text:
 9.6.2020
 FI
 Euroopan unionin virallinen lehti
 L 180/3
 AGREEMENT
 Euroopan unionin ja Valko-Venäjän tasavallan välinen sopimus viisumien myöntämisen helpottamisesta
 EUROOPAN UNIONI, jäljempänä ’unioni’,
 Ja
 VALKO-VENÄJÄN TASAVALTA, jäljempänä ’Valko-Venäjä’,
 jäljempänä ’osapuolet’, jotka
 HALUAVAT helpottaa ihmisten välistä vuorovaikutusta, joka on taloudellisten, humanitaaristen, kulttuuristen, tieteellisten ja muiden siteiden vakaan kehittymisen tärkeä edellytys, helpottamalla viisumien myöntämistä unionin ja Valko-Venäjän kansalaisille vastavuoroisuutta noudattaen,
 TOTEAVAT, että viisumien myöntämisen helpottaminen ei saisi johtaa laittomaan maahanmuuttoon, ja kiinnittävät erityistä huomiota turvallisuuteen ja takaisinottoon,
 PITÄVÄT MIELESSÄ osapuolten välisen yhteistyön perusperiaatteet sekä velvoitteet ja vastuut, mukaan lukien ihmisoikeuksien ja demokratian periaatteiden kunnioittaminen, jotka johtuvat osapuoliin sovellettavista asiaankuuluvista kansainvälisistä sopimuksista,
 OTTAVAT HUOMIOON Euroopan unionista tehtyyn sopimukseen ja Euroopan unionin toiminnasta tehtyyn sopimukseen liitetyn pöytäkirjan Yhdistyneen kuningaskunnan ja Irlannin asemasta vapauden, turvallisuuden ja oikeuden alueen osalta sekä pöytäkirjan Schengenin säännöstön sisällyttämisestä osaksi Euroopan unionia ja vahvistavat, että tämän sopimuksen määräyksiä ei sovelleta Yhdistyneeseen kuningaskuntaan eikä Irlantiin,
 OTTAVAT HUOMIOON Euroopan unionista tehtyyn sopimukseen ja Euroopan unionin toiminnasta tehtyyn sopimukseen liitetyn Tanskan asemaa koskevan pöytäkirjan ja vahvistavat, että tämän sopimuksen määräyksiä ei sovelleta Tanskaan,
 OVAT SOPINEET SEURAAVAA:
 1 artikla
 Tarkoitus ja soveltamisala
 Tämän sopimuksen tarkoituksena on vastavuoroisuutta noudattaen helpottaa viisumien myöntämistä unionin ja Valko-Venäjän kansalaisille sellaista oleskelua varten, jonka on tarkoitus kestää enintään 90 päivää minkä tahansa 180 päivän jakson aikana.
 2 artikla
 Yleinen lauseke
 1. Tässä sopimuksessa määrättyä viisumien myöntämisen helpottamista koskevia järjestelyjä sovelletaan unionin ja Valko-Venäjän kansalaisiin vain siltä osin kuin heitä ei ole vapautettu viisumivelvollisuudesta Valko-Venäjän, unionin tai sen jäsenvaltioiden laeilla ja asetuksilla tai tämän sopimuksen tai muiden kansainvälisten sopimusten määräyksillä.
 2. Kysymykset, joista ei määrätä tässä sopimuksessa ja joita ovat esimerkiksi viisumin epääminen, matkustusasiakirjojen tunnustaminen, toimeentuloon tarvittavien varojen osoittaminen sekä maahantulon epääminen ja maastapoistamiseen liittyvät toimenpiteet, ratkaistaan Valko-Venäjän tai jäsenvaltioiden kansallisen lainsäädännön tai unionin oikeuden mukaisesti.
 3 artikla
 Määritelmät
 Tässä sopimuksessa tarkoitetaan:
 a)
 ’jäsenvaltiolla’ mitä tahansa unionin jäsenvaltiota, lukuun ottamatta Tanskan kuningaskuntaa, Irlantia ja Yhdistynyttä kuningaskuntaa;
 b)
 ’unionin kansalaisella’ henkilöä, jolla on jonkin a alakohdassa määritellyn jäsenvaltion kansalaisuus;
 c)
 ’Valko-Venäjän kansalaisella’ henkilöä, jolla on Valko-Venäjän tasavallan kansalaisuus;
 d)
 ’viisumilla’ jäsenvaltion tai Valko-Venäjän myöntämää lupaa kulkea sen alueen kautta tai tulla jäsenvaltioiden tai Valko-Venäjän alueelle sellaista oleskelua varten, joka kestää enintään 90 päivää minkä tahansa 180 päivän jakson aikana;
 e)
 ’laillisesti oleskelevalla henkilöllä’
 —
 Valko-Venäjän kannalta unionin kansalaista, jolla on lupa tai oikeus oleskella Valko-Venäjän alueella yli 90 päivää Valko-Venäjän lainsäädännön nojalla;
 —
 unionin kannalta Valko-Venäjän kansalaista, jolla on lupa tai oikeus oleskella jonkin jäsenvaltion alueella yli 90 päivää unionin oikeuden tai kansallisen lainsäädännön nojalla;
 f)
 ’EU:n kulkuluvalla’ asiakirjaa, jonka EU myöntää tietyille unionin toimielinten henkilöstöön kuuluville neuvoston asetuksen (EU) N:o 1417/2013 (1) mukaisesti.
 4 artikla
 Matkan tarkoitusta koskevat todistusasiakirjat
 1. Seuraavilta unionin ja Valko-Venäjän kansalaisten ryhmiltä vaaditaan toisen osapuolen alueelle suuntautuvan matkan perusteluksi vain seuraavat asiakirjat:
 a)
 virallisten valtuuskuntien jäsenet, myös pysyvät jäsenet, jotka osallistuvat jäsenvaltiolle, unionille tai Valko-Venäjälle osoitetun virallisen kutsun perusteella virallisiin kokouksiin, kuulemisiin, neuvotteluihin tai vaihto-ohjelmiin taikka tapahtumiin, joita hallitustenväliset järjestöt järjestävät jonkin jäsenvaltion tai Valko-Venäjän alueella:
 —
 jäsenvaltion, unionin tai Valko-Venäjän toimivaltaisen viranomaisen kirje, jossa vahvistetaan, että hakija on sitä edustavan valtuuskunnan jäsen tai pysyvä jäsen, joka matkustaa toisen osapuolen alueelle osallistuakseen edellä mainittuihin tapahtumiin, ja virallisen kutsun jäljennös;
 b)
 lähisukulaiset (puolisot, lapset, vanhemmat, huoltajat, isovanhemmat ja lapsenlapset), jotka vierailevat Valko-Venäjällä laillisesti oleskelevien unionin kansalaisten luona, jäsenvaltioissa laillisesti oleskelevien Valko-Venäjän kansalaisten luona tai sellaisten unionin kansalaisten luona, jotka oleskelevat sen jäsenvaltion alueella, jonka kansalaisia he ovat, tai Valko-Venäjän alueella oleskelevien Valko-Venäjän kansalaisten luona:
 —
 vastaanottajana toimivan henkilön kirjallinen kutsu;
 c)
 liikemiehet ja elinkeinoelämän organisaatioiden edustajat:
 —
 vastaanottajana toimivan oikeushenkilön, yrityksen tai organisaation tai tällaisen oikeushenkilön tai yrityksen toimiston tai sivuliikkeen, Valko-Venäjän tai jonkin jäsenvaltion keskus- tai paikallisviranomaisten tai Valko-Venäjän tai jonkin jäsenvaltion alueella pidettävien kaupan ja teollisuuden alan messujen tai konferenssin tai symposiumin järjestelykomitean kirjallinen kutsu, jonka toimivaltaiset viranomaiset ovat vahvistaneet kansallisen lainsäädännön mukaisesti;
 d)
 autonkuljettajat, jotka hoitavat kansainvälistä rahti- ja matkustajaliikennettä Valko-Venäjän ja jäsenvaltioiden alueiden välillä ajoneuvoilla, jotka on rekisteröity jäsenvaltioissa tai Valko-Venäjällä:
 —
 Valko-Venäjän kansainvälistä tieliikennettä harjoittavan kuljetusyhtiön tai tällaisten yhtiöiden kansallisen liiton taikka jäsenvaltion kansainvälistä tieliikennettä harjoittavien kuljetusyhtiöiden kansallisen liiton laatima kirjallinen kutsu, jossa todetaan matkojen tarkoitus, reitti, kesto ja toistumistiheys;
 e)
 Valko-Venäjän ja jäsenvaltioiden alueille kulkevien kansainvälisten junien juna-, kylmäkuljetus- ja veturihenkilöstön jäsenet:
 —
 Valko-Venäjän tai jonkin jäsenvaltion toimivaltaisen rautatiejärjestön tai -yhtiön kirjallinen kutsu, jossa todetaan matkojen tarkoitus, kesto ja toistumistiheys;
 f)
 toimittajat ja toimittajien mukana ammattitehtävissä matkustavat tekniset avustajat:
 —
 ammattialajärjestön tai hakijan työnantajan antama todistus tai muu asiakirja, jossa todistetaan, että asianomainen henkilö on ammatiltaan toimittaja ja että matkan tarkoituksena on toimittajan työn tekeminen tai että henkilö on toimittajan mukana ammattitehtävissä matkustava tekninen avustaja;
 g)
 henkilöt, jotka osallistuvat tieteen, kulttuurin tai taiteen alan toimintaan tai korkeakoulujen järjestämiin tai muihin vaihto-ohjelmiin:
 —
 vastaanottajana toimivan organisaation kirjallinen kutsu osallistua mainittuun toimintaan;
 h)
 koululaiset, opiskelijat, jatko-opiskelijat ja heidän saattajinaan toimivat opettajat, jotka osallistuvat opinto- tai koulutustarkoituksessa tehtäville matkoille esimerkiksi vaihto-ohjelman tai muun opiskeluun liittyvän toiminnan puitteissa:
 —
 vastaanottajana toimivan korkeakoulun, akatemian, instituutin, oppilaitoksen tai koulun kirjallinen kutsu tai ilmoittautumistodistus tai opiskelijakortti tai todistus kurssista, johon on tarkoitus osallistua;
 i)
 kansainvälisten urheilutapahtumien osanottajat ja henkilöt, jotka toimivat heidän saattajinaan työnsä vuoksi:
 —
 vastaanottajana toimivan organisaation, toimivaltaisten viranomaisten taikka jäsenvaltion tai Valko-Venäjän kansallisen urheiluliiton tai kansallisen olympiakomitean kirjallinen kutsu;
 j)
 ystävyyskaupunkien tai muiden kunnallisten yksiköiden järjestämien virallisten vaihto-ohjelmien osanottajat:
 —
 kyseisten kaupunkien tai kuntien johtajan tai pormestarin kirjallinen kutsu;
 k)
 sotilas- ja siviilihautausmailla vierailevat henkilöt:
 —
 virallinen asiakirja, joka osoittaa, että hauta on edelleen olemassa, sekä todistus hakijan ja vainajan sukulaisuus- tai muusta suhteesta;
 l)
 hautajaisiin osallistuvat sukulaiset:
 —
 virallinen asiakirja, joka vahvistaa kuolemantapauksen, sekä todistus hakijan ja vainajan sukulaisuus- tai muusta suhteesta;
 m)
 lääketieteellisistä syistä maahan tulevat henkilöt ja tarvittavat saattajat:
 —
 hoitolaitoksen virallinen asiakirja, jossa vahvistetaan hoidon tarve kyseisessä laitoksessa ja saattajan tarpeellisuus, ja todistus riittävistä rahavaroista hoidon maksamiseksi;
 n)
 Valko-Venäjän tai jäsenvaltioiden alueella järjestettäviin kansainvälisiin messuihin, konferensseihin, symposiumeihin, seminaareihin tai muihin vastaaviin tapahtumiin osallistuvat vapaiden ammattien harjoittajat:
 —
 vastaanottajana toimivan organisaation kirjallinen kutsu, jossa vahvistetaan, että kyseinen henkilö osallistuu tapahtumaan;
 o)
 kansalaisjärjestöjen edustajat, jotka matkustavat osallistuakseen koulutukseen tai seminaareihin tai konferensseihin esimerkiksi vaihto-ohjelmien puitteissa:
 —
 vastaanottajana toimivan organisaation kirjallinen kutsu, vahvistus siitä, että henkilö edustaa kyseistä kansalaisjärjestöä, ja valtion viranomaisen kansallisen lainsäädännön mukaisesti antama rekisteritodistus kyseisen järjestön perustamisesta;
 p)
 EU:n virallisten, Valko-Venäjän ja unionin välisten, rajat ylittävien yhteistyöohjelmien osanottajat:
 —
 vastaanottajana toimivan organisaation kirjallinen kutsu.
 2. Tämän artiklan 1 kohdassa tarkoitetussa kirjallisessa kutsussa on mainittava seuraavat seikat:
 a)
 kutsuttu henkilö: etu- ja sukunimi, syntymäaika, sukupuoli, kansalaisuus, passin numero, matkan ajankohta ja tarkoitus, maahantulojen määrä ja tarvittaessa kutsutun mukana matkustavien lasten nimet;
 b)
 kutsujana toimiva henkilö: etu- ja sukunimi sekä osoite;
 c)
 kutsujana toimiva oikeushenkilö, yritys tai organisaatio: täydellinen nimi ja osoite ja:
 —
 jos kutsun esittää organisaatio tai viranomainen, kutsun allekirjoittajan nimi ja asema;
 —
 jos kutsun esittää oikeushenkilö tai yritys tai kyseisen oikeushenkilön tai yrityksen toimisto tai sivuliike, joka on sijoittautunut jonkin jäsenvaltion tai Valko-Venäjän alueelle, sen rekisterinumero asianomaisen jäsenvaltion tai Valko-Venäjän kansallisen lainsäädännön mukaisesti.
 3. Tämän artiklan 1 kohdassa mainittuihin ryhmiin kuuluville henkilöille myönnetään kaikentyyppisiä viisumeja yksinkertaistettua menettelyä noudattaen ilman muita osapuolten lainsäädännössä säädettyjä, matkan tarkoitusta koskevia perusteluja, kutsuja tai vahvistuksia.
 5 artikla
 Toistuvaisviisumien myöntäminen
 1. Jäsenvaltioiden ja Valko-Venäjän diplomaatti- ja konsuliedustustot myöntävät viisi vuotta voimassa olevia toistuvaisviisumeja seuraaviin ryhmiin kuuluville henkilöille:
 a)
 kansallisten ja alueellisten hallitusten ja parlamenttien jäsenet, perustuslakituomioistuinten ja ylimpien tuomioistuinten jäsenet heidän hoitaessaan tehtäviään, ellei heitä ole vapautettu viisumipakosta tällä sopimuksella;
 b)
 virallisten valtuuskuntien pysyvät jäsenet, jotka osallistuvat jäsenvaltioille, unionille tai Valko-Venäjälle osoitetun virallisen kutsun perusteella säännöllisesti kokouksiin, kuulemisiin, neuvotteluihin tai vaihto-ohjelmiin taikka tapahtumiin, joita hallitustenväliset järjestöt järjestävät Valko-Venäjän tai jonkin jäsenvaltion alueella;
 c)
 puolisot, alle 21-vuotiaat tai huollettavana olevat lapset, vanhemmat, huoltajat, isovanhemmat ja lapsenlapset, jotka vierailevat Valko-Venäjän alueella laillisesti oleskelevien unionin kansalaisten luona, jäsenvaltioiden alueella laillisesti oleskelevien Valko-Venäjän kansalaisten luona tai sellaisten unionin kansalaisten luona, jotka oleskelevat sen jäsenvaltion alueella, jonka kansalaisia he ovat, tai Valko-Venäjän alueella oleskelevien Valko-Venäjän kansalaisten luona:
 d)
 liikemiehet ja elinkeinoelämän organisaatioiden edustajat, jotka matkustavat säännöllisesti Valko-Venäjälle tai jäsenvaltioihin.
 Poiketen siitä, mitä tämän kohdan ensimmäisessä virkkeessä määrätään, kun on ilmeistä, että tarve tai tarkoitus matkustaa usein tai säännöllisesti rajoittuu lyhyempään jaksoon, toistuvaisviisumin voimassaoloaika rajoitetaan kyseiseen jaksoon, erityisesti kun
 —
 b alakohdassa tarkoitettujen henkilöiden osalta se ajanjakso, jona henkilö toimii virallisen valtuuskunnan pysyvänä jäsenenä, on alle viisi vuotta;
 —
 c alakohdassa tarkoitettujen henkilöiden osalta jossakin jäsenvaltiossa laillisesti oleskelevien Valko-Venäjän kansalaisten tai Valko-Venäjällä laillisesti oleskelevien unionin kansalaisten laillisen oleskelun voimassaoloaika on alle viisi vuotta;
 —
 d alakohdassa tarkoitettujen henkilöiden osalta se ajanjakso, jona henkilö toimii elinkeinoelämän organisaation edustajana, tai työsopimuksen voimassaoloaika on alle viisi vuotta.
 2. Jäsenvaltioiden ja Valko-Venäjän diplomaatti- ja konsuliedustustot myöntävät yhden vuoden voimassa olevan toistuvaisviisumin seuraaviin ryhmiin kuuluville henkilöille edellyttäen, että heille on edellisen vuoden aikana myönnetty vähintään yksi viisumi ja että he ovat käyttäneet sitä kohdevaltion maahantuloa ja oleskelua koskevan lainsäädännön mukaisesti:
 a)
 virallisten valtuuskuntien jäsenet, jotka osallistuvat jäsenvaltiolle, unionille tai Valko-Venäjälle osoitetun virallisen kutsun perusteella säännöllisesti virallisiin kokouksiin, kuulemisiin, neuvotteluihin tai vaihto-ohjelmiin taikka tapahtumiin, joita hallitustenväliset järjestöt järjestävät Valko-Venäjän tai jonkin jäsenvaltion alueella;
 b)
 autonkuljettajat, jotka hoitavat kansainvälistä rahti- ja matkustajaliikennettä Valko-Venäjän ja jäsenvaltioiden alueiden välillä ajoneuvoilla, jotka on rekisteröity joko jäsenvaltioissa tai Valko-Venäjällä;
 c)
 Valko-Venäjän ja jäsenvaltioiden alueille kulkevien kansainvälisten junien juna-, kylmäkuljetus- ja veturihenkilöstön jäsenet;
 d)
 henkilöt, jotka osallistuvat tieteen, kulttuurin tai taiteen alan toimintaan, mukaan lukien yliopistojen järjestämät ja muut vaihto-ohjelmat, ja jotka matkustavat säännöllisesti Valko-Venäjälle tai jäsenvaltioihin;
 e)
 opiskelijat ja jatko-opiskelijat, jotka matkustavat säännöllisesti opinto- tai koulutustarkoituksessa esimerkiksi vaihto-ohjelmien puitteissa;
 f)
 kansainvälisten urheilutapahtumien osanottajat ja henkilöt, jotka toimivat heidän saattajinaan työnsä vuoksi;
 g)
 ystävyyskaupunkien ja muiden kunnallisten yksiköiden järjestämien virallisten vaihto-ohjelmien osanottajat;
 h)
 lääketieteellisistä syistä säännöllisesti vierailevat henkilöt ja tarvittavat saattajat;
 i)
 kansainvälisiin messuihin, konferensseihin, symposiumeihin, seminaareihin tai muihin vastaaviin tapahtumiin osallistuvat vapaiden ammattien harjoittajat;
 j)
 kansalaisjärjestöjen edustajat, jotka matkustavat säännöllisesti Valko-Venäjälle tai jäsenvaltioihin osallistuakseen koulutukseen, seminaareihin ja konferensseihin esimerkiksi vaihto-ohjelmien puitteissa;
 k)
 EU:n virallisten, Valko-Venäjän ja unionin välisten, rajat ylittävien yhteistyöohjelmien osanottajat;
 l)
 toimittajat ja toimittajien mukana ammattitehtävissä matkustavat tekniset avustajat.
 Poiketen siitä, mitä tämän kohdan ensimmäisessä virkkeessä määrätään, kun on ilmeistä, että tarve tai tarkoitus matkustaa usein tai säännöllisesti rajoittuu lyhyempään jaksoon, toistuvaisviisumin voimassaoloaika rajoitetaan kyseiseen jaksoon.
 3. Jäsenvaltioiden ja Valko-Venäjän diplomaatti- ja konsuliedustustot myöntävät vähintään kaksi ja enintään viisi vuotta voimassa olevia toistuvaisviisumeja tämän artiklan 2 kohdassa tarkoitettuihin ryhmiin kuuluville henkilöille edellyttäen, että he ovat kahden edellisen vuoden aikana käyttäneet heille myönnettyä yhden vuoden toistuvaisviisumia kohdevaltion maahantuloa ja oleskelua koskevan lainsäädännön mukaisesti, paitsi jos tarve tai tarkoitus matkustaa usein tai säännöllisesti rajoittuu lyhyempään jaksoon, jolloin toistuvaisviisumin voimassaoloaika rajoitetaan kyseiseen jaksoon.
 6 artikla
 Viisumihakemusten käsittelymaksu
 1. Viisumihakemusten käsittelystä veloitetaan 35 euron maksu. Edellä mainittua määrää voidaan tarkistaa tämän sopimuksen 14 artiklan 4 kohdassa määrätyn menettelyn mukaisesti.
 2. Jäsenvaltiot ja Valko-Venäjä perivät viisumista 70 euron käsittelymaksun, jos hakija on vaatinut, että hakemuksesta tehdään päätös kahden päivän kuluessa sen jättämisestä ja konsulaatti on suostunut tekemään päätöksen kahdessa päivässä.
 3. Seuraaviin ryhmiin kuuluvat henkilöt vapautetaan viisumihakemusten käsittelymaksusta, sanotun kuitenkaan rajoittamatta 4 kohdan soveltamista:
 a)
 kansallisten ja alueellisten hallitusten ja parlamenttien jäsenet, perustuslakituomioistuinten ja ylimpien tuomioistuinten jäsenet, ellei heitä ole vapautettu viisumipakosta tällä sopimuksella;
 b)
 virallisten valtuuskuntien jäsenet, myös pysyvät jäsenet, jotka osallistuvat jäsenvaltioille, unionille tai Valko-Venäjälle osoitetun virallisen kutsun perusteella virallisiin kokouksiin, kuulemisiin, neuvotteluihin tai vaihto-ohjelmiin taikka tapahtumiin, joita hallitustenväliset järjestöt järjestävät Valko-Venäjän tai jonkin jäsenvaltion alueella;
 c)
 lähisukulaiset – Valko-Venäjän alueella laillisesti oleskelevien unionin kansalaisten, jäsenvaltioiden alueella laillisesti oleskelevien Valko-Venäjän kansalaisten, sen jäsenvaltion alueella oleskelevien unionin kansalaisten, jonka kansalaisia he ovat, ja Valko-Venäjän alueella oleskelevien Valko-Venäjän kansalaisten puolisot, lapset, vanhemmat, huoltajat, isovanhemmat ja lapsenlapset;
 d)
 henkilöt, jotka osallistuvat tieteen, kulttuurin tai taiteen alan toimintaan tai yliopistojen järjestämiin tai muihin vaihto-ohjelmiin;
 e)
 koululaiset, opiskelijat, jatko-opiskelijat ja heidän saattajinaan toimivat opettajat, jotka osallistuvat opinto- tai koulutustarkoituksessa tehtäville matkoille esimerkiksi vaihto-ohjelman tai muun opiskeluun liittyvän toiminnan puitteissa;
 f)
 kansainvälisten urheilutapahtumien osanottajat ja henkilöt, jotka toimivat heidän saattajinaan työnsä vuoksi;
 g)
 ystävyyskaupunkien ja muiden kunnallisten yksiköiden järjestämien virallisten vaihto-ohjelmien osanottajat;
 h)
 kansalaisjärjestöjen edustajat, jotka matkustavat osallistuakseen koulutukseen, seminaareihin tai konferensseihin esimerkiksi vaihto-ohjelmien puitteissa;
 i)
 EU:n virallisten, Valko-Venäjän ja unionin välisten, rajat ylittävien yhteistyöohjelmien osanottajat;
 j)
 vammaiset henkilöt ja tarvittaessa heidän saattajansa;
 k)
 henkilöt, jotka ovat asiakirjoin osoittaneet matkustavansa humanitaarisista syistä esimerkiksi siksi, että he tarvitsevat kiireellistä lääkärinhoitoa, sekä tällaisten henkilöiden saattajat, tai henkilöt, jotka osallistuvat lähisukulaisen hautajaisiin tai vierailevat vakavasti sairaana olevan lähisukulaisen luona;
 l)
 alle 12-vuotiaat lapset.
 4. Jos jäsenvaltio tai Valko-Venäjä tekee viisumin myöntämiseksi yhteistyötä ulkoisen palveluntarjoajan kanssa, ulkoinen palveluntarjoaja voi periä palvelumaksun. Palvelumaksun on oltava oikeassa suhteessa kustannuksiin, joita ulkoiselle palveluntarjoajalle aiheutuu sen suorittaessa tehtäviään, eikä se saa olla enempää kuin 30 euroa. Jäsenvaltion tai Valko-Venäjän on mahdollisuuksien mukaan edelleen säilytettävä hakijoiden mahdollisuus jättää hakemuksensa suoraan niiden konsulaatteihin.
 Unionin puolesta toimivan ulkoisen palveluntarjoajan on suoritettava tehtävänsä viisumisäännöstön mukaisesti ja noudattaen täysin Valko-Venäjän lainsäädäntöä.
 Valko-Venäjän puolesta toimivan ulkoisen palveluntarjoajan on suoritettava tehtävänsä Valko-Venäjän lainsäädännön mukaisesti ja noudattaen täysin EU:n jäsenvaltioiden lainsäädäntöä.
 7 artikla
 Viisumihakemusten käsittelyajat
 1. Jäsenvaltioiden ja Valko-Venäjän diplomaatti- ja konsuliedustustot tekevät päätöksen viisumin myöntämisestä 10 kalenteripäivän kuluessa viisumihakemuksen ja sen liiteasiakirjojen vastaanottamisesta.
 2. Viisumihakemusta koskevaa päätöksentekoaikaa voidaan pidentää enintään 30 kalenteripäivään yksittäistapauksissa, erityisesti silloin kun hakemuksen käsittely vaatii lisätarkistuksia.
 3. Kiireellisissä tapauksissa viisumihakemusta koskeva päätös voidaan tehdä kahden työpäivän kuluessa tai nopeammin.
 Jos hakijoiden on varattava aika hakemuksen jättämiseksi, aika on järjestettävä pääsääntöisesti kahden viikon kuluessa päivämäärästä, jona aikaa pyydettiin. Sen estämättä, mitä edellisessä virkkeessä määrätään, ulkoisten palveluntarjoajien on varmistettava, että viisumihakemus voidaan pääsääntöisesti jättää ilman aiheetonta viivytystä.
 Perustelluissa kiireellisissä tapauksissa konsulaatti voi sallia hakijoiden jättävän hakemuksensa ilman tapaamisaikaa tai heille myönnetään tapaamisaika välittömästi.
 8 artikla
 Lähtö siinä tapauksessa, että asiakirjat ovat kadonneet tai ne on varastettu
 Unionin tai Valko-Venäjän kansalaiset, jotka ovat kadottaneet matkustusasiakirjansa tai joilta ne on varastettu heidän oleskellessaan Valko-Venäjän tai jäsenvaltioiden alueella, voivat lähteä Valko-Venäjän tai jäsenvaltioiden alueelta ilman viisumia tai muuta lupaa esittämällä jäsenvaltioiden tai Valko-Venäjän diplomaattisen edustuston tai konsuliedustuston heille myöntämän voimassa olevan matkustusasiakirjan, joka oikeuttaa rajanylitykseen.
 9 artikla
 Viisumin voimassaoloajan pidentäminen poikkeuksellisissa olosuhteissa
 Jos unionin tai Valko-Venäjän kansalaiset eivät pysty lähtemään Valko-Venäjän tai jäsenvaltioiden alueelta viisumissa mainittuun määräaikaan mennessä ylivoimaisen esteen vuoksi tai koska humanitaariset syyt estävät lähtemisen Valko-Venäjän alueelta tai jäsenvaltioiden alueelta, heidän viisuminsa voimassaoloaikaa voidaan pidentää maksutta Valko-Venäjän tai vastaanottavan jäsenvaltion soveltaman lainsäädännön mukaisesti, kunnes paluu asuinvaltioon on mahdollinen.
 10 artikla
 Diplomaattipassit ja EU:n kulkulupa
 1. Unionin kansalaisilta, joilla on jonkin jäsenvaltion myöntämä voimassa oleva biometrinen diplomaattipassi, ja voimassa olevan EU:n kulkuluvan haltijoilta ei vaadita viisumia Valko-Venäjän alueelle tuloa, alueelta poistumista tai alueen kauttakulkua varten.
 2. Valko-Venäjän kansalaisilta, joilla on Valko-Venäjän myöntämä voimassa oleva biometrinen diplomaattipassi, ei vaadita viisumia jäsenvaltioiden alueelle tuloa, alueelta poistumista tai alueen kauttakulkua varten.
 3. Edellä 1 ja 2 kohdassa mainitut henkilöt voivat oleskella Valko-Venäjän tai jäsenvaltioiden alueella enintään 90 päivää 180 päivän jakson aikana.
 11 artikla
 Viisumien alueellinen voimassaolo
 Unionin kansalaisilla on oikeus matkustaa Valko-Venäjän alueella samoin edellytyksin kuin Valko-Venäjän kansalaisilla ja toisaalta Valko-Venäjän kansalaisilla on oikeus matkustaa jäsenvaltioiden alueella samoin edellytyksin kuin unionin kansalaisilla, ellei Valko-Venäjän ja jäsenvaltioiden kansallista turvallisuutta koskevista kansallisista säännöistä ja määräyksistä tai alueellisesti rajoitettuja viisumeja koskevista unionin säännöistä muuta johdu.
 12 artikla
 Sopimuksen hallinnointia käsittelevä sekakomitea
 1. Osapuolet perustavat asiantuntijoiden sekakomitean, jäljempänä ’komitea’, joka muodostuu unionin ja Valko-Venäjän edustajista.
 2. Komitean tehtävänä on erityisesti
 a)
 valvoa tämän sopimuksen täytäntöönpanoa;
 b)
 ehdottaa muutoksia tai lisäyksiä tähän sopimukseen;
 c)
 ratkaista kiistoja, jotka johtuvat tämän sopimuksen määräysten tulkinnasta tai soveltamisesta.
 3. Komitea kokoontuu aina tarvittaessa kumman tahansa osapuolen pyynnöstä ja vähintään kerran vuodessa.
 4. Komitea vahvistaa työjärjestyksensä.
 13 artikla
 Tämän sopimuksen suhde jäsenvaltioiden ja Valko-Venäjän välillä tehtyihin kahdenvälisiin sopimuksiin
 Tämän sopimuksen määräyksiä sovelletaan sopimuksen voimaantulosta alkaen ensisijaisina muihin sellaisiin kahden- tai monenvälisiin sopimuksiin tai järjestelyihin nähden, joita on tehty yksittäisten jäsenvaltioiden ja Valko-Venäjän välillä, siltä osin kuin viimeksi mainittujen sopimusten tai järjestelyjen määräykset voivat vaikuttaa tämän sopimuksen soveltamisalaan tai muuttaa sitä.
 14 artikla
 Loppumääräykset
 1. Osapuolet ratifioivat tai hyväksyvät tämän sopimuksen omia menettelyjään noudattaen, ja sopimus tulee voimaan sitä päivää seuraavan toisen kuukauden ensimmäisenä päivänä, jona osapuolet ovat ilmoittaneet toisilleen saattaneensa päätökseen edellä tarkoitetut menettelyt.
 2. Tämän artiklan 1 kohdasta poiketen tämä sopimus tulee voimaan vasta samana päivänä kuin Euroopan unionin ja Valko-Venäjän tasavallan välinen sopimus luvattomasti maassa oleskelevien henkilöiden takaisinotosta, jos kyseinen päivämäärä on myöhempi kuin tämän artiklan 1 kohdassa tarkoitettu päivämäärä.
 3. Tämä sopimus on voimassa toistaiseksi, ellei sitä irtisanota tämän artiklan 6 kohdan mukaisesti.
 4. Tätä sopimusta voidaan muuttaa osapuolten kirjallisella sopimuksella. Muutokset tulevat voimaan, kun osapuolet ovat ilmoittaneet toisilleen saattaneensa päätökseen tätä varten tarvittavat sisäiset menettelynsä.
 5. Kumpi tahansa osapuoli voi keskeyttää tämän sopimuksen tai sen osan soveltamisen. Päätös soveltamisen keskeyttämisestä on annettava tiedoksi toiselle osapuolelle viimeistään 48 tuntia ennen päätöksen voimaantuloa. Kun keskeyttämiseen johtaneet syyt lakkaavat olemasta voimassa, soveltamisen keskeyttäneen osapuolen on ilmoitettava tästä välittömästi toiselle osapuolelle.
 6. Kumpi tahansa osapuoli voi irtisanoa tämän sopimuksen ilmoittamalla siitä kirjallisesti toiselle osapuolelle. Sopimuksen voimassaolo päättyy 90 päivän kuluttua päivästä, jona kyseinen ilmoitus on tehty.
 Tehty kahtena kappaleena bulgarian, englannin, espanjan, hollannin, italian, kreikan, kroaatin, latvian, liettuan, maltan, portugalin, puolan, ranskan, romanian, ruotsin, saksan, slovakin, sloveenin, suomen, tanskan, tšekin, unkarin ja viron sekä valkovenäjän kielellä, ja jokainen teksti on yhtä todistusvoimainen.
 Съставено в Брюксел на осми януари две хиляди и двадесета година.
 Hecho en Bruselas, el ocho de enero de dos mil veinte.
 V Bruselu dne osmého ledna dva tisíce dvacet.
 Udfærdiget i Bruxelles den ottende januar to tusind og tyve.
 Geschehen zu Brüssel am achten Januar zweitausendzwanzig.
 Kahe tuhande kahekümnenda aasta jaanuarikuu kaheksandal päeval Brüsselis.
 Έγινε στις Βρυξέλλες, στις οκτώ Ιανουαρίου δύο χιλιάδες είκοσι.
 Done at Brussels on the eighth day of January in the year two thousand and twenty.
 Fait à Bruxelles, le huit janvier deux mille vingt.
 Sastavljeno u Bruxellesu osmog siječnja godine dvije tisuće dvadesete.
 Fatto a Bruxelles, addì otto gennaio duemilaventi.
 Briselē, divi tūkstoši divdesmitā gada astotajā janvārī.
 Priimta du tūkstančiai dvidešimtų metų sausio aštuntą dieną Briuselyje.
 Kelt Brüsszelben, a kétezer-huszadik év január havának nyolcadik napján.
 Magħmul fi Brussell, fit-tmien jum ta’ Jannar fis-sena elfejn u għoxrin.
 Gedaan te Brussel, acht januari tweeduizend twintig.
 Sporządzono w Brukseli dnia ósmego stycznia roku dwa tysiące dwudziestego.
 Feito em Bruxelas, em oito de janeiro de dois mil e vinte.
 Întocmit la Bruxelles la opt ianuarie două mii douăzeci.
 V Bruseli ôsmeho januára dvetisícdvadsať.
 V Bruslju, dne osmega januarja leta dva tisoč dvajset.
 Tehty Brysselissä kahdeksantena päivänä tammikuuta vuonna kaksituhattakaksikymmentä.
 Som skedde i Bryssel den åttonde januari år tjugohundratjugo.
 Заключана ў горадзе Бруселi восьмага студзеня дзве тысячы дваццатага года.
 (1) Neuvoston asetus (EU) N:o 1417/2013, annettu 17 päivänä joulukuuta 2013, Euroopan unionin myöntämien kulkulupien muodosta (EUVL L 353, 28.12.2013, s. 26).
 SOPIMUKSEEN LIITETTY PÖYTÄKIRJA JÄSENVALTIOISTA, JOTKA EIVÄT SOVELLA TÄYSIMÄÄRÄISESTI SCHENGENIN SÄÄNNÖSTÖÄ
 Ne jäsenvaltiot, joita Schengenin säännöstö velvoittaa mutta jotka eivät myönnä Schengen-viisumeja, ennen kuin neuvosto on tehnyt asiaa koskevan päätöksen, myöntävät kansallisia viisumeja, jotka ovat voimassa ainoastaan niiden omalla alueella.
 Euroopan parlamentin ja neuvoston 15 päivänä toukokuuta 2014 antaman päätöksen N:o 565/2014/EU (1) mukaisesti sallitaan Bulgarian, Kroatian, Kyproksen ja Romanian hyväksyä 16 päivästä kesäkuuta 2014 alkaen yksipuolisesti Schengen-valtioiden myöntämät yhtenäiset lyhytaikaiset viisumit, jotka ovat voimassa kahta tai useampaa maahantuloa varten, pitkäaikaiset viisumit ja oleskeluluvat sekä Schengen-valtioiden myöntämät alueellisesti rajoitetut viisumit, jotka on myönnetty viisumisäännöstön 25 artiklan 3 kohdan ensimmäisen virkkeen mukaisesti, sekä Bulgarian, Kroatian, Kyproksen ja Romanian myöntämät kansalliset viisumit ja oleskeluluvat kansallisia viisumejaan vastaaviksi paitsi kauttakulkua myös 180 vuorokauden pituista ajanjaksoa kohden enintään 90 vuorokautta kestävää alueellaan tapahtuvaa oleskelua varten. Kyseisen päätöksen mukaisesti on toteutettu yhdenmukaisia toimenpiteitä, joiden avulla helpotetaan Schengen-viisumin tai -oleskeluluvan haltijoiden kauttakulkua niiden jäsenvaltioiden alueen kautta, jotka eivät vielä sovella Schengenin säännöstöä täysimääräisesti, ja lyhytaikaista oleskelua niiden alueella.
 (1) Euroopan parlamentin ja neuvoston päätös N:o 565/2014/EU, annettu 15 päivänä toukokuuta 2014, yksinkertaistetun järjestelmän käyttöönotosta henkilötarkastuksissa ulkorajoilla siten, että Bulgaria, Kroatia, Kypros ja Romania hyväksyvät yksipuolisesti tietyt asiakirjat kansallisia viisumejaan vastaaviksi alueidensa läpi tapahtuvaa kauttakulkua varten tai 180 vuorokauden pituista ajanjaksoa kohden enintään 90 vuorokautta kestävää alueellaan oleskelua varten, sekä päätösten N:o 895/2006/EY ja N:o 582/2008/EY kumoamisesta (EUVL L 157, 27.5.2014, s. 23).
 YHTEINEN JULISTUS
 Tanskasta
 Osapuolet toteavat, että tätä sopimusta ei sovelleta viisumien myöntämismenettelyihin Tanskan diplomaattisissa edustustoissa ja konsuliedustustoissa.
 Tämän vuoksi on tarkoituksenmukaista, että Tanskan ja Valko-Venäjän viranomaiset tekevät viipymättä kahdenvälisen sopimuksen, jonka mukaan lyhytaikaista oleskelua varten myönnettävien viisumien myöntämistä helpotetaan samalla tavoin kuin tässä sopimuksessa.
 YHTEINEN JULISTUS
 Yhdistyneestä kuningaskunnasta ja Irlannista
 Osapuolet ottavat huomioon sen, että tätä sopimusta ei sovelleta Yhdistyneen kuningaskunnan eikä Irlannin alueella.
 Tämän vuoksi on suotavaa, että Yhdistyneen kuningaskunnan ja Irlannin sekä Valko-Venäjän viranomaiset tekevät kahdenväliset sopimukset lyhytaikaisten viisumien myöntämisen helpottamisesta.
 YHTEINEN JULISTUS
 Islannista, Norjasta, Sveitsistä ja Liechtensteinista
 Osapuolet ottavat huomioon unionin sekä Sveitsin, Islannin, Liechtensteinin ja Norjan läheiset suhteet, jotka johtuvat erityisesti näiden maiden osallistumisesta Schengenin säännöstön täytäntöönpanoon, soveltamiseen ja kehittämiseen 18 päivänä toukokuuta 1999 ja 26 päivänä lokakuuta 2004 tehdyistä sopimuksista.
 Tämän vuoksi on tarkoituksenmukaista, että Sveitsin, Islannin, Liechtensteinin ja Norjan sekä Valko-Venäjän viranomaiset tekevät viipymättä kahdenväliset sopimukset, joiden mukaan lyhytaikaista oleskelua varten myönnettävien viisumien myöntämistä helpotetaan samalla tavoin kuin tässä sopimuksessa.
 YHTEINEN JULISTUS
 matkustusasiakirjoja koskevasta yhteistyöstä
 Osapuolet sopivat, että sopimuksen 12 artiklan nojalla perustetun sekakomitean olisi tämän sopimuksen täytäntöönpanoa valvoessaan arvioitava osapuolten matkustusasiakirjojen turvallisuustason vaikutusta tämän sopimuksen toimintaan. Tätä varten osapuolet sopivat ilmoittavansa toisilleen säännöllisesti toimenpiteistä, joita ne toteuttavat välttääkseen sen, että samalle ihmiselle myönnetään useita matkustusasiakirjoja, kehittääkseen matkustusasiakirjojen teknisiä turvaominaisuuksia sekä varmistaakseen matkustusasiakirjojen myöntämisen yksilöllisyyden.
 Jäsenvaltiot, unioni ja Valko-Venäjä ilmoittavat viipymättä, jos ne ottavat käyttöön uusia matkustusasiakirjoja tai muuttavat olemassa olevia matkustusasiakirjoja, ja toimittavat näiden matkustusasiakirjojen mallit ja kuvaukset.
 YHTEINEN JULISTUS
 lyhytaikaista oleskelua varten myönnettävien viisumien myöntämismenettelyjä ja tarvittavia liiteasiakirjoja koskevien tietojen yhdenmukaistamisesta
 Osapuolet toteavat, että avoimuus on viisuminhakijoiden kannalta tärkeää, ja katsovat, että tämän vuoksi olisi toteutettava seuraavat toimenpiteet:
 —
 laaditaan viisuminhakijoille yleinen perustiedote lyhytaikaista oleskelua varten myönnettävien viisumien hakemiseen liittyvistä menettelyistä ja edellytyksistä sekä kyseisten viisumien voimassaolosta;
 —
 unionin osalta levitettävä laajalti 29 päivänä huhtikuuta 2014 annetulla komission täytäntöönpanopäätöksellä C(2014) 2727 hyväksyttyä luetteloa liiteasiakirjoista, jotka viisuminhakijoiden on esitettävä Valko-Venäjällä.
 Edellä mainitut tiedot on esitettävä selkeästi (konsulaattien ilmoitustauluilla, verkkosivustoilla jne.).
 YHTEINEN JULISTUS
 konsulaattien riittävästä henkilöstöstä sopimuksen tehokkaan täytäntöönpanon varmistamiseksi
 Osapuolet tunnustavat tämän sopimuksen tehokkaan täytäntöönpanon merkityksen ja korostavat, että osapuolten on huolehdittava riittävän henkilöstön järjestämisestä konsulaatteihin.
 Tämän vuoksi osapuolet sopivat, että tämän sopimuksen 12 artiklan nojalla perustetun sekakomitean olisi valvottava, että molemmat osapuolet panevat täytäntöön tämän sopimuksen 6 artiklan 4 kohdan ja 7 artiklan, joissa määrätään hakijoiden mahdollisuudesta jättää hakemus suoraan konsulaattiin sekä viisumihakemusten käsittelyajoista.


type: wikipedia

text:
Jorgies Hip-Intertainment, Volume 1 è un album Live del quintetto di Donald Byrd e Pepper Adams, pubblicato dalla VGM Records nel 1981. Il disco fu registrato dal vivo il 24 giugno 1961 al Jorgie's Jazz Club di St. Louis, Missouri (Stati Uniti).
 Tracce
 Brani composti da Donald Byrd
 Lato A
 Lato B
 Edizione CD del 2012, pubblicato (in edizione limitata) dalla Solar Records
 Brani composti da Donald Byrd
 Musicisti
 Donald Byrd - tromba
 Pepper Adams - sassofono baritono
 Herbie Hancock - pianoforte
 Cleveland Eaton - contrabbasso
 Teddy Robinson - batteria
 Note
 Collegamenti esterni


text:
Ultracentrifugação é um procedimento comum em microbiologia e consiste na centrifugação a uma velocidade muito elevada, através de uma ultracentrifugadora que pode atingir rpm (rotações por minuto), gerando campos de centrifugação de mais de 1 milhão X g. O processo é utilizado para na determinação do peso molecular e tamanho de proteínas, ácidos nucleicos e partículas subcelulares (a nível de organelas) através do fracionamento/separação destas moléculas.
 Tipos de ultracentrifugação
 A sedimentação de uma partícula em uma ultracentrifugadora está relacionada com a sua massa. É possível caracterizar esta partícula através da sua velocidade de sedimentação.
 Ultracentrífuga analítica
 A ultracentrífuga analítica um equipamento no qual a velocidade de sedimentação das moléculas pode ser medida opticamente. Isto determina a variação da concentração da substância dentro da amostra durante o processo de sedimentação, permitindo assim a caracterização de sistemas de macromoléculas (carboidratos, lipídios, proteínas e ácidos nucleicos) associadas.
 Ultracentrífugas preparativas
 As ultracentrífugas preparativas, são projetadas para a preparação de amostras, diferem das ultracentrífuga analíticas por não possuírem os dispositivos para a observação das amostras. Esta técnica faz uma limpeza das soluções de macromoléculas de componentes agregados e restos celulares antes de sua caracterização com outros métodos.
 Ultracentrifugações de gradientes de densidade
 Duas aplicações de gradientes de densidade são amplamente empregadas: (1) ultracentrifugação de zona e (2) ultracentrifugação de equilíbrio em gradiente de densidade.
 A ultracentrifugação de zona separa partículas de acordo com seus coeficientes de sedimentação. Desta forma a densidade máxima da solução deve ser menor do que a densidade das moléculas de interesse. Durante a centrifugação, cada espécie de macromolécula se move através do gradiente a uma velocidade diferente, portanto, formam-se várias zonas. Após a centrifugação, o fracionamento é realizado furando-se o fundo do tubo de centrifugação com uma agulha, permitindo que o seu conteúdo saia em gotas, coletando-se as zonas separadas para posterior análise.
 A ultracentrifugação de equilíbrio em gradiente de densidade separa partículas de acordo com suas densidades. A amostra é dissolvida em uma solução relativamente concentrada de uma substância densa e de rápida difusão. O soluto forma um gradiente de densidade no qual as macromoléculas migram para as suas posições de densidade de flutuação. Essas moléculas são coletadas como frações separadas quando o tubo da amostra é furado como descrito anteriormente.Método escolhido para separar misturas que tem componentes com densidades muito diferentes, como por exemplo: ácidos nucleicos, vírus e algumas organelas celulares como ribossomos por exemplo.
 Técnicas de laboratório
 Processos industriais


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 10.3.2007
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 C 56/41
 Ordonnance du président du Tribunal de la fonction publique du 1er février 2007 — Bligny/Commission
 (Affaire F-142/06 R)
 (Référé - Demande de sursis à exécution - Demande de mesures provisoires - Urgence - Absence)
 (2007/C 56/78)
 Langue de procédure: le français
 Parties
 Partie requérante: Francesco Bligny (Tassin-la-Demi-Lune, France) (représentant: P. Lebel-Nourissat, avocate)
 Partie défenderesse: Commission des Communautés européennes (représentanst: J. Currall et K. Herrmann, agents)
 Objet de l'affaire
 D'une part, suspendre les décisions du jury des 23 novembre et 7 décembre 2006, rejetant la candidature du requérant au concours général EPSO/AD/26/05 et, d'autre part, en tant que mesure provisoire, ordonner la correction de son épreuve écrite audit concours
 Dispositif de l'ordonnance
 1)
 La demande en référé est rejetée.
 2)
 Les dépens sont réservés.


type: contracts

text:
 |
 22010A1104(02)
 Συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Πακιστάν για την επανεισδοχή παρανόμως διαμενόντων προσώπων
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 287 της 04/11/2010 σ. 52 - 67
 Συμφωνίαμεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Πακιστάν για την επανεισδοχή παρανόμως διαμενόντων προσώπωνΤΑ ΥΨΗΛΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ,Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ,εφεξής αποκαλούμενη "Κοινότητα",καιΗ ΙΣΛΑΜΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΠΑΚΙΣΤΑΝ,εφεξής αποκαλούμενη "Πακιστάν",οι οποίες εφεξής αποκαλούνται επίσης ατομικά "το μέρος" και από κοινού "τα μέρη",ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ να ενισχύσουν τη συνεργασία τους με στόχο την αποτελεσματική καταπολέμηση της λαθρομετανάστευσης·ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ να καθορίσουν, μέσω της παρούσας συμφωνίας και βάσει αμοιβαιότητας, ταχείες και αποτελεσματικές διαδικασίες για την εξακρίβωση της ταυτότητας και την ασφαλή και ομαλή επιστροφή προσώπων που δεν πληρούν, ή δεν πληρούν πλέον, τις προϋποθέσεις για την είσοδο, την παρουσία ή τη διαμονή στην επικράτεια του Πακιστάν ή ενός από τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και να διευκολύνουν τη διέλευση των προσώπων αυτών με πνεύμα συνεργασίας·ΤΟΝΙΖΟΝΤΑΣ ότι η παρούσα συμφωνία ισχύει με την επιφύλαξη των δικαιωμάτων, υποχρεώσεων και αρμοδιοτήτων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Πακιστάν βάσει του διεθνούς δικαίου,ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι οι διατάξεις του τίτλου IV της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καθώς και όλες οι πράξεις που εκδίδονται δυνάμει του εν λόγω τίτλου, δεν εφαρμόζονται στο Βασίλειο της Δανίας,ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΑ:Άρθρο 1ΟρισμοίΓια τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας, νοούνται ως:α) "κράτος μέλος": κάθε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με εξαίρεση το Βασίλειο της Δανίας·β) "υπήκοος κράτους μέλους": κάθε πρόσωπο το οποίο έχει την ιθαγένεια ενός κράτους μέλους, όπως αυτή ορίζεται για κοινοτικούς σκοπούς·γ) "υπήκοος του Πακιστάν" ή "πακιστανός υπήκοος": κάθε πρόσωπο που έχει την ιθαγένεια του Πακιστάν·δ) "υπήκοος τρίτης χώρας": κάθε πρόσωπο το οποίο έχει ιθαγένεια διαφορετική από την ιθαγένεια του Πακιστάν ή ενός κράτους μέλους·ε) "άπατρις": κάθε πρόσωπο το οποίο δεν έχει ιθαγένεια·στ) "άδεια παραμονής": άδεια οποιουδήποτε τύπου που εκδίδεται από το Πακιστάν ή από κράτος μέλος και η οποία επιτρέπει σε ένα πρόσωπο να διαμένει στην επικράτεια του κράτους έκδοσης·ζ) "θεώρηση": η άδεια που εκδίδεται ή η απόφαση που λαμβάνεται από το Πακιστάν ή ένα κράτος μέλος και η οποία απαιτείται για την είσοδο ή τη διέλευση ενός προσώπου από το έδαφος της οικείας χώρας. Δεν περιλαμβάνονται οι θεωρήσεις διέλευσης από αερολιμένα·η) "αιτούν κράτος": το κράτος (το Πακιστάν ή ένα κράτος μέλος) το οποίο υποβάλλει αίτηση επανεισδοχής σύμφωνα με τα άρθρα 2 και 3 ή αίτηση διέλευσης σύμφωνα με το άρθρο 12·θ) "προς ο η αίτηση κράτος": το κράτος (το Πακιστάν ή ένα κράτος μέλος) προς το οποίο υποβάλλεται αίτηση επανεισδοχής σύμφωνα με τα άρθρα 2 και 3 ή αίτηση διέλευσης σύμφωνα με το άρθρο 12.ΤΜΗΜΑ IΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΕΠΑΝΕΙΣΔΟΧΗΣΆρθρο 2Επανεισδοχή ημεδαπών1. Το προς ο η αίτηση κράτος, εφόσον έχει αποδειχθεί η ιθαγένεια σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 6 και μετά από αίτηση του αιτούντος κράτους, επιτρέπει την επανεισδοχή στο έδαφός του κάθε υπηκόου του που δεν πληροί, ή δεν πληροί πλέον, τις ισχύουσες προϋποθέσεις για την είσοδο, την παρουσία ή τη διαμονή στο έδαφος του αιτούντος κράτους.2. Το προς ο η αίτηση κράτος χορηγεί, δεόντως και αμελλητί, στο πρόσωπο η επανεισδοχή του οποίου έχει γίνει αποδεκτή, το ταξιδιωτικό έγγραφο που απαιτείται για την επανεισδοχή του, του οποίου η διάρκεια ισχύος δεν μπορεί να είναι μικρότερη από έξι μήνες. Εάν, για νομικούς ή αντικειμενικούς λόγους, ο ενδιαφερόμενος δεν μπορεί να μεταφερθεί εντός της περιόδου ισχύος του ταξιδιωτικού εγγράφου, το προς ο η αίτηση κράτος εκδίδει εντός 14 ημερών νέο ταξιδιωτικό έγγραφο με την ίδια διάρκεια ισχύος.Άρθρο 3Επανεισδοχή υπηκόων τρίτων χωρών και απάτριδων1. Το προς ο η αίτηση κράτος, μετά από αίτηση του αιτούντος κράτους και χωρίς περαιτέρω διατυπώσεις πέραν εκείνων που προβλέπονται στην παρούσα συμφωνία, επιτρέπει την επανεισδοχή στο έδαφός του κάθε υπηκόου τρίτης χώρας ή απάτριδος που δεν πληροί, ή δεν πληροί πλέον, τις ισχύουσες προϋποθέσεις για την είσοδο, την παρουσία ή τη διαμονή στο έδαφος του αιτούντος κράτους, υπό την προϋπόθεση ότι τα οικεία πρόσωπα:α) είναι κάτοχοι, κατά τη στιγμή της υποβολής της αίτησης επανεισδοχής, έγκυρης θεώρησης ή άδειας παραμονής που έχει εκδοθεί από το προς ο η αίτηση κράτος· ήβ) εισήλθαν στο έδαφος του αιτούντος κράτους παρανόμως και προερχόμενα απευθείας από το έδαφος του προς ο η αίτηση κράτους. Ένα πρόσωπο προέρχεται απευθείας από το έδαφος του προς ο η αίτηση κράτους κατά την έννοια του παρόντος εδαφίου εάν αφικνείται στο έδαφος του αιτούντος κράτους, ή, σε περίπτωση που το προς ο η αίτηση κράτος είναι το Πακιστάν, στο έδαφος των κρατών μελών, αεροπορικώς ή διά θαλάσσης χωρίς να έχει διέλθει από άλλη χώρα.2. Η υποχρέωση επανεισδοχής που αναφέρεται στην παράγραφο 1 δεν ισχύει εάν:α) ο υπήκοος τρίτης χώρας ή ο άπατρις τελούσε απλώς υπό καθεστώς διέλευσης σε διεθνή αερολιμένα του προς ο η αίτηση κράτους· ήβ) το αιτούν κράτος είχε χορηγήσει στον υπήκοο τρίτης χώρας ή στον απάτριδα, πριν ή μετά την είσοδό του στο έδαφός του, θεώρηση ή άδεια παραμονής, εκτός αν αυτό το άτομο έχει στην κατοχή του θεώρηση ή άδεια παραμονής εκδοθείσα από το προς ο η αίτηση κράτος και με μεγαλύτερη περίοδο ισχύος.3. Εάν το προς ο η αίτηση κράτος είναι κράτος μέλος, η υποχρέωση επανεισδοχής σύμφωνα με την παράγραφο 1 βαρύνει το κράτος μέλος που εξέδωσε τη θεώρηση ή την άδεια παραμονής. Εάν δύο ή περισσότερα κράτη μέλη έχουν εκδώσει θεώρηση ή άδεια παραμονής, η υποχρέωση επανεισδοχής που αναφέρεται στην παράγραφο 1 βαρύνει το κράτος μέλος που εξέδωσε το έγγραφο με τη μεγαλύτερη διάρκεια ισχύος ή, εάν ένα ή περισσότερα από τα έγγραφα αυτά έχουν ήδη λήξει, το έγγραφο το οποίο εξακολουθεί να ισχύει. Εάν όλα τα έγγραφα έχουν ήδη λήξει, η υποχρέωση επανεισδοχής που αναφέρεται στην παράγραφο 1 βαρύνει το κράτος μέλος που εξέδωσε το έγγραφο με την πιο πρόσφατη ημερομηνία λήξης.4. Το προς ο η αίτηση κράτος χορηγεί, δεόντως και αμελλητί, στο πρόσωπο η επανεισδοχή του οποίου έχει γίνει αποδεκτή, το ταξιδιωτικό έγγραφο που απαιτείται για την επανεισδοχή του, του οποίου η διάρκεια ισχύος δεν μπορεί να είναι μικρότερη από έξι μήνες. Εάν, για νομικούς ή αντικειμενικούς λόγους, ο ενδιαφερόμενος δεν μπορεί να μεταφερθεί εντός της περιόδου ισχύος του ταξιδιωτικού εγγράφου, το προς ο η αίτηση κράτος εκδίδει εντός 14 ημερολογιακών ημερών νέο ταξιδιωτικό έγγραφο με την ίδια διάρκεια ισχύος.ΤΜΗΜΑ IIΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΠΑΝΕΙΣΔΟΧΗΣΆρθρο 4Αρχές1. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2, για τη μεταγωγή προσώπου η επανεισδοχή του οποίου πραγματοποιείται βάσει των υποχρεώσεων που αναφέρονται στα άρθρα 2 και 3, απαιτείται η υποβολή αίτησης επανεισδοχής στην αρμόδια αρχή του προς ο η αίτηση κράτους.2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 2 παράγραφος 1 και του άρθρου 3 παράγραφος 1, δεν απαιτείται αίτηση επανεισδοχής εάν το προς επανεισδοχή πρόσωπο κατέχει έγκυρο ταξιδιωτικό έγγραφο και, κατά περίπτωση, έγκυρη θεώρηση ή άδεια παραμονής του προς ο η αίτηση κράτους.3. Σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται επανεισδοχή προσώπου με βάση μόνον εκ πρώτης όψεως αποδεικτικά στοιχεία για την ιθαγένεια.Άρθρο 5Αίτηση επανεισδοχής1. Η αίτηση επανεισδοχής περιλαμβάνει τις ακόλουθες πληροφορίες:α) τα προσωπικά στοιχεία του προς επανεισδοχή προσώπου (π.χ. ονοματεπώνυμο, ημερομηνία και τόπος γέννησης και τελευταίος τόπος διαμονής)·β) επισήμανση των μέσων απόδειξης σχετικά με την ιθαγένεια, τη διέλευση, τους όρους επανεισδοχής υπηκόων τρίτων χωρών και απάτριδων καθώς και με την παράνομη είσοδο και διαμονή.2. Στο μέτρο του δυνατού, η αίτηση επανεισδοχής περιλαμβάνει επίσης τις ακόλουθες πληροφορίες:α) δήλωση η οποία αναφέρει ότι το προς επανεισδοχή πρόσωπο μπορεί να χρειασθεί βοήθεια ή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, υπό τον όρο ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο έχει δώσει ρητά τη συγκατάθεσή του για την εν λόγω δήλωση·β) κάθε άλλο μέτρο προστασίας ή ασφάλειας που μπορεί να είναι αναγκαίο στη συγκεκριμένη περίπτωση επανεισδοχής.3. Το κοινό έντυπο που πρέπει να χρησιμοποιείται για τις αιτήσεις επανεισδοχής επισυνάπτεται ως παράρτημα V της παρούσας συμφωνίας.Άρθρο 6Αποδεικτικά μέσα σχετικά με την ιθαγένεια1. Η απόδειξη της ιθαγένειας δεν μπορεί να βασίζεται σε πλαστά έγγραφα.2. Η απόδειξη της ιθαγένειας δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 1 μπορεί να προσκομισθεί με οποιοδήποτε από τα έγγραφα που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι της παρούσας συμφωνίας, ακόμη και αν έχει λήξει η διάρκεια ισχύος τους. Σε περίπτωση υποβολής τέτοιων εγγράφων, το προς ο η αίτηση κράτος και το αιτούν κράτος αναγνωρίζουν αμοιβαία την ιθαγένεια χωρίς να απαιτείται περαιτέρω έρευνα.3. Η απόδειξη της ιθαγένειας δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 1 μπορεί επίσης να προσκομισθεί με οποιοδήποτε από τα έγγραφα που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ της παρούσας συμφωνίας, ακόμη και αν έχει λήξει η διάρκεια ισχύος τους. Σε περίπτωση υποβολής τέτοιων εγγράφων, το προς ο η αίτηση κράτος κινεί τη διαδικασία εξακρίβωσης της ιθαγένειας του οικείου προσώπου.4. Εάν δεν μπορεί να προσκομισθεί κανένα από τα έγγραφα που απαριθμούνται στα παραρτήματα Ι ή ΙΙ, η αρμόδια αρχή του αιτούντος κράτους και η διπλωματική ή προξενική αντιπροσωπεία του προς ο η αίτηση κράτους κανονίζουν χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση συνέντευξη του προσώπου για το οποίο έχει υποβληθεί αίτηση επανεισδοχής.Άρθρο 7Αποδεικτικά μέσα όσον αφορά υπηκόους τρίτων χωρών και απάτριδες1. Απόδειξη για τους όρους επανεισδοχής υπηκόων τρίτων χωρών και απάτριδων, που καθορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1, μπορεί να προσκομίζεται ιδίως με τα αποδεικτικά μέσα που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ της παρούσας συμφωνίας· τέτοια απόδειξη δεν μπορεί να προσκομισθεί με πλαστά έγγραφα. Κάθε τέτοια απόδειξη στηρίζεται σε στοιχεία τα οποία αναγνωρίζονται αμοιβαία από το προς ο η αίτηση κράτος και το αιτούν κράτος.2. Απόδειξη για τους όρους επανεισδοχής υπηκόων τρίτων χωρών και απάτριδων, που καθορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1, μπορεί να προσκομίζεται επίσης με τα αποδεικτικά μέσα που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙV της παρούσας συμφωνίας. Σε περίπτωση υποβολής τέτοιων αποδεικτικών μέσων, το προς ο η αίτηση κράτος την αξιολογεί ως κατάλληλη για την κίνηση έρευνας.3. Το παράνομο της εισόδου, παρουσίας ή διαμονής καθορίζεται με βάση τα ταξιδιωτικά έγγραφα του συγκεκριμένου προσώπου από τα οποία λείπει η θεώρηση ή άλλη άδεια παραμονής που απαιτείται στο έδαφος του αιτούντος κράτους. Δήλωση του αιτούντος κράτους ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο ευρέθη ότι δεν είχε τα αναγκαία ταξιδιωτικά έγγραφα, την αναγκαία θεώρηση ή άδεια παραμονής συνιστά ενδεχομένως εκ πρώτης όψεως απόδειξη της παράνομης εισόδου, παρουσίας ή διαμονής.Άρθρο 8Προθεσμίες1. Η αίτηση επανεισδοχής πρέπει να υποβάλλεται στην αρμόδια αρχή του προς ο η αίτηση κράτους εντός μεγίστης προθεσμίας ενός έτους αφής η αρμόδια αρχή του αιτούντος κράτους λάβει γνώση του γεγονότος ότι ο υπήκοος τρίτης χώρας ή ο άπατρις δεν πληροί, ή δεν πληροί πλέον, τις ισχύουσες προϋποθέσεις για την είσοδο, την παρουσία ή τη διαμονή του. Όταν υπάρχουν νομικά ή αντικειμενικά εμπόδια για την έγκαιρη υποβολή της αίτησης, η προθεσμία μπορεί, κατόπιν αιτήσεως, να παρατείνεται, αλλά μόνον έως ότου παύσουν να υφίστανται τα εν λόγω εμπόδια.2. Η αίτηση επανεισδοχής πρέπει να απαντάται χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση και, σε κάθε περίπτωση, εντός μεγίστης προθεσμίας 30 ημερολογιακών ημερών· τυχόν απόρριψη της αίτησης επανεισδοχής πρέπει να αιτιολογείται δεόντως. Η προθεσμία αυτή αρχίζει από την ημερομηνία παραλαβής της αίτησης επανεισδοχής. Εάν υπάρχουν νομικά ή αντικειμενικά εμπόδια για την έγκαιρη παροχή απάντησης στην αίτηση, η προθεσμία μπορεί, κατόπιν αιτήσεως και βάσει αιτιολόγησης, να παρατείνεται για μέγιστο χρονικό διάστημα 60 ημερολογιακών ημερών, εκτός αν η μέγιστη περίοδος κράτησης βάσει της εθνικής νομοθεσίας του αιτούντος κράτους είναι μικρότερη από ή ίση με 60 ημέρες. Αν δεν υπάρξει απάντηση εντός της εν λόγω προθεσμίας, θεωρείται ότι έχει συμφωνηθεί η μεταγωγή.3. Μετά τη συγκατάθεση ή, κατά περίπτωση, μετά την εκπνοή της προθεσμίας που προβλέπεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, το προς επανεισδοχή πρόσωπο επαναπροωθείται εντός τριών μηνών. Κατόπιν αιτήσεως, η εν λόγω προθεσμία μπορεί να παρατείνεται κατά το χρονικό διάστημα που απαιτείται για τη διευθέτηση των νομικών ή πρακτικών εμποδίων.Άρθρο 9Λεπτομέρειες και τρόποι μεταγωγήςΠριν από την επαναπροώθηση του ενδιαφερομένου, οι αρμόδιες αρχές του Πακιστάν και του οικείου κράτους μέλους προβαίνουν εγγράφως και εκ των προτέρων σε ορισμένες διευθετήσεις σχετικά με την ημερομηνία επαναπροώθησης, το σημείο διέλευσης των συνόρων, την πιθανή συνοδεία και το μέσο μεταφοράς.Άρθρο 10Επανεισδοχή εκ σφάλματοςΤο Πακιστάν δέχεται αμελλητί την επάνοδο στο έδαφός του κάθε προσώπου του οποίου έχει γίνει επανεισδοχή σε ένα κράτος μέλος, και ένα κράτος μέλος δέχεται αμελλητί την επάνοδο στο έδαφός του κάθε προσώπου του οποίου έχει γίνει επανεισδοχή στο Πακιστάν, αν διαπιστωθεί, εντός χρονικού διαστήματος τριών μηνών από τη μεταγωγή του οικείου προσώπου, ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις που καθορίζονται στα άρθρα 2 και 3 της παρούσας συμφωνίας. Στις περιπτώσεις αυτές, οι αρμόδιες αρχές του Πακιστάν και του οικείου κράτους μέλους ανταλλάσσουν επίσης όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με την πραγματική ταυτότητα, την ιθαγένεια ή τη διαδρομή διέλευσης του συγκεκριμένου προσώπου.ΤΜΗΜΑ IIIΠΡΑΞΕΙΣ ΔΙΕΛΕΥΣΗΣΆρθρο 11Αρχές1. Το προς ο η αίτηση κράτος δύναται να επιτρέψει τη διέλευση υπηκόου τρίτης χώρας ή απάτριδος, αν το συγκεκριμένο πρόσωπο δεν μπορεί να επαναπροωθηθεί απευθείας στο κράτος προορισμού, εφόσον πεισθεί, βάσει έγγραφου απόδειξης, ότι το κράτος προορισμού έχει δεσμευθεί να δεχθεί εκ νέου στο έδαφός του τον υπήκοό του ή τον απάτριδα, αναλόγως της περιπτώσεως.2. Το προς ο η αίτηση κράτος μπορεί να ανακαλέσει άδεια που έχει χορηγήσει αν έχει παύσει να θεωρείται εξασφαλισμένη η περαιτέρω μετακίνηση σε πιθανά κράτη διέλευσης ή η επανεισδοχή από μέρους του κράτους προορισμού. Στην περίπτωση αυτή, το αιτούν κράτος αποδέχεται την επάνοδο του υπηκόου τρίτης χώρας ή του απάτριδος ιδία δαπάνη.Άρθρο 12Διαδικασία διέλευσης1. Κάθε αίτηση διέλευσης πρέπει να υποβάλλεται εγγράφως στις αρμόδιες αρχές και να περιλαμβάνει τις ακόλουθες πληροφορίες:α) τρόπος διέλευσης, ενδεχομένως άλλα κράτη διέλευσης και τελικός προορισμός·β) τα προσωπικά στοιχεία του οικείου προσώπου (π.χ. ονοματεπώνυμο, ημερομηνία γέννησης και, ει δυνατόν, τόπος γέννησης, ιθαγένεια, τύπος και αριθμός του ταξιδιωτικού εγγράφου)·γ) προβλεπόμενο σημείο διέλευσης των συνόρων, χρόνος πραγματοποίησης της μεταγωγής και πιθανή χρήση συνοδείας.Ένα κοινό έντυπο που πρέπει να χρησιμοποιείται για τις αιτήσεις διέλευσης επισυνάπτεται ως παράρτημα VI της παρούσας συμφωνίας.2. Το προς ο η αίτηση κράτος πληροφορεί γραπτώς το αιτούν κράτος εντός 14 ημερολογιακών ημερών για την απόφασή του και, σε περίπτωση που συγκατατίθεται στη διέλευση, επιβεβαιώνει το σημείο διέλευσης των συνόρων και τον προβλεπόμενο χρόνο της διέλευσης.3. Εάν η διέλευση πραγματοποιείται αεροπορικώς, το προς επανεισδοχή πρόσωπο και η πιθανή συνοδεία του απαλλάσσονται από την υποχρέωση να λάβουν θεώρηση διέλευσης από αερολιμένα.4. Οι αρμόδιες αρχές του προς ο η αίτηση κράτους, με την επιφύλαξη αμοιβαίων διαβουλεύσεων, προσφέρουν αρωγή κατά τη διέλευση, ιδίως με την επιτήρηση των εκάστοτε προσώπων και την παροχή κατάλληλων διευκολύνσεων που απαιτούνται προς τον σκοπό αυτό σύμφωνα με τους εθνικούς τους νόμους και κανονισμούς.ΤΜΗΜΑ IVΕΞΟΔΑΆρθρο 13Έξοδα μεταφοράς και διέλευσηςΜε την επιφύλαξη του δικαιώματος των αρμόδιων αρχών του αιτούντος κράτους να ανακτούν τα έξοδα που συνδέονται με την επανεισδοχή από το προς επανεισδοχή πρόσωπο ή από τρίτους, όλα τα έξοδα μεταφοράς που προκύπτουν στο πλαίσιο της επανεισδοχής ή των πράξεων διέλευσης δυνάμει της παρούσας συμφωνίας, μέχρι τα σύνορα του κράτους τελικού προορισμού, βαρύνουν το αιτούν κράτος. Σε περίπτωση επανεισδοχής εκ σφάλματος βάσει του άρθρου 10, τα έξοδα αυτά βαρύνουν το κράτος που οφείλει να δεχθεί την επανεισδοχή του οικείου προσώπου.ΤΜΗΜΑ VΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΜΕ ΑΛΛΕΣ ΝΟΜΙΚΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣΆρθρο 14Δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα1. Η επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα γίνεται μόνον αν τέτοια επεξεργασία είναι αναγκαία για την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας από τις αρμόδιες αρχές του Πακιστάν και των κρατών μελών. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, ισχύουν οι ορισμοί που περιέχονται στο άρθρο 2 της οδηγίας 95/46/ΕΚ [1]. Εάν ο υπεύθυνος της επεξεργασίας είναι αρμόδια αρχή ενός κράτους μέλους, η εν λόγω επεξεργασία υπόκειται στις διατάξεις της οδηγίας 95/46/ΕΚ και της θεσπισθείσας δυνάμει της εν λόγω οδηγίας εθνικής νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων περί διαβίβασης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα σε τρίτες χώρες.2. Επιπροσθέτως, η επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με σκοπό την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας, ιδίως η κοινοποίηση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από το Πακιστάν σε κράτος μέλος και αντιστρόφως, υπόκειται στις ακόλουθες αρχές:α) η επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων πρέπει να γίνεται με θεμιτό και νόμιμο τρόπο·β) τα προσωπικά δεδομένα πρέπει να συλλέγονται για τον συγκεκριμένο, ρητό και νόμιμο σκοπό της εφαρμογής της παρούσας συμφωνίας και δεν μπορούν να υποβάλλονται σε περαιτέρω επεξεργασία ούτε από την κοινοποιούσα αρχή ούτε από την παραλήπτρια αρχή κατά τρόπο που δεν συμβιβάζεται με τον σκοπό αυτό·γ) τα προσωπικά δεδομένα πρέπει να είναι κατάλληλα, συναφή και όχι δυσανάλογα σε σχέση με το σκοπό για τον οποίο συλλέγονται ή/και υποβάλλονται σε περαιτέρω επεξεργασία· ιδίως, τα κοινοποιούμενα προσωπικά δεδομένα μπορούν να αφορούν μόνο τα εξής:- τα στοιχεία του προσώπου που πρόκειται να μεταφερθεί (π.χ. ονοματεπώνυμο, τυχόν προγενέστερα ονόματα ή επώνυμα, παρωνύμια ή ψευδώνυμα, ημερομηνία και τόπος γέννησης, φύλο, παρούσα και τυχόν προηγούμενη ιθαγένεια),- το διαβατήριο ή το δελτίο ταυτότητας (αριθμός, διάρκεια ισχύος, ημερομηνία έκδοσης, εκδούσα αρχή και τόπος έκδοσης),- ενδιάμεσοι σταθμοί και δρομολόγια,- άλλες πληροφορίες που απαιτούνται για την εξακρίβωση της ταυτότητας του προσώπου που πρόκειται να μεταφερθεί ή για την εξέταση των προϋποθέσεων επανεισδοχής δυνάμει της παρούσας συμφωνίας·δ) τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα πρέπει να είναι ακριβή και, εφόσον είναι αναγκαίο, ενημερωμένα·ε) τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα πρέπει να διατηρούνται υπό μορφή που επιτρέπει την εξακρίβωση της ταυτότητας των προσώπων στα οποία αναφέρονται για διάστημα όχι μεγαλύτερο από το απαιτούμενο για τον σκοπό της συλλογής ή της περαιτέρω επεξεργασίας των εν λόγω δεδομένων·στ) τόσο η κοινοποιούσα όσο και η παραλήπτρια αρχή λαμβάνουν παν εύλογο μέτρο για την κατάλληλη διόρθωση, διαγραφή ή κλείδωμα προσωπικών δεδομένων σε περίπτωση που η επεξεργασία τους δεν συμβιβάζεται με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου, ιδίως λόγω του ότι τα εν λόγω δεδομένα δεν είναι κατάλληλα, συναφή και ακριβή ή είναι δυσανάλογα σε σχέση με τον σκοπό της επεξεργασίας. Τούτο συμπεριλαμβάνει την κοινοποίηση στο έτερο μέρος κάθε διόρθωσης, διαγραφής ή κλειδώματος·ζ) κατόπιν αιτήσεως, η παραλήπτρια αρχή ενημερώνει την κοινοποιούσα αρχή σχετικά με τη χρήση των κοινοποιηθέντων δεδομένων και με τα αποτελέσματα αυτής της χρήσης·η) τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα μπορούν να κοινοποιούνται μόνο στις αρμόδιες αρχές. Η περαιτέρω κοινοποίηση σε άλλους φορείς απαιτεί την προηγούμενη έγκριση της κοινοποιούσας αρχής·θ) οι κοινοποιούσες και οι παραλήπτριες αρχές είναι υποχρεωμένες να προβαίνουν σε έγγραφη καταχώριση της κοινοποίησης και της παραλαβής των προσωπικών δεδομένων.Άρθρο 15Συνέπεια με άλλες νομικές υποχρεώσεις1. Η παρούσα συμφωνία ισχύει υπό την επιφύλαξη των δικαιωμάτων, των υποχρεώσεων και των αρμοδιοτήτων της Κοινότητας, των κρατών μελών και του Πακιστάν που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο ή ισχύουν δυνάμει του διεθνούς δικαίου, και των διεθνών συνθηκών των οποίων είναι μέρη.2. Καμία διάταξη της παρούσας συμφωνίας δεν εμποδίζει την επαναπροώθηση προσώπων βάσει άλλων διμερών ρυθμίσεων.3. Η παρούσα συμφωνία δεν θίγει τα μέσα παροχής έννομης προστασίας και τα δικαιώματα που αναγνωρίζονται στο εκάστοτε πρόσωπο βάσει του δικαίου της χώρας υποδοχής, συμπεριλαμβανομένου του διεθνούς δικαίου.ΤΜΗΜΑ VIΕΦΑΡΜΟΓΗ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΗΆρθρο 16Μεικτή επιτροπή επανεισδοχής1. Τα μέρη παρέχουν εκατέρωθεν αμοιβαία συνδρομή κατά την εφαρμογή και την ερμηνεία της παρούσας συμφωνίας. Για τον σκοπό αυτό, συστήνουν μεικτή επιτροπή επανεισδοχής (εφεξής καλούμενη "επιτροπή"), η οποία, ιδίως, έχει τα εξής καθήκοντα:α) να παρακολουθεί την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας·β) να αποφασίζει σχετικά με τις τεχνικές ρυθμίσεις που είναι αναγκαίες για την ομοιόμορφη εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας, συμπεριλαμβανομένων τυχόν τροποποιήσεων των παραρτημάτων ΙΙΙ και IV·γ) να πραγματοποιεί τακτική ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τα πρωτόκολλα εφαρμογής που καταρτίζονται από τα διάφορα κράτη μέλη και το Πακιστάν δυνάμει του άρθρου 17·δ) να προτείνει τροποποιήσεις της παρούσας συμφωνίας και των παραρτημάτων Ι και ΙΙ.2. Οι αποφάσεις της επιτροπής λαμβάνονται με ομοφωνία και εφαρμόζονται καταλλήλως.3. Η επιτροπή απαρτίζεται από αντιπροσώπους της Κοινότητας και του Πακιστάν. Η Κοινότητα εκπροσωπείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία επικουρείται από εμπειρογνώμονες των κρατών μελών.4. Η επιτροπή συνέρχεται, οσάκις απαιτείται, κατόπιν αιτήσεως ενός από τα μέρη, κατά κανόνα σε ετήσια βάση.5. Διαφορές οι οποίες δεν δύνανται να επιλυθούν από την επιτροπή, διευθετούνται μέσω διαβουλεύσεων μεταξύ των μερών.6. Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό της κανονισμό, συμπεριλαμβανομένου του προσδιορισμού γλώσσας εργασίας κοινής για αμφότερα τα μέρη.Άρθρο 17Πρωτόκολλα εφαρμογής1. Το Πακιστάν και ένα κράτος μέλος δύνανται να καταρτίζουν πρωτόκολλα εφαρμογής τα οποία καλύπτουν κανόνες για τα εξής:α) τον ορισμό των αρμοδίων αρχών, τα σημεία διέλευσης των συνόρων και την ανταλλαγή σημείων επαφής·β) τους όρους που ισχύουν για τις επαναπροωθήσεις υπό συνοδεία, συμπεριλαμβανομένης της διέλευσης υπηκόων τρίτων χωρών και απάτριδων υπό συνοδεία·γ) τα μέσα και τα έγγραφα πέραν εκείνων που απαριθμούνται στα παραρτήματα Ι έως IV της παρούσας συμφωνίας.2. Τα πρωτόκολλα εφαρμογής που αναφέρονται στην παράγραφο 1 τίθενται σε ισχύ μόνον μετά την κοινοποίησή τους στη μεικτή επιτροπή επανεισδοχής που αναφέρεται στο άρθρο 16.Άρθρο 18Σχέση με διμερείς συμφωνίες επανεισδοχής ή ρυθμίσεις των κρατών μελώνΟι διατάξεις της παρούσας συμφωνίας υπερισχύουν των διατάξεων οιασδήποτε διμερούς συμφωνίας ή ρύθμισης περί επανεισδοχής των παρανόμως διαμενόντων προσώπων, η οποία έχει συναφθεί ή μπορεί, δυνάμει του άρθρου 17, να συναφθεί μεταξύ των διαφόρων κρατών μελών και του Πακιστάν, στο μέτρο που οι διατάξεις των εν λόγω συμφωνιών ή ρυθμίσεων δεν συνάδουν με τις διατάξεις της παρούσας συμφωνίας.ΤΜΗΜΑ VIIΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣΆρθρο 19Εδαφική εφαρμογή1. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2, η παρούσα συμφωνία εφαρμόζεται στο έδαφος στο οποίο ισχύει η συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και στο έδαφος του Πακιστάν.2. Η παρούσα συμφωνία δεν εφαρμόζεται στο έδαφος του Βασιλείου της Δανίας.Άρθρο 20Έναρξη ισχύος, διάρκεια και λύση1. Η παρούσα συμφωνία κυρώνεται ή εγκρίνεται από τα μέρη σύμφωνα με τις αντίστοιχες διαδικασίες τους.2. Η παρούσα συμφωνία τίθεται σε ισχύ την πρώτη ημέρα του δεύτερου μήνα που έπεται της ημερομηνίας κατά την οποία τα μέρη κοινοποιούν εκατέρωθεν την ολοκλήρωση των διαδικασιών που αναφέρονται στην παράγραφο 1.3. Με την επιφύλαξη των υφιστάμενων υποχρεώσεων των μερών βάσει του διεθνούς εθιμικού δικαίου για την εισδοχή δικών τους υπηκόων, η παρούσα συμφωνία και τα σχετικά πρωτόκολλα εφαρμογής ισχύουν για πρόσωπα που εισήλθαν στην επικράτεια του Πακιστάν και των κρατών μελών μετά την έναρξη της ισχύος της.4. Εκάτερο των μερών δύναται να καταγγείλει την παρούσα συμφωνία ανά πάσα στιγμή με επίσημη κοινοποίηση προς το άλλο μέρος. Η παρούσα συμφωνία παύει να ισχύει έξι μήνες μετά την ημερομηνία της προαναφερθείσας κοινοποίησης.Άρθρο 21ΠαραρτήματαΤα παραρτήματα I έως VI αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της παρούσας συμφωνίας.Υπεγράφη στις Βρυξέλλες, στις είκοσι έξι Οκτωβρίου δύο χιλιάδες εννέα, σε δύο αντίτυπα στην αγγλική, βουλγαρική, γαλλική, γερμανική, δανική, ελληνική, εσθονική, ισπανική, ιταλική, λεττονική, λιθουανική, μαλτεζική, ολλανδική, ουγγρική, πολωνική, πορτογαλική, ρουμανική, σλοβακική, σλοβενική, σουηδική, τσεχική και φινλανδική γλώσσα, έκαστο δε κείμενο είναι εξίσου αυθεντικό.За Европейската общностPor la Comunidad EuropeaZa Evropské společenstvíFor Det Europæiske FællesskabFür die Europäische GemeinschaftEuroopa Ühenduse nimelΓια την Ευρωπαϊκή ΚοινότηταFor the European CommunityPour la Communauté européennePer la Comunità europeaEiropas Kopienas vārdāEuropos bendrijos varduAz Európai Közösség részérőlGħall-Komunità EwropeaVoor de Europese GemeenschapW imieniu Wspólnoty EuropejskiejPela Comunidade EuropeiaPentru Comunitatea EuropeanăZa Európske spoločenstvoZa Evropsko skupnostEuroopan yhteisön puolestaFör Europeiska gemenskapen+++++ TIFF ++++++++++ TIFF +++++За Ислямска република ПакистанPor la República Islámica de PakistánZa Pákistánskou islámskou republikuFor Den Islamiske Republik PakistanFür die Islamische Republik PakistanPakistani Islamivabariigi nimelΓια την Ισλαμική Δημοκρατία του ΠακιστάνFor the Islamic Republic of PakistanPour la République islamique du PakistanPer la Repubblica islamica del PakistanPakistānas Islāma Republikas vārdāPakistano Islamo Respublikos varduA Pakisztáni Iszlám Köztársaság részérőlGħar-Repubblika Iżlamika tal-PakistanVoor de Islamitische Republiek PakistanW imieniu Islamskiej Republiki PakistanuPela República Islâmica do PaquistãoPentru Republica Islamică PakistanZa Pakistanskú islamskú republikuZa Islamsko republiko PakistanPakistanin islamilaisen tasavallan puolestaFör Islamiska republiken Pakistan+++++ TIFF +++++[1] Οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281 της 23.11.1995, σ. 31).--------------------------------------------------ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΚοινός κατάλογος εγγράφων η υποβολή των οποίων λογίζεται ως απόδειξη της ιθαγένειας (Άρθρο 2 παράγραφος 1 σε συνδυασμό με το άρθρο 6 παράγραφος 2)- Γνήσια διαβατήρια κάθε είδους (εθνικά διαβατήρια, διπλωματικά διαβατήρια, υπηρεσιακά διαβατήρια, ομαδικά διαβατήρια και υποκατάστατα διαβατηρίων, συμπεριλαμβανομένων των παιδικών διαβατηρίων).- Ηλεκτρονικά εθνικά δελτία ταυτότητας.- Γνήσια πιστοποιητικά ιθαγένειας.--------------------------------------------------ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΚοινός κατάλογος εγγράφων η υποβολή των οποίων συνεπάγεται την κίνηση της διαδικασίας εξακρίβωσης της ιθαγένειας (Άρθρο 2 παράγραφος 1 σε συνδυασμό με το άρθρο 6 παράγραφος 3)- Ψηφιακά δακτυλικά αποτυπώματα ή άλλου είδους βιομετρικά δεδομένα.- Προσωρινά εθνικά δελτία ταυτότητας, στρατιωτικά δελτία ταυτότητας και πιστοποιητικά γέννησης εκδοθέντα από την κυβέρνηση του προς ο η αίτηση συμβαλλόμενου μέρους.- Φωτοαντίγραφα [*] οποιουδήποτε από τα έγγραφα που απαριθμούνται στο παράρτημα 1 της παρούσας συμφωνίας.- Άδειες οδήγησης ή φωτοαντίγραφα [*] αυτών.- Φωτοαντίγραφα [*] άλλων επίσημων εγγράφων που αναφέρουν ή προσδιορίζουν την ιθαγένεια (για παράδειγμα, πιστοποιητικά γέννησης).- Υπηρεσιακές ταυτότητες, ναυτικά φυλλάδια, υπηρεσιακές ταυτότητες πλοιάρχων ή φωτοαντίγραφα [*] αυτών.- Δηλώσεις του οικείου ατόμου.[*] Για τους σκοπούς του παρόντος παραρτήματος, ο όρος "φωτοαντίγραφα"σημαίνει φωτοαντίγραφα που έχουν επικυρωθεί επισήμως από τις αρχές του Πακιστάν ή των κρατών μελών.--------------------------------------------------ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙΚοινός κατάλογος εγγράφων τα οποία θεωρούνται αποδεικτικά μέσα για τους όρους επανεισδοχής υπηκόων τρίτων χωρών και απάτριδων (Άρθρο 3 παράγραφος 1 σε συνδυασμό με το άρθρο 7 παράγραφος 1)- Σφραγίδα εισόδου ή/και αναχώρησης ή παρόμοια ένδειξη στο ταξιδιωτικό έγγραφο του οικείου προσώπου.- Έγκυρη θεώρηση ή/και άδεια παραμονής εκδοθείσα από το προς ο η αίτηση κράτος.--------------------------------------------------ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙVΚοινός κατάλογος εγγράφων τα οποία θεωρούνται αποδεικτικά μέσα ενόψει της κίνησης έρευνας για την επανεισδοχή υπηκόων τρίτων χωρών και απάτριδων (Άρθρο 3 σε συνδυασμό με το άρθρο 7 παράγραφος 2)- Επίσημες δηλώσεις, ιδίως από υπαλλήλους συνοριακής αρχής ή άλλους κρατικούς λειτουργούς ή από καλή την πίστει μάρτυρες (π.χ. προσωπικό αεροπορικών εταιρειών) οι οποίοι μπορούν να βεβαιώσουν τη διέλευση του συγκεκριμένου προσώπου από τα σύνορα.- Περιγραφή, από μέρους των αρμόδιων αρχών του αιτούντος κράτους, του τόπου και των συνθηκών υπό τις οποίες το συγκεκριμένο πρόσωπο συνελήφθη μετά την είσοδό του στο έδαφος του αιτούντος κράτους.- Πληροφορίες σχετικά με την ταυτότητα ή/και τη διαμονή ενός προσώπου οι οποίες παρέχονται από διεθνή οργανισμό (π.χ. UNHCR).- Αναφορές/επιβεβαίωση πληροφοριών από μέλη της οικογενείας.- Δήλωση του οικείου προσώπου.- Ονομαστικά εισιτήρια καθώς και πιστοποιητικά και αποδείξεις κάθε είδους (π.χ. λογαριασμοί ξενοδοχείων, δελτία ιατρικής επίσκεψης για ιατρούς/οδοντιάτρους, κάρτες εισόδου για δημόσιους/ιδιωτικούς οργανισμούς κ.λπ.) από τα οποία προκύπτει σαφώς ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο παρέμεινε στο έδαφος του προς ο η αίτηση κράτους.- Ονομαστικά εισιτήρια ή/και κατάλογοι επιβατών αεροπορικών ή θαλάσσιων μεταφορών που αποδεικνύουν τη διαδρομή στο έδαφος του προς ο η αίτηση κράτους.- Πληροφορίες που καταδεικνύουν ότι το αφορώμενο άτομο χρησιμοποίησε τις υπηρεσίες ιδιωτικής εταιρείας ταχυμεταφορών ή ταξιδιωτικού γραφείου.--------------------------------------------------ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V[Έμβλημα της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Πακιστάν](Τόπος και ημερομηνία)(Προσδιορισμός της αιτούσας αρχής)Σχετ.:Προς:(Προσδιορισμός της αρχής στην οποία απευθύνεται η αίτηση)+++++ TIFF +++++ΑΙΤΗΣΗ ΕΠΑΝΕΙΣΔΟΧΗΣδυνάμει του άρθρου 5 της συμφωνίας της 26ης Οκτωβρίου 2009 μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Πακιστάν για την επανεισδοχή παρανόμως διαμενόντων προσώπωνA. ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ1. Ονοματεπώνυμο (να υπογραμμισθεί το επώνυμο):Φωτογραφία2. Το γένος:3. Ημερομηνία και τόπος γέννησης:4. Φύλο και φυσικά χαρακτηριστικά (ύψος, χρώμα οφθαλμών, διακριτικά χαρακτηριστικά κ.λπ.):5. Άλλα ονόματα (προηγούμενα ονόματα, παρωνύμια ή ψευδώνυμα):6. Ιθαγένεια και γλώσσα:7. Οικογενειακή κατάσταση:έγγαμος(-η)άγαμος(-η)διαζευγμένος(-η)χήρος(-α)Σε περίπτωση εγγάμου: Όνομα συζύγουΟνόματα και ηλικία των τέκνων (εάν υπάρχουν)8. Τελευταία διεύθυνσηα) στο αιτούν μέρος:β) στο προς ο η αίτηση μέρος:B. ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΥΠΟ ΜΕΤΑΓΩΓΗ ΠΡΟΣΩΠΟ1. Κατάσταση υγείας(π.χ. ενδεχομένως αναφορά σε ειδική θεραπευτική αγωγή· λατινική ονομασία μεταδοτικής ασθένειας):2. Ένδειξη ιδιαίτερης επικινδυνότητας του προσώπου(π.χ. υπόνοιες για σοβαρή αξιόποινη πράξη· επιθετική συμπεριφορά):+++++ TIFF +++++Γ. ΣΥΝΗΜΜΕΝΑ ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ1.(Αριθ. διαβατηρίου)(ημερομηνία και τόπος έκδοσης)(Εκδούσα αρχή)(ημερομηνία λήξης)2.(Αριθ. δελτίου ταυτότητας)(ημερομηνία και τόπος έκδοσης)(Εκδούσα αρχή)(ημερομηνία λήξης)3.(Πιστοποιητικό γέννησης)(ημερομηνία και τόπος έκδοσης)(Εκδούσα αρχή)(ημερομηνία λήξης)4.(Αριθ. άλλου επίσημου εγγράφου)(ημερομηνία και τόπος έκδοσης)(Εκδούσα αρχή)(ημερομηνία λήξης)Δ. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ(Υπογραφή) (Σφραγίδα)+++++ TIFF +++++--------------------------------------------------ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI[Έμβλημα της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Πακιστάν](Τόπος και ημερομηνία)(Προσδιορισμός της αιτούσας αρχής)Σχετ.:Προς:(Προσδιορισμός της αρχής στην οποία απευθύνεται η αίτηση)+++++ TIFF +++++ΑΙΤΗΣΗ ΔΙΕΛΕΥΣΗΣδυνάμει των άρθρων 11 και 12 της συμφωνίας της 26ης Οκτωβρίου 2009 μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Πακιστάν για την επανεισδοχή παρανόμως διαμενόντων προσώπωνA. ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ1. Ονοματεπώνυμο (να υπογραμμιστεί το επώνυμο):Φωτογραφία2. Το γένος:3. Ημερομηνία και τόπος γέννησης:4. Φύλο και φυσικά χαρακτηριστικά (ύψος, χρώμα οφθαλμών, διακριτικά χαρακτηριστικά κ.λπ.):5. Άλλα ονόματα (προηγούμενα ονόματα, παρωνύμια ή ψευδώνυμα):6. Ιθαγένεια και γλώσσα:7. Τύπος και αριθμός ταξιδιωτικού εγγράφου:B. ΠΡΑΞΗ ΔΙΕΛΕΥΣΗΣ1. Τρόπος διέλευσηςαεροπορικώςδιά θαλάσσηςδιά ξηράς2. Κράτος τελικού προορισμού3. Πιθανά άλλα κράτη διέλευσης4. Προτεινόμενο σημείο διέλευσης συνόρων, ημερομηνία και ώρα της μεταγωγής και πιθανή συνοδεία5. Εισδοχή εξασφαλισμένη σε κάθε άλλο κράτος διέλευσης και στο κράτος τελικού προορισμούΝαιΌχιΓ. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ(Υπογραφή) (Σφραγίδα)+++++ TIFF +++++--------------------------------------------------ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 1 ΣΤΟΙΧΕΙΟ στ)Για τους σκοπούς του άρθρου 1 στοιχείο στ), τα μέρη συμφωνούν ότι ο όρος "άδεια παραμονής" δεν καλύπτει τις προσωρινές άδειες για παραμονή στην επικράτειά τους σε σχέση με τη διεκπεραίωση αίτησης ασύλου ή αίτησης χορήγησης άδειας παραμονής.--------------------------------------------------ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 2 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 1Τα μέρη σημειώνουν ότι, βάσει του ισχύοντος νόμου του Πακιστάν περί ιθαγένειας του 1951 και των διατάξεων που έχουν θεσπισθεί δυνάμει αυτού, δεν είναι δυνατή η αποποίηση της πακιστανικής ιθαγένειας από πολίτη του Πακιστάν αν αυτός δεν έχει αποκτήσει προηγουμένως την ιθαγένεια ή την υπηκοότητα άλλου κράτους ή δεν του έχει χορηγηθεί έγκυρο έγγραφο το οποίο πιστοποιεί την απόκτηση της ιθαγένειας ή της υπηκοότητας άλλου κράτους.Τα μέρη συμφωνούν να πραγματοποιούν διαβουλεύσεις μεταξύ τους εφόσον τούτο κρίνεται αναγκαίο.--------------------------------------------------ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 3Αναφορικά με το άρθρο 3, τα μέρη θα μεριμνούν για την επιστροφή, καταρχήν, στη χώρα καταγωγής του/της κάθε υπηκόου τρίτης χώρας ή απάτριδος, ο οποίος δεν πληροί, ή δεν πληροί πλέον, τους ισχύοντες όρους εισόδου, παρουσίας ή διαμονής στο έδαφος μέρους.--------------------------------------------------ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 3 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 1 ΣΤΟΙΧΕΙΟ β)Τα μέρη συμφωνούν ότι η απλή παραμονή στο πλαίσιο μετεπιβίβασης σε αερολιμένα τρίτης χώρας δεν θεωρείται ως "προηγούμενη διέλευση από άλλη χώρα" κατά την έννοια των εν λόγω διατάξεων.--------------------------------------------------ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 8 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 2Τα μέρη συμφωνούν ότι, προκειμένου για τις αιτήσεις επανεισδοχής που υποβάλλονται από κράτη μέλη στα οποία η μέγιστη προβλεπόμενη περίοδος κράτησης βάσει της εθνικής τους νομοθεσίας δεν υπερβαίνει τις 30 ημέρες, η προθεσμία των 30 ημερολογιακών ημερών που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 συμπεριλαμβάνει, σε περίπτωση θετικής απάντησης στην αίτηση επανεισδοχής, τη χορήγηση του ταξιδιωτικού εγγράφου που απαιτείται για την επανεισδοχή του ενδιαφερομένου κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 2 παράγραφος 2 και το άρθρο 3 παράγραφος 4 της παρούσας συμφωνίας.--------------------------------------------------ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΚΙΣΤΑΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΝΟΜΙΜΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΛαμβάνοντας υπόψη το ενδιαφέρον του Πακιστάν να επωφελείται των ευκαιριών νόμιμης μετανάστευσης που υπάρχουν στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα μέρη συμφώνησαν ότι η εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας θα συμβάλει καθοριστικά στην ενθάρρυνση των επιμέρους κρατών μελών να προσφέρουν ευκαιρίες για νόμιμη μετανάστευση σε πακιστανούς πολίτες. Στο πλαίσιο αυτό, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καλεί τα κράτη μέλη να αρχίσουν συνομιλίες με το Πακιστάν, σύμφωνα με την εθνική τους νομοθεσία, όσον αφορά τις δυνατότητες νόμιμης μετανάστευσης για πακιστανούς πολίτες.--------------------------------------------------ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΕΡΙ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΣΤα μέρη δεσμεύονται να εφαρμόζουν την παρούσα συμφωνία με βάση τις αρχές της συνυπευθυνότητας και της ισορροπημένης εταιρικής σχέσης και με πνεύμα αλληλεγγύης όσον αφορά τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Πακιστάν.Στο πλαίσιο αυτό, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα στηρίξει το Πακιστάν, μέσω κοινοτικών προγραμμάτων παροχής βοήθειας, όπως είναι ιδίως το πρόγραμμα Aeneas, για την εφαρμογή όλων των στοιχείων της παρούσας συμφωνίας, συμπεριλαμβανομένης της παροχής στήριξης με σκοπό την επανεγκατάσταση και την ευζωία των προσώπων που αποτελούν αντικείμενο επανεισδοχής.Η εν λόγω στήριξη μπορεί καταρχήν επίσης να καλύπτει την ενδυνάμωση των δεσμών μεταξύ μετανάστευσης και ανάπτυξης, τη μεθόδευση και προαγωγή της νόμιμης οικονομικής μετανάστευσης, τη διαχείριση της παράνομης μετανάστευσης και την προστασία των μεταναστών έναντι της εκμετάλλευσης και του κοινωνικού αποκλεισμού.--------------------------------------------------ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΑΝΙΑΤα μέρη λαμβάνουν υπό σημείωση ότι η παρούσα συμφωνία δεν εφαρμόζεται στο έδαφος του Βασιλείου της Δανίας, ούτε στους υπηκόους του Βασιλείου της Δανίας. Υπό αυτές τις συνθήκες, είναι σκόπιμο το Πακιστάν και η Δανία να συνάψουν συμφωνία επανεισδοχής με όρους ίδιους με τους όρους της παρούσας συμφωνίας.--------------------------------------------------ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΛΑΝΔΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΝΟΡΒΗΓΙΑΤα μέρη λαμβάνουν υπό σημείωση τη στενή σχέση μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αφενός, και της Ισλανδίας και της Νορβηγίας, αφετέρου, ιδίως βάσει της συμφωνίας της 18ης Μαΐου 1999 σχετικά με τη σύνδεση των χωρών αυτών με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν. Υπό αυτές τις συνθήκες, είναι σκόπιμο να συνάψει το Πακιστάν συμφωνία επανεισδοχής με την Ισλανδία και τη Νορβηγία με όρους ίδιους με τους όρους της παρούσας συμφωνίας.--------------------------------------------------ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΕΡΙ ΣΦΑΙΡΙΚΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣΤα μέρη δεσμεύονται να διεξάγουν σφαιρικό διάλογο για τη διαχείριση της μετανάστευσης στο πλαίσιο της μεικτής επιτροπής που προβλέπεται να συσταθεί δυνάμει της συμφωνίας συνεργασίας τρίτης γενεάς ΕΚ-Πακιστάν. Ο εν λόγω διάλογος θα περιλαμβάνει πολιτικές θεώρησης, με σκοπό τη διευκόλυνση των διαπροσωπικών ανταλλαγών.--------------------------------------------------


text:
Жребево (вариант на името Жребово) е село в Южна България. То се намира в община Девин, област Смолян.
 География
 Село Жребево се намира в планински район на около три километра южно от Триград и северно от Кестен, и на 5 километра от държавната граница с Гърция.
 История
 От 1878 до 1886 година то попада в т. нар. Тъмръшка република. През 1920 година в селото живеят 85 души, през 1946 – 164 души, а през 1965 – 200 души. До август 1934 година селото се е наричало Айгър дере. Това идвало от „хайгар“, което означава „жребец“.
 Религии
 Християнство
 Ислям
 Обществени институции
 Кметство Жребово
 Читалище Жребово
 Мюсюлманско джамийско настоятелство Жребово
 Бележки
 Външни препратки
 Село Жребево
 Села в област Смолян
 Населени места в община Девин


text:
C 94/20 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 28.3.98
 URTEIL DES GERICHTS ERSTER INSTANZ URTEIL DES GERICHTS ERSTER INSTANZ
 vom 29. Januar 1998 vom 29. Januar 1998
 in der Rechtssache T-97/95: Sinochem National Chemicals in der Rechtssache T-62/96: Willy de Corte gegen Kom-
 Import & Export Corporation gegen Rat der Europäischen mission der Europäischen Gemeinschaften (1)
 Union (1) (Beamte Ð Dauernde Teilinvalidität Ð Unfall Ð Kausa-
 lität)
 (Antidumping Ð Furfuraldehyd Ð Beweismittel, die die
 Einleitung einer Untersuchung rechtfertigen Ð Grund- (98/C 94/52)
 satz der Verhältnismäûigkeit Ð Schädigung Ð Ablehnung
 eines Verpflichtungsangebots Ð Verordnung (EWG)
 Nr. 2423/88) (Verfahrenssprache: Französisch)
 (98/C 94/51)
 In der Rechtssache T-62/96, Willy de Corte, Beamter der
 Kommission der Europäischen Gemeinschaften, wohnhaft
 (Verfahrenssprache: Englisch) in Halle (Belgien) (Prozeûbevollmächtigter: Rechtsanwalt
 Lucas Vogel, Brüssel, Zustellungsanschrift: Kanzlei des
 Rechtsanwalts Christian Kremer, 8Ð10, rue Mathias
 Hardt, Luxemburg) gegen Kommission der Europäischen
 In der Rechtssache T-97/95, Sinochem National Chemicals Gemeinschaften (Bevollmächtigter: Julian Currall) wegen
 Import & Export Corporation mit Sitz in Peking (Prozeû- Nichtigerklärung der Entscheidung der Kommission vom
 bevollmächtigter: Rechtsanwalt Jean-FrancËois Bellis, Brüs- 16. Juni 1995, mit der diese es ablehnte, die Kosten für
 sel, Zustellungsanschrift: Kanzlei der Rechtsanwälte die Folgen eines vom Kläger erlittenen Infarkts nach der
 Loesch und Wolter, 11, rue Goethe, Luxemburg) gegen Regelung zur Sicherung der Beamten bei Unfällen zu über-
 Rat der Europäischen Union (zunächst vertreten durch nehmen, sowie erforderlichenfalls Nichtigerklärung der
 Yves Cretien und Antonio Tanca als Bevollmächtigte, Entscheidung vom 25. Januar 1996, mit der die
 sodann nur durch Antonio Tanca, Hans-Jürgen Rabe und Beschwerde des Klägers ausdrücklich zurückgewiesen
 Georg M. Berrisch), unterstützt durch die Kommission der wurde, hat das Gericht (Zweite Kammer) unter Mitwir-
 Europäischen Gemeinschaften (Bevollmächtigter: Nicholas kung des Präsidenten A. Kalogeropoulos sowie der Richter
 Khan) und Furfural EspanÄol SA mit Sitz in Alcantarilla C. W. Bellamy und J. Pirrung Ð Kanzler: A. Mair, Verwal-
 (Spanien), Prozeûbevollmächtigter: Rechtsanwalt JoseÂ tungsrat Ð am 29. Januar 1998 ein Urteil mit folgendem
 Rivas de AndreÂs, Madrid, Zustellungsanschrift: Kanzlei Tenor erlassen:
 des Rechtsanwalts ArseÁne Kronshagen, 2, rue Marie-Ade-
 laïde, Luxemburg, wegen Nichtigerklärung der Verord-
 nung (EG) Nr. 95/95 des Rates vom 16. Januar 1995 zur 1. Die Klage wird abgewiesen.
 Einführung eines endgültigen Antidumpingzolls auf die
 Einfuhren von Furfuraldehyd mit Ursprung in der Volksre-
 publik China (ABl. L 15 vom 21.1.1995, S. 11) hat das 2. Jede Partei trägt ihre eigenen Kosten.
 Gericht (Fünfte erweiterte Kammer) unter Mitwirkung des
 Präsidenten R. García-Valdecasas, der Richterin V. Tiili
 (1) ABl. C 197 vom 6.7.1996.
 sowie der Richter J. Azizi, R. M. Moura Ramos und M.
 Jaeger Ð Kanzler: A. Mair, Verwaltungsrat Ð am
 29. Januar 1998 ein Urteil mit folgendem Tenor erlassen:
 1. Die Klage wird abgewiesen.
 URTEIL DES GERICHTS ERSTER INSTANZ
 vom 22. Januar 1998
 2. Die Klägerin trägt ihre eigenen Kosten sowie die in der Rechtssache T-98/96: Mario Costacurta gegen
 Kosten des Rates und der Streithelferin Furfural Kommission der Europäischen Gemeinschaften (1)
 EspanÄol.
 (Beamte Ð Umsetzungsentscheidung Ð Artikel 7 des Sta-
 tuts Ð Anhang X des Statuts)
 (98/C 94/53)
 3. Die Kommission trägt ihre eigenen Kosten.
 (1) ABl. C 159 vom 24.6.1995. (Verfahrenssprache: Französisch)
 In der Rechtssache T-98/96, Mario Costacurta, Beamter
 der Kommission der Europäischen Gemeinschaften, wohn-


type: legislation

text:
 24.7.2015
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 L 196/18
 DÉCISION (UE) 2015/1212 DU CONSEIL
 du 20 juillet 2015
 portant nomination d'un membre letton du Comité économique et social européen
 LE CONSEIL DE L'UNION EUROPÉENNE,
 vu le traité sur le fonctionnement de l'Union européenne, et notamment son article 302,
 vu la proposition du gouvernement du gouvernement letton,
 vu l'avis de la Commission européenne,
 considérant ce qui suit:
 (1)
 Le 13 septembre 2010, le Conseil a adopté la décision 2010/570/UE, Euratom portant nomination des membres du Comité économique et social européen pour la période allant du 21 septembre 2010 au 20 septembre 2015 (1).
 (2)
 Un siège de membre du Comité économique et social européen est devenu vacant à la suite de la fin du mandat de M. Armands KRAUZE,
 A ADOPTÉ LA PRÉSENTE DÉCISION:
 Article premier
 M. Gustavs NORKĀRKLIS, biedrības «Latvijas Bioloģiskās lauksaimniecības asociācija» valdes priekšsēdētājs, est nommé membre du Comité économique et social européen pour la durée du mandat restant à courir, à savoir jusqu'au 20 septembre 2015.
 Article 2
 La présente décision entre en vigueur le jour de son adoption.
 Fait à Bruxelles, le 20 juillet 2015.
 Par le Conseil
 Le president
 F. MOGHERINI
 (1) JO L 251 du 25.9.2010, p. 8.


text:
Niszczyciel (zwany wcześniej kontrtorpedowcem) – szybki, wielozadaniowy okręt średniej wielkości, przeznaczony do takich zadań, jak ochrona własnych jednostek, zwalczanie lotnictwa, okrętów podwodnych i innych jednostek wroga.
 Pierwsze okręty tej klasy powstały pod koniec XIX wieku dla zwalczania torpedowców. W miarę rozwoju środków wojny morskiej, takich jak samoloty i okręty podwodne, niszczyciele otrzymywały coraz silniejsze i bardziej zróżnicowane uzbrojenie, stając się jednostkami uniwersalnymi. Podczas II wojny światowej nastąpił rozwój bardziej wyspecjalizowanych klas niszczycieli eskortowych i fregat. W okresie powojennym uzbrojenie niszczycieli uzupełniły pociski rakietowe. Współcześnie we flotach wielu państw są to największe jednostki bojowe.
 Początki klasy
 Klasa niszczycieli, jako okrętów przeznaczonych do zwalczania torpedowców i ochrony przed nimi zespołów floty, powstała pod koniec XIX wieku. Pierwsze przeznaczone do tych zadań jednostki powstały w połowie lat 80. XIX wieku. Za protoplastów niszczycieli uważane są brytyjskie „Swift” i „Rattlesnake”, należące do klas nazywanych torpedo boat catchers (dosłownie „łapacze torpedowców”) i kanonierek torpedowych.
 Pierwszym okrętem klasyfikowanym jako torpedo boat destroyer („niszczyciel torpedowców”) był zwodowany w 1894 , choć już wcześniej powstało kilka innych konstrukcji, takich jak hiszpański „Destructor” czy japoński „Kotaka”, podobnych do „Havocka” pod względem uzbrojenia czy wyporności, jednak nieposiadających wszystkich cech konstrukcyjnych kontrtorpedowców.
 Brytyjski „Havock” i budowane według zbliżonych planów kolejne brytyjskie jednostki okazały się konstrukcją rewolucyjną i wkrótce floty innych państw rozpoczęły wprowadzanie okrętów tej klasy. Pod koniec XIX i na początku XX wieku w konstrukcji kontrtorpedowców specjalizowały się stocznie brytyjskie, takie jak Yarrow Shipbuilders, Thornycroft czy John Brown & Company, wkrótce dołączyła do nich także niemiecka stocznia Schichau, znajdująca się w dzisiejszym Elblągu, które to firmy produkowały okręty dla flot innych państw europejskich. Pierwsza generacja niszczycieli miała wyporność wynoszącą zazwyczaj niewiele ponad 300 ton i prędkość maksymalną ok. 27 węzłów. Typowe okręty tej generacji to:
 francuski typ Durandal
 D 10 (pierwszy niemiecki okręt tej klasy, konstrukcji brytyjskiej) oraz typ S 90 (całkowicie niemiecki projekt)
 włoskie „Fulmine”, typy Lampo (wybudowane w Niemczech) oraz Nembo
 japońskie typy Ikazuchi i Murakumo zbudowane w Wielkiej Brytanii.
 Kolejne generacje niszczycieli miały coraz większą wyporność, co poprawiło ich osiągi, zasięg i polepszyło warunki służby ich załóg. Jako stosunkowo tanie jednostki, były często używane do testowania nowych technologii i nowinek technicznych, w czym wiodły prym jednostki brytyjskie, np. był pierwszym okrętem na świecie z napędem turbinowym, a okręty typu Cricket były pierwszymi okrętami z kotłami opalanymi olejem napędowym. Za pierwsze udane pełnomorskie niszczyciele uważane są brytyjskie jednostki typu E.
 Bardzo szybko okazało się, że oprócz podstawowego zadania, jakim było zwalczanie torpedowców, niszczyciele, dzięki zwiększeniu wyporności i siły uzbrojenia nadają się do wykonywania wielu innych zadań. Jeszcze przed I wojną światową wykonywały skuteczne ataki torpedowe na wrogie okręty i prowadziły rozpoznanie, m.in. niszczyciele aktywnie używane były przez obie strony w wojnie rosyjsko-japońskiej lat 1904–1905. Uzbrojenie pierwszych niszczycieli składało się z 4–6 dział kalibru od 47 do 88 mm i kilku (najczęściej 2) wyrzutni torpedowych. Typowe dla tego okresu niszczyciele budowy brytyjskiej, używane np. przez Japonię w 1904 roku, były uzbrojone w 1 działo 76 mm, 5 dział 57 mm i 2 wyrzutnie torpedowe kalibru 450 mm, ich wyporność wynosiła zaledwie 370 t, a szybkość 26–30 węzłów.
 W czasie I wojny światowej niszczyciele zaczęły być dodatkowo używane jako eskorta większych zespołów i konwojów przeciwko okrętom podwodnym, stawiały miny, ostrzeliwały wrogie wybrzeża. W bardzo szybkim czasie stały się okrętami uniwersalnymi o dużej, jak na swoją wielkość, sile bojowej. Niszczyciele okresu I wojny światowej nosiły zwykle uzbrojenie składające się z 3-4 dział kalibru 102/105 mm i 4–6 wyrzutni torpedowych, których kaliber wzrósł do 533 mm. Wyporność niszczycieli wynosiła przeciętnie 1000–1300 ton, a ich prędkość 30–35 węzłów. Na ich pokładach pojawiły się też pierwsze działka przeciwlotnicze.
 II wojna światowa
 W okresie międzywojennym uzbrojenie niszczycieli stawało się coraz silniejsze, standardem stały się działa kalibru 120 mm. Większość państw, jak Francja, Wielka Brytania, USA, Włochy i ZSRR budowała równolegle dwa rodzaje niszczycieli: niszczyciele o wyporności ok. 1300 – 1500 ton, uzbrojone zwykle w 4 działa kalibru 120–130 mm (np. „Ouragan”, ), oraz mniej liczne większe niszczyciele (np. ). Z czasem budowane najliczniej małe niszczyciele przekształciły się w uniwersalne okręty średnich rozmiarów o wyporności ok. 1600–2000 ton i równie silnym uzbrojeniu w 6 dział kaliber 120–130 mm (np. brytyjski typ N – ).
 Większe niszczyciele nazywane były też wielkimi niszczycielami lub liderami i służyły w założeniu do przewodzenia flotyllom niszczycieli. Miały one wyporność od 1800 do 2500 ton i uzbrojenie od 5 do 8 dział kalibru 120–138 mm. Największe były 2 francuskie okręty („superniszczyciele”) typu Mogador o wyporności 2880 ton, uzbrojone w 8 dział 138 mm. Niemcy, obok wielkich niszczycieli, o krążowniczym kalibrze dział do 150 mm, wybudowali serię okrętów typu 1934 i 1936, uzbrojonych w działa kalibru 127 mm. Oprócz tego budowali także duże torpedowce. Japonia z kolei od 1930 roku budowała jedynie duże jak na europejskie standardy okręty, uzbrojone w 4–6 dział 127 mm.
 Wszystkie niszczyciele tego okresu uzbrojone były ponadto w kilka – zwykle 5–8 wyrzutni torpedowych, niektóre typy miały nawet do 12–16 wyrzutni. Stosowano powszechnie torpedy kaliber 533 mm, jedynie Japończycy wprowadzili własne potężne torpedy Typ 93 kaliber 610 mm („długie lance”). Jednym z głównych zadań niszczycieli tego okresu stało się także poszukiwanie i zwalczanie okrętów podwodnych za pomocą stacji hydrolokacyjnych i bomb głębinowych, także wystrzeliwanych na odległość z miotaczy bomb głębinowych. Większość okrętów mogła ponadto stawiać kilkadziesiąt min.
 Artyleria niszczycieli tego okresu chroniona była od odłamków nieopancerzonymi maskami, a w niektórych konstrukcjach pojawiły się też zamknięte wieże, chroniące ją od wpływów atmosferycznych. Jeszcze w okresie międzywojennym amerykańskie i japońskie okręty zaczęły być uzbrajane w artylerię uniwersalną – działa głównego kalibru (127 mm), mogące dzięki dużym kątom podniesienia prowadzić ogień zarówno do celów morskich, jak i samolotów. Okręty tego okresu miały jednak wciąż niewiele armat przeciwlotniczych. Radykalnie zmieniła ten stan II wojna światowa, przynosząc ze sobą jednoznaczne potwierdzenie dominującej roli lotnictwa na morzu. Nowe i starsze okręty zaczęły być dozbrajane w znaczną liczbę małokalibrowych działek przeciwlotniczych (20–40 mm), dającą im możliwość walki z samolotami, często kosztem usunięcia części artylerii głównej. Na okrętach pojawił się także radar.
 W okresie międzywojennym prędkość w zasadzie nie uległa zwiększeniu, wiązało się to głównie z kłopotami technicznymi i kosztami zwiększenia prędkości, które byłyby za duże w stosunku do zysków w sile bojowej (aby podnieść prędkość niszczyciela z 36 do np. 40 węzłów trzeba by było zwiększyć moc maszyn o połowę, co spowodowałoby wzrost wyporności i dalsze zwiększanie kosztów). Standardem była prędkość w przedziale między 34 a 38 węzłów. Wyjątkiem były okręty francuskie typu Le Fantasque, w czasie prób przekraczające 45 węzłów.
 Podczas II wojny światowej pojawiła się także osobna podklasa – niszczyciele eskortowe, o mniejszej wyporności około 1000–1200 ton, słabszym, lecz uniwersalnym uzbrojeniu, przystosowanym także do zwalczania celów powietrznych. Okręty tej klasy były wyspecjalizowane do osłony konwojów, mając stosunkowo silne uzbrojenie przeciwlotnicze i przeciwpodwodne i mniejszą prędkość 20–25 węzłów, wystarczającą do osłony konwoju. Czasami mylone z podobnymi fregatami lub eskortowcami, w odróżnieniu od nich miały silniejsze, bardziej zbliżone do niszczyciela uzbrojenie artyleryjskie.
 Po II wojnie światowej
 Przez kilka lat po wojnie budowano wciąż duże niszczyciele, o wyporności powyżej 2000 ton, z uzbrojeniem artyleryjskim, chociaż w pełni przystosowanym już do zwalczania samolotów. Wprowadzono częściowo zautomatyzowane systemy kierowania ogniem, wciąż ulepszano wyposażenie elektroniczne i radarowe. Okręty budowane później są już zupełnie inne od swych poprzedników. Rozwój elektroniki i technologii rakietowych doprowadził do rewolucyjnych zmian w konstrukcji niszczycieli.
 Pod koniec lat 50. nowo budowane, a także niektóre starsze okręty zaczęto uzbrajać w kierowane pociski rakietowe zarówno do zwalczania celów morskich (woda-woda), jak i powietrznych (woda-powietrze). Odtąd można mówić o klasie niszczycieli rakietowych. Działa i wyrzutnie torpedowe nie zanikły całkowicie, lecz znacznie zmniejszyła się ich liczba. Do uzbrojenia weszły także kierowane torpedy do zwalczania okrętów podwodnych i rakietotorpedy, a na ich pokładach pojawiły się śmigłowce. Cały czas widoczny jest wzrost wyporności nowo budowanych okrętów – niszczyciele z lat 60. miały wyporność ok. 4–5 tysięcy ton, współczesne – nawet 8-9 tysięcy ton, więcej niż krążowniki lekkie z okresu II wojny światowej. Turbiny parowe zostały zastąpione przez turbiny gazowe.
 Podstawowe uzbrojenie współczesnych niszczycieli zwykle składa się z systemów rakietowych przeciwokrętowych i przeciwlotniczych, w tym przeciwrakietowych. Coraz częściej stosowane są pionowe wyrzutnie. Uzupełnia je jedna lub dwie automatyczne szybkostrzelne armaty kalibru 100–127 mm do zwalczania celów nawodnych i powietrznych na dalszym dystansie oraz jeden lub więcej zestaw artyleryjski obrony bezpośredniej – szybkostrzelna wielolufowa armata małego kalibru, kierowana radarem, do zwalczania samolotów i rakiet. Do zwalczania okrętów podwodnych służą kierowane torpedy i rakietotorpedy oraz śmigłowce pokładowe.
 Współczesne niszczyciele mają także coraz bogatsze wyposażenie elektroniczne, nowe tendencje zmierzają do nadawania im charakterystyk stealth.
 Nazwa klasy
 Pierwsze okręty tej klasy zbudowane w Wielkiej Brytanii były określane jako torpedo boat destroyer („niszczyciel torpedowców”), co skrócono ostatecznie do destroyer („niszczyciel”). Tłumaczeniem nazwy angielskiej jest współczesna polska nazwa tej klasy, oraz niemiecka, wprowadzona przed II wojną światową (Zerstörer). We flocie niemieckiej do I wojny światowej okręty odpowiadające niszczycielom określano jako „torpedowce pełnomorskie” lub „duże torpedowce” (Hochseetorpedoboote lub Grosse Torpedoboote). We flocie francuskiej i rosyjskiej oraz radzieckiej niszczyciele były natomiast klasyfikowane jako „torpedowce eskadrowe” (fr. torpilleur d’escadre, ros. eskadriennyj minonosjec, w skrócie: esminiec). We Francji w okresie międzywojennym wielkie niszczyciele zaczęto klasyfikować jako contre-torpilleur, od czego pochodzi polskie określenie „kontrtorpedowiec”, stosowane do II wojny światowej.
 Przypisy
 Linki zewnętrzne
 Niszczyciele II wojny światowej – zabójcza siła na wodzie
 Klasy okrętów