type: legislation

text:
 27.9.2011
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 L 250/130
 DÉCISION DU PARLEMENT EUROPÉEN
 du 10 mai 2011
 concernant la décharge sur l’exécution du budget du Centre européen pour le développement de la formation professionnelle pour l’exercice 2009
 (2011/568/UE)
 LE PARLEMENT EUROPÉEN,
 vu les comptes annuels définitifs du Centre européen pour le développement de la formation professionnelle relatifs à l’exercice 2009,
 vu le rapport de la Cour des comptes sur les comptes annuels du Centre européen pour le développement de la formation professionnelle relatifs à l’exercice 2009, accompagné des réponses du Centre (1),
 vu la recommandation du Conseil du 15 février 2011 (05892/2011 – C7-0052/2011),
 vu l’article 276 du traité instituant la Communauté européenne et l’article 319 du traité sur le fonctionnement de l’Union européenne,
 vu le règlement (CE, Euratom) no 1605/2002 du Conseil du 25 juin 2002 portant règlement financier applicable au budget général des Communautés européennes (2), et notamment son article 185,
 vu le règlement (CEE) no 337/75 du Conseil du 10 février 1975 portant création d’un Centre européen pour le développement de la formation professionnelle (3), et notamment son article 12 bis,
 vu le règlement (CE, Euratom) no 2343/2002 de la Commission du 19 novembre 2002 portant règlement financier-cadre des organismes visés à l’article 185 du règlement (CE, Euratom) no 1605/2002 du Conseil portant règlement financier applicable au budget général des Communautés européennes (4), et notamment son article 94,
 vu l’article 77 et l’annexe VI de son règlement,
 vu le rapport de la commission du contrôle budgétaire et l’avis de la commission de l’emploi et des affaires sociales (A7-0106/2011),
 1.
 donne décharge au directeur du Centre européen pour le développement de la formation professionnelle sur l’exécution du budget du Centre pour l’exercice 2009;
 2.
 présente ses observations dans la résolution ci-après;
 3.
 charge son président de transmettre la présente décision, ainsi que la résolution qui en fait partie intégrante, au directeur du Centre européen pour le développement de la formation professionnelle, au Conseil, à la Commission et à la Cour des comptes, et d’en assurer la publication au Journal officiel de l’Union européenne (série L).
 Le président
 Jerzy BUZEK
 Le secrétaire général
 Klaus WELLE
 (1) JO C 338 du 14.12.2010, p. 130.
 (2) JO L 248 du 16.9.2002, p. 1.
 (3) JO L 39 du 13.2.1975, p. 1.
 (4) JO L 357 du 31.12.2002, p. 72.
 ---documentbreak---
 27.9.2011
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 L 250/131
 RÉSOLUTION DU PARLEMENT EUROPÉEN
 du 10 mai 2011
 contenant les observations qui font partie intégrante de la décision concernant la décharge sur l’exécution du budget du Centre européen pour le développement de la formation professionnelle pour l’exercice 2009
 LE PARLEMENT EUROPÉEN,
 vu les comptes annuels définitifs du Centre européen pour le développement de la formation professionnelle relatifs à l’exercice 2009,
 vu le rapport de la Cour des comptes sur les comptes annuels du Centre européen pour le développement de la formation professionnelle relatifs à l’exercice 2009, accompagné des réponses du Centre (1),
 vu la recommandation du Conseil du 15 février 2011 (05892/2011 – C7-0052/2011),
 vu l’article 276 du traité instituant la Communauté européenne et l’article 319 du traité sur le fonctionnement de l’Union européenne,
 vu le règlement (CE, Euratom) no 1605/2002 du Conseil du 25 juin 2002 portant règlement financier applicable au budget général des Communautés européennes (2), et notamment son article 185,
 vu le règlement (CEE) no 337/75 du Conseil du 10 février 1975 portant création d’un Centre européen pour le développement de la formation professionnelle (3), et notamment son article 12 bis,
 vu le règlement (CE, Euratom) no 2343/2002 de la Commission du 19 novembre 2002 portant règlement financier-cadre des organismes visés à l’article 185 du règlement (CE, Euratom) no 1605/2002 du Conseil portant règlement financier applicable au budget général des Communautés européennes (4), et notamment son article 94,
 vu l’article 77 et l’annexe VI de son règlement,
 vu le rapport de la commission du contrôle budgétaire et l’avis de la commission de l’emploi et des affaires sociales (A7-0106/2011),
 A.
 considérant que la Cour des comptes indique avoir obtenu une assurance raisonnable que les comptes annuels de l’exercice 2009 sont fiables et que les opérations sous-jacentes sont légales et régulières,
 B.
 considérant que, le 5 mai 2010, le Parlement a donné décharge au directeur du Centre européen pour le développement de la formation professionnelle pour l’exécution du budget du Centre pour l’exercice 2008 (5) et que, dans sa résolution accompagnant la décision de décharge, le Parlement a notamment:
 —
 attiré l’attention sur le fait que le Centre a, à nouveau, reporté des crédits (à hauteur de 25 % des crédits de paiement, soit 1 400 000 EUR),
 —
 souligné que cette situation était révélatrice de faiblesses dans la programmation et le suivi des crédits dissociés concernant les dépenses opérationnelles,
 C.
 considérant que le budget du Centre s’établissait à 18 530 000 EUR pour l’exercice 2009, soit une hausse de 1 % par rapport à l’exercice 2008,
 Performance
 1.
 relève la confirmation par la Cour des comptes que les comptes annuels du Centre, correspondant à un budget de 18 500 000 EUR, présentent fidèlement la situation financière de celui-ci au 31 décembre 2009, et que les opérations et les flux de trésorerie du Centre pour l’exercice 2009 sont conformes à ses règles financières;
 2.
 exprime sa satisfaction de ce que la Cour des comptes ait déclaré légales et régulières les opérations sous-jacentes aux comptes annuels du Centre relatifs à l’exercice 2009; se félicite de l’intention du Centre de prévoir, pour 2011, un diagramme de Gantt pour l’ensemble de ses principales activités opérationnelles; rappelle au Centre que ce diagramme définit, sous une forme concise, le temps passé par chaque agent sur un projet et favorise une approche orientée vers l’obtention de résultats;
 3.
 félicite le Centre d’avoir instauré en 2009 un système d’évaluation des performances (SEP) pour ses priorités à moyen terme au titre de la période 2009-2011 et pour son programme annuel de travail ainsi que d’avoir mis en place un ensemble d’indicateurs de performance destinés à suivre les progrès et à quantifier les résultats, les réalisations et les incidences; estime notamment que l’instauration d’un SEP permet au Centre de gérer et d’évaluer son impact, son efficience, son efficacité et la pertinence de ses actions; est, par ailleurs, d’avis que ce système devrait, pour éviter les reports, prévoir de nouvelles améliorations au budget par activité ainsi qu’un suivi plus étroit des crédits de paiement;
 4.
 demande au Centre de présenter, dans son tableau à annexer au prochain rapport de la Cour des comptes, un comparatif clair entre les réalisations effectuées pendant l’année de décharge examinée et celles effectuées lors de l’exercice précédent, afin de permettre à l’autorité de décharge de mieux évaluer la performance du Centre d’une année à l’autre;
 5.
 est intéressé par les activités du Centre avec la Norvège et l’Islande et relève qu’il a conçu un plan destiné à harmoniser l’utilisation des contributions de la Norvège et de l’Islande avec l’utilisation de la subvention de l’Union européenne qui devrait être mise en œuvre d’ici à 2013;
 Ressources humaines
 6.
 prend acte du fait que le Centre a, dans un souci de plus grande transparence, modifié ses procédures de recrutement à la suite des observations formulées par la Cour des comptes dans son rapport sur les comptes annuels du Centre relatifs à l’exercice 2009; salue l’initiative du Centre de prévoir, à compter de juin 2010, des questions pour des tests écrits ainsi que des entrevues avant les présélections;
 Crédits reportés
 7.
 attire l’attention sur le fait que le Centre a reporté des crédits (31 % des dépenses de fonctionnement relevant du titre II) et annulé des crédits de paiement (24 % du total des crédits alloués aux activités opérationnelles); invite, dans ces conditions, le Centre à continuer d’améliorer la programmation et le suivi des activités tout en respectant mieux le principe d’annualité;
 Gestion budgétaire
 8.
 demande au Centre d’appliquer plus rigoureusement les principes budgétaires de spécificité et de transparence; prend bonne note du fait que le Centre a, en juin 2010, informé son conseil d’administration de l’ensemble des virements effectués en 2009 et 2010 et que, depuis cette date, il continue de l’en informer, de même qu’il a clarifié la règle des 10 % dans ses nouvelles modalités d’exécution des règles financières, adoptées par le conseil d’administration en décembre 2010;
 Audit interne
 9.
 prend acte de ce que le Centre a adressé à l’autorité de décharge un rapport établi par son directeur, résumant le contenu de la recommandation du Service d’audit interne (IAS), conformément à l’article 72, paragraphe 5, du règlement financier-cadre; demande néanmoins au directeur du Centre de fournir des informations précises sur le contenu des quinze recommandations formulées le 31 décembre 2008 et des quatorze nouvelles recommandations établies le 31 décembre 2009, dans les deux cas par l’IAS;
 10.
 salue la mise en place par le Centre, en 2009, d’un outil de passation de marchés en ligne visant à améliorer la planification et le suivi du programme d’achat annuel;
 11.
 prend acte du fait que le Centre a, en 2009, finalisé l’actualisation d’une procédure de dégagement visant à renforcer davantage la transparence de l’inventaire des actifs; prend également acte du fait que, cette même année, le Centre a lancé son système de documentation des procédures de contrôle interne; demande donc au Centre d’informer l’autorité de décharge des mesures qu’il a prises à cet égard;
 12.
 félicite le Centre pour avoir été la première agence à se soumettre, de son plein gré, à un audit pilote concernant le cadre éthique en 2009;
 13.
 renvoie, pour d’autres observations de nature horizontale accompagnant la décision de décharge, à sa résolution du 10 mai 2011 (6) sur la performance, la gestion financière et le contrôle des agences.
 (1) JO C 338 du 14.12.2010, p. 130.
 (2) JO L 248 du 16.9.2002, p. 1.
 (3) JO L 39 du 13.2.1975, p. 1.
 (4) JO L 357 du 31.12.2002, p. 72.
 (5) JO L 252 du 25.9.2010, p. 124.
 (6) Textes adoptés de cette date, P7_TA(2011)0163 (voir page 269 du présent Journal officiel).


type: other

text:
146/2013 Z. z. Novela zákona o odškodňovaní osôb poškodených násilnými trestnými činmi | Aktuálne znenie
 146/2013 Z. z.
 Zákon č. 146/2013 Z. z.Zákon, ktorým sa mení a dopĺňa zákon č. 215/2006 Z. z. o odškodňovaní osôb poškodených násilnými trestnými činmi v znení zákona č. 79/2008 Z. z. a ktorým sa menia a dopĺňajú niektoré zákony
 (v znení č. 274/2017 Z. z.)
 ČI. IV (§ 6)
 z 29. mája 2013,
 ktorým sa mení a dopĺňa zákon č. 215/2006 Z. z. o odškodňovaní osôb poškodených násilnými trestnými činmi v znení zákona č. 79/2008 Z. z. a ktorým sa menia a dopĺňajú niektoré zákony
 Zákon č. 119/1990 Zb. o súdnej rehabilitácii v znení zákona č. 47/1991 Zb. a zákona č. 633/1992 Zb. sa mení a dopĺňa takto:
 1. V § 23 ods. 1 písm. a) sa slová „2 500 Kčs“ nahrádzajú slovami „83 eur“.
 2. V § 23 ods. 1 písm. c) sa slová „200 Kčs“ nahrádzajú slovami „6,70 eura“, slová „600 Kčs“ sa nahrádzajú slovami „20 eur“ a slová „150 Kčs“ sa nahrádzajú slovami „5 eur“.
 3. V § 23 ods. 4 písm. b) sa slová „30 000 Kčs“ nahrádzajú slovami „995,90 eura“.
 4. V § 23 odsek 5 znie:
 „(5) Náhrada sa vypláca v hotovosti alebo sa na žiadosť oprávnenej osoby prevedie na ňou uvedený účet v banke alebo v pobočke zahraničnej banky, ktorá má sídlo v Slovenskej republike.“.
 5. V § 23 sa vypúšťa odsek 6.
 6. V § 25 ods. 7 písm. a) sa slová „20 Kčs“ nahrádzajú slovami „0,70 eura“.
 7. V § 25 ods. 7 písm. b) sa slová „15 Kčs“ nahrádzajú slovami „0,50 eura“.
 8. V § 27 sa slová „100 000 Kčs“ nahrádzajú slovami „3 319,40 eura“.
 9. Za § 35 sa vkladá § 35a, ktorý znie:
 Zrušuje sa nariadenie vlády Slovenskej republiky č. 302/1996 Z. z. o vydaní štátnych rehabilitačných dlhopisov.“.
 Zákon Slovenskej národnej rady č. 319/1991 Zb. o zmiernení niektorých majetkových a iných krívd a o pôsobnosti orgánov štátnej správy Slovenskej republiky v oblasti mimosúdnych rehabilitácií v znení zákona Slovenskej národnej rady č. 312/1992 Zb., zákona Slovenskej národnej rady č. 492/1992 Zb., zákona Národnej rady Slovenskej republiky č. 154/1993 Z. z., zákona Národnej rady Slovenskej republiky č. 86/1994 Z. z., zákona č. 512/2003 Z. z. a zákona č. 325/2007 Z. z. sa mení takto:
 1. V § 3 ods. 2 písm. b) sa slová „60 000 Kčs“ nahrádzajú slovami „1 991,70 eura“.
 2. V § 3 ods. 2 písm. c) sa slová „15 000 Kčs“ nahrádzajú slovami „497,90 eura“ a slová „60 000 Kčs“ sa nahrádzajú slovami „1 991,70 eura“.
 „10) § 4 zákona č. 514/2003 Z. z o zodpovednosti za škodu spôsobenú pri výkone verejnej moci a o zmene niektorých zákonov v znení neskorších predpisov.“.
 4. V § 5 ods. 4 sa slová „3 000 Kčs“ nahrádzajú slovami „99,60 eura“.
 5. Poznámka pod čiarou k odkazu 18 znie:
 „18) Zákon č. 119/1990 Zb. o súdnej rehabilitácii v znení neskorších predpisov.
 Nariadenie vlády Slovenskej republiky č. 289/1991 Zb.“.
 Zákon č. 305/1999 Z. z. o zmiernení niektorých krívd osobám deportovaným do nacistických koncentračných táborov a zajateckých táborov v znení zákona č. 126/2002 Z. z. a zákona č. 477/2008 Z. z. sa mení takto:
 Vyplatenie odškodnenia
 (1) Ministerstvo priznanú náhradu vyplatí oprávnenej osobe uvedenej v § 2 ods. 3 v hotovosti alebo prevodom na účet v banke alebo v pobočke zahraničnej banky, ktorá má sídlo v Slovenskej republike, ak o to oprávnená osoba uvedená v § 2 ods. 3 požiada a ak v žiadosti uvedie účet, na ktorý jej má byť náhrada vyplatená.
 (2) Ak oprávnená osoba uvedená v § 2 ods. 3 zomrela, ministerstvo odškodnenie priznané osobe, na ktorú prešlo právo žiadať odškodnenie podľa § 2 ods. 4, vyplatí v hotovosti alebo prevodom na účet v banke alebo v pobočke zahraničnej banky, ktorá má sídlo v Slovenskej republike, ak o to táto osoba požiada a ak v žiadosti uvedie účet, na ktorý jej má byť náhrada vyplatená.“.


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 23.3.2013
 SV
 Europeiska unionens officiella tidning
 C 86/16
 Tribunalens beslut av den 29 januari 2013 — Unindustria m.fl. mot kommissionen
 (Mål T-273/00) (1)
 (Talan om ogiltigförklaring - Statligt stöd - Minskning av sociala avgifter för företag etablerade i Venedig och Chioggia - Beslut enligt vilket stödordningen förklaras vara oförenlig med den gemensamma marknaden och det förordnas om återkrav av stödet - Uppenbart att talan helt saknar rättslig grund)
 2013/C 86/25
 Rättegångsspråk: italienska
 Parter
 Sökande: Unione degli industriali della provincia di Venezia (Unindustria) (Venedig, Italien), Comitato «Venezia vuole vivere» (Venedig), Siram SpA (Milano, Italien), Fiorital Srl (Venedig), Jesurum di M. e A. Levi Morenos Sas (Venedig), Grafiche Veneziane Srl (Venedig), Cantiere navale De Poli SpA (Pellestrina, Italien), Aive Srl (Marcon, Italien), Bortoli Ettore Srl (Venedig), Tessuti Artistici Fortuny SpA (Venedig), Lorenzo Rubelli SpA (Venedig), Tecnomare SpA (Venedig) och Arsenale Venezia SpA (Venedig) (ombud: advokaterna A. Vianello, M. Merola och A. Sodano)
 Svarande: Europeiska kommissionen (ombud: V. Di Bucci, biträdd av advokaten A. Dal Ferro)
 Part som har intervenerat till stöd för sökanden: Republiken Italien (ombud: inledningsvis företrädd av U. Leanza, därefter I. Braguglia, R. Adam och slutligen I. Bruni; biträdda av G. Aiello och P. Gentili, avvocati dello Stato)
 Saken
 Ogiltigförklaring av kommissionens beslut 2000/394/EG av den 25 november 1999 om stöd till företagen i Venedig och Chioggia enligt lag nr 30/1997 och lag nr 206/1995 avseende slopade eller minskade sociala avgifter (EGT L 150, 2000, s. 50).
 Avgörande
 1.
 Den invändning om rättegångshinder som framställts av Europeiska kommissionen ska prövas i samband med att målet avgörs i sak.
 2.
 Talan ogillas, eftersom det är uppenbart att den helt saknar rättslig grund.
 3.
 Unione degli industriali della provincia di Venezia (Unindustria), Comitato «Venezia vuole vivere», Siram SpA, Fiorital Srl, Jesurum di M. e A. Levi Morenos Sas, Grafiche Veneziane Srl, Cantiere navale De Poli SpA, Aive Srl, Bortoli Ettore Srl, Tessuti Artistici Fortuny SpA, Lorenzo Rubelli SpA, Tecnomare SpA och Arsenale Venezia SpA ska bära sina respektive rättegångkostnader samt ersätta kommissionens rättegångskostnader.
 4.
 Republiken Italien ska bära sina rättegångskostnader.
 (1) EUT C 355 av den 9.12.2000.


text:
środa, 16 marzec 2016 08:12
 Niektórzy podatnicy składając zeznanie roczne PIT za 2015 rok mogą skorzystać z odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne oraz cele związane z ułatwianiem wykonywania czynności życiowych. W ramach ulgi rehabilitacyjnej dokonuje się odliczenia od dochodu opodatkowanego według skali podatkowej lub przychodu podlegającemu opodatkowaniu ryczałtem ewidencjonowanym. Oznacza to, iż z ulgi tej mogą skorzystać podatnicy składający zeznanie roczne PIT-36, PIT-37 lub PIT-28.
 Wydatki na cele rehabilitacyjne podlegają odliczeniu w zeznaniu podatkowym składanym za ten rok, w którym zostały poniesione. Jednak podatnicy wpłacający w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy lub kwoty ryczałtu ewidencjonowanego (uzyskujący przychody z działalności gospodarczej bądź z najmu lub dzierżawy) mogą dokonywać odliczeń na bieżąco w ciągu roku podatkowego.
 Z ulgi rehabilitacyjnej w PIT za 2015 r. może skorzystać osoba niepełnosprawna, która posiada przynajmniej jeden z poniższych dokumentów:
 Odliczenia tego może również dokonać podatnik, na którego utrzymaniu pozostaje osoba niepełnosprawna będąca jego: współmałżonkiem, dzieckiem własnym lub przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie, pasierbem, rodzicem, rodzicem współmałżonka, ojczymem, macochą, rodzeństwem, zięciem, synową. Z ulgi rehabilitacyjnej nie może skorzystać opiekun, jeśli dochody osoby niepełnosprawnej w roku podatkowym przekroczą 9.120 zł.
 Wydatki odliczane w ramach ulgi rehabilitacyjnej w PIT za 2015 r.
 Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatki odliczane w ramach ulgi rehabilitacyjnej dzieli na limitowane i nielimitowane.
 Wydatki nielimitowane wymieniono w art. 26 ust. 7a pkt 1-6, 9-11, 13 i 15 ustawy:
 Wymienione powyżej wydatki podlegają odliczeniu w kwocie faktycznie poniesionej - przepisy nie określają w tym względzie żadnego limitu. Konieczne jest jednak posiadanie dowodów poniesienia owych kosztów. Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy, dokumenty takie powinny zawierać dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) oraz sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty.
 Wydatki limitowane wymieniono w art. 26 ust. 7a pkt 7, 8, 12, 14 ustawy:
 Dokonując odliczenia wydatków limitowanych w ramach ulgi rehabilitacyjnej w PIT za 2015 r. należy uwzględnić limit określony w powyższych przepisach.
 Odliczanie wydatków limitowanych również wymaga posiadania odpowiedniej dokumentacji - tak jak w przypadku wydatków nielimitowanych. Obowiązku takiego nie ma jednak przy dokonywaniu odliczenia wydatków limitowanych związanych z opłaceniem przewodnika, utrzymywaniem psa asystującego oraz z przejazdem samochodem osobowym na konieczne zabiegi rehabilitacyjno-lecznicze. Na żądanie organów podatkowych lub organów kontroli skarbowej podatnik ma jednak obowiązek przedstawić odpowiednio: dane (imię i nazwisko) osoby (lub osób) opłaconej w związku z pełnieniem przez nią funkcji przewodnika, certyfikat potwierdzający status psa asystującego, dokument potwierdzający zlecenie i odbycie niezbędnych zabiegów leczniczo-rehabilitacyjnych.
 Kwota odliczenia nie może przekraczać wysokości dochodu (przychodu) osiągniętego przez podatnika w danym roku podatkowym - dotyczy to zarówno wydatków limitowanych, jak i nielimitowanych. W przypadku podatników składających dwa zeznania roczne: PIT-28 oraz PIT-36 lub PIT-37, możliwe jest dokonanie odliczenia w każdym z nich. Należy jednak pamiętać o zasadzie z art. 26 ust. 13a ustawy:
 Oczywiście w jednym zeznaniu rocznym odliczyć można tylko tę część wydatków, która nie została odliczona w drugim zeznaniu. Niedopuszczalne jest dokonanie odliczenia tej samej kwoty wydatków w obu zeznaniach.
 Należy również podkreślić, iż wydatków na cele rehabilitacyjne nie można odliczyć w ramach tej ulgi, jeśli zostały one sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku wydatków zwróconych z tych funduszy jedynie częściowo, odliczeniu podlega różnica między poniesionymi wydatkami a sfinansowaną (zwróconą) kwotą.
 Prawo do odliczenia niektórych wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej wymaga od osoby niepełnosprawnej posiadania określonej grupy inwalidzkiej:
 Do I grupy inwalidztwa zaliczane są osoby, w stosunku do których orzeczono:
 Do II grupy inwalidztwa zaliczane są osoby, w stosunku do których orzeczono:
 Używanie samochodu osobowego, turnus rehabilitacyjny, zakup leków
 Podatnicy korzystający z ulgi rehabilitacyjnej w PIT za 2015 r. nieraz miewają wątpliwości w kwestii możliwości odliczania pewnych wydatków. W ustaleniu zasad dokonywania odliczeń pomoce okazują się interpretacje indywidualne oraz wyroki WSA.
 Wydatki na użytkowanie samochodu osobowego w celu przejazdu na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne nie wymagają od podatnika przechowywania dokumentacji potwierdzającej ich poniesienie. Na żądanie organów podatkowych lub organów kontroli skarbowej konieczne jest jednak przedstawienie dowodów niezbędnych do ustalenia prawa do odliczenia - dokumentu potwierdzającego zlecenie i odbycie takich zabiegów.
 W celu ustalenia, jaką kwotę mógł odliczyć podatnik w ramach ulgi rehabilitacyjnej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej może wziąć pod uwagę czynniki takie jak:
 drogę konieczną do przebycia na zabiegi
 średnie spalanie paliwa dla danej marki i typu samochodu
 średnią cenę paliwa stosowaną na stacjach w miejscowości zamieszkania podatnika
 Powyższe wynika z wyroku WSA w Łodzi z 27 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 626/14 (orzeczenie prawomocne). Podkreślono również, iż wydatkami podlegającymi odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej mogą być jedynie koszty paliwa - odliczenie nie przysługuje na inne wydatki, takie jak ubezpieczenie, przeglądy techniczne itp.
 Odliczenie wydatków na paliwo nie może przekraczać kwoty 2.280 zł - należy jednak podkreślić, iż jest to maksymalna wartość odliczenia, a nie kwota określona ryczałtowo. Podatnik ma obowiązek sam ustalić, jakie dokładnie koszty poniósł w związku z dojazdami na konieczne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne.
 Kolejna wątpliwość podatników ma związek z określeniem prawa do odliczenia wydatków za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym. Ustawa o PIT nie definiuje pojęcia „turnus rehabilitacyjny”, należy więc posłużyć się definicją zawartą w ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r. nr 127, poz. 721 ze zm.). W art. 10c ust. 1 i 2 tego aktu prawnego określono, co należy rozumieć pod tym pojęciem i kto może organizować takie turnusy:
 Z dalszych przepisów wynika między innymi, iż turnus rehabilitacyjny powinien trwać przynajmniej 14 dni, być zorganizowany na terenie kraju, a brać w nim udział powinno nie mniej niż 20 osób. Ustawodawca nie wymaga od osoby niepełnosprawnej korzystającej z ulgi rehabilitacyjnej posiadania skierowania na turnus wydanego przez lekarza. Ważne jest jedynie, aby pobyt, w którym podatnik wziął udział, spełniał przesłanki pozwalające uznać go za turnus rehabilitacyjny.
 W ramach ulgi rehabilitacyjnej osoba niepełnosprawna (lub jej opiekun) może odliczyć wydatki na zakup leków.Podatnicy zastanawiają się nieraz, czy mają prawo do odliczenia wydatków na leki niezwiązane z rodzajem niepełnosprawności. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 7 sierpnia 2012 r., nr IBPBII/1/415-490/12/ASz potwierdził, iż dokonanie takiego odliczenia jest możliwe. Aby wydatek podlegał odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, konieczne jest spełnienie dwóch wymogów:
 nabyte produkty posiadają cechy leku,
 konieczność stałego lub czasowego stosowania tych leków wynika z zalecenia lekarza specjalisty
 Oznacza to, iż nabyty produkt leczniczy będący lekiem musi znajdować się w Urzędowym Wykazie Produktów Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i być zalecony przez lekarza posiadającego specjalizację w określonej dziedzinie medycyny. Odliczenia można dokonać także w związku z zakupem leków niezwiązanych ze schorzeniem stanowiącym podstawę orzeczenia niepełnosprawności.
 Kliknij teraz po aktualne druki PIT za 2015 r. i załączników całkowicie za darmo
 Czytany 3189 razy Ostatnio zmieniany czwartek, 29 wrzesień 2016 12:42
 Więcej w tej kategorii: « Awaria kasy fiskalnej, brak prądu: czy można prowadzić sprzedaż wystawiając faktury? Jak liczyć odsetki podatkowe w 2016 r.? »


text:
 4.2.2012
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 C 32/33
 Acțiune introdusă la 2 decembrie 2011 — Wagon Automotive Nagold/Comisia
 (Cauza T-610/11)
 2012/C 32/68
 Limba de procedură: germana
 Părțile
 Reclamantă: Wagon Automotive Nagold GmbH (Nagold, Germania) (reprezentanți: T. Hackemann și H. Horstkotte, avocați)
 Pârâtă: Comisia Europeană
 Concluziile
 Reclamanta solicită Tribunalului:
 —
 anularea Deciziei C(2011) 275 final a Comisiei Europene din 26 ianuarie 2011 în procedura privind ajutoarele de stat C 7/2010 (ex CP 250/2009 și NN 5/2010), puse în aplicare de Germania prin dispoziția privind reportarea fiscală a pierderilor din Legea privind impozitul pe profit „KStG, Sanierungsklausel”;
 —
 obligarea pârâtei la plata cheltuielilor de judecată.
 Motivele și principalele argumente
 În susținerea acțiunii, reclamanta invocă, în esență, următoarele motive:
 1.
 Încălcarea articolului 107 alineatul (1) TFUE: deducerea pierderilor nu constituie un ajutor acordat prin intermediul resurselor de stat
 Reclamanta susține în această privință că articolul 8c alineatul 1 din Legea germană privind impozitul pe profit (Körperschaftsteuergesetz, denumită în continuare „KStG”) încalcă principiul obiectiv al profitului net, precum și principiul capacității de plată și că prin prevederea cu privire la reportarea pierderilor („Sanierungsklausel”) se evită doar o ingerință neconstituțională asupra activelor deținute de persoanele impozabile, în cazurile cuprinse în domeniul de aplicare al acesteia. Din acest motiv, în opinia reclamantei, nu sunt întrunite condițiile de drept al Uniunii privind ajutoarele de stat.
 2.
 Încălcarea articolului 107 alineatul (1) TFUE: inexistența selectivității în absența unei excepții de la sistemul de referință relevant
 Reclamanta susține în această privință că sistemul de referință relevant este reglementarea generală în materie de deducere a pierderilor pentru societăți [articolul 10d din Legea germană privind impozitul pe venit (Einkommensteuergesetz) coroborat cu articolul 8 alineatul 1 din KStG și cu articolul 10a din Legea germană privind taxa profesională (Gewerbesteuergesetz)] și că articolul 8c KStG este doar o excepție de la acest sistem de referință relevant care este limitată la rândul său, printre altele, prin intermediul dispoziției privind reportarea pierderilor.
 3.
 Încălcarea articolului 107 alineatul (1) TFUE: inexistența selectivității în absența unei diferențieri între operatorii economici care, din perspectiva scopului urmărit, se găsesc într-o situație de fapt și de drept comparabilă
 În acest context, reclamanta susține printre altele că fiecare întreprindere impozabilă beneficiază de dispoziția privind reportarea pierderilor și că aceasta nu favorizează nici anumite branșe, respectiv domenii de activitate, nici întreprinderi de o anumită dimensiune.
 4.
 Încălcarea articolului 107 alineatul (1) TFUE: inexistența selectivității ca urmare a unei justificări legate de natura, respectiv de configurarea internă a sistemului de impozitare
 Reclamanta susține în această privință că dispoziția privind reportarea pierderilor se întemeiază pe motive de sistematizare a impozitării care sunt conforme cu principii de drept constituțional precum impozitarea în funcție de capacitatea de plată, evitarea impozitării excesive și principiul proporționalității.
 5.
 Încălcarea articolului 107 alineatul (1) TFUE: erori vădite de apreciere ca urmare a luării în considerare insuficiente a reglementărilor fiscale germane
 Reclamanta susține în această privință că Comisia nu a luat în considerare dispozițiile fiscale germane referitoare la deducerea pierderilor.
 6.
 Invocarea principiului de drept comunitar al protecției încrederii legitime
 În acest context, reclamanta menționează că privilegiile fiscale privind reportarea pierderilor în cazul dobândirii de participații, corelate cu deducerile pierderilor au fost abordate de Comisie mai întâi în cadrul unei proceduri oficiale de investigare și că, în acest caz, este vorba despre o situație excepțională întrucât un eventual caracter de ajutor de stat ar putea fi conferit doar în temeiul unei simplificări legislative a unei dispoziții (articolul 8 alineatul 4 din KStG) care este în mod incontestabil în conformitate cu prevederile referitoare la ajutoarele de stat. Nici legiuitorul german, nici o întreprindere care beneficiază de consultanță de specialitate nu ar fi putut recunoaște în privința acestei simplificări legislative vreo relevanță din punctul de vedere al dispozițiilor privind ajutorul de stat.


text:
 Avis juridique important
 |
 51997PC0035
 Propuesta de Reglamento (CE) del Consejo relativo al saneamiento de la producción comunitaria de manzanas, peras, melocotones y nectarinas /* COM/97/0035 FINAL - CNS 97/0031 */
 Diario Oficial n° C 124 de 21/04/1997 p. 0026
 Propuesta de Reglamento (CE) del Consejo relativo al saneamiento de la producción comunitaria de manzanas, peras, melocotones y nectarinas (97/C 124/04) COM(97) 35 final - 97/0031 (CNS) (Presentada por la Comisión el 13 de febrero de 1997)EL CONSEJO DE LA UNIÓN EUROPEA,Visto el Tratado constitutivo de la Comunidad Europea y, en particular, su artículo 43,Vista la propuesta de la Comisión,Visto el dictamen del Parlamento Europeo,Considerando que el mercado comunitario de las manzanas, las peras, los melocotones y las nectarinas sigue caracterizándose por cierta inadaptación de la oferta a la demanda; que esta situación justifica que se vuelvan a poner en vigor las medidas de saneamiento de la producción comunitaria de manzanas de las campañas de 1990/91 a 1994/95 y de la producción comunitaria de melocotones y nectarinas de la campaña 1995 y que se hagan extensivas a la producción de peras;Considerando que es conveniente limitar las superficies que puedan acogerse a estas medidas y excluir de ellas a las plantaciones de árboles frutales menos productivas; que estas superficies deben distribuirse entre los Estados miembros basándose en la extensión de las plantaciones de árboles frutales, la producción y las retiradas de cada uno de ellos; que esta distribución debe poder ser modificada para optimizar la superficie arrancada; que, además, es necesario permitir que los Estados miembros determinen las regiones y las condiciones en las que se apliquen estas medidas con objeto de evitar que perturben el equilibrio económico y ecológico de determinadas regiones;Considerando que el importe de la prima única debe fijarse teniendo en cuenta tanto los costes de las operaciones de arranque como la pérdida de ingresos que suponen para el productor;Considerando que la finalidad de la prima de arranque es la consecución de los objetivos establecidos en el artículo 39 del Tratado; que es preciso disponer que esta medida sea financiada por la sección de Garantía del Fondo Europeo de Orientación y Garantía Agrícola (FEOGA),HA ADOPTADO EL PRESENTE REGLAMENTO:Artículo 1 1. Previa solicitud, los productores de manzanas, peras, melocotones y nectarinas de la Comunidad podrán recibir una prima única por arranque de manzanos, perales, melocotoneros y nectarinos, en las condiciones previstas en el presente Reglamento.2. La prima de arranque se concederá por el arranque de frutales de una superficie máxima de 10 000 hectáreas por cada uno de los dos grupos de productos (manzanas y peras; melocotones y nectarinas), según la siguiente distribución:>SITIO PARA UN CUADRO>Esta distribución podrá ser modificada por la Comisión con arreglo al procedimiento indicado en el artículo 6 para optimizar la superficie que dé derecho a la prima de arranque, dentro del límite de la superficie máxima establecida en el párrafo primero.3. Los Estados miembros:- decidirán en qué regiones se concede la prima de arranque basándose en criterios económicos y ecológicos,- fijarán condiciones que garanticen el equilibrio económico y ecológico de las regiones donde se realicen arranques.Comunicarán dichas regiones y condiciones a la Comisión inmediatamente después de haberlas decidido.Artículo 2 1. La concesión de la prima de arranque estará supeditada a que el beneficiario se comprometa por escrito a:a) arrancar o hacer arrancar, de una sola vez y antes de la fecha que se determine con arreglo al procedimiento del artículo 6, la totalidad o una parte de su plantación de manzanos, perales, melocotoneros o nectarinos, no pudiendo ser inferior la superficie arrancada a 0,5 hectáreas por grupo de productos;b) renunciar a plantar manzanos, perales, melocotoneros y nectarinos, de acuerdo con el procedimiento establecido en el artículo 6.2. A los fines del presente Reglamento, se entenderá por «plantación», en cada uno de los dos grupos indicados en el apartado 2 del artículo 1, la totalidad de las parcelas de la explotación plantadas con árboles frutales cuya densidad sea de trescientos árboles por hectárea o más.Artículo 3 El importe de la prima de arranque se fijará teniendo en cuenta sobre todo los costes de las operaciones de arranque y la pérdida de ingresos que éstas supongan para los productores.Artículo 4 Los Estados miembros comprobarán si el beneficiario de la prima de arranque ha cumplido los compromisos enunciados en el artículo 2. Adoptarán cuantas medidas complementarias sean necesarias, especialmente para garantizar que se cumplan las disposiciones del presente régimen. Comunicarán a la Comisión las medidas adoptadas.Artículo 5 Las medidas previstas en el presente Reglamento se considerarán intervenciones dirigidas a regularizar los mercados agrarios en el sentido del artículo 3 del Reglamento (CEE) n° 729/70 del Consejo, de 21 de abril de 1970, relativo a la financiación de la política agrícola común (1), cuya última modificación la constituye el Reglamento (CE) n° 1287/95 (2). Serán financiadas por la sección de Garantía del FEOGA.Artículo 6 El importe de la prima y las normas de desarrollo del presente Reglamento se establecerán con arreglo al procedimiento previsto en el artículo 46 del Reglamento (CE) n° 2200/96 del Consejo, de 28 de octubre de 1996, por el que se establece la organización común de mercados en el sector de la frutas y hortalizas (3).Artículo 7 El presente Reglamento entrará en vigor el tercer día siguiente al de su publicación en el Diario Oficial de las Comunidades Europeas.El presente Reglamento será obligatorio en todos sus elementos y directamente aplicable en cada Estado miembro.(1) DO n° L 94 de 28. 4. 1970, p. 13.(2) DO n° L 125 de 8. 6. 1995, p. 1.(3) DO n° L 297 de 21. 11. 1996, p. 1.


text:
 20.12.2021
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 L 455/22
 KOMMISSIONENS GENNEMFØRELSESFORORDNING (EU) 2021/2264
 af 17. december 2021
 om ændring af forordning (EØF) nr. 3649/92 for så vidt angår de generelle bemærkninger i det forenklede ledsagedokument for certificerede og selvcertificerede små uafhængige producenter af alkoholholdige drikkevarer
 EUROPA-KOMMISSIONEN HAR —
 under henvisning til traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde,
 under henvisning til Rådets direktiv 2008/118/EF af 16. december 2008 om den generelle ordning for punktafgifter og om ophævelse af direktiv 92/12/EØF (1), særlig artikel 34, stk. 1, andet afsnit, og
 ud fra følgende betragtninger:
 (1)
 I Kommissionens gennemførelsesforordning (EU) 2021/2266 (2) fastsættes formatet for den attest, der er omhandlet i artikel 23a, stk. 1, i Rådets direktiv 92/83/EØF (3), og som medlemsstaterne skal udstede til små uafhængige producenter af alkoholholdige drikkevarer. I nævnte forordning fastsættes også de henvisninger, som disse producenter skal lave i det administrative dokument for bevægelser af alkoholholdige drikkevarer i henhold til kapitel IV og V i direktiv 2008/118/EF.
 (2)
 I Kommissionens forordning (EØF) nr. 3649/92 (4) fastsættes indholdet af det forenklede ledsagedokument med henblik på bevægelse af punktafgiftspligtige varer, der er overgået til forbrug i afgangsmedlemsstaten.
 (3)
 For at omfatte certificerede og selvcertificerede små uafhængige producenter er det nødvendigt at ændre rubrik 14 og de generelle bemærkninger hertil i det forenklede ledsagedokument med henblik på bevægelse af alkoholholdige drikkevarer, der er overgået til forbrug.
 (4)
 Forordning (EØF) nr. 3649/92 bør derfor ændres.
 (5)
 Anvendelsen af denne forordning bør udskydes til den 1. januar 2022 for at tilpasse den til anvendelsen af nationale foranstaltninger, der er vedtaget til gennemførelsen af Rådets direktiv (EU) 2020/1151 (5).
 (6)
 Foranstaltningerne i denne forordning er i overensstemmelse med udtalelse fra Punktafgiftsudvalget —
 VEDTAGET DENNE FORORDNING:
 Artikel 1
 I bilaget til forordning (EØF) nr. 3649/92 foretages følgende ændringer:
 1)
 Rubrik 14 i det forenklede ledsagedokument affattes således:
 »14 Certifikater (visse vine og former for spiritus, små uafhængige producenter af alkoholholdige drikkevarer)«.
 2)
 Punkt 3 i rubrik 14 i afsnit »2. Rubrikker« i de generelle bemærkninger (»Vejledning«) affattes således:
 »3.
 Hvad angår alkoholholdige drikkevarer fremstillet af små selvstændige producenter tilføjes oplysningen i overensstemmelse med artikel 6 i Kommissionens gennemførelsesforordning (EU) 2021/2266 (*1), hvis det er hensigten at stille krav om en reduceret punktafgiftssats i bestemmelsesmedlemsstaten.
 (*1) Kommissionens gennemførelsesforordning (EU) 2021/2266 af 17. december 2021 om regler for anvendelsen af Rådets direktiv 92/83/EØF for så vidt angår certificering og selvcertificering af små uafhængige producenter af alkoholholdige drikkevarer med henblik på punktafgifter (EUT455 af [...], s. ...).«"
 3)
 Punkt 4 i rubrik 14 i afsnit »2. Rubrikker« i de generelle bemærkninger (»Vejledning«) udgår.
 Artikel 2
 Denne forordning træder i kraft på tyvendedagen efter offentliggørelsen i Den Europæiske Unions Tidende.
 Den anvendes fra den 1. januar 2022.
 Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver medlemsstat.
 Udfærdiget i Bruxelles, den 17. december 2021.
 På Kommissionens vegne
 Ursula VON DER LEYEN
 Formand
 (1) EUT L 9 af 14.1.2009, s. 12.
 (2) Kommissionens gennemførelsesforordning (EU) 2021/2266 af 17. december 2021 om regler for anvendelsen af Rådets direktiv 92/83/EØF for så vidt angår certificering og selvcertificering af små uafhængige producenter af alkoholholdige drikkevarer med henblik på punktafgifter (se side 26 i denne EUT).
 (3) Rådets direktiv 92/83/EØF af 19. oktober 1992 om harmonisering af punktafgiftsstrukturen for alkohol og alkoholholdige drikkevarer (EFT L 316 af 31.10.1992, s. 21).
 (4) Kommissionens forordning (EØF) nr. 3649/92 af 17. december 1992 om et forenklet ledsagedokument med henblik på omsætning inden for Fællesskabet af punktafgiftspligtige varer der er overgået til forbrug i afgangsmedlemsstaten (EFT L 369 af 18.12.1992, s. 17).
 (5) Rådets direktiv (EU) 2020/1151 af 29. juli 2020 om ændring af direktiv 92/83/EØF om harmonisering af punktafgiftsstrukturen for alkohol og alkoholholdige drikkevarer (EUT L 256 af 5.8.2020, s. 1).


type: contracts

text:
 Важна правна забележка
 |
 22004D0048
 Официален вестник n° L 277 , 26/08/2004 стр. 0013 - 0013 Официален вестник n° L 277 , 26/08/2004 стр. 0015 - 0015 специално чешко издание глава 11 том 09 стр. 87 - 87 специално испанско издание глава 11 том 09 стр. 87 - 87 специално унгарско издание глава 11 том 09 стр. 87 - 87 специално литвийско издание глава 11 том 09 стр. 87 - 87 LV.ES глава 11 том 09 стр. 87 - 87 MT.ES глава 11 том 09 стр. 87 - 87 PL.ES глава 11 том 09 стр. 87 - 87 SK.ES глава 11 том 09 стр. 87 - 87 специално словенско издание глава 11 том 09 стр. 87 - 87
 Решение на Съвместния комитет на ЕИПNo 48/2004от 23 април 2004 годиназа изменение на приложение XX (Околна среда) към Споразумението за ЕИПСЪВМЕСТНИЯТ КОМИТЕТ НА ЕИП,като взе предвид Споразумението за Европейското икономическо пространство, изменено с Протокола за адаптиране на Споразумението за Европейското икономическо пространство, по-нататък наричано "Споразумението", и по-специално член 98 от него,като има предвид, че:(1) Приложение ХХ към Споразумението е изменено с Решение No 160/2003 на Съвместния комитет на ЕИП от 7 ноември 2003 г. [1].(2) Директива 2003/73/ЕО на Комисията от 24 юли 2003 г. за изменение на приложение III към Директива 1999/94/ЕО на Европейския парламент и на Съвета [2] трябва да бъде включена в Споразумението,РЕШИ:Член 1Следният текст се добавя към точка 21ав (Директива 1999/94/ЕО на Европейския парламент и на Съвета) от приложение ХХ към Споразумението:"изменена с:- 32003 L 0073: Директива 2003/73/ЕО на Комисията от 24 юли 2003 г. (ОВ L 186, 25.7.2003 г., стр. 34)."Член 2Текстовете на Директива 2003/73/ЕО на исландски и норвежки език, които предстои да бъдат публикувани в притурката за ЕИП към Официален вестник на Европейския съюз, са автентични.Член 3Настоящото решение влиза в сила на 24 април 2004 г., при условие че всички нотификации до Съвместния комитет на ЕИП съгласно член 103, параграф 1 от Споразумението са направени [***].Член 4Настоящото решение се публикува в раздела за ЕИП и в притурката за ЕИП към Официален вестник на Европейския съюз.Съставено в Брюксел на 23 април 2004 година.За Съвместния комитет на ЕИППредседателP. Westerlund[1] ОВ L 41, 12.2.2004 г., стр. 58.[2] ОВ L 186, 25.7.2003 г., стр. 34.[***] Не са посочени конституционни изисквания.--------------------------------------------------


text:
Dichiarazione sulla protezione dei dati - OASE
 OASE GmbH è pienamente consapevole dell'importanza della protezione dei dati su Internet e si impegna a tutelare la vostra privacy nel proprio sito web. OASE GmbH adotta misure opportune per proteggere tutte le informazioni ricevute dai visitatori online dall'accesso e dall'utilizzo non autorizzati. Inoltre sottoponiamo le nostre misure di sicurezza a una regolare verifica. Abbiamo redatto le seguenti direttive, che illustrano le modalità con cui utilizziamo le informazioni che riceviamo dai visitatori del nostro sito web:
 Quali informazioni vengono raccolte da OASE GmbH?
 In generale potete visitare il sito Internet di OASE GmbH per ottenere informazioni, restando anonimi e senza indicare i vostri dati personali. Talvolta, però, vi invitiamo a fornirci alcuni dati (ad esempio il vostro nome e indirizzo) per consentirci di capire meglio i motivi che vi hanno spinti a visitarci e potervi segnalare nuovi prodotti che potrebbero interessarvi. Il nostro server potrebbe anche registrare i dati dei domini, ma non gli indirizzi e-mail dei visitatori del nostro sito. Utilizziamo le informazioni per capire chi visita il nostro sito e per migliorare i suoi contenuti.
 OASE GmbH protegge i vostri dati personali: come?
 Sui moduli che compilate per mettervi i contatto con le nostre aziende commerciali, potremmo richiedervi di trasmettere informazioni sensibili, come ad esempio l'indirizzo e-mail, il recapito postale, il numero telefonico o il numero della carta di credito. In tal caso, OASE GmbH adotta tutti gli accorgimenti economicamente opportuni per creare una connessione sicura con il vostro browser. Nel caso delle pagine web di OASE GmbH utilizzate per l'elaborazione di transazioni di e-commerce, i numeri delle carte di credito vengono utilizzati solo per la gestione dei pagamenti e non vengono comunicati a terzi. Vi segnaliamo che il nostro sito web contiene link ad altri siti che non appartengono a OASE GmbH. Di conseguenza, facciamo il possibile per inserire solo quei link che rimandano a siti che, come noi, si impegnano alla protezione dei dati dei clienti; tuttavia, non rispondiamo dei relativi contenuti o della relativa gestione della privacy.
 Potete aiutarci a garantire la correttezza dei vostri dati informando OASE GmbH di tutte le variazioni del vostro indirizzo postale, numero telefonico o indirizzo e-mail.
 In linea di principio, tutti i dati personali vengono trattati in modo confidenziale. Per la raccolta, l'elaborazione e l'utilizzo dei dati e di singole informazioni ci atteniamo rigorosamente alle disposizioni della legge federale sulla tutela dei dati e alla legge sui media telematici.
 In ogni momento è possibile opporsi/revocare il proprio consenso all'utilizzo, all'elaborazione e alla trasmissione dei propri dati personali, anche per scopi di marketing, inviando una comunicazione scritta a OASE GmbH, Tecklenburger Straße 161, 48477 Hörstel.
 Questo sito web utilizza Google Analytics, un servizio di analisi del web di Google Inc. ("Google"). Google Analytics utilizza i cosiddetti "cookie", i file di testo, che vengono memorizzati sul computer e consentono un'analisi dell'uso del sito. Le informazioni generate con i cookie sull’uso di questo sito web (incluso il vostro indirizzo IP) vengono trasmesse a un server di Google negli USA e ivi memorizzate. Se viene attivata l'anonimizzazione IP su questo sito web, il vostro indirizzo IP viene prima abbreviato da Google all'interno degli Stati membri dell'Unione Europea o in altri Stati dell'Accordo sullo Spazio economico europeo. Solo in casi eccezionali l'indirizzo IP completo viene trasmesso a un server di Google negli USA e ivi abbreviato. Su incarico del gestore di questo sito web, Google utilizza tali informazioni per analizzare il vostro utilizzo del sito al fine di redigere report sulle attività del sito stesso per il suo gestore e al fine di fornire a quest’ultimo altri servizi correlati all’utilizzo del sito e di Internet. L'indirizzo IP trasmesso nell'ambito di Google Analytics dal vostro browser viene raggruppato con altri dati di Google. È possibile impedire il salvataggio dei cookie con una corrispondente impostazione del software di navigazione; tuttavia vi ricordiamo che in questo caso non tutte le funzionalità di questo sito web potranno essere utilizzate completamente. Potete anche impedire la trasmissione dei dati generati tramite cookie e relativi al vostro utilizzo del sito web (incluso il vostro indirizzo IP) a Google e il trattamento dei dati in questione da parte di Google scaricando e installando il plugin disponibile tramite il seguente link (http://tools.google.com/dlpage/gaoptout?hl=de).
 Scopo del trattamento e basi giuridiche
 Necessitiamo dei dati personali e procediamo al loro trattamento per la comunicazione con i partner commerciali relativa a prodotti, servizi e progetti; la progettazione, esecuzione e gestione della relazione commerciale (contrattuale) tra OASE e il partner commerciale; l’esecuzione di sondaggi tra i clienti, campagne di marketing, analisi di mercato, giochi a premi, concorsi o iniziative ed eventi simili; il mantenimento e la protezione della sicurezza dei nostri prodotti e servizi nonché dei nostri siti web; la prevenzione e la scoperta di rischi per la sicurezza, procedure fraudolente o altre azioni criminali o intraprese con l’intenzione di cagionare un danno, nonché per l’osservanza di (i) requisiti di legge (ad es. obblighi di conservazione ai sensi del diritto fiscale e commerciale), (ii) obblighi esistenti in materia di esecuzione di screening della compliance (per prevenire la criminalità nel commercio o il riciclaggio di denaro). Il trattamento dei dati personali è necessario per il conseguimento degli scopi citati. Se non espressamente e diversamente indicato al momento della raccolta dei dati personali, la base giuridica del trattamento è costituita ai sensi dell’art. 6 (1) (b) GDPR dall'esecuzione e dall'adempimento di un contratto, ai sensi dell’art. 6 (1) (c) GDPR dall'adempimento di obblighi di legge ai quali OASE è soggetta, oppure ai sensi dell'art. 6 (1) (f) GDPR dalla tutela di legittimi interessi di OASE. Il legittimo interesse di OASE consiste nell'avvio, esecuzione e svolgimento della relazione commerciale. Se avete manifestato espressamente il vostro consenso al trattamento dei vostri dati personali, tale consenso costituisce la base giuridica del trattamento (art.6 (1) (a) GDPR).
 Cancellazione dei dati e durata di conservazione
 I dati personali dell’interessato vengono cancellati o bloccati non appena si esaurisce lo scopo della conservazione. Una conservazione ulteriore può avvenire se ciò è stato previsto dal legislatore europeo o nazionale in regolamenti, leggi o altre prescrizioni giuridiche dell’Unione a cui il responsabile è soggetto. Il blocco o la cancellazione dei dati hanno luogo anche alla scadenza del termine di conservazione prescritto dalle norme citate, a meno che non vi sia l'esigenza di un’ulteriore conservazione dei dati per la stipula o l’adempimento di un contratto.
 Diritti degli interessati. Se vengono trattati dati personali che vi riguardano, voi siete “interessati” ai sensi del GDPR e vi spettano i seguenti diritti:
 Ai sensi dell’art. 15 GDPR potete chiederci di confermarvi se trattiamo dati personali che vi riguardano.
 In presenza di un tale trattamento, potete richiederci informazioni relative ai seguenti aspetti:
 (1) gli scopi per i quali vengono trattati i dati personali;
 (3) i destinatari o le categorie di destinatari ai quali sono stati o saranno resi noti i dati personali che vi riguardano;
 (4) la durata di conservazione prevista dei dati personali che vi riguardano oppure, se non è possibile fornire indicazioni concrete al riguardo, i criteri per la definizione della durata di conservazione;
 (5) l’esistenza di un diritto alla rettifica o cancellazione dei dati personali che vi riguardano, di un diritto alla limitazione del trattamento da parte nostra o di un diritto di opposizione a tale trattamento;
 (6) l'esistenza di un diritto di reclamo presso l’autorità di controllo competente;
 (7) tutte le informazioni disponibili relative alla provenienza dei dati, se i dati personali non vengono raccolti presso l’interessato;
 (8) l’esistenza di un processo decisionale automatizzato, compresa la profilazione, ai sensi dell'art. 22 comma 1 e 4 GDPR e, quantomeno in questi casi, informazioni efficaci relative alla logica coinvolta e alla portata e agli effetti perseguiti di un tale trattamento per l’interessato. Avete il diritto di richiedere informazioni relative all'eventuale trasmissione dei dati personali che vi riguardano in un Paese terzo o a un’organizzazione internazionale. In tale contesto, potete richiedere di essere informati in merito alle garanzie idonee correlate alla trasmissione ai sensi dell'art. 46 GDPR.
 Ai sensi dell'art. 16 GDPR, vi spetta un diritto di rettifica e/o completamento nei nostri confronti se i dati personali che vi riguardano sono errati o incompleti e noi siamo tenuti a eseguire immediatamente la rettifica.
 Ai sensi dell'art. 17 GDPR, avete il diritto di richiederci che i dati personali che vi riguardano vengano immediatamente cancellati e noi siamo tenuti a procedere immediatamente alla cancellazione dei dati personali in questione in presenza di una delle seguenti motivazioni:
 1) I dati personali non sono più necessari per gli scopi per i quali sono stati raccolti o trattati in altro modo.
 2) Avete revocato il vostro consenso sul quale si basava il trattamento ai sensi dell'articolo 6 comma 1 lettera a o articolo 9 comma 2 lettera a e non esiste un’altra base giuridica per il trattamento.
 3) Ai sensi dell’articolo 21 comma 1 GDPR, avete manifestato la vostra opposizione al trattamento e non esistono motivi fondati e prioritari per il trattamento, oppure avete manifestato la vostra opposizione al trattamento ai sensi dell'articolo 21 comma 2.
 4) I dati personali sono stati trattati in modo illegittimo.
 5) La cancellazione dei dati personali è necessaria per l'adempimento di un obbligo di legge ai sensi del diritto dell’Unione o del diritto degli Stati membri a cui siamo assoggettati.
 6) I dati personali sono stati raccolti in riferimento a servizi della società dell’informazione ai sensi dell'articolo 8 comma 1.
 Il diritto alla cancellazione non si applica se il trattamento è necessario
 a. per l’esercizio del diritto alla libera espressione delle opinioni e all’informazione
 b. per l'adempimento di un obbligo di legge che richiede il trattamento ai sensi del diritto dell’Unione o degli Stati membri a cui il responsabile è soggetto, o per lo svolgimento di un incarico che rientra nell’interesse pubblico o avviene nell'esercizio dei pubblici poteri ed è stato affidato al responsabile;
 c. per motivi di interesse pubblico nell'ambito della salute pubblica ai sensi dell'articolo 9 comma 2 lettere h e i e articolo 9 comma 3;
 d. per scopi di archiviazione che rientrano nell’interesse pubblico, scopi di ricerca storica o scientifica o per scopi statistici ai sensi dell'articolo 89 comma 1, se il diritto citato al paragrafo 1 rende presumibilmente impossibile o pregiudica seriamente l'attuazione degli obiettivi di tale trattamento, oppure
 e. per la rivendicazione, l'esercizio o la tutela di diritti di legge
 Ai sensi dell’art. 18 GDPR, avete il diritto di richiederci la limitazione del trattamento in presenza di uno dei seguenti presupposti:
 a. avete contestato la correttezza dei dati personali, e precisamente per una durata che ci consenta di verificare la correttezza degli stessi,
 b. il trattamento è illegittimo e voi rifiutate la cancellazione dei dati personali e richiedete invece la limitazione dell’utilizzo degli stessi;
 c. non abbiamo più bisogno dei dati personali per gli scopi del trattamento, ma voi ne avete bisogno per la rivendicazione, l’esercizio o la tutela di diritti, oppure
 d. avete manifestato la vostra opposizione al trattamento ai sensi dell’articolo 21 comma 1 e non è stato ancora accertato se i motivi legittimi che ci competono sono prevalenti rispetto ai vostri.
 Se il trattamento dei dati personali che vi riguardano è stato limitato, i dati in questione (a prescindere dalla loro conservazione) possono essere trattati solo con il vostro consenso o per la rivendicazione, l'esercizio o la tutela di diritti o per la tutela dei diritti di un’altra persona fisica o giuridica o per gravi motivi d’interesse pubblico dell’Unione o di uno Stato membro. Se la limitazione del trattamento è avvenuta a seguito delle suddetti condizioni, sarete informati da noi prima che tale limitazione venga sospesa.
 Ai sensi dell’art. 20 GDPR, avete il diritto di ricevere in un formato strutturato, di uso corrente e leggibile da dispositivo automatico i dati personali che ci avete fornito e avete il diritto di trasmettere tali dati senza impedimenti a un altro responsabile se
 (1) il trattamento si basa su un consenso ai sensi dell'articolo 6 comma 1 lettera a o articolo 9 comma 2 lettera a o su un contratto ai sensi dell'articolo 6 comma 1 lettera b e
 (2) il trattamento avviene con l'ausilio di procedure automatizzate.
 Nell'esercizio del vostro diritto alla portabilità dei dati ai sensi del comma 1, avete il diritto di fare in modo che i dati personali vengano trasmessi direttamente da noi a un altro responsabile, purché ciò sia tecnicamente fattibile. L’esercizio di questo diritto non influisce in alcun modo sull'articolo 17. Questo diritto non vale per un trattamento che è necessario per lo svolgimento di un incarico che ci è stato affidato e rientra nell’interesse pubblico o avviene nell'esercizio dei pubblici poteri. Questo diritto non può compromettere i diritti e le libertà di altre persone.
 Ai sensi dell’art. 21 GDPR, per motivi connessi alla vostra situazione particolare, avete il diritto di opporvi al trattamento dei dati personali che vi riguardano basato sull’art. 6 comma 1 lettere e o f; questo vale anche per una profilazione basata su tali disposizioni. In tal caso porremo fine a ogni ulteriore trattamento dei dati personali, a meno che non siamo in grado di dimostrare l'esistenza di motivi legittimi cogenti per il trattamento che prevalgono sui vostri interessi, diritti e libertà, oppure se il trattamento è finalizzato alla rivendicazione, all'esercizio o alla tutela di diritti. Se i vostri dati personali vengono trattati per finalità di marketing diretto, avete il diritto di opporvi in qualsiasi momento al trattamento dei dati personali che vi riguardano per i suddetti scopi pubblicitari; questo vale anche al profilazione, se correlata a tale marketing diretto. Qualora vi opponiate al trattamento per finalità di marketing diretto, i dati personali non saranno più oggetto di trattamento per tali scopi. In relazione all’utilizzo dei servizi della società dell’informazione, nonostante la direttiva 2002/58/CE, potete esercitare il vostro diritto di opposizione mediante procedure automatizzate in cui vengono utilizzate specifiche tecniche. Per motivi risultanti dalla vostra particolare situazione, avete il diritto i presentare opposizione al trattamento dei vostri dati personali per scopi di ricerca storica o scientifica o per scopi statistici ai sensi dell'articolo 89 comma 1, a meno che il trattamento non sia necessario per lo svolgimento di un incarico che rientra nell’interesse pubblico.
 Ai sensi del regolamento (UE) 2016/679 (Regolamento Generale sulla Protezione dei Dati), OASE GmbH ha nominato un responsabile della protezione dei dati che nella sua funzione è immediatamente sottoposto alla direzione.
 Potete contattare il responsabile della protezione dei dati di OASE GmbH via e-mail: datenschutzbeauftragter(at)oase-livingwater.com
 App InScenio FM-Master WLAN
 I gestori di questo sito prendono molto sul serio la tutela dei vostri dati personali. Trattiamo i vostri dati in via confidenziale e in conformità alle norme sulla privacy e alla presente informativa.
 Questa app accede alla videocamera del vostro dispositivo. I dati vengono memorizzati solo a livello locale sul vostro dispositivo e non vengono inoltrati a terzi. Inoltre non vengono raccolti dati personali.


type: wikipedia

text:
O Αλέξανδρος Α ́ της Μακεδονίας ή Αλέξανδρος ο Φιλέλλην ήταν Βασιλιάς της Μακεδονίας (498 π.Χ. - 454 π.Χ.). Ο Αλέξανδρος Α ́ της Μακεδονίας ήταν γιος του Αμύντα Α ́ της Μακεδονίας και της συζύγου του Ευρυδίκης. Διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Αλκέτα Β ́ της Μακεδονίας, είχε άλλη μια αδελφή την Γυγαία της Μακεδονίας. Τακτοποίησε τον γάμο της αδελφής του με τον Πέρση στρατηγό Βουβάρης με στόχο να σταματήσει την αναζήτηση Περσών στρατιωτών που είχαν εκτελεστεί υπό τις διαταγές του.
 Ο Αλέξανδρος Α ́ ανήλθε στον θρόνο την εποχή που η Μακεδονία ήταν υποτελής στην Αχαιμενιδική Αυτοκρατορία, διατηρούσε ωστόσο μεγάλο βαθμό αυτονομίας. Ο διάσημος Πέρσης στρατηγός Μαρδόνιος την υπέταξε πλήρως. Ο Αλέξανδρος Α ́ διετέλεσε απεσταλμένος του Πέρση κυβερνήτη Μαρδόνιου στις διαπραγματεύσεις με τους Αθηναίους μετά την Ναυμαχία της Σαλαμίνας (480 π.Χ.). Ο Ηρόδοτος γράφει ότι ο Αλέξανδρος Α ́ βρισκόταν στο πλευρό του Πέρση βασιλιά Ξέρξη Α ́ και ακολουθούσε τις εντολές του, τον καταγράφει ως "Ύπαρχο", δηλαδή αντιβασιλέα.
 Φιλέλληνας βασιλιάς
 Παρά την φαινομενική υποταγή του στον Πέρση βασιλιά έδινε συνεχώς πληροφορίες στους Έλληνες για τα σχέδια των Περσών, πολύτιμες ήταν οι συμβουλές του Αλεξάνδρου Α ́ πριν την Μάχη των Πλαταιών (479 π.Χ.). Ο Αλέξανδρος Α ́ προειδοποίησε τους Έλληνες στα Τέμπη πριν την εκστρατεία του Ξέρξη και τους πρότεινε έναν εναλλακτικό δρόμο μέσω της Μακεδονίας. Μετά την συντριβή του Περσικού στρατού στις Πλαταιές ο Σατράπης Αρτάβαζος με τους 43.000 επιζήσαντες Πέρσες επέστρεψε στην Μικρά Ασία μέσω Μακεδονίας, ο Αλέξανδρος Α ́ τους έστησε παγίδα κοντά στον ποταμό Στρυμώνα και τους αποδεκάτισε. Μετά το τέλος των Περσικών πολέμων, ο Αλέξανδρος Α' επέκτεινε το κράτος της Μακεδονίας δυτικά με την υποταγή των ορεινών Λυγκηστών (σημερινή περιοχή Φλώρινας), των Ορεστών και των Ελυμιωτών (σημερινή περιοχή δυτικά της Κοζάνης) φθάνοντας μέχρι την Πύδνα και τη Θέρμη (Θερμαϊκού).
 Έλαβε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 460 π.Χ. αφού οι Ηλείοι Ελλανοδίκες έκριναν πως είναι Έλληνας, όταν απέδειξε πως είναι Αργείος (καταγωγή από Τημενίδες). Ο Αλέξανδρος Α ́ ήταν προστάτης των γραμμάτων και των τεχνών, στην αυλή του έζησαν οι διάσημοι ποιητές Πίνδαρος και Βακχυλίδης, του αφιέρωσαν πολλά ποιήματα.
 Eκτός της επωνυμίας «Φιλέλληνας», ανακηρύχθηκε από μεν τους Αθηναίους επίσημος Πρόξενος, από δε τους Αργείους ως απόγονος των Τημενιδών. Επίσης, στόλισε τους Δελφούς και την Ολυμπία με λαμπρά αναθήματα. Βασίλευσε 33 ή 34 χρόνια και πήρε τον τίτλο του "Φιλέλληνα".
 Οικογένεια
 Ο Αλέξανδρος Α ́ ο Φιλέλληνας απέκτησε 5 γιους και μια κόρη :
 Αλκέτας Β ́ της Μακεδονίας, βασιλεύς της Μακεδονίας.
 Περδίκκας Β ́ της Μακεδονίας, βασιλεύς της Μακεδονίας.
 Φίλιππος, γιος του ήταν ο Αμύντας Β ́ της Μακεδονίας
 Μενέλαος
 Αμύντας, εγγονός του ήταν ο Αμύντας Γ ́ της Μακεδονίας, η δισέγγονη του Αρσινόη της Μακεδονίας παντρεύτηκε τον Λάγο γενάρχη των Πτολεμαίων της Αιγύπτου.
 Στρατονίκη, ο αδελφός της Περδίκκας Β ́ την πάντρεψε με τον βασιλιά της Θράκης Σεύθη Β ́.
 Παραπομπές
 Πηγές
 Smith, William (1867). "Alexander I". In William Smith (ed.). Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology.
 Απόστολος Β. Δασκαλάκης, Αλέξανδρος Α ́ Ο Φιλέλλην (Η Μακεδονία κατά τους Περσικούς Πολέμους), Επιστημονικές Επετηρίδες Φιλοσοφικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, Β' Περίοδος, 1958-1959, Τόμος Θ', σσ. 217-341
 Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ξενόγλωσσο άρθρο για την συμμετοχή του Αλέξανδρου Α' στους Ολυμπιακούς αγώνες
 Δυναστεία των Αργεαδών
 Πρωταγωνιστές των Περσικών Πολέμων


text:
Georg Friedrich Händel (později během svého působení v Anglii znám jako George Frideric Handel; 23. února 1685, Halle nad Sálou – 14. dubna 1759, Londýn) byl německý hudební skladatel barokní éry. Od roku 1712 žil v Londýně a získal dokonce britské občanství. Spolu s Bachem a Telemannem patří k nejhranějším barokním skladatelům. Složil přes čtyřicet oper a třicítku oratorií. Slávu mu přineslo především oratorium Mesiáš, které složil v roce 1741. Jeho korunovační hymna Zadok the Priest se od roku 1727 hraje při každé korunovaci britského panovníka. Ve vývoji britské hudby sehrál zásadní roli.
 Život
 Mládí
 Georg Friedrich Händel byl potomkem Georga a Dorothy Händelových. Jeho otec byl osobní lékař nejstaršího syna vévody Augusta Saského Jana Adolfa I. a vážený amtschirurgus (městský lékař) města Halle nad Sálou. Jeho matka byla dcerou pastora Tausta, v době narození Georga Friedricha jí bylo třicet čtyři let, otci šedesát tři.
 Podle přání svého otce se měl Händel stát buď lékařem, nebo raději právníkem.
 Starý lékař se sice svých plánů na synovu budoucnost nevzdal, ale svěřil výchovu nadaného chlapce znamenitému varhaníkovi a skladateli Friedrichu Wilhelmovi Zachowovi. Stalo se tak z popudu Jana Adolfa I., který sídlil na nedalekém zámku ve Weißenfelsu. Vévoda měl během jedné lékařovy návštěvy zaslechnout varhanní improvizaci jeho syna a doporučil mu, aby se chlapec věnoval dráze hudebníka. Zachow byl mimořádný člověk, neobyčejně vzdělaný, jehož skladatelské mistrovství bylo znovu objeveno teprve v posledních letech. Na mladého Händela působil nejen svou vyučovací metodou, ale i silou své osobnosti. V Zachowových skladbách lze nalézt počátky typického Händelova stylu. Zachow Händela učil varhanní hře na malém, šestirejstříkovém nástroji bez pedálů, který mu postavil krušnohorský varhanář Georg Reichel.
 Patrně v roce 1696 podnikl Georg Händel spolu se synem cestu do Berlína. Tamní kurfiřt Fridrich I. Pruský si vyžádal jeho služby jako renomovaného lékaře. Georg Friedrich při té příležitosti koncertoval na cembalo před knížecím posluchačstvem a měl takový úspěch, že mu kurfiřt nabídl přijetí do svých služeb a financování cesty do Itálie, aby si doplnil vzdělání. Otec však nabídku nepřijal; povolání hudebníka mu připadalo příliš nejisté a nechtěl dosud jedenáctiletého chlapce vázat.
 V roce 1697 však otec Georga Friedricha zemřel. Chlapec se nadále věnoval hudbě. Z let 1699 a 1700 pocházejí jeho první datovatelná díla, např. triová sonáta op. 2. Händel postupně získával v hudebních kruzích renomé. Rokem 1701 se datuje jeho dlouholeté přátelství s o čtyři roky starším Telemannem. Nicméně z úcty k svému otci se Händel rozhodl, že nejprve splní jeho přání a vystuduje práva. Dokončil gymnázium a v roce 1702 se dal zapsat na právnickou fakultu univerzity v Halle. V témže roce obdržel v Halle i místo varhaníka a to, ačkoliv byl luteránského vyznání, v kostele církve reformované. Kromě toho – ve věku 17 let – vyučoval i na církevním gymnáziu vokální hudbu. V krátké době dosáhl mimořádného úspěchu. Jeho varhanním improvizacím přicházelo prý naslouchat celé město a on sám se těšil veliké úctě a vážnosti. Tento úspěch jej přesvědčil, že je předurčen pro hudební dráhu. Rezignoval na právnická studia, neprodloužil smlouvu s Domkirche a roku 1703 odjel do Hamburku, do centra německé opery.
 Léta dozrávání
 V Hamburku se seznámil a rychle spřátelil s Johannem Matthesonem (1681–1764), osobností širokých zájmů (zpěv, dirigování, skladba, literatura) a obávaným glosátorem a kritikem všech oblastí uměleckého života Hamburku. Jeho prostřednictvím se Händel také poprvé setkal s anglickým prostředím, které se mu později mělo stát domovem. Po Zachowovi se stal druhým mužem, který měl nejdůležitější vliv na Händelův umělecký rozvoj. V srpnu 1703 vykonali společně cestu do Lübecku, aby vyslechli legendárního varhaníka té doby Dietricha Buxtehudeho (1637–1707).
 Na jaře 1703 se Händel stal druhým houslistou hamburského operního orchestru. Po skončení sezóny odjel Mattheson do Holandska a Händel toho využil, aby se vymanil z jeho vlivu. Navázal styky s básníkem a libretistou Christianem Postelem, který mu napsal text k Pašijím podle sv. Jana, které byly provedeny na velikonoce roku 1704. Zklamaný Mattheson napsal na toto dílo zdrcující kritiku, která byla sice krutá a poznamenaná osobním sporem, ale věcně naprosto správná, takže dodnes slouží jako učebnicový vzor kritického textu a rozboru hudebního díla.
 Dočasná averze mezi Händelem a Matthesonem dospěla až k souboji na kordy, při němž byl Händel málem zabit. Během představení Matthesonovy opery Kleopatra 5. prosince 1704 dozpíval Mattheson svůj part Antonia a chtěl zasednout za cemballo, odkud do té doby představení dirigoval Händel. Ten to však odmítl. Před obecenstvem došlo k pranici, která vyvrcholila soubojem na kordy před divadlem, při němž se Mathesonův kord zastavil o knoflík na soupeřově kabátě. Díky domluvám nájemců divadla a jednoho z radních se po souboji oba soupeři smířili a Mattheson dokonce přijal roli v první Händelově veřejně provedené opeře Almira. Premiéra se konala 8. ledna 1705 a dostavil se mimořádný úspěch. O měsíc později s další operou Nero se úspěch opakoval a Händel opanoval hamburskou operu na celou zimní sezónu.
 Opera v Hamburku se však blížila k neslavnému konci. Händel sice ještě zkomponoval komickou dvouoperu Florindo und Daphne, ale její premiéry se skladatel už nedočkal. V létě 1706 odjel do Itálie na pozvání Giovani Gastona Medicejského, bratra velkovévody toskánského.
 Ve Florencii se zdržel pouze krátce. Zkomponoval zde pouze několik kantát, z nichž je nejznámější a dodnes hraná dramatická kantáta Lucrezia. Přízeň Medicejských byla vrtkavá, a proto Händel v lednu roku 1707 odcestoval do Říma. Ani tam však nebyla situace nejpříznivější. Papež Inocenc XII. (Tor di Nona) před časem pro nemravnost zrušil velké operní divadlo, kromě toho postihlo v roce 1703 Itálii katastrofální zemětřesení a vedla se válka o španělské dědictví. Nicméně doporučující dopisy Medicejských otevřely skladateli cestu do nejvyšší společnosti, kde se uplatnil především jako výkonný umělec: hráč na cembalo a varhaník. Na jaře 1708 se v římském paláci kardinála Ottoboniho utkal se Scarlattim v soutěži ve hře na varhany a cembalo. Zatímco na první nástroj dali přítomní přednost Němci, cembalo ovládl Scarlatti.
 Händel se na podzim 1707 cítil natolik sžitý s italskou hudební kulturou, že napsal italskou operu Rodrigo, která byla poprvé provedena ve Florencii. Úspěch díla mu přinesl lásku primadony Vittorie Tarquini a konečně i přízeň velkovévody toskánského. Posílen tímto úspěchem se rozhodl, že dobude hlavní město opery – Benátky. V Benátkách se tehdy hrálo denně na osmi operních scénách. V Benátkách žili umělci jako Alessandro Scarlatti, Arcangelo Corelli, Bernardo Pasquini, Benedetto Marcello a další. Georg Friedrich Händel zde získal přátelství Domenica Scarlattiho (Alessandrova syna).
 Vrátil se tedy do Říma, kde byl aristokratickou společností vřele přivítán. V Římě byla již roku 1690 založena Accademia dell'Arcadia na ochranu a ke cti a slávě lidové poezie a řečnictví. Ta v Händelově době sdružovala umělce všech směrů, jejich mecenáše, aristokracii i špičky vatikánského duchovenstva včetně řady papežů. Pořádala pravidelné koncerty, básnické recitace a umělecké soutěže. Händel se s nadšením zúčastnil jejího života i soutěží ve virtuozitě s Domenicem Scarlattim a Bernardem Pasquinim. Z té doby pocházejí oratoria Resurrezione, Trionfo del Tempo, a zejména sbírka Italské kantáty, které mimo jiné zaujaly i Johanna Sebastiana Bacha.
 O náboženské toleranci té doby svědčí mimo jiné to, že ač protestant, byl vítán v kruzích nejvyššího vatikánského duchovenstva. Byl sice učiněn pokus obrátit ho na katolickou víru. Ale odmítnutí na jeho postavení nic nezměnilo.
 Válka o španělské dědictví se přiblížila Římu a Händel se proto vydal do Neapole. Důsledkem pověsti, kterou si vybudoval v Římě, a zejména v Arkádii, byl neapolskou šlechtou přijat s nadšením. V Neapoli pobyl téměř rok a intenzivně se zajímal zejména o italské malířství, a dokonce sbíral kalábrijské lidové písně. Spřátelil se i s neapolským místokrálem kardinálem Grimaldim, který vlastnil v Benátkách divadlo San Giovani Gristosomo s jehož přímluvou konečně na začátku masopustní sezóny 1709–1710 uvedl v Benátkách svou operu Agrippina.
 Úspěch překonal všechna očekávání. Očitý svědek vypráví, že „posluchači si vedli jako šílení, potlesk a výkřiky Viva il caro Sassone! (Ať žije drahý Sas) nebraly konce.“ Opera byla označena jako nejzpěvnější z italských oper a její obliba se záhy rozšířila po celé hudební Evropě. Úspěch v Benátkách však jen přesvědčil Georga Friedricha Händela, že od Itálie obdržel vše, co mu mohla dát, a rozhodl se k návratu do Hannoveru. Skončila léta dozrávání.
 Mistrovská léta
 Na začátku 18. století platil hannoverský dvůr za jeden z nejkulturnějších v Německu. Hannoverskými vévody se postupně stali čtyři bratři Kristián Ludvík, Jiří Vilém, Jan Bedřich a Arnošt August. Všichni milovali Itálii a Francii a zdržovali se proto převážně mimo zemi, kterou měli spravovat. Posledně jmenovaný nicméně v Hannoveru od roku 1689 vybudoval velkolepou operu, do níž byl jako kapelník přijat Agostino Steffani. Tato pozoruhodná osobnost proslula jako mimořádně schopný diplomat, církevní hodnostář a vynikající skladatel. A právě tento Steffani, který se s Händelem poznal v roce 1708 v Římě, nabídl o třicet let mladšímu Händelovi nástupnictví ve své funkci.
 K jeho jmenování, s ročním platem 1000 zlatých ročně, došlo v červenci 1710. Händel se však v Hannoveru dlouho nezdržel a záhy požádal o dovolenou. Ukazovalo se, že nový kurfiřt Jiří I., budoucí anglický panovník, není příliš ochotný do nákladného provozu opery investovat. Händel se napřed rozjel domů do Halle, kde se setkal s matkou a sestrou. Pak odjel do Düsseldorfu, kde prožil část podzimu a odtud, místo do Hannoveru, zamířil přes Holandsko do Londýna.
 Anglická hudební scéna tehdy stagnovala. Hudební život se po smrti předčasně zemřelého geniálního hudebníka Henryho Purcella (zemřel ve 36 letech roku 1695), vrcholného zjevu anglické barokní hudby, ocitl v krizi. Puritánská opozice prudce zaútočila na anglické divadlo a angličtí umělci se nechali zastrašit. Uvolněné místo obsadili umělci italští. Ve chvíli, kdy Händel přišel do Londýna, byla anglická hudba mrtva, Londýn neměl vlastního skladatele. Zato však oplýval znamenitými virtuózy.
 Ředitelem londýnské opery Theatre Royal Haymarket byl tehdy Aaron Hill: všeuměl, cestovatel, spisovatel, překladatel, chemik, stavitel lodí, a dokonce zakladatel společnosti na lisování oleje z bukvic. Hill projevil předvídavost, když ihned po Händlově příjezdu do Londýna koncem roku 1710 zadal německému skladateli operu na námět Osvobozeného Jeruzaléma Torquata Tassa, kterou skladatel vytvořil během pouhých 14 dnů. Premiéra opery Rinaldo se konala 24. února 1711 a měla ohromující úspěch. V podstatě zahájila novou éru operní hudby, když vedoucí roli neapolské operní školy převzali Němci italskou školou odchovaní. Po Händelovi to bude Johann Adolf Hasse, Christoph Willibald Gluck a konečně Wolfgang Amadeus Mozart.
 Opera je stále znovu hrána, zvláště po zvýšení zájmu o tzv. historicky poučenou interpretaci barokní hudby. Árie „Lascia ch'io pianga“ (Ponech mne plakat) patří k vůbec nejslavnějším áriím, jaké kdy zněly na operních jevištích.
 Se zjevnou nechutí jel téhož roku Händel zpět do Hannoveru, aby splnil své závazky hannoverského kapelníka. V tamním divadle vystupovali francouzští herci a na provozování opery chyběli jak kvalitní italští zpěváci, tak finanční prostředky. Händel se zde proto věnoval převážně komponování lehčí instrumentální hudby, převážně pro princeznu Karolinu z Ansbachu, manželku budoucího anglického krále (od 1714) Jiřího I. Händel však toužil po divadle a také londýnské publikum po něm naléhavě volalo. Proto brzy požádal kurfiřta Jiřího Hannoverského, aby znovu, bez ohledu na smlouvu, mohl odcestovat. Svolení dostal pod podmínkou, že se „po rozumné době“ vrátí. Od roku 1712 byl Händel opět v Londýně a na návrat už vůbec nepomýšlel.
 Okamžitě po příjezdu do Anglie byla provedena jeho komická opera Il Pastor Fido a vzápětí tragédie Teseo. Obratnou politikou (zkomponoval oslavnou ódu k narozeninám princezny Anny) se mu podařilo překonat i zákony země, které nařizovaly, že hudbu k oficiálním příležitostem může komponovat pouze rodilý Angličan a nejenže se stal oficiálním skladatelem anglického dvora, ale dokonce zkomponoval Te Deum a Jubilate, které byly uvedeny na slavnosti k podepsání utrechtského míru za přítomnosti královské rodiny a Parlamentu.
 Tím ale porušil úmluvy, které měl s hannoverským kurfiřtem Jiřím a vzniklá napjatá situace, která se ještě více zkomplikovala, když se výše zmíněný kurfiřt stal v roce 1714 anglickým králem Jiřím I. a zakladatelem hannoverské dynastie. Naštěstí byl nový anglický král velkým hudebním milovníkem a skladateli odpustil, zvláště po dalším mimořádném úspěchu Händelovy opery Amadigi. Händel dokonce dál bral plat hannoverského kapelníka, stal se učitelem hudby malých princezen a doprovázel krále na cestách. Údajně ho král nadobro vzal na milost za překrásnou Vodní hudbu, provozovanou v roce 1717 na Temži při panovníkových projížďkách. Skončila mistrovská léta.
 Vrcholné období
 Mezi roky 1717 a 1719 byl skladatel ve službách Jamese Brydgese, od roku 1719 vévody z Chandosu. Ten zbohatl v úřadu správce armádních financí a dal si postavit na severu Londýna, tehdy vesnici Edgware velkolepý zámek. V tomto přepychovém prostředí, bez jakýchkoliv materiálních starostí, dozrála skladatelova osobnost a Händel prakticky vytvořil zcela nový sloh v hudbě i divadle. Dokazuje to zejména sbírka církevních kantát hannoverské dynastie Chandos Anthems (Žalmy z Chandosu), psaných pro vévodovu kapli, v nichž zcela nově pojal úlohu sboru, který podává slova Bible bez obvyklého sentimentu a naivních komentářů. Tento nový styl se projevil i v operní tvorbě.
 Jako antipod této tragédie pak působí pastorální tragédie Acis a Galathea na slova anglického básníka Johna Gaye. V opeře se snoubí básnická dokonalost textu a úsměvná elegická hudba. Právem bývá považována za jeden z vrcholů skladatelovy tvorby i hudební tvorby 18. století vůbec.
 V této době si Händel předsevzal přivést do Londýna italskou operu. Spolu se skladateli Attilio Aoristim a Giovanni Bononcinim zde v únoru 1719 založili Royal Academy of Music . Ještě téhož roku odjel Händel do Německa, aby najal skupinu italských pěvců. Příliš jich nezískal, protože byli většinou vázáni jiným angažmá. Například proslulý altový kastrát Senesino) mohl nastoupit až od příští sezóny. 27. dubna 1720 zahájil v divadle Haymarket Hill činnost operou Radamisto, kterou věnoval králi. Byla to však její první verze, na níž bylo znát, že byla složená ve spěchu. Definitivní verze, už za účasti Senesiniho, byla provedena až 19. listopadu téhož roku. Části anglické šlechty se však velmi znelíbilo, že italskou operu má v Londýně zastupovat poitalštěný Němec, jako druhý skladatel operní scény byl ustanoven právě Bononcini.
 Nastalo období plné zápasů a intrik. Anglické obecenstvo vyzvalo všechny tři skladatele, aby napsali společnou operu Muzio Scevola. Ariosti si ale na konfrontaci s oběma dalšími netroufl a nechal se nahradit prvním cellistou orchestru Fillipem Matteiem zvaným Pippo. Druhé jednání složil Bonocini a třetí, nejdelší bylo svěřeno Händelovi. Jakkoliv tato hudba nepatří k Händelovým nejlepším, výtvory konkurentů výrazně předčila. Jeho další, již opět samostatná opera Floridante, se v mnohém vrací k předchozí tvorbě. Bononcini si spravil reputaci svou půvabnou operou Griselda, se kterou slavil velký úspěch.
 Händel si získával obecenstvo dramatickými operami Ottone, Julius Caesar v Egyptě (Giulio Cesare) a zejména Tamerlano, jehož poslední dějství je skvělým příkladem vášnivého dramatu napsaného ještě před Gluckem a Mozartem. Bononcini se znemožnil sám, když mu bylo v rozsáhlém soudním procesu prokázáno plagiátorství některých skladeb.
 První pokus uvést na anglické jeviště italskou operu však ukončily dvě události. První z nich souvisela s kultem kastrátů a primadon. Na londýnském jevišti spolu soupeřily dvě primadony, Faustina Bordoniová a Francesca Cuzzoniová. Jejich souboj skončil 6. června 1727 rvačkou na jevišti za přítomnosti korunní princezny. Pikantní bylo, že konflikt Händel osobně doprovázel na bubny.
 Druhou událostí pak byla premiéra dodnes slavné „Žebrácké opery“ autorů Johna Gaye a Johanna Christopha Pepusche v únoru 1728. De facto muzikál, složený z mluvených dialogů a lidových písní, byl krutou satirou na politické poměry, ale současně i vtipnou parodií na italské operní manýry. Opera přispěla k tomu, že 1. června 1728 byl provoz Royal Academy ukončen.
 Händel od svého záměru provozovat v Londýně italskou operu neustoupil. Počátkem roku 1728 odjel do Itálie, aby pro další svůj projekt, na kterém se domluvil s impresáriem Johannem Jacobem Heideggerem (1659–1749) sestavil nový italský operní soubor. Podnícen novými proudy v italské opeře, např. dílem Leonarda Vinciho, který se snažil vrátit opeře dramatičnost, zahájil novou etapu svého divadla. Tentokrát se objevily problémy ze strany, ze které to ani neočekával. Královská rodina hannoverského původu nebyla v Anglii příliš oblíbena a k neoblibě přispívaly i veřejně propírané spory mezi králem a jeho synem. Princ waleský věděl o přízni, kterou u krále Händel má, a proto se rozhodl, že skladatele zničí finančně. Roku 1733 založil konkurenční operu s názvem Opera of the Nobility a svěřil ji Nicolu Porporovi, dalšímu z velkých italských skladatelů, k němuž se připojil jiný německý skladatel Johann Adolf Hasse. Většina Händelových zpěváků přešla do nového podniku. Boj se přenesl i do Parlamentu a výsledkem bylo, že skladatel ztratil i podporu královu. Händel byl nucen Royal Academy podruhé zrušit.
 Rodák z Halle se však nevzdal. V roce 1733 odjel potřetí do Itálie, aby doplnil svůj soubor. Útoky však pokračovaly. Divadlo Haymarket Hill obsadil konkurenční soubor a Händel byl nucen se přesunout do divadla Covent Garden, které v té době fungovalo spíše jako varieté a o které se dělil s baletem, pantomimami a šaškovskými komediemi. Zpočátku se mu dařilo využívat spojení s baletem. Zkomponoval de facto první pokus o francouzskou baletní operu Terpsichore (1734) a i do svých dalších oper zařazoval rozsáhlá baletní čísla. Nacionální nevraživost však donutila francouzský baletní soubor, který se na těchto představeních podílel, opustit Londýn. Händel sám dál pokračoval v boji za italskou operu, psal několik oper ročně, přesto finanční ztráty při provozu divadla byly nesmírné. V nejhorší době, kdy schodek divadla dosahoval dvacet tisíc liber a již se hlásily vážné zdravotní obtíže, uvedl 19. února 1736 jednu ze svých nejkrásnějších skladeb, oratorium Slavnost Alexandrova na slova básníka Johna Drydena. Její podtitul zněl Moc hudby.
 Soumrak
 Obrovské pracovní vypětí nemohl organismus vydržet. V dubnu 1737 ranila Händela mrtvice. Pravá strana těla zcela ochrnula a dostavily se i příznaky poškození mozku. Divadlo bez jeho vedení přestalo hrát a vyhlásilo úpadek. Zprvu byl skladatel zcela apatický, odmítal se léčit a smířil se s tím, že jeho životní dráha končí. Až koncem léta se přátelům podařilo dopravit Händela do lázní v Cáchách. Léčení bylo neuvěřitelně rychlé. Již v říjnu se vrátil do Londýna a během tří měsíců zkomponoval dvě opery a smuteční žalm na smrt královny Karoliny (Funeral Anthem).
 Po návratu do Londýna se však vrátily i finanční starosti. Hrozilo mu vězení pro dlužníky. Přátelé v jeho prospěch uspořádali benefiční koncert, jehož výtěžek pokryl alespoň ty nejnaléhavější dluhy. Přízeň publika se projevila i v tom, že mu byla v dubnu 1738 odhalena socha v sadech ve Vauxhallu. Nový příval tvůrčí síly vedl ke vzniku dvou vrcholných oratorií, Saula a Izraele v Egyptě, s mohutnými dramatickými sborovými částmi. Jejich genialita však byla oceněna až mnohem později.
 Rok 1739 byl poznamenán válkou. V zimě toho roku se pro mrazy a válku v divadlech nehrálo. Rovněž nepřátelé neustávali v útocích proti skladateli. Byly strhávány plakáty na jeho koncerty a návštěvnost klesala k nule. Unavený a zklamaný Händel už neměl sílu dále bojovat. Rozhodl se, že téměř po třiceti letech, které Anglii obětoval, odjede a na 8. dubna 1741 ohlásil poslední koncert.
 Irský lord místodržitel pozval skladatele do Dublinu řídit několik koncertů. Podle vlastních slov, „aby mohl svému novému národu nabídnout něco nového“ zkomponoval za 24 dnů dílo, které se stalo nacionálním symbolem ve všech anglicky mluvících zemích: oratorium Mesiáš. Jeho premiéra se – s velkým úspěchem – uskutečnila 13. dubna 1742. Těchto několik měsíců v Irsku, od listopadu 1741 do srpna 1742 – patřilo mezi Händelova nejšťastnější období života.
 Vítězství a smrt
 V posledních letech se Händelova tvůrčí pozornost přesunula od opery k oratoriu. Vrátil se do Anglie a uvedl oratorium Samson (1743) na slova Miltonovy básně Samson Agonistes, po němž následovala oratorní dramata Belshazzar a Herakles, obě v roce 1745. Nenávist určité části anglického obecenstva (zejména aristokracie) však přetrvávala. V roce 1745 byl znovu donucen k vyhlášení úpadku. V této nejhlubší životní krizi mohl už pomoci jen zázrak - a ten se kupodivu stal. Paradoxní na tom je, že zásadní obrat nastal z příčin víceméně nehudebních. Karel Eduard, následník trůnu, spolu s armádou skotských horalů táhl na Londýn a Anglii zachvátilo vlastenecké nadšení. Händel zkomponoval v roce 1746 oratorium Occasional Oratorio, v němž vyzval Angličany do boje. Po vítězství v bitvě u Cullodenu uvedl Judu Makabejského na oslavu vítězného vévody z Cumberlandu. Po třiceti letech bojů a zápasů konečně Angličané uznali Georga Friedricha Händela za svého národního skladatele. Byl zbaven nejen nepřátel, ale i hmotných starostí a mohl se plně věnovat hudbě. K nejznámějším dílům pozdního období patří v roce 1749 zkomponovaná Hudba k ohňostroji, prototyp radostné hudby k lidové slavnosti, která původně oslavovala cášský mír. Menuet z Hudby k ohňostroji: V roce 1750 vykonal ještě poslední cestu do rodného Halle, kde utrpěl úraz při nehodě poštovního dostavníku.
 Po návratu se pustil do práce na oratoriu Jephta. Jen s největší námahou se mu ho podařilo počátkem roku 1752 dokončit. Krátce poté začal mít potíže se zrakem. Podstoupil operaci u W. Bromfielda, ale bez většího výsledku. Rovněž neúspěšná byla v roce 1758 léčba v Royal Tunbridge Wells u tehdy proslulého lékaře Johna Taylora (1703–1770). Se zrakem jakoby se i vytrácela i tvůrčí invence. Jeho posledním dílem bylo přepracování jednoho z raných oratorií s názvem Il Trifono del Tempo, které bylo opatřeno anglickým textem a dostalo jméno The Triumph of Time and Truth. Ještě hrál a improvizoval na varhany při provádění svých oratorií, ale kromě několika drobnějších skladeb, které diktoval, již nevzniklo žádné rozměrnější dílo.
 Naposledy se objevil na veřejnosti 6. dubna 1759, kdy provedení Mesiáše doprovázel na cembalo. Na Bílou sobotu, 14. dubna 1759 skladatel zemřel. Pohřben byl 20. dubna ve Westminsterském opatství.
 Dílo
 Dílo Georga Friedricha Händla je neobyčejně rozsáhlé. Je mj. autorem 44 oper, které složil mezi léty 1705–1741, tří pasticií – hudebně-dramatických děl, složených z vlastních předchozích oper a 32 oratorií. Patrně nejúplnější seznam Händlových prací sestavil Berndt Baselt z Univerzity Martina Luthera v Halle, který poprvé vyšel ve třech svazcích v letech 1978 až 1986 pod názvem Händel-Handbuch a čítá 612 položek. Každá skladba je označena zkratkou HWV (Händel-Werke-Verzeichnis) a pořadovým číslem. Obsahuje všechny známé skladby Georga Friedricha Händela včetně několika, u kterých jsou ohledně autorství jisté pochybnosti. Tento seznam má pro katalogizaci díla stejný význam jako známý Seznam skladeb Johanna Sebastiana Bacha Bach-Werke-Verzeichnis (BWV) nebo Köchelův seznam (KV) díla Wolfganga Amadea Mozarta.
 Händel dosáhl mistrovství zejména v oblasti sborového umění. Dokázal vytvářet na velkých hudebních plochách působivé gradace. Komponoval jak ve vícehlasé polyfonii, tak v jednodušší homofonii. Svou hudbu intenzívně prožíval. Při skládání svých larg byl nejednou přistižen v pláči.
 V Česku se o popularizaci díla stará Česká Händelova společnost.
 Opery
 Almira (1705)
 Nero (1705)
 Rodrigo (1707)
 Florindo (1708)
 Daphne (1708)
 Agrippina (1709)
 Rinaldo (1711)
 Il pastor fido (1712)
 Teseo (1713)
 Silla (1713)
 Amadigi di Gaula (1715)
 Radamisto (1720)
 Muzio Scevola (1721)
 Floridante (1721)
 Ottone (1723)
 Flavio (1723)
 Julius Cesar (1724)
 Tamerlano (1724)
 Rodelinda (1725)
 Scipione (1726)
 Alessandro (1726)
 Admeto (1727)
 Riccardo Primo (1727)
 Siroe (1728)
 Tolomeo (1728)
 Lotario (1729)
 Partenope (1730)
 Poro (1731)
 Ezio (1732)
 Sosarme (1732)
 Orlando (1733)
 Arianna in Creta (1734)
 Oreste (1734)
 Ariodante (1735)
 Alcina (1735)
 Atalanta (1736)
 Arminio (1737)
 Giustino (1737)
 Berenice (1737)
 Faramondo (1738)
 Xerxes (1738)
 Imeneo (1740)
 Deidamia (1741)
 Acis and Galatea (1742)
 Pasticcia
 Oreste (1734)
 Alessandro Severo (1738)
 Giove in Argo (1739)
 Oratoria (výběr)
 La Resurrezione (1708)
 Deborah (1733)
 Athalia (1733)
 Mesiáš (1742)
 Theodora (1750)
 Italské kantáty (výběr)
 Il Duello amoroso (1708)
 Il Consiglio (1708)
 Církevní hudba (výběr)
 Utrecht Te Deum (1713)
 Coronation Anthems (1727)
 Orchestrální hudba (výběr)
 Vodní hudba (Watermusic, 1717)
 Hudba ke královskému ohňostroji (Music for the Royal Fireworks, 1749)
 Kromě toho složil Händel mnoho skladeb pro komorní hudbu a sólové nástroje, mj. 16 koncertů pro varhany, suity pro sólový klavír, 13 triových sonát pro dvoje housle (nebo hoboje), flétnu a basso continuo.
 Odkazy
 Reference
 Literatura
 Dean, Winton, Handel's Dramatic Oratorios and Masques, Oxford University Press, reprint edition 1990,
 Gervinus, Georg Gottfried, Händel und Shakespeare: Zur Ästhetik der Tonkunst (reprint), Forgotten Books, London 2018,
 Händel-Handbuch, 6 svazků (Životopis, Opery, Oratoria, Duchovní hudba, Instrumentální hudba, Lexikon), Laaber Verlag, Laaber 2008–2011
 Hogwood, Christopher, Georg Friedrich Händel, Vyšehrad, Praha 2015,
 Marx, Hans-Joachim, Händels Oratorien, Oden und Serenaten. Ein Kompendium, Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 1998,
 Polka, Pavel, Triumf času a pravdy, Česká Händelova společnost, Praha 1991,
 Rolland, Romain, Händel, Státní nakladatelství krásné literatury, hudby a umění, Praha 1959
 Související články
 Johann Sebastian Bach
 Antonio Vivaldi
 Italská opera
 Libreto
 Händel-Werke-Verzeichnis
 Externí odkazy
 Händelova díla na Choral Public Domain Library (ChoralWiki)
 Česká Händelova společnost (česky, anglicky)
 gfhandel.org (anglicky)
 American Handel Society (anglicky)
 George Frideric Handel na npj.com (anglicky)
 Stránky Händelova domu v Halle
 Skladatelé klasické hudby
 Němečtí operní skladatelé
 Barokní skladatelé
 Skladatelé chrámové hudby
 Němečtí hudební skladatelé
 Anglikánští svatí
 Nevidomí hudebníci
 Osobnosti na britských poštovních známkách
 Osobnosti na německých poštovních známkách
 Osobnosti na vatikánských poštovních známkách
 Narození 1685
 Narození 23. února
 Narození v Halle (Saale)
 Úmrtí 1759
 Úmrtí 14. dubna
 Úmrtí v Londýně
 Pohřbení ve Westminsterském opatství
 Muži


text:
Szászszentlászló (románul Laslea, korábban Laslea Mare, németül Grosslasseln) falu Romániában, Szeben megyében, az azonos nevű község központja.
 Története
 A község területén neolitikumi, bronzkori, római kori és kelta leleteket tártak fel. A település határában, a Burgberg nevű legelőn földvár maradványaira bukkantak. A helység első írásos említése 1308-ból maradt fenn Sanctus Ladislaus néven. További névváltozatok: Zentlázlow (1348), Zentlazlo (1404), de Magno Ladislao (1432), Lazzlen (1504), Grosslaselen (1532).
 1348-ban a település a kolozsmonostori apátság birtoka volt. A későbbiekben segesvárszéki szász szabadfalu. 1488-ban 77 háztulajdonost, egy iskolát iskolamesterrel, egy malmot molnárral, három pásztort és 16 üres házat írtak össze benne. Szomszédsági törvényei 1672-ből valók.
 1876 után Nagyküküllő vármegyéhez tartozott.
 5000 holdas határának a 20. század elején egyharmada volt szántó, ugyanannyi erdő, egyötöde rét, a maradék pedig szőlő és legelő. Határát 1906–07-ben tagosították. A második világháború után a kényszermunkára a Szovjetunióba hurcolt szászok helyére a szigethegységi Mogosról költöztek román telepesek. 1949. július 24-én itt alakították meg az öt első romániai szocialista termelőszövetkezet egyikét, amelyben a komló termesztésével is kísérleteztek.
 1992 óta a faluban működik a németországi segítséggel felállított, idősek otthonából és sebészeti klinikából álló keresztyén Lukas-Spital.
 Lakossága
 1850-ben 1118 lakosából 736 volt német, 196 román és 186 cigány nemzetiségű; 735 evangélikus, 344 ortodox és 39 római katolikus vallású.
 2002-ben 1456 lakosából 1016 volt román, 385 cigány, 34 német és 19 magyar nemzetiségű; 1293 ortodox, 71 adventista, 31 evangélikus, 29 baptista és 10 református vallású.
 Látnivalók
 Középkori temploma helyett 1842–44 között a segesvári Samuel Teutsch építőmester épített új templomot. Mivel az új torony még elkészülte előtt összeomlott, meghagyták a korábbi templom 14–15. századi, később erődített tornyát, a védőművek egy részével együtt.
 Híres emberek
 1860. augusztus 20-án az átutazó Eötvös Józsefet előbb a falu szász közössége üdvözölte, majd itt fogadta ünnepélyesen Segesvár város követsége is.
 Képek
 Jegyzetek
 További információk
 Harald Roth: 675 Jahre seit der ersten urkundlichen Nennung von Grosslasseln
 A falu térképe szerint tájolt fotók
 Képek az evangélikus templomról
 A község evangélikus lelkészeinek listája
 Kapcsolódó szócikkek
 Szeben megye települései
 Szent László nevét viselő települések
 Nagy-Küküllő vármegye települései