text:
Stambula (, ; vēsturiskie nosaukumi: Bizantija, Konstantinopole, Konstantīnija) pēc iedzīvotāju skaita ir lielākā pilsēta Eiropā (4. lielākā pilsēta pasaulē) un ir Turcijas kultūras un finanšu centrs. Pilsēta aptver 25 no visiem Stambulas ila rajoniem. Stambula atrodas abpus Bosfora šaurumam valsts ziemeļrietumos, un tajā ietilpst dabiskā osta Zelta rags. Pilsēta atrodas gan Eiropā (Trāķija), gan Āzijā (Anatolija), kuras šķir Bosfora šaurums, un tādēļ tā ir vienīgā metropole pasaulē, kas izvietojas divos kontinentos. Stambula vēsturē ir bijusi galvaspilsēta Romas impērijai (330—395), Bizantijas impērijai (395—1204 un 1261—1453), Latīņu impērijai (1204—1261) un Osmaņu impērijai (1453—1922). Stambula ir viena no 2010. gada Eiropas kultūras galvaspilsētām. 1985. gadā Stambulas vēsturiskos rajonus iekļāva UNESCO Pasaules mantojuma sarakstā.
 Pilsētas nosaukums
 Pilsētas mūsdienu nosaukums İstanbul [istɑnbul] jau kopš 10. gadsimta lietots dažādos variantos un bija kļuvis par pilsētas nosaukumu turku sarunvalodā jau pirms ieņemšanas (1453). Šis vārds cēlies no grieķu εις την Πόλιν ("pilsētā") vai στην Πόλη [istimbɔlin] ("uz pilsētu").
 Senākais pilsētas nosaukums bija Bizantija (). Romas imperators Konstantīns I pilsētu pasludināja par impērijas austrumu galvaspilsētu, nosaucot to par Nova Roma (Jauno Romu). Vēlāk pilsētu par godu Konstantīnam I sāka saukt par Konstantinopoli (t.i., "Konstantīnpili"), un šis nosaukums kļuva daudz populārāks nekā Nova Roma. Pirmo reizi pilsētu par Konstantinopoli oficiāli sāka saukt imperators Teodosijs II (408—450). Šis nosaukums kļuva par pilsētas oficiālo nosaukumu uz visu Bizantijas pastāvēšanas laiku, un Rietumu valstīs pilsētu šādi sauca līdz 20. gs. sākumam. Arī Latvijas Republikas pastāvēšanas pirmajā periodā tika plašāk lietots Konstantinopoles, nevis Stambulas vārds Neoficiāli pilsētu sauca arī par Septiņkalnu pilsētu (tāpat kā Roma), un tādēļ pilsētas ģerbonī attēloti septiņi kalni ar mošeju uz katra kalna. Citi populāri nosaukumi ir Vasilevousa Polis (Pilsētu karaliene); Dersaadet, kas cēlies no Der-i Saadet (Laimes durvis) — šis nosaukums bija populārs 19. gs. beigās un dažkārt tiek lietots arī mūsdienās.
 Saskaņā ar Turcijas Pasta likumu arī starptautiskajā sarakstē pilsēta visās valodās saucama par Istanbul.
 Administratīvais iedalījums
 Stambula atrodas Stambulas ilā, kurā pavisam ir 32 rajoni, no tiem 25 ir pilsētas rajoni. Rajoni atkarībā no atrašanās vietas, apdzīvotības un apbūves var būt iedalīti mikrorajonos (mahalle), kvartālos (semt), lauku teritorijās (belediye) un pagastos (köy). Lauku teritorijas pašvaldībai (belediye) var būt pakļauti arī tajā esošie mikrorajoni (mahalle).
 Arhipelāgs
 Avdžilaras rajons
 Bādžilaras rajons
 Bahčelievleras rajons
 Bakirkējas rajons
 Bajrampašā rajons
 Bešiktašas rajons
 Bejolu rajons
 Bījīkčekmedžes rajons
 Bejkozas rajons
 Čataldžas rajons
 Eminēnī rajons
 Ejīpas rajons
 Esenleras rajons
 Fatihas rajons
 Gāziosmanpašā rajons
 Gīngērenas rajons
 Kadikējas rajons
 Kāithanes rajons
 Kartalas rajons
 Kīčīkčekmedžes rajons
 Maltepes rajons
 Pendikas rajons
 Sarijeras rajons
 Silivri rajons
 Sultanbejli rajons
 Šiles rajons
 Šišli rajons
 Tuzlas rajons
 Īmranijes rajons
 Īskīdaras rajons
 Zejtinburnu rajons
 Vēsture
 667. gadā p.m.ē. sengrieķu kolonisti no Megaras pilsētas nodibināja pilsētu, ko nosauca par Bizantiju (Βυζάντιον) sava valdnieka Biza vārdā. 196. gadā pilsētu izpostīja romiešu imperators Septīmijs Severs. 330. gadā Konstantīns Lielais izvēlējās Bizantiju par Romas impērijas galvaspilsētu un nosauca to savā vārdā par Konstantinopoli.
 Pēc Rietumromas impērijas krišanas Konstantinopole turpināja būt par atlikušās Romas impērijas daļas galvaspilsētu. Kaut arī valsts turpināja saukties par Romas impēriju (Βασιλεία Ῥωμαίων, Basileía Romaíon), Rietumu vēsturnieki šo valsti no 16. gadsimta sāka dēvēt par Bizantijas impēriju, lai nejauktu ar Svēto Romas impēriju. Līdz pat Krusta kariem Konstantinopole bija lielākā Eiropas pilsēta, bet Bizantijas impērija — spēcīgākā Eiropas valsts. Īpašu uzplaukumu Konstantinopole piedzīvoja imperatora Justiniāna I valdīšanas laikā (527—565).
 8. un 9. gadsimtā Konstantinopole bija ikonoklastu kustības centrs.
 1054. gadā notika Lielā Shizma — Romas pāvests un Konstantinopoles patriarhs izslēdza viens otru no baznīcas, un Konstantinopole kļuva par ortodoksās kristietības jeb pareizticības centru.
 Ceturtā krusta kara laikā 1204. gadā krustneši pēc Venēcijas Republikas ierosmes ieņēma un nopostīja Konstantinopoli. Bizantijas impērijas vietā tika nodibināta katoliskā Latīņu impērija. Pēc 60 gadiem Nīkajas impērijas valdnieks Mihails VIII Paleologs 1264. gadā Konstantinopoli atkaroja un atjaunoja Bizantijas impēriju. 1453. gada 29. maijā Konstantinopoli ieņēma turki, un tā kļuva par Osmaņu impērijas galvaspilsētu ar nosaukumu Konstantīnija (Konstantiniye). Par Stambulu (İstanbul) pilsētu oficiāli pārsauca tikai Turcijas republikas laikā 1930. gada 28. martā.
 Konstantīnija bija Osmaņu impērijas galvaspilsēta līdz pat 1923. gadam, kad jaunās Turcijas republikas galvaspilsēta tika pārcelta uz Ankaru. Pilsētas grieķu minoritāte pakāpeniski atstāja pilsētu pēc Pirmā pasaules kara, un pēc 1955. gada septembra Stambulas grautiņiem gandrīz visi grieķi bija pārcēlušies uz Grieķiju.
 Sākot no 20. gadsimta otrās puses, Stambulā strauji pieauga iedzīvotāju skaits, jo attīstījās rūpniecība, un uz pilsētu pārcēlās iedzīvotāji no Turcijas lauku apvidiem.
 Stambula Osmaņu impērijā
 1453. gada 29. maijā sultāns Mehmeds II Iekarotājs Osmaņu impērijas karaspēka priekšgalā iesoļoja Konstantinopolē pēc 53 dienu ilgā aplenkuma. Aplenkuma laikā Konstantinopoles mūros ar lielgabaliem bija izšauti milzīgi caurumi. 1453. gadā Konstantinopole kļuva par trešo Osmaņu impērijas galvaspilsētu.
 Uzreiz pēc pilsētas ieņemšanas turki (osmaņi) uzsāka Lielā tirgus un Topkapi pils celtniecību un tika likti pamati visām islāma reliģiskajām celtnēm, piemēram, Fatiha mošejai un tās skolām un pirtīm. Pilsētas iedzīvotājiem osmaņi mācīja ar spēku un drošsirdību veikt pilsētas stiprināšanu visās jomās. Iedzīvotāju sastāvs krasi mainījās — tā kā osmaņi bija iecietīgi pret visām reliģijām, pilsētā no visas impērijas ieradās jūdi, kristieši un musulmaņi, veidojot jaunu, kosmopolītisku sabiedrību.
 Suleimana I Lieliskā laikā pilsēta pieredzēja nebijušu uzplaukumu mākslā un arhitektūrā. Armēņu izcelsmes impērijas galvenais arhitekts Sinans uzprojektēja vairākas skaistākās pilsētas mošejas un dažādas citas pilsētas ēkas. Pilsētā ziedu laikus pieredzēja keramika un kaligrāfija.
 Pilsētā sāka ierasties sūfiji, kas pārstāvēja islāmā plaši izplatīto Mevlevī ordeni. Osmaņu impērijas laikā pilsētā vien aktīvi darbojās vairāk nekā simt Mevlevī ordeņa tekkes.
 Vairākas šīs tekkes pastāv vēl mūsdienās un darbojas atsevišķās mošejās kā daļa no tur ierīkotā muzeja — piemēram, Džerahi tekke Fātihā, Sunbula Efendi un Ramazāna Efendi mošeja Fātihā, Galatas Mevlevīhane Bejolu rajonā, Jahjas Efendi (Jāņa Kristītāja) tekke Bešiktašā un Bektaši tekke Kadikojā (Kadıköy).
 1870. gadu sākumā Osmaņu impērija pilsētu strauji modernizēja, uzbūvējot jaunus tiltus, ieviešot modernu apūdeņošanas sistēmu, ieviešot piemērotu elektrības padevi, tramvaju sistēmu un publisko telefonu sistēmu.
 Ģeogrāfija
 Stambula atrodas Turcijas Marmora jūras reģionā. Tā pilnībā apņem Bosfora šaurumu, un tādēļ pilsēta vienlaicīgi atrodas gan Eiropā, gan Āzijā. Pavisam pilsētas teritorijas platība ir 1539 km2, bet Stambulas ila platība ir 6220 km2.
 Klimats
 Pilsētā valda okeāniskais klimats—vidusjūras klimats ar karstu un mitru vasaru, bet aukstu, lietainu un sniegainu ziemu. Pilsētas gaisa mitrums ir tik liels, ka siltā temperatūra šķiet daudz augstāka nekā tā ir, bet zemā temperatūra liekas daudz zemāka. Gadā nokrišņu daudzums sasniedz 844 mm, un diezgan bieži nokrišņi ir bieza sniega formā, snigšana var turpināties pat vairākas nedēļas. Snieg parasti laikā no decembra līdz martam. Vasaras mēnešos no jūnija līdz septembrim vidējā gaisa temperatūra ir 28 °C. Siltākais mēnesis ir jūlijs, kad vidējā gaisa temperatūra ir 23,3 °C, bet aukstākais mēnesis ir janvāris ar vidējo temperatūru 5,6 °C. Ja tālāk pilsētas austrumos temperatūra ir vēl zemāka. Vasara nav tik sausa kā citās Turcijas kūrortpilsētās Vidusjūras piekrastē, un pilsētā pastāvīgi ir diezgan spēcīgs vējš ar vidējo ātrumu 17 km/h (11 m/h).
 Pilsētvide
 Arhitektūra
 Pilsētā ir daudz ievērojamu arhitektūras pieminekļu. Savā ilgajā pastāvēšanas laikā Stambula ir ieguvusi kultūru un tautību saliedētājas slavu. Tādēļ pilsētā ir vairākas ievērojamas vēsturiskas mošejas, baznīcas, sinagogas, pilis, cietokšņi un torņi.
 Seno grieķu un romiešu celtnes
 Viens no vecākajiem pieminekļiem no senajiem laikiem ir Serpentīna kolonna, ko uzcēla par godu uzvarai pār persiešiem 479. g. p.m.ē. Pēc pilsētas pasludināšanas par galvaspilsētu Konstantīns Lielais šo kolonnu pārcēla uz hipodromu, kur tā stāv arī mūsdienās. 1700. gadā kāds no Polijas vēstniecības locekļiem vizītes laikā sabojāja serpentīna augšdaļu un nolauza čūsku galvas, kas tagad tiek glabātas Stambulas arheoloģijas muzejā.
 408. g. p.m.ē. Atēnu ģenerālis Alkibiads uzcēla vienu no tagadējiem pilsētas simboliem — Jaunavas (Leandra) torni, lai kontrolētu persiešu kuģu pārvietošanos caur Bosfora šaurumu. Tajā laikā tornis atradās starp Bizantionas un Halkēdonas pilsētām, un 1110. gadā imperators Aleksijs Komnenijs to paplašināja un pārveidoja par cietoksni. Vēlāk torni vairākas reizes pārbūvēja osmaņi — lielākās pārbūves notika 1509. un 1763. gadā. Pēc 1999. gada 17. augusta zemestrīces notika pēdējās lielākās pārmaiņas, pievienojot papildu metāla nostiprinājuma konstrukcijas.
 Romiešu ievērojamākie arhitektūras pieminekļi: Konstantīna kolonna (turku valodā: Çemberlitaş), ko 330. gadā uzcēla Konstantīns Lielais par godu pilsētas pasludināšanai par Romas impērijas galvaspilsētu, un kolonnā iebūvētas detaļas no krusta un citi vairāki artefakti, kas piederējuši Jēzum Kristum un Jaunavai Marijai; Mazulkemeras akvedukts; Valensa akvedukts; Gotu kolonna; Serālija rags; Milions, kas kalpoja par atskaites punktu attālumiem no Konstantinopoles līdz citām Romas impērijas pilsētām; Konstantinopoles hipodroms, kas celts pēc Romā esošā Circus Maximus parauga.
 Bizantiešu celtnes
 Bizantiešu arhitektūra sākuma posmā turpināja romiešu klasiskās formas ar kupoliem un arkām, bet vēlāk šos virzienus attīstīja, un jaunākie risinājumi redzami Svētās Gudrības (Svētās Sofijas) katedrāles arhitektūrā. Svētā Sofijas katedrāle tika iesvētīta 537. gadā, 1453. gadā Osmaņu turki to pārveidoja par Ajasofjas mošeju un 1935. gadā — par muzeju.
 Līdz mūsdienām vislabāk saglabājies bizantiešu arhitektūras paraugs ir Anēmu cietums, kas ietilpst aizsargmūru kompleksā pie Blahernas. Tā ir cietoksnim līdzīga celtne ar vairākiem torņiem un pazemes cietuma kamerām, ko uzcēla Hēraklija valdīšanas laikā (610—641).
 Līdz 8. gs. tika uzceltas lielākā daļa baznīcu ar zelta ikonām, bet daudzas no tām iznīcināja Pirmajā ikonoklastu periodā (730—787), kas sākās līdz ar Izaurijas Leo III nākšanu pie varas. Ikonoklasti šajā periodā uzskatīja, ka Jēzus Kristus un citu kristietības personāžu attēlošana ikonās un citos zīmējumos ir grēks, un tādēļ viņi ar varu tos likvidēja, neskatoties uz vairāku priesteru protestiem. Pirmajam periodam sekoja otrais ikonoklastu periods (814—842), kuru sāka Armēnijas Leo V.
 Saskaņā ar Teofila sievas Teodoras lēmumu 843. gadā tika atkal atļautas ikonas un vairākās baznīcās tika no jauna uzstādītas zelta ikonas. Tomēr atsevišķās ēkās ikonas netika atjaunotas, un, piemēram, Svētās Irēnes baznīcā joprojām redzams ikonoklastu perioda izskats.
 1204. gadā Otrā krusta gājiena laikā lielākā daļa pilsētas ievērojamo celtņu tika izlaupītas un lielu daļu pilsētas arhitektūras un mākslas priekšmetu aizveda uz Venēciju, jo Konstantinopoles izlaupīšanu organizēja Venēcijas dodžs Enriko Dandolo. Tika izvestas tādas lietas kā slavenā Tetrarhu statuja un četru bronzas zirgu statuja no Konstantinopoles hipodroma, kuras tagad stāv pie Svētā Marka bazilikas.
 Porfirogenitus pils (turku valodā: Tekfur Sarayı) ir vienīgā līdz mūsdienām saglabājusies daļa no Blahernes pils, un tā celta Ceturtā krusta gājiena laikā. Tajā pašā laikā (1233) Zelta raga ziemeļu pusē dominikāņu mūki uzcēla Sv. Pāvila baznīcu.
 Osmaņu celtnes
 1394. gadā osmaņi Bosfora Āzijas pusē uzcēla Anatolijas cietoksni (turku valodā: Anadoluhisarı), bet 1452. gadā, gadu pirms Konstantinopoles iekarošanas, Eiropas pusē — Romas cietoksni (turku valodā: Rumelihisarı). Šo cietokšņu galvenais uzdevums bija ar tālas distances lielgabalu palīdzību nepieļaut dženoviešu koloniju kuģu satiksmi un bloķēt iespējamās piegādes Konstantinopolei no ārpasaules.
 Pēc pilsētas ieņemšanas sultāns Mehmeds II uzsāka apjomīgu pilsētas pārbūves plānu, kas paredzēja uzcelt tādus lielus objektus kā Ejupas sultāna mošeja, Fatiha mošeja, Topkapi pils, Stambulas lielais tirgus un Jedikules cietoksnis. Vēlāk citi osmaņu sultāni uzcēla arī tādus ievērojamus objektus kā Suleimana mošeja, Zilā mošeja, Jaunā mošeja u.c.
 Parasti osmaņu celtnes tika celtas no koka, un tikai valsts nozīmes ēkas, kā pilis un mošejas, cēla no akmens. Sākot ar 18. un 19. gs., pamazām koka celtnes nomainīja akmens ēkas un tradicionālo osmaņu stilu nomainīja eiropiešu arhitektūras stili Tanzimata reformu ietekmē, ar kurām sākās (1839) Turcijas eiropeizēšana. Pilsētā eiropiešu stila celtnes sāka būvēt arī pirms Tanzimata reformām, piemēram, Ajnalikavakas mošeja (1677—1679) un Nuruosmanijes mošeja (1748—1755), kas bija pirmā baroka stila mošeja, kā arī baroka stila piebūves Topkapi pils harēmam 18. gadsimtā.
 Tika sākta jaunu piļu un mošeju celtniecība neoklasicisma, baroka un rokoko stilā, un daudzkārt tika jaukti visi šie trīs stili, piemēram, Dolmabahčes pils, Dolmabahčes mošeja un Ortakējas mošeja. Tika uzceltas arī neogotisma stila mošejas, piemēram, Pertenvinjalas Sultānes mātes mošeja un Zvaigznes mošeja. Eiropiešu stilā tika uzceltas vairākas valsts skolas un karaspēka barakas.
 19. gs. sākumā tika sākta vērienīga Istiklalas avēnijas apbūve ar dažādu valstu pārstāvniecībām, kas piepildīja rajonu ar daudzām neoklasicisma un jūgendstila ēkām. 19. gs. beigās un 20. gs. sākumā Stambula pārtapa par galveno jūgendstila centru, un te darbojās ievērojami arhitekti, tai skaitā Raimondo d'Aronco, kas projektējis vairākas ēkas pilsētā un Prinču salā. Viņa ievērojamākie darbi ir Zvaigznes pils komplekss un Botera nams. Ievērojams jūgendstila paraugs ir Komondo kāpnes Banku ielā Karakejā (Galatā), kā arī Kedives pils, „Floras hans” un Freža apartamenti.
 Līdz ar to jau 19. gs. vidū Zelta raga dienvidu puse bija kļuvusi par tradicionālu osmaņu turku stila apbūves vietu un iedzīvotājiem, bet ziemeļu puse arvien vairāk līdzinājās Eiropas pilsētām; Galatas tilts, kas savieno abas daļas, simbolizēja saikni starp austrumniecisko un ziemeļniecisko domāšanu un stilu.
 Bosfora šauruma piekrastes osmaņu laikā uzskatīja par kūrorta vietu, un tādēļ te tika celtas koka ēkas un vasarnīcas (turku valodā: yalı), kuras izmantoja galvenokārt turīgākie osmaņi.
 Urbanizācija
 Pilsētas urbanizētā apbūve pastāvīgi mainās. Grieķu, romiešu un bizantiešu laikā pilsēta galvenokārt atradās vēsturiskajos Konstantinopoles rajonos: ziemeļos — Galatas citadelē, austrumos — Krisopolisā (tag. Iskidara) un Halkēdonā (tag. Kadikeja). Agrāk tās bija neatkarīgas un atsevišķas pilsētas, bet osmaņu laikā Konstantinopole saplūda ar visām tai tuvumā esošajām pilsētām, un 19. gs. tika izveidoti arī jauni apdzīvoti rajoni.
 Līdz 19. gs. sākumam vēl pastāvēja Galatas pilsētas mūri. Šie mūri, no kuriem mūsdienās palicis tikai Galatas tornis, 1800. gados tika nojaukti, lai pilsēta varētu turpināt izplesties uz ziemeļiem un iekļaut tādus rajonus kā Bešiktaša, Šišli, Nišantaši u.c.
 Pēdējo dažu desmitgažu laikā pilsētā uzceltas vairākas augstas celtnes, lai apmierinātu pilsētas lielo iedzīvotāju pieaugumu. Pilsētai arvien tiek pievienotas jauni ap to esoši ciemati un pilsētas. Augstākās celtnes atrodas pilsētas Eiropas puses ziemeļu rajonos: Leventa, Maslaka un Etileri. Šie rajoni atrodas starp Bosfora tiltu un Sultāna Mehmeda Iekarotāja tiltu. Leventā un Etileros atrodas vairums augstas klases tirdzniecības centru: Dževahirs, Kanyon, Metrocity, Akmerkez, Mayadrom un Mayadrom Uptown. Šajos rajonos atrodas arī vairums lielāko uzņēmumu un banku biroji.
 Sākoties 20. gs. otrajai pusei, Stambulas Āzijas puse, kura bija atpūtnieku vieta vasaras rezidencēm, pieredzēja ievērojamu apbūves izaugsmi. Rajona attīstību paātrināja plašās un labiekārtotās Bagdādes ielas izbūve. Pateicoties tam, ka šie rajoni līdz 1960. gadiem netika intensīvi apbūvēti, bija labs priekšnosacījums jaunai un efektīvākai rajonu izbūvei, kas salīdzinājumā ar Eiropas puses biezo apbūvi ir daudz mūsdienīgāka un sakārtotāka. Turpmāko izaugsmi vēl ievērojami palielināja E5 automaģistrāles (turku valodā: Ankara Asfaltı) izbūve līdztekus dzelzceļa līnijai. Rajonā ierodas arvien vairāk iedzīvotāju, un Anatolijas un mūsdienās Stambulas Āzijas pusē jau dzīvo trešdaļa visu pilsētas iedzīvotāju.
 Pārvalde
 Stambulas lielpilsētas domes priekšsēdētājs ir Kadirs Topbašs (), un viņš ir arī pilsētas administratīvais vadītājs (prefekts). Stambulas ila vadītājs (turku: vali) ir Muamers Gilers (turku: Muammer Güler).
 Stambula ir neatkarīgas pašvaldības pilsēta, un pašpārvalde tiek ievēlēta pēc partiju principa. Pašpārvalde kā „lielpilsētas dome” (turku: büyükşehir belediyesi) darbojas kopš lielpilsētas statusa piešķiršanas 1930. gadā. Lielpilsētas dome ir augstākā lēmējinstitūcija par visiem jautājumiem, kas tieši skar pilsētu.
 Lielpilsētas dome sastāv no trīs galvenajām institūcijām:
 lielpilsētas domes priekšsēdētājs (turku: Büyükşehir belediye başkanı) tiek ievēlēts uz pieciem gadiem;
 lielpilsētas dome (turku: Büyükşehir belediyesi), kuras locekļi ir domes priekšsēdētājs, visi lielpilsētas mahaļļu (turku: mahalle) padomju priekšsēdētāji jeb muhtari (turku: muhtar), un viena piektdaļa deputātu no mahaļļu padomju deputātu kopskaita;
 lielpilsētas izpildu komiteja.
 Lielpilsētas vietējās pašvaldības ir:
 mahaļļu padomes;
 ilču padomes (administratīvā vienība lauku apvidū);
 kēju padomes un citas pašpārvaldes padomes.
 Stambulas lielpilsētas dome atrodas administratīvo ēku kompleksā Saračhanes kvartālā (turku: Saraçhane), kuru sāka būvēt 1953. gada 17. decembrī un atklāja 1960. gada 26. maijā. Šo kompleksu paredzēts nojaukt un tā vietā uzcelt jaunu ēku kompleksu. Jaunā kompleksa arhitekti ir no „Arolat” arhitektu biroja.
 Iedzīvotāji
 Pēdējo 25 gadu laikā lielpilsētas iedzīvotāju skaits ir trīskāršojies (1980—2005). Aptuveni 70% no visiem iedzīvotājiem dzīvo pilsētas Eiropas daļā, bet pārējie 30% — Āzijas daļā. Tā kā Turcijas dienvidaustrumos ir augsts bezdarba līmenis, vairums iedzīvotāju no turienes dodas uz Stambulu peļņas nolūkā un apmetas uz dzīvi pilsētas ārējos rajonos. Migranti no austrumu Anatolijas uz Stambulu brauc cerībā uzlabot savu materiālo stāvokli, bet bieži piedzīvo vilšanos. Tā rezultātā pilsētas ārpusē veidojas t.s. „naktsmāju rajoni” (turku: gecekondular), kas ar laiku tiek pievienoti pilsētas teritorijai.
 Saskaņā ar pēdējiem statistikas datiem (2007) pilsētā dzīvo 11 372 613 iedzīvotāju, līdz ar to pilsēta ir viena no lielākajām pasaulē. Iedzīvotāju skaita pieaugums ir 3,45% gadā, galvenokārt pateicoties iebraucējiem. Iedzīvotāju blīvums ir 81 cilvēks uz vienu kvadrātkilometru. Lielākā daļa iedzīvotāju ir etniskie turki, bet lielākā minoritāte ir kurdi.
 Vēsturē (Viduslaikos) pilsēta ir bijusi lielākā pasaulē, un lielāko daļu tās vēstures pilsēta bijusi viens no nozīmīgākajiem centriem (izņemot Bizantijas norieta laikā, neilgi pirms laika, kad pilsētu iekaroja Osmaņu impērija). Pilsētā, pateicoties tās ģeopolitiski izdevīgajam novietojumam, uz dzīvi pārcēlušies dažādu tautību iedzīvotāji no Eiropas, Āzijas un Āfrikas. Laika gaitā gan grieķu, gan turku iedzīvotāju vidū šīs tautības ir asimilējušās.
 Zemāk uzskaitītas iedzīvotāju skaita izmaiņas pilsētā pa gadiem. Līdz 1914. gadam dati var būt ar precizitāti līdz 50%, jo tie ņemti no dažādiem avotiem. Laikā no 1927. gada līdz 2000. gadam dati ņemti no iedzīvotāju skaitīšanas datiem. Iedzīvotāju skaita straujais pieaugums no 1980. gada līdz 1985. gadam noticis, pateicoties dabiskajam pieaugumam un pilsētas robežu paplašināšanai.
 Reliģija
 Pilsētas arhitektūru ietekmējušas vairākas kopienas. Lielākā reliģiskā kopiena ir musulmaņi. Minoritāšu kopienas ir austrumu pareizticīgie, armēņu kristieši, Levantas katoļi un sefardu jūdaisti. Saskaņā ar 2000. gada oficiālajiem statistikas datiem pilsētā aktīvi darbojās 2 691 mošeja, 123 baznīcas un 26 sinagogas, kā arī 109 musulmaņu un 57 ne-musulmaņu kapsētas. Vairāki pilsētas rajoni ir izteikti kādas minoritātes rajoni, piemēram, Kumkapi rajonā dzīvo pārsvarā armēņi, Balatā — ebreji, Fenerā — grieķi, Nišantaši un Bejolu rajonos — levantieši. Ir arī tādi rajoni kā Kuzgundžuka, kur blakus armēņu kristiešu baznīcai ir uzcelta sinagoga, bet ielas otrajā pusē — grieķu pareizticīgo baznīca un mošeja.
 Fenerā, Sv. Jura (Sv. Georga) baznīcā, atrodas Grieķu pareizticīgās baznīcas Konstantinopoles ekumēniskā patriarha, kas ir arī pirmais Austrumu pareizticīgās baznīcas patriarhs, krēsls. Stambulā atrodas arī Turku austrumu pareizticīgā baznīca, Armēņu apustuliskās baznīcas arhibīskaps un Turcijas virsrabīns. Vairāki rajoni ir tiešas vēsturiskas liecības agrākajai etnisko minoritāšu migrācijai pilsētā: Arnavutkeja — „Albāņu ciems”, Polonezkeja — „Poļu ciems” un Jenibosna — „Jaunā Bosnija”.
 Musulmaņi
 Stambulā lielākā reliģiskā kopiena ir musulmaņi. Vislielākais to atzars ir sunnīti, bet ievērojama daļa arī ir alevīti. 2007. gadā Stambulā darbojās 2 944 aktīvas mošejas.
 Laikā no 1517. līdz 1924. gadam Stambulā bija pēdējais kalifāta sēdeklis, bet pēc tam kalifāts tika likvidēts un tā funkcijas pārņēma Turcijas Lielā nacionālā asambleja. 1925. gada 2. septembrī tika aizliegtas visas tekes un tarikas, jo to darbība bija pretrunā ar jaundibinātās republikas sekulārisma un demokrātijas principiem. Tika aizliegtas arī vairākas islāma misticisma skolas, tai skaitā sūfiji, kas mūsdienās darbojas „kultūras biedrību” aizsegā.
 Kristieši
 Jau kopš 4. gs. Stambulā atrodas Konstantinopoles ekumeniskā patriarhāta sēdeklis, kā arī dažādu citu pareizticīgo baznīcu sēdekļi, piemēram, Turku pareizticīgo patriarhāts, Armēņu kristiešu patriarhāts u.c.
 Kristiešu grieķu un armēņu dzīve pilsētā krasi mainījās pēc asajiem konfliktiem ar turku iedzīvotājiem, kad sabruka Osmaņu impērija. Laikā no 1912. līdz 1922. gadam konflikti sasniedza kulmināciju, un tajā laikā risinājās Balkānu kari un Turcijas neatkarības karš. Kristiešu skaits no 450 tūkstošiem samazinājās līdz 240 tūkstošiem laikā no 1914. līdz 1927. gadam. Stambulas grieķu pareizticīgie bija atbrīvoti no 1923. gada obligātās iedzīvotāju apmaiņas starp Grieķiju un Turciju, toties šai minoritātei Otrā pasaules kara laikā tika piemēroti vairāki papildu ierobežojumi un nodokļi. 1964. gadā visi grieķi (aptuveni 12 tūkstoši), kam nebija Turcijas pilsonība, tika izraidīti no valsts.
 Mūsdienās vairums grieķu un armēņu dzīvo pilsētā vai tās apkaimē. Stambulā dzīvojošo armēņu skaits ir apmēram 45 tūkstoši, neskaitot aptuveni 40 tūkstošus armēņu viesstrādnieku, kas pilsētā ieradās pēc PSRS sabrukuma. Grieķu minoritāte no 150 tūkstošiem 1924. gadā ir sarukusi līdz tikai 2 tūkstošiem.
 Jūdaisti
 Jau vairāk nekā 500 gadus pilsētā dzīvo sefardu jūdaisti. Pilsētā tie ieradās kā bēgļi no Ibērijas pussalas pēc 1492. gada, kad pēc Granadas emirāta iekarošanas Spānijas valdnieki izdeva rīkojumu par ebreju izraidīšana no Spānijas, ja viņi nepāries katoļticībā. Lai paglābtu ebrejus, osmaņu sultāns Bajezids II (1481—1512) uz Spāniju nosūtīja floti kapteiņa Kemala vadībā. Vairāk nekā 200 tūkstoši jūdaistu paguva aizbēgt uz Tanžeru, Alžīru, Dženovu un Marseļu, no kurienes devās tālāk uz Salonikiem un, visbeidzot, uz Stambulu. Aptuveni 93 tūkstošiem jūdaistu bēgļu sultāns apsolīja patvērumu Osmaņu impērijā. Otra lielākā bēgļu grupa devās caur dienvidu Itāliju, kas tajā laikā arī bija Spānijas pakļautībā. Šie bēgļi Stambulā, Galatā, uzcēla Itālijas sinagogu, un mūsdienās tās apkārtnē dzīvo vairāk nekā 20 tūkstoši sefardu jūdaistu.
 Pilsētā darbojas 20 aktīvas sinagogas, no kurām visnozīmīgākā ir Neve Šalom sinagoga, kuru Bejolu rajonā atklāja 1951. gadā. Jūdaistu garīgais vadītājs pilsētā ir Stambulas virsrabīns Ishaks Haleva. Ibērijas un Itālijas jūdaisti palīdzēja Osmaņu impērijas izaugsmei, tieši no šī sabiedrības slāņa cēlušies vairāki speciālisti medicīnā, tirdzniecībā un banku nozarē. Stambulā ir arī neliela aškenazi jūdaistu kopiena, kas ieradušies pilsētā 1930. un 1940. gadu laikā, kad Vācijā un citās Centrāleiropas valstīs tika īstenots holokausts.
 Transports
 Lidostas
 Stambulā atrodas divas starptautiskas lidostas, lielākā ir Ataturka starptautiskā lidosta (), kas atrodas pilsētas Eiropas daļā aptuveni 24 km no centra, Ješilkejas mikrorajonā. Sākot lidostas celtniecību, lidosta atradās ārpus pilsētas apbūves, bet apbūves paplašināšanās rezultātā tā atrodas pilsētas iekšienē. Otra, mazāka lidosta ir Sabihas Gekčenas lidosta (turku: Sabiha Gökçen Havalimanı), kas atrodas pilsētas Āzijas daļā, netālu no Formula 1 Stambulas trases. Attālums no Āzijas daļas centra ir aptuveni 20 km, bet no Eiropas daļas centra — 45 km.
 Ūdens satiksme
 Stambulā īpaši svarīgs ir jūras transports, jo pilsētu no visām pusēm apskalo jūras — Marmora jūra, Zelta rags, Bosfors un Melnā jūra. Vairums pilsētas iedzīvotāju dzīvo pilsētas Āzijas daļā, bet strādā Eiropas daļā, tādēļ ikdienā, lai nokļūtu otrā pilsētas pusē, jāizmanto t.s. „Jūras autobusu” () satiksme, lai arī Āzijas daļu ar Eiropas daļu savieno divi tilti. Prāmju satiksme ir vienīgais transporta līdzeklis, lai nokļūtu uz Arhipelāga salām.
 1837. gadā privāts uzņēmums uzsāka Bosforā tvaikoņu satiksmi. tika izveidots „Labticības uzņēmums” (osmaņu turku: Şirket-i Hayriye) — tā tolaik sauca Stambulas prāmju uzņēmumu. Uzņēmums turpināja nodrošināt prāmju satiksmi līdz pat pirmajiem Turcijas Republikas dibināšanas gadiem, kad tas tika pievienots Turcijas Jūrniecības pārvaldei (turku: Türkiye Denizcilik İşletmeleri). 1996. gadā Stambulas prāmju un ātrgaitas katamarānu satiksmi nodrošina uzņēmums „Stambulas jūras autobusi” (turku: İstanbul Deniz Otobüsleri, saīsināti: İDO).
 İDO tika izveidots 1987. gadā, un tas nodrošināja ātrgaitas katamarānu „Seabus” satiksmi Marmora jūrā starp pilsētas Eiropas un Āzijas daļām, kā arī ar pilsētas arhipelāga salām. Ātrgaitas katamarānu bāzes ostas bija Jenikapi (Eiropā, turku: Yenikapı) un Pendika (Āzijā, turku: Pendik). Lai ātrāk ar automašīnām no Stambulas varētu nokļūt Izmirā un citās Egejas jūras piekrastes apdzīvotajās vietās, Jenikapi un Bandirmā (turku: Bandırma) izveidotas automašīnu prāmju ostas, bet līdzīgas ostas Pendikā un Jalovā (turku: Yalova) nodrošina ātrāku automašīnu transportēšanu uz Bursu un Antalju.
 Stambulas osta ir nozīmīgākā visā valstī. Vecā osta, kas atrodas Zelta raga līcī, mūsdienās kalpo tikai privātajam jūras transportam, bet Galatā esošā Karakejas osta (turku: Karaköy) paredzēta lieliem kruīzu laineriem. No Karakejas un Emineni (turku: Eminönü) piestātnēm atiet vairāki regulāri kruīzi uz dažādām pilsētām Vidusjūrā un Melnajā jūrā. Lielākā tirdzniecības osta pilsētā izvietota Āzijas daļā, Haremā (turku: Harem). Stambulā ir vairākas dažādu izmēru jahtu piestātnes; lielākā Eiropā ir Atakejas (turku: Ataköy) jahtu piestātne, bet Āzijā — Kalamiša (turku: Kalamış).
 Autotransports
 Valsts autoceļš D-100 un Eiropas autoceļš E-80 „Transeiropas automaģistrāle” O-3 () ir galvenie ceļi, kas savieno Eiropu un Turciju. Autoceļu tīkls Stambulas apkārtnē ir labi attīstīts un pastāvīgi tiek paplašināts. Automaģistrāles austrumos ved līdz Ankarai, bet rietumos — līdz Edirnei. Pilsētai apkārt ir divas ekspres-automaģistrāles. Vecākā, O-1, pārsvarā tiek lietota pilsētas iekšējā transporta vajadzībām, bet jaunā, O-2, tiek lietota starppilsētu un starpkontinentu satiksmei.
 O-1 autostrādes Bosfora tilts un O-2 autostrādes Sultāna Mehmeda Iekarotāja tilts nodrošina auto satiksmi starp Bosfora Eiropas un Āzijas krastiem. Zelta raga dienvidu un ziemeļu krastus savieno Galatas tilts, Ataturka tilts un Zelta raga (turku: Haliç) tilts. Pēdējais ir arī daļa no O-1 autostrādes.
 Galvenā transporta artērija, kas šķērso Eiropas daļā esošos Leventas un Maslakas darījumu rajonus, ir Bijikderes prospekts. Te var nokļūt arī no vairākām metro stacijām. Vietā, kur atrodas O-1 transporta mezgls un savienojas Gajrettepes (turku: Gayrettepe) un Zindžirlikuju (turku: Zincirlikuyu) tuneļi, Bijikderes prospekts savienojas ar Barbarosa bulvāri un ved līdz Bešiktašas (turku: Beşiktaş) prāmju ostai un savienojas ar autostrādi, kas ved gar Bosfora krastu no Emineni (turku: Eminönü) dienvidos uz Sarijeru (turku: Sarıyer) ziemeļos.
 Dzelzceļš
 1883. gadā beļģu uzņēmējs Georges Nagelmakers uzsāka dzelzceļa pasažieru pārvadājumus starp Parīzi un Stambulu ar tvaikoņu palīdzību, vedot pasažierus caur Varnus. 1889. gadā tika pabeigta dzelzceļa sliežu izbūve caur Bukaresti, kas nodrošināja satiksmi pa sauszemi. Dzelzceļa līnija kļuva populāra kā Austrumu ekspresis, pateicoties rakstniekiem Agatai Kristi un Greiamam Grīnam.
 Sirkedži dzelzceļa stacija 1890. gadā tika atklāta kā Austrumu ekpreša gala stacija, bet mūsdienās tā kalpo par dzelzceļa termināli visām Turcijas Republikas dzelzceļa Eiropas līnijām. No Sirkedži atiet arī starptautiskie reisi uz Salonikiem, Belgradu, Budapeštu un Kišiņevu.
 Āzijas pusē atrodas Hajdarpaša (turku: Haydarpaşa) dzelzceļa stacija, no kuras katru dienu atiet vilcieni uz Ankaru, bet nedaudz retāk uz citām Āzijas pilsētām. Hajdarpaša staciju atklāja 1908. gadā kā galastaciju līnijām Stambula—Konja—Bagdāde („Bagdādes dzelzceļš”) un Stambula—Damaska—Medīna („Hedžazas dzelzceļš”). Dzelzceļa pasažieri, lai turpinātu ceļu otrā Bosfora pusē, lieto Stambulas prāmju satiksmi, bet šobrīd notiek pazemes dzelzceļa tuneļa izbūve (sk. projekts Marmaraja), kas 2012. gadā savienos Eiropas un Āzijas dzelzceļus zem jūras. Tunelis zem Bosfora savienos arī Stambulas metro sistēmu.
 Eiropas daļā no Sirkedži stacijas dzelzceļa līnija beidzas rietumu virzienā Halkali rajonā. Maršruts sastāv no 18 stacijām, un viens brauciens ilgst 48 minūtes. Otra piepilsētas līnija ir Āzijas daļā no Hajdarpaša stacijas austrumu virzienā līdz Gebzei. Šis maršruts sastāv no 28 stacijām, tas ir 30 km garš, un brauciens ilgst 65 minūtes. Eiropas pusē dzelzceļu ikdienas izmanto 720 tūkstoši pasažieru.
 Tramvajs
 Pirmie tramvaji Stambulā sāka kursēt 1869. gada 3. septembrū Tophane—Ortakeja līnijā. 1871. gadā tika atklātas jaunas līnijas: Azapkapi—Galata, Aksaraja—Jedikule, Aksaraja—Topkapi un Emineni—Aksaraja. Vēlāk 19. gadsimta beigās tika atklātas papildu līnijas: Vojvodas iela—Kabristanas šķērsiela—Tepebaši—Taksima—Pangalti—Šišli, Bajezida—Šehzedebaši, Fatiha—Edirnekapi—Galatasaraja—Tünel un Emineni—Bahčekapi. Sākot ar 1939. gadu, tramvaju satiksmes operators ir uzņēmums „Stambulas elektriskie tramvaji un Tünel”, saīsināti İETT. 1961. gada 12. augustā pilsētas Eiropas daļā tika likvidētas vecās tramvaja līnijas, bet Āzijas daļā tās likvidēja 1966. gada 14. novembrī. Tūristu izklaidei 1990. gados tika izveidota veco tramvaju līnija Taksima—Tünel, kas ir 1,6 km gara. 2003. gada 1. novembrī tika atklāta vēl viena vecā tramvaja līnija Kadikeja—Moda, kas ir 2,6 km gara, tajā ir 10 pieturu un brauciens ilgst 21 minūti.
 1992. gadā tika atklāts ātrgaitas tramvaju dzelzceļš ar moderniem zemās grīdas tramvajiem līnijā Sirkedži—Topkapi. 1994. gada martā līniju pagarināja rietumu virzienā līdz Zejtinburnu, bet 1996. gadā uz austrumiem līdz Emineni. 2005. gadā līniju pagarināja pa Galatas tiltu pāri Zelta ragam līdz Findikli. Pēdējais pagarinājums līdz Kabatašai tika atklāts 2006. gadā. Modernajā līnijā ir 24 pieturas, un tā ir 14 km gara. Sākotnēji līnijā tika ekspluatēti „ABB” 22 vieglā dzelzceļa zemās grīdas vagoni, bet pieturās bija paaugstinātas platformas (peroni). Brauciens no viena galapunkta uz otru ilgst 42 minūtes un katru dienu līniju izmanto 155 tūkstoši pasažieru. Līnijas izbūvei tika ieguldīti 110 miljoni ASV dolāru. 2006. gada septembrī līnijai pievienots atzars no Zejtinburnu uz Bagdžilaru, kur tiek ekspluatēti 14 tramvaju sastāvi un pieturās izbūvētas platformas tramvaju grīdas līmenī.
 Funikulieri
 Stambulā darbojas divas pazemes funikulieru līnijas, kas viena no otras atšķiras gan vecuma, gan dizaina ziņā. Vecākais ir 1875. gada 17. janvārī atklātais Tünel un tas ir otrs vecākais pilsētas pazemes pasažieru vilciens pasaulē pēc Londonas metro, jeb vecākais kontinentālajā Eiropā. Tomēr par vecāko pazemes pasažieru vilcienu ar vairākām stacijām kontinentālajā Eiropā tiek uzskatīts Budapeštas metro (1896). Tünel līnija ir 573 m gara, un augšējā pietura atrodas 60 m virs apakšējās. Šis funikulieris kalpo bez pārtraukuma kopš 1875. gada. Reizi 3,5 minūtēs divi vagoniņi apmainās līnijā, kur brauciens ilgst 1,5 minūtes. Gadā Tünel veic 64,8 tūkstošus braucienu, 37,1 tūkstošus kilometru kopā, pārvadājot 15 tūkstošus pasažieru dienā.
 Otra funikuliera līnija Kabataša—Taksima tika atklāta 2006. gada 29. jūnijā. Kabatašā atrodas İDO prāmju piestātne un zemo grīdu tramvaja pietura, bet Taksimā ir metro stacija. Šī līnija ir 600 m gara un 110 sekunžu laikā pasažierus uzved 60 m augstumā. Līniju izmanto 9 tūkstoši pasažieru dienā.
 Vieglais metro
 Stambulā darbojas divas piepilsētas vieglo metro līnijas. Pirmā līnija „M1” tika atklāta 1989. gada 3. septembrī Aksaraja—Karaltepe. 2002. gada 20. decembrī tika atklāts līnijas pagarinājums līdz Ataturka lidostai. 2007. gadā tika atklāta jauna vieglā metro līnija „T4” Edirnekapi—Mesdžidi Selama. Līnijā ir 36 stacijas, no kurām 12 ir zem zemes, bet 3 — zem viaduktu šķērsojumiem. Līnija zem zemes ir 10,4 km gara, un tajā tiek ekspluatēti „ABB” 1988. gada LRT sastāvi.
 Metro
 1992. gadā tika uzsākta pirmās Stambulas metro līnijas „M2” celtniecība, un 2000. gada 16. septembrī tika atklāts pirmais posms Taksima—Leventa 4. Šis posms ir 8,5 km garš, un tajā ir sešas stacijas. 2008. gadā līnijā tika ekspluatēti astoņi Alstom četru vagonu metro sastāvi, bet 2009. gada 30. janvārī līnijā sāka ekspluatēt „Eurotem” sastāvus. „Eurotem” „M2” līnijas vajadzībām piegādās 92 jaunus vagonus. Kopš 2009. gada 30. janvāra līniju apkalpo 34 metro sastāvi, katrs ar četriem vagoniem.
 2009. gada 30. janvārī tika atklāts metro līnijas pagarinājums ziemeļu virzienā no Leventa 4 līdz Maslakai. Tajā pašā dienā tika atklāts arī pagarinājums no Taksimas līdz Jenikapi pa tiltu pāri Zelta ragam un zem Stambulas vēsturiskā rajona, kā arī atklāta jauna stacija Šišhanē. Jenikapi stacijā pasažieri var pārsēsties uz vieglo metro vai piepilsētas vilcienu.
 Šobrīd „M2” līnijas Eiropas daļā ir 10 staciju. Eiropas daļā tiek būvētas piecas jaunas stacijas un Āzijas daļā — 16 jaunu staciju. Brauciens no Šišhanes līdz Ataturka autoostai Maslakā ir 15,65 km garš un aizņem 21 minūti. Pēc visu staciju pabeigšanas Eiropas pusē „M2” līnijas garums būs 18,36 km, neskaitot 936 m garo Zelta raga metro tiltu, 0,6 km garo Taksima—Kabataša tuneli, 0,6 km garo Jenikapi—Aksaraja pazemes savienojumu ar vieglo metro un 13 km garo Marmarajas tuneli.
 Āzijas pusē turpinās „M2” līnijas 21,66 km izbūve no Kadikejas līdz Kartalai, kur būs 16 stacijas. Jaunais Marmarajas tunelis savienos Eiropas un Āzijas metro līnijas un darbus plānots nodot 2012. gadā.
 Vietas
 Bazilikas cisterna (Yerebatan Sarnıcı) — Justiniāna laikā (VI gs) celta milzīga pazemes tvertne Konstantinopoles apgādei ar ūdeni
 Bosfora tilts (Boğaziçi Köprüsü) — 1973. gadā pabeigts tilts pāri Bosfora šaurumam
 Bulgāru Sv.Stefana baznīca (Sveti Stefan Kilisesi) — 1898. gadā celta baznīca no tērauda
 Dolmabahčes pils — Krāšņākā un dārgākā Osmaņu sultānu uzbūvētā pils.
 Jaunavu tornis (Kız Kulesi) — tornis uz salas Bosforā
 Garšvielu tirgus (Mısır Çarşısı)
 Konstantinopoles hipodroms (Sultanahmet Meydanı)
 Lielais tirgus (Kapalıçarşı) — viens no lielākajiem slēgtajiem tirgiem pasaulē
 Taksima laukums (Taksim Meydanı) — Stambulas centrālais laukums
 Sultāna Ahmeda mošeja (Sultanahmet Camii) — 1609—1616
 Ajasofjas muzejs (Ayasofya) — 537. gadā pabeigtā Svētās Gudrības jeb Svētās Sofijas katedrāle. Galvenā Bizantijas impērijas baznīca. Bizantijas arhitektūras lielisks paraugs. Kopš 1453. gada — mošeja, tagad — muzejs
 Topkapi pils (Topkapı Sarayı) — sultāna vecā pils
 Cilvēki
 Stambulā dzimuši:
 Halipa Edipa Adivara (Halide Edip Adıvar) (1884—1964) — rakstniece, feministe
 Bilents Edževits (Bülent Ecevit) (1925) — Turcijas premjerministrs (1974—1974, 1977—1977, 1978—1979, 1999—2002)
 Ismails Envers (Envers-pašā) (Ismail Enver) (1881—1922) — jaunturku revolūcijas līderis
 Redžeps Tajips Erdogans (Recep Tayyip Erdoğan) (1954) — Turcijas prezidents (2014—)
 Anrī Fajols (Henri Fayol) (1841—1925) — franču ekonomists
 Fotijs (Φωτιoς) (820—891) — Konstantinopoles patriarhs (Bibliotheca)
 Elija Kazans (Elia Kazan) (1909—2003) — ASV kinorežisors (Ilgu tramvajs/A Streetcar Named Desire, 1951)
 Anna Komnena (Anna Comnena) (1083—1153) — vēsturniece (Aleksiāde)
 Jūlijs Martovs (Юлий Мартов) (1873—1923) — meņševiku līderis
 Orhans Pamuks (Orhan Pamuk) (1952) — rakstnieks (Benim Adım Kırmızı, 2000)
 Prokls (Proclus) (412—485) — filozofs (neoplatoniķis)
 Mihails Psells (Μιχαήλ Ψελλός) (1017/1018—pēc 1078) — filozofs (Chronographia)
 Sokrats Sholastiķis (Socrates Scholasticus) (380—?) — baznīcas vēsturnieks
 Atsauces
 Ārējās saites
 Lonely Planet Istanbul
 Istanbul Travel
 Bizantija
 Turcijas pilsētas
 Bijušās galvaspilsētas
 Zīda ceļa pilsētas
 UNESCO Pasaules mantojuma vietas Turcijā
 Svētās pilsētas


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 27.10.2014
 SV
 Europeiska unionens officiella tidning
 C 380/24
 Överklagande ingett den 17 september 2014 av Robert Klar och Francisco Fernandez Fernandez av det beslut som personaldomstolen meddelade den 16 juli 2014 i mål F-114/13 Klar och Fernandez Fernandez mot kommissionen
 (Mål T-665/14 P)
 2014/C 380/32
 Rättegångsspråk: franska
 Parter
 Klagande: Robert Klar (Grevenmacher, Luxemburg) och Francisco Fernandez Fernandez (Steinsel, Luxemburg) (ombud: advokaten A. Salerno)
 Övrig part i målet: Europeiska kommissionen
 Yrkanden
 Klagandena yrkar att tribunalen ska
 —
 upphäva personaldomstolens beslut av den 16 juli 2014,
 —
 återförvisa målet till personaldomstolen för prövning i sak,
 —
 förplikta kommissionen att ersätta rättegångskostnaderna i förevarande instans.
 Grunder och huvudargument
 Till stöd för sitt överklagande åberopar klagandena en enda grund avseende att personaldomstolen felaktigt avvisade målet på grund av att något korrekt genomfört administrativt förfarande inte hade genomförts, eftersom tillsättningsmyndighetens skrivelse från oktober 2012, varken genom sin lydelse, sitt sammanhang eller sin form utgjorde en rättsakt som gick någon emot och vars delgivning skulle ha inneburit att tidsfristen för att inge klagomål hade börjat löpa.


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 22003D0116
 Decisão do Comité Misto do EEE n.° 116/2003, de 26 de Setembro de 2003, que altera o anexo XIII (transportes) do Acordo EEE
 Jornal Oficial no L 331 de 18/12/2003 p. 0036 - 0037
 Decisão do Comité Misto do EEEn.o 116/2003de 26 de Setembro de 2003que altera o anexo XIII (transportes) do Acordo EEEO COMITÉ MISTO DO EEE,Tendo em conta o Acordo sobre o Espaço Económico Europeu, tal como alterado pelo protocolo que adapta o Acordo sobre o Espaço Económico Europeu, a seguir designado "o acordo", e, nomeadamente, o seu artigo 98.o,Considerando o seguinte:(1) O anexo XIII do acordo foi alterado pela Decisão do Comité Misto do EEE n.o 91/2003, de 11 de Julho de 2003(1).(2) A Directiva 2003/27/CE da Comissão, de 3 de Abril de 2003, que adapta ao progresso técnico a Directiva 96/96/CE do Conselho no que diz respeito ao controlo das emissões de escape dos veículos a motor(2), deve ser incorporada no acordo,DECIDE:Artigo 1.oNo anexo XIII do acordo, ao ponto 16-A (Directiva 96/96/CE do Conselho), é aditado o seguinte travessão:"- 32003 L 0027: Directiva 2003/27/CE da Comissão, de 3 de Abril de 2003 (JO L 90 de 8.4.2003, p. 41).".Artigo 2.oOs textos da Directiva 2003/27/CE, redigidos nas línguas islandesa e norueguesa, que serão publicados no suplemento EEE do Jornal Oficial da União Europeia, fazem fé.Artigo 3.oA presente decisão entra em vigor em 27 de Setembro de 2003, desde que tenham sido efectuadas ao Comité Misto do EEE todas as notificações, em conformidade com o n.o 1 do artigo 103.o do acordo(3).Artigo 4.oA presente decisão será publicada na secção EEE e no suplemento EEE do Jornal Oficial da União Europeia.Feito em Bruxelas, em 26 de Setembro de 2003.Pelo Comité Misto do EEEO PresidenteH. S. H. Prinz Nikolaus von Liechtenstein(1) JO L 272 de 23.10.2003, p. 27.(2) JO L 90 de 8.4.2003, p. 41.(3) Não foram indicados requisitos constitucionais.


text:
 31.3.2012
 ET
 Euroopa Liidu Teataja
 C 98/13
 Eelotsusetaotlus, mille on esitanud Tribunal administratif (Luksemburg) 16. jaanuaril 2012 — Elodie Giersch, Benjamin Marco Stemper, Julien Taminiaux, Xavier Renaud Hodin, Joëlle Hodin versus État du Grand-duché de Luxembourg
 (Kohtuasi C-20/12)
 2012/C 98/20
 Kohtumenetluse keel: prantsuse
 Eelotsusetaotluse esitanud kohus
 Tribunal administratif
 Põhikohtuasja pooled
 Kaebuse esitajad: Elodie Giersch, Benjamin Marco Stemper, Julien Taminiaux, Xavier Renaud Hodin, Joëlle Hodin
 Vastustaja: Luksemburgi Suurhertsogiriik
 Eelotsuse küsimused
 Kas võttes arvesse määruse nr 1612/68 (1) artiklis 7 sätestatud võrdse kohtlemise ühenduse põhimõtet, kujutavad haridus- ja eelarvepoliitikaga seotud kaalutlused, mis Luksemburgi riik põhjenduseks tõi, st soov suurendada kõrgharidusdiplomi omandanud isikute osakaalu, mis praegu on võrreldes rahvusvahelise näitajaga Luksemburgi elanikkonna puhul ebapiisav — kaalutlused, millega seotud eesmärkide saavutamine satub tõsiselt ohtu, kui Luksemburgi riik peaks andma rahalist abi kõrgkooliõpinguteks igale üliõpilasele, kellel puudub mis tahes seos Luksemburgi ühiskonnaga, et ta saaks õppida kõrgkoolis ükskõik missuguses maailma riigis, mis tooks Luksemburgi riigi eelarvele kaasa ebamõistliku koormuse — endast niisuguseid kaalutlusi eespool viidatud ühenduse kohtupraktika tähenduses, mis võivad õigustada erinevat kohtlemist, mis kaasneb nii Luksemburgi kui ka teiste liikmesriikide kodanikele kõrgkooliõpinguteks abi saamiseks kehtestatud elukohakohustusega?
 (1) Nõukogu 15. oktoobri 1968. aasta määrus (EMÜ) nr 1612/68 töötajate liikumisvabaduse kohta ühenduse piires (EÜT L 257, lk 2; ELT eriväljaanne 05/01, lk 15).


type: legislation

text:
 |
 52011PC0562
 Proposta għal REGOLAMENT TAL-KUNSILL li jistabbilixxi l-opportunitajiet tas-sajd għall-2012 għal ċerti stokkijiet ta’ ħut u gruppi ta’ stokkijiet ta’ ħut applikabbli fil-Baħar Baltiku /* KUMM/2011/0562 finali - 2011/0240 (NLE) */
 MEMORANDUM TA’ SPJEGAZZJONIIL-KUNTEST TAL-PROPOSTA- Ir-raġunijiet għal u l-għanijiet tal-propostaSkont ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 2371/2002 tal-20 ta’ Diċembru 2002 dwar il-konservazzjoni u l-isfruttar sostenibbli ta’ riżorsi tas-sajd skont il-Politika Komuni dwar is-Sajd, il-PKS tfittex li tiżgura l-isfruttar tar-riżorsi akkwatiċi ħajjin f’kundizzjonijiet ekonomiċi, ambjentali u soċjali sostenibbli. Għodda importanti f’dan ir-rigward hija l-istabbiliment annwali tal-opportunitajiet tas-sajd fl-għamla ta’ qabdiet totali permissibbli (Total Allowable Catches - TACs), ta' kwoti u ta' limiti tal-isforzi tas-sajd.L-għan ta’ din il-proposta huwa li jiġu stabbiliti l-opportunitajiet tas-sajd għall-Istati Membri għall-2012 fir-rigward tal-istokkijiet tal-ħut l-iktar importanti kummerċjalment fil-Baħar Baltiku.- Il-kuntest ġeneraliIl-Komunikazzjoni mill-Kummissjoni dwar il-Konsultazzjoni dwar l-Opportunitajiet tas-Sajd (COM(2011)298 finali), tiddeskrivi l-isfond tal-proposta. Bil-għan li jiġu ssimplifikati u ċċarati d-deċiżjonijiet annwali dwar it-TAC u l-kwoti, l-opportunitajiet tas-sajd fil-Baħar Baltiku ilhom li ġew stabbiliti mill-2006 permezz ta' Regolament separat.Il-parir xjentifiku għall-istokkijiet fil-Baħar Baltiku għall-2012 ingħata mill-Kunsill Internazzjonali għall-Esplorazzjoni tal-Baħar (International Council for the Exploration of the Sea - ICES) f’Mejju 2011 u mill-Kumitat Xjentifiku, Tekniku u Ekonomiku għas-Sajd (Scientific, Technical and Economic Committee for Fisheries - STECF) f’Ġunju 2011.Il-proposta fiha żewġ taqsimiet ta’ importanza għall-ġestjoni tas-sajd fil-Baltiku fl-2012 permezz tal-opportunitajiet tas-sajd: taqsima minnhom tistabbilixxi t-TACs u l-kwoti u t-taqsima l-oħra tillimita l-isforzi tas-sajd, billi timponi l-limiti fuq l-attività tagħhom (l-għadd ta' jiem fuq il-baħar).- 130 Id-dispożizzjonijiet eżistenti fil-qasam tal-propostaL-opportunitajiet tas-sajd u l-mod li bih jiġu allokati lill-Istati Membri huma rregolati kull sena. L-aħħar Regolament tal-Kunsill (UE) Nru 1124/2010 tad-29 ta' Novembru 2010 li jistabbilixxi l-opportunitajiet tas-sajd għall-2011 għal ċerti stokkijiet ta' ħut u gruppi ta' stokkijiet ta' ħut applikabbli fil-Baħar Baltiku.Ta’ rilevanza għall-ġestjoni tas-sajd fil-Baħar Baltiku huwa wkoll ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 2187/2005 tal-21 ta’ Diċembru 2005 għall-konservazzjoni ta’ riżorsi tas-sajd permezz ta’ miżuri tekniċi fil-Baħar Baltiku, fil-Belts u fis-Sound, li jemenda r-Regolament (KE) Nru 1434/98 u jħassar ir-Regolament (KE) Nru 88/98.Ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1098/2007 tat-18 ta’ Settembru 2007 li jistabbilixxi pjan pluriennali [multiannwali] għall-istokkijiet tal-merluzz fil-Baħar Baltiku u s-sajd li jisfrutta dawk l-istokkijiet, u li jemenda r-Regolament (KEE) Nru 2847/93 u li jirrevoka r-Regolament (KE) Nru 779/97 jiddeskrivi l-miżuri ta’ kontroll u ta' monitoraġġ għar-rokostituzzjoni tal-istokkijiet tal-merluzz inkwistjoni. Jistabbilixxi wkoll ir-regoli għall-istabbiliment tat-TACs għall-istokkijiet tal-merluzz tal-Lvant u tal-Punent u l-limitazzjonijiet [limiti] tal-isforzi tas-sajd assoċjati magħhom.- Il-konsistenza mal-politiki u l-għanijiet l-oħra tal-UEIl-miżuri proposti huma konformi mal-għanijiet u r-regoli tal-Politika Komuni tas-Sajd u huma konsistenti mal-politika tal-Unjoni dwar l-iżvilupp sostenibbli.IR-RIŻULTATI TAL-KONSULTAZZJONIJIET MAL-PARTIJIET INTERESSATI U L-VALUTAZZJONIJIET TAL-IMPATT- Il-ġbir u l-użu ta' kompetenza espertaL-organizzazzjonijiet/esperti ewlenin ikkonsultatiL-organizzazzjonijiet xjentifiċi kkonsultati kienu l-Kunsill Internazzjonali dwar l-Esplorazzjoni tal-Ibħra (ICES) u l-Kumitat Xjentifiku, Tekniku u Ekonomiku dwar is-Sajd (STECF).Kull sena, l-Unjoni titlob lill-ICES u lill-STECF parir xjentifiku dwar il-qagħda tal-istokkijiet importanti tal-ħut . Il-parir li tirċievi jkopri l-istokkijiet kollha tal-Baltiku li għalihom huma proposti t-TACs.- Il-konsultazzjoni mal-partijiet interessatiIl-Kunsill Reġjonali Konsultattiv tal-Baħar Baltiku (Baltic Sea Regional Advisory Council -BSRAC) ġie kkonsultat fil-laqgħa tal-Grupp Konġunt ta’ Ħidma dwar is-sajd Demersali/Pelaġiku/tas-Salamun f’Ġunju 2011 abbażi tal-Komunikazzjoni mill-Kummissjoni rigward il-Konsultazzjoni dwar l-Opportunitajiet tas-Sajd. L-ICES u l-STECF ipprovdew il-bażi xjentifika għall-proposta. F'dawk il-laqgħat ġew ippreżentati r-regoli għall-istabbiliment tat-TACs u l-kwoti għall-2012 abbażi tal-Komunikazzjoni. L-opinjonijiet preliminari espressi matul dawn il-laqgħat dwar l-istokkijiet tal-ħut kollha konċernati kienu kkunsidrati u tqiesu kemm jista' jkun fil-proposta mingħajr ma nħolqu kontradizzjonijiet mal-politiki eżistenti jew deterjorament fl-istat tar-riżorzi vulnerabbli.Il-BSRAC jappoġġa t-tentattiv tal-Kummissjoni li tistabbilixxi t-TACs li huma iktar konsistenti mal-parir xjentifiku, kif ukoll l-applikazzjoni tal-pjan multiannwali għall-merluzz fir-rigward tal-istabbiliment tat-TACs. Barra minn hekk, il-BSRAC ma jaqbilx mal-politika tal-Kummissjoni li tnaqqas it-TACs b'25 % għall-istokkijiet li għalihom mhijiex disponibbli d-dejta u l-valutazzjoni analitika tal-istokk ma setgħetx tingħata mix-xjenzjati.- Il-valutazzjoni tal-impattIt-TACs għall-merluzz tal-Punent u tal-Lvant tal-Baltiku bħala medja żdiedu b'14 % skont il-pjan multiannwali. Tnejn mill-ħames TACs pelaġiċi se jiżdiedu u t-tliet TACs li jibqa' se jonqsu. Inġenerali, il-miżuri proposti se jwasslu għal tnaqqis kumplessiv ta' madwar 16 % fl-opportunitajiet tas-sajd għall-ispeċijiet kollha minbarra l-istokkijiet tas-salamun f’termini tal-volumi tal-qabdiet mill-bastimenti tal-Unjoni fil-Baħar Baltiku.Il-proposta ma tirriflettix biss tħassib għal żmien qasir imma hija wkoll parti minn approċċ iktar fit-tul fejn il-livell tas-sajd jitnaqqas gradwalment għal-livelli ta’ sostenibbiltà fit-tul.Għalhekk, fi żmien medju sa twil, l-approċċ meħud fil-proposta se jwassal għal tnaqqis fl-isforz tas-sajd iżda wkoll għal kwoti stabbli jew li jiżdiedu. Il-konsegwenzi fit-tul tal-approċċ huma mistennija li jkollhom impatt imnaqqas fuq l-ambjent minħabba t-tnaqqis fl-isforz tas-sajd, tnaqqis fis-settur tal-qbid f’termini tal-għadd ta’ bastimenti u/jew l-isforz medju tas-sajd għal kull bastiment, u l-istess ammont ta’ qabdiet jew iktar. Is-sostenibbiltà tal-attivitajiet tas-sajd se tiżdied fuq żmien twil.L-ELEMENTI LEGALI TAL-PROPOSTA- Sommarju tal-azzjoni propostaIl-proposta tistabbilixxi l-limiti tal-qbid u tal-isforz applikabbli għas-sajd tal-UE sabiex jintlaħaq l-għan tal-Politika Komuni tas-Sajd li jiġi żgurat sajd f’livelli li huma bijoloġikament, ekonomikament u soċjalment sostenibbli.- Il-bażi legaliL-Artikolu 43(3) tat-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea.- Il-prinċipju tas-sussidjarjetàIl-proposta taqa’ taħt il-kompetenza esklussiva tal-Unjoni kif imsemmi fl-Artikolu 3(1)(d) tat-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea. Għaldaqstant, il-prinċipju tas-sussidjarjetà, ma japplikax.- Il-prinċipju tal-proporzjonalitàIl-proposta tikkonforma mal-prinċipju tal-proporzjonalità għar-raġuni li ġejja.Il-Politika Komuni tas-Sajd hija politika komuni. Skont l-Artikolu 43(3) tat-TFUE hija r-responsabbiltà tal-Kunsill biex jadotta l-miżuri dwar l-iffissar u l-allokazzjoni tal-opportunitajiet tas-sajd.Ir-Regolament tal-Kunsill inkwistjoni jalloka opportunitajiet tas-sajd lill-Istati Membri. B’kunsiderazzjoni għall-Artikolu 20(3) tar-Regolament 2371/2002, l-Istati Membri huma liberi jallokaw opportunitajiet bħal dawn lir-reġjuni jew lill-operaturi skont kif jidhrilhom xieraq. Għalhekk, l-Istati Membri għandhom spazju biżżejjed biex jimmanuvraw dwar deċiżjonijiet relatati mal-mudell soċjali/ekonomiku tal-għażla tagħhom biex jisfruttaw l-opportunitajiet tas-sajd allokati lilhom.Il-proposta ma għandha l-ebda implikazzjonijiet finanzjarji ġodda għall-Istati Membri. Dan ir-Regolament jiġi adottat mill-Kunsill kull sena, u l-mezzi pubbliċi u privati għall-implimentazzjoni tiegħu diġà jinsabu fis-seħħ.- L-għażla tal-istrumentiL-istrumenti proposti: Regolament.Din hija proposta għall-ġestjoni tas-sajd abbażi tal-Artikolu 43(3) tat-TFUE u skont l-Artikolu 20 tar-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 2371/2002.L-IMPLIKAZZJONI BAĠITARJAIl-proposta ma għandha l-ebda implikazzjonijiet fuq il-baġit tal-UE.IKTAR INFORMAZZJONI- Is-simplifikazzjoniIl-proposta tkompli tipprovdi għas-simplifikazzjoni tal-proċeduri amministrattivi għall-awtoritajiet pubbliċi (l-UE jew nazzjonali), minħabba li fiha dispożizzjonijiet simili għar-Regolament tal-2011 dwar l-opportunitajiet tas-sajd fil-Baħar Baltiku.- Analiżi/reviżjoni/klawżola ta’ estinzjoniIl-proposta tirrigwarda Regolament annwali għas-sena 2012 u għalhekk ma tinkludix klawżola ta' reviżjoni.- Spjegazzjoni DettaljataIl-proposta tistabbilixxi l-opportunitajiet tas-sajd għall-2012 għal ċerti stokkijiet jew gruppi ta’ stokkijiet għas-sajd tal-Istati Membri fil-Baħar Baltiku.Iċ-ċifri proposti jirriflettu l-parir xjentifiku, il-konsultazzjoni mal-BSRAC u l-qafas għall-istabbiliment tat-TACs u l-kwoti deskritti fil-Komunikazzjoni mill-Kummissjoni dwar Konsultazzjoni dwar l-Opportunitajiet tas-Sajd. Fejn rilevanti, il-kwantitajiet teoretiċi tal-istokkijiet maqsuma mal-Federazzjoni Russa tnaqqsu mit-TACs proposti.Peress li l-intenzjoni tal-Kummissjoni hija li tiżgura l-użu sostenibbli tar-riżorsi tas-sajd f’konformità mal-politika tal-UE u l-impenji internazzjonali filwaqt li l-opportunitajiet tas-sajd jinżammu stabbli, il-varjazzjonijiet annwali fit-TACs huma limitati sa fejn huwa prattiku filwaqt li jiġi kkunsidrat l-istatus ta’ stokk partikolari.It-TACs u l-kwoti allokati lill-Istati Membri huma mogħtija fl-Anness I u l-limiti tal-isforz tas-sajd huma stabbiliti fl-Anness II għar-Regolament.Għall-istokkijiet tal-merluzz, il-limit proposti fuq it-TACs u fuq l-isforz kienu konformi mar-rekwiżiti tal-pjan multiannwali għall-istokkijiet tal-merluzz fil-Baħar Baltiku u s-sajd li jisfrutta dawk l-istokkijiet. L-element ċentrali tal-pjan huwa tnaqqis gradwali tal-mortalità mis-sajd għal livelli sostenibbli fit-tul li jiżgura l-irkupru tal-istokkijiet u li jrendi ħafna u b'mod stabbli. Minħabba li l-mortalità mis-sajd tal-istokkijiet tal-merluzz diġà tnaqqset għal-livelli indikati fil-pjan multiannwali, m'hemmx il-ħtieġa li jitnaqqas iktar l-isforz tas-sajd, jiġifieri l-jiem fuq il-baħar, u barra minn hekk, it-TAC tista' tiżdied.Għaż-żewġ stokkijiet tal-aringi (il-Baħar tal-Punent u l-Baħar Bothnian/il-Bajja Bothnian ), it-TAC proposta tikkorrispondi mal-mortalità mis-sajd tal-ogħla rendimenti sostenibbli (MSY – maximum sustainable yields) Għall-istokkijiet pelaġiċi l-oħrajn, it-TAC proposta tikkorrispondi għal tnaqqis fil-mortalità mis-sajd li jkollu rata intermedjarja bejn il-livell attwali u l-mortalità mis-sajd MSY, bl-eċċezzjoni tal-istokk ċentrali tal-aringi. F'dak il-każ partikolari, il-mortalità b'rata intermedjarja mis-sajd se tkun barra mil-livelli ta' prekawzjoni, u allura minflok, it-TAC proposta għandha rata intermedjarja bejn dik li tikkorrispondi għall-mortalità mis-sajd MSY u dik li tikkorrispondi għar-rata ta' prekawzjoni tal-mortalità mis-sajd.Fil-każ tal-barbun tat-tbajja', li huwa stokk fqir fid-dejta, it-TAC tikkorrispondi għal tnaqqis ta' 25 % fit-TAC meta mqabbla mal-2011. L-opinjoni tal-BSRAC dwar iktar tnaqqis ma tistax tiġi kkunsidrata għaliex b'konformità mal-approċċ deskritt fil-Komunikazzjoni dwar l-Opportunitajiet tas-Sajd, in-nuqqas tad-dejta ma jistax jintuża biex jiġġustifika l-kontinwazzjoni tal-livelli attwali tal-qabdiet u għandu japplika l-prinċipju ta' prekawzjoni.Fir-rigward tal-istokkijiet tas-salamun, minħabba l-inċertezzi li rriżultaw mill-parir xjentifiku li nħareġ f'Mejju mill-ICES, il-Kunsill Reġjonali Konsultattiv tal-Baħar Baltiku organizza laqgħa magħhom f'Awwissu. Wara din il-laqgħa l-ICES ikkonferma mill-ġdid il-parir li kien ingħata qabel.2011/0240 (NLE)Proposta għalREGOLAMENT TAL-KUNSILLli jistabbilixxi l-opportunitajiet tas-sajd għall-2012 għal ċerti stokkijiet ta’ ħut u gruppi ta’ stokkijiet ta’ ħut applikabbli fil-Baħar BaltikuIL-KUNSILL TAL-UNJONI EWROPEA,Wara li kkunsidra t-Trattat dwar il-Funzjonament tal-Unjoni Ewropea, u b'mod partikolari l-Artikolu 43(3) tiegħu,Wara li kkunsidra l-proposta mill-Kummissjoni Europea,Billi:1. Skont l-Artikolu 43(3) tat-Trattat, il-Kunsill, fuq proposta mill-Kummissjoni, għandu jadotta miżuri dwar l-iffissar u l-allokazzjoni ta' opportunitajiet tas-sajd.2. Ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 2371/2002 tal-20 ta' Diċembru 2002 dwar il-konservazzjoni u l-isfruttar sostenibbli ta’ riżorsi tas-sajd skont il-Politika Komuni dwar is-Sajd[1] jirrikjedi li l-miżuri li jirregolaw l-aċċess għall-ilmijiet u r-riżorsi u l-insegwiment sostenibbli tal-attivitajiet tas-sajd ikunu stabbiliti b'kunsiderazzjoni tal-parir xjentifiku disponibbli u, b’mod partikolari, tar-rapport magħmul mill-Kumitat Xjentifiku, Tekniku u Ekonomiku għas-Sajd (STECF).3. Il-Kunsill għandu l-obbligu li jadotta l-miżuri dwar l-istabbiliment u l-allokazzjoni tal-opportunitajiet tas-sajd permezz tas-sajd jew grupp ta' sajd, inklużi ċerti kundizzjonijiet li huma funzjonalment marbuta magħhom, kif xieraq. L-opportunitajiet tas-sajd għandhom jiġu mqassma fost l-Istati Membri b'tali mod li f'kull Stat Membru tiġi żgurata stabbiltà relattiva ta' attivitajiet tas-sajd għal kull stokk jew sajd u b'kunsiderazzjoni għall-għanijiet tal-politika komuni tas-sajd stabbiliti fir-Regolament (KE) Nru 2371/2002.4. Il-qabdiet totali permissibbli (TACs) għandhom jiġu stabbiliti abbażi tal-parir xjentifiku disponibbli, billi jiġu kkunsidrati l-aspetti bijoloġiċi u soċjoekonomiċi filwaqt li jiġi żgurat trattament ġust bejn is-setturi tas-sajd, kif ukoll fid-dawl tal-opinijonijiet espressi matul il-konsultazzjoni mal-partijiet interessati, b'mod partikolari fil-laqgħat mal-Kumitat Konsultattiv dwar is-Sajd u l-Akkwakultura u l-Kunsilli Reġjonali Konsultattivi kkonċernati.5. Għall-istokkijiet soġġetti għal pjanijiet multiannwali speċifiċi, l-opportunitajiet tas-sajd għandhom jiġu stabbiliti skont ir-regoli stabbiliti f'dawn il-pjanijiet. Konsegwentement, il-limiti tal-qbid u l-limiti tal-isforz tas-sajd għall-istokkijiet tal-merluzz fil-Baħar Baltiku għandhom jiġu stabbiliti skont ir-regoli stabbiliti fir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1098/2007 tat-18 ta’ Settembru 2007 li jistabbilixxi pjan pluriennali [multiannwali] għall-istokkijiet tal-merluzz fil-Baħar Baltiku u s-sajd li jisfrutta dawk l-istokkijiet[2].6. L-użu tal-opportunitajiet tas-sajd stabbilit f’dan ir-Regolament huwa soġġett għar-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 1224/2009 tal-20 ta’ Novembru 2009 li jistabbilixxi sistema Komunitarja ta’ kontroll għall-iżgurar tal-konformità mar-regoli tal-Politika Komuni tas-Sajd[3] u b’mod partikolari għall-Artikoli 33 u 34 tiegħu dwar ir-rappurtar tal-qabdiet u tal-isforz tas-sajd u n-notifika tad-dejta dwar l-eżawriment tal-opportunitajiet tas-sajd rispettivament. Għalhekk, jeħtieġ li jkunu speċifikati l-kodiċijiet li għandhom jintużaw mill-Istati Membri meta tintbagħat dejta lill-Kummissjoni relatata mal-ħatt l-art tal-istokkijiet soġġetti għal dan ir-Regolament.7. Skont l-Artikolu 2 tar-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 847/96 tas-6 ta' Mejju 1996 li jintroduċi kundizzjonijiet addizzjonali għal tmexxija minn sena għal sena tat-TACs u l-kwoti[4], għandhom jiġu identifikati l-istokkijiet li huma soġġetti għall-miżuri varji msemmija fih.8. Sabiex jiġi żgurat l-għajxien tas-sajjieda tal-Unjoni, huwa importanti li dan is-sajd jinfetaħ fl-1 ta' Jannar 2012,ADOTTA DAN IR-REGOLAMENT:Kapitolu I Il-Kamp ta' applikazzjoni u d-DefinizzjonijietArtikolu 1 Is-suġġettDan ir-Regolament jistabbilixxi l-opportunitajiet tas-sajd għall-2012 għal ċerti stokkijiet ta’ ħut u gruppi ta’ stokkijiet ta’ ħut fil-Baħar Baltiku.Artikolu 2 Il-kamp ta' applikazzjoniDan ir-Regolament għandu japplika għall-bastimenti tal-Unjoni li joperaw fil-Baħar Baltiku.Artikolu 3 Id-definizzjonijietGħall-finijiet ta' dan ir-Regolament, flimkien mad-definizzjonijiet stabbiliti fl-Artikolu 3 tar-Regolament (KE) Nru 2371/2002, għandhom japplikaw id-definizzjonijiet li ġejjin:(a) iż-żoni tal-Kunsill Internazzjonali għall-Esplorazzjoni tal-Baħar (ICES) huma ż-żoni ġeografiċi speċifikati fl-Anness I għar-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 2187/2005 tal-21 ta' Diċembru 2005 għall-konservazzjoni ta' riżorsi tas-sajd permezz ta' miżuri tekniċi fil-Baħar Baltiku, fil-Belts u fis-Sound[5];(b) "Baħar Baltiku" tfisser is-Subdiviżjonijiet tal-ICES 22-32;(c) “Bastiment tal-Unjoni” tfisser bastiment tas-sajd li jtajjar bandiera ta’ Stat Membru u li jkun irreġistrat fl-Unjoni;(d) "qabda totali permissibli" (TAC) tfisser il-kwantità li tista’ tittieħed minn kull stokk kull sena;(e) “kwota” tfisser proporzjon mit-TAC allokat lill-Unjoni, lil Stat Membru jew lil pajjiż terz;(f) "jum nieqes mill-port" tfisser kwalunkwe perjodu kontinwu ta' 24 siegħa jew parti minnu li fih il-bastiment ikun nieqes mill-port.Kapitolu IIL-Opportunitajiet tas-SajdArtikolu 4 It-TACs u l-allokazzjonijietIt-TACs, l-allokazzjonijiet ta' dawn it-TACs fost l-Istati Membri, u l-kundizzjonijiet funzjonalment marbuta magħhom, fejn xieraq, huma stabbiliti fl-Anness I.Artikolu 5 Id-dispożizzjonijiet speċjali dwar l-allokazzjonijiet9. L-allokazzjoni ta' opportunitajiet tas-sajd fost l-Istati Membri kif stabbiliti f’dan ir-Regolament għandha tkun bla preġudizzju għal:(a) bidliet magħmula skont l-Artikolu 20(5) tar-Regolament (KE) Nru 2371/2002;(b) riallokazzjonjiet magħmula skont l-Artikolu 37 tar-Regolament (KE) Nru 1224/2009;(c) qabdiet [il-ħatt l-art] addizzjonali permessi skont l-Artikolu 3 tar-Regolament (KE) Nru 847/96;(d) kwantitajiet miżmuma skont l-Artikolu 4 tar-Regolament (KE) Nru 847/96;(e) tnaqqis magħmul skont l-Artikoli 37, 105, 106 u 107 tar-Regolament (KE) Nru 1224/2009.10. Għajr fejn speċifikat mod ieħor fl-Anness I għal dan ir-Regolament, l-Artikolu 3 tar-Regolament (KE) Nru 847/96 għandu japplika għal stokkijiet soġġetti għal TAC ta’ prekawzjoni u l-Artikoli 3(2) u (3) u l-Artikolu 4 ta' dak ir-Regolament għal stokkijiet soġġetti għal TAC analitika.Artikolu 6 Il-kundizzjonijiet għall-ħatt l-art tal-qabdiet u tal-qabdiet inċidentali11. Ħut minn stokkijiet li għalihom huma stabbiliti l-limiti tal-qbid, għandhom jinżammu abbord jew jinħattu l-art biss jekk:(a) il-qabdiet ikunu saru minn bastimenti ta' Stat Membru li għandu kwota u dik il-kwota ma ġietx eżawrita; jew(b) il-qabdiet jikkonsistu minn sehem ta' kwota tal-Unjoni li ma kinitx ġiet allokata permezz ta' kwota fost l-Istati Membri, u dik il-kwota tal-Unjoni ma ġietx eżawrita.Artikolu 7 Il-limiti tal-isforz tas-sajd12. Il-limiti tal-isforz tas-sajd huma stipulati fl-Anness II.13. Il-limiti msemmija fil-paragrafu 1 għandhom japplikaw għas-Subdiviżjonijiet tal-ICES 27 u 28.2 sakemm il-Kummissjoni tkun għadha ma ħaditx deċiżjoni skont l-Artikolu 29(2) tar-Regolament (KE) Nru 1098/2007 biex teskludi dawk is-Subdiviżjonijiet mir-restrizzjonijiet stipulati fl-Artikoli 8(1)(b), (3), (4) u (5) u l-Artikolu 13 ta’ dak ir-Regolament.14. Il-limiti msemmija fil-paragrafu 1 ma għandhomx japplikaw għas-Subdiviżjoni tal-ICES 28.1 sakemm il-Kummissjoni ma tkunx ħadet deċiżjoni skont l-Artikolu 29(4) tar-Regolament (KE) Nru 1098/2007 li r-restrizzjonijiet stipulati fl-Artikolu 8(1)(b), (3), (4) u (5) tar-Regolament (KE) Nru 1098/2007 għandhom japplikaw għal dik is-Subdiviżjoni.Kapitolu IIIId-dispożizzjonijiet finaliArtikolu 8 It-trażmissjoni tad-dejtaMeta, skont l-Artikoli 33 u 34 tar-Regolament (KE) Nru 1224/2009, l-Istati Membri jibagħtu dejta lill-Kummissjoni relatata mal-iżbark [il-ħatt l-art] tal-kwantitajiet ta' stokkijiet maqbuda, huma għandhom jużaw il-kodiċijiet tal-istokkijiet stabbiliti fl-Anness I għal dan ir-Regolament.Artikolu 9 Id-dħul fis-seħħDan ir-Regolament għandu jidħol fis-seħħ fil-jum wara dak tal-pubblikazzjoni tiegħu f’ Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea .Għandu japplika mill-1 ta’ Jannar 2012.Dan ir-Regolament għandu jorbot fl-intier tiegħu u japplika direttament fl-Istati Membri kollha.Magħmul fi Brussell,Għall-KunsillIl-PresidentANNESS I TACS APPLIKABBLI SKONT L-ISPEĊIJIET U Ż-ŻONI GĦALL-BASTIMENTI TAL-UNJONI F'ŻONI FEJN JEŻISTU T-TACSIt-tabelli li ġejjin jistabbilixxu t-TACs u l-kwoti (f’tunnellati ta’ piż ħaj, ħlief fejn huwa speċifikat mod ieħor) skont l-istokk, u l-kundizzjonijiet marbuta magħhom b'mod funzjonali, fejn huwa xieraq.Ir-referenzi għaż-żoni tas-sajd huma referenzi għaż-żoni tal-ICES, sakemm ma jkunx speċifikat mod ieħor.F'kull żona, l-istokkijiet tal-ħut huma msemmija fl-ordni alfabetika li ġejja tal-ismijiet tal-ispeċijiet bil-Latin. It-tabella li ġejja ta' korrispondenzi ta' ismijiet bil-Latin u ismijiet komuni qed tingħata għall-finijiet ta' dan ir-Regolament:Isem xjentifiku | Kodiċi Alpha-3 | Isem komuni |Clupea harengus | HER | Aringa |Gadus morhua | COD | Merluzz |Pleuronectes platessa | PLE | Barbun tat-tbajja' |Salmo salar | SAL | Salamun tal-Atlantiku |Sprattus sprattus | SPR | Laċċa kaħla |Speċijiet: | Aringa | Żona: | Is-Subdiviżjonijiet 30-31 |Clupea harengus | HER/3D30.; HER/3D31. |Il-Finlandja | 86 905 | (1) | TAC Analitika |L-Isvezja | 19 095 | (2) |L-Unjoni | 106 000 | (3) |TAC | 106 000 | (3) |__________ |(1) Il-qabdiet f’SD 31 huma limitati għal 1 640 (2) Il-qabdiet f’SD 31 huma limitati għal 360 (3) Il-qabdiet f’SD 31 huma limitati għal 2 000 |Speċijiet: | Aringa | Żona: | Is-Subdiviżjonijiet 22-24 |Clupea harengus | HER/3B23.; HER/3C22.; HER/3D24. |Id-Danimarka | 2 930 | TAC Analitika L-Artikolu 3 tar-Regolament (KE) Nru 847/96 ma japplikax. L-Artikolu 4 tar-Regolament (KE) Nru 847/96 ma japplikax. |Il-Ġermanja | 11 532 |Il-Finlandja | 1 |Il-Polonja | 2 719 |L-Isvezja | 3 718 |L-Unjoni | 20 900 |TAC | 20 900 |Speċijiet: | Aringa | Żona: | L-ilmijiet tal-Unjoni tas-Subdiviżjonijiet 25-27, 28.2, 29 u 32 |Clupea harengus | HER/3D25.; HER/3D26.; HER/3D27.; HER/3D28.; HER/3D29.; HER/3D32. |Id-Danimarka | 1 588 | TAC Analitika L-Artikolu 3 tar-Regolament (KE) Nru 847/96 ma japplikax. L-Artikolu 4 tar-Regolament (KE) Nru 847/96 ma japplikax. |Il-Ġermanja | 421 |L-Estonja | 8 109 |Il-Finlandja | 15 829 |Il-Latvja | 2 001 |Il-Litwanja | 2 107 |Il-Polonja | 17 983 |L-Isvezja | 24 140 |L-Unjoni | 72 178 |TAC | Mhux rilevanti |Speċijiet: | Aringa | Żona: | Is-Subdiviżjoni 28.1 |Clupea harengus | HER/03D.RG |L-Estonja | 13 336 | TAC Analitika |Il-Latvja | 15 542 |L-Unjoni | 28 878 |TAC | 28 878 |Speċijiet | Merluzz | Żona: | L-ilmijiet tal-Unjoni tas-Subdiviżjonijiet 25-32 |Gadus morhua | COD/3D25.; COD/3D26.; COD/3D27.; COD/3D28.; COD/3D29.; COD/3D30.; COD/3D31.; COD/3D32. |Id-Danimarka | 15 587 | TAC Analitika |Il-Ġermanja | 6 200 |L-Estonja | 1 519 |Il-Finlandja | 1 193 |Il-Latvja | 5 795 |Il-Litwanja | 3 818 |Il-Polonja | 17 947 |L-Isvezja | 15 791 |L-Unjoni | 67 850 |TAC | Mhux rilevanti |Speċijiet: | Merluzz | Żona: | Is-Subdiviżjonijiet 22-24 |Gadus morhua | COD/3B23.; COD/3C22.; COD/3D24. |Id-Danimarka | 9 298 | TAC Analitika L-Artikolu 3 tar-Regolament (KE) Nru 847/96 ma japplikax. L-Artikolu 4 tar-Regolament (KE) Nru 847/96 ma japplikax. |Il-Ġermanja | 4 546 |L-Estonja | 206 |Il-Finlandja | 183 |Il-Latvja | 769 |Il-Litwanja | 499 |Il-Polonja | 2 487 |L-Isvezja | 3 312 |L-Unjoni | 21 300 |TAC | 21 300 |Speċijiet: | Barbun tat-tbajja' | Żona: | L-ilmijiet tal-Unjoni tas-Subdiviżjonijiet 22-32 |Pleuronectes platessa | PLE/3B23.; PLE/3C22.; PLE/3D24.; PLE/3D25.; PLE/3D26.; PLE/3D27.; PLE/3D28.; PLE/3D29.; PLE/3D30.; PLE/3D31.; PLE/3D32. |Id-Danimarka | 1 634 | TAC ta’ prekawzjoni L-Artikolu 4 tar-Regolament (KE) Nru 847/96 ma japplikax. |Il-Ġermanja | 182 |Il-Polonja | 342 |L-Isvezja | 123 |L-Unjoni | 2 281 |TAC | 2 281 |Speċijiet: | Salamun tal-Atlantiku | Żona: | L-ilmijiet tal-Unjoni tas-Subdiviżjonijiet 22-31 |Salmo salar | SAL/3B23.; SAL/3C22.; SAL/3D24.; SAL/3D25.; SAL/3D26.; SAL/3D27.; SAL/3D28.; SAL/3D29.; SAL/3D30.; SAL/3D31. |Id-Danimarka | 10 977 | (1) | TAC Analitika L-Artikolu 3 tar-Regolament (KE) Nru 847/96 ma japplikax. L-Artikolu 4 tar-Regolament (KE) Nru 847/96 ma japplikax. |Il-Ġermanja | 1 221 | (1) |L-Estonja | 1 116 | (1) |Il-Finlandja | 13 688 | (1) |Il-Latvja | 6 982 | (1) |Il-Litwanja | 821 | (1) |Il-Polonja | 3 330 | (1) |L-Isvezja | 14 839 | (1) |L-Unjoni | 52 974 | (1) |TAC | Mhux rilevanti |__________ |(1) Espress f’numru ta’ ħut individwali. |Speċijiet: | Salamun tal-Atlantiku | Żona: | L-ilmijiet tal-Unjoni tas-Subdiviżjoni 32 |Salmo salar | SAL/3D32. |L-Estonja | 1 116 | (1) | TAC Analitika L-Artikolu 3 tar-Regolament (KE) Nru 847/96 ma japplikax. L-Artikolu 4 tar-Regolament (KE) Nru 847/96 ma japplikax. |Il-Finlandja | 9 768 | (1) |L-Unjoni | 10 884 | (1) |TAC | Mhux rilevanti |__________ |(1) Espress f’numru ta’ ħut individwali. |Speċijiet: | Laċċa kaħla | Żona: | L-ilmijiet tal-Unjoni tas-Subdiviżjonijiet 22-32 |Sprattus sprattus | SPR/3B23.; SPR/3C22.; SPR/3D24.; SPR/3D25.; SPR/3D26.; SPR/3D27.; SPR/3D28.; SPR/3D29.; SPR/3D30.; SPR/3D31.; SPR/3D32. |Id-Danimarka | 21 022 | TAC Analitika L-Artikolu 3 tar-Regolament (KE) Nru 847/96 ma japplikax. L-Artikolu 4 tar-Regolament (KE) Nru 847/96 ma japplikax. |Il-Ġermanja | 13 318 |L-Estonja | 24 411 |Il-Finlandja | 11 004 |Il-Latvja | 29 483 |Il-Litwanja | 10 665 |Il-Polonja | 62 568 |L-Isvezja | 40 639 |L-Unjoni | 213 110 |TAC | Mhux rilevanti |ANNESS II IL-LIMITI TAL-ISFORZ TAS-SAJD15. Għall-attività tal-bastimenti li jtajru l-bandiera tagħhom, l-Istati Membri għandhom jiżguraw li s-sajd bix-xbieki tat-tkarkir, bit-tartaruni Daniżi jew irkaptu simili b’malji ta’ 90 mm jew ikbar, bl-għeżula, bix-xbieki tat-tħabbil jew bil-pariti li għandhom malji ta’ 90 mm jew ikbar, bil-konzijiet tal-qiegħ, bil-konzijiet ħlief konzijiet mitluqa, xolfa tal-idejn u rkaptu tat-trejjix għandu jkun permess għal għadd massimu ta’:(a) 163 jum nieqes mill-port fis-Subdiviżjonijiet 22-24 bl-eċċezzjoni tal-perjodu mill-1 sat-30 ta' April meta japplika l-Artikolu 8(1)(a) tar-Regolament (KE) Nru 1098/2007, u(b) 160 jum nieqes mill-port fis-Subdiviżjonijiet 25-28 bl-eċċezzjoni tal-perjodu mill-1 ta’ Lulju sal-31 ta’ Awwissu meta japplika l-Artikolu 8(1)(b) tar-Regolament (KE) Nru 1098/2007.16. L-għadd massimu ta’ jiem nieqes mill-port kull sena li fihom bastiment jista’ jkun preżenti fiż-żewġ żoni definiti fil-punt 1(a) u (b) u jistad bl-irkaptu msemmi fil-punt 1, ma jistax ikun ogħla mill-għadd massimu ta’ jiem allokati għal waħda miż-żewġ żoni.[1] ĠU L 358, 31.12.2002, p. 59.[2] ĠU L 248, 22.9.2007, p. 1.[3] ĠU L 343, 22.12.2009, p. 1.[4] ĠU L 115, 9.5.1996, p. 3.[5] ĠU L 349, 31.12.2005, p. 1.


text:
26.4.2003 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 101/3
 4) Οσάκις προκύπτει ότι κακώς ο φορέας του τόπου διαμονής ζητήθηκε, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του
 αρνήθηκε να χορηγήσει τις παροχές σε είδος που προβλέπει αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ Santex SpA και Unità Socio
 το άρθρο 31 του κανονισμού 1408/71, όπως τροποποιή- Sanitaria Locale n. 42 di Pavia, παρισταμένων των: Sca Mölnlycke
 θηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό 2001/83 και SpA, Artsana SpA και Fater SpA, η έκδοση προδικαστικής
 όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 3036/95, και ότι αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 22 της οδηγίας
 ο φορέας του τόπου κατοικίας, αφού ενημερώθηκε για την 93/36/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί
 άρνηση αυτή, δεν συνέβαλε, όπως όφειλε, στη διευκόλυνση συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων
 της ορθής εφαρμογής της διατάξεως αυτής, στον τελευταίο προμηθειών (ΕΕ L 199, σ. 1), και του άρθρου 6, παράγραφος 2, ΕΕ,
 αυτόν φορέα εναπόκειται, με την επιφύλαξη τυχόν ευθύνης το ∆ικαστήριο (έκτο τμήμα), συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet,
 του φορέα του τόπου διαμονής, να αποδώσει απευθείας πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen, Β. Σκουρή (εισηγητή),
 στον ασφαλισμένο τις δαπάνες περιθάλψεως στις οποίες F. Macken και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές, γενικός εισαγγε-
 υποβλήθηκε, ώστε να εξασφαλιστεί στον ασφαλισμένο λέας: S. Alber, γραμματέας: H. A. Rühl, κύριος υπάλληλος
 αυτόν ανάληψη δαπανών σε επίπεδο ισοδύναμο εκείνου διοικήσεως, εξέδωσε στις 27 Φεβρουαρίου 2003, απόφαση με το
 στο οποίο θα είχαν αναληφθεί οι δαπάνες αν οι διατάξεις ακόλουθο διατακτικό:
 του εν λόγω άρθρου είχαν τηρηθεί.
 Η οδηγία 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης ∆εκεμβρίου
 5) Στην τελευταία αυτή περίπτωση, τα άρθρα 31 και 36 του 1989, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και
 κανονισμού 1408/71, όπως τροποποιήθηκε και ενημε- διοικητικών διατάξεων περί της εφαρμογής των διαδικασιών
 ρώθηκε με τον κανονισμό 2001/83 και όπως τροποποιήθηκε προσφυγής στον τομέα της σύναψης συμβάσεων κρατικών προ-
 με τον κανονισμό 3036/95, και 31 και 93 του κανονισμού μηθειών και δημοσίων έργων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία
 574/72, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον
 κανονισμό 2001/83 και όπως τροποποιήθηκε με τον κανο- συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων
 νισμό 3096/95, δεν επιτρέπουν εθνική ρύθμιση η οποία υπηρεσιών, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, εφόσον
 εξαρτά την απόδοση αυτή από την εκ των υστέρων έγκριση, έχει αποδειχθεί ότι μια αναθέτουσα αρχή, με τη συμπεριφορά
 χορηγούμενη μόνον εφόσον αποδεικνύεται ότι η πάθηση που της, κατέστησε αδύνατη ή υπερβολικά δυσχερή την άσκηση των
 κατέστησε αναγκαία την παροχή της εν λόγω περιθάλψεως δικαιωμάτων τα οποία χορηγούνται από την κοινοτική έννομη
 εκδηλώθηκε κατά τρόπο αιφνίδιο κατά τη διάρκεια της τάξη σε υπήκοο της Ενώσεως που θίγεται από απόφαση της
 προσωρινής διαμονής, καθιστώντας άμεση την ανάγκη ως άνω αναθέτουσας αρχής, επιβάλλει στα αρμόδια εθνικά
 παροχής της περιθάλψεως. δικαστήρια την υποχρέωση να θεωρούν παραδεκτούς τους νομι-
 κούς ισχυρισμούς που αντλούνται από το ασύμβατο της προκηρύ-
 ξεως διαγωνισμού με το κοινοτικό δίκαιο, οι οποίοι προβάλλονται
 ( 1) ΕΕ C 335 της 25.11.2000. προς στήριξη προσφυγής κατά της εν λόγω αποφάσεως, χρησιμο-
 ποιώντας, ενδεχομένως, την προβλεπόμενη από το εθνικό δίκαιο
 δυνατότητα να μην εφαρμόσουν τους εθνικούς κανόνες περί
 αποσβεστικής προθεσμίας σύμφωνα με τους οποίους, μετά την
 παρέλευση της προθεσμίας για άσκηση προσφυγής κατά της
 προκηρύξεως διαγωνισμού, δεν είναι πλέον δυνατή η επίκληση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ του ασύμβατου της εν λόγω προκηρύξεως με το κοινοτικό δίκαιο.
 (έκτο τμήμα) (1 ) ΕΕ C 36 της 4.11.2000.
 της 27ης Φεβρουαρίου 2003
 στην υπόθεση C-327/00 (αίτηση του Tribunale ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ∆ΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
 amministrativo regionale per la Lombardia για την έκδοση
 (πέμπτο τμήμα)
 προδικαστικής αποφάσεως): Santex SpA κατά Unità Socio
 Sanitaria Locale n. 42 di Pavia (1) της 27ης Φεβρουαρίου 2003
 («Οδηγία 93/36/ΕΟΚ — Συμβάσεις δημοσίων προμηθειών στην υπόθεση C-373/00 (αίτηση του Vergabekontrollsenat
 — Οδηγία 89/665/ΕΟΚ — ∆ιαδικασίες προσφυγής στον des LandesWien για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως):
 τομέα των δημοσίων συμβάσεων — Αποσβεστική προ- Adolf Truley GmbH κατά Bestattung Wien GmbH ( 1)
 θεσμία — Αρχή της αποτελεσματικότητας») («Οδηγία 93/36/ΕΟΚ — Συμβάσεις δημοσίων προμηθειών
 — Έννοια της “αναθέτουσας αρχής” — Οργανισμός δημο-
 (2003/C 101/05) σίου δικαίου — Γραφεία τελετών»)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική) (2003/C 101/06)
 (Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική)
 (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας») (Προσωρινή μετάφραση· η οριστική μετάφραση θα δημοσιευθεί
 στη «Συλλογή της Νομολογίας»)
 Στην υπόθεση C-327/00, με αντικείμενο αίτηση του Tribunale Στην υπόθεση C-373/00, με αντικείμενο αίτηση του
 amministrativo regionale per la Lombardia (Ιταλία) προς το Vergabekontrollsenat des Landes Wien (Αυστρία) προς το
 ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ∆ικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την