type: caselaw

text:
 10.3.2007
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 C 56/23
 Beroep ingesteld op 23 januari 2007 — Commissie van de Europese Gemeenschappen/Ierland
 (Zaak C-20/07)
 (2007/C 56/43)
 Procestaal: Engels
 Partijen
 Verzoekende partij: Commissie van de Europese Gemeenschappen (vertegenwoordigers: J. Hottiaux en D. Lawunmi, gemachtigden)
 Verwerende partij: Ierland
 Conclusies
 —
 vast te stellen dat Ierland, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 2004/26/EG (1) van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot wijziging van richtlijn 97/68/EG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake maatregelen tegen de uitstoot van verontreinigende gassen en deeltjes door inwendige-verbrandingsmotoren die worden gemonteerd in niet voor de weg bestemde mobiele machines, althans door deze bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens artikel 3 van deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen;
 —
 Ierland te verwijzen in de kosten.
 Middelen en voornaamste argumenten
 De termijn voor omzetting van de richtlijn in nationaal recht is op 20 mei 2005 verstreken.
 (1) PB L 146, blz. 1.


type: wikipedia

text:
Atpažinimas bendru atveju – procesas, kurio metu išskiriamas informacinis situacijos turinys ir įvyksta semantinė klasifikacija.
 Atpažinimo metu iš sensorių (arba jutimo organų) gauta ir užfiksuota informacija apie objektą ar situaciją palyginama su atmintyje saugomais ankstesniais tų objektų vaizdais bei aprašais ir jie priskiriami vienai ar kitai semantinei klasei (kategorijai).
 Atpažinimo sistemų tyrinėjimas ir kūrimas intensyviai vykdomas karo pramonėje (pvz.: sistema „savas - svetimas“), kadangi tai aktuali saugumo užtikrinimo problema.
 Psichologijoje atpažinimas yra atsiminimo rūšis – objekto, situacijos atsiminimas, jam pasikartojus, jį pamačius. Pamatytas objektas atpažįstamas jį palyginus su atmintyje laikomu jo vaizdiniu. Atpažinimas gali būti valingas (pasitelkiant protą, dėmesį, valios pastangomis atkuriant įvykių seką) ir nevalingas (savaiminis, spontaniškas, pvz., sutikto žmogaus atpažinimas).
 Pedagogikoje atpažinimas – pirmasis (tiksliau – antrasis po nulinio) mokymo medžiagos įsisavinimo lygmuo, kai pakartotinai susidūrus su objektu gebama pastarąjį priskirti atitinkamų objektų klasei.
 Kriminalistikoje atpažinimas – tyrimo veiksmas, kurio metu liudininkas, nukentėjusysis, įtariamasis ar kaltinamasis palygina jam pateiktus objektus su atmintyje išlikusiu vaizdus ir prieina išvados apie jų tapatumą (panašumą ar skirtumą)
 Atpažinimo eiga
 Atpažinimo eigos dėsningumą nusako atpažinimo dėsnis, suformuluotas N. Langės. Pradžioje susidaro tik difuziškas objekto vaizdas, kurį paskui keičia tikslesnis ir detalesnis vaizdas. Kai atpažinimas grindžiamas apibendrintu visuomenės patirties užfiksuotų požymių išskyrimu, jis užtrunka daug trumpiau (sekundės dalis), negu pirminis suvokimas. Atpažinimo procese vykstanti daiktų, įvykių ir situacijų kategorizacija (panaši į sąvokų kategorizaciją) yra pagrįsta suvokimo ir atminties sąveika.
 Taip pat skaitykite
 Asmenybės identifikavimas, Asmenybės atpažinimas
 Biometrija
 Daktiloskopija
 Veido atpažinimas
 Šaltiniai
 Psichologija


jurisdiction: EU

text:
 25.10.2008
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 C 272/10
 Žádost o rozhodnutí o předběžné otázce podaná Hoge Raad der Nederlanden (Nizozemsko) dne 21. července 2008 – X Holding BV v. Staatssecretaris van Financiën
 (Věc C-337/08)
 (2008/C 272/15)
 Jednací jazyk: nizozemština
 Předkládající soud
 Hoge Raad der Nederlanden
 Účastníci původního řízení
 X Holding BV a Staatssecretaris van Financiën
 Předběžné otázky
 Má být článek 43 ES ve spojení s článkem 48 ES vykládán v tom smyslu, že brání tomu, aby prostřednictvím vnitrostátní právní úpravy členského státu, [...] podle které si mateřská společnost a její dceřiná společnost mohou zvolit, že jimi dlužná daň bude vybrána od mateřské společnosti usazené v tomto členském státu tak, jako by se jednalo o jednoho daňového poplatníka, tato možnost volby byla vyhrazena společnostem, které, pokud jde o zdanění svých zisků, podléhají daňové pravomoci dotčeného členského státu?


text:
 11.9.2017
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 300/3
 Решение на Съда (втори състав) от 20 юли 2017 г. (преюдициално запитване от Audiencia Provincial de Alicante — Испания) — Ornua Co-operative Limited, по-рано The Irish Dairy Board Co-operative Limited/Tindale & Stanton Ltd España, SL
 (Дело C-93/16) (1)
 ((Преюдициално запитване - Интелектуална собственост - Марка на Европейския съюз - Единен характер - Регламент (ЕО) No 207/2009 - Член 9, параграф 1, букви б) и в) - Еднаква защита на предоставеното с марката на ЕС право срещу вероятността от объркване и срещу увреждането на репутацията - Мирно съвместно съществуване на тази марка и на национална марка, използвана от трето лице в една част на Съюза - Липса на такова мирно съвместно съществуване в друга част на Съюза - Възприемане от средния потребител - Евентуално различно възприемане в различните части на Съюза))
 (2017/C 300/04)
 Език на производството: испански
 Запитваща юрисдикция
 Audiencia Provincial de Alicante
 Страни в главното производство
 Жалбоподател: Ornua Co-operative Limited, по-рано The Irish Dairy Board Co-operative Limited
 Ответник: Tindale & Stanton Ltd España, SL
 Диспозитив
 1)
 Член 9, параграф 1, буква б) от Регламент (ЕО) No 207/2009 на Съвета от 26 февруари 2009 година относно марката на [Европейския съюз] трябва да се тълкува в смисъл, че фактът, че в една част на Европейския съюз марка на ЕС и национална марка мирно съществуват съвместно, не дава основание да се заключи, че в друга част на Съюза, в която не е налице мирно съвместно съществуване на тази марка на ЕС и на идентичния на тази национална марка знак, липсва вероятност от объркване между посочената марка на ЕС и този знак.
 2)
 Член 9, параграф 1, буква б) от Регламент No 207/2009 трябва да се тълкува в смисъл, че факторите, които според сезирания съд за марките на ЕС са релевантни за преценката дали притежателят на марка на ЕС има право да забрани използването на даден знак в част на Европейския съюз, която няма отношение към предявения иск за установяване на нарушение на права върху марка, могат да бъдат взети предвид от този съд при преценката дали този притежател има право да забрани използването на знака в частта на Съюза, до която се отнася посоченият иск, стига пазарните условия и социално-културните обстоятелства да не се различават съществено в едната и другата част на Съюза.
 3)
 Член 9, параграф 1, буква в) от Регламент No 207/2009 трябва да се тълкува в смисъл, че фактът, че в една част на Европейския съюз марка на ЕС с репутация и знак мирно съществуват съвместно, не позволява да се заключи, че в друга част на Съюза, където не е налице такова мирно съвместно съществуване, има основание за използването на този знак.
 (1) ОВ C 156, 2.5.2016 г.


text:
 15.12.2014
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 C 448/13
 Žádost o rozhodnutí o předběžné otázce podaná Centrale Raad van Beroep (Nizozemsko) dne 9. října 2014 – Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank v. F. Wieland a H. Rothwangl
 (Věc C-465/14)
 (2014/C 448/17)
 Jednací jazyk: nizozemština
 Předkládající soud
 Centrale Raad van Beroep
 Účastníci původního řízení
 Žalobce: Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank
 Žalovaní: F. Wieland, H. Rothwangl
 Předběžné otázky
 1)
 Je třeba článek 3, jakož i čl. 94 odst. 1 a 2 nařízení č. 1408/71 (1) vykládat v tom smyslu, že bývalému námořníkovi, který byl členem posádky zámořské lodi s domovským přístavem v členském státu, neměl bydliště na pevnině a nebyl státním příslušníkem členského státu, po přistoupení státu, jehož státní příslušnost tento námořník má, k Unii (respektive k právnímu předchůdci Unie) nebo po nabytí účinnosti nařízení č. 1408/71 pro tento stát, nesmí být (zčásti) odepřen starobní důchod pouze z důvodu, že uvedený bývalý námořník nebyl v době (požadovaného) pojištění státním příslušníkem (prvně jmenovaného) členského státu?
 2)
 Je třeba vykládat články 18 SFEU a 45 SFEU v tom smyslu, že brání právní úpravě členského státu, podle níž byl námořník, který byl členem posádky zámořské lodi s domovským přístavem v tomto členském státu, neměl bydliště na pevnině a nebyl státním příslušníkem členského státu, vyloučen z účasti na důchodovém pojištění, zatímco podle této právní úpravy se za pojištěnce považuje námořník, který je státním příslušníkem členského státu, ve kterém má zámořská loď svůj domovský přístav, ale jinak se nachází ve stejné situaci, pokud stát, jehož je prvně jmenovaný námořník státním příslušníkem, mezitím – v době stanovení důchodu – přistoupil k Unii (právnímu předchůdci Unie), nebo pokud nařízení č. 1408/71 nabylo mezitím účinnosti pro tento stát?
 3)
 Je třeba otázky 1 a 2 zodpovědět stejným způsobem v případě (bývalého) námořníka, který měl v období výkonu své činnosti státní příslušnost státu, který přistoupil k Unii (právnímu předchůdci Unie) později, ale v době tohoto přistoupení nebo nabytí účinnosti nařízení č. 1408/71 pro uvedený stát a v době uplatnění svého nároku na starobní důchod není státním příslušníkem členského státu, na kterého se však naposledy uvedené nařízení přesto uplatní podle článku 1 nařízení č. 859/2003 (2)?
 (1) Nařízení Rady (ES) č. 1408/71 ze dne 14. června 1971 o uplatňování systémů sociálního zabezpečení na zaměstnané osoby a jejich rodiny pohybující se v rámci Společenství (Úř. věst. L 149, s. 2; Zvl. vyd. 05/01, s. 35).
 (2) Nařízení rady (ES) č. 859/2003 ze dne 14. května 2003, kterým se působnost nařízení (EHS) č. 1408/71 a nařízení (EHS) č. 574/72 rozšiřuje na státní příslušníky třetích zemí, na které se tato nařízení dosud nevztahují pouze z důvodu jejich státní příslušnosti (Úř. věst. L 124, s. 1; 05/04, .s 317).


type: other

text:
Executoriale veiling met venijnige staart | Janssen & Janssen
 Het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch heeft op 17 mei jl. een opmerkelijke uitspraak gedaan met grote impact. Volgens het gerechtshof moet een koper bij een executoriale veiling weten dat de mogelijkheid bestaat dat hij – ondanks de koop – toch geen eigenaar wordt. Er kleeft als het ware een risico aan de gekochte goederen. Dat risico bestaat op het moment dat de oorspronkelijk eigenaar in hoger beroep alsnog in het gelijk wordt gesteld en het vonnis wordt vernietigd. De koper wordt niet beschermd en de goederen moeten terug. Het venijn zit ‘em dus in de staart.
 De situatie is als volgt: A (laten we hem voor het gemak Albert noemen) vordert bij de rechtbank betaling van 1 miljoen euro door B (voor het gemak Boris). De reden waarom is in dit verhaal minder relevant, de oorsprong ligt in ieder geval in een overeenkomst tussen Albert en Boris. Wel van belang; de rechtbank stelt Albert in het gelijk. De rechtbank wijst een vonnis op 16 februari 2011 waarin Boris wordt veroordeeld om het bedrag te betalen aan Albert. Dit vonnis wordt standaard ‘uitvoerbaar bij voorraad verklaard’ hetgeen wil zeggen dat het vonnis mag worden geëxecuteerd. Ook al staat hoger beroep open.
 Zoals je al verwacht is Boris het niet eens met het vonnis van de rechtbank en stapt naar het gerechtshof. Het gerechtshof bekijkt vervolgens de zaak opnieuw. Hier gaat wat tijd overheen.
 Ondertussen laat Albert, met het vonnis van de rechtbank in de hand, door de deurwaarder beslag leggen op een weiland en een aangrenzend gebouw van Boris. Het beslag wordt gelegd met het doel om dit te verkopen zodat Albert daaruit de toegewezen 1 miljoen euro kan verkrijgen.
 Boris probeert de executoriale verkoop van zijn weiland en gebouw tegen te houden door een kortgeding aan te spannen maar dit blijkt tevergeefs.
 Op 12 april 2012 vindt de executoriale veiling van het weiland en gebouw plaats. Koper Corrie wordt de nieuwe gelukkige eigenaar van de onroerende zaken. Tenminste dat denkt ze.
 Het gerechtshof komt daarna met de uitspraak in hoger beroep. Deze procedure was op de achtergrond uiteraard gewoon doorgelopen. Het gerechtshof vernietigt het vonnis van de rechtbank en oordeelt dat niet Albert, maar Boris in het gelijk moet worden gesteld. Dat betekent dus dat Boris geen 1 miljoen euro aan Albert moest betalen.
 De vraag is dan, wat gebeurt er met de executoriale verkoop van het weiland en aangrenzend gebouw aan Corrie? De verkoop (en levering) is immers gedaan op basis van een vonnis dat – met terugwerkende kracht – is vernietigd. Dat betekent dat het vonnis van de rechtbank nooit heeft bestaan.
 Hier met dat weiland!
 Belangrijk om te weten is dat bij het moment van verkoop de verkoper zogenaamd beschikkingsbevoegd moet zijn. De verkoper moet dus het recht hebben om het object te verkopen. Is dat niet het geval, dan is er ook geen rechtsgeldige overdracht van eigendom.
 Gebruikelijk is dat in dit soort gevallen de oorspronkelijke eigenaar een schadevergoeding vraagt voor het verlies wat hij heeft geleden. Dit was dus ook iets dat Boris had kunnen doen.
 Boris is immers een weiland en aangrenzend gebouw kwijtgeraakt. Echter wil Boris geen geld, hij wil gewoon zijn weiland en gebouw van Corrie terug.
 Boris stapt weer naar de rechtbank, ditmaal begint hij een procedure tegen Corrie. De stelling van Boris is dat Corrie nimmer eigenaar is geworden omdat Albert
 – achteraf – geen eigendom kon verstrekken. Albert bleek achteraf beschikkingsonbevoegd doordat het gerechtshof korte metten maakte met het vonnis van de rechtbank. Dus, in de ogen van Boris, was Boris altijd eigenaar gebleven van het weiland en het gebouw.
 De rechtbank in deze zaak oordeelde dat Boris ongelijk had. De rechtbank vond dat alleen gekeken moest worden naar het moment waarop de verkoop en levering van het weiland en gebouw had plaatsgevonden. Op dat moment was Albert nog beschikkingsbevoegd volgens de rechtbank. Boris gaf echter niet op en ging wederom naar het gerechtshof.
 Op 17 mei jl., dus ruim vier jaar nadat Corrie het weiland en gebouw van Albert via de veiling kocht, doet het gerechtshof in de zaak tussen Boris en Corrie uitspraak. Het gerechtshof stelt dat iedere koper op een executoriale veiling moet weten dat hij het risico loopt dat hij geen eigenaar zal worden. Het vonnis op basis waarvan wordt verkocht kan, indien hoger beroep openstaat, nog worden vernietigd door een hogere rechter.
 In tegenstelling tot de rechtbank oordeelt het gerechtshof dat achteraf gekeken moet worden of Albert bevoegd was om de onroerende goederen te verkopen en leveren. In dit geval blijkt dat niet zo te zijn omdat het vonnis van de rechtbank door het gerechtshof werd vernietigt. Het vonnis heeft daardoor nooit bestaan, dus had Albert het weiland en gebouw nooit kunnen verkopen en leveren aan Corrie.
 Gekocht maar geen eigenaar
 De impact zal naar alle waarschijnlijkheid aanzienlijk zijn. Iedere schuldeiser die een niet onherroepelijk vonnis executeert kan geen voorwaardelijk eigendom verschaffen als het vonnis later wordt vernietigd. De koper bij een executoriale veiling wordt dus niet beschermd.
 Naar alle waarschijnlijkheid komt deze zaak nog voor de Hoge Raad. Maar tot die tijd is dit iets om rekening mee te houden. Wees daarom gewaarschuwd voor de mogelijke gevolgen.
 Deze blog is geschreven door een jurist van Janssen & Janssen


type: legislation

text:
 Avis juridique important
 |
 31969L0169
 Directive 69/169/CEE du Conseil, du 28 mai 1969, concernant l'harmonisation des dispositions législatives, réglementaires et administratives relatives aux franchises des taxes sur le chiffre d'affaires et des accises perçues à l'importation dans le trafic international de voyageurs
 Journal officiel n° L 133 du 04/06/1969 p. 0006 - 0008 édition spéciale finnoise: chapitre 9 tome 1 p. 0010 édition spéciale danoise: série I chapitre 1969(I) p. 0218 édition spéciale suédoise: chapitre 9 tome 1 p. 0010 édition spéciale anglaise: série I chapitre 1969(I) p. 0232 édition spéciale grecque: chapitre 09 tome 1 p. 0017 édition spéciale espagnole: chapitre 09 tome 1 p. 0019 édition spéciale portugaise: chapitre 09 tome 1 p. 0019
 II (Actes dont la publication n'est pas une condition de leur applicabilité) CONSEIL DIRECTIVE DU CONSEIL du 28 mai 1969 concernant l'harmonisation des dispositions législatives, réglementaires et administratives relatives aux franchises des taxes sur le chiffre d'affaires et des accises perçues à l'importation dans le trafic international de voyageurs (69/169/CEE)LE CONSEIL DES COMMUNAUTÉS EUROPÉENNES, vu le traité instituant la Communauté économique européenne, et notamment son article 99, vu la proposition de la Commission, considérant que, nonobstant la réalisation de l'union douanière qui comporte la suppression des droits de douane et de la plupart des taxes d'effet équivalent dans les échanges entre les États membres, il est nécessaire, jusqu'à l'harmonisation poussée des impôts indirects, de maintenir les taxations à l'importation et les détaxations à l'exportation pour lesdits échanges; considérant qu'il est souhaitable que même avant une telle harmonisation la population des États membres prenne plus fortement conscience de la réalité du marché commun et qu'à cet effet des mesures soient prises pour libéraliser davantage le régime de taxation des importations dans le trafic de voyageurs entre les États membres ; que la nécessité de ces mesures a été soulignée à plusieurs reprises par des membres de l'Assemblée; considérant que les allégements de ce genre dans le trafic de voyageurs constituent un nouveau pas en direction de l'ouverture réciproque des marchés des États membres et de la création de conditions analogues à celles d'un marché intérieur; considérant que ces allégements doivent se limiter aux importations non commerciales de marchandises effectuées par des voyageurs ; qu'en règle générale, ces marchandises ne peuvent être acquises dans le pays de provenance (pays de sortie) que grevées de taxes, de sorte que la renonciation par le pays d'entrée, dans les limites prévues, à la perception des taxes sur le chiffre d'affaires et des accises à l'importation évite une double imposition sans aboutir à une absence d'imposition; considérant qu'un régime communautaire d'allégements des taxations à l'importation s'avère également nécessaire dans le cadre du trafic de voyageurs entre pays tiers et la Communauté, A ARRÊTÉ LA PRÉSENTE DIRECTIVE: Article premier 1. Une franchise des taxes sur le chiffre d'affaires et des accises perçues à l'importation est applicable, dans le cadre du trafic de voyageurs entre pays tiers et la Communauté, aux marchandises contenues dans les bagages personnels des voyageurs, pour autant qu'il s'agisse d'importations dépourvues de tout caractère commercial et que la valeur globale de ces marchandises ne dépasse pas, par personne, vingt-cinq unités de compte. 2. Les États membres ont la faculté, pour les voyageurs âgés de moins de quinze ans, de réduire cette franchise jusqu'à dix unités de compte. 3. Lorsque la valeur globale de plusieurs marchandises dépasse, par personne, respectivement le montant de vingt-cinq unités de compte ou celui fixé en vertu du paragraphe 2, la franchise est accordée, jusqu'à concurrence de ces montants, pour celles de ces marchandises qui, importées séparément, auraient pu bénéficier de ladite franchise, étant entendu que la valeur d'une marchandise ne peut être fractionnée. Article 2 1. Une franchise des taxes sur le chiffre d'affaires et des accises perçues à l'importation est applicable, dans le cadre du trafic de voyageurs entre des États membres, aux marchandises remplissant les conditions prévues aux articles 9 et 10 du traité et contenues dans les bagages personnels des voyageurs, pour autant qu'il s'agisse d'importations dépourvues de tout caractère commercial et que la valeur globale de ces marchandises ne dépasse pas, par personne, soixante-quinze unités de compte. Cette franchise est également accordée dans les cas où le trafic susmentionné s'effectue en transit ailleurs que sur le territoire d'un État membre. 2. Les États membres ont la faculté, pour les voyageurs âgés de moins de quinze ans, de réduire cette franchise jusqu'à vingt unités de compte. 3. Lorsque la valeur globale de plusieurs marchandises dépasse, par personne, respectivement le montant de soixante-quinze unités de compte ou celui fixé en vertu du paragraphe 2, la franchise est accordée, jusqu'à concurrence de ces montants, pour celles de ces marchandises qui, importées séparément, auraient pu bénéficier de ladite franchise, étant entendu que la valeur d'une marchandise ne peut être fractionnée. Article 3Aux fins de l'application de la présente directive: 1. N'est pas prise en considération, pour la détermination de la franchise visée aux articles 1er et 2, la valeur des effets personnels qui sont importés temporairement ou réimportés à la suite de leur exportation temporaire. 2. Sont considérées comme dépourvues de tout caractère commercial, les importations qui: a) présentent un caractère occasionnel et b) portent exclusivement sur des marchandises réservées à l'usage personnel ou familial des voyageurs ou destinées à être offertes comme cadeau, ces marchandises ne devant traduire, par leur nature ou leur quantité, aucune préoccupation d'ordre commercial. Article 4 1. Sans préjudice des dispositions nationales applicables en la matière aux voyageurs ayant leur résidence hors d'Europe, chaque État membre institue, en ce qui concerne l'importation en franchise des taxes sur le chiffre d'affaires et des accises des marchandises énumérées ci-après, les limites quantitatives suivantes: >PIC FILE= "T9000100"> 2. Les voyageurs âgés de moins de quinze ans ne bénéficient d'aucune franchise pour les marchandises visées au paragraphe 1 sous a), b) et d). 3. Dans les limites quantitatives fixées au paragraphe 1 et compte tenu des restrictions prévues au paragraphe 2, la valeur des marchandises énumérées au paragraphe 1 n'est pas prise en considération pour la détermination de la franchise visée aux articles 1er et 2. Article 5 1. Les États membres ont la faculté de réduire la valeur et/ou les quantités des marchandises à admettre en franchise lorsqu'elles sont importées: - dans le cadre du trafic frontalier; - par le personnel des moyens de transport utilisés en trafic international; - par les membres des forces armées d'un État membre, y compris le personnel civil, ainsi que les conjoints et les enfants à leur charge, stationnés dans un autre État membre. 2. Les États membres ont la faculté d'exclure de la franchise les marchandises relevant des positions 71.07 et 71.08 du tarif douanier commun. 3. Les États membres ont la faculté de réduire les quantités des marchandises visées à l'article 4 paragraphe 1 sous a) et d), pour les voyageurs qui, venant d'un pays tiers, entrent dans un État membre. Article 6Les États membres prennent des mesures appropriées pour éviter que des détaxations ne soient accordées pour des livraisons à des voyageurs dont le domicile, la résidence habituelle ou le centre de l'activité professionnelle est situé dans un État membre et qui bénéficient du régime prévu par la présente directive. Article 7Les États membres ont la faculté d'arrondir le montant en monnaie nationale qui résulte de la conversion des montants en unités de compte prévus aux articles 1er et 2. Article 8 1. Les États membres mettent en vigueur les mesures nécessaires pour se conformer à la présente directive au plus tard le 1er janvier 1970. 2. Chaque État membre informe la Commission des dispositions qu'il prend pour l'application de la présente directive. La Commission communique ces informations aux autres États membres. Article 9Les États membres sont destinataires de la présente directive.Fait à Bruxelles, le 28 mai 1969. Par le Conseil Le président G. THORN


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 22002D0763
 2002/763/ΕΚ: Απόφαση αριθ. 1/2002 του Συμβουλίου Σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας, αφετέρου, της 4ης Σεπτεμβρίου 2002, σχετικά με τη θέσπιση του εσωτερικού του κανονισμού
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 258 της 26/09/2002 σ. 0030 - 0034
 Απόφαση αριθ. 1/2002 του Συμβουλίου Σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας, αφετέρουτης 4ης Σεπτεμβρίου 2002σχετικά με τη θέσπιση του εσωτερικού του κανονισμού(2002/763/ΕΚ)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΥΝΔΕΣΗΣ ΕΕ-ΙΟΡΔΑΝΙΑΣ,Έχοντας υπόψη την ευρωμεσογειακή συμφωνία σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας, αφετέρου, και ιδίως τα άρθρα 89 έως 96,Εκτιμώντας ότι η εν λόγω συμφωνία ετέθη σε ισχύ την 1η Μαΐου 2002,ΘΕΣΠΙΖΕΙ ΤΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:Άρθρο 1ΠροεδρίαΤην προεδρία του Συμβουλίου Σύνδεσης ασκούν εκ περιτροπής, για περιόδους δώδεκα μηνών, εκπρόσωπος της Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εξ ονόματος της Κοινότητας και των κρατών μελών της, και εκπρόσωπος της κυβέρνησης του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας. Η πρώτη περίοδος αρχίζει την ημερομηνία της πρώτης συνόδου του Συμβουλίου Σύνδεσης και λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2002.Άρθρο 2ΣύνοδοιΤο Συμβούλιο Σύνδεσης συνέρχεται τακτικά σε υπουργικό επίπεδο μία φορά το χρόνο. Έκτακτες σύνοδοι του Συμβουλίου Σύνδεσης μπορούν να γίνουν, με συμφωνία των μερών κατ' αίτηση ενός εξ αυτών. Εκτός εάν τα μέρη έχουν συμφωνήσει διαφορετικά, κάθε σύνοδος του Συμβουλίου Σύνδεσης διεξάγεται στο συνήθη τόπο των συνόδων του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την ημερομηνία που συμφωνούν τα δύο μέρη.Οι σύνοδοι του Συμβουλίου Σύνδεσης συγκαλούνται από κοινού από τους γραμματείς του Συμβουλίου Σύνδεσης σε συμφωνία με τον πρόεδρο.Άρθρο 3ΕκπροσώπησηΤα μέλη του Συμβουλίου Σύνδεσης που κωλύονται να συμμετάσχουν σε μια συνεδρίαση μπορούν να εκπροσωπηθούν. Εάν ένα μέλος επιθυμεί να εκπροσωπηθεί, πρέπει να γνωστοποιήσει στον πρόεδρο το όνομα του εκπροσώπου του πριν από τη συγκεκριμένη σύνοδο.Ο εκπρόσωπος μέλους του Συμβουλίου Σύνδεσης ασκεί όλα τα δικαιώματα αυτού του μέλους.Άρθρο 4ΑντιπροσωπείεςΤα μέλη του Συμβουλίου Σύνδεσης μπορούν να συνοδεύονται από υπαλλήλους.Πριν από κάθε συνεδρίαση, κάθε μέλος οφείλει να ενημερώνει τον πρόεδρο σχετικά με τη σύνθεση της αντιπροσωπείας του.Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων παρίσταται στις συνόδους του Συμβουλίου Σύνδεσης, υπό την ιδιότητα του παρατηρητή, όταν στην ημερήσια διάταξη υπάρχουν θέματα που αφορούν την Τράπεζα.Το Συμβούλιο Σύνδεσης μπορεί να καλέσει, κατόπιν συμφωνίας των μερών, μη μέλη να παραστούν σε αυτές τις συνόδους για να το ενημερώσουν σχετικά με συγκεκριμένα θέματα.Άρθρο 5ΓραμματείαΥπάλληλος της Γενικής Γραμματείας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και υπάλληλος της Αποστολής του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας στις Βρυξέλλες ενεργούν από κοινού ως γραμματείς του Συμβουλίου Σύνδεσης.Άρθρο 6ΑλληλογραφίαΗ αλληλογραφία που απευθύνεται στο Συμβούλιο Σύνδεσης πρέπει να αποστέλλεται στον πρόεδρο του Συμβουλίου Σύνδεσης στη διεύθυνση της Γενικής Γραμματείας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Οι δύο γραμματείς φροντίζουν για τη διαβίβαση της εν λόγω αλληλογραφίας στον πρόεδρο του Συμβουλίου Σύνδεσης και, ενδεχομένως, στα άλλα μέλη του Συμβουλίου Σύνδεσης. Η αλληλογραφία που διαβιβάζεται κατ' αυτόν τον τρόπο απευθύνεται στη Γενική Γραμματεία της Επιτροπής, στις μόνιμες αντιπροσωπείες των κρατών μελών και στην αποστολή του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας στις Βρυξέλλες.Οι δύο γραμματείς αποστέλλουν τις ανακοινώσεις του προέδρου του Συμβουλίου Σύνδεσης στους αποδέκτες και, ενδεχομένως, στα άλλα μέλη του Συμβουλίου Σύνδεσης στις διευθύνσεις που αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο.Άρθρο 7ΔημοσιότηταΟι σύνοδοι του Συμβουλίου Σύνδεσης δεν είναι δημόσιες, εκτός εάν αποφασίζεται άλλως.Άρθρο 8Ημερήσια διάταξη των συνόδων1. Ο πρόεδρος καταρτίζει προσωρινή ημερήσια διάταξη για κάθε σύνοδο. Η εν λόγω ημερήσια διάταξη διαβιβάζεται από τους γραμματείς του Συμβουλίου Σύνδεσης στους αποδέκτες που αναφέρονται στο άρθρο 6, το αργότερο 15 ημέρες πριν από την έναρξη της συνόδου.Η προσωρινή ημερήσια διάταξη περιλαμβάνει τα σημεία για τα οποία υπεβλήθη στον πρόεδρο αίτηση εγγραφής τους τουλάχιστον 21 ημέρες πριν από την έναρξη της συνόδου. Πάντως, στην προσωρινή ημερήσια διάταξη εγγράφονται μόνο τα σημεία για τα οποία τα σχετικά έγγραφα έχουν διαβιβαστεί στους γραμματείς το αργότερο την ημερομηνία αποστολής της εν λόγω ημερήσιας διάταξης.Το Συμβούλιο Σύνδεσης εγκρίνει την ημερήσια διάταξη στην αρχή κάθε συνόδου. Η εγγραφή στην ημερήσια διάταξη σημείων άλλων από αυτά που περιλαμβάνονται στην προσωρινή ημερήσια διάταξη πραγματοποιείται μετά από συμφωνία των μερών.2. Ο πρόεδρος μπορεί, σε συμφωνία με τα μέρη, να μειώσει τις προθεσμίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 για να λάβει υπόψη του τις ανάγκες μιας ειδικής περίπτωσης.Άρθρο 9ΠρακτικάΟι δύο γραμματείς συντάσσουν σχέδιο πρακτικών κάθε συνόδου.Τα πρακτικά πρέπει, γενικά, να αναφέρουν όσον αφορά κάθε επιμέρους θέμα της ημερήσιας διάταξης:- τα έγγραφα που υποβάλλονται στο Συμβούλιο Σύνδεσης,- τις δηλώσεις η καταχώρηση των οποίων ζητήθηκε από μέλος του Συμβουλίου Σύνδεσης,- τις αποφάσεις που ελήφθησαν, τις δηλώσεις που συμφωνήθηκαν και τα συμπεράσματα που εγκρίθηκαν.Το σχέδιο πρακτικών υποβάλλεται στο Συμβούλιο Σύνδεσης προς έγκριση. Εγκρίνεται εντός έξι μηνών μετά από κάθε σύνοδο του Συμβουλίου Σύνδεσης. Τα εγκεκριμένα πρακτικά υπογράφονται από τον πρόεδρο και τους δύο γραμματείς. Φυλάσσονται στα αρχεία της Γενικής Γραμματείας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επικυρωμένο αντίγραφο αποστέλλεται σε καθέναν από τους αποδέκτες που αναφέρονται στο άρθρο 6.Άρθρο 10Αποφάσεις και συστάσεις1. Το Συμβούλιο Σύνδεσης εκδίδει τις αποφάσεις και συστάσεις του δια κοινής συμφωνίας των μερών.Μεταξύ των συνόδων, το Συμβούλιο Σύνδεσης μπορεί, εάν συμφωνήσουν τα δύο μέρη, να λάβει αποφάσεις ή να προβεί σε συστάσεις με γραπτή διαδικασία.2. Οι αποφάσεις και οι συστάσεις του Συμβουλίου Σύνδεσης, κατά την έννοια του άρθρου 91 της ευρωμεσογειακής συμφωνίας, φέρουν αντίστοιχα τον τίτλο "απόφαση" και "σύσταση", ο οποίος συνοδεύεται από αύξοντα αριθμό, την ημερομηνία έγκρισής τους και μνεία του αντικειμένου τους. Σε κάθε απόφαση, ορίζεται η ημερομηνία έναρξης της ισχύος της. Οι αποφάσεις και οι συστάσεις του Συμβουλίου Σύνδεσης υπογράφονται από τον πρόεδρο και επικυρώνονται από τους δύο γραμματείς.Οι αποφάσεις και οι συστάσεις απευθύνονται σε καθέναν από τους αποδέκτες που αναφέρονται στο άρθρο 6.Το Συμβούλιο Σύνδεσης μπορεί να αποφασίσει τη δημοσίευση των αποφάσεών του και των συστάσεών του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και στην Επίσημη Εφημερίδα του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας.Άρθρο 11Γλωσσικό καθεστώςΟι επίσημες γλώσσες του Συμβουλίου Σύνδεσης είναι οι επίσημες γλώσσες των δύο μερών.Εκτός εάν ληφθεί διαφορετική απόφαση, τα έγγραφα που χρησιμεύουν για βάση στις συσκέψεις του Συμβουλίου Σύνδεσης καταρτίζονται σε αυτές τις γλώσσες.Άρθρο 12ΔαπάνεςΗ Κοινότητα και το Χασεμιτικό Βασίλειο της Ιορδανίας αναλαμβάνουν τις δαπάνες τις οποίες συνεπάγεται η συμμετοχή τους στις συνόδους του Συμβουλίου Σύνδεσης, τόσο όσον αφορά τα έξοδα προσωπικού, ταξιδιού και διαμονής, όσο και τα έξοδα ταχυδρομείου και τηλεπικοινωνιών.Οι δαπάνες διερμηνείας κατά τις συνόδους, καθώς και της μετάφρασης και της αναπαραγωγής των εγγράφων, αναλαμβάνονται από την Κοινότητα, εξαιρουμένων των δαπανών διερμηνείας ή μετάφρασης προς ή από τα αραβικά, τις οποίες αναλαμβάνει το Χασεμιτικό Βασίλειο της Ιορδανίας.Τις δαπάνες που σχετίζονται με την υλική διοργάνωση των συνόδων αναλαμβάνει το μέρος που φιλοξενεί τη συνεδρίαση.Άρθρο 13Επιτροπή Σύνδεσης1. Η Επιτροπή Σύνδεσης επικουρεί το Συμβούλιο Σύνδεσης κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του. Απαρτίζεται, αφενός, από εκπροσώπους των μελών του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εκπροσώπους της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και, αφετέρου, από εκπροσώπους της κυβέρνησης του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας.2. Η Επιτροπή Σύνδεσης προετοιμάζει τις συνόδους και τις εργασίες του Συμβουλίου Σύνδεσης, εκτελεί τις αποφάσεις του Συμβουλίου Σύνδεσης, όταν χρειάζεται και, γενικότερα, εγγυάται τη συνέχεια της σχέσης σύνδεσης και την ορθή λειτουργία της ευρωμεσογειακής συμφωνίας. Εξετάζει όλα τα θέματα που της παραπέμπει το Συμβούλιο Σύνδεσης, καθώς και οποιοδήποτε άλλο θέμα ανακύψει κατά την εφαρμογή της ευρωμεσογειακής συμφωνίας στην πράξη. Υποβάλλει προς έγκριση στο Συμβούλιο Σύνδεσης προτάσεις ή σχέδια αποφάσεων/συστάσεων.3. Όταν η ευρωμεσογειακή συμφωνία προβλέπει την υποχρέωση ή τη δυνατότητα διενέργειας διαβουλεύσεων, οι εν λόγω διαβουλεύσεις μπορούν να πραγματοποιούνται στο πλαίσιο της Επιτροπής Σύνδεσης. Οι διαβουλεύσεις μπορούν να συνεχιστούν στο Συμβούλιο Σύνδεσης εφόσον τα δύο μέρη συμφωνούν.4. Ο εσωτερικός κανονισμός της Επιτροπής Σύνδεσης προσαρτάται στην παρούσα απόφαση.Βρυξέλλες, 4 Σεπτεμβρίου 2002.Για το Συμβούλιο ΣύνδεσηςΟ ΠρόεδροςP. S. MøllerΠροσάρτημαΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΥΝΔΕΣΗΣΣύνδεση μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας, αφετέρουΆρθρο 1ΠροεδρίαΤην προεδρία της Επιτροπής Σύνδεσης ασκούν, εκ περιτροπής για περιόδους δώδεκα μηνών, εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και εκπρόσωπος της κυβέρνησης του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας.Η θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τους τίτλους V και VI της συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκφράζεται πάντα από εκπρόσωπο της Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Η πρώτη περίοδος αρχίζει την ημερομηνία της πρώτης συνόδου του Συμβουλίου Σύνδεσης και ολοκληρώνεται στις 31 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους.Άρθρο 2ΣυνεδριάσειςΗ Επιτροπή Σύνδεσης συνεδριάζει όταν οι περιστάσεις το απαιτούν, μετά από συμφωνία των δύο μερών.Κάθε συνεδρίαση της Επιτροπής Σύνδεσης διεξάγεται σε τόπο και χρόνο που συμφωνούν τα δύο μέρη.Τις συνεδριάσεις της Επιτροπής Σύνδεσης συγκαλεί ο πρόεδρος.Άρθρο 3ΑντιπροσωπείεςΠριν από κάθε συνεδρίαση, ο πρόεδρος ενημερώνεται για την προβλεπόμενη σύνθεση των αντιπροσωπειών των δύο μερών.Άρθρο 4ΓραμματείαΥπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και υπάλληλος της κυβέρνησης του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας ενεργούν από κοινού ως γραμματείς της Επιτροπής Σύνδεσης.Κάθε ανακοίνωση προς και από τον πρόεδρο της Επιτροπής Σύνδεσης ή στο πλαiσιο του παρόντος εσωτερικού κανονισμού, διαβιβάζεται στους γραμματείς της Επιτροπής Σύνδεσης, καθώς και στους γραμματείς και στον πρόεδρο του Συμβουλίου Σύνδεσης.Άρθρο 5ΔημοσιότηταΟι συνεδριάσεις της Επιτροπής Σύνδεσης δεν είναι δημόσιες, εκτός εάν αποφασίζεται άλλως.Άρθρο 6Ημερήσια διάταξη των συνεδριάσεων1. Ο πρόεδρος καταρτίζει προσωρινή ημερήσια διάταξη για κάθε συνεδρίαση. Η εν λόγω ημερήσια διάταξη διαβιβάζεται από τους γραμματείς της Επιτροπής Σύνδεσης στους αποδέκτες που αναφέρονται στο άρθρο 4, το αργότερο 15 ημέρες πριν από την έναρξη της συνεδρίασης.Η προσωρινή ημερήσια διάταξη περιλαμβάνει τα σημεία για τα οποία υποβλήθηκε στον πρόεδρο αίτηση εγγραφής τους τουλάχιστον 21 ημέρες πριν την έναρξη της συνεδρίασης. Στην προσωρινή ημερήσια διάταξη, πάντως, εγγράφονται μόνον τα σημεία για τα οποία τα σχετικά έγγραφα έχουν διαβιβαστεί στους γραμματείς το αργότερο την ημερομηνία αποστολής της εν λόγω ημερήσιας διάταξης.Η Επιτροπή Σύνδεσης μπορεί να ζητήσει την παρουσία εμπειρογνωμόνων στις συνεδριάσεις της, προκειμένου να παράσχουν πληροφορίες για ειδικά θέματα.Η Επιτροπή Σύνδεσης εγκρίνει την ημερήσια διάταξη στην αρχή κάθε συνεδρίασης. Εφόσον τα δύο μέρη συμφωνούν, μπορεί να προστεθούν στην ημερήσια διάταξη και θέματα που δεν περιλαμβάνονται στην προσωρινή ημερήσια διάταξη.2. Ο πρόεδρος μπορεί, σε συνεννόηση με τα δύο μέρη, να μειώσει τις προθεσμίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 για να λάβει υπόψη του τις ανάγκες μιας ειδικής περίπτωσης.Άρθρο 7ΠρακτικάΟι δύο γραμματείς συντάσσουν σχέδιο πρακτικών κάθε συνεδρίασης. Αναφέρουν τις εγκριθείσες αποφάσεις, συστάσεις και τα συμπεράσματα. Το σχέδιο πρακτικών υποβάλλεται προς έγκριση στην ενδιάμεση επιτροπή. Ύστερα από την έγκρισή τους, τα πρακτικά υπογράφονται από τον πρόεδρο και τους δύο γραμματείς και τα δύο μέρη φυλάσσουν αντίγραφο.Άρθρο 8ΣυσκέψειςΣτις συγκεκριμένες περιπτώσεις όπου η Επιτροπή Σύνδεσης εξουσιοδοτείται, δυνάμει της ευρωμεσογειακής συμφωνίας, από το Συμβούλιο Σύνδεσης να εκδώσει αποφάσεις/συστάσεις, οι εν λόγω πράξεις φέρουν αντίστοιχα τον τίτλο "απόφαση" και "σύσταση", ο οποίος συνοδεύεται από αύξοντα αριθμό, ημερομηνία έκδοσης και μνεία του αντικειμένου τους.Κάθε φορά που η Επιτροπή Σύνδεσης λαμβάνει μία απόφαση ή προβαίνει σε μία σύσταση, εφαρμόζονται κατ' αναλογία τα άρθρα 10 και 11 της απόφασης αριθ. 1/2002 του Συμβουλίου Σύνδεσης, της 4ης Σεπτεμβρίου 2002, για τη θέσπιση του εσωτερικού κανονισμού του.Οι αποφάσεις και οι συστάσεις της Επιτροπής Σύνδεσης αποστέλλονται στους αποδέκτες που αναφέρονται στο άρθρο 4.Άρθρο 9ΔαπάνεςΚάθε μέρος αναλαμβάνει όλες τις δαπάνες που συνεπάγεται η συμμετοχή του στις συνεδριάσεις της Επιτροπής Σύνδεσης, καθώς και στις ομάδες εργασίας που συστήνονται δυνάμει του άρθρου 95 της ευρωμεσογειακής συμφωνίας τόσο όσον αφορά τα έξοδα προσωπικού, ταξιδιού και διαμονής, όσο και τα έξοδα ταχυδρομείου και τηλεπικοινωνιών. Οι δαπάνες διερμηνείας κατά τις συνεδριάσεις, καθώς και της μετάφρασης και της αναπαραγωγής των εγγράφων, αναλαμβάνονται από την Κοινότητα, με εξαίρεση τις δαπάνες διερμηνείας και/ή μετάφρασης προς ή από τα αραβικά, τις οποίες αναλαμβάνει το Χασεμιτικό Βασίλειο της Ιορδανίας.Τις δαπάνες που σχετίζονται με την υλική διοργάνωση των συνεδριάσεων αναλαμβάνει το μέρος που φιλοξενεί τη συνεδρίαση.


text:
Suche § 69 Abs. 1 Satz 3 SGB V - Open Legal Data
 PKDBSa (3)
 Urteil (456)
 Beschluss (66)
 Nichtannahmebeschluss (11)
 BSG (298)
 BFH (35)
 BVerfG (28)
 LAGRLP (1)
 Sozialgerichtsbarkeit (298)
 Arbeitsgerichtsbarkeit (128)
 Verwaltungsgerichtsbarkeit (36)
 Verfassungsgerichtsbarkeit (28)
 Bundesgericht (535)
 545 Dokumente sortiert nach Relevanz.
 Urteil vom Bundesgerichtshof (Kartellsenat) - KZR 63/14 (Urteil)
 ...3-2500 § 132a Nr 4 S 14 ...). Vor dem Hintergrund, dass § 132a Abs 2 SGB V die Möglichkeit zum Abschluss von Kollektivverträgen erlaubt (vgl Senatsurteil vom 25. November 2010 - BSGE 107, 123, 136 = S...
 Urteil vom Bundessozialgericht (3. Senat) - B 3 KR 26/15 R (Urteil)
 ...3300 § 85 Nr 1, RdNr 28, 36; vom 17.12.2009 - BSGE 105, 126 = SozR 4-3300 § 89 Nr 2, RdNr 56 und 63; vom 25.11.2010 - BSGE 107, 123 = SozR 4-2500 § 132a Nr 5, RdNr 40; vom 16.5.2013 - BSGE 113, 258 = ...
 ...1076 - Brillenversorgung; Urteil vom 9. September 2010 - I ZR 193/07, GRUR 2010, 1136 Rn. 13 = WRP 2010, 1482 - UNSER DANKESCHÖN FÜR SIE; Urteil vom 31. März 2016 - I ZR 88/15, GRUR 2016, 1189 Rn. 17 ...
 Urteil vom Bundessozialgericht (3. Senat) - B 3 KR 1/10 R (Urteil)
 ...§ 132a Abs 2 Satz 1 SGB V iVm § 69 Abs 1 Satz 3 SGB V und § 317 Abs 1, § 319 Abs 1 Satz 2 BGB. Dabei ist die Regelung des § 319 Abs 1 Satz 2 BGB, die auf den voranstehenden Satz 1 Bezug nimmt, allerdi...
 Urteil vom Bundessozialgericht (6. Senat) - B 6 KA 11/10 R (Urteil)
 ...1500 § 42 Nr 7 S 10 ff; BSGE 58, 183, 186 f = SozR 1500 § 42 Nr 10 S 14; im selben Sinne BAGE 53, 30, 32; 69, 134, 138 , 141; 97, 150, 152; BGHSt 19, 7, 9; BVerwG Buchholz 310 § 11 Nr 6 S 13 oben;...
 Nichtannahmebeschluss vom Bundesverfassungsgericht (1. Senat 2. Kammer) - 1 BvR 3571/13, 1 BvR 3572/13 (Urteil)
 ...verfassungsrechtlichen Bedenken. Die vom Bundessozialgericht vorgenommene Auslegung des § 129 Abs. 1 Satz 3 SGB V in Verbindung mit § 4 Abs. 2 Satz 2 RV und § 69 Abs. 1 Satz 3 SGB V bewegt sich vielme...
 Urteil vom Bundessozialgericht (6. Senat) - B 6 KA 8/10 R (Urteil)
 ...12 GG vgl zuletzt BVerfGE 126, 112, 135 f = SozR 4-1100 Art 12 Nr 21 RdNr 84; ebenso zB BSGE 100, 43 = SozR 4-2500 § 95 Nr 14, RdNr 13; BSG SozR 4-2500 § 73 Nr 4 RdNr 21; BSG vom 23.3.2011 - B 6 KA 11...
 Urteil vom Bundessozialgericht (3. Senat) - B 3 KR 25/15 R (Urteil)
 ...36; vom 17.12.2009 - B 3 P 3/08 R - BSGE 105, 126 = SozR 4-3300 § 89 Nr 2, RdNr 56 und 63; vom 25.11.2010 - B 3 KR 1/10 R - BSGE 107, 123 = SozR 4-2500 § 132a Nr 5, RdNr 40; vom 16.5.2013 - B 3 P 2/12...
 Urteil vom Bundessozialgericht (3. Senat) - B 3 KR 23/15 R (Urteil)
 ...§ 125 Abs 2 Satz 1 SGB V idF des Gesetzes vom 14.11.2003, BGBl I 2190 mWv 1.1.2004; § 125 Abs 2 Satz 1 idF GKV-Wettbewerbsstärkungsgesetz vom 26.3.2007 , BGBl I 378 mWv 1.4.2007 hat ua Änderungen in d...
 ...vom 25.11.2010 (B 3 KR 1/10 R - BSGE 107, 123 = SozR 4-2500 § 132a Nr 5, RdNr 33) bezogen auf das Schiedsverfahren nach § 132a Abs 2 SGB V ausgegangen, indem er abweichend von § 319 Abs 1 Satz 1 BGB n...
 Urteil vom Bundessozialgericht (1. Senat) - B 1 A 2/11 R (Urteil)
 ...§ 54 Abs 1 S 2, § 86a Abs 1 SGG; § 29 Abs 1 SGB IV; § 144 Abs 2 und 3, § 172 Abs 1, § 207 Abs 2a SGB V; § 12 Abs 2 S 2, § 24 Abs 1 SGB X). Die zum 1.4.2010 beschlossene Vereinigung sei nicht wirksam g...
 Urteil vom Bundessozialgericht (6. Senat) - B 6 KA 35/16 R (Urteil)
 ...Satz 1 GG) geboten sein (vgl BVerfG Kammerbeschluss vom 7.4.2003 - 1 BvR 2129/02 - BVerfGK 1, 107 = NVwZ 2003, 856, 857; vgl auch BVerfG Beschluss vom 18.12.1985 - 2 BvR 1167/84 ua -, BVerfGE 71, 305,...
 Urteil vom Bundessozialgericht (14. Senat) - B 14 AS 65/11 R (Urteil)
 ...vom 11.12.1956 - 1 RA 109/55 - BSGE 4, 184, 185; BSG vom 20.11.2001 - B 1 KR 31/00 R - SozR 3-5915 § 3 Nr 1; BSG vom 25.10.1978 - 1 RJ 32/78 - BSGE 47, 118 = SozR 1200 § 35 Nr 1: Feststellungen der Ge...
 Urteil vom Bundessozialgericht (6. Senat) - B 6 KA 43/12 R (Urteil)
 ...§ 101 Abs 1 Satz 1 Nr 5 SGB V umgesetzt wurde, nicht vorgesehen. Der G-BA hat lediglich mit Beschluss vom 13.3.2008 (BAnz Nr 80, S 1950) gestützt auf § 101 Abs 3a SGB V in § 34a BedarfsplRL aF geregel...
 Urteil vom Bundessozialgericht (3. Senat) - B 3 KR 26/08 R (Urteil)
 ...§ 197a Abs 1 Satz 1 Halbsatz 3 SGG iVm § 154 Abs 1, 2 Verwaltungsgerichtsordnung; die Streitwertfestsetzung folgt aus § 197a Abs 1 Satz 1 Halbsatz 1 SGG iVm § 63 Abs 2 Satz 1, § 52 Abs 1 und § 47 Abs ...
 Urteil vom Bundessozialgericht (6. Senat) - B 6 KA 15/15 R (Urteil)
 ...vgl BSGE 69, 158, 160 = SozR 3-1300 § 113 Nr 1 S 2 mwN; BSGE 61, 19, 21 f = SozR 2200 § 368f Nr 11 S 31; Engelhard in Hauck/Noftz, SGB V, K § 85 RdNr 17; Hess in Kasseler Komm, § 75 SGB V RdNr 18). So...
 Urteil vom Bundessozialgericht (12. Senat) - B 12 KR 23/09 R (Urteil)
 ...§ 393a Abs 6 RVO (zuletzt idF durch Gesetz vom 27.6.1984, BGBl I 793; vgl hierzu BSG SozR 3-2200 § 393a Nr 1; BSG Urteil vom 19.12.1991 - 12 RK 11/90 - Die Beiträge 1993, 125; BSG Beschluss vom 21.6.2...
 Urteil vom Bundessozialgericht (3. Senat) - B 3 KR 2/15 R (Urteil)
 ...vgl § 317 BGB iVm § 69 Satz 3 SGB V; vgl BSGE 107, 123 = SozR 4-2500 § 132a Nr 5, RdNr 24; und BSG vom 8.10.2014 - B 3 KR 7/14 R - für BSGE vorgesehen = SozR 4-5560 § 17c Nr 2 RdNr 39 sowie BSG vom 23...
 Urteil vom Bundessozialgericht (14. Senat) - B 14 AS 55/15 R (Urteil)
 ...vom 9.4.2014 - B 14 AS 46/13 R - BSGE 115, 288 = SozR 4-1500 § 87 Nr 2, RdNr 17; zu § 58 Abs 2 Satz 1 VwGO: BVerwG Urteil vom 13.12.1978 - 6 C 77.78 - BVerwGE 57, 188, 191; BVerwG Urteil vom 15.12.198...
 Nichtannahmebeschluss vom Bundesverfassungsgericht (1. Senat 3. Kammer) - 1 BvR 69/09 (Urteil)
 ...versicherung gemäß § 34 Abs. 1 Satz 1 Sozialgesetzbuch Fünftes Buch (SGB V). Er macht erstens geltend, § 34 Abs. 1 Satz 1 SGB V verstoße bei chronisch kranken Versicherten gegen Art. 2 Abs. 1 in Verbi...
 1-20 von 545 Einträgen


text:
Ir-Rivoluzzjoni Industrijali ġabet bidliet kbar fl-Ewropa. L-akbar bidla kienet dik ta’ klassi ta’ nies li l-ġid tagħhom ma bdewx jagħmluh minn fuq il-prodotti agrikoli, iżda mill-manifattura. Dan wassal għall-ftuħ ta’ diversi fabbriki li bdew jattiraw għadd ta’ nies mill-kampanja li jmorru jaqilgħu l-għixien fl-ibliet. Id-differenza kienet li għall-ħidma li kienu qiegħed jagħmlu bdew jitħallsu. Għall-ewwel darba diversi nies bdew jaraw il-flus f’idejhom, u anke jekk ma kinux ħafna, setgħu jtejbu xi ftit il-kundizzjonijiet tal-għixien tagħhom.
 Iżda l-effett tar-rivoluzzjoni industrijali kien il-fatt li ddaħħlet il-ġirja mal-kwoti. Il-kundizzjonijiet ma kinux mill-itjeb u l-ħaddiema - li issa bdew jikbru bħala klassi soċjali - sabu lilhom infushom jaħdmu sigħat twal ferm aktar milli kien maħsub. Il-ħlas kien ftit meta mqabbel max-xogħol li kienu qed jagħmlu. Xogħol kontinwu li ma jaqta‘ xejn. Il-kundizzjonijiet tal-iġene u ndafa fuq il-post tax-xogħol ma kinux mill-aqwa.
 Storja
 Teknoloġija


text:
 23.12.2004
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 376/45
 BESLUIT VAN HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER
 NR. 110/2004
 van 9 juli 2004
 tot wijziging van Bijlage XVII (Intellectuele eigendom) bij de EER-overeenkomst
 HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER,
 Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, aangepast bij het Protocol tot aanpassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, hierna „de overeenkomst” genoemd, en met name op artikel 98,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 Bijlage XVII bij de overeenkomst werd gewijzigd bij de Overeenkomst betreffende de integratie van de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek in de Europese Economische Ruimte, die op 14 oktober 2003 in Luxemburg werd ondertekend (1).
 (2)
 Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (2), gerectificeerd bij PB L 6 van 10. 1.2002, blz. 70 moet in de overeenkomst worden opgenomen,
 BESLUIT:
 Artikel 1
 Bijlage XVII bij de overeenkomst wordt als volgt gewijzigd:
 1)
 In deel 5.1 wordt voor de aanpassing in punt 7 (Richtlijn 92/100/EEG van de Raad) en in punt 9 (Richtlijn 93/98/EG van de Raad) het volgende toegevoegd:
 „, zoals gewijzigd bij:
 —
 32001 L 0029: Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 (PB L 167 van 22.6.2001, blz. 10), zoals gerectificeerd in PB L 6 van 10.01.2002, blz. 70.”
 2)
 Na punt 9d (Richtlijn 98/44/EG van het Europees Parlement en de Raad) wordt het volgende punt ingevoegd:
 9e.
 „32001 L 0029: Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 (PB L 167 van 22.6.2001, blz. 10), zoals gerectificeerd in PB L 6 van 10.01.2002, blz. 70.
 De bepalingen van de Richtlijn worden voor de toepassing van deze 0vereenkomst als volgt aangepast:
 De EVA-staten worden verzocht vertegenwoordigers naar de vergaderingen van het contactcomité te sturen.”
 Artikel 2
 De in het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie bekend te maken tekst in de IJslandse en Noorse taal van Richtlijn 2001/29/EG, zoals gerectificeerd bij PB L 6 van 10.1.2002, blz. 70, is authentiek.
 Artikel 3
 Dit besluit treedt in werking op 10 juli 2004, op voorwaarde dat alle in artikel 103, lid 1, van de overeenkomst bedoelde kennisgevingen aan het Gemengd Comité van de EER hebben plaatsgevonden (3).
 Artikel 4
 Dit besluit wordt bekendgemaakt in het EER-gedeelte van en in het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Gedaan te Brussel, 9 juli 2004.
 Voor het Gemengd Comité van de EER
 De voorzitter
 Kjartan JÓHANNSSON
 (1) PB L 130 van 29.4.2004, blz. 3.
 (2) PB L 167 van 22.6.2001, blz. 10.
 (3) Grondwettelijke vereisten aangegeven.


text:
Kanadas Grand Prix 2005 var det åttonde av 19 lopp ingående i formel 1-VM 2005.
 Resultat
 Kimi Räikkönen, McLaren-Mercedes, 10 poäng
 Michael Schumacher, Ferrari, 8
 Rubens Barrichello, Ferrari, 6
 Felipe Massa, Sauber-Petronas, 5
 Mark Webber, Williams-BMW, 4
 Ralf Schumacher, Toyota, 3
 David Coulthard, Red Bull-Cosworth, 2
 Christian Klien, Red Bull-Cosworth, 1
 Jacques Villeneuve, Sauber-Petronas
 Tiago Monteiro, Jordan-Toyota
 Christijan Albers, Minardi-Cosworth
 Förare som bröt loppet
 Jarno Trulli, Toyota (varv 62, bromsar)
 Jenson Button, BAR-Honda (46, olycka)
 Nick Heidfeld, Williams-BMW (43, motor)
 Takuma Sato, BAR-Honda (40, bromsar)
 Patrick Friesacher, Minardi-Cosworth (39, hydraulik)
 Fernando Alonso, Renault (38, upphängning)
 Giancarlo Fisichella, Renault (32, hydraulik)
 Narain Karthikeyan, Jordan-Toyota (24, upphängning)
 Förare som diskvalificerades
 Juan Pablo Montoya, McLaren-Mercedes (52, felaktig utfart från depån)
 VM-ställning
 2005 i Kanada
 Kanadas Grand Prix