hun huisraad en goederen voor persoonlijk gebruik uit genoemd land vrij van rechten weder uit te voeren, in beide gevallen met inachtneming van de voorwaarden welke de regering van het land waar dit recht wordt uitgeoefend, als noodzakelijk beschouwt;
 e)
 gerechtigd uit een lidstaat hun voor persoonlijk gebruik bestemde personenauto die in het land waar zij het laatst hun verblijfplaats hebben gehad of in het land waarvan zij onderdaan zijn, verkregen is op de voorwaarden die op de binnenlandse markt van dat land gelden, vrij van rechten in te voeren, en deze vrij van rechten weder uit te voeren, in beide gevallen met inachtneming van de voorwaarden welke de regering van het betrokken land als noodzakelijk beschouwt.
 Artikel 12
 Onder de voorwaarden en volgens de procedure welke door het Europees Parlement en de Raad volgens de gewone wetgevingsprocedure bij verordeningen en na raadpleging van de betrokken instellingen worden vastgesteld, worden de ambtenaren en overige personeelsleden van de Unie onderworpen aan een belasting ten bate van de Unie op de door haar betaalde salarissen, lonen en emolumenten.
 Zij zijn vrijgesteld van nationale belastingen op de door de Unie betaalde salarissen, lonen en emolumenten.
 Artikel 13
 De ambtenaren en overige personeelsleden van de Unie, die zich uitsluitend uit hoofde van de uitoefening van hun ambt in dienst van de Unie vestigen op het grondgebied van een andere lidstaat dan de staat van de fiscale woonplaats, welke zij bezitten op het ogenblik van hun indiensttreding bij de Unie, worden voor de toepassing van de inkomsten-, vermogens- en successiebelastingen, alsmede van de tussen de lidstaten van de Unie gesloten overeenkomsten ter voorkoming van dubbele belasting, zowel in de staat waar zij zich gevestigd hebben als in de staat van de fiscale woonplaats, geacht hun woonplaats te hebben behouden in de laatstgenoemde staat, indien deze lid is van de Unie. Deze bepaling geldt eveneens voor de echtgenoot voor zover deze geen eigen beroepsbezigheden uitoefent, alsmede voor de kinderen die ten laste zijn en onder toezicht staan van de in dit artikel bedoelde personen.
 De roerende goederen welke toebehoren aan de in de vorige alinea bedoelde personen en zich bevinden op het grondgebied van de staat van verblijf, worden in die staat vrijgesteld van successiebelasting; voor de heffing van die belasting worden die roerende goederen geacht zich in de staat van de fiscale woonplaats te bevinden, onder voorbehoud van de rechten van derde staten en de mogelijke toepassing van de bepalingen der internationale overeenkomsten betreffende dubbele belasting.
 De uitsluitend uit hoofde van de uitoefening van een ambt in dienst van andere internationale organisaties verkregen woonplaats wordt niet in aanmerking genomen bij de toepassing van de bepalingen van dit artikel.
 Artikel 14
 Het Europees Parlement en de Raad stellen volgens de gewone wetgevingsprocedure bij verordeningen en na raadpleging van de betrokken instellingen de regeling vast inzake de sociale voorzieningen, welke op de ambtenaren en overige personeelsleden van de Unie van toepassing zijn.
 Artikel 15
 Het Europees Parlement en de Raad stellen volgens de gewone wetgevingsprocedure bij verordeningen en na raadpleging van de andere betrokken instellingen vast op welke categorieën van ambtenaren en overige personeelsleden van de Unie de bepalingen van de artikel 11, artikel 12, tweede alinea, en artikel 13 geheel of ten dele van toepassing zijn.
 De namen, hoedanigheden en adressen der ambtenaren en overige personeelsleden, welke onder deze categorieën zijn begrepen, worden op gezette tijden aan de regeringen van de lidstaten medegedeeld.
 HOOFDSTUK VI
 VOORRECHTEN EN IMMUNITEITEN DER BIJ DE EUROPESE UNIE GEACCREDITEERDE MISSIES VAN DERDE STATEN
 Artikel 16
 De lidstaat, op wiens grondgebied de zetel van de Unie is gevestigd, verleent aan de missies der bij de Unie geaccrediteerde derde staten de gebruikelijke diplomatieke immuniteiten en voorrechten.
 HOOFDSTUK VII
 ALGEMENE BEPALINGEN
 Artikel 17
 De voorrechten, immuniteiten en faciliteiten worden aan de ambtenaren en overige personeelsleden van de Unie uitsluitend in het belang van de Unie verleend.
 Elke instelling van de Unie is gehouden de aan een ambtenaar of ander personeelslid verleende immuniteit op te heffen in alle gevallen, waarin zulks naar haar mening niet strijdig is met de belangen van de Unie.
 Artikel 18
 Voor de toepassing van dit protocol handelen de instellingen van de Unie in overeenstemming met de verantwoordelijke autoriteiten van de betrokken lidstaten.
 Artikel 19
 De artikelen 11 tot en met 14 en 17 zijn van toepassing op de leden van de Commissie.
 Artikel 20
 De artikelen 11 tot en met 14 en 17 zijn van toepassing op de rechters, de advocaten-generaal, de griffiers en de toegevoegde rapporteurs van het Hof van Justitie van de Europese Unie, onverminderd de bepalingen van artikel 3 van het Protocol betreffende het statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie met betrekking tot de vrijstelling van rechtsvervolging van de rechters en de advocaten-generaal.
 Artikel 21
 Dit protocol is eveneens van toepassing op de Europese Investeringsbank, de leden van haar organen, haar personeel en de vertegenwoordigers der lidstaten, welke aan haar werkzaamheden deelnemen, onverminderd de bepalingen van het Protocol betreffende haar statuten.
 De Europese Centrale Bank wordt bovendien vrijgesteld van elke fiscale en parafiscale heffing bij de uitbreiding van haar kapitaal, alsmede van de verschillende formaliteiten welke hieraan verbonden zijn in de staat waar de zetel van de Bank gevestigd is. Haar opheffing en liquidering zullen evenmin enige heffing medebrengen. Ten slotte geeft de werkzaamheid van de Bank en van haar organen, uitgeoefend onder de statutaire voorwaarden, geen aanleiding tot de heffing van omzetbelastingen.
 Artikel 22
 Dit protocol is eveneens van toepassing op de Europese Centrale Bank, de leden van haar organen en haar personeel, onverminderd de bepalingen van het Protocol betreffende de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank.
 De Europese Centrale Bank wordt bovendien vrijgesteld van elke fiscale en parafiscale heffing bij de uitbreiding van haar kapitaal, alsmede van de verschillende formaliteiten welke hieraan verbonden zijn in de staat waar de zetel van de Bank gevestigd is. De werkzaamheden van de Bank en van haar organen, uitgeoefend overeenkomstig de statuten van het Europese Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, geven geen aanleiding tot de heffing van omzetbelasting.
 Aanhangsel
 Procedures voor de toepassing in Zwitserland van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie
 1. Uitbreiding van de toepassing van het Protocol tot Zwitserland
 Iedere verwijzing naar de lidstaten in het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie (hierna „het protocol” genoemd) moet worden opgevat als zijnde eveneens van toepassing op Zwitserland, tenzij in het onderstaande anders wordt bepaald.
 2. Agentschap vrijgesteld van indirecte belastingen (met inbegrip van btw)
 Op vanuit Zwitserland geëxporteerde goederen en diensten wordt geen belasting over de toegevoegde waarde (btw) geheven. Wat goederen en diensten betreft die aan het Agentschap in Zwitserland worden geleverd voor officieel gebruik, geschiedt de btw-vrijstelling, overeenkomstig artikel 3, tweede alinea, van het protocol, door middel van teruggave van de betaalde bedragen. Vrijstelling van btw wordt verleend indien de feitelijke aankoopprijs voor de in de factuur of een gelijkwaardig document vermelde goederen en dienstverstrekkingen (inclusief belastingen) ten minste 100 CHF bedraagt.
 Restitutie van de betaalde btw-bedragen volgt op vertoon van de speciaal hiertoe bestemde Zwitserse formulieren aan de afdeling btw van de federale belastingautoriteiten. De aanvragen worden in beginsel behandeld binnen drie maanden, te rekenen vanaf de indiening van het van de nodige bewijsstukken vergezelde verzoek om terugbetaling.
 3. Wijze van toepassing van de regelgeving betreffende het personeel van het Agentschap
 Wat artikel 12, tweede alinea, van het protocol betreft, stelt Zwitserland, volgens de beginselen van zijn intern recht, de ambtenaren en overige personeelsleden van het Agentschap in de zin van artikel 2 van Verordening (Euratom, EGKS, EEG) nr. 549/69 van de Raad (1) vrij van federale, kantonnale en gemeentelijke belastingen op salarissen, lonen en emolumenten die door de Europese Unie worden betaald en waarop, te harer gunste, een interne belasting van toepassing is.
 Voor de toepassing van artikel 13 van dit Aanhangsel wordt Zwitserland niet als een lidstaat in de zin van bovenstaande paragraaf 1 beschouwd.
 De ambtenaren en overige personeelsleden van het Agentschap, alsook hun gezinsleden die zijn aangesloten bij het op de ambtenaren en overige personeelsleden van de Europese Unie van toepassing zijnde socialeverzekeringsstelsel, vallen niet verplicht onder het Zwitserse socialeverzekeringsstelsel.
 Het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft uitsluitende bevoegdheid voor alle kwesties betreffende de betrekkingen tussen de Commissie of het Agentschap en zijn personeel, wat betreft de toepassing van Verordening (EEG/Euratom/EGKS) nr. 259/68 van de Raad (2) en de andere bepalingen van het recht van de Europese Unie tot vaststelling van de arbeidsvoorwaarden.
 (1) Verordening (Euratom, EGKS, EEG) nr. 549/69 van de Raad van 25 maart 1969 ter bepaling van de categorieën van ambtenaren en overige personeelsleden van de Europese Gemeenschappen waarop de bepalingen van de artikelen 12, 13, tweede alinea, en 14 van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Gemeenschappen van toepassing zijn (PB L 74 van 27.3.1969, blz. 1).
 (2) Verordening (EEG, Euratom, EGKS) nr. 259/68 van de Raad van 29 februari 1968 tot vaststelling van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen en de regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van deze Gemeenschappen, alsmede van bijzondere maatregelen welke tijdelijk op de ambtenaren van de Commissie van toepassing zijn (Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden) (PB L 56 van 4.3.1968, blz. 1).
 BIJLAGE B
 Financiële controle met betrekking tot Zwitserse deelnemers aan de activiteiten van het Europees Agentschap voor de veiligheid van de luchtvaart
 Artikel 1
 Rechtstreekse communicatie
 Het Agentschap en de Commissie onderhouden rechtstreekse contacten met alle in Zwitserland gevestigde personen of entiteiten die betrokken zijn bij de activiteiten van het Agentschap als contractant, als deelnemer aan een programma van het Agentschap, als begunstigde van een betaling uit de begroting van het Agentschap of van de Gemeenschap, of als onderaannemer. Deze personen kunnen alle dienstige informatie en documentatie die zij gehouden zijn te verstrekken op grond van de in dit Besluit genoemde instrumenten en van de ter uitvoering daarvan gesloten contracten of overeenkomsten, alsmede van de in het kader daarvan genomen besluiten, rechtstreeks aan de Commissie en het Agentschap doen toekomen.
 Artikel 2
 Controles
 1. In overeenstemming met Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad (1) en de door de raad van bestuur van het Agentschap op 26 maart 2003 overeenkomstig Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie (2) goedgekeurde financiële reglementen, alsook met de overige regelingen waarnaar in dit besluit wordt verwezen, kan in de contracten of overeenkomsten die met in Zwitserland gevestigde begunstigden worden gesloten en in de besluiten die in dat kader worden genomen, worden bepaald dat bij deze begunstigden of bij hun onderaannemers op ieder tijdstip wetenschappelijke, financiële of technologische audits of andere controles kunnen worden verricht door functionarissen van het Agentschap en de Commissie of door andere door dezen hiertoe gemachtigde personen.
 2. De functionarissen van het Agentschap en de Commissie alsook de andere door het Agentschap en de Commissie hiertoe gemachtigde personen krijgen passende toegang tot locaties, werkzaamheden en documenten, alsmede tot alle nodige informatie, inclusief informatie in elektronische vorm, om deze audits naar behoren te kunnen uitvoeren. Dit recht van toegang wordt uitdrukkelijk vermeld in de contracten of overeenkomsten die worden gesloten in uitvoering van de instrumenten waarnaar in dit besluit wordt verwezen.
 3. De Europese Rekenkamer heeft dezelfde rechten als de Commissie.
 4. De audits kunnen plaatsvinden tot vijf jaar na het verstrijken van dit besluit dan wel volgens het bepaalde in de contracten of overeenkomsten of in de ter zake genomen besluiten.
 5. De Zwitserse financiële controledienst (Eidgenössische Finanzkontrolle) wordt van tevoren in kennis gesteld van de audits die op het Zwitserse grondgebied worden uitgevoerd. Deze kennisgeving is geen juridische voorwaarde voor de uitvoering van de audits.
 Artikel 3
 Controles ter plaatse
 1. In het kader van dit besluit is de Commissie (OLAF) gemachtigd op het Zwitserse grondgebied controles en verificaties ter plaatse te verrichten, zulks overeenkomstig de voorwaarden en modaliteiten van Verordening (EG, Euratom) nr. 2185/96 van de Raad (3).
 2. De controles en verificaties ter plaatse worden door de Commissie voorbereid en uitgevoerd in nauwe samenwerking met de Zwitserse financiële controledienst of met de andere door deze controledienst aangewezen bevoegde Zwitserse autoriteiten, die tijdig over het voorwerp, het doel en de rechtsgrondslag van de controles en verificaties worden ingelicht, teneinde aldus alle nodige hulp te kunnen verstrekken. Te dien einde kunnen functionarissen van de bevoegde Zwitserse autoriteiten aan de controles en verificaties ter plaatse deelnemen.
 3. Wanneer de betrokken Zwitserse instanties dat verlangen, worden de controles en verificaties ter plaatse gezamenlijk door de Commissie en henzelf uitgevoerd.
 4. Wanneer deelnemers aan het programma zich verzetten tegen een controle of verificatie ter plaatse, verlenen de Zwitserse autoriteiten de controleurs van de Commissie, overeenkomstig de nationale bepalingen ter zake, de nodige assistentie om laatstgenoemden in staat te stellen de hun opgedragen controles en verificaties ter plaatse tot een goed einde te brengen.
 5. De Commissie doet de Zwitserse financiële controledienst ten spoedigste mededeling van iedere onregelmatigheid en van ieder vermoeden betreffende een onregelmatigheid waarvan zij in het kader van de controle of verificatie ter plaatse kennis heeft gekregen. De Commissie stelt in ieder geval de bovengenoemde instantie in kennis van het resultaat van deze controles en verificaties.
 Artikel 4
 Informatie en overleg
 1. Met het oog op een goede uitvoering van deze bijlage wisselen de bevoegde Zwitserse en communautaire autoriteiten op gezette tijden informatie uit en plegen zij, op verzoek van een hunner, overleg.
 2. De bevoegde Zwitserse autoriteiten stellen het Agentschap en de Commissie onverwijld in kennis van ieder onder hun aandacht gebracht feit waaraan het vermoeden zou kunnen worden ontleend dat er zich onregelmatigheden hebben voorgedaan bij de sluiting en de uitvoering van de contracten of overeenkomsten die zijn gesloten in uitvoering van de instrumenten waarnaar in dit besluit wordt verwezen.
 Artikel 5
 Vertrouwelijkheid
 Ingevolge deze bijlage meegedeelde of verkregen informatie, in eender welke vorm, valt onder het beroepsgeheim en wordt op dezelfde wijze beschermd als soortgelijke informatie wordt beschermd krachtens het Zwitserse recht en de overeenkomstige bepalingen die gelden voor de instellingen van de Gemeenschappen. Deze informatie mag niet worden meegedeeld aan andere personen dan die welke binnen de instellingen van de Gemeenschappen of in de lidstaten of Zwitserland op grond van hun functie op de hoogte moeten zijn van deze informatie, en mag niet worden gebruikt voor andere doeleinden dan het waarborgen van een doeltreffende bescherming van de financiële belangen van de partijen.
 Artikel 6
 Administratieve maatregelen en sancties
 Onverminderd de toepassing van het Zwitserse strafrecht kan het Agentschap of de Commissie administratieve maatregelen en sancties opleggen in overeenstemming met Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 en Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie (4) alsmede Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad (5).
 Artikel 7
 Invordering en tenuitvoerlegging
 Besluiten die het Agentschap of de Commissie neemt binnen het toepassingsgebied van dit besluit, welke voor natuurlijke of rechtspersonen, met uitzondering van de staten, een geldelijke verplichting inhouden, vormen in Zwitserland executoriale titel.
 De formule van tenuitvoerlegging wordt, zonder andere controle dan de verificatie van de authenticiteit van de titel, aangebracht door de autoriteit die daartoe door de Zwitserse regering wordt aangewezen. Van deze aanwijzing geeft zij kennis aan het Agentschap of de Commissie. De tenuitvoerlegging vindt plaats volgens de Zwitserse regels. De rechtsgeldigheid van het besluit dat executoriale titel vormt, wordt ter controle voorgelegd aan het Hof van Justitie van de Europese Unie.
 Arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie die worden gewezen ingevolge een arbitrageclausule vormen onder dezelfde voorwaarden executoriale titel.
 (1) Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1).
 (2) Verordening (EG, Euratom) nr. 2343/2002 van de Commissie van 19 november 2002 houdende de financiële kaderregeling van de organen, bedoeld in artikel 185 van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 357 van 31.12.2002, blz. 72).
 (3) Verordening (EG, Euratom) nr. 2185/96 van de Raad van 11 november 1996 betreffende de controles en verificaties ter plaatse die door de Commissie worden uitgevoerd ter bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen tegen fraudes en andere onregelmatigheden (PB L 292 van 15.11.1996, blz. 2).
 (4) Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van uitvoeringsvoorschriften van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (PB L 357 van 31.12.2002, blz. 1).
 (5) Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van de Raad van 18 december 1995 betreffende de bescherming van de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen (PB L 312 van 23.12.1995, blz. 1).


type: caselaw

text:
C 352/30 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 4.12.1999
 Slettelse af sag C-42/98 (1) Slettelse af sag C-323/98 (1)
 (1999/C 352/50) (1999/C 352/52)
 Ved kendelse af 7. juli 1999 har præsidenten for De Euro-
 pæiske Fællesskabers Domstol besluttet, at sag C-42/88, Ved kendelse af 14. september 1999 har præsidenten for De
 Johann Seemeier og Jörg Schreiber mod Unabhängiger Verwal- Europæiske Fællesskabers Domstol besluttet, at sag C-323/98,
 tungssenat des Landes Salzburg og Jörg Schreiber mod Unab- Idropi SpA mod MTMD — Lydis Megatherm Magneta SA
 hängiger Verwaltungssenat für Kärnten (anmodning om præju- (anmodning om præjudiciel afgørelse fra Tribunale civile e
 diciel afgørelse fra Verwaltungsgerichtshof), skal slettes af regis- penale di Verona), skal slettes af registeret.
 teret.
 (1) EFT C 327 af 24.10.1998.
 (1) EFT C 137 af 2.5.1998.
 Slettelse af sag C-438/97 (1)
 (1999/C 352/51) Slettelse af sag C-131/99 (1)
 Ved kendelse af 8. juli 1999 har præsidenten for De Europæi- (1999/C 352/53)
 ske Fællesskabers Domstol besluttet, at sag C-438/97, Holger
 Warnecke m.fl. mod Unabhängiger Verwaltungssenat des
 Landes Salzburg (anmodning om præjudiciel afgørelse fra Ved kendelse af 19. juli 1999 har præsidenten for De Europæi-
 Verwaltungsgerichtshof), skal slettes af registeret. ske Fællesskabers Domstol besluttet, at sag C-131/99, Kommis-
 sionen for De Europæiske Fællesskaber mod Den Portugisiske
 Republik, skal slettes af registeret.
 (1) EFT C 72 af 7.3.1998.
 (1) EFT C 204 af 17.7.1999.


type: legislation

text:
 Svarīgs juridisks paziņojums
 |
 52008PC0669
 Priekšlikums Padomes lēmums ar ko atbilstoši Eiropas Parlamenta un Padomes regulai (EK) Nr. 1829/2003 atļauj laist tirgū produktus, kas satur ģenētiski modificētas sojas pupas MON89788 (MON-89788-1), sastāv vai ir ražoti no tām (Autentisks ir vienīgi teksts franču un holandiešu valodā) (Dokuments attiecas uz EEZ) /* COM/2008/0669 galīgā redakcija */
 [pic] | EIROPAS KOPIENU KOMISIJA |Briselē, 22.10.2008COM(2008) 669 galīgā redakcijaPriekšlikumsPADOMES LĒMUMSar ko atbilstoši Eiropas Parlamenta un Padomes Regulai (EK) Nr. 1829/2003 atļauj laist tirgū produktus, kas satur ģenētiski modificētas sojas pupas MON89788 (MON-89788-1), sastāv vai ir ražoti no tām(Autentisks ir vienīgi teksts franču un holandiešu valodā)(Dokuments attiecas uz EEZ)(iesniegusi Komisija)PASKAIDROJUMA RAKSTSPievienotais Padomes lēmuma priekšlikums attiecas uz pārtiku un barību, kas satur ģenētiski modificētas sojas pupas MON89788, sastāv vai ir ražoti no tām un par ko 2006. gada 31. oktobrī uzņēmums Monsanto Europe S.A Nīderlandes kompetentajai iestādei iesniedza pieteikumu par laišanu tirgū saskaņā ar Regulu (EK) Nr. 1829/2003 par ģenētiski modificētu pārtiku un barību.Pievienotais priekšlikums attiecas arī uz citu tādu produktu laišanu tirgū, kas satur sojas pupas MON89788 vai sastāv no tām un kas paredzēti tādai pašai lietošanai kā jebkuras citas sojas pupas, izņemot audzēšanu.Eiropas Pārtikas nekaitīguma iestāde 2008. gada 11. jūlijā sniedza labvēlīgu atzinumu saskaņā ar Regulas (EK) Nr. 1829/2003 6. un 18. pantu un secināja, ka ir maz ticams, ka, laižot tirgū produktus, kas satur sojas pupas MON89788, sastāv vai ir ražoti no tām, kā minēts pieteikumā, tiks negatīvi ietekmēta cilvēku vai dzīvnieku veselība vai vide.Pamatojoties uz šiem apsvērumiem, 2008. gada 29. septembrī Pārtikas aprites un dzīvnieku veselības pastāvīgajai komitejai tika iesniegts Komisijas lēmuma projekts, ar ko atļauj laist Kopienas tirgū produktus, kas satur ģenētiski modificētas sojas pupas MON89788, sastāv vai ir ražoti no tām, lai komiteja par to balsotu. Komiteja atzinumu nesniedza – divpadsmit dalībvalstis nobalsoja par (160 balsis), sešas dalībvalstis nobalsoja pret (69 balsis), septiņas dalībvalstis (106 balsis) atturējās un divas dalībvalstis (10 balsis) nebija pārstāvētas.Tādējādi saskaņā ar Regulas (EK) Nr. 1829/2003 35. panta 2. punktu un saskaņā ar Padomes Lēmuma 1999/468/EK 5. pantu Komisijai jāiesniedz Padomei priekšlikums par veicamajiem pasākumiem, un Padomei trīs mēnešu laikā jāpieņem lēmums ar kvalificētu balsu vairākumu un jāinformē par to Parlaments.PriekšlikumsPADOMES LĒMUMSar ko atbilstoši Eiropas Parlamenta un Padomes Regulai (EK) Nr. 1829/2003 atļauj laist tirgū produktus, kas satur ģenētiski modificētas sojas pupas MON89788 (MON-89788-1), sastāv vai ir ražoti no tām(Autentisks ir vienīgi teksts franču un holandiešu valodā)(Dokuments attiecas uz EEZ)EIROPAS SAVIENĪBAS PADOME,ņemot vērā Eiropas Kopienas dibināšanas līgumu,ņemot vērā Eiropas Parlamenta un Padomes 2003. gada 22. septembra Regulu (EK) Nr. 1829/2003 par ģenētiski modificētu pārtiku un barību[1] un jo īpaši tās 7. panta 3. punktu un 19. panta 3. punktu,ņemot vērā Komisijas priekšlikumu,tā kā:(1) Uzņēmums Monsanto Europe S.A. saskaņā ar Regulas (EK) Nr. 1829/2003 5. un 17. pantu 2006. gada 31. oktobrī iesniedza pieteikumu Nīderlandes kompetentajai iestādei, lai laistu tirgū pārtiku, pārtikas sastāvdaļas un barību, kas satur sojas pupas MON89788, sastāv vai ir ražota no tām, (“pieteikums”).(2) Pieteikumā minēta arī citu tādu produktu laišana tirgū, kas satur sojas pupas MON89788 vai sastāv no tām un ko paredzēts izmantot tāpat kā jebkuras citas sojas pupas, izņemot audzēšanai. Tāpēc saskaņā ar Regulas (EK) Nr. 1829/2003 5. panta 5. punktu un 17. panta 5. punktu tajā ir iekļauti dati un informācija, kas vajadzīga atbilstoši III un IV pielikumam Eiropas Parlamenta un Padomes 2001. gada 12. marta Direktīvā 2001/18/EK par ģenētiski modificētu organismu apzinātu izplatīšanu vidē un Padomes Direktīvas 90/220/EEK atcelšanu[2], un informācija un secinājumi par riska novērtējumu, ko veic saskaņā ar Direktīvas 2001/18/EK II pielikumā noteiktajiem principiem.(3) Eiropas Pārtikas nekaitīguma iestāde (“EFSA”) 2008. gada 11. jūlijā sniedza labvēlīgu atzinumu saskaņā ar Regulas (EK) Nr. 1829/2003 6. un 18. pantu un secināja, ka ir maz ticams, ka, laižot tirgū produktus, kas satur ģenētiski modificētas sojas pupas MON89788, sastāv vai ir ražoti no tām, („produkti”), kā minēts pieteikumā, tiks negatīvi ietekmēta cilvēku vai dzīvnieku veselība vai vide (paredzēto lietojumu kontekstā)[3]. Pēc apspriešanās ar valstu kompetentajām iestādēm, kā noteikts minētās regulas 6. panta 4. punktā un 18. panta 4. punktā, EFSA, sniedzot atzinumu, ņēma vērā visus dalībvalstu uzdotos konkrētos jautājumus un paustās bažas.(4) Turklāt EFSA atzinumā secināja, ka pieteicēja iesniegtais vides monitoringa plāns, kurā ietverts vispārējs uzraudzības plāns, atbilst paredzētajam produktu izmantošanas veidam.(5) Ņemot vērā šos apsvērumus, produktiem atļauja jāpiešķir.(6) Saskaņā ar Komisijas 2004. gada 14. janvāra Regulu (EK) Nr. 65/2004, ar ko nosaka sistēmu ģenētiski modificēto organismu unikālo identifikatoru izveidei un piešķiršanai[4], katram ĢMO piešķirams unikāls identifikators.(7) Pamatojoties uz EFSA atzinumu, pārtikai, pārtikas sastāvdaļām un barībai, kas satur sojas pupas MON89788, sastāv vai ir ražoti no tām, nav vajadzīgas īpašas marķēšanas prasības, izņemot tās, kas noteiktas Regulas (EK) Nr. 1829/2003 13. panta 1. punktā un 25. panta 2. punktā. Tomēr, lai nodrošinātu to, ka produkti tiek izmantoti tikai atļaujā noteiktajos veidos saskaņā ar šo lēmumu, marķējot barību, kas satur ĢMO vai sastāv no tiem, un citus produktus, kas nav pārtika un barība un kas satur ĢMO vai sastāv no tiem, un kam ir pieprasīta atļauja, ir skaidri jānorāda, ka minētos produktus nedrīkst izmantot audzēšanai.(8) Tāpat EFSA atzinums nepamato to, ka jānosaka īpaši nosacījumi vai ierobežojumi laišanai tirgū un/vai īpaši nosacījumi vai ierobežojumi izmantošanai un darbībām, ieskaitot prasību veikt uzraudzību pēc laišanas tirgū, kā arī īpaši nosacījumi konkrētu ekosistēmu/vides un/vai ģeogrāfisko teritoriju aizsardzībai, kā paredzēts Regulas (EK) Nr. 1829/2003 6. panta 5. punkta e) apakšpunktā un 18. panta 5. punktā.(9) Visa atbilstošā informācija par atļauju piešķiršanu produktiem jāiekļauj ģenētiski modificētās pārtikas un barības Kopienas reģistrā, kā paredzēts Regulā (EK) Nr. 1829/2003.(10) Eiropas Parlamenta un Padomes 2003. gada 22. septembra Regulā (EK) Nr. 1830/2003, kas attiecas uz ģenētiski modificētu organismu izsekojamību un marķēšanu, kā arī no ģenētiski modificētiem organismiem ražotu pārtikas un lopbarības produktu izsekojamību, un ar ko groza Direktīvu 2001/18/EK[5], 4. panta 6. punktā noteiktas marķēšanas prasības produktiem, kas sastāv no ĢMO vai satur tos.(11) Šis lēmums ar Bioloģiskās drošības starpniecības centra palīdzību ir jāizziņo valstīm, kuras parakstījušas Kartahenas protokolu par bioloģisko drošību, kas pievienots Konvencijai par bioloģisko daudzveidību, kā noteikts 9. panta 1. punktā un 15. panta 2. punkta c) apakšpunktā Eiropas Parlamenta un Padomes 2003. gada 15. jūlija Regulā (EK) Nr. 1946/2003 par ģenētiski modificētu organismu pārvietošanu pāri robežām[6].(12) Notika apspriedes ar pieteikuma iesniedzēju par šajā lēmumā paredzētajiem pasākumiem.(13) Pārtikas aprites un dzīvnieku veselības pastāvīgā komiteja nav sniegusi atzinumu tās priekšsēdētāja noteiktajā termiņā,IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU.1. pants Ģenētiski modificēti organismi un unikālais identifikatorsĢenētiski modificētam sojas pupām ( Glycine max ) MON89788, kā precizēts šā lēmuma pielikuma b) punktā, ir piešķirts unikālais identifikators MON-89788-1, kā paredzēts Regulā (EK) Nr. 65/2004.2. pantsAtļaujaSaskaņā ar šajā lēmumā paredzētajiem nosacījumiem Regulas (EK) Nr. 1829/2003 4. panta 2. punkta un 16. panta 2. punkta vajadzībām atļaujas ir piešķirtas šādiem produktiem:a) pārtikai un pārtikas sastāvdaļām, kas satur sojas pupas MON-89788-1, sastāv vai ir ražotas no tām;b) barībai, kas satur sojas pupas MON-89788-1, sastāv vai ir ražota no tām;c) produktiem, kas nav pārtika un barība un kas satur sojas pupas MON-89788-1vai sastāv no tām, un kas paredzēti tādai pašai izmantošanai kā jebkuras citas sojas pupas, izņemot audzēšanu.3. pants Marķēšana1. Saskaņā ar marķēšanas prasībām Regulas (EK) Nr. 1829/2003 13. panta 1. punktā un 25. panta 2. punktā un Regulas (EK) Nr. 1830/2003 4. panta 6. punktā “organisma nosaukums” ir “sojas pupas”.2. Šā lēmuma 2. panta b) un c) punktā minētajiem produktiem, kas satur sojas pupas MON-89788-1 vai sastāv no tām, marķējumā un pavaddokumentos ir frāze “nav paredzēts audzēšanai”.4. pants Ietekmes uz vidi monitorings1. Atļaujas turētājs nodrošina, ka tiek noteikts un īstenots monitoringa plāns, lai uzraudzītu ietekmi uz vidi, kā norādīts pielikuma h) punktā.2. Atļaujas turētājs iesniedz Komisijai gada pārskatus par monitoringa plānā izklāstīto pasākumu īstenošanu un rezultātiem.5. pantsKopienas reģistrsŠā lēmuma pielikumā ietverto informāciju iekļauj ģenētiski modificētās pārtikas un barības Kopienas reģistrā, kā paredzēts Regulas (EK) Nr. 1829/2003 28. pantā.6. pantsAtļaujas turētājsAtļaujas turētājs ir uzņēmums Monsato Europe S.A ., Beļģija, kas pārstāv uzņēmumu Monsanto Company , Amerikas Savienotās Valstis.7. pantsPiemērošanas termiņšŠo lēmumu piemēro desmit gadus no tā izziņošanas dienas.8. pantsAdresātsŠis lēmums ir adresēts Monsanto Europe S.A., Avenue de Tervuren 270-272, B-1150 Brussels – Beļģija.Briselē,Padomes vārdā —priekšsēdētājsPIELIKUMSa) Pieteikuma iesniedzējs un atļaujas turētājsNosaukums: Monsanto Europe S.A.Adrese: Avenue de Tervuren 270-272, B-1150 Brussels - BelgiumPārstāv uzņēmumu Monsanto Company – 800 N. Lindbergh Boulevard – St. Louis, Missouri 63167 – United States of Americab) Produktu apzīmējums un specifikācija1) Pārtika un pārtikas sastāvdaļas, kas satur sojas pupas MON-89788-1, sastāv vai ir ražotas no tām.2) Barība, kas satur sojas pupas MON-89788-1, sastāv vai ir ražota no tām.3) Produkti, kas nav pārtika un barība un kas satur vai sastāv no sojas pupām MON-89788-1, un kas paredzēti tādai pašai izmantošanai kā jebkuras citas sojas pupas, izņemot audzēšanu.Pieteikumā aprakstītā ģenētiski modificētās sojas pupas MON-89788-1 rada CP4 EPSPS proteīnu, kas piešķir noturību pret glifosāta herbicīdu.c) Marķējums1) Saskaņā ar Regulas (EK) Nr. 1829/2003 13. panta 1. punkta un 25. panta 2. punkta un Regulas (EK) Nr. 1830/2003 4.panta 6. punkta konkrētām marķēšanas prasībām “organisma nosaukums” ir “sojas pupas”.2) Šā lēmuma 2. panta b) un c) apakšpunktā minētajiem produktiem, kas satur sojas pupas MON-89788-1, sastāv vai ir ražoti no tām, marķējumā un pavaddokumentos ir frāze “nav paredzēts audzēšanai”.d) Noteikšanas metode- Konkrētam gadījumam atbilstoša un reālā laikā izmantota kvantitatīva uz polimerāzes ķēdes reakciju balstīta metode sojas pupām MON-89788-1.- Validēta sēklām Kopienas references laboratorijā, kas izveidota saskaņā ar Regulu (EK) Nr. 1829/2003, publicēta vietnē http://gmo-crl.jrc.ec.europa.eu/statusofdoss.htm.- References materiāls: AOCS 0906-A un AOCS 0906-E, kas pieejams American Oil Chemists Society tīmekļa vietnē http://www.aocs.org/tech/crm/soybean.cfm.e) Unikālais identifikatorsMON-89788-1f) Informācija, kas jānodrošina saskaņā ar II pielikumu Kartahenas protokolā par bioloģisko drošību, kas pievienots Konvencijai par bioloģisko daudzveidībuBioloģiskās drošības starpniecības centrs, ieraksta identifikācija: skatīt [ aizpildīt, kad izziņos ].g) Nosacījumi vai ierobežojumi attiecībā uz produktu laišanu tirgū, izmantošanu vai darbībām ar tiemNav vajadzīgi.h) Monitoringa plānsIetekmes uz vidi monitoringa plāns, kas atbilst Direktīvas 2001/18/EK VII pielikumam.[Saite: plāna publikācija internetā ]i) Uzraudzības prasības pēc produktu laišanas tirgū attiecībā uz pārtikas produkta izmantošanu cilvēku uzturāNav vajadzīgas.Piezīme. Laika gaitā var būt nepieciešams mainīt saites uz attiecīgajiem dokumentiem. Šādas izmaiņas tiks publiskotas, atjauninot datus ģenētiski modificētās pārtikas un barības Kopienas reģistrā. [1] OV L 268, 18.10.2003., 1. lpp.[2] OV L 106, 17.4.2001., 1. lpp.[3] http://www.efsa.europa.eu/EFSA/efsa_locale-1178620753816_1178620787358.htm.[4] OV L 10, 16.1.2004., 5. lpp.[5] OV L 268, 18.10.2003., 24. lpp.[6] OV L 287, 5.11.2003., 1. lpp.


type: other

text:
DECRETO 521 DE 2010 DECRETO 521 DE 2010 Lunes, 21 de Junio de 2010 12:22 (FEBRERO 17 DE 2010)Por el cual se reglamentan parcialmente el inciso 6 del articulo 24 de la Ley 715 de 2001 y el articulo 2 de la Ley 1297 de 2009, en lo relacionado con los estímulos para los docentes y directivos docentes de los establecimientos educativos estatales ubicados en las zonas de difícil acceso.
 EL PRESIDENTE DE LA REPÚBLICA DE COLOMBIA,En ejercicio de sus facultades constitucionales y legales, en especial de las conferidas por el numeral 11 del artículo 189 de la Constitución Política, en concordancia con el inciso 6 del artículo 24 de la Ley 715 de 2001 y el artículo 2 de la Ley 1297 de 2009.DECRETA:ARTÍCULO 1. Ámbito de aplicación. El presente decreto aplica a los docentes y directivos docentes que se rigen por los Decretos 2277 de 1979 y 1278 de 2002, que laboran en establecimientos educativos estatales ubicados en zonas de difícil acceso.ARTÍCULO 2. Zonas de difícil acceso. Una zona de difícil acceso es aquella zona rural que cumple con los criterios establecidos en el presente decreto para ser considerada como tal.Para los efectos de este decreto, el gobernador o alcalde de cada entidad territorial certificada en educación deberá determinar cada año, mediante acto administrativo, y simultáneamente con el que fija el calendario académico, antes del primero (1°) de noviembre de cada año para el calendario "A" y antes del primero (1°) de julio para el calendario "B", las zonas rurales de difícil acceso y las sedes de los establecimientos educativos estatales de su jurisdicción, de conformidad con la ley y considerando una de las siguientes situaciones: 1. Que sea necesaria la utilización habitual de dos o más medios de transporte para un desplazamiento hasta el perímetro urbano. 2. Que no existan vías de comunicación que permitan el tránsito motorizado durante la mayor parte del año lectivo. 3. Que la prestación del servicio público de transporte terrestre, fluvial o marítimo, tenga una sola frecuencia, ida o vuelta, diaria.Cuando las condiciones que determinaron la expedición del acto administrativo a que se refiere este artículo no varíen, se entenderá que las zonas rurales de difícil acceso ya establecidas conservan tal carácter.Parágrafo 1. El acto administrativo de que trata el presente artículo deberá ser ampliamente divulgado entre los docentes, los rectores y los directores rurales de los establecimientos educativos que se encuentren ubicados en las zonas rurales de difícil acceso e informado al Ministerio de Educación Nacional.En el reporte mensual de novedades de personal que los rectores y directores rurales deben presentar a la secretaría de educación de la entidad territorial certificada, incorporarán las novedades que correspondan, relacionadas con la bonificación de que trata este decreto, con el fin de que se proceda a efectuar las actualizaciones del caso a través de la dependencia responsable de los asuntos de administración de personal docente y directivo docente. Parágrafo 2. Las secretarías de educación de las entidades territoriales certificadas deberán remitir al Ministerio de Educación Nacional un informe respecto de los servidores docentes y directivos docentes que laboran en establecimientos educativos ubicados en zonas rurales de difícil acceso, indicando a quiénes de ellos se les ha reconocido y pagado la bonificación de que trata este decreto. Dicho informe deberá presentarse dos (2) veces al año, antes del último día hábil de los meses de febrero y agosto, a través los medios que el Ministerio de Educación Nacional determine para tal efecto. ARTICULO 3. Comité Técnico Asesor. El gobernador o alcalde de la entidad territorial certificada en educación conformará un comité técnico para que lo asesore, a través de un estudio, en la determinación de las zonas de difícil acceso de su jurisdicción. Dicho comité estará compuesto por los responsables locales de los sectores de planeación y educación. Cuando el comité lo considere necesario consultará al Instituto Geográfico Agustín Codazzi.
 Parágrafo. La organización sindical de la entidad territorial podrá presentar al comité técnico un estudio sobre las zonas de difícil acceso, el comité valorará la propuesta.ARTÍCULO 4. Veedurías. Las organizaciones sindicales podrán, de conformidad con la ley, organizar una veeduría para hacer seguimiento al cumplimiento de lo dispuesto en el presente decreto por parte de la autoridad territorial responsable de la administración del servicio educativo, y recomendar la adopción de los ajustes que estimen convenientes en un reporte que realicen anualmente al Ministerio de Educación Nacional. ARTÍCULO 5. Bonificación. Los docentes y directivos docentes que laboren en establecimientos educativos estatales, cuyas sedes estén ubicadas en zonas rurales de difícil acceso, tendrán derecho a una bonificación equivalente al quince por ciento (15%) del salario básico mensual que devenguen. Esta bonificación no constituye factor salarial ni prestacional para ningún efecto, se pagará mensualmente, y se causará únicamente durante el tiempo laborado en el año académico. Se dejará de causar si el docente es reubicado o trasladado, temporal o definitivamente, a otra sede que no reúna la condición para el reconocimiento de este beneficio, o cuando la respectiva sede del establecimiento pierda la condición de estar ubicada en zona rural de difícil acceso. No tendrá derecho a esta bonificación quien se encuentre suspendido en el ejercicio de su cargo o en situaciones administrativas de licencia o comisión no remuneradas. ARTÍCULO 6. Capacitación. De conformidad con el articulo 2 de la Ley 1297 de 2009, las entidades territoriales certificadas contratarán programas especiales de actualización para los docentes y directivos docentes que laboran en las sedes de los establecimientos educativos estatales ubicadas en zonas rurales de difícil acceso. Estos programas formarán parte de los planes de mejoramiento institucional. Parágrafo. Los docentes y directivos docentes que laboran en las sedes de los establecimientos educativos estatales, ubicadas en zonas rurales de difícil acceso, tendrán prioridad para la asignación de créditos para estudios formales de educación superior otorgados por el ICETEX. ARTÍCULO 7. Tiempo. La entidad territorial certificada podrá conceder, por una sola vez al año, permisos especiales a los docentes y directivos docentes que laboran en las sedes de los establecimientos educativos estatales ubicadas en zonas rurales de difícil acceso, para que participen en encuentros o reuniones de carácter pedagógico y correspondan a los propósitos del Proyecto Educativo Institucional. Asimismo, podrá conceder tiempo para realizar pasantías en otros establecimientos educativos de la misma entidad territorial. Estos permisos no pueden superar una duración de cinco (5) días hábiles. Durante estos períodos, la entidad territorial dispondrá todo lo que sea pertinente para garantizar la continuidad en la prestación del servicio educativo a los estudiantes.ARTÍCULO 8. Otros incentivos. Previa disponibilidad presupuestal, la entidad territorial certificada podrá conceder una vez por año un pasaje aéreo de ida y regreso entre la capital del departamento en que laboran y la capital de la República, o su equivalente en dinero, a los docentes y directivos docentes que laboran en las sedes de los establecimientos educativos estatales ubicadas en zonas rurales de difícil acceso, correspondientes a los departamentos de Amazonas, Arauca, Caquetá, Casanare, Guainía, Guaviare, Vichada, Vaupés y Putumayo.ARTÍCULO 9. Incompatibilidad entre incentivos. Los incentivos establecidos en el presente decreto serán incompatibles con cualquier otra bonificación, incentivo o estímulo, del cual sea beneficiario el docente o directivo docente por efecto de laborar en una zona rural de difícil acceso, salvo el auxilio de movilización previsto en los decretos anuales de fijación de salarios. ARTÍCULO 10. Sanciones. El incumplimiento de lo dispuesto en el presente decreto acarreará las sanciones previstas en el Código Disciplinario Único.ARTÍCULO 11. Vigencia y derogatorias. El presente decreto rige a partir de su publicación y deroga el Decreto 1171 de 2004 y las demás disposiciones que le sean contrarias. PUBLÍQUESE Y CÚMPLASEDado en Bogotá D.C.,a los 17 de Febrero de 2010 OSCAR IVÁN ZULUAGA ESCOBARMinistro de Hacienda y Crédito Público CECILIA MARÍA VÉLEZ WHITEMinistra de Educación Nacional ELIZABETH RODRÍGUEZ TAYLORDirectora del Departamento Administrativo de la Función Pública
 Hoy193Ayer4700Esta Semana20305Última semana5981Este Mes45339Último mes43376Todo1941135Visitors Counter