text:
 |
 52010XX1123(05)
 Abbozz – Deċiżjoni Nru .../... tal-Kunsill ta’ Stabbilizzazzjoni u ta’ Assoċjazzjoni stabbilit mill-Ftehim ta’ Stabbilizzazzjoni u Assoċjazzjoni bejn il-Komunitajiet Ewropej u l-Istati Membri tagħhom, min-naħa l-waħda, u dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja, min-naħa l-oħra, ta’... fir-rigward tad-dispożizzjonijiet dwar il-koordinazzjoni tas-sistemi ta’ sigurtà soċjali li jinsabu fil-Ftehim ta’ Stabbilizzazzjoni u Assoċjazzjoni
 Official Journal L 306 , 23/11/2010 P. 29 - 34
 AbbozzDeċiżjoni Nru .../... tal-Kunsill ta’ Stabbilizzazzjoni u ta’ Assoċjazzjonistabbilit mill-Ftehim ta’ Stabbilizzazzjoni u Assoċjazzjoni bejn il-Komunitajiet Ewropej u l-Istati Membri tagħhom, min-naħa l-waħda, u dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja, min-naħa l-oħra,ta’...fir-rigward tad-dispożizzjonijiet dwar il-koordinazzjoni tas-sistemi ta’ sigurtà soċjali li jinsabu fil-Ftehim ta’ Stabbilizzazzjoni u AssoċjazzjoniIL-KUNSILL TA’ STABBILIZZAZZJONI U TA’ ASSOĊJAZZJONI,Wara li kkunsidra l-Ftehim ta’ Stabbilizzazzjoni u Assoċjazzjoni bejn il-Komunitajiet Ewropej u l-Istati Membri tagħhom, min-naħa l-waħda, u dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja, min-naħa l-oħra [1], u b’mod partikolari l-Artikolu 46 tiegħu,Billi:(1) L-Artikolu 46 tal-Ftehim ta’ Stabbilizzazzjoni u Assoċjazzjoni bejn il-Komunitajiet Ewropej u l-Istati Membri tagħhom, min-naħa l-waħda, u dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja, min-naħa l-oħra (‘il-Ftehim’), jipprevedi l-koordinazzjoni bejn is-sistemi ta’ sigurtà soċjali ta’ dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja u l-Istati Membri u jistabbilixxi l-prinċipji għal din il-koordinazzjoni.(2) L-Artikolu 46 tal-Ftehim jipprevedi wkoll li l-Kunsill ta’ Stabbilizzazzjoni u ta’ Assoċjazzjoni għandu jadotta Deċiżjoni għall-fini tal-implimentazzjoni tal-objettivi kif stabbiliti f’dak l-Artikolu.(3) Fir-rigward tal-applikazzjoni tal-prinċipju tan-nondiskriminazzjoni, din id-Deċiżjoni m’għandha tagħti l-ebda drittijiet addizzjonali li jirriżultaw minn ċerti fatti jew avvenimenti li jseħħu fit-territorju tal-parti kontraenti l-oħra, meta tali fatti jew avvenimenti ma jittiħdux f’konsiderazzjoni taħt il-leġislazzjoni tal-ewwel parti kontraenti, ħlief għad-dritt tal-esportazzjoni ta’ ċerti benefiċċji.(4) Fl-applikazzjoni ta’ din id-Deċiżjoni, id-dritt tal-ħaddiema biċ-ċittadinanza ta’ dik li kienet ir-Repubbika Jugoslava tal-Maċedonja għal benefiċċji familjari għandu jkun soġġett għall-kondizzjoni li l-membri tal-familja tagħhom jirresjedu legalment ma’ dawn il-ħaddiema fl-Istat Membru fejn dawn il-ħaddiema jkunu impjegati. Din id-Deċiżjoni m’għandha tagħti l-ebda dritt għall-benefiċċji familjari fir-rigward tal-membri tal-familja tagħhom li jirresjedu fi stat ieħor, pereżempju f’dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja.(5) Ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 859/2003 [2] diġà jestendi d-dispożizzjonijiet tar-Regolament (KEE) Nru 1408/71 u r-Regolament (KEE) Nru 574/72 għal ċittadini ta’ pajjiżi terzi li mhumiex diġà koperti minn dawk id-dispożizzjonijiet unikament minħabba ċ-ċittadinanza tagħhom. Ir-Regolament Nru 859/2003 diġà jkopri l-prinċipju tal-aggregazzjoni tal-perijodi ta’ assigurazzjoni miksuba mill-ħaddiema ta’ dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja fid-diversi Stati Membri rigward id-dritt għal ċerti benefiċċji, kif ġie stabbilit fl-ewwel inċiż tal-Artikolu 46 tal-Ftehim.(6) Jista’ jkun meħtieġ li jkunu stabbiliti dispożizzjonijiet speċjali li jikkorrispondu għall-karatteristiċi speċifiċi tal-leġislazzjoni ta’ dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja, sabiex tiġi ffaċilitata l-applikazzjoni tar-regoli ta’ koordinazzjoni.(7) Biex jiġi żgurat il-funzjonament bla problemi tal-koordinazzjoni tas-sistemi ta’ sigurtà soċjali tal-Istati Membri u dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja, huwa meħtieġ li jiġu previsti dispożizzjonijiet speċifiċi fir-rigward tal-kooperazzjoni bejn l-Istati Membri u dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja kif ukoll bejn il-persuna kkonċernata u l-istituzzjoni tal-istat kompetenti.(8) Għandhom jiġu adottati dispożizzjonijiet transitorji biex jiġu protetti l-persuni koperti minn din id-Deċiżjoni u biex jiġi żgurat li ma jitilfux id-drittijiet b’riżultat tad-dħul fis-seħħ tagħha,ADOTTA DIN ID-DEĊIŻJONI:PARTI IDISPOŻIZZJONIJIET ĠENERALIArtikolu 1Definizzjonijiet1. Għall-finijiet ta’ din id-Deċiżjoni:(a) "Ftehim" tfisser il-Ftehim ta’ Stabbilizzazzjoni u Assoċjazzjoni bejn il-Komunitajiet Ewropej u l-Istati Membri tagħhom, min-naħa l-waħda, u dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja, min-naħa l-oħra;(b) "Regolament" tfisser ir-Regolament (KE) Nru 883/2004 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tad- 29 ta’ April 2004 dwar il-koordinazzjoni ta’ sistemi [3] ta’ sigurtà soċjali kif japplikaw fl-Istati Membri tal-Unjoni Ewropea;(ċ) "Regolament ta’ implimentazzjoni" tfisser ir-Regolament (KE) Nru 987/2009 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tas- 16 ta’ Settembru 2009 li jistabbilixxi l-proċedura għall-implimentazzjoni tar-Regolament (KE) Nru 883/2004 dwar il-koordinazzjoni tas-sistemi tal-iskemi ta’ sigurtà soċjali [4];(d) "Stat Membru" tfisser Stat Membru tal-Unjoni Ewropea;(e) "ħaddiem" tfisser,(i) għall-finijiet tal-leġislazzjoni ta’ Stat Membru, persuna li tkun qiegħda twettaq attività bħala persuna impjegata fit-tifsira tal-Artikolu 1 (a) tar-Regolament;(ii) għall-finijiet tal-leġislazzjoni ta’ dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja, persuna li tkun qiegħda twettaq attività bħala persuna impjegata fit-tifsira ta’ dik il-leġislazzjoni;(f) "membru tal-familja" tfisser,(i) għall-finijiet tal-leġislazzjoni ta’ Stat Membru, membru tal-familja fit-tifsira tal-Artikolu (i) tar-Regolament;(ii) għall-finijiet tal-leġislazzjoni ta’ dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja, membru tal-familja fit-tifsira ta’ dik il-leġislazzjoni;(g) "leġislazzjoni" tfisser,(i) fir-rigward tal-Istati Membri, il-leġislazzjoni fit-tifsira tal-Artikolu 1(l) tar-Regolament kif applikabbli għall-benefiċċji koperti minn din id-Deċiżjoni;(ii) fir-rigward ta’ dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja, il-leġislazzjoni rilevanti kif applikabbli f’dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja fir-rigward tal-benefiċċji koperti minn din id-Deċiżjoni;(h) "benefiċċji" tfisser,- il-pensjonijiet tax-xjuħija,- il-pensjonijiet tas-superstiti,- il-pensjonijiet fir-rigward ta’ inċidenti fil-post tax-xogħol u mard marbut max-xogħol;- il-pensjonijiet tal-invalidità relatati ma’ inċidenti fil-post tax-xogħol u mard marbut max-xogħol,- l-allowances għall-familja.(i) "benefiċċji esportabbli" tfisser,(i) fir-rigward tal-Istati Membri:- il-pensjonijiet tax-xjuħija,- il-pensjonijiet tas-superstiti,- il-pensjonijiet fir-rigward ta’ inċidenti fil-post tax-xogħol u mard marbut max-xogħol;- il-pensjonijiet tal-invalidità relatati ma’ inċidenti fil-post tax-xogħol u mard marbut max-xogħol,fit-tifsira tar-Regolament, bl-eċċezzjoni ta’ benefiċċji speċjali mhux kontributorji fi flus kif stabbilit fl-Anness X għar-Regolament;(ii) fir-rigward ta’ dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja, il-benefiċċji previsti skont il-leġislazzjoni ta’ dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja, bl-eċċezzjoni ta’ benefiċċji speċjali mhux kontributorji fi flus kif elenkati fl-Anness I għal din id-Deċiżjoni;2. Termini oħrajn użati f’din id-Deċiżjoni għandu jkollhom it-tifsira mogħtija lilhom:(a) fir-rigward tal-Istati Membri, fir-Regolament u fir-Regolament ta’ implimentazzjoni;(b) fir-rigward ta’ dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja, fil-leġislazzjoni rilevanti kif applikabbli f’dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja.Artikolu 2Persuni kopertiDin id-Deċiżjoni għandha tapplika:(a) għall-ħaddiema li huma ċittadini ta’ dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja u li huma jew kienu impjegati legalment fit-territorju tal-Istati Membri u li huma jew li kienu soġġetti għal-leġislazzjoni ta’ Stat Membru wieħed jew aktar, u s-superstiti tagħhom,(b) għall-membri tal-familja tal-ħaddiema msemmija fil-punt (a) bil-kondizzjoni li dawn il-membri tal-familja jkunu jew kienu residenti legalment mal-ħaddiem ikkonċernat waqt li l-ħaddiem ikun impjegat fi Sstat Membru,(ċ) għall-ħaddiema li huma ċittadini ta’ Stat Membru li huma jew li kienu impjegati legalment fit-territorju ta’ dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja u li huma jew li kienu soġġetti għal-leġislazzjoni ta’ dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja, u s-superstiti tagħhom, u(d) għall-membri tal-familja tal-ħaddiema msemmija fil-punt (c) bil-kondizzjoni li dwan il-membri tal-familja jkunu jew kienu residenti legalment mal-ħaddiem ikkonċernat waqt li l-ħaddiem ikun impjegat f’dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja.Artikolu 3Trattament ugwali1. Il-ħaddiema li huma ċittadini ta’ dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja u li huma impjegati legalment fi Stat Membru u kwalunkwe membru tal-familja tagħhom li jirresjedi legalment magħhom, għandhom igawdu, fir-rigward tal-benefiċċji fit-tifsira tal-Artikolu 1(1)(h), minn trattament ħieles minn kwalunkwe diskriminazzjoni bbażata fuq iċ-ċittadinanza b’relazzjoni maċ-ċittadini tal-Istati Membri li fihom dawn il-ħaddiema huma impjegati.2. Il-ħaddiema li huma ċittadini ta’ Stat Membru u li huma impjegati legalment f’dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja u kwalunkwe membru tal-familja tagħhom li jirresjedi legalment magħhom, għandhom igawdu, fir-rigward tal-benefiċċji fit-tifsira tal-Artikolu 1(1)(h), minn trattament ħieles minn kwalunkwe diskriminazzjoni bbażata fuq iċ-ċittadinanza b’relazzjoni maċ-ċittadini ta’ dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja.PARTI IIRELAZZJONIJIET BEJN L-ISTATI MEMBRI U DIK LI KIENET IR-REPUBBLIKA JUGOSLAVA TAL-MAĊEDONJAArtikolu 4Revoka ta’ Klawsoli ta’ Residenza1. Il-benefiċċji esportabbli fit-tifsira tal-Artikolu 1(1)(i) li għalihom għandhom dritt il-persuni msemmija fl-Artikolu 2(a) u (c) m’għandhom ikunu soġġetti għal ebda tnaqqis, modifika, sospensjoni, irtirar jew konfiska minħabba l-fatt li l-benefiċjarju jkun qiegħed jirresjedi,(i) għall-fini ta’ benefiċċju skont il-leġislazzjoni ta’ Stat Membru, f’dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja, jew(ii) għall-fini ta’ benefiċċju skont il-leġislazzjoni ta’ dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja, fit-territorju ta’ Stat Membru.2. Il-membri tal-familja ta’ ħaddiem kif imsemmi fl-Artikolu 2(b) huma intitolati għall-benefiċċji esportabbli fit-tifsira tal-Artikolu 1(1)(i) bl-istess mod bħall-membri tal-familja ta’ ħaddiem li huwa ċittadin tal-Istat Membru kkonċernat meta dawn il-membri tal-familja jirresjedu fit-territorju ta’ dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja,3. Il-membri tal-familja ta’ ħaddiem kif imsemmi fl-Artikolu 2(d) huma intitolati għall-benefiċċji esportabbli fit-tifsira tal-Artikolu 1(i) bl-istess mod bħall-membri tal-familja ta’ ħaddiem li huwa ċittadin ta’ dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja meta dawn il-membri tal-familja jirresjedu fit-territorju ta’ Stat Membru.PARTI IIIDISPOŻIZZJONIJIET MIXXELLANJIArtikolu 5Kooperazzjoni1. L-Istati Membri u dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja għandhom jikkomunikaw lil xulxin kwalunkwe informazzjoni rigward tibdil fil-leġislazzjoni tagħhom li jista’ jaffettwa l-implimentazzjoni ta’ din id-Deċizjoni.2. Għall-finijiet ta’ din id-Deċiżjoni, l-awtoritajiet u l-istituzzjonijiet tal-Istati Membri u ta’ dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja għandhom joffru l-bon uffiċji tagħhom lil xulxin u għandhom jaġixxu daqs li kieku qegħdin jimplimentaw l-leġislazzjoni tagħhom stess. Bħala regola, l-għajnuna amministrattiva mogħtija minn dawn l-awtoritajiet u l-istituzzjonijiet għandha tkun mingħajr ħlas. Madankollu, l-awtoritajiet kompetenti tal-Istati Membri u ta’ dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja jistgħu jaqblu li ċerti spejjeż jiġu rimborsati.3. L-awtoritajiet u l-istituzzjonijiet tal-Istati Membri u ta’ dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja jistgħu, għall-finijiet ta’ din id-Deċiżjoni, jikkomunikaw direttament ma’ xulxin u mal-persuni involuti jew mar-rappreżentanti tagħhom.4. L-istituzzjonijiet u l-persuni koperti minn din id-Deċiżjoni għandhom id-dmir ta’ informazzjoni u kooperazzjoni reċiproċi biex jiżguraw l-implimentazzjoni korretta ta’ din id-Deċiżjoni.5. Il-persuni kkonċernati għandhom jinformaw lill-istituzzjonijiet tal-Istat Membru kompetenti jew ta’ dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja, fejn din tal-aħħar tkun l-Istat kompetenti, jew tal-Istat Membru ta’ residenza jew ta’ dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja, fejn din tal-aħħar tkun l-istat ta’ residenza, mill-aktar fis possibbli dwar kwalunkwe bidla fis-sitwazzjoni personali jew familjari tagħhom li taffettwa d-dritt tagħhom għal benefiċċji skont din id-Deċiżjoni.6. In-nuqqas ta’ rispett tal-obbligu ta’ informazzjoni msemmi fil-paragrafu 5 jista’ jirriżulta fl-applikazzjoni ta’ miżuri proporzjonati f’konformità mal-liġi nazzjonali. Madankollu, dawn il-miżuri għandhom ikunu ekwivalenti għal dawk applikabbli f’sitwazzjonijiet simili skont il-liġi domestika u m’għandhomx jagħmluha impossibbli jew eċċessivament diffiċli fil-prattika għall-applikanti li jeżerċitaw id-drittijiet li tagħtihom din id-Deċiżjoni.7. L-Istati Membri u dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja jistgħu jipprevedu dispożizzjonijiet nazzjonali li jistabbilixxu l-kondizzjonijiet għall-verifika tad-dritt għall-benefiċċji biex jittieħed kont tal-fatt li l-benefiċjarji joqogħdu jew jirresjedu ’l barra mit-territorju tal-Istat fejn tinsab l-istituzzjoni debitriċi. Tali dispożizzjonijiet għandhom ikunu proporzjonati, ħielsa minn kwalunkwe diskriminazzjoni bbażata fuq iċ-ċittadinanza u f’konformità mal-prinċipji ta’ din id-Deċiżjoni. Dawn id-dispożizzjonijiet għandhom jiġu notifikati lill-Kunsill ta’ Stabilizzazzjoni u Assoċjazzjoni.Artikolu 6Verifiki Amministrattivi u Eżamijiet Mediċi1. Dan l-Artikolu għandu japplika għall-persuni kif msemmija fl-Artikolu 2 u li jirċievu l-benefiċċji esportabbli msemmija fl-Artikolu 1(1)(i), kif ukoll għall-istituzzjonijiet inkarigati mill-implimentazzjoni ta’ din id-Deċiżjoni.2. Fejn benefiċjarju jew applikant għal benefiċċji, jew membru tal-familja tiegħu, ikun qed joqgħod jew jirresjedi fit-territorju ta’ Stat Membru meta li l-istituzzjoni debitriċi tinsab f’dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonia jew f’dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja meta l-istituzzjoni debitriċi tkun tinsab fi Stat Membru, l-eżami mediku għandu jitwettaq, fuq it-talba ta’ dik l-istituzzjoni, mill-istituzzjoni tal-post tas-soġġorn jew ta’ residenza tal-benefiċjarju f’konformità mal-proċeduri stabbiliti mil-leġislazzjoni applikata minn dik l-istituzzjoni.L-istituzzjoni debitriċi għandha tinforma lill-istituzzjoni tal-post tas-soġġorn jew ta’ residenza dwar kwalunkwe rekwiżit speċjali li, jekk meħtieġ, għandu jiġi segwit u bil-punti li jridu jiġu koperti mill-eżami mediku.L-istituzzjoni tal-post tas-soġġorn jew ta’ residenza għandha tgħaddi rapport lill-istituzzjoni debitriċi li talbet l-eżami mediku.L-istituzzjoni debitriċi għandha tirriserva d-dritt li titlob li l-benefiċjarju jiġi eżaminat minn tabib magħżul minnha, jew fit-territorju fejn il-benefiċjarju jew l-applikant għall-benefiċċji qed joqgħod jew jirresjedi jew fil-pajjiż fejn tinsab l-istituzzjoni debitriċi. Madankollu, il-benefiċjarju jista’ jintalab li jirritorna fl-Istat tal-istituzzjoni debitriċi biss jekk huwa jista’ jagħmel il-vjaġġ mingħajr preġudizzju għal saħħtu u jekk l-ispiża tal-vjaġġ u tal-akkomodazzjoni titħallas mill-istituzzjoni debitriċi.3. Meta benefiċjarju jew applikant għal benefiċċji, jew membru tal-familja tiegħu, ikun qed joqgħod jew jirresjedi fit-territorju ta’ Stat Membru meta l-istituzzjoni debitriċi tinsab f’dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja, jew f’dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja meta l-istituzzjoni debitriċi tkun tinsab fi Stat Membru, il-verifika amministrattiva għandha ssir, fuq it-talba tal-istituzzjoni debitriċi, mill-istituzzjoni tal-post tas-soġġorn jew ta’ residenza tal-benefiċjarju.L-istituzzjoni tal-post tas-soġġorn jew ta’ residenza għandha tibgħat rapport lill-istituzzjoni debitriċi li talbet il-verifika amministrattiva.L-istituzzjoni debitriċi għandha żżomm id-dritt li s-sitwazzjoni tal-benefiċjarju tiġi eżaminata minn professjonista tal-għażla tagħha. Madankollu, il-benefiċjarju jista’ jintalab li jirritorna fl-Istat tal-istituzzjoni debitriċi biss jekk huwa jista’ jagħmel il-vjaġġ mingħajr preġudizzju għal saħħtu u jekk l-ispiża tal-vjaġġ u tal-akkomodazzjoni titħallas mill-istituzzjoni debitriċi.4. Stat Membru wieħed jew iktar u dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja jistgħu jaqblu dwar dispożizzjonijiet amministrattivi oħrajn soġġett għal li jinfurmaw b’dan lill-Kunsill ta’ Stabilizzazzjoni u Assoċjazzjoni.5. Bħala eċċezzjoni għall-prinċipju ta’ assistenza amministrattiva reċiproka stabbilit fl-Artikolu 5(2) ta’ din id-Deċiżjoni, l-ammont effettiv tal-ispejjeż tal-verifiki msemmija fil-paragrafi 2 u 3 ta’ dan l-Artikolu għandu jitħallas lura lill-istituzzjoni li ntalbet twettaqhom mill-istituzzjoni debitriċi li talbithom.Artikolu 7Applikazzjoni tal-Artikolu 118 tal-FtehimL-Artikolu 118 tal-Ftehim għandu japplika f’każ li waħda mill-Partijiet tqis li l-Parti l-oħra ma kkonformatx mal-obbligi stabbiliti fl-Artikoli 5 u 6.Artikolu 8Dispożizzjonijiet speċjali għall-applikazzjoni tal-leġislazzjoni ta’ dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-MaċedonjaIl-Kunsill ta’ Stabilizzazzjoni u Assoċjazzjoni jista’, jekk meħtieġ, jistabbilixxi dispożizzjonijiet speċjali għall-applikazzjoni tal-leġislazzjoni ta’ dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja fl-Anness II.Artikolu 9Proċeduri amministrattivi minn ftehimiet bilaterali eżistentiIl-proċeduri amministrattivi li jinsabu fi ftehimiet bilaterali eżistenti bejn Stat Membru u dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja jistgħu jkomplu japplikaw dment li dawk il-proċeduri ma jaffettwawx b’mod negattiv id-drittijiet jew l-obbligi tal-persuni kkonċernati stabbiliti b’din id-Deċiżjoni.Artikolu 10Ftehimiet li jissupplimentaw il-proċeduri għall-implimentazzjoni ta’ din id-DeċiżjoniStat Membru wieħed jew aktar u dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja jistgħu jikkonkludu ftehimiet imfassla biex jissupplementaw il-proċeduri amministrattivi għall-implimentazzjoni ta’ din id-Deċiżjoni, speċjalment fir-rigward tal-prevenzjoni u l-ġlieda kontra l-frodi u l-iżbalji.PARTI IVDISPOŻIZZJONIJIET TRANSITORJI U FINALIArtikolu 11Dispożizzjonijiet transitorji1. L-ebda dritt ma jista’ jinkiseb taħt din id-Deċiżjoni għall-perijodu ta’ qabel id-data tad-dħul fis-seħħ tagħha.2. Bla ħsara għall-paragrafu 1, dritt għandu jinkiseb skont din id-Deċiżjoni anke jekk dan ikun relatat ma’ kontinġenza li tkun qamet qabel id-data tad-dħul fis-seħħ tagħha.3. Kwalunkwe benefiċċju li ma jkunx ingħata jew li ġie sospiż minħabba ċ-ċittadinanza jew il-post ta’ residenza tal-persuna kkonċernata għandu, fuq talba ta’ dik il-persuna, jingħata jew jitkompla b’effett mid-data tad-dħul fis-seħħ ta’ din id-Deċiżjoni, dment li d-drittijiet li għalihom kienu ngħataw benefiċċji qabel ma jkunux taw lok għal xi ħlas ta’ somma waħda f’daqqa.4. Jekk talba kif imsemmija fil-paragrafu 3 tiġi ppreżentata wara li jiskadi l-perijodu ta’ sentejn wara d-data tad-dħul fis-seħħ ta’ din id-Deċiżjoni, id-drittijiet miksuba skont din id-Deċiżjoni għandu jkollhom effett mid-data tad-dħul fis-seħħ ta’ din id-Deċiżjoni, u l-leġislazzjoni ta’ kwalunkwe Stat Membru jew ta’ dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja li tikkonċerna t-telf jew il-preskrizzjoni ta’ drittijiet ma tistax tiġi invokata kontra l-persuni kkonċernati.5. Jekk talba kif imsemmija fil-paragrafu 3 tiġi ppreżentata wara li jiskadi l-perijodu ta’ sentejn wara d-data tad-dħul fis-seħħ ta’ din id-Deċiżjoni, id-drittijiet li ma jkunux intilfu jew li ma jkunux preskritti għandu jkollhom effett mid-data ta’ meta tkun intbagħtet it-talba, bla preġudizzju għal kwalunkwe dispożizzjoni aktar favorevoli taħt il-leġislazzjoni ta’ kwalunkwe Stat Membru jew ta’ dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja.Artikolu 12Annessi għal din id-Deċiżjoni1. L-Annessi għal din id-Deċiżjoni huma parti integrali minnha.2. Fuq it-talba ta’ dik li kienet ir-Repubblika Jugoslava tal-Maċedonja, l-Annessi jistgħu jkunu emendati b’deċiżjoni tal-Kunsill ta’ Stabbilizzazzjoni u ta’ Assoċjazzjoni.Artikolu 13Dħul fis-seħħDin id-Deċiżjoni għandha tidħol fis-seħħ fl-ewwel jum tal-ewwel xahar wara d-data tal-pubblikazzjoni tagħha f’Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.Magħmul fi ..., ...Għall-Kunsill ta’ Stabbilizzazzjoni u AssoċjazzjoniIl-President[1] ĠU L 84, 20.3.2004, p. 13.[2] ĠU L 124, 20.5.2003, p. 1.[3] ĠU L 166, 30.4.2004, p. 1.[4] ĠU L 284, 30.10.2009, p. 1.--------------------------------------------------ANNESS ILISTA TA’ BENEFIĊĊJI SPEĊJALI MHUX KONTRIBUTORJI FI FLUS TA’ DIK LI KIENET IR-REPUBBLIKA JUGOSLAVA TAL-MAĊEDONJA...--------------------------------------------------ANNESS IIDISPOŻIZZJONIJIET SPEĊJALI GĦALL-APPLIKAZZJONI TAL-LEĠISLAZZJONI TA’ DIK LI KIENET IR-REPUBBLIKA JUGOSLAVA TAL-MAĊEDONJA...--------------------------------------------------


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 11.4.2014
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 L 108/3
 ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
 ΣΥΜΦΩΝΊΑ
 μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ηνωμένης Δημοκρατίας της Τανζανίας για τους όρους της μεταγωγής των υπόπτων πειρατείας και των συναφών κατασχεθέντων περιουσιακών στοιχείων από τη ναυτική δύναμη υπό την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην ηνωμένη δημοκρατία της Τανζανίας
 Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ, στο εξής και «ΕΕ»,
 αφενός, και
 Η ΗΝΩΜΕΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΤΑΝΖΑΝΙΑΣ, καλούμενη στο εξής «Τανζανία»,
 αφετέρου,
 από κοινού καλούμενες εφεξής «τα μέρη»,
 ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ:
 —
 τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών (ΑΣΑΗΕ) 1814 (2008), 1838 (2008), 1846 (2008), 1851 (2008) και τις διάδοχες ΑΣΑΗΕ,
 —
 τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 (UNCLOS) και ιδίως τα άρθρα της 100 έως 107 και το άρθρο 110,
 —
 την κοινή δράση 2008/851/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 10ης Νοεμβρίου 2008, για τη στρατιωτική επιχείρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα συμβάλει στην αποτροπή, στην πρόληψη και στην καταστολή των πειρατικών επιθέσεων και των ένοπλων ληστειών στα ανοικτά των ακτών της Σομαλίας (1) (επιχείρηση EUNAVFOR Atalanta), η οποία εν συνεχεία τροποποιήθηκε,
 —
 το διεθνές δίκαιο των ανθρώπινων δικαιωμάτων, περιλαμβανομένου του διεθνούς συμφώνου του 1966 για τα αστικά και πολιτικά δικαιώματα και της σύμβασης του 1984 κατά των βασανιστηρίων και άλλων τρόπων σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ή τιμωρίας,
 —
 ότι η παρούσα συμφωνία δεν θίγει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των μερών δυνάμει διεθνών συμφωνιών και άλλων πράξεων για τη σύσταση διεθνών δικαστηρίων, συμπεριλαμβανομένου του καταστατικού του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου.
 ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΕΠΙΣΗΣ ΥΠΟΨΗ:
 —
 τις περιφερειακές πρωτοβουλίες κατά της πειρατείας όπως οι πρωτοβουλίες στο πλαίσιο της Αφρικανικής Ένωσης (ΑΕ), της Κοινότητας Ανατολικής Αφρικής (ΚΑΕ), της Κοινότητας για την Ανάπτυξη της Μεσημβρινής Αφρικής (ΚΑΜΑ), του κώδικα συμπεριφοράς του Τζιμπουτί και της περιφερειακής ασφαλείας στη θάλασσα και της αντιπειρατικής στρατηγικής που θεσπίσθηκε στον Μαυρίκιο το 2010,
 ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΤΑ ΕΞΗΣ:
 Άρθρο 1
 Σκοπός
 Η παρούσα συμφωνία καθορίζει τους όρους και τις λεπτομέρειες για τη μεταγωγή από την EUNAVFOR στην Τανζανία τού ή των υπόπτων που φέρονται ως προτιθέμενοι να διαπράξουν, διαπράττουν ή έχουν διαπράξει πειρατικές επιθέσεις και κρατούνται από την EUNAVFOR, και τη μεταφορά των συναφών κατασχεθέντων από την EUNAVFOR περιουσιακών στοιχείων, και για τη μεταχείρισή τους μετά τη μεταγωγή.
 Άρθρο 2
 Ορισμοί
 Για τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας νοούνται ως:
 α)
 «Ναυτική δύναμη υπό την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης» (EUNAVFOR), τα στρατιωτικά αρχηγεία της ΕΕ και τα εθνικά σώματα δυνάμεων που συμβάλλουν στην επιχείρηση της ΕΕ «Atalanta», τα σκάφη και τα αεροσκάφη τους και τα περιουσιακά τους στοιχεία·
 β)
 «επιχείρηση», η προετοιμασία, εγκατάσταση, εκτέλεση και υποστήριξη της στρατιωτικής αποστολής που συνιστάται βάσει της κοινής δράσεως 2008/851/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου της ΕΕ και/ή των διαδόχων της·
 γ)
 «εθνικά σώματα δυνάμεων», μονάδες και σκάφη που ανήκουν στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε άλλα κράτη που συμμετέχουν στην επιχείρηση·
 δ)
 «αποστέλλον κράτος», κράτος που παρέχει εθνικό σώμα δυνάμεων για την EUNAVFOR·
 ε)
 «πειρατεία», η πειρατεία όπως ορίζεται στο άρθρο 101 της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS)
 στ)
 «μεταχθείς/μεταγόμενος», κάθε ύποπτος που φέρεται ως προτιθέμενος να διαπράξει, ή διαπράττει, ή έχει διαπράξει πράξεις πειρατείας, ο οποίος μετάγεται από την EUNAVFOR στην Τανζανία δυνάμει της παρούσας συμφωνίας.
 Άρθρο 3
 Γενικές αρχές
 1. Η Τανζανία μπορεί να δεχθεί, κατόπιν αιτήματος της EUNAVFOR, τη μεταγωγή από την EUNAVFOR προσώπων τα οποία κρατούνται από την EUNAVFOR σε σχέση με πειρατικές επιθέσεις, και συναφών κατασχεθέντων περιουσιακών στοιχείων, και να προσαγάγει τα εν λόγω πρόσωπα και περιουσιακά στοιχεία ενώπιον των αρμόδιων αρχών του προκειμένου να διεξαχθεί έρευνα και να ασκηθεί ποινική δίωξη. Η συμφωνία για την αποδοχή προτεινόμενης παράδοσης θα γίνεται κατά περίπτωση από την Τανζανία, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις σχετικές περιστάσεις, μεταξύ των οποίων ο τόπος του συμβάντος.
 2. Η EUNAVFOR μετάγει πρόσωπα αποκλειστικά στις αρμόδιες αρχές επιβολής του νόμου της Τανζανίας.
 3. Τα μέρη μεταχειρίζονται τα πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 1, τόσο πριν όσο και κατά τη μεταγωγή τους, με ανθρώπινο τρόπο, σύμφωνα με τις διεθνείς υποχρεώσεις στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της απαγόρευσης βασανιστηρίων και κάθε άλλης σκληρής, απάνθρωπης και ταπεινωτικής μεταχείρισης ή τιμωρίας και της απαγόρευσης παράνομης κράτησης και σύμφωνα με την απαίτηση για την εξασφάλιση δίκαιης δίκης.
 4. Η μεταγωγή δεν διενεργείται προτού οι αρμόδιες αρχές επιβολής του νόμου της Τανζανίας αποφασίσουν, σύμφωνα με τις εσωτερικές διαδικασίες της Τανζανίας, βάσει αποδεικτικών στοιχείων που αποστέλλει η EUNAVFOR μέσω των κατάλληλων διαύλων επικοινωνίας, ότι υφίσταται εύλογη προοπτική να εξασφαλισθεί καταδίκη των προσώπων που κρατούνται από την EUNAVFOR.
 Άρθρο 4
 Μεταχείριση, δίωξη και δίκη των μεταχθέντων
 1. Κάθε μεταχθείς τυγχάνει ανθρώπινης μεταχείρισης και δεν υποβάλλεται σε βασανιστήρια ή σκληρή, απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση ή τιμωρία, του παρέχονται δε εύλογη στέγαση και τροφή, πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη και η δυνατότητα να ασκεί τα θρησκευτικά του καθήκοντα.
 2. Κάθε μεταχθείς προσάγεται αμελλητί ενώπιον δικαστή ή άλλου αξιωματούχου εξουσιοδοτημένου από το νόμο να ασκεί δικαστική εξουσία, ο οποίος αποφαίνεται χωρίς καθυστέρηση όσον αφορά τη νομιμότητα της κράτησής του και διατάσσει την απελευθέρωσή του εφόσον η κράτηση δεν είναι δικαιολογημένη.
 3. Κάθε μεταχθείς δικαιούται να δικαστεί εντός εύλογου χρονικού διαστήματος ή να αφεθεί ελεύθερος.
 4. Κάθε μεταχθείς, κατά την εκδίκαση οποιασδήποτε ποινικής κατηγορίας κατ' αυτού, έχει δικαίωμα να δικαστεί η υπόθεσή του δίκαια και δημόσια, από αρμόδιο, ανεξάρτητο και αμερόληπτο δικαστήριο που έχει συσταθεί νομίμως.
 5. Κάθε μεταχθείς κατηγορούμενος για ποινικό αδίκημα τεκμαίρεται αθώος μέχρι της κατά νόμον αποδείξεως της ενοχής του.
 6. Κάθε μεταχθείς, κατά την εκδίκαση οποιασδήποτε ποινικής κατηγορίας κατ' αυτού, δικαιούται τις ακόλουθες στοιχειώδεις εγγυήσεις, υπό συνθήκες πλήρους ισότητας:
 α)
 να πληροφορηθεί το συντομότερο δυνατόν και λεπτομερώς σε γλώσσα που κατανοεί τη φύση και τους λόγους της κατηγορίας εναντίον του·
 β)
 να του παρασχεθούν επαρκής χρόνος και όλες οι διευκολύνσεις για την προετοιμασία της υπεράσπισής του και να μπορεί να επικοινωνεί με συνήγορο της επιλογής του·
 γ)
 να δικασθεί χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση·
 δ)
 να παρίσταται στη δίκη και να υπερασπισθεί τον εαυτό του αυτοπροσώπως ή με τη βοήθεια του συνηγόρου της επιλογής του· εάν δεν έχει συνήγορο, να ενημερώνεται για το δικαίωμα αυτό· και να διορίζεται συνήγορός του αυτεπαγγέλτως σε κάθε περίπτωση που αυτό απαιτείται για το συμφέρον της δικαιοσύνης, χωρίς ο κατηγορούμενος να βαρύνεται με την αμοιβή του εάν δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να τον πληρώσει·
 ε)
 να εξετάσει ή να αναθέσει την εξέταση όλων των αποδεικτικών στοιχείων που χρησιμοποιούνται εναντίον του, συμπεριλαμβανομένων των ένορκων βεβαιώσεων των μαρτύρων που προέβησαν στη σύλληψή του, και να επιτύχει την παρουσία και εξέταση μαρτύρων υπεράσπισής του, υπό τις ίδιες προϋποθέσεις με τους μάρτυρες κατηγορίας·
 στ)
 να του παρασχεθεί δωρεάν συνδρομή διερμηνέα εάν δεν κατανοεί ή δεν ομιλεί τη γλώσσα που χρησιμοποιείται στο δικαστήριο·
 ζ)
 να μην εξαναγκασθεί να μαρτυρήσει κατά του εαυτού του ή να ομολογήσει ενοχή.
 7. Κάθε μεταχθείς που έχει καταδικασθεί για έγκλημα μπορεί να ζητήσει επανεξέταση ή να ασκήσει έφεση κατά της καταδίκης και της ποινής του ενώπιον δικαστηρίου ανώτερου βαθμού σύμφωνα με τη νομοθεσία της Τανζανίας.
 8. Η Τανζανία δύναται, κατόπιν διαβούλευσης με την ΕΕ, να μεταγάγει κάθε ως άνω πρόσωπο που έχει καταδικασθεί και εκτίει ποινή στην Τανζανία σε τρίτο κράτος που τηρεί τους κανόνες περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με σκοπό την έκτιση της ποινής του σε αυτό το τρίτο κράτος. Σε περίπτωση σοβαρών ανησυχιών για την κατάσταση των ανθρώπινων δικαιωμάτων σε αυτό το τρίτο κράτος, η μεταγωγή δεν θα πραγματοποιείται πριν από την εξεύρεση ικανοποιητικής λύσης μέσω διαβουλεύσεων μεταξύ των μερών, ώστε να καθησυχαστούν οι εκφρασθείσες ανησυχίες.
 Άρθρο 5
 Ποινή
 Κανείς μεταχθείς δεν θα δικάζεται για αδίκημα για το οποίο προβλέπεται ανώτατη ποινή αυστηρότερη από την ισόβια κάθειρξη.
 Άρθρο 6
 Αρχεία και κοινοποιήσεις
 1. Για κάθε μεταγωγή συντάσσεται κατάλληλο έγγραφο, υπογεγραμμένου από εκπρόσωπο της EUNAVFOR και από εκπρόσωπο των αρμόδιων αρχών επιβολής του νόμου της Τανζανίας.
 2. Η EUNAVFOR παρέχει στην Τανζανία αρχεία κράτησης σχετικά με κάθε μεταχθέντα. Τα αρχεία αυτά περιλαμβάνουν περιγραφή της σωματικής κατάστασης του μεταχθέντος κατά τη διάρκεια της κράτησης, τον χρόνο της μεταγωγής στην Τανζανία, τον λόγο της κράτησής του, τον χρόνο και τον τόπο όπου κρατήθηκε αρχικά και κάθε απόφαση σχετική με την κράτησή του.
 3. Η Τανζανία είναι υπεύθυνη για την τήρηση ακριβούς αρχείου του κάθε μεταχθέντος, το οποίο περιγράφει μεταξύ άλλων κάθε κατασχεθέν περιουσιακό στοιχείο, τη σωματική κατάσταση του προσώπου, την ακριβή τοποθεσία των τόπων κράτησής του, τις κατηγορίες που του έχουν απαγγελθεί και τις σημαντικές αποφάσεις που ελήφθησαν κατά τη διάρκεια της δίωξης και της δίκης του.
 4. Τα αρχεία αυτά καθίστανται διαθέσιμα στους αντιπροσώπους της ΕΕ και της EUNAVFOR σύμφωνα με τις νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις της Τανζανίας, κατόπιν γραπτού της αιτήματος προς το Υπουργείο Εξωτερικών της Τανζανίας.
 5. Επιπροσθέτως, η Τανζανία γνωστοποιεί στην EUNAVFOR τον τόπο κράτησης κάθε προσώπου το οποίο μετάγεται δυνάμει της παρούσας συμφωνίας, οποιαδήποτε επιδείνωση της σωματικής του κατάστασης και κάθε καταγγελία ανάρμοστης μεταχείρισης. Οι αντιπρόσωποι της ΕΕ και της EUNAVFOR έχουν δυνατότητα πρόσβασης σε κάθε μεταχθέντα δυνάμει της παρούσας συμφωνίας για όσο διάστημα το πρόσωπο αυτό τελεί υπό κράτηση, σύμφωνα με τις ισχύουσες διαδικασίες, και έχουν δικαίωμα να το ανακρίνουν.
 6. Επιτρέπεται σε εθνικές και διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις, κατόπιν αιτήματός τους, να επισκεφθούν μεταχθέντες δυνάμει της παρούσας συμφωνίας.
 7. Προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι η EUNAVFOR θα είναι σε θέση να παράσχει εγκαίρως συνδρομή στην Τανζανία με την παράσταση μαρτύρων της EUNAVFOR και την παροχή σχετικών αποδεικτικών στοιχείων, η Τανζανία κοινοποιεί στην EUNAVFOR την πρόθεσή της να κινήσει διαδικασίες ποινικής εκδίκασης κατά κάθε μεταχθέντος, καθώς και τις προθεσμίες για την προσκόμιση και την εξέταση των αποδεικτικών στοιχείων.
 Άρθρο 7
 Υποχρέωση της ΕΕ και της EUNAVFOR να διευκολύνουν την έρευνα και την ποινική δίωξη
 1. Η ΕΕ και η EUNAVFOR παρέχουν, εντός των ορίων των μέσων και των δυνατοτήτων τους, κάθε συνδρομή στην Τανζανία ενόψει της έρευνας σχετικά με μεταχθέντες και της ποινικής δίωξής τους.
 2. Ειδικότερα, η ΕΕ και η EUNAVFOR:
 α)
 διαβιβάζει τα αρχεία κράτησης που τηρούνται σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 2 της παρούσας συμφωνίας·
 β)
 επεξεργάζεται τα αποδεικτικά στοιχεία σύμφωνα με τις απαιτήσεις των αρμόδιων τανζανικών αρχών, όπως συμφωνείται στις εκτελεστικές ρυθμίσεις του άρθρου 10·
 γ)
 επιδιώκει να προσκομίζει μαρτυρικές καταθέσεις ή ένορκες βεβαιώσεις από το προσωπικό της EUNAVFOR που συμμετείχε σε οιοδήποτε περιστατικό σε σχέση με το οποίο μετήχθησαν πρόσωπα δυνάμει της παρούσας συμφωνίας·
 δ)
 διαβιβάζει όλα τα σχετικά κατασχεθέντα περιουσιακά στοιχεία που ευρίσκονται στην κατοχή της EUNAVFOR·
 ε)
 διατηρεί ή διαβιβάζει όλα τα σχετικά κατασχεθέντα περιουσιακά στοιχεία, πειστήρια, φωτογραφίες και κάθε αντικείμενο αποδεικτικής αξίας που ευρίσκονται στην κατοχή της EUNAVFOR·
 στ)
 εξασφαλίζει την παράσταση μαρτύρων από το προσωπικό της EUNAVFOR με σκοπό την κατάθεση στο Δικαστήριο (ή με σύνδεση τηλεόρασης ή κάθε άλλο εγκεκριμένο τεχνολογικό μέσο) κατά τη διάρκεια της δίκης·
 ζ)
 διευκολύνει την παρουσία των διερμηνέων που απαιτούνται από τις αρμόδιες αρχές της Τανζανίας με σκοπό τη διευκόλυνση των ερευνών και των δικών σχετικά με μεταχθέντες.
 Άρθρο 8
 Σχέσεις με άλλα δικαιώματα των μεταχθέντων
 Κανένα στοιχείο της παρούσας συμφωνίας δεν προορίζεται να παρεκκλίνει ούτε δύναται να ερμηνευθεί ως παρέκκλιση από οποιοδήποτε δικαίωμα που ενδέχεται να έχει ο μεταχθείς δυνάμει της εφαρμοστέας εσωτερικής ή διεθνούς νομοθεσίας.
 Άρθρο 9
 Σύνδεσμος και διαφορές
 1. Κάθε ζήτημα που προκύπτει από την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας εξετάζεται από κοινού από της αρμόδιες αρχές της ΕΕ και της Τανζανίας.
 2. Εν απουσία πρότερης διευθέτησης, οι διαφορές επί της ερμηνείας ή της εφαρμογής της παρούσας συμφωνίας διευθετούνται αποκλειστικά με διπλωματικά μέσα μεταξύ των αντιπροσώπων της Τανζανίας και της ΕΕ.
 Άρθρο 10
 Εκτελεστικές ρυθμίσεις
 1. Για της σκοπούς της εφαρμογής της παρούσας συμφωνίας, τα επιχειρησιακά, διοικητικά και τεχνικά θέματα μπορούν να αποτελούν το αντικείμενο εκτελεστικών ρυθμίσεων που θα συνάπτονται μεταξύ των αρμόδιων αρχών της Τανζανίας, αφενός, και των αρμόδιων αρχών της ΕΕ και των αποστελλόντων κρατών, αφετέρου.
 2. Οι εκτελεστικές ρυθμίσεις μπορούν να καλύπτουν, μεταξύ άλλων:
 α)
 Την ακριβή μνεία των αρμόδιων αρχών επιβολής του νόμου της Τανζανίας, στις οποίες η EUNAVFOR δύναται να μετάγει πρόσωπα.
 β)
 Τις εγκαταστάσεις στις οποίες θα κρατούνται οι μεταχθέντες.
 γ)
 Τον χειρισμό εγγράφων, περιλαμβανομένων των σχετικών με τη συλλογή αποδείξεων, τα οποία διαβιβάζονται στις αρμόδιες αρχές επιβολής του νόμου της Τανζανίας κατά τη μεταγωγή προσώπου.
 δ)
 Τα σημεία επαφής για τις κοινοποιήσεις και τις λεπτομέρειες συναγερμού από την EUNAVFOR στις αρμόδιες αρχές της Τανζανίας.
 ε)
 Τα έντυπα που πρέπει να χρησιμοποιούνται για τις μεταφορές.
 στ)
 Την παροχή τεχνικής βοήθειας, εμπειρογνωμοσύνης, εκπαίδευσης και άλλης συνδρομής στον επαναπατρισμό, την κράτηση, τον προσδιορισμό της ιθαγένειας, τη νομική εκπροσώπηση και τα θέματα που αφορούν τις ευθύνες, κατόπιν αιτήματος της Τανζανίας, προκειμένου να επιτευχθούν οι σκοποί της παρούσας συμφωνίας.
 Άρθρο 11
 Έναρξη και λήξη ισχύος της συμφωνίας
 1. Η παρούσα συμφωνία εφαρμόζεται προσωρινά από την ημερομηνία της υπογραφής της και τίθεται σε ισχύ όταν καθένα από τα μέρη γνωστοποιήσει στο έτερο μέρος ότι έχει ολοκληρώσει τις εσωτερικές του διαδικασίες για την επικύρωση της παρούσας συμφωνίας.
 2. Εκάτερον των μερών μπορεί να καταγγείλει γραπτώς την παρούσα συμφωνία. Εν τοιαύτη περιπτώσει, η καταγγελία αποκτά ισχύ τρεις μήνες μετά την ημερομηνία παραλαβής της εν λόγω γνωστοποίησης.
 3. Η παρούσα συμφωνία δύναται να τροποποιηθεί με γραπτή συμφωνία των μερών.
 4. Η λήξη της παρούσας συμφωνίας δεν επηρεάζει τα δικαιώματα ή τις υποχρεώσεις που έχουν προκύψει από την εκτέλεσή της πριν από τη λήξη της, περιλαμβανομένων των δικαιωμάτων κάθε μεταχθέντος για όσο διάστημα τελεί υπό κράτηση ή δικαστική δίωξη στην Τανζανία.
 5. Μετά τη λήξη της παρούσας συμφωνίας, κάθε δικαίωμα της ΕΕ δυνάμει της παρούσας συμφωνίας δύναται να ασκηθεί από οποιοδήποτε πρόσωπο ορισθεί από τον Ύπατο Εκπρόσωπο της ΕΕ για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας. Μετά τη λήξη της συμφωνίας, όλες οι κοινοποιήσεις που θα αποστέλλονταν στην EUNAVFOR δυνάμει της παρούσας συμφωνίας θα αποστέλλονται στον Ύπατο Εκπρόσωπο της ΕΕ για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας.
 Έγινε στις Βρυξέλλες, την πρώτη Απριλίου του έτους δύο χιλιάδες δεκατέσσερα σε δύο πρωτότυπα, αμφότερα στην αγγλική γλώσσα.
 Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
 Για την Ηνωμένη Δημοκρατία της Τανζανίας
 (1) ΕΕ L 301 της 12.11.2008, σ. 33.


type: other

text:
Ewa Łętowska przedstawiła na łamach Rzeczpospolitej (Jeszcze o kościelnej Komisji Majątkowej, Rzeczpospolita, 26 września 2011 r.) rozwinięcie swoich tez dotyczących skutków orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z 8 czerwca 2011 (K 3/09) zaprezentowanych pierwotnie w rozmowie opublikowanej przez Rzeczpospolitą 18 sierpnia 2011 r. Ponieważ z tezami wyrażonym w tej rozmowie już na łamach Rzeczpospolitej polemizowałem (Kościół nie jest bezpodstawnie wzbogacony, 25 sierpnia 2011 r.), tym razem odniosę się jedynie do nowych argumentów podniesionych przez byłego Rzecznika Praw Obywatelskich. Zdaniem prof. Ewy Łętowskiej gminy mogą dochodzić swoich roszczeń od kościelnych osób prawnych na podstawie przepisów kodeksu cywilnego dotyczących nienależnego świadczenia, jako świadczenia, którego podstawa odpadła (art. 410 § 2 Kodeksu cywilnego), gdyż jej zdaniem rozporządzenie zakwestionowane przez Trybunał Konstytucyjny „było jedynym aktem obligującym gminy do przekazywania nieruchomości beneficjentowi postępowania regulacyjnego.” Zdaniem autorki tekstu Jeszcze o kościelnej Komisji Majątkowej „aktem takim nie było rozstrzygnięcie Komisji Majątkowej wydane w postępowaniu, w którym gminy nie uczestniczyły i które nie było adresowane do gmin.” Jej zdaniem gminy miały wykonać orzeczenie, gdyż obligowało je do tego rozporządzenie, które było "podstawą prawną transferu majątkowego między gminą a kościelną osobą prawną – beneficjentem postępowania regulacyjnego.” Prof. Ewa Łętowska uważa, że źródłem zubożenia gminy jest „własne zachowanie gminy, jej świadczenie polegające na przekazaniu nieruchomości beneficjentowi postępowania regulacyjnego.”
 Trudno podzielić takie rozumowanie. Po pierwsze należy rozważyć jakie skutki wywoływało rozstrzygniecie Komisji Majątkowej. Zgodnie z, obowiązującym w okresie działania Komisji Majątkowej art. 63 ust. 7 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej orzeczenie Komisji Majątkowej stanowił podstawę do dokonania wpisów w księgach wieczystych i w ewidencji gruntów. Zgodnie z art. 61 ust. 1 w/w ustawy regulacja mogła polegać bądź na przywróceniu własności nieruchomości, bądź na przyznaniu nieruchomości zamiennej bądź na przyznaniu odszkodowania. Oznacza to, że zarówno w odniesieniu do nieruchomości zwracanych, jak i nieruchomości zamiennych orzeczenie Komisji Majątkowej wywierało ten sam skutek – było podstawą do dokonania wpisów w księgach wieczystych i w ewidencji gruntów, a więc przenosiło własność na kościelną osobę prawną – beneficjenta nieruchomości. W polskim systemie prawnym wpis do księgi wieczystej własności ma charakter deklaratoryjny, nie konstytutywny, zatem zmiany własnościowe następowały na mocy orzeczenia Komisji Majątkowej. Zgodnie z art. 61 ust. 4 w/w ustawy regulacja taka nie mogła naruszać przepisów o nacjonalizacji oraz praw nabytych przez niepaństwowe osoby trzecie, w szczególności przez inne kościoły i związki wyznaniowe oraz rolników indywidualnych, a contrario wyłączenie to nie dotyczyło gmin. Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z obowiązującym w okresie działania Komisji Majątkowej art. 63 ust. 4 w/w ustawy orzeczenia Komisji Majątkowej miały moc sądowych tytułów egzekucyjnych, czyli kościelna osoba prawna mogła dochodzić ich wykonania po uzyskaniu sądowej klauzuli wykonalności (np. w zakresie przeniesienia posiadania). Oznacza to, że zarówno zmiany własnościowe, jak i faktyczne „wydanie” nieruchomości będącej przedmiotem rozstrzygnięcia Komisji Majątkowej następowało wyłącznie na podstawie orzeczenia Komisji Majątkowej. Orzeczenia Komisji Majątkowej następowały na mocy przepisów ustawowych, których konstytucyjności Trybunał Konstytucyjny nie zakwestionował. W efekcie podstawą „zubożenia” gminy, a „wzbogacenia” kościelnej osoby prawnej, było wyłącznie orzeczenie Komisji Majątkowej, będące postawą wpisu w księgach wieczystych, posiadające moc sądowego tytułu egzekucyjnego.
 Po drugie należy przeanalizować znaczenie omawianego w artykule prof. E. Łętowskiej rozporządzenia. Rola rozporządzenia zakwestionowanego przez Trybunał Konstytucyjny była zupełnie inna, niż wskazuje była Rzecznik Praw Obywatelskich. Wydane na podstawie art. 63 ust. 9 w/w ustawy, którego konstytucyjność Trybunał Konstytucyjny zakwestionował rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1990 r. w sprawie wyłączania nieruchomości zamiennych lub nakładania obowiązku zapłaty odszkodowania na rzecz kościelnych osób prawnych ograniczało krąg podmiotów zobowiązanych do wydania nieruchomości zamiennych wyłącznie do państwowych jednostek organizacyjnych lub gmin, w których władaniu lub na których terenie znajdują się nieruchomości będące przedmiotem postępowania regulacyjnego (§ 1 w/w rozporządzenia). Inne jednostki lub gminy mogły być zobowiązane do wydania nieruchomości zamiennej wyłącznie za swoją zgodą (§ 2 w/w rozporządzenia). § 4 w/w rozporządzenia przenosił natomiast obowiązek zapłaty odszkodowania wyłącznie na Skarb Państwa reprezentowany przez Ministra Finansów. Rozporządzenie to zatem samoistnie nie stanowiło podstawy przeniesienia własności jakichkolwiek nieruchomości, a więc „zubożenia” gminy.
 Wbrew wywodom prof. Ewy Łętowskiej, to nie rozporządzenie RM w sprawie wyłączania nieruchomości zamiennych lub nakładania obowiązku zapłaty odszkodowania na rzecz kościelnych osób prawnych było podstawą przekazywania nieruchomości przez gminy, lecz każdorazowe orzeczenie Komisji Majątkowej, będące podstawą wpisu w księgach wieczystych i mające moc sądowego tytułu egzekucyjnego. Własność nieruchomości przechodziła zatem na kościelną osobę prawną wprost na mocy tego orzeczenia, a działanie gminy ograniczało się jedynie do przeniesienia posiadania tej nieruchomości.
 W opisanym stanie prawnym, w związku z zakończeniem działalności orzeczniczej Komisji Majątkowej utrata mocy obowiązującej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1990 r. w sprawie wyłączania nieruchomości zamiennych lub nakładania obowiązku zapłaty odszkodowania na rzecz kościelnych osób prawnych, nie wywołuje żadnych skutków prawnych, a w szczególności nie wpływa na rozstrzygnięcia Komisji Majątkowej, gdyż ich podstawą były przepisy ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, a nie rozporządzenia, co zresztą w swoim rozstrzygnięciu przyznał sam Trybunał Konstytucyjny. Oznacza to także, że nie odpadła podstawa świadczenia, bo nią było nie rozporządzenie, a każdorazowo orzeczenie Komisji Majątkowej, zatem wbrew poglądowi prof. Ewy Łętowskiej gminy nie mogą kierować do kościelnych osób prawnych – beneficjentów postępowań regulacyjnych roszczeń z tytułu nienależnego świadczenia.


type: legislation

text:
 EUROOPA KOMISJON
 Brüssel,1.7.2020
 COM(2020) 273 final
 2020/0131(NLE)
 Ettepanek:
 NÕUKOGU OTSUS,
 millega määratakse kindlaks ühelt poolt Euroopa Ühenduse ja teiselt poolt Vaikse ookeani piirkonna riikide vahelise majanduspartnerluse vahelepingu alusel moodustatud kaubanduskomitees Euroopa Liidu nimel võetav seisukoht seoses lepingu muutmisega, et võtta arvesse Samoa Iseseisvusriigi ühinemist
 SELETUSKIRI
 1.Ettepaneku reguleerimisese
 Käesolevas ettepanekus käsitletakse otsust, millega määratakse kindlaks ühelt poolt Euroopa Ühenduse ja teiselt poolt Vaikse ookeani piirkonna riikide vahelise majanduspartnerluse vahelepingu alusel asutatud kaubanduskomitees liidu nimel võetav seisukoht seoses lepingu muutmisega, et võtta arvesse Samoa Iseseisvusriigi ühinemist lepinguga.
 2.Ettepaneku taust
 2.1.Ettepaneku põhjused ja eesmärgid
 Nõukogu volitas 12. juunil 2002 komisjoni alustama läbirääkimisi AKV riikidega sõlmitavate majanduspartnerluslepingute üle.
 30. juulil 2009 kirjutas liit alla ühelt poolt Euroopa Ühenduse ja teiselt poolt Vaikse ookeani piirkonna riikide vahelisele majanduspartnerluse vahelepingule (edaspidi „leping“), millega loodi majanduspartnerluslepingu
 1
 raamistik. Lepingu eesmärk on:
 (a)võimaldada Vaikse ookeani piirkonna riikidel saada kasu paremast turulepääsust, mida EL pakub;
 (b)edendada Vaikse ookeani piirkonna riikide kestlikku arengut ning nende järkjärgulist integreerimist maailmamajandusse;
 (c)luua lepinguosaliste vahel ühistel huvidel põhinev ühine vabakaubanduspiirkond, liberaliseerides kaubandust järk-järgult kooskõlas WTO eeskirjade ja asümmeetria põhimõttega ning võttes arvesse Vaikse ookeani piirkonna riikide erivajadusi ja piiratud suutlikkust kohustuste võtmise ja nende täitmise ajakava küsimustes;
 (d)kehtestada vaidluste lahendamise kord ning
 (e)kehtestada asjakohane institutsiooniline korraldus.
 Paapua Uus-Guinea kohaldab lepingut ajutiselt alates 20. detsembrist 2009 ja Fidži Vabariik alates 28. juulist 2014.
 Lepingu artiklis 80 on sätestatud, et muud Vaikse ookeani saared võivad lepinguga ühineda, kui nad esitavad 1994. aasta GATTi artikli XXIV kohase turulepääsu pakkumise. Samoa Iseseisvusriik ühines lepinguga 21. detsembril 2018
 2
 ning kohaldab seda ajutiselt alates 31. detsembrist 2018. Lepinguosalised menetlevad Saalomoni Saarte ja Tonga Kuningriigi ühinemist lepinguga vastavalt nende riikide sooviavaldusele.
 Pärast Samoa Iseseisvusriigi ühinemist lepinguga on vaja teha lepingusse tehnilisi muudatusi ning lisada tema turulepääsu pakkumine lepingu II lisasse.
 2.2.Majanduspartnerluslepingu kaubanduskomitee
 Majanduspartnerluslepingu artikliga 68 asutatakse kaubanduskomitee, mis koosneb lepinguosaliste (EL ja Vaikse ookeani piirkonna riigid) esindajatest.
 Kaubanduskomitee tegeleb kõigi lepingu rakendamiseks vajalike küsimustega. Oma ülesandeid täites võib kaubanduskomitee:
 (f)moodustada lepingu rakendamiseks vajalikke erikomiteesid või -organeid ning ja teha nende üle järelevalvet;
 (g)tulla lepinguosaliste kokkuleppel kokku mis tahes ajal;
 (h)arutada kõiki lepinguga seotud küsimusi ja võtta oma ülesannete täitmiseks sobivaid meetmeid ning
 (i)võtta lepingus sätestatud juhtudel vastu otsuseid või anda soovitusi.
 2.3.Majanduspartnerluslepingu kaubanduskomitee kavandatav otsus
 Majanduspartnerluslepingu kaubanduskomitee esitas 3.–4. oktoobril 2019 toimunud seitsmendal koosolekul muu hulgas lepinguosalistele soovituse lepingut muuta, et võtta arvesse Samoa Iseseisvusriigi ühinemist. Lepingu II lisasse tuleb kanda Samoa turulepääsu pakkumine.
 Lepingu artiklis 13 on sätestatud, et kaubanduskomitee võib kokkuleppel muuta lepingu II lisa viisil, mida ta peab asjakohaseks.
 Sellest tulenevalt kavatseb majanduspartnerluslepingu kaubanduskomitee oma [kuupäeval] toimuval kaheksandal koosolekul võtta vastu otsuse teha lepingusse tehnilisi muudatusi, et võtta arvesse Samoa Iseseisvusriigi ühinemist lepinguga.
 3.Liidu nimel võetav seisukoht
 Kavandatava nõukogu otsusega määratakse kindlaks liidu nimel võetav seisukoht seoses ettepanekuga muuta lepingut, et võtta arvesse Samoa Iseseisvusriigi hiljutist ühinemist.
 Kõnealune seisukoht käsitleks lepingu muudatusi ja põhineks kaubanduskomitee otsuse eelnõul, mis on lisatud nõukogu otsuse eelnõule.
 Kavandatav soovitus puudutab kaubanduspoliitikat, mille puhul liidul on ELi toimimise lepingu artikli 3 lõike 2 alusel ainupädevus.
 4.Õiguslik alus
 4.1.Menetlusõiguslik alus
 4.1.1.Põhimõtted
 Euroopa Liidu toimimise lepingu (edaspidi „ELi toimimise leping“) artikli 218 lõikes 9 on sätestatud, et „[n]õukogu võtab komisjoni [...] ettepaneku põhjal vastu otsuse, millega [...] kehtestatakse lepingus sätestatud organis liidu nimel võetavad seisukohad, kui asjaomasel organil tuleb vastu võtta õigusliku toimega akte, välja arvatud õigusaktid, millega täiendatakse või muudetakse lepingu institutsioonilist raamistikku.“
 Mõiste „õigusliku toimega aktid“ hõlmab akte, millel on õiguslikud tagajärjed asjaomase organi suhtes kehtiva rahvusvahelise õiguse normide alusel. Nende hulka kuuluvad ka sellised vahendid, mis ei ole rahvusvahelise õiguse kohaselt siduvad, kuid mis võivad otsustavalt mõjutada liidu seadusandja vastu võetud õigusaktide sisu.
 4.1.2.Kohaldamine käesoleval juhul
 Kaubanduskomitee on majanduspartnerluslepingu alusel loodud organ.
 Kaubanduskomitees vastuvõetaval muudatusel on õiguslikud tagajärjed. Kui kavandatav muudatus vastu võetakse, on see vastavalt lepingu artiklile 13 rahvusvahelise õiguse alusel lepinguosaliste jaoks siduv.
 Kavandatava muudatusega ei täiendata ega muudeta lepingu institutsioonilist raamistikku.
 Seega on kavandatava otsuse menetlusõiguslik alus ELi toimimise lepingu artikli 218 lõige 9.
 4.2.Materiaalõiguslik alus
 4.2.1.Põhimõtted
 ELi toimimise lepingu artikli 218 lõike 9 kohaste otsuste materiaalõiguslik alus sõltub eelkõige selle kavandatava soovituse eesmärgist ja sisust, mille kohta liidu nimel seisukoht võetakse. Kui kavandatava soovitusega taotletakse kahte eesmärki või reguleeritakse kahte valdkonda ning üht neist võib pidada peamiseks või ülekaalukaks, samas kui teine on kõrvalise tähtsusega, peab ELi toimimise lepingu artikli 218 lõike 9 kohasel otsusel olema üksainus materiaalõiguslik alus, st peamise või ülekaaluka eesmärgi või valdkonna tõttu nõutav õiguslik alus.
 4.2.2.Kohaldamine käesoleval juhul
 Kavandatava soovituse eesmärk ja sisu on seotud ühise kaubanduspoliitikaga.
 Seepärast on kavandatava otsuse materiaalõiguslik alus ELi toimimise lepingu artikli 207 lõike 4 esimene lõik.
 4.3.Järeldus
 Kavandatava otsuse õiguslik alus peaks olema ELi toimimise lepingu artikli 207 lõike 4 esimene lõik koostoimes artikli 218 lõikega 9.
 5.Kavandatava soovituse avaldamine
 Kuna kaubanduskomitee otsusega muudetakse majanduspartnerluslepingut, on asjakohane avaldada see pärast selle vastuvõtmist Euroopa Liidu Teatajas.
 2020/0131 (NLE)
 Ettepanek:
 NÕUKOGU OTSUS,
 millega määratakse kindlaks ühelt poolt Euroopa Ühenduse ja teiselt poolt Vaikse ookeani piirkonna riikide vahelise majanduspartnerluse vahelepingu alusel moodustatud kaubanduskomitees Euroopa Liidu nimel võetav seisukoht seoses lepingu muutmisega, et võtta arvesse Samoa Iseseisvusriigi ühinemist
 EUROOPA LIIDU NÕUKOGU,
 võttes arvesse Euroopa Liidu toimimise lepingut, eriti selle artikli 207 lõike 4 esimest lõiku koostoimes artikli 218 lõikega 9,
 võttes arvesse Euroopa Komisjoni ettepanekut
 ning arvestades järgmist:
 (1)Ühelt poolt Euroopa Ühenduse ja teiselt poolt Vaikse ookeani piirkonna riikide vahelise 30. juulil 2009 alla kirjutatud majanduspartnerluse vahelepinguga
 3
 (edaspidi „leping“) loodi majanduspartnerluslepingu raamistik. Paapua Uus-Guinea kohaldab lepingut ajutiselt alates 20. detsembrist 2009 ja Fidži Vabariik alates 28. juulist 2014.
 (2)Lepingu artiklis 80 on sätestatud, et muud Vaikse ookeani saared võivad lepinguga ühineda, kui nad esitavad 1994. aasta GATTi artikli XXIV kohase turulepääsu pakkumise. Samoa Iseseisvusriik ühines lepinguga 21. detsembril 2018
 4
 ning kohaldab seda ajutiselt alates 31. detsembrist 2018.
 (3)Lepingu artiklis 68 on sätestatud, et kaubanduskomitee tegeleb kõigi lepingu rakendamiseks vajalike küsimustega.
 (4)Majanduspartnerluslepingu kaubanduskomitee võttis oma 3.–4. oktoobril 2019 toimunud seitsmendal koosolekul muu hulgas vastu lepinguosalistele mõeldud soovituse lepingut muuta, et võtta arvesse Samoa Iseseisvusriigi ühinemist. Lepingu II lisasse tuleb kanda Samoa turulepääsu pakkumine.
 (5)Lepingu artiklis 13 on sätestatud, et kaubanduskomitee võib kokkuleppel muuta lepingu II lisa viisil, mida ta peab asjakohaseks.
 (6)[Kuupäev] 2020 toimub kaubanduskomitee kaheksas koosolek, kus kaubanduskomitee saab vastavalt lepingu artiklile 13 võtta vastu lepingu tehnilise muudatuse, et võtta arvesse Samoa Iseseisvusriigi ühinemist.
 (7)Liit peaks kindlaks määrama oma seisukoha kaubanduskomitee kaheksandal koosolekul vastu võetava kavandatud otsuse suhtes.
 (8)Liidu seisukoht kaubanduskomitee kaheksandal koosolekul peaks põhinema lisatud otsuse eelnõul,
 ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA OTSUSE:
 Artikkel 1
 Liidu nimel kaubanduskomitee kaheksandal koosolekul võetav seisukoht seoses ühelt poolt Euroopa Ühenduse ja teiselt poolt Vaikse ookeani piirkonna riikide vahelise majanduspartnerluse vahelepingu muutmisega, et võtta arvesse Samoa Iseseisvusriigi ühinemist, põhineb käesolevale otsusele lisatud kaubanduskomitee otsuse eelnõul.
 Artikkel 2
 Kaubanduskomitee otsus avaldatakse pärast selle vastuvõtmist Euroopa Liidu Teatajas.
 Artikkel 3
 Käesolev otsus jõustub selle vastuvõtmise päeval.
 Brüssel,
 Nõukogu nimel
 eesistuja
 (1)
 Nõukogu 13. juuli 2009. aasta otsus ühelt poolt Euroopa Ühenduse ja teiselt poolt Vaikse ookeani piirkonna riikide vahelise majanduspartnerluse vahelepingu allakirjutamise ja esialgse kohaldamise kohta (ELT L 272, 16.10.2009, lk 1).
 (2)
 ELT L 333, 28.12.2018, lk 1.
 (3)
 Nõukogu 13. juuli 2009. aasta otsus 2009/729/EÜ ühelt poolt Euroopa Ühenduse ja teiselt poolt Vaikse ookeani piirkonna riikide vahelise majanduspartnerluse vahelepingu allakirjutamise ja esialgse kohaldamise kohta (ELT L 272, 16.10.2009, lk 1).
 (4)
 ELT L 333, 28.12.2018, lk 1.
 ---documentbreak---
 EUROOPA KOMISJON
 Brüssel,1.7.2020
 COM(2020) 273 final
 LISA
 järgmise dokumendi juurde:
 Ettepanek: Nõukogu otsus,
 millega määratakse kindlaks ühelt poolt Euroopa Ühenduse ja teiselt poolt Vaikse ookeani piirkonna riikide vahelise majanduspartnerluse vahelepingu alusel moodustatud kaubanduskomitees Euroopa Liidu nimel võetav seisukoht seoses lepingu muutmisega, et võtta arvesse Samoa Iseseisvusriigi ühinemist
 LISA
 EELNÕU
 ÜHELT POOLT EUROOPA ÜHENDUSE JA TEISELT POOLT VAIKSE OOKEANI PIIRKONNA RIIKIDE VAHELISE MAJANDUSPARTNERLUSE VAHELEPINGUGA MOODUSTATUD KAUBANDUSKOMITEE OTSUS nr XX/2020,
 [kuupäev],
 millega muudetakse lepingut, et võtta arvesse Samoa Iseseisvusriigi ühinemist
 KAUBANDUSKOMITEE,
 võttes arvesse ühelt poolt Euroopa Ühenduse ja teiselt poolt Vaikse ookeani piirkonna riikide vahelist majanduspartnerluse vahelepingut
 1
 (edaspidi „leping“), millele kirjutati alla Londonis 30. juulil 2009 ja millega luuakse majanduspartnerluse lepingu raamistik, eriti selle artikleid 13 ja 68,
 ning arvestades järgmist:
 (1)Samoa Iseseisvusriik esitas 5. veebruaril 2018 lepinguosalistele ühinemistaotluse koos 1994. aasta GATTi artikli XXIV kohase turulepääsu pakkumisega. Samoa ühines lepinguga 21. detsembril 2018 ning kohaldab lepingut ajutiselt alates 31. detsembrist 2018.
 (2)Lepingu artiklis 68 on sätestatud, et kaubanduskomitee tegeleb kõigi lepingu rakendamiseks vajalike küsimustega.
 (3)Majanduspartnerluslepingu kaubanduskomitee võttis oma 3.–4. oktoobril 2019 toimunud seitsmendal koosolekul muu hulgas vastu lepinguosalistele mõeldud soovituse lepingut muuta, et võtta arvesse Samoa Iseseisvusriigi ühinemist. Lepingu II lisasse tuleb kanda Samoa turulepääsu pakkumine.
 (4)Lepingu artiklis 13 on sätestatud, et kaubanduskomitee võib kokkuleppel muuta lepingu II lisa viisil, mida ta peab asjakohaseks,
 ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA OTSUSE:
 Lepingu II lisasse kantakse Samoa Iseseisvusriigi turulepääsu pakkumise kokkulepitud tekst, mis on esitatud käesoleva otsuse lisas.
 [Koht ja kuupäev]
 Kaubanduskomitee nimel
 Liidu nimel
 Vaikse ookeani piirkonna riikide nimel
 LISA
 KAUPADE SAMOA ISESEISVUSRIIKI IMPORTIMISEL KOHALDATAVAD TOLLIMAKSUD (ELT L 333, 28.12.2018, lk 1)
 https://eur-lex.europa.eu/legal-content/ET/TXT/?uri=OJ:L:2018:333:TOC
 (1)
 Nõukogu 13. juuli 2009. aasta otsus 2009/729/EÜ ühelt poolt Euroopa Ühenduse ja teiselt poolt Vaikse ookeani piirkonna riikide vahelise majanduspartnerluse vahelepingu allakirjutamise ja esialgse kohaldamise kohta (ELT L 272, 16.10.2009, lk 1).