type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Βρυξέλλες, 31.8.2018
 COM(2018) 605 final
 2018/0315(NLE)
 Πρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 σχετικά με τη θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην ομάδα εργασίας τελωνειακών θεμάτων που αφορούν τις μεταφορές της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη και στην επιτροπή χερσαίων μεταφορών με αντικείμενο την προβλεπόμενη έγκριση νέας σύμβασης σχετικά με την απλούστευση των διαδικασιών διέλευσης συνόρων από επιβάτες, αποσκευές και ασυνόδευτες αποσκευές που μεταφέρονται μέσω διεθνούς σιδηροδρομικής κυκλοφορίας
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 1.Αντικειμενο της προτασης
 Η παρούσα πρόταση αφορά την απόφαση για τον καθορισμό της θέσης που θα ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης στην ομάδα εργασίας τελωνειακών θεμάτων που αφορούν τις μεταφορές, της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη (ΟΕΕ/ΗΕ), και, ενδεχομένως, στην επιτροπή χερσαίων μεταφορών της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη, με αντικείμενο την προβλεπόμενη έγκριση νέας σύμβασης σχετικά με την απλούστευση των διαδικασιών διέλευσης συνόρων από επιβάτες, αποσκευές και ασυνόδευτες αποσκευές που μεταφέρονται μέσω διεθνούς σιδηροδρομικής κυκλοφορίας.
 2.Πλαισιο της προτασης
 2.1.Η σύμβαση σχετικά με την απλούστευση των διαδικασιών διέλευσης συνόρων από επιβάτες, αποσκευές και ασυνόδευτες αποσκευές που μεταφέρονται μέσω διεθνούς σιδηροδρομικής κυκλοφορίας
 Το προτεινόμενο σχέδιο σύμβασης σχετικά με την απλούστευση των διαδικασιών διέλευσης συνόρων από επιβάτες, αποσκευές και ασυνόδευτες αποσκευές που μεταφέρονται μέσω διεθνούς σιδηροδρομικής κυκλοφορίας (εφεξής «το προτεινόμενο σχέδιο σύμβασης») αποτέλεσε πρωτοβουλία της Οργάνωσης Συνεργασίας των Σιδηροδρομικών Επιχειρήσεων (OSJD), στην οποία συμμετέχουν 9 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Βουλγαρία, Τσεχική Δημοκρατία, Σλοβακία, Πολωνία, Λιθουανία, Λετονία, Ουγγαρία, Εσθονία, Ρουμανία), και διαβιβάστηκε στην Οικονομική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη από την κυβέρνηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
 Μια σύμβαση με παρόμοιο πεδίο εφαρμογής είναι ήδη σε ισχύ: η διεθνής σύμβαση του 1952 για την απλούστευση της διέλευσης συνόρων από επιβάτες και αποσκευές που μεταφέρονται σιδηροδρομικώς, της οποίας συμβαλλόμενα μέρη είναι 8 κράτη μέλη της ΕΕ (Αυστρία, Βέλγιο, Γαλλία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Κάτω Χώρες, Πορτογαλία και Σουηδία
 1
 ). Λόγω διαφόρων νομικών και διαδικαστικών δυσχερειών, δεν στάθηκε δυνατή η τροποποίηση της εν λόγω σύμβασης ώστε να εκσυγχρονισθεί. Επιπλέον, τα κράτη μέλη της Οργάνωσης Συνεργασίας των Σιδηροδρομικών Επιχειρήσεων υποστήριξαν την ιδέα της κατάρτισης νέας σύμβασης σε αυτόν τον τομέα, αντί της προσχώρησης στην παρωχημένη σύμβαση του 1952.
 Το προτεινόμενο σχέδιο σύμβασης καλύπτει τρεις βασικούς τομείς ενωσιακής πολιτικής: τους σιδηροδρόμους, τα τελωνεία και το κεκτημένο της ΕΕ όσον αφορά τη διαχείριση των συνόρων. Το σχέδιο αποσκοπεί στην επιτάχυνση και την απλούστευση των συνοριακών ελέγχων που πραγματοποιούνται σε επιβατικές αμαξοστοιχίες. Τα κύρια νέα στοιχεία του σχεδίου σύμβασης είναι: κοινοί συντονισμένοι έλεγχοι στα σύνορα, αντί για δύο ή περισσότερους διαδοχικούς ελέγχους εκατέρωθεν των συνόρων, έλεγχοι σε αμαξοστοιχίες εν κινήσει, εφόσον επιτρέπονται από τους πίνακες ωραρίων και τις στάσεις των αμαξοστοιχιών, και επίτευξη συμφωνίας για τους τρόπους συνεργασίας μέσω διμερών συμφωνιών ή πολυμερών διακανονισμών. Η παρούσα πρόταση αφορά την πολιτική της Ένωσης στον τομέα της διαχείρισης των συνόρων. Η πτυχή δύο άλλων τομέων πολιτικής της Ένωσης, των σιδηροδρόμων και των τελωνείων, θα αποτελέσει αντικείμενο χωριστής πρότασης.
 2.2.Η ομάδα εργασίας τελωνειακών θεμάτων της ΟΕΕ/ΗΕ που αφορούν τις μεταφορές
 Η ομάδα εργασίας τελωνειακών θεμάτων που αφορούν τις μεταφορές ενεργεί στο πλαίσιο των πολιτικών της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη και υπό τη γενική εποπτεία της επιτροπής χερσαίων μεταφορών. Ο ρόλος της ομάδας εργασίας είναι να δρομολογεί και να συνεχίζει δράσεις που αποσκοπούν στην εναρμόνιση και την απλούστευση των κανονισμών, των κανόνων και της τεκμηρίωσης για διαδικασίες διέλευσης συνόρων όσον αφορά τους διάφορους τρόπους χερσαίων μεταφορών.
 Η Ένωση εκπροσωπείται στην ομάδα εργασίας, στην οποία συμμετέχουν όλα τα κράτη μέλη της Ένωσης με δικαίωμα ψήφου.
 2.3.Η προβλεπόμενη πράξη της ομάδας εργασίας τελωνειακών θεμάτων που αφορούν τις μεταφορές
 Το 2018, η ομάδα εργασίας τελωνειακών θεμάτων που αφορούν τις μεταφορές θα συνεδριάσει τις ακόλουθες ημερομηνίες: στις 12-14 Ιουνίου και στις 16-19 Οκτωβρίου. Σε μία από τις συνεδριάσεις της, η ομάδα εργασίας πρόκειται να λάβει απόφαση σχετικά με την έγκριση της προτεινόμενης σύμβασης και τη διαβίβασή της προς επίσημη έγκριση στην επιτροπή χερσαίων μεταφορών, η οποία συνεδριάζει μία φορά ετησίως, τον Φεβρουάριο.
 Η προβλεπόμενη πράξη θα καταστεί δεσμευτική για τα συμβαλλόμενα μέρη σύμφωνα με το άρθρο 22 του σχεδίου της σύμβασης, το οποίο προβλέπει τα εξής: «1. Η παρούσα σύμβαση τίθεται σε ισχύ τρεις μήνες από την ημερομηνία κατά την οποία πέντε κράτη θα έχουν καταθέσει τις οικείες πράξεις κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης. 2. Για κάθε κράτος που κυρώνει, αποδέχεται, εγκρίνει την παρούσα σύμβαση ή προσχωρεί σε αυτήν μετά την κατάθεση της πέμπτης πράξης κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης, η σύμβαση τίθεται σε ισχύ τρεις μήνες από την ημερομηνία κατάθεσης από το εν λόγω κράτος της οικείας πράξης κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης».
 3.Θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ενωσης
 3.1.Θέση της Ένωσης
 Η Ένωση συμμερίζεται τους στόχους του σχεδίου σύμβασης και υποστηρίζει την ιδέα της απλούστευσης των επιβατικών σιδηροδρομικών μεταφορών, δεν έχει διαπιστώσει όμως καμία προστιθέμενη αξία ή όφελος από το σχέδιο σύμβασης για την Ένωση ή τα κράτη μέλη της. Το νέο σχέδιο σύμβασης δεν θα καταστήσει περιττές τις ήδη υφιστάμενες διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες και ίσως ούτε θα διευκολύνει τη σύναψη νέων διμερών ή πολυμερών συμφωνιών, διότι το σχέδιο σύμβασης δεν περιέχει υπόδειγμα για τέτοιου είδους συμφωνίες. Πολλές διατάξεις του σχεδίου σύμβασης έχουν μη δεσμευτικό χαρακτήρα και δεν είναι δυνατό να εφαρμοστούν χωρίς χωριστούς διακανονισμούς μεταξύ των εκάστοτε μερών. Μέχρι στιγμής, το σχέδιο σύμβασης θα μπορούσε να λειτουργήσει μόνο ως σημείο αναφοράς για τη σύναψη μελλοντικών διμερών και πολυμερών συμφωνιών.
 Από την άποψη του κεκτημένου της ΕΕ όσον αφορά τη διαχείριση των συνόρων, το σχέδιο σύμβασης στην παρούσα μορφή του δεν αποφέρει νέα ή χρήσιμα εργαλεία και ως εκ τούτου δεν έχει προστιθέμενη αξία για την ΕΕ και τα κράτη μέλη της. Επιπλέον, περιέχει ορισμένες διατάξεις που είναι προβληματικές για το κεκτημένο της ΕΕ και θα πρέπει να τροποποιηθούν εάν η Ένωση ή τα κράτη μέλη της επιθυμούν να προσχωρήσουν στο σχέδιο σύμβασης στο μέλλον. Για παράδειγμα, το άρθρο 6 του σχεδίου σύμβασης θα πρέπει να διευκρινίζει ότι οι συνοριακοί έλεγχοι δεν μπορούν να καταργηθούν με πολυμερείς ή διμερείς συμφωνίες μεταξύ κρατών: όπως εφαρμόζεται από τον κώδικα συνόρων του Σένγκεν κατά τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ, οι διεθνείς συμφωνίες μπορούν μόνο να ρυθμίζουν τον τρόπο με τον οποίο διεξάγονται οι έλεγχοι χωρίς να θίγεται η ουσία των εν λόγω ελέγχων.
 Από ενωσιακή θεσμική άποψη, το σχέδιο σύμβασης καλύπτει θέματα που εμπίπτουν σε τομείς αποκλειστικής και συντρέχουσας αρμοδιότητας της Ένωσης. Τα κράτη μέλη δεν μπορούν μεμονωμένα να προσχωρήσουν σε μέρη του σχεδίου σύμβασης που υπάγονται σε τομέα αποκλειστικής αρμοδιότητας της Ένωσης. Για να ήταν δυνατή η προσχώρηση της Ένωσης στη σύμβαση, θα έπρεπε να είχε προστεθεί στο σχέδιο σύμβασης διάταξη σχετικά με τη συμμετοχή της Ένωσης ως οργανισμού περιφερειακής οικονομικής ολοκλήρωσης, σύμφωνα με τη γενική πολιτική σχετικά με τη θεσμική πολιτική.
 Ακόμη και αν, κατά τα φαινόμενα, η Ένωση δεν έχει λόγους να προσχωρήσει στην προτεινόμενη σύμβαση, σύμφωνα με τη γενική πολιτική της σχετικά με τις θεσμικές πτυχές, κάθε νέα διεθνής σύμβαση θα πρέπει να περιλαμβάνει ρήτρα με την οποία να επιτρέπεται η συμμετοχή οργανισμών περιφερειακής οικονομικής ολοκλήρωσης.
 Με την επιφύλαξη της έγκρισης του σχεδίου σύμβασης από την ομάδα εργασίας για τελωνειακά θέματα που αφορούν τις μεταφορές, η επιτροπή χερσαίων μεταφορών της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη, στην 81η σύνοδό της τον Φεβρουάριο του 2019, ή σε επόμενη σύνοδο, μπορεί να προβεί σε ψηφοφορία για την έγκριση της σύμβασης και να ζητήσει από τη γραμματεία να τη διαβιβάσει στον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, υπό την ιδιότητά του ως θεματοφύλακα. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να καθοριστεί η θέση της Ένωσης, ώστε να είναι σε θέση να αντιδράσει σε αυτό το ενδεχόμενο σενάριο. Σε θέματα αποκλειστικής αρμοδιότητας, η Επιτροπή ψηφίζει εξ ονόματος της Ένωσης.
 Κατά την εκπόνηση της προτεινόμενης σύμβασης ζητήθηκε η γνώμη ευρέος φάσματος εμπειρογνωμόνων του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα.
 Πραγματοποιήθηκαν διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη στην επιτροπή τελωνειακής νομοθεσίας (συντονισμός Γενεύη), μία εκ των οποίων διεξήχθη από κοινού με εμπειρογνώμονες της επιτροπής για τον ενιαίο ευρωπαϊκό σιδηροδρομικό χώρο, συμβούλους Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, ακολούθους για τις μεταφορές και εκπροσώπους από τις Γενικές Διευθύνσεις της Επιτροπής που είναι αρμόδιες για την Κινητικότητα και τις Μεταφορές και για τη Μετανάστευση και τις Εσωτερικές Υποθέσεις (23.1.2017). Διαβουλεύσεις πραγματοποιήθηκαν επίσης και με την ομάδα τελωνειακών εμπειρογνωμόνων.
 Περαιτέρω διαβουλεύσεις πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια συνόδων της ομάδας εργασίας τελωνειακών θεμάτων που αφορούν τις μεταφορές και της ομάδας εργασίας σιδηροδρομικών μεταφορών της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη.
 Η αρμόδια για τη Φορολογία και την Τελωνειακή Ένωση ή η αρμόδια για την Κινητικότητα και τις Μεταφορές Γενική Διεύθυνση της Επιτροπής παρακολούθησε συζητήσεις στα σχετικά φόρουμ της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη, των οποίων προηγήθηκαν δραστηριότητες συντονισμού μεταξύ των ανωτέρω Γενικών Διευθύνσεων και της αρμόδιας για τη Μετανάστευση και τις Εσωτερικές Υποθέσεις Γενικής Διεύθυνσης, επειδή το σχέδιο σύμβασης άπτεται τομέων πολιτικής που εμπίπτουν στις αντίστοιχες αρμοδιότητες των τριών Γενικών Διευθύνσεων.
 Από τον εσωτερικό συντονισμό, καθώς και τις κοινές συζητήσεις με τα κράτη μέλη στην επιτροπή τελωνειακής νομοθεσίας και τους τελωνειακούς εμπειρογνώμονες, προέκυψε σαφώς ότι ούτε τα κράτη μέλη ούτε η ίδια η Ένωση έχουν συμφέρον να προσχωρήσουν στο σχέδιο σύμβασης, διότι δεν αποφέρει οφέλη ούτε προστιθέμενη αξία σε κανένα σχετικό τομέα, δηλ. στους τομείς ενωσιακής πολιτικής που καλύπτονται από την παρούσα πρόταση, καθώς και όσον αφορά την ενωσιακή θεσμική άποψη.
 4.Νομικη βαση
 4.1.Διαδικαστική νομική βάση
 4.1.1.Αρχές
 Το άρθρο 218 παράγραφος 9 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) προβλέπει την έκδοση αποφάσεων για τον καθορισμό «των θέσεων που θα πρέπει να ληφθούν, εξ ονόματος της Ένωσης, σε όργανο που συνιστάται από δεδομένη συμφωνία, όταν το εν λόγω όργανο καλείται να θεσπίσει πράξεις που παράγουν έννομα αποτελέσματα, με εξαίρεση τις πράξεις που συμπληρώνουν ή τροποποιούν το θεσμικό πλαίσιο της συμφωνίας».
 Η έννοια των «πράξεων που παράγουν έννομα αποτελέσματα» περιλαμβάνει πράξεις που παράγουν έννομα αποτελέσματα δυνάμει των κανόνων του διεθνούς δικαίου που διέπουν το συγκεκριμένο όργανο. Περιλαμβάνει επίσης πράξεις που δεν έχουν δεσμευτική ισχύ βάσει του διεθνούς δικαίου, αλλά «επηρεάζουν με καθοριστικό τρόπο το περιεχόμενο των ρυθμίσεων που θεσπίζει ο νομοθέτης της Ένωσης»
 2
 .
 4.1.2.Εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση
 Η πράξη την οποία καλούνται να εγκρίνουν η ομάδα εργασίας τελωνειακών θεμάτων που αφορούν τις μεταφορές και η επιτροπή χερσαίων μεταφορών της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη συνιστά πράξη που παράγει έννομα αποτελέσματα. Η προβλεπόμενη πράξη θα είναι δεσμευτική βάσει του διεθνούς δικαίου σύμφωνα με το άρθρο 22 του σχεδίου σύμβασης.
 Η προβλεπόμενη πράξη δεν συμπληρώνει ούτε τροποποιεί το θεσμικό πλαίσιο της συμφωνίας.
 Συνεπώς, η διαδικαστική νομική βάση για την προτεινόμενη απόφαση είναι το άρθρο 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ.
 4.2.Ουσιαστική νομική βάση
 4.2.1.Αρχές
 Η ουσιαστική νομική βάση για την έκδοση απόφασης βάσει του άρθρου 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ εξαρτάται πρωτίστως από τον στόχο και το περιεχόμενο της προβλεπόμενης πράξης για την οποία λαμβάνεται θέση εξ ονόματος της Ένωσης. Εάν η προτεινόμενη πράξη επιδιώκει διττό σκοπό ή έχει δύο συνιστώσες και εάν ένας από τους σκοπούς ή μία από τις συνιστώσες μπορεί να χαρακτηριστεί κύριος/-α, ενώ ο/η άλλος/-η έχει απλώς παρεπόμενο χαρακτήρα, η απόφαση δυνάμει του άρθρου 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ πρέπει να στηρίζεται σε μία και μόνο ουσιαστική νομική βάση, ήτοι εκείνη που επιβάλλει ο κύριος ή πρωτεύων σκοπός ή συνιστώσα.
 Όσον αφορά προβλεπόμενη πράξη που επιδιώκει συγχρόνως πολλούς σκοπούς ή έχει πολλαπλές συνιστώσες, άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους χωρίς η μία να έχει παρεπόμενο χαρακτήρα ως προς την άλλη, η ουσιαστική νομική βάση απόφασης βάσει του άρθρου 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ πρέπει να περιλαμβάνει, κατ’ εξαίρεση, τις αντίστοιχες διαφορετικές νομικές βάσεις.
 4.2.2.Εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση
 Η προβλεπόμενη πράξη επιδιώκει στόχους και έχει συνιστώσες στον τομέα των συνοριακών ελέγχων και περιλαμβάνει ελέγχους επιβατών και των εγγράφων τους. Θα πρέπει, ως εκ τούτου, να βασιστεί στο άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχείο β) της ΣΛΕΕ, που αφορά «τους ελέγχους στους οποίους υποβάλλονται τα πρόσωπα που διέρχονται τα εξωτερικά σύνορα».
 Συνεπώς, η ουσιαστική νομική βάση της προτεινόμενης απόφασης περιλαμβάνει τις ακόλουθες διατάξεις: άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχείο β) της ΣΛΕΕ.
 4.3.Συμπέρασμα
 Το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχείο β), σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ, θα πρέπει να αποτελέσουν τη νομική βάση της προτεινόμενης απόφασης.
 2018/0315 (NLE)
 Πρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 σχετικά με τη θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην ομάδα εργασίας τελωνειακών θεμάτων που αφορούν τις μεταφορές της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη και στην επιτροπή χερσαίων μεταφορών με αντικείμενο την προβλεπόμενη έγκριση νέας σύμβασης σχετικά με την απλούστευση των διαδικασιών διέλευσης συνόρων από επιβάτες, αποσκευές και ασυνόδευτες αποσκευές που μεταφέρονται μέσω διεθνούς σιδηροδρομικής κυκλοφορίας
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
 Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχείο β), σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9,
 Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1)Η Ρωσική Ομοσπονδία προτείνει, με την υποστήριξη της Οργάνωσης Συνεργασίας των Σιδηροδρομικών Επιχειρήσεων («OSJD»), νέα σύμβαση της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη (ΟΕΕ/ΗΕ) σχετικά με την απλούστευση των διαδικασιών διέλευσης συνόρων από επιβάτες, αποσκευές και ασυνόδευτες αποσκευές που μεταφέρονται μέσω διεθνούς σιδηροδρομικής κυκλοφορίας.
 (2)Η ομάδα εργασίας τελωνειακών θεμάτων που αφορούν τις μεταφορές ενεργεί στο πλαίσιο των πολιτικών της ΟΕΕ/ΗΕ και υπό τη γενική εποπτεία της επιτροπής χερσαίων μεταφορών. Ο ρόλος της ομάδας εργασίας είναι να δρομολογεί και να συνεχίζει δράσεις που αποσκοπούν στην εναρμόνιση και την απλούστευση των κανονισμών, των κανόνων και της τεκμηρίωσης για τις διατυπώσεις διέλευσης συνόρων όσον αφορά τους διάφορους τρόπους χερσαίων μεταφορών.
 (3)Η ομάδα εργασίας τελωνειακών θεμάτων που αφορούν τις μεταφορές της ΟΕΕ/ΗΕ στην 149η σύνοδό της, από τις 12 έως τις 14 Ιουνίου 2018, ή στην επόμενη σύνοδο, πρόκειται να λάβει απόφαση όσον αφορά την έγκριση της προτεινόμενης σύμβασης σχετικά με την απλούστευση των διαδικασιών διέλευσης συνόρων από επιβάτες, αποσκευές και ασυνόδευτες αποσκευές που μεταφέρονται μέσω διεθνούς σιδηροδρομικής κυκλοφορίας, και τη διαβίβασή της στην επιτροπή χερσαίων μεταφορών προς επίσημη έγκριση.
 (4)Η Ένωση εκπροσωπείται στην ομάδα εργασίας τελωνειακών θεμάτων της ΟΕΕ/ΗΕ που αφορούν τις μεταφορές από τα 28 κράτη μέλη της Ένωσης τα οποία είναι μέλη με δικαίωμα ψήφου. Σε θέματα αποκλειστικής αρμοδιότητας, η θέση της Ένωσης εκφράζεται από την Επιτροπή εξ ονόματος της Ένωσης και των κρατών μελών της.
 (5)Ανάλογα με τις εκάστοτε περιστάσεις και προς το συμφέρον της ενιαίας εξωτερικής εκπροσώπησης της Ένωσης και των κρατών μελών της, η Επιτροπή μπορεί να διεξαγάγει διαπραγματεύσεις που αφορούν τόσο τις αρμοδιότητες της Ένωσης όσο και θέματα για τα οποία τα κράτη μέλη δεν έχουν αναθέσει αρμοδιότητες στην Ένωση.
 (6)Είναι σκόπιμο να καθοριστεί η θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης στην ομάδα εργασίας τελωνειακών θεμάτων που αφορούν τις μεταφορές και στην επιτροπή χερσαίων μεταφορών της ΟΕΕ/ΟΗΕ, διότι η προτεινόμενη σύμβαση αφορά στοιχεία σχετικά με τις διατυπώσεις χορήγησης θεώρησης που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Ένωσης.
 (7)Η σύμβαση περιέχει γενικές διατάξεις σχετικά με τον τρόπο οργάνωσης των συνοριακών ελέγχων σε επιβατικές αμαξοστοιχίες. Είναι δυνατό να θεωρηθεί ως βάση για τυχόν πολυμερείς και διμερείς συμφωνίες, χωρίς τις οποίες δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει κανένα από τα στοιχεία που καλύπτει η σύμβαση.
 (8)Για τα κράτη μέλη της Ένωσης, αυτές οι διμερείς συμφωνίες είναι δυνατό να συναφθούν ακόμη και χωρίς την προτεινόμενη σύμβαση. Για τη Ρωσία και ορισμένες άλλες χώρες που εκπροσωπούνται στην OSJD, φαίνεται να χρειάζεται τέτοια σύμβαση από το νομικό πλαίσιο, ώστε να διευκολυνθεί η σύναψη πολυμερών και διμερών συμφωνιών.
 (9)Η ουσία της προτεινόμενης σύμβασης φαίνεται να μην έχει ούτε επωφελείς ούτε αρνητικές επιπτώσεις για τα κράτη μέλη της Ένωσης. Συνεπώς, η Ένωση δεν υποστηρίζει την προτεινόμενη σύμβαση, αλλά δεν έχει κανέναν λόγο να εμποδίσει την έγκρισή της.
 (10)Ακόμη και αν, κατά τα φαινόμενα, η Ένωση δεν έχει συμφέρον να προσχωρήσει στην προτεινόμενη σύμβαση, σύμφωνα με τη γενική πολιτική της σχετικά με τις θεσμικές πτυχές, κάθε νέα διεθνής σύμβαση θα πρέπει να περιλαμβάνει ρήτρα με την οποία να προβλέπεται η συμμετοχή οργανισμών περιφερειακής οικονομικής ολοκλήρωσης. Το προτεινόμενο σχέδιο σύμβασης δεν περιέχει ρήτρα με την οποία να επιτρέπεται στην Ένωση να προσχωρήσει στη σύμβαση.
 (11)Κατά συνέπεια, η θέση της Ένωσης στην ομάδα εργασίας τελωνειακών θεμάτων της ΟΕΕ/ΗΕ που αφορούν τις μεταφορές θα πρέπει να είναι ουδέτερη, αν προστεθεί ρήτρα με την οποία να προβλέπεται η συμμετοχή οργανισμών περιφερειακής οικονομικής ολοκλήρωσης. Στην περίπτωση αυτή, η Ένωση θα πρέπει να δηλώσει αποχή στην ψηφοφορία. Διαφορετικά, η Ένωση θα πρέπει να καταψηφίσει την έγκριση της προτεινόμενης σύμβασης.
 (12)Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 σχετικά με τη θέση της Δανίας, που έχει προσαρτηθεί στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη ΣΛΕΕ, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης, ούτε δεσμεύεται από αυτή, ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της. Δεδομένου ότι η παρούσα απόφαση αναπτύσσει περαιτέρω το κεκτημένο του Σένγκεν, η Δανία, σύμφωνα με το άρθρο 4 του εν λόγω πρωτοκόλλου, αποφασίζει, εντός έξι μηνών αφότου το Συμβούλιο λάβει θέση για την παρούσα απόφαση, αν θα την ενσωματώσει στο εθνικό της δίκαιο.
 (13)Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, η παρούσα απόφαση συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν κατά την έννοια της συμφωνίας που έχει συναφθεί μεταξύ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δημοκρατίας της Ισλανδίας και του Βασιλείου της Νορβηγίας για τη σύνδεση των δύο αυτών κρατών με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν
 3
 , που εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 στοιχείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου
 4
 .
 (14)Όσον αφορά την Ελβετία, η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν κατά την έννοια της συμφωνίας που έχει συναφθεί μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν
 5
 , που εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 στοιχείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου
 6
 .
 (15)Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, η παρούσα απόφαση συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν κατά την έννοια του πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν
 7
 , που εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 στοιχείο Α της απόφασης 1999/437/ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2011/350/ΕΚ του Συμβουλίου
 8
 .
 (16)Η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στις οποίες δεν συμμετέχει το Ηνωμένο Βασίλειο σύμφωνα με την απόφαση 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου
 9
 · συνεπώς, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν, ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.
 (17)Η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στις οποίες δεν συμμετέχει η Ιρλανδία σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου
 10
 · ως εκ τούτου, η Ιρλανδία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν, ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.
 (18)Όσον αφορά την Κύπρο, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και την Κροατία, οι διατάξεις της παρούσας απόφασης συνιστούν διατάξεις που αναπτύσσουν περαιτέρω το κεκτημένο του Σένγκεν ή συνδέονται άλλως με αυτό, κατά την έννοια, αντίστοιχα, του άρθρου 3 παράγραφος 2 της πράξης προσχώρησης του 2003
 11
 , του άρθρου 4 παράγραφος 2 της πράξης προσχώρησης του 2005
 12
 και του άρθρου 4 παράγραφος 2 της πράξης προσχώρησης του 2011
 13
 ,
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
 Άρθρο 1
 Η θέση που πρέπει να ληφθεί εξ ονόματος της Ένωσης στις συνόδους της ομάδας εργασίας τελωνειακών θεμάτων της ΟΕΕ/ΗΕ που αφορούν τις μεταφορές και της επιτροπής χερσαίων μεταφορών όσον αφορά την προτεινόμενη νέα σύμβαση της ΟΕΕ/ΗΕ σχετικά με την απλούστευση των διαδικασιών διέλευσης συνόρων από επιβάτες, αποσκευές και ασυνόδευτες αποσκευές που μεταφέρονται μέσω διεθνούς σιδηροδρομικής κυκλοφορίας, είναι η ακόλουθη:
 αν προστεθεί η ρήτρα με την οποία προβλέπεται η συμμετοχή οργανισμών περιφερειακής οικονομικής ολοκλήρωσης, η θέση της Ένωσης σχετικά με το σχέδιο σύμβασης θα πρέπει να είναι η αποχή. Αν δεν προστεθεί η εν λόγω ρήτρα, τα κράτη μέλη της Ένωσης θα καταψηφίσουν.
 Άρθρο 2
 Η θέση που αναφέρεται στο άρθρο 1 εκφράζεται από τα κράτη μέλη της Ένωσης που είναι μέλη της ομάδας εργασίας τελωνειακών θεμάτων της ΟΕΕ/ΗΕ που αφορούν τις μεταφορές και της επιτροπής χερσαίων μεταφορών, τα οποία ενεργούν από κοινού.
 Άρθρο 3
 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Επιτροπή και στα κράτη μέλη.
 Βρυξέλλες,
 Για το Συμβούλιο
 Ο Πρόεδρος
 (1)
 Έχει υπογραφεί αλλά δεν έχει κυρωθεί.
 (2)
 Απόφαση του Δικαστηρίου της 7ης Οκτωβρίου 2014, Γερμανία κατά Συμβουλίου, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, σκέψεις 61 έως 64.
 (3)
 ΕΕ L 176 της 10.7.1999, σ. 36.
 (4)
 Απόφαση 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, σχετικά με ορισμένες λεπτομέρειες εφαρμογής της συμφωνίας που έχει συναφθεί από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας για τη σύνδεση των δύο αυτών κρατών, με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (ΕΕ L 176 της 10.7.1999, σ. 31).
 (5)
 ΕΕ L 53 της 27.2.2008, σ. 52.
 (6)
 Απόφαση 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2008, για τη σύναψη εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (ΕΕ L 53 της 27.2.2008, σ. 1).
 (7)
 ΕΕ L 160 της 18.6.2011, σ. 21.
 (8)
 Απόφαση 2011/350/ΕΕ του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2011, για τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, όσον αφορά την κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα και την κυκλοφορία των προσώπων (ΕΕ L 160 της 18.6.2011, σ. 19).
 (9)
 Απόφαση 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, σχετικά με το αίτημα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (ΕΕ L 131, της 1.6.2000, σ. 43).
 (10)
 Απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (ΕΕ L 64 της 7.3.2002, σ. 20).
 (11)
 Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λετονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ L 236 της 23.9.2003, σ. 33).
 (12)
 Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ L 157 της 21.6.2005, σ. 203).
 (13)
 Πράξη περί των όρων προσχωρήσεως της Δημοκρατίας της Κροατίας και των προσαρμογών της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας (ΕΕ L 112 της 24.4.2012, σ. 21).


type: caselaw

text:
 2.9.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 212/43
 Προσφυγή Solvay Solexis κατά Επιτροπής, που ασκήθηκε στις 18 Ιουλίου 2006
 (Υπόθεση T-195/06)
 (2006/C 212/74)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
 Διάδικο
 Προσφεύγουσα: Solvay Solexis S.p.A. (εκπρόσωποι: Tommaso Salonico και Gian Luca Zampa, Avvocati)
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 —
 να ακυρώσει μερικώς την απόφαση, και ειδικότερα τα άρθρα 1, 2 και 3 αυτής, και να μειώσει αντιστοίχως την επιβληθείσα στην Solexis κύρωση·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα, περιλαμβανομένων και όσων επιβάρυναν την προσφεύγουσα σε σχέση με την ολική ή μερική πληρωμή της κυρώσεως ή για τη σύσταση τραπεζικής εγγυήσεως.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Η προσβαλλόμενη στην παρούσα υπόθεση απόφαση είναι η ίδια με την της υποθέσεως T-185/06, L'air Liquide κατά Επιτροπής. Η απόφαση αυτή όριζε ότι η Solexis ευθυνόταν αλληλεγγύως με την Edison S.p.A. για την καταβολή προστίμου ύψους 25,619 εκατομμυρίων ευρώ. Η ευθύνη της προσφεύγουσας αντλεί την γένεσή της αποκλειστικά από τη συμπεριφορά της εταιρίας Ausimont S.p.A., η οποία, κατά τον κρίσιμο χρόνο, υπέκειτο αποκλειστικώς στον έλεγχο της Edison.
 Προς στήριξη των ισχυρισμών της, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι το πρόστιμο που της επιβλήθηκε με την επίδικη απόφαση πρέπει να θεωρηθεί αστήρικτη, για τους εξής λόγους:
 —
 Εσφαλμένη διαπίστωση της διάρκειας της παραβάσεως, η οποία διεπράχθη μεταξύ Μαΐου/Σεπτεμβρίου 1997 και Μαΐου 2000, και όχι, όσον αφορά την προσφεύγουσα, μεταξύ Μαΐου 1995 και Δεκεμβρίου 2000.
 —
 Εσφαλμένη διαπίστωση σχετικά με την ουσιαστική επίπτωση, αλλά και αναφορά της παραβάσεως στην αγορά, καθώς και σχετικά με τον παθητικό ρόλο που διαδραμάτισε η προσφεύγουσα, κατά την χρονική περίοδο μεταξύ Μαΐου 1995 και Μαΐου/Σεπτεμβρίου 1997.
 —
 Μη συμμετοχή της προσφεύγουσας στη συμφωνία περί περιορισμού της παραγωγικής ικανότητας. Κατά την επιβολή του προστίμου, η Επιτροπή αγνόησε το γεγονός ότι η Ausimont ουδέποτε προσχώρησε, ούτε το 1997, ούτε μεταγενέστερα, στη σύμπραξη σχετικά με τη μείωση ή τον περιορισμό της παραγωγικής ικανότητας. Η αποδιδόμενη στην Ausimont παράβαση είναι, επομένως, λιγότερο σοβαρή από εκείνη που διέπραξαν άλλες επιχειρήσεις, λόγω της ήσσονος επιπτώσεώς της στον ανταγωνισμό, τούτο δε και υπό το πρίσμα των θεμελιωδών αρχών της ίσης μεταχείρισης, της επιείκειας και της αναλογικότητας.
 —
 Μη εκτίμηση της συνεργασίας της. Πράγματι, η καθής δεν αναγνώρισε στην προσφεύγουσα κανένα όφελος εκ της συνεργασίας την οποία προσέφερε, ούτε κατόπιν της συμμετοχής της στη διαδικασία «leniency», ούτε ως ελαφρυντικής περιστάσεως, όπως προβλέπει το κείμενο των «κατευθύνσεων» που έχει θεσπίσει η Επιτροπή.
 Τέλος, η προσφεύγουσα επικαλείται παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 22003D0451
 2003/451/CE: Decisione n. 2/2003 del Consiglio dei ministri ACP-CE, del 16 maggio 2003, volta a destinare alla riduzione del debito la riserva della dotazione per lo sviluppo a lungo termine del nono Fondo europeo di sviluppo
 Gazzetta ufficiale n. L 152 del 20/06/2003 pag. 0020 - 0021
 Decisione n. 2/2003 del Consiglio dei ministri ACP-CEdel 16 maggio 2003volta a destinare alla riduzione del debito la riserva della dotazione per lo sviluppo a lungo termine del nono Fondo europeo di sviluppo(2003/451/CE)IL CONSIGLIO DEI MINISTRI ACP-CE,visto l'accordo di partenariato ACP-CE firmato a Cotonou (Benin) il 23 giugno 2000, (in prosieguo "accordo ACP-CE") in particolare l'allegato I, paragrafo 8,considerando quanto segue:(1) Con le decisioni n. 1/1999 dell'8 dicembre 1999, n. 2/2001 del 20 dicembre 2001 e n. 3/2002 del 23 dicembre 2002, il Consiglio dei ministri ACP-CE ha stanziato complessivamente 1185 milioni di EUR per alleggerire il debito dei paesi ACP poveri e fortemente indebitati, destinando 545 milioni di EUR alla riduzione dell'esposizione debitoria e del servizio del debito nei confronti della Comunità e versando 680 milioni di EUR come contributo al fondo fiduciario HIPC gestito dall'associazione internazionale per lo sviluppo.(2) È opportuno stanziare altri 335 milioni di EUR in totale a favore della cooperazione intra-ACP onde continuare a sostenere i meccanismi di alleggerimento del debito dei paesi ACP poveri e fortemente indebitati. Tuttavia, poiché la dotazione per la cooperazione e l'integrazione regionali ai sensi del paragrafo 3, lettera b), dell'allegato I dell'accordo ACP-CE è esaurita, si trasferiranno le risorse non assegnate della dotazione del nono FES per lo sviluppo a lungo termine,DECIDE:Articolo 1Alleggerimento del debitoUn importo di 335 milioni di EUR è trasferito dalle risorse non assegnate della dotazione del nono FES per lo sviluppo a lungo termine all'assegnazione intra-ACP nell'ambito della dotazione per la cooperazione e l'integrazione regionali, al fine di alleggerire il debito dei paesi ACP che possono beneficiare dell'iniziativa a favore dei paesi poveri fortemente indebitati (HIPC), a norma dell'articolo 66 dell'accordo ACP-CE. L'importo suddetto può essere utilizzato per:- coprire l'esposizione debitoria e il servizio del debito nei confronti della Comunità dei paesi ACP che possono beneficiare dell'iniziativa HIPC (135 milioni di EUR),- contribuire a finanziare il fondo fiduciario HIPC a favore dei paesi ACP (200 milioni di EUR).Articolo 2FinanziamentoA norma dell'articolo 13, paragrafo 2, lettera b), dell'allegato IV dell'accordo ACP-CE, il Consiglio dei ministri ACP-CE chiede alla Commissione di finanziare il sostegno all'alleggerimento del debito per un importo totale di 335 milioni di EUR, secondo le modalità di cui all'articolo 1 della presente decisione.Articolo 3Disposizione finaleGli Stati ACP, la Comunità e gli Stati membri sono tenuti ad adottare, per quanto li riguarda, le misure relative all'esecuzione della presente decisione.Articolo 4Entrata in vigoreLa presente decisione entra in vigore il giorno dell'adozione.Fatto a Bruxelles, addì 16 maggio 2003.Per il Consiglio dei ministri ACP-CEIl PresidenteS. Rialuth Vohor


type: wikipedia

text:
Isänmaallinen Kansanliike (lyh. IKL) oli suomalainen äärioikeistolainen järjestö. IKL piti esikuvanaan vuosina 1932–1944 toiminutta Isänmaallista kansanliikettä. Organisaatio perustettiin keväällä 1993 nimellä Isänmaallinen Kansallis-Liitto. IKL:n puheenjohtaja oli alusta alkaen Matti Järviharju. IKL julkaisi 1990-luvulla lehteä Ajan Suunta. Puolueen jäseniä ja kannattajia ohjeistettiin siirtymään Vapauspuolueen jäseniksi ja ehdokkaiksi vuoden 2011 eduskuntavaalien alla.
 IKL ajoi muun muassa luovutetun Karjalan ja muiden talvi- ja jatkosodassa Neuvostoliitolle luovutettujen alueiden palauttamista. Se vastusti Suomen jäsenyyttä Euroopan unionissa. IKL ilmoitti vastustavansa antisemitismiä ja rasismia, mutta sen lehdessä hyökättiin usein mustaihoisia, romaneja ja pakolaisia vastaan. IKL korosti suomalaisuuden kulttuurisia piirteitä pohjoismaisen rodun sijaan. IKL käytti tunnuslausetta "Oma kansa ensin".
 Perustaminen ja Venäjän nootti
 Talvella 1993 Arto J. Rinne laittoi Seinäjoella ilmestyneeseen Etelä-Pohjanmaa-lehteen ilmoituksen: "Kansallinen kutsu! Suomi suomalaisille -IKL-." Ilmoitus johti useisiin yhteydenottoihin. Rinne katsoi Järviharjun olevan sopivin järjestön puheenjohtajaksi aikaisemman poliittisen kokemuksen perusteella. Perustava kokous valitsi Järviharjun puheenjohtajaksi ja järjestön nimeksi vahvistettiin Isänmaallinen Kansallis-Liitto.
 Suomen viranomaiset suhtautuivat uuden IKL:n rekisteröintiin epäillen, koska vanha IKL oli kielletty Moskovan välirauhansopimuksessa (vahvistettu Pariisin rauhansopimuksessa). Tämän vuoksi yhdistysrekisteriin merkittiin Isänmaallinen Kansallis-Liitto. Vuoden 1994 presidentinvaalien alla Venäjä jätti Suomelle nootin IKL:n ja Tampereella toimivan Suur-Suomi-yhdistyksen toiminnasta. Media uutisoi nootista presidentinvaalien aattona. Puheenjohtaja Järviharju oli tuolloin tavoittamattomissa, joten liittosihteeri otti johdon käsiinsä ja järjesti seuraavaksi päiväksi tiedotustilaisuuden. Rinne onnistui tekemään nootista kansainvälisen uutisen, joka levisi aina Yhdysvaltoja ja Australiaa myöten. Suur-Suomi-yhdistyksen johtaja Seppo Lehto epäili MTV3:n uutisissa, että kyseessä olisi ollut ehdokas Paavo Väyrysen "tilaustyö", jolla pyrittiin kääntämään vaalit kyseisen ehdokkaan hyväksi. Väyrynen syytti Mainostelevisiota mediapelistä. JSN antoi asiasta myöhemmin langettavan päätöksen. IKL:n johto kutsuttiin Venäjän suurlähetystöön muutama viikko nootin jälkeen. Venäjän suurlähettiläänä toiminut Juri Derjabin keskusteli Rinteen, Järviharjun ja varapuheenjohtaja Esko Autin kanssa IKL:n tarkoitusperistä ja esiin nostettiin muun muassa Karjalan palautus.
 Toiminta
 IKL:n ensimmäinen liittosihteeri oli Arto J. Rinne, tunnettu paremmin taiteilijanimellään William Korwenkoski. Myöhemmin tehtävässä toimi Merja Muronen. Järjestön kenttätoiminta hiipui vuonna 2001. Järjestön varsinaisena perustajana voidaan pitää Rinnettä, jonka riitautui puheenjohtaja Järviharjun kanssa jo vuonna 1994. Kesällä 1998 IKL kertoi jäsenmääräkseen 700. Syyskuussa 1993 IKL ilmoitti keränneensä jäsenmaksun noin 500 kannattajalta. Suojelupoliisin mukaan järjestö liioitteli jäsenmääräänsä.
 Rinne erosi liittosihteerin tehtävistä ja koko järjestöstä Kauhavalla järjestetyn kriisikokouksen jälkeen. Hän syytti Järviharjua julkisuushakuisuudesta ja epäpätevästä toiminnasta puheenjohtajana. Järviharju puolestaan syytti Rinnettä epädemokraattisesta toiminnasta ja pyrki leimaamaan Rinteen "väkivaltasiiven" edustajaksi. Myöhemmin Rinne osallistui politiikkaan muun muassa perussuomalaisten kansanedustajaehdokkaana Vaasan vaalipiirissä 2003. Sittemmin Rinne irtisanoutui puoluepolitiikasta.
 IKL teki 1990-luvulla yhteistyötä ranskalaisen Front National -puolueen, belgialaisen Vlaams Blokin ja Ruotsidemokraattien kanssa. IKL:n nuorisotoimintaa vetämässä oli mm. Teemu Lahtinen, joka esitti Ajan Suunta lehdessä Sinimustat-nuorisojärjestön perustamista. Lahtisen mukaan nuorisojärjestö ei edennyt suunnitelmia pidemmälle.
 IKL järjesti 1990-luvulla tilaisuuksia muun muassa Kalevalan päivänä, vapaussoturien muistopäivänä, itsenäisyyspäivänä ja Vihtori Kosolan syntymäpäivänä.
 Helmikuussa 1995 viisi IKL:n hallituksen jäsentä yritti poistaa Järviharjun ja tämän tukijat puolueesta, koska puheenjohtaja oli mennyt Yhteisvastuu puolueen ehdokkaaksi vaaleissa.
 Vaalit
 IKL pyrki puoluerekisteriin, mutta se ei onnistunut keräämään 5 000 kannattajakorttia. IKL keräsi kortteja vuosina 1993–1994 ja 1997–1998. Kesällä 1998 yhdistys jätti oikeusministeriöön kortteja, mutta niitä oli liian vähän ja osa hylättiin epäselvyyksien vuoksi.
 1990-luvulla IKL:n jäseniä esiintyi sitoutumattomina perussuomalaisten, kokoomuksen ja SEP:n listoilla. Järviharju oli vuosien 1995 ja 2003 eduskuntavaaleissa Yhteisvastuu puolueen listoilla ja Europarlamenttivaaleissa 2004 Suomen Kansan Sinivalkoisten ehdokkaana. Kunnallisvaaleissa 2004 Järviharju valittiin Ilmajoen kunnanvaltuustoon perussuomalaisten listalta. Vuonna 2006 Järviharjun johtama ryhmä sai vallan Väinö Kuisman puoluerekisteriin kuuluneessa Suomi – Isänmaa -puolueessa ja sen nimi vaihdettiin Suomen Isänmaalliseksi kansanliikkeeksi (lyh. IKL). Kyseinen IKL-puolue, joka siis on eri oikeushenkilö kuin Järviharjun jo aiemmin johtama Isänmaallinen Kansallis-Liitto, osallistui vuoden 2007 eduskuntavaaleihin neljässä vaalipiirissä. Puolueen viisi ehdokasta saivat yhteensä 821 ääntä (0,03 %). Suomen Isänmaallinen kansanliike poistettiin puoluerekisteristä vaalien jälkeen.
 Ajan Suunta
 Ajan Suunta -lehti ilmestyi vuosina 1993–2002 noin neljä kertaa vuodessa, mutta joinakin vuosina harvemmin. Päätoimittajina olivat Matti Järviharju ja Pekka Seppälä. Sen rinnalla ilmestyi vaalilehtenä Suomen Suunta, johon oli koottu Ajan Suunnan artikkeleita höystettynä ajankohtaisilla vaaliasioilla.
 Lähteet
 Aiheesta muualla
 IKL:n verkkosivusto (arkistoitu)
 Entiset suomalaiset puolueet
 Suomen äärioikeistolaiset puolueet


text:
 19.1.2006
 SV
 Europeiska unionens officiella tidning
 L 14/20
 GEMENSAMMA EES-KOMMITTÉNS BESLUT
 nr 132/2005
 av den 21 oktober 2005
 om ändring av bilaga II (Tekniska föreskrifter, standarder, provning och certifiering) till EES-avtalet
 GEMENSAMMA EES-KOMMITTÉN HAR BESLUTAT FÖLJANDE
 med beaktande av avtalet om Europeiska ekonomiska samarbetsområdet, ändrat genom protokollet med justeringar av avtalet om Europeiska ekonomiska samarbetsområdet, nedan kallat ”avtalet”, särskilt artikel 98, och
 av följande skäl:
 (1)
 Bilaga II till avtalet ändrades genom Gemensamma EES-kommitténs beslut nr 107/2005 (1).
 (2)
 Rådets direktiv 2005/25/EG av den 14 mars 2005 om ändring av bilaga VI till direktiv 91/414/EEG när det gäller växtskyddsmedel som innehåller mikroorganismer (2) bör införlivas med avtalet.
 HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
 Artikel 1
 Följande strecksats skall läggas till i kapitel XV punkt 12a (rådets direktiv 91/414/EEG) i bilaga II till avtalet:
 ”—
 32005 L 0025: Rådets direktiv 2005/25/EG (EUT L 90, 8.4.2005, s. 1).”
 Artikel 2
 Texten till direktiv 2005/25/EG på isländska och norska, som skall offentliggöras i EES-supplementet till Europeiska unionens officiella tidning, skall vara giltig.
 Artikel 3
 Detta beslut träder i kraft den 22 oktober 2005, under förutsättning att alla anmälningar enligt artikel 103.1 i avtalet har gjorts till Gemensamma EES-kommittén (3).
 Artikel 4
 Detta beslut skall offentliggöras i EES-delen av och EES-supplementet till Europeiska unionens officiella tidning.
 Utfärdat i Bryssel den 21 oktober 2005.
 På Gemensamma EES-kommitténs vägnar
 HSH prins Nikolaus von LIECHTENSTEIN
 Ordförande
 (1) EUT L 306, 24.11.2005, s. 45.
 (2) EUT L 90, 8.4.2005, s. 1.
 (3) Inga konstitutionella krav angivna.