type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 23.12.2004
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 L 376/29
 ROZHODNUTÍ SMÍŠENÉHO VÝBORU EHP
 č. 102/2004
 ze dne 9. července 2004,
 kterým se mění příloha VI (Sociální zabezpečení) Dohody o EHP
 SMÍŠENÝ VÝBOR EHP,
 s ohledem na Dohodu o Evropském hospodářském prostoru ve znění Protokolu o úpravě Dohody o Evropském hospodářském prostoru (dále jen „Dohoda“), a zejména s ohledem na článek 98 této dohody,
 vzhledem k těmto důvodům:
 (1)
 Příloha VI Dohody byla změněna Dohodou o účasti České republiky, Estonské republiky, Kyperské republiky, Maďarské republiky, Lotyšské republiky, Litevské republiky, Republiky Malta, Polské republiky, Republiky Slovinsko a Slovenské republiky v Evropském hospodářském prostoru, podepsanou v Lucemburku dne 14. října 2003 (1).
 (2)
 Rozhodnutí č. 189 ze dne 18. června 2003, kterým se zavádí Evropský průkaz zdravotního pojištění za účelem nahrazení formulářů nezbytných k uplatňování nařízení Rady (EHS) č. 1408/71 a (EHS) č. 574/72, pokud jde o přístup ke zdravotní péči během přechodného pobytu v jiném členském státě než v příslušném státě nebo státě místa bydliště (2), by mělo být začleněno do Dohody.
 (3)
 Rozhodnutí č. 190 ze dne 18. června 2003 o technických specifikacích Evropského průkazu zdravotního pojištění (3) by mělo být začleněno do Dohody.
 (4)
 Rozhodnutí č. 191 ze dne 18. června 2003 o nahrazení formulářů E 111 a E 111 B Evropským průkazem zdravotního pojištění (4) by mělo být začleněno do Dohody,
 ROZHODL TAKTO:
 Článek 1
 Za bod 3.64 (rozhodnutí č. 188) přílohy VI Dohody se doplňují nové body, které znějí:
 „3.65
 32003 D 0751: rozhodnutí č. 189 ze dne 18. června 2003, kterým se zavádí Evropský průkaz zdravotního pojištění za účelem nahrazení formulářů nezbytných k uplatňování nařízení Rady (EHS) č. 1408/71 a (EHS) č. 574/72, pokud jde o přístup ke zdravotní péči během přechodného pobytu v jiném členském státě než v příslušném státě nebo státě místa bydliště (Úř. věst. L 276, 27.10.2003, s. 1).
 3.66
 32003 D 0752: rozhodnutí č. 190 ze dne 18. června 2003 o technických specifikacích Evropského průkazu zdravotního pojištění (Úř. věst. L 276, 27.10.2003, s. 4).
 Pro účely Dohody se rozhodnutí upravuje takto:
 V souladu s bodem 3.3.2 přílohy rozhodnutí nebudou Evropské průkazy zdravotního pojištění, které mají být vydány ve členských státech EHP a ESVO, opatřeny evropskými hvězdami. Členský stát EHP a ESVO by však měl mít možnost doplnit hvězdy v pozdější fázi, pokud to bude zapotřebí.
 3.67
 32003 D 0753: rozhodnutí č. 191 ze dne 18. června 2003 o nahrazení formulářů E 111 a E 111 B Evropským průkazem zdravotního pojištění (Úř. věst. L 276, 27.10.2003, s. 19).“
 Článek 2
 Znění rozhodnutí č. 189, č. 190 a č. 191 v islandském a norském jazyce, která mají být zveřejněna v dodatku EHP Úředního věstníku Evropské unie, jsou platná.
 Článek 3
 Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem 10. července 2004 za předpokladu, že Smíšenému výboru EHP jsou učiněna veškerá oznámení podle čl. 103 odst. 1 Dohody (5).
 Článek 4
 Toto rozhodnutí bude zveřejněno v oddíle EHP a v dodatku EHP Úředního věstníku Evropské unie.
 V Bruselu dne 9. července 2004.
 Za Smíšený výbor EHP
 předseda
 Kjartan JÓHANNSSON
 (1) Úř. věst. L 130, 29.4.2004, s. 3.
 (2) Úř. věst. L 276, 27.10.2003, s. 1.
 (3) Úř. věst. L 276, 27.10.2003, s. 4.
 (4) Úř. věst. L 276, 27.10.2003, s. 19.
 (5) Nebyly oznámeny žádné ústavní požadavky.


type: wikipedia

text:
japán szeijú, énekesnő, szövegíró és rádiós műsorvezető.
 Karrierje
 Szinkronszínészet
 Megumi 12 évesen határozta el, hogy szeijú (szinkronszínész) lesz. A szülei nem támogatták az ötletét, mivel ez nem egy biztos állás, ezért középiskola után ápolónői szakmát végzett. Tanulmánya közben olvasott egy felhívást arról, hogy egy színésziskola ingyenes szinkronszínészeti oktatást vállal. Megumit felvették. Még tanulmánya közben megkapta az első mellékszerepét 1986-ban. Megumi sikeresen elvégezte mind az ápolónői szakmát, mind a szinkronszínészetet. Az első főszerepet 1989-ben kapta, a Japánban nagyon népszerű Ranma 1⁄2 anime főszerepét kapta meg. Ez hozta meg számára az országos ismertséget. A nemzetközi ismertség sem váratott sokáig magára. 1995-ben Amerikába is eljutott az anime, és még ebben az évben meghívást kapott az Anime America ’95 rendezvényre, ahol nagy sikere volt. De ez az év nemcsak a nemzetközi ismertség miatt volt jelentős Megumi számára. Ebben az évben mutatták be a nagy sikerű Slayers animét, mely mai napig a legnépszerűbb szinkronszerepe. Ekkor ismerte el igazán a szakma, és nagyon sok felkérést kapott fő- és mellékszerepekre egyaránt. Rengeteget dolgozott. 1998. március 30-án férjhez ment, ezután ritkábban vállalt szerepet, hogy a magánéletére is tudjon időt fordítani. Amikor 2004. június 28-án életet adott kislányának, 2 évre visszavonult. 2006-ban visszatért, legújabb szerepe a 2008-as Slayers Revolution anime.
 Megumi alapelve az, hogy a szereplőt életre kell kelteni mindenáron. Ennek tudják be, a kiemelkedően jó szinkronszínészi munkásságát.
 Énekesnői karrier
 Megumi nem tervezett énekesnői karriert, de a Ranma 1⁄2 animén belül több dalt is el kellett énekelni, ekkor figyeltek fel az énekhangjára. Ezután folyamatosan képezte a hangját. 1990-ben egy rövid, öt állomásból álló miniturnéja volt, ahol felfigyelt rá a japán King Records lemezkiadó igazgatója, és lemezszerződést ajánlott neki. Első nagylemeze 1991-ben jelent meg Half and, Half címmel. Az album sikeres lett. Ezután nagyon sok anime főcímdalát énekelte fel, karrierjének csúcsa szintén 1995-1998 közé tehető. Ezekben az időkben százezres nagyságrendben keltek el az albumai Japánban. Majd szintén ritkábban énekelt 1998 után, és 2004-2006 között az énekléstől is visszavonult. Visszatérése 2006 nyarára tehető, amikor megjelent a Meet Again című kislemeze.
 Szinkronszerepek
 Ai, a videolány (Ai)
 3×3 Eyes (Pai)
 Alfred J. Kwak (Alfred J. Kwak)
 All Purpose Cultural Cat Girl Nuku Nuku (Nacume Acuko)
 Batman Beyond (Batgirl/Barbara Gordon)
 Blue Seed (Fudzsimija Momidzsi)
 Cheeky Angel (Amacuka Megumi)
 Christmas in January (Mizuki)
 Cowboy Bebop (Faye Valentine)
 Conan, a detektív (Ai Haibara, Koizumi Akako)
 Donkey Kong Country (Diddy Kong)
 Dragon Ball Z (vak fiú, aki találkozik Majin Buu-val)
 Esper Mami (Simazu Szanae)
 Flanders no Inu, Boku no Patrasche (Nero)
 Floral Magician Mary Bell (Mory)
 Kinkjú Hassin Saver Kids (Szeira)
 Macross Plus (Lucy Macmillan)
 Madó King Granzort (Guriguri, Enuma)
 Magical Princess Minky Momo (Momo)
 Maiszon Ikkoku (Debütáló szerep) (Óvónő, Nanao Jószuke, Acuko, Koizumi, Taró, és sok más)
 Mobile Suit Gundam 0080: War in the Pocket (Christina Mackenzie)
 Lost Universe (Canal Vorfeed)
 Love Hina (Urasima Haruka)
 Nekkecu Szaikjó Go-Saurer (Tacsibana Hiromi)
 Neon Genesis Evangelion (Ajanami Rei, Ikari Jui, Penpen)
 Oszomacu-kun (Todomacu)
 Patlabor: The TV Series (Szakurajama Momoko)
 Pokémon (Muszasi (nyugaton Jessie) a Rakéta Csapatból, Bulbasaur, Pidgeotto, Goldeen)
 Pokémon: Advanced Generation (Muszasi (nyugaton Jessie) a Rakéta Csapatból, Hoenn Pokédex)
 Pokémon Chronicles (Muszasi (nyugaton Jessie) a Rakéta Csapatból)
 Pokémon: Diamond and Pearl (Muszasi (nyugaton Jessie) a Rakéta Csapatból, Chimchar)
 Ranma 1⁄2 (Szaotome Ranma (nő))
 Saber Marionette (Lime)
 Sailor Moon S: Jégbe zárt szívek (Najotake Himeko)
 Samurai Pizza Cats (Csomoranma #1/2)
 Sgt. Frog (Ajanami Rei, 48. rész)
 Shadow Skill (Elle Lagu)
 Shaman King (Kjojama Anna, Opacso)
 Slayers (Verselő Lina)
 Slayers Revolution (Verselő Lina)
 Slayers Evolution-R (Verselő Lina)
 Sorcerer Hunters (Tira Misu)
 Tales of Eternia: The Animation (Marone Bluecarno)
 Tekkaman Blade (Aki)
 Tenszai Bakabon (Bakabon)
 The Three Musketeers (Episode one guest)
 Tico of the Seven Seas (Nanami Simpson)
 Vataru (Sinobibe Himiko)
 Yu Yu Hakusho (Fukumen, fiatal Genkai)
 Zettai Muteki Raidzsin-Oh (Izumi Jú, Himeki Ruruko, Faruzebu, Jamagucsi Kozue, Hicsó anyja, Joppá anyja)
 Diszkográfia
 Half and, Half (1991)
 Whatever (1992)
 Perfume (1992)
 Shamrock (1993)
 Sphere (1994)
 Enfleurage (1995)
 Bertemu (1996)
 Iravati (1997)
 Fuvari (1999)
 Feel Well (2002)
 Center Color (2004)
 Plain (2007)
 Choice (2010)
 Külső hivatkozások
 Hajasibara Megumi hivatalos weboldala
 Japán énekesek
 Japán szinkronszínészek
 Japán nők
 Slayers
 1967-ben született személyek
 Élő személyek
 Tokióiak


text:
 22.6.2017
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 L 161/1
 ROZHODNUTÍ SMÍŠENÉHO VÝBORU EHP
 č. 233/2015
 ze dne 30. října 2015,
 kterým se mění příloha I (Veterinární a rostlinolékařské předpisy) Dohody o EHP [2017/1022]
 SMÍŠENÝ VÝBOR EHP,
 s ohledem na Dohodu o Evropském hospodářském prostoru (dále jen „Dohoda o EHP“), a zejména na článek 98 této dohody,
 vzhledem k těmto důvodům:
 (1)
 Nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 653/2014 ze dne 15. května 2014, kterým se mění nařízení (ES) č. 1760/2000, pokud jde o elektronickou identifikaci skotu a označování hovězího masa (1), by mělo být začleněno do Dohody o EHP.
 (2)
 Toto rozhodnutí se týká právních předpisů o veterinárních otázkách. Jak je uvedeno v odvětvových úpravách v příloze I Dohody o EHP, právní předpisy o veterinárních otázkách se nepoužijí na Lichtenštejnsko po celou dobu, po niž je na Lichtenštejnsko rozšířena působnost Dohody mezi Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o obchodu se zemědělskými produkty. Toto rozhodnutí se tudíž na Lichtenštejnsko nepoužije.
 (3)
 Příloha I Dohody o EHP by proto měla být odpovídajícím způsobem změněna,
 PŘIJAL TOTO ROZHODNUTÍ:
 Článek 1
 V bodě 7c (nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1760/2000) části 1.1 kapitoly I přílohy I Dohody o EHP se doplňuje nová odrážka, která zní:
 „—
 32014 R 0653: nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 653/2014 ze dne 15. května 2014 (Úř. věst. L 189, 27.6.2014, s. 33).“
 Článek 2
 Znění nařízení (EU) č. 653/2014 v islandském a norském jazyce, která mají být zveřejněna v dodatku EHP Úředního věstníku Evropské unie, jsou platná.
 Článek 3
 Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem 1. listopadu 2015 za předpokladu, že jsou učiněna veškerá oznámení podle čl. 103 odst. 1 Dohody o EHP (*1).
 Článek 4
 Toto rozhodnutí bude zveřejněno v oddíle EHP a v dodatku EHP Úředního věstníku Evropské unie.
 V Bruselu dne 30. října 2015.
 Za Smíšený výbor EHP
 předsedkyně
 Oda SLETNES
 (1) Úř. věst. L 189, 27.6.2014, s. 33.
 (*1) Nebyly oznámeny žádné ústavní požadavky.


text:
 Pomembno pravno obvestilo
 |
 21998D0507(04)
 Uradni list L 134 , 07/05/1998 str. 0005 - 0005
 Sklep Skupnega odbora EGPšt. 77/97z dne 12. novembra 1997o spremembi Priloge II (Tehnični predpisi, standardi, preskušanje in certificiranje) k Sporazumu EGPSKUPNI ODBOR EGP JE -ob upoštevanju Sporazuma o Evropskem gospodarskem prostoru, spremenjenega s Protokolom o prilagoditvi Sporazuma o Evropskem gospodarskem prostoru, v nadaljnjem besedilu "Sporazum", in zlasti člena 98 Sporazuma,ker je bila Priloga II k Sporazumu spremenjena s Sklepom št. 68/97 Skupnega odbora EGP z dne 4. oktobra 1997 [1];ker je treba Direktivo Komisije 96/63/ES z dne 30. septembra 1996, ki spreminja Direktivo Sveta 76/432/EGS o približevanju zakonodaje držav članic o zavornih napravah kmetijskih in gozdarskih traktorjev na kolesih [2] vključiti v Sporazum -SKLENIL:Člen 1V točki 8 (Direktiva Sveta 76/432/EGS) v poglavju II Priloge II k Sporazumu se doda naslednja alinea:"— 396 L 0063: Direktiva Komisije 96/63/ES z dne 30. septembra 1996 (UL L 253, 5.10.1996, str. 13).".Člen 2Besedila Direktive Komisije 96/63/ES v islandskem in norveškem jeziku, ki so priložena ustreznim jezikovnim različicam tega sklepa, so verodostojna.Člen 3Ta sklep začne veljati 14. februarja 1998 pod pogojem, da so bila Skupnemu odboru EGP predložena vsa uradna obvestila v skladu s členom 103(1) Sporazuma.Člen 4Ta sklep se objavi v sklopu EGP in v Dopolnilu EGP Uradnega lista Evropskih skupnosti.V Bruslju, 12. novembra 1997Za Skupni odbor EGPPredsednikE. Bull[1] UL L 30, 5.2.1998, str. 40.[2] UL L 253, 5.10.1996, str. 13.--------------------------------------------------


type: other

text:
Hagyó-per - Folytatódott a BKV vezérigazgatójának meghallgatása - Hagyó Dosszié
 Szívós Mária - Nyilvános jelentés a FIDESZ–KDNP...
 25-ös tanú (2) 3-as metró (3) 4-es metró (24) AAM (4) AAM Zrt. (10) Alkotmánybíróság (42) alkotmánybíróság (2) antal attila (17) ÁSZ (4) ász (2) a tanú (2) balog zsolt (67) Bielek (3) bírói függetlenség (1) bíróság (1) bkk (4) BKK (5) bkv-per (14) bkv-ügy (8) bkv per (274) BKV per (3) Bói László (1) Bolla Tibor (1) brfk (3) C.C.Soft (25) CÖF (4) cöf (1) darák péter (2) Debrecen (3) demszky gábor (9) DK (4) domokos lászló (1) egervári ajtony (8) Egyenes beszéd (1) elfogultság (3) ellentmondás (4) előzetes (45) embertelen bánásmód (1) ezoterika (1) Fapál László (1) fidesz (67) Fidesz (2) győri györgy (3) gyurcsány ferenc (1) hagyó miklós (250) Hagyó Miklós (27) hajdu laszlo (1) handó tünde (68) HÉV (12) Hír TV (2) HM (1) homonnai jános (3) horváth éva (17) interjú (1) irányított nyomozás (1) ítélet (1) jogi fórum (6) jogsértés (1) kádár andrás (12) kádár anrdás (1) kádár éva (3) kampány (5) kampánytéma (2) kecskemét (118) kényszervallatás (24) Kerényi Imre (1) keresztes imre (8) kocsis istván (4) koncepciós per (2) közpénz (1) Kúria (2) kúria (6) kutron katalin (8) lázár jános (1) lelovics ottó (20) letartóztatás (1) lex bkv-per (1) maffiavád (2) magánokirat-hamisítás (12) Magic Box (1) magyar (2) Magyar Nemzet (4) marketing (12) már 5 éve (2) média (13) mesterházy ernő (10) metró (3) Molnár Gyula (2) molnár gyula (1) monopol helyzet (2) mszp (9) MSZP (1) MTI (4) nagy imre (1) németh leona (2) NER (4) nokiás doboz (2) nokia doboz (53) obh (2) OBH (10) OLAF-jelentés (1) orbán viktor (3) Pálocska János (3) patyomkin-falu (1) pécs (1) peráthelyezés (41) pető györgy (19) pletyka (1) polt péter (5) regőczi miklós (13) reklám (1) répássy róbert (2) Rezesová (1) sajtószabadság (3) segélyhívó oszlop (1) semjén zsolt (3) strasbourg (31) strassbourg (2) Synergon (4) szabadváriné (3) szabó iván (6) szakértői vélemény (2) szalai lászló (1) szeged (6) sziebert györgy (2) szívós mária (29) szökés (2) szűcs viktor (1) tanulmány (2) tarlós istván (32) tasz (2) tetoválás (1) törvényjavaslat (1) tóth gábor (1) ügyészség (41) utastájékoztató rendszer (28) vádirat (2) vagyon (3) vallomás (35) védőbeszéd (11) videó (4) viszkis doboz (1) vitézy dávid (18) vitéz ágnes (1) vizoviczki-ügy (1) zelenák tibor (2) Címkefelhő
 Hagyó-per - Folytatódott a BKV vezérigazgatójának meghallgatása
 Címkék: kecskemét vallomás hagyó miklós ügyészség regőczi miklós bkv per | Szerző: Hagyó Dosszié | 9:13 pm
 A BKV Zrt. jelenlegi vezérigazgatójának, valamint a céggel korábban szerződésben álló St. Plusz Kft. egykori kereskedelmi vezetőjének tanúkénti meghallgatásával folytatódott a Hagyó Miklós volt szocialista főpolgármester-helyettes és társai ellen indult büntetőper kedden a Kecskeméti Törvényszéken.
 Bolla Tibor vezérigazgató Hadnagy Ibolya bírói tanácsa előtt néhány pontosítást, kiegészítést leszámítva fenntartotta korábbi vallomásait. Kifejtette: a vád tárgyává tett időszakban "bevett dolog volt", hogy külső tanácsadó cégek segítették a BKV munkáját. Nem erősítette meg, de nem is cáfolta, hogy a vállalat fizetett ekkoriban olyan szóbeli tanácsadói munkáért, amelyről nem készült szerződés, illetve jegyzőkönyv.
 Úgy fogalmazott: erre a területre vonatkozóan nem volt kimunkált szabályozás a társaságnál, 2008 után azonban olyan szigorítást vezettek be, amelynek alapján kifizetést csak szerződéshez csatolt számla ellenében teljesítettek. Nagyobb összegek esetén azonban biztos, hogy korábban sem volt gyakorlat a szerződés nélküli szolgáltatások igénybevétele - hangsúlyozta.
 Bolla Tibor a BKV szponzorációs tevékenységéről szólva kijelentette: ha az megfelelő reklámértéket képviselt, éltek olykor ilyen lehetőséggel, később viszont a gazdasági helyzetre való tekintettel ezt leépítették.
 A vállalat lobbitevékenységéről azt mondta: az régebben is létezett, és jelenleg is segíti a társaság fejlesztéseihez, működéséhez szükséges források előteremtését. Arról azonban nincs tudomása - tette hozzá -, hogy e munkában külsős cég is részt vett volna.
 Kérdésre válaszolva rámutatott: a BKV Zrt.-nél valószínűleg most is megvannak azok a dokumentumok, amelyekből kiolvashatók a 2007-es és a 2008-as beszerzési, illetve marketingköltségek. A külső szakértőkre fordított kiadás azóta folyamatosan csökken, és külön tételként szerepel a társaság költségvetésében - közölte.
 Azzal a vádponttal kapcsolatban, amely szerint miközben H. Éva hatodrendű vádlott Hagyó Miklós főpolgármester-helyettes mellett dolgozott megbízással sajtóreferensként, tényleges munkát a BKV Zrt.-nél nem végzett, a vezérigazgató jelezte, személyesen ezt nem ellenőrizte, de a szakterület vezetőjének véleményében megbízva 2009 nyarán felmondott H. Évának és közvetlen felettesének, a kilencedrendű vádlott Z. Tibornak, a közlekedési vállalat volt főosztályvezetőjének.
 Hozzátette, előbbit ugyan prémium is megillette volna, de annak kifizetését erkölcsi okból nem engedélyezte. A vezérigazgató állítása szerint nem tudott arról, hogy a hatodrendű vádlott azóta mégis megkapta e járandóságot.
 A bíróság ugyancsak tanúként hallgatta meg a BKV-val évekig szerződéses viszonyban álló St. Plusz Kft. korábbi kereskedelmi igazgatóját.
 K.-né S. Anna azt mondta: a két cég vezetője által évről évre megújított marketingszerződések keretében az St. Plusz Kft. a BKV jelentősebb projektjeinek reklámozásában működött közre.
 Fotó forrása: eportfolio.szie.hu
 Kiemelte, minden megállapodás a közlekedési vállalat szövegezésében, annak igényeihez igazodva készült, konkrét PR- és reklámtémaköröket megjelölve. Ilyen volt például a Combino villamosok üzembe helyezése vagy a metróállomások felújítása. Minderre évente nettó 20 millió forint keretösszeget biztosított a zrt., és két részletben folyósította - tette hozzá.
 A tanú felidézte: 2006-ban 4,55 millió forintot nem használt fel a BKV ebből a keretéből, azt átvitték a következő évre. Ám mivel 2007-ben újra csak minimális társadalmi célú hirdetést készíttetett velük a társaság, a fennmaradó pénzt tovább görgették 2008-ra. K.-né S. Anna hangsúlyozta: többszöri felhívásukra sem jelentkezett a BKV, hogy a kifizetett reklámidőket használja fel.
 A bíró ennek kapcsán közölte: a két cég közötti megállapodás nem szabályozta, mi a teendő ezekkel a fennmaradt összegekkel.
 Hadnagy Ibolya a tárgyalás végén kihirdette: az üggyel összefüggésben a Fővárosi Törvényszék Gazdasági Kollégiuma egy lezárult polgári perben 12 millió forint tőke és kamatainak megfizetésére kötelezte a St. Plusz Kft.-t. Részben az ily módon megtérülő kár miatt a sértetti fél kedden kezdeményezte a Kecskeméti Törvényszéken a büntetőper harmad-, ötöd-, nyolcad-, kilenced-, tized- és tizenharmadrendű vádlottjával szembeni polgári kártérítési igény mérséklését.
 A főügyészség szerint a Hagyó Miklós vezetésével működő bűnszervezet 2008 augusztusáig 1 milliárd 490 millió forintnál nagyobb vagyoni hátrányt okozott a BKV-nak.
 A bíróság csütörtökön további tanúk meghallgatásával folytatja a bizonyítási eljárást.
 Cikk forrása: http://www.nepszava.hu/articles/article.php?id=653341
 "Ha jól beszélek, este hazamehetek"
 Tovább keresné a bizonyítékokat az ügyészség a BKV-ügyben - öt és fél évvel a nyomozás megkezdése után


text:
Naisten vaatteet - Nettikirpputori -Vähänkäytetty.fi, Tyyppi Kaulahuivi tunikamekko Varvassukat
 Tyyppi: Kaulahuivi tunikamekko Varvassukat
 tunikamekko - Line Collection - S
 kainalosta kainaloon:39-49 kainalosta hihansuuhun:49 kainalosta ...
 tunikamekko - S
 kainalosta kainaloon:40-50 kainalosta hihansuuhun:47 kainalosta ...
 kainalosta kainaloon:42-62 kainalosta hihansuuhun:48 kainalosta ...
 kainalosta kainaloon:47 kainalosta helmaan:51 olka-helma:77 S...
 tunikamekko - 44
 tunikamekko - Indiska - L
 Glittermekko. Venyvää materiaalia. Pituus 88cm.
 tunikamekko - Seppälä Woman - 44
 tunikamekko - H&M - 40
 tunikamekko - Aventura - S
 kainalosta kainaloon:40-50 kainalosta hihansuuhun:43 kainalosta ...
 tunikamekko - - 36
 kainalosta kainaloon:40-45 kainalosta helmaan:49 olka-helma edes...
 Kaulahuivi - Itse tehty - one size
 Itse tehty naisten/tyttöjen neule kaulahuivi hapsuilla, palmikkokuvio,...


type: caselaw

text:
 22.5.2010
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 C 134/34
 Vispārējās tiesas 2010. gada 24. marta rīkojums — Eriksen/Komisija
 (Lieta T-516/08) (1)
 (Prasība par zaudējumu atlīdzību - Kodolkatastrofas Tulē (Grenlande) ietekme uz sabiedrības veselību - Direktīva 96/29/Euratom - Pret dalībvalsti vērstu pasākumu nenoteikšana no Komisijas puses - Acīmredzami juridiski nepamatota prasība)
 2010/C 134/58
 Tiesvedības valoda — angļu
 Lietas dalībnieki
 Prasītājs: Heinz Helmuth Eriksen (Ebeltoft, Dānija) (pārstāvis — I. Anderson, advokāts)
 Atbildētāja: Eiropas Komisija (pārstāvji — E. White un M. Patakia)
 Priekšmets
 Prasība par zaudējumu atlīdzību nolūkā saņemt atlīdzību par kaitējumu, kas esot ciests tādēļ, ka Komisija neesot noteikusi nepieciešamos pasākumus, lai uzliktu Dānijas Karalistei pienākumu pieņemt normatīvus un administratīvus aktus, kas tai ļautu izpildīt Padomes 1996. gada 13. maija Direktīvas 96/29/Euratom, kas nosaka drošības pamatstandartus darba ņēmēju un iedzīvotāju veselības aizsardzībai pret jonizējošā starojuma radītajām briesmām (OV L 159, 1. lpp.), prasības un piemērot šos noteikumus attiecībā uz Tulas (Grenlande) kodolkatastrofā iesaistītajiem darbiniekiem
 Rezolutīvā daļa:
 1)
 prasību noraidīt;
 2)
 Heinz Helmuth Eriksen atlīdzina tiesāšanās izdevumus.
 (1) OV C 44, 21.02.2009.


text:
Stefan Bohnenberger (né le à Munich) est un artiste contemporain allemand.
 Biographie
 Bohnenberger est le quatrième enfant d'un pilote automobile et professeure de yoga de Stuttgart et danseuse au Burgtheater. Bohnenberger grandit à Munich, où il va à l'école Rudolf Steiner. Il étudie d'abord la guitare classique pendant un an au Conservatoire Richard Strauss de Munich. Au semestre d'hiver 1980, il s'inscrit à l'université Johann Wolfgang Goethe de Francfort-sur-le-Main, puis à l'université libre de Berlin, où il étudie l'art et le cinéma jusqu'en 1986.
 Les œuvres d'art de Bohnenberger sont exposées à l'échelle nationale et internationale dans diverses galeries et musées depuis les années 1990. Par exemple, en 1991, Das Goldene Zeitalter est exposé au Württembergischer Kunstverein Stuttgart.
 Il tourne son premier film à 12 ans. En 1982, le film de voyage Über die Vergänglichkeit des Augenblickes est réalisé avec le dramaturge et réalisateur allemand René Pollesch. Le court métrage Missa Solemnis de 1984 est réalisé en collaboration avec Robert Plitt et Charles Citron. Le film remporte un prix au Salon de l'école et de la jeunesse de Francfort à Francfort-sur-le-Main. Son film de 2001 Shigerat, réalisé en collaboration avec Simon Vogel, est présenté en 2002 au musée de Rautenstrauch-Joest de Cologne avec le livre. Le film Donkey Shot, réalisé en collaboration avec Milena Bochet, est projeté notamment en 2004 au festival Les Inattendus à Lyon et à Marseille. Bohnenberger réalise de plus en plus de courts clips vidéo, qu'il appelle des films haïkus.
 Avec l'artiste Jerry Williams, qui vit en Suède depuis 1988, Bohnenberger est en 2001 commissaire de , Konst I Fyrstad à Uddevalla, Suède.
 Depuis 1980, Bohnenberger effectue de nombreux voyages en Amérique centrale et du Sud, en Inde et dans la péninsule du Sinaï. Il vit parfois avec les Bédouins Mezeina dans le sud du Sinaï. Des carnets de voyage (environ 500 avec un total de plus de pages), des photographies, des films et des installations spécifiques au site sont créés pendant les voyages.
 Bohnenberger a officiellement 22 hétéronymes sous lesquels il expose et environ 20 non officiels qu'il utilise pour les assistants. Son objectif est un anti-ego labyrinthique et un jeu avec des classifications conformes au marché.
 De 1986 à 1989, il vit en isolement dans une ancienne ferme en Toscane. Fin 1989, il déménage à Cologne et y reste pendant 14 ans. Bohnenberger vit et travaille à Bruxelles depuis 2003.
 Œuvre
 En 1990, Bohnenberger crée la Pommeskreuz et la sculpture Pommes d’Or. La croix est deux frites clouées au mur en forme de croix et sert de gabarit pour l'œuvre Pommes d'Or, une fonte en or de deux bâtonnets de chips. Les deux sont montrées dans une exposition pendant deux mois en 1990 et sont en vente. Aucune des deux n'a trouvé d'acheteurs. En 2005, l'artiste et la galerie se séparent. Pour récupérer la sculpture en or, Bohnenberger fait un procès. Au cours du procès, la croix est réclamée, mais la galerie n'a pas pu la retrouver. Après une dispute de six ans avec son ancienne galerie, les galeristes doivent rendre la sculpture Pommes d’Or et payer une indemnité pour les deux bâtonnets perdus. Les dommages sont estimés à euros, plus 5% d'intérêts à partir de . La galerie doit supporter 90% des frais de justice des deux instances. D'après les tarifs habituels, cela seul est probablement beaucoup plus cher que l'indemnisation indiquée. L'Oberlandesgericht annule une décision du Landgericht de Munich I.
 Bohnenberger travaille sur les Guckkästen depuis 1992. Ce sont pour la plupart de petites boîtes à cigares ou des balles de tennis ou de tennis de table qui peuvent être vues à travers un judas. Il y a de petites installations dans les boîtes. Par exemple, une boîte est créée avec Douglas Henderson qui souligne et anime la dernière scène de Roméo et Juliette avec un son de cloche.
 En 1996, il crée le Grand Panorama, une immense boîte dans laquelle on peut voir les œuvres d'autres artistes. Le Grand Panorama est présenté pour la première fois à Cologne puis notamment à Venise, Budapest, Bangalore, Trollhatten, Zagreb, Montevideo, Bruxelles et Sofia... Au total, plus de 300 artistes du monde entier ont participé au projet.
 Notes et références
 Liens externes
 Artiste contemporain allemand
 Naissance en juillet 1959
 Naissance à Munich


text:
 6.8.2005
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 C 193/24
 ARRÊT DU TRIBUNAL DE PREMIÈRE INSTANCE
 du 31 mai 2005
 dans l'affaire T-105/03, Triantafyllia Dionyssopoulou contre Conseil de l'Union européenne (1)
 (Fonctionnaires - Rapport de notation - Recours en annulation - Disparition de l'intérêt à agir - Non-lieu à statuer - Recours en indemnité)
 (2005/C 193/38)
 Langue de procédure: le français
 Dans l'affaire T-105/03, Triantafyllia Dionyssopoulou, ancienne fonctionnaire du Conseil de l'Union européenne, demeurant à Bruxelles (Belgique), représentée par Me F. Renard, avocat, contre Conseil de l'Union européenne (agents: Mme M. Sims et M. F. Anton), ayant pour objet, d'une part, une demande d'annulation de la décision portant établissement du rapport de notation définitif de la requérante pour la période 1999/2001 et, d'autre part, une demande en indemnité tendant à la réparation du préjudice que cette dernière aurait subi, le Tribunal (première chambre), composé de MM. J.D. Cooke, président, R. García-Valdecasas et Mme I. Labucka, juges; greffier: M. I. Natsinas, administrateur, a rendu le 31 mai 2005 un arrêt dont le dispositif est le suivant:
 1)
 Il n'y a plus lieu de statuer sur les conclusions en annulation.
 2)
 Les conclusions en indemnité sont rejetées comme non fondées.
 3)
 Chaque partie supportera ses propres dépens.
 (1) JO C 112 du 10.5.2003


text:
 30.5.2022
 GA
 Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh
 C 213/9
 Breithiúnas na Cúirte (an Ceathrú Dlísheomra) an 7 Aibreán 2022 (iarraidh ar réamhrialú ón Juzgado de Primera Instancia no 49 de Barcelona – an Spáinn) – EL, TP v Caixabank SA
 (Cás C-385/20) (1)
 (Tarchur chun réamhrialú - Téarmaí éagothroma i gconarthaí tomhaltóra - Treoir 93/13/CEE - Prionsabal na héifeachtachta - Prionsabal an chomhionannais - imeachtaí breithiúnacha chun nádúr éagórach téarma conarthach a shuíomh - Cumhacht athbhreithniú uaithi féin ag an gcúirt náisiúnta - Nós imeachta náisiúnta um measúnú costas - Costais in-aisíoctha ar tháillí dlíodóir)
 (2022/C 213/10)
 Teanga an cháis: an Spáinnis
 An chúirt a rinne an tarchur
 Juzgado de Primera Instancia no 49 de Barcelona
 Páirtithe sna príomhimeachtaí
 Iarratasóir: EL, TP
 Cosantóir: Caixabank SA
 An chuid oibríochtúil
 1)
 Ní mór Airteagail 6(1) agus 7(1) de Threoir 93/13/CEE ón gComhairle an 5 Aibreán 1993 maidir le maidir le téarmaí éagóracha i gconarthaí tomhaltóra, arna léamh i bhfianaise phrionsabal na héifeachtachta, a léirmhíniú sa chaoi nach gcuirtear cosc leo ar an reachtaíocht náisiúnta a dhéanann foráil, i gcomhthéacs cánachas costas a bhaineann le caingean maidir le héagothroime téarma conarthach, uasteorainn is infheidhme maidir le táillí dlíodóirí inghnóthaithe, ag an tomhaltóir tar éis an cháis a bhuachan de réir na dtuillteanas, agus ordaíodh don díoltóir nó don sholáthróir lena mbaineann na costais a íoc, ar choinníoll go gceadaíonn an uasteorainn sin don tomhaltóir, ina leith sin, méid réasúnach comhréireach a fháil ar ais maidir leis na costais a bhí air a thabhú go hoibiachtúil chun caingean den sórt sin a thionscnamh.
 2)
 Ní mór Airteagail 6(1) agus 7(1) de Threoir 93/13, arna léamh i bhfianaise phrionsabal na héifeachtúlachta, a léirmhíniú sa chaoi nach gcuireann siad bac ar rialacháin náisiúnta ar dá réir a chaithfidh luach na díospóide, arb é an bonn chun na costais atá inghnóthaithe ag an tomhaltóir a ghnóthaigh a chás i gcomhthéacs gníomhaíochta a bhaineann le téarma éagórach conartha a ríomh, a chinneadh san iarraidh nó, mar mhalairt air sin, socraithe leis na rialacháin sin, gan na sonraí sin a bheith in ann a mhodhnú ina dhiaidh sin, ar choinníoll go bhfanann an chúirt atá freagrach, sa deireadh, as na costais a ghearradh saor chun fíorluach na díospóide a chinneadh don tomhaltóir trína chinntiú go mbainfidh sé leas as an gceart chun méid réasúnach comhréireach a aisíoc i ndáil leis na costais a bhí air a thabhú go hoibiachtúil chun caingean den sórt sin a thionscnamh.
 (1) IO C 423, 07.12.2020


text:
 30.8.2008
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 C 223/40
 Pirmās instances tiesas 2008. gada 26. jūnija rīkojums — Gibtelecom/Komisija
 (Apvienotās lietas T-433/03, T-434/03, T-367/04 un T-244/05) (1)
 (Konkurence - Telekomunikācijas - Lēmums izbeigt sūdzību, kas balstītas uz EKL 86. pantu, izskatīšanu - Komisijas nostājas neformulēšana par sūdzībām, kas balstītas uz EKL 86. pantu - Prasība atcelt tiesību aktu - Prasība sakarā ar bezdarbību - Strīda priekšmeta izzušana tiesvedības laikā - Tiesvedības izbeigšana pirms sprieduma taisīšanas)
 (2008/C 223/67)
 Tiesvedības valoda — angļu
 Lietas dalībnieki
 Prasītāja: Gibtelecom Ltd (Gibraltārs) (pārstāvji — M. Llamas, barrister, un B. O'Connor, solicitor)
 Atbildētāja: Eiropas Kopienu Komisija (pārstāvji — sākotnēji F. Castillo de la Torre un A. Whelan, vēlāk F. Castillo de la Torre)
 Priekšmets
 Pirmkārt, prasība atcelt šķietamos Komisijas 2003. gada 17. oktobra, 2004. gada 5. jūlija un 2005. gada 26. aprīļa lēmumus, ar ko beigts izskatīt divas sūdzības, ar kurām Komisija aicināta rīkoties, pamatojoties uz EKL 86. panta 3. punktu, ar mērķi izbeigt Kopienu tiesību pārkāpumus, ko šķietami izdarījusi Spānijas Karaliste, un, otrkārt, prasība ar mērķi panākt, ka atbilstoši EKL 232. pantam tiek atzīts, ka neformulējot nostāju par turpmākām darbībām, ko tā bija ierosinājusi attiecībā uz vienas no šīm sūdzībām noteiktiem aspektiem, Komisija nav izpildījusi pienākumus, ko tai izvirza Kopienu tiesības.
 Rezolutīvā daļa:
 1)
 izbeigt tiesvedību lietā;
 2)
 nav jālemj par Spānijas Karalistes iesniegto pieteikumu par iestāšanos lietā saistībā ar lietu T-367/04;
 3)
 Gibtelecom Ltd un Komisija katra sedz savus tiesāšanās izdevumus pati.
 (1) OV C 59, 6.3.2004.


text:
 28.10.2017
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 279/3
 PROTOKÓŁ
 ustalający uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową przewidziane w Umowie o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Republiką Mauritiusu
 Artykuł 1
 Okres obowiązywania
 Niniejszy Protokół oraz załącznik do niego stosuje się przez okres czterech lat, począwszy od dnia rozpoczęcia ich tymczasowego stosowania.
 Artykuł 2
 Zasady
 1. Jak określono w art. 6 Umowy o partnerstwie w sprawie połowów (zwanej dalej „Umową”), statki pływające pod banderą państwa członkowskiego Unii (zwane dalej „statkami unijnymi”), mogą dokonywać połowów w wodach Mauritiusu, jedynie jeśli posiadają upoważnienie do połowów wydane na podstawie niniejszego Protokołu, zgodnie z rozdziałem II załącznika do niniejszego Protokołu.
 2. W celu dalszego rozwoju odpowiedzialnego i zrównoważonego rybołówstwa Strony postanawiają współpracować na rzecz zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów.
 3. Strony zobowiązują się do promowania odpowiedzialnych połowów w wodach Mauritiusu na podstawie zasady niedyskryminowania żadnej z flot poławiających w wodach Mauritiusu. Mauritius zobowiązuje się do stosowania takich samych środków technicznych i środków ochrony w odniesieniu do wszystkich flot przemysłowych prowadzących połowy w jego wodach.
 4. Aby zapewnić przejrzystość, organy Mauritiusu zobowiązują się do przekazywania Unii, za pośrednictwem Wspólnego Komitetu przewidzianego w art. 9 Umowy (zwanego dalej „Wspólnym Komitetem”), istotnych informacji na temat działalności połowowej w wodach Mauritiusu, zgodnie z wymogami Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC).
 5. Strony zobowiązują się do stosowania niniejszego Protokołu zgodnie z art. 9 umowy z Kotonu, odnoszącym się do zasadniczych elementów dotyczących praw człowieka, zasad demokratycznych oraz państwa prawa, a także fundamentalnych elementów dotyczących dobrych rządów.
 6. Zatrudnienie marynarzy na statkach unijnych reguluje Deklaracja Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) dotycząca podstawowych zasad i praw w pracy, której przepisy stosuje się do umów o pracę oraz ogólnych warunków zatrudnienia. Dotyczy to w szczególności swobody zrzeszania się i faktycznego uznawania prawa do zbiorowych negocjacji pracowników oraz zniesienia dyskryminacji w odniesieniu do zatrudnienia i zawodu.
 Artykuł 3
 Uprawnienia do połowów
 1. Uprawnienia do połowów przyznane na podstawie art. 5 Umowy w odniesieniu do gatunków masowo migrujących wymienionych w załączniku 1 do Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 1982 r., obejmują:
 a)
 40 sejnerów do połowów okrężnicą; oraz
 b)
 45 taklowców powierzchniowych.
 2. Mauritius zezwala, aby maksymalnie 20 statków dostawczych wspierało działalność statków unijnych upoważnionych do połowów w wodach Mauritiusu, chyba że IOTC określiła inaczej.
 3. Ust. 1 i 2 stosuje się z zastrzeżeniem art. 8 i 9 niniejszego Protokołu.
 Artykuł 4
 Rekompensata finansowa
 1. Łączna kwota rekompensaty finansowej przewidzianej w art. 7 Umowy jest ustalona na okres, o którym mowa w art. 1, i wynosi 2 300 000 EUR.
 2. Wyżej wymieniona łączna kwota rekompensaty finansowej obejmuje:
 a)
 roczną kwotę z tytułu dostępu do wód Mauritiusu w wysokości 220 000 EUR, stanowiącą równoważność pojemności referencyjnej 4 000 ton rocznie;
 b)
 specjalną kwotę w wysokości 220 000 EUR rocznie przeznaczoną na wsparcie i realizację sektorowej polityki rybołówstwa Mauritiusu; oraz
 c)
 dodatkową kwotę w wysokości 135 000 EUR na wsparcie rozwoju polityki morskiej i gospodarki oceanicznej zgodnie z celami określonymi w art. 9 niniejszego Protokołu.
 3. Ustęp 1 stosuje się z zastrzeżeniem postanowień art. 5–9 niniejszego Protokołu.
 4. Unia wypłaca kwotę, o której mowa w ust. 2 lit. a), nie później niż 60 dni po dacie rozpoczęcia tymczasowego stosowania niniejszego Protokołu w odniesieniu do pierwszego roku i każdego kolejnego roku, najpóźniej w dniu rocznicy wejścia w życie tymczasowego stosowania niniejszego Protokołu w odniesieniu do danego roku.
 5. Jeżeli roczny poziom połowów tuńczyka, dokonanych przez statki unijne w wodach Mauritiusu, przekracza pojemność referencyjną, o której mowa w ust. 2 lit. a), kwotę rocznej rekompensaty finansowej z tytułu praw dostępu zwiększa się o 55 EUR za każdą dodatkową złowioną tonę.
 6. Łączna roczna kwota wypłacana przez Unię nie może być wyższa niż dwukrotność kwoty wskazanej w ust. 2 lit. a). W przypadku gdy wielkość połowów statków unijnych dokonywanych w wodach Mauritiusu przekracza ilość odpowiadającą dwukrotności łącznej rocznej kwoty, kwota należna za nadwyżkę ponad ten limit jest wypłacana w kolejnym roku.
 7. Sposób wykorzystania rekompensaty finansowej, o której mowa w ust. 2 lit. a), podlega wyłącznej kompetencji Mauritiusu.
 8. Rekompensata finansowa jest wpłacana na odrębny rachunek Skarbu Państwa Mauritiusu otwarty w banku Mauritiusu. Wysokość rekompensaty finansowej, o której mowa w ust. 2 lit. b) i ust. 2 lit. c), jest podawana do wiadomości podmiotowi Mauritiusu odpowiedzialnemu za realizację polityki morskiej i rybołówstwa. Organy Mauritiusu przykazują corocznie organom Unii numer rachunku.
 9. Szczegółowe zasady wykonania dotyczące wykorzystania rekompensaty finansowej, o której mowa w ust. 2 lit. c), uzgadnia się na pierwszym posiedzeniu Wspólnego Komitetu, które odbywa się zgodnie z postanowieniami niniejszego Protokołu. Zasady te obejmują określenie działań, o których mowa w art. 9, odpowiedzialnych służb, odpowiednich przybliżeń budżetowych, warunków wypłaty środków oraz mechanizmów sprawozdawczości.
 Artykuł 5
 Wsparcie sektorowe
 1. Nie później niż w terminie trzech miesięcy od daty rozpoczęcia tymczasowego stosowania niniejszego Protokołu Wspólny Komitet przyjmuje wieloletni program sektorowy oraz szczegółowe zasady jego realizacji, obejmujące w szczególności:
 a)
 roczny i wieloletni program dotyczący wykorzystania określonej części rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 4 ust. 2 lit. b);
 b)
 cele do osiągnięcia w skali rocznej i wieloletniej, w celu rozwinięcia, z biegiem czasu, odpowiedzialnego i zrównoważonego rybołówstwa, z uwzględnieniem priorytetów wyrażonych przez Mauritius w ramach krajowej polityki morskiej i rybołówstwa lub też innych polityk związanych z promowaniem odpowiedzialnego i zrównoważonego rybołówstwa lub mających na nie wpływ; oraz
 c)
 kryteria i procedury, jakie należy stosować w celu przeprowadzenia oceny uzyskanych w każdym roku wyników.
 2. Wszelkie zmiany rocznego lub wieloletniego programu sektorowego muszą zostać zatwierdzone przez Wspólny Komitet.
 3. Mauritius przedstawia każdego roku roczne sprawozdanie dotyczące realizowanych działań oraz wyników osiągniętych dzięki wparciu sektorowemu, które to sprawozdanie jest badane przez Wspólny Komitet. Przed wygaśnięciem niniejszego Protokołu Mauritius składa sprawozdanie w sprawie realizacji wsparcia sektorowego przez cały okres obowiązywania niniejszego Protokołu.
 4. Specjalna kwota rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 4 ust. 2 lit. b), jest płatna w ratach. Rata za pierwszy rok stosowania niniejszego Protokołu jest płatna na podstawie potrzeb określonych jako część uzgodnionych programów. W odniesieniu do kolejnych lat stosowania raty są wypłacane na podstawie analizy wyników uzyskanych w zakresie realizacji wsparcia sektorowego i uzgodnionego programu rocznego. Na podstawie wyników takiej analizy, jeżeli uzyskane wyniki nie są zgodne z programowaniem finansowym lub jeżeli Wspólny Komitet stwierdzi, że realizacja finansowa jest niewystarczająca, płatność specjalnej rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 4 ust. 2 lit. b), może zostać zmieniona lub zawieszona, w całości lub w części.
 5. Płatność rekompensaty finansowej wznawia się po przeprowadzeniu przez Strony konsultacji i osiągnięciu przez nie porozumienia, gdy jest to uzasadnione w świetle uzyskanych wyników realizacji uzgodnionego programowania, o którym mowa w ust. 1.
 6. Płatność specjalnej rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 4 ust. 2 lit. b), nie może nastąpić w terminie przekraczającym okres sześciu miesięcy po wygaśnięciu niniejszego Protokołu. W razie potrzeby Strony mogą kontynuować monitorowanie wdrażania wsparcia sektorowego po wygaśnięciu ważności Protokołu.
 Artykuł 6
 Współpraca naukowo-badawcza w dziedzinie odpowiedzialnego rybołówstwa
 1. Strony zobowiązują się do przestrzegania obowiązujących rezolucji, zaleceń i odnośnych środków w zakresie zarządzania przyjętych przez IOTC w zakresie ochrony i odpowiedzialnego zarządzania rybołówstwem.
 2. Na podstawie zaleceń i rezolucji przyjętych w ramach IOTC oraz w świetle najlepszych dostępnych opinii naukowych, a także, w stosownych przypadkach, wyników wspólnych posiedzeń naukowych przewidzianych w art. 4 Umowy, Strony mogą konsultować się ze sobą na forum Wspólnego Komitetu i, w razie potrzeby, uzgodnić środki mające na celu zapewnienie zrównoważonego zarządzania zasobami rybnymi Mauritiusu objętymi niniejszym Protokołem w odniesieniu do działalności statków unijnych.
 Artykuł 7
 Zwiady rybackie i nowe uprawnienia do połowów
 1. Wspólny Komitet może rozważać i zatwierdzać możliwość kampanii zwiadów rybackich na wodach Mauritiusu w celu zbadania technicznej wykonalności i rentowności nowych połowów, których nie określono w art. 3. W tym celu Wspólny Komitet określa indywidualnie w każdym przypadku gatunki, warunki – w tym udział maurytyjskich naukowców w takich kampaniach – i inne istotne parametry. Okres ważności upoważnienia do prowadzenia zwiadu rybackiego nie przekracza sześciu miesięcy.
 2. Biorąc po uwagę najlepsze dostępne opinie naukowe i na podstawie wyników kampanii zwiadów rybackich, jeżeli Unia wyrazi zainteresowanie nowymi uprawnieniami do połowów, Wspólny Komitet, po uzyskaniu zgody, określa warunki odnoszące się do takiej nowej działalności połowowej.
 3. Po stwierdzeniu przez Strony, że zwiady rybackie przyniosły pozytywne wyniki, Mauritius może przyznać flocie unijnej uprawnienia do połowów nowych gatunków na okres pozostający do wygaśnięcia niniejszego Protokołu. Rekompensata finansowa, o której mowa w art. 4 ust. 2 lit. a) niniejszego Protokołu, zostaje w związku z tym odpowiednio dostosowana przez Wspólny Komitet. Określone w załączniku opłaty od właścicieli statków i warunki, którym oni podlegają, są odpowiednio zmieniane.
 ARTYKUŁ 8
 Dostosowanie uprawnień do połowów, pojemności referencyjnej i środków technicznych w drodze wzajemnego porozumienia
 1. Wspólny Komitet może dokonać przeglądu i dostosować uprawnienia do połowów, o których mowa w art. 3, jeżeli z treści zaleceń i rezolucji przyjętych na forum IOTC wynika, że takie dostosowanie zapewni zrównoważone zarządzanie zasobami tuńczyka i gatunków tuńczykopodobnych w Oceanie Indyjskim.
 2. W takim przypadku wysokość rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 4 ust. 2 lit. a), zostaje decyzją Wspólnego Komitetu dostosowana proporcjonalnie i pro rata temporis. Łączna roczna kwota wypłacana przez Unię nie może jednak przekroczyć dwukrotności kwoty wskazanej w art. 4 ust. 2 lit. a). Dostosowanie uprawnień do połowów, o których mowa w niniejszym artykule, może być również dokonane na podstawie wyników zwiadów rybackich przeprowadzonych zgodnie z art. 7.
 3. Trzy miesiące przed końcem drugiego roku od daty rozpoczęcia tymczasowego stosowania niniejszego Protokołu oraz pod warunkiem że poziom faktycznych zgłoszonych połowów dokonanych przez statki unijne w wodach Mauritiusu przekracza pojemność referencyjną, Strony mogą dokonać przeglądu i dostosowania pojemności referencyjnej. W takim przypadku rekompensata finansowa, o której mowa w art. 4 ust. 2 lit. a), może zostać dostosowana w odniesieniu do pozostałego okresu stosowania Protokołu.
 4. Wspólny Komitet może, w miarę potrzeby, zbadać i dostosować postanowienia dotyczące prowadzenia działalności połowowej i warunków stosowania niniejszego Protokołu i załącznika do niego.
 Artykuł 9
 Współpraca w zakresie gospodarki oceanicznej
 1. Strony zobowiązują się do opracowania ram dla zacieśnienia współpracy w zakresie gospodarki oceanicznej. Może to dotyczyć, między innymi, akwakultury, zrównoważonego rozwoju oceanów, planowania przestrzennego obszarów morskich, energii morskiej i środowiska morskiego.
 2. Strony współpracują przy opracowaniu wspólnych działań mających na celu dalsze osiąganie tych celów, w tym z wykorzystaniem istniejących narzędzi i programów współpracy.
 3. Strony zgadzają się rozpocząć działania poprzez utworzenie punktów kontaktowych, wymianę informacji i wiedzy fachowej w tej dziedzinie.
 Artykuł 10
 Zawieszenie wykonywania Protokołu
 1. Wykonywanie niniejszego Protokołu może zostać zawieszone na wniosek każdej ze Stron w następujących okolicznościach:
 a)
 jeżeli nadzwyczajne okoliczności, inne niż zjawiska naturalne, uniemożliwiają prowadzenie działalności połowowej w wodach Mauritiusu;
 b)
 w przypadku zaistnienia sporu między Stronami dotyczącego interpretowania i wykonywania niniejszego Protokołu i załącznika do niego, który to spór nie może zostać rozstrzygnięty;
 c)
 w przypadku nieprzestrzegania przez Stronę postanowień niniejszego Protokołu i załącznika do niego, a w szczególności w związku z naruszeniem zasadniczych i podstawowych elementów praw człowieka, o których mowa w art. 9 umowy z Kotonu, i po przeprowadzeniu procedury określonej w art. 8 i 96 wspomnianej umowy;
 d)
 w przypadku gdy Unia nie dokona w terminie płatności, o której mowa w art. 4 ust. 2 lit. a), z powodów innych niż określone w lit. c) niniejszego ustepu;
 2. Przed podjęciem decyzji o zawieszeniu Strony przeprowadzają konsultacje w celu znalezienia polubownego rozwiązania.
 3. Zawieszenie wykonania Protokołu wymaga powiadomienia na piśmie przez Stronę, która o to występuje, co najmniej na trzy miesiące przed planowanym wejściem w życie zawieszenia.
 4. W przypadku zawieszenia wykonywania Protokołu Strony nadal prowadzą konsultacje w celu polubownego rozstrzygnięcia dzielącego je sporu. Z chwilą rozstrzygnięcia sporu wznawiane jest wykonanie Protokołu, a kwotę rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 4, zmniejsza się proporcjonalnie i pro rata temporis, w zależności od okresu, w którym wykonywanie Protokołu było zawieszone.
 Artykuł 11
 Ramy prawne
 1. Działalność statków unijnych na wodach Mauritiusu podlega przepisom ustawowym i wykonawczym Mauritiusu, o ile niniejszy Protokół i załącznik do niego nie stanowią inaczej.
 2. Strony informują się wzajemnie na piśmie, w stosownym terminie, o wszelkich zmianach swojej polityki rybołówstwa i przepisów w tym zakresie.
 Artykuł 12
 Poufność
 1. Obie Strony zapewniają, by wszystkie dane osobowe dotyczące statków Unii i ich działalności połowowej w wodach Mauritiusu uzyskane w ramach Umowy i niniejszego Protokołu były zawsze traktowane zgodnie z ich odnośnymi zasadami poufności i ochrony danych.
 2. Obie Strony zapewnią, by udostępniane były jedynie zagregowane dane związane z działalnością połowową statków unijnych w wodach Mauritiusu, zgodnie z odnośnymi postanowieniami IOTC i innych odpowiednich międzynarodowych organizacji ds. rybołówstwa.
 3. Dane, które mogą być uznane za informacje poufne, mogą być wykorzystywane wyłącznie w celu wykonania Umowy oraz do celów związanych z zarządzaniem rybołówstwem, a także do monitorowania, kontroli i nadzoru.
 Artykuł 13
 Elektroniczna wymiana danych
 1. Mauritius i Unia zobowiązują się do wprowadzenia systemów informatycznych niezbędnych do wymiany elektronicznej wszystkich informacji i dokumentów związanych z wykonaniem postanowień niniejszego Protokołu. Wersja elektroniczna dokumentu będzie uznawana za całkowicie równoważną jego wersji papierowej.
 2. Obie Strony powiadomią się niezwłocznie o wszelkich zakłóceniach działania systemu informatycznego utrudniających wymianę danych. W takim przypadku informacje i dokumenty związane z wykonaniem postanowień niniejszego Protokołu są automatycznie zastępowane ich wersją papierową zgodnie ze szczegółowymi zasadami określonymi w załączniku.
 Artykuł 14
 Wypowiedzenie
 1. Niniejszy Protokół może zostać wypowiedziany z inicjatywy każdej ze Stron w przypadkach i na warunkach określonych w art. 12 Umowy.
 2. W przypadku wypowiedzenia niniejszego Protokołu Strona pragnąca wypowiedzieć niniejszy Protokół powiadamia na piśmie drugą Stronę o swoim zamiarze jego wypowiedzenia, co najmniej na sześć miesięcy przed datą, z którą wypowiedzenie to ma stać się skuteczne.
 3. Wysłanie powiadomienia, o którym mowa w ust. 2, powoduje rozpoczęcie konsultacji przez Strony.
 4. W przypadku wygaśnięcia niniejszego Protokołu lub jego wypowiedzenia zgodnie z art. 12 Umowy, właściciele statków unijnych w dalszym ciągu ponoszą odpowiedzialność za wszelkie naruszenia postanowień Umowy lub niniejszego Protokołu bądź obowiązujących przepisów ustawowych Mauritiusu, które nastąpiły przed wygaśnięciem lub wypowiedzeniem niniejszego Protokołu, a także za wszelkie zaległe opłaty licencyjne lub inne zaległe należności niezapłacone w momencie wygaśnięcia lub wypowiedzenia.
 Artykuł 15
 Tymczasowe stosowanie
 Niniejszy Protokół stosuje się tymczasowo od daty jego podpisania przez Strony.
 Artykuł 16
 Wejście w życie
 Niniejszy Protokół, wraz załącznikiem do niego, wchodzą w życie z dniem, w którym Strony powiadomią się nawzajem o dopełnieniu koniecznych procedur.
 W imieniu Unii Europejskiej
 W imieniu Republiki Mauritiusu
 ZAŁĄCZNIK
 WARUNKI DOKONYWANIA POŁOWÓW W WODACH MAURITIUSU PRZEZ STATKI UNIJNE
 ROZDZIAŁ I
 POSTANOWIENIA OGÓLNE
 1. Wyznaczenie właściwego organu
 Do celów niniejszego załącznika oraz o ile nie wskazano inaczej, każde odesłanie do Unii Europejskiej (Unii) lub do Mauritiusu z tytułu właściwego organu oznacza:
 —
 w odniesieniu do Unii: Komisję Europejską, w stosownych przypadkach za pośrednictwem delegatury Unii Europejskiej w Mauritiusie;
 —
 w odniesieniu do Mauritiusu: ministerstwo odpowiedzialne za rybołówstwo.
 2. Wody Mauritiusu
 Wszelkie postanowienia niniejszego Protokołu i załącznika do niego stosują się wyłącznie do wód Mauritiusu zdefiniowanych jako wody w odległości ponad 15 mil morskich od linii podstawowej.
 Informacje odnoszące się do obszarów zamkniętych dla żeglugi i połowów przekazywane są Unii, a wszelkie późniejsze zmiany muszą być zgłaszane co najmniej na dwa miesiące przed ich wejściem w życie.
 3. Rachunek bankowy
 Przed dniem rozpoczęcia tymczasowego stosowania niniejszego Protokołu Mauritius przesyła Unii numer rachunku bankowego/rachunków bankowych Skarbu Państwa, na który/na które mają być wpłacane kwoty finansowe należne od statków unijnych w ramach Umowy. Koszty przelewów bankowych ponoszą właściciele statków.
 ROZDZIAŁ II
 UPOWAŻNIENIA DO POŁOWÓW
 1. Warunki niezbędne do uzyskania upoważnienia do połowów – kwalifikowalne statki
 Upoważnienia do połowów, o których mowa w art. 6 Umowy, są wydawane, pod warunkiem że statek jest zarejestrowany w unijnym rejestrze statków rybackich i znajduje się w wykazie IOTC statków upoważnionych do połowów, nie występuje w wykazie statków NNN IOTC lub jakiejkolwiek innej regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem oraz że właściciel statku, kapitan lub sam statek wywiązali się ze wszystkich wcześniejszych zobowiązań wynikających z prowadzenia przez nich działalności połowowej w wodach Mauritiusu w ramach Umowy oraz z przepisów prawa Mauritiusu w zakresie rybołówstwa.
 2. Wniosek o wydanie upoważnienia do połowów
 Unia przedkłada Mauritiusowi w formie elektronicznej wniosek o wydanie upoważnienia do połowów dla każdego statku, który chce prowadzić połowy w ramach Umowy, na co najmniej 21 dni kalendarzowych przed dniem rozpoczęcia wnioskowanego okresu ważności, używając formularza znajdującego się w dodatku 1 do niniejszego załącznika. Wniosek musi być wypełniony na maszynie lub ręcznie drukowanymi literami.
 Do każdego wniosku o wydanie upoważnienia do połowów, składanego na podstawie niniejszego Protokołu lub po wprowadzeniu zmian technicznych w danym statku, muszą być dołączone:
 a)
 dowód uiszczenia z góry opłaty za okres ważności wnioskowanego upoważnienia do połowów, która to opłata nie podlega zwrotowi;
 b)
 nazwisko, adres i dane kontaktowe:
 —
 właściciela statku rybackiego;
 —
 agenta właściciela statku rybackiego, w stosownych przypadkach; oraz
 —
 operatora statku rybackiego;
 c)
 najnowsze cyfrowe, kolorowe zdjęcie statku, ukazujące widok burty statku, w tym nazwę statku i numer identyfikacyjny wyraźnie widoczny na kadłubie;
 d)
 świadectwo rejestracji statku; oraz
 e)
 szczegółowe dane kontaktowe statku rybackiego (faks, e-mail itp.).
 W celu odnowienia upoważnienia do połowów w ramach niniejszego obowiązującego Protokołu statki, których charakterystyka techniczna nie uległa zmianie, składają wniosek o odnowienie upoważnienia, do którego dołącza się wyłącznie dowód uiszczenia opłaty.
 3. Uiszczenie opłaty z góry
 1.
 Wysokość uiszczanej z góry opłaty ustala się na podstawie rocznej stopy procentowej w następujący sposób. Obejmuje ona wszystkie podatki lokalne i krajowe, z wyjątkiem opłat portowych, wyładunkowych i przeładunkowych oraz kosztów świadczonych usług.
 2.
 Opłaty należne od właścicieli statków oblicza się na podstawie następujących stawek za tonę ryb złowionych:
 —
 w odniesieniu do pierwszego i drugiego roku stosowania niniejszego Protokołu – 65 EUR za tonę;
 —
 w odniesieniu do trzeciego i czwartego roku stosowania niniejszego Protokołu – 70 EUR za tonę.
 3.
 Wysokość rocznej opłaty uiszczanej z góry, która ma być wniesiona przez właścicieli statków w momencie składania wniosku o wydanie upoważnienia do połowów udzielanego przez władze Mauritiusu, ustala się w następujący sposób:
 a) sejnery do połowu tuńczyków przy użyciu okrężnicy
 8 500 EUR, co stanowi równowartość:
 —
 130,8 tony tuńczyka i gatunków tuńczykopodobnych złowionych w wodach Mauritiusu w ciągu dwóch pierwszych lat stosowania niniejszego Protokołu;
 —
 121,4 tony tuńczyka i gatunków tuńczykopodobnych złowionych w wodach Mauritiusu w ciągu ostatnich dwóch lat stosowania niniejszego Protokołu;
 b) taklowce powierzchniowe (o pojemności powyżej 100 GT)
 4 125 EUR, co stanowi równowartość:
 —
 63,5 tony tuńczyka i gatunków tuńczykopodobnych złowionych w wodach Mauritiusu w ciągu dwóch pierwszych lat stosowania niniejszego Protokołu;
 —
 58,9 tony tuńczyka i gatunków tuńczykopodobnych złowionych w wodach Mauritiusu w ciągu ostatnich dwóch lat stosowania niniejszego Protokołu;
 c) taklowce powierzchniowe (o pojemności poniżej 100 GT)
 2 050 EUR, co stanowi równowartość:
 —
 31,5 tony tuńczyka i gatunków tuńczykopodobnych złowionych w wodach Mauritiusu w ciągu dwóch pierwszych lat stosowania niniejszego Protokołu;
 —
 29,3 tony tuńczyka i gatunków tuńczykopodobnych złowionych w wodach Mauritiusu w ciągu ostatnich dwóch lat stosowania niniejszego Protokołu.
 4. Statki dostawcze
 Statki dostawcze muszą pływać pod banderą państwa członkowskiego Unii i nie mogą być wyposażone w narzędzia połowowe.
 Udzielane przez nie wsparcie nie może obejmować tankowania ani przeładunku połowów.
 Statki dostawcze podlegają takiej samej procedurze wysyłania wniosków o wydanie upoważnień do połowów jak ta, o której mowa w niniejszym rozdziale, w stopniu, w jakim ich to dotyczy.
 Roczna opłata licencyjna za statek dostawczy wynosi 4 000 EUR.
 5. Tymczasowy wykaz statków posiadających upoważnienie
 Po otrzymaniu wniosków o wydanie upoważnienia do połowów krajowy organ odpowiedzialny za nadzór nad działalnością połowową niezwłocznie opracowuje w odniesieniu do każdej kategorii statków tymczasowy wykaz statków, w tym statków dostawczych, które ubiegają się o upoważnienie. Wykaz ten jest niezwłocznie przekazywany Unii przez właściwy organ Mauritiusu.
 Unia przekazuje wykaz tymczasowy właścicielowi statku lub jego agentowi. W przypadku gdy biura Unii są zamknięte, Mauritius może wysłać wykaz tymczasowy bezpośrednio właścicielowi statku lub jego agentowi i przesłać jego kopie delegaturze UE w Mauritiusie.
 6. Wydanie upoważnienia do połowów
 Upoważnienia do połowów w odniesieniu do wszystkich rodzajów statków wydawane są właścicielom statków lub ich agentom, również w formie elektronicznej, w terminie 21 dni kalendarzowych od otrzymania przez właściwy organ kompletnego wniosku o wydanie upoważnienia. Kopia upoważnienia do połowów jest niezwłocznie przesyłana elektronicznie delegaturze UE w Mauritiusie. Elektroniczna wersja upoważnienia do połowów może być wykorzystywana przez co najwyżej 60 dni kalendarzowych od daty wydania upoważnienia do połowów. W tym okresie kopia będzie uznawana za równoważną z oryginałem.
 Po tym okresie s60 dni oryginał upoważnienia do połowów jest przechowywany na statku przez cały czas.
 7. Wykaz statków posiadających upoważnienie
 Po wydaniu upoważnienia do połowów organ krajowy odpowiedzialny za nadzór nad działalnością połowową sporządza w terminie 14 dni od wydania upoważnienia, w odniesieniu do każdej kategorii statków, w tym statków dostawczych, ostateczny wykaz statków posiadających upoważnienie. Wykaz ten jest przekazywany Unii i zastępuje wykaz tymczasowy, o którym mowa powyżej.
 8. Okres ważności upoważnienia do połowów
 Okres ważności upoważnień do połowów wynosi jeden rok i są one odnawialne.
 Do celów określenia początku okresu ważności „okres roczny” oznacza:
 a)
 podczas pierwszego roku stosowania niniejszego Protokołu – okres od dnia jego wejścia w życie do dnia 31 grudnia tego samego roku;
 b)
 następnie – każdy pełny rok kalendarzowy;
 c)
 podczas ostatniego roku stosowania niniejszego Protokołu – okres od dnia 1 stycznia do dnia, w którym Protokół wygasa.
 W odniesieniu do pierwszego i ostatniego roku obowiązywania Protokołu uiszczaną z góry opłatę oblicza się na zasadzie pro rata temporis.
 9. Dokumenty pokładowe na statku
 Podczas przebywania na wodach lub w porcie Mauritiusu następujące dokumenty muszą stale znajdować się na statku rybackim:
 a)
 upoważnienie do połowów;
 b)
 dokumenty wydane przez właściwe organy państwa bandery statku rybackiego, które obejmują:
 —
 świadectwo rejestracji statku, w tym numer, pod którym statek rybacki jest zarejestrowany;
 —
 aktualne poświadczone szkice lub opisy planów statku rybackiego, w szczególności liczba ładowni z podaną w metrach sześciennych pojemnością magazynową;
 c)
 jeżeli nastąpiła jakakolwiek modyfikacja charakterystyki statku rybackiego w zakresie jego długości całkowitej, pojemności rejestrowej brutto, mocy głównego silnika (konie mechaniczne) lub pojemności ładowni – poświadczone przez właściwy organ państwa bandery statku rybackiego świadectwo, opisujące charakter takiej modyfikacji; oraz
 d)
 świadectwo zdolności żeglugowej statku.
 10. Przeniesienie upoważnienia do połowów
 Upoważnienie do połowów jest wydawane dla danego statku i nie podlega przeniesieniu.
 W przypadku udowodnionego działania siły wyższej oraz na wniosek Unii upoważnienie do połowów można jednak zastąpić nowym upoważnieniem, wydanym dla statku podobnego lub zastępczego tej samej kategorii połowowej co zastępowany statek, bez uiszczania na nowo opłaty płatnej z góry. W takim przypadku rozliczenie należności w odniesieniu do sejnerów-zamrażalni do połowu tuńczyków i taklowców powierzchniowych, o których mowa w pkt 5 rozdziału III uwzględnia całość połowów dokonywanych przez oba przedmiotowe statki w wodach Mauritiusu.
 W przypadku przeniesienia właściciel statku lub jego agent w Mauritiusie dokonuje zwrotu upoważnienia do połowów, a Mauritius niezwłocznie wydaje upoważnienie do połowów zastępujące poprzednie. Upoważnienie do połowów jest wydawane bez dalszej zwłoki właścicielowi statku lub jego agentowi po oddaniu upoważnienia do połowów, które ma być zastąpione. Upoważnienie do połowów zastępujące poprzednie upoważnienie jest ważne od dnia zwrotu anulowanego upoważnienia. Delegatura UE w Mauritiusie jest informowana o przeniesieniu upoważnienia do połowów.
 Mauritius regularnie aktualizuje wykaz statków posiadających upoważnienie. Nowy wykaz jest niezwłocznie przekazywany krajowemu organowi odpowiedzialnemu za nadzór nad działalnością połowową oraz Unii.
 ROZDZIAŁ III
 RAPORTOWANIE POŁOWÓW
 1. Dziennik połowowy
 Kapitan unijnego statku rybackiego, który prowadzi połowy w ramach Umowy, prowadzi dziennik połowowy zgodnie z rezolucjami IOTC obowiązującymi taklowce i sejnery.
 Kapitan wypełnia dziennik połowowy każdego dnia przebywania statku na wodach Mauritiusu.
 Kapitan zapisuje każdego dnia w dzienniku połowowym ilość każdego gatunku zidentyfikowanego kodem Alfa 3 FAO złowionego i zatrzymanego na statku, wyrażoną w kg masy w relacji pełnej lub, w razie potrzeby, w liczbie sztuk. W odniesieniu do każdego głównego gatunku kapitan odnotowuje również połowy o wyniku zerowym, przyłowy i odrzuty.
 Dziennik połowowy wypełniany jest w sposób czytelny, drukowanymi literami, i podpisywany przez kapitana.
 Kapitan odpowiada za dokładność danych wpisanych do dziennika połowowego.
 2. Raportowanie połowów
 Kapitan deklaruje połowy statku poprzez złożenie Mauritiusowi dzienników połowowych odpowiadających obecności statku w wodach Mauritiusu.
 Dzienniki połowowe składa się w jeden z następujących sposobów:
 a)
 w przypadku zawinięcia do portu Mauritiusu – oryginał każdego dziennika połowowego jest składany miejscowemu przedstawicielowi Mauritiusu, który pisemnie potwierdza jego odbiór; kopia dziennika połowowego jest przekazywana służbom kontrolnym Mauritiusu;
 b)
 w przypadku opuszczenia wód Mauritiusu bez uprzedniego zawijania do któregoś z portów Mauritiusu – oryginał każdego dziennika połowowego jest przesyłany drogą elektroniczną w terminie siedmiu dni kalendarzowych po zawinięciu do jakiegokolwiek innego portu;
 c)
 pocztą elektroniczną na adres poczty elektronicznej podany przez organ krajowy ds. nadzoru nad działalnością połowową lub inaczej;
 d)
 faksem na numer podany przez organ krajowy ds. nadzoru nad działalnością połowową; lub
 e)
 pismem wysłanym do krajowego organu ds. nadzoru nad działalnością połowową, w terminie 15 dni kalendarzowych od opuszczenia wód Mauritiusu.
 Strony dołożą wszelkich starań, aby ustanowić system elektronicznej wymiany wszystkich danych w celu przyspieszenia przekazywania informacji.
 Kapitan przesyła Unii i właściwemu organowi swojego państwa bandery kopie wszystkich dzienników połowowych. Kapitan każdego unijnego statku prowadzącego połowy w ramach Umowy przesyła również kopie wszystkich dzienników połowowych do:
 a)
 Ośrodka Badań Naukowych w dziedzinie Rybołówstwa Albion oraz
 b)
 do jednego z następujących instytutów naukowych:
 (i)
 IRD (Institut de recherche pour le développement);
 (ii)
 IEO (Instituto Español de Oceanografia);
 (iii)
 IPMA (Instituto Português do Mar e da Atmosfera).
 Powrót statku na wody Mauritiusu w okresie ważności posiadanego przez ten statek upoważnienia do połowów wiąże się ze wznowieniem obowiązku raportowania połowów.
 W przypadku nieprzestrzegania postanowień dotyczących raportowania połowów Mauritius może zawiesić upoważnienie do połowów dla danego statku do czasu otrzymania brakujących raportów połowowych i podjąć działania przeciwko właścicielowi statku zgodnie z odnośnymi przepisami obowiązującego prawa krajowego. W przypadku ponownego nieprzestrzegania postanowień Mauritius może odmówić odnowienia upoważnienia do połowów. Mauritius informuje niezwłocznie Unię o wszelkich karach nałożonych w takich okolicznościach.
 3. Regularne monitorowanie połowów
 Unia przekazuje Mauritiusowi, przed końcem każdego kwartału, dane dotyczące połowów w odniesieniu do każdego statku unijnego posiadającego upoważnienie oraz wszelkie inne istotne informacje, w tym dotyczące nakładu połowowego (liczba dni na morzu), odpowiadające poprzedniemu kwartałowi bądź kwartałom.
 Mauritius przekazuje raz na kwartał dane dotyczące połowów statków unijnych posiadających upoważnienie, pochodzące z dzienników połowowych, a także wszelkie inne istotne informacje.
 Strony będą wspólnie regularnie analizować spójność zestawów danych na wniosek każdej ze Stron.
 Przedmiotowe zagregowane dane uznaje się za tymczasowe do momentu powiadomienia przez Unię o ostatecznym rocznym rozliczeniu, o którym mowa w pkt 5.
 4. Przejście na elektroniczny system raportowania (ERS)
 Strony deklarują wspólną chęć przejścia na elektroniczny system raportowania połowów. Istotne parametry techniczne dotyczące szczegółowych operacyjnych zasad przejścia powinny zostać przedyskutowane i uzgodnione przez Strony tak szybko, jak to możliwe. Mauritius powiadamia Unię z chwilą spełnienia warunków takiego przejścia. W okresie przejściowym będą jednak nadal obowiązywać obecne postanowienia dotyczące raportowania połowów.
 5. Końcowe rozliczenie należności z tytułu opłat za sejnery tuńczykowe i taklowce powierzchniowe
 Unia określa dla każdego sejnera tuńczykowego i taklowca powierzchniowego, na podstawie ich raportów połowowych potwierdzonych przez instytuty naukowe wymienione w pkt 2 akapit czwarty lit. b), końcowe rozliczenie należności z tytułu opłat od statku z racji rocznego okresu połowu za poprzedni rok kalendarzowy.
 Unia przekazuje takie końcowe rozliczenie należności z tytułu opłat jednocześnie Mauritiusowi i właścicielowi statku przed dniem 31 lipca bieżącego roku. Mauritius powiadamia Unię o otrzymaniu rozliczenia i może zażądać od Unii wszelkich wyjaśnień, jakie uzna za konieczne. W takim przypadku Unia konsultuje się z organami administracji krajowej państw bandery i unijnymi instytutami naukowymi i dokłada wszelkich starań, by dostarczyć Mauritiusowi wszelkich potrzebnych informacji. W stosownych przypadkach można zorganizować wspólne tematyczne posiedzenie naukowe w celu zbadania danych dotyczących połowów oraz sposobów dokonania krzyżowej analizy informacji.
 W terminie 30 dni kalendarzowych od dnia przekazania rozliczenia końcowego Mauritius może je zakwestionować na podstawie należytych elementów uzasadniających. W razie sporu Strony przeprowadzają wzajemne konsultacje w ramach Wspólnego Komitetu. Jeżeli Mauritius nie zgłosi zastrzeżeń w terminie 30 dni kalendarzowych, rozliczenie końcowe uznaje się za przyjęte.
 Jeżeli kwota rozliczenia końcowego jest wyższa niż opłata, o której mowa w pkt 3 rozdziału II, która została uiszczona z góry w celu uzyskania upoważnienia do połowów, właściciel statku wpłaca saldo należności Mauritiusowi najpóźniej dnia 30 września bieżącego roku. Jeżeli zaś wartość rozliczenia końcowego jest niższa niż opłata ryczałtowa płatna z góry, różnica nie jest zwracana właścicielowi statku.
 ROZDZIAŁ IV
 WYŁADUNKI I PRZEŁADUNKI
 Przeładunek na morzu jest zakazany. Wszelkie czynności przeładunkowe w porcie są monitorowane w obecności inspektorów Mauritiusu ds. rybołówstwa.
 Kapitan unijnego statku, który chce dokonać wyładunku lub przeładunku, musi zgłosić to Mauritiusowi co najmniej na 24 godziny przed wyładunkiem lub przeładunkiem, podając:
 a)
 nazwę i międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy (IRCS) statku rybackiego, który musi dokonać wyładunku lub przeładunku, oraz jego numer w rejestrze statków rybackich IOTC;
 b)
 port wyładunku lub przeładunku;
 c)
 planowany dzień i godzinę wyładunku lub przeładunku;
 d)
 ilości (wyrażone w kg masy w relacji pełnej lub, w razie potrzeby, w liczbie sztuk) każdego gatunku, który ma być wyładowany lub przeładowany (określonego za pomocą kodu Alfa 3 FAO); oraz
 e)
 w przypadku przeładunku — nazwę oraz IRCS statku przyjmującego.
 W odniesieniu do statków przyjmujących, nie później niż na 24 godziny przed rozpoczęciem przeładunku oraz po jego zakończeniu, kapitanowie statków przyjmujących informują organy Mauritiusu o ilościach tuńczyka i gatunków tuńczykopodobnych przeładowanych na ich statki oraz wypełniają deklarację przeładunkową i przekazują ją organowi Mauritiusu w ciągu 24 godzin.
 Czynności przeładunkowe wymagają udzielenia przez Mauritius uprzedniej zgody kapitanowi lub jego agentowi w ciągu 24 godzin po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w akapicie drugim. Przeładunek musi odbywać się w upoważnionym do tego porcie Mauritiusu.
 Wyznaczonym portem rybackim, w którym zezwala się na przeładunek na Mauritiusie, jest Port Louis.
 Nieprzestrzeganie postanowień niniejszego rozdziału pociąga za sobą nałożenie odpowiednich kar określonych w przepisach Mauritiusu.
 Strony zobowiązują się do zachęcania upoważnionych statków do zwiększania wyładunków w Mauritiusie, biorąc pod uwagę względy związane z operacją.
 ROZDZIAŁ V
 KONTROLA
 1. Wejście na wody Mauritiusu i ich opuszczenie
 Każde wejście unijnego statku posiadającego upoważnienie do połowów na wody Mauritiusu i ich opuszczenie musi być zgłaszane Mauritiusowi w terminie 12 godzin przed wejściem lub opuszczeniem.
 Zgłaszając wejście lub opuszczenie, statek podaje w szczególności:
 a)
 planowany dzień, godzinę i punkt wejścia lub opuszczenia;
 b)
 ilości każdego gatunku znajdujące się na statku, określone za pomocą kodu Alfa 3 FAO oraz wyrażone w kg masy w relacji pełnej lub, w razie potrzeby, w liczbie sztuk; oraz
 c)
 prezentację produktów.
 Zgłoszenie odbywa się w pierwszej kolejności pocztą elektroniczną lub, jeśli to niemożliwe, faksem, na adres elektroniczny lub numer faksu podany przez Mauritius. Mauritius potwierdza niezwłocznie jego odbiór zwrotną pocztą elektroniczną lub faksem.
 Mauritius powiadamia niezwłocznie odnośne statki i Unię o wszelkich zmianach adresu elektronicznego lub częstotliwości przekazywania danych.
 Każdy statek unijny przyłapany na prowadzeniu połowów w wodach Mauritiusu bez uprzedniego zgłoszenia swojej obecności jest uważany za statek dokonujący połowów bez upoważnienia.
 2. Okresowy raport połowowy
 Podczas prowadzenia przez statek unijny działalności w wodach Mauritiusu kapitan statku unijnego posiadającego upoważnienie do połowów co trzy dni musi informować organ Mauritiusu o połowach dokonywanych w wodach Mauritiusu. Raportowanie połowów (pierwszy raport) musi rozpocząć się trzy dni po dniu wejścia na wody Mauritiusu.
 Przesyłając swoje okresowe raporty połowowe co trzy dni, statek podaje w szczególności:
 a)
 dzień, godzinę i pozycję podczas raportowania;
 b)
 złowione ilości każdego gatunku docelowego znajdujące się na statku podczas trzydniowego okresu, zidentyfikowane kodem Alfa 3 FAO oraz wyrażone w kg masy w relacji pełnej lub, w razie potrzeby, w liczbie sztuk;
 c)
 złowione ilości każdego gatunku przyłowionego podczas trzydniowego okresu, zidentyfikowane kodem Alfa 3 FAO oraz wyrażone w kg masy w relacji pełnej lub, w razie potrzeby, w liczbie sztuk;
 d)
 prezentację produktów;
 e)
 w odniesieniu do sejnerów poławiających tuńczyka przy użyciu okrężnicy:
 (i)
 liczbę skutecznych stawień sieci z urządzeniami do sztucznej koncentracji ryb, wykonanych od ostatniego raportu;
 (ii)
 liczbę skutecznych stawień sieci na ławicach ryb, wykonanych od ostatniego raportu;
 (iii)
 liczbę nieskutecznych stawień sieci; oraz
 f)
 w odniesieniu do taklowców poławiających tuńczyka:
 (i)
 liczbę wydań lin wykonanych od ostatniego raportu;
 (ii)
 liczbę haków użytych od ostatniego raportu.
 Zgłoszenie odbywa się w pierwszej kolejności pocztą elektroniczną lub faksem na adres elektroniczny lub numer telefonu podany przez Mauritius. Mauritius powiadamia niezwłocznie odnośne statki i Unię o wszelkich zmianach adresu elektronicznego, numeru telefonu lub częstotliwości przekazywania danych.
 Każdy statek przyłapany na prowadzeniu połowów w wodach Mauritiusu bez zgłoszenia sporządzanego co trzy dni raportu jest uważany za statek rybacki dokonujący połowów bez upoważnienia. Kto narusza ten wymóg, podlega grzywnom i karom przewidzianym w odnośnych przepisach prawa Mauritiusu.
 Okresowe raporty połowowe muszą być przechowywane na statku co najmniej przez jeden rok od dnia ich przesłania.
 3. Inspekcja w porcie lub na morzu
 Inspekcji w porcie lub na morzu w wodach Mauritiusu, prowadzonej w odniesieniu do statków unijnych posiadających upoważnienie do połowów, dokonują statki i inspektorzy Mauritiusu, co do których istnieje możliwość jednoznacznej identyfikacji jako wyznaczonych do kontroli połowów.
 Przed wejściem na statek upoważnieni inspektorzy uprzedzają statek unijny o decyzji przeprowadzenia inspekcji. Inspekcja jest prowadzona przez inspektorów ds. rybołówstwa, którzy przed rozpoczęciem inspekcji muszą wykazać swoją tożsamość i oficjalne stanowisko jako inspektorzy. Kapitan statku współpracuje podczas trwania procedury inspekcji.
 Upoważnieni inspektorzy pozostają na statku unijnym jedynie przez okres niezbędny do wykonania zadań związanych z inspekcją. Dokonują oni inspekcji w sposób ograniczający do minimum jej skutki dla statku, prowadzonej przez niego działalności połowowej i ładunku bądź czynności związanych z wyładunkiem lub przeładunkiem.
 Mauritius może zezwolić Unii na uczestniczenie w inspekcji w roli obserwatora.
 Na zakończenie każdej inspekcji upoważnieni inspektorzy sporządzają sprawozdanie z inspekcji. Kapitan statku Unii ma prawo wnieść uwagi do sprawozdania z inspekcji. Sprawozdanie z inspekcji jest podpisywane przez inspektora, który je sporządził, oraz przez kapitana statku unijnego.
 Podpisanie sprawozdania z inspekcji przez kapitana nie przesądza o prawie przysługującym właścicielowi statku do obrony podczas postępowania w sprawie naruszenia przepisów. W przypadku odmowy podpisania tego dokumentu kapitan musi przedstawić na piśmie powody tej odmowy, a inspektor nanieść zapis „odmowa podpisania”. Upoważnieni inspektorzy przekazują kopię sprawozdania z inspekcji kapitanowi statku unijnego przed zejściem ze statku. W razie stwierdzenia naruszenia przepisów kopię powiadomienia o naruszeniu przekazuje się również Unii zgodnie z rozdziałem VII.
 4. Współpraca w zakresie zwalczania połowów NNN
 W celu wzmocnienia walki z połowami NNN kapitanowie unijnych statków rybackich informują o obecności wszelkich statków w obszarze połowowym Mauritiusu, zaangażowanych w operacje mogące stanowić połowy NNN, i starają się zebrać jak najwięcej informacji na temat zaobserwowanej działalności. Sprawozdania z obserwacji są wysyłane niezwłocznie do Mauritiusu i właściwego organu państwa członkowskiego statku, który prowadził obserwację, który to organ przekazuje je Unii lub wyznaczonej przez nią organizacji.
 Mauritius przekazuje Unii wszelkie sprawozdania z obserwacji, którymi dysponuje, dotyczące statków rybackich prowadzących w wodach Mauritiusu operacje, które mogą być połowami NNN.
 ROZDZIAŁ VI
 SATELITARNY SYSTEM MONITOROWANIA STATKÓW (VMS)
 1. Komunikaty dotyczące pozycji statkw
 Podczas przebywania na wodach Mauritiusu statki unijne posiadające upoważnienie do połowów muszą być wyposażone w satelitarny system monitorowania statków (VMS) w celu zapewnienia automatycznego i stałego przekazywania co godzinę informacji o ich pozycji do Centrum Monitorowania Rybołówstwa (CMR) ich państwa bandery.
 Każdy komunikat o pozycji musi zawierać:
 a)
 identyfikację statku;
 b)
 najbardziej aktualną pozycję geograficzną statku (długość, szerokość geograficzna) z marginesem błędu pozycji poniżej 500 metrów i przedziałem ufności wynoszącym 99 %;
 c)
 dzień i godzinę zarejestrowania pozycji; oraz
 d)
 prędkość i kurs statku.
 Pierwsza pozycja zarejestrowana po wejściu na wody Mauritiusu oznaczona jest kodem „ENT”. Wszystkie następne pozycje oznaczone są kodem „POS”, z wyjątkiem pierwszej pozycji zarejestrowanej po opuszczeniu wód Mauritiusu, która oznaczona jest kodem „EXI”. CMR państwa bandery zapewnia automatyczne przetwarzanie i, w razie potrzeby, elektroniczne przesyłanie komunikatów o pozycji. Komunikaty o pozycji są rejestrowane w sposób bezpieczny i zachowywane przez okres trzech lat.
 Każdy komunikat o pozycji musi być przekazany zgodnie z formatem określonym w dodatku 2 do niniejszego załącznika do czasu, gdy Mauritius uzyska zdolność otrzymywania tych sprawozdań w formacie na podstawie normy P 1000 Centrum Narodów Zjednoczonych ds. Ułatwiania Handlu i Elektronicznego Biznesu (CEFACT).
 2. Przesyłanie informacji przez statek w przypadku awarii systemu VMS
 Kapitanowie stale zapewniają, aby system VMS ich statków był w pełni sprawny, a komunikaty o pozycji prawidłowo przekazywane do CMR państwa bandery.
 Statki unijne z uszkodzonym systemem VMS nie są upoważnione do wejścia na wody Mauritiusu. Jeżeli statek prowadzi już połowy w wodach Mauritiusu, w razie awarii system VMS naprawia się najpóźniej do końca rejsu lub wymienić w terminie 15 dni kalendarzowych. Po upływie tego terminu statek przestaje być upoważniony do prowadzenia połowów w wodach Mauritiusu.
 Statki z uszkodzonym systemem VMS, które prowadzą połowy w wodach Mauritiusu, muszą przekazywać komunikaty o pozycji do CMR państwa bandery i Mauritiusu pocztą elektroniczną lub faksem z częstotliwością co najmniej co dwie godziny, podając wszelkie wymagane informacje.
 3. Bezpieczne przesyłanie komunikatów o pozycji do Mauritiusu
 CMR państwa bandery przesyła automatycznie komunikaty o pozycji odnośnych statków do CMR Mauritiusu. CMR państwa bandery i CMR Mauritiusu przekazują sobie nawzajem swoje kontaktowe adresy elektroniczne oraz informują się niezwłocznie o wszelkich zmianach tych adresów.
 Przesyłanie komunikatów o pozycji pomiędzy CMR państwa bandery i CMR Mauritiusu odbywa się drogą elektroniczną z wykorzystaniem systemu bezpiecznej łączności.
 CMR Mauritiusu informuje niezwłocznie CMR państwa bandery i Unię o wszelkich zakłóceniach w odbiorze następujących po sobie komunikatów o pozycji statku posiadającego upoważnienie do połowów, w przypadku gdy odnośny statek nie zgłosił swojego opuszczenia wód Mauritiusu.
 4. Nieprawidłowe działanie systemu łączności
 Mauritius zapewnia zgodność swojego sprzętu elektronicznego ze sprzętem CMR państwa bandery oraz informuje niezwłocznie Unię o wszelkich zakłóceniach w łączności i w odbiorze komunikatów o pozycji, w celu jak najszybszego znalezienia rozwiązania technicznego. Wszelkie ewentualne spory będą rozstrzygane przez Wspólny Komitet.
 Kapitan jest uznawany za odpowiedzialnego za wszelką dowiedzioną interwencję w systemie VMS statku, mającą na celu zakłócenie funkcjonowania systemu lub sfałszowanie komunikatów o pozycji. Wszelkie naruszenie przepisów podlega karom przewidzianym w obowiązujących przepisach prawa Mauritiusu.
 5. Zmiana częstotliwości wysyłania komunikatów o pozycji
 Na podstawie dowodów w postaci dokumentów, które wskazują na zaistnienie naruszenia, Mauritius może zwrócić się z prośbą do CMR państwa bandery, wysyłając kopię prośby do Unii, o skrócenie w okresie wyznaczonym na przeprowadzenie dochodzenia przerw pomiędzy kolejnymi komunikatami o pozycji statku do 30 minut. Mauritius musi przesłać wspomniane dowody do CMR państwa bandery i Unii. CMR państwa bandery wysyła niezwłocznie z nową częstotliwością komunikaty o pozycji do Mauritiusu.
 CMR Mauritiusu niezwłocznie informuje CMR państwa bandery i Unię o zakończeniu procedury weryfikacji.
 ROZDZIAŁ VII
 NARUSZENIA PRZEPISÓW
 Niezastosowanie się do którejkolwiek z powyższych zasad lub postanowień niniejszego Protokołu bądź do środków dotyczących zarządzania zasobami żywymi i ich ochrony lub przepisów prawa Mauritiusu w zakresie rybołówstwa, może skutkować nałożeniem kary w postaci grzywny, zawieszenia, uchylenia lub braku przedłużenia upoważnienia do połowów dla danego statku rybackiego, jak określono w przepisach prawa Mauritiusu.
 1. Postępowanie w przypadku naruszenia przepisów
 Wszelkie naruszenie przepisów dokonane w wodach Mauritiusu przez statek unijny posiadający upoważnienie do połowów zgodnie z Umową musi być odnotowane w sprawozdaniu z inspekcji. Powiadomienie o naruszeniu przepisów i odnośnych karach, które mogą zostać nałożone na kapitana lub przedsiębiorstwo połowowe, przesyła się bezpośrednio do właściciela statku zgodnie z procedurą określoną w obowiązujących przepisach prawa Mauritiusu. Kopię powiadomienia przesyła się do państwa bandery statku i do Unii w terminie 24 godzin.
 2. Zatrzymanie statku
 Jeżeli w obowiązujących przepisach prawa Mauritiusu w zakresie rybołówstwa przewidziano to w odniesieniu do zgłoszonego naruszenia, każdy statek unijny, który naruszył przepisy, może być zmuszony do wstrzymania swojej działalności połowowej i, jeśli znajduje się na morzu, do powrotu do któregoś z portów Mauritiusu.
 Mauritius powiadamia Unię i organy państwa bandery w terminie maksymalnie 24 godzin o każdym zatrzymaniu unijnego statku rybackiego posiadającego upoważnienie do połowów. Powiadomienie musi zawierać przyczyny zatrzymaniu oraz dowody w postaci dokumentów uzasadniające zatrzymanie statku, z zastrzeżeniem wymogów poufności.
 Przed podjęciem jakiegokolwiek środka przeciwko statkowi, kapitanowi, załodze statku lub ładunkowi, poza działaniami mającymi na celu zachowanie dowodów w sprawie podejrzewanego naruszenia przepisów, Mauritius wyznacza oficera śledczego oraz organizuje, na wniosek Unii, w terminie jednego dnia kalendarzowego od powiadomienia o zatrzymaniu statku, spotkanie informacyjne mające na celu wyjaśnienie faktów, które doprowadziły do zatrzymania statku, oraz przedstawienie ewentualnych działań następczych. Przedstawiciel państwa bandery oraz właściciela statku mogą wziąć udział w spotkaniu informacyjnym.
 3. Kary za naruszenie przepisów — postępowanie ugodowe
 Kara za zgłoszone naruszenie przepisów jest wyznaczana przez Mauritius zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa krajowego.
 Przed wystąpieniem na drogę prawną podejmowane jest postępowanie ugodowe między organami Mauritiusu a statkiem unijnym w celu polubownego rozstrzygnięcia sprawy, o ile jest to prawnie wykonalne. Przedstawiciel państwa bandery może wziąć udział w takim postępowaniu ugodowym. Postępowanie ugodowe kończy się najpóźniej 72 godziny po zgłoszeniu zatrzymania statku. Każde zawarte porozumienie jest ostateczne i wiążące dla wszystkich zainteresowanych stron. Jeżeli postępowanie ugodowe, które może obejmować procedurę układową, nie powiedzie się, sprawa może zostać wniesiona do sądu na Mauritiusie.
 4. Postępowanie sądowe – gwarancja bankowa
 Właściciel statku, który naruszył przepisy, może złożyć gwarancję bankową w banku wyznaczonym przez Mauritius, której wysokość ustalona przez Mauritius pokrywa koszty związane z zatrzymaniem statku, szacowaną grzywną i ewentualnym odszkodowaniem. Gwarancja bankowa nie podlega zwrotowi do czasu zakończenia postępowania sądowego.
 Gwarancja bankowa jest zwalniana i zwracana właścicielowi statku niezwłocznie po wydaniu orzeczenia:
 a)
 w całości, jeśli nie zastosowano żadnej kary; albo
 b)
 do wysokości salda, jeśli kara skutkowała grzywną nieprzekraczającą gwarancji bankowej.
 Mauritius informuje Unię o wynikach postępowania sądowego w terminie ośmiu dni kalendarzowych od wydania orzeczenia.
 5. Zwolnienie statku i załogi
 Statek i jego załoga mogą opuścić port po uregulowaniu grzywny wynikającej z postępowania ugodowego lub po złożeniu gwarancji bankowej zgodnie z przepisami prawa Mauritiusu.
 ROZDZIAŁ VIII
 ZAOKRĘTOWANIE MARYNARZY
 1. Liczba marynarzy, którzy mają być zaokrętowani
 Podczas prowadzenia działalności połowowej w wodach Mauritiusu statki unijne zaokrętowują 12 wykwalifikowanych marynarzy maurytyjskich. Właściciele statków unijnych dokładają starań, aby zaokrętować dodatkowych marynarzy Mauritiusu.
 W przypadku gdy nie dojdzie do zaokrętowania marynarzy maurytyjskich, właściciele statków płacą zryczałtowaną kwotę równoważną wynagrodzeniu marynarzy niezaokrętowanych na okres trwania kampanii połowowej w wodach Mauritiusu. W przypadku gdy kampania połowowa trwa krócej niż jeden miesiąc, właściciele statków powinni wypłacić kwotę odpowiadającą miesięcznemu wynagrodzeniu marynarzy.
 2. Umowy o zatrudnienie marynarzy
 Umowa o pracę jest zawierana pomiędzy właścicielem statku lub jego agentem a marynarzem lub ewentualnie reprezentującym go związkiem zawodowym, w powiązaniu z Mauritiusem. Umowa określa dzień i port zaokrętowania.
 Umowy o pracę zapewniają marynarzom korzystanie z systemu zabezpieczeń społecznych, który jest dla nich właściwy na Mauritiusie, obejmującego ubezpieczenie na wypadek śmierci, nieszczęśliwych wypadków oraz ubezpieczenie zdrowotne.
 Strony Umowy otrzymują po jednym jej egzemplarzu.
 Do marynarzy Mauritiusu stosuje się Deklaracja Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) dotycząca podstawowych zasad i praw w pracy. Dotyczy to w szczególności swobody zrzeszania się i faktycznego uznawania prawa do zbiorowych negocjacji pracowników oraz zniesienia dyskryminacji w odniesieniu do zatrudnienia i zawodu.
 3. Wynagrodzenie marynarzy
 Wynagrodzenie marynarzy Mauritiusu pokrywa właściciel statku. Jego wysokość jest ustalana przed wydaniem upoważnienia do połowów oraz za obopólną zgodą właściciela statku i jego agenta na Mauritiusie.
 Wynagrodzenie marynarzy nie może być niższe od wynagrodzenia stosowanego dla załóg statków krajowych, ani niższe od poziomu przewidzianego przez MOP.
 4. Obowiązki marynarza
 Marynarz musi stawić się przed kapitanem przydzielonego mu statku w przeddzień zaokrętowania, którego datę wskazano w jego umowie o pracę. Kapitan informuje marynarza o dniu i godzinie zaokrętowania. Jeżeli marynarz rezygnuje lub nie stawia się w dniu i o godzinie wyznaczonej do zaokrętowania, jego umowę o pracę uznaje się za rozwiązaną, a właściciel statku jest automatycznie zwolniony z obowiązku zaokrętowania marynarza. W takim przypadku na właściciela statku nie może być nałożona żadna kara pieniężna ani odszkodowanie.
 ROZDZIAŁ IX
 OBSERWATORZY
 1. Obserwacja działalności połowowej
 Statki posiadające upoważnienie do połowów są objęte systemem obserwacji ich działalności połowowej prowadzonej w ramach Umowy.
 Ten system obserwacji jest zgodny z postanowieniami zawartymi w rezolucjach przyjętych przez IOTC.
 Statków unijnych o pojemności mniejszej lub równej 100 GT nie obowiązują postanowienia, o których mowa w niniejszym rozdziale.
 2. Wyznaczone statki i obserwatorzy
 Organy Mauritiusu sporządzają wykaz statków, które zostały wyznaczone do zabrania na pokład obserwatora, a także wykaz wyznaczonych obserwatorów. Wykazy te są stale uaktualniane. Wykazy te przekazuje się Unii z chwilą sporządzenia, a następnie z chwilą ich ewentualnego uaktualnienia. Statki unijne wyznaczone do przyjęcia na pokład obserwatora muszą umożliwić jego zaokrętowanie. Przy sporządzaniu takich wykazów statków Mauritius uwzględnia obecność obserwatora zaokrętowanego lub który ma być zaokrętowany w ramach regionalnego programu obserwacji. Sprawozdania obserwatorów dotyczące obserwacji prowadzonych w wodach Mauritiusu wysyłane są do Ośrodka Badań Naukowych w dziedzinie Rybołówstwa Albion.
 Organy Mauritiusu przekazują zainteresowanym właścicielom statków nazwisko obserwatorów, którzy zostali wyznaczeni do przyjęcia na pokład ich statku, najpóźniej 15 dni kalendarzowych przed przewidywaną datą zaokrętowania obserwatorów.
 Czas przebywania obserwatora na statku nie może przekraczać czasu niezbędnego do wykonania przez niego swoich obowiązków.
 3. Wynagrodzenie obserwatora
 Wynagrodzenie i składki na ubezpieczenie społeczne obserwatora wyznaczonego przez Mauritius pokrywane są przez organy Mauritiusu.
 4. Warunki zaokrętowania
 Warunki zaokrętowania obserwatora, w szczególności czas przebywania na statku, są uzgodnione za obopólną zgodą przez właściciela statku lub jego agenta i Mauritius.
 Obserwator jest traktowany na pokładzie jak oficer. Przy zaokrętowaniu obserwatora na statku uwzględnia się jednak strukturę techniczną statku.
 Koszty zakwaterowania obserwatora na statku i jego wyżywienia pokrywa właściciel statku.
 Kapitan podejmuje wszelkie dostępne działania w celu zapewnienia obserwatorowi bezpieczeństwa fizycznego i psychicznego przy wykonywaniu jego zadań.
 Obserwatorowi zapewnia się dostęp do wszelkich urządzeń na statku niezbędnych do wypełniania jego obowiązków. Zapewnia mu się dostęp do mostka, środków łączności i urządzeń nawigacyjnych statku oraz wszelkich dokumentów na statku, a także do dokumentów związanych z prowadzeniem działalności połowowej przez statek, w szczególności do dziennika połowowego, rejestru mrożenia i dziennika nawigacyjnego, a także do części statku bezpośrednio związanych z wykonywaniem jego obowiązków.
 Kapitan zawsze zezwala obserwatorowi na:
 a)
 otrzymywanie i wysyłanie komunikatów oraz nawiązanie łączności z lądem i innymi statkami za pomocą wyposażenia łącznościowego statku;
 b)
 pobieranie, dokonanie pomiaru, zabieranie ze statku oraz zatrzymywanie próbek lub całych okazów wszelkich ryb;
 c)
 magazynowanie próbek i całych okazów na statku, w tym próbek i całych okazów przechowywanych w urządzeniach chłodniczych statku;
 d)
 fotografowanie lub rejestrowanie działalności połowowej, w tym ryb, narzędzi połowowych, wyposażenia, dokumentów, wykresów i zapisów, oraz zabieranie ze statku takich zdjęć lub nagrań, które obserwator mógł wykonać lub wykorzystać na statku. Informacje takie są wykorzystywane wyłącznie do celów naukowych, chyba że Mauritius wyraźnie o nie wystąpił, w przypadkach w których dane te mogłyby zostać wykorzystane do wsparcia toczącego się postępowania sądowego.
 5. Zaokrętowanie i wyokrętowanie obserwatora
 Obserwator zaokrętowuje się w porcie wybranym przez właściciela statku.
 Właściciel statku lub jego przedstawiciel informują Mauritius, na 10 dni kalendarzowych przed zaokrętowaniem obserwatora, o dniu, godzinie i porcie zaokrętowania. Jeżeli obserwatorzy wchodzą na statek za granicą, ich koszty dotarcia do portu zaokrętowania pokrywa właściciel statku.
 Jeżeli obserwator nie stawi się przed upływem 12 godzin od planowanego dnia i godziny, właściciel statku jest automatycznie zwolniony z obowiązku zaokrętowania tego obserwatora. Statek może opuścić port i rozpocząć działania połowowe.
 Jeżeli obserwator nie opuszcza statku w którymś z portów Mauritiusu, właściciel statku pokrywa koszty zakwaterowania i wyżywienia obserwatora w czasie jego oczekiwania na powrót samolotem.
 6. Obowiązki obserwatora
 Podczas przebywania na statku obserwator:
 a)
 podejmuje wszelkie odpowiednie starania, aby nie zakłócać ani nie utrudniać działań połowowych;
 b)
 nie wykorzystuje bez upoważnienia udzielonego przez kapitana na statku jakiegokolwiek mienia lub sprzętu ani nie powoduje jego uszkodzenia; oraz
 c)
 przestrzega obowiązujących przepisów prawa i zasad poufności w odniesieniu do wszelkich dokumentów należących do danego statku.
 7. Zadania obserwatora
 Obserwator wykonuje następujące zadania:
 a)
 gromadzenie wszelkich informacji na temat działalności połowowej statku, dotyczących w szczególności:
 (i)
 używanych narzędzi połowowych;
 (ii)
 pozycji statku podczas prowadzonych działań połowowych;
 (iii)
 wielkości połowów lub, w stosownych przypadkach, liczby złowionych sztuk każdego gatunku docelowego i każdego gatunku powiązanego, jak również połowów przypadkowych i przyłowów; oraz
 (iv)
 szacunkowych ilości zatrzymanych na statku i odrzutów;
 b)
 pobieranie próbek biologicznych określonych w ramach programów naukowych; oraz
 c)
 przekazuje codziennie swoje obserwacje drogą radiową, faksem lub pocztą elektroniczną podczas prowadzenia przez statek połowów w obszarze połowowym Mauritiusu, z podaniem wielkości połowów i przyłowów znajdujących się na statku oraz wykonuje inne obowiązki wymagane przez CMR Mauritiusu.
 8. Sprawozdanie obserwatora
 Przed opuszczeniem statku obserwatorzy przedstawiają kapitanowi statku swoje sprawozdanie. Kapitan statku ma prawo wprowadzić swoje uwagi do sprawozdania obserwatora. Sprawozdanie jest podpisywane przez obserwatora i kapitana. Kapitan otrzymuje kopię sprawozdania obserwatora.
 Obserwatorzy przekazują swoje sprawozdania Mauritiusowi, który przesyła Unii jego kopię oraz informacje określone w pkt. 4 lit. c) niniejszego rozdziału w terminie 15 dni kalendarzowych po opuszczeniu statku przez obserwatora.
 Dodatki do niniejszego załącznika
 1.
 Dodatek 1 – formularz wniosku o wydanie upoważnienia do połowów
 2.
 Dodatek 2 – format komunikatów VMS o pozycji
 Dodatek 1
 Tekst z obrazka
 WNIOSEK O LICENCJĘ DLA ZAGRANICZNEGO STATKU RYBACKIEGO
 Nazwa (nazwisko) wnioskodawcy:
 Adres wnioskodawcy:
 Nazwa (nazwisko) i adres czarterującego statek, jeżeli inne niż powyżej:
 Nazwa (nazwisko) i adres przedstawiciela w Mauritiusie:
 Nazwa statku:
 Rodzaj statku:
 Kraj rejestracji:
 Port i numer rejestracji:
 Zewnętrzna oznaka rybacka statku:
 Radiowy sygnał wywoławczy i częstotliwość:
 Nr faksu statku:
 Numer IMO, jeżeli ma zastosowanie:
 Długość statku:
 Szerokość statku:
 Typ i moc silnika:
 Pojemność rejestrowa brutto statku:
 Pojemność rejestrowa netto statku:
 Minimalny skład załogi:
 Rodzaj prowadzonych połowów:
 Proponowane gatunki ryb:
 Wnioskowany okres ważności upoważnienia:
 Zaświadczam, że informacje zamieszczone powyżej są zgodne z prawdą.
 Data: Podpis:
 Dodatek 2
 Format komunikatów VMS o pozycj
 PRZEKAZYWANIE KOMUNIKATÓW VMS RAPORT O POZYCJI
 Element danych
 Kod
 Obowiązkowe/Nieobowiązkowe
 Treść
 Początek przekazu
 SR
 O
 Dane dotyczące systemu – wskazują początek rejestracji
 Odbiorca
 AD
 O
 Dane dotyczące komunikatu – odbiorca. Kod ISO Alfa 3 kraju
 Od dnia
 FR
 O
 Dane dotyczące komunikatu – nadawca. Kod ISO Alfa 3 kraju
 Państwo bandery
 FS
 O
 Dane dotyczące komunikatu – państwo bandery
 Rodzaj komunikatu
 TM
 O
 Dane dotyczące komunikatu – rodzaj komunikatu [ENT, POS, EXI]
 Radiowy sygnał wywoławczy
 RC
 O
 Dane dotyczące statku – międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy statku
 Wewnętrzny numer referencyjny Umawiającej się Strony
 IR
 N
 Dane dotyczące statku – niepowtarzalny numer Umawiającej się Strony (kod ISO-3 państwa bandery, po którym następuje numer)
 Zewnętrzny numer rejestracji
 XR
 O
 Dane dotyczące statku – numer znajdujący się na burcie statku
 Szerokość geograficzna
 LT
 O
 Dane dotyczące pozycji statku – pozycja w stopniach i minutach N/S DDMM (WGS-84)
 Długość geograficzna
 LG
 O
 Dane dotyczące pozycji statku – pozycja w stopniach i minutach E/W SSMM (WGS84)
 Kurs
 CO
 O
 Kurs statku w skali 360 °
 Prędkość
 SP
 O
 Prędkość statku w dziesiętnych węzła
 Data
 DA
 O
 Dane dotyczące pozycji statku – data zarejestrowania pozycji UTC (RRRRMMDD)
 Godzina
 TI
 O
 Dane dotyczące pozycji statku – godzina zarejestrowania pozycji UTC (HHMM)
 Koniec przekazu
 ER
 O
 Dane dotyczące systemu – wskazują koniec rejestracji
 O= dane obowiązkowe
 N= dane nieobowiązkowe
 Formaty przekazywania danych mogą być dostosowane do norm UN CEFACT