type: wikipedia

text:
Το Κράτος του Κατάρ είναι ένα ανεξάρτητο εμιράτο της Μέσης Ανατολής, που καταλαμβάνει τη χερσόνησο Κατάρ, επί της ανατολικής ακτής της Αραβικής Χερσονήσου, στον Αραβικό ή Περσικό κόλπο. Έχει έκταση 11.637 τ.χλμ. και πληθυσμό (141η στον κόσμο) 2.657.333 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2022. Πλούσιο σε πετρελαιοπηγές, έχει ένα από τα υψηλότερα κατά κεφαλήν εισοδήματα στον κόσμο. Ένας πορθμός του Περσικού Κόλπου χωρίζει το Κατάρ από την κοντινή νησιωτική χώρα του Μπαχρέιν, ενώ νότια συνορεύει με τη Σαουδική Αραβία.
 Μετά την Οθωμανική κυριαρχία, το Κατάρ έγινε Βρετανικό προτεκτοράτο στις αρχές του 20ού αιώνα, μέχρις ότου απέκτησε ανεξαρτησία το 1971. Από τις αρχές του 19ου αιώνα, το Κατάρ κυβερνιέται από τον Οίκο των Αλ Θανί. Ο Σεΐχης Τζασίμ μπιν Μοχαμέντ αλ Θανί ήταν ο ιδρυτής του Κράτους του Κατάρ. Το Κατάρ είναι κληρονομική μοναρχία και ο ηγέτης είναι ο Εμίρης Ταμίμ μπιν Χαμάντ. Σχετικά με το πολίτευμα, το εάν η χώρα είναι συνταγματική ή απόλυτη μοναρχία είναι θέμα γνώμης. Το 2003, το σύνταγμα εγκρίθηκε με συντριπτική πλειοψηφία, καθώς περίπου το 98% των ψηφοφόρων ψήφισαν υπέρ.
 Στις αρχές του 2017, ο συνολικός πληθυσμός του Κατάρ ανερχόταν στα 2,6 εκατομμύρια, οι οποίοι αποτελούνταν από 313.000 πολίτες του Κατάρ και 2,3 εκατομμύρια μετανάστες.
 Το Κατάρ είναι μια οικονομία υψηλού εισοδήματος, έχοντας τα τρίτα μεγαλύτερα αποθέματα φυσικού αερίου και μεγάλα αποθέματα πετρελαίου. Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη, το Κατάρ είναι μια χώρα πολύ υψηλής ανθρώπινης ανάπτυξης και το πιο προχωρημένο Αραβικό κράτος στην ανθρώπινη ανάπτυξη. Το Κατάρ είναι σημαντική δύναμη στον αραβικό κόσμο, υποστηρίζοντας οικονομικά αρκετές ομάδες ανταρτών κατά τη διάρκεια της Αραβικής Άνοιξης. Επίσης, το Αλ Τζαζίρα, ειδησεογραφικό δίκτυο δορυφορικής τηλεόρασης, έχει την έδρα του στο Κατάρ. Για το γεωγραφικό και πληθυσμιακό μέγεθός του, το Κατάρ ασκεί δυσανάλογα μεγάλη επιρροή στον κόσμο, και έχει αναγνωριστεί ως μέση δύναμη. Επίσης, το Κατάρ θα είναι η πρώτη αραβική χώρα που θα διοργανώσει το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου το 2022.
 Ετυμολογία
 Το όνομα, (Qatara), πιστεύεται ότι αναφέρεται στην πόλη της Ζουμπάρα, ένα σημαντικό εμπορικό λιμάνι στην περιοχή κατά την αρχαιότητα. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, ένας Ρωμαίος συγγραφέας, κατέγραψε την παλαιότερη αναφορά που σχετιζόταν με τους κατοίκους της Χερσονήσου γύρω στα μέσα του 1ου αιώνα μ.Χ., αναφέροντάς τους ως Catharrei, μια ονομασία που μπορεί να προέρχεται από το όνομα ενός προεξέχοντος τοπικού οικισμού. Έναν αιώνα αργότερα, ο Πτολεμαίος δημιούργησε τον πρώτο γνωστό χάρτη που εμφάνιζε τη χερσόνησο, αναφέροντας το ως Κατάρα. Ο χάρτης ανέφερε επίσης μια πόλη που ονομαζόταν Καντάρα, στα ανατολικά της χερσονήσου. Ο όρος ''Κατάρα'' (ή εναλλακτικώς, Cataraei) χρησιμοποιόταν αποκλειστικά μέχρι τον 18ο αιώνα, καθώς μετά ο όρος 'Katara' έγινε η πιο κοινά χρησιμοποιούμενη ονομασία της χώρας. Τελικά, η σύγχρονη παράγωγη λέξη ''Κατάρ'' υιοθετήθηκε ως το όνομα της χώρας.
 Στα πρότυπα Αραβικά, το όνομα προφέρεται , ενώ στην τοπική διάλεκτο προφέρεται .
 Διοικητικές διαιρέσεις
 Από το 2004, το Κατάρ διαιρείται σε επτά δήμους (αραβικά: μπαλαντίγια).
 Μαντινάτ ας-Σαμάλ
 Αλ Χορ
 Ουμ Σαλάλ
 Αλ Ντάαγιεν
 Αλ Ραγιάν
 Ντόχα
 Αλ Ουάκρα
 Για στατιστικούς λόγους, το 2010 οι δήμοι διαιρούνταν περαιτέρω μέσω 98 ζωνών. Οι ζώνες διαιρούνταν περαιτέρω σε οικοδομικά τετράγωνα.
 Γεωγραφία
 Η χερσόνησος του Κατάρ έχει μήκος 160 χιλιόμετρα και διεισδύει στον Περσικό Κόλπο, βόρεια της Σαουδικής Αραβίας. Βρίσκεται ανάμεσα στα γεωγραφικά μήκη 24° και 27° βόρεια και γεωγραφικά πλάτη 50° και 52° ανατολικά. Η χώρα αποτελείται από μια άνυδρη πεδιάδα η οποία καλύπτεται με άμμο. Το ψηλότερο σημείο της χώρας είναι το Κουραΐν Αμπού αλ Μπαούλ, με ύψος 103 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, στην περιοχή Τζεμπέλ Ντουκχάν στα δυτικά. Στην περιοχή Τζεμπέλ Ντουκχάν βρίσκονται τα κυριότερα αποθέματα πετρελαίου της χώρας. Στα νοτιοανατολικά βρίσκεται η Χορ αλ Ανταΐντ (εσωτερική θάλασσα), μια περιοχή με αμμόλοφους η οποία περιβάλλει έναν όρμο του Περσικού Κόλπου. Οι χειμώνες είναι πολύ ήπιοι και τα καλοκαίρια πολύ ζεστά και υγρά.
 Βιοποικιλότητα και περιβάλλον
 Το Κατάρ υπέγραψε τη Σύμβαση για τη Βιολογική Ποικιλότητα του Ρίο στις 11 Ιουνίου 1992 και έγινε μέλος της σύμβασης στις 21 Αυγούστου του 1996. Μετά, παρήγαγε ένα Σχέδιο Δράσης και Στρατηγικής της Βιοποικιλότητας, το οποίο έγινε αποδεκτό από το συνέδριο στις 18 Μαΐου 2005. Μέχρι σήμερα, 142 είδη μυκήτων έχουν καταγραφεί από το Κατάρ. Ένα βιβλίο που δημοσιεύτηκε πρόσφατα από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, περιέχει έγγραφα σχετικά με τους μύκητες, βασισμένο σε έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί από μια διεθνή ομάδα επιστημόνων και άλλων συνεργατών.
 Για δύο δεκαετίες, το Κατάρ είχε τους μεγαλύτερες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, με 49,1 μετρικούς τόνους ανά κάτοικο το 2008. Οι Καταριανοί καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες νερού την ημέρα, χρησιμοποιώντας περίπου 400 λίτρα.
 Το 2008, το Κατάρ ξεκίνησε το Εθνικό Όραμα 2030, με την περιβαλλοντική ανάπτυξη να είναι ένας από τους τέσσερις κύριους στόχους του Κατάρ για τις επόμενες δύο δεκαετίες. Το Εθνικό Όραμα σκοπεύει στην ανάπτυξη βιώσιμων εναλλακτικών από την ενέργεια βασισμένη στο πετρέλαιο για τη διατήρηση του τοπικού και παγκόσμιου περιβάλλοντος.
 Κλίμα
 Ιστορία
 Αρχαιότητα
 Η ανθρώπινη κατοίκηση στο Κατάρ χρονολογείται πριν από 50.000 χρόνια. Στη χερσόνησο έχουν ανακαλυφθεί οικισμοί και εργαλεία που χρονολογούνται από τη Λίθινη Εποχή. Σε εγκαταλελειμμένους παραθαλάσσιους οικισμούς έχουν ανακαλυφθεί τεχνουργήματα της Μεσοποταμίας που προέρχονται από την περίοδο Ουμπαΐντ (περίπου 6500–3800 π.Χ.). Το Αλ Νταάσα, ένας οικισμός που βρίσκεται στη δυτική ακτή του Κατάρ, είναι η πιο σημαντική τοποθεσία της εποχής στη χώρα και πιστεύεται ότι φιλοξενούσε έναν μικρό εποχικό καταυλισμό.
 Κασσιτικό βαβυλωνιακό υλικό που χρονολογείται από τη δεύτερη χιλιετία π.Χ. που βρέθηκε στα νησιά Αλ Χορ πιστοποιεί τις εμπορικές σχέσεις μεταξύ των κατοίκων του Κατάρ και των Κασσιτών στο σύγχρονο Μπαχρέιν. Μεταξύ των ευρημάτων ήταν 3.000.000 θρυμματισμένα κοχύλια σαλιγκαριών και όστρακα. Έχει προταθεί ότι το Κατάρ είναι η παλαιότερη γνωστή τοποθεσία παραγωγής βαφής από οστρακόδερμα, λόγω της βιοτεχνείας πορφυρής βαφής που υπήρχε στην ακτή.
 Το 224 μ.Χ., η Σασανική Αυτοκρατορία απέκτησε τον έλεγχο των εδαφών που περιβάλλουν τον Περσικό Κόλπο. Το Κατάρ έπαιξε ρόλο στην εμπορική δραστηριότητα των Σασανιδών, συνεισφέροντας τουλάχιστον δύο αγαθά: πολύτιμα μαργαριτάρια και πορφύρα. Κατά τη βασιλεία των Σασανιδών, πολλοί από τους κατοίκους της Ανατολικής Αραβίας ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό μετά τη διασπορά της θρησκείας προς τα ανατολικά από τους Χριστιανούς της Μεσοποταμίας. Την εποχή αυτή χτίστηκαν μοναστήρια και δημιουργήθηκαν άλλοι οικισμοί. Κατά το τελευταίο μέρος της χριστιανικής εποχής, το Κατάρ περιλάμβανε μια περιοχή γνωστή ως «Μπεθ Κατράγιε» (στα συριακά σημαίνει «σπίτι των Καταριανών»). Η περιοχή δεν περιοριζόταν στο Κατάρ: περιλάμβανε επίσης το Μπαχρέιν, το νησί Ταρούτ, το Αλ-Κχατ και το Αλ-Χάσα.
 Το 628, ο Μωάμεθ έστειλε έναν μουσουλμάνο απεσταλμένο σε έναν ηγεμόνα στην ανατολική Αραβία ονόματι Μουνζίρ ιμπν Σάουα Αλ Ταμίμι και ζήτησε από αυτόν και τους υπηκόους του να αποδεχθούν το Ισλάμ. Ο Μουνζίρ αποδέκτηκε το αίτημά του, και ως εκ τούτου, οι περισσότερες αραβικές φυλές της περιοχής ασπάστηκαν το Ισλάμ. Στα μέσα του αιώνα, η μουσουλμανική κατάκτηση της Περσίας θα είχε ως αποτέλεσμα την πτώση της Σασανικής Αυτοκρατορίας.
 Πρώιμη και ύστερη Ισλαμική περίοδος (661–1783)
 Το Κατάρ περιγραφόταν ως ένα διάσημο κέντρο εκτροφής αλόγων και καμήλων κατά την περίοδο των Ομεϋάδων. Τον 8ο αιώνα άρχισε να επωφελείται από την εμπορική στρατηγική του θέση στον Περσικό Κόλπο και έγινε κέντρο εμπορίας μαργαριταριών.
 Ουσιαστική ανάπτυξη στη βιομηχανία μαργαριταριών γύρω από τη χερσόνησο του Κατάρ σημειώθηκε κατά την εποχή των Αββασιδών. Τα πλοία που ταξιδεύουν από τη Βασόρα προς την Ινδία και την Κίνα έκαναν στάσεις στα λιμάνια του Κατάρ κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Κινεζική πορσελάνη, νομίσματα Δυτικής Αφρικής και τέχνεργα από την Ταϊλάνδη ανακαλύφθηκαν στο Κατάρ. Τα αρχαιολογικά κατάλοιπα του 9ου αιώνα υποδηλώνουν ότι οι κάτοικοι του Κατάρ χρησιμοποίησαν μεγαλύτερο πλούτο για να κατασκευάσουν κατοικίες και δημόσια κτίρια υψηλότερης ποιότητας. Πάνω από 100 πετρόκτιστα σπίτια, δύο τζαμιά και ένα οχυρό των Αββασιδών κατασκευάστηκαν στο Μουρβάμπ κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Όταν η ευημερία του χαλιφάτου μειώθηκε στο Ιράκ, το ίδιο συνέβη και στο Κατάρ.
 Μεγάλο μέρος της Ανατολικής Αραβίας ελεγχόταν από τους Ουσφουρίδες το 1253, αλλά τον έλεγχο της περιοχής κατέλαβε ο πρίγκιπας του Ορμούς το 1320. Τα μαργαριτάρια του Κατάρ αποτελούσαν μια από τις κύριες πηγές εσόδων του βασιλείου. Το 1515, ο Εμμανουήλ Α ́ της Πορτογαλίας κατέστησε υποτελές του το Βασίλειο του Ορμούς. Η Πορτογαλία στη συνέχεια κατέλαβε σημαντικό τμήμα της Ανατολικής Αραβίας το 1521. Το 1550, οι κάτοικοι της Αλ-Χάσα υποτάχθηκαν οικειοθελώς στην κυριαρχία των Οθωμανών, προτιμώντας τους από τους Πορτογάλους. Διατηρώντας αμελητέα στρατιωτική παρουσία στην περιοχή, οι Οθωμανοί εκδιώχθηκαν από τη φυλή Μπάνι Χαλίντ το 1670.
 Μπαχρέιν και Σαουδική κυριαρχία (1783-1868)
 Το 1766, μέλη της οικογένειας Αλ Χαλίφα της συνομοσπονδίας φυλών Ουτούμπ μετανάστευσαν από το Κουβέιτ στη Ζουμπάρα στο Κατάρ. Μέχρι την άφιξή τους, οι Μπάνι Χαλίντ ασκούσαν αδύναμη εξουσία στη χερσόνησο, παρά το γεγονός ότι το μεγαλύτερο χωριό διοικούνταν από τους μακρινούς συγγενείς τους. Το 1783, οι φυλές Μπάνι Ουτμπά με έδρα το Κατάρ και οι συμμαχικές αραβικές φυλές εισέβαλαν και προσάρτησαν το Μπαχρέιν από τους Πέρσες. Οι Αλ Χαλίφα επέβαλαν την εξουσία τους στο Μπαχρέιν και διατήρησαν τη δικαιοδοσία τους στη Ζουμπάρα.
 Μετά την ορκωμοσία του ως διάδοχος των Ουαχαμπί το 1788, ο Σαούντ ιμπν Αμπντ αλ-Αζίζ κινήθηκε για να επεκτείνει την επικράτεια των Ουαχάμπι προς τα ανατολικά προς τον Περσικό Κόλπο και το Κατάρ. Αφού νίκησαν τους Μπάνι Χαλίντ το 1795, οι Ουαχάμπι δέχθηκαν επίθεση σε δύο μέτωπα. Οι Οθωμανοί και οι Αιγύπτιοι επιτέθηκαν στο δυτικό μέτωπο, ενώ ο Αλ Χαλίφα στο Μπαχρέιν και οι Ομάνοι εξαπέλυσαν επίθεση κατά του ανατολικού μετώπου. Μόλις ενημερώθηκε για την αιγυπτιακή προέλαση στα δυτικά σύνορα το 1811, ο Ουαχαμπί εμίρης μείωσε τις φρουρές του στο Μπαχρέιν και τη Ζουμπάρα για να αναδιατάξει τα στρατεύματά του. Ο Σαΐντ μπιν Σουλτάν, ηγεμόνας του Μουσκάτ, εκμεταλλεύτηκε αυτή την ευκαιρία και επιτέθηκε στις φρουρές των Ουαχάμπι στην ανατολική ακτή, βάζοντας φωτιά στο φρούριο στη Ζουμπάρα. Οι Αλ Χαλίφα ουσιαστικά επέστρεψαν στην εξουσία στη συνέχεια.
 Ως τιμωρία για την πειρατεία, ένα πλοίο της εταιρείας Ανατολικών Ινδιών βομβάρδισε την Ντόχα το 1821, καταστρέφοντας την πόλη και αναγκάζοντας εκατοντάδες κατοίκους να φύγουν. Το 1825 ιδρύθηκε ο Οίκος των Θάνι με πρώτο ηγέτη τον Σεΐχη Μοχάμεντ μπιν Θάνι.
 Αν και το Κατάρ θεωρούνταν εξαρτημένο στο Μπαχρέιν, οι Αλ Χαλίφα βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις τοπικές φυλές. Το 1867, ο ιΑλ Χαλίφα, μαζί με τον ηγεμόνα του Άμπου Ντάμπι, έστειλαν μια τεράστια ναυτική δύναμη στο Αλ Ουάκρα σε μια προσπάθεια να συντρίψουν τους αντάρτες του Κατάρ. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τον θαλάσσιο πόλεμο Κατάρ-Μπαχρέιν του 1867-1868, στον οποίο οι δυνάμεις του Μπαχρέιν και του Άμπου Ντάμπι λεηλάτησαν την Ντόχα και το Αλ Ουάκρα. Οι εχθροπραξίες του Μπαχρέιν παραβιάζαν τη Διαρκή Εκεχειρία Ειρήνης και Φιλίας του 1861. Η κοινή εισβολή, εκτός από την αντεπίθεση του Κατάρ, ώθησε τον Βρετανό συνταγματάρχη Λιούις Πέλι να επιβάλει μια διευθέτηση το 1868. Η αποστολή του στο Μπαχρέιν και το Κατάρ και η συνθήκη ειρήνης που προέκυψε ήταν ορόσημα επειδή αναγνώρισαν σιωπηρά τη διάκριση του Κατάρ από το Μπαχρέιν και αναγνώρισαν ρητά τη θέση του Μοχάμεντ μπιν Θάνι. Εκτός από την καταδίκη του Μπαχρέιν για την παραβίαση της συμφωνίας, ο Πέλι διαπραγματεύτηκε με σεΐχηδες του Κατάρ, τους οποίους εκπροσωπούσε ο Μοχάμεντ μπιν Θάνι. Οι διαπραγματεύσεις ήταν το πρώτο στάδιο στην ανάπτυξη του Κατάρ ως κτίση σεΐχη. Ωστόσο, το Κατάρ δεν αναγνωρίστηκε επίσημα ως βρετανικό προτεκτοράτο παρά το 1916.
 Οθωμανική περίοδος (1871-1915)
 Κάτω από στρατιωτική και πολιτική πίεση από τον κυβερνήτη του Οθωμανικού Βιλαετίου της Βαγδάτης, Μιντάτ Πασά, η φυλή Αλ Θάνι υποτάχθηκε στην οθωμανική κυριαρχία το 1871. Η οθωμανική κυβέρνηση επέβαλε μεταρρυθμιστικά (Τανζιμάτ) μέτρα σχετικά με τη φορολογία και την καταγραφή της γης για να ενσωματώσει πλήρως αυτές τις περιοχές στην αυτοκρατορία. Παρά την αποδοκιμασία των τοπικών φυλών, ο Αλ Θάνι συνέχισε να υποστηρίζει την Οθωμανική κυριαρχία. Οι σχέσεις Κατάρ-Οθωμανών, ωστόσο, σύντομα κλονίστηκαν και το 1882 επιδεινώθηκαν περαιτέρω όταν οι Οθωμανοί αρνήθηκαν να βοηθήσουν τον Αλ Θάνι στην εκστρατεία του στο κατεχόμενο από το Άμπου Ντάμπι Χαούρ αλ Ουνταΐντ. Επιπλέον, οι Οθωμανοί υποστήριξαν τον Οθωμανό υπήκοο Μοχάμεντ μπιν Αμπντούλ Ουαχάμπ, ο οποίος προσπάθησε να υποκαταστήσει τον Αλ Θάνι ως καϊμακάμη του Κατάρ το 1888. Αυτό οδήγησε τελικά τον Αλ Θάνι να επαναστατήσει ενάντια στους Οθωμανούς, τους οποίους πίστευε ότι προσπαθούσαν να σφετεριστούν τον έλεγχο της χερσονήσου. Παραιτήθηκε ως καϊμακάμης και σταμάτησε να πληρώνει φόρους τον Αύγουστο του 1892.
 Τον Φεβρουάριο του 1893, ο Μεχμέτ Χαφίζ Πασάς έφτασε στο Κατάρ για να αναζητήσει απλήρωτους φόρους και να αντιμετωπίσει την αντίθεση του Τζασίμ μπιν Μοχάμεντ στις προτεινόμενες οθωμανικές διοικητικές μεταρρυθμίσεις. Φοβούμενος ότι θα αντιμετώπιζε θάνατο ή φυλάκιση, ο Τζασίμ υποχώρησε στο Αλ Ουάτζμπα (16 χιλιόμετρα δυτικά της Ντόχα), συνοδευόμενος από πολλά μέλη της φυλής. Η απαίτηση του Μεχμέτ να διαλύσει ο Τζασίμ τα στρατεύματά του και να ορκιστεί στην πίστη του στους Οθωμανούς αντιμετωπίστηκε με άρνηση. Τον Μάρτιο, ο Μεχμέντ φυλάκισε τον αδελφό του Τζασίμ και 13 εξέχοντες ηγέτες των φυλών του Κατάρ στην οθωμανική κορβέτα Merrikh ως τιμωρία για την ανυποταξία του. Αφού ο Μεχμέντ αρνήθηκε την προσφορά να απελευθερώσει τους αιχμαλώτους έναντι αμοιβής 10.000 λιρών, διέταξε περίπου 200 στρατιώτες να προχωρήσουν προς το οχυρό Αλ Ουατζμπά του Χασίμ υπό τη διοίκηση του Γιουσούφ Εφέντη, σηματοδοτώντας έτσι την έναρξη της Μάχης του Αλ Ουατζμπά.
 Τα στρατεύματα του Εφέντη δέχθηκαν σφοδρά πυρά από ένα μεγάλο στρατό πεζικού και ιππικού του Κατάρ λίγο μετά την άφιξή τους. Υποχώρησαν στο φρούριο Σεμπάκα, όπου και πάλι αναγκάστηκαν να αποσυρθούν. Αφού αποσύρθηκαν στο φρούριο Αλ Μπίντα, η εμπροσθοφυλακή του Γιασίμ πολιόρκησε το φρούριο, με αποτέλεσμα οι Οθωμανοί να παραδεχτούν την ήττα τους και να συμφωνήσουν να εγκαταλείψουν τους αιχμαλώτους τους σε αντάλλαγμα για την ασφαλή διέλευση του ιππικού του Μεχμέντ Πασά στο Χοσούφ από ξηρά. Αν και το Κατάρ δεν απέκτησε πλήρη ανεξαρτησία από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, το αποτέλεσμα της μάχης ανάγκασε μια συνθήκη που αργότερα θα αποτελέσει τη βάση για την ανάδυση του Κατάρ ως αυτόνομης χώρας εντός της αυτοκρατορίας.
 Βρετανική περίοδος (1916-1971)
 Με την Αγγλοτουρκική Σύμβαση του 1913, οι Οθωμανοί συμφώνησαν να παραιτηθούν από την αξίωσή τους στο Κατάρ και να αποσύρουν τη φρουρά τους από την Ντόχα. Ωστόσο, με το ξέσπασμα του Α ́ Παγκοσμίου Πολέμου, δεν έγινε τίποτα για να γίνει αυτό και η φρουρά παρέμεινε στο οχυρό της Ντόχα, αν και ο αριθμός της μειώθηκε καθώς στρατιώτες λιποτάκτησαν. Το 1915, με την παρουσία βρετανικών κανονιοφόρων στο λιμάνι, ο Αμπντουλάχ μπιν Τζάσιμ Αλ Θάνι (που ήταν φιλο-Βρετανός) έπεισε τους υπόλοιπους να εγκαταλείψουν το φρούριο και, όταν τα βρετανικά στρατεύματα πλησίασαν το επόμενο πρωί, το βρήκαν έρημο.
 Το Κατάρ έγινε βρετανικό προτεκτοράτο στις 3 Νοεμβρίου 1916, όταν το Ηνωμένο Βασίλειο υπέγραψε μια συνθήκη με τον Σεΐχη Αμπντουλάχ μπιν Τζασίμ Αλ Θάνι για να τεθεί το Κατάρ υπό το Σύστημα Διακυβέρνησης. Ενώ ο Αμπντουλάχ συμφώνησε να μην συνάψει σχέση με άλλη δύναμη χωρίς προηγούμενη συναίνεση της βρετανικής κυβέρνησης, η τελευταία εγγυήθηκε την προστασία του Κατάρ από θαλάσσια επίθεση και παρείχε τις «καλές υπηρεσίες» της σε περίπτωση επίθεσης από ξηρά - αυτό το τελευταίο έμεινε εσκεμμένα ασαφές. Στις 5 Μαΐου 1935, ενώ συμφώνησε παραχώρηση πετρελαίου στη βρετανική εταιρεία πετρελαίου, την Αγγλο-Περσική Εταιρεία Πετρελαίου, ο Αμπντουλάχ υπέγραψε μια άλλη συνθήκη με τη βρετανική κυβέρνηση η οποία παρείχε προστασία στο Κατάρ έναντι εσωτερικών και εξωτερικών απειλών. Τα αποθέματα πετρελαίου ανακαλύφθηκαν για πρώτη φορά το 1939. Ωστόσο, η εκμετάλλευση και η ανάπτυξη καθυστέρησαν λόγω του Β ́ Παγκοσμίου Πολέμου.
 Το επίκεντρο των βρετανικών συμφερόντων στο Κατάρ άλλαξε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο με την ανεξαρτησία της Ινδίας, τη δημιουργία του Πακιστάν το 1947 και την ανάπτυξη της πετρελαιοπαραγωγής στο Κατάρ. Το 1949, ο διορισμός του πρώτου Βρετανού πολιτικού αξιωματικού στην Ντόχα, Τζον Γουίλτον, σηματοδότησε την ενίσχυση των αγγλο-Καταρικών σχέσεων. Οι εξαγωγές πετρελαίου ξεκίνησαν το 1949 και τα έσοδα από το πετρέλαιο έγιναν η κύρια πηγή εσόδων της χώρας, με το εμπόριο μαργαριταριών να έχει υποχωρήσει. Αυτά τα έσοδα χρησιμοποιήθηκαν για τη χρηματοδότηση της επέκτασης και του εκσυγχρονισμού των υποδομών του Κατάρ. Όταν η Βρετανία ανακοίνωσε επίσημα το 1968 ότι θα αποχωρούσε από τον Περσικό Κόλπο σε τρία χρόνια, το Κατάρ συμμετείχε στις συνομιλίες με το Μπαχρέιν και επτά άλλα κράτη για τη δημιουργία μιας ομοσπονδίας. Οι περιφερειακές διαμάχες, ωστόσο, έπεισαν το Κατάρ και το Μπαχρέιν να αποσυρθούν από τις συνομιλίες και να γίνουν ανεξάρτητα κράτη χωριστά από τα υπόλοιπα, τα οποία στη συνέχεια έγιναν Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
 Ανεξαρτησία και μετά (1971–σήμερα)
 Στις 3 Νοεμβρίου 1916, ο σεΐχης του Κατάρ σύναψε σχέσεις συνθήκης με το Ηνωμένο Βασίλειο. Η συνθήκη παρέδιδε τις εξωτερικές υποθέσεις και την άμυνα στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά επέτρεπε την εσωτερική αυτονομία. Στις 3 Σεπτεμβρίου 1971, αυτές οι «ειδικές συμφωνίες» που «δεν συνάδουν με την πλήρη διεθνή ευθύνη ως κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος» τερματίστηκαν. Αυτό έγινε στο πλαίσιο συμφωνίας που επιτεύχθηκε μεταξύ του ηγεμόνα του Κατάρ και της κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου.
 Το 1991, το Κατάρ έπαιξε σημαντικό ρόλο στον Πόλεμο του Κόλπου, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της Μάχης του Χαφτζί κατά την οποία τανκς του Κατάρ κύλησαν στους δρόμους της πόλης και παρείχαν κάλυψη στις μονάδες της Εθνοφρουράς της Σαουδικής Αραβίας που πολεμούσαν τα στρατεύματα του Ιρακινού Στρατού. Το Κατάρ επέτρεψε στα στρατεύματα του συνασπισμού από τον Καναδά να χρησιμοποιήσουν τη χώρα ως αεροπορική βάση και επίσης επέτρεψε στις αεροπορικές δυνάμεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Γαλλία να επιχειρούν στα εδάφη του.
 Το 1995, ο Εμίρης Χαμάντ μπιν Χαλίφα αλ Θανί απέκτησε τον έλεγχο της χώρας από τον πατέρα του Χαλίφα μπιν Χαμάντ αλ Θανί, με την υποστήριξη των ενόπλων δυνάμεων και του υπουργικού συμβουλίου, καθώς και των γειτονικών κρατών και της Γαλλίας. Υπό τον Εμίρη Χαμάντ, το Κατάρ γνώρισε έναν μέτριο βαθμό φιλελευθεροποίησης, συμπεριλαμβανομένης της έναρξης του τηλεοπτικού σταθμού Al Jazeera (1996), της επικύρωσης της ψήφου ή του δικαιώματος ψήφου των γυναικών στις δημοτικές εκλογές (1999), της σύνταξης του πρώτου γραπτού συντάγματος (2005) και εγκαίνια Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας (2008). Το 2010, το Κατάρ κέρδισε τα δικαιώματα να φιλοξενήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA 2022, καθιστώντας το την πρώτη χώρα στη Μέση Ανατολή που επιλέχθηκε για να φιλοξενήσει το τουρνουά. Ο Εμίρης ανακοίνωσε τα σχέδια του Κατάρ να πραγματοποιήσει τις πρώτες του εθνικές βουλευτικές εκλογές το 2013. Ήταν προγραμματισμένο να πραγματοποιηθούν το δεύτερο εξάμηνο του 2013, αλλά αναβλήθηκαν για τον Οκτώβριο του 2021. Το νομοθετικό συμβούλιο φιλοξένησε την 140η Διακοινοβουλευτική Συνέλευση για πρώτη φορά τον Απρίλιο του 2019.
 Η αυξημένη επιρροή του Κατάρ και ο ρόλος του κατά τη διάρκεια της Αραβικής Άνοιξης, ειδικά κατά την εξέγερση του Μπαχρέιν το 2011, επιδείνωσαν τις μακροχρόνιες εντάσεις με τη Σαουδική Αραβία, τα γειτονικά Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) και το Μπαχρέιν. Τον Ιούνιο του 2017, η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μπαχρέιν διέκοψαν τις διπλωματικές σχέσεις με το Κατάρ, επικαλούμενες την υποτιθέμενη υποστήριξη της χώρας σε ομάδες που θεωρούσαν εξτρεμιστικές. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση των οικονομικών και στρατιωτικών δεσμών του Κατάρ με την Τουρκία και το Ιράν.
 Πολιτική
 Το Κατάρ είναι συνταγματική μοναρχία που κυβερνάται από τον Οίκο των Αλ Θανί. Η δυναστεία Αλ Θανί κυβερνάει το Κατάρ σχεδόν δύο αιώνες, από την ίδρυση του βασιλικού οίκου το 1825. Το 2003, το Κατάρ υιοθέτησε ένα σύνταγμα που παρείχε την άμεση εκλογή των 30 από τα 45 μέλη του Νομοθετικού Συμβουλίου. Το σύνταγμα εγκρίθηκε με συντριπτική πλειοψηφία, όπου σχεδόν το 98% των ψηφοφόρων ψήφισε υπέρ.
 Ο όγδοος Εμίρης του Κατάρ είναι ο Ταμίμ μπιν Χαμάντ, του οποίου ο πατέρας του, ο Χαμάντ μπιν Χαλίφα αλ Θανί παραιτήθηκε υπέρ του γιου στις 25 Ιουνίου του 2013. Ο ανώτατος καγκελάριος έχει την αποκλειστική εξουσία του διορισμού και της απομάκρυνσης του πρωθυπουργού και των υπουργών. Ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί αποτελούν το Συμβούλιο των Υπουργών, που είναι η ανώτατη εκτελεστική αρχή στη χώρα. Επίσης, το Συμβούλιο των Υπουργών εισάγει τη νομοθεσία. Οι νόμοι και τα διατάγματα που προτείνονται από το Συμβούλιο των Υπουργών αναφέρονται στο Συμβουλευτικό Συμβούλιο (Ματζιλίς Αλ Σούρα) για συζήτηση, μετά την υποβολή τους στον Εμίρη για επικύρωση. Η Συμβουλευτική Συνέλευση έχει περιορισμένη νομοθετική αρμοδιότητα, αλλά ο Εμίρης έχει την τελευταία λέξη σε όλα τα ζητήματα. Η τρέχουσα συνέλευση αποτελείται από μέλη διορισμένα από τον Εμίρη, καθώς δεν έχουν πραγματοποιηθεί νομοθετικές εκλογές από το 1970, όπου μέχρι τότε υπήρχαν τμηματικές εκλογές στο σώμα. Οι νομοθετικές εκλογές έχουν αναβληθεί τουλάχιστον μέχρι το 2019.
 Ο Καταριανός νόμος δεν απαγορεύει την ίδρυση πολιτικών σωμάτων ή εμπορικών ενώσεων.
 Δημογραφία
 Ο αριθμός των ανθρώπων στο Κατάρ κυμαίνεται σημαντικά ανάλογα με την εποχή, από τότε που ο πληθυσμός της χώρας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τους εργάτες-μετανάστες. Στις αρχές του 2018, ο συνολικός πληθυσμός του Κατάρ ήταν 2,6 εκατομμύρια, από τους οποίους οι 313.000 είναι πολίτες του Κατάρ (12%) και οι υπόλοιποι 2,3 εκατομμύρια ήταν μετανάστες. Οι μη-Άραβες ξένοι κάτοικοι αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού της χώρας, με τους Ινδούς να αποτελούν τη μεγαλύτερη κοινότητα, αριθμώντας 650.000 ανθρώπους το 2017. Αυτοί ακολουθούνται από 350.000 Νεπαλέζους, 280.000 Μπανγκλαντεσιανούς, 260.000 Φιλιππινέζους, 200.000 Αιγύπτιους, 145.000 Σριλανκέζους, 125.000 Πακιστανούς και από πολλές άλλες εθνικότητες.
 Οι πρώτες δημογραφικές καταγραφές του Κατάρ χρονολογούνται από το 1892, και πραγματοποιήθηκαν από τους Οθωμανούς κυβερνήτες στην περιοχή. Με βάση την απογραφή, που περιελάμβανε μόνο τους κατοίκους των πόλεων, ο συνολικός πληθυσμός του 1892 ανερχόταν στα 9.830 άτομα. Το 1983 μόνο το 20% του πληθυσμού ήταν Καταρινοί, οι υπόλοιποι ήταν από τη Σαουδική Αραβία, το Πακιστάν και το Ιράν.Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, ο πληθυσμός ανερχόταν στα 1.699.435 άτομα. Τον Ιανουάριο του 2013, η Αρχή Στατιστικής του Κατάρ εκτίμησε τον πληθυσμό της χώρας στα 1.903.447 άτομα, από τους οποίους οι 1.405.164 ήταν άνδρες και οι 498.283 ήταν γυναίκες. Την περίοδο της πρώτης απογραφής, που πραγματοποιήθηκε το 1970, ο πληθυσμός ανερχόταν στα 111.133 άτομα. Ο πληθυσμός έχει τριπλασιαστεί τη δεκαετία 2001-2011, ενώ οι γνήσιοι Καταριανοί αποτελούν λιγότερο από το 15% του πληθυσμού. Το 2001 ο πληθυσμός βρισκόταν λίγο παραπάνω από τα 600.000 άτομα. Η εισροή ανδρών εργατών έχει παραμορφώσει την ισορροπία των φύλων, με αποτέλεσμα οι γυναίκες να αποτελούν το ένα τέταρτο του πληθυσμού.
 Οι δημοσιευμένες προβλέψεις της Αρχής Στατιστικής του Κατάρ δείχνουν ότι ο πληθυσμός του Κατάρ μπορεί να φτάσει τους 2,8 εκατομμύρια κατοίκους μέχρι το 2020. Η Εθνική Αναπτυξιακή Στρατηγική του Κατάρ (2011-2016) εκτιμούσε ότι ο πληθυσμός θα φτάσει τους 1,78 εκατομμύρια κατοίκους το 2013, τους 1,81 εκατομμύρια κατοίκους το 2014, τους 1,84 εκατομμύρια κατοίκους το 2015 και τους 1,86 εκατομμύρια κατοίκους το 2016, με ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης 2,1%. Αλλά ο πληθυσμός της χώρας είχε φτάσει τους 1,83 εκατομμύρια κατοίκους από τα τέλη του 2012, εμφανίζοντας αύξηση 7,5% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Ο συνολικός πληθυσμός του Κατάρ χτύπησε ιστορικό υψηλό τον Νοέμβριο του 2015, φτάνοντας τα 2,46 εκατομμύρια κατοίκους, σημειώνοντας αύξηση 8,5% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος
 Θρησκεία
 Το Ισλάμ είναι η κυριαρχούσα θρησκεία του Κατάρ και απολαμβάνει επίσημο καθεστώς. Οι περισσότεροι πολίτες του Κατάρ ανήκουν στο Σουνιτικό κίνημα Σαλάφι, ενώ περίπου το 20% των Μουσουλμάνων του Κατάρ είναι Σιίτες. Τα άλλα μουσουλμανικά δόγματα εξασκούνται από πολύ μικρό μέρος του πληθυσμού. Το 67,7% του πληθυσμού του Κατάρ είναι μουσουλμάνοι, το 13,8% είναι Χριστιανοί, το 13,8% είναι Ινδουιστές και το 3,1% είναι Βουδιστές. Οι άλλες θρησκείες αποτελούν το εναπομείναν 1.6%. Ο νόμος της Σαρίας είναι η κύρια πηγή της δικαιοσύνης της χώρας, σύμφωνα με το σύνταγμα του Κατάρ.
 Ο Χριστιανικός πληθυσμός αποτελείται σχεδόν εξολοκλήρου από ξένους. Από το 2008, η κυβέρνηση έχει επιτρέψει στους Χριστιανούς να χτίζουν εκκλησίες σε έδαφος δωρισμένο από την ίδια, επομένως η ξένη ιεραποστολική δραστηριότητα είναι επισήμως αποθαρρυμένη. Στις ενεργές εκκλησίες περιλαμβάνεται η Εκκλησία Μαρ Θόμα, η Συριακή Ορθόδοξη Εκκλησία Μαλανκάρα, η η Αγγλικανική Εκκλησία των Θεοφανείων. Επίσης, υπάρχουν Μορμόνοι.
 Γλώσσες
 Τα Αραβικά είναι η επίσημη γλώσσα του Κατάρ. Η τοπική διάλεκτος είναι τα Καταριανά Αραβικά, ενώ η Καταριανή Νοηματική γλώσσα είναι η γλώσσα της κωφάλαλης κοινότητας. Τα αγγλικά χρησιμοποιούνται κοινώς ως δεύτερη γλώσσα, και είναι μια ανερχόμενη lingua franca, ειδικά στο εμπόριο, σε τέτοια έκταση, που υπάρχουν βήματα για την προσπάθεια της διατήρησης των Αραβικών από την καταπάτηση των Αγγλικών. Τα Αγγλικά είναι ιδιαίτερα χρήσιμα για την επικοινωνία με τη μεγάλη μεταναστευτική κοινότητα του Κατάρ. Αντανακλώντας τον πολυπολιτισμικό χαρακτήρα της χώρας, ομιλούνται και πολλές άλλες γλώσσες, όπως τα Μπαλούτσι, τα Χίντι, τα Μαλαγιάλαμ, τα Ουρντού, τα Ταμιλικά, τα Τελούγκου, τα Νεπαλικά, τα Σινχαλεζικά, τα Μπενγκάλι, τα Ταγκαλόγκ και τα Ινδονησιακά.
 Το 2012, το Κατάρ έγινε μέλος του Διεθνούς Οργανισμού Γαλλοφωνίας, ως ένα νέο συνδεδεμένο μέλος. Ωστόσο, τον Δεκέμβριο του 2013, η Γαλλική καθημερινή εφημερίδα Le Monde αποκάλυψε ότι το Κατάρ, που έχει πολύ λίγους μητρικούς ομιλητές των Γαλλικών, δεν έχει πληρώσει κάποια συνεισφορά στον ΔΟΓ, ενώ ο απερχόμενος Διαχειριστής του ΔΟΓ παραπονέθηκε το 2015 ότι το Κατάρ δεν έχει τηρήσει καμία από τις υποσχέσεις του όταν έγινε μέλος του οργανισμού και δεν έχει πληρώσει ποτέ τα ετήσια τέλη συμμετοχής.
 Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 77,2 χρόνια (78,0 χρόνια οι άνδρες και 76,6 οι γυναίκες).
 Πρωτεύουσα - πόλεις
 Πρωτεύουσα και κυριότερος λιμένας της χώρας είναι η Ντόχα (Doha). Άλλες πόλεις είναι το Ντούκχαν (Dukhan), που αποτελεί το κέντρο της πετρελαϊκής παραγωγής, το Ουμ Σαΐντ (Umm Said), όπου βρίσκονται και τα μεγάλα διυλιστήρια, γνωστότατος λιμένας εξαγωγής - φόρτωσης δεξαμενόπλοιων, καθώς και οι Γουάκρα (Wakra), Αλ Χουρ (Al Khour) και Ουμ Μπαμπ (Umm Bab), όλες πρώην οάσεις που εξελίχθηκαν σε πόλεις.
 Διακυβέρνηση
 Η χώρα έχει απόλυτη μοναρχία με αρχηγό κράτους τον Εμίρη του Κατάρ. Από τις 25 Ιουνίου του 2013 στο αξίωμα αυτό τελεί ο Ταμίμ μπιν Χαμάντ αλ-Θανί, μετά την ειρηνική παράδοση της εξουσίας από τον πατέρα του, Χαμάντ μπιν Χαλίφα. Αρχηγός της κυβερνήσεως είναι ο πρωθυπουργός Αμπντάλα μπιν Νασέρ αλ Χαλίφα Αλ Θανί από τις 26 Ιουνίου του 2013. Το δικαίωμα ψήφου χορηγείται στα άτομα ηλικίας 18 ετών και άνω. Το Σύνταγμα τέθηκε σε ισχύ στις 9 Ιουνίου του 2005, αφού πρώτα εγκρίθηκε σε δημοψήφισμα στις 29 Απριλίου του 2003 και έλαβε την έγκριση του εμίρη στις 8 Ιουνίου του 2004. Οι πρώτες εκλογές για τοπικό συμβούλιο διενεργήθηκαν το 1999.
 Εξωτερικές σχέσεις
 Το Κατάρ ήταν επίσης ένα από τα πρώτα μέλη του ΟΠΕΚ και ιδρυτικό μέλος του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου. Είναι μέλος του Αραβικού Συνδέσμου. Η χώρα δεν έχει αποδεχθεί την υποχρεωτική δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου.
 Το Κατάρ φιλοξενεί την αμερικανική βάση Al Udeid Air Base, το οποίο λειτουργεί ως κομβικό σημείο για όλες τις αμερικανικές αεροπορικές δραστηριότητες στον Κόλπο. Το Κατάρ έχει διμερείς σχέσεις με πολλές ξένες χώρες. Επέτρεψε στις αμερικανικές δυνάμεις να χρησιμοποιήσουν την αεροπορική βάση για να στείλει προμήθειες προς το Ιράκ και το Αφγανιστάν.
 Το Κατάρ υπέγραψε συμφωνία αμυντικής συνεργασίας με τη Σαουδική Αραβία, με την οποία μοιράζεται το μεγαλύτερο ενιαίο μη συναφή τομέα του φυσικού αερίου στον κόσμο. Οι σχέσεις του με το Μπαχρέιν και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα είναι τεταμένες, λόγω της θεωρούμενης εγγύτητας μεταξύ της κυβέρνησης του Κατάρ και της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Στις 5 Ιουνίου του 2017 η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία, το Μπαχρέιν, η Μαυριτανία, η Υεμένη, οι Μαλδίβες και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα με μια συντονισμένη απόφαση διέκοψαν κάθε διπλωματική σχέση με το Κατάρ λόγω «της υποστήριξής του στην τρομοκρατία και τον εξτρεμισμό», ενώ η Λιβύη και η Ιορδανία την υποβάθμισαν.
 Το Κατάρ έχει φιλοξενήσει ακαδημαϊκά, θρησκευτικά, πολιτικά και οικονομικά συνέδρια.
 Στρατιωτικά
 Το Κατάρ διατηρεί μια μικρή στρατιωτική δύναμη περίπου 11.800 ανδρών, συμπεριλαμβανομένου του στρατού, του ναυτικού και της αεροπορίας. Το 2008 το Κατάρ πέρασε τα 2.355 εκατομμύρια αμερικανικού δολαρίου στις στρατιωτικές δαπάνες, το 2,3% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος.
 Οι ειδικές δυνάμεις του Κατάρ έχουν εκπαιδευτεί από τη Γαλλία και άλλες δυτικές χώρες και πιστεύεται ότι έχουν σημαντικές δεξιότητες. Βοήθησαν επίσης τους αντάρτες της Λιβύης κατά τη διάρκεια της μάχης της Τρίπολης το 2011.
 Οικονομία
 Πριν την ανακάλυψη του πετρελαίου, η οικονομία του Κατάρ βασιζόταν στην αλιεία ψαριών και μαργαριταριών. Αναφορές των τοπικών κυβερνητών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1892 αναφέρουν ότι το συνολικό εισόδημα από τα μαργαριτάρια το 1892 ήταν 2.450.000 γρόσια. Μετά την είσοδο των καλλιεργημένων μαργαριταριών στην παγκόσμια αγορά το 1920 και το 1930, η βιομηχανία μαργαριταριών του Κατάρ κατέρρευσε. Το 1940 ανακαλύφθηκε στο πεδίο Ντουκχάν πετρέλαιο. Η ανακάλυψη μεταμόρφωσε την οικονομία της χώρας. Σήμερα, η χώρα διαθέτει υψηλό βιωτικό επίπεδο για τους νόμιμους πολίτες του. Χωρίς φόρο εισοδήματος, το Κατάρ (μαζί με το Μπαχρέιν) είναι μια από τις χώρες με τη χαμηλότερη φορολογία στον κόσμο. Η ανεργία τον Ιούνιο του 2013 ήταν 0,1%. Ο νόμος για τις επιχειρήσεις ορίζει ότι το 51% κάθε επιχείρησης στη χώρα πρέπει να ελέγχεται από Καταριανούς.
 Όσον αφορά το 2016, το Κατάρ διαθέτει το τέταρτο υψηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ στον κόσμο, σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Βασίζεται σε ξένους για εργατικό δυναμικό ώστε να αναπτυχθεί η οικονομία του, σε τέτοιο βαθμό ώστε οι μετανάστες εργάτες να αποτελούν το 86% του πληθυσμού και το 94% του εργατικού δυναμικού. Το Κατάρ έχει κατακριθεί από τη Διεθνή Συνομοσπονδία Εργατικών Ενώσεων. Η οικονομική ανάπτυξη του Κατάρ βασίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στο πετρέλαιο και στο φυσικό αέριο. Το Κατάρ είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγέας υγροποιημένου φυσικού αέριου. Το 2012, εκτιμήθηκε ότι το Κατάρ θα επένδυε πάνω από 120 δις δολάρια στον ενεργειακό τομέα στα επόμενα δέκα χρόνια. Η χώρα είναι μέλος του ΟΠΕΚ από το 1961.
 Το 2005 ιδρύθηκε η Αρχή Επενδύσεων του Κατάρ, η οποία εξειδικεύεται στην επένδυση κρατικού πλούτου στο εξωτερικό. Εξαιτίας του πλεονάσματος ύψους δισεκατομμυρίων δολαρίων από τη βιομηχανία πετρελαίου και φυσικού αερίου, η κυβέρνηση του Κατάρ έχει διευθύνει επενδύσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρώπη και την Ασία. Όσον αφορά το 2013, κατείχε ατού τα οποία αποτιμήθηκαν σε 100 δις δολάρια. Ανάμεσα στις επενδύσεις περιλαμβάνονται οι Valentino, Siemens, Printemps, Harrods, The Shard, Barclays Bank, αεροδρόμιο Χίθροου, Παρί Σεν Ζερμέν, όμιλος Volkswagen, Royal Dutch Shell, Bank of America, Tiffany, Αγροτική Τράπεζα της Κίνας, Sainsbury's, BlackBerry και Santander Brasil.
 Όσον αφορά το 2012, το Κατάρ διαθέτει αποδεδειγμένα αποθέματα πετρελαίου ύψους 15 δις βαρελιών και αποθέματα φυσικού αερίου το οποία αποτελούν το 13% των παγκόσμιων αποθεμάτων. Ως αποτέλεσμα, είναι από τα πλουσιότερα κράτη όσον αφορά το κατά κεφαλήν εισόδημα. Κανείς από τα δύο εκατομμύρια κατοίκους του δε ζει κάτω από το όριο της φτώχειας και λιγότερο από 1% είναι άνεργοι.
 Πολιτισμός
 Ο πολιτισμός του Κατάρ είναι παρόμοιος με εκείνο των άλλων αραβικών χωρών του Περσικού Κόλπου και της Ανατολικής Αραβίας, και είναι σημαντικά επηρεασμένος από το Ισλάμ. Αραβικές φυλές από τη Σαουδική Αραβία μετακινήθηκαν στο Κατάρ και σε άλλα μέρη στον Περσικό Κόλπο. Η Εθνική Ημέρα του Κατάρ, που εορτάζεται ετησίως στις 18 Δεκεμβρίου, έχει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του αισθήματος της εθνικής ταυτότητας, και εορτάζεται η ιστορία του. Εορτάζεται προς τιμήν της αλληλεγγύης και της υπακοής που έδειξαν οι πολίτες του Κατάρ στον Σεΐχη Γιασίμ Μπιν Μοχάμεντ Αλ Θανί, και την ένωση των διαφόρων φυλών της χώρας το 1878. Από τις 1 Ιουλίου του 2008, ο Χαμάντ μπιν Αμπντουλαζίζ αλ-Καουάρι είναι ο Υπουργός Πολιτισμού, Τεχνών και Κληρονομιάς του Κατάρ.
 Τέχνες και μουσεία
 Αρκετά ανώτερα μέλη της κυβερνώσας δυναστείας Αλ Θανί του Κατάρ είναι αξιοσημείωτοι συλλέκτες ισλαμικής και σύγχρονης τέχνης.
 Το Μουσείο Ισλαμικών Τεχνών, που άνοιξε το 2008, θεωρείται ως ένα από τα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου. Αυτό, καθώς και άλλα Καταριανά μουσεία, όπως το Αραβικό Μουσείο Σύγχρονων Τεχνών, είναι υπό τον έλεγχο της Αρχής Μουσείων του Κατάρ, της οποίας επικεφαλής είναι η Σέιχα Αλ-Μαγιάσσα μπιντ Χαμάντ μπιν Χαλίφα Αλ-Θανί, η αδερφή του Εμίρη του Κατάρ, και ο προεξέχων συλλέκτης Σέιχ Χασάν μπιν Μοχάμμεντ αλ Θανί. Η Αρχή Μουσείων του Κατάρ χορηγεί καλλιτεχνικά γεγονότα στο εξωτερικό, όπως στις εκθέσεις του Τακαχάσι Μουρακάμι στις Βερσαλλίες το 2010, και του Ντάμιεν Χερστ στο Λονδίνο το 2012.
 Το Κατάρ είναι ο μεγαλύτερος αγοραστής παγκοσμίως στην καλλιτεχνική αγορά ανά αξία. Ο πολιτιστικός τομέας του Κατάρ έχει αναπτυχθεί, και έχει επιτρέψει στη χώρα να φτάσει στην παγκόσμια αναγνώριση για τη συνεισφορά στην ανάπτυξη μιας χώρας που το εισόδημα προέρχεται κυρίως από τη βιομηχανία φυσικού αερίου και πετρελαίου.
 Μέσα ενημέρωσης
 Το Κατάρ ταξινομήθηκε ως μη ελεύθερο στην αναφορά για την Ελευθερία του Τύπου από τον οργανισμό Freedom House το 2014. Οι τηλεοπτικές μεταδόσεις στο Κατάρ ξεκίνησαν το 1970. Το Αλ Τζαζίρα είναι ένα κύριο τηλεοπτικό δίκτυο που εδρεύει στην Ντόχα του Κατάρ. Αρχικά, το Αλ Τζαζίρα ιδρύθηκε ως ένα Αραβικό ενημερωτικό τηλεοπτικό δίκτυο, ωστόσο σήμερα λειτουργεί και το ομώνυμο δορυφορικό κανάλι. Επίσης, έχει επεκταθεί σε ένα παγκόσμιο δίκτυο με πολλά θεματικά τηλεοπτικά κανάλια.
 Μεταφορές
 Οι εναέριες συγκοινωνίες εξυπηρετούνται από 5 αεροδρόμια και ένα ελικοδρόμιο, σύμφωνα με στοιχεία του 2007. Σημαντικό λιμάνι εκτός από την Ντόχα είναι και το Ρας Λαφάν.
 Η οδήγηση στη χώρα γίνεται στα δεξιά.
 Παραπομπές
 Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Κράτη της Αραβικής Χερσονήσου
 Κράτη του Περσικού Κόλπου


type: other

text:
manuel_erm | manualzz.com
 manuel_erm
 Conditions générales de raccordement et de garantie
 Chauffe-eau solaire à échangeur tubulaire
 Chauffe-eau sur socle double enveloppe
 Vous avez choisi un chauffe-eau ALLIANTZ de notre société pour votre production d’eau chaude.
 L’installation qui vous est fournie est un bel appareil qui a été construit conformément aux technologies les
 plus récentes et qui satisfait aux réglementations en vigueur. Grâce à l’émaillage ultraperfectionné
 VACUMAIL qui fait l’objet de continuelles recherches et à un contrôle continu de la qualité au cours de la
 production, nos chauffe-eau présentent d’excellentes propriétés techniques que vous apprécierez longtemps.
 En utilisant une mousse isolante écologique sans CFC, nous obtenons une consommation d’énergie
 extrêmement faible en veilleuse.
 L’installation et la première mise en service doivent impérativement être réalisées par une société
 d’installation agréée conformément aux termes de ce mode d’emploi.
 Vous trouverez dans cette brochure toutes les consignes importantes qui permettent de monter et d’utiliser
 convenablement l’installation. Nous vous recommandons cependant de demander à votre revendeur de vous
 expliquer et de vous montrer le fonctionnement et la manipulation de l’appareil. Notre société, son S.A.V. et
 son service des ventes se tiennent bien sûr volontiers à votre disposition pour vous conseiller.
 Veillez lire attentivement toutes les informations contenues dans cette brochure d’information. Gardez
 précieusement ce mode d’emploi et remettez-le, le cas échéant, au futur propriétaire.
 Nous espérons que votre chauffe-eau sur socle ou chauffe-eau horizontal ALLIANTZ
 vous apportera entière satisfaction.
 Conditions d’utilisation et consignes importantes
 Cet appareil est exclusivement conçu pour produire de l’eau chaude dans des pièces fermées et ne doit
 être installé que par des professionnels agréés (en observant les normes professionnelles applicables,
 par exemple la norme ÖNORM B2531-1).
 Les chauffe-eau doivent être exclusivement utilisés conformément aux conditions indiquées sur la
 En plus des réglementations et normes nationales en vigueur (Autriche : ÖVE, ÖNORM, etc.), il est
 impératif de respecter également les conditions de raccordement dictées par la compagnie locale
 d’électricité et par la compagnie des eaux de votre région, ainsi que les instructions de montage et de
 service. La production d’eau chaude doit se conformer aux normes en vigueur (par exemple : ÖNORM
 H 5195-1).
 Le local dans lequel est utilisé l’appareil ne doit pas être exposé au gel. L’emplacement où sera monté
 l’appareil doit être choisi de manière à ce que les coûts d’intervention restent le plus bas possible, c’est-àdire qu’il faut pouvoir accéder facilement au chauffe-eau pour réaliser la maintenance nécessaire et les
 réparations et pour changer éventuellement certaines pièces. Cela signifie que le client final doit prendre
 toutes les mesures nécessaires au niveau du bâtiment pour que l’on puisse travailler facilement sans être
 gêné. Si le chauffe-eau doit être posé, monté et utilisé dans un endroit inhabituel (par exemple : greniers,
 pièces de vie au sol non résistant à l’eau, débarras, etc.), pensez aux éventuelles sorties d’eau et
 prévoyez un dispositif avec écoulement pour collecter l’eau susceptible de couler et éviter tout dommage
 indirect. L’appareil doit impérativement être monté conformément aux consignes ; il doit être installé et
 utilisé sur une surface plane pouvant supporter le poids du chauffe-eau rempli d’eau. Si l’eau est
 fortement calcaire, nous vous conseillons de monter en amont de l’appareil un adoucisseur vendu dans le
 commerce ou de ne pas dépasser une température de service maximale d’environ 65 °C.
 Raccordement côté eau sanitaire (résistant à la pression)
 Tous les chauffe-eau portant une plaque signalétique sur laquelle la pression nominale indiquée est de
 10 bars (autrefois : atm. ou kp/cm2) (en Suisse pression nominale de 6 bars), sont des chauffe-eau
 résistant à la pression et peuvent être raccordés à des conduites soumises à la pression
 correspondante (en Suisse 6 bars) et donc résister à cette pression. Si la conduite est soumise à
 une plus forte pression, il faut monter un réducteur de pression dans la conduite d’alimentation
 en eau froide ; cette mesure doit être prise par le client.
 Si vous utilisez pour raccorder le chauffe-eau des robinets ou soupapes qui ne sont pas appropriés ou
 qui fonctionnent mal et si vous dépassez la pression de service indiquée, vous perdrez tout droit à la
 garantie et aux prestations correspondantes pour notre chauffe-eau et ne pourrez faire jouer la
 responsabilité produit. Vous ne devez donc utiliser que des robinets et soupapes résistant à la pression.
 Il faut prévoir dans la conduite d’eau froide des dispositifs de sécurité contrôlés (pièces contrôlées) en
 vous conformant au schéma de raccordement ci-après. Il est obligatoire de monter dans le raccord
 d’eau de la conduite d’eau froide (arrivée d’eau froide) un groupe de sécurité pour chauffe-eau fermé
 contrôlé selon DIN 1988 ou ÖNORM B2531-1 (modèle contrôlé).
 Pour le raccord d’eau, il est obligatoire d’utiliser soit une soupape de sécurité à membrane contrôlée
 soit un groupe de sécurité à membrane pour chauffe-eau (pas de soupape à piston) résistant à la
 pression ! Un groupe de sécurité comprend un robinet d’arrêt, une soupape de contrôle, un clapet antiretour, un robinet de vidange et une soupape de sécurité avec écoulement pour le trop-plein d’eau
 provoqué par la dilatation. Il se monte entre la conduite d’alimentation en eau froide et l’arrivée d’eau
 froide du chauffe-eau en respectant l’ordre du dessin :
 Raccordement du chauffe-eau selon les normes DIN 1988 ou ÖNORM B2531-1 :
 Pour garantir le parfait fonctionnement des robinets et soupapes de raccordement, il est impératif de les
 monter dans des locaux protégés contre le gel. L’écoulement de la soupape de sécurité doit être ouvert
 et visible et la conduite d’écoulement du collecteur de gouttes (entonnoir pour le trop-plein d’eau dû à la
 dilatation) doit être reliée à la canalisation d’eaux usées pour que ni gel ni obturation ou autres choses
 de ce genre ne puissent causer de dysfonctionnements.
 Il est interdit de monter un robinet d’arrêt ou tout autre dispositif d’étranglement entre la soupape de
 sécurité et l’arrivée d’eau froide du chauffe-eau.
 La soupape de sécurité doit être réglée de manière à réagir à une pression inférieure à la pression
 nominale du chauffe-eau. Avant de raccorder définitivement le chauffe-eau, il faut rincer la conduite
 Une fois le raccordement effectué et le chauffe-eau rempli d’eau et exempt de toute bulle d’air,
 vérifier que les robinets et soupapes de raccordement fonctionnent bien.
 Lorsque vous tirez ou tournez (purge) le bouton de contrôle de la soupape de sécurité, l’eau doit
 pouvoir parfaitement couler dans l’entonnoir de trop-plein d’eau dû à la dilatation sans que l’eau soit
 Pour vérifier le clapet anti-retour, il faut fermer le robinet d’arrêt. Il ne doit pas sortir d’eau de la soupape
 de contrôle lorsqu’elle est ouverte. La soupape de sécurité doit être contrôlée conformément aux
 normes DIN 1988-8 ou ÖNORM B 2531-1.
 Pour manipuler le chauffe-eau, utiliser le robinet d’eau chaude sanitaire (mélangeur). Le chauffe-eau
 est donc constamment soumis à la pression des conduites. Pour protéger la cuve intérieure de toute
 surpression en cours de chauffage, le trop-plein d’eau dû à la dilatation doit s’écouler par la soupape de
 sécurité. Le clapet anti-retour empêche que l’eau chaude ne reflue dans le réseau de conduites d’eau
 froide lorsque la pression baisse dans les conduites et protège la cuve pour qu’elle ne chauffe pas
 quand il n’y a pas d’eau.
 Le robinet d’arrêt permet de couper le chauffe-eau du reste du circuit d’eau et donc de le couper de la
 pression du réseau de conduites d’eau froide et permet, le cas échéant, de vidanger le ballon par le
 Il faut éviter autant que possible tout raccordement circulaire en raison des pertes énergétiques
 considérables que cela peut entraîner. Si votre réseau d’eau sanitaire est extrêmement ramifiés et
 implique donc de monter une conduite circulaire, il est important de bien l’isoler et d’utiliser une
 minuterie et un thermostat pour piloter la pompe de circulation. La température de mise en marche à
 régler pour le thermostat doit être faible (45 °C). La tubulure de circulation doit être dotée d’un filet
 Corps de chauffe à vis
 Les chauffe-eau ALLIANTZ dont la désignation de type comporte un « ..M.. » sont dotés d’un manchon
 1 1/2“ qui peut être utilisé pour monter un corps de chauffe électrique à vis auxiliaire ou
 complémentaire. Les corps de chauffe à vis sont conçus pour être utilisés comme chauffage auxiliaire
 et non pour chauffer en continu.
 Ouverture de la bride
 Vous pouvez raccorder à la bride de la cuve de Ø 240 mm (diam. int. Ø 178 mm, trou Ø 210 mm, 12 x
 M12) et Ø 180 (diam. int. Ø 120 mm, trou Ø 150 mm, 8 x M12) des corps de chauffe électriques ou des
 échangeurs thermiques, selon le modèle d’installation que vous avez.
 Les corps de chauffe électriques doivent être montés de manière à ce que la sonde du régulateur de
 température se trouve dans la partie supérieure.
 Raccordement au chauffage central
 Chauffe-eau à échangeurs tubulaires
 Les échangeurs tubulaires montés dans le chauffe-eau sont conçus pour être raccordés à un chauffage
 central à eau chaude pour toutes les pressions et températures indiquées sur la plaque signalétique du
 chauffe-eau. Il est nécessaire d’utiliser une pompe pour la circulation forcée.
 Lorsque vous installez un chauffe-eau ALLIANTZ à échangeur tubulaire, vous devez monter un
 dispositif d’arrêt dans la conduite d’arrivée d’eau pour empêcher tout chauffage par retour dans le circuit
 de chauffage lorsque le chauffage central et les pompes thermiques ou le système électrique sont
 Mais il ne faut en aucun cas arrêter les conduites d’arrivée ou de retour d’eau, car sinon, l’eau qui se
 trouve dans l’échangeur thermique ne pourra pas se dilater, ce qui pourrait l’endommager.
 Les échangeurs tubulaires doivent être rincés avant la première mise en service.
 Ballon double enveloppe
 Le ballon double enveloppe ne doit être raccordé qu’à des chauffages centraux à eau chaude dont la
 température aller ne dépasse pas 110 °C maximum et la pression 3 bars. Si vous utilisez une pompe de
 charge, vous pouvez la commander par le biais du régulateur de la pompe (voir point 9). Si vous
 installez un ballon double enveloppe, vous devez monter un dispositif d’arrêt ou un frein de circulation
 pour empêcher tout chauffage par retour dans le circuit de chauffage lorsque le chauffage central et le
 système électrique sont arrêtés. Mais il ne faut en aucun cas arrêter l’arrivée ou le retour d’eau, car
 sinon, l’eau qui se trouve dans la double enveloppe ne pourra pas se dilater, ce qui risque
 d’endommager la cuve. Consignes de remplissage à respecter : lors de la mise en service, remplir
 d’abord la cuve intérieure, puis le système de chauffage central (la double enveloppe). Pour la vidange,
 vider d’abord la double enveloppe, puis la cuve intérieure. Lorsque l’appareil est en service, vous devez
 vérifier au niveau de l’installation que la pression de la cuve intérieure ne baisse pas en dessous de la
 pression du circuit de chauffage (double enveloppe). Si vous ne respectez pas les consignes de
 remplissage, la surpression relative de la double enveloppe risque d’endommager la cuve intérieure. La
 garantie et l’obligation d’indemnisation du fabricant ne s’appliquent pas à ce type de dommage.
 Consignes de montage importantes
 Lors du montage de l’appareil, conformez-vous aux croquis cotés et aux plaques signalétiques
 éventuellement jointes.
 ATTENTION : Pour que la surface de montage de l’appareil puisse supporter la charge indiquée et soit
 suffisamment résistante, et pour choisir l’emplacement de l’appareil, vous devez prendre en compte le
 poids du chauffe-eau avec le poids de l’eau de remplissage (contenu nominal).
 Vous trouverez les distances à respecter par rapport aux chaudières dans les documents du fabricant
 et dans les réglementations applicables.
 Si le chauffe-eau est encastré (coffrage), qu’il est monté dans de petites pièces étroites, dans un faux
 plafond ou à un autre endroit de ce genre, il faut impérativement que le bloc de raccordement de
 l’appareil (raccords d’eau, raccords électriques ou chauffage) reste accessible et qu’il ne puisse pas y
 avoir d’accumulation de chaleur. Pour pouvoir démonter la bride du chauffe-eau, il faut un espace libre
 de 500 mm.
 Lorsque vous choisissez le matériel à utiliser pour l’installation de l’appareil et l’ordre d’intervention,
 n’oubliez pas de prendre en compte les éventuelles réactions électrochimiques possibles (installations
 combinées !). La compensation de potentiel des conduites doit être conforme à DIN 50927.
 Ce type de corrosion provoque la formation d’éléments de corrosion. Une tension se forme dans ces
 éléments de corrosion entre la zone anode et la zone cathode. Les processus sont dépendants les uns
 des autres, mais peuvent avoir lieu à des distances variables. Les éléments de corrosion peuvent être
 provoqués par des différences de potentiel, comme c’est le cas pour la corrosion par contact. Dans ce
 cas précis, différents métaux sont en contact conducteur l’un avec l’autre par le biais d’un milieu
 conducteur d’ions (l’eau).
 Toutes les pièces métalliques intégrées (montées) dont la surface métallique est d’une certaine taille (p.
 ex. condensateur, thermopompes, échangeurs à ailettes, chauffages électriques) doivent être isolées
 électriquement du ballon. Pour protéger les éléments intégrés (montés) contre la corrosion due à une
 sortie de courant, nous vous conseillons de prévoir une résistance de contact définie d’environ 600 Ω (à
 moins que les éléments n’en aient déjà été dotés à l’usine). Les chauffe-eau ne doivent pas être
 transportés lorsque l’échangeur à ailettes est monté. Le montage doit être réalisé sur place.
 Si l’eau utilisée est une eau particulièrement agressive qui nécessite une installation spécifique, vous
 devez vérifier s’il n’est pas également nécessaire d’utiliser un modèle de chauffe-eau spécifique
 (renseignez-vous auprès de nos représentants ou adressez-vous directement à nous).
 Si vous ne respectez pas cette consigne, l’utilisation de l’appareil sera considérée comme non
 conforme en cas de dommage et vous n’aurez donc aucun droit à la garantie.
 Les chauffages montés sur l’appareil et fonctionnant à l’électricité sont équipés d’un thermorégulateur
 de sécurité qui éteint le chauffage de l’appareil lorsque la température atteint le seuil maximum de
 130 °C (EN 60335-2-21 ; ÖVE-EW41, partie 2 (500)/1 971). Vous devez donc prévoir les éléments de
 raccordement (tuyaux de raccordement, circulation, groupe de sécurité, etc.) de manière à ce qu’ils
 supportent des températures de 130 °C, pour le cas où le régulateur ne fonctionnerait pas, afin d’éviter
 tout endommagement éventuel.
 Seuls les spécialistes agréés sont autorisés à réaliser le montage et l’installation de l’appareil.
 L’exploitant de l’installation doit prendre toutes les mesures nécessaires pour que les personnes non
 familiarisées avec la manipulation de l’appareil ne puissent risquer de se brûler avec de l’eau brûlante.
 Le ballon en émail est protégé en série par une anode magnésium. Cette anode s’use et doit donc être
 contrôlée tous les 2 ans et changée si nécessaire. Cf. DIN 4753. Il est également possible de monter
 une anode à courant imposé (accessoires) sur les modèles qui le permettent en utilisant un réducteur à
 vis (accessoire).
 Affichage de la température, réglage de la température pour pompe de charge
 Si vous utilisez des systèmes de réglage étranger, vous devez prendre toutes les mesures nécessaires
 pour que la température de l’accumulateur ne dépasse pas 95 °C lorsque l’appareil fonctionne dans la
 10. Première mise en service
 Le local dans lequel l’appareil doit fonctionner ne doit pas être exposé au gel.
 La première mise en service et le premier chauffage de l’appareil doivent être surveillés par un
 Avant de mettre l’installation en marche pour la première fois et de la raccorder au réseau électrique, le
 ballon doit être rempli d’eau. Lors du premier remplissage, vous devez ouvrir le robinet d’écoulement du
 groupe de robinets et soupapes. Le chauffe-eau est plein lorsque l’eau sortant du tuyau d’écoulement
 est exempte de toute bulle d’air. Vérifiez que tous les raccords sont bien étanches, même ceux qui ont
 été fermés à l’usine (bride, manchon de l’anode...). Vérifiez ensuite qu’il n’y a pas de fuites sur les
 conduites et les colmater si vous en constatez. Comme nous l’avons indiqué au point 2, vous devez
 vérifier que le groupe de sécurité et les soupapes et robinets qui se trouvent entre l’arrivée d’eau froide
 et le ballon fonctionnent bien. Une fois que vous avez vérifié les fusibles (disjoncteurs de protection),
 tournez le bouton du thermostat des chauffe-eau électriques sur socle et des chauffe-eau horizontaux
 sur la température qui convient et vérifiez que le système d’arrêt thermostatique fonctionne bien.
 Une fois l’eau chauffée, la température réglée, la température effective de l’eau tirée et l’affichage de la
 température dont l’appareil est éventuellement doté doivent correspondre approximativement (après
 soustraction de l’hystérésis de commutation et des pertes dans les conduites).
 Lorsque l’eau qui se trouve dans le ballon est chauffée, elle change de volume.
 Pendant le chauffage, le trop-plein d’eau dû à sa dilation dans la cuve intérieure doit goutter par la
 soupape de sécurité. Cet égouttement est provoqué par le fonctionnement même de l’installation. Il ne
 faut pas l’arrêter en resserrant les soupapes.
 L’arrêt automatique de l’installation du chauffage électrique éventuellement monté ou de la chaudière
 doit être contrôlé.
 Attention : Le tuyau de sortie d’eau chaude et certains éléments du groupe de sécurité peuvent être
 11. Mise hors service, vidange
 Si vous arrêtez le chauffe-eau pour une période assez longue ou que vous ne l’utilisez pas, vous devez
 le couper complètement du réseau électrique si le chauffage est un chauffage électrique – désactivez le
 commutateur d’alimentation ou les coupe-circuit automatiques.
 Si le chauffe-eau se trouve dans un local où il peut geler, vous devez le vider avant que ne commence
 la saison froide si l’appareil doit rester plusieurs jours hors service.
 Pour vider l’eau sanitaire, fermez d’abord le robinet d’arrêt de la conduite d’alimentation en eau froide,
 puis vidangez l’appareil en ouvrant le robinet de vidange du groupe de sécurité et ouvrez parallèlement
 tous les robinets de puisage raccordés.
 Il est également possible de ne procéder qu’à une vidange partielle en ouvrant la soupape de sécurité
 et en passant par l’entonnoir de trop-plein d’eau dû à la dilatation (collecteur de gouttes). Pour ce faire,
 tournez la soupape de sécurité en position de contrôle.
 Attention : Il peut sortir de l’eau brûlante pendant la vidange !
 En cas de risque de gel, pensez que l’eau peut geler non seulement dans le chauffe-eau et dans les
 conduites d’eau chaude, mais également dans toutes les conduites d’alimentation en eau froide qui
 mènent aux robinets de puisage et à l’appareil même. Il est donc nécessaire de vider tous les tuyaux et
 robinets d’amenée d’eau (également ceux du circuit de chauffage = échangeur tubulaire) jusqu’à la
 partie de l’installation d’eau sanitaire (raccord d’eau sanitaire) qui ne risque pas de geler.
 Lorsque le chauffe-eau est remis en service, veillez impérativement à ce qu’il soit rempli d’eau et
 que l’eau sortant des robinets et soupapes soit exempte de bulles.
 12. Contrôle, maintenance, entretien
 Au cours du chauffage, vous devez voir le trop-plein d’eau dû à la dilatation goutter au niveau de
 l’écoulement de la soupape de sécurité. Lorsque le chauffage est au maximum (~ 80 °C), la quantité
 d’eau s’écoulant en raison de la dilatation se monte à environ 3,5 % du contenu nominal du ballon.
 Vous devez régulièrement vérifier que la soupape de sécurité fonctionne bien. Lorsque vous tirez ou
 tournez le bouton de contrôle de la soupape de sécurité sur la position de contrôle, l’eau doit couler
 librement de la soupape de sécurité dans l’entonnoir d’écoulement.
 Attention : L’arrivée d’eau froide et les éléments de raccordement au chauffe-eau peuvent chauffer
 pendant cette procédure. Lorsque le chauffe-eau ne chauffe pas ou que personne ne tire d'eau chaude,
 il ne doit pas sortir de gouttes d'eau de la soupape de sécurité. Si cela arrive, c’est soit que la pression
 des conduites d’eau est supérieure à la valeur admise (en Suisse supérieure à 6 bars) soit que la
 soupape de sécurité est défectueuse. Si la pression des conduites d’eau est supérieure à la valeur
 admise (6 bars en Suisse), vous devez utiliser un réducteur de pression.
 Si l’eau est extrêmement calcaire, vous devez faire appel à un spécialiste au bout d’un à deux ans de
 service et lui demander d’éliminer les incrustations qui se sont formées à l’intérieur du ballon et le tartre
 qui s’y est déposé. Pour nettoyer le ballon, passez par l’ouverture de la bride, démonter la bride et
 nettoyer le ballon. Lorsque vous remontez la bride, utilisez un joint neuf. Serrer les vis en croix en
 utilisant un couple de serrage de 20 Nm ±5 Nm. La cuve intérieure en émail spécial du chauffe-eau ne
 doit pas entrer en contact avec le solvant utilisé pour enlever le tartre. Ne pas utiliser la pompe de
 détartrage ! Rincez ensuite l’appareil abondamment et observez le chauffage comme pour une
 Pour que vous puissiez avoir recours à la garantie accordée par le fabricant, l’anode de protection
 montée dans l’appareil doit faire l’objet d’un contrôle documenté, réalisé par un spécialiste au maximum
 tous les 2 ans de service.
 L’anode à courant imposé a une durée de vie pratiquement illimitée. Son bon fonctionnement doit être
 régulièrement surveillé sur le voyant de contrôle qui affiche deux états de service :
 Vert : installation OK.
 Rouge clignotant : défaillance : appelez le S.A.V. !
 Pour que le chauffe-eau fonctionne parfaitement, il est impératif que le réservoir soit rempli d’eau.
 d) N’utilisez ni produits nettoyants récurants ni diluants pour peinture (du type nitro, trichlor, etc.). Le mieux
 est de nettoyer le chauffe-eau avec un chiffon humide sur lequel vous aurez versé quelques gouttes
 d’un nettoyant ménager liquide.
 e) L’échangeur à tubes lisses doit être rincé comme il convient avant de réaliser la première installation
 (nous vous recommandons d’autre part de monter un filtre contre l’encrassement). Si vous n’utilisez pas
 l’échangeur à tubes lisses pour faire fonctionner le chauffe-eau (mais par exemple uniquement le
 chauffage électrique), vous devez le remplir complètement d’un mélange de glycol adapté pour
 empêcher toute corrosion que pourrait provoquer l’eau de condensation qui se forme. L’échangeur à
 tubes lisses plein ne doit pas être fermé des deux côtés une fois que vous l’avez rempli (augmentation
 de la pression en fonction de la température).
 Le chauffe-eau doit être exclusivement utilisé conformément aux conditions indiquées sur la plaque
 signalétique. En plus des réglementations et normes nationales en vigueur, vous devez respecter
 également les conditions de raccordement spécifiées par la compagnie locale d’électricité et la
 compagnie des eaux de votre région et les instructions de montage et d’utilisation.
 g) Le local dans lequel l’appareil fonctionne ne doit pas être exposé au gel. L’emplacement où sera monté
 l’appareil doit être choisi de manière à ce que les coûts d’intervention restent le plus bas possible, c’està-dire qu’il faut pouvoir accéder facilement au chauffe-eau pour réaliser la maintenance nécessaire et
 les réparations et pour changer éventuellement certaines pièces. Si l’eau est fortement calcaire, nous
 vous conseillons de raccorder en amont un adoucisseur vendu dans le commerce, car la formation
 naturelle de tartre ne donne pas droit à la garantie accordée par le fabricant. Pour que le chauffe-eau
 fonctionne comme il convient, la qualité de l’eau potable doit correspondre à la qualité définie dans les
 réglementations et lois nationales (par exemple : ordonnance ministérielle sur la qualité de l’eau à
 usage humain – ordonnance concernant l’eau potable TWV ; journal officiel autrichien II n° 304/2001).
 13. Raccord électrique
 Le raccord au réseau électrique doit être réalisé en conformité avec les réglementations et normes
 nationales en vigueur, avec les conditions de raccordement correspondantes de la compagnie locale
 d’électricité et de la compagnie des eaux de votre région et doit impérativement être fait par un
 électricien agréé. Les mesures de protection imposées doivent être prises très exactement pour qu’en
 cas de dérangement ou de panne sur l’alimentation électrique du chauffe-eau, aucun autre appareil
 alimenté par le système électrique ne soit touché (p. ex. congélateur, pièces à usage médical, unités
 d’élevage intensif, etc.).
 Si l’appareil est monté dans des pièces avec baignoire ou douche, il doit être installé conformément aux
 lois et réglementations nationales (par exemple celle de l’ÖVE-SEV ou de la VDE).
 Les conditions techniques de raccordement de la compagnie d’électricité concernée doivent
 impérativement être respectées.
 Vous devez monter en amont du circuit électrique un disjoncteur différentiel avec un courant de
 déclenchement de I∆N ≤ 30mA.
 L’appareil ne doit être raccordé qu’à des lignes fixes.
 En amont de l’appareil doit se trouver un dispositif de séparation coupant tous les pôles avec un
 intervalle de contact de 3 mm minimum. C’est une exigence que remplit par exemple un disjoncteur de
 Avant de mettre l’appareil en service (courant électrique), vous devez impérativement remplir le ballon
 Conformément aux consignes de sécurité, vous devez couper le courant d’alimentation du chauffe-eau
 avant toute intervention, prendre les mesures nécessaires pour que personne ne puisse le remettre en
 marche et vérifier qu’il est bien hors tension. Seul un électricien agréé est autorisé à réaliser des
 travaux sur le système électrique de l’appareil.
 Le raccordement électrique doit être impérativement réalisé en respectant les indications indiquées sur
 le schéma de branchement collé dans la zone de raccordement du chauffe-eau !
 14. Garantie et responsabilité produit
 La garantie est accordée conformément aux dispositions légales en vigueur en Autriche et dans l’Union européenne.
 Pour que les prestations de garantie soient fournies par le fabricant (ci-après dénommé « fabricant »), il faut que la
 facture payée à l’achat de l’appareil faisant l’objet d’une demande de garantie soit présentée, l’identité de l’appareil
 devant y être indiquée clairement avec la désignation du type d’appareil et du numéro de fabrication et devant être
 prouvée par le demandeur.
 Le montage, l’installation, le raccordement et la mise en service de l’appareil faisant l’objet de la réclamation doivent
 avoir été réalisés par un électricien et un installateur agréés dans le respect de toutes les consignes concernées, tels
 qu’ils sont prévus par la loi et décrits dans les instructions de montage et d’utilisation. Le chauffe-eau (sans jaquette ni
 jaquette synthétique) doit être protégé des rayons du soleil pour éviter que la mousse PU ne change de couleur et
 pour empêcher toute déformation éventuelle des pièces en plastique.
 Le local dans lequel est utilisé l’appareil ne doit pas être exposé au gel. L’emplacement où sera monté l’appareil doit
 être choisi de manière à ce que les coûts d’intervention restent le plus bas possible, c’est-à-dire qu’il faut pouvoir
 accéder facilement au chauffe-eau pour réaliser la maintenance nécessaire et les réparations et pour changer
 éventuellement certaines pièces. Si le chauffe-eau doit être posé, monté et utilisé dans un endroit inhabituel (par
 exemple : greniers, pièces de vie au sol non résistant à l’eau, débarras, etc.), pensez aux éventuelles sorties d’eau et
 prévoyez un dispositif avec écoulement pour collecter l’eau susceptible de couler et éviter tout dommage indirect.
 Aucune garantie ne sera accordée dans les cas suivants :
 Transport non conforme, usure normale, endommagement intentionnel ou dû à une négligence, emploi de la force
 sous quelque forme que ce soit, endommagements mécaniques ou dommages provoqués par le gel ou provoqués en
 dépassant, ne serait-ce qu’une fois, la pression de service indiquée sur la plaque signalétique, utilisation d’éléments
 de raccordement non conformes à la norme ou, sur le chauffe-eau, d’éléments de raccordement qui ne fonctionnent
 pas ou également de robinets de puisage non appropriés ou ne fonctionnant pas. Casse de pièces en verre ou en
 plastique, éventuelles différences de couleur, dommages dus à une utilisation non conforme, en particulier dus au
 non-respect des instructions de montage et se service (instructions de service et d’installation), dommages provoqués
 par une influence extérieure, raccordement à la mauvaise tension, dommages provoqués par la corrosion et dus à
 l’utilisation d’une eau agressive – eau non potable – conformément aux réglementations nationales (p. ex.
 l’ordonnance autrichienne sur l’eau potable TWV – journal officiel autrichien II n° 304/2001), formatio n naturelle de
 tartre, manque d’eau, incendie, inondation, foudre, surtension, panne de courant ou tout autre cas de force majeure.
 Pénétration de corps étrangers dans l’eau ou réactions électrochimiques (par exemple : installations combinées), nonrespect des documents de planification, non-respect des délais pour le renouvellement de l’anode de protection ou
 renouvellement non documenté, nettoyage ou manipulations non réalisés ou mal faits et tout non-respect de la norme
 provoquant une perte de valeur de l’appareil ou en limitant le bon fonctionnement, ne serait-ce que légèrement. Il est
 également impératif de respecter toutes les consignes correspondant aux normes ÖNORM B 2531 ou DIN 1988 (EN
 806) ou les prescriptions et lois nationales correspondantes.
 Si la réclamation est justifiée, vous devez la signaler au service après-vente le plus proche agréé par le fabricant.
 Celui-ci se réserve le droit de choisir entre remplacer la pièce défectueuse, la faire réparer ou encore échanger
 l’appareil défectueux contre un appareil en bon état de même valeur. Par ailleurs, le fabricant se réserve
 expressément le droit d’exiger de l’acheteur qu’il lui envoie l’appareil faisant l’objet de la réclamation.
 Seules les personnes qui y auront été autorisées par le fabricant ont le droit de faire des réparations dans le cadre de
 la garantie. Les pièces changées redeviennent la propriété du fabricant. S’il s’avère nécessaire de faire des
 réparations sur le chauffe-eau dans le cadre de la révision de l’appareil, celles-ci vous seront facturées sous forme de
 coûts de réparation et de coûts de matériel correspondants.
 En cas d’interventions externes que nous n’aurons pas demandées expressément, même si ces dernières sont
 réalisées par un installateur agréé, vous perdrez tout droit à la garantie. Les coûts engendrés par des réparations
 réalisées par de tierces personnes ne seront pris en charge que si le fabricant a reçu une demande de réparation
 pour défauts et qu’il n’a pas rempli ses obligations de changer ou réparer l’appareil ou qu’il ne l’a pas fait dans un
 délai convenable.
 Le délai de garantie n’est ni renouvelé ni prolongé lorsqu’une intervention est effectuée sous garantie, que des
 prestations de garantie sont fournies et que des travaux de révision et de maintenance sont réalisés.
 Les dommages provoqués par le transport ne seront vérifiés et éventuellement reconnus que s’ils sont communiqués
 au fabricant par écrit au plus tard un jour ouvrable après livraison.
 10. Toutes les demandes allant au-delà des prestations de garantie, telles que les demandes de dommages-intérêts ou
 d’indemnisation pour dommages indirects, sont exclues, en cas de recevabilité juridique. Les heures de travail
 proportionnelles correspondant aux réparations et les coûts engendrés par la remise de l’installation dans son état
 d’origine sont entièrement à la charge de l’acheteur. La garantie promise ne s’étend qu’aux réparations et au
 remplacement de l’appareil conformément à cette déclaration de garantie. Les clauses des conditions de vente et de
 livraison du fabricant restent valables dans leur totalité dans la mesure où elles ne sont pas modifiées par les
 présentes conditions de garantie.
 11. Les prestations qui sont fournies en dehors du cadre de ces conditions de garantie seront facturées.
 12. Pour que les prestations de garantie soient fournies par le fabricant, il faut d’une part que l’appareil ait été payé dans
 son intégralité au fabricant et d’autre part que le demandeur ait rempli la totalité de ses obligations vis-à-vis du
 13. Une garantie complémentaire est accordée pour les cuves émaillées des chauffe-eau pour un délai de 5 ans à
 compter de la date de livraison, les conditions de garantie énumérées aux articles 1 à 11 gardant leur entière validité.
 Si les conditions de garantie ne sont pas remplies, les conditions de garantie applicables sont les conditions légales
 du pays fournisseur.
 14. Pour faire valoir ses droits conformément à la loi autrichienne sur la responsabilité produit en vigueur, il faut tenir
 compte des points suivants :
 Les demandes éventuelles déposées au titre de la responsabilité produit pour régler les dommages dus au vice d’un
 produit ne sont justifiées que si toutes les mesures et tous les impératifs prescrits nécessaires au parfait
 fonctionnement de l’appareil en conformité avec les normes ont été respectés. Ceci implique par exemple qu’il faut
 changer l’anode comme prescrit et le documenter, raccorder l’appareil à la bonne tension de service, éviter tout
 dommage pouvant être causé par une utilisation non conforme de l’appareil, etc. On peut donc conclure de ces
 conditions que, si toutes les consignes (normes, instructions de montage et de service, directives générales, etc.) ont
 été respectées, le défaut constaté sur l’appareil ou le produit et à l’origine du dommage indirect causé n’aurait pas dû
 se présenter. Il est par ailleurs impératif que tous les documents nécessaires au règlement du problème soient mis à
 notre disposition, par exemple la dénomination et le numéro de fabrication du chauffe-eau, la facture du revendeur et
 du concessionnaire, ainsi qu’une description du dysfonctionnement pour l’analyse technique en laboratoire du
 chauffe-eau faisant l’objet de la réclamation (indispensable, car le chauffe-eau est analysé par un expert qui se
 charge d’identifier la cause du défaut). Pour que le chauffe-eau ne puisse être confondu avec un autre appareil au
 cours du transport, il faut qu’il porte une fiche de signalisation parfaitement lisible (avec si possible l’adresse et la
 signature du client final). Il est nécessaire de réaliser des photos montrant l’étendue du dommage, l’installation
 (conduite d’alimentation en eau froide, sortie de l’eau chaude, conduites aller et retour du chauffage, robinets et
 soupapes de sécurité, vase d’expansion le cas échéant) et l’emplacement du défaut constaté sur le chauffe-eau. Par
 ailleurs, le fabricant se réserve expressément le droit d’exiger de l’acheteur qu’il apporte les documents et appareils
 ou pièces nécessaires au traitement de la demande. Pour que les prestations exigées au titre de la responsabilité
 produit soient fournies, il revient entièrement à la personne ayant subi le dommage de prouver que ce dommage a été
 causé par le produit. Les demandes de dommages-intérêts ne sont acceptées conformément à la loi autrichienne sur
 la responsabilité produit que pour la part de la valeur dépassant 500 euros (franchise). Tant que les faits et les
 circonstances n’auront pas été clarifiés dans leur totalité et que l’origine du défaut n’aura pas été déterminée, toute
 éventuelle faute du fabricant sera absolument exclue. Le non-respect des instructions de service et de montage et
 des normes applicables doit être considéré comme une négligence et entraîne l’extinction de toute responsabilité
 dans le cadre des demandes de dommages-intérêts.
 Les illustrations et caractéristiques ne nous engagent pas et peuvent être modifiées dans le cadre
 d’améliorations techniques sans que nous soyons obligés de le signaler.
 Sous réserve de fautes d’impression et de modifications techniques.
 Austria Email HR 300 Technical data
 Panasonic HRS300 Operating Instructions
 HR 200 - 300 HRS 200 - 300
 0000 928306 00 Texte Livret neutre 7 langues(New)
 235160-3_Allgemein neutral.indd
 Notice_SSC
 5 - Plastor AS
 manuel_ballon_thermodynamique
 Texte du livret ARISTON 4 langues
 Mode d`emploi des générations d`appareils précédentes
 Notice d`utilisation Mode d`emploi auroTHERM exklusiv
 Manuel d'installation et de fonctionnement Modèles: 497-2067 CBX-CWX-I-S-N_100160858_2000001310_Rév G
 Manuel d`installation et de fonctionnement Modèles: 497
 I-O Manual - French Canadian
 NT_STELLIS_SOLAIRE2
 STORACELL - enrdd.com
 comprendrechoisir-le-guide-du-chauffe
 ELM Leblanc stellismodul
 NT_STELLIS_module_2