type: other

text:
Väikepõllumajandustootja toetus – Riigi Teataja
 Väikepõllumajandustootja toetus - sisukord
 § 2 Väikepõllumajandustootja toetuse saamise nõuded
 § 3 Väikepõllumajandustootja toetuse taotlemine
 § 4 Taotluse kontrollimine
 § 5 Toetussumma
 § 6 Taotluse rahuldamine ja rahuldamata jätmine
 § 8 Toetusest loobumine
 RT I, 22.04.2015, 32
 Vastu võetud 20.04.2015 nr 35
 Määrus kehtestatakse Euroopa Liidu ühise põllumajanduspoliitika rakendamise seaduse § 21 lõike 2 ning Euroopa Parlamendi ja nõukogu määruse (EL) nr 1307/2013, millega kehtestatakse ühise põllumajanduspoliitika raames toetuskavade alusel põllumajandustootjatele makstavate otsetoetuste eeskirjad ning tunnistatakse kehtetuks nõukogu määrused (EÜ) nr 637/2008 ja (EÜ) nr 73/2009 (ELT L 347, 20.12.2013, lk 608–670), artikli 61 lõike 1 alusel.
 Määrusega kehtestatakse väikepõllumajandustootjate kava raames ühtse pindalatoetuse, kliimat ja keskkonda säästvate põllumajandustavade toetuse, noore põllumajandustootja toetuse ning tootmiskohustusega seotud toetuste (edaspidi väikepõllumajandustootja toetus) saamise täpsemad nõuded ning toetuse taotlemise ja taotluse menetlemise kord.
 § 2. Väikepõllumajandustootja toetuse saamise nõuded
 (1) Väikepõllumajandustootja toetust võib taotleda füüsiline või juriidiline isik või juriidilise isiku staatuseta isikute ühendus, kes on ajavahemikul 1. augustist kuni 15. augustini 2015. aastal esitanud väikepõllumajandustootjate kavaga liitumiseks Põllumajanduse Registrite ja Informatsiooni Ametile (edaspidi PRIA) lisas toodud vormi kohase taotluse või PRIA e-teenuse keskkonna kaudu elektroonilise taotluse, mis sisaldab kõiki lisas ettenähtud andmeid.
 (2) Väikepõllumajandustootja toetuse taotleja peab taotlema vähemalt ühte otsetoetust järgmiste õigusaktide alusel:
 1) maaeluministri 17. aprilli 2015. a määrus nr 32 „Otsetoetuste saamise üldised nõuded, ühtne pindalatoetus, kliima- ja keskkonnatoetus ning noore põllumajandustootja toetus”;
 2) maaeluministri 20. aprilli 2015. a määrus nr 33 „Puu- ja köögivilja kasvatamise otsetoetus” või
 3) maaeluministri 20. aprilli 2015. a määrus nr 34 „Piimalehma, ammlehma ning ute ja kitse kasvatamise otsetoetus”.
 (3) Väikepõllumajandustootja toetuse taotleja peab täitma lõike 2 punktides 1–3 nimetatud otsetoetuse saamise nõudeid, mille saamiseks on ta taotluse esitanud.
 (4) Väikepõllumajandustootja toetuse taotleja ei pea:
 1) täitma põllumajandusministri 14. jaanuari 2015. a määruses nr 4 „Maa heas põllumajandus- ja keskkonnaseisundis hoidmise nõuded” sätestatud nõudeid ning Euroopa Liidu ühise põllumajanduspoliitika rakendamise seaduse § 32 lõike 2 kohaselt avaldatud kohustuslikke majandamisnõudeid;
 2) järgima Euroopa Parlamendi ja nõukogu määruse (EL) nr 1307/2013 artiklites 43–46 ning maaeluministri 17. aprilli 2015. a määruse nr 32 „Otsetoetuste saamise üldised nõuded, ühtne pindalatoetus, kliima- ja keskkonnatoetus ning noore põllumajandustootja toetus” §-des 11–13 sätestatud kliimat ja keskkonda säästvaid põllumajandustavasid.
 (5) Väikepõllumajandustootja toetust ei või taotleda taotleja, kes loobub 2016. aastal või sellele järgnevatel aastatel väikepõllumajandustootjate kavas osalemisest.
 § 3. Väikepõllumajandustootja toetuse taotlemine
 Väikepõllumajandustootja toetuse taotleja esitab igal aastal, mil ta soovib väikepõllumajandustootja toetust saada, PRIA-le taotluse § 2 lõike 2 punktides 1–3 nimetatud õigusaktide alusel nendes õigusaktides sätestatud tähtpäevaks.
 § 4. Taotluse kontrollimine
 PRIA kontrollib taotluses esitatud andmete õigsust ja vastavust toetuse saamise nõuetele, lähtudes komisjoni rakendusmääruses (EL) nr 809/2014, millega kehtestatakse Euroopa Parlamendi ja nõukogu määruse (EL) nr 1306/2013 rakenduseeskirjad seoses ühtse haldus- ja kontrollisüsteemi, maaelu arengu meetmete ja nõuetele vastavusega (ELT L 227, 31.07.2014, lk 69–124), artiklites 24–43 ning § 2 lõike 2 punktides 1–3 nimetatud õigusaktides sätestatust.
 § 5. Toetussumma
 (1) PRIA arvutab taotleja väikepõllumajandustootja toetuse summa § 2 lõike 2 punktides 1–3 nimetatud õigusaktides sätestatud toetuste ühikumäära alusel.
 (2) Väikepõllumajandustootja toetuse maksimaalne suurus taotleja kohta on 1250 eurot.
 (3) Kui taotleja kohta arvutatud väikepõllumajandustootja toetuse summa ületab 1250 eurot, vähendab PRIA seda, lähtudes Euroopa Parlamendi ja nõukogu määruse (EL) nr 1307/2013 artikli 65 lõikes 1 sätestatust.
 § 6. Taotluse rahuldamine ja rahuldamata jätmine
 (1) PRIA teeb väikepõllumajandustootja toetuse taotluse rahuldamise või rahuldamata jätmise otsuse taotluse esitamise aasta 10. detsembriks.
 (2) PRIA teeb väikepõllumajandustootja toetuse taotluse rahuldamata jätmise otsuse Euroopa Liidu ühise põllumajanduspoliitika rakendamise seaduse §-s 22 sätestatud alustel.
 Väikepõllumajandustootja toetus makstakse välja §-s 3 nimetatud taotluse esitamise aastale järgneva aasta 30. juuniks.
 § 8. Toetusest loobumine
 (1) Väikepõllumajandustootjate kavas osalemisest loobumiseks märgib taotleja § 2 lõike 2 punktides 1–3 nimetatud õigusakti alusel esitataval taotlusel, et loobub väikepõllumajandustootjate kavas osalemisest.
 (2) Kui lõikes 1 nimetatud taotlusele ei ole tehtud väikepõllumajandustootjate kavas osalemises loobumise märget, loetakse, et taotleja soovib jätkata väikepõllumajandustootjate kavas osalemist.
 (1) 2015. aastal arvutab PRIA § 2 lõike 2 punktides 1–3 nimetatud õigusaktides sätestatud toetuse esialgse ühikumäära alusel väikepõllumajandustootja toetuse hinnangulise summa iga taotleja kohta, kes nimetatud otsetoetust taotleb ja kelle otsetoetuste kogusumma ei ületa 1500 eurot.
 (2) PRIA teeb väikepõllumajandustootja toetuse hinnangulise summa taotlejale teatavaks hiljemalt 1. augustil 2015. aastal.
 Lisa Väikepõllumajandustootjate kavaga liitumise taotlus


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 GA
 Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh
 C 203/96
 PRÓTACAL MAIDIR LE SUÍMH INSTITIÚIDÍ AN AONTAIS EORPAIGH, SUÍMH COMHLACHTAÍ, OIFIGÍ, GNÍOMHAIREACHTAÍ AGUS RANNA ÁIRITHE DE CHUID AN AONTAIS EORPAIGH A SHOCRÚ
 TÁ IONADAITHE RIALTAIS NA mBALLSTÁT,
 AG FÉACHAINT d'Airteagal 341 den Chonradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh agus d'Airteagal 189 den Chonradh ag bunú an Chomhphobail Eorpaigh do Fhuinneamh Adamhach,
 AG MEABHRÚ DÓIBH AGUS AG DEIMHNIÚ Chinneadh an 8 Aibreán 1965 agus gan dochar do na cinntí maidir le suíomh institiúidí, comhlachtaí, oifigí, gníomhaireachtaí agus ranna a bheidh ann amach anseo,
 TAR ÉIS COMHAONTÚ ar na forálacha seo a leanas, a chuirfear i gceangal leis an gConradh ar an Aontas Eorpach, leis an gConradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh agus leis an gConradh ag bunú an Chomhphobail Eorpaigh do Fhuinneamh Adamhach:
 Airteagal Aonair
 (a)
 Beidh suíomh Pharlaimint na hEorpa in Strasbourg agus is ansin a thionólfar 12 tréimhse de sheisiúin iomlánacha mhíosúla, lena n-áirítear an seisiún buiséadach. Is sa Bhruiséil a thionólfar na tréimhsí de sheisiúin iomlánacha breise. Tiocfaidh Coistí Pharlaimint na hEorpa le chéile sa Bhruiséil. Fanfaidh Ardrúnaíocht Pharlaimint na hEorpa agus a cuid ranna i Lucsamburg.
 (b)
 Beidh suíomh na Comhairle sa Bhruiséil. Tionólfar cruinnithe na Comhairle i Lucsamburg i rith Aibreáin, Meithimh agus Deireadh Fómhair.
 (c)
 Beidh suíomh an Choimisiúin sa Bhruiséil. Beidh na ranna atá liostaithe in Airteagail 7, 8 agus 9 de Chinneadh an 8 Aibreán 1965 lonnaithe i Lucsamburg.
 (d)
 Beidh suíomh Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh i Lucsamburg.
 (e)
 Beidh suíomh na Cúirte Iniúchóirí i Lucsamburg.
 (f)
 Beidh suíomh an Choiste Eacnamaíoch agus Shóisialta sa Bhruiséil.
 (g)
 Beidh suíomh Choiste na Réigiún sa Bhruiséil.
 (h)
 Beidh suíomh an Bhainc Eorpaigh Infheistíochta i Lucsamburg.
 (i)
 Beidh suíomh an Bhainc Ceannais Eorpaigh in Frankfurt.
 (j)
 Beidh suíomh na hOifige Eorpaí Póilíní (Europol) sa Háig.


text:
Wystąpienie państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie orzeczenia przepadku - art. 611fu-611fze - Kodeks postępowania karnego - e-prawnik.pl
 e-prawnik.pl Dokumenty Kodeksy Kodeks postępowania karnego Postępowanie w sprawach karnych ze stosunków międzynarodowych Wystąpienie państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie orzeczenia przepadku
 Art. 611fu. § 1. W razie wystąpienia państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zwanego w niniejszym rozdziale „państwem wydania orzeczenia", o wykonanie prawomocnego orzeczenia przepadku, orzeczenie to podlega wykonaniu przez sąd rejonowy, w okręgu którego sprawca posiada mienie lub osiąga dochody albo ma stałe lub czasowe miejsce pobytu.
 Art. 611fw. § 1. Odmawia się wykonania orzeczenia przepadku korzyści majątkowej albo jej równowartości w części, w której zostało ono wydane w oparciu o domniemanie pochodzenia tej korzyści z przestępstwa, inne niż domniemanie:
 1) pochodzenia korzyści majątkowej z przestępstwa innego niż to, za które sprawca został skazany, popełnionego do chwili wydania chociażby nieprawomocnego wyroku,
 2) pochodzenia korzyści majątkowej z innego przestępstwa podobnego do przestępstwa, za które sprawca został skazany, popełnionego do chwili wydania chociażby nieprawomocnego wyroku,
 3) pochodzenia z przestępstwa mienia nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu sprawcy.
 § 2. Można odmówić wykonania orzeczenia przepadku korzyści majątkowej albo jej równowartości, wydanego w oparciu o domniemania, o których mowa w § 1, w części, w której orzeczenie przepadku byłoby niedopuszczalne według prawa polskiego.
 1) czyn, w związku z którym wydano to orzeczenie, nie stanowi przestępstwa według prawa polskiego lub za przestępstwo będące podstawą wydania orzeczenia nie można orzec przepadku według prawa polskiego, chyba że zgodnie z prawem państwa wydania orzeczenia jest to przestępstwo wymienione w art. 607w; przepis art. 607r § 2 stosuje się odpowiednio,
 2) do orzeczenia nie dołączono zaświadczenia, o którym mowa w art. 611fu § 2, albo zaświadczenie to jest niekompletne lub w sposób oczywisty jest niezgodne z treścią orzeczenia,
 3) przekazane do wykonania orzeczenie dotyczy tego samego czynu tej samej osoby, co do której postępowanie karne zostało prawomocnie zakończone w państwie członkowskim, a orzeczenie w zakresie przepadku zostało wykonane,
 9) przestępstwo, którego dotyczy orzeczenie, w wypadku jurysdykcji polskich sądów karnych, podlega darowaniu na mocy amnestii,
 § 4. Jeżeli informacje przekazane przez państwo wydania orzeczenia nie są wystarczające do podjęcia decyzji w przedmiocie wykonania orzeczenia przepadku, sąd wzywa właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia do ich uzupełnienia we wskazanym terminie.
 Art. 611fx. § 1. Sąd rozpoznaje sprawę wykonania orzeczenia przepadku na posiedzeniu, w którym ma prawo wziąć udział prokurator, sprawca, jeżeli przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, i jego obrońca, jeżeli się na nie stawi, oraz osoba trzecia, której prawa mogą zostać naruszone przez wykonanie orzeczenia. Jeżeli sprawca, który nie przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie posiada obrońcy, prezes sądu właściwego do rozpoznania sprawy może mu wyznaczyć obrońcę z urzędu.
 § 2. Na postanowienie sądu w przedmiocie wykonania orzeczenia przepadku zażalenie przysługuje stronom oraz osobie trzeciej, o której mowa w § 1. Sąd, który wydał postanowienie, powiadamia właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia o wniesieniu zażalenia.
 § 3. Prawomocne orzeczenie przepadku wraz z dołączonym zaświadczeniem stanowi tytuł egzekucyjny i podlega wykonaniu w Rzeczypospolitej Polskiej po wydaniu postanowienia o jego wykonaniu.
 Art. 611fy. § 1. Sąd może zawiesić postępowanie w przedmiocie wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611fu § 1, jeżeli:
 1) wystąpienie, dotyczące kwoty pieniężnej, nastąpiło do więcej niż jednego państwa członkowskiego, a istnieje prawdopodobieństwo, że wskutek wykonania orzeczenia w kilku państwach członkowskich przepadkowi ulegnie kwota wyższa niż określona w orzeczeniu,
 3) mienie może podlegać przepadkowi w toczącym się w Polsce postępowaniu,
 4) uzna za niezbędne przetłumaczenie orzeczenia na język polski.
 § 2. Na postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania zażalenie przysługuje stronom oraz osobie trzeciej, o której mowa w art. 611fx § 1. Sąd, który wydał postanowienie, powiadamia właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia o zawieszeniu postępowania i jego przyczynach.
 Art. 611fz. Jeżeli mienie podlegające egzekucji nie jest wystarczające do wykonania dwóch lub więcej orzeczeń, o których mowa w art. 611fu § 1, wydanych przeciwko tej samej osobie i dotyczących kwoty pieniężnej, albo jeżeli dwa lub więcej orzeczeń dotyczy określonego składnika mienia, sąd orzeka łącznie w przedmiocie wykonania orzeczeń w całości albo części.
 Art. 611fza. § 1. Jeżeli sprawca lub inna osoba przedstawi dowód wykonania w całości albo części orzeczenia, o którym mowa w art. 611fu § 1, sąd, przed wydaniem postanowienia w przedmiocie wykonania tego orzeczenia, wzywa właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia do potwierdzenia dokonanej wpłaty.
 § 2. Kwoty uprzednio uzyskane z tytułu przepadku w państwie wydania orzeczenia lub państwie wykonania orzeczenia są zaliczane na poczet kwoty podlegającej egzekucji.
 Art. 611fzb. § 1. Kwota uzyskana z tytułu wykonania orzeczenia, o którym mowa w art. 611fu § 1, nieprzewyższająca równowartości 10 000 euro, stanowi dochód budżetu państwa. W pozostałych wypadkach państwu wydania orzeczenia przekazuje się połowę uzyskanej kwoty na rachunek bankowy wskazany przez właściwy sąd lub inny organ tego państwa.
 Art. 611fzc. W razie otrzymania od właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia informacji o tym, że orzeczenie przekazane do wykonania nie podlega dalszemu wykonaniu, sąd wydaje niezwłocznie postanowienie o umorzeniu postępowania wykonawczego.
 Art. 611fzd. O treści postanowienia w przedmiocie wykonania orzeczenia przepadku, jak również o zakończeniu postępowania egzekucyjnego, powiadamia się niezwłocznie właściwy sąd lub inny organ państwa wydania orzeczenia. Powiadomienie to może być przekazane również przy użyciu urządzeń służących do automatycznego przesyłania danych, w sposób umożliwiający stwierdzenie autentyczności przekazanych dokumentów.
 Art. 611fze. § 1. Koszty związane z wykonaniem orzeczenia, o którym mowa w art. 611fu § 1, ponosi Skarb Państwa. W uzasadnionych wypadkach sąd może wystąpić do właściwego sądu lub innego organu państwa wydania orzeczenia o zwrot części poniesionych wydatków. Do wystąpienia załącza się szczegółowy wykaz poniesionych wydatków wraz z propozycją ich podziału.
 § 2. Jeżeli Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną w związku z wykonaniem orzeczenia przepadku, wydanego przez organ sądowy państwa wydania orzeczenia, Skarb Państwa występuje do właściwego organu tego państwa o zwrot kwoty pieniężnej stanowiącej równowartość wypłaconego odszkodowania.
 Rozdział 66c Wystąpienie do państwa członkowskiego Unii Europejskiej o wykonanie orzeczenia przepadku Następny rozdział:
 Rozdział 66e Współpraca z Międzynarodowym Trybunałem Karnym
 Komunikat UE z 2010-03-13 nr 63 poz. 2
 Sprawa C-444/07: Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 21 stycznia 2010 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez (...)