text:
Luettua: Kaikki oikein / Anna-Leena Härkönen
 Kaikki oikein / Anna-Leena Härkönen
 Otava, 2014. 317 sivua
 Kannen suunnittelu: Kirsti Maula
 Mistä minulle? kustantajalta pyydetty arvostelukpl
 Anna-Leena Härkösen kirjat ovat minulle tunnetusti mieluisia. Ne ovat jotenkin helposti lähestyttäviä, kertovat arkisista asioista kuitenkin kiinnostavalla tavalla. Härkösen kirjojen parissa saa tuntea surua, iloa ja samaistumista. Hänen kirjojensa parissa on helppoa nauraa, itkeä ja nyökkäillä sen merkiksi, että kirjasta tunnistaa joko itsensä, perheenjäsenen, ystävän tai muuten vain jonkun tutun. Kun Härköseltä ilmestyy uusi kirja, haluan aina lukea sen niin nopeasti kuin mahdollista. Joten olin erittäin innoissani, kun vihdoin ehdin aloittamaan Kaikki oikein, tämän syksyn uutuuden.
 Eevi ja Kari viettävät tavallisen näköistä elämää. He eivät halua lapsia, mutta kummallakin on työpaikka ja heillä on ihan kiva koti. Eevi on lapsista keskimmäinen, omien sanojensa mukaan harmaan alueen hiihtäjä, koulukiusattu ja lapsesta asti opetettu pihiksi ja säästäväiseksi. Kun Puttosen pariskunta sitten ykskaks lauantai-iltana voittaakin lotossa jättipotin, muuttuu heidän elämänsä hurjasti. He ostavat hulppean asunnon ja Eevi hemmottelee itseään viiden tähden lomalla. Mutta pian he huomaavat, etenkin Eevi, että rikkaana olo ei olekaan niin mahtavaa kuin voisi luulla. Kari nauttii alkoholista hieman liikaa, ja rakkaat ja läheisetkin alkavat näyttää kateellisuuttaan. Tuoko raha sittenkään onnea?
 Kirja on sillä tavalla taattua Härköstä, että henkilöihin pääsee kiinni heti ja keskeiset tapahtumatkin selviävät nopeasti. Kieli on helppoa ja tekee kirjasta nopealukuisen ja mukaansatempaavan. Yleensä Härkösen kirjoissa on aina joku henkilö, johon minun on helppo samaistua tai johon tykästyn. Myös tässä kirjassa oli huolella kuvaillut henkilöt, ja tuntui siltä, että opin tuntemaan heidät. Minä en kuitenkaan pitänyt oikein kenestäkään kirjan henkilöstä. Etenkin pääosassa olevat tyypit, Eevi ja Kari, olivat minusta aika ikävän oloisia. Tai siis, toki ymmärsin heidän murheensa ja ongelmansa, mutta heti alusta, ennen lottovoittoa, minulla jo oli tympeä kuva heistä. Etenkin Eevi osasi olla aika ärsyttävä jankkaaja, ja vaikka hänen ystävänsä eivät ehkä käyttäytyneet erityisen hienosti, en kyllä voinut sympatisoida oikein Eeviäkään.
 Siitä johtuen, että henkilöt eivät ihan napanneet, tuntui vähän siltä, että kirja jäi etäiseksi. Ei se mikään katastrofi ollut, ei missään tapauksessa, mutta tämä ei koskettanut ja ravisuttanut niin paljon kuin moni aiempi Härkösen kirja. Myös se härkösmainen riemukkuus ja ilo puuttui, tämä oli enemmänkin hieman masentava ja varsin iloton.
 Parasta tässä kirjassa oli ajatukset ja huomiot siitä, miten elämä muuttuu lottovoiton jälkeen, miten monet siitä haaveilevat ja varmaan luulevat rahan tuovan samalla onnen, parantavan kaikki haavat ja saavan kaikki murheet häviämään ja unohtumaan. Niin kai kuitenkaan harvemmin käy. Pidin kovasti niistä asioista joita Härkönen nosti esille. Läheisten kateuden, muuttuneet työkuviot ja sen, miten sitä rahaa sitten käyttää kun sitä on. Alkaako tuhlaamaan vai elämään edelleenkin "normaalia" elämää? Myös kirjan muut aiheet, esimerkiksi alkoholismi ja alkoholistin rinnalla eläminen, olivat uskottavasti ja kiinnostavasti kuvaillut.
 Kaikki oikein oli otteessaan pitävä ja paikoin ihan viihdyttäväkin lukukokemus. Viihdyin kirjan parissa hyvin, vaikka tämä ei härkösasteikkoni kärkeen nousekaan. Mutta ajatuksia ja mietteitä herättävä kirja kuitenkin, ja siitä näkökulmasta erittäin hyvä. Mitä minä muuttaisin elämässäni, jos yhtäkkiä olisinkin lottovoittaja? Kaiken vai en paljon mitään? (Tulin aika nopeasti siihen tulokseen, että en paljon mitään ;) ).
 ★★★+
 Lähettänyt Sanna / Luettua klo 20.45
 Tunnisteet: ***+, 2014, Härkönen Anna-Leena, ihmissuhteet, kotimaista, Otava, pyydetty arvostelukappale
 Annika 23. syyskuuta 2014 klo 7.15
 Vaikuttaa mielenkiintoiselta kirjalta. Luin juuri Onnen tunnin, joka oli mielestäni parhaita Härkösen kirjoja. Tekisi mieli lukea tämäkin. Täytyy laittaa kirjastoon varaus.
 Sanna / Luettua 27. syyskuuta 2014 klo 20.50
 Minustakin Onnen tunti on Härkösen parhaita. Hieno kirja, tämä ei yltänyt ihan samalle tasolle.
 Kiitos kommentistasi, ne ilahduttavat minua suuresti! :)
 Kommenttienvalvonta on käytössä kesällä lisääntyneen roskakommenttien vuoksi. Kommenttisi ei siis näy heti, vaan tulee näkyviin vasta, kun olen hyväksynyt sen.
 * Hallucinations / Oliver Sacks
 * Miehiä ja ihmisiä / Olli Jalonen
 * Lohikäärmeen värit / Pasi Pekkola
 Sanna has read 0 books toward her goal of 90 books.
 Peter Wohlleben: Puiden salattu elämä (2015)
 HILL, NATHAN; Nix
 Heinähattu ja Vilttitossu rosvojahdissa & Heinähattu, Vilttitossu ja jouluvintiö
 Heidi Köngäs; Sandra
 Joe Buchan: 39 askelta
 Brandon Sanderson: Viimeinen valtakunta (Usvasyntyinen #1)
 Ulkomaisia uutuustrillereitä
 Sue Monk Kidd: Mehiläisten salaisuudet
 Kirottu kapitalismi
 * (3) ** (31) **- (5) *** (62) ***- (18) **** (130) ****- (30) ***** (68) *****- (21) ****+ (74) ***+ (66) **+ (25) *+ (5)
 kirjastolaina (222) kustantajan ennakkokappale (10) lahja (22) muu laina (2) oma ostos (156) pyydetty arvostelukappale (102) pyytämätön arvostelukappale (17) vaihtari (3)
 1811 (1) 1847 (1) 1880 (1) 1884 (1) 1893 (1) 1895 (1) 1909 (1) 1922 (1) 1944 (1) 1945 (1) 1946 (1) 1947 (1) 1951 (3) 1952 (1) 1954 (1) 1957 (1) 1959 (1) 1960 (1) 1961 (2) 1962 (1) 1963 (2) 1964 (1) 1965 (1) 1967 (1) 1968 (1) 1969 (1) 1970 (1) 1972 (1) 1978 (3) 1980 (2) 1981 (2) 1982 (1) 1984 (1) 1985 (3) 1987 (2) 1988 (1) 1989 (4) 1991 (2) 1992 (1) 1993 (3) 1994 (1) 1995 (2) 1996 (4) 1997 (2) 1998 (2) 1999 (4) 2000 (4) 2001 (7) 2002 (6) 2003 (17) 2004 (6) 2005 (7) 2006 (13) 2007 (16) 2008 (23) 2009 (38) 2010 (75) 2011 (74) 2012 (76) 2013 (58) 2014 (34) 2015 (9)
 Arktinen Banaani (1) Art House (1) Atena (12) Atlantis (1) Avain (14) Bantam Press (1) Bazar (24) Bonniers (4) Books North (3) Bra Böcker (1) Diktaattori (1) Fingerpress Ltd (1) Forum (2) Goldmann (1) Gummerus (66) Helsinki-kirjat (5) Iván Rotta (2) Johnny Kniga (2) Karisto (6) Kiinakirja (1) Kirjakauppaliitto (2) Like (18) Loisto-pokkari (8) Minerva (4) Muruja (1) Myllylahti (1) Månpocket (4) Mäntykustannus (1) Nemo (2) Norstedts (6) Ordupplaget (1) Otava (92) Otavan kirjasto (42) Phoenix (1) Piratförlaget (2) Pocketförlaget (1) Readme.fi (2) Sammakko (3) Schildts (4) Schildts ja Söderströms (3) Siltala (7) SSKK (5) Söderströms (6) Tammen keltainen kirjasto (37) Tammi (36) Tarcher Penguin (1) Teos (11) Thomas Nelson (1) WSOY (70) Wsoy Aikamme kertojia (7)
 Abulhawa Susan (1) Adiga Aravind (2) Adorján Johanna (1) Ahava Selja (1) Aho Juhani (3) Ahola Suvi (1) Ajvide Lindqvist John (1) Akhtar Ayad (1) al-Aswani Alaa (1) Alakoski Susanna (1) Alasalmi Päivi (1) Alcott Louisa M (1) Alsanea Rajaa (1) Amirrezvani Anita (1) Anyuru Johannes (1) Armstrong Lance (1) Aslam Nadeem (2) Austen Jane (4) Auster Paul (5) Axlander Sundquist Håkan (2) Bach Richard (1) Backman Fredrik (2) Barbery Muriel (2) Bargum Johan (3) Barnes Julian (1) Barrows Annie (1) Bauermeister Erica (1) Beckett Simon (1) Berman Sabina (1) Björk Marja (1) Bosco Manuela (1) Boyne John (4) Brontë Charlotte (1) Brooks Geraldine (1) Bulawayo Novieolet (1) Bushnell Candace (1) Calvino Italo (1) Canth Minna (1) Capote Truman (1) Capus Alex (1) Carlson Kristina (3) Carpelan Bo (4) Castillon Claire (1) Cedervall Marianne (2) Chevalier Tracy (1) Ciccone Christopher (1) Claudel Philippe (1) Clay Bryan (1) Cleave Chris (2) Cleve Elisabeth (2) Coelho Paulo (4) Coetzee J.M. (1) Conradi Peter (1) Couto Mia (1) Csaplár Vilmos (1) Cunningham Michael (2) Darznik Jasmin (1) de Bernieres Louis (1) de Rosnay Tatiana (1) Delacourt Grégoire (2) Delijani Sahar (1) DeLillo Don (1) Diaz Junot (1) Dickens Charles (1) Dirie Waris (1) Donoghue Emma (1) Dorrestein Renate (1) Downham Jenny (1) Dragnic ́ Nataša (1) Drew Alan (1) Echenoz Jean (1) Edwards Kim (1) Egan Jennifer (2) Eriksson Jerker (2) Erola Lasse (1) Ervast Johanna (1) Eugenides Jeffrey (3) Fagerholm Monika (4) Farah Nura (1) Faulks Sebastian (2) Fellowes Jessica (1) Fitzgerald F.Scott (2) Fletcher Susan (3) Foenkinos David (3) Ford Jamie (1) Frank Anne (1) Franzen Peter (2) Gardell Jonas (3) Gavalda Anna (6) Genova Lisa (2) Giordano Paolo (2) Glattauer Daniel (2) Glavinic Thomas (1) Golden Arthur (1) Golding William (1) Greenberg Michael (1) Grémillon Hélène (1) Gruen Sara (2) Haag Martina (2) Haahtela Joel (6) Haavisto Maija (1) Hage Rawi (1) Haghenbeck F.G. (1) Harbach Chad (1) Harno Tua (1) Harris Joanne (1) Hautala Turkka (3) Havaste Paula (3) Hayden Torey (1) Heberlein Ann (1) Hedges Peter (1) Heikkilä Pia (1) Heinonen Henna Helmi (1) Heiskanen Marjo (1) Heivoll Gaute (1) Hietala Heikki (1) Hietamies Eve (2) Hietanen Juha (1) Hijuelos Oscar (2) Hiltunen Pekka (2) Hilvo Sami (2) Hirvonen Elina (2) Hoffman Alice (1) Holden Kate (1) Hollinghurst Alan (1) Holma Antti (1) Honkamaa Asta (1) Hosseini Khaled (3) Hotakainen Kari (2) Huovinen Veikko (1) Hustvedt Siri (5) Hyry Antti (1) Hämeen-Anttila Virpi (4) Härkönen Anna-Leena (5) Ibrahimi Anilda (2) Ibrahimovic Zlatan (1) Idström Annika (1) Irving John (4) Isaksson Ulla (1) Ishiguro Kazuo (2) Itkonen Juha (3) Itäranta Emmi (1) Ivey Eowyn (1) Jaatinen Heidi (3) Jackson Laura (1) Jacobs Kate (2) Jalonen Olli (2) Jalonen Riitta (1) Jansson Tove (7) Jelinek Elfriede (1) Jelloun Tahar Ben (1) Johnson Martin (1) Jones Sadie (1) Jotuni Maria (1) Juslin Emma (1) Järvenpää Heli (1) Jääskeläinen Pasi Ilmari (3) Kankimäki Mia (1) Karila Juhani (1) Karnazes Dean (1) Karra Petri (1) Kaukonen Katja (3) Kawabata Yasunari (1) Kehlmann Daniel (2) Kekkonen Helmi (1) Kervin Alison (1) Kettu Katja (2) Kianto Ilmari (1) Kibler Julie (1) Kidd Sue Monk (1) King Stephen (1) Kinnunen Tommi (1) Kinsella Sophie (3) Knausgård Karl Ove (1) Koch Herman (2) Kokko Yrjö (1) Korhonen Riku (2) Koskimies Elias (1) Kundera Milan (1) Kyrö Tuomas (4) Küttner Iiro (2) Köngäs Heidi (1) Lagercrantz David (1) Lahiri Jhumpa (1) Langman Peter (1) Larjavaara Matti (1) Larsson Stieg (2) Le Clézio J.M.G. (1) Lee Harper (1) Lehane Dennis (1) Leino Marko (1) Leinonen Anne (1) Lessing Doris (2) Letelier Hernán Rivera (1) Levy Andrea (1) Li Yiyun (2) Liksom Rosa (1) Lipson Katri (1) Liukkonen Miki (1) Logue Mark (1) Lundberg Ulla-Lena (1) Lupton Rosamund (1) Lutteman Markus (1) Lymi Tiina (1) Lähde Petja (1) Lötter Elbie (1) Maalouf Amin (1) Marciano Francesca (2) Martel Yann (1) Mathis Ayana (1) McCall Smith Alexander (2) McCleen Grace (1) McEwan Ian (10) Melender Tommi (1) Michaels Anne (1) Miettinen Niina (1) Mihkelson Ene (1) Minervudóttir Gudrún Eva (1) Mitchell David (1) Montgomery L.M. (1) Morrison Toni (2) Morton Kate (1) Moster Helen (1) Mueenuddin Daniyal (1) Mukka Timo K. (1) Munro Alice (1) Murakami Haruki (4) Mustonen Enni (5) Müller Herta (2) Nesser Håkan (1) Ngozi Adichie Chimamanda (4) Nicholls David (3) Niemi Mikael (1) Noble Elizabeth (2) Nothomb Amélie (1) Nousiainen Miika (2) Nummi Markus (1) Nuotio Eppu (1) Oates Joyce Carol (3) Obreht Téa (1) Oksanen Sofi (3) Ollikainen Aki (1) Olsson Linda (4) Onkeli Kreetta (1) Orringer Julie (1) Oz Amos (1) Palmgren Reidar (2) Palviainen Jukka-Pekka (1) Pancol Katherine (2) Parkin Gaile (1) Parkkinen Leena (2) Patrakova Inna (1) Peetz Monika (1) Pekkola Pasi (1) Pelo Riikka (1) Pelzer Dave (1) Petterson Per (3) Peura Maria (1) Pihlajaniemi Anna (1) Posti Piia (1) Pulkkinen Riikka (5) Pääskynen Markku (2) Pöyhönen Virpi (1) Ragde Anne B. (1) Raitasuo Ilkka (1) Ranne Katriina (1) Rasi-Koskinen Marisha (2) Rauma Iida (1) Rimminen Mikko (2) Robinson Marilynne (1) Rodriguez Deborah (1) Roy Arundhati (1) Rubin Gretchen (1) Ruiz Zafón Carlos (1) Rushdie Salman (1) Rönkkö Markku (1) Safier David (1) Saint-Exupéry Antoine (1) Saisio Pirkko (1) Salinger J.D. (1) Salminen Esa (1) Samartin Cecilia (4) Sapphire (1) Saramago José (1) Save Laura (1) Schlink Bernhard (1) Sebald W.G. (1) Sebold Alice (1) See Lisa (2) Seierstad Åsne (1) Selasi Taiye (1) Shafak Elif (2) Shaffer Mary Ann (1) Shamsie Kamila (3) Shields Carol (3) Shriver Lionel (3) Siirilä Jussi (3) Silfverberg Anu (1) Siltala Terhi (1) Sinisalo Johanna (1) Sjöberg Patrik (1) Snellman Anja (5) Sparks Nicholas (1) Statovci Pajtim (1) Stockett Kathryn (1) Sund Lars (1) Supinen Miina (2) Swärd Anne (1) Takamaa Tomi (1) Tamminen Petri (2) Tan Amy (2) Teerialho Taina (1) Tervo Jukka (1) Tietäväinen Ville (2) Tiilikka Elina (2) Tikkanen Märta (2) Timonen Karoliina (1) Tóibín Colm (2) Tong Cuong Valerie (1) Torday Paul (1) Tranströmer Tomas (1) Tuomola Johanna (1) Tyler Anne (3) Ullmann Linn (1) Valasti Kirsi (1) Valtonen Jussi (2) Vargas Llosa Mario (2) Vartiainen Petri (1) Vilén Seija (1) Vilkuna Varpu (1) Vimma Tuomas (2) Virtanen Marja Leena (2) Vuorinen Juha (2) Väisänen Hannu (1) Walker Alice (1) Waller Robert James (1) Waltari Mika (1) Waters Sarah (2) Watson S.J (1) Westö Kjell (6) Winman Sarah (1) Wu Emily (1) Yates Richard (1) Zevin Gabrielle (1) Zusak Markus (1)
 30 days of books (25) adoptio (3) Afrikka (14) blogiarvonta (11) blogipalkinnot (12) Blogistanian Finlandia (5) Bookerpalkitut (4) dekkarit ja jännärit (20) elämäkerta (8) erilainen kirja (2) fakta (35) fantasia ja satu (15) Finlandiapalkitut (11) finlandssvensk (8) haasteet (22) historialliset romaanit (37) huumori ja satiiri (9) ihmissuhteet (227) in English (4) itsemurha (4) joulukalenteri (26) kirjabongailu (1) kirjaostokset (12) kirjatapahtumat (12) klassikko (35) klassikkohaaste (18) kotimaista (209) kulttuurieroista (29) lapsen näkökulma (24) lapsuus (52) lapsuustrauma (18) lue kirja ja katso elokuva (12) lukulistalla (22) lukupiirikirja (35) maahanmuuttajat (5) maailmalta (247) maailmanvalloitus (46) mielenterveys (44) mielisairaalat (3) minä itse (61) naisen asema (20) Nobelpalkitut (13) novellit ja pienoisromaanit (41) nuoruus (82) palkitut (13) perhe-elämä (96) poikkeavuus (7) prostituutio (3) på svenska (33) runot (3) sairaudet (34) scifi (1) seksuaalisuus (45) sisarussuhteet (31) teemakuukausi (6) toinen maailmansota (25) urheilu (18) vankilat (2) viihde (17) väkivaltaisuus (9) välipala (13) yhteiskunta (26) äänikirja (7)
 En suostu / Per Petterson
 Pieni lankakauppa / Kate Jacobs
 Ihmisruumis / Paolo Giordano
 L niinkuin limerikki
 Jeesuksen lapsuus / J. M. Coetzee
 Ghana ikuisesti / Taiye Selasi
 Kuninkaan puhe / Mark Logue & Peter Conradi
 This application is created by interactive maps. You can also have your visited countries map on your site.
 Make your visited countries map Flash charts


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Avis juridique important
 |
 22001D0076
 Απόφαση της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ αριθ. 76/2001, της 19ης Ιουνίου 2001, για την τροποποίηση του παραρτήματος XIII (Mεταφορές) της συμφωνίας ΕΟΧ
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 238 της 06/09/2001 σ. 0026 - 0026
 Απόφαση της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧαριθ. 76/2001της 19ης Ιουνίου 2001για την τροποποίηση του παραρτήματος XIII (Mεταφορές) της συμφωνίας ΕΟΧΗ ΜΕΙΚΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΕΟΧ,Έχοντας υπόψη τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο προσαρμογής της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, εφεξής "η συμφωνία", και ιδίως το άρθρο 98,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Το παράρτημα XIII της συμφωνίας τροποποιήθηκε από την απόφαση αριθ. 50/2001 της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ, της 30ής Μαρτίου 2001(1).(2) H οδηγία 2001/6/ΕΚ της Επιτροπής της 29ης Ιανουαρίου 2001 για την τρίτη προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 96/49/ΕΚ του Συμβουλίου για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών όσον αφορά τη σιδηροδρομική μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων(2), πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία,ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:Άρθρο 1Στο σημείο 42β (οδηγία 96/49/ΕΚ του Συμβουλίου) του παραρτήματος XIII της συμφωνίας, προστίθεται η ακόλουθη περίπτωση: "- 32001 L 0006: Οδηγία 2001/6/EΚ της Επιτροπής της 29ης Ιανουαρίου 2001 (ΕΕ L 30 της 1.2.2001, σ. 42)."Άρθρο 2Τα κείμενα της οδηγίας 2001/6/ΕΚ στην ισλανδική και νορβηγική γλώσσα, τα οποία δημοσιεύονται στο συμπλήρωμα ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, είναι αυθεντικά.Άρθρο 3Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει στις 20 Ιουνίου 2001, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν πραγματοποιηθεί προς τη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧ όλες οι κοινοποιήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 103 παράγραφος 1 της συμφωνίας(3).Άρθρο 4Η παρούσα απόφαση δημοσιεύεται στο τμήμα ΕΟΧ και στο συμπλήρωμα ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Βρυξέλλες, 19 Ιουνίου 2001.Για τη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧΟ ΠρόεδροςP. Westerlund(1) ΕΕ L 158 της 14.6.2001, σ. 66.(2) ΕΕ L 30 της 1.2.2001, σ. 42.(3) Δεν έχουν αναφερθεί συνταγματικές απαιτήσεις.


type: caselaw

text:
 22.11.2008
 ET
 Euroopa Liidu Teataja
 C 301/19
 Eelotsusetaotlus, mille esitas High Court of Justice (Chancery Division) (Ühendkuningriik) 17. septembril 2008 — Football Association Premier League Ltd, NetMed Hellas SA, Multichoice Hellas SA versus QC Leisure, David Richardson, AV Station plc, Malcolm Chamberlain, Michael Madden, SR Leisure Ltd, Phillip George Charles Houghton, Derek Owen
 (Kohtuasi C-403/08)
 (2008/C 301/34)
 Kohtumenetluse keel: inglise
 Eelotsusetaotluse esitanud kohus
 High Court of Justice (Chancery Division)
 Põhikohtuasja pooled
 Hagejad: Football Association Premier League Ltd, NetMed Hellas SA, Multichoice Hellas SA.
 Kostjad: QC Leisure, David Richardson, AV Station plc, Malcolm Chamberlain, Michael Madden, SR Leisure Ltd, Phillip George Charles Houghton, Derek Owen
 Eelotsuse küsimused
 A. Euroopa Parlamendi ja nõukogu 20. novembri 1998. aasta direktiivi 98/84/EÜ tingimusjuurdepääsul põhinevate või seda sisaldavate teenuste õiguskaitse kohta tõlgendamine (1)
 1. Ebaseaduslikud seadmed
 a.
 Kas juhul, kui tingimusjuurdepääsu seadme on valmistanud teenuseosutaja või see on valmistatud teenuseosutaja nõusolekul ning seda müüakse piiratud loa alusel, mis võimaldab kasutada seadet üksnes juurdepääsu omandamiseks kaitstud teenusele teatavas olukorras, muutub seade „ebaseaduslikuks seadmeks” direktiivi 98/84/EÜ artikli 2 punkti e tähenduses, kui seda kasutatakse juurdepääsu andmiseks sellele kaitstud teenusele teenuseosutaja loaga hõlmamata kohas või viisil või isiku poolt?
 b.
 Mida tähendab „kavandatud või kohandatud” direktiivi artikli 2 punktis e?
 2. Hagi alus
 Kui esimene teenuseosutaja edastab programmi kodeeritult teisele teenuseosutajale, kes edastab seda programmi tingimusjuurdepääsu alusel,
 siis milliseid tegureid tuleb võtta arvesse, kui tehakse kindlaks, kas see mõjutab esimese kaitstud teenuse osutaja huve direktiivi 98/84/EÜ artikli 5 tähenduses?
 Eelkõige:
 Kas juhul, kui esimene ettevõtja edastab programmi (mis sisaldab visuaalseid kujutisi, taustaheli ja ingliskeelseid kommentaare) kodeeritult teisele ettevõtjale, kes edastab programmi (millele ta on lisanud oma logo ja mõnikord täiendavad audiokommentaarid) omakorda üldsusele:
 a.
 kujutab edastamine esimese ettevõtja poolt endast „teleringhäälingut” kui kaitstud teenust direktiivi 98/84/EÜ artikli 2 punkti a ja direktiivi 89/552/EMÜ artikli 1 punkti a tähenduses;
 b.
 peab esimene ettevõtja olema ringhäälinguorganisatsioon direktiivi 89/552/EMÜ artikli 1 punkti b tähenduses, et teda võiks pidada direktiivi 98/84/EÜ artikli 2 punkti a tähenduses „teleringhäälingu” kui kaitstud teenuse osutajaks;
 c.
 tuleb direktiivi 98/84/EÜ artiklit 5 tõlgendada nii, et see annab esimesele ettevõtjale õiguse esitada tsiviilhagi seoses ebaseaduslike seadmetega, millega tagatakse juurdepääs programmile selle edastamiseks teise ettevõtja poolt, kas:
 i)
 sellepärast, et niisuguseid seadmeid tuleb pidada seadmeteks, mis annavad ringhäälingusignaali kaudu juurdepääsu esimese ettevõtja oma teenusele, või
 ii)
 sellepärast, et esimene ettevõtja on kaitstud teenuse osutaja, kelle huve ebaseaduslik tegevus mõjutab (sest need seadmed annavad omavolilise juurdepääsu kaitstud teenusele, mida osutab teine ettevõtja)?
 d.
 Kas vastust küsimuse osale c mõjutab see, kas esimene ja teine teenuseosutaja kasutavad erinevaid dekrüptimissüsteeme ja tingimusjuurdepääsu seadmeid?
 3. Ärilised eesmärgid
 Kas „omamine ärilistel eesmärkidel” direktiivi artikli 4 punkti a tähenduses on ainult omamine ebaseaduslike seadmetega äritehingute tegemise (näiteks nende müümise) eesmärgil
 või laieneb see mõiste ka seadme lõpptarbijapoolsele omamisele ükskõik missugust liiki äritegevuse raames?
 B. Euroopa Parlamendi ja nõukogu 22. mai 2001. aasta direktiivi 2001/29/EÜ autoriõiguse ja sellega kaasnevate õiguste teatavate aspektide ühtlustamise kohta infoühiskonnas tõlgendamine (2)
 4. Reprodutseerimisõigus
 Kas juhul, kui osi filmist, muusikateosest või helisalvestisest (käesoleval juhul digitaalvideo kaadreid ja audiokaadreid) luuakse i) dekoodri mälus või ii) kui tegemist on filmiga teleekraanil ning kogu teos reprodutseeritakse, nii et osad loetakse kokkukuuluvaks, kuid ainult teatav piiratud arv osi eksisteerib ükskõik missugusel ajahetkel:
 a.
 kuulub küsimus, kas need teosed reprodutseeriti tervikuna või osaliselt, siseriiklike autoriõigust käsitlevate õigusnormide kohaldamisalasse, milles sätestatakse, mida kujutab endast autoriõigusega kaitstud teose ebaseaduslik reprodutseerimine, või sõltub see direktiivi 2001/29/EÜ artikli 2 tõlgendamisest?
 b.
 Kui see on direktiivi 2001/29/EÜ artikli 2 tõlgendamise küsimus, siis kas siseriiklik kohus peaks pidama tervikuks iga teose kõiki osi või ainult seda piiratud arvu osi, mis eksisteerib ükskõik missugusel ajahetkel? Juhul, kui õige on viimane, siis millist kriteeriumit peaks siseriiklik kohus kohaldama, otsustades, kas teosed reprodutseeriti osaliselt selle artikli tähenduses?
 c.
 Kas artiklis 2 nimetatud reprodutseerimisõigus laieneb ajutiste kujutiste loomisele teleekraanil?
 5. Iseseisev majanduslik tähtsus
 a.
 Kas teose ajutised koopiaid, mis luuakse satelliittelevisiooni dekoodris või dekoodriga ühendatud teleekraanil ning mille ainus eesmärk on võimaldada teost kasutada mitte teisiti, kui on piiratud seadusega, tuleb käsitleda nii, et neil on „iseseisev majanduslik tähtsus” direktiivi 2001/29/EÜ artikli 5 lõike 1 tähenduses, sest niisugused koopiad on ainus, mille alusel õiguste omanik saab tasu oma õiguste kasutamise eest?
 b.
 Kas vastust 5. küsimuse a osale mõjutab i) see, kas ajutistel koopiatel on mingi neile omane väärtus, või ii) see, kas ajutised koopiad sisaldavad väikest osa teoste kogumist ja/või muid objekte, mida muidu saaks kasutada ilma autoriõigust rikkumata, või iii) see, kas õiguste omanikult teises liikmesriigis ainulitsentsi saanud isik on juba saanud tasu teose kasutamise eest selles liikmesriigis?
 6. Edastamine üldsusele kaabel- või kaablita sidevahendite kaudu
 a.
 Kas autoriõigusega kaitstud teost edastatakse üldsusele kaabel- või kaablita sidevahendite kaudu direktiivi 2001/29/EÜ artikli 3 tähenduses, kui satelliitsaateid võetakse vastu äriruumides (näiteks baaris) ning edastatakse või näidatakse nendes ruumides ühe teleekraani ja kõlarite abil üldsuse hulka kuuluvatele isikutele, kes seal viibivad?
 b.
 Kas vastust 6. küsimuse a osale mõjutab see, kui:
 i)
 kohalviibivad üldsuse hulka kuuluvad isikud kujutavad endast uusi vaatajaid, keda ringhäälinguorganisatsioon ei võtnud arvesse (käesoleval juhul seetõttu, et ühes liikmesriigis kodus kasutamiseks mõeldud dekodeerimiskaarti kasutatakse teises liikmesriigis klientidest vaatajaskonna jaoks);
 ii)
 üldsuse hulka kuuluvad isikud ei kujuta vastavalt siseriiklikule õigusele tasu maksvat vaatajaskonda;
 iii)
 teleringhäälingusignaali võetakse vastu antenni või satelliitantenniga, mis asetseb katusel või nende ruumide kõrval, kus paikneb televiisor?
 c.
 Kui vastus küsimuse b osa ükskõik missugusele alapunktile on jaatav, siis milliseid tegureid tuleb võtta arvesse, et teha kindlaks, kas tegemist on teose edastamisega kohast, kus üldsuse hulka kuuluvad isikud ei viibi?
 C. Nõukogu 27. septembri 1993. aasta direktiivi 93/83/EMÜ satelliitlevile ja kaabli kaudu taasedastamisele kohaldatavaid autoriõigusi ja sellega kaasnevaid õigusi käsitlevate eeskirjade kooskõlastamise kohta (3) ning EÜ artiklite 28, 30 ja 49 tõlgendamine
 7. Direktiiviga 93/83 tagatud kaitse
 Kas see, kui siseriiklikud autoriõigust käsitlevad õigusaktid sätestavad, et juhul, kui satelliitlevisse kaasatud teoste ajutisi koopiaid luuakse satelliitdekoodris või teleekraanil, rikutakse saate vastuvõturiigi õiguse kohaselt autoriõigust, on direktiiviga 93/83/EMÜ ning EÜ artiklitega 28, 30 ja 49 kooskõlas? Kas vastust mõjutab see, kui ringhäälingusaadet dekodeeritakse, kasutades satelliitdekodeerimiskaarti, mille on väljastanud teises liikmesriigis asuv satelliitleviteenuse osutaja tingimusel, et satelliitdekodeerimiskaarti on lubatud kasutada ainult selles teises liikmesriigis?
 D. Asutamislepingu artiklites 28, 30 ja 49 sätestatud ning kaupade vaba liikumist ja teenuste osutamise vabadust käsitlevate õigusnormide tõlgendamine [tingimusjuurdepääsu] direktiivi kontekstis
 8. EÜ artiklitega 28 ja/või 40 tagatud kaitse
 a.
 Kas juhul, kui vastus 1. küsimusele on niisugune, et tingimusjuurdepääsu seadmest, mille on valmistanud teenuseosutaja või mis on valmistatud teenuseosutaja nõusolekul, saab ebaseaduslik seade direktiivi 98/84/EÜ artikli 2 punkti e tähenduses, kui seda kasutatakse väljaspool teenuseosutaja loa kohaldamisala, et anda juurdepääs kaitstud teenusele, mis on õiguse konkreetne ese, kui võtta arvesse põhifunktsiooni, mille annab sellele tingimusjuurdepääsu direktiiv?
 b.
 Kas EÜ artiklid 28 ja 49 välistavad niisuguse siseriikliku õiguse sätte kehtestamise esimeses liikmesriigis, mille kohaselt on õigusvastane importida või müüa satelliitdekodeerimiskaarti, mille on väljastanud teises liikmesriigis asuv satelliitleviteenuse osutaja tingimusel, et satelliitdekodeerimiskaarti on lubatud kasutada ainult selles teises liikmesriigis?
 c.
 Kas vastust mõjutab see, kui satelliitdekodeerimiskaart on selles teises liikmesriigis lubatud ainult isiklikuks tarbeks ja kodus kasutamiseks, kuid esimeses liikmesriigis kasutatakse seda ärilistel eesmärkidel?
 9 Kas hümnile tagatud kaitse võib olla laialdasem kui ülejäänud ringhäälingusaatele tagatud kaitse?
 Kas EÜ artiklid 28 ja 30 välistavad või EÜ artikkel 49 välistab niisuguse siseriikliku autoriõigust käsitleva õigusnormi kehtestamise, mille kohaselt on õigusvastane esitada või mängida muusikateost üldsusele, kui see teos on kaasatud kaitstud teenusesse, millele on olemas juurdepääs ja mida mängitakse üldsusele satelliitdekodeerimiskaardi abil, kui selle kaardi on väljastanud teises liikmesriigis asuv teenuseosutaja tingimusel, et satelliitdekodeerimiskaarti on lubatud kasutada ainult selles teises liikmesriigis? Kas olukord on teistsugune, kui see muusikateos on kaitstud teenuse kui terviku ebaoluline element ning teenuse teiste elementide näitamine või mängimine üldsusele ei ole siseriiklike autoriõigust käsitlevate õigusaktidega keelatud?
 E. EÜ artiklis 81 sätestatud konkurentsieeskirjade tõlgendamine
 10. EÜ artikliga 81 tagatud kaitse
 Kui programmi pakkuja annab terve rea ainulitsentse, millest igaüks on väljastatud ühe või mitme liikmesriigi territooriumi kohta ja mille kohaselt on ringhäälinguorganisatsioonil lubatud edastada programmi ainult sellel territooriumil (kaasa arvatud satelliidi abil) ning igas litsentsis on lepinguline kohustus, mille kohaselt peab ringhäälinguorganisatsioon hoidma ära selle, et tema satelliitdekodeerimiskaarte, mis võimaldavad võtta vastu litsentseeritud programmi, kasutatakse väljaspool litsentsiga hõlmatud territooriumit, siis missugust õiguslikku kriteeriumit peaks siseriiklik kohus kohaldama ja milliseid asjaolusid arvesse võtma, otsustades, kas selle lepingulise piiranguga rikutakse artikli 81 lõikega 1 kehtestatud keeldu?
 Eelkõige:
 a.
 Kas artikli 81 lõiget 1 tuleb tõlgendada nii, et seda kohaldatakse nimetatud kohustuse suhtes ainult seepärast, et arvatakse, et selle eesmärk on takistada, piirata või kahjustada konkurentsi?
 b.
 Kas juhul, kui see on nii, tuleb ka näidata, et see lepinguline kohustus takistab, piirab või moonutab konkurentsi oluliselt, selleks et see kohustus kuuluks artikli 81 lõikes 1 sätestatud keelu kohaldamisalasse?
 (1) ELT L 320, lk 54.
 (2) ELT L 167, lk 10.
 (3) ELT L 248, lk 15.


type: wikipedia

text:
1092 (MXCII) je bilo prestopno leto, ki se je po julijanskem koledarju začelo na četrtek.
 Dogodki
 Investiturni boj
 21. april - Papež Urban II. povzdigne status pisanske škofije v nadškofijo. Prvi nadškof postane, potem ko cesarjevo stranko zamenja za papeževo, Dagobert, kasnejši latinski patriarh v Jeruzalemu.
 jesen - Rimsko-nemški cesar se odpravi v severno Italijo na kazenski pohod proti markizi Matildi Toskanski in oblega grad Canosso. Matilda z zmago nad cesarjevo vojsko še vdrugo poniža Henrika IV.↓
 → Po cesarjevem porazu pri Canossi sledi niz uporov v lombardskih mestih, ki so primorali cesarja k umiku iz Italije.↓
 → Hkrati si markiza Matilda pridobi zaupanje cesarjevega sina in prestolonaslednika Konrada II., nominalnega nemškega kralja.
 Papeška stranka uspe izvoliti in posvetiti Bertolda II. za švabskega vojvodo. Istega leta Bertold prejme v fevd tudi Vojvodino Koroško in Veronsko marko, kjer pa se mu ne uspe utrditi, saj je tam drži oblast cesarjev nameščenec Henrik V. Koroški. 1093 ↔
 Ostalo
 14. januar - Po smrti češkega kralja Vratislava II. rimsko-nemški cesar Henrik IV. ne imenuje novega naslednika. Vratislavov sin Konrad I. ostane zgolj češki vojvoda. Istega leta umre tudi on in naslednji češki vojvoda postane brat Bretislav II.
 maj - Anglija: kralj Viljem Ruf aneksira Cumbrio in hkrati uniči zadnji ostanek tamponskega britonskega žepnega kraljestva Strathclyde, ki je bilo v 11. stoletju pod občasno škotsko zasedbo. Na temeljih stare rimske utrdbe začne z gradnjo gradu Carlisle.
 9. maj - Posvetitev stolnice v Lincolnu, Lincolnshire, vzhodna Anglija.
 Angleški in škotski kronisti zabeležijo nenavadno visoko plimo, ki poplavi obalne predele Anglije in Škotske.
 Apulijski vojvoda Roger Borsa se poroči z Adelo Flandrijsko, vdovo danskega kralja Knuta IV.. Prvemu možu je rodila tri sinove in dve hčerki, drugemu tri sinove. Od Rogerijevih sinov otroštvo preživi samo en, bodoči vojvoda Viljem II. Apulijski.
 Seldžuško cesarstvo: po Malik Šahovi smrti seldžuška plemena začno med seba tekmovati in ustanavljati svoje neodvisne države. Nominalno njegovo cesarstvo podeduje sin Mahmud I.. Dejansko se obseženo cesarstvo razdeli med njegove štiri sinove in ostalo ožje sorodstvo.
 Dinastija Song: inženir in učenjak Su Song objavi razpravo z vsemi potrebnimi navodili in načrti za izgradnjo mehanske astronomske ure na vodni pogon. Gre za izjemno zapleten mehanizem s preciznim načrtovanjem. Ko se pol stoletja kasneje ure polasti mandžurska dinastija Jin, uro demontirajo in ponovno sestavijo v Pekingu, a jo kljub navodilom in načrtom ne uspejo vzpostaviti v prvotno stanje.
 Francoski filozof in teolog Roscelin je v Reimsu obtožen herezije zaradi nominalističnega izpeljevanja o logičnem smislu Svete Trojice. Iz strahu pred izobčenjem in smrtno kaznijo se odreče povezovanju nominalizma z jedrom krščanske dogmatike, ne pa tudi nominalizmu samemu.
 Rojstva
 Neznan datum
 Adela Savojska, francoska kraljica, soproga Ludvika VI. († 1154)
 Amadej III., savojski grof in križar († 1148)
 Fulk V., anžujski grof in jeruzalemski kralj († 1143)
 Al-Mustaršid, abasidski kalif († 1135)
 Smrti
 14. januar - Vratislav II., češki vojvoda in kralj (* okoli 1032)
 6. september - Konrad I., češki vojvoda (* okoli 1035)
 14. oktober - Nizamul al-Mulk, seldžuški vezir (* 1018)
 19. november - Malik Šah I., seldžuški sultan (* 1055)
 Neznan datum
 Jordan Hautevillski, vojskovodja, nezakonski sin Rogerja Sicilskega
 Glej tudi


text:
Το Αϊβαλί (τουρκικά: Ayvalık), επίσης γνωστό ως Κυδωνίες, είναι πόλη της Τουρκίας και ένας από τους ασφαλέστερους λιμένες στα δυτικά παράλια της Μικράς Ασίας, απέναντι από τη Λέσβο, στα βορειοανατολικά της Μυτιλήνης. Βρίσκεται στην επαρχία Μπαλικεσίρ και κοντά στην Πέργαμο. Υπολογίζεται ότι έχει περίπου 30.000 κατοίκους, οι οποίοι αυξάνονται κατά την καλοκαιρινή περίοδο λόγω τουρισμού.
 Το Αϊβαλί υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα ιστορικά κέντρα του Ελληνισμού στη Μικρά Ασία, το δεύτερο μετά τη Σμύρνη. Μεγάλο εμπορικό κέντρο, λόγω του λιμένα, είχε ανθρώπινη παρουσία από το 1500 π.Χ.. Η ίδρυση του σύγχρονου οικισμού τοποθετείται μεταξύ του 1570 και του 1580. Οι πρώτοι οικιστές ήρθαν από τα γειτονικά παράλια της Λέσβου στην προσπάθειά τους να αποφύγουν τις επιδρομές των πειρατών όπου και ίδρυσαν οικισμούς στην παραλία, στις θέσεις Χόνδραμμο (Καμπακούμ) και Καμπύλη Άκρα (Εγρί Μποτζάκ).
 Επειδή όμως και εκεί δεν έπαψαν οι πειρατικές επιδρομές, μετακινήθηκαν προς το εσωτερικό του όρμου, στη θέση όπου βρίσκεται και σήμερα το Αϊβαλί, στο βάθος του ομώνυμου όρμου προφυλαγμένου από τα Μοσχονήσια. Το Αϊβαλί εξελίχθηκε γρήγορα σε ένα μεγάλης σημασίας εμπορικό κόμβο, στο τρίγωνο Σμύρνη - Αϊβαλί - Χίος, που εξυπηρετούσε τα πλοία που έβγαιναν στο Αιγαίο.
 Η μεγάλη ακμή του Αϊβαλιού τοποθετείται χρονικά μετά το 1773 και αποδίδεται στα προνόμια που παραχωρήθηκαν τότε στους χριστιανούς κατοίκους της πόλης με ειδικό φιρμάνι του Σουλτάνου Σελίμ Γ ́, (που κάλυπτε παράλληλα και τους χριστιανούς στην Καισάρεια της Καππαδοκίας). Ο ελληνικός πληθυσμός του άσκησε μεγάλη επιρροή στη ντόπια ζωή μέχρι και το 1922, όταν το σύνολο των Ελλήνων εκδιώχθηκε και στη θέση τους ήρθαν μουσουλμάνοι, κυρίως από την Κρήτη, στα πλαίσια της υποχρεωτικής ανταλλαγής πληθυσμών, για ν ́ αποτελέσει και η πόλη αυτή σύμβολο της προσφυγιάς του 1922.
 Σήμερα είναι ένα αναπτυσσόμενο αστικό κέντρο, διατηρώντας ακόμα αρκετά από τα ελληνικά του στοιχεία. Αποτελεί το εμπορικό κέντρο της περιοχής μετά το Αδραμύττιο. Πολλοί από τους ηλικιωμένους κατοίκους της πόλης εξακολουθούν να μιλούν Ελληνικά, ενώ πολλά τούρκικα τεμένη είναι πρώην ελληνικές ορθόδοξες εκκλησίες. Χαρακτηριστικός είναι ο ωραίος αιγιαλός στο μυχό του, που λεγόταν "Φάληρο", με ωραία λουτρά, καθώς και το προάστιο "Γενιτσαροχώρι", όπου και οι άλλοτε εσωτερικοί λιμένες Αγιά Παρασκευή και Πασά-λιμάνι.
 Το Αϊβαλί είναι η πόλη από την οποία κατάγεται ο ζωγράφος και συγγραφέας Φώτης Κόντογλου και ο κεραμίστας Πάνος Βαλσαμάκης.
 Ονομασία
 Η ονομασία της πόλης προέρχεται από την τουρκική λέξη ayva, (αϊβά) η οποία σημαίνει «κυδώνι», τόσο τον καρπό όσο και το όστρακο, τα οποία αμφότερα αφθονούν στην ευρύτερη περιοχή. Εκτός από την ονομασία «Αϊβαλί», η οποία επιλέχθηκε ως κύρια, ήταν σε χρήση μέχρι τέλους και η λόγια ελληνική εκδοχή της «Κυδωνίαι». Η επιλογή μεταξύ των δύο δεν ήταν άμοιρη ιδεολογικού περιεχομένου, ενώ ταυτόχρονα παρείχε και στοιχεία για την κοινωνική ταυτότητα του ομιλούντος. Έτσι οι εκπρόσωποι των ανώτερων στρωμάτων προτιμούσαν την εκδοχή «Κυδωνίαι», ενώ ο όρος «Αϊβαλί» χρησιμοποιόταν από τα λαϊκά στρώματα.
 Ιστορικά στοιχεία
 Από τις νεότερες πόλεις της Μικράς Ασίας οι Κυδωνιές ιδρύθηκαν στις αρχές του 17ου αιώνα από κατοίκους της Λέσβου, οι οποίοι εγκατέλειψαν την πατρίδα τους αναζητώντας καλύτερους όρους διαβίωσης. Είναι άγνωστο πόσοι ήταν οι άποικοι, όταν δημιουργήθηκε ο πρώτος οικισμός, η ανάπτυξη όμως της πόλης υπήρξε ραγδαία και από τα μέσα του 18ου αιώνα διεδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην οικονομική και την πνευματική ζωή της περιοχής.
 Αυτοδιοίκητη πόλη
 Το 1773, κατά την επικρατέστερη άποψη, ο κληρικός Ιωάννης Δημητρακέλλης, γνωστός και ως Οικονόμος από το εκκλησιαστικό του αξίωμα, πέτυχε, με τη βοήθεια του ηγεμόνα της Βλαχίας και δραγουμάνου του στόλου Νικολάου Μαυρογένη (1770-1786), τη χορήγηση προνομίων στην πόλη. Με τα προνόμια αυτά οι Κυδωνίες αναγνωρίστηκαν ως αμιγής χριστιανική κοινότητα, επικεφαλής της οποίας ήταν τρεις δημογέροντες και δύο Τούρκοι αξιωματούχοι, ο αγάς ή βοεβόδας και ο καδής.
 Το 1780, με φροντίδα του Δημητρακέλλη, οικοδομήθηκε μεγαλοπρεπής ναός της Παναγίας των Ορφανών, στην περίβολο του οποίου ιδρύθηκε νοσοκομείο και βρεφοκομείο, καθώς και κτήριο που στέγασε την Ελληνική Σχολή, με βιβλιοθήκη αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων και έργων φιλοσοφικών και θεολογικών. Πρώτοι διδάσκαλοι της Σχολής υπήρξαν ο ιεροδιάκονος Ευγένιος από τα Βουρλά ή την Κίο της Βιθυνίας, ο Βησσαρίων από τη Σύμη των Δωδεκανήσων, ο Θεοδόσιος από τα Μουδανιά κ.ά. Λίγα χρόνια αργότερα, η Σχολή του Οικονόμου, που πέθανε το 1792, αναδιοργανώθηκε, στεγάστηκε σε νέο οίκημα, πήρε το χαρακτήρα ανώτερης σχολής και ονομάστηκε Ακαδημία.
 Στην Ακαδημία Κυδωνιών, που υπήρξε ένα από τα αξιολογότερα εκπαιδευτικά ιδρύματα του τουρκοκρατούμενου Ελληνισμού, ο δάσκαλος Βενιαμίν ο Λέσβιος δίδαξε φιλοσοφία, μαθηματικά και φυσιογνωστικές επιστήμες, μαθήματα «καινοφανή» για την εποχή, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση εκκλησιαστικών κύκλων και διωγμό εναντίον του σοφού λογίου. Το 1806 η σχολή έκλεισε για ένα διάστημα στο πλαίσιο ευρύτερων διωγμών κατά των Ελλήνων εξ αιτίας του Ρωσοτουρκικού πολέμου. Φαίνεται ότι κατηγορήθηκε για επαναστατική δράση.
 Το 1811 τη διεύθυνση της Ακαδημίας ανέλαβε ο επίσης ονομαστός λόγιος Θεόφιλος Καΐρης και δίδαξε ως τις αρχές του 1821, όταν μυημένος στη Φιλική Εταιρεία εγκατέλειψε τις Κυδωνίες για να λάβει μέρος στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Παράλληλα, δίδαξε και ο Γρηγόριος Σαράφης, ενώ μαθητές της Ακαδημίας, κυρίως Έλληνες, τίμησαν αργότερα τα ελληνικά γράμματα. Στην Ακαδημία φοίτησαν και λίγοι Βούλγαροι και Ρουμάνοι. Το 1819, ο Κυδωνιάτης Κωνσταντίνος Τόμπρας, που με φροντίδα της κοινότητας είχε εκπαιδευθεί στα τυπογραφεία του Ντιντό (Didot) στο Παρίσι, ανέλαβε τη διεύθυνση τυπογραφείου που ιδρύθηκε στην πόλη για την εξυπηρέτηση των αναγκών της Σχολής. Η σχολή καταστράφηκε τον Ιούνιο του 1821 μαζί με την υπόλοιπη πόλη.
 Στην Ελληνική Σχολή της Παναγίας των Ορφανών είχε εισαχθεί η διδασκαλία της ευρωπαϊκής μουσικής και της γαλλικής και τουρκικής γλώσσας. Το 1816 εκδιώχθηκε ο Γάλλος μουσικοδιδάκαλος ονόματι Μπουσάρ, διότι κάποιος Τούρκος υπάλληλος που τον είδε να δίνει το ρυθμό τον κατήγγειλε ότι έδινε στους μαθητές στρατιωτικά παραγγέλματα. Μετά από αυτό, η σχολή συνέχισε διδάσκοντας μόνο βυζαντινή μουσική και οι απόφοιτοί της εργάζονταν σε διάφορα μέρη ως ιεροψάλτες. Στην ίδια σχολή διδασκόταν και κλασσικό θέατρο με τραγωδίες, όπως η Εκάβη του Ευριπίδη. Όπως αναφέρει ο Διδότος (Didot, 1790-1876) όταν παιζόταν η Εκάβη κλείνονταν με προσοχή οι πόρτες και τα παράθυρα για να μη δούν οι Τούρκοι τα όπλα που έφεραν οι μαθητές και πάθουν ό,τι ο Μπουσάρ. Με την ευκαιρία της διδασκαλίας του δράματος Πέρσαι του Αισχύλου, γινόταν έμμεση αναφορά στην απελευθέρωση από τους Τούρκους και σε μια εκδήλωση, υπό τον Κων. Οικονόμου, έγινε χαμηλόφωνα απαγγελία του Θούριου του Ρήγα, όπως αναφέρει Γάλλος διπλωμάτης που παρευρέθηκε.
 Ελληνική επανάσταση (1821)
 Οι Κυδωνίες, με ελληνικό πληθυσμό 30.000 στις παραμονές της Ελληνικής Επανάστασης, ένα από τα σπουδαιότερα οικονομικά και πολιτιστικά κέντρα του υπόδουλου Ελληνισμού, το δεύτερο μετά τη Σμύρνη στη Μικρά Ασία, καταστράφηκε από τουρκικό στρατό, που μπήκε στην πόλη στις 2 Ιουνίου 1821 για να εκδικηθεί για την πυρπόληση τουρκικού δίκροτου στις 27 Μαΐου στην Ερεσό. Στις 3 Ιουνίου ο Ιωάννης Φιλήμων χαρακτηριστικά αναφέρει:
 .
 Όσοι κάτοικοι σώθηκαν, κατέφυγαν στα Ψαρά και σε άλλα νησιά και στην Πελοπόννησο και έλαβαν ενεργό μέρος στον Αγώνα.
 Επανεγκατάσταση Ελλήνων
 Το 1827 άρχισε η επάνοδος των προσφύγων στην κατεστραμμένη πόλη και άρχισε η ανοικοδόμησή της με ταχύ ρυθμό. Το 1842 οι κάτοικοι είχαν ανέλθει σε 18.000 και η αύξηση του πληθυσμού συνεχίστηκε. Κατά τον αιώνα από την επανεγκατάσταση ως τη Μικρασιατική Καταστροφή, η βιοτεχνία και το εμπόριο παρουσίασαν ραγδαία ανάπτυξη, ενώ η ίδρυση ατμοκίνητων ελαιοτριβείων και η ναυτιλιακή δραστηριότητα των κατοίκων κατέστησαν τις Κυδωνίες κέντρο εμπορίας λαδιού που η ετήσια παραγωγή του έφθανε τις 4.000.000 οκάδες. Το Γυμνάσιο της πόλης με την πλουσιότατη βιβλιοθήκη του, που ονομάστηκε Διδότειος προς τιμήν του παρισινού εκδοτικού οίκου Didot, ο οποίος την εμπλούτισε με χιλιάδες τόμους, τα τυπογραφεία (μετά το 1911), από τα οποία εκδίδονταν εφημερίδες και περιοδικά, και οι πολιτιστικοί σύλλογοι δημιούργησαν πνευματική ζωή και ανέβασαν το πολιτιστικό επίπεδο. Χαρακτηριστικός είναι ο μεγάλος αριθμός λογίων και ανώτερων κληρικών που κατάγονται από τις Κυδωνίες, γνωστότεροι από τους οποίους είναι οι λογοτέχνες Φώτης Κόντογλου, Ηλίας Βενέζης και Στρατής Δούκας.
 Α' Π.Π. - νέος διωγμός
 Στις αρχές του 20ού αιώνα, οι Έλληνες αποτελούσαν το σύνολο του πληθυσμού της πόλης. Οι διωγμοί που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου πολέμου εναντίον του μικρασιατικού Ελληνισμού έπληξαν ιδιαίτερα τους Κυδωνιάτες. Οι ομαδικές εκτοπίσεις κατοίκων στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας και η φυγή νέων κυρίως Κυδωνιατών το 1917 προς τη Λέσβο ανέκοψαν επί μήνες την ανάπτυξη της πόλης, στην οποία οι φυγάδες κάτοικοί της επανήλθαν μετά την ανακωχή της Κομπιέν στις 11ης Νοεμβρίου 1918.
 Μικρασιατική εκστρατεία και καταστροφή
 Στις 29 Μαΐου 1919 ο ελληνικός στρατός που είχε αποβιβαστεί στη Σμύρνη από την αρχή του μήνα, κατέλαβε τις Κυδωνίες, σύμφωνα με το σχέδιο του ελληνικού στρατηγείου οπότε και άρχισε η επανεγκατάσταση του ελληνικού στοιχείου που είχε προηγουμένως εκδιωχθεί.
 Το οριστικό πλήγμα δόθηκε λίγα χρόνια αργότερα με την άτακτη υποχώρηση του ελληνικού στρατού που είχε τραγικές συνέπειες και για τις Κυδωνίες. Στις 29 Αυγούστου 1922 μπήκαν στην πόλη τα πρώτα τουρκικά στρατιωτικά τμήματα, που ενισχύθηκαν στις 6 Σεπτεμβρίου. Οι άνδρες στάλθηκαν σε Τάγματα Εργασίας σε στρατόπεδα του εσωτερικού της Ανατολίας, άλλοι εκτελέστηκαν, και ελάχιστοι μόνο σώθηκαν, που με τα γυναικόπαιδα κατέφυγαν στη Λέσβο και από εκεί σε άλλες περιοχές της Ελλάδας. Την εμπειρία του στα Τάγματα Εργασίας περιέγραψε, στο βιβλίο του Το Νούμερο 31328, ο Ηλίας Βενέζης, ο οποίος μαζί με άλλους 3.000 Αϊβαλιώτες υποχρεώθηκε να υπηρετήσει σε αυτά για 14 μήνες από το 1922, σε ηλικία 18 ετών. Ο Βενέζης ήταν ένας από τους μόλις 23 συμπατριώτες του που επιβίωσαν.
 Θύμα του τουρκικού φανατισμού υπήρξε και ο μητροπολίτης Κυδωνιών Γρηγόριος, που είχε αρνηθεί να εγκαταλείψει την πόλη και συνελήφθη από τον κεμαλικό στρατό στις 30 Σεπτεμβρίου 1922. Μετά από βασανισμούς, σφαγιάστηκε μαζί με δεκάδες ιερείς, τους προκρίτους της πόλης και πλήθος συμπολιτών του, στις 3 Οκτωβρίου 1922.
 Οι Έλληνες πρόσφυγες των Κυδωνιών κατέφυγαν μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Ειδικότερα στη Λέσβο, όπου δημιούργησαν τις Νέες Κυδωνιές, ενώ και στο Αιγάλεω Αττικής πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν και ονόμασαν τον συνοικισμό τους Νέες Κυδωνιές.
 Σύγχρονη πόλη
 Στις Κυδωνίες μετά την Καταστροφή, κατά την ανταλλαγή πληθυσμών, εγκαταστάθηκαν Τούρκοι από τη Λέσβο, την Κρήτη και τη Μακεδονία. Το 2007 στο λιμάνι του Αϊβαλιού έγινε για πρώτη φορά μετά το 1922 τελετή αγιασμού των υδάτων κατά την ημέρα των Θεοφανίων. Τον Νοέμβριο του 2012 εξελέγη και ενθρονίσθηκε στο Αϊβαλί ο Μητροπολίτης Κυδωνιών Αθηναγόρας Χρυσάνης, ο πρώτος Μητροπολίτης που πήγε στο Αιβαλί μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.
 Βιβλιογραφία
 Αγγέλου Άλκης, «Προς την ακμή του νεοελληνικού διαφωτισμού. Οι διενέξεις του Λεσβίου στη Σχολή Κυδωνιών», περ. Μικρασιατικά Χρονικά, τεύχ. 7 (1956), σ. 1-83
 Ασδραχάς Σπύρος, Σφυρόερας Βασίλης, Αβραμέα Άννα, Χάρτες και χαρτογράφοι του Αιγαίου Πελάγους, εκδ. Ολκός, 1999, σελ. 266
 Βαλέτας Γεώργιος, «Ιστορία της Ακαδημίας των Κυδωνιών», Μικρασιατικά Χρονικά, τόμ. 4, 1948, σ. 156 κ.ε.
 Καραμπλιάς Ιωάννης, Ιστορία των Κυδωνιών, τόμ. Α', Β', Αθήνα 1949, 1950
 Κερεστετζή Αθηνάς, Αϊβαλί 1832-1922, Αθήνα 1981
 Κόντογλου Φώτης, Το Αϊβαλί, η πατρίδα μου, εκδ. Παπαδημητρίου, Αθήνα 82000, ISBN 978-960-550-081-8
 Κουκουναράς Β., Κυδωνίαι, Πρωτεύουσα της Αιολίδος, Αθήνα 1972
 Glogg, Richard, Δύο περιγραφὲς τῆς Ἀκαδημίας Κυδωνιῶν 1818-1819, Ἀθήνα, Ἐκδόσεις τῆς "Ἑνώσεως Κυδωνιατῶν", 1974
 Παραπομπές
 Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ιστοσελίδα του δήμου του Αϊβαλί
 Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
 Αρχαίες πόλεις της Ιωνίας
 Επαρχία Μπαλικεσίρ


text:
Giurgiu (bulgară: Ghiurghevo (Гюргево), turcă: Yergöğü) este municipiul de reședință al județului cu același nume, Muntenia, România. Este un port fluvial important și un punct de frontieră cu Bulgaria. Are o suprafață de ha.
 Așezare
 Giurgiu se situează la marginea sudică a țării și a județului, pe malul stâng al Dunării, într-o zonă mlăștinoasă, la 65 km sud de capitala București, la granița cu regiunea Ruse din Bulgaria, regiune a cărei reședință, orașul Ruse, se află chiar pe malul opus al Dunării. Este reședința județului, și, alături de Ruse, unul dintre cele două centre ale euroregiunii transfrontaliere Ruse-Giurgiu. Orașul se află atât în Câmpia Burnazului, cât și în Lunca Dunării, solul fiind nisipos.
 Orașul este la capătul șoselei naționale DN5, care îl leagă de București și care se termină la punctul de trecere a frontierei de la podul peste Dunăre aflat la sud-est de orașul propriu-zis. Drumul face parte din ruta europeană de referință nord-sud E85 și se continuă în Bulgaria cu șoseaua națională 2. La Giurgiu, din DN5 se ramifică șoseaua națională DN5C, care duce spre sud-vest la Zimnicea și șoseaua națională DN5B, care duce spre Ghimpați, de unde se continuă spre Găești cu DN61. Rețeaua rutieră este completată cu trei șosele județene: DJ507 pornește din DN5 în apropierea frontierei și duce spre nord-est la Oinacu și Gostinu; DJ503 duce spre nord-vest la Stănești, Toporu, Răsuceni și mai departe în județul Teleorman de Drăgănești-Vlașca (unde se intersectează cu DN6), Botoroaga, Moșteni, Videle, Blejești, Purani, Siliștea, Poeni, apoi mai departe în județul Dâmbovița de Șelaru, și în județul Argeș de Slobozia, Mozăceni, Negrași, Rociu, Oarja (unde are un nod pe autostrada A1 și Căteasca; DJ504 duce spre vest la Putineiu, Gogoșari și mai departe în județul Teleorman de Mârzănești, Alexandria (unde se intersectează cu DN6 și DN6F), Orbeasca, Olteni, Trivalea-Moșteni, Tătărăștii de Jos, Tătărăștii de Sus și mai departe în județul Argeș de Popești, Izvoru, Recea și Buzoești (unde se termină în DN65A).
 Giurgiu are două stații feroviare, Giurgiu-Nord (construită pentru trenurile ce vin direct de la București și circulă spre Bulgaria) și Giurgiu. Calea ferată București-Giurgiu (1869, prima cale ferată din Principatele Unite ale Moldovei și Țării Românești) nu mai este însă folosită de la distrugerea în 2005 a podului peste râul Argeș de la Grădiștea, pod care, în 2018, nu fusese încă refăcut. Legătura cu Bucureștiul se realizează prin calea ferată Giurgiu-Videle.
 Istorie
 Cele mai vechi mărturii ale unei așezări omenești în arealul Giurgiului datează din Mezolitic (mileniile 10-7 î.Hr). După cum atestă cercetările arheologice, zona Giurgiului a fost dens populată în perioada dacă (secolul I î.Hr). Se ipotezează că în apropiere era localizată capitala lui Burebista, la Popești, pe râul Argeș. Împăratul roman Iustinian (483-565) a construit aici orașul Theodorapolis.
 S-a propagat până în zilele noastre ipoteza că orașul Giurgiu ar fi fost fondat de genovezi și numit după sfântul protector al Genovei (San Giorgio). Această credință apărută în secolul al XIX-lea, deși larg difuzată, a fost respinsă ulterior de specialiști și ea nu mai constituie astăzi o ipoteză de lucru valabilă.
 Un document în care apare toponimul pare a fi așa-zisul „Itinerar din Bruges”, din penultimul deceniu al veacului al XIV-lea, cu o listă de localități pe care pelerinii occidentali le aveau ca popasuri în drumul lor către Țara Sfântă.
 Prima mențiune sigură a cetății Giurgiu este în documentul Codex Latinus Parisinus de la începutul secolului al XV-lea, sub forma Zorio. Mențiunea alăturată „loc pustiu” sugerează distrugerea cetății în timpul campaniei otomane din 1394 împotriva lui Mircea cel Bătrân.
 În 1417 a fost cucerit de Imperiul Otoman care dorea astfel să dețină controlul traficului pe Dunăre. Otomanii au numit Giurgiul "Yergöğü", el devenind reședința unei raiale formate din hinterlandul său imediat.
 Giurgiu a jucat un rol important în războaiele frecvente dintre români și turci pentru controlul Dunării, în special în campania antiotomană a lui Mihai Viteazul (vezi Bătălia de la Giurgiu), iar mai apoi în războaiele ruso-turce.
 Mărită în 1560, cetatea a deveni un veritabil cap de pod pentru sultani peste Dunăre. Importanța cetății este sporită și de primirea titulaturii de kaza. Existența unui asemenea punct în stânga Dunării și foarte aproape de București a dus la un amestec major a sultanilor în trebuirile interne ale Țării Românești. Astfel se explică raidurile de cucerire ale lui Mihai Viteazul. Voievodul a reușit pentru câțiva ani să păstreze cetatea, după marea victorie de la Giurgiu din 1595. Doi ani mai târziu turcii reveneau în cetate pe care o refac și o măresc. Ultimul voievod român care a încercat o recuperare a ei a fost Mihnea al III-lea, dar acest lucru nu a făcut altceva decât să ducă la refacerea edificiului și la fortificarea orașului. Treptat cetatea din insulă își pierde importanța.
 Ultima oară când e folosită drept bastion de apărare a fost în timpul luptelor ruso-otomane (1768-1774). Deși a fost cucerită de ruși, cetatea revine turcilor care fortifică orașul, devenind magazie de muniții. În toate războaiele ruso-austro-otomane ce au urmat cetatea a fost asediată.
 Giurgiu a fost retrocedat Țării Românești în 1829, la acea dată zidurile și fortificațiile fiind însă complet distruse de către turci înainte de a se retragere, astfel că singura apărare care-i mai rămânea era castelul amplasat pe insula Slobozia, legată de țărm cu un pod.
 Prima cale ferată din Regatul României a fost construită între București și Giurgiu, stația de la Giurgiu fiind inaugurată la 1 noiembrie 1869.
 La sfârșitul secolului al XIX-lea, Giurgiu avea statut de comună urbană, reședința județului Vlașca, având o populație de de locuitori, în proporție de trei sferturi români. În oraș funcționau un spital județean cu 20 de paturi, un tribunal județean, o judecătorie de ocol cu jurisdicție asupra plășii Marginea și a câtorva comune din plasa Câlniștea din județul Vlașca, două fabrici de bere, una de băuturi spirtoase, patru mori cu aburi, o instalație de fierăstraie mecanice pentru fasonatul lemnelor de brad, poștă și telegraf. Existau patru școli de fete și opt de băieți, având în total 694 de elevi, și un gimnaziu cu 168 de elevi; cultele religioase aveau șase biserici ortodoxe (întrucât în perioada otomană cultul creștin nu putea construi edificii de cult, majoritatea datează de după 1830, una singură, biserica „Sfântul Nicolae”, fiind o geamie musulmană transformată, iar biserica „Adormirea Maicii Domnului” fiind construită deasupra unei biserici subterane care a funcționat în timpul dominației turcești), o capelă catolică și două temple mozaice. Anuarul Socec din 1925 consemnează orașul cu 20.895 de locuitori.
 În 1950, Giurgiu a primit statut de oraș regional în cadrul regiunii București, el devenind și reședința raionului Giurgiu, subordonat acestei regiuni.
 Între 1952-1954, regimul comunist, sprijinit de URSS, a construit Podul Giurgiu-Ruse (sau Podul Prieteniei), primul pod peste Dunăre care leagă România de Bulgaria. În 1968, orașul a fost declarat municipiu, el pierzând însă rolul de centru administrativ, fiind arondat județului Ilfov. El a redevenit reședință de județ odată cu înființarea județului Giurgiu în 1981 în urma unei reorganizări administrative regionale.
 Politică și administrație
 Municipiul Giurgiu este administrat de un primar și un consiliu local compus din 21 consilieri. Primarul, , de la , este în funcție din . Începând cu alegerile locale din 2020, consiliul local are următoarea componență pe partide politice:
 Demografie
 Conform recensământului efectuat în 2011, populația municipiului Giurgiu se ridică la de locuitori, în scădere față de recensământul anterior din 2002, când se înregistraseră de locuitori. Majoritatea locuitorilor sunt români (83,87%), cu o minoritate de romi (4,5%). Pentru 11,42% din populație, apartenența etnică nu este cunoscută.
 Din punct de vedere confesional, majoritatea locuitorilor sunt ortodocși (86,59%). Pentru 11,53% din populație, nu este cunoscută apartenența confesională.
 Monumente istorice
 În orașul Giurgiu se află 81 de obiective clasificate ca monumente istorice de diferite categorii și la ambele niveluri (național și local). Șase dintre ele sunt clasificate la nivel național, dintre care două sunt situri arheologice: cetatea Giurgiu (secolele al XIV-lea–al XVIII-lea) aflată la vest de Șoseaua Portului; și situl de la „Malu Roșu”, unde au fost găsite două așezări din paleoliticul superior și paleoliticul inferior. Două sunt clasificate ca monumente de arhitectură: fragmente din zidul cetății turcești (secolul al XVIII-lea) aflate în spatele loturilor de pe strada Dunării; și Turnul Ceasornicului (1771) din Piața Unirii, construcție bazată pe un minaret al unei vechi geamii. Celelalte două monumente istorice de interes național sunt monumente de for public: statuile din secolul al XIX-lea „Diana” (din Piața Gării) și „Apollo Belvedere” din strada Parcului, colț cu strada Călugăreni. Un alt monument important este Biserica Sfântul Nicolae ce datează din secolul al XIX-lea. La origine, aceasta a fost o moschee otomană.
 Obiectivele din oraș incluse în lista monumentelor istorice din județul Giurgiu ca monumente de interes local sunt clasificate ca monumente de arhitectură (69) și monumente de for public (6).
 Mausoleul Eroilor a fost construit între anii 1926-1934 din inițiativa filialei Societății „Cultul Eroilor“ din orașul Giurgiu, după un plan al arhitectului State Baloșin. El este situat pe locul fostului cimitir al eroilor, aflat în parcul spitalului. În mausoleu sunt înhumate osemintele a 632 de eroi, dintre care 350 eroi români (identificați), 69 eroi germani (identificați) și 213 eroi (necunoscuți) decedați la Giurgiu, Naipu, Prunaru și Bălăria sau în prizonierat în Bulgaria. Mausoleul este înscris la poziția nr. 251, având codul GR-II-m-B-14877.02, în “Lista monumentelor istorice”, actualizată prin Ordinul ministrului Culturii și Cultelor nr. 2314 / 8 iulie 2004.
 Economie
 În economia județului Giurgiu se disting ca activități cu pondere semnificativă, agricultura, industria și comerțul.
 În cadrul industriei județului reprezentative sunt: industria alimentară, a băuturilor și tutunului, producția de energie electrică și termică, captarea, tratarea și distribuția apei, extracția petrolului și gazelor naturale, industria textilă și a confecțiilor din textile.
 În anul 1996 a luat ființă Regia autonomă “Zona Liberă “ Giurgiu amplasată în partea de sud-est a municipiului Giurgiu, pe o suprafață de 163.54 ha, care s-a transformat începând cu 01.06.2004 în societate comercială pe acțiuni.
 Etnografie și folclor
 Centrul Județean pentru Conservarea și Promovarea Culturii Tradiționale desfășoară manifestări de mare amploare, printre care:
 Festivalul județean de muzică religioasă
 Festivalul județean „Șezătoarea”
 Festivalul județean „Călușul ca pe Vlașca”
 Festivalul județean de dans „Pas cu pas”
 Festivalul județean de datini și obiceiuri de iarnă „O, ce veste minunată!”
 Festivalul național de creație națională „Nichifor Crainic”
 Festivalul național al ansamblurilor folclorice de copii și tineret „Drăgaica”
 Festivalul internațional de creație literară „Dimitrie Bolintineanu”
 Serbarea câmpenească „Sărbătoarea bujorului”
 Festivalul internațional de muzică populară „Pe marginea Dunării”
 Orașe înfrățite
 Municipiul Giurgiu este înfrățit cu următoarele localități:
 Peshkopi, Albania (din 1994)
 Ruse, Bulgaria (din 1997)
 Peristeri, Grecia (2000)
 Dunaujvaros, Ungaria (2000)
 Inegol, Turcia (2003)
 Izmail, Ucraina (2003)
 Edirne, Turcia (2005)
 Ramat Gan, Israel, (2006)
 Personalități
 Mihail Manicatide (1867-1954), medic pediatru, profesor la Facultățile de Medicină din Iași și București, fondatorul școlii științifice românești de pediatrie;
 Ion Ionescu-Bizeț (1870 - 1946), inginer și matematician;
 Ioan A. Bassarabescu (1870-1952), scriitor, membru corespondent al Academiei Române;
 Constantin Artachino (1870 - 1954), pictor;
 Nicolae Cartojan (1883 - 1944), istoric;
 Nicolae Dărăscu (1883 - 1959), pictor;
 Maria Teohari (1885 - 1975), astronom;
 Vasile Militaru (1886 - 1959), scriitor;
 Emanoil Bucuța (1887 - 1946), scriitor;
 Petre Drăgoescu (Drăgoicescu) (1887 - 1974), demnitar comunist;
 Mircea Dem Rădulescu (1889 - 1946), poet, dramaturg;
 Nichifor Crainic (1889 - 1972), scriitor;
 Dumitru Daponte (1894 - 1956), inginer, inventator;
 Ion Vinea (n. 1895 - 1964), poet;
 Tudor Vianu (1898-1964), critic, istoric literar, poet, filosof și traducător;
 Toma Petre Ghițulescu (1902 - 1983), inginer;
 Alexandru Vianu (1903 - 1936), scriitor;
 Miron Nicolescu (1903 - 1975), matematician;
 Emil Gulian (1907 - 1944), scriitor, traducător;
 Marin Gh. Voiculescu (1913 - 1991), medic, membru al Academiei Române;
 Virgil Actarian (1921 - 1998), politician comunist;
 Constantin Teașcă (1922-1996), antrenor de fotbal;
 Emil Actarian (1924 - 1987), inginer armean;
 Theodor Anton Neagu (n. 1932), paleontolog;
 Rodica Popescu-Bitănescu (n. 1938), actriță;
 Neagu Udroiu (1940 - 2022), publicist, scriitor;
 Constantin Năsturescu (n. 1940), fotbalist;
 Stan Stângaciu (n. 1942), general;
 Mihaela Mihai (n. 1946), cântăreață;
 Narcis Coman (n. 1946), fotbalist;
 Mariana Nicolesco (1948 - 2022), artistă lirică;
 Dumitru Lupu (n. 1952 - 2017), compozitor;
 Eugen Șerbănescu (n. 1952), dramaturg;
 Mihail Iușut (n. 1953), om politic;
 Mihail-Constantin Eremia (1956 - 2006), jurist;
 Gino Iorgulescu (n. 1956), fotbalist, președinte al LPF;
 Gabriel Iordan-Dorobanțu (n. 1958), poet;
 Petre Crăciun (n. 1962), scriitor;
 Ionuț Dan Ion (n. 1981), boxer;
 Ilona Brezoianu (n. 1990), actriță
 Dinu Adameșteanu (1903 - 2004), istoric și arheolog
 Mirel Bîrlan (n. 1963), astronom.
 Note
 Lectură suplimentară
 Monografia orașului Giurgiu, Ioan Boldescu, 1912
 Giurgiu. Compendiu monografic, Constantin Enache, 2005
 Vezi și
 Listă de cetăți în România
 Legături externe
 Portalul Giurgiu Online
 Casa de Cultura "Ion Vinea"
 Teatrul Valah Giurgiu
 Episcopia Giurgiu
 Mausoleul Eroilor de la Giurgiu (Oficiul Național pentru Cultul Eroilor)
 De la un sfânt la un cioban. Proveniența numelui județului Giurgiu, învăluită în mister, 11 ianuarie 2013, Bogdan Vladu, Adevărul
 Simpozionul 175 de ani de la revenirea Giurgiului la teritoriul românesc, 17 noiembrie 2004, Amos News
 Giurgiu
 Giurgiu


text:
 26.11.2015
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 L 311/26
 DET BLANDEDE EØS-UDVALGS AFGØRELSE
 Nr. 273/2014
 af 12. december 2014
 om ændring af bilag II (Tekniske forskrifter, standarder, prøvning og certificering) til EØS-aftalen [2015/2140]
 DET BLANDEDE EØS-UDVALG HAR —
 under henvisning til aftalen om Det Europæiske Økonomiske Samarbejdsområde (»EØS-aftalen«), særlig artikel 98, og
 ud fra følgende betragtninger:
 (1)
 Kommissionens gennemførelsesforordning (EU) nr. 700/2014 af 24. juni 2014 om ændring af gennemførelsesforordning (EU) nr. 686/2012 for så vidt angår den rapporterende medlemsstat for aktivstoffet dimethomorph (1) skal indarbejdes i aftalen.
 (2)
 Bilag II til EØS-aftalen bør derfor ændres —
 VEDTAGET DENNE AFGØRELSE:
 Artikel 1
 Følgende led tilføjes i punkt 13zzze (Kommissionens gennemførelsesforordning (EU) nr. 686/2012), i kapitel XV i bilag II til EØS-aftalen:
 », som ændret ved:
 —
 32014 R 0700: Kommissionens gennemførelsesforordning (EU) nr. 700/2014 af 24. juni 2014 (EUT L 184 af 25.6.2014, s. 8).«
 Artikel 2
 Den islandske og den norske udgave af gennemførelsesforordning (EU) nr. 700/2014, der offentliggøres i Den Europæiske Unions Tidendes EØS-tillæg, er begge autentiske.
 Artikel 3
 Denne afgørelse træder i kraft den 13. december 2014, forudsat at alle meddelelser er indgivet, jf. EØS-aftalens artikel 103, stk. 1 (2), eller på dagen for ikrafttrædelsen af Det Blandede EØS-Udvalgs afgørelse nr. 206/2014 af 30. september 2014 (3), hvis denne dato falder senere.
 Artikel 4
 Denne afgørelse offentliggøres i Den Europæiske Unions Tidendes EØS-afsnit og EØS-tillæg.
 Udfærdiget i Bruxelles, den 12. december 2014.
 På Det Blandede EØS-Udvalgs vegne
 Kurt JÄGER
 Formand
 (1) EUT L 184 af 25.6.2014, s. 8.
 (2) Ingen forfatningsmæssige krav angivet.
 (3) EUT L 202 af 30.7.2015, s. 87.