text:
 8.5.2017
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 C 144/23
 Žádost o rozhodnutí o předběžné otázce podaná Verwaltungsgericht Berlin (Německo) dne 3. února 2017 – INEOS Köln GmbH v. Spolková republika Německo
 (Věc C-58/17)
 (2017/C 144/29)
 Jednací jazyk: němčina
 Předkládající soud
 Verwaltungsgericht Berlin
 Účastnice původního řízení
 Žalobkyně: INEOS Köln GmbH
 Žalovaná: Spolková republika Německo
 Předběžná otázka
 Musí být rozhodnutí Komise 2011/278/EU ze dne 27. dubna 2011, kterým se stanoví přechodná pravidla harmonizovaného přidělování bezplatných povolenek na emise platná v celé Unii podle článku 10a směrnice Evropského parlamentu a Rady 2003/87/ES (1) vykládáno v tom smyslu, že definice „dílčího zařízení pro emise z procesů (process emissions sub-installation)“ uvedená v čl. 3 písm. h) rozhodnutí 2011/278/EU předpokládá plynné skupenství částečně zoxidovaného uhlíku, nebo se vztahuje i na částečně zoxidovaný uhlík v tekutém stavu?
 (1) Úř. věst. L 130, s. 1.


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Avis juridique important
 |
 21993D0406(02)
 93/192/EØF: Afgørelse nr. 3/92 truffet af Den Blandede Komité EØF-SCHWEIZ af 18. november 1992 om ændring af protokol nr. 3 angående definitionen af begrebet »varer med oprindelsesstatus« og angående metoderne for administrativt samarbejde
 EF-Tidende nr. L 085 af 06/04/1993 s. 0021 - 0021
 AFGOERELSE Nr. 3/92 TRUFFET AF DEN BLANDEDE KOMITÉ EOEF-SCHWEIZ af 18. november 1992 om aendring af protokol nr. 3 angaaende definitionen af begrebet »varer med oprindelsesstatus« og angaaende metoderne for administrativt samarbejde (93/192/EOEF)DEN BLANDEDE KOMITÉ HAR - under henvisning til overenskomsten mellem Det Europaeiske OEkonomiske Faellesskab og Schweiz, undertegnet i Bruxelles den 22. juli 1972, under henvisning til protokol nr. 3 angaaende definitionen af begrebet »varer med oprindelsesstatus« og angaaende metoderne for administrativt samarbejde, i det foelgende benaevnt »protokol nr. 3«, saerlig artikel 28, og ud fra foelgende betragtninger: Beklaedningsgenstande og tilbehoer dertil samt andre varer af pelsskind skal ifoelge oprindelsesreglerne, som de er fastlagt i listen i bilag III til protokol nr. 3 under HS-pos. 4303, fremstilles paa basis af garvede eller beredte ikke sammensatte pelsskind, der henhoerer under HS-pos. 4302; en fodnote tillod dog anvendelse indtil den 31. marts 1990 af sammensatte pelsskind af suzluki, graa sibirisk egern og hamster henhoerende under HS-pos. 4302; denne undtagelse fra oprindelsesreglerne boer genindfoeres for en toaars periode, og anvendelse af sammensatte skind af burunduk, peschanik, pahmi, kinesisk lam og kinesisk gedekid boer ogsaa tillades - TRUFFET FOELGENDE AFGOERELSE: Artikel 1 Henvisning (1) og den tilsvarende fodnote i skemaet i bilaget til naervaerende afgoerelse skal tilfoejes listen i bilag III til protokol nr. 3 til overenskomsten EOEF-Schweiz. Artikel 2 Denne afgoerelse anvendes fra den 1. november 1992. Udfaerdiget i Bruxelles, den 18. november 1992. Paa Den Blandede Komités vegne B. de TSCHARNER Formand BILAG Liste over forarbejdninger eller bearbejdninger, som materialer uden oprindelsesstatus skal undergaa, for at den fremstillede vare kan faa oprindelsesstatus >TABELPOSITION>


type: legislation

text:
 Svarīgs juridisks paziņojums
 |
 52004PC0852
 Priekšlikums padomes Lemumam ar kuru Zviedrijai atļauj piemērot pazeminātu nodokļa likmi patērētajai elektroenerģijai dažām mājsaimniecībām un pakalpojumu nozares uzņēmumiem saskaņā ar Direktīvas 2003/96/EK 19.pantu (Autentiska ir tikai redakcija zviedru valodā ) /* COM/2004/0852 galīgā redakcija */
 Briselē, 5.1.2005COM(2004) 852 galiga redakcijaPriekšlikumsPADOMES LĒMUMAMar kuru Zviedrijai atļauj piemērot pazeminātu nodokļa likmi patērētajai elektroenerģijai dažām mājsaimniecībām un pakalpojumu nozares uzņēmumiem saskaņā ar Direktīvas 2003/96/EK 19.pantu(Autentiska ir tikai redakcija zviedru valodā )(iesniegusi Komisija)PASKAIDROJUMA RAKSTS1. PIEPRASīJUMA IESNIEGšANA2004. gada 20. augusta vēstulē Zviedrijas iestādes vērsās pie Komisijas, lai saņemtu izņēmumu, kas atļautu tām piemērot pazeminātu nodokļu likmi mājsaimniecībā un pakalpojumu nozarē patērētajai elektroenerģijai Zviedrijas ziemeļos saskaņā ar Direktīvas 2003/96/EK 19. pantu[1]. Lai iegūtu informāciju pieprasījuma novērtēšanai, Komisija 20. septembra vēstulē nosūtīja papildu jautājumus, uz kuriem Zviedrijas iestādes atbildēja 2004. gada 13. oktobrī.Enerģētikas nodokli elektroenerģijai Zviedrijā ieviesa 1957. gadā. Par izmantoto elektroenerģiju Zviedrijas ziemeļos, kur vidējās apkures izmaksas ir augstākas kā citos valsts rajonos, 1981. gada jūlijā ieviesa samazinātu enerģētikas nodokļa likmi. Apkure ar elektrību Zviedrijā veido apmēram 30% no visas mājsaimniecībā un pakalpojumu nozarēs izmantotās apkures.Šai diferenciācijai ir īpašs reģionālās politikas mērķis, kas balstās uz klimatiskiem apsvērumiem un kura nolūks ir nodrošināt Zviedrijas ziemeļu mājsaimniecībām un pakalpojumu nozares uzņēmumiem vienādus apstākļus ar patērētājiem valsts dienvidos, samazinot elektroenerģijas izmaksas ziemeļu patērētājiem. Šī ģeogrāfiskā diferenciācija balstās uz objektīvu informāciju par vidējo temperatūru tajos gada laikos, kad parasti apsilda mājokļus. Nepieciešamais elektroenerģijas patēriņa daudzums vidēji lielas mājas apsildīšanai Zviedrijas ziemeļu teritorijās ir apmēram par 25% augstāks kā dienvidos nepieciešamais, kam par iemeslu ir ievērojami vēsāks klimats un tādējādi, garāka apkures sezona. Saņēmējiem pazemina elektroenerģijas nodokli par 25% no pilnās nodokļa likmes.Enerģētikas nodoklis mājsaimniecību un pakalpojumu nozares uzņēmumu izmantotajai elektroenerģijai Zviedrijas ziemeļos pašlaik ir noteikts SEK 0,181 par kWh (EUR 0,020) un SEK 0,241 par kWh (EUR 0,026) par tādu pašu patēriņu pārējās valsts daļās. Pasākuma juridiskais pamats ir atrodams Likuma par akcīzes nodokli enerģijai 11. nodaļas 3. un 4. punktā.Zviedrija uzskata, ka ir saglabāts nodokļa izraisītais stimuls palielināt energoefektivitāti.Paredzamie gada budžeta izdevumi ir SEK 800 miljoni (EUR 88 miljoni).Šo pasākumu īsteno, nosakot samazinātu enerģētikas nodokļa likmi. Nodokļa likmi samazina tieši, uzliekot nodokli. Gadījums, kad iekasējams nodoklis, iestājas brīdī, kad elektroenerģijas izplatītājs piegādā to patērētājam.Pasākumā aptvertie apgabali:Reģioni: | Pašvaldības |Norrbottens län | visas |Västerbottens län | visas |Jämtlands län | visas |Västernorrlands län | Sollefteå, Ånge, Örnsköldsvik |Gävleborgs län | Ljusdal |Dalarnas län | Malung, Mora, Orsa, Älvdalen |Värmlands län | Torsby |Šā pasākuma, tāpat kā visu Zviedrijas enerģētikas tiesību aktu, termiņš ir neierobežots.Komisija savā 2003. gada 11. jūnija lēmumā[2] neiebilda pret reģionāli atšķirīgu enerģētikas nodokli par labu pakalpojumu nozarei laika posmā no 2002. līdz 2005. gadam atbilstoši valsts atbalsta noteikumiem.2. KOMISIJAS NOVēRTēJUMS.Saskaņā ar Direktīvas 2003/96/EK 19. panta 1. punktu Padome pēc Komisijas priekšlikuma ar vienprātīgu lēmumu var atļaut jebkurai dalībvalstij ieviest turpmākus atbrīvojumus no akcīzes nodokļa vai tā samazinājumus saskaņā ar īpašiem politikas apsvērumiem.Atbrīvojumus, kas pieprasīti saskaņā Direktīvas 2003/96/EK 19. pantu izvērtē pēc to atbilstības Kopienas politikai.Šī diferenciācija rada mājsaimniecībām un pakalpojumu nozares uzņēmumiem Zviedrijas ziemeļos vienādus apstākļus ar patērētājiem valsts dienvidos un to panāk, samazinot elektroenerģijas izmaksas patērētājiem ziemeļos. Tādēļ šim pasākumam ir reģionālās un kohēzijas politikas mērķi.Elektroenerģijas nodokļa līmeņa samazinājums patēriņam Zviedrijas ziemeļos (EUR 20 par MWh) saglabājas daudz augstāks par Direktīvā 2003/96/EK noteikto Kopienas minimālo likmi (EUR 1 par MWh, izmantošanai ārpusuzņēmuma vajadzībām). Turklāt nodokļa samazinājums ir proporcionāls tām papildu izmaksām par apkuri, kas jāsedz mājsaimniecībām un pakalpojumu nozares uzņēmumiem Zviedrijas ziemeļos. Tādēļ Komisija uzskata, ka stimulējošā ietekme energoefektivitātes palielināšanai pie šī nodokļa līmeņa saglabājas. Tāds pats secinājums par attiecīgo nodokļa samazinājumu tika izdarīts lēmumā par valsts atbalstu. Tajā Komisija pauda uzskatu, ka saņēmējiem vienmēr jāmaksā ievērojama daļa no valsts nodokļiem.Saskaņā ar vispārpieņemtiem principiem nodokļu atvieglojumi drīkst būt spēkā tikai uz ierobežotu laiku. Direktīvas 2003/96/EK 19. panta 2. punktā ir noteikts, ka šos atvieglojumus piešķir ne ilgāk kā uz 6 gadiem. Konkrētajā gadījumā Komisija 2003. gada 11. jūnijā pieņēma lēmumu par valsts atbalstu, t. i. pirms Direktīvas 2003/96/EK (2003. gada 31. oktobris) stāšanās spēkā. Minētajā lēmumā ir paredzēts, ka Zviedrijas reģionālās diferencēšanas pasākums ir piemērots atbalsts laika posmā līdz 2005. gada 31. decembrim. Tādēļ Komisija var iesniegt Padomei priekšlikumu atļaut šo pasākumu tikai līdz šim datumam. Tas nav pretrunā ar iespējamo pasākuma pagarinājumu pēc tam, kad Komisijas vadībā notiks jauna izvērtēšana attiecībā uz valsts atbalstu un nodokļu režīmu, ja Zviedrijas iestādes vēlētos saglabāt nodokļu atvieglojumus arī pēc 2005. gada.3. LēMUMSSaskaņā ar Direktīvas 2003/96/EK 19. pantu Komisija ierosina Padomei atļaut Zviedrijai piemērot pazeminātu nodokļu likmi par patērēto elektroenerģiju Zviedrijas ziemeļu mājsaimniecībām un pakalpojumu nozares uzņēmumiem.PriekšlikumsPADOMES LĒMUMAMar kuru Zviedrijai atļauj piemērot pazeminātu nodokļa likmi patērētajai elektroenerģijai dažām mājsaimniecībām un pakalpojumu nozares uzņēmumiem saskaņā ar Direktīvas 2003/96/EK 19.pantu(Autentiska ir tikai redakcija zviedru valodā )EIROPAS SAVIENĪBAS PADOME,ņemot vērā Eiropas Kopienas dibināšanas līgumu,ņemot vērā Padomes 2003. gada 27. oktobra Direktīvu 2003/96/EK, kas pārkārto Kopienas noteikumus par nodokļu uzlikšanu energoproduktiem un elektroenerģijai[3] un jo īpaši tās 19. panta 1. punktu,ņemot vērā Komisijas priekšlikumu,tā kā(1) Zviedrijas iestādes 2004. gada 20. augusta vēstulē vērsās pie Komisijas, lai saņemtu izņēmumu, kas atļautu tām piemērot pazeminātu nodokļa likmi, mājsaimniecībā un pakalpojumu nozarē patērētajai elektroenerģijai Zviedrijas ziemeļos saskaņā ar Direktīvas 2003/96/EK 19. pantu.(2) Kopš 1981. gada jūlija Zviedrijā piemēro samazinātu nodokļa likmi Zviedrijas ziemeļos izmantotajai elektroenerģijai, kur elektroenerģijas patēriņš apkures vajadzībām ir vidēji par 25% augstāks kā citur valstī.(3) Samazinot izdevumus par elektroenerģiju mājsaimniecībām un pakalpojumu nozares uzņēmumiem Zviedrijas ziemeļos, šiem patērētājiem tiek radīti vienādi apstākļi ar patērētājiem valsts dienvidos. Tādēļ šim pasākumam ir reģionālās un kohēzijas politikas mērķi.(4) Elektroenerģijas nodokļa līmeņa samazinājums patēriņam Zviedrijas ziemeļos (EUR 20 par MWh) saglabājas daudz augstāks par Direktīvā 2003/96/EK noteikto Kopienas minimālo likmi. Turklāt nodokļa samazinājums ir proporcionāls tām papildu izmaksām par apkuri, kas jāsedz mājsaimniecībām un pakalpojumu nozares uzņēmumiem Zviedrijas ziemeļos. Tādēļ stimulējošā ietekme energoefektivitātes palielināšanai pie šī nodokļa līmeņa saglabājas.(5) Komisija ir izskatījusi iesniegumu par nodokļa samazinājumu un secinājusi, ka tas netraucē konkurenci un nekavē iekšējā tirgus darbību, kā arī to nevar uzskatīt par nesavienojamu ar Kopienas vides, enerģētikas un transporta politiku.(6) Šāda pieeja ir saskaņā ar Komisijas nostāju par valsts atbalsta lietu C 42/2003[4], kurā netika izteikti iebildumi pret valsts atbalsta elementu nodokļa samazinājuma veidā līdz 2005. gada 31. decembrim.(7) Tādēļ ir lietderīgi atļaut Zviedrijai piemērot pazemināto nodokļu likmi patērētajai elektroenerģijai Zviedrijas ziemeļos līdz 2005. gada 31. decembrim.IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU.1. pantsZviedrijai ir atļauts piemērot pazemināto nodokļu likmi mājsaimniecību un pakalpojumu nozares uzņēmumu patērētajai elektroenerģijai, pielikumā uzskaitītajās pašvaldībās.Nodokļu samazinājums Zviedrijas ziemeļos, salīdzinot ar pārējo teritoriju, ir proporcionāls papildu izmaksām par apkuri.Pazeminātajai likmei ir jāatbilst Direktīvas 2003/96/EK prasībām, jo īpaši minimālajām likmēm, kas norādītas minētās direktīvas 10. pantā.2. pantsŠis lēmums zaudē spēku 2005. gada 31. decembrī.3. pantsLēmums ir adresēts Zviedrijas Karalistei.Briselē,Padomes vārdā —priekšsēdētājsPielikumsReģioni: | Pašvaldības |Norrbottens län | Visas pašvaldības |Västerbottens län | Visas pašvaldības |Jämtlands län | Visas pašvaldības |Västernorrlands län | Sollefteå, Ånge, Örnsköldsvik |Gävleborgs län | Ljusdal |Dalarnas län | Malung, Mora, Orsa, Älvdalen |Värmlands län | Torsby |[1] OV L 283, 31.10.2003., 51. lpp. Direktīvā jaunākie grozījumi izdarīti ar Direktīvu 2004/75/EK (OV L 157, 30.04.2004., 100. lpp.).[2] Lieta „C42/03 (ex-NN 3/B/2001)– Sweden” (OV C 189, 09.08.2003., 6. lpp.)[3] OV L 283, 31.10.2003. 51. lpp. Direktīvā jaunākie grozījumi izdarīti ar Direktīvu 2004/75/EK (OV L 157, 30.04.2004., 100. lpp.).[4] OV C 189, 09.08.2003., 6. lpp.


type: caselaw

text:
 19.5.2014
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 C 151/12
 Návrh na začatie prejudiciálneho konania, ktorý podal Juzgado de Primera Instancia de Miranda de Ebro (Španielsko) 24. februára 2014 – Banco Grupo Cajatres S.A./María Mercedes Manjón Pinilla a Spoločenstvo dedičov majetku, ktorý vlastnil zosnulý Miguel Ángel Viana Gordejuela
 (Vec C-90/14)
 2014/C 151/15
 Jazyk konania: španielčina
 Vnútroštátny súd, ktorý podal návrh na začatie prejudiciálneho konania
 Juzgado de Primera Instancia de Miranda de Ebro
 Účastníci konania pred vnútroštátnym súdom
 Navrhovateľka: Banco Grupo Cajatres S.A.
 Odporcovia: María Mercedes Manjón Pinilla a Spoločenstvo dedičov majetku, ktorý vlastnil zosnulý Miguel Ángel Viana Gordejuela
 Prejudiciálne otázky
 1.
 Odporuje článku 6 ods. 1 a článku 7 ods. 1 smernice 93/13/EHS (1) norma, akou je druhé prechodné ustanovenie zákona 1/2013 zo 14. mája, ktorá v každom prípade stanovuje zníženie sadzby úroku z omeškania bez ohľadu na to, či podmienka týkajúca sa úrokov z omeškania bola pôvodne neplatná z dôvodu nekalosti?
 2.
 Odporuje článku 3 ods. 1, článku 4 ods. 1, článku 6 ods. 1 a článku 7 ods. 1 smernice 93/13/EHS vnútroštátna norma, akou je článok 114 hypotekárneho zákona (Ley Hipotecaria), ktorá vnútroštátnemu súdu pri posudzovaní nekalosti podmienky, ktorá stanovuje úroky z omeškania, dovoľuje len to, aby overil, či dohodnutá úroková sadzba nepresahuje trojnásobok zákonnej úrokovej sadzby, a nie iné okolnosti?
 3.
 Odporuje článku 3 ods. 1, článku 4 ods. 1, článku 6 ods. 1 a článku 7 ods. 1 smernice 93/13/EHS vnútroštátna norma, akou je článok 693 LEC, ktorá dovoľuje predčasne žiadať celý úver pre nezaplatenie troch mesačných splátok bez prihliadnutia na iné faktory, akými sú doba trvania úveru, jeho výška alebo akékoľvek iné relevantné okolnosti, a ktorá navyše podmieňuje možnosť vyhnúť sa účinkom tejto predčasnej splatnosti vôľou veriteľa okrem prípadu hypotekárneho záložného práva, ktorého predmetom je byt, ktorý slúži na stále bývanie dlžníka z hypotekárneho úveru?
 (1) Smernica Rady 93/13/EHS z 5. apríla 1993 o nekalých podmienkach v spotrebiteľských zmluvách (Ú. v. ES L 95, s. 29; Mim. vyd. 15/002, s. 288.


text:
 24.5.2012
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 134/18
 IZVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) št. 439/2012
 z dne 23. maja 2012
 o spremembi reprezentativnih cen in dodatnih uvoznih dajatev za nekatere proizvode v sektorju sladkorja, ki so za tržno leto 2011/2012 določene z Izvedbeno uredbo (EU) št. 971/2011
 EVROPSKA KOMISIJA JE –
 ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
 ob upoštevanju Uredbe Sveta (ES) št. 1234/2007 z dne 22. oktobra 2007 o vzpostavitvi skupne ureditve kmetijskih trgov in o posebnih določbah za nekatere kmetijske proizvode („Uredba o enotni SUT“) (1),
 ob upoštevanju Uredbe Komisije (ES) št. 951/2006 z dne 30. junija 2006 o določitvi podrobnih pravil za izvajanje Uredbe Sveta (ES) št. 318/2006 glede trgovine s tretjimi državami v sektorju sladkorja (2) in zlasti drugega stavka drugega pododstavka odstavka 2 člena 36 Uredbe,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 Reprezentativne cene in dodatne uvozne dajatve za beli in surovi sladkor ter nekatere sirupe za tržno leto 2011/2012 so določene z Izvedbeno uredbo Komisije (EU) št. 971/2011 (3). Navedene cene in uvozne dajatve so bile nazadnje spremenjene z Izvedbeno uredbo Komisije (EU) št. 425/2012 (4).
 (2)
 Iz podatkov, ki so trenutno na voljo Komisiji, je razvidno, da je treba navedene cene in dajatve spremeniti v skladu s členom 36 Uredbe (ES) št. 951/2006.
 (3)
 Ker je treba zagotoviti, da se ta ukrep uporablja čim prej po tem, ko se zagotovijo ažurirani podatki, mora ta uredba začeti veljati na dan objave –
 SPREJELA NASLEDNJO UREDBO:
 Člen 1
 Reprezentativne cene in dodatne uvozne dajatve za proizvode iz člena 36 Uredbe (ES) št. 951/2006, ki so za tržno leto 2011/2012 določene z Izvedbeno uredbo (EU) št. 971/2011, se spremenijo v skladu s prilogo k tej uredbi.
 Člen 2
 Ta uredba začne veljati na dan objave v Uradnem listu Evropske unije.
 Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah.
 V Bruslju, 23. maja 2012
 Za Komisijo V imenu predsednika
 José Manuel SILVA RODRÍGUEZ
 Generalni direktor za kmetijstvo in razvoj podeželja
 (1) UL L 299, 16.11.2007, str. 1.
 (2) UL L 178, 1.7.2006, str. 24.
 (3) UL L 254, 30.9.2011, str. 12.
 (4) UL L 131, 22.5.2012, str. 3.
 PRILOGA
 Spremenjene reprezentativne cene in dodatne uvozne dajatve za beli in surovi sladkor ter proizvode z oznako KN 1702 90 95, ki se uporabljajo od 24. maja 2012
 (v EUR)
 Oznaka KN
 Reprezentativna cena na 100 kg neto zadevnega proizvoda
 Dodatna uvozna dajatev na 100 kg neto zadevnega proizvoda
 1701 12 10 (1)
 37,46
 0,00
 1701 12 90 (1)
 37,46
 3,37
 1701 13 10 (1)
 37,46
 0,05
 1701 13 90 (1)
 37,46
 3,67
 1701 14 10 (1)
 37,46
 0,05
 1701 14 90 (1)
 37,46
 3,67
 1701 91 00 (2)
 43,57
 4,40
 1701 99 10 (2)
 43,57
 1,27
 1701 99 90 (2)
 43,57
 1,27
 1702 90 95 (3)
 0,44
 0,25
 (1) Določitev za standardno kakovost v skladu s točko III Priloge IV k Uredbi (ES) št. 1234/2007.
 (2) Določitev za standardno kakovost v skladu s točko II Priloge IV k Uredbi (ES) št. 1234/2007.
 (3) Določitev na 1 % vsebnosti saharoze.


text:
 18.11.2006
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 281/5
 Wyrok Trybunału (Wielka Izba) z dnia 12 września 2006 r. [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Special Commissioners, London (Zjednoczone Królestwo)] — Cadbury Schweppes plc, Cadbury Schweppes Overseas Ltd przeciwko Commissioners of Inland Revenue
 (Sprawa C-196/04) (1)
 (Swoboda przedsiębiorczości - Przepisy dotyczące kontrolowanych spółek zagranicznych - Uwzględnienie dochodów kontrolowanych spółek zagranicznych w podstawie opodatkowania spółki dominującej)
 (2006/C 281/08)
 Język postępowania: angielski
 Sąd krajowy
 Special Commissioners, London
 Strony w postępowaniu przed sądem krajowym
 Strona skarżąca: Cadbury Schweppes plc, Cadbury Schweppes Overseas Ltd
 Strona pozwana: Commissioners of Inland Revenue
 Przedmiot
 Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Special Commissioners, London — Przepisy krajowe przyznające spółce dominującej korzyści spółki zależnej mającej siedzibę w innym państwie członkowskim, w którym jest niższa stawka opodatkowania — Zobowiązanie spółki dominującej do zapłaty podatku w celu wyrównania różnicy pomiędzy dwiema stawkami opodatkowania — Zgodność z art. 43 WE, 49 WE i 56 WE
 Sentencja
 Artykuły 43 WE i 48 WE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one uwzględnieniu w podstawie opodatkowania spółki będącej rezydentem z siedzibą w państwie członkowskim dochodu osiągniętego przez kontrolowaną spółkę zagraniczną w innym państwie członkowskim, jeżeli dochód ten podlega tam niższemu poziomowi opodatkowania niż stosowany w pierwszym państwie, chyba że takie uwzględnienie dotyczy jedynie czysto sztucznych struktur, których celem jest uniknięcie należnego podatku krajowego. Należy zatem zaniechać stosowania takiej formy opodatkowania, jeżeli okaże się, na podstawie elementów obiektywnych i możliwych do sprawdzenia przez osoby trzecie, że niezależnie od istnienia motywów natury podatkowej, rzeczona spółka kontrolowana rzeczywiście ma siedzibę w przyjmującym państwie członkowskim i faktycznie wykonuje tam działalność gospodarczą.
 (1) Dz.U. C 168 z 26.06.2004.


text:
 ES
 Diario Oficial de la Unión Europea
 C 202/203
 PROTOCOLO (No 1)
 SOBRE EL COMETIDO DE LOS PARLAMENTOS NACIONALES EN LA UNIÓN EUROPEA
 LAS ALTAS PARTES CONTRATANTES,
 RECORDANDO que el modo en que cada Parlamento nacional realiza el control de la actuación de su Gobierno con respecto a las actividades de la Unión Europea atañe a la organización y práctica constitucionales propias de cada Estado miembro;
 DESEANDO impulsar una mayor participación de los Parlamentos nacionales en las actividades de la Unión Europea e incrementar su capacidad para manifestar su opinión sobre los proyectos de actos legislativos de la Unión Europea y otros asuntos que consideren de especial interés,
 HAN CONVENIDO en las siguientes disposiciones, que se incorporarán como anexo al Tratado de la Unión Europea, al Tratado de Funcionamiento de la Unión Europea y al Tratado constitutivo de la Comunidad Europea de la Energía Atómica:
 TÍTULO I
 INFORMACIÓN A LOS PARLAMENTOS NACIONALES
 Artículo 1
 Los documentos de consulta de la Comisión (libros verdes, libros blancos y comunicaciones) serán transmitidos directamente por la Comisión a los Parlamentos nacionales cuando se publiquen. La Comisión transmitirá asimismo a los Parlamentos nacionales el programa legislativo anual, así como cualquier otro instrumento de programación legislativa o de estrategia política al mismo tiempo que los transmita al Parlamento Europeo y al Consejo.
 Artículo 2
 Los proyectos de actos legislativos dirigidos al Parlamento Europeo y al Consejo se transmitirán a los Parlamentos nacionales.
 A los efectos del presente Protocolo, se entenderá por «proyecto de acto legislativo» las propuestas de la Comisión, las iniciativas de un grupo de Estados miembros, las iniciativas del Parlamento Europeo, las peticiones del Tribunal de Justicia, las recomendaciones del Banco Central Europeo y las peticiones del Banco Europeo de Inversiones, destinadas a la adopción de un acto legislativo.
 Los proyectos de actos legislativos que tengan su origen en la Comisión serán transmitidos directamente por ésta a los Parlamentos nacionales, al mismo tiempo que al Parlamento Europeo y al Consejo.
 Los proyectos de actos legislativos que tengan su origen en el Parlamento Europeo serán transmitidos directamente por éste a los Parlamentos nacionales.
 Los proyectos de actos legislativos que tengan su origen en un grupo de Estados miembros, en el Tribunal de Justicia, en el Banco Central Europeo o en el Banco Europeo de Inversiones serán transmitidos por el Consejo a los Parlamentos nacionales.
 Artículo 3
 Los Parlamentos nacionales podrán dirigir a los Presidentes del Parlamento Europeo, del Consejo y de la Comisión un dictamen motivado sobre la conformidad de un proyecto de acto legislativo con el principio de subsidiariedad, con arreglo al procedimiento establecido por el Protocolo sobre la aplicación de los principios de subsidiariedad y proporcionalidad.
 Si el proyecto de acto legislativo tiene su origen en un grupo de Estados miembros, el Presidente del Consejo transmitirá el o los dictámenes motivados a los Gobiernos de esos Estados miembros.
 Si el proyecto de acto legislativo tiene su origen en el Tribunal de Justicia, el Banco Central Europeo o el Banco Europeo de Inversiones, el Presidente del Consejo transmitirá el o los dictámenes motivados a la institución u órgano de que se trate.
 Artículo 4
 Entre el momento en que se transmita a los Parlamentos nacionales un proyecto de acto legislativo en las lenguas oficiales de la Unión y la fecha de inclusión de dicho proyecto en el orden del día provisional del Consejo con miras a su adopción o a la adopción de una posición en el marco de un procedimiento legislativo, deberá transcurrir un plazo de ocho semanas. Serán posibles las excepciones en caso de urgencia, cuyos motivos se mencionarán en el acto o la posición del Consejo. A lo largo de esas ocho semanas no podrá constatarse ningún acuerdo sobre un proyecto de acto legislativo, salvo en casos urgentes debidamente motivados. Entre la inclusión de un proyecto de acto legislativo en el orden del día provisional del Consejo y la adopción de una posición deberá transcurrir un plazo de diez días, salvo en casos urgentes debidamente motivados.
 Artículo 5
 Los órdenes del día y los resultados de las sesiones del Consejo, incluidas las actas de las sesiones del Consejo en las que éste delibere sobre proyectos de actos legislativos, se transmitirán directamente a los Parlamentos nacionales, al mismo tiempo que a los Gobiernos de los Estados miembros.
 Artículo 6
 Cuando el Consejo Europeo prevea hacer uso de los párrafos primero o segundo del apartado 7 del artículo 48 del Tratado de la Unión Europea, se informará a los Parlamentos nacionales de la iniciativa del Consejo Europeo al menos seis meses antes de que se adopte una decisión.
 Artículo 7
 El Tribunal de Cuentas transmitirá a título informativo su informe anual a los Parlamentos nacionales, al mismo tiempo que al Parlamento Europeo y al Consejo.
 Artículo 8
 Cuando el sistema parlamentario nacional no sea unicameral, las disposiciones de los artículos 1 a 7 se aplicarán a las cámaras que lo compongan.
 TÍTULO II
 COOPERACIÓN INTERPARLAMENTARIA
 Artículo 9
 El Parlamento Europeo y los Parlamentos nacionales definirán conjuntamente la organización y la promoción de una cooperación interparlamentaria eficaz y regular en el seno de la Unión.
 Artículo 10
 Una Conferencia de órganos parlamentarios especializados en asuntos de la Unión podrá dirigir al Parlamento Europeo, al Consejo y a la Comisión cualquier contribución que juzgue conveniente. Esta Conferencia fomentará además el intercambio de información y buenas prácticas entre los Parlamentos nacionales y el Parlamento Europeo y entre sus comisiones especializadas. La Conferencia podrá asimismo organizar conferencias interparlamentarias sobre temas concretos, en particular para debatir asuntos de política exterior y de seguridad común, incluida la política común de seguridad y de defensa. Las aportaciones de la Conferencia no vincularán a los Parlamentos nacionales ni prejuzgarán su posición.