type: other

jurisdiction: US

text: b" OFFICE OF\n THE INSPECTOR GENERAL\n\nSOCIAL SECURITY ADMINISTRATION\n\n\n SINGLE AUDIT OF THE\n STATE OF ILLINOIS\n FOR THE FISCAL YEAR ENDED\n JUNE 30, 2000\n\n\n APRIL 2002 A-77-02-00012\n\n\n\n\n AUDIT REPORT\n\x0c Mission\n\nWe improve SSA programs and operations and protect them against fraud, waste,\nand abuse by conducting independent and objective audits, evaluations, and\ninvestigations. We provide timely, useful, and reliable information and advice to\nAdministration officials, the Congress, and the public.\n\n Authority\n\nThe Inspector General Act created independent audit and investigative units,\ncalled the Office of Inspector General (OIG). The mission of the OIG, as spelled\nout in the Act, is to:\n\n m Conduct and supervise independent and objective audits and\n investigations relating to agency programs and operations.\n m Promote economy, effectiveness, and efficiency within the agency.\n m Prevent and detect fraud, waste, and abuse in agency programs and\n operations.\n m Review and make recommendations regarding existing and proposed\n legislation and regulations relating to agency programs and operations.\n m Keep the agency head and the Congress fully and currently informed of\n problems in agency programs and operations.\n\n To ensure objectivity, the IG Act empowers the IG with:\n\n m Independence to determine what reviews to perform.\n m Access to all information necessary for the reviews.\n m Authority to publish findings and recommendations based on the reviews.\n\n Vision\n\nBy conducting independent and objective audits, investigations, and evaluations,\nwe are agents of positive change striving for continuous improvement in the\nSocial Security Administration's programs, operations, and management and in\nour own office.\n\x0c SOCIAL SECURITY\nMEMORANDUM\n\nDate: April 30, 2002 Refer To:\n\nTo: Ellen Baese\n Director\n Management Analysis and Audit Program Support Staff\n\nFrom: Assistant Inspector General\n for Audit\n\nSubject: Single Audit of the State of Illinois for the Fiscal Year Ended June 30, 2000\n (A-77-02-00012)\n\n\n This report presents the Social Security Administration\xe2\x80\x99s (SSA) portion of the single\n audit of the State of Illinois for the Fiscal Year ended. KPMG LLP, Certified Public\n Accountants, performed the audit. The Department of Health and Human Services\xe2\x80\x99\n desk review concluded that the audit met Federal requirements.\n\n The Illinois Disability Determination Services (DDS) performs disability determinations\n under SSA\xe2\x80\x99s Disability Insurance (DI) and Supplemental Security Income (SSI)\n programs in accordance with Federal regulations. The DDS is reimbursed for\n 100 percent of allowable costs. The Illinois Department of Human Services (DHS) is\n the Illinois DDS\xe2\x80\x99 parent agency.\n\n For single audit purposes, the Office of Management and Budget (OMB) assigns\n Federal programs a Catalog of Federal Domestic Assistance (CFDA) number. SSA\xe2\x80\x99s DI\n and SSI programs are identified by CFDA number 96. SSA is responsible for resolving\n single audit findings reported under this CFDA number.\n\n The single audit reported that DHS did not have a certification process in place to verify\n that DDS employees worked solely on SSA\xe2\x80\x99s disability programs, as required by OMB\n Circular A-87. The corrective action plan indicated that DHS has expanded its\n certification process to include DDS employees (Appendix A).\n\n We recommend that SSA ensure that a certification process is implemented for DDS\n employees who work solely on SSA\xe2\x80\x99s disability programs.\n\x0cPage 2 -Ellen Baese\n\n\nPlease send copies of the final Audit Clearance Document to Mark Bailey in\nKansas City, Missouri, and Paul Wood in Baltimore, Maryland. If you have questions,\ncontact Mark Bailey at (816) 936-5591.\n\n\n\n 'i,\n\n Steven L. Schaeffer\n\n\n\n\nAttachments\n\x0c Appendix A\n Page 1 of 2\n\n\n STATE OF ILLINOIS\n\n Schedule of Findings and Questioned Costs\n\n Current Findings\n\n For the Year Ended June 30, 2000\n\nState Agency: Illinois Department Human Services (IDHS)\nFederal Agency: US Department of Health and Human Services\nProgram Name: Social Security Disability Insurance\n\nCFDA No. and Program Expenditures: #96.001 ($57,517,000)\n\nQuestioned Costs: Can not be determined\n\nFinding 00-11 Inadequate Supporting Documentation for Payroll Costs\n\nAdequate supporting documentation does not exist to substantiate payroll costs claimed for federal\nreimbursement under the Social Security Disability Insurance (SSDI) program.\n\nIDHS does not have an established process to obtain certifications from employees who work solely on the\nSSDI program in order to verify that they spent 100% of their time on this federal program. We reviewed a\nsample of 25 employee payroll expenditures totaling $19,236 noting that no certifications were made.\nFurthermore, our discussions with IDHS management indicate that no certifications were obtained for any\nemployees throughout the fiscal year. For each of these payroll expenditures, we reviewed the payroll records\nand contacted the employee and inquired whether they worked solely on the SSDI program. Total payroll costs\ncharged to the SSDI program for the fiscal year ended June 30, 2000 was $18,856,858.\n\nOMB Circular A-87, Cost Principles for State, Local, and Indian Tribal Governments, establishes principles\nand standards for determining costs for federal awards carried out through grants, cost reimbursement\ncontracts, and other agreements with state and local governments. To be allowable under federal awards, costs\nmust meet certain general criteria. Those criteria require, among other things, that the expenditure be\nadequately documented. If an employee works solely on one federal program and 100% of their salary or\nwages are charged to the program, IDHS must obtain a certification from the employee or their direct\nsupervisor that 100% of their time is spent on the single federal program. This certification must be kept on file\nand is required to be obtained at least every six months.\n\nIn discussing these conditions with IDHS officials, they state the Agency had a certification process in place\nand was in the process of finalizing the procedures for the SSDI program.\n\nInadequate documentation and lack of required semiannual certifications may result in the federal funds being\nexpended for unallowable purposes. (Finding Code 00-11)\n\n\n\n\n (Continued)\n\x0c Appendix A\n Page 2 of 2\n\n\n STATE OF ILLINOIS\n\n Schedule of Findings and Questioned Costs\n\n Current Findings\n\n For the Year Ended June 30, 2000\n\nRecommendation:\n\nWe recommend 1DHS implement a certification process for employees that work solely on a single federal award or cost\nobjective which requires each employee to certify, no less than semi-annually, that they worked solely on the applicable\nfederal program for the period covered.\n\nIDHS Response:\n\nWe agree with the recommendation. We implemented expanded procedures to certify SSDI employees work solely on the\nfederal program on January 12, 2001.\n\x0c Overview of the Office of the Inspector General\n Office of Audit\n\nThe Office of Audit (OA) conducts comprehensive financial and performance audits of the\nSocial Security Administration\xe2\x80\x99s (SSA) programs and makes recommendations to ensure that\nprogram objectives are achieved effectively and efficiently. Financial audits, required by the\nChief Financial Officers Act of 1990, assess whether SSA\xe2\x80\x99s financial statements fairly present\nthe Agency\xe2\x80\x99s financial position, results of operations, and cash flow. Performance audits review\nthe economy, efficiency, and effectiveness of SSA\xe2\x80\x99s programs. OA also conducts short-term\nmanagement and program evaluations focused on issues of concern to SSA, Congress, and the\ngeneral public. Evaluations often focus on identifying and recommending ways to prevent and\nminimize program fraud and inefficiency.\n\n\n Office of Executive Operations\n\nThe Office of Executive Operations (OEO) provides four functions for the Office of the\nInspector General (OIG) \xe2\x80\x93 administrative support, strategic planning, quality assurance, and\npublic affairs. OEO supports the OIG components by providing information resources\nmanagement; systems security; and the coordination of budget, procurement,\ntelecommunications, facilities and equipment, and human resources. In addition, this Office\ncoordinates and is responsible for the OIG\xe2\x80\x99s strategic planning function and the development and\nimplementation of performance measures required by the Government Performance and Results\nAct. The quality assurance division performs internal reviews to ensure that OIG offices\nnationwide hold themselves to the same rigorous standards that we expect from the Agency.\nThis division also conducts employee investigations within OIG. The public affairs team\ncommunicates OIG\xe2\x80\x99s planned and current activities and the results to the Commissioner and\nCongress, as well as other entities.\n\n\n Office of Investigations\n\nThe Office of Investigations (OI) conducts and coordinates investigative activity related to fraud,\nwaste, abuse, and mismanagement of SSA programs and operations. This includes wrongdoing\nby applicants, beneficiaries, contractors, physicians, interpreters, representative payees, third\nparties, and by SSA employees in the performance of their duties. OI also conducts joint\ninvestigations with other Federal, State, and local law enforcement agencies.\n\n\n Counsel to the Inspector General\n\nThe Counsel to the Inspector General provides legal advice and counsel to the Inspector General\non various matters, including: 1) statutes, regulations, legislation, and policy directives\ngoverning the administration of SSA\xe2\x80\x99s programs; 2) investigative procedures and techniques;\nand 3) legal implications and conclusions to be drawn from audit and investigative material\nproduced by the OIG. The Counsel\xe2\x80\x99s office also administers the civil monetary penalty program.\n\x0c"


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 IL-KUMMISSJONI EWROPEA
 Brussell, 3.7.2017
 COM(2017) 359 final
 2017/0149(NLE)
 Proposta għal
 DEĊIŻJONI TAL-KUNSILL
 li tawtorizza lill-Kroazja, lin-Netherlands, lill-Portugall u lir-Rumanija biex jaċċettaw, fl-interess tal-Unjoni Ewropea, l-adeżjoni ta’ San Marino mal-Konvenzjoni tal-Aja tal-1980 dwar l-Aspetti Ċivili tal-Ħtif Internazzjonali ta' Minuri
 MEMORANDUM TA’ SPJEGAZZJONI
 1.KUNTEST TAL-PROPOSTA
 •Ir-raġunijiet u l-objettivi tal-proposta
 L-għan tal-Konvenzjoni tal-Aja tal-25 ta’ Ottubru 1980 dwar l-Aspetti Ċivili tal-Ħtif Internazzjonali ta' Minuri (minn hawn ’il quddiem: “il-Konvenzjoni tal-1980”), sal-lum irratifikata minn 97 pajjiż, inklużi l-Istati Membri kollha tal-UE, huwa li jerġa' jiġi stabbilit l-istatus quo permezz tar-ritorn immedjat ta' minuri li jittieħdu jew li jinżammu b'mod illeċtu permezz ta' sistema ta' kooperazzjoni fost l-awtoritajiet ċentrali maħtura mill-Partijiet Kontraenti tagħha.
 Minħabba li l-prevenzjoni tal-ħtif ta’ minuri hija parti essenzjali mill-politika tal-UE biex tippromwovi d-drittijiet tat-tfal, l-Unjoni Ewropea hija attiva fil-livell internazzjonali biex ittejjeb l-applikazzjoni tal-Konvenzjoni tal-1980 u tinkoraġġixxi Stati terzi biex jaċċedu għaliha.
 San Marino ddepożita l-istrument tal-adeżjoni għall-Konvenzjoni tal-1980 fl-14 ta' Diċembru 2006. Il-Konvenzjoni tal-Aja tal-1980 daħlet fis-seħħ għal San Marino nhar l-1 ta' Marzu 2007.
 Il-Konvenzjoni tal-1980 diġà hija fis-seħħ bejn San Marino u l-maġġoranza l-kbira tal-Istati Membri tal-UE (23). Il-Kroazja, id-Danimarka, in-Netherlands, l-Portugall u r-Rumanija biss għadhom ma aċċettawx l-adeżjoni ta’ San Marino mal-Konvenzjoni.
 L-Artikolu 38(4) tal-Konvenzjoni tal-1980 jistipula li l-Konvenzjoni tapplika bejn il-pajjiż aderenti u dawk l-Istati Kontraenti li jkunu ddikjaraw li aċċettaw l-adeżjoni.
 L-eżistenza tal-kompetenza esklużiva tal-UE fil-kwistjoni tal-aċċettazzjoni tal-adeżjoni ta' Stat terz mal-Konvenzjoni tal-1980 kienet ikkonfermata mill-Qorti tal-Ġustizzja tal-Unjoni Ewropea, li ġiet ikkonsultata fuq l-inizjattiva tal-Kummissjoni.
 Fl-14 ta' Ottubru 2014, l-Opinjoni 1/13 tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-Unjoni Ewropea ddikjarat li l-kompetenza esklużiva tal-Unjoni Ewropea tkopri l-aċċettazzjoni tal-adeżjoni ta' Stat terz mal-Konvenzjoni tal-Aja tal-1980 dwar l-Aspetti Ċivili tal-Ħtif Internazzjonali ta' Minuri.
 Il-Qorti saħqet dwar il-ħtieġa għal uniformità fil-livell tal-UE f'dan ir-rigward, sabiex jiġu evitati differenzi fil-kamp ta’ applikazzjoni fost l-Istati Membri.
 Minħabba li l-kwistjoni tal-ħtif internazzjonali tal-minuri hija fil-kompetenza esterna esklużiva tal-Unjoni Ewropea, id-deċiżjoni dwar jekk tiġix aċċettata l-adeżjoni ta’ San Marino għandha tittieħed fil-livell tal-UE permezz ta' Deċiżjoni tal-Kunsill. L-Istati Membri li għadhom ma aċċettawx lil San Marino għandhom għalhekk jagħmlu d-dikjarazzjoni ta’ aċċettazzjoni fl-interess tal-Unjoni Ewropea.
 L-aċċettazzjoni tal-Kroazja, tan-Netherlands, tal-Portugall u tar-Rumanija tagħmel il-Konvenzjoni tal-1980 applikabbli għal San Marino u għall-Istati Membri kollha tal-UE minbarra d-Danimarka.
 •Konsistenza mad-dispożizzjonijiet ta’ politika eżistenti fil-qasam tal-politika
 F'dak li jirrigwarda l-ħtif ta’ minuri minn ġenitur, il-Konvenzjoni tal-Aja tal-1980 hija l-kontroparti internazzjonali tar-Regolament tal-Kunsill Nru 2201/2003 (magħruf bħala r-Regolament Brussell IIa) li huwa l-bażi tal-kooperazzjoni ġudizzjarja tal-UE fi kwistjonijiet matrimonjali u ta' responsabbiltà tal-ġenituri
 1
 .
 Wieħed mill-objettivi ewlenin tar-Regolament hu li jiskoraġġixxi l-ħtif ta’ minuri bejn l-Istati Membri billi jistabbilixxi proċeduri li jiżguraw ir-ritorn minnufih tat-tfal lejn l-Istat Membru tar-residenza abitwali tagħhom. Għal dan l-għan, ir-Regolament Brussell IIa jinkludi fl-Artikolu 11 tiegħul-proċedura stabbilita fil-Konvenzjoni tal-Aja tal-1980 u jikkumplimentaha billi jiċċara xi aspetti tagħha, b'mod partikolari s-smigħ tat-tfal, il-perjodu ta' żmien biex tingħata deċiżjoni wara li jsir rikors għal ritorn u r-raġunijiet biex it-tfal ma jintbagħtux lura. Dan jintroduċi wkoll dispożizzjonijiet li jirregolaw l-ordnijiet ta' ritorn u ta' nuqqas ta' ritorn konfliġġenti maħruġa fi Stati Membri differenti.
 Fil-livell internazzjonali, l-Unjoni Ewropea tappoġġa l-adeżjoni ta' Stati terzi mal-Konvenzjoni tal-1980 sabiex l-Istati Membri tagħha jibbażaw ruħhom fuq qafas ġuridiku komuni biex jittrattaw il-ħtif internazzjonali tal-minuri.
 Ġew adottati diġà għaxar Deċiżjonijiet tal-Kunsill bejn Ġunju 2015 u Diċembru 2016 sabiex tiġi aċċettata, mal-Konvenzjoni tal-Aja tal-1980 dwar il-Ħtif Internazzjonali ta' Minuri, l-adeżjoni ta' għaxar (10) pajjiżi terzi (il-Marokk, Singapore, il-Federazzjoni Russa, l-Albanija, Andorra, is-Seychelles, l-Armenja, ir-Repubblika tal-Korea, il-Każakistan u l-Perù)
 2
 .
 •Konsistenza ma’ politiki oħra tal-Unjoni
 Din il-proposta hija marbuta b’mod ċar mal-objettiv ġenerali, mnaqqax fl-Artikolu 3 tat-Trattat dwar l-Unjoni Ewropea, li jiġu protetti d-drittijiet tat-tfal. Is-sistema tal-Konvenzjoni tal-Aja tal-1980 hija mfassla biex tipproteġi lit-tfal mill-effetti ta' ħsara ta' ħtif mill-ġenituri u biex tiżgura li t-tfal ikunu jistgħu jżommu kuntatt maż-żewġ ġenituri, pereżempju billi tiżgura l-eżerċizzju effettiv tad-drittijiet ta' aċċess.
 Tajjeb li wieħed isemmi wkoll ir-rabta mal-promozzjoni tal-użu tal-medjazzjoni biex tinstab soluzzjoni fit-tilwim familjari transfruntier. Id-Direttiva dwar ċerti aspetti ta' medjazzjoni fi kwistjonijiet ċivili u kummerċjali
 3
 tapplika wkoll għal-liġi tal-familja fl-ispazju ġudizzjarju Ewropew komuni. Il-Konvenzjoni tal-Aja tal-1980 tinkoraġġixxi wkoll soluzzjoni ta' ħbiberija fit-tilwim familjari. Waħda mill-Gwidi għall-Prattika Tajba skont il-Konvenzjoni tal-Aja tal-1980, ippubblikata mill-Konferenza tal-Aja dwar id-Dritt Internazzjonali Privat, hija ddedikata għall-użu tal-medjazzjoni għar-riżoluzzjoni tat-tilwim internazzjonali tal-familja li jirrigwarda t-tfal, li jaqa' fil-kamp ta' applikazzjoni tal-Konvenzjoni. Fuq inizjattiva tal-Kummissjoni Ewropea, din il-Gwida ġiet tradotta fil-lingwi kollha tal-UE minbarra l-Ingliż u l-Franċiż, kif ukoll fl-Għarbi, sabiex jiġi sostnut id-djalogu ma' Stati li għadhom ma rratifikawx il-Konvenzjoni u tingħata għajnuna sabiex jinstabu mezzi konkreti kif jiġu indirizzati l-problemi li jqumu mill-ħtif internazzjonali tal-minuri ma' pajjiżi mhux ratifikanti
 4
 .
 2.IL-BAŻI ĠURIDIKA, S-SUSSIDJARJETÀ U L-PROPORZJONALITÀ
 •Il-bażi ġuridika
 Minħabba l-fatt li d-deċiżjoni tirrigwarda ftehim internazzjonali, il-bażi ġuridika applikabbli hija l-Artikolu 218 tat-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea flimkien mal-Artikolu 81(3). Il-Kunsill jaġixxi b'mod unanimu wara li jikkonsulta mal-Parlament Ewropew.
 Ir-Renju Unit u l-Irlanda huma marbutin bir-Regolament (UE) Nru 2201/2003 u għalhekk qegħdin jieħdu parti fl-adozzjoni u fl-applikazzjoni ta' din id-Deċiżjoni.
 F'konformità mal-Artikoli 1 u 2 tal-Protokoll Nru 22 dwar il-pożizzjoni tad-Danimarka, anness mat-Trattat dwar l-Unjoni Ewropea u mat-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea, id-Danimarka mhijiex qiegħda tieħu sehem fl-adozzjoni ta' din id-Deċiżjoni u mhijiex marbuta biha jew soġġetta għall-applikazzjoni tagħha.
 •Il-proporzjonalità
 Din il-proposta hija mfassla fuq il-mudell tad-Deċiżjonijiet tal-Kunsill diġà adottati dwar l-istess suġġett u ma tmurx lil hinn minn dak li huwa meħtieġ biex jintlaħaq l-għan ta' azzjoni koerenti tal-UE fil-qasam tal-ħtif internazzjonali tal-minuri, billi tiżgura li l-Istati Membri kollha tal-UE jaċċettaw l-adeżjoni ta’ San Marino mal-Konvenzjoni tal-Aja tal-1980 f'perjodu ta' żmien stabbilit.
 3.IR-RIŻULTATI TAL-EVALWAZZJONIJIET EX POST, TAL-KONSULTAZZJONIJIET MAL-PARTIJIET IKKONĊERNATI U TAL-VALUTAZZJONIJIET TAL-IMPATT.
 •Il-konsultazzjonijiet mal-partijiet ikkonċernati
 Il-Kroazja, in-Netherlands, il-Portugall u r-Rumanija, li ġew ikkonsultati mill-Kummissjoni dwar ir-rieda tagħhom li jaċċettaw l-adeżjoni ta’ San Marino mal-Konvenzjoni tal-1980, taw opinjoni favorevoli.
 Id-diskussjonijiet li saru waqt laqgħa tal-esperti nhar l-24 ta' April 2017 urew li f'dan l-istadju, ma hemm l-ebda oġġezzjoni min-naħa tal-Istati Membri biex il-Kroazja, in-Netherlands, il-Portugall u r-Rumanija jaċċettaw l-adeżjoni ta’ San Marino fil-Konvenzjoni tal-1980.
 •Ġbir u użu tal-għarfien espert
 Billi l-Konvenzjoni hija diġà fis-seħħ ma' 23 Stat Membru, kienet l-opinjoni tal-Kummissjoni u tal-esperti tal-Istati Membri li, f'każijiet bħal dawn, ma hemm l-ebda ħtieġa ta' valutazzjoni speċifika tas-sitwazzjoni tal-pajjiż terz.
 L-esperti tal-Istati Membri ma rrappurtaw l-ebda problemi fl-applikazzjoni tal-Konvenzjoni tal-1980 fir-rigward ta’ San Marino.
 •Il-valutazzjoni tal-impatt
 Rigward l-għaxar Deċiżjonijiet tal-Kunsill, dwar l-aċċettazzjoni tal-adeżjoni ta' divesi Stati terzi mal-Konvenzjoni tal-Aja tal-1980, li diġà ġew adottati bejn l-2015 u l-2016, ma twettqet l-ebda valutazzjoni tal-impatt minħabba n-natura ta' dan l-att leġiżlattiv. F’kull każ, il-valutazzjoni speċifika tas-sitwazzjoni ta’ San Marino tqieset bħala superfluwa meta jitqies il-fatt li l-Konvenzjoni hija diġà fis-seħħ bejn San Marino u 23 Stat Membru tal-UE, u li l-Kroazja, in-Netherlands, il-Portugall u r-Rumanija lesti li jaċċettawh.
 4.
 L-IMPLIKAZZJONIJIET BAĠITARJI
 Id-deċiżjoni proposta ma għandha l-ebda implikazzjoni baġitarja.
 5.ELEMENTI OĦRAJN
 •Pjanijiet ta’ implimentazzjoni u arranġamenti dwar il-monitoraġġ, l-evalwazzjoni u r-rappurtar
 Peress li l-proposta tikkonċerna biss l-awtorizzazzjoni lill-Kroazja, lin-Netherlands, lill-Portugall u lir-Rumanija biex jaċċettaw l-adeżjoni ta’ San Marino mal-Konvenzjoni tal-1980, il-monitoraġġ tal-implimentazzjoni tagħha huwa limitat għar-rispett min-naħa tal-Istati Membri għall-kliem tad-dikjarazzjoni u għall-iskeda taż-żmien biex jiddepożitawha u jikkomunikaw id-depożitu tagħha lill-Kummissjoni, kif stabbilit fid-Deċiżjoni tal-Kunsill.
 2017/0149 (NLE)
 Proposta għal
 DEĊIŻJONI TAL-KUNSILL
 li tawtorizza lill-Kroazja, lin-Netherlands, lill-Portugall u lir-Rumanija biex jaċċettaw, fl-interess tal-Unjoni Ewropea, l-adeżjoni ta’ San Marino mal-Konvenzjoni tal-Aja tal-1980 dwar l-Aspetti Ċivili tal-Ħtif Internazzjonali ta' Minuri
 IL-KUNSILL TAL-UNJONI EWROPEA,
 Wara li kkunsidra t-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea, u b'mod partikolari l-Artikolu 81(3), flimkien mal-Artikolu 218 tiegħu,
 Wara li kkunsidra l-proposta tal-Kummissjoni Ewropea,
 Wara li kkunsidra l-opinjoni tal-Parlament Ewropew
 5
 ,
 Billi:
 (1)
 L-Unjoni Ewropea stabbiliet bħala wieħed mill-għanijiet tagħha l-promozzjoni tal-protezzjoni tad-drittijiet tat-tfal, kif iddikjarat fl-Artikolu 3 tat-Trattat dwar l-Unjoni Ewropea. Miżuri għall-protezzjoni tat-tfal kontra t-teħid jew iż-żamma illeċti huma parti essenzjali minn din il-politika.
 (2)
 Il-Kunsill adotta r-Regolament (KE) Nru 2201/2003
 6
 (“ir-Regolament Brussell IIa”), li għandu l-għan li jħares it-tfal mill-effetti dannużi tat-teħid jew taż-żamma illeċti u li jistabbilixxi proċeduri biex jiżgura r-ritorn rapidu tagħhom lejn l-Istat tar-residenza abitwali tagħhom, kif ukoll li jiżgura l-ħarsien tad-drittijiet tal-aċċess u d-drittijiet tal-kustodja.
 (3)
 Ir-Regolament Brussell IIa jikkumplimenta u jirrinforza l-Konvenzjoni tal-Aja tal-25 ta’ Ottubru 1980 dwar l-Aspetti Ċivili tal-Ħtif Internazzjonali ta' Minuri (“il-Konvenzjoni tal-Aja tal-1980”) li tistabbilixxi, fil-livell internazzjonali, sistema ta' obbligi u kooperazzjoni fost l-Istati kontraenti u bejn l-awtoritajiet ċentrali, u għandha l-għan li tiżgura r-ritorn minnufih ta' tfal li jittieħdu jew jinżammu b'mod illeċitu.
 (4)
 L-Istati Membri kollha tal-Unjoni huma parti fil-Konvenzjoni tal-Aja tal-1980.
 (5)
 L-Unjoni tinkoraġġixxi lil Stati terzi biex jaderixxu għall-Konvenzjoni tal-Aja tal-1980 u tappoġġa l-implimentazzjoni korretta tal-Konvenzjoni tal-Aja tal-1980 billi tieħu sehem, flimkien mal-Istati Membri, fost oħrajn, fil-kummissjonijiet speċjali organizzati fuq bażi regolari mill-Konferenza tal-Aja dwar id-dritt internazzjonali privat.
 (6)
 Qafas legali komuni applikabbli bejn l-Istati Membri tal-Unjoni u Stati terzi jista' jkun l-aħjar soluzzjoni għal każijiet sensittivi ta' ħtif internazzjonali ta' minuri.
 (7)
 Il-Konvenzjoni tal-Aja tal-1980 tistipula li hija tapplika bejn l-Istat aderenti u dawn l-Istati kontraenti li jkunu ddikjaraw li aċċettaw l-adeżjoni.
 (8)
 Il-Konvenzjoni tal-Aja tal-1980 ma tippermettix li organizzazzjonijiet reġjonali għall-integrazzjoni ekonomika bħall-Unjoni jsiru parti minnha. Għalhekk, l-Unjoni la tista' taderixxi ma’ din il-Konvenzjoni, u lanqas ma tista' tressaq dikjarazzjoni ta' aċċettazzjoni ta' Stat aderenti.
 (9)
 Skont l-Opinjoni 1/13 tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-Unjoni Ewropea, id-dikjarazzjonijiet ta' aċċettazzjoni skont il-Konvenzjoni tal-Aja tal-1980 huma parti mill-kompetenza esterna esklużiva tal-Unjoni.
 (10)
 San Marino ddepożita l-istrument ta’ adeżjoni tiegħu mal-Konvenzjoni tal-Aja tal-1980 fl-14 ta’ Diċembru 2006. Il-Konvenzjoni tal-Aja tal-1980 daħlet fis-seħħ għal San Marino fl-1 ta' Marzu 2007.
 (11)
 L-Istati Membri kollha, bl-eċċezzjoni tal-Kroazja, tad-Danimarka, tan-Netherlands, tal-Portugall u tar-Rumanija, diġà aċċettaw l-adeżjoni ta’ San Marino mal-Konvenzjoni tal-Aja tal-1980. Valutazzjoni tas-sitwazzjoni f’San Marino wasslet għall-konklużjoni li l-Kroazja, in-Netherlands, il-Portugall u r-Rumanija jinsabu f'pożizzjoni li jaċċettaw, fl-interess tal-Unjoni, l-adeżjoni ta’ San Marino skont it-termini tal-Konvenzjoni tal-Aja tal-1980.
 (12)
 Il-Kroazja, in-Netherlands, il-Portugall u r-Rumanija għalhekk jenħtieġ li jkunu awtorizzati li jiddepożitaw id-dikjarazzjonijiet tagħhom ta' aċċettazzjoni tal-adeżjoni ta’ San Marino fl-interess tal-Unjoni skont it-termini stipulati f'din id-Deċiżjoni. L-Istati Membri l-oħra tal-Unjoni li diġà aċċettaw l-adeżjoni ta’ San Marino mal-Konvenzjoni tal-Aja tal-1980 ma jenħtieġx li jiddepożitaw dikjarazzjonijiet ġodda ta' aċċettazzjoni, peress li d-dikjarazzjonijiet eżistenti jibqgħu validi skont id-dritt internazzjonali pubbliku.
 (13)
 Ir-Renju Unit u l-Irlanda huma marbutin bir-Regolament Brussell IIa u qed jieħdu sehem fl-adozzjoni u l-applikazzjoni ta' din id-Deċiżjoni.
 (14)
 F'konformità mal-Artikoli 1 u 2 tal-Protokoll Nru 22 dwar il-pożizzjoni tad-Danimarka, anness mat-Trattat dwar l-Unjoni Ewropea u mat-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea, id-Danimarka mhijiex qiegħda tieħu sehem fl-adozzjoni ta' din id-Deċiżjoni u mhijiex marbuta biha jew soġġetta għall-applikazzjoni tagħha,
 ADOTTA DIN ID-DEĊIŻJONI:
 Artikolu 1
 1.
 Il-Kroazja, in-Netherlands, il-Portugall u r-Rumanija huma b'dan awtorizzati biex jaċċettaw l-adeżjoni ta’ San Marino mal-Konvenzjoni tal-Aja tal-25 ta' Ottubru 1980 dwar l-Aspetti Ċivili tal-Ħtif Internazzjonali ta' Minuri ("il-Konvenzjoni tal-Aja tal-1980") fl-interess tal-Unjoni.
 2.
 L-Istati Membri msemmijin fil-paragrafu 1 għandhom, sa mhux aktar tard minn [tnax-il xahar wara d-data tal-adozzjoni ta’ din id-Deċiżjoni], jiddepożitaw dikjarazzjoni ta' aċċettazzjoni tal-adeżjoni ta’ San Marino mal-Konvenzjoni tal-Aja tal-1980 fl-interess tal-Unjoni, fformulata kif ġej:
 “[L-isem sħiħ tal-ISTAT MEMBRU] jiddikjara li jaċċetta l-adeżjoni ta’ San Marino mal-Konvenzjoni tal-Aja tal-25 ta' Ottubru 1980 dwar l-Aspetti Ċivili tal-Ħtif Internazzjonali ta' Minuri, f'konformità mad-Deċiżjoni tal-Kunsill (UE) 2017/...*”.
 73.
 L-Istati Membri msemmijin fil-paragrafu 1 għandhom jinfurmaw lill-Kunsill u lill-Kummissjoni bid-depożitu tad-dikjarazzjoni tagħhom ta' aċċettazzjoni tal-adeżjoni ta’ San Marino u jikkomunikaw lill-Kummissjoni t-test tad-dikjarazzjoni fi żmien xahrejn minn meta jiddepożitawha.
 Artikolu 2
 Dawk l-Istati Membri li ddepożitaw id-dikjarazzjonijiet tagħhom ta' aċċettazzjoni tal-adeżjoni ta’ San Marino mal-Konvenzjoni tal-Aja tal-1980 qabel id-data tal-adozzjoni ta' din id-Deċiżjoni, ma għandhomx jiddepożitaw dikjarazzjonijiet ġodda.
 Artikolu 3
 Din id-Deċiżjoni għandha tidħol fis-seħħ l-għada tal-jum tal-pubblikazzjoni tagħha f'Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.
 Artikolu 4
 Din id-Deċiżjoni hija indirizzata lill-Kroazja, lin-Netherlands, lill-Portugall u lir-Rumanija.
 Magħmul fi ...,
 Għall-Kunsill
 Il-President
 (1)
 ĠU L 338, 23.12.2003, p.31.
 (2)
 Ġew adottati diġà għaxar Deċiżjonijiet tal-Kunsill li jawtorizzaw lill-Istati Membri biex jaċċettaw l-adeżjoni ta’ Andorra mal-Konvenzjoni tal-1980 (id-Deċiżjoni tal-Kunsill 2015/1023 adottata fil-15 ta’ Ġunju 2015); Is-Seychelles (id-Deċiżjoni tal-Kunsill 2015/2354 adottata fl-10 ta’ Diċembru 2015); Ir-Russja (id-Deċiżjoni tal-Kunsill 2015/2355 adottata fl-10 ta’ Diċembru 2015); L-Albanija (id-Deċiżjoni tal-Kunsill 2015/2356 adottata fl-10 ta’ Diċembru 2015); Singapore (id-Deċiżjoni tal-Kunsill 2015/1024 adottata fil-15 ta’ Ġunju 2015); Il-Marokk (id-Deċiżjoni tal-Kunsill 2015/2357 adottata fl-10 ta’ Diċembru 2015); L-Armenja (id-Deċiżjoni tal-Kunsill 2015/2358 adottata fl-10 ta’ Diċembru 2015); Ir-Repubblika tal-Korea (id-Deċiżjoni tal-Kunsill 2016/2313 adottata fit-8 ta’ Deċembru 2016 ) , il-Każakistan (id-Deċiżjoni tal-Kunsill 2016/2311 adottata fit-8.12.2016 ) u l-Perù (id-Deċiżjoni tal-Kunsill 2016/2312 adottata fit-8.12.2016).
 (3)
 Id-Direttiva 2008/52/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tal-21 ta’ Mejju 2008 dwar ċerti aspetti ta' medjazzjoni f'materji ċivili u kummerċjali (ĠU L 136 tal-24 ta' Mejju 2008, p. 3);
 (4)
 https://www.hcch.net/en/publications-and-studies/details4/?pid=5568&dtid=3
 (5)
 ĠU C [...], [...], p. [...].
 (6)
 Ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 2201/2003 tas-27 ta' Novembru 2003 dwar il-ġurisdizzjoni u r-rikonoxximent u l-infurzar ta' sentenzi fi kwistjonijiet matrimonjali u kwistjonijiet ta' responsabbiltà tal-ġenituri, u li jirrevoka r-Regolament (KE) Nru 1347/2000 (ĠU L 338, 23.12.2003, p. 1).
 (7)
 ĠU: daħħal in-numru ta’ din id-Deċiżjoni.