text:
PDC Archivi - Pagina 2 di 27 - TuttoDarts
 PDC 5 Lug 2017
 Dopo la vittoria di Gary Anderson a Dubai in una finale da record contro Michael van Gerwen, i campioni della PDC tornano a sfidarsi in un torneo delle World Series of Darts. Giovedì 6 e...
 PDC 22 Giu 2017
 Freccette Italia, PDC 31 Mag 2017
 Dal 1 al 4 Giugno 2017 si disputa a Francoforte la World Cup of Darts della PDC. La settima edizione della Coppa del Mondo di freccette organizzata dalla PDC vedrà impegnata per il quinto anno...
 PDC 11 Mag 2017
 Premier League of Darts 2017, 11 Maggio: quindicesima giornata, programma e risultati
 Il 18 Maggio alla O2 Arena di Londra si disputeranno i playoff della Premier League of Darts 2017. Michael van Gerwen, Peter Wright e Gary Anderson sono già sicuri della qualificazione alle semifinali, l’ultimo posto...
 PDC 4 Mag 2017
 Premier League of Darts 2017, 4 Maggio: quattordicesima giornata, programma e risultati
 A Sheffield, Giovedì 4 Maggio, si disputa la penultima giornata della fase a girone della Premier League of Darts 2017. Michael van Gerwen e Peter Wright hanno già un posto assicurato ai playoff del 18 Maggio...
 PDC 26 Apr 2017
 Premier League of Darts 2017, 27 Aprile: tredicesima giornata, programma e risultati
 Giovedì 27 Aprile la Premier League of Darts 2017 fa tappa a Birmingham. La fase a girone della competizione si sta avviando alla conclusione e la lotta per i playoff del 18 Maggio che si...


type: wikipedia

text:
La storia della Norvegia inizia con l'ultima glaciazione, tra il 12 000 e il 10 000 a.C.
 Preistoria
 Recenti ritrovamenti archeologici (2005) hanno stabilito che nei mesi estivi i cacciatori del sud - probabilmente appartenenti alla cultura di Amburgo - furono in grado di muoversi verso nord lungo la costa norvegese fin dall'inizio dell'olocene, 12.000 anni fa, quando gli altipiani erano ancora ricoperti di ghiacci e il livello marino era più basso di circa 50 m rispetto a quello attuale.
 Insediamenti temporanei e tracce di tende fatte con pellami sono state ritrovate fino nella regione di Alta. I ritrovamenti più recenti sono nella grotta di Bremsnes, nei pressi di Kristiansund e a Fosna, a nord di Trondheim.
 In Scandinavia vi furono insediamenti stabili fin dalla fine dell'ultima glaciazione, sono stati ritrovati reperti dell'età della pietra e dell'età del bronzo come incisioni rupestri. Dall'epoca dell'Impero romano fino all'800 d.C. la Scandinavia è nota per la sua cultura dell'età del ferro. Vi sono numerose incisioni rupestri. La regione fu nota nel Medioevo per la popolazione di navigatori e guerrieri dei Vichinghi, che tra l'800 e il 1100 scoprirono e si insediarono in Islanda e Groenlandia e conquistarono parti della Francia, della Gran Bretagna e dell'Irlanda, navigarono fino a Costantinopoli, in Grecia, Africa del Nord e Terranova.
 Le informazioni sui primi sovrani giungono principalmente dalle opere di Snorri Sturluson (intorno al 1200) e in particolare dall'Heimskringla nel quale tuttavia si mescolano storia e leggenda, soprattutto per quanto riguarda le epoche iniziali, l'attendibilità di quanto scritto è quindi discussa dagli studiosi.
 Età del bronzo (1800-500 a.C.)
 L'età del bronzo in Norvegia ebbe inizio nel 1800 a.C. e portò innovazioni nell'agricoltura, come l'aratro insediamenti stabili, specialmente nelle aree più fertili nel fiordo di Oslo, nel Trondheimsfjord, sul lago Mjøsa e nel distretto di Jæren, nel Rogaland. All'inizio dell'era il clima era piuttosto caldo, paragonabile all'odierna fascia centrale dell'Europa, e ciò permetteva una crescita costante della popolazione e l'estensione dell'agricoltura.
 Attorno al 1000 a.C. arrivarono da nord popolazioni di lingua uralica e si assimilarono alla popolazione indigena, gli antenati del popolo Sami. Secondo Ante Aikio, tuttavia, la migrazione avvenne non prima del 500 d.C.
 Attorno al 500 a.C. il clima divenne più freddo. Ciò comportò una mutazione nella vegetazione. Le foreste si popolarono di pini, betulle e abeti. Il cambiamento climatico costrinse la popolazione a ridimensionare i propri insediamenti.
 Età del ferro scandinava (500 a.C. - 800 d.C.)
 L'età del ferro in Norvegia comincia nel 500 a.C., con la fase celtica o pre-romana, e termina attorno tra i secoli VIII e IX d.C con la cosiddetta Era di Vendel, chiamata anche Età Merovingia. Per questo periodo abbiamo soltanto testimonianze archeologiche, mentre dobbiamo a scrittori esterni al mondo scandinavo la descrizione della regione.
 Giordane, nei Getica, cita i Raumaricii, gli Aeragnaricii, i Grannii, gli Augandzi, i Taetel, i Rugi o Aetelrugi, gli Arochi e i Ranii. Tutti questi nomi sono stati identificati con le varie regioni della Norvegia, ma su altre tribù rimangono ancora dubbi; in certi casi, potrebbero trattarsi di doppi nomi o appellativi riferiti alle stesse popolazioni.
 Epoca vichinga
 È il periodo compreso tra l'VIII e l'XI secolo. Tale periodo è quello in cui avvenne la prima formazione del regno Norvegese. Il termine deriva dalla parola "vichingo". Convenzionalmente si fa iniziare quest'epoca nel 793, quando il monastero anglosassone di Lindisfarne subì un saccheggio da parte di gente "vichinga".
 Spesso usato in modo erroneo, il termine vichingo non indica una popolazione a sé stante. Vichingo infatti potrebbe essere tradotto come "pirata". Originariamente, quindi, vichingo era colui che viaggiava per mare dedicandosi ad attività piratesche. Tali attività, che svolgevano una parte importante nell'economia e nello sviluppo dell'intero territorio scandinavo, erano perlopiù promosse da capi influenti, talvolta chiamati re (konungar), altre volte jarl. Attraverso queste spedizioni piratesche e l'accumulo di ingenti ricchezze e manovalanza schiavile, la società scandinava e nello specifico quella norvegese gettarono le premesse per la nascita di nuovi regni.
 Anche il cristianesimo svolse un importantissimo ruolo nella formazioni del regno.
 Regni minori
 Secondo le tarde fonti scandinave si sa che in Norvegia esistevano circa 29 piccoli regni nella maggior parte dei quali il capo aveva il titolo di re. Nel Hålogaland il titolo era quello di jarl. Erano:
 Agder (Agðir)
 Alfheim (Álfheimar)
 Hålogaland
 Hedmark
 Hordaland
 Nordmør og Romsdal
 Rogaland
 Romerike (Raumaríki)
 Sogn
 Solør
 Søndmør
 Trøndelag (Þrœndalǫg)
 Vestfold
 Harald Bellachioma
 Secondo la tradizione, nel 872 Harald Hårfagre (Bellachioma), figlio del re Halfdan il Nero, conquistò e unificò la Norvegia sud-occidentale. I suoi successori regnarono con brevi interruzioni fino al 1319. Le influenze continentali da Inghilterra e Irlanda portarono all'introduzione del Cristianesimo, una figura di rilievo in questo processo fu il re Olav Haraldsson che perse la vita nella battaglia di Stiklestad il 29 luglio 1030. Divenne il santo patrono del paese e la sua tomba presso la cattedrale di Nidaros a Trondheim divenne luogo di pellegrinaggio.
 L'arcidiocesi di Nidaros fu fondata nel 1153. Tra il 1130 e il 1217 vi furono una serie di guerre civili (Guerre civili norvegesi). Intorno al 1200, il regno norvegese comprendeva l'area tra l'isola di Man nel Mare d'Irlanda fino alla penisola di Kola a oriente. L'Islanda e la Groenlandia furono acquisite come dipendenze nel 1262.
 L'Unione di Kalmar e l'unione con la Danimarca
 Dal 1396 fino al 1814 la Norvegia fu relegata allo status di provincia. Questo periodo fu chiamato dal drammaturgo norvegese Henrik Ibsen "la notte lunga 400 anni".
 In questo periodo si possono distinguere due diverse fasi:
 L'unione di Kalmar
 L'epoca danese o unione con la Danimarca
 L'unione con la Danimarca (1536 - 1814)
 La Norvegia e i suoi territori divennero una provincia del regno di Danimarca-Norvegia. Il rappresentante della corona danese era un governatore chiamato Statholder. Nel periodo danese si possono individuare diverse epoche:
 L'epoca della Riforma (1536-1596): il potere norvegese subì un ulteriore indebolimento dalla dissoluzione della chiesa indipendente norvegese in seguito alla riforma del 1537.
 Le guerre norvegesi (1596-1720): fu un periodo di guerre continue fra le quali la guerra di Kalmar (1611–1613), la guerra dei trent'anni (1618–1648), le guerre del nord (1655–1658), la guerra di Gyldenløve (1675–1679), il culmine fu la Grande guerra del nord (1700–1721).
 Il periodo di pace e crescita economica (1721–1770). Nel XVIII secolo la Norvegia visse un periodo di prosperità e divenne una componente importante del regno.
 Il risveglio del nazionalismo e le premesse per l'indipendenza (1770–1814): questo periodo origina dal forte senso di indipendenza della cultura agricola norvegese (bondekultur) insieme all'influenza delle rivoluzioni americana (1775–1783) e francese (1789–1799), nacque una coscienza nazionale che portò all'assemblea costituzionale del 1814.
 L'unione con la Svezia e l'indipendenza
 Nel 1807 la Danimarca-Norvegia entrò nelle Guerre Napoleoniche al fianco della Francia. Ciò ebbe un effetto devastante nella già fragile economia norvegese. L'anno successivo, la Svezia invase il paese e nel 1809 venne firmato il trattato di Jönköping che lasciava intatti i confini. Tuttavia questo conflitto pose le basi per l'esito delle Guerre Napoleoniche in Scandinavia. Dopo la battaglia di Lipsia nel 1813, la Danimarca-Norvegia fu sconfitta e il sovrano Cristiano VIII fu costretto a cedere la Norvegia alla Svezia tramite il trattato di Kiel (14 gennaio 1814). A causa di una dimenticanza nel testo del trattato le dipendenze norvegesi (Islanda, Groenlandia e Isole Faroe) rimasero però alla Danimarca.
 Vi fu un tentativo di riconquistare la sovranità sul paese da parte del viceré e principe ereditario del regno di Danimarca-Norvegia che incoraggiò membri rappresentativi di diverse classi sociali a radunarsi a Eidsvoll per dichiarare l'indipendenza, adottare una costituzione e eleggere re il principe Christian Frederik. A tutt'oggi il 17 maggio è festeggiato come giorno della costituzione democratica della Norvegia indipendente. La Svezia reagì dichiarando guerra nello stesso anno. Nelle trattative di pace (Convenzione di Moss) Christian Frederik accettò di rinunciare alle sue rivendicazioni sul trono norvegese e a tornare in Danimarca se la Svezia avesse riconosciuto la costituzione democratica e avesse accettato un'unione non "stretta".
 Il 4 novembre 1814 il parlamento norvegese (Stortinget) elesse quindi il sovrano svedese come sovrano di Norvegia, la corona svedese era rappresentata da un governatore detto Statolder, spesso di origini nobili e in più occasioni la carica fu ricoperta dal principe ereditario.
 L'unione si disciolse pacificamente nel 1905 quando, dopo diversi anni di disordini politici, la Svezia riconobbe l'indipendenza della Norvegia. La popolazione si espresse a favore della fine dell'unione con un referendum tenutosi il 13 agosto 1905. Il parlamento offrì il trono al principe Carlo di Danimarca che accettò dopo che un referendum aveva stabilito che la forma di governo sarebbe stata quella monarchica. Il 18 novembre ascese al trono con il nome Haakon VII.
 Le guerre mondiali
 La Norvegia nella prima guerra mondiale
 Durante la prima guerra mondiale la Norvegia rimase neutrale.
 A dispetto della neutralità, nel corso della guerra, la flotta mercantile norvegese fornì supporti logistici alla Gran Bretagna trasportando viveri e altri beni essenziali. In cambio ricevette forniture di carbone. Questo tipo di approccio fece nascere la definizione di alleato neutrale usata talvolta in Gran Bretagna.
 La Norvegia nella seconda guerra mondiale
 Allo scoppio della seconda guerra mondiale la Norvegia insistette con il tentativo di rimanere neutrale a dispetto degli avvertimenti giunti da alcune fazioni politiche che ritenevano che la posizione geografica del paese ne avrebbe fatto un obiettivo strategico per la Germania nazista e che avrebbero voluto allestire delle difese sufficienti per resistere ad un attacco fino all'arrivo dei rinforzi da Francia o Gran Bretagna.
 In un attacco a sorpresa all'alba del 9 aprile 1940 la Germania lanciò l'operazione Weserübung. Le truppe tedesche attaccarono Oslo e i principali porti norvegesi, (Bergen, Trondheim, Kristiansand e Narvik) e si impossessarono rapidamente delle città e dei territori circostanti.
 Lo stesso giorno dell'attacco le truppe norvegesi, presso la fortezza di Oscarborg nel fiordo di Oslo, affondarono l'incrociatore pesante Blücher rallentando l'invasione per il tempo necessario al sovrano, al governo e al parlamento per abbandonare la città.
 Una forza di sbarco anglo-francese giunse a Namsos il 16 aprile, ma fu costretta a evacuare le truppe il 2 maggio.
 Nonostante la superiorità teorica degli invasori l'esercito norvegese, proseguì la resistenza per circa due mesi. Il 17 giugno le truppe del paese dovettero arrendersi, il sovrano e il governo il 7 giugno lasciarono la città di Tromsø per formare un governo in esilio a Londra. Molti militari e civili lasciarono il paese e si unirono al governo in Inghilterra dove furono di grande aiuto all'esercito britannico e ai suoi servizi segreti (Special Operations Executive - SOE).
 Il capogruppo del partito nazionalsocialista norvegese, Vidkun Quisling, tentò un colpo di Stato ma incontrò tale resistenza da parte della popolazione che le truppe tedesche lo deposero dopo una sola settimana e instaurarono un'amministrazione tedesca presieduta dal governatore (Reichskommissar) Josef Terboven che formò un governo nel quale la maggioranza dei ministri giungevano dal partito di Quisling. Nel 1942 quest'amministrazione fu sostituita da un governo fantoccio guidato da Quisling, fino al termine della guerra.
 Note
 Bibliografia
 Fonti primarie
 Ágrip af Noregskonungasǫgum, edito da M.J Driscoll, Viking Society for Northen Research, 2008
 Storia della Norvegia. Historia Norwegie (XII sec.), testo latino a fronte, trad. e cura Piero Bugiani, Vocifuoriscena, Viterbo 2017
 Historia Norwegie, edito da Inger Ekrem e Lars Boje Mortensen, Peter Fischer (traduttore), Museum Tusculanum Press
 Monumenta Historica Norwegiæ: Latinske kildeskrifter til Norges historie i middelalderen, Gustav Storm (editore), Monumenta Historica Norwegiae, Kristiania, 1880
 Theodoricus Monachus, David & Ian McDougall (trad.) Historia de Antiquitate Regum Norwagensium (The ancient history of the Norwegian Kings), Viking Society for Northen Research, 1998
 Snorri Sturluson, Francesco Sangriso, Heimskringla: le saghe dei re di Norvegia I, II, III, IV, Edizioni dell'Orso
 Fonti secondarie
 Gianna Chiesa Isnardi, Storia e cultura della Scandinavia. Uomini e mondi del Nord, Bompiani, 2013
 Rudolf Pörtner, L'epopea dei vichinghi, Garzanti, 1971
 Torgrim Titlestad, Viking Norway, Saga Bok, Stavanger, 2008
 Sverre Bagge, From Viking Stronghold to Christian Kingdom. State Formation in Norway, c. 900-1350, Museum Tusculanum Press, 2010
 Altri progetti
 Collegamenti esterni


text:
Is é an 20 Bealtaine an 140ú lá den bhliain de réir an fhéilire Ghréagóra nó an 141ú lá i mbliain bhisigh. Tá 225 lá fágtha sa bhliain.
 Féilte
 An Tíomór Thoir - Lá na Saoirse
 Camarún - Lá Náisiúnta
 Daoine a rugadh ar an lá seo
 1768 — Dolley Madison, Bean Uachtarán na Stát Aontaithe (r.1849)
 1799 — Honoré de Balzac, scríbhneoir Francach (b.1850)
 1860 — Eduard Buchner, Ceimiceoir Gearmánach
 1877 — William Broderick, polaiteoir Éireannach
 1882 — Sigrid Undset, scríbhneoir Ioruach
 1895 — Reginald Joseph Mitchell, dearthóir aerárthach Sasanach
 1904 — Gus Healy, polaiteoir Éireannach
 1908 — James Stewart, aisteoir Meiriceánach (b. 1997)
 1910 — Johnny Callanan, polaiteoir Éireannach
 1918 — Edward Lewis, bitheolaí Meiriceánach
 1919 — Gustaw Herling-Grudziński, scríbhneoir Polannach (b.2000)
 1921 — Wolfgang Borchert, scríbhneoir Ghearmánach (b.1947)
 1944 — Joe Cocker, cheoltóir Sasanach (b. 2014)
 1946 — Cher, ceoltóir agus aisteoir
 1949 — Joe Higgins, polaiteoir Éireannach
 1951 — Mike Crapo, Seanadóir na Stát Aontaithe
 1967 — Graham Brady, polaiteoir coimeádach Briotanach
 1973 — Hector Javier Velazco, dornálaí Airgintíneach
 1981 — Iker Casillas, imreoir sacair
 1982 — Petr Čech, peileadóir sacair
 1985 — Chris Froome, rothaí rásaíochta
 1992 — Damir Džumhur, imreoir leadóige gairmiúla as an Bhoisnia-Heirseagaivéin
 1992 — Jack Gleeson, aisteoir Éireannach
 Daoine a fuair bás ar an lá seo
 1277 — Pápa Eoin XXI (r. 1215)
 1506 — Criostóir Colambas, 55, taiscéalaí (r.1451)
 1940 — Verner von Heidenstam, scríbhneoir Sualannach
 1947 — Philipp Eduard Anton Lenard, fisiceoir Gearmánach
 1954 — Roger Sweetman, polaiteoir agus abhcóide Éireannach
 1979 — Eamonn Kissane, polaiteoir Éireannach
 1992 — James Tully, polaiteoir Éireannach
 1996 — Jon Pertwee, aisteoir (r.1919)
 2005 — Paul Ricoeur, fealsamh Francach
 2009 — Alan Kelly, peileadóir agus bainisteoir Éireannach
 2010 — Breandán Ó Buachalla, scoláire Éireannach
 Tarluithe eile
 1983 - Maraíodh 17 duine nuair a phléasc buama i Pretoria san Afraic Theas.
 0520
 Bealtaine, 20


type: other

text:
Vigencia desde 07 de Enero de 2010. Revisión vigente desde 16 de Julio de 2019
 5. Edificio para alojamiento: es un edificio en el que se agrupan diferentes espacios que permiten el desarrollo de todas las funciones humanas indicadas en este decreto. Estos edificios disponen de una parte de espacios de uso privativo, que se denominan unidades de alojamiento, y otra de servicios comunes de los residentes, debiendo cumplir lo establecido en esta disposición y en su normativa de desarrollo. Las unidades de alojamiento junto con los servicios comunes se consideran uso residencial vivienda, por ser zonas destinadas a alojamiento permanente.
 Apartado 5 del artículo 3 redactado por la disposición adicional tercera del D [COMUNIDAD VALENCIANA] 65/2019, de 26 de abril, del Consell, de regulación de la accesibilidad en la edificación y en los espacios públicos («D.O.C.V.» 16 mayo). Vigencia: 16 julio 2019
 6. Organismos de certificación administrativa en materia de calidad de la edificación (OCAce): son entidades de control de calidad de la edificación reguladas en el artículo 14 de la Ley 38/1999, de 5 de noviembre, de Ordenación de la Edificación, y recogidas en la Ley 3/2004, de 30 de junio, de la Generalitat, de Ordenación y Fomento de la Calidad de la Edificación, e inscritas en el registro específico que crea el presente decreto, que ejercen tareas de comprobación, certificación e informe sobre el cumplimiento de las exigencias básicas de calidad y diseño, en aras de asegurar los requisitos de funcionalidad, seguridad y habitabilidad. Número 6 del artículo 3 redactado por el punto primero del anexo del D [COMUNIDAD VALENCIANA] 184/2013, 5 diciembre, del Consell, por el que se modifica el Decreto 151/2009, de 2 de octubre, por el que se aprueban las exigencias básicas de diseño y calidad en edificios de vivienda y alojamiento («D.O.C.V.» 9 diciembre).Vigencia: 10 diciembre 2013
 2. Tendrán la consideración de viviendas accesibles aquellas que garanticen su utilización autónoma y cómoda por personas con discapacidad. Para ello deberán cumplir con las condiciones que, para este tipo de viviendas, expresa y específicamente se prevén en la normativa de desarrollo de este decreto.
 Artículo 12 redactado por la disposición adicional tercera del D [COMUNIDAD VALENCIANA] 65/2019, de 26 de abril, del Consell, de regulación de la accesibilidad en la edificación y en los espacios públicos («D.O.C.V.» 16 mayo). Vigencia: 16 julio 2019
 Artículo 13 redactado por la disposición adicional tercera del D [COMUNIDAD VALENCIANA] 65/2019, de 26 de abril, del Consell, de regulación de la accesibilidad en la edificación y en los espacios públicos («D.O.C.V.» 16 mayo). Vigencia: 16 julio 2019
 2. Podrán solicitar la inscripción en el registro de los OCAces las entidades de control de la edificación a que se refiere el artículo 14 de la Ley 38/1999, de 5 de noviembre, de Ordenación de la Edificación, que por cumplir los requisitos establecidos en el anexo I del Real Decreto 410/2010, de 31 de marzo, por el que se desarrollan los requisitos exi-gibles para el control de calidad de la edificación, se hallen inscritos en el registro oficial de entidades de control de la edificación.


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 16.9.2020
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 L 302/20
 REGULAMENTUL DE PUNERE ÎN APLICARE (UE) 2020/1292 AL COMISIEI
 din 15 septembrie 2020
 privind măsurile de prevenire a introducerii în Uniune a organismului dăunător Agrilus planipennis Fairmaire provenind din Ucraina și de modificare a anexei XI la Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2019/2072
 COMISIA EUROPEANĂ,
 având în vedere Tratatul privind funcționarea Uniunii Europene,
 având în vedere Regulamentul (UE) 2016/2031 al Parlamentului European și al Consiliului din 26 octombrie 2016 privind măsurile de protecție împotriva organismelor dăunătoare plantelor, de modificare a Regulamentelor (UE) nr. 228/2013, (UE) nr. 652/2014 și (UE) nr. 1143/2014 ale Parlamentului European și ale Consiliului și de abrogare a Directivelor 69/464/CEE, 74/647/CEE, 93/85/CEE, 98/57/CE, 2000/29/CE, 2006/91/CE și 2007/33/CE ale Consiliului (1), în special articolul 41 alineatul (2) și articolul 72 alineatul (1),
 întrucât:
 (1)
 Agrilus planipennis Fairmaire (denumit în continuare „organismul dăunător specificat”) este inclus în lista organismelor dăunătoare de carantină pentru Uniune, prevăzută în anexa II la Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2019/2072 al Comisiei (2). De asemenea, el este menționat ca organism dăunător prioritar în Regulamentul delegat (UE) 2019/1702 al Comisiei (3).
 (2)
 În anexa VII la Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2019/2072 au fost stabilite cerințe de import pentru anumite tipuri de plante, de lemn și de scoarță izolată în ceea ce privește organismul dăunător specificat, pentru țările terțe în care este prezent acest organism dăunător. În conformitate cu partea A din anexa XI la regulamentul respectiv, pentru introducerea în Uniune a unor astfel de plante sau produse vegetale din țările terțe respective de origine sunt necesare certificate fitosanitare.
 (3)
 În noiembrie 2019, Ucraina a confirmat primele constatări oficiale ale prezenței organismului dăunător specificat pe teritoriul său.
 (4)
 Țara în cauză nu este inclusă în lista țărilor terțe din care este permis importul pe teritoriul Uniunii în temeiul anexei VII la Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2019/2072. Prin urmare, trebuie adoptate măsuri specifice pentru a preveni posibila introducere în Uniune a organismului dăunător specificat, prezent pe anumite tipuri de plante, de lemn și de scoarță izolată provenind din Ucraina.
 (5)
 Ținând seama de riscul fitosanitar prezentat de organismul dăunător specificat, plantele, lemnul și scoarța respective, cunoscute drept gazde ale acestui organism, care sunt originare din Ucraina trebuie să fie însoțite, atunci când sunt introduse în Uniune, de un certificat fitosanitar, inclusiv de o declarație suplimentară care să ateste că provin dintr-o zonă indemnă de organismul specificat. Această declarație suplimentară trebuie întocmită în conformitate cu standardele internaționale relevante pentru măsuri fitosanitare și trebuie comunicată în prealabil Comisiei. Anumite tipuri de lemn pot fi importate numai în cazul în care a fost aplicat un tratament corespunzător sau dacă a fost înlăturată scoarța și o parte din alburnul exterior, pentru a se asigura un nivel mai ridicat de protecție fitosanitară.
 (6)
 Întrucât statutul organismului dăunător specificat în Ucraina necesită o confirmare suplimentară, este necesar să se obțină dovezi tehnice și științifice suplimentare pentru a se evalua riscul fitosanitar pe care organismul respectiv îl prezintă pentru Uniune. Trebuie obținute astfel de dovezi și cu privire la prezența acestui organism în alte țări terțe, în scopul actualizării măsurilor corespunzătoare enumerate în anexa VII la Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2019/2072. Prin urmare, măsurile prevăzute în prezentul regulament trebuie revizuite cât mai curând posibil.
 (7)
 De asemenea, trebuie modificată anexa XI la Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2019/2072, pentru a se impune obligația ca plantele și produsele vegetale respective să fie însoțite de un certificat fitosanitar atunci când sunt introduse în Uniune din Ucraina.
 (8)
 Măsurile prevăzute în prezentul regulament sunt conforme cu avizul Comitetului permanent pentru plante, animale, produse alimentare și hrană pentru animale,
 ADOPTĂ PREZENTUL REGULAMENT:
 Articolul 1
 Obiect
 Prezentul regulament stabilește măsuri de prevenire a introducerii în Uniune a organismului dăunător Agrilus planipennis Fairmaire provenind din Ucraina.
 Articolul 2
 Introducerea în Uniune a plantelor, a lemnului și a scoarței izolate originare din Ucraina
 Plantele, lemnul și scoarța izolată originare din Ucraina sunt introduse în Uniune numai dacă respectă măsurile corespunzătoare enumerate în anexă.
 Articolul 3
 Modificarea anexei XI la Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2019/2072
 Partea A din anexa XI la Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2019/2072 se modifică după cum urmează:
 (a)
 la punctul 3, la rubrica „Fraxinus L., Juglans L., Pterocarya Kunth și Ulmus davidiana Planch.”, textul din a treia coloană se înlocuiește cu următorul text: „Canada, China, Republica Populară Democrată Coreeană, Japonia, Mongolia, Republica Coreea, Rusia, Taiwan, Ucraina și Statele Unite”;
 (b)
 la punctul 11, la rubrica „Fraxinus L., Juglans L., Pterocarya Kunth și Ulmus davidiana Planch.”, textul din a treia coloană se înlocuiește cu următorul text: „Canada, China, Republica Populară Democrată Coreeană, Japonia, Mongolia, Republica Coreea, Rusia, Taiwan, Ucraina și Statele Unite”;
 (c)
 la punctul 12, la rubrica „Fraxinus L., Juglans L., Pterocarya Kunth și Ulmus davidiana Planch., incluzând lemnul care nu și-a păstrat suprafața rotundă naturală”, textul din a treia coloană se înlocuiește cu următorul text: „Canada, China, Republica Populară Democrată Coreeană, Japonia, Mongolia, Republica Coreea, Rusia, Taiwan, Ucraina și Statele Unite”.
 Articolul 4
 Revizuirea măsurilor provizorii
 Măsurile prevăzute în prezentul regulament vizează abordarea riscurilor fitosanitare care nu sunt pe deplin evaluate și au caracter temporar.
 Aceste măsuri trebuie revizuite cât mai curând posibil și în termen de cel mult un an de la data adoptării prezentului regulament.
 Articolul 5
 Intrare în vigoare
 Prezentul regulament intră în vigoare în a douăzecea zi de la data publicării în Jurnalul Oficial al Uniunii Europene.
 Prezentul regulament este obligatoriu în toate elementele sale și se aplică direct în toate statele membre.
 Adoptat la Bruxelles, 15 septembrie 2020.
 Pentru Comisie
 Președintele
 Ursula VON DER LEYEN
 (1) JO L 317, 23.11.2016, p. 4.
 (2) Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2019/2072 al Comisiei din 28 noiembrie 2019 de stabilire a unor condiții uniforme pentru punerea în aplicare a Regulamentului (UE) 2016/2031 al Parlamentului European și al Consiliului în ceea ce privește măsurile de protecție împotriva organismelor dăunătoare plantelor, de abrogare a Regulamentului (CE) nr. 690/2008 al Comisiei și de modificare a Regulamentului de punere în aplicare (UE) 2018/2019 al Comisiei (JO L 319, 10.12.2019, p. 1).
 (3) Regulamentul delegat (UE) 2019/1702 al Comisiei din 1 august 2019 de completare a Regulamentului (UE) 2016/2031 al Parlamentului European și al Consiliului prin stabilirea listei organismelor dăunătoare prioritare (JO L 260, 11.10.2019, p. 8).
 ANEXĂ
 Lista plantelor, a produselor vegetale și a altor obiecte originare din Ucraina și măsurile corespunzătoare pentru introducerea acestora pe teritoriul Uniunii, în conformitate cu articolul 2
 Plante, produse vegetale și alte obiecte
 Codul NC
 Măsuri
 1.
 Plante de Fraxinus L., Juglans ailantifolia Carr., Juglans mandshurica Maxim., Ulmus davidiana Planch. și Pterocarya
 rhoifolia Siebold & Zucc., cu excepția fructelor și a semințelor
 ex 0602 10 90
 ex 0602 20 20
 ex 0602 20 80
 ex 0602 90 41
 ex 0602 90 45
 ex 0602 90 46
 ex 0602 90 48
 ex 0602 90 50
 ex 0602 90 70
 ex 0602 90 99
 ex 0604 20 90
 ex 1404 90 00
 Plantele trebuie să îndeplinească simultan următoarele două condiții:
 (a)
 sunt însoțite de un certificat fitosanitar în care se menționează, la rubrica „Declarație suplimentară”, faptul că plantele sunt originare dintr-o zonă recunoscută ca fiind indemnă de Agrilus planipennis Fairmaire, stabilită de organizația națională pentru protecția plantelor din Ucraina, în conformitate cu standardele internaționale relevante pentru măsuri fitosanitare și situată la o distanță de minimum 100 km de cea mai apropiată zonă cunoscută în care a fost confirmată oficial prezența organismului dăunător specificat;
 (b)
 statutul de zonă indemnă de organismul dăunător al zonei în cauză a fost comunicat în prealabil Comisiei, în scris, de către organizația națională pentru protecția plantelor din Ucraina.
 2.1.
 Lemn de Fraxinus L., Juglans ailantifolia Carr., Juglans mandshurica Maxim., Ulmus davidiana Planch. și Pterocarya rhoifolia Siebold & Zucc., cu excepția lemnului sub formă de:
 —
 așchii, particule, rumeguș, talaș, deșeuri de lemn și resturi rezultate total sau parțial din acești copaci;
 —
 material de ambalaj din lemn sub formă de casete, cutii, lăzi, cilindri și alte ambalaje similare, paleți, boxpaleți și alte platforme de încărcare, grilaje pentru paleți, dunaje, indiferent dacă sunt sau nu în uz efectiv în transportul de obiecte de orice tip, cu excepția dunajului de sprijinire a transporturilor de lemn, care este construit din lemn de același tip și calitate cu cele ale lemnului transportat și care îndeplinește aceleași cerințe fitosanitare ale Uniunii cu cele îndeplinite de lemnul transportat,
 —
 inclusiv lemn care nu și-a păstrat suprafața rotundă naturală, precum și mobilier și alte obiecte făcute din lemn netratat.
 ex 4401 12 00
 ex 4403 12 00
 ex 4403 99 00
 ex 4404 20 00
 ex 4406 12 00
 ex 4406 92 00
 4407 95 10
 4407 95 91
 4407 95 99
 ex 4407 99 27
 ex 4407 99 40
 ex 4407 99 90
 ex 4408 90 15
 ex 4408 90 35
 ex 4408 90 85
 ex 4408 90 95
 ex 4416 00 00
 ex 9406 10 00
 Lemnul îndeplinește una dintre condițiile următoare:
 (a)
 este însoțit de un certificat fitosanitar în care se menționează, la rubrica „Declarație suplimentară”, faptul că lemnul este originar dintr-o zonă specifică, recunoscută ca fiind indemnă de Agrilus planipennis Fairmaire, stabilită de organizația națională pentru protecția plantelor din Ucraina, în conformitate cu standardele internaționale relevante pentru măsuri fitosanitare, situată la o distanță de minimum 100 km de cea mai apropiată zonă cunoscută în care a fost confirmată oficial prezența organismului dăunător specificat, iar statutul de zonă indemnă de organismul dăunător al zonei în cauză a fost comunicat în prealabil Comisiei, în scris, de către organizația națională pentru protecția plantelor din Ucraina;
 (b)
 este însoțit de un certificat fitosanitar, în care se menționează, la rubrica „Declarație suplimentară”, faptul că scoarța și cel puțin 2,5 cm din alburnul exterior au fost îndepărtate într-o instalație autorizată și supravegheată de organizația națională pentru protecția plantelor din Ucraina;
 (c)
 este însoțit de un certificat fitosanitar în care se menționează, la rubrica „Declarație suplimentară”, faptul că lemnul a făcut obiectul unei iradieri ionizante pentru a se obține o doză minimă absorbită de 1 kGy în toată masa lemnului.
 2.2.
 Lemn sub formă de așchii, particule, rumeguș, talaș, deșeuri de lemn și resturi rezultate total sau parțial din Fraxinus L., Juglans ailantifolia Carr., Juglans
 mandshurica Maxim., Ulmus
 davidiana Planch. și Pterocarya rhoifolia Siebold & Zucc.
 ex 4401 22 00
 ex 4401 40 10
 ex 4401 40 90
 Lemnul îndeplinește simultan următoarele două condiții:
 (a)
 este însoțit de un certificat fitosanitar în care se menționează, la rubrica „Declarație suplimentară”, faptul că lemnul este originar dintr-o zonă specifică, recunoscută ca fiind indemnă de Agrilus planipennis Fairmaire, stabilită de organizația națională pentru protecția plantelor din Ucraina, în conformitate cu standardele internaționale relevante pentru măsuri fitosanitare și situată la o distanță de minimum 100 km de zona cunoscută cea mai apropiată de locul în care a fost confirmată oficial prezența organismului dăunător specificat;
 (b)
 statutul de zonă indemnă de organismul dăunător al zonei în cauză a fost comunicat în prealabil Comisiei, în scris, de către organizația națională pentru protecția plantelor din Ucraina.
 3.
 Scoarță izolată și obiecte făcute din scoarță de Fraxinus L., Juglans ailantifolia Carr., Juglans mandshurica Maxim., Ulmus davidiana Planch. și Pterocarya rhoifolia Siebold & Zucc.
 ex 1404 90 00
 ex 4401 40 90
 Scoarța trebuie să îndeplinească simultan următoarele două condiții:
 (a)
 este însoțită de un certificat fitosanitar în care se menționează, la rubrica „Declarație suplimentară”, faptul că s-a furnizat o declarație oficială în care se atestă că scoarța este originară dintr-o zonă specifică, recunoscută ca fiind indemnă de Agrilus planipennis Fairmaire, stabilită de organizația națională pentru protecția plantelor din Ucraina, în conformitate cu standardele internaționale relevante pentru măsuri fitosanitare și situată la o distanță de minimum 100 km de cea mai apropiată zonă cunoscută în care a fost confirmată oficial prezența organismului dăunător specificat;
 (b)
 statutul de zonă indemnă de organismul dăunător al zonei în cauză a fost comunicat în prealabil Comisiei, în scris, de către organizația națională pentru protecția plantelor din Ucraina.


text:
Gezond verstand is het natuurlijke, onbedorven verstand.
 Filosofie
 Gezond verstand wordt in de filosofie gebruikt om aan te duiden hoe men de waarheid kan inzien zonder gebruik te maken van filosofische redenering.
 Een objectieve uitspraak doen over gezond verstand is echter problematisch omdat verschillende mensen het vaak niet eens zijn over wat 'gezond verstand' is en wat niet. Wat onder gezond verstand verstaan wordt, is verder nog aan culturele invloeden onderhevig.
 In de Renaissance werd door humanistische natuurwetenschappers en filosofen het "gezond verstand" min of meer herontdekt: ze leerden meer vertrouwen op eigen waarnemingen, eigen ervaring en eigen redenering. Een voorbeeld is het clootcransbewijs bij Simon Stevin.
 Door de filosoof Immanuel Kant werd de Urteilskraft een speciale plaats toegekend tussen de Reine Vernunft en de Praktische Vernunft: (zie Kritik der Urteilskraft).
 Wat in de dagelijkse omgang gezond verstand wordt genoemd zou door Kant verdeeld worden in drie soorten:
 "Dat hebben we allemaal meegemaakt" doet een beroep op de ervaring, en is daarmee een vorm van empirisme
 "Dat is nogal logisch" doet een beroep op de rede en is een vorm van rationalisme.
 "Eerst zien dan geloven" is vertrouwen op je waarneming en een vorm van fenomenologie.
 Het bekendste pamflet van Thomas Paine, die de belangen van de 18e-eeuwse Amerikaanse kolonisten wilde behartigen, draagt de titel Common Sense ('Gezond verstand').
 De filosoof George Edward Moore schreef in 1925 een verhandeling "A defence of Common Sense". Daarin stelde hij dat het gezonde verstand een aantal "truisms", absolute waarheden dicteert, en hij noemt als voorbeelden:
 "Ik ben een menselijk wezen" en "Mijn lichaam bestond gisteren ook".
 Dat het gezond verstand niet altijd het correcte antwoord oplevert, wordt duidelijk bij het driedeurenprobleem, waarop veel mensen, waaronder soms bekende wetenschappers, intuïtief het verkeerde antwoord geven. Het gezond verstand kan dus niet altijd worden vertrouwd.
 Zie ook
 Voor vergelijkbare concepten in de filosofie:
 Onbewuste kennis
 Endoxa
 Aangeboren kennis
 Universele grammatica
 Filosofie van de geest
 Begrip in het Nederlands


text:
El Estadio Municipal de Deportes La Molineta o también Estadio La Molineta es un estadio de fútbol ubicado en la ciudad de Alfaro, La Rioja, España. Fue inaugurado el 14 de agosto de 1975 y pertenece al M.I. Ayuntamiento de Alfaro. Lo utilizan el Club Deportivo Alfaro y el Club de Fútbol Ciudad de Alfaro.
 Cuenta con un aforo para espectadores ( espectadores sentados y otros de pie). Desde 2001 cuenta con iluminación artificial para poder retransmitir partidos de televisión. En 2004 se renovaron baños y vestuarios. También cuenta con pista de atletismo y en 2006 fue inaugurado el anexo al campo, siendo este ya de hierba artificial. La última reforma que se realizó en las instalaciones fue la colocación de asientos en la tribuna en enero de 2008, y durante la temporada 2007-2008 se reformó la fachada principal del estadio, renovando la zona de entrada y taquillas.
 Estadios de fútbol de La Rioja (España)
 Estadios de fútbol inaugurados en 1975
 Estadios de fútbol de España de los años 1970
 Arquitectura en La Rioja en el siglo XX
 Arquitectura de España de 1975
 Fútbol en España en 1975
 Club Deportivo Alfaro


text:
 |
 52011PC0470
 Návrh NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY kterým se stanoví víceletý plán pro populaci lososa žijící v Baltském moři a rybolov této populace /* KOM/2011/0470 v konečném znění - 2011/0206 (COD) */
 DŮVODOVÁ ZPRÁVASOUVISLOSTI NÁVRHU- Odůvodnění a cíle návrhuVědecké doporučení Mezinárodní rady pro průzkum moří (ICES) uvádí, že některé ze 30 populací lososa volně žijících v řekách, mezi něž patří i populace lososa žijící v Baltském moři, se nacházejí mimo bezpečné biologické limity a jsou ohroženy genetickou degradací. Platnost nezávazného plánu řízení z roku 1997 vypracovaného Mezinárodní komisí pro rybolov v Baltském moři skončila v roce 2010 a bez nového plánu bude budoucí řízení populací ryb ponecháno bez cílů a situace bude pro rybáře a podniky cestovního ruchu nepředvídatelná. Členské státy, Regionální poradní sbor pro Baltské moře a zúčastněné strany proto opakovaně vyzvaly Evropskou komisi, aby navrhla nový systém řízení.Cílem návrhu je stanovit víceletý plán řízení rybolovu populace lososa v Baltském moři, který by zajistil, že stav z hlediska ochrany celé baltské populace, tj. včetně všech populací lososa žijících v řekách, je příznivý a zaručuje udržitelné využívání. Konkrétní cíle iniciativy mají zajistit, aby:a) byla populace lososa žijící v Baltském moři využívána udržitelným způsobem v souladu se zásadou maximálně udržitelného výnosu;b) byla zachována genetická integrita a rozmanitost populace lososa žijící v Baltském moři.- Obecné souvislosti- Současné řízení populace lososa žijící v Baltském moři zahrnuje každoroční stanovení celkového přípustného odlovu a technická opatření pro zachování zdrojů, jako jsou období hájení a minimální velikost při vykládce. Intenzita rybolovu lososa v hlavní pánvi je omezena i zákazem používání unášených tenatových sítí zavedeným k ochraně populace sviňuchy obecné žijící v Baltském moři. Losos obecný je druhem v zájmu EU, jak je definováno ve směrnici o stanovištích[1], a jeho vnitrozemské stanoviště je chráněno rámcovou směrnicí o vodě[2]. Mimoto Komise na ochranu baltského mořského prostředí (HELCOM)[3] pro tento druh v rámci svého akčního plánu pro region Baltské moře[4] stanovila určité cíle.- V souladu s celkovou ambicí společné rybářské politiky zachovat rybolovné zdroje a se zvláštním zřetelem na články 5 a 6 nařízení Rady (ES) č. 2371/2002 ze dne 20. prosince 2002 o zachování a udržitelném využívání rybolovných zdrojů v rámci společné rybářské politiky (základní nařízení), které požaduje vypracování víceletých plánů, mezi základní prvky plánu patří:- hlavní a vedlejší cíle (do deseti let po vstupu tohoto nařízení v platnost dosáhnout 75 % potenciální produkce strdlic v každé řece s volně žijícími populacemi lososa);- celkové přípustné odlovy založené na konstantní míře úmrtnosti způsobené rybolovem, která je rovna 0,1. Celkové přípustné odlovy zahrnou pouze mořský rybolov, nicméně se budou vztahovat i na velitele nerybářských plavidel nabízejících služby rekreačního rybolovu;- povinnost členských států definovat a zavést technická opatření pro zachování zdrojů, jako jsou období hájení a uzavřené oblasti k ochraně jikernaček a mlíčňáků migrujících do pobřežních vod, nejpozději do 24 měsíců od vstupu plánu v platnost;- postupné ukončení vysazování lososa do řek s uměle vytvořenými překážkami a bez potenciálu k obnovení samovolně udržitelných populací volně žijícího lososa s cílem chránit genetickou rozmanitost volně žijících populací;- finanční pomoc ze strany Evropského rybářského fondu pro podporu přímého vysazování populací do řek s potenciálem samovolně udržitelných populací volně žijících lososů jako opatření pro zachování populací volně žijících lososů.- Platné předpisy EU vztahující se na oblast návrhuZákladní nařízení stanoví obecný rámec pro společnou rybářskou politiku a určuje, v jakých situacích Rada přijme víceleté plány.- Je třeba poznamenat, že v souvislosti s nadcházející reformou společné rybářské politiky bude nutné některá ustanovení tohoto návrhu v budoucnu změnit.Nařízení Rady (ES) č. 2187/05 ze dne 21. prosince 2005, kterým se stanoví technická opatření pro zachování rybolovných zdrojů ve vodách Baltského moře, tj. minimální velikost při vykládce a období hájení pro rybolov lososa.Každoroční nařízení Rady, kterým se stanoví rybolovná práva a související podmínky pro určité populace ryb a skupiny populací ryb v Baltském moři, stanoví úrovně celkových přípustných odlovů populace lososa (např. pro rok 2011 nařízení Rady (EU) č. 1124/2010 ze dne 29. listopadu 2010 , kterým se pro rok 2011 stanoví rybolovná práva pro určité populace ryb a skupiny populací ryb v Baltském moři).Nařízení Rady (ES) č. 1224/2009 o zavedení kontrolního režimu EU v oblasti rybolovu stanoví obecné kontrolní požadavky na rybolov, ale i konkrétní požadavky na víceleté plány.- Soulad s ostatními politikami a cíli UnieCíle návrhu jsou v souladu s politikou Evropské unie v oblasti životního prostředí, zejména s cíli směrnice o stanovištích, rámcové směrnice o vodě a rámcové směrnice o strategii pro mořské prostředí.KONZULTACE ZÚčASTNěNÝCH STRAN A POSOUZENÍ DOPADůMetody konzultací, hlavní cílová odvětví a obecný profil respondentůVzhledem k tomu, že losos obecný je druhem širokého zájmu, nikoliv pouze komerčních rybářů, ale i rekreačních rybářů, podniků cestovního ruchu a sdružení zajímajících se o řeky, snahou konzultací bylo zaměřit se na všechny zájmové skupiny. Dokument otevřené konzultace přeložený do všech pobaltských jazyků byl zveřejněn on-line. Rybolovné úřady a úřady působící v oblasti životního prostředí z členských států v oblasti Baltského moře a klíčové zúčastněné strany se dále zúčastnily konzultační schůzky konané dne 28. dubna 2009 v Bruselu. Byla sestavena řídící skupina pro posouzení dopadu (IASG) skládající se ze zástupců 6 generálních ředitelství, a sice GŘ ENV, GŘ EMPL, GŘ REGIO, GŘ ECFIN, GŘ TRADE a generálního sekretariátu.Příslušné vědecké/odborné oblastiU environmentálních parametrů vychází návrh z vědeckého doporučení Mezinárodní rady pro průzkum moří (ICES)[5], u sociálních a ekonomických hodnocení z doporučení finského výzkumného ústavu pro volně žijící zvěř a rybolov[6] a dále z hodnocení a doporučení Vědeckotechnického a hospodářského výboru pro rybářství (VTHVR)[7].Shrnutí odpovědí a způsob, jakým byly vzaty v úvahuShrnutí vědeckého doporučení a konzultací je obsaženo ve zprávě o posouzení dopadů připojené k tomuto návrhu.Prostředky použité pro zveřejnění odborných stanovisekVšechna doporučení a příspěvky ke konzultačnímu procesu naleznete na internetové stránce GŘ MARE: http://ec.europa.eu/fisheries/cfp/governance/consultations_en.htm- Posouzení dopadůPokud budou dobře provedena, v praxi a v kombinaci se zavedením právních povinností v oblasti ochrany životního prostředí pro vnitrozemské vody, splní navrhovaná opatření následující cíle:a) pro populace lososa žijící v Baltském moři- obnovení všech populací lososa volně žijících v baltických řekách na úroveň bezpečných biologických limitů a obnovení příznivého stavu z hlediska ochrany omezením tlaku způsobeného rybolovem na oslabené populace lososa žijící v řekách,- obnovení samovolně udržitelných populací lososa v řekách, kde došlo k jejich vyhubení, nebo kde jsou populace velmi oslabené, což by přineslo vyšší celkovou produkci volně žijícího lososa,- zachování genetické rozmanitosti volně žijícího lososa, neboť vysazování uměle chovaného lososa s možnými negativními genetickými důsledky se podstatně sníží.b) pro odvětví komerčního rybolovu- předvídatelnost rybolovných práv jako důsledek jasných pravidel kontroly odlovu,- zvýšená produkce volně žijícího lososa a obnova všech volně žijících říčních populací, což v dlouhodobém horizontu přinese zvýšení rybolovných práv.c) pro odvětví rekreačního rybolovu- zvýšená produkce volně žijícího lososa a obnova všech volně žijících říčních populací, což v dlouhodobém horizontu přinese zvýšení rybolovných práv.d) pro odvětví cestovního ruchu- potenciál růstu zásluhou zvýšených rybolovných práv u volně žijících populací lososa, a to v moři i v řekách.PRÁVNÍ STRÁNKA NÁVRHU- Právní základPrávním základem návrhu je čl. 43 odst. 2 Smlouvy o fungování Evropské unie[8].- Zásada subsidiarityPodle čl. 3 odst. 1 písm. d) Smlouvy o fungování Evropské unie (SFEU) návrh spadá do výlučné pravomoci Evropské unie. Ačkoliv losos žijící v Baltském moři patří mezi anadromní druhy, je považován za „biologické mořské zdroje“ ve smyslu čl. 3 odst. 1 písm. d) SFEU. Smyslem tohoto ustanovení je zajistit účinnou ochranu mořských druhů v průběhu celého cyklu jejich migrace. Zásada subsidiarity se proto neuplatní.- ProporcionalitaNavrhovaná opatření odpovídají zásadě proporcionality, neboť nepřekračují to, co je nezbytné k dosažení cíle zachování populace lososa v Baltském moři v souladu se společnou rybářskou politikou a jsou vhodná k zajištění dlouhodobé udržitelnosti rybolovu této populace.ROZPOčTOVÉ DůSLEDKYNávrh nemá žádné nové důsledky pro rozpočet.DALšÍ INFORMACE- Přezkum / revize / ustanovení o skončení platnostiNávrh obsahuje ustanovení o přezkumu a revizi.2011/0206 (COD)NávrhNAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADYkterým se stanoví víceletý plán pro populaci lososa žijící v Baltském moři a rybolov této populaceEVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 43 odst. 2 této smlouvy,s ohledem na návrh Evropské komise,s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru[9],s ohledem na stanovisko Výboru regionů[10],po postoupení návrhu vnitrostátním parlamentům,v souladu s řádným legislativním postupem,vzhledem k těmto důvodům:1. Platnost akčního plánu pro populace lososa přijatého Mezinárodní komisí pro rybolov v Baltském moři v roce 1997 skončila v roce 2010. Smluvní strany Komise na ochranu baltského mořského prostředí (HELCOM) se zasadily o to, aby EU vypracovala dlouhodobý plán řízení populace lososa žijící v Baltském moři.2. V nejnovějších vědeckých doporučeních Mezinárodní rady pro průzkum moří (ICES) a Vědeckotechnického a hospodářského výboru pro rybářství (VTHVR) se uvádí, že některé populace lososa volně žijící v řekách se nacházejí mimo bezpečné biologické limity a že je třeba vypracovat víceletý plán na evropské úrovni.3. Podle čl. 3 odst. 1 písm. d) Smlouvy o fungování Evropské unie disponuje Unie výlučnou pravomocí v oblasti zachování biologických mořských zdrojů. Vzhledem k tomu, že losos patří mezi anadromní druhy, nelze zachovat populace lososa žijící v Baltském moři, aniž by byla přijata opatření k ochraně těchto populací v období, kdy žijí v řekách. Tato opatření tedy také spadají do výlučné pravomoci Unie s cílem zajistit účinnou ochranu mořských druhů v průběhu celého cyklu jejich migrace a měla by být zahrnuta do víceletého plánu.4. Směrnice 92/43/EHS o ochraně přírodních stanovišť, volně žijících živočichů a planě rostoucích rostlin[11] uvádí lososa obecného jako druh v zájmu Evropské unie a opatření přijatá podle této směrnice musí být navržena tak, aby bylo zajištěno, že jejich využívání bude v souladu s odpovídajícím stavem z hlediska jejich ochrany. Je tedy nutné zajistit, aby opatření k ochraně lososa přijatá dle tohoto nařízení byla konzistentní a koordinovaná s opatřeními přijatými dle zmíněné směrnice.5. Cílem směrnice 2000/60/ES, kterou se stanoví rámec pro činnost EU v oblasti vodní politiky[12], je ochránit, zachovat a zlepšit vodní prostředí, kde losos po část svého života pobývá. K dosažení těchto cílů směrnice 2000/60/ES by měl přispět víceletý plán pro populace baltského lososa. Opatření touto směrnicí již vyžadovaná, jako jsou plány povodí, by neměla být identická s opatřeními přijatými na základě tohoto nařízení, nicméně je třeba zajistit koordinaci a konzistentnost mezi opatřeními přijatými dle tohoto nařízení a dle již zmíněné směrnice na ochranu a zlepšení stanovišť lososů ve vnitrozemských vodách.6. V prováděcím plánu odsouhlaseném na světovém summitu o udržitelném rozvoji v Johannesburgu v roce 2002 se uvádí, že do roku 2015 je třeba obnovit všechny komerční populace na úroveň, která přinese maximální udržitelný výnos. Mezinárodní rada pro průzkum moří usuzuje, že u populací lososa žijících v baltických řekách tato úroveň u různých řek s volně žijícími populacemi lososa odpovídá úrovni produkci strdlic mezi 60 a 75 % potenciální kapacity produkce strdlic. Takové vědecké doporučení by mělo sloužit jako východisko pro stanovení hlavních a vedlejších cílů víceletého plánu.7. Vědecké doporučení naznačuje, že genetické znečištění populace lososa žijící v Baltském moři může snížit míru přežití a hojnost původních populací a narušit genetickou obranyschopnost vůči nemocem a měnícím se místním environmentálním podmínkám. Zachování genetické integrity a rozmanitosti populací lososa v Baltském moři tudíž hraje rozhodující úlohu v jejich ochraně a musí se stát cílem víceletého plánu.8. Stanovení míry úmrtnosti způsobené rybolovem v moři a v řekách by mělo přinést velikost volně žijící populace lososa, která přináší maximální udržitelný výnos v souladu se stanovenými cíli a termíny. Míra úmrtnosti způsobená rybolovem v moři se stanoví na základě doporučení VTHVR.9. Za účelem účinnějšího provádění plánu a s cílem lépe přizpůsobit reakci zvláštnostem populací lososa v jednotlivých řekách by měly být dotčené členské státy oprávněny stanovit úroveň míry úmrtnosti způsobené rybolovem, celkové přípustné odlovy a některá technická opatření pro zachování zdrojů v souladu s čl. 2 odst. 1 Smlouvy o fungování Evropské unie.10. Při přijímání opatření v rámci tohoto nařízení by členské státy měly v plném rozsahu respektovat své mezinárodní závazky, zejména závazky odvozené z článku 66 Úmluvy Organizace spojených národů o mořském právu ze dne 10. prosince 1982[13], který mimo jiné vyžaduje, aby stát původu anadromních populací a další dotčené státy spolupracovaly s cílem zachovat a řídit tyto populace.11. Je třeba přijmout opatření, která by umožnila Komisi pravidelně přezkoumat vhodnost a účinnost opatření přijatých členskými státy na základě hlavních a vedlejších cílů stanovených ve víceletém plánu.12. Vědecké doporučení uvádí, že postupy vysazování mohou významně ovlivnit genetickou rozmanitost populace lososa žijící v Baltském moři a přináší riziko, že velké množství uměle chovaných ryb každoročně vypuštěných do Baltského moře postihne genetickou integritu volně žijícího lososa. Doporučuje se tyto postupy postupně ukončit. V tomto víceletém plánu by proto měly být pro vypouštění lososa stanoveny podmínky.13. Přímé vysazování v řekách s potenciálem pro výskyt lososa je považováno za zvláštních podmínek za opatření pro zachování zdrojů, neboť bude mít pozitivní dopad na celkový počet jedinců lososa a rybolov, jelikož lze tímto způsobem obnovit samovolně udržitelné populace lososa. Je třeba přijmout opatření, která by výslovně povolila přímé vysazování, které splňuje tyto podmínky pro získání finančních zdrojů v souladu s čl. 38 odst. 2 nařízení (ES) č. 1198/2006 o Evropském rybářském fondu[14].14. Nicméně vzhledem k tomu, že vypouštění lososa může být v současnosti v některých členských státech povinné, a ve snaze poskytnout členským státům čas na přizpůsobení se těmto požadavkům, mělo by vypouštění lososa pro účely jiné, než je vysazování a přímé vysazování, zůstat povoleno v průběhu přechodného období sedmi let po vstupu tohoto nařízení v platnost.15. Aby se zaručilo, že jsou opatření stanovená tímto nařízením dodržována, měla by být kromě kontrolních opatření stanovených v nařízení Rady (ES) č. 1224/2009 ze dne 20. listopadu 2009 o zavedení kontrolního režimu Společenství k zajištění dodržování pravidel společné rybářské politiky[15] přijata zvláštní kontrolní opatření.16. Délka většiny pobřežních plavidel pro odlov lososa nepřesahuje 10 m. Z tohoto důvodu by povinnost používat lodní deník rybolovu dle článku 14 a podávat předchozí oznámení dle článku 17 nařízení (ES) 1224/2009 měla být rozšířena tak, aby se vztahovala na všechna plavidla.17. S cílem zajistit, že úlovky lososa nejsou nesprávně vykázány jako úlovky pstruha obecného, čímž by unikly řádné kontrole, je nutné povinnost předkládat předchozí oznámení v souladu s článkem 17 nařízení (ES) 1224/2009 rozšířit i na všechna plavidla, která uchovávají na palubě pstruha obecného.18. K získání lepších a rozsáhlejších vědeckých údajů o populacích lososa by měl být povolen odlov elektrickým proudem.19. V nejnovějším vědeckém doporučení se uvádí, že rekreační rybolov lososa v moři významně ovlivňuje jeho populace. Přesnost údajů v této oblasti není nicméně příliš vysoká. Zejména rekreační rybolov prováděný z plavidel, která provozují podniky nabízející tyto služby jako placené, se může významně podílet na úlovcích lososa žijícího v Baltském moři. Proto je pro fungování víceletého plánu vhodné zavést konkrétní správní opatření k řízení těchto činností.20. Aby bylo možné efektivním způsobem naplnit vedlejší cíle stanovené v tomto nařízení a rychle reagovat na změny v populacích, je třeba pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy u určitých nepodstatných prvků tohoto nařízení, popsaných v článcích 6, 7, 11 a 25, přenést na Komisi. Na základě těchto pravomocí by mělo být možné změnit míru úmrtnosti způsobenou rybolovem, změnit seznam řek s volně žijícími populacemi lososa a některé technické informace obsažené v přílohách tohoto nařízení a přijímat opatření pro populace žijící v baltických řekách, nejsou-li členskými státy přijata opatření, k nimž jsou dle bodu 9 odůvodnění oprávněny, nebo jsou přijatá opatření považována za neúčinná.21. Při přípravě a vypracovávání aktů v přenesené pravomoci by Komise měla zajistit souběžné, včasné a náležité předávání příslušných dokumentů Evropskému parlamentu a Radě.22. Za účelem zajištění jednotných podmínek k provedení ustanovení článku 12 tohoto nařízení o vysazování lososa by měly být prováděcí pravomoci svěřeny Komisi. Uvedené pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 ze dne 16. února 2011, kterým se stanoví pravidla a obecné zásady způsobu, jakým členské státy kontrolují Komisi při výkonu prováděcích pravomocí[16],PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:KAPITOLA I PŘEDMĚT, OBLAST PŮSOBNOSTI A DEFINICEČlánek 1PředmětTímto nařízením se stanoví víceletý plán pro zachování a řízení populace lososa žijící v Baltském moři (dále jen „plán“).Článek 2Oblast působnosti1. Tento plán se vztahuje na:a) komerční rybolov v Baltském moři a řekách s ním propojeným na území členských států (dále jen „dotčené členské státy“),b) rekreační rybolov lososa v Baltském moři, pokud je tento rybolov prováděn obslužnými plavidly.Článek 3Definice1. Pro účely tohoto nařízení se použijí definice stanovené v článku 3 nařízení (ES) č. 2371/2002, článku 2 směrnice 2000/60/ES a článku 4 nařízení (ES) č. 1224/2009.2. Rovněž se použijí tyto definice:a) „Baltským mořem“ se rozumí subdivize ICES 22–32;b) „baltickými řekami“ se rozumí řeky propojené s Baltským mořem a nacházející se na území členských států;c) „populací lososa žijící v Baltském moři“ se rozumí všechny populace lososa v Baltském moři a baltických řekách, ať už se jedná o populace volně žijící nebo uměle chované;d) „řekou s volně žijícími populacemi lososa“ se rozumí řeka se samovolně udržitelnými populacemi volně žijícího lososa, aniž by docházelo k vypouštění uměle chovaných populací lososa nebo k němu dochází jen v omezené míře; seznam řek je uveden v příloze I;e) „řekou s potenciálem pro výskyt lososa“ se rozumí řeka, v níž v minulosti žila(y) volně žijící populace lososa a kde v současnosti nedochází k přirozené reprodukci nebo zde k reprodukci dochází jen v minimální míře, přičemž zde existuje potenciál pro obnovení samovolně udržitelné populace lososa;f) „potenciální kapacitou produkce strdlic“ se rozumí kapacita produkce strdlic vypočítaná pro každou řeku na základě příslušných parametrů specifických pro jednotlivé řeky;g) „technickými opatřeními pro zachování zdrojů“ se rozumí opatření, která regulují složení druhů, složení úlovků z hlediska velikosti a dopad rybolovných činností na prvky ekosystémů stanovením podmínek pro použití a strukturu lovných zařízení a stanovením omezení přístupu do oblastí rybolovu;h) „vysazováním“ se rozumí záměrné vypouštění strdlic nebo uměle chovaných lososů v raných fázích životního cyklu do řek s volně žijícími populacemi lososa;i) „přímým vysazováním ryb“ se rozumí vypouštění strdlic nebo uměle chovaných lososů v raných fázích životního cyklu do řek s potenciálem pro výskyt lososa;j) „obslužným plavidlem“ se rozumí plavidlo, které je provozováno podnikem nabízejícím služby, jako je poskytnutí rybolovného zařízení, přeprava a/nebo poradenství za účelem rekreačního rybolovu lososa v Baltském moři;k) „celkovými přípustnými odlovy“ (TAC) se rozumí množství lososa žijícího v Baltském moři, které lze v rámci dané populace každoročně ulovit a vyložit.KAPITOLA II HLAVNÍ CÍLEČlánek 4Hlavní cíleCílem plánu je zajistit, aby:a) byla populace lososa žijící v Baltském moři využívána udržitelným způsobem v souladu se zásadou maximálně udržitelného výnosu;b) byla zachována genetická integrita a rozmanitost populace lososa žijící v Baltském moři.KAPITOLA III VEDLEJŠÍ CÍLEČlánek 5Vedlejší cíle pro populace lososa volně žijící v řekách23. U řek s volně žijícími populacemi lososa, kde k okamžiku vstupu tohoto nařízení v platnost bylo dosaženo úrovně 50 % potenciální kapacity produkce strdlic, dosáhne v každé řece za pět let od vstupu tohoto nařízení v platnost produkce volně žijících strdlic 75 % potenciální kapacity produkce strdlic.24. U řek s volně žijícími populacemi lososa, kde k okamžiku vstupu tohoto nařízení v platnost nebylo dosaženo úrovně 50 % potenciální kapacity produkce strdlic, dosáhne v každé řece produkce volně žijících strdlic 50 % potenciální kapacity produkce strdlic za pět let od vstupu tohoto nařízení v platnost a 75 % za deset let od vstupu tohoto nařízení v platnost.25. Za deset let od vstupu tohoto nařízení v platnost bude v každé řece s volně žijícími populacemi lososa produkce strdlic volně žijícího lososa udržována na úrovni alespoň 75 % potenciální kapacity produkce strdlic.26. Dotčené členské státy mohou pro každou řeku s volně žijícími populacemi lososa stanovit další přísnější cíle.KAPITOLA IV PRAVIDLA ODLOVUČlánek 6Stanovení celkových přípustných odlovů v řekách27. Roční celkové přípustné odlovy populace lososa v řekách s volně žijícími populacemi lososa nepřekročí úroveň odpovídající míře úmrtnosti způsobené rybolovem, která je uvedena v odstavci 2.28. Míru úmrtnosti způsobenou rybolovem pro populace lososa v řekách s volně žijícími populacemi lososa stanoví každý členský stát v souladu s vedlejšími cíli stanovenými v článku 5 a odbornými názory Vědeckotechnického a hospodářského výboru pro rybářství a Mezinárodní rady pro průzkum moří, které jsou pravidelně těmito orgány přezkoumávány, jakmile jsou k dispozici další informace nebo se změní charakteristické vlastnosti řeky. Za tímo účelem zohlední členské státy potenciální kapacitu produkce strdlic vypočítanou Mezinárodní radou pro průzkum moří pro každou řeku na základě příslušných parametrů specifických pro jednotlivé řeky a pravidelně přezkoumávaných tímto orgánem, jakmile jsou k dispozici další informace nebo se změní charakteristické vlastnosti řeky.29. Nejpozději do jednoho roku po vstupu tohoto nařízení v platnost dotčené členské státy na svých veřejně přístupných úředních internetových stránkách zřízených v souladu s článkem 114 nařízení 1224/2009 zveřejní míru úmrtnosti způsobenou rybolovem v řekách s volně žijícími populacemi lososa a odpovídající celkové přípustné odlovy lososa a budou tyto ukazatele každoročně přezkoumávat.30. Každé tři roky Komise s ohledem na hlavní a vedlejší cíle uvedené v článcích 4 a 5 posoudí slučitelnost a účinnost opatření přijatých členskými státy dle tohoto článku.31. Komise je zmocněna k přijetí aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 26, kterými stanoví míru úmrtnosti dané rybolovem a/nebo odpovídající celkový přípustný odlov v řekách s volně žijícími populacemi lososa a/nebo rozhodne o uzavření loviště, pokud dotčené členské státy nezveřejní taková opatření v souladu s odstavci 1, 2 a 3 ve stanoveném termínu po vstupu tohoto nařízení v platnost.32. Komise je zmocněna k přijetí aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 26, kterými stanoví míru úmrtnosti dané rybolovem a/nebo odpovídající celkový přípustný odlov v řekách s volně žijícími populacemi lososa a/nebo rozhodne o uzavření loviště, pokud na základě hodnocení provedeného dle odstavce 4 jsou opatření členských států shledána jako neslučitelná s hlavními a vedlejšími cíli stanovenými v článcích 4 a 5 nebo je shledáno, že tyto hlavní a vedlejší cíle nesplňují.33. Komise přijímá tato opatření s cílem zajistit, aby hlavní a vedlejší cíle stanovené v článcích 4 a 5 byly splněny. Jakmile Komise přijme akt v přenesené pravomoci, opatření členského státu pozbývají platnosti.Článek 7Stanovení celkových přípustných odlovů v moři34. Roční celkové přípustné odlovy populace lososa v moři nepřekročí úroveň míry úmrtnosti způsobené rybolovem rovnu 0,1.35. Pokud existují jasné známky toho, že došlo ke změně stavu populace a/nebo že stávající míra úmrtnosti způsobená rybolovem není přiměřená k dosažení cílů stanovených v článku 4, je Komise prostřednictvím aktů v přenesené pravomoci přijatých v souladu s článkem 26 oprávněna změnit hodnotu míry úmrtnosti způsobené rybolovem v moři uvedenou v odstavci 1.36. V případě náhlého propuknutí nákaz, kriticky nízké míry přežití jedinců starších dvou let nebo jiných nepředvídaných situací stanoví Rada celkové přípustné odlovy, které jsou nižší než celkové přípustné odlovy vycházející z míry úmrtnosti způsobené rybolovem uvedené v odstavci 1.Článek 8Využití vnitrostátní kvóty obslužnými plavidlyLosos ulovený v moři z obslužných plavidel se započítá do vnitrostátní kvóty.KAPITOLA V TECHNICKÁ OPATŘENÍ PRO ZACHOVÁNÍ ZDROJŮČlánek 9Opatření členských států k ochraně oslabených populací lososa v řekách37. Pro řeky s volně žijícími populacemi lososa, kde k okamžiku vstupu tohoto nařízení v platnost nebylo dosaženo úrovně 50 % potenciální kapacity produkce strdlic, zavedou dotčené členské státy vnitrostátní technická opatření pro zachování zdrojů, a to nejpozději do dvou let po vstupu tohoto nařízení v platnost.38. Technická opatření pro zachování zdrojů uvedená v odstavci 1 vychází ze zvláštních nároků jednotlivých řek s cílem přiměřeně přispět k dosažení hlavních a vedlejších cílů stanovených v článcích 4 a 5. Místo uplatnění takových opatření vychází z nejlepších dostupných informací o migračních trasách lososů v moři.Článek 10Opatření k ochraně dalších populací lososa žijících v řekáchČlenské státy mohou ve svých baltických řekách pro populace lososa žijící v řekách nezahrnutých do článku 9 tohoto nařízení zavést vnitrostátní technická opatření pro zachování zdrojů. Tato opatření přispějí k dosažení hlavních a vedlejších cílů stanovených v článcích 4 a 5.Článek 11Opatření přijímaná Komisí39. Každé tři roky Komise s ohledem na hlavní a vedlejší cíle uvedené v článcích 4 a 5 posoudí slučitelnost a účinnost opatření přijatých členskými státy dle článků 9 a 10, a to zejména v případech, kdy řeky s volně žijícími populacemi lososa protékají několika členskými státy.40. Komise je zmocněna k přijetí aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 26, kterými stanoví potřebná technická opatření pro zachování zdrojů, pokud dotčené členské státy nepřijmou taková opatření v souladu s článkem 9 ve stanoveném termínu po vstupu tohoto nařízení v platnost.41. Komise je zmocněna k přijetí aktů v přenesené pravomoci v souladu s článkem 26, kterými stanoví potřebná technická opatření pro zachování zdrojů, pokud na základě hodnocení provedeného dle odstavce 1 jsou opatření členského státu shledána jako neslučitelná s hlavními a vedlejšími cíli stanovenými v článcích 4 a 5 nebo je shledáno, že tyto hlavní a vedlejší cíle nesplňují.42. Komise přijímá tato opatření s cílem zajistit, aby hlavní a vedlejší cíle stanovené v článcích 4 a 5 byly splněny. Jakmile Komise přijme akt v přenesené pravomoci, opatření členského státu pozbývají platnosti.KAPITOLA VI VYPOUŠTĚNÍČlánek 12Vysazování43. Vysazovat lososa lze pouze do řek s volně žijícími populacemi lososa. Počet strdlic vypuštěných do každé řeky nepřekročí odhadovanou potenciální kapacitu produkce strdlic této řeky.44. Vysazování ryb je třeba provádět způsobem, který zaručí genetickou rozmanitost odlišných populací lososa žijících v řekách při zohlednění stávajících společenství ryb v řekách, kam je násada umísťována, a v řekách sousedících, a to při maximalizaci účinku vysazování.45. Komise může prováděcími akty přijatými v souladu s přezkumným postupem podle čl. 27 odst. 2 stanovit prováděcí pravidla pro uplatnění tohoto článku.Článek 13Přímé vysazování rybPřímé vysazování ryb do řek s potenciálem pro výskyt lososa lze provádět pouze za předpokladu, že:a) řeka nabízí volné migrační trasy, odpovídající kvalitu vody a stanoviště vhodná pro reprodukci a růst lososa;b) účelem přímého vysazování je založit nebo podpořit životaschopnou, samovolně udržitelnou populaci volně žijícího lososa;c) existuje program, který monitoruje a hodnotí situaci před a po vysazení ryb;d) existují vhodná a přiměřená opatření pro zachování a řízení zdrojů, jejichž cílem je podpořit obnovu samovolně udržitelné populace lososa v řece.Přímé vysazování dle odstavce 1 je považováno za opatření pro zachování zdrojů ve smyslu čl. 38 odst. 2 nařízení (ES) č. 1198/2006 o Evropském rybářském fondu.Článek 14Přechodné obdobíLososi smí být vypouštěni jiným způsobem než podle článků 12 a 13 až do 7 let po vstupu tohoto nařízení v platnost.KAPITOLA VII KONTROLA A PROSAZOVÁNÍČlánek 15Vztah k nařízení (ES) č. 1224/2009Kromě kontrolních opatření stanovených v nařízení (ES) č. 1224/2009 se použijí kontrolní opatření stanovená v této kapitole, nestanoví-li články v této kapitole odlišně.Článek 16Lodní deníkyOdchylně od článku 14 nařízení (ES) č. 1224/2009 velitelé rybářských plavidel Evropské unie všech délek s oprávněním k rybolovu lososa vedou lodní deník o svých činnostech v souladu s pravidly stanovenými v článku 14 nařízení (ES) č. 1224/2009.Článek 17Předchozí oznámeníOdchylně od úvodní věty čl. 17 odst. 1 nařízení (ES) č. 1224/2009 velitelé všech rybářských plavidel Evropské unie všech délek, která uchovávají na palubě lososa obecného a/nebo pstruha obecného, oznamují příslušným orgánům svého členského státu vlajky bezprostředně po ukončení rybářských činností informace uvedené v čl. 17 odst. 1 nařízení (ES) č. 1224/2009.Článek 18Oprávnění ke zvláštní činnosti46. Obslužná plavidla musí mít oprávnění ke zvláštní činnosti pro rybolov lososa vydané v souladu s přílohou II tohoto nařízení.47. Dotčené členské státy zahrnou oprávnění ke zvláštní činnosti do seznamu oprávnění k rybolovu obsaženého v elektronické databázi zřízené v souladu s čl. 116 odst. 1 písm. d) nařízení (ES) č. 1224/2009. Mimoto zahrnou údaje o oprávnění ke zvláštní činnosti i do počítačového systému potvrzování údajů upraveného článkem 109 nařízení (ES) č. 1224/2009.Článek 19Výkaz úlovků48. Velitel obslužného plavidla vyplní výkaz úlovků v souladu s přílohou III a k poslednímu dni každého měsíce jej předloží příslušným orgánům svého členského státu vlajky obslužného plavidla.49. Do 15. dne v měsíci dotčené členské státy zapíší informace uvedené ve výkazech úlovků za předchozí měsíc do své elektronické databáze zřízené dle čl. 116 odst. 1 písm. f) nařízení (ES) č. 1224/2009 a do jejich počítačového systému potvrzování údajů uvedeného v článku 109 nařízení (ES) č. 1224/2009. Elektronické údaje a výkazy úlovků jsou uchovávány po dobu tří let.Článek 20Inspekce vykládkyDotčené členské státy inspekcemi vykládky ověří přesnost informací zapsaných ve výkazech úlovků. Tyto inspekce vykládky zkontrolují minimálně 10 % celkového počtu vykládek.Článek 21Národní kontrolní akční programyNárodní kontrolní akční programy popsané v článku 46 nařízení (ES) č. 1224/2009 musí zahrnovat alespoň:a) uplatnění technických opatření pro zachování zdrojů přijatá podle kapitoly V tohoto nařízení;b) dodržování pravidel ohledně využívání kvóty, oprávnění k činnosti a výkazu úlovků obslužnými plavidly;c) sledování pravidel pro vysazování a přímé vysazování ryb.KAPITOLA VIII SBĚR ÚDAJŮČlánek 22Pro účely sběru údajů lze každou kohortu mladých jedinců lososa obecného ve všech řekách s volně žijícími populacemi lososa před smoltifikací zkoumat s využitím odlovu elektrickým proudem.KAPITOLA IX DALŠÍ POSTUPČlánek 23Hlášení podávaná členskými státy50. V třetím roce po vstupu tohoto nařízení v platnost a každé tři roky poté ohlásí dotčené členské státy Komisi technická opatření pro zachování zdrojů přijatá v souladu s kapitolou V a plnění cílů stanovených v článku 5.51. V šestém roce po vstupu tohoto nařízení v platnost a každých šest let poté informují dotčené členské státy Komisi o provádění tohoto nařízení a plnění cílů stanovených v článku 5. Zpráva členských států zahrne zejména následující informace:a) vývoj v oblasti vnitrostátního rybolovu, včetně podílu úlovků z volného moře, pobřežních vod a řek a podílu úlovků komerčních rybářů, podniků obslužných plavidel a dalších rekreačních rybářů;b) pro každou řeku s volně žijícími populacemi lososa produkci mladých lososů a strdlic a nejlepší dostupný odhad potenciální kapacity produkce strdlic;c) pro každou populaci volně žijícího lososa v řekách dostupné genetické informace;d) činnosti vysazování a přímého vysazování lososa;e) provádění národního kontrolního akčního programu podle článku 46 nařízení (ES) č. 1224/2009.Článek 24Vyhodnocení plánuNa základě zpráv členských států podávaných podle článku 23 tohoto nařízení a na základě vědeckého doporučení posoudí Komise dopad správních opatření na populace lososa žijící v Baltském moři a na rybolov využívající tyto populace v roce následujícím po roce, v němž obdrží zprávy členských států.KAPITOLA X ZMĚNY PŘÍLOHČlánek 25 Změny příloh52. Komise může akty v přenesené pravomoci přijatými v souladu s článkem 26 změnit seznam řek s volně žijícími populacemi lososa uvedený v příloze I, aby jej udržovala v aktuálním stavu vzhledem k vědeckým poznatkům.53. Ve snaze dosáhnout účinné kontroly může Komise akty v přenesené pravomoci přijatými v souladu s článkem 26 změnit přílohy II a III.KAPITOLA XI PROCESNÍ USTANOVENÍČlánek 26Výkon přenesené pravomoci54. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci svěřená Komisi podléhá podmínkám stanoveným v tomto článku.55. Pravomoci přijímat akty v přenesené pravomoci uvedené v článcích 6, 7, 11 a 25 jsou svěřeny Komisi na dobu neurčitou.56. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomocí uvedené v článcích 6, 7, 11 a 25 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomocí v něm blíže určených. Nabývá účinku dnem následujícím po zveřejnění tohoto rozhodnutí v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.57. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.58. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle článků 6, 7, 11 a 25 vstoupí v platnost, pouze pokud Evropský parlament a Rada nevysloví ve lhůtě dvou měsíců od oznámení aktu Evropskému parlamentu a Radě námitky, nebo pokud Evropský parlament a Rada před uplynutím této lhůty Komisi informují, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o dva měsíce.Článek 27Zrušení oprávněníPokud do stanoveného termínu dotčené členské státy nestanoví nebo nezveřejní opatření stanovená v článcích 6 nebo 11, nebo pokud jsou podle hodnocení provedeného podle čl. 6 odst. 4 nebo čl. 11 odst. 1 shledána tato opatření jako nedostatečná a/nebo neúčinná, může Komise zrušit oprávnění dotčeného členského státu uvedená v článcích 6 nebo 11. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomocí v něm blíže určených. Nabývá účinku dnem následujícím po zveřejnění tohoto rozhodnutí v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn.Článek 28Postup projednávání ve výboru59. Komisi je nápomocen Výbor pro rybolov a akvakulturu zřízený článkem 30 nařízení (ES) č. 2371/2002. Uvedený výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.60. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.KAPITOLA XII ZÁVĚREČNÁ USTANOVENÍČlánek 29Vstup v platnostToto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.Toto nařízení se použije ode dne XXX.Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.V Bruselu dne [...].Za Evropský parlament Za Radupředseda/předsedkyně předseda/předsedkyněPŘÍLOHA IBaltické řeky s volně žijícími populacemi lososaFinsko- SimojokiFinsko/Švédsko- Tornionjoki/TorneälvenŠvédsko- Kalixälven, Råneälven, Piteälven, Åbyälven, Byskeälven, Rickleån, Sävarån, Ume/Vindelälven, Öreälven, Lögdeälven, Emån, Mörrumsån, LjunganEstonsko- Pärnu, Kunda, Keila, VasalemmaLotyšsko- Salaca, Vitrupe, Peterupe, Irbe, Uzava, SakaLotyšsko/Litva- Barta/BartuvaLitva- Povodí řeky Nemunas (Zeimena)PŘÍLOHA IINEJNUTNĚJŠÍ ÚDAJE PRO OPRÁVNĚNÍ KE ZVLÁŠTNÍ ČINNOSTI1. ÚDAJE O PLAVIDLENázev plavidla[17]Stát vlajkyPřístav registrace (název a národní kód)Vnější označeníMezinárodní rádiová volací značka (IRCS[18])2. DRŽITEL OPRÁVNĚNÍ, VLASTNÍK PLAVIDLA A VELITEL[19]Jméno fyzické osoby nebo název právnické osoby a jejich adresa3. VLASTNOSTI PLAVIDLAVýkon motoru (kW)[20]Prostornost (GT)Celková délka4. PODMÍNKY RYBOLOVU1. Datum vydání:2. Doba platnosti:3. Podmínky oprávnění včetně případných druhů, oblasti rybolovu a lovného zařízení:PŘÍLOHA IIIVÝKAZ ÚLOVKŮKaždý dotčený členský stát vydá pro svá obslužná plavidla úřední formulář, který musí být vyplněn jako výkaz úlovků. Tento formulář musí obsahovat alespoň následující informace:a) referenční číslo oprávnění ke zvláštní činnosti vydaného v souladu s článkem 18 tohoto nařízení,b) jméno fyzické osoby nebo název právnické osoby, která je držitelem oprávnění ke zvláštní činnosti vydaného v souladu s článkem 18 tohoto nařízení,c) jméno a podpis velitele obslužného plavidla,d) datum a čas vyplutí z přístavu a připlutí do přístavu a trvání rybolovného výjezdu,e) místo a čas vykládky při jednotlivých rybolovných výjezdech,f) zařízení používané pro rybolovné činnosti,g) množství vyložených ryb při jednotlivých rybolovných výjezdech dle druhu,g) množství vyřazených ryb při jednotlivých rybolovných výjezdech dle druhu,i) oblast odlovu při jednotlivých rybolovných výjezdech vyjádřená pomocí statistických pravoúhelníků ICES.[1] Úř. věst. L 206, 22.7.1992, s. 7. Směrnice naposledy pozměněná směrnicí 2006/105/ES (Úř. věst. L 363, 20.12.2006, s. 368).[2] Úř. věst. L 327, 22.12.2000, s. 1. Směrnice ve znění rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 2455/2001/ES (Úř. věst. L 331, 15.12.2001, s. 1).[3] Úmluva o ochraně mořského prostředí Baltského moře z roku 1992 (platná od 17. ledna 2000).[4] Přijatý dne 15. listopadu 2007 v polském Krakově na mimořádném zasedání ministrů organizovaném Komisí na ochranu baltského mořského prostředí.[5] Zvláštní doporučení ICES z roku 2008, 8.3.3.3: Žádost určená ICES o doporučení pro řízení populací lososa v Baltském moři.[6] Finský výzkumný ústav pro volně žijící zvěř a rybolov, 2008. Analýza údajů na podporu vypracování akčního plánu pro populace lososa v Baltském moři, SI2.491891, FISH/2007/03 – Položka 6.[7] Zpráva z 31. plenárního zasedání Vědeckotechnického a hospodářského výboru pro rybářství: (PLEN-09-02), 13. až 17. července 2009, Kodaň.[8] Úř. věst. C, 9.5.2008, s. 1.[9] Úř. věst. C, , s. .[10] Úř. věst. C, , s. .[11] Úř. věst. L 206, 22.7.1992, s. 7. Směrnice naposledy pozměněná směrnicí 2006/105/ES (Úř. věst. L 63, 20.12.2006, s. 368).[12] Úř. věst. L 327, 22.12.2000, s. 1. Směrnice ve znění rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 2455/2001/ES (Úř. věst. L 331, 15.12.2001, s. 1).[13] Úř. věst. L 179, 23.6.1998, s. 1–2.[14] Úř. věst. L 223, 15.8.2006, s. 1–44.[15] Úř. věst. L 343, 22.12.2009, s. 1–50.[16] Úř. věst. L 55, 28.2.2011, s. 13.[17] Pro plavidla, která mají název.[18] Pro plavidla, která jsou povinna mít IRCS.[19] Uveďte pro každou příslušnou osobu.[20] V souladu s nařízením (ES) č. 2930/86.