type: legislation

text:
 16.4.2021
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 131/72
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/619
 z dnia 15 kwietnia 2021 r.
 zmieniające rozporządzenia wykonawcze (UE) 2020/2235, (UE) 2020/2236 i (UE) 2021/403 w odniesieniu do przepisów przejściowych dotyczących stosowania świadectw zdrowia zwierząt, świadectw zdrowia zwierząt/świadectw urzędowych i świadectw urzędowych
 (Tekst mający znaczenie dla EOG)
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”) (1), w szczególności jego art. 146 ust. 2, art. 156 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) oraz art. 162 ust. 5, art. 168 ust. 4, art. 213 ust. 2, art. 224 ust. 4, art. 238 ust. 3 i art. 239 ust. 3,
 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (2), w szczególności jego art. 90, art. 126 ust. 3 i art. 134 akapit pierwszy lit. f),
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 W rozporządzeniach wykonawczych Komisji (UE) 2020/2235 (3), (UE) 2020/2236 (4) i (UE) 2021/403 (5) ustanowiono wzory świadectw zdrowia zwierząt, świadectw zdrowia zwierząt/świadectw urzędowych i świadectw urzędowych, które muszą towarzyszyć przemieszczaniu w obrębie terytorium Unii i wprowadzaniu do Unii przesyłek zwierząt i towarów.
 (2)
 Aby ułatwić przejście do stosowania nowych świadectw zdrowia zwierząt i świadectw zdrowia zwierząt/świadectw urzędowych do celów przemieszczania przesyłek w obrębie terytorium Unii i między państwami członkowskimi oraz aby umożliwić odpowiednie szkolenie podmiotów i personelu właściwych organów we wszystkich państwach członkowskich, należy ustanowić okres przejściowy, w którym właściwe organy w państwach członkowskich powinny mieć możliwość stosowania świadectw wydanych zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie przed datą rozpoczęcia stosowania rozporządzeń wykonawczych (UE) 2020/2235, (UE) 2020/2236 i (UE) 2021/403.
 (3)
 W rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2020/2235 przewidziano okres przejściowy w odniesieniu do wprowadzania do Unii przesyłek produktów pochodzenia zwierzęcego, produktów złożonych, kiełków przeznaczonych do spożycia przez ludzi i nasion przeznaczonych do produkcji kiełków przeznaczonych do spożycia przez ludzi, którym to przesyłkom towarzyszy odpowiednie świadectwo wydane zgodnie z wzorami określonymi w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 28/2012 (6) i rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2019/628 (7). Ze względu na pewność prawa należy zatem doprecyzować czas trwania okresu przejściowego, w którym dopuszcza się stosowanie takich świadectw.
 (4)
 Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2020/2235 uchyla rozporządzenie Komisji (WE) nr 599/2004 (8) ze skutkiem od dnia 21 kwietnia 2021 r. W rozporządzeniu tym ustanowiono zharmonizowany wzór formularza świadectw do celów wewnątrzunijnego przemieszczania przesyłek zwierząt i towarów. Ponadto rozporządzenie to przewiduje zgodność zharmonizowanego wzoru formularza świadectw z zintegrowanym skomputeryzowanym systemem weterynaryjnym (TRACES) oraz ułatwia działanie systemu certyfikacji i powiadamiania o wewnątrzunijnym przemieszczaniu takich przesyłek. Aby umożliwić dalsze stosowanie w systemie TRACES świadectw wydanych zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie przed dniem 21 kwietnia 2021 r., datę uchylenia tego rozporządzenia należy zmienić ze względu na zakończenie okresów przejściowych określonych w rozporządzeniach wykonawczych (UE) 2020/2236 i (UE) 2021/403 zmienionych niniejszym rozporządzeniem.
 (5)
 W rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2020/2236 przewidziano okres przejściowy w odniesieniu do wprowadzania do Unii przesyłek zwierząt wodnych i produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt wodnych, którym to przesyłkom towarzyszy odpowiednie świadectwo zdrowia zwierząt wydane zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1251/2008 (9). Ze względu na pewność prawa należy zatem doprecyzować czas trwania okresu przejściowego, w którym dopuszcza się stosowanie takich świadectw.
 (6)
 Aby ułatwić właściwym organom dokonanie niezbędnych ustaleń w celu zapewnienia zgodności z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2020/2236 w odniesieniu do przemieszczania w obrębie terytorium Unii przesyłek zwierząt wodnych i produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt wodnych, należy wprowadzić okres przejściowy, w którym przesyłkom może towarzyszyć odpowiednie świadectwo zdrowia zwierząt wydane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1251/2008.
 (7)
 W rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2021/403 przewidziano okres przejściowy w odniesieniu do wprowadzania do Unii przesyłek zwierząt lądowych i ich materiału biologicznego, którym to przesyłkom towarzyszy odpowiednie świadectwo wydane zgodnie z wzorami określonymi w rozporządzeniach Komisji (WE) nr 798/2008 (10) i (UE) nr 206/2010 (11), rozporządzeniach wykonawczych Komisji (UE) nr 139/2013 (12) i (UE) 2018/659 (13) oraz decyzjach Komisji 2006/168/WE (14) i 2010/472/UE (15), a także zgodnie z decyzjami wykonawczymi Komisji 2011/630/UE (16), 2012/137/UE (17) i (UE) 2019/294 (18). Ze względu na pewność prawa należy zatem doprecyzować czas trwania okresu przejściowego, w którym dopuszcza się stosowanie takich świadectw.
 (8)
 Aby ułatwić właściwym organom dokonanie niezbędnych ustaleń w celu zapewnienia zgodności z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2021/403 w odniesieniu do przemieszczania między państwami członkowskimi przesyłek zwierząt lądowych i ich materiału biologicznego, należy wprowadzić okres przejściowy, w którym przesyłkom może towarzyszyć odpowiednie świadectwo wydane zgodnie z dyrektywami Rady 64/432/EWG (19), 88/407/EWG (20), 89/556/EWG (21), 90/429/EWG (22), 91/68/EWG (23), 92/65/EWG (24), 2009/156/WE (25) i 2009/158/WE (26), a także zgodnie z decyzją Komisji 2010/470/UE (27).
 (9)
 Z uwagi na fakt, że rozporządzenia wykonawcze (UE) 2020/2235, (UE) 2020/2236 i (UE) 2021/403 stosuje się od dnia 21 kwietnia 2021 r., niniejsze rozporządzenie należy również stosować od tej daty.
 (10)
 Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 Zmiana w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2020/2235
 Art. 35 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/2235 otrzymuje brzmienie:
 „Artykuł 35
 Przepisy przejściowe
 1. Przesyłki zawierające produkty pochodzenia zwierzęcego, produkty złożone, kiełki przeznaczone do spożycia przez ludzi oraz nasiona przeznaczone do produkcji kiełków przeznaczonych do spożycia przez ludzi, którym to przesyłkom towarzyszy odpowiednie świadectwo wydane zgodnie z wzorami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 28/2012 i rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2019/628, są akceptowane w odniesieniu do wprowadzania na terytorium Unii do dnia 20 października 2021 r., pod warunkiem że świadectwo zostało podpisane przez osobę upoważnioną do jego podpisania zgodnie ze wspomnianym rozporządzeniem i rozporządzeniem wykonawczym przed dniem 21 sierpnia 2021 r.
 2. Zharmonizowany wzór formularza świadectw do celów przemieszczeń wewnątrzunijnych określony w rozporządzeniu (WE) nr 599/2004 jest akceptowany w odniesieniu do przemieszczania w obrębie terytorium Unii do dnia 17 października 2021 r.
 3. Odesłania do przepisów uchylonych aktów zawarte w świadectwach i w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 599/2004 traktuje się w stosownych przypadkach jako odesłania do odpowiednich przepisów zastępujących wspomniane powyżej przepisy i odczytuje zgodnie z tabelami korelacji.”.
 Artykuł 2
 Zmiana w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2020/2236
 Art. 10 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2020/2236 otrzymuje brzmienie:
 „Artykuł 10
 Przepisy przejściowe
 1. Przesyłki zawierające zwierzęta wodne i produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane od lub ze zwierząt wodnych, którym to przesyłkom towarzyszy odpowiednie świadectwo zdrowia zwierząt wydane zgodnie z wzorem określonym w rozporządzeniu (WE) nr 1251/2008, są akceptowane w odniesieniu do wprowadzania na terytorium Unii do dnia 20 października 2021 r., pod warunkiem że świadectwo zdrowia zwierząt zostało podpisane przez urzędowego inspektora przed dniem 21 sierpnia 2021 r.
 2. Przesyłki zawierające zwierzęta wodne i produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane od lub ze zwierząt wodnych, którym to przesyłkom towarzyszy odpowiednie świadectwo zdrowia zwierząt wydane zgodnie z wzorem określonym w rozporządzeniu (WE) nr 1251/2008, są akceptowane w odniesieniu do przemieszczania w obrębie terytorium Unii do dnia 17 października 2021 r.”.
 3. Odesłania do przepisów uchylonych aktów zawarte w świadectwach traktuje się w stosownych przypadkach jako odesłania do odpowiednich przepisów zastępujących wspomniane powyżej przepisy i odczytuje zgodnie z tabelami korelacji.”.
 Artykuł 3
 Zmiana w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2021/403
 Art. 27 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/403 otrzymuje brzmienie:
 „Artykuł 27
 Przepisy przejściowe
 1. Przesyłki zawierające zwierzęta lądowe i ich materiał biologiczny, którym towarzyszy odpowiednie świadectwo wydane zgodnie z wzorami określonymi w rozporządzeniach (WE) nr 798/2008 i (UE) nr 206/2010, rozporządzeniach wykonawczych (UE) nr 139/2013 i (UE) 2018/659, decyzjach 2006/168/WE i 2010/472/UE oraz zgodnie z decyzjami wykonawczymi 2011/630/UE, 2012/137/UE i (UE) 2019/294, są akceptowane w odniesieniu do wprowadzania na terytorium Unii do dnia 20 października 2021 r., pod warunkiem że świadectwo zostało podpisane przez osobę upoważnioną do jego podpisania zgodnie ze wspomnianymi rozporządzeniami, rozporządzeniami wykonawczymi, decyzjami i decyzjami wykonawczymi przed dniem 21 sierpnia 2021 r.
 2. Przesyłki zawierające określone kategorie zwierząt kopytnych, którym towarzyszy odpowiednie świadectwo wydane zgodnie z wzorami określonymi w dyrektywach Rady 64/432/EWG (*1) i 91/68/EWG (*2), dyrektywie 92/65/EWG i dyrektywie Rady 2009/156/WE (*3), są akceptowane w odniesieniu do przemieszczania między państwami członkowskimi do dnia 17 października 2021 r.
 3. Przesyłki zawierające określone kategorie ptaków i ich materiału biologicznego, którym towarzyszy odpowiednie świadectwo wydane zgodnie z wzorem określonym w dyrektywie Rady 2009/158/WE (*4), są akceptowane w odniesieniu do przemieszczania między państwami członkowskimi do dnia 17 października 2021 r.
 4. Przesyłki zawierające określone rodzaje materiału biologicznego bydła, którym towarzyszy odpowiednie świadectwo wydane zgodnie z wzorami określonymi w dyrektywach 88/407/EWG i 89/556/EWG, są akceptowane w odniesieniu do przemieszczania między państwami członkowskimi do dnia 17 października 2021 r.
 5. Przesyłki zawierające określone rodzaje materiału biologicznego owiec i kóz, którym towarzyszy odpowiednie świadectwo wydane zgodnie z wzorem określonym w decyzji 2010/470/UE, są akceptowane w odniesieniu do przemieszczania między państwami członkowskimi do dnia 17 października 2021 r.
 6. Przesyłki zawierające określone rodzaje materiału biologicznego świń, którym towarzyszy odpowiednie świadectwo wydane zgodnie z wzorami określonymi w dyrektywie 90/429/EWG i decyzji 2010/470/UE, są akceptowane w odniesieniu do przemieszczania między państwami członkowskimi do dnia 17 października 2021 r.
 7. Przesyłki zawierające określone rodzaje materiału biologicznego zwierząt koniowatych, którym towarzyszy odpowiednie świadectwo wydane zgodnie z wzorem określonym w decyzji 2010/470/UE, są akceptowane w odniesieniu do przemieszczania między państwami członkowskimi do dnia 17 października 2021 r.
 8. Przesyłki zawierające określone kategorie pszczół, którym towarzyszy odpowiednie świadectwo wydane zgodnie z wzorem określonym w dyrektywie 92/65/EWG, są akceptowane w odniesieniu do przemieszczania między państwami członkowskimi do dnia 17 października 2021 r.
 9. Przesyłki zawierające określone kategorie zwierząt lądowych i ich materiału biologicznego, którym towarzyszy odpowiednie świadectwo wydane zgodnie z wzorem określonym w dyrektywie 92/65/EWG, są akceptowane w odniesieniu do przemieszczania między państwami członkowskimi do dnia 17 października 2021 r.
 10. Odesłania do przepisów uchylonych aktów zawarte w świadectwach traktuje się w stosownych przypadkach jako odesłania do odpowiednich przepisów zastępujących wspomniane powyżej przepisy i odczytuje zgodnie z tabelami korelacji.
 Artykuł 4
 Wejście w życie i stosowanie
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 21 kwietnia 2021 r.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 15 kwietnia 2021 r.
 W imieniu Komisji
 Ursula VON DER LEYEN
 Przewodnicząca
 (1) Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1.
 (2) Dz.U. L 95 z 7.4.2017, s. 1.
 (3) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/2235 z dnia 16 grudnia 2020 r. ustanawiające przepisy dotyczące stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 i (UE) 2017/625 w odniesieniu do wzorów świadectw zdrowia zwierząt, wzorów świadectw urzędowych i wzorów świadectw zdrowia zwierząt/świadectw urzędowych do celów wprowadzania do Unii i przemieszczania w obrębie terytorium Unii przesyłek niektórych kategorii zwierząt i towarów oraz urzędowej certyfikacji dotyczącej takich świadectw i uchylające rozporządzenie (WE) nr 599/2004, rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 636/2014 i (UE) 2019/628, dyrektywę 98/68/WE oraz decyzje 2000/572/WE, 2003/779/WE i 2007/240/WE (Dz.U. L 442 z 30.12.2020, s. 1).
 (4) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/2236 z dnia 16 grudnia 2020 r. ustanawiające przepisy dotyczące stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 i (UE) 2017/625 w odniesieniu do wzorów świadectw zdrowia zwierząt na potrzeby wprowadzania do Unii i przemieszczania w obrębie terytorium Unii przesyłek zwierząt wodnych i niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt wodnych, urzędowej certyfikacji dotyczącej takich świadectw oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1251/2008 (Dz.U. L 442 z 30.12.2020, s. 410).
 (5) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/403 z dnia 24 marca 2021 r. ustanawiające przepisy dotyczące stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 i (UE) 2017/625 w odniesieniu do wzorów świadectw zdrowia zwierząt i wzorów świadectw zdrowia zwierząt/świadectw urzędowych do celów wprowadzania do Unii i przemieszczania między państwami członkowskimi przesyłek określonych kategorii zwierząt lądowych i ich materiału biologicznego oraz urzędowej certyfikacji dotyczącej takich świadectw i uchylające decyzję 2010/470/UE (Dz.U. L 113 z 31.3.2021, s. 1).
 (6) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 28/2012 z dnia 11 stycznia 2012 r. ustanawiające wymogi dotyczące świadectw przy przywozie do Unii oraz przy tranzycie przez jej terytorium niektórych produktów złożonych oraz zmieniające decyzję 2007/275/WE i rozporządzenie (WE) nr 1162/2009 (Dz.U. L 12 z 14.1.2012, s. 1).
 (7) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/628 z dnia 8 kwietnia 2019 r. dotyczące wzorów świadectw urzędowych dla określonych zwierząt i towarów oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2074/2005 i rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/759 w odniesieniu do tych wzorów świadectw (Dz.U. L 131 z 17.5.2019, s. 101).
 (8) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 599/2004 z dnia 30 marca 2004 r. dotyczące przyjęcia zharmonizowanego wzoru świadectwa i sprawozdania z kontroli związanych z wewnątrzwspólnotowym handlem zwierzętami i produktami pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 94 z 31.3.2004, s. 44).
 (9) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1251/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r. wdrażające dyrektywę Rady 2006/88/WE w zakresie warunków oraz wymagań certyfikacji w odniesieniu do wprowadzania do obrotu i przywożenia do Wspólnoty zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz ustanawiające wykaz gatunków-wektorów (Dz.U. L 337 z 16.12.2008, s. 41).
 (10) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 798/2008 z dnia 8 sierpnia 2008 r. ustanawiające wykaz państw trzecich, terytoriów, stref lub grup, z których dopuszczalny jest przywóz do i tranzyt przez terytorium Wspólnoty drobiu i produktów drobiowych oraz wymogów dotyczących świadectw weterynaryjnych (Dz.U. L 226 z 23.8.2008, s. 1).
 (11) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 206/2010 z dnia 12 marca 2010 r. ustanawiające wykazy krajów trzecich, ich terytoriów lub części, upoważnionych do wprowadzania do Unii Europejskiej niektórych zwierząt oraz świeżego mięsa, a także wymogi dotyczące świadectw weterynaryjnych (Dz.U. L 73 z 20.3.2010, s. 1).
 (12) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 139/2013 z dnia 7 stycznia 2013 r. ustanawiające warunki dotyczące zdrowia zwierząt dla przywozu niektórych rodzajów ptaków do Unii i warunki kwarantanny dotyczące takiego przywozu (Dz.U. L 47 z 20.2.2013, s. 1).
 (13) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/659 z dnia 12 kwietnia 2018 r. w sprawie warunków wprowadzania do Unii żywych koniowatych oraz nasienia, komórek jajowych i zarodków koniowatych (Dz.U. L 110 z 30.4.2018, s. 1).
 (14) Decyzja Komisji 2006/168/WE z dnia 4 stycznia 2006 r. ustanawiająca warunki zdrowotne zwierząt i wymogi w zakresie świadectw weterynaryjnych przy przywozie do Wspólnoty zarodków bydlęcych i uchylająca decyzję 2005/217/WE (Dz.U. L 57 z 28.2.2006, s. 19).
 (15) Decyzja Komisji 2010/472/UE z dnia 26 sierpnia 2010 r. w sprawie przywozu do Unii nasienia, komórek jajowych i zarodków owiec i kóz (Dz.U. L 228 z 31.8.2010, s. 74).
 (16) Decyzja wykonawcza Komisji 2011/630/UE z dnia 20 września 2011 r. w sprawie przywozu do Unii nasienia bydła domowego (Dz.U. L 247 z 24.9.2011, s. 32).
 (17) Decyzja wykonawcza Komisji 2012/137/UE z dnia 1 marca 2012 r. w sprawie przywozu nasienia trzody chlewnej do Unii (Dz.U. L 64 z 3.3.2012, s. 29).
 (18) Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/294 z dnia 18 lutego 2019 r. ustanawiająca wykaz terytoriów i państw trzecich, z których dozwolony jest przywóz do Unii psów, kotów i fretek, oraz wzór świadectwa zdrowia zwierząt stosowanego przy takim przywozie (Dz.U. L 48 z 20.2.2019, s. 41).
 (19) Dyrektywa Rady 64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych zwierząt wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną (Dz.U. 121 z 29.7.1964, s. 1977).
 (20) Dyrektywa Rady 88/407/EWG z dnia 14 czerwca 1988 r. ustanawiająca warunki zdrowotne zwierząt wymagane w handlu wewnątrzwspólnotowym oraz w przywozie nasienia bydła domowego (Dz.U. L 194 z 22.7.1988, s. 10).
 (21) Dyrektywa Rady 89/556/EWG z dnia 25 września 1989 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólnotowy oraz przywóz z państw trzecich zarodków bydła domowego (Dz.U. L 302 z 19.10.1989, s. 1).
 (22) Dyrektywa Rady 90/429/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiająca warunki sanitarne odnośnie do zwierząt mające zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym nasieniem bydła i trzody chlewnej oraz w przywozie (Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 62).
 (23) Dyrektywa Rady 91/68/EWG z dnia 28 stycznia 1991 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt regulujących handel wewnątrzwspólnotowy owcami i kozami (Dz.U. L 46 z 19.2.1991, s. 19).
 (24) Dyrektywa Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiająca wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG (Dz.U. L 268 z 14.9.1992, s. 54).
 (25) Dyrektywa Rady 2009/156/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich (Dz.U. L 192 z 23.7.2010, s. 1).
 (26) Dyrektywa Rady 2009/158/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólnotowy i przywóz z państw trzecich drobiu i jaj wylęgowych (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 74).
 (27) Decyzja Komisji 2010/470/UE z dnia 26 sierpnia 2010 r. ustanawiająca wzory świadectw zdrowia w wewnątrzunijnym handlu nasieniem, komórkami jajowymi i zarodkami zwierząt z rodziny koniowatych, owiec i kóz, a także komórkami jajowymi i zarodkami świń (Dz.U. L 228 z 31.8.2010, s. 15).


jurisdiction: EU

text:
 Avviż Legali Importanti
 |
 52004PC0852
 Proposta għal deċiżjoni tal-Kunsill li tawtorizza lill-Isvezja biex tapplika rata mnaqqsa ta’ tassazzjoni fuq l-elettriku kkunsmat minn ċertu djar u kumpaniji fis-settur tas-servizzi skond l-Artikolu 19 tad-Direttiva 2003/96/KE (It-Test Svediż biss hu awtentiku) /* KUMM/2004/0852 finali */
 Brussel 5.1.2005KUMM(2004) 852 finaliProposta għalDEĊIŻJONI TAL-KUNSILLli tawtorizza lill-Isvezja biex tapplika rata mnaqqsa ta’ tassazzjoni fuq l-elettriku kkunsmat minn ċertu djar u kumpaniji fis-settur tas-servizzi skond l-Artikolu 19 tad-Direttiva 2003/96/KE(It-Test Svediż biss hu awtentiku)(preżentata mill-Kummissjoni)MEMORANDUM TA’ SPJEGAZZJONI1. SOTTOMISSJONI TAT-TALBAB’ittra ta' l-20 t’Awwissu 2004, l-awtoritajiet Svediżi ssottomettew lill-Kummissjoni applikazzjoni għal deroga li tħallihom jimplimentaw rata mnaqqsa ta’ tassazzjoni fuq l-elettriku kkunsmat minn ċertu djar u kumpaniji fis-settur tas-servizzi fit-tramuntana ta’ l-Isvezja skond l-Artikolu 19 tad-Direttiva 2003/96/KE[1]. Sabiex tikseb l-informazzjoni li kellha bżonn biex teżamina t-talba, l-Kummissjoni bagħtet mistoqsijiet addizzjonali b’ittra, iddatata l-20 ta’ Settembru, li ġiet imwieġba mill-awtoritajiet Svediżi fit-13 t’Ottubru 2004.It-taxxa Svediża ta’ l-enerġija fuq l-elettriku kienet imdaħħla fl-1957. F’Lulju ta’ l-1981 rata ta’ taxxa mnaqqsa ta' l-enerġija kienet introdotta fuq l-elettriku użat fit-tramuntana ta’ l-Isvezja, fejn l-ispejjeż biex issaħħan huma akbar minn dawk f’partijiet oħra tal-pajjiż. It-tisħin bl-elettriku, fl-Isvezja, jirrappreżenta madwar 30% tat-tisħin kollu fid-djar u fis-settur tas-servizzi.Id-distinzjoni, li għandha objettiv speċifiku ta’ politika reġjonali, hi bbażata fuq konsiderazzjonijiet klimatiċi u għandha l-għan li tqiegħed lid-djar u lill-kumpaniji fis-settur ta’ servizzi fit-tramuntana f’qagħda ugwali ma' konsumaturi fin-nofsinhar tal-pajjiż billi tnaqqas l-ispejjeż ta’ l-elettriku għall-konsumaturi tat-tramuntana.Id-distinzjoni ġeografika ġiet magħmula fuq bażi oġġettiva ta’ informazzjoni dwar it-temperaturi medji tul dawk il-perjodi tas-sena fejn normalment id-djar jiġu msaħħna. Il-konsum ta’ elettriku meħtieġ sabiex tissaħħan dar tipika fit-tramuntana ta' l-Isvezja hu madwar 25% ogħla milli fin-nofsinhar, minħabba li l-klima hi ferm aktar kiesħa u għalhekk l-istaġun li fih jeħtieġ li ssaħħan hu itwal.Il-benefiċjarji jirċievu tnaqqis fil-livell ta’ tassazzjoni fuq l-elettriku, ugwali għal 25% tar-rata sħiħa tat-taxxa.It-taxxa ta' l-enerġija fuq l-elettriku użat mid-djar u mill-kumpaniji fis-settur tas-servizzi fit-tramuntana ta’ l-Isvezja bħalissa hi stipulata għal 0,181 SEK għal kull kWh (0,020 euro) filwaqt li għal konsum simili f’partijiet oħra tal-pajjiż hi ta’ 0,241 SEK għal kull kWh (0,026 euro). Il-bażi legali għall-miżura tinsab fil-kapitolu 11, sezzjonijiet 3 u 4 ta' l-Att ta' Taxxi tas-Sisa fuq l-Enerġija.L-Isvezja tikkonsidra li t-taxxa mdaħħla bħala inċentiv biex tiżdied l-effiċjenza ta’ l-enerġija xorta tibqa'.In-nefqa annwali tal-baġit hi mistennija li tkun 800 miljun SEK (88 miljun euro).Il-miżura hi mogħtija taħt forma ta’ rata mnaqqsa ta’ taxxa ta’ l-enerġija. L-effett tar-rata ta' taxxa mnaqqsa hu mogħti direttament, meta tinġabar it-taxxa. L-avveniment li għandu jitħallas jiġri fil-ħin ta’ forniment lill-konsumatur mid-distributur ta' l-elettriku.Iż-żoni koperti b’din il-miżura huma:Reġjuni | Muniċipalitajiet |Norrbottens län | kollha |Västerbottens län | kollha |Jämtlands län | kollha |Västernorrlands län | Sollefteå, Ånge, Örnsköldsvik |Gävleborgs län | Ljusdal |Dalarnas län | Malung, Mora, Orsa, Älvdalen |Värmlands län | Torsby |Il-miżura,l-istess bħal kull leġiżlazzjoni dwar it-tassazzjoni ta' l-enerġija fl-Isvezja, m’hijiex limitata biż-żmien.Il-Kummissjoni, fid-deċiżjoni[2] tagħha tal-11 ta’ Ġunju 2003, ma ressqitx oġġezzjonijiet dwar taxxa fuq l-elettriku differenti skond ir-reġjuni li tiffavorixxi lis-settur tas-servizzi għall-perjodu ta’ l-2002-2005 taħt ir-regoli ta’ għajnuna mill-Istat.2. EVALWAZZJONI MILL-KUMMISSJONITaħt l-Artikolu 19(1) tad-Direttiva 2003/96/KE, il-Kunsill, b'aġir unanimu fuq proposta mill-Kummissjoni, jista’ jawtorizza lil kwalunkwe Stat Membru biex jintroduċi aktar eżenzjonijiet jew tnaqqis ta’ taxxi tas-sisa għal konsiderazzjonijiet speċifiċi ta’ politika.Eżenzjonijiet mitluba taħt l-Artikolu 19 tad-Direttiva 2003/96/KE għandhom ikunu eżaminati skond il-konformità tagħhom mal-politiki tal-Komunità.Id-distinzjoni tqiegħed lid-djar u lill-kumpaniji fis-settur ta’ servizzi fit-tramuntana ta’ l-Isvezja f’qagħda ugwali ma' konsumaturi fin-nofsinhar tal-pajjiż billi tnaqqas l-ispejjeż ta’ l-elettriku għall-konsumaturi tat-tramuntana. Għalhekk, il-miżura għandha objettivi politiċi reġjonali u ta’ koeżjoni.Il-livell imnaqqas ta’ tassazzjoni fuq l-elettriku għall-konsum fit-tramuntana ta’ l-Isvezja (20 euro għal kull MWh) jibqa’ ferm ogħla mir-rata minima tal-Komunità stipulata fid-direttiva 2003/96/KE (1 euro għal kull MWh għall-użu mhux kummerċjali). Barra minn hekk, it-tnaqqis fit-taxxa hu proporzjonat ma' l-ispejjeż akbar għat-tisħin li jridu jħallsu d-djar u l-kumpaniji fis-settur tas-servizzi fit-tramuntana ta’ l-Isvezja. Konsegwentement, il-Kummissjoni hi tal-fehma li dan il-livell tat-taxxa jiżgura li jinżamm l-effett tat-tassazzjoni bħala inċentiv biex tiżdied l-effiċjenza fl-enerġija.L-istess konklużjoni kienet milħuqa fid-deċiżjoni dwar l-għajnuna mill-Istat dwar it-tnaqqis fit-taxxa relevanti. Il-Kummissjoni hemmhekk ikkunsidrat li l-benefiċjarji dejjem kellhom iħallsu sehem sinifikanti tat-taxxa nazzjonali.Bħala prinċipju ġenerali, derogi tat-taxxa jridu jkunu limitati biż-żmien. L-Artikolu 19(2) tad-Direttiva 2003/96/KE jistipula perjodu massimu ta’ 6 snin għal derogi simili. Deċiżjoni ta’ għajnuna mill-Istat kienet adottata mill-Kummissjoni f'każ relevanti fil-11 ta’ Ġunju 2003, qabel id-dħul fis-seħħ tad-Direttiva 2003/96/KE (31 t’Ottubru 2003). Dik id-deċiżjoni tipprovdi li l-miżura Svediża dwar distinzjoni reġjonali hi għajnuna kompatibbli għal perjodu li jispiċċa fil-31 ta’ Diċembru 2005.Għalhekk, il-Kummissjoni tista' biss tipproponi lill-Kunsill biex jawtorizza dik il-miżura sa dik id-data. Dan hu mingħajr preġudizzju għal possibbiltà ta’ estensjoni tal-miżura wara evalwazzjonijiet ġodda li jridu jsiru mill-Kummissjoni dwar għajnuna mill-Istat u regoli fiskali, jekk l-awtoritajiet Svediżi jkunu jridu jżommu t-tnaqqis fit-taxxa wara l-2005.3. DEċIżJONIIl-Kummissjoni tipproponi li, taħt l-Artikolu 19 tad-Direttiva 2003/96/KE, il-Kunsill jawtorizza lill-Isvezja biex sal-31 ta’ Diċembru 2005 tapplika rata ta’ tassazzjoni mnaqqsa fuq l-elettriku kkunsmat mid-djar u kumpaniji fis-settur tas-servizzi f’ċertu ibliet li qegħdin fit-tramuntana ta' l-Isvezja.Proposta għalDEĊIŻJONI TAL-KUNSILLli tawtorizza lill-Isvezja biex tapplika rata mnaqqsa ta’ tassazzjoni fuq l-elettriku kkunsmat minn ċertu djar u kumpaniji fis-settur tas-servizzi skond l-Artikolu 19 tad-Direttiva 2003/96/KE(It-Test Svediż biss hu awtentiku)IL-KUNSILL TA’ L-UNJONI EWROPEA,Wara li kkunsidra t-Trattat li jistabbilixxi l-Komunità Ewropea,Wara li kkunsidra lid-Direttiva tal-Kunsill 2003/96/KE tas-27 t’Ottubru 2003 li tirristruttura l-kwadru tal-Komunità għat-tassazzjoni ta’ prodotti ta’ enerġija u elettriku,[3] u b’mod partikolari l-Artikolu 19(1) tiegħu,Wara li kkunsidra l-proposta mill-Kummissjoni,Billi:(1) B’ittra ta' l-20 t’Awwissu 2004, l-awtoritajiet Svediżi ssottomettew lill-Kummissjoni applikazzjoni għal deroga li tħallihom jimplimentaw rata mnaqqsa ta’ tassazzjoni fuq l-elettriku kkunsmat minn ċertu djar u kumpaniji fis-settur tas-servizzi fit-tramuntana ta’ l-Isvezja skond l-Artikolu 19 tad-Direttiva 2003/96/KE.(2) Minn Ġunju ta’ l-1981 rata mnaqqsa ta’ taxxa fuq l-enerġija kienet applikata fl-Isvezja għal elettriku użat fit-tramuntana tal-pajjiż, fejn il-konsum ta’ l-elettriku għal skopijiet ta’ tisħin hu bejn wieħed u ieħor 25% ogħla minn postijiet oħra fil-pajjiż.(3) Bit-tnaqqis ta' l-ispejjeż ta’ l-elettriku għad-djar u kumpaniji fis-settur tas-servizzi fit-tramuntana ta’ l-Isvezja dawk il-konsumaturi jkunu f’qagħda ugwali ma' konsumaturi fin-nofsinhar tal-pajjiż.Għalhekk, il-miżura għandha objettivi politiċi reġjonali u ta’ koeżjoni.(4) Il-livell imnaqqas ta’ tassazzjoni fuq l-elettriku għall-konsum fit-tramuntana ta’ l-Isvezja li jammonta għal 20 euro għal kull MWh, jibqa’ ferm ogħla mir-rata minima tal-Komunità stipulata fid-direttiva 2003/96/KE. Barra minn hekk, it-tnaqqis fit-taxxa hu proporzjonat ma' l-ispejjeż akbar għat-tisħin li jridu jħallsu d-djar u l-kumpaniji fis-settur tas-servizzi fit-tramuntana ta’ l-Isvezja. Konsegwentement, dak il-livell ta’ tassazzjoni għandu jiżgura li jinżamm l-effett tat-tassazzjoni bħala inċentiv biex tiżdied l-effiċjenza fl-enerġija.(5) It-tnaqqis li ġie mitlub ġie eżaminat mill-Kummissjoni li sabet li ma jfixkilx il-kompetizzjoni u lanqas l-operat tas-suq intern u mhux meqjus inkompatibbli mal-politika tal-Komunità dwar l-ambjent, l-enerġija u t-trasport.(6) Dan il-metodu hu skond il-pożizzjoni meħuda mill-Kummissjoni fil-każ C 42/2003[4] dwar għajnuna mill-Istat, fejn l-ebda oġġezzjonijiet ma tqajmu kontra l-element ta’ għajnuna mill-Istat għat-tnaqqis tat-taxxa għall-perjodu li jispiċċa fil-31 ta’ Diċembru 2005.(7) Hu għalhekk xieraq li l-Isvezja tiġi awtorizzata biex tapplika rata mnaqqsa ta’ tassazzjoni fuq l-elettriku għall-konsum fit-tramuntana ta’ l-Isvezja sal-31 ta’ Diċembru 2005.ADOTTA DIN ID-DEĊIŻJONI:Artikolu 1L-Isvezja hi awtorizzata biex tapplika rata mnaqqsa ta’ tassazzjoni fuq l-elettriku kkunsmat minn djar u kumpaniji fis-settur tas-servizzi li qegħdin f’muniċipalitajiet imniżżla fl-Anness.It-tnaqqis għandu jkun proporzjonat ma’ l-ispejjeż akbar għat-tisħin minħabba li qegħdin fit-tramuntana meta kkumparati mal-bqija ta’ l-Isvezja.Ir-rata mnaqqsa għandha tkun skond il-kundizzjonijiet tad-Direttiva 2003/96/KE, u b’mod partikolari r-rati minimi stipulati fl-Artikolu 10 ta' dik id-Direttiva.Artikolu 2Din id-Deċiżjoni tiskadi fil-31 ta' Diċembru ta’ l-2005.Artikolu 3Din id-Deċiżjoni hija indirizzata lir-Renju ta’ l-Isvezja.Magħmula fi Brussell,Għall-KunsillIl-PresidentAnnessReġjuni | Muniċipalitajiet |Norrbottens län | Il-muniċipalitajiet kollha |Västerbottens län | Il-muniċipalitajiet kollha |Jämtlands län | Il-muniċipalitajiet kollha |Västernorrlands län | Sollefteå, Ånge, Örnsköldsvik |Gävleborgs län | Ljusdal |Dalarnas län | Malung, Mora, Orsa, Älvdalen |Värmlands län | Torsby |[1] ĠU L 283, 31.10.2003, p. 51. Direttiva kif l-aħħar emendata bid-Direttiva 2004/75/KE (ĠU L 157, 30.04.2004, p.100).[2] Każ "C42/03 (ex-NN 3/B/2001)– l-Isvezja" (ĠU C 189 tad-09.08.2003, p.6).[3] ĠU L 283, 31.10.2003, p. 51. Direttiva kif l-aħħar emendata bid-Direttiva 2004/75/KE (ĠU L 157, 30.04.2004, p.100).[4] ĠU C 189, 9.8.2003, p.6.


text:
 26.3.2013
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 86/18
 IZVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) št. 289/2013
 z dne 25. marca 2013
 o določitvi standardnih uvoznih vrednosti za določitev uvozne cene za nekatere vrste sadja in zelenjave
 EVROPSKA KOMISIJA JE –
 ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
 ob upoštevanju Uredbe Sveta (ES) št. 1234/2007 z dne 22. oktobra 2007 o vzpostavitvi skupne ureditve kmetijskih trgov in o posebnih določbah za nekatere kmetijske proizvode (Uredba o enotni SUT) (1),
 ob upoštevanju Izvedbene uredbe Komisije (EU) št. 543/2011 z dne 7. junija 2011 o določitvi podrobnih pravil za uporabo Uredbe Sveta (ES) št. 1234/2007 za sektorja sadja in zelenjave ter predelanega sadja in zelenjave (2) ter zlasti člena 136(1) Uredbe,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 Izvedbena uredba (EU) št. 543/2011 na podlagi izida večstranskih trgovinskih pogajanj urugvajskega kroga določa merila, po katerih Komisija določi standardne vrednosti za uvoz iz tretjih držav za proizvode in obdobja iz dela A Priloge XVI k tej uredbi.
 (2)
 Standardna uvozna vrednost se izračuna vsak delovni dan v skladu s členom 136(1) Izvedbene uredbe (EU) št. 543/2011 ob upoštevanju spremenljivih dnevnih podatkov. Zato bi morala ta uredba začeti veljati na dan objave v Uradnem listu Evropske unije –
 SPREJELA NASLEDNJO UREDBO:
 Člen 1
 Standardne uvozne vrednosti iz člena 136 Izvedbene uredbe (EU) št. 543/2011 so določene v Prilogi k tej uredbi.
 Člen 2
 Ta uredba začne veljati na dan objave v Uradnem listu Evropske unije.
 Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah.
 V Bruslju, 25. marca 2013
 Za Komisijo V imenu predsednika
 José Manuel SILVA RODRÍGUEZ
 Generalni direktor za kmetijstvo in razvoj podeželja
 (1) UL L 299, 16.11.2007, str. 1.
 (2) UL L 157, 15.6.2011, str. 1.
 PRILOGA
 Standardne uvozne vrednosti za določitev uvozne cene za nekatere vrste sadja in zelenjave
 (EUR/100 kg)
 Tarifna oznaka KN
 Oznaka tretje države (1)
 Standardna uvozna vrednost
 0702 00 00
 JO
 97,3
 MA
 75,4
 TN
 97,3
 TR
 123,1
 ZZ
 98,3
 0707 00 05
 MA
 152,2
 TR
 120,1
 ZZ
 136,2
 0709 91 00
 EG
 66,7
 ZZ
 66,7
 0709 93 10
 MA
 41,5
 TR
 128,0
 ZZ
 84,8
 0805 10 20
 EG
 57,4
 IL
 68,7
 MA
 56,9
 TN
 59,9
 TR
 67,2
 ZZ
 62,0
 0805 50 10
 TR
 83,1
 ZZ
 83,1
 0808 10 80
 AR
 115,4
 BR
 89,7
 CL
 123,2
 CN
 77,2
 MK
 27,2
 US
 156,2
 ZA
 113,5
 ZZ
 100,3
 0808 30 90
 AR
 114,0
 CL
 137,7
 CN
 85,7
 TR
 184,8
 US
 150,6
 ZA
 112,3
 ZZ
 130,9
 (1) Nomenklatura držav, določena v Uredbi Komisije (ES) št. 1833/2006 (UL L 354, 14.12.2006, str. 19). Oznaka „ZZ“ predstavlja „druga porekla“.


text:
 EIROPAS KOMISIJA
 Briselē, 21.2.2019
 COM(2019) 91 final
 2019/0045(NLE)
 Priekšlikums
 PADOMES LĒMUMS
 par to, lai Savienības vārdā parakstītu nolīgumu starp Eiropas Savienību un Korejas Republiku par dažiem gaisa pārvadājumu pakalpojumu aspektiem
 PASKAIDROJUMA RAKSTS
 1.PRIEKŠLIKUMA KONTEKSTS
 •Priekšlikuma pamatojums un mērķi
 Ievērojot Eiropas Savienības Tiesas spriedumus tā dēvētajās "atvērto debesu" lietās, Padome 2003. gada 5. jūnijā pilnvaroja Komisiju uzsākt sarunas ar trešām valstīm, lai ar Savienības līmeņa nolīgumu aizstātu dažus noteikumus spēkā esošajos divpusējos gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumos ("horizontālais pilnvarojums"). Šādu nolīgumu mērķis ir visiem ES gaisa pārvadātājiem dot tiesības bez diskriminācijas piekļūt lidojumu maršrutiem starp Eiropas Savienību un trešām valstīm un tādējādi saskaņot dalībvalstu un trešo valstu divpusējos gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumus ar Savienības tiesību aktiem.
 •Saskanība ar spēkā esošajiem noteikumiem konkrētajā politikas jomā
 Ar šā nolīguma noteikumiem aizstāj vai papildina spēkā esošos noteikumus 22 divpusējos gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumos starp dalībvalstīm un Korejas Republiku.
 •Saskanība ar citām Savienības politikas jomām
 Saskaņojot spēkā esošos divpusējos gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumus ar Savienības tiesību aktiem, nolīgums veicinās Savienības aviācijas ārpolitikas pamatmērķa sasniegšanu.
 2.JURIDISKAIS PAMATS, SUBSIDIARITĀTE UN PROPORCIONALITĀTE
 •Juridiskais pamats
 LESD 100. panta 2. punkts un 218. panta 5. punkts.
 •Subsidiaritāte (neekskluzīvas kompetences gadījumā)
 Priekšlikums pilnībā pamatojas uz Padomes piešķirto "horizontālo pilnvarojumu", ņemot vērā jautājumus, uz kuriem attiecas Savienības tiesību akti un divpusējie gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumi.
 •Proporcionalitāte
 Ar nolīgumu grozīs vai papildinās divpusējo gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumu noteikumus tikai tiktāl, ciktāl nepieciešams, lai nodrošinātu atbilstību Savienības tiesību aktiem.
 •Juridiskā instrumenta izvēle
 Nolīgums starp Savienību un Korejas Republiku ir visefektīvākais instruments, lai saskaņotu visus spēkā esošos divpusējos gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumus starp dalībvalstīm un Korejas Republiku ar Savienības tiesību aktiem.
 3.EX POST IZVĒRTĒJUMU, APSPRIEŠANĀS AR IEINTERESĒTAJĀM PERSONĀM UN IETEKMES NOVĒRTĒJUMU REZULTĀTI
 •Ex post izvērtējumi / spēkā esošo tiesību aktu atbilstības pārbaude
 Neattiecas.
 •Apspriešanās ar ieinteresētajām personām
 Saskaņā ar LESD 218. panta 4. punktu Komisija risināja sarunas, apspriežoties ar īpašu komiteju. Tāpat sarunu laikā notika apspriešanās ar nozari. Apspriešanās gaitā paustie apsvērumi ir ņemti vērā. Attiecīgās dalībvalstis pārbaudīja, vai atsauces uz divpusējiem gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumiem ir precīzas. Nozare uzsvēra stabila juridiskā pamata nozīmīgumu tās komercdarbībā.
 •Ekspertu atzinumu pieprasīšana un izmantošana
 Neattiecas.
 •Ietekmes novērtējums
 Neattiecas.
 •Normatīvā atbilstība un vienkāršošana
 Priekšlikums paredz tiesību aktu vienkāršošanu. Starp dalībvalstīm un Korejas Republiku noslēgto divpusējo gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumu attiecīgos noteikumus aizstāj vai papildina ar viena nolīguma noteikumiem.
 •Pamattiesības
 Neattiecas.
 4.IETEKME UZ BUDŽETU
 Priekšlikums neietekmē Savienības budžetu.
 5.CITI ELEMENTI
 •Īstenošanas plāni un uzraudzības, izvērtēšanas un ziņošanas kārtība
 Nolīguma puses, izmantojot diplomātiskos kanālus, viena otrai rakstiski paziņo, ka ir pabeigtas to attiecīgās iekšējās procedūras, kas nepieciešamas, lai nolīgums stātos spēkā. Nolīgums stājas spēkā vēlākā paziņojuma dienā.
 Skaidrojošie dokumenti (direktīvām)
 Neattiecas.
 Sīkāks konkrētu priekšlikuma noteikumu skaidrojums
 Starptautiskās attiecības starp dalībvalstīm un trešām valstīm aviācijas jomā parasti reglamentē ar divpusējiem gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumiem starp dalībvalstīm un trešām valstīm, ar šādu nolīgumu pielikumiem, kā arī ar cita veida attiecīgu divpusēju vai daudzpusēju vienošanos.
 Tomēr parastās pārvadātāja izraudzīšanas klauzulas dalībvalstu divpusējos gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumos ir pretrunā Savienības tiesību aktiem. Tās ļauj trešai valstij noraidīt, atsaukt vai apturēt tāda gaisa pārvadātāja atļaujas vai pilnvaras, kuru kāda dalībvalsts izraudzījusi, bet kas faktiski nepieder šai dalībvalstij vai tās valstspiederīgajiem un neatrodas to faktiskā kontrolē. Tas atzīts par diskrimināciju pret tiem ES gaisa pārvadātājiem, kuri veic uzņēmējdarbību kādas dalībvalsts teritorijā, bet pieder citu dalībvalstu valstspiederīgajiem un atrodas to kontrolē. Tādējādi tiek pārkāpts Līguma par Eiropas Savienības darbību 49. pants, ar ko dalībvalstu valstspiederīgajiem, kuri ir izmantojuši brīvību veikt uzņēmējdarbību, garantē tādu pašu uzņēmējas dalībvalsts attieksmi, kādu tā paredz saviem valstspiederīgajiem.
 Ir vēl citi jautājumi, piemēram, obligātie komerclīgumi starp aviokompānijām, kuros būtu jānodrošina atbilstība Savienības tiesību aktiem, grozot vai papildinot spēkā esošos noteikumus divpusējos gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumos starp dalībvalstīm un trešām valstīm.
 Saskaņā ar "horizontālās pilnvaras" pielikumā minētajiem mehānismiem un norādījumiem Komisija ir risinājusi sarunas ar Korejas Republiku par tāda nolīguma noslēgšanu, ar ko tiktu aizstāti atsevišķi noteikumi spēkā esošajos divpusējos gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumos starp dalībvalstīm un Korejas Republiku. Ar nolīguma 2. pantu parastās pārvadātāja izraudzīšanas klauzulas aizstāj ar ES pārvadātāja izraudzīšanas klauzulu, tādējādi visiem ES pārvadātājiem ļaujot izmantot tiesības veikt uzņēmējdarbību. Nolīguma 4. pants aizsargā dalībvalstu tiesības saskaņā ar ES tiesību aktiem bez diskriminācijas noteikt nodokļu, nodevu un citu maksājumu un maksu nediskriminējošas uzlikšanas par degvielu, kas tiek piedāvāta šīs dalībvalsts teritorijā lietošanai Korejas Republikas izraudzīta gaisa pārvadātāja gaisa kuģī, kurš veic lidojumus no punkta šīs dalībvalsts teritorijā uz citu punktu šīs dalībvalsts teritorijā vai citas dalībvalsts teritorijā. Ar nolīguma 5. pantu atrisinātas iespējamās pretrunas ar Savienības konkurences noteikumiem.
 Sarunas par nolīgumu ir sekmīgi noslēgtas, tāpēc tas būtu jāparaksta Eiropas Savienības vārdā. Ar šo tiek ierosināts lēmums šajā sakarā.
 2019/0045 (NLE)
 Priekšlikums
 PADOMES LĒMUMS
 par to, lai Savienības vārdā parakstītu nolīgumu starp Eiropas Savienību un Korejas Republiku par dažiem gaisa pārvadājumu pakalpojumu aspektiem
 EIROPAS SAVIENĪBAS PADOME,
 ņemot vērā Līgumu par Eiropas Savienības darbību un jo īpaši tā 100. panta 2. punktu saistībā ar 218. panta 5. punktu,
 ņemot vērā Eiropas Komisijas priekšlikumu,
 tā kā:
 (1)Padome 2003. gada 5. jūnijā pilnvaroja Komisiju uzsākt sarunas ar trešām valstīm, lai ar Savienības līmeņa nolīgumu aizstātu dažus noteikumus spēkā esošajos divpusējos nolīgumos.
 (2)Komisija Savienības vārdā ir risinājusi sarunas par nolīgumu ar Korejas Republiku par dažiem gaisa pārvadājumu pakalpojumu aspektiem ("nolīgums"). Sarunas tika sekmīgi noslēgtas, 2008. gada 12. novembrī parafējot nolīgumu.
 (3)Pēc tam Padome 2009. gada 31. martā pieņēma lēmumu par nolīguma parakstīšanu, bet Korejas Republikas nevēlēšanās dēļ nolīgums vēl nav parakstīts.
 (4)Tomēr 2018. gadā Korejas Republika izteica jaunu ieinteresētību parakstīt un noslēgt nolīgumu. Tā kā kopš 2009. gada Padomes lēmuma ir parafēti vai parakstīti vairāki jauni divpusēji gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumi starp Korejas Republiku un dalībvalstīm, Nolīgums ir jāatjaunina, un tādēļ Padomei ir jāpieņem jauns lēmums, lai to parakstītu.
 (5)Nolīguma mērķis ir 22 dalībvalstu un Korejas Republikas divpusējos gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumus saskaņot ar Savienības tiesībām.
 (6)Tādēļ nolīgums būtu Savienības vārdā jāparaksta, ņemot vērā, ka tas vēl noslēdzams,
 IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU.
 1. pants
 Nolīguma parakstīšana starp Eiropas Savienību un Korejas Republiku par atsevišķiem gaisa pārvadājumu pakalpojumu aspektiem ("nolīgums") ar šo ir apstiprināta Savienības vārdā, ja tas tiek noslēgts
 1
 .
 2. pants
 Padomes Ģenerālsekretariāts izveido instrumentu, ar ko nolīguma sarunu vadītāja norādītajai personai vai personām piešķir visas pilnvaras parakstīt nolīgumu, ņemot vērā tā noslēgšanu.
 3. pants
 Šis lēmums stājas spēkā tā pieņemšanas dienā.
 Briselē,
 Padomes vārdā —
 priekšsēdētājs
 (1)
 Nolīguma tekstu publicēs kopā ar lēmumu par tā noslēgšanu.
 ---documentbreak---
 EIROPAS KOMISIJA
 Briselē, 21.2.2019
 COM(2019) 91 final
 PIELIKUMS
 dokumentam
 PriekšlikumsPadomes Lēmums
 par to, lai Savienības vārdā parakstītu nolīgumu starp Eiropas Savienību un Korejas Republiku par dažiem gaisa pārvadājumu pakalpojumu aspektiem
 NOLĪGUMS
 STARP EIROPAS SAVIENĪBU
 UN KOREJAS REPUBLIKU
 PAR DAŽIEM GAISA PĀRVADĀJUMU PAKALPOJUMU ASPEKTIEM
 EIROPAS SAVIENĪBA,
 no vienas puses, un
 KOREJAS REPUBLIKA,
 no otras puses,
 turpmāk "Līgumslēdzējas puses",
 ATZĪMĒJOT, ka Eiropas Savienības Tiesa ir konstatējusi, ka daži noteikumi divpusējos gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumos, ko vairākas Eiropas Savienības dalībvalstis noslēgušas ar trešām valstīm, nav saderīgi ar Eiropas Savienības tiesību aktiem,
 ATZĪMĒJOT, ka starp vairākām Eiropas Savienības dalībvalstīm un Korejas Republiku ir noslēgti divpusēji gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumi, kuros ir līdzīgi noteikumi, un ka dalībvalstu pienākums ir darīt visu vajadzīgo, lai novērstu šo nolīgumu un ES līguma nesaderības,
 ATZĪMĒJOT, ka Eiropas Savienībai ir ekskluzīva kompetence attiecībā uz vairākiem aspektiem, kas var būt iekļauti divpusējos gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumos starp Eiropas Savienības dalībvalstīm un trešām valstīm,
 ATZĪMĒJOT, ka saskaņā ar Eiropas Savienības tiesību aktiem Eiropas Savienības gaisa pārvadātājiem, kuri veic uzņēmējdarbību kādā Eiropas Savienības dalībvalstī, ir tiesības bez diskriminācijas piekļūt lidojuma maršrutiem starp Eiropas Savienības dalībvalstīm un trešām valstīm,
 ŅEMOT VĒRĀ, ka nolīgumi starp Eiropas Savienību un atsevišķām trešām valstīm šo trešo valstu valstspiederīgajiem dod iespēju kļūt par tādu gaisa pārvadātāju īpašniekiem, kam piešķirta licence saskaņā ar Eiropas Savienības tiesību aktiem,
 ATZĪSTOT, ka saderība starp Eiropas Savienības tiesību aktiem un divpusējā gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīguma noteikumiem starp Eiropas Savienības dalībvalstīm un Korejas Republiku nodrošinās stabilu juridisko pamatu gaisa pārvadājumu pakalpojumiem starp Eiropas Savienību un Korejas Republiku un saglabās šo gaisa pārvadājumu pakalpojumu nepārtrauktību,
 ATZĪMĒJOT, ka tie noteikumi divpusējos gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumos starp Eiropas Savienības dalībvalstīm un Korejas Republiku, kuri nav pretrunā Eiropas Savienības tiesību aktiem, nav jāgroza vai jāaizstāj,
 ATZĪMĒJOT, ka šādi grozījumi apliecinātu lieliskās attiecības starp Eiropas Savienību un Korejas Republiku gaisa pārvadājumu jomā, un
 ATZĪMĒJOT, ka Eiropas Savienības mērķis nav ar šo nolīgumu palielināt gaisa pārvadājumu pakalpojumu kopējo apjomu starp Eiropas Savienību un Korejas Republiku, ietekmēt līdzsvaru starp Eiropas Savienības gaisa pārvadātājiem un Korejas Republikas gaisa pārvadātājiem vai paredzēt noteikumus, kas dominē pār spēkā esošo divpusējo gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumu noteikumu interpretāciju, kas attiecas uz satiksmes tiesībām,
 IR VIENOJUŠĀS ŠĀDI.
 1. PANTS
 Vispārīgi noteikumi
 1.
 Šajā nolīgumā "dalībvalstis" ir Eiropas Savienības dalībvalstis; "ES līgumi" ir Līgums par Eiropas Savienību un Līgums par Eiropas Savienības darbību. "Līgumslēdzēja puse" ir šā nolīguma Līgumslēdzēja puse; "puse" ir attiecīgā divpusējā gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīguma līgumslēdzēja puse; "gaisa pārvadātājs" ir arī aviokompānija;
 2.
 Visos I pielikumā norādītajos nolīgumos atsauces uz tās dalībvalsts valstspiederīgajiem, kas ir minētā nolīguma puse, saprot kā atsauces uz Eiropas Savienības dalībvalstu valstspiederīgajiem.
 3.
 Šā nolīguma I pielikumā uzskaitītajos nolīgumos esošās atsauces uz tās dalībvalsts gaisa pārvadātājiem vai aviosabiedrībām, kas ir attiecīgā nolīguma Puse, uzskata par atsaucēm uz attiecīgās dalībvalsts norādītajiem gaisa pārvadātājiem vai aviosabiedrībām.
 2. PANTS
 Izraudzīšana, pilnvarošana un atsaukšana
 1.
 Šā panta 3. un 4. punkta noteikumiem ir lielāks juridisks spēks nekā atbilstīgajiem noteikumiem pantos, kas uzskaitīti attiecīgi II pielikuma a) un b) punktā, attiecīgi saistībā ar gaisa pārvadātāju izraudzīšanu, ko veic attiecīgā dalībvalsts, pilnvarām un atļaujām, ko tiem piešķir Korejas Republika, un gaisa pārvadātāju pilnvaru vai atļauju atteikumu, atsaukšanu, apturēšanu vai ierobežošanu.
 2.
 Šā panta 3. un 4. punkta noteikumiem ir lielāks juridisks spēks nekā atbilstīgajiem noteikumiem pantos, kas uzskaitīti attiecīgi II pielikuma a) un b) punktā, attiecīgi saistībā ar gaisa pārvadātāju izraudzīšanu, ko veic Korejas Republika, pilnvarām un atļaujām, ko tiem piešķir attiecīgā dalībvalsts, un gaisa pārvadātāju pilnvaru vai atļauju atteikumu, atsaukšanu, apturēšanu vai ierobežošanu.
 3.
 Saņemot šādas izraudzīšanas apstiprinājumu un izraudzītā(-o) gaisa pārvadātāja(-u) pieteikumu — formā un kārtībā, kas attiecas uz darbības pilnvarām un tehniskajām atļaujām — puses, ievērojot šā panta 4. un 5. punktu, ar mazāko iespējamo procedūras kavēšanos piešķir atbilstīgas pilnvaras un atļaujas, ja
 a)
 attiecībā uz dalībvalsts izraudzītu gaisa pārvadātāju:
 i)
 gaisa pārvadātājs saskaņā ar ES līgumiem veic uzņēmējdarbību tās dalībvalsts teritorijā, kura to izraudzījusies, un tam ir dalībvalsts izsniegta derīga darbības licence saskaņā ar Eiropas Savienības tiesību aktiem; un
 ii)
 dalībvalsts, kas ir atbildīga par gaisa kuģa ekspluatanta apliecības izdošanu, faktiski īsteno un nodrošina reglamentējošu gaisa pārvadātāja kontroli, un izraudzīšanas dokumentā ir skaidri identificēta attiecīgā aeronavigācijas iestāde; un
 iii)
 gaisa pārvadātāja galvenā darījumdarbības vieta ir tās dalībvalsts teritorijā, kas tam izdevusi derīgu darbības licenci; un
 iv)
 gaisa pārvadātājs — tieši vai ar akciju kontrolpaketes starpniecību — pieder dalībvalstīm un/vai dalībvalstu valstspiederīgajiem, un/vai citām valstīm, kas uzskaitītas III pielikumā, un/vai to valstspiederīgajiem, un šīs valstis un/vai šie valstspiederīgie to faktiski kontrolē;
 b)
 attiecībā uz Korejas Republikas izraudzītu gaisa pārvadātāju:
 i)
 Korejas Republika faktiski īsteno un nodrošina reglamentējošu gaisa pārvadātāja kontroli; un
 ii)
 attiecīgā gaisa pārvadātāja būtiska īpašumtiesību daļa un faktiskā kontrole pieder Korejas Republikai, Korejas Republikas valstspiederīgajiem vai abiem, un gaisa pārvadātājam ir derīga darbības licence, ko izdevusi Korejas Republika;
 c)
 izraudzītā aviosabiedrība atbilst tiesību aktos un noteikumos paredzētām prasībām, ko starptautiskos gaisa pārvadājumu pakalpojumos parasti piemēro tā puse, kas izskata pieteikumu vai pieteikumus.
 4.
 Ikviena puse var atteikt, atsaukt, apturēt vai ierobežot otras puses izraudzīta gaisa pārvadātāja darbības pilnvaras vai tehniskās atļaujas, ja
 a)
 attiecībā uz dalībvalsts izraudzītu gaisa pārvadātāju:
 i)
 gaisa pārvadātājs saskaņā ar ES līgumiem neveic uzņēmējdarbību tās dalībvalsts teritorijā, kura to izraudzījusies, vai tam nav dalībvalsts izsniegta derīga darbības licence saskaņā ar Eiropas Savienības tiesību aktiem; vai
 ii)
 gaisa pārvadātāja efektīvu reglamentējošu kontroli neveic vai neuztur dalībvalsts, kas atbild par gaisa kuģa ekspluatanta apliecības piešķiršanu gaisa pārvadātājam, vai izraudzīšanas dokumentā nav skaidri norādīta attiecīgā aeronavigācijas iestāde; vai
 iii)
 gaisa pārvadātāja galvenā darījumdarbības vieta nav tās dalībvalsts teritorijā, kas tam izdevusi darbības licenci; vai
 iv)
 gaisa pārvadātājs — tieši vai ar akciju kontrolpaketes starpniecību — nepieder dalībvalstīm un/vai dalībvalstu valstspiederīgajiem, un/vai citām valstīm, kas uzskaitītas III pielikumā, un/vai to valstspiederīgajiem, un šīs valstis un/vai šie valstspiederīgie to faktiski nekontrolē; vai
 v)
 gaisa pārvadātājam saskaņā ar divpusēju Korejas Republikas nolīgumu ar citu dalībvalsti jau ir atļauja darboties, un Korejas Republika var pierādīt, ka, saskaņā ar šo nolīgumu izmantojot satiksmes tiesības maršrutā, kas ietver kādu vietu šajā citā dalībvalstī, tas apietu satiksmes tiesību ierobežojumus, ko paredz otrs minētais nolīgums; vai
 vi)
 gaisa pārvadātājam ir tādas dalībvalsts izdota gaisa kuģa ekspluatanta apliecība, ar kuru Korejas Republika nav noslēgusi divpusēju gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumu, un minētā dalībvalsts ir liegusi satiksmes tiesības Korejas Republikas izraudzītajam gaisa pārvadātājam;
 b)
 attiecībā uz Korejas Republikas izraudzītu gaisa pārvadātāju:
 i)
 Korejas Republika nenodrošina faktisku reglamentējošu gaisa pārvadātāja kontroli; vai
 ii)
 attiecīgā gaisa pārvadātāja būtiska īpašumtiesību daļa un faktiskā kontrole nepieder Korejas Republikai, Korejas Republikas valstspiederīgajiem vai abiem, un gaisa pārvadātājam nav derīgas darbības licences, ko izdevusi Korejas Republika;
 c) izraudzītā aviosabiedrība neatbilst tiesību aktos un noteikumos paredzētām prasībām, ko starptautiskos gaisa pārvadājumu pakalpojumos parasti piemēro tā puse, kas piešķir minētās tiesības.
 5.
 Izmantojot savas tiesības saskaņā ar šā panta 4. punktu un neskarot 4. punkta a) apakšpunkta v) un vi) daļā paredzētās tiesības, Korejas Republika dalībvalstu gaisa pārvadātājus nediskriminē valstspiederības dēļ.
 3. PANTS
 Tiesības attiecībā uz reglamentējošu kontroli
 1.
 Šā panta 2. punkts papildina II pielikuma c) punktā uzskaitītos pantus.
 2.
 Ja dalībvalsts (pirmā dalībvalsts) ir izraudzījusies gaisa pārvadātāju, kura reglamentējošo kontroli īsteno un nodrošina otrā dalībvalsts, Korejas Republikas tiesības saskaņā ar lidojumdrošības noteikumiem nolīgumā, ko pirmā dalībvalsts, kura ir izraudzījusies gaisa pārvadātāju, ir noslēgusi ar Korejas Republiku, vienlīdz attiecas gan uz to, ka šī otrā dalībvalsts pieņem, īsteno vai uztur lidojumdrošības standartus, gan uz minētā gaisa pārvadātāja darbības atļauju.
 4. PANTS
 Nodokļa uzlikšana aviācijas degvielai
 1.
 Šā panta 2. punkts papildina atbilstīgos noteikumus pantos, kas uzskaitīti II pielikuma d) punktā.
 2.
 Neskarot citus noteikumus, kuros paredzēts pretējais, II pielikuma d) punktā uzskaitītajos nosacījumos nekas neliedz dalībvalstij nediskriminējošā veidā uzlikt nodokļus, nodevas vai citus maksājumus degvielai, kas piegādāta tās teritorijā, lai to izmantotu Korejas Republikas izraudzīta gaisa pārvadātāja gaisa kuģos, kas veic lidojumus maršrutā no viena attiecīgās dalībvalsts teritorijas punkta uz citu punktu tās pašas vai citas dalībvalsts teritorijā.
 5. PANTS
 Atbilstība konkurences noteikumiem
 1.
 Neierobežojot visus citus noteikumus par pretējo, ar I pielikumā minēto nolīgumu noteikumiem:
 a)
 neveicina līgumu noslēgšanu starp uzņēmumiem, uzņēmumu apvienību lēmumu pieņemšanu vai tādu saskaņotu darbību veikšanu, kas nepieļauj, kropļo vai ierobežo konkurenci;
 b)
 nepastiprina jebkādas šādas vienošanās, lēmuma vai saskaņotas darbības ietekmi; vai
 c)
 nedeleģē privātiem uzņēmējiem atbildību par tādu pasākumu veikšanu, ar kuriem nepieļauj, traucē vai ierobežo konkurenci.
 2.
 Nepiemēro I pielikumā uzskaitīto nolīgumu noteikumus, kuri nav saderīgi ar šā panta 1. punktu.
 6. PANTS
 Nolīguma pielikumi
 Šā nolīguma pielikumi ir tā neatņemama sastāvdaļa.
 7. PANTS
 Pārskatīšana vai grozījumi
 Līgumslēdzējas puses, savstarpēji rakstiski vienojoties, jebkurā laikā var pārskatīt vai grozīt šo nolīgumu.
 8. PANTS
 Stāšanās spēkā
 1.
 Šis nolīgums stājas spēkā, kad Līgumslēdzējas puses viena otrai ir rakstiski paziņojušas, ka ir pabeigtas to attiecīgās iekšējās procedūras, kas vajadzīgas, lai nolīgums stātos spēkā.
 2.
 Nolīgumi un citi pasākumi starp dalībvalstīm un Korejas Republiku, kas šā nolīguma parakstīšanas dienā vēl nav stājušies spēkā un ko vēl nepiemēro provizoriski, ir uzskaitīti I pielikuma b) daļā. Šo nolīgumu piemēro visiem šādiem nolīgumiem un pasākumiem, tiem stājoties spēkā vai tos piemērojot provizoriski.
 9. PANTS
 Nolīguma izbeigšana
 1.
 Ja tiek izbeigts kāds no I pielikumā uzskaitītajiem nolīgumiem, vienlaikus izbeidzas visi šā nolīguma noteikumi, kas attiecas uz atbilstīgo I pielikumā uzskaitīto nolīgumu.
 2.
 Gadījumā, ja tiek izbeigti visi I pielikumā uzskaitītie nolīgumi, šis nolīgums izbeidzas dienā, kad beidzas pēdējais no nolīgumiem.
 TO APLIECINOT, attiecīgi pilnvarotie ir parakstījuši šo nolīgumu.
 Sagatavots [....], divos eksemplāros [...] gada [...] angļu, bulgāru, čehu, dāņu, franču, grieķu, holandiešu, horvātu, igauņu, itāļu, latviešu, lietuviešu, maltiešu, poļu, portugāļu, rumāņu, slovāku, slovēņu, somu, spāņu, ungāru, vācu, zviedru un korejiešu valodā, un visi teksti ir vienlīdz autentiski.
 EIROPAS SAVIENĪBAS VĀRDĀ –
 KOREJAS REPUBLIKAS VĀRDĀ –
 I PIELIKUMS
 Šā nolīguma 1. pantā minēto nolīgumu saraksts
 a)
 Gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumi starp Korejas Republiku un Eiropas Savienības dalībvalstīm (ņemot vērā to grozījumus, izmaiņas vai papildinājumus), kuri šā nolīguma parakstīšanas dienā ir noslēgti, parakstīti un/vai tiek piemēroti provizoriski, ir šādi:
 –
 Nolīgums starp Austrijas Federālo valdību un Korejas Republikas valdību par gaisa pārvadājumu pakalpojumiem starp šo valstu attiecīgām teritorijām un attiecībā uz tām, kas noslēgts Vīnē 1979. gada 15. maijā, turpmāk II pielikumā "Korejas Republikas un Austrijas nolīgums",
 –
 Nolīgums starp Beļģijas Karalistes valdību un Korejas Republikas valdību par gaisa satiksmes pakalpojumiem, kas noslēgts Briselē 1975. gada 20. oktobrī, turpmāk II pielikumā "Korejas Republikas un Beļģijas nolīgums",
 –
 Nolīgums starp Bulgārijas Republikas valdību un Korejas Republikas valdību par gaisa pārvadājumu pakalpojumiem starp šo valstu attiecīgām teritorijām un ārpus tām, kas noslēgts Sofijā 1994. gada 19. augustā, turpmāk II pielikumā "Korejas Republikas un Bulgārijas nolīgums",
 –
 Nolīgums starp Horvātijas Republikas valdību un Korejas Republikas valdību par gaisa satiksmes pakalpojumiem, kas noslēgts Zagrebā 2015. gada 30. decembrī, turpmāk II pielikumā "Korejas Republikas un Horvātijas nolīgums",
 –
 Nolīgums starp Čehijas un Slovākijas Federatīvās Republikas valdību un Korejas Republikas valdību par gaisa pārvadājumu pakalpojumiem, kas parakstīts Seulā 1990. gada 26. oktobrī un grozīts ar Nolīgumu starp Čehijas Republikas valdību un Korejas Republikas valdību, ar ko groza Seulā 1990. gada 26. oktobrī parakstīto Nolīgumu starp Čehijas un Slovākijas Federatīvās Republikas valdību un Korejas Republikas valdību par gaisa pārvadājumu pakalpojumiem un kas noslēgts ar diplomātisko notu apmaiņu 2004. gada 3. decembrī un 2005. gada 14. februārī, turpmāk II pielikumā "Korejas Republikas un Čehijas Republikas nolīgums",
 –
 Nolīgums starp Korejas Republikas valdību un Dānijas Karalistes valdību par regulāriem gaisa pārvadājumu pakalpojumiem starp šo valstu attiecīgām teritorijām un ārpus tām, kas parafēts Seulā 1995. gada 6. septembrī, turpmāk II pielikumā "Korejas Republikas un Dānijas nolīgums",
 –
 Nolīgums starp Somijas Republikas valdību un Korejas Republikas valdību par gaisa satiksmes pakalpojumiem, kas noslēgts Seulā 1996. gada 12. novembrī, turpmāk II pielikumā "Korejas Republikas un Somijas nolīgums",
 –
 Nolīgums starp Francijas Republikas valdību un Korejas Republikas valdību par gaisa satiksmes pakalpojumiem, kas noslēgts Seulā 1974. gada 7. jūnijā, turpmāk II pielikumā "Korejas Republikas un Francijas nolīgums",
 –
 Nolīgums starp Vācijas Federatīvo Republiku un Korejas Republiku par gaisa satiksmes pakalpojumiem, kas noslēgts Bonnā 1995. gada 7. martā, turpmāk II pielikumā "Korejas Republikas un Vācijas nolīgums",
 –
 Nolīgums starp Grieķijas Republikas valdību un Korejas Republikas valdību par gaisa pārvadājumu pakalpojumiem starp šo valstu attiecīgām teritorijām un ārpus tām, kas noslēgts Atēnās 1995. gada 25. janvārī, turpmāk II pielikumā "Korejas Republikas un Grieķijas nolīgums",
 –
 Nolīgums starp Ungārijas valdību un Korejas Republikas valdību par gaisa satiksmes pakalpojumiem, kas parakstīts Seulā 2014. gada 28. novembrī, turpmāk II pielikumā "Korejas Republikas un Ungārijas nolīgums",
 –
 Nolīgums starp Luksemburgas Lielhercogistes valdību un Korejas Republikas valdību par gaisa pārvadājumu pakalpojumiem starp šo valstu attiecīgām teritorijām un ārpus tām, kas noslēgts Luksemburgā 2000. gada 27. septembrī, turpmāk II pielikumā "Korejas Republikas un Luksemburgas nolīgums",
 –
 Nolīgums starp Korejas Republikas valdību un Maltas valdību par gaisa pārvadājumu pakalpojumiem starp šo valstu attiecīgām teritorijām un ārpus tām, kas noslēgts Valetā 1997. gada 25. martā, turpmāk II pielikumā "Korejas Republikas un Maltas nolīgums",
 –
 Nolīgums starp Nīderlandes Karalistes valdību un Korejas Republikas valdību par gaisa satiksmes pakalpojumiem, kas noslēgts Hāgā 1970. gada 24. jūnijā, turpmāk II pielikumā "Korejas Republikas un Nīderlandes nolīgums",
 –
 Nolīgums starp Polijas Republikas valdību un Korejas Republikas valdību par gaisa satiksmes pakalpojumiem, kas noslēgts Seulā 1991. gada 14. oktobrī, turpmāk II pielikumā "Korejas Republikas un Polijas nolīgums",
 –
 Nolīgums starp Rumānijas valdību un Korejas Republikas valdību par civiliem gaisa pārvadājumiem starp šo valstu attiecīgām teritorijām un ārpus tām, kas noslēgts Seulā 1994. gada 10. martā, turpmāk II pielikumā "Korejas Republikas un Rumānijas nolīgums",
 –
 Nolīgums starp Spānijas Karalisti un Korejas Republiku par gaisa satiksmes pakalpojumiem, kas noslēgts Seulā 1989. gada 21. jūnijā, turpmāk II pielikumā "Korejas Republikas un Spānijas nolīgums",
 –
 Nolīgums starp Korejas Republikas valdību un Zviedrijas Karalistes valdību par regulāriem gaisa pārvadājumu pakalpojumiem starp šo valstu attiecīgām teritorijām un ārpus tām, kas parafēts Seulā 1995. gada 6. septembrī, turpmāk II pielikumā "Korejas Republikas un Zviedrijas nolīgums",
 –
 Nolīgums starp Lielbritānijas un Ziemeļīrijas Apvienotās Karalistes valdību un Korejas Republikas valdību par gaisa pārvadājumu pakalpojumiem starp šo valstu attiecīgām teritorijām un ārpus tām, kas noslēgts Seulā 1984. gada 5. martā, turpmāk II pielikumā "Korejas Republikas un Apvienotās Karalistes nolīgums";
 b)
 Gaisa pārvadājumu pakalpojumu nolīgumi un cita veida vienošanās, kuras parafētas vai parakstītas starp Korejas Republiku un Eiropas Savienības dalībvalstīm (ņemot vērā to grozījumus, izmaiņas vai papildinājumus) un kuras šā nolīguma parakstīšanas dienā vēl nav stājušās spēkā un netiek piemērotas provizoriski:
 –
 Nolīgums starp Itālijas Republikas valdību un Korejas Republikas valdību par gaisa satiksmes pakalpojumiem, kas parafēts Romā 2016. gada 24. martā, turpmāk II pielikumā "Korejas Republikas un Itālijas nolīgums",
 –
 Nolīgums starp Latvijas Republikas valdību un Korejas Republikas valdību par gaisa satiksmes pakalpojumiem, kas parafēts Rīgā 2018. gada 6. aprīlī, turpmāk II pielikumā "Korejas Republikas un Latvijas nolīgums",
 –
 Nolīgums starp Portugāles Republiku un Korejas Republiku par gaisa satiksmes pakalpojumiem, kas parakstīts Seulā 2018. gada 25. maijā, turpmāk II pielikumā "Korejas Republikas un Spānijas nolīgums".
 _________________
 II PIELIKUMS
 I pielikumā uzskaitīto nolīgumu to pantu saraksts,
 kas minēti šā nolīguma 2. līdz 4. pantā
 a)
 Izraudzīšana:
 –
 Korejas Republikas un Austrijas nolīguma 3. panta 1., 2. un 3. punkts,
 –
 Korejas Republikas un Beļģijas nolīguma 3. panta 1., 2. un 3. punkts,
 –
 Korejas Republikas un Bulgārijas nolīguma 3. pants,
 –
 Korejas Republikas un Horvātijas nolīguma 3. pants,
 –
 Korejas Republikas un Čehijas Republikas nolīguma 3. pants,
 –
 Korejas Republikas un Dānijas nolīguma 3. pants,
 –
 Korejas Republikas un Somijas nolīguma 3. pants,
 –
 Korejas Republikas un Francijas nolīguma 3. pants,
 –
 Korejas Republikas un Vācijas nolīguma 3. panta 2. un 3. punkts,
 –
 Korejas Republikas un Grieķijas nolīguma 3. pants,
 –
 Korejas Republikas un Ungārijas nolīguma 3. pants,
 –
 Korejas Republikas un Itālijas nolīguma 7. pants,
 –
 Korejas Republikas un Latvijas nolīguma 4. pants,
 –
 Korejas Republikas un Luksemburgas nolīguma 3. pants,
 –
 Korejas Republikas un Maltas nolīguma 3. pants,
 –
 Korejas Republikas un Nīderlandes nolīguma 3. panta 1., 2. un 3. punkts,
 –
 Korejas Republikas un Polijas nolīguma 3. pants,
 –
 Korejas Republikas un Portugāles nolīguma 3. pants,
 –
 Korejas Republikas un Rumānijas nolīguma 3. pants,
 –
 Korejas Republikas un Spānijas nolīguma 3. pants,
 –
 Korejas Republikas un Zviedrijas nolīguma 3. pants,
 –
 Korejas Republikas un Apvienotās Karalistes nolīguma 4. pants;
 b)
 Pilnvaru vai atļauju atteikšana, atsaukšana, apturēšana vai ierobežošana:
 –
 Korejas Republikas un Austrijas nolīguma 3. panta 4. un 5. punkts,
 –
 Korejas Republikas un Beļģijas nolīguma 3. panta 4. un 5. punkts,
 –
 Korejas Republikas un Bulgārijas nolīguma 4. pants,
 –
 Korejas Republikas un Horvātijas nolīguma 4. pants,
 –
 Korejas Republikas un Čehijas Republikas nolīguma 4. pants,
 –
 Korejas Republikas un Dānijas nolīguma 4. pants,
 –
 Korejas Republikas un Somijas nolīguma 4. pants,
 –
 Korejas Republikas un Francijas nolīguma 3.a pants,
 –
 Korejas Republikas un Vācijas nolīguma 3. panta 4. un 5. punkts,
 –
 Korejas Republikas un Grieķijas nolīguma 4. pants,
 –
 Korejas Republikas un Ungārijas nolīguma 4. pants,
 –
 Korejas Republikas un Itālijas nolīguma 8. pants,
 –
 Korejas Republikas un Latvijas nolīguma 5. pants,
 –
 Korejas Republikas un Luksemburgas nolīguma 4. pants,
 –
 Korejas Republikas un Maltas nolīguma 4. pants,
 –
 Korejas Republikas un Nīderlandes nolīguma 3. panta 4. un 5. punkts,
 –
 Korejas Republikas un Polijas nolīguma 4. pants,
 –
 Korejas Republikas un Portugāles nolīguma 4. pants,
 –
 Korejas Republikas un Rumānijas nolīguma 4. pants,
 –
 Korejas Republikas un Spānijas nolīguma 4. pants,
 –
 Korejas Republikas un Zviedrijas nolīguma 4. pants,
 –
 Korejas Republikas un Apvienotās Karalistes nolīguma 5. pants;
 c)
 Reglamentējošā kontrole:
 –
 Korejas Republikas un Austrijas nolīguma 7. pants,
 –
 Korejas Republikas un Beļģijas nolīguma 7. pants,
 –
 Korejas Republikas un Bulgārijas nolīguma 10. pants,
 –
 Korejas Republikas un Horvātijas nolīguma 7. pants,
 –
 Korejas Republikas un Čehijas Republikas nolīguma 8. pants,
 –
 Korejas Republikas un Dānijas nolīguma 17.A pants,
 –
 Korejas Republikas un Somijas nolīguma 9. pants,
 –
 lidojumdrošības noteikums, kas saskaņots starp Koreju un Franciju 2002. gada 23. maijā,
 –
 Korejas Republikas un Grieķijas nolīguma 8. pants,
 –
 Korejas Republikas un Ungārijas nolīguma 9. pants,
 –
 Korejas Republikas un Itālijas nolīguma 10. pants,
 –
 Korejas Republikas un Latvijas nolīguma 15. pants,
 –
 Korejas Republikas un Luksemburgas nolīguma 6. pants,
 –
 Korejas Republikas un Maltas nolīguma 7. pants,
 –
 lidojumdrošības pants, kas saskaņots starp Koreju un Nīderlandi 2002. gada 13. septembrī,
 –
 Korejas Republikas un Portugāles nolīguma 14. pants,
 –
 Korejas Republikas un Rumānijas nolīguma 8. pants,
 –
 lidojumdrošības pants, kas saskaņots starp Koreju un Spāniju 2005. gada 15. decembrī,
 –
 Korejas Republikas un Zviedrijas nolīguma 17.A pants,
 –
 lidojumdrošības pants, kas saskaņots starp Koreju un Apvienoto Karalisti 2001. gada 29. jūnijā;
 d)
 Nodokļa uzlikšana aviācijas degvielai:
 –
 Korejas Republikas un Austrijas nolīguma 4. pants,
 –
 Korejas Republikas un Beļģijas nolīguma 4. pants,
 –
 Korejas Republikas un Bulgārijas nolīguma 5. pants,
 –
 Korejas Republikas un Horvātijas nolīguma 10. pants,
 –
 Korejas Republikas un Čehijas Republikas nolīguma 5. pants,
 –
 Korejas Republikas un Dānijas nolīguma 5. pants,
 –
 Korejas Republikas un Somijas nolīguma 5. pants,
 –
 Korejas Republikas un Francijas nolīguma 4. pants,
 –
 Korejas Republikas un Vācijas nolīguma 5. pants,
 –
 Korejas Republikas un Grieķijas nolīguma 5. pants,
 –
 Korejas Republikas un Ungārijas nolīguma 6. pants,
 –
 Korejas Republikas un Itālijas nolīguma 12. pants,
 –
 Korejas Republikas un Latvijas nolīguma 7. pants,
 –
 Korejas Republikas un Luksemburgas nolīguma 8. pants,
 –
 Korejas Republikas un Maltas nolīguma 5. pants,
 –
 Korejas Republikas un Nīderlandes nolīguma 4. pants,
 –
 Korejas Republikas un Polijas nolīguma 5. pants,
 –
 Korejas Republikas un Portugāles nolīguma 6. pants,
 –
 Korejas Republikas un Rumānijas nolīguma 5. pants,
 –
 Korejas Republikas un Spānijas nolīguma 5. pants,
 –
 Korejas Republikas un Zviedrijas nolīguma 5. pants,
 –
 Korejas Republikas un Apvienotās Karalistes nolīguma 6. pants.
 _________________
 III PIELIKUMS
 Šā nolīguma 2. pantā minēto citu valstu saraksts
 a)
 Islande (saskaņā ar Līgumu par Eiropas Ekonomikas zonu);
 b)
 Lihtenšteinas Firstiste (saskaņā ar Līgumu par Eiropas Ekonomikas zonu);
 c)
 Norvēģijas Karaliste (saskaņā ar Līgumu par Eiropas Ekonomikas zonu);
 d)
 Šveices Konfederācija (saskaņā ar Eiropas Kopienas un Šveices Konfederācijas nolīgumu par gaisa transportu).
 __________________


type: caselaw

text:
C 264/30 NL Publicatieblad van de Europese Unie 1.11.2003
 Beroep, op 4 augustus 2003 ingesteld door Focus Magazin Oppositiemerk of-teken: Duits merk „FOCUS”
 Verlag GmbH tegen Bureau voor harmonisatie binnen de (nr. 395 46 204) voor waren den
 interne markt (merken, tekeningen en modellen) diensten van de klassen 9, 16, 35,
 36, 37, 38, 41 en 42
 (Zaak T-274/03) Beslissing oppositie-af- Afwijzing van de oppositie
 deling:
 (2003/C 264/52) Beslissing kamer van be- Verwerping van het beroep
 roep:
 (Procestaal: te bepalen overeenkomstig artikel 131, lid 2, van het
 Reglement voor de procesvoering — Taal van het verzoekschrift: Middelen: — In de oppositieprocedure is
 Duits) voldoende bewijs van het ou-
 dere recht van verzoekster
 overgelegd;
 — schending van verzoeksters
 rechten van de verdediging;
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
 schappen is op 4 augustus 2003 beroep ingesteld tegen — schending van verzoeksters
 Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt (merken, recht op een eerlijk proces;
 tekeningen en modellen) door Focus Magazin Verlag GmbH,
 te München (Duitsland), vertegenwoordigd door U. Gürtler, — schending van artikel 42 van
 advocaat. In de procedure voor de kamer van beroep was verordening (EG) nr. 40/
 voorts partij France Telecom S.A., te Parijs. 94; (1) en regel 20, lid 3, van
 verordening (EG) nr. 2868/
 95 (2).
 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
 (1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
 — de beslissing van de oppositieafdeling van verweerder inzake het gemeenschapsmerk (PB L 11, blz. 1).
 (1956/2001) in oppositieprocedure nr. B 260576 te (2) Verordening (EG) nr. 2868/95 van de Commissie van 13 december
 1995 tot uitvoering van verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad
 vernietigen;
 inzake het gemeenschapsmerk (PB L 303, blz. 1).
 — de beslissing van de vierde kamer van beroep van
 verweerder van 30 april 2003 (zaak R 849/2001-4) te
 vernietigen;
 — verweerder te gelasten, in oppositieprocedure
 nr. B 260576 te beslissen met inachtneming van de
 rechtsopvatting van de beslissende rechter;
 Beroep, op 23 juli 2003 ingesteld door D. Eleftheriadi
 — verweerder te verwijzen in de kosten. tegen Commissie van de Europese Gemeenschappen
 (Zaak T-277/03)
 Middelen en voornaamste argumenten
 (2003/C 264/53)
 Aanvraagster van het France Telecom S.A.
 merk: (Procestaal: Grieks)
 Aangevraagde merk: Woordmerk „Focus One” voor
 waren en diensten van de klas-
 sen 9, 35, 38 en 42 — aan-
 Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
 vraagnr. 984 484 schappen is op 23 juli 2003 beroep ingesteld tegen Commissie
 van de Europese Gemeenschappen door D. Eleftheriadi, wo-
 Houder van het oppo- Verzoekster nende te Athene (Griekenland), vertegenwoordigd door T. Si-
 sitiemerk of -teken: galas, advocaat.
 ---pagebreak--- 1.11.2003 NL Publicatieblad van de Europese Unie C 264/31
 Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage: Beroep, op 8 augustus 2003 ingesteld door Van Mannekus
 & Co. B.V. tegen Raad van de Europese Unie
 — de bestreden beschikking E(2003) 738 def. van de (Zaak T-278/03)
 Commissie van 25 maart 2003, betreffende de terugvor-
 dering van het salaris dat onverschuldigd is betaald aan
 D. Vlachaki, gewezen hulpfunctionaris, nietig te verklaren (2003/C 264/54)
 of althans aldus te wijzigen, dat artikel 1, sub b, daaruit
 wordt verwijderd, en dat zij niet verplicht is om aan (Procestaal: Duits)
 verweerster de daar genoemde verhogingen van de gevor-
 derde hoofdsom te betalen, en meer bepaald, dat zij niet
 verplicht is om tot 23 juli 2003 verwijlinteressen en
 verhogingen te betalen voor een totaalbedrag van Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
 2 847,32 euro, dat volgens artikel 1 van de bestreden schappen is op 8 augustus 2003 beroep ingesteld tegen de
 beschikking uiteenvalt in 1 344,04 euro voor de periode Raad van de Europese Unie door Van Mannekus & Co. B.V.,
 tot 10 april 2001, 1 023,88 euro voor de periode van gevestigd te Schiedam (Nederland), vertegenwoordigd door
 11 april 2001 tot 31 december 2002, en 479,40 euro H. Bleier, advocaat.
 voor de periode van 1 januari 2003 tot 23 juli 2003
 (204 dagen tegen 2,35 euro per dag is gelijk aan
 479,40 euro); Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
 — verordening (EG) nr. 985/2003 van de Raad van 5 juni
 — subsidiair, de bestreden beschikking E(2003) 738 def. van 2003 tot wijziging van de antidumpingmaatregelen die
 25 maart 2003, betreffende de terugvordering van het bij verordening (EG) nr. 1334/1999 zijn vastgesteld
 salaris dat onverschuldigd is betaald aan D. Vlachaki, ten aanzien van magnesiumoxide uit de Volksrepubliek
 gewezen hulpfunctionaris, nietig te verklaren of althans China (1), nietig te verklaren;
 aldus te wijzigen, dat artikel 1, sub b, eerste geval, daaruit
 wordt verwijderd, en dat zij niet verplicht is om aan — de Raad van de Europese Unie te verwijzen in de kosten.
 verweerster de gevorderde verhoging van 1 344,03 euro
 te betalen;
 Middelen en voornaamste argumenten
 — verweerster in alle kosten van verzoekster te verwijzen.
 Bij de bestreden verordening heeft de Raad op basis van
 een gedeeltelijke tussentijdse herziening de aard van het
 antidumpingrecht op magnesiumoxide uit de Volksrepubliek
 China gewijzigd. Verzoekster heeft als importeur deelgenomen
 Middelen en voornaamste argumenten aan de herzieningsprocedure die aan de bestreden verordening
 is voorafgegaan. Zij betoogt dat de verordening het materiële
 gemeenschapsrecht schendt, aangezien verordening (EG)
 nr. 384/96 van de Raad (2) grotendeels onjuist is toegepast.
 De bestreden beschikking verplicht verzoekster tot terugbeta-
 ling aan verweerster van 13 182,18 euro, als hoofdsom van Verzoekster betoogt dat het onjuist was, überhaupt ambtshalve
 salaris dat haar na de ontbinding van haar overeenkomst met een procedure tot gedeeltelijke herziening in te leiden. In elk
 de Commissie bij vergissing was betaald, vermeerderd met geval rechtvaardigen de in het bericht van de Commissie
 verwijlinteressen. Het beroep is gericht tegen het onderdeel vermelde gronden geen herziening. De Commissie heeft gesteld
 van de bestreden beschikking dat betrekking heeft op de dat het ontbreken van onderscheid tussen de verkoop aan
 betaling van verwijlinteressen. Verzoekster betoogt, dat de gelieerde en niet-gelieerde partijen of tussen eerste en daarop-
 beschikking haar ten onrechte heeft verplicht om interessen te volgende verkoop kon leiden „tot problemen bij de uitvoering
 betalen, aangezien de onmogelijkheid waarin zij zich bevindt van de maatregel”. Dit is echter onjuist. Bij de uitvoering van
 om de verschuldigde hoofdsom te betalen, te wijten is aan de maatregel konden in het geheel geen problemen meer
 ernstige financiële problemen en gezondheidsproblemen van ontstaan.
 haar gezin, die overmacht opleveren. Bovendien voert zij aan,
 dat haar vóór de vaststelling van de bestreden beschikking niet
 is verzocht haar standpunt kenbaar te maken. Ten slotte brengt Bovendien wijkt de motivering van de bestreden verordening
 zij naar voren, dat zij in ieder geval geen interessen zal af van de motivering in het bericht van inleiding van een
 moeten betalen voor de periode tot 10 april 2001, omdat de procedure van gedeeltelijke tussentijdse herziening. Dit is
 Commissie stilzwijgend afstand heeft gedaan van het vorderen hetzij een formeel motiveringsgebrek, hetzij ontbreekt iedere
 van interessen voor die periode. materiële grond voor de wijziging van de aard van het recht.
 In de bestreden verordening wordt ten onrechte onderscheid
 gemaakt tussen een gelieerde en een niet-gelieerde handels-
 keten en tussen eerste en daaropvolgende verkoop aan de
 Gemeenschap.