type: other

text:
Hoge Raad Crimineel jegens Cor Karsten in Rechtszaak (2)
 Hoge Raad Crimineel jegens Cor Karsten in Rechtszaak (2).
 (Gelogen verklaring als topbewijs).
 Cruciale Verklaring ('bewijs') onzeker.
 Smerige logica van de Hoge Raad stinkt.
 RECHTERS POETSTEN BEWIJSGEBREK WEG MET ONZEKERE VERKLARING ('BEWIJS') van ZELFTEGENSPREKER TPW van EIJSDEN.
 Wegens het aan de Hoge Raad totaal ontbreken van hard bewijs in het cassatiearrest om C Karsten, die de (beweerde) schuld van C Karsten en het rechtens verloop van het gehouden proces zou moeten kunnen staven, heeft de Hoge Raad in dat cassatiearrest slechts een afgelegde, enkele verklaring van TPW van Eijsden tot cruciaal bewijsmiddel bestempeld, want, althans volgens de Hoge Raad (blijkens het arrest), kan die verklaring puur op zichzelf en alleenstaand dienen om vast te stellen dat C Karsten werkelijk naar waarheid schuldig zou zijn wat betreft de hem ten laste gelegde aanklacht in de zaak.
 Echter, de Hoge Raad gaat hier helaas zomaar voorbij aan de Nederlandse wet: de Nederlandse wet verbiedt namelijk dat (rechterlijke) veroordeling wat betreft de essentie van een aanklacht in een rechtszaak kan zijn gebaseerd op basis van een enkele getuige of slechts een enkele afgelegde verklaring van een getuige. Met andere woorden, wat betreft rechterlijke veroordeling van een beschuldigde persoon wegens de essentie van een (zware) aanklacht tegen hem, is meer nodig dan dat de veroordeling van de beschuldigde persoon in feite en in werkelijkheid slechts en in feitelijke totaliteit berust op een simpele (schriftelijke) verklaring van een 'getuige' genoemde persoon. Daarbij, holle beweringen en gammele, dubieuze, zogenaamde feiten mogen niet worden bijgevoegd als zogenaamd ondersteunend bewijs, om als excuusbewijs te dienen, als goedmakertje voor die ene, puur op zichzelf staande verklaring, die in feite als cruciaal bewijs ten dienste van de betrokken aanklacht geldt en hoog boven de zaak torent, door de Hoge Raad.
 De Hoge Raad stelt in het cassatie-arrest voor C Karsten:
 '' (5.2.2) Op grond van het hier voren onder 4.2 sub 3 genoemde bewijsmiddel [een door TPW van Eijsden in hoger beroep afgelegde verklaring - ck] heeft het Hof vastgesteld dat de verdachte tegen het slachtoffer TPW van Eijsden [op een bepaalde manier heeft gehandeld - ck], welke gedraging naar zijn uiterlijke verschijningsvorm moet worden beschouwd als te zijn gericht op de voltooiing van het in art. (...) omschreven misdrijf.''
 De Hoge Raad gaat daarbij echter voorbij aan het door de cassatie-advocaat aangevoerde argument dat uit geen enkel bewijsmiddel in het arrest blijkt dat Cor Karsten zich met de handeling, door T v Eijsden beweerd, schuldig zou hebben gemaakt, of willen maken zoals gesteld in de aanklacht in de onderhavige zaak.
 De tegenwerping die de cassatie-advocaat daarop heeft, is in het cassatie-arrest van de Hoge Raad te lezen.:
 ''(2.3) Dat een dergelijk effect van [de handeling] zou zijn beoogd, moet dan ook steun vinden in de andere bewijsmiddelen. Die steun ontbreekt.''
 De cassatieadvocaat wijst er hiermee impliciet ook op dat er totaal geen bevestiging of ondersteuning in de bewijsmiddelen voorhanden is dat de beweerdelijk door C Karsten gedane handeling (geen getuige bevestigt het, enkel T v Eijsden beweert dat die handeling zou zijn verricht) in werkelijkheid ook echt zou zijn uitgevoerd.
 Voor de duidelijkheid. TPW van Eijsden is de enige persoon die is aangekomen met de bewering dat Cor Karsten de door TPW van Eijsden beweerde handeling, tegen T v Eijsden, zou hebben gepleegd. Die bewering is door T v Eijsden gedaan in de door hem afgelegde verklaring (feitelijk een verklarinkje) in hoger beroep. In het cassatie-arrest is die specifieke bewering in die Verklaring door de Hoge Raad gebezigd als cruciaal bewijsmiddel van de ten laste gelegde schuld van Cor Karsten in de rechtszaak. Dit bewijsmiddel MOET volgens de Hoge Raad kennelijk aantonen dat Cor Karsten de door TPW van Eijsden beweerde handeling tegen T v Eijsden inderdaad zou hebben gepleegd.
 Cor Karsten wil er nadrukelijk op wijzen dat er geen enkele bevestiging voorhanden is, anders dan de dubieuze afgelegde verklaring in hoger beroep van TPW van Eijsden, in het cassatie-arrest van de beweerdelijk gedane handeling van Cor Karsten tegen T v Eijsden.
 Het cassatie-arrest beziende is Cor Karsten in feite puur en alleen op de (omstotelijke)* verklaring van (de leugenaar) TPW van Eijsden (serie-zelftegenspreker) veroordeeld. Het laat zien dat zich aan de Nederlandse wet houden kennelijk te veel is gevraagd voor de Hoge Raad.
 *Omstotelijk. Door TPW van Eijsden is ook een andere, belangrijke verklaring afgelegd. Die verklaring zet TPW van Eijsden onomstotelijk en definitief neer als criminele leugenaar. De verklaring is door hem afgelegd bij de rechter-commissaris. Deze verklaring is door de Hoge Raad uit het dossier achtergehouden. Kennelijk omdat inhoudelijk uit die verklaring blijkt, dat TPW van Eijsden onmogelijk de beweerde handeling van C Karsten kan hebben ondergaan. Deze (eerdere) verklaring, afgelegd bij de RC, maakt korte metten met het door de Hoge Raad gehanteerde, gehele cruciale bewijs van de Hoge Raad tegen (onschuldige) Cor Karsten.
 De officiële verklaringen van nepslachtoffer TPW van Eijsden zijn ernstig strijdig tegen elkaar en idioot.
 (En de 'deskundigen' tuinden er in).
 Het zijn overigens werkelijk gerealiseerde heimelijke feiten dat TPW van Eijsden ten laste van Cor Karsten in feite (zwaar) criminele handelingen heeft gepleegd, zoals:
 -- Het zijn allemaal valse verklaringen in het nadeel van Cor Karsten die TPW van Eijsden heeft afgelegd in de zaak tegen Cor Karsten,
 -- Ook de aanklacht is lasterlijk en gelogen
 -- TPW van Eijsden heeft in de zaak tegen Cor Karsten valse, gelogen, lasterlijke, meinedige verklaringen of beweringen afgelegd.
 -- De Hoge Raad stelt in zijn cassatie-arrest onjuist dat Cor Karsten beroep op noodweer bij de politierechter zou hebben gedaan. Want bij de politierechter is juist beroep op vrijspraak van Cor Karsten gedaan, met name wegens onvoldoende bewijs. Daarbij is met klem gewezen op de verklaringen die door TPW van Eijsden zijn afgelegd en dat die verklaringen wisselend zijn aan elkaar. Hoe juist dat verzoek om vrijspraak destijds was, blijkt uit het feit dat TPW van Eijsden het officieel afleggen van ernstig wisselende verklaringen ook na de politierechter, in hoger beroep heeft voortgezet.
 Uit het vonnis van de politierechter. Pleidooi door advocaat ten behoeve van Cor Karsten:
 ''de verdachte vrij te spreken van het hem telastegelegde, nu naar zijn oordeel onvoldoende bewijs voorhanden is om tot een veroordeling te komen. In dit verband wijst hij op de verschillende verklaring afgelegd door de getuige van Eijsden.''
 -- door de Hoge Raad is bewerkstelligd dat een door Cor Karsten afgelegde verklaring (bij RC) in het cassatie-arrest inhoudelijk is vervalst en inhoudelijk qua strekking ernstig verdraaid (in het nadeel van C Karsten) in het cassatie-arrest is opgenomen.
 -- de Hoge Raad houdt stil dat er, onder ede, verschillende, onverenigbare woningadressen zijn opgenomen, in het strafdossier, als (unieke) locatie waar TPW van Eijsden moet zijn aangetroffen door de politie nadat hij die destijds had gebeld. Dat is natuurlijk onmogelijk, gezien de schriftelijke weergave van het bellen en het daadwerkelijk aantreffen van T v Eijsden. Het is dus een raadsel op welk adres T v Eijsden werkelijk is aangetroffen door de poitie. De politie en TPW van Eijsden spreken elkaar hierover helemaal tegen. Wie liegt er dus ? Als Hoge Raad kun je 'trots' zijn als je een rechtszaak laat hangen op of bepalen door een enkele (kroon-) getuige zoals TPW van Eijsden. Gaarne onderzoek.
 Alle boven beschreven onwettige of strafbare acties tegen Cor Karsten zijn door de Hoge Raad in het onderhavige cassatie-arrest kennelijk bewust en heimelijk doorgevoerd, want er is door de Hoge Raad geen behoorlijke verantwoording over afgelegd.
 De gehele rechtszaak tegen Cor Karsten is verre van een 'fair trial' of 'eerlijk proces' geweest. Het plaatsgevonden proces is schandelijk verlopen, een groot onrecht en verdient herziening.
 Hoge Raad Bezigt Ongegronde (gelogen) T v Eijsden-verklaring als Uniek Bewijs tegen C Karsten.
 Hoge Raad is Bevooroordeeld en houdt Lasteraar-meineedpleger T P W van Eijsden Buiten noodzakelijke Vervolging.
 Ongegronde Verklaring van zelf-tegenspreker TPW van Eijsden als Uniek Bewijs in cassatie-arrest C Karsten markeert Afgang Hoge Raad.
 TPW van Eijsden voerde verschillende, tegenstrijdige omstandigheden ('redenen') aan die zouden hebben bestaan OP HET MOMENT dat hij, T v Eijsden, de straatklinker pakte tegen Cor Karsten. (zoek de verschillen).
 T v Eijsden dubbel Fantast: Straatklinker Gepakt bij Woordenwisseling en na Duw- en Trekwerk. (''aangezien ik GEHOORD had van meerdere buurtbewoners dat hij (...) heb ik een straatklinker gepakt'')
 (''Er ontstond een woordenwisseling. Daarna was er wat duw- en trekwerk. Ik zag dat Karsten zijn hand in zijn zak deed en er een 'wapen' uit haalde.'')
 [politie, 761-466/87; politierechter]
 T v Eijsden Straatklinker Gepakt in Woordenwisseling maar Hij Zag bij Cor Karsten Geen Wapen. (''aangezien ik GEHOORD had van meerdere buurtbewoners dat hij'') [politie, 761-466/87]
 De TPW van Eijsden Verklaringen Weerspreken Elkaar omdat de waarheid buitenspel moest blijven.
 De T v Eijsden Verklaringen zijn sterk wisselend wat betreft Hoofdpunten en Tijdlijn.
 T v Eijsden Verklaringen over C Karsten-incident spreken elkaar keihard tegen.
 Door TPW van Eijsden Beweerdelijk Meegemaakte Incident met Cor Karsten (zoek de verschillen).
 De door TPW v Eijsden afgelegde Verklaringen over het Incident met Cor Karsten, dat TvE stelt te hebben meegemaakt met Cor Karsten (de rechtszaak gaat over het door TPW v Eijsden beweerde incident met Cor Karsten), zijn Ernstig Tegenstrijdig naar elkaar toe.
 De Verklaringen van TPW van Eijsden spreken elkaar enorm tegen wat betreft vooral de kerngebeurtenissen (b.v. de plek van de confrontatie; de tegenstrijdige verschillen in omstandigheid waarin TvE de straatklinker ging pakken; heeft TvE Cor Karsten [kennelijk] achterna gezeten ?; was er al een tijd lang lopende ruzie tussen TvE en Cor Karsten; wat heeft TvE tenslotte tegenstrijdig gedaan met de straatklinker etc. - de tijdlijn (tijdverloop) in het Incident.
 Hieronder staat uit elke Officiele Verklaring van TPW van Eijsden Essentiele, Belangrijke Informatie over het (eenmalige) Incident met C Karsten. Bij vergelijk van die verklaringen blijkt, dat er grote verschillen bestaan qua tijdlijn en feiten en omstandigheden. Sommige verklaringen staan qua essentie totaal haaks op andere verklaringen. Het zou interessant zijn te vernemen waarom TPW van Eijsden zich zo enorm heeft tegengesproken met het afleggen van zijn verklaringen. Welke draai zou hij hieraan geven ?
 "Ik zag Karsten lopen in de Tielstraat. Hij ging naar zijn box. Toen hij eruit kwam heb ik hem aangesproken. Er ontstond een woordenwisseling. Daarna was er wat duw- en trekwerk. Ik zag dat Karsten zijn hand in zijn zak deed en er een 'wapen' uit haalde. Ik pakte toen een straatklinker op"
 [aan politierechter].
 "Vanavond kwam ik C. Karsten weer tegen en er ontstond weer een woordenwisseling tussen ons. Ik zag dat C. Karsten in zijn binnenzak greep en aangezien ik GEHOORD had van meerdere buurtbewoners dat hij altijd een 'wapen' bij zich had, heb ik een straatklinker gepakt en daarmee in zijn richting geslagen."
 [politie 761-466/87]
 "In de Tielstraat zag ik voor de ingang van de garage voor de bewoners een man staan. Toen ik bij hem kwam heb ik tegen hem gezegd dat hij eens op moest houden met het intimideren van mijn schoonfamilie. Ik zag dat hij met beide handen in zijn jaszakken stond. Vervolgens zag ik dat Karstens zijn rechterhand uit zijn jaszak haalde. Ik zag dat hij in zijn rechterhand een 'wapen' vasthield. Ik voelde mij hierdoor zo bedreigd dat ik een straatklinker met mijn linkerhand heb opgepakt. Vervolgens heb ik mijn linkerhand, waarin de straatklinker zich bevond, opgeheven met de bedoeling de klinker naar hem toe te gooien."
 [Aan politie]
 "Het is mij bekend dat hij bij de PTT werkt en dat hij rond die tijd, half 11 's avonds, naar huis komt. Toen ik Karsten was tegengekomen liep ik verder binnendoor terug naar de Tielstraat. Ik zag Karsten daar toen niet meer lopen. In de Tielstraat kwam ik langs de ingang, van de boxen, behorende bij de flats, waar ook Karsten woont. Toen ik daar langs liep zag ik Karsten plotseling uit de box naar buiten komen. Er ontstond toen een woordenwisseling tussen Karsten en mij. Ik sprak als eerste Karsten aan. Ik had het er over dat hij mijn schoonfamilie niet langer moest lastigvallen. Die woordenwisseling heeft een minuut of tien geduurd. Hij had eerst aldoor zijn beide handen in zijn zakken. Maar opeens kwam hij met naar ik dacht zijn rechterhand naar voren en toen voelde ik iets tegen mijn borst. Eerst dacht ik nog: ''Verrek, wat nou?'' Ik raakte daardoor in paniek. Door mijn angst kreeg ik een soort hyperventilatie.
 Ik viel op de grond. Daar zijn allerlei tuintjes. Ik viel zo dat ik een straatklinker kon pakken. Ik stond op,
 ik was blind van woede ik heb toen Karsten met die straatklinker in zijn gezicht geslagen. Daarna ben ik weg gevlucht."
 [Aan rechter-commissaris]
 "Toen ik in de Tielstraat langs de ingangen van de boxen kwam die bij de flats horen waar ook Karsten woonde, zag ik plotseling Karsten uit een box naar buiten komen. Ik sprak Karsten aan; er ontstond toen een woordenwisseling.
 Op een gegeven moment zag ik dat Karsten een 'wapen' in zijn handen had. Daarop heb ik een straatklinker gepakt."
 [Aan gerechtshof]
 Verstijfd van Doodsangst Stond Cor Karsten; Krachtig en van Dichtbij Gooide TPW v Eijsden de Klinker op zijn Hoofd.
 Hoge Raad Schendt 'Unus Testis, Nullus Testis'-Wet Moedwillig.
 Advocaat professor mr. J. de Hullu* schreef aan Cor Karsten jaren geleden:"Het belangrijkste bewijs in uw zaak is niet afkomstig van mevrouw Rietveld maar van de heer Van Eijsden. In wezen bent u zowat geheel op zijn verklaring veroordeeld. De verklaring van mevrouw Rietveld is minder belangrijk voor het bewijs en is meer ondersteunend voor het overige bewijs."
 *(Prof. mr. J. de Hullu is later raadsheer geworden in de Hoge Raad der Nederlanden).
 Met alle respect voor prof. De Hullu. Ik (Cor Karsten) merk het volgende op. De door de Hoge Raad gebezigde afgelegde verklaring van TPW van Eijsden in het arrest is het enige bewijsmiddel waar de Raad nadrukkelijk naar verwijst voor het schuldig verklaren van Cor Karsten. In die verklaring wordt door T v Eijsden een specifieke handeling benoemd die C Karsten zou hebben uitgevoerd, die volgens de Hoge Raad precies aangeeft waarom Karsten schuldig zou zijn volgens het hem ten laste gelegde in de zaak. Enig ander letterlijk specifiek bewijs of een andere sterke bevestiging is in het dossier niet voorhanden. Cor Karsten is dus veroordeeld op basis van slechts een enkele specifieke verklaring (van een belanghebbende: TPW van Eijsden) over een handeling die hij, C Karsten, zou hebben uitgevoerd. In het gehele dossier is daarvoor geen hard of zelfs halfhard bewijs of gegevens voorhanden die de omstreden verklaring kan ondersteunen. Dat maakt dat die ene verklaring puur kaal en alleen staat. Toppunt is dat T v Eijsden eerder een verklaring heeft afgelegd (bij de RC) die inhoudelijk een 100% ander verhaal vertelt. Maar die verklaring is stiekem achtergehouden door de Hoge Raad en is niet te vinden in het dossier.
 Voor de duidelijkheid: Cor Karsten ontkent ten stelligste dat hij de handeling zou hebben uitgevoerd die TPW van Eijsden in zijn door de Hoge Raad als exclusief bewijs gebezigde verklaring heeft gesteld. Cor Karsten heeft in de procedure altijd gesteld onschuldig te zijn en heeft geen beroep op noodweer gedaan (kijk naar zijn bij de RC afgelegde verklaring).
 - 1.3.1 -
 Negeren dagvaardingen door Rietveld en TPW van Eijsden.
 Mevrouw Rietveld negeerde een paar keer de dagvaardingen die haar opriepen om als getuige ter terechtzitting te verschijnen in de rechtszaak tegen Cor Karsten. Om mevrouw Rietveld vervolgens toch ter zitting te krijgen, liet Cor Karsten mevrouw Rietveld (evenals TPW van Eijsden) opnieuw dagvaarden. Ook die nieuwe dagvaardingen werden door haar en ook door T v Eijsden genegeerd. Door het gerechtshof werden de door Rietveld en T v Eijsden genegeerde zittingen ter zitting, zonder dat er ter zitting een juridisch resultaat in de zaak was bereikt, ter plekke door de rechters beëindigd. Als uiteindelijke oplossing zijn, omdat Cor Karsten bleef eisen dat die personen ter zitting zouden verschijnen, opnieuw dagvaardingen naar Rietveld en T v Eijsden verzonden. Op de nieuwe zitting bleek dat ook de nieuwe dagvaardingen weer werden genegeerd door mevrouw Rietveld en medezondaar T v Eijsden. Toen zijn ze op bevel van het gerechtshof onder politiedwang uit hun woningen gehaald en naar de reeds gestarte, nieuwe zitting van het gerechtshof opgebracht. Al de tijd die het door de politie van huis ophalen (b.v. van Almere naar Amsterdam) en het opbrengen kostte, ging van de beschikbare zittingstijd af (vanwege tijdgebrek werd de zitting gehaast afgeraffeld). Ter terechtzitting gekomen stelde -- zonder medisch bewijs -- mevrouw A.C. Rietveld, de enige 'getuige' à charge (zij was directe buurvrouw van T v Eijsden) aan de president van het Hof dat zij aan geheugengebrek leed, doordat zij ziek zou zijn geweest... Haar afgelegde verklaring aan de politie speelt in het arrest geen noemenswaardige rol.
 Trouwens, mevrouw Rietveld is destijds direct na afloop van de confrontatie van TPW van Eijsden met Cor Karsten, door complotleden er pas bijgehaald en ertoe benadrukt als zogenaamde spontane getuige op te treden bij de politie (vertellen wat ze zogenaamd had gezien en gehoord).
 Schokkende waarheid over Nederlandse rechtspraak: Rechtspraak in opspraak.nl
 Criminele Gewelddadige TPW v Eijsden Slachtoffert in Zijn Verklaringen Cor Karsten.
 - 1.3.2 -
 Waarom heeft TPW van Eijsden aangifte gedaan tegen Cor Karsten ?
 Op de vraag van Cor Karsten aan T P W van Eijsden ter zitting hoger beroep waarom hij (T v Eijsden) aangifte had gedaan tegen Cor Karsten, zei TPW van Eijsden: "De polítie heeft tegen me gezegd dat ik dat moest doen..."
 NB: de vraag moest via/door de president van het gerechtshof worden gedaan, deze wilde niet dat Cor Karsten zelf vragen rechtstreeks richtte aan T v Eijsden.
 De president van het gerechtshof wou kennelijk niet dat er door Cor Karsten een echt kruisverhoor van T P W v Eijsden kon plaatsvinden.
 Cor Karsten mocht niet rechtstreeks vragen stellen aan TPW van Eijsden maar moest aan de president van het gerechtshof zeggen wat hij aan TPW van Eijsden wilde vragen.
 -- Nog ongelukkiger kan het niet. Dan heeft vragen stellen eigenlijk geen zin meer. Want de ogenblikkelijkheid van goed vragen stellen en het oogcontact met de bevraagde zijn weg. Bovendien legde de president aan TPW van Eijsden uitlatingen in de mond, als antwoorden en opmerkingen, die TPW van Eijsden niet uit zichzelf had gezegd. Kortom, de terechtzitting ging zo vals en zo geforceerd als wat. --
 Bij de eerste vraag van Cor Karsten had de president trouwens al gezegd: "We gaan het hele verhoor niet overdoen!!" -- Kennelijk als waarschuwing aan Cor Karsten dat die niet moest denken dat hij goed vragen kon gaan stellen en dat hij daar redelijk genoeg tijd voor had. --
 Het was te merken dat de rechters de terechtzitting gauw wilden afraffelen, er was ook een plotseling tijdgebrek ontstaan. Het was immers zo dat aan het begin van de terechtzitting werd geconstateerd dat AC Rietveld en TPW van Eijsden niet voor de te houden zitting waren verschenen. Toen moest halsoverkop de politie worden verwittigd en moesten de niet-verschenenen nog worden opgebracht. Het opbrengen van de 2 personen vond dus gedurende de zittingstijd plaats. De buurvrouw van TPW v Eijsden, ahum, de 'getuige' à charge, A C Rietveld, en TPW v Eijsden hadden weer hun dagvaarding genegeerd en waren weer niet ter zitting verschenen. In plaats van dat de zitting weer onafgemaakt voor onbepaalde tijd werd geschorst, moesten TPW van Eijsden en AC Rietveld toen alsnog door de politie van huis worden gehaald en naar de zitting worden opgebracht. Dat moest dus allemaal in de zittingstijd alsnog gebeuren. Daardoor was er nog maar weinig bruikbare tijd voor de te houden zitting overgebleven en de rechters wilden kennelijk ook nog voor het avondeten op tijd thuis zijn. Zeg maar 'dag' tegen een eerlijke en fatsoenlijke rechtspraak...
 TPW van EIJSDEN IN VERPLETTERENDE TEGENSPRAAK MET ZICHZELF OVER ZIJN AGRESSIEVE CONFRONTATIE MET COR KARSTEN.
 TPW van Eijsden (confrontator) heeft in de rechtszaak TPW van Eijsden vs. Cor Karsten een serie door hem gedane gerechtelijke verklaringen ingebracht (van politie t/m gerechtshof) over de confrontatie die hij persoonlijk is aangegaan met Cor Karsten. Uit die door TPW van Eijsden afgelegde verklaringen over die eenmalige confrontatie komt naar voren dat hij Cor Karsten daarbij toen heeft achtervolgd en agressief de confrontatie met C Karsten is aangegaan. Daarnaast blijkt uit die door TPW van Eijsden afgelegde verklaringen, dat daarin echter uitspraken en beweringen staan van hem, van TPW van Eijsden, die ernstig tegenstrijdig zijn met andere beweringen of uitspraken die hij, TPW van Eijsden, ook in die gerechtelijke verklaringen heeft gedaan.
 Dat is onacceptabel voor iemand als TPW van Eijsden, die als zogenaamd slachtoffer en als kroongetuige is opgetreden in die rechtszaak over de door hem zelf aangegane confrontatie met C Karsten. TPW van Eijsden was als getuige namelijk van meet af aan, al vanaf zijn eerste verklaring, wettelijk verplicht uitsluitend de waarheid, de gehele waarheid en niets dan de waarheid te spreken in zijn verklaringen.
 Daar komt bij dat de laatste door TPW van Eijsden afgelegde gerechtelijke verklaring, die is gedaan ter zitting in hoger beroep, tot absoluut en enige hoofdbewijs in het arrest van de rechtszaak is bestempeld en als zodanig is worden gebezigd. Dus de laatste leugenachtige verklaring van TPW van Eijsden ('leugenachtig' blijkt uit de vergelijkingen hieronder) dient nota bene als enige hoofdbewijs in het arrest van de rechtszaak. Zodoende heeft de Hoge Raad de in die, het hoofdbewijs vormende, verklaring voorkomende (ernstige) ongegrondheden en ernstige tegenstrijdigheden met beweringen of uitspraken gedaan door TPW van Eijsden in zijn aan zijn laatste verklaring voorafgaande (verzonnen) verklaringen, in de serie, onverantwoord voor lief genomen.
 Hieronder zijn citaten uit de serie afgelegde verklaringen van TPW van Eijsden weergegeven en als zodanig bedoeld om duidelijk te (kunnen) maken dat er onderlinge onacceptabele verschillen ofwel ernstige fundamentele tegenstrijdigheden en ongegrondheden of opzettelijke ernstige leugens voorkomen in de serie gerechtelijke verklaringen die door TPW van Eijsden is afgelegd.
 Met de hier gegeven verschillen in de verklaringen valt in wezen de basis, ofwel de betrouwbaarheid ofwel de inhoudelijke zekerheid van de afgelegde verklaringen totaal weg. Om de onbetrouwbaarheid ofwel omstotelijkheid van de verklaringen van TPW van Eijsden aan te tonen is het niet meer nodig, maar er kunnen nog meer citaten als voorbeeld van omstotelijkheden of leugenachtige onjuistheden uit de verklaringen worden gehaald.
 -- 1 -"Terwijl ik buiten liep kwam ik de bewoner van de Tielstraat 50, genaamd C. Karsten, tegen. Er is al geruime tijd onenigheid tussen de heer Karsten enerzijds en mij, mijn vriendin en haar ouders, anderzijds. Vanavond kwam ik C. Karsten weer tegen en er ontstond weer een woordenwisseling tussen ons. Ik zag dat C. Karsten in zijn binnenzak greep en aangezien ik
 GEHOORD had van meerdere buurtbewoners dat hij altijd een 'wapen' bij zich had, heb ik een straatklinker gepakt
 en daarmee in zijn richting geslagen"
 -- 2 -"In de Tielstraat zag ik voor de ingang van de garage voor de bewoners een man staan. Ik herkende de man als zijnde de reeds genoemde Karstens. Toen ik bij hem kwam heb ik tegen hem gezegd dat hij eens op moest houden met het intimideren van mijn schoonfamilie. Ik zag dat hij met beide handen in zijn jaszakken stond. Vervolgens zag ik dat Karstens zijn rechterhand uit zijn jaszak haalde. Ik zag dat hij in zijn rechterhand een 'wapen' vasthield. Ik zag dat hij het 'wapen' dreigend in mijn richting hield. Ik voelde mij hierdoor zo bedreigd dat ik een straatklinker met mijn linkerhand heb opgepakt. Vervolgens heb ik mijn linkerhand, waarin de straatklinker zich bevond, opgeheven met de bedoeling de klinker naar hem toe te gooien."
 -- 3 -"Ik loop dan altijd de zelfde route. Terwijl ik daar liep kwam ik de heer Karsten tegen. Het is mij bekend dat hij bij de PTT werkt en dat hij rond die tijd, half 11 's avonds, naar huis komt. Toen ik Karsten was tegengekomen liep ik verder binnendoor terug naar de Tielstraat. Ik zag Karsten daar toen niet meer lopen. In de Tielstraat kwam ik langs de ingang, van de boxen, behorende bij de flats, waar ook Karsten woont. Toen ik daar langs liep zag ik Karsten plotseling uit de box naar buiten komen. Er ontstond toen een woordenwisseling tussen Karsten en mij. Ik sprak als eerste Karsten aan. Ik had het er over dat hij mijn schoonfamilie niet langer moest lastigvallen. Die woordenwisseling heeft een minuut of tien geduurd. Hij had eerst aldoor zijn beide handen in zijn zakken. Maar opeens kwam hij met naar ik dacht zijn rechterhand naar voren en toen voelde ik iets tegen mijn borst. Eerst dacht ik nog: ''Verrek, wat nou?'' Ik raakte daardoor in paniek. Door mijn angst kreeg ik een soort
 hyperventilatie. Ik viel op de grond. Ik viel zo dat ik een straatklinker kon pakken. Ik stond op,
 -- 4 -"Ik zag Karsten lopen in de Tielstraat. Hij ging naar zijn box. Toen hij eruit kwam heb ik hem aangesproken. Ik wilde met hem praten over de problemen die er waren tussen hem en mijn schoonfamilie. Er ontstond een woordenwisseling. Daarna was er wat duw- en trekwerk. Ik zag dat Karsten zijn hand in zijn zak deed en er een 'wapen' uit haalde. Ik pakte toen een straatklinker op."
 -- 5 -"Toen ik in de Tielstraat langs de ingangen van de boxen kwam die bij de flats horen waar ook Karsten woonde, zag ik plotseling Karsten uit een box naar buiten komen. Ik sprak Karsten aan; er ontstond toen een woordenwisseling. Op een gegeven moment zag ik dat Karsten een 'wapen' in zijn handen had. Daarop heb ik een straatklinker gepakt. Karsten ken ik van naam en gezicht. Hij is mijn buurman. Ik kwam hem bij toeval tegen."
 De in hoger beroep afgelegde TPW v Eijsden-verklaring is als uniek bewijs gebezigd in de Cor Karsten rechtszaak. Deze T v Eijsden-verklaring wordt inhoudelijk in het dossier door geen enkel ander gegeven bevestigd.
 In het arrest van de rechtszaak T P W van Eijsden vs Cor Karsten is door de Hoge Raad de door voornoemde T P W van Eijsden (ook te noemen: T v Eijsden; TvE; enz.) afgelegde verklaring gebezigd als het enige (unieke) bewijs voor de veroordeling van Cor Karsten.
 Van een verklaring die als uniek bewijs wordt gebezigd in een rechtszaak mag echter toch op zijn minst worden verwacht dat die verklaring, dat unieke bewijs, inhoudelijk en in elk geval wat de essentie betreft volkomen naar waarheid is en dat andere, secundaire gebezigde bewijsgegevens in het arrest die verklaring, dat unieke bewijs, zeker wat de essentie of kern betreft ondubbelzinnig en onomstotelijk ondersteunen of bevestigen. Dit is vooral van het grootste belang in rechtszaken waar het vermeende bewijs uit niet meer bestaat dan afgelegde verklaringen. Zulks is - let op - het geval in de rechtszaak Cor Karsten.
 Zeer belangrijk is het te beseffen dat in de rechtszaak Cor Karsten er geen bewijsgegevens (verklaringen) voorhanden zijn die als onbetwist ondersteunend zouden kunnen worden aangemerkt ten aanzien van de inhoudelijke essentie van het unieke bewijs c.q. de kern van de gebezigde verklaring van T P W van Eijsden.
 Sterker, er is in de zaak Cor Karsten absoluut geen verklaring voorhanden die (overduidelijk) de kern van het unieke bewijs ontwijfelbaar bevestigt.
 Er is in het dossier Cor Karsten dus geen enkele verklaring of bewijsgegeven aanwezig die inhoudelijk in de buurt komt van wat in de als uniek bewijs gebezigde verklaring essentieel wordt beweerd.
 Geen Deugdelijk Ondersteunend bewijs voor de in hoger beroep afgelegde onhoudbare (gelogen) verklaring door TPW v Eijsden.
 Juist om de kern van de in hoger beroep afgelegde verklaring, namelijk de essentie in de afgelegde verklaring, gaat het in de rechtszaak Cor Karsten. Het betreft namelijk een specifieke bewering van T P W van Eijsden. Aan precies die ene specifieke bewering is door de Hoge Raad de veroordeling van Cor Karsten opgehangen. De veroordeling van CorKarsten is dus feitelijk louter opgehangen aan die door T v Eijsden gedane specifieke bewering, in zijn verklaring, een bewering die door geen enkel ander gegeven in het dossier wordt bevestigd. Die specifieke bewering van T v Eijsden wordt dus beslist niet bevestigd door andere bewijsgegevens of verklaringen in het arrest die voor ondersteunend bewijs moeten doorgaan.
 De Hoge Raad Merkt Ongegronde T v Eijsden-verklaring aan als De Waarheid en het zou de waarheid zijn omdat de specifieke handeling die Karsten zou hebben uitgevoerd in de afgelegde verklaring van T v Eijsden staat en omdat T v Eijsden die verklaring heeft afgelegd.
 De bij de rechtszaak Cor Karsten betrokken cassatieadvocaat wijst in zijn schriftuur aan de Hoge Raad er op dat - zakelijk gezegd - twijfel mogelijk is aan de specifieke, cruciale bewering van T v Eijsden in zijn verklaring en dus in het bewijs. De cassatieadvocaat wijst er daarbij op dat de cruciale bewering van T v Eijsden door geen getuige of gegeven in het bewijs in het dossier onmiskenbaar wordt ondersteund.
 Het enige schriftelijke antwoord dat de Hoge Raad op die kritiek van de cassatieadvocaat wist te geven was, dat - zakelijk gezegd - uit het door T v Eijsden gebezigde taalgebruik duidelijk zou zijn dat Cor Karsten zich aan het beweerde misdrijf zou hebben schuldig gemaakt.
 De Hoge Raad heeft dus puur en alleen op die specifieke bewering, in die in hoger beroep afgelegde T v Eijsdenverklaring, gesteld dat Cor Karsten schuldig zou zijn. Dus zonder dat die verklaring (echt deugdelijk) is bevestigd. Zomaar eenmalig wat roepen, door T P W van Eijsden, was voor de Hoge Raad kennelijk voldoende voor een veroordeling.
 - 1.5.3 -
 De Hoge Raad Schoof Kennelijk De Wet ('Unus Testis, Nullus Testis') Doelbewust aan de kant om Koste Wat Kost Cor Karsten te Veroordelen.
 Met zijn bovenbeschreven stellingname gaat de Hoge Raad echter voorbij aan de wet. Die bepaalt namelijk - zakelijk gezegd - dat een veroordeling niet mag zijn gebaseerd op basis van gegevens van slechts een enkele getuige.
 De Hoge Raad heeft kennelijk doelbewust de wet aan de kant geschoven en zodoende de weg vrijgemaakt voor de (onterechte) veroordeling van Cor Karsten.
 Een mentaal gelijke straatklinker-doodgooier als TPW van Eijsden slaagt voor examen moordaanslag : (3:11m).
 Geeneen TPW van Eijsden-versie over beweerde C Karsten-incident inhoudelijk bevestigd door getuige, hard feit.
 Op Eis Cor Karsten T v Eijsden door Politie Eindelijk Opgebracht naar Zitting Hoger Beroep, alwaar hij weer loog.
 Hoge Raad Verhult: snelle TPW v Eijsden-aanval met Straatklinker op Ongewapende C Karsten (pv 761-466/87).
 T v Eijsden-verklaringen Weerspreken Elkaar over Wanneer Straatklinker Gepakt en Aanval ermee op C Karsten.
 T v Eijsden Geen Klinker op Hoofd Gekregen; maar Al Zijn Versies van C Karsten-incident Weerspreken Elkaar.
 Stiekem Geheim Houden door T v Eijsden Wanneer Klinker Gepakt is Oorzaak uiteenlopen Zijn Incident-versies.
 Criminele Agressieve Fantast TPW v Eijsden maakt in zijn Verklaringen Confrontatie met Cor Karsten Schokkend.


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 6.12.2021
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 433/1
 IZVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) 2021/2140
 z dne 2. decembra 2021
 o določitvi sprožitvenih količin za leti 2022 in 2023 za namene morebitne uporabe dodatnih uvoznih dajatev za nekatere vrste sadja in zelenjave
 EVROPSKA KOMISIJA JE –
 ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
 ob upoštevanju Uredbe (EU) št. 1308/2013 Evropskega parlamenta in Sveta z dne 17. decembra 2013 o vzpostavitvi skupne ureditve trgov kmetijskih proizvodov in razveljavitvi uredb Sveta (EGS) št. 922/72, (EGS) št. 234/79, (ES) št. 1037/2001 in (ES) št. 1234/2007 (1) ter zlasti člena 183, prvi odstavek, točka (b), Uredbe,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 Člen 39 Izvedbene uredbe Komisije (EU) 2017/892 (2) določa, da se dodatna uvozna dajatev iz člena 182(1) Uredbe (EU) št. 1308/2013 lahko uporablja za proizvode in v obdobjih iz Priloge VII k navedeni izvedbeni uredbi. Navedeno dodatno uvozno dajatev je treba uporabljati, če količina katerega koli od proizvodov, sproščenih v prosti promet za katero koli obdobje uporabe, določeno v navedeni prilogi, presega sprožitveno količino uvoza v katerem koli letu za navedeni proizvod. Dodatnih uvoznih dajatev ni, kadar ni verjetno, da bi takšen uvoz povzročil motnje na trgu Unije, ali kadar bi bili učinki nesorazmerni glede na zastavljeni cilj.
 (2)
 V skladu s členom 182(1), drugi pododstavek, Uredbe (EU) št. 1308/2013 sprožitvene količine uvoza za morebitno uporabo dodatnih uvoznih dajatev za nekatere vrste sadja in zelenjave temeljijo na podatkih o uvozu in podatkih o domači porabi za pretekla tri leta. Na podlagi podatkov, ki so jih uradno sporočile države članice za leta 2018, 2019 in 2020, bi bilo treba sprožitvene količine za nekatere vrste sadja in zelenjave določiti za leti 2022 in 2023.
 (3)
 Ob upoštevanju, da se obdobje uporabe morebitnih dodatnih uvoznih dajatev, kakor je določeno v Prilogi VII k Izvedbeni uredbi (EU) 2017/892, za številne proizvode začne 1. januarja, bi bilo treba to uredbo uporabljati od 1. januarja 2022 –
 SPREJELA NASLEDNJO UREDBO:
 Člen 1
 Za leti 2022 in 2023 so sprožitvene količine iz člena 182(1), prvi pododstavek, točka (b), Uredbe (EU) št. 1308/2013 za proizvode iz Priloge VII k Izvedbeni uredbi (EU) 2017/892 določene v Prilogi k tej uredbi.
 Člen 2
 Ta uredba začne veljati na dan objave v Uradnem listu Evropske unije.
 Uporablja se od 1. januarja 2022.
 Veljati preneha 30. junija 2023.
 Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah.
 V Bruslju, 2. decembra 2021
 Za Komisijo
 predsednica
 Ursula VON DER LEYEN
 (1) UL L 347, 20.12.2013, str. 671.
 (2) Izvedbena uredba Komisije (EU) 2017/892 z dne 13. marca 2017 o določitvi pravil za uporabo Uredbe (EU) št. 1308/2013 Evropskega parlamenta in Sveta v zvezi s sektorjema sadja in zelenjave ter predelanega sadja in zelenjave (UL L 138, 25.5.2017, str. 57).
 PRILOGA
 Sprožitvene količine za proizvode in v obdobjih iz Priloge VII k Izvedbeni uredbi (EU) 2017/892 za morebitno uporabo dodatnih uvoznih dajatev
 Brez poseganja v pravila glede interpretacije kombinirane nomenklature je treba poimenovanje proizvodov razumeti le okvirno. Za namene te priloge je področje uporabe dodatnih uvoznih dajatev določeno s področjem uporabe oznak KN, kakršne obstajajo ob sprejetju te uredbe.
 Zaporedna številka
 Oznaka KN
 Poimenovanje proizvodov
 Obdobje uporabe
 Sprožitvena količina (v tonah)
 2022
 2023
 78.0020
 07020000
 Paradižnik
 od 1. junija do 30. septembra
 165 053
 78.0015
 od 1. oktobra
 do 31. maja
 764 097
 78.0065
 07070005
 Kumare
 od 1. maja do 31. oktobra
 111 323
 78.0075
 od 1. novembra
 do 30. aprila
 62 867
 78.0085
 07099100
 Artičoke
 od 1. novembra
 do 30. junija
 10 744
 78.0100
 07099310
 Bučke
 od 1. januarja do 31. decembra
 157 892
 78.0110
 08051022
 08051024
 08051028
 Pomaranče
 od 1. decembra
 do 31. maja
 313 919
 78.0120
 08052200
 Klementine
 od 1. novembra
 do konca februarja
 169 975
 78.0130
 080521
 08052900
 Mandarine (vključno tangerine in satsume), mandarine wilking in podobni hibridi agrumov
 od 1. novembra
 do konca februarja
 252 244
 78.0160
 08055010
 Limone
 od 1. januarja do 31. maja
 57 013
 78.0155
 od 1. junija do 31. decembra
 410 794
 78.0170
 08061010
 Namizno grozdje
 od 16. julija do 16. novembra
 81 062
 78.0175
 08081080
 Jabolka
 od 1. januarja do 31. avgusta
 321 996
 78.0180
 od 1. septembra do 31. decembra
 46 813
 78.0220
 08083090
 Hruške
 od 1. januarja do 30. aprila
 117 126
 78.0235
 od 1. julija do 31. decembra
 117 810
 78.0250
 08091000
 Marelice
 od 1. junija do 31. julija
 9 631
 78.0265
 08092900
 Češnje, razen višenj
 od 16. maja do 15. avgusta
 37 031
 78.0270
 080930
 Breskve, vključno z nektarinami
 od 16. junija do 30. septembra
 10 709
 78.0280
 08094005
 Slive
 od 16. junija do 30. septembra
 35 195


text:
Tallinna Linnavolikogu 30. oktoobri 2008 määruse nr 36 "Tallinna jäätmehoolduseeskiri" muutmine
 Tallinna Linnavolikogu 10.03.2011 määrus number 7
 Jõustumine: 17.03.2011
 Kehtetuks tunnistamine: 01.10.2011
 Redaktsiooni kehtivus: 17.03.2011 - 01.10.2011
 10. märts 2011 nr 7
 Tallinna Linnavolikogu 30. oktoobri 2008 määruse nr 36 “Tallinna jäätmehoolduseeskiri” muutmine
 Määrus kehtestatakse jäätmeseaduse § 66 lg 1, 2 ja 4, § 69 lg 1, 2, 4, 42, 5, 51, § 70 ja § 71 lg 1 ning kohaliku omavalitsuse korralduse seaduse § 6 lg 1 ja lg 3 p 1, § 22 lg 1 p 365 ja 366 alusel.
 § 1. Tallinna Linnavolikogu 30. oktoobri 2008 määruses nr 36 “Tallinna jäätmehoolduseeskiri” tehakse järgmised muudatused:
 1) paragrahvi 2 lõike 3 punkt 3 muudetakse ja sõnastatakse järgmiselt:
 “3) teostab järelevalvet korraldatud jäätmeveoga liitumisest erandkorras vabastatud jäätmevaldajate üle;”;
 2) paragrahvi 3 lõike 1 punktid 14 ja 15 tunnistatakse kehtetuks;
 3) paragrahvi 4 lõiked 4 ja 5 tunnistatakse kehtetuks;
 “(1) Korraldatud jäätmeveoga liitunud jäätmevaldaja jäätmete veo jäätmekäitluskohta korraldab vedaja. Korraldatud jäätmeveoga hõlmamata või korraldatud jäätmeveoga liitumisest erandkorras vabastatud jäätmevaldaja jäätmete veo jäätmekäitluskohta korraldab jäätmevaldaja.”;
 5) paragrahvi 12 lõige 6 muudetakse ja sõnastatakse järgmiselt:
 “(6) Vedaja peab korraldatud jäätmeveo piirkonnast korraldatud jäätmeveoga hõlmatud jäätmed vedama taaskasutamiseks keskkonnaameti poolt riigihangete seaduses sätestatud korras valitud jäätmekäitluskohta või -kohtadesse. Juhul kui keskkonnaamet ei ole riigihangete seaduses sätestatud korras valinud jäätmekäitluskohta või -kohtasid, peab vedaja vedama jäätmed jäätmekäitluskohta, millel on vastav jäätmeluba. Kui jäätmevaldaja või territooriumi haldaja veab ise oma jäätmeid, tuleb need vedada jäätmekäitluskohta, millel on vastav jäätmeluba.”;
 6) paragrahvi 20 punkt 6 muudetakse ja sõnastatakse järgmiselt:
 “6) jäätmevaldaja korraldatud jäätmeveoga liitumisest erandkorras vabastamise kord;”;
 7) paragrahvi 20 punkt 7 muudetakse ja sõnastatakse järgmiselt:
 “7) jäätmeveo teenustasude muutmise kord;”;
 8) paragrahvi 23 lõike 5 punkt 5 tunnistatakse kehtetuks;
 9) paragrahvid 27, 28, 29 ja 30 tunnistatakse kehtetuks;
 10) eeskirja täiendatakse §-ga 271 järgmises sõnastuses:
 “§ 271 Jäätmevaldaja erandkorras vabastamine korraldatud jäätmeveoga liitumisest
 (1) Jäätmevaldaja võib taotleda teatud tähtajaks korraldatud jäätmeveoga liitumisest erandkorras vabastamist, kui kinnistul ei elata või kinnistut ei kasutata. Jäätmevaldaja esitab korraldatud jäätmeveoga liitumisest erandkorras vabastamiseks vormi kohase taotluse (eeskirja lisa 6) kinnistu asukohajärgsele linnaosa valitsusele.
 (4) Vabastatud jäätmevaldaja on kohustatud teavitama linnaosa valitsust korraldatud jäätmeveoga erandkorras liitumisest vabastamise asjaolude muutumisest või äralangemisest hiljemalt kolmekümne päeva jooksul alates nende asjaolude talle teatavaks saamisest. Linnaosa valitsusel on õigus nõuda dokumente, mis tõendavad, et kinnistul ei elata või kinnistut ei kasutata.”;
 11) eeskirja täiendatakse §-ga 281 järgmises sõnastuses:
 “§ 281 Taotluse menetlemine
 (1) Linnaosa valitsus kontrollib taotluse vastavust eeskirja § 271 lõigetes 1 ja 2 sätestatud nõuetele. Kui taotlus ei vasta nõuetele, määrab linnaosa valitsus taotluse esitajale tähtaja puuduste kõrvaldamiseks, selgitades puudusi ning märkides, et tähtpäevaks puuduste kõrvaldamata jätmisel võib linnaosa vanem jätta taotluse läbi vaatamata.
 (2) Taotluse vaatab läbi linnaosa vanema korraldusega moodustatud komisjon (edaspidi komisjon), mille koosseisu kuulub vähemalt kaks linnaosa valitsuse esindajat ja üks keskkonnaameti esindaja. Komisjoni koosolek kutsutakse kokku vajaduse järgi. Komisjon teeb linnaosa vanemale ettepaneku taotlus rahuldada või rahuldamata jätta ja esitab ettepaneku tähtaja kohta, millal jäätmevaldaja on erandkorras vabastatud korraldatud jäätmeveoga liitumisest.
 (3) Komisjon kontrollib eelnevalt kohapeal, kas jäätmevaldaja esitatud korraldatud jäätmeveoga erandkorras liitumisest vabastamise asjaolud on tõesed ja võimaldavad vabastamist.
 (4) Jäätmevaldaja erandkorras vabastamise korraldatud jäätmeveoga liitumisest (edaspidi vabastamine) otsustab linnaosa vanem korraldusega, kus näidatakse vabastamise põhjus ja kestus.
 (5) Korralduses viidatakse eeskirja § 271 lõigetes 3 ja 4 esitatud kohustustele.
 (6) Linnaosa valitsus teeb jäätmevaldaja korraldatud jäätmeveoga liitumisest vabastamise või tema taotluse rahuldamata jätmise korralduse teatavaks keskkonnaametile ja taotlejale hiljemalt viie tööpäeva jooksul alates korralduse andmisest.
 (7) Eeskirja § 271 lõikes 1 nimetatud taotluse menetlustähtaeg alates avalduse laekumisest linnaosa valitsusse on kolmkümmend päeva. Mõjuval põhjusel võib taotluse menetlustähtaega pikendada kahekümne kalendripäeva võrra.
 (8) Vabastatud jäätmevaldajat ei loeta väljaspool olmejäätmete kogumissüsteemi olevaks.”;
 12) eeskirja täiendatakse §-ga 291 järgmises sõnastuses:
 “§ 291 Korraldatud jäätmeveoga liitumisest erandkorras vabastamise lõppemine
 2) vabastatud jäätmevaldaja ei esita vabastusele järgneval aastal hiljemalt 20. jaanuariks eeskirja § 271 lõikes 3 nimetatud kirjalikku kinnitust.
 (2) Enne kui jäätmevaldaja korraldatud jäätmeveoga liitumisest erandkorras vabastamine lõppeb, on vabastatud jäätmevaldajal õigus linnaosa valitsusele esitada uus taotlus. Taotluse menetlemisel juhindutakse eeskirja §-dest 271 ja 281.”;
 13) eeskirja täiendatakse §-ga 301 järgmises sõnastuses:
 “§ 301 Korraldatud jäätmeveoga liitumisest erandkorras vabastamise lõpetamine enne tähtaega
 3) vabastamise aluseks olnud asjaolud on ära langenud.”;
 14) eeskirja 2. peatüki 5. jao pealkirja muudetakse ja sõnastatakse järgmiselt:
 “Jäätmeveo teenustasu suuruse määramise kord”;
 15) paragrahvid 33 ja 34 tunnistatakse kehtetuks;
 16) paragrahvi 35 lõige 7 tunnistatakse kehtetuks;
 17) eeskirja lisad 4 ja 5 tunnistatakse kehtetuks.
 Määrus jõustub 17. märtsil 2011.
 Tallinna Linnavolikogu 10. märtsi 2011
 määrusele nr 7
 (Linnaosa valitsuse nimetus)
 Taotlus jätta rahuldamata


type: wikipedia

text:
Julieta è un film del 2016 diretto da Pedro Almodóvar e prodotto dalla Warner Bros. Il soggetto trae spunto dai tre racconti Fatalità, Fra poco e Silenzio di Alice Munro, inclusi nella raccolta In fuga (2004).
 Trama
 Julieta sta per partire per il Portogallo con Lorenzo, il suo attuale compagno, quando incontra per strada Beatriz, una vecchia amica di sua figlia Antía, della quale non ha notizie da quando quest'ultima ha compiuto 18 anni. Beatriz non era al corrente di questo allontanamento e le racconta di un loro recente incontro sul lago di Como, dicendole che nel frattempo Antía è diventata madre di tre figli. Avere dopo tanto tempo notizie della figlia perduta fa ripiombare Julieta in una depressione che aveva appena iniziato a superare. Annulla la partenza, abbandona lo sgomento Lorenzo e inizia a scrivere su un quaderno tutto ciò che non è mai riuscita a raccontare ad Antía.
 Attraverso i suoi ricordi, che man mano prendono forma, la protagonista inizia a descrivere l'incontro casuale su un treno con l'affascinante pescatore Xoan, con cui vive una notte di passione a seguito della quale i due giovani tornano alle rispettive vite. Dopo alcuni mesi, Julieta riceve una sua lettera appassionata e decide di raggiungerlo, dando il via agli eventi che portano alla nascita e alla crescita della loro figlia, Antía. La tragica morte del pescatore, avvenuta durante una notte di tempesta immediatamente successiva a un litigio della coppia, segnerà drammaticamente la vita delle due donne.
 Almodóvar indaga il conflittuale rapporto tra una madre e una figlia, fra i sensi di colpa di una e i cambiamenti dell'altra, nascosti in anni di sofferenze nei quali Julieta non è mai riuscita ad essere la madre di cui Antía avrebbe avuto bisogno. Da parte sua, quest'ultima rimprovera alla madre il fatto di essere una delle cause che hanno portato il padre alla morte. L'evolversi della storia unirà le due donne nello stesso tragico destino, accomunate da un fato funesto che sembra tramandarsi beffardamente di madre in figlia.
 Produzione
 Pedro Almodóvar ha annunciato la lavorazione del film nel gennaio 2015, intitolandolo inizialmente Silenzio (Silencio) e dicendo a tal proposito: «si chiama Silenzio perché questo è l'elemento principale che guida le peggiori cose che accadono alla protagonista femminile». L'intenzione del regista era di ritornare al suo "cinema delle donne".
 Inizialmente il regista aveva pensato di realizzare per la sua prima volta un film in lingua inglese, girandolo a New York e con protagonista Meryl Streep, che da sola avrebbe interpretato il ruolo di Julieta, senza quindi ricorrere a due diverse attrici per la gioventù e per l'età matura della protagonista. Alla fine però ha prevalso l'insicurezza di Almodóvar riguardo alla lingua straniera, e il regista ha preferito adattare il soggetto ispirato dalla Munro alla lingua e cultura spagnola.
 Le riprese del film, che ha avuto un budget di 1.350.000 euro, sono cominciate nel maggio 2015 e si sono concluse tre mesi dopo.
 Distribuzione
 Nel mese di giugno la Sony Pictures Classics ha annunciato l'acquisto dei diritti per la distribuzione negli Stati Uniti d'America. La pellicola è stata dapprima presentata in concorso al Festival di Cannes 2016, candidata alla Palma d'oro, per poi venire distribuita in Spagna a partire dall'8 aprile 2016 e in Italia a partire dal 26 maggio 2016.
 Riconoscimenti
 2016 - Festival di Cannes
 Candidatura per la Palma d'oro
 2016 - European Film Awards
 Candidatura a Miglior film
 Candidatura a Miglior regista a Pedro Almodóvar
 Candidatura a Miglior attrice a Emma Suárez e Adriana Ugarte
 2017 - Premio Goya
 Migliore attrice protagonista a Emma Suárez
 Candidatura a Miglior film
 Candidatura a Miglior regista a Pedro Almodóvar
 Candidatura a Miglior sceneggiatura non originale a Pedro Almodóvar
 Candidatura a Miglior colonna sonora a Alberto Iglesias
 Candidatura a Miglior trucco e acconciatura a Ana López-Puigcerver, Sergio Perez Berbel e David Martí
 Candidatura a Migliori effetti speciali a Kings Abbots e Eduardo Diaz
 2016 - National Board of Review Awards
 Migliori cinque film stranieri
 2017 - British Academy Film Award
 Candidatura a Miglior film straniero (Spagna)
 Note
 Collegamenti esterni
 Film drammatici
 Film diretti da Pedro Almodóvar


text:
Sosialistiliitto (SL) on Suomessa toimiva vallankumouksellinen sosialistinen järjestö, joka kuuluu kansainväliseen trotskilaiseen International Socialist -suuntaukseen (IS). Vuosina 1995–1998 järjestö tunnettiin nimellä Kommunistinuoret.
 Historia
 Kommunistinuoret (1995–1998)
 Kommunistinuoret perustettiin vuonna 1995, kun joukko Suomen demokraattisessa nuorisoliitossa toimineita irtautui järjestöstä. Eronneet vastustivat SDNL:n liittokokouksessa hyväksyttyä linjausta, jossa järjestön perustehtäväksi määriteltiin Vasemmistoliiton nuorisotoiminta. Kommunistinuoret oli tarkoitettu alle 35-vuotiaille.
 Kommunistinuoret teki yhteistyötä ”uuden” Suomen kommunistisen puolueen kanssa. Järjestöstä käytettiin alkuvaiheessa myös nimiä SKP:n kommunistinuorten valiokunta ja SKP:n nuorten toimintaryhmä. SKP:n keskuskomitea päätti maaliskuussa 1996 tukea kommunistinuorten kesäkurssitoimintaa ja lehden levikkityötä sekä ottaa nuoret paremmin huomioon puoluetyössä. Ryhmän puheenjohtajana toimi aluksi Pia Kovin. Juhani Lohikoski toimi helmikuussa 1996 aloittaneen Murros-lehden päätoimittajana. Lohikoski kuului kaksi kautta puolueen keskuskomiteaan. Kovin kuului myös poliittiseen toimikuntaan.
 Solid. Prod. oli yhtiö, jonka kautta Kommunistinuoret harjoittivat postimyyntiä. Murrosta julkaisi varsinaisesti Sosialistinen julkaisu. Elokuussa 1996 järjestö ryhtyi julkaisemaan myös Luokkasota-jäsenlehteä.
 Vuonna 1998 järjestö vaihtoi nimensä Sosialistiliitoksi karistaen näin nuorisojärjestön leiman itsestään. Nimi muutettiin myös ennen kaikkea siksi, että kaikki kommunismi on Suomessa perinteisesti yhdistetty Neuvostoliittoon. Sosialistiliiton puheenjohtajana jatkoi Juhani Lohikoski.
 Sosialistiliitto
 Järjestön nimenmuutoksesta päättänyt kokous jakoi jäsenistöä, ja joitain SKP:tä lähellä olleita osastoja erosi järjestöstä. Nämä osastot perustivat 2000 puolueisiin sitoutumattoman mutta SKP:tä lähellä olleen Kommunistisen nuorisoliiton. Hajoamisen jälkeen Sosialistiliiton toiminta pääkaupunkiseudun ulkopuolella väheni.
 Huhtikuussa 2000 SL päätti kevätkokouksessaan liittyä, trotskilaisuuden ”cliffiläistä” haaraa edustavaan, International Socialist -suuntaukseen (IST). Tätä ennen järjestö teki yhteistyötä monien eri internationaalien ja järjestöjen kanssa. Päätös IST:hen liittymisestä tehtiin äänin 11–3. Liittymistä vastusti nimellä Marxilainen Oppositio (MO) järjestäytynyt ryhmä, joka erosi Sosialistiliitosta ja perusti kesällä 2000 Marxilaisen työväenliiton (MTL). MTL liittyi Kansainväliseen työväenkomiteaan (IWC).
 SL oli mukana rakentamassa antikapitalistista ja sodanvastaista liikettä. Sosialistiliitto järjesti kuljetuksia muun muassa Göteborgin ja Kööpenhaminan protesteihin kesällä 2000 ja talvella 2001. Sosialistiliitto oli mukana perustamassa uusliberalisminvastaista Suomen Attac -järjestöä. Järjestön aktiiveja kuului Attacin hallitukseen ja Juhani Lohikoski toimi pari kautta sen puheenjohtajana.
 SL tekee yhteistyötä vasemmistolaisten ja muiden kansalaisjärjestöjen kanssa eri kampanjoissa yhteisten teemojen puolesta. Aktiivisinta liiton toiminta on ollut pääkaupunkiseudulla.
 Organisaatio
 SL:n korkein päättävä elin on liittokokous, joka valitsee vähintään viisihenkisen keskusneuvoston organisoimaan toimintaa liittokokousten välissä. Keskusneuvosto valitsee Murroksen päätoimittajan, kansainvälisen sihteerin ja rahastonhoitajan sekä koordinoi toimintaryhmiä.
 SL:lla on kaksi paikallisryhmää pääkaupunkiseudulla ja yksi Tampereella. Vuonna 2003 järjestössä kerrottiin olevan 150 jäsentä. Alkuvuonna 2001 Juhani Lohikoski kertoi liittoon kuuluvan 80 jäsentä. Vuonna 1999 Sosialistiliitolla oli toimintaryhmä 10 paikkakunnalla.
 Tiedonvälitys
 Järjestön äänenkannattaja on 1996 ilmestymisensä aloittanut kuukausittainen Murros-lehti. 2005 aloitti ilmestymisensä myös SL:n teoreettinen äänenkannattaja Antikapitalisti. SL on julkaissut myös lukuisia pamfletteja ja kirjasia.
 Vaalit
 Sosialistiliitto on osallistunut ajoittain eduskunta- ja kunnallisvaaleihin. Eduskuntavaaleissa 1999 järjestö asetti yhteensä neljä ehdokasta neljässä vaalipiirissä. Sosialistiliiton ehdokkaat olivat SKP:n listoilla Muutos 99 -vaaliliitossa. Ehdokkaat saivat 390 ääntä. Europarlamenttivaaleissa 1999 SL ei antanut tukeaan millekään listalle.
 Kunnallisvaaleissa 2004 Sosialistiliitto asetti neljä ehdokasta Asukkaiden Helsinki ja Asukkaiden Vantaa -listoille, ja järjestö kampanjoi ympäri pääkaupunkia omin tunnuksin. SL:n ehdokkaat saivat Helsingissä 208 ääntä (0,08 %). Asukkaiden Helsinki -listan vaaliliitto SKP:n kanssa varmisti yhden valtuutetun läpimenon.
 Presidentinvaaleissa 2000 SL kehotti äänestämään porvarillisia ehdokkaita vastaan, ja järjestö antoi kriittisen tukensa Tarja Haloselle. Vuoden 2005 syksyllä Sosialistiliitto oli mukana Utopia 2006 -kampanjassa, jonka tavoitteena oli saada mikkeliläinen vasemmistonuori Ilkka Tillanen presidenttiehdokkaaksi. Kampanjan epäonnistuttua SL kehotti äänestämään Tarja Halosta.
 Vuoden 2007 eduskuntavaaleissa Sosialistiliitto tuki eräitä Vasemmistoliiton ehdokkaita kuten Paavo Arhinmäkeä Helsingissä. Helsingin Sosialistiliitto organisoi vaalikampanjan aikana "Paavon jengin lähiökiertueen". Kiertue jatkui myös vaalien jälkeen.
 Ylioppilaskuntavaaleissa sosialistiliittolaisia on valittu edustajistoihin muun muassa 1999 Helsingissä (Sitoutumaton vasemmisto) ja 2001 Turussa (Radikaalivasemmisto).
 Lähteet
 Aiheesta muualla
 Sosialistiliitto
 Murros
 International Socialist Tendency
 Suomalaiset poliittiset nuorisojärjestöt
 Suomalaiset trotskilaiset järjestöt


type: contracts

text:
 26.11.2015
 SV
 Europeiska unionens officiella tidning
 L 311/33
 GEMENSAMMA EES-KOMMITTÉNS BESLUT
 nr 280/2014
 av den 12 december 2014
 om ändring av bilaga X (Tjänster i allmänhet) till EES-avtalet [2015/2147]
 GEMENSAMMA EES-KOMMITTÉN HAR ANTAGIT DETTA BESLUT
 med beaktande av avtalet om Europeiska ekonomiska samarbetsområdet (nedan kallat EES-avtalet), särskilt artikel 98, och
 av följande skäl:
 (1)
 Kommissionens genomförandebeslut 2014/148/EU av den 17 mars 2014 om ändring av beslut 2011/130/EU om fastställande av minimikrav för behandling över gränserna av dokument som signerats elektroniskt av behöriga myndigheter i enlighet med Europaparlamentets och rådets direktiv 2006/123/EG om tjänster på den inre marknaden (1), rättat i EUT L 95, 29.3.2014, s. 69, bör införlivas med EES-avtalet.
 (2)
 Bilaga X till EES-avtalet bör därför ändras i enlighet med detta.
 HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
 Artikel 1
 Följande ska läggas till i punkt 1c (kommissionens beslut 2011/130/EU) i bilaga X till EES-avtalet:
 ”, ändrat genom
 —
 32014 D 0148: Kommissionens genomförandebeslut 2014/148/EU av den 17 mars 2014 (EUT L 80, 19.3.2014, s. 7), rättat i EUT L 95, 29.3.2014, s. 69”.
 Artikel 2
 Texten till genomförandebeslut 2014/148/EU, rättat i EUT L 95, 29.3.2014, s. 69, på isländska och norska, som ska offentliggöras i EES-supplementet till Europeiska unionens officiella tidning, ska vara giltig.
 Artikel 3
 Detta beslut träder i kraft den 13 december 2014 under förutsättning att alla anmälningar enligt artikel 103.1 i EES-avtalet har gjorts (2).
 Artikel 4
 Detta beslut ska offentliggöras i EES-delen av och EES-supplementet till Europeiska unionens officiella tidning.
 Utfärdat i Bryssel den 12 december 2014.
 På gemensamma EES-kommitténs vägnar
 Kurt JÄGER
 Ordförande
 (1) EUT L 80, 19.3.2014, s. 7.
 (2) Inga konstitutionella krav angivna.