type: other

text:
Gemeente Meerssen | Afstemmingsverordening Participatiewet Maastricht-Heuvelland 2015
 Home nieuws & bekendmakingen bekendmakingen Afstemmingsverordening Participatiewet Maastricht-Heuvelland 2015
 vast te stellen: de Afstemmingsverordening Participatiewet 2015.
 bijstandsnorm: toepasselijke bijstandsnorm als bedoeld in artikel 5, onderdeel c, van de Participatiewet;
 uitkering: algemene bijstand op grond van de Participatiewet
 Als de belanghebbende naar het oordeel van het Dagelijks Bestuur de uit de wet voortvloeiende verplichtingen niet of onvoldoende nakomt dan wel anderszins tekortschietend besef van verantwoordelijkheid voor de voorziening in het bestaan betoont wordt overeenkomstig de wet en deze verordening een verlaging toegepast.
 In het besluit tot het opleggen van een verlaging van de uitkering als bedoeld in artikel 18, tweede, vijfde en zesde lid, van de Participatiewet, wordt in ieder geval vermeld:
 De verlaging, bij gedragingen als bedoeld in artikel 7, wordt vastgesteld op:
 Bij een verlaging als bedoeld in artikel 9, kan de verlaging worden toegepast over drie maanden waarbij zowel aan de maand van oplegging als aan de twee daaropvolgende maanden een derde van de verlaging wordt toebedeeld.
 10% van de bijstandsnorm gedurende één maand bij een benadelingsbedrag tot € 1.000,–;
 20% van de bijstandsnorm gedurende één maand bij een benadelingsbedrag vanaf € 1.000,– tot € 2.000,–;
 40% van de bijstandsnorm gedurende één maand bij een benadelingsbedrag vanaf € 2.000,– tot € 4.000,–;
 100% procent van de bijstandsnorm gedurende één maand bij een benadelingsbedrag vanaf € 4.000,– of hoger.
 100% van de bijstandsnorm gedurende één maand, bij het uitoefenen van fysiek geweld tegen de hierboven genoemde personen en bij mondelinge of schriftelijke bedreigingen tegen de hierboven genoemde personen;
 Als een belanghebbende een door het Dagelijks Bestuur opgelegde verplichting als bedoeld in artikel 55 van de Participatiewet niet of onvoldoende nakomt, wordt een verlaging toegepast. De verlaging wordt vastgesteld op:
 Als een belanghebbende zich binnen twaalf maanden na bekendmaking van een besluit waarmee een verlaging is toegepast vanwege een gedraging als bedoeld in artikel 18, vierde lid, van de Participatiewet, opnieuw schuldig maakt aan een verwijtbare gedraging als bedoeld in artikel 18, vierde lid, van de wet, wordt de termijn van de verlaging zoals bedoeld in artikel 9 van deze verordening vastgesteld op twee maanden.
 Als een belanghebbende zich binnen twaalf maanden na bekendmaking van een besluit waarmee een verlaging is toegepast vanwege een gedraging anders dan bedoeld in het eerste lid opnieuw schuldig maakt aan eenzelfde verwijtbare gedraging, wordt telkens de duur van de oorspronkelijke verlaging verdubbeld.
 Artikel 17. Mandaatverlening
 Artikel 18. Onvoorziene omstandigheden en hardheidsclausule
 Deze verordening treedt in werking met ingang van 1 januari 2015. De bestaande Afstemmingsverordening WWB Pentasz Mergelland 2013 e., vastgesteld op 11 december 2012, wordt per 1 januari 2015 ingetrokken.
 Deze verordening wordt aangehaald als: de Afstemmingsverordening Participatiewet 2015.
 Opdracht aan gemeenteraad (lees: algemeen bestuur)
 Op grond van artikel 8, eerste lid, onder a, van de Participatiewet is de gemeenteraad verplicht om bij verordening regels te stellen over het verlagen van de bijstand, bedoeld in artikel 18, tweede lid en de periode van de verlaging van de bijstand bedoeld in artikel 18, vijfde en zesde lid.
 Met de Afstemmingsverordening Participatiewet wordt aan deze verplichting gevolg gegeven.
 Pentasz Mergelland heeft een verantwoordelijkheid met betrekking tot de invulling van de rechten en plichten van bijstandsgerechtigden. Mede gelet op de rechtszekerheid van een bijstandsgerechtigde moet beleid vastgelegd worden in een verordening. Rechten en plichten zijn echter twee kanten van één medaille. Het recht op algemene bijstand is altijd verbonden aan de plicht zich in te zetten om weer onafhankelijk te worden van de uitkering.
 Wanneer het Dagelijks Bestuur tot het oordeel komt dat een bijstandsgerechtigde zijn verplichtingen niet of in onvoldoende mate nakomt, verlaagt het de uitkering. Er is dus geen sprake van een bevoegdheid, maar van een verplichting. Alleen wanneer iedere vorm van verwijtbaarheid ontbreekt, ziet het Dagelijks Bestuur af van een dergelijke verlaging. Het Dagelijks Bestuur moet niettemin bij de vaststelling van de verlaging rekening houden met de persoonlijke omstandigheden en de individueel vastgestelde verplichtingen. Het Dagelijks Bestuur kan dan ook van een verlaging afzien als het Dagelijks bestuur daartoe zeer dringende redenen aanwezig acht.
 Het Dagelijks Bestuur beoordeelt uiterlijk drie maanden na de datum van de beschikking of de omstandigheden en het gedrag van belanghebbende aanleiding geven de beslissing te herzien (artikel 18, derde lid, van de Participatiewet). Bij een dergelijke herbeoordeling hoeft niet opnieuw een besluit te worden genomen, waarbij alle feiten en omstandigheden opnieuw tegen het licht worden gehouden. Het heeft slechts als doel vast te stellen of belanghebbende tussentijds (binnen de periode waarover de verlaging zich uitstrekt) blijk heeft gegeven van een zodanige gedragsverandering of dat sprake is van een zodanige wijziging van omstandigheden, dat aanleiding bestaat de eerder opgelegde verlaging in zwaarte of duur bij te stellen.1CRvB 19-04-2011, nr. 10/4882 WWB, ECLI:NL:CRVB:2011:BQ3002. Artikel 18, derde lid, van de Participatiewet is naar oordeel van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid niet van toepassing als sprake is van schending van een van de geüniformeerde arbeidsverplichtingen (artikel 18, vierde lid, van de Participatiewet). Ten aanzien van geüniformeerde arbeidsverplichtingen is artikel 18, elfde lid, van de Participatiewet van toepassing. Verschil tussen artikel 18, derde lid, en artikel 18, elfde lid, van de Participatiewet is dat artikel 18, elfde lid, pas wordt toegepast als belanghebbende daarom vraagt.
 Een verlaging krachtens de afstemmingsverordening is een punitieve sanctie voor zover de verlaging wordt opgelegd omdat belanghebbende zich zeer ernstig heeft misdragen.2CRvB 31-12-2007, nrs. 06/4510 WWB, ECLI:NL:CRVB:2007:BC1811, CRvB 29-07-2008, nrs. 07/2262 WWB e.a., ECLI:NL:CRVB:2008:BD9023, CRvB 19-08-2008, nrs. 07/2416 WWB e.a., ECLI:NL:CRVB:2008:BE8919 en CRvB 19-01-2010, nr. 08/1012 WWB, ECLI:NL:CRVB:2010:BL0052. Als een betreffende gedraging ook een strafbaar feit oplevert, kan belanghebbende hier strafrechtelijk voor worden vervolgd. Deze verlaging en de strafvervolging kunnen alleen naast elkaar bestaan als sprake is van juridisch te onderscheiden feiten. Bijvoorbeeld: belanghebbende beledigt opzettelijk een ambtenaar. Strafrechtelijk bezien kan een geldboete worden opgelegd of een gevangenisstraf van ten hoogste drie maanden. Daarnaast is sprake van zich zeer ernstig misdragen zoals bedoeld in artikel 9, zesde lid, van de Participatiewet op grond waarvan de bijstand kan worden verlaagd.
 Begrippen die al zijn omschreven in de Participatiewet worden niet afzonderlijk gedefinieerd in deze verordening. Deze zijn ook van toepassing op deze verordening.
 Onder de ‘bijstandsnorm’ wordt in deze verordening verstaan de in de situatie van belanghebbende geldende bijstandsnorm. Dit is de toepasselijke norm, vermeerderd met toeslagen, en verminderd met verlagingen, alles inclusief vakantietoeslag.
 Het benadelingsbedrag is de netto-uitkering waarop eerder, langer of tot een hoger bedrag een beroep wordt of is gedaan ten gevolge van tekortschietend besef van verantwoordelijkheid voor de voorziening in het bestaan. Voor het bepalen van het benadelingsbedrag wordt uitgegaan van het nettobedrag van de uitkering.
 De eisen waaraan een besluit moet voldoen vloeien rechtstreeks voort uit de Algemene wet bestuursrecht (Abw). Het motiveringsvereiste houdt onder andere in dat een besluit kenbaar is en van een deugdelijke motivering is voorzien. Tegen een besluit kan een belanghebbende bezwaar en beroep indienen.
 Het afzien van het opleggen van een verlaging ‘indien elke vorm van verwijtbaarheid ontbreekt’, is overgenomen uit artikel 18, negende lid, van de Participatiewet. Aangenomen moet worden dat hiervan uitsluitend sprake is bij evidente afwezigheid van verwijtbaarheid.3CRvB 24-07-2001, nr. 99/1857 NABW, ECLI:NL:CRVB:2001:AD4887. Het is aan het Dagelijks Bestuur te beoordelen of elke vorm van verwijtbaarheid ontbreekt aan het betreffende gedrag. Is vanwege de afwezigheid van elke vorm van verwijtbaarheid afgezien van een verlaging, dan is het niet mogelijk om bij toepassing van recidive deze gedraging mee te tellen (zie artikel 15 van deze verordening). Is vanwege de afstemming op grond van artikel 18, eerste lid, van de Participatiewet van een verlaging afgezien dan is daarin geen reden gelegen om de betreffende gedraging buiten beschouwing te laten in geval van recidive.
 De wet schrijft bij overtreding van een geüniformeerde arbeidsverplichting een afstemming voor van honderd procent van de bijstand gedurende één tot drie maanden. Op grond van artikel 18, tiende lid, van de Participatiewet moet het Dagelijks Bestuur een op te leggen maatregel of een opgelegde maatregel afstemmen op de omstandigheden van een belanghebbende en diens mogelijkheden om middelen te verwerven. Dit als – volgens het Dagelijks Bestuur – dringende redenen daartoe noodzaken, gelet op bijzondere omstandigheden. Op grond van bijzondere omstandigheden kan het Dagelijks Bestuur besluiten de maatregel op een lager niveau, voor een kortere duur of op nul vast te stellen.
 Het doen van een schriftelijke mededeling in een beschikking dat het Dagelijks Bestuur afziet van het opleggen van een verlaging wegens dringende redenen is van belang in verband met eventuele recidive (artikel 4 derde lid). Het opleggen van een verlaging bij recidive is geregeld in artikel 15.
 Het is niet altijd mogelijk om een lopende uitkering af te stemmen. In die gevallen kan de verlaging met terugwerkende kracht worden toegepast. Het afstemmingsbesluit dat in dat geval wordt genomen, is een bijzondere vorm van herziening van de uitkering. Het besluit leidt namelijk tot te veel verstrekte uitkering. De uitkering die op grond van het afstemmingsbesluit te veel is verstrekt kan met toepassing van artikel 58, tweede lid, onderdeel a, van de Participatiewet worden teruggevorderd. Afstemming met terugwerkende kracht is echter niet altijd mogelijk. Als alle uitkering over de betreffende periode is ingetrokken en teruggevorderd, resteert er niets meer om af te stemmen. Is geen duidelijke datum te koppelen aan de gedraging van een belanghebbende dan is verlagen met terugwerkende kracht evenmin mogelijk en kan de verlaging uitsluitend naar de toekomst toe worden toegepast.
 Een verlaging kan niet los worden gezien van het recht op bijstand. Het opleggen van een verlaging is niet mogelijk als een belanghebbende geen recht op bijstand (meer) heeft.4CRvB 07-08-2012, nr. 10/3435 WWB, ECLI:NL:CRVB:2012:BX3978. Als een verlaging niet of niet geheel ten uitvoer kan worden gelegd als gevolg van de beëindiging of intrekking van de uitkering, is het ook mogelijk om de verlaging of dat deel van de verlaging dat nog niet is uitgevoerd, alsnog op te leggen als belanghebbende binnen een bepaalde termijn na beëindiging van de uitkering opnieuw een uitkering op grond van de wet ontvangt. Het Dagelijks Bestuur moet wel rekening houden met de vervaltermijn voor het opleggen van een maatregel zoals bedoeld in artikel 3, eerste lid, onderdeel b. Een dergelijke maatregel kan vanwege de samenhang met het recht op bijstand niet bij voorbaat worden opgelegd. Het Dagelijks Bestuur moet bij het opnieuw toekennen van het recht op bijstand beoordelen in hoeverre er nog aanleiding bestaat om een verlaging toe te passen. Pas dan is sprake van een afstemmingsbesluit en staat de mogelijkheid van bezwaar tegen de maatregel open.5CRvB 08-09-2009, nrs. 07/6337 WWB e.a., ECLI:NL:CRVB:2009:BJ7732 en CRvB 07-12-2010, nr. 09/1094 WWB, ECLI:NL:CRVB:2010:BO6721.
 De artikelen 7 en 8 moeten in onderlinge samenhang worden gelezen. In artikel 7 worden schendingen van verplichtingen uit de Participatiewet geformuleerd. De verwijtbare gedragingen die zijn genoemd in artikel 7 zijn ondergebracht in categorieën. Aan die categorieën wordt in artikel 8 een gewicht toegekend in de vorm van een verlagingspercentage. De categorieën zijn gerangschikt naar toenemende zwaarte en zijn – waar mogelijk – ontleend aan de categorie-indeling met bijbehorende hoogte en duur van verlaging die in de Afstemmingsverordening WWB 2013 van toepassing was.
 De verwijtbare gedragingen omvatten zowel het niet als het onvoldoende nakomen van diverse verplichtingen. Artikel 18, tweede lid, van de WWB zoals dat luidde vóór 1 januari 2015 bepaalt dat het Dagelijks Bestuur moest afstemmen als een belanghebbende de verplichtingen ‘niet of onvoldoende nakomt’. Met het huidige artikel 18, tweede lid, van de Participatiewet wordt dit gewijzigd in ‘het niet nakomen van de verplichtingen’. Het woord ‘onvoldoende’ valt hiermee weg. Gemeend wordt dat de wetgever hiermee echter geen inhoudelijke wijziging heeft beoogd en dat dit moet worden gelezen als het niet of onvoldoende nakomen van verplichtingen. Om onduidelijkheid hierover te voorkomen is daarom in artikel 7 neergelegd dat sprake is van een verwijtbare gedraging bij het niet of onvoldoende nakomen van de verplichtingen.
 De plicht tot arbeidsinschakeling geldt vanaf datum melding (zie artikel 9, eerste lid, van de Participatiewet). Specifiek voor personen jonger dan 27 jaar geldt dat zij worden beoordeeld op hun inspanningen in de eerste vier weken na de melding (artikel 43, vierde en vijfde lid, van de Participatiewet). Is geen enkele inspanning verricht, dan bestaat op grond van artikel 13, tweede lid, onderdeel d, van de Participatiewet geen recht op bijstand. Zijn er wel inspanningen verricht, maar naar het oordeel van het Dagelijks Bestuur onvoldoende, dan verlaagt het Dagelijks bestuur de uitkering.
 Zie voor de verlagingswaardige gedragingen de toelichting bij de artikel 7.
 Met de Wet Maatregelen WWB zijn geüniformeerde arbeidsverplichtingen en bijbehorende maatregelen geïntroduceerd. Zie artikel 18, vierde en vijfde lid, van de Participatiewet. Voor het bepalen van de zwaarte van de afstemming als gevolg van de gedraging zoals omschreven in de derde categorie is aansluiting gezocht bij de verlaging voor het schenden van de geüniformeerde arbeidsverplichting ‘het naar vermogen verkrijgen van algemeen geaccepteerde arbeid in een andere dan de gemeente van inwoning’, zoals omschreven in artikel 18, vierde lid, onder c van de wet.
 De eerste keer dat het Dagelijks Bestuur het verwijtbaar niet naleven van een geüniformeerde arbeidsverplichting vaststelt, bedraagt de verlaging honderd procent van de bijstandsnorm gedurende een bij deze verordening vastgestelde periode (artikel 18, vijfde lid, eerste volzin, van de Participatiewet). De periode van de verlaging is in deze verordening vastgesteld op de minimale duur van een maand.
 Het Dagelijks Bestuur heeft de mogelijkheid bij verlaging van de bijstand wegens schending van een geüniformeerde arbeidsverplichting, de verlaging te verrekenen. Dit over de maand van oplegging van de maatregel en ten hoogste over de twee volgende maanden. Over de eerste maand moet minimaal een derde van het bedrag van de verlaging worden verrekend (artikel 18, vijfde lid, tweede volzin, van de Participatiewet). Wanneer belanghebbende tot inkeer komt, wordt de verlaging stopgezet en ontvangt belanghebbende weer de volledige uitkering (artikel 18, elfde lid, van de Participatiewet). Het gaat hier om een facultatieve bepaling.
 Het door eigen toedoen niet behouden van algemeen geaccepteerde arbeid moet worden aangemerkt als een geüniformeerde arbeidsverplichting (zie de artikelen 9, eerste lid, onderdeel a, en 18, vierde lid, onderdeel g, van de Participatiewet). Is sprake van het door eigen toedoen niet behouden van algemeen geaccepteerde arbeid, dan moet afstemming plaatsvinden volgens de regels van artikel 18 van de Participatiewet en artikel 9 en 15 van deze verordening.
 Als sprake is van tekortschietend besef van verantwoordelijkheid kan het Dagelijks Bestuur tevens besluiten de bijstand in de vorm van een geldlening te verstrekken. Dit volgt uit artikel 48, tweede lid, onderdeel b, van de Participatiewet. Als het Dagelijks Bestuur besluit beide instrumenten te gebruiken (leenbijstand én verlaging) moet het wel voldoende acht slaan op het totale effect hiervan voor de bijstandsgerechtigde.6CRvB 20-03-2007, nrs. 06/515 NABW e.a., ECLI:NL:CRVB:2007:BA2344.
 Onder de term ‘zeer ernstige misdraging’ dient in elk geval te worden verstaan: elke vorm van ongewenst en agressief fysiek contact met een persoon of het ondernemen van pogingen daartoe. Hieronder valt bijvoorbeeld schoppen, slaan of het (dreigen met) gooien van voorwerpen naar een persoon. Ook het toebrengen van schade aan een gebouw of inventarisonderdeel, evenals het ondernemen van pogingen daartoe in enige vorm wordt als zeer ernstige misdraging gezien. Handelingen die door hun grote en mogelijk blijvende impact op de desbetreffende persoon of personen grote invloed hebben zoals het opzetten van gerichte lastercampagnes, seksuele intimidatie, het tonen van steek- en/of vuurwapens evenals (pogingen tot) opsluiting in een ruimte zijn eveneens als zeer ernstige misdraging te beschouwen.7Kamerstukken II 2013/14, 33 801, nr. 3, blz. 24. Ook verbaal geweld valt onder de noemer ‘zeer ernstige misdraging’.8CRvB 19-08-2008, nrs. 07/2416 WWB e.a., ECLI:NL:CRVB:2008:BE8919. Het gaat dus om alle vormen van zeer ernstige misdragingen tegenover de met de uitvoering van de Participatiewet belaste personen en instanties (bestuur, SVB en re-integratiebedrijven) tijdens het verrichten van hun werkzaamheden.9Kamerstukken II 2013/14, 33 801, nr. 3, blz. 55. Met de zinsnede ‘tijdens het verrichten van de werkzaamheden’ wordt aangegeven dat de misdraging dient plaats te vinden in het kader van de uitvoering van de Participatiewet. Dat is anders als betrokkenen elkaar buiten werktijd tegen komen: dan is alleen het strafrecht van toepassing.10Kamerstukken II 2013/14, 33 801, nr. 3, blz. 25-26.
 Voor wat betreft de hoogte van de verlaging als gevolg van een zeer ernstige misdraging, wordt in de verordening onderscheid gemaakt tussen enerzijds vernieling (schade toebrengen aan gebouw of inventaris of pogingen daartoe) en anderzijds het toepassen van fysiek geweld en/of het uiten van mondelinge of schriftelijke bedreigingen. De laatste misdragingen worden in de regel zwaarder aangerekend. Het oude beleid dat gold ten tijde van de Wet werk en bijstand wordt hiermee voortgezet. Bovendien sluit het aan op het afstemmingsbeleid voor de IOAW en IOAZ.
 De hoogte van de verlaging is in deze verordening per categorie verschillend vastgesteld. Omdat de verplichtingen die het Dagelijks Bestuur op grond van artikel 55 van de Participatiewet kan opleggen een zeer individueel karakter hebben, kan het voorkomen dat de in de verordening vastgestelde verlaging niet is afgestemd op de individuele omstandigheden van een belanghebbende. Het Dagelijks Bestuur zal daarom altijd rekening moeten houden met de individualiseringsbepaling van artikel 18, eerste lid, van de Participatiewet. Deze bepaling verplicht het Dagelijks Bestuur de bijstand af te stemmen op de omstandigheden, mogelijkheden en middelen van een belanghebbende. In individuele gevallen kan dus worden afgeweken van de in dit artikel vastgestelde verlaging.
 Het tweede regelt samenloop als sprake is van meerdere gedragingen die schending opleveren van één of meerdere verplichtingen, die zijn genoemd in deze verordening, artikel 18, vierde lid, van de Participatiewet of in beide regelingen. Dit wordt ‘meerdaadse samenloop’ genoemd. In dat geval wordt voor iedere gedraging een afzonderlijke verlaging toegepast. Deze verlagingen worden in principe gelijktijdig opgelegd. Dit is anders als dit niet verantwoord is. Hierbij spelen factoren zoals de ernst van de gedraging, de mate van verwijtbaarheid en de omstandigheden van een belanghebbende een rol. Daarvoor moet altijd gekeken worden naar de individuele omstandigheden. De verlaging wordt dan over meerdere maanden uitgesmeerd.
 Voor recidive als bedoeld in het eerste en tweede lid is vereist dat sprake moet zijn van ‘eenzelfde verwijtbare gedraging’ als de gedraging waarvoor de eerste verlaging is opgelegd. Voorwaarde is dus dat dezelfde verplichting wordt geschonden. Is dit niet het geval, dan moet de verwijtbare gedraging worden aangemerkt als een eerste schending van een verplichting. Heeft een persoon zich zeer ernstig misdragen (artikel 12) binnen twaalf maanden nadat een verlaging is opgelegd wegens het zich niet tijdig laten registreren als werkzoekende bij Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (artikel 7, onder a), dan is geen sprake van recidive aangezien het niet ‘eenzelfde gedraging’ betreft. Evenmin is sprake van recidive als een belanghebbende niet meewerkt aan het opstellen van een plan van aanpak (artikel 7, onder b, ten eerste) en vervolgens een opgedragen tegenprestatie niet verricht (artikel 7, onder b, ten vierde). Ook dan is geen sprake van eenzelfde gedraging aangezien twee verschillende verplichtingen zijn geschonden.
 Artikel 16: Uitvoering
 Artikel 17: Mandaatverlening
 Artikel 18: Onvoorziene omstandigheden en hardheidsclausule
 Artikel 19: Inwerkingtreding en Intrekking
 In het kader van de inwerkingtreding kan worden opgemerkt dat de bestaande Afstemmingsverordening WWB Pentasz Mergelland 2013 e.v, die is vastgesteld op 11 december 2012, op het moment dat deze nieuwe Afstemmingsverordening Participatie 2015 in werking treedt, wordt ingetrokken. Dat is ingaande 1 januari 2015.


type: wikipedia

text:
Scarlett Nefer Camberos Becerra (Los Ángeles, California, 20 de noviembre de 2000) es una futbolista mexicana-estadounidense. Juega como centrocampista en el América de la Liga MX Femenil de México. Es internacional con la selección de México.
 Trayectoria
 Camberos jugó fútbol universitario en el UC Irvine Anteaters de 2018 a 2021. Cosechó 13 goles y 7 asistencias en 22 partidos durante su último año, incluyendo dos tripletes y llevándose el premio a la Jugadora Ofensiva del Año de la Big West Conference.
 La centrocampista firmó por el América de la Liga MX Femenil el 30 de diciembre de 2021, debutando el 10 de enero de 2022 en un partido contra el Atlas. Nacida en Los Ángeles, California, Camberos mencionó la pasión que su padre siente por las Águilas como uno de los motivos que la llevó a buscar un contrato con el equipo.
 Durante el Clausura 2022 firmó 11 tantos en 16 partidos, compartiendo el tercer lugar con Stephany Mayor en la tabla de máximas goleadoras y liderando dentro su club en la producción de goles.
 El 25 de julio de 2022, Camberos acusó públicamente a un fanático de acosarla a través de cuentas falsas en las redes sociales y en persona. Otras jugadoras se unieron a ella para hablar sobre el acoso que experimentan regularmente.
 En agosto de 2022, Camberos participó en The Women's Cup, un torneo amistoso internacional de clubes. Fue nombrada jugadora del partido por su actuación en la victoria contra el Tottenham Hotspur, en la que marcó el gol que sentenció el 2-1 final.
 Selección nacional
 Camberos fue convocada por primera vez a la selección de México el 25 de agosto de 2022, de cara a los amistosos programados contra el Angel City FC de la National Women's Soccer League y la selección de Nueva Zelanda en septiembre de 2022.
 Estadísticas
 Clubes
 Referencias
 Enlaces externos
 Ficha de Scarlett Camberos en la Liga MX Femenil
 Ficha de Scarlett Camberos en el UC Irvine Anteaters
 Futbolistas femeninas de Estados Unidos
 Futbolistas de la selección femenina de fútbol de México
 Futbolistas del Club América Femenil


text:
{{Infookvir književnik
 | Ime = Antun Gustav Matoš
 | boja = #77DD77
 | slika = Antun Gustav Matoš.jpg
 | veličina = 220px
 | opis slike = A. G. Matoš
 | puno ime = Antun Gustav Matoš
 | pseudonim = Gustl, A.G.M.
 | rođenje = 13. lipnja 1873., Tovarnik, Hrvatska
 | smrt = 17. ožujka 1914., Zagreb, Hrvatska
 | zanimanje = pisac, novinar
 | nacionalnost = Hrvat
 | period pisanja = 1899. – 1913.
 | vrsta = poezija, novela, feljton, putopis
 | teme = pejzaž, patriotizam
 | period = moderna
 | supruga =
 | suprug =
 | djeca =
 | djela = Iverje: skice i sličice, Novo iverje: skice i sličice, Umorne priče, Život za milijune| nagrade =
 | potpis =
 | web =
 | fusnote =
 }}
 Antun Gustav Matoš (Tovarnik, 13. lipnja 1873. – Zagreb, 17. ožujka 1914.), bio je hrvatski pjesnik, novelist, feljtonist, esejist i putopisac. Smatra se jednim od najboljih hrvatskih književnika.
 Životopis
 Rani život, Zagreb
 Antun Gustav Matoš je rođen u Srijemu, u Tovarniku, na petak trinaesti, 1873. godine. Odmah nakon njegovog rođenja, babica je rekla Matoševoj majci: ,,Ovaj vaš mali bit će veliki čovjek, njegovo će se ime mnogo spominjati, ali - mnogo će i trpjeti." Djed s očeve strane, Grgur Matoš (1812. – 1899.), bio je iz Kaćmara, kao i obitelj Matoš, koja se onamo doselila tijekom 18. stoljeća iz Turjaka južno od Sinja, a podrijetlom su iz Rame u Hercegovini. Grgur Matoš bio je učitelj namješten u Plavni kraj Vukovara gdje se iz braka s Mađaricom Ersebeth Orovecz iz Kaćmara rodio njegov sin August Matoš (1847. – 1914.). August je završio učiteljsku školu u Đakovu te isprva službovao u Našicama gdje se vjenčao sa sudetskom Njemicom Marijom Schams (1851. – 1944.) iz Našica, čiji je djed Franjo Schams bio ugledni farmaceut i autor niza cijenjenih knjiga o vinima i vinogradarstvu panonske Mađarske i Hrvatske. August Matoš bio je učitelj i orguljaš. August je kao učitelj bio premješten u Tovarnik gdje su im se rodila prva dva sina: Feliks (preminuo 1877. godine) i Antun; zatim je 1875. godine premješten na učiteljsku školu u Zagrebu gdje se seli s obitelji. S njima se seli i djed Grgur s dvogodišnjim Antunom. Stoga je Matoš za sebe znao reći: ,,Ja sam dakle Bunjevac porijeklom, Srijemac rodom, a Zagrepčanin odgojem."
 Prvih deset godina Matoševi su stanovali u današnjoj Tomićevoj ulici 12 (prije izgradnje uspinjače), a 1885. godine su kupili prizemnicu u Jurjevskoj ulici br. 10 na čijem su mjestu 1904. godine sagradili dvokatnicu koja se i danas ondje nalazi. Otac August radio je u gornjogradskoj osnovnoj školi kao učitelj sve do umirovljenja. Uz taj posao bio je orguljaš u crkvi sv. Marka, a uvečer je podučavao pjevanje u obrtnoj ili šegrtskoj školi. U Zagrebu su se rodili Matoševa sestra Danica (1876. – 1962.), pijanistica i operna solistica, poslije profesorica u glazbenoj školi u Gundulićevoj ulici, te braća Leon (1878. – 1947.), profesor zemljopisa i violinist te Milan (1884. – 1960.), financijski činovnik koji je nakon bratove smrti skrbio o njegovu djelu i rukopisima. Godine 1879. krenuo je u prvi razred zagrebačke opće pučke škole, a 1883. godine završio je četvrti razred i krenuo u prvi razred gimnazije. Do sedmoga razreda gimnazije bio je učenik Klasične gimnazije u Zagrebu. Sedmi razred polazio je dva puta. Ocjenu nedovoljan osim iz fizike i propedeutike dobio je i iz hrvatskoga jezika kod profesora Ivana Broza. Pjevao je u dječjem zboru u crkvi sv. Katarine te je polazio Školu Hrvatskog zemaljskog glazbenog zavoda gdje je naučio svirati violončelo.
 Pokušaj studiranja na Vojnomu veterinarskom fakultetu u Beču svršio je neuspjehom. Izgubio je stipendiju zbog nepoloženog kolokvija. Godine 1893. odlazi u vojsku, ali sljedeće 1894. godine dezertira nakon osam mjeseci službe u Kutjevu, pa iz Hrvatske tj. Austrije bježi u Srbiju. Najprije u Šabac, a zatim u Beograd. Mladi Antun ljeta je provodio kod rođaka u Brezovici (što je opisao u pripovijetci Nekad bilo - sad se spominjalo), a obiteljski zavičaj i Tovarnik, kao i rodbinu u Senti i Bačkoj, posjetio je tek tijekom bijega u Srbiju 1894. godine, kad se neko vrijeme skrivao i kod djeda Grgura, koji je redovito ljetovao na obiteljskom imanju.
 Beograd
 Kako sâm navodi, u Beogradu je tijekom sljedeće tri godine i nekoliko mjeseci radio kao "čelist pa novinar, literat". U Beogradu je bio stalan gost kavane "Dardaneli" gdje su se okupljali književnici-boemi, neovisni novinari i glumci. Tu je upoznao Janka Veselinovića, Stevana Sremca i Milovana Glišića. Kad je došao u Beograd prvo vrijeme zarađivao je držeći instrukcije u obitelji Sarajevčić gdje je u to doba i stanovao. Kasnije je preživljavao na razne načine, svirajući violončelo i pišući članke prvo za Pobratim Janka Veselinovića, potom za sarajevsku Nadu koju je uređivao Silvije Strahimir Kranjčević dok je formalni urednik bio Kosta Hörmann.Mirko Žeželj, Tragajući za Matošem, Matica hrvatska, Zagreb, 1970, str. 90. Pisao je osvrte na kazališni i glazbeni život Beograda. Također je pisao kritike priča i romana koji su tada izlazili. Iako je bio prijatelj s Veselinovićem koji ga je objavljivao u Pobratimu, Matoš je bio beskompromisan kritičar. Bez dlake na jeziku udarao je desno i lijevo, po živim ljudima, prijateljima i neprijateljima, pa kad je izašao Veselinovićev Hajduk Stanko, roman s tematikom I. srpskog ustanka, Matoš ga je "pokopao": ,,Žali sebe što je morao čitati roman do kraja, a i pisca što je morao napisati tih 456 strana." Pariz
 U siječnju 1898. godine odlazi preko Beča i Münchena u Ženevu, a odatle početkom kolovoza 1899. godine u Pariz, u kojemu će ostati punih pet godina, sve do 1904. godine. Za vrijeme boravka u Parizu, koji je tada bio središte europskoga kulturnoga života, napisao je najznačajniji dio svoje proze. U vrijeme Svjetske izložbe u Parizu 1900. godine Hörmann je Matoša angažirao kao novinara: ,,Imenovao me vrstom sekretara bosanskog pavillona, pribavi mi od ministarstva trgovine novinarsku kartu", te je Matoš punih džepova živio najsretnije u zadnjih 5 ili 10 godina. Godine 1904. opet je, živeći u Beogradu, još uvijek kao vojni bjegunac, u četiri navrata potajno dolazio u Zagreb i to tijekom 1905., 1906. i 1907. godine.
 Povratak u Zagreb
 Konačno, 1908. godine, poslije trinaestogodišnjeg izbivanja iz Hrvatske, nakon amnestije, pomilovan od austrougarskih vlasti, definitivno vraća se u Zagreb. Godine 1911. i 1913. putuje u Italiju - prvi put u Firencu, a drugi put u Rim, gdje piše svoje posljednje djelo, Rimske feljtone. U toj kasnoj fazi posvađan je sa svim književnim i političkim opcijama u Hrvatskoj - 1909. godine istupio je iz Čiste stranke prava i javno se razišao s Josipom Frankom, polemizirao je s naprednjacima i projugoslavenskim strujama, kao dosljedni starčevićanac i antiklerikalac borio se protiv katoličkog segmenta hrvatske književnosti i klerikalnih struja u pravaštvu, a 1910-ih se družio mahom s mladim piscima (npr. Tin Ujević, Vladimir Čerina, Ljubo Wiesner, Fran Galović, Nikola Polić i inima), pokazavši razumijevanje za skretanje pokreta antiklerikalne pravaške starčevićanske omladine "Mlada Hrvatska" u jugonacionalizam. Nakon istupanja iz frankovačkih krugova surađivao je u glasilima projugoslavenske Starčevićeve stranke prava (tzv. milinovaca) i pozdravio atentat jugoomladinaca na bana Slavka Cuvaja. Svi su se ti odnosi odrazili i na njegovu književnu djelatnost - tada piše mnogo polemika, epigrama i humoreski u kojima satirizira Hrvatsku i Zagreb, a nije uspio objaviti više knjiga (Pjesme, četvrtu knjigu novela, Drage naše savremenike), dok je Pečalba bila cenzurirana i poslana u knjižare tek godinu dana nakon tiskanja.
 Umro je u Zagrebu 17. ožujka 1914. godine od karcinoma grla, zbog pogrješnog liječenja (tretiran je za tumor umjesto za rak), ostavivši iza sebe dvadesetak svezaka sabranih djela tiskanih tek 1973. godine: pripovijedaka, feljtona, putopisa, pjesama, kritika, političkih članaka, polemika, humoreski, satira, epigrama, pisama i bilježnica. Smatra ga se prvim modernim hrvatskim likovnim, glazbenim, književnim, ali i plesnim kritičarem. Cijeli je život bio izrazito domoljuban, a u politici je bio naklonjen Čistoj stranci prava, tj. izvornom pravaštvu, odnosno starčevićanstvu. Po njegovim riječima: "Stekliš sem bil i stekliš bokibokme bum vumrl". Ipak, Matoš koji je "(...) Antu Starčevića cijenio svim srcem, više nego ijednoga drugog Hrvata napisao je o Strossmayeru stranice ljepše od svih koje su o njemu ikad napisane". Za Antu Starčevića rekao je: "Isto što nam je zemlja naša, narod naš, riječ naša, naše pravo: on je naša trobojnica!".
 Umro je s knjigom u ruci, s knjigom Ksavera Šandora Gjalskoga Na rođenoj grudi, pokušavši pred samu smrt nešto na unutarnjoj strani korica napisati "(...) ali što je htio napisati ostat će zauvijek tajna. Ruka mu više nije imala snage da razgovjetno "naslika" ni jedno slovo.". Sprovod i pokop bio mu je 19. ožujka 1914. godine. Pokopan je na zagrebačkome groblju Mirogoju. Nad njegovim grobom govore održali su Julije Benešić u ime Društva hrvatskih književnika, Zvonimir Vukelić u ime Hrvatskog novinarskog društva, Ljubomir Maštrović u ime "Mlade Hrvatske", a u ime hrvatskih sveučilištaraca Milan Anić i Salih Baljić.
 Književni rad
 Matoš je središnja osobnost hrvatske moderne te radikalne inovacije hrvatske književnosti koja se ubrzano europeizirala i modernizirala, apsorbiravši suvremena strujanja od simbolizma, modernizma, impresionizma i ostalih pokreta, s osloncem na francusku književnu kulturu od Baudelairea do Mallarmea, Barresa i Huysmansa. Esteticizam i umjetničke norme su postali primarnim kriterijem vrjednovanja, dok je nacionalni i društveni angažman, dotle praktični jedini credo, ostalo uklopljen u cjelovitiju vizuru zadaće hrvatskih pisaca, koji od Matoša nadalje nisu (osim u komunističkom razdoblju) mogli gojiti pretežito utilitaristički odnos spram umjetničkoga stvaralaštva.
 U književnost je ušao 1892. godine pripoviješću Moć savjesti (Vienac, br. 33, 13. kolovoza 1892.), koja naznačuje početak razdoblja moderne. U nekoliko navrata pisao je o svojemu poimanju poetike proznog stvaralaštva te o svojim literarnim uzorima. "... Od novelista najviše volim genij Poeov, zatim superiornu, konciznu točnost Merimeeovu i prirodnost Maupassantove satire", izjavljuje on u jednome pismu prijatelju Milanu Ogrizoviću. Težnju da se nigdje ne ponavlja, da ne zapadne u manirizam, uspio je ostvariti u većem dijelu svojih pripovijedaka skupljenih u tri zbirke i izdanih redom: Iverje, 1899.; Novo iverje, 1900.; Umorne priče, 1909. godine.
 S obzirom na Matoševu stvaralačku tehniku, načine i stilske postupke u ostvarivanju fabula pripovijedaka, a prije svega s obzirom na tematske interese i ostvaraje, poznata je već standardna podjela njegova pripovjedačkog opusa na dva temeljna tematska kruga:
 - jedan s tematikom iz domaće zagrebačko-zagorske sredine i stvarnim junacima što ih je sretao u životu,
 - te drugi s novelama bizarnog sadržaja s nadmoći čudaka, tipova posve individualnoga karaktera.
 Zajednički nazivnik jednoga i drugoga kruga su naglašena lirska nota i nazočnost ljubavnih motiva. Novele jednoga i drugoga kruga nastajale su usporedno, istodobno, što govori da nije riječ o nekom posebnom evoluiranju Matoša pripovjedača, nego o njegovim pokušajima da na različitim temama ostvaruje i iskušava različite, kako je on to znao reći, "stilske studije".
 Proza
 Dobar dio elemenata od kojih je istkana pripovjedačka proza s tematikom "naših ljudi i krajeva", dodirivanje nekih aktualnih društvenih problema i u groteskno-fantazijskom ciklusu će naći odjeka, ali motivi misterija ljubavi, jednako tako i smrti, uopće nokturalnih stanja i atmosfera, u ovom će drugom krugu doći do punog izražaja, produbljenije i intenzivnije doživljeni. Posebnost tih motiva očitovat će se u prvom redu sužavanjem fabulativnih zahvata, analizom pojedinačnih sudbina literarnih junaka, nestajanjem površnih anegdotskih elemenata i unošenjem nevjerojatnih događaja i bizarnih likova, što će uvjetovati pojačanu psihološku motivaciju, a potiskivanje sociološke u drugi plan. Sve je to rezultiralo činjenicom da je proza ovoga kruga, umjesto područnog ili nacionalnog, poprimila širi kozmopolitski karakter.
 U putopisnoj prozi Matoš je jedan od najvećih hrvatskih inovatora. Motiv krajolika, ne samo kao dio pripovjedne cjeline, nego i kao samostalna tema, novost je koju Matoš, povodeći se za Barresom, uvodi u hrvatsko prozno stvaralaštvo. Njegov krajolik se ne zaustavlja samo na izvanjskoj slici, nego on uključuje aktivno svojeg autora: ne samo po lirskoj intonaciji, po izrazu koji nosi osobnu notu i posebnom fokusu kroz koji autor sagledava taj krajolik, nego naročito po tome što svaki krajolik obilno razvija asocijacije za promišljanja o posve različitim problemima. Ta izrazito impresionistička crta, gdje pejzaž dobiva određenu funkciju da kao povod emocionalnom uzbuđenju razvije do maksimuma sposobnost iskričavih asocijacija, tipična je za Matoševe krajolike gotovo u svim njegovim tekstovima. Posebno se to, dakako, očituje u brojnim njegovim putopisima u kojima je krajolik isključiva tema, npr., u izvanrednome lirskom putopisu Oko Lobora.
 Pjesništvo
 Dok je novele, putopise, kritičke članke i feljtone pisao i objavljivao usporedno od samog početka svojeg pisanja, pjesništvom se počeo neprestano javljati u časopisima dosta kasno, tek oko 1906. godine. Do kraja života napisao je svega osamdesetak pjesama koje su skupljene i tiskane 1923. godine, nakon pjesnikove smrti, u zbirci Pjesme. Pjesme su mu objavljene u više antologija hrvatskoga pjesništva. Prva objavljena pjesma bila mu je "Hrastovački nokturno", napisana u kajkavskome narječju, koju je napisao u Parizu kao dio pripovijesti Nekad bilo - sad se spominjalo, a objavljena je u knjizi Novo iverje 1900. godine u Zagrebu. Vrijednost te pjesme je u tome što je njome Matoš hrvatskoj književnoj tradiciji vratio zanemarenu dijalektalnu poeziju.
 Neprijeporno je da je Baudelaire bio veliki učitelj Matošev, od kojega je preuzeo niz formalnih elemenata, i o kome je više puta oduševljeno pisao. Osjećaj i potrebu za strogo određenim oblikom - konkretno za oblik soneta, smisao za muzikalnost stiha, povezivanje u opći sklad glazbe riječi, boje i mirisa, dakle osjećaj za sinesteziju, vrlo profinjen ritam, te izmjena govorne i pjevne intonacije - vanjske i vidljive su odlike Matoševog pjesništva. Ljubav i cvijet, možda dvije ključne riječi i njihovo variranje, međusobno pretapanje i pretvaranje čiste apstrakcije poimanja ljubavi u konkretan pjesnički simbol cvijeta, javljaju se kao nadmoćni motivi u početku Matoševa pjesničkoga govora. Česta pojava motiva smrti u toj lirici, elegičnost, sumornost i baladičnost mnogih njegovih stihova, intenzivno osjećanje prolaznosti i nestajanja, sivilo boja i zvukova, sumnje i doživljaji ljubavi kao velike boli - posljedica su sukoba sna i stvarnosti, najjače izraženih u ponajboljim ljubavnim pjesmama "Samotna ljubav", "Djevojčici mjesto igračke", "Utjeha kose".
 No, i onda kad je bio najviše obuzet intimnim dilemama i oblikovanjem vlastitih koncepcija života i svijeta, traženjem puta do ljepote i harmonije, kad je svoja emocionalna stanja izražavao u poetskim krajolicima "Jesenje veče", "Notturno", on je, istodobno, izražavao i svoja domoljubne osjećaje koji su bili neprekidan, sastavan dio njegove osobnosti. U ponajboljim svojim rodoljubnim stihovima "Stara pjesma", "1909.", "Iseljenik", razočaran po povratku u domovinu (1908.) malodušnošću Hrvata u khuenovskoj i postkhuenovskoj eri, Matoš piše elegične stihove obojene sumornim doživljajem domovine. Upravo u osjećaju za jezik i njegovu melodioznost, u povezivanju subjektivnog, intimnog s objektivnim i općim, i u posebno naglašenoj težnji za modernim izrazom, i leži Matoševa pjesnička veličina.
 Kritika
 Uz iskričav raspravljački duh kojim se tijekom svojega spisateljskog puta nerijetko služio u obračunavanju s mnogim svojim suvremenicima, Matoš je dubok trag ostavio i u žanru kritike i esejistike, te feljtonistike. U njima uz naglašen impresionistički pristup djelima pojedinih hrvatskih (Kranjčević, Vidrić, Domjanić, Kamov) ili srpskih pisaca (Sremac, Veselinović, Pandurović), Matoš je nerijetko iznosio i svoje umjetničke postulate. Shvaćajući umjetnost kao istoznačnicu za lijepo, on intenzitet pjesnikove nadmoći riječi i izraza, dakle individualnoga piščevog stila, uzima kao osnovan kriterij za estetsko vrjednovanje djela. To je i razlog što ne radi razlike između pojedinih književnih vrsta: pripovjedna proza, lirika i kritika za njega su samo umjetnost iz kojih na prvom mjestu treba zračiti individualna osobnost stvaraoca i njegova vještina plastičnog i nebanalnog izražavanja. No, iako je polazio od izrazito estetskih mjerila, dakle određenoga univerzalnog pristupa i ocjenjivanja, nikad nije zanemarivao ni specifičan nacionalan kriterij u analizi pisaca hrvatske književnosti.
 Matoševo je djelo prijelomno u povijesti hrvatske književnosti: slobodno se može reći da bez njegova zaokreta i ostvaraja, poglavito na polju kritike, eseja i poezije, ne bi bilo hrvatske književnosti kakvu poznajemo.
 Djela
 Iverje: skice i sličice, Izdavačka knjižarnica Pacher i Kisić, Mostar, 1899.
 Novo iverje: skice i sličice, Nakladom Kr. sveučilištne knjižare Fr. Suppana (R.F. Auer), Zagreb, 1900.
 Ogledi: studije i impresije, Izdanje Hrvatske knjižarnice, Zadar, 1905.
 Vidici i putovi: eseji i impresije, Nakladna knjižara i industrija papira Lav. Klein-a, Zagreb, 1907.
 Umorne priče, Naklada Knjižare Mirka Breyera, Zagreb, 1909.
 "Cvijet sa raskršća"
 Tri humoreske, Humoristična knjižnica, Zagreb, 1909.
 Život za milijune, Zagreb, 1909. (strojopis), (2. izd. Humoristična knjižnica, Zagreb, [1911?])
 Naši ljudi i krajevi: portraiti i pejzaži, Naklada J. Sokol, Zagreb, 1910.
 Moralista i druge satire, Humoristična knjižnica, Zagreb, [1912?]
 Pečalba: kaprisi i feljtoni, Društvo hrvatskih književnika, Zagreb, 1913.
 Posmrtno
 Nepotpun popis:
 Umorne priče. Vidici i putovi: novo izdanje s uvodom o Matošu Vladimira Lunačeka, sa slikom Matoševom Ljube Babića, Nakladom Knjižare Mirka Breyera, Zagreb, 1917.
 Feljtoni i eseji, Naklada Juga, Zagreb, 1917.
 Pjesme, Izdanje Narodne knjižnice, Zagreb, 1923.
 "Notturno"
 "Utjeha kose"
 "1909."
 "Jesenje veče"
 Dok je srca bit će i Kroacije, Nakladom Milana Matoša, [Zagreb?], 1925.
 Ličnosti, problemi i pejzaži, Binoza, Zagreb, 1938.
 Pereci, friški pereci, Be-l-ka, Zagreb, 1940.
 Kip domovine, Be-l-ka, Zagreb, 1942.
 Camao et autres nouvelles, Institut bibliographioue Croate, Zagreb, 1944.
 Izabrane pjesme, Mala biblioteka, knj. 32, Zora, Zagreb, 1950.
 Pripovijetke, Mala biblioteka, knj. 82, Zora, Zagreb, 1951.
 Odabrani tekstovi, Školska knjiga, Zagreb, 1952.
 Eseji i feljtoni o srpskim piscima, Prosveta, Beograd, 1952.
 Izabrane pjesme, Hrvatski pjesnici, Matica hrvatska, Zagreb, 1954. ( 2. izd. 1962.)
 Misli i pogledi A. G. Matoša, Leksikografski zavod FNRJ, Zagreb, 1955. (2. izd. Misli i pogledi, Globus, Zagreb, 1988.)
 Pejzaži, Nolit, Beograd, 1956.
 Pripovijetke i eseji, Mala knjižnica Matice hrvatske, knj. 15, Matica hrvatska, Zagreb, 1964.
 Pripovijetke, Biblioteka Golub, Zora, Zagreb, 1968.
 Feljtoni i eseji, Biblioteka Prosveta, knj. 165, Prosveta, Beograd, 1968.
 Eseji i kritike, Biblioteka Reč i misao, kolo 9, knj. 217, Rad, Beograd, 1969.
 Poezija i proza, Biblioteka Jelen, Mladost, Zagreb, 1972. (2. izd. 1977.)
 Poezija i proza, Biblioteka Zlatno slovo, Mladost, Zagreb, 1981.
 Jesenje veče: i druge pjesme, Iro "Veselin Masleša, Sarajevo, 1981.
 Pripovijesti, Rotulus, Grafički zavod Hrvatske, Zagreb, 1983.
 Prometej na raskršću, Mladinska knjiga, Zagreb, 1991.
 Camao et autres nouvelles, The croatian writer's association, Zagreb, 1994.
 Izabrane pjesme, Biblioteka Parnas: niz Književnost, Matica hrvatska, Zagreb, 1996.
 Matoševa probrana pisma iz Ženeve i Pariza, Tiskara "Franjo Kluz", Omiš, 1997.
 Pjesme. Pripovijesti. Putopisi, Riječ, Vinkovci, 1997.
 Poezija. Camao. Oko Lobora i druga proza, Biblioteka Učilišno štivo. Lektira, Zagrebačka stvarnost, Zagreb, 1998. (2000., 2002., 2003.)
 Cvijet sa raskršća i druge pripovijetke, Nart-trgovina, Zagreb, 1998.
 Pjesme, Nart-trgovina, Zagreb, 1999.
 Domovini iz tuđine: Matoševa pisma iz Beograda, Biblioteka Theca Croatica, AGM, Zagreb, 1999.
 Cvijet sa raskršća: izbor iz djela, Znanje, Zagreb, 2003.
 Notturno: izabrane pjesme, Kršćanska sadašnjost, Zagreb, 2004. (2. izd. 2009.)
 Pjesme rezignacije i bunta, Riječ, Vinkovci, 2005.
 Pripovijetke, Stoljeća hrvatske književnosti, knj. 118, Matica hrvatska, Zagreb, 2013.
 Putopisi i portreti, Stoljeća hrvatske književnosti, knj. 119, Matica hrvatska, Zagreb, 2013.
 Pjesme i ogledli, Stoljeća hrvatske književnosti, knj. 120, Matica hrvatska, Zagreb, 2014.
 Polemički i drugi spisi, Stoljeća hrvatske književnosti, knj. 121, Matica hrvatska, Zagreb, 2014.
 Posvudašnji Matoš oko Rijeke njim samimdnik, Prva sušačka hrvatska gimnazija - Naklada Kvarner, Rijeka, 2014.
 La rose mysterieuse: 49 poemes = Tajanstvena ruža: 49 pjesama, Dominis Publishing, Ottawa, 2014.
 Anegdote i misli Antuna Gustava Matoša, Hrvatska paneuropska unija, Zagreb, [2014?]
 Domoljubne misli: o naciji i politici, Biblioteka Mali mrav, knj. 20 (182), Šareni dućan, Koprivnica, 2014.
 Antun Gustav Matoš, Biblioteka Hrvatski velikani, Privlačica, Vinkovci, 2014.
 Pečalba: kaprisi i fejtoni, Biblioteka Pretisci / Društvo hrvatskih književnika, Društvo hrvatskih književnika, Zagreb, 2014
 Mȍra, prir. Ružica Pšihistal, Društvo hrvatskih književnika, Zagreb, 2017.
 Pogledi iz zagrebačkoga života: izbor, Ex libris, Zagreb, 2018.
 Malo pa ništa: [drama], Društvo hrvatskih književnika, Ogranak slavonsko-baranjsko-srijemski - Zavod za kulturu vojvođanskih Hrvata, Osijek - Subotica, 2018.
 Putopisi
 Lijepa naša domovina i drugi putopisi, Nakladni zavod Matice hrvatske, Zagreb, 1987.
 Putopisi, Privlačica, Vinkovci, 1995.
 Oko Lobora, Kajkaviana, Donja Stubica, 1996.
 Oko Lobora i drugi putopisi, Alfa, Zagreb, 1996.
 Oko Lobora: izbor iz djela, SysPrint, Zagreb, 1998.
 Oko Zagreba i po Hrvatskoj, Biblioteka Boje zavičaja, Dom i Svijet, Zagreb, 1999.
 Sabrana djela
 Djela A.G. Matoša, I-XVII, Binoza, Zagreb, 1935. – 1940.
 Izbor, 2 sv., Svjetlost, Sarajevo, 1962.
 Izabrana dela, Narodna knjiga, Beograd, 1963. (2. dop. izd. 1968.)
 Izabrana djela, Pet stoljeća hrvatske književnosti, sv. 64, 65, 66, Matica hrvatska - Zora, Zagreb, 1967.
 Sabrana djela, I-XX, JAZU - Liber - Mladost, Zagreb, 1973.
 Izabrana djela, Školska knjiga, Zagreb, 1977.
 Izabrana djela, 1-6, Tiskara Rijeka, Rijeka, 1990.
 Izbor iz djela, Školska knjiga, Zagreb, 1993.
 Sabrana djela Antuna Gustava Matoša, 1-11, "A. G. Matoš", Samobor, 2003. – 2008.
 Pouke, misli, citati
 Ne, nije Hrvatska samo ime golo i bez sadržine! Mi već živujemo preko hiljadu godinica zasebnim političkim životom i naši stari znaše kroz bure vjekova sačuvati na trošnom čunu domovine prastaro hrvatsko obilježje državno kojemu je bio ban i sabor predstavnikom ne samo po imenu. (u Novom vijeku, 1898.)
 Mučicu mu, kada već za to malo slobodice tavorim, daj da i slobodu govorim! (Matoš Milakoviću, 1899.; XIX, 325.)
 Mi bo ljubimo Hrvatsku, jer ljubimo sebe (Matoš: Kod kuće, 1905.; IV, 32.)
 I dok je srca, bit će i Kroacije! (iz pjesme "Pri Sv. Kralju", Savremenik, 1910.)
 Ne ispovijedam se, da popa ne pokvarim (Matoš, XI. Bilježnica; XVIII, 178.)
 Najbedastija mlada zdrava žena je zabavnija od najduhovitijeg muškarca. (Matoš, Nedjeljne novosti, 1912.)
 Narodi mogu postići sve, samo ime ne, ako ga izgube.(Matoš, u Bilježnici II; XVII, 190.)
 Spomen
 U Zbirci rukopisa i starih knjiga Nacionalne i sveučilišne knjižnice u Zagrebu čuva se dio njegove rukopisne ostavštine.
 Mnoge ulice, škole i trgovi u Hrvatskoj nose nazive po njemu.
 U Zagrebu mu je 1954. godine povodom 40. obljetnice smrti postavljena spomen ploča na dvokatnici na mjestu stare kuće u Jurjevskoj ulici br. 10, u kojoj je Matoš proveo svoju mladost.
 U Tovarniku ispred škole nazvane po njemu postavljeno je 1974. godine Matoševo poprsje, rad kipara Mihaela Kajfeša.
 Portretnom kiparstvu pripada i A. G. Matoš Emila Bohutinskoga, odliven u bronci i postavljen na dugu horizontalnu podlogu. Oslonjen na lijevu ruku podignutu do čela (desna je ostala nedefinirana, zarobljena u materiji spomenika), Bohutinskijev Matoš, izdužena upala lica, djeluje zamišljeno i turobno. Nevelika, vodoravno položena figura (svega 26 cm visine) nastala je 1975. godine, a čuva se u Gradskom muzeju u Križevcima. U Zagrebu mu je 1978. godine na Strossmayerovu šetalištu u Gornjemu gradu postavljen spomenik, Matoš na klupi, rad kipara Ivana Kožarića. Replike toga spomenika postavljene su u Sisku, na šetnici uz Kupu (1992. godine) i u Issy-les-Moulineauxu pokraj Pariza, u parku Mille Roses kapelice St. Sauveur kod bolnice Corentin Celton (8. veljače 2014. godine).
 U Tovarniku je 1997. godine ustanovljeno Kulturno umjetničko društvo Antun Gustav Matoš.
 Na rodnoj kući mu je 1998. godine povodom o 125. obljetnice rođenja postavljena spomen ploča, rad kipara Mladena Mikulina.
 Od 1999. godine u spomen na njega dodjeljuje se Nagrada Matice hrvatske za književnu i umjetničku kritiku "Antun Gustav Matoš".
 Matoševo poprsje postavljeno je 2007. godine pred Gimnazijom Antuna Gustava Matoša u Zaboku, a rad je kiparice Mirjane Drempetić Hanžić-Smolić.
 U Zrenjaninu je 4. studenoga 2013. godine utemeljeno Hrvatsko kulturno udruženje Antun Gustav Matoš.
 Od 2014. godine dodjeljuje se Nagrada Antun Gustav Matoš, trijenalna je nagrada za najbolju knjigu poezije koju je ustanovio Zavod za kulturu vojvođanskih Hrvata.
 Rodna kuća Antuna Gustava Matoša rekonstruira se u Tovarniku.
 Galerija
 Bilješke "Jednu od svojih najljepših i najuzbudljivijih svojih pjesama, Notturno, u kojoj je dramatičnost svoga položaja i svojih slutnji izrazio svježim i prozaičnim lirskim slikama, pjesmu koja mu bijaše posljednja, napisao je tih dana u bolnici. Prvobitno ju je naslovio Nokturno i poslao Livadiću za "Savremenik", a onda ga nekoliko dana kasnije, u jednoj od posljednjih dopisnica, moli da naslov Nokturno promijeni u Notturno. Samo dva-tri dana prije smrti obavio je Matoš i njezinu korekturu, ali nije dočekao travanjski broj "Savremenika", u kome je bila otisnuta." Izvori
 Vanjske poveznice
 Martina Kalle, Matošev život, ostavština i korijeni. // Vjesnik.hr, 10. veljače 2011.
 Društvo Antuna Gustava Matoša, Tovarnik
 Virtualna zbirka Antun Gustav Matoš
 Andrić i Matoš: Dva grla
 "Matoš je najveći hrvatski emigrantski pisac"
 Matoš, Antun Gustav, Krležijana
 Martina Mičija Palić, Antun Gustav Matoš kao instrumentalist i glazbeni pisac, Kolo'', 1, 2017.
 Antun Gustav Matoš, Pjesme , eLektire.skole.hr, knjigasvima.com
 Leksikon Antuna Gustava Matoša , Leksikografski zavod Miroslav Krleža, Zagreb 2016.
 Hrvatski pjesnici
 Hrvatski esejisti
 Hrvatski novinari
 Hrvatski putopisci
 Hrvatski pravaški pokret
 Srijem
 Bunjevci


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 22.5.2010
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 134/34
 Postanowienie Sądu z dnia 24 marca 2010 r. — Eriksen przeciwko Komisji
 (Sprawa T-516/08) (1)
 (Skarga o odszkodowanie - Konsekwencje dla zdrowia publicznego wypadku jądrowego w Thulé (Grenlandia) - Dyrektywa 96/29/Euratom - Niepodjęcie przez Komisję środków wobec państwa członkowskiego - Skarga oczywiście pozbawiona podstawy prawnej)
 2010/C 134/58
 Język postępowania: angielski
 Strony
 Strona skarżąca: Heinz Helmuth Eriksen (Ebeltoft, Dania) (przedstawiciel: adwokat I. Anderson)
 Strona pozwana: Komisja Europejska (przedstawiciele: E. White i M. Patakia, pełnomocnicy)
 Przedmiot
 Skarga o odszkodowanie zmierzająca do uzyskania naprawienia szkody poniesionej wskutek zarzucanego niepodjęcia przez Komisję środków niezbędnych w celu zobowiązania Królestwa Danii do ustanowienia przepisów ustawowych i administracyjnych umożliwiających mu zastosowanie się do dyrektywy Rady 96/29/Euratom z dnia 13 maja 1996 r. ustanawiającej podstawowe normy bezpieczeństwa w zakresie ochrony zdrowia pracowników i ogółu społeczeństwa przed zagrożeniami wynikającymi z promieniowania jonizującego (Dz.U. L 159, s. 1) oraz do zastosowania tych przepisów do pracowników narażonych na skutki wypadku jądrowego w Thulé (Grenlandia).
 Sentencja
 1)
 Skarga zostaje odrzucona.
 2)
 Heinz Helmuth Eriksen zostaje obciążony kosztami postępowania.
 (1) Dz.U. C 44 z 21.2.2009.


text:
 14.4.2007
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 82/37
 Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 stycznia 2007 r. — Rijn Schelde Mondia France przeciwko Komisji
 (Sprawa T-55/05) (1)
 (Skarga o stwierdzenie nieważności - Wspólna Taryfa Celna - Wniosek o umorzenie należności celnych przywozowych - Akt niekorzystny - Niedopuszczalność)
 (2007/C 82/82)
 Język postępowania: francuski
 Strony
 Strona skarżąca: Rijn Schelde Mondia France SA (Rouen, Francja) (przedstawiciel: F. Citron, avocat)
 Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich (przedstawiciele: X. Lewis i J. Hottiaux, pełnomocnicy)
 Przedmiot sprawy
 Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji zawartej, zdaniem skarżącej, w piśmie z dnia 7 października 2004 r. w sprawie wniosku o umorzenie należności celnych przywozowych (akta REM 22/01)
 Sentencja postanowienia
 1)
 Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.
 2)
 Skarżąca pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję.
 (1) Dz.U. C 93 z 16.4.2005.


text:
 8.11.2008
 MT
 Il-Ġurnal Uffiċjali ta’ l-Unjoni Ewropea
 C 285/16
 Rikors ippreżentat fit-18 ta' Lulju 2008 — Il-Kummissjoni tal-Komunitajiet Ewropej vs Ir-Repubblika Franċiża
 (Kawża C-333/08)
 (2008/C 285/27)
 Lingwa tal-kawża: il-Franċiż
 Partijiet
 Rikorrenti: Il-Kummissjoni tal-Komunitajiet Ewropej (rappreżentant: B. Stromsky, aġent)
 Konvenuta: Ir-Repubblika Franċiża
 Talbiet tal-parti rikorrenti
 —
 tikkonstata li, billi tistabbilixxi, għall-għajnuniet għall-ipproċessar u l-prodotti alimentari li għall-preparazzjoni tagħhom intużaw għajnuniet għall-ipproċessar provenjenti minn Stati Membri oħra fejn ġew legalment manifatturati u/jew kummerċjaliżżati, sistema ta' awtoriżżazzjoni bil-quddiem li ma tirrispettax il-prinċipju ta' proporzjonalità, ir-Repubblika Franċiża naqset mill-obbligi tagħha skond l-Artikolu 28 tat-Trattat KE;
 —
 tikkundanna lir-Repubblika Franċiża għall-ispejjeż.
 Motivi u argumenti prinċipali
 Permezz tar-rikors tagħha, il-Kummissjoni tilmenta kontra r-restrizzjonijiet fuq il-kummerċ li jirriżultaw mil-leġiżlazzjoni Franċiża dwar l-għajnuniet għall-ipproċessar. Billi tistabbilixxi sistema ta' awtoriżżazzjoni bil-quddiem għal dawn il-prodotti kif ukoll għall-prodotti alimentari li għall-preparazzjoni tagħhom intużaw għajnuniet għall-ipproċessar provenjenti minn Stati Membri oħra fejn ġew legalment manifatturati u/jew kummerċjaliżżati, din il-leġiżlazzjoni effettivament tagħmel il-kummerċjaliżżazzjoni ta' dawn il-prodotti u għajnuniet iktar diffiċli u iktar għoljin, u għaldaqstant, tostakola l-kummerċ intrakomunitarju.
 Skont il-Kummissjoni, sistema ta' awtoriżżazzjoni bil-quddiem tista', f'ċerti każijiet, tkun iġġustifikata minn motiv ta' saħħa pubblika, iżda din is-sistema għandha, f'kull każ, tissodisfa l-kriterju ta' proporzjonalità u tirrispetta l-kundizzjonijiet stabbiliti mill-ġurisprudenza, b'mod partikolari, dawk imsemmija fis-sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-5 ta' Frar 2004, Il-Kummissjoni vs Franza (C-24/00). Issa, f'dan il-każ, ħafna minn dawn il-kundizzjonijiet huma neqsin, peress li l-proċeduri previsti mil-leġiżlazzjoni inkwistjoni la huma faċilment aċċessibbli, u lanqas rapidi u suġġetti għal appell ġudizzjarju f'każ ta' rifjut ta' awtoriżżazzjoni.


text:
Belo Horizonte is een stad en gemeente en met zijn ca. 2,5 miljoen inwoners de op drie na grootste stad van Brazilië. Inclusief voorsteden telt de stad ca. 4,5 miljoen inwoners (en is inclusief de voorsteden de op twee na grootste stad van het land). Ze is sinds 1897 de hoofdstad van de staat Minas Gerais en vormt een driehoek met de twee grootste Braziliaanse steden, São Paulo en Rio de Janeiro.
 De stad ligt op ca. 850 m hoogte en heeft daardoor een vrij aangenaam klimaat. De oppervlakte van de hele metropool is ca. 335 km2.
 Geschiedenis
 Belo Horizonte is de eerste Braziliaanse stad die als het ware op de tekentafel is ontstaan. Ze heeft veel hoge gebouwen, brede straten en lanen en zorgvuldig ontworpen voorsteden.
 Belo Horizonte was bedoeld een paradijselijke stad te worden, maar de hoge graad van urbanisatie in Brazilië heeft echte grotestadsproblemen met zich meegebracht. Belo Horizonte telt intussen, naast enkele wijken voor de rijken en middenstanders, zo'n 300 favelas (sloppenwijken) en achterstandsbuurten. Nog altijd breiden de favelas zich uit, vooral aan de rand van de stad tegen de heuvels aan. Ten gevolge van de hoge werkloosheid, de armoede, het drugs- en drankmisbruik en het feit dat kinderen maar halve dagen naar (de gratis openbare) school gaan, zwerven duizenden kinderen permanent (zo'n 500) of dagelijks op straat. Velen worden het slachtoffer van bende-oorlogen of ander geweld, of sterven jong door ziektes en/of verwaarlozing. Ditzelfde probleem treft men aan in andere Braziliaanse steden.
 Aangrenzende gemeenten
 De gemeente grenst aan Brumadinho, Contagem, Ibirité, Nova Lima, Ribeirão das Neves, Sabará, Santa Luzia en Vespasiano.
 Economie
 De stad is een industrieel groeicentrum, er vindt distributie en verwerking voor de hele omgeving plaats. De belangrijkste industrieën zijn landbouwproducten, mijnbouwproducten (goud, mangaan en edelstenen), staal en staalproducten, autofabricage en textielproductie.
 Cultuur
 In Belo Horizonte bevinden zich een historisch museum, sportstadions, bibliotheken en drie universiteiten. Ook is de bekende metalband Sepultura in deze stad opgericht.
 Op geringe afstand ligt het Museu de arte da Pampulha (MAP), het Beeldenpark van het Centro de Arte Contemporânea Inhotim in Brumadinho, het Historisch centrum van Ouro Preto en het Heiligdom van Bom Jesus do Congonhas, een basiliek met beelden in Congonhas.
 Verkeer en vervoer
 De stad heeft twee vliegvelden. Pampulha is vlak bij de stad gelegen. De luchthaven Tancredo Neves International, beter bekend als Confins, ligt op een uur rijden naar het noorden. Pampulha dient voornamelijk als regionaal vliegveld, Confins handelt zowel nationale als internationale vluchten af.
 De stad ligt aan de radiale snelweg BR-040 tussen Brasilia en Rio de Janeiro. Daarnaast ligt ze aan de wegen BR-135, BR-262, BR-356, BR-381, MG-010, MG-020, MG-030, MG-040, MG-050 en MG-433.
 De metro van Belo Horizonte bestaat uit een enkele lijn, een tweede lijn is anno 2010 in aanbouw.
 Recreatie
 Een groot meer, Pampulha, ligt vrij centraal in de stad. In de wijk Pampulha ontwierp Oscar Niemeyer voor het eerst zelfstandig een aantal gebouwen, waaronder ook een museum (Museu de Arte da Pampulha) en een kerk (Igreja São Francisco de Assis). In deze buurt bevinden zich ook het 'Mineirão'-stadion (Estadio Governador Magalhães Pinto) voor 75000 mensen (40000 zitplaatsen) en het olympisch stadion 'Mineirinho' (Estadio Jornalista Felipe Drummond) voor 25000 mensen. In het centrum van de stad bevindt zich het Parque Municipal, met een kermis en verschillende recreatiemogelijkheden. In 2010 zijn in het kader van het gemeenteplan 'Circuito Cultural' alle overheidsgebouwen rondom het centrale plein van de stad, het 'Praça da Liberdade', veranderd van bestemming. In elk gebouw is nu (of in de nabije toekomst) een museum of een andersoortig tentoonstellingsruimte gehuisvest. Het nieuwe 'Museum van Minas Gerais en Metalen', met interactieve collecties over de geschiedenis van de Staat Minas Gerais (waar Belo Horizonte hoofdstad van is) en over de metalen en delfstoffen van Minas Gerais, wordt gezien als een nieuwe toeristische trekker voor de stad.
 Aan ditzelfde plein staat ook een van Oscar Niemeyers bekendste bouwwerken Edifício Niemeyer.
 Sport
 Voetbal is een belangrijke sport in Belo Horizonte. Cruzeiro EC is met de winst van meerdere landstitels en twee eindzeges in de Copa Libertadores de succesvolste club van de stad. Aartsrivaal Clube Atlético Mineiro werd één keer landskampioen en won één keer de Copa Libertadores. Beide topclubs spelen in stadion Mineirão. In de schaduw van deze clubs is América FC de derde club van Belo Horizonte en speelt in Estádio Independência. Belo Horizonte was met Estádio Independência en Mineirão speelstad bij respectievelijk het WK voetbal van 1950 en 2014. Minas Tênis Clube is een omnisportvereniging met 81 duizend leden waarvan de volleybalafdeling bij zowel de mannen als de vrouwen tot de succesvolste van het land behoort.
 Stedenbanden
 Zustersteden van Belo Horizonte:
 Bekende inwoners van Belo Horizonte
 Bijzonderheden
 Toen Juscelino Kubitschek burgemeester van de stad was, wilde hij een nieuwe stadswijk, Pampulha, ontwikkelen. Hierbij deed hij toen beroep op de jonge architect Oscar Niemeyer en de tuinarchitect Roberto Burle Marx. Ze ontwierpen toen een stadswijk met o.a. de São Franciscokerk, de balzaal, en het casino rond een kunstmatig meer. De burgemeester was dermate tevreden dat hij als president aan dezelfde mensen het ontwerp van de nieuwe hoofdstad Brasilia toevertrouwde.
 De São Francisco de Assiskerk, ontworpen door Oscar Niemeyer en gebouwd in 1943, was dermate revolutionair in vormgeving dat de katholieke clerus pas in 1959 de kerk wilde inwijden.
 Externe link
 Website van de gemeente Belo Horizonte
 Hoofdstad van een Braziliaanse deelstaat


text:
 3.8.2013
 LT
 Europos Sąjungos oficialusis leidinys
 C 225/84
 2013 m. gegužės 7 d. Tarnautojų teismo (pirmoji kolegija) sprendimas byloje McCoy prieš Regionų komitetą
 (Byla F-86/11) (1)
 (Viešoji tarnyba - Pareigūnai - Invalidumo pensija - Pareigūnų tarnybos nuostatų 78 straipsnio penkta pastraipa - Atsisakymas pripažinti profesinę invalidumo kilmę)
 2013/C 225/193
 Proceso kalba: prancūzų
 Šalys
 Ieškovas: Robert McCoy (Briuselis, Belgija), atstovaujamas advokato L. Levi
 Atsakovas: Europos Sąjungos Regionų komitetas, atstovaujamas J. C. Cañoto Argüelles, padedamas advokato B. Wägenbaur,
 Dalykas
 Viešoji tarnyba — Prašymas panaikinti sprendimą, kuriuo atsisakoma pripažinti ieškovo invalidumo profesinę kilmę remiantis Pareigūnų tarnybos nuostatų 78 straipsnio 5 dalimi.
 Sprendimo rezoliucinė dalis
 1.
 Panaikinti 2010 m. rugsėjo 10 d. Europos Sąjungos Regionų komiteto sprendimą, kuriuo atsisakoma pripažinti R. McCoy ligos, kuri lėmė jo invalidumą, profesinę kilmę, kaip tai suprantama pagal Pareigūnų tarnybos nuostatų 78 straipsnio penktą pastraipą.
 2.
 Atmesti likusią ieškinio dalį.
 3.
 Europos Sąjungos Regionų komitetas padengia savo ir R. McCoy patirtas bylinėjimosi išlaidas.
 (1) OL C 340, 2011 11 19, p. 42.


type: contracts

text:
 12.1.2017
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 L 8/28
 ROZHODNUTIE SPOLOČNÉHO VÝBORU EHP
 č. 192/2015
 z 10. júla 2015,
 ktorým sa mení príloha XX (Životné prostredie) k Dohode o EHP [2017/32]
 SPOLOČNÝ VÝBOR EHP,
 so zreteľom na Dohodu o Európskom hospodárskom priestore (ďalej len „Dohoda o EHP“), a najmä na jej článok 98,
 keďže:
 (1)
 Rozhodnutie Komisie 2014/746/EÚ z 27. októbra 2014, ktorým sa podľa smernice Európskeho parlamentu a Rady 2003/87/ES určuje zoznam odvetví a pododvetví, ktoré sa považujú za odvetvia a pododvetvia vystavené vysokému riziku úniku uhlíka medzi rokmi 2015 až 2019 (1), sa má začleniť do Dohody o EHP.
 (2)
 Rozhodnutím 2014/746/EÚ sa zrušuje rozhodnutie Komisie 2010/2/EÚ (2) začlenené do Dohody o EHP, a preto je potrebné odkaz naň v rámci Dohody o EHP vypustiť.
 (3)
 Príloha XX k Dohode o EHP by sa preto mala zodpovedajúcim spôsobom zmeniť,
 PRIJAL TOTO ROZHODNUTIE:
 Článok 1
 Text bodu 21alb (rozhodnutie Komisie 2010/2/EÚ) prílohy XX k Dohode o EHP sa nahrádza takto:
 „32014 D 0746: Rozhodnutie Komisie 2014/746/EÚ z 27. októbra 2014, ktorým sa podľa smernice Európskeho parlamentu a Rady 2003/87/ES určuje zoznam odvetví a pododvetví, ktoré sa považujú za odvetvia a pododvetvia vystavené vysokému riziku úniku uhlíka medzi rokmi 2015 až 2019 (Ú. v. EÚ L 308, 29.10.2014, s. 114).“
 Článok 2
 Znenie rozhodnutia 2014/746/EÚ v islandskom a nórskom jazyku, ktoré sa uverejní v dodatku EHP k Úradnému vestníku Európskej únie, je autentické.
 Článok 3
 Toto rozhodnutie nadobúda účinnosť 11. júla 2015 pod podmienkou, že boli doručené všetky oznámenia podľa článku 103 ods. 1 Dohody o EHP (*1).
 Článok 4
 Toto rozhodnutie sa uverejní v oddiele EHP Úradného vestníka Európskej únie a v dodatku EHP k Úradnému vestníku Európskej únie.
 V Bruseli 10. júla 2015
 Za Spoločný výbor EHP
 predseda
 Atle LEIKVOLL
 (1) Ú. v. EÚ L 308, 29.10.2014, s. 114.
 (2) Ú. v. EÚ L 1, 5.1.2010, s. 10.
 (*1) Ústavné požiadavky neboli oznámené.


text:
 26.5.2007
 SV
 Europeiska unionens officiella tidning
 C 117/31
 Talan väckt den 26 mars – EREF mot kommissionen
 (Mål T-94/07)
 (2007/C 117/50)
 Rättegångsspråk: engelska
 Parter
 Sökande: European Renewable Energies Federation (EREF) ASBL (Bryssel, Belgien) (ombud: advokaten D. Fouquet)
 Svarande: Europeiska gemenskapernas kommission
 Sökandens yrkanden
 Sökanden yrkar att förstainstansrätten skall
 —
 ogiltigförklara beslut K(2006) 4963 slutligt som fattats av Europeiska gemenskapernas kommission den 24 oktober 2006, och
 —
 förklara att den aktuella finansieringen i sin nuvarande form och struktur utgör olagligt statligt stöd, alternativt
 —
 ålägga kommissionen att för mål NN 62/B/2006 inleda ett formellt granskningsförfarande i enlighet med artikel 88.2 EG, och
 —
 förplikta svaranden att ersätta samtliga rättegångskostnader inbegripet sökandens.
 Grunder och huvudargument
 Sökanden ingav år 2004 ett klagomål till kommissionen där denne bland annat påstod att delar av finansieringen av ett nytt kärnkraftsverk, vilket var under uppförande i Finland, var att betrakta som statligt stöd, vilket inte meddelats. Kommissionen delade år 2006 upp ärendet i två ärenden med nummer NN 62/A2006 och NN 62/B/2006.
 Sökanden yrkar i förevarande mål ogiltigförklaring av kommissionens slutliga beslut K(2006) 4963, vilket avser mål NN 62/B/2006 om statligt stöd i vilket kommissionen förklarade att en kredit beviljad av ett konsortium bestående av fem banker och ett lån beviljat av AB Svensk Exportkredit (SEK) inte utgjorde statligt stöd enligt artikel 87.1 EG.
 Sökanden gör gällande att kommissionens uppdelning av ärendet i två separata ärenden ur ett processuellt och materiellt perspektiv är rättsstridig. Enligt sökanden gjordes den låga räntesatsen för krediten och lånet möjlig genom att säkerhet ställdes av det franska exportkreditförsäkringsinstitutet COFACE. De aspekter av statligt stöd som på grund av COFACE inblandning kunde ha kommit att bli aktuella behandlades emellertid i mål NN 62/A/2006. Sökanden hävdar därför att den uppdelning av ärendet i två separata ärenden vilken resulterat i att aspekterna av den säkerhet som ställts lyfts ut från mål NN 62/B/2006 lett till att kommissionen felaktigt dragit slutsatsen att krediten och lånet från SEK vilka beviljats till en förmånlig räntesats inte kunde anses vara statligt stöd eftersom de inblandade bankerna enligt kommissionen varit privat ägda.
 Sökanden gör dessutom gällande att även om man bortser från den säkerhet som ställts av COFACE utgör såväl krediten som lånet beviljat av SEK statligt stöd, eftersom
 —
 krediten med den förmånliga räntesatsen beviljades under medverkan av bankerna BLB och BNP Paribas vilka enligt sökanden är statligt ägda banker, och
 —
 eftersom lånet från SEK beviljades av en till 100 % statligt ägd bank och med en lägre räntesats än vad som kunde anses vara marknadsmässigt.
 Slutligen åberopar sökanden en bristfällig motivering och en uppenbart oriktig bedömning.


text:
 1.6.2015
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 178/17
 Προσφυγή της 12ης Μαρτίου 2015 — Landeskreditbank Baden-Württemberg κατά ΕΚΤ
 (Υπόθεση T-122/15)
 (2015/C 178/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Landeskreditbank Baden-Württemberg — Förderbank (Καρλσρούη, Γερμανία) (εκπρόσωποι: A. Glos, K. Lackhoff και M. Benzing, δικηγόροι)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) της 5ης Ιανουαρίου 2015 (αριθ. ECB/SSM/15/1 — 0SK1ILSPWNVBNQWU0W18/3) που διατάσσει τη διατήρηση σε ισχύ των αποτελεσμάτων της αντικαταστάσεως της αποφάσεως της ΕΚΤ της 1ης Σεπτεμβρίου 2014 (αριθ. ECB/SSM/14/1 — 0SK1ILSPWNVBNQWU0W18/1)·
 —
 να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής, η προσφεύγουσα προβάλλει πέντε λόγους.
 1.
 Ο πρώτος λόγος αντλείται από εφαρμογή εσφαλμένου κριτηρίου ελέγχου από την ΕΚΤ κατά την εκτίμηση ειδικών περιστάσεων.
 —
 Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι η ΕΚΤ στηρίχθηκε σε τέσσερα διαφορετικά και ασυμβίβαστα μεταξύ τους κριτήρια ελέγχου για να εκτιμήσει κατά πόσον η προσφεύγουσα, παρότι πληροί το κριτήριο του μεγέθους, έπρεπε να χαρακτηριστεί λόγω ειδικών περιστάσεων ως λιγότερο σημαντικό ίδρυμα, δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 4, εδάφιο 2 του κανονισμού (ΕΕ) 1024/2013 (1) σε συνδυασμό με το άρθρο 70, παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) 468/2014 (2). Καθένα από αυτά τα κριτήρια ελέγχου είναι αυτό καθεαυτό εσφαλμένο.
 —
 Η προσφεύγουσα διατείνεται επίσης ότι, βάσει του άρθρου 70 , παράγραφος 1, του κανονισμού 468/2014 περί της υπάρξεως ειδικών περιστάσεων, έχει καθοριστική σημασία να συντρέχουν «ιδιαίτερες και πραγματικές συνθήκες» που να καθιστούν «ακατάλληλο» τον χαρακτηρισμό ως σημαντικό ίδρυμα και, συνακόλουθα, την συγκεντρωτική εποπτεία από την ΕΚΤ. Κατά την προσφεύγουσα, ο χαρακτηρισμός ενός ιδρύματος ως σημαντικού βάσει μόνον του κριτηρίου του μεγέθους είναι «ακατάλληλος» κατά την έννοια του άρθρου 70, παράγραφος 1, του κανονισμού 468/2014, όταν δεν είναι απαραίτητος για την επίτευξη των στόχων του κανονισμού 468/2014, ενώ η εποπτεία από την αρμόδια εθνική αρχή, υπό την μακροοικονομική προληπτική εποπτεία της ΕΚΤ, θα αρκούσε για την επίτευξη των εν λόγω στόχων.
 2.
 Ο δεύτερος λόγος αντλείται από πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών.
 —
 Στο πλαίσιο αυτού του λόγου, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η ΕΚΤ παρέβλεψε το γεγονός ότι ο χαρακτηρισμός της προσφεύγουσας ως σημαντικού ιδρύματος, υπό το πρίσμα των επιχειρημάτων της προσφεύγουσας κατά τη διάρκεια της ακροάσεως και της διαδικασίας ενώπιον του διοικητικού συμβουλίου επανεξετάσεως, δεν είναι σε καμία περίπτωση απαραίτητος για την επίτευξη των στόχων του κανονισμού 1024/2013, και ότι ο χαρακτηρισμός της προσφεύγουσας ως σημαντικού ιδρύματος δεν συνάδει με τις αρχές του κανονισμού 1024/2013. Η εκτίμηση της ΕΚΤ ότι δεν συνέτρεχαν ειδικές περιστάσεις είναι προδήλως εσφαλμένη.
 3.
 Ο τρίτος λόγος αντλείται από παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.
 —
 Στο σημείο αυτό, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η αιτιολόγηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως είναι ενδογενώς ασυνάρτητη και αντιφατική. Η ΕΚΤ παραθέτει συνολικά τέσσερα κριτήρια ελέγχου, τα οποία είναι ασύνδετα και ασυμβίβαστα μεταξύ τους.
 —
 Οι λόγοι στους οποίους στηρίζεται η προσβαλλόμενη απόφαση δεν προκύπτουν με σαφήνεια από αυτήν Αντιθέτως, οι παρατηρήσεις της ΕΚΤ περιορίστηκαν σε απλές εικασίες και αρνήσεις.
 —
 Επίσης, η απόφαση εσφαλμένως δεν λαμβάνει υπόψη τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας κατά τη διοικητική διαδικασία. Συγκεκριμένα, η ΕΚΤ δεν τεκμηριώνει τον λόγο για τον οποίο οι νομικές και πραγματικές περιστάσεις που προέβαλε η προσφεύγουσα δεν επαρκούσαν για να ανατρέψουν το τεκμήριο του άρθρου 6, παράγραφος 4, εδάφιο 2, του κανονισμού 1024/2013.
 4.
 Ο τέταρτος λόγος αντλείται από κατάχρηση εξουσίας λόγω παράνομης ασκήσεως διακριτικής ευχέρειας.
 —
 Στο πλαίσιο αυτού του λόγου, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η ΕΚΤ παρέβη την υποχρέωση να ασκεί την παρεχόμενη σε αυτή, βάσει των άρθρων 6, παράγραφος 4, εδάφιο 2, του κανονισμού 1024/2013 και 70 του κανονισμού 468/2014, διακριτική της ευχέρεια κατά περίπτωση. Συνεπώς, η ΕΚΤ προέβη σε κατάχρηση εξουσίας.
 5.
 Ο πέμπτος λόγος αντλείται από παράβαση της υποχρεώσεως εξετάσεως και συνεκτιμήσεως όλων των σχετικών περιστάσεων της συγκεκριμένης περιπτώσεως.
 —
 Στο σημείο αυτό, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η ΕΚΤ παρέβη την υποχρέωσή της να εξετάσει και να συνεκτιμήσει, επιμελώς και αμερολήπτως, όλα τα σχετικά πραγματικά και νομικά στοιχεία της συγκεκριμένης περιπτώσεως, κατά την άσκηση της διακριτικής της ευχέρειας. Συγκεκριμένα, παρέλειψε να εξετάσει όλα τα πραγματικά και νομικά στοιχεία, τα οποία προέβαλε η προσφεύγουσα.
 (1) Κανονισμός (ΕΕ) 1024/2013 του Συμβουλίου της 15ης Οκτωβρίου 2013 για την ανάθεση ειδικών καθηκόντων στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σχετικά με τις πολιτικές που αφορούν την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων (ΕΕ L 287, σ. 63).
 (2) Κανονισμός (ΕΕ) 468/2014 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας της 16ης Απριλίου 2014 που θεσπίζει το πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, των εθνικών αρμόδιων αρχών και των εθνικών εντεταλμένων αρχών εντός του ενιαίου εποπτικού μηχανισμού (κανονισμός για το πλαίσιο ΕΕΜ) (ΕΕ L 141, σ. 1)


text:
 Avis juridique important
 |
 21999D0171
 Decisione del Comitato misto SEE n. 171/1999, del 26 novembre 1999, che modifica l'allegato XIII (trasporti) dell'accordo SEE
 Gazzetta ufficiale n. L 061 del 01/03/2001 pag. 0030 - 0030
 Decisione del Comitato misto SEEn. 171/1999del 26 novembre 1999che modifica l'allegato XIII (trasporti) dell'accordo SEEIL COMITATO MISTO SEE,visto l'accordo sullo Spazio economico europeo, modificato dal protocollo che adegua l'accordo sullo Spazio economico europeo, in appresso denominato "l'accordo", in particolare l'articolo 98,considerando quanto segue:(1) L'allegato XIII dell'accordo è stato modificato dalla decisione n. 25/97 del Comitato misto SEE del 30 aprile 1997(1).(2) Occorre integrare nell'accordo la decisione 1999/569/CE della Commissione, del 28 luglio 1999, riguardante i parametri di base del sottosistema controllo-comando e segnalamento per il sistema ferroviario transeuropeo ad alta velocità(2),DECIDE:Articolo 1Dopo il punto 37a (direttiva 96/48/CE del Consiglio) dell'allegato XIII dell'accordo viene inserito il punto seguente:"37b. 399 D 0569: Decisione 1999/569/CE della Commissione, del 28 luglio 1999, riguardante i parametri di base del sottosistema controllo-comando e segnalamento per il sistema ferroviario transeuropeo ad alta velocità (GU L 216 del 14.8.1999, pag. 23), rettificata dalla GU L 236 del 7.9.1999, pag. 38."Articolo 2I testi della decisione 1999/569/CE nelle lingue islandese e norvegese, allegati alle rispettive versioni linguistiche della presente decisione, fanno fede.Articolo 3La presente decisione entra in vigore il 27 novembre 1999, a condizione che al Comitato misto SEE siano pervenute tutte le notifiche previste all'articolo 103, paragrafo 1, dell'accordo.Articolo 4La presente decisione è pubblicata nella sezione SEE e nel supplemento SEE della Gazzetta ufficiale delle Comunità europee.Fatto a Bruxelles, il 26 novembre 1999.Per il Comitato misto SEEIl PresidenteN. v. Liechtenstein(1) GU L 242 del 4.9.1997, pag. 74.(2) GU L 216 del 14.8.1999, pag. 23, rettificata dalla GU L 236 del 7.9.1999, pag. 38.


text:
Astrometrija ili položajna (pozicijska) astronomija (odnosno sferna astronomija u širem smislu) je grana astronomije koja se bavi mjerenjem položaja nebeskih tijela (svemirskih tijela na nebeskoj sferi). Radi toga razrađuje mjerne metode i istražuje vlastita gibanja tijela, precesiju i astronomsku nutaciju, zbog kojih se mijenjaju položaji nebeskih tijela u tijeku vremena. Obuhvaća sfernu astrometriju u užem smislu, mjerenje vremena, geodetsku, geofizičku, fundamentalnu (meridijansku), ekvatorijalnu i astrografsku astrometriju te radioastrometriju, a svaka od njih upotrebljava za to namijenjene teleskope.
 Sferna astrometrija obuhvaća geometrijske odnose na nebeskoj sferi i vremenske promjene na njoj, te zato utvrđuje sferne koordinatne sustave: horizontski, ekvatorski, ekliptički i galaktički. U horizontskom sustavu koordinate su azimut i kutna visina (odnosno zenitna daljina), u ekvatorskom su rektascenzija (odnosno satni kut) te deklinacija (odnosno polna udaljenost), u ekliptičkom ekliptička dužina i širina, u galaktičkom galaktička dužina i širina. Satni kut i deklinacija čine mjesne ekvatorijalne koordinate, dok rektascenzija i deklinacija čine nebeske ekvatorijalne koordinate. Rektascenzija i satni kut nadopunjuju se na zvjezdano vrijeme. Vrijeme je u sfernoj astrometriji nezavisna promjenljiva veličina, a jedinica za mjerenje je zvjezdani dan (siderički dan), koji iznosi 23 h 56 min 4,09 s. Koordinate nebeskih tijela mijenjaju se zbog njihovih vlastitih gibanja, zbog aberacije svjetlosti, dnevne i godišnje paralakse, te zbog nutacije i Zemljine precesije.
 Fundamentalna astrometrija određuje ekvatorijalne koordinate nebeskih tijela promatranjima u nebeskom meridijanu relativno prema gibanjima Zemlje. U astrografskoj astrometriji položaji se tijela mjere na fotografskoj ploči odnosno računalnom zaslonu (monitoru) s obzirom na referentne zvijezde. Preciznost mjerenja položaja znatno se poboljšava upotrebom mjernih instrumenata izvan Zemljine atmosfere. Radioastrometrija mjeri položaje nebeskih radioizvora s radio teleskopima, a upotrebom interkontinentalne mreže radioteleskopa preciznošću premašuje mjerenja u optičkom području (dugobazična interferometrija).
 Astronomski instrumenti
 Astronomski instrumenti su mjerni instrumenti za praćenje položaja nebeskih tijela na nebeskoj sferi i svih vrsta zračenja koja od njih pristižu. Čovjek bolje upoznaje svijet tako što ga mjeri. Mjerenja na nebeskoj sferi provode se od početka astronomije. Bila ona jednostavna, kao ona koja provode amateri, ili složena, kao ona koja se provode u suvremeno opremljenim zvjezdarnicama ili opservatorijama, svi imaju zajednička načela.
 Teleskop
 Osnovni astronomski instrument je teleskop, koji se pokreće u dvije međusobno okomite ravnine. Za određivanje smjerova u tim ravninama služe kutomjeri. Sam dalekozor ima zadaću da olakša viziranje nebeskog tijela. Prije pronalaska teleskopa u tu su svrhu služile vizirne linije, koje su bile izvedene čisto mehanički. Osi, oko kojih se teleskop pokreće i ravnine u kojima se pokreće, postavljaju se ili u sistemu horizontskog koordinatnog sustava, ili u sistemu nebeskog ekvatorskog koordinatnog sustava. U prvom slučaju postavljanje teleskopa je altazimutsko, u drugom slučaju ekvatorsko ili paralaktičko. U astrometriji astronomski instrumenti primjenjuju altazimutnu ugradnju. Za mjerenje horizontskih koordinata koristi se teodolit, kao manji prijenosni instrument, i veći, univerzalni instrument. Pasažni instrument postavljen je u ravninu nebeskog meridijana i specijaliziran je za mjerenje vremena i kutne visine zvijezde; njime se zapažaju zvijezde pri prolasku kroz nebeski meridijan. Ista mjerenja obavlja, ali je preciznije izveden, meridijanski krug; njegovi se mjerni podaci primjenjuju za nalaženje koordinata nebeskih tijela u ekvatorskom sustavu, deklinacija i rektascenzija. Mjerenjima zenitnih daljina zvijezda namijenjen je zenitni teleskop (horizontski koordinatni sustav). Kao prijenosni mjerni instrument za mjerenje visina nekih sjajnih tijela, prvenstveno Sunca, upotrebljava se sekstant.
 Teleskop u ekvatorskoj ugradnji ima krug deklinacija i krug rektascenzija. Kutomjeri na tim krugovima prvenstveno služe zato da se teleskop lakše usmjeri u zvijezdu dane deklinacije i rektascenzije. Ta je ugradnja neposredno prilagođena praćenju dnevnog kretanja nebeske sfere. Satni mehanizam pokreće teleskop s porastom satnog kuta zvijezde, a deklinacija optičke osi dalekozora je stalna.
 Određivanje zemljopisne širine mjesta i deklinacija zvijezda
 Kutna visina sjevernog nebeskog pola jednaka je zemljopisnoj širini mjesta u kojem se nalazimo. Kada bi se u sjevernom nebeskom polu nalazila neka Polarna zvijezda, a time točka pola bila neposredno vidljiva, tada bi se zemljopisna širina mogla odrediti na najjednostavniji način, mjerenjem kutne visine nebeskog pola. Najbliža sjajna zvijezda, Sjevernjača, odmaknuta je ipak od sjevernog nebeskog pola gotovo za 1°, pa se mjerenjem njezine kutne visine dobiva samo približna vrijednost zemljopisne širine.
 Točniji postupak temelji se na usporedbi kutne visine neke cirkumpolarne zvijezde u njezinoj donjoj i gornjoj kulminaciji. Zvijezde obilaze oko Zemljine osi vrtnje po kružnicama, pa će njihova najveća, a i najmanja kutna visina ovisiti o položaju nebeskog pola iznad obzora, a time i o zemljopisnoj širini. Ako promotrimo dnevnu kružnicu zvijezde koja postiže gornju konjukciju sjeverno od zenita (rezultat razmatranja je drukčiji za zvijezdu koja gornju kulminaciju postiže južno od zenita), zaključujemo da je zemljopisna širina jednaka srednjoj vrijednosti kutnih visina h zvijezde u času njene gornje i donje kulminacije:
 φ = (hG + hD) / 2
 Dva mjerenja jedne zvijezde, u trenucima kulminacije, vode mjerenju zemljopisne širine. Mjerenje zemljopisne širine nije stvar prošlosti, i ne vodi se samo pri osnivanju zvjezdarnica, već se na tim mjerenjima zasnivaju i postupci geodezije, i istraživanja oblika Zemlje, i vladanje Zemljine osi vrtnje. Nađeno je tako da se Zemljini polovi neprestano pomiču u odnosu na površinu Zemlje, na njezino tlo, i to po desetak metara godišnje, po krivulji koja nalikuje spirali.
 Kutna visina zvijezde u donjoj i gornjoj kulminaciji ovisi o još jednoj veličini, a to je deklinacija zvijezde. Jednostavnim računskim postupkom nalazimo deklinaciju zvijezde:
 δ = 90° - (hG - hD) / 2
 tako se u načelu s dva mjerenja kutne visine zvijezde u nebeskom meridijanu određuje deklinacija zvijezde. Poznavanje deklinacija zvijezda znači ujedno da se poznaje i položaj nebeskog ekvatora. Taj se položaj zatim utvrđuje na kutomjeru instrumenta. Tek tada se mogu određivati i deklinacije onih zvijezda koje se opažaju samo u gornjoj kulminaciji, dok im je donja kulminacija ispod obzora. Jedno od takvih tijela je Sunce. Važan zadatak astrometrije je određivanje deklinacije Sunca.
 Određivanje zemljopisne dužine mjesta
 Mjesta koja se nalaze na istom meridijanu imaju isto mjesno vrijeme. Razlika dvaju mjesnih vremena jednaka je razlici zemljopisnih dužina, izraženih u vremenskoj mjeri. Zato se određivanje zemljopisne dužine svodi na određivanje razlike vremena. Vrijeme koje se upotrebava može biti i Sunčevo i zvjezdano vrijeme. Pomoću Sunca najjednostavnije se zemljopisne dužine određuju tako da se opaža prolazak Sunca kroz nebeski meridijan.
 Mjerenja zemljopisne dužine provode se i opažanjem zvijezda s poznatim koordinatama. Opažanje zvijezde vodi određivanju zvjezdanog vremena. Na primjer, ako zvijezda prolazi meridijanom, njezina je rektanscenzija upravo jednaka mjesnom zvjezdanom vremenu S. Istog časa u griničkom meridijanu zvijezdano vrijeme je So. Zamislimo li da je proljetna točka prošla i naš meridijan i grinički, osvjedoćujemo se da je naše zvjezdano vrijeme starije od vremena u Greenwichu. Razlika je upravo jednaka zemljopisnoj dužini:
 λ = S – So
 Istočne zemljopisne dužine su pozitivne. Zvjezdano vrijeme u Greenwichu saznaje se bilježenjem koordiniranog svjetskog vremena UTC u času motrenja. Naime, podaci o odnosu svjetskog vremena i zvjezdanog vremena za isti meridijan objavljuje se za svaku godinu u astronomskim kalendarima.
 Izvori
 Poveznice
 Nebeska mehanika
 Sferna astronomija


text:
 12.1.2015
 SV
 Europeiska unionens officiella tidning
 C 7/59
 Talan väckt den 27 oktober 2014 – ZZ mot regionkommittén
 (Mål F-123/14)
 (2015/C 007/75)
 Rättegångsspråk: franska
 Parter
 Sökande: ZZ (ombud: J.-N. Louis, R. Metz och D. Verbeke, advokater)
 Svarande: Regionkommittén
 Saken och beskrivning av tvisten
 Ogiltigförklaring av Regionkommitténs beslut att ta ut en solidaritetsavgift från och med den 1 januari 2014 på sökandens lön och att inte justera lönen för perioden 1 januari 2014 till 30 juni 2015.
 Sökandens yrkanden
 Sökanden yrkar att personaldomstolen ska
 —
 förklara otillämpligheten av förordning nr 1023/2013 i den mån den föreskriver att tillämpningen av metoden för anpassning av lönerna i bilaga XI till tjänsteföreskrifterna ska skjutas upp från och med den 1 januari 2014 till och med den 30 juni 2015 och samtidigt återinför en ”solidaritetsavgift” på 6 procent för samma period.
 —
 följaktligen ogiltigförklara det angripna beslutet, och
 —
 förplikta Regionkommittén att ersätta rättegångskostnaderna.