type: contracts

text:
 7.8.2019
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 L 207/3
 TRADUCERE
 ACORD
 între Uniunea Europeană și Regatul Hașemit al Iordaniei de stabilire a unui cadru pentru participarea Regatului Hașemit al Iordaniei la operațiile Uniunii Europene de gestionare a crizelor
 UNIUNEA EUROPEANĂ („Uniunea” sau „UE”),
 pe de o parte, și
 REGATUL HAȘEMIT AL IORDANIEI,
 pe de altă parte,
 denumite în continuare împreună „părțile”,
 ÎNTRUCÂT:
 (1)
 În cadrul politicii sale de securitate și apărare comune, Uniunea Europeană poate decide să întreprindă operații de gestionare a crizelor care pot include sarcinile prevăzute la articolul 42 alineatul (1) și la articolul 43 alineatul (1) din Tratatul privind Uniunea Europeană, conform deciziei Consiliului.
 CONVIN DUPĂ CUM URMEAZĂ:
 SECȚIUNEA I
 DISPOZIȚII GENERALE
 Articolul 1
 Decizii referitoare la participare
 (1) Ca urmare a deciziei Uniunii de a invita Regatul Hașemit al Iordaniei să participe la o operație a UE de gestionare a crizelor, Regatul Hașemit al Iordaniei, în punerea în aplicare a prezentului acord, comunică Uniunii Europene decizia luată de autoritatea sa competentă privind participarea, inclusiv privind contribuția sa propusă.
 (2) Evaluarea de către Uniune a contribuției propuse de Regatul Hașemit al Iordaniei se desfășoară în consultare cu acesta din urmă.
 (3) Uniunea indică Regatului Hașemit al Iordaniei, cât mai curând posibil, contribuția sa probabilă la costurile comune ale operației, oferind astfel asistență Regatului Hașemit al Iordaniei în formularea ofertei sale.
 (4) Uniunea informează Regatul Hașemit al Iordaniei în scris cu privire la rezultatul evaluării sale și cu privire la decizia referitoare la contribuția propusă de Regatul Hașemit al Iordaniei, în vederea asigurării participării Regatului Hașemit al Iordaniei, în conformitate cu dispozițiile prezentului acord.
 (5) Oferta Regatului Hașemit al Iordaniei în temeiul alineatului (1) și acceptarea acesteia de către UE în temeiul alineatului (4) constituie baza pentru aplicarea prezentului acord pentru fiecare operație specifică de gestionare a crizelor.
 (6) Din proprie inițiativă sau la cererea Uniunii și ca urmare a consultărilor dintre părți, Regatul Hașemit al Iordaniei se poate retrage integral sau parțial, în orice moment, de la participarea la o operație a UE de gestionare a crizelor.
 Articolul 2
 Cadrul
 (1) Regatul Hașemit al Iordaniei se asociază deciziei relevante a Consiliului în temeiul căreia Consiliul Uniunii Europene decide că Uniunea va desfășura o operație de gestionare a crizelor, precum și oricărei alte decizii în temeiul căreia Consiliul Uniunii Europene decide să prelungească o operație a UE de gestionare a crizelor, în conformitate cu dispozițiile prezentului acord și cu orice măsuri necesare de punere în aplicare.
 (2) Contribuția Regatului Hașemit al Iordaniei la o operație a UE de gestionare a crizelor nu aduce atingere autonomiei decizionale a Uniunii.
 Articolul 3
 Statutul personalului și al forțelor Regatului Hașemit al Iordaniei
 (1) Statutul personalului detașat pentru o operație civilă a UE de gestionare a crizelor și/sau din cadrul forțelor pe care Regatul Hașemit al Iordaniei le pune la dispoziția unei operații militare a UE de gestionare a crizelor este reglementat prin acordul relevant privind statutul forțelor/misiunii, dacă un astfel de acord este încheiat, sau prin orice altă înțelegere între Uniune și statul sau statele în care se desfășoară operația. Regatul Hașemit al Iordaniei este informat în legătură cu acest fapt.
 (2) Statutul personalului detașat la comandament sau la elementele de comandă situate în afara statului sau a statelor în care se desfășoară operația UE de gestionare a crizelor este reglementat prin înțelegeri stabilite între comandamentul și elementele de comandă vizate și autoritățile competente din Regatul Hașemit al Iordaniei.
 (3) Fără a aduce atingere acordului privind statutul forțelor/misiunii menționat la alineatul (1), Regatul Hașemit al Iordaniei exercită jurisdicția asupra membrilor personalului său care participă la operația UE de gestionare a crizelor. Atunci când forțele Regatului Hașemit al Iordaniei operează la bordul unei nave sau aeronave a unui stat membru al Uniunii Europene, statul membru respectiv își poate exercita jurisdicția, sub rezerva oricărui acord existent și/sau viitor și în conformitate cu actele sale cu putere de lege și cu normele sale administrative, precum și cu dreptul internațional.
 (4) Regatului Hașemit al Iordaniei îi revine responsabilitatea de a răspunde oricărei plângeri legate de participarea la o operație a UE de gestionare a crizelor formulate de un membru al personalului său sau referitoare la acesta. Regatul Hașemit al Iordaniei este responsabil de intentarea oricărei acțiuni, în special pe cale judecătorească sau disciplinară, împotriva oricărui membru al personalului său în conformitate cu actele sale cu putere de lege și cu normele sale administrative.
 (5) Părțile convin să renunțe la formularea oricărei plângeri, alta decât acțiunile contractuale, împotriva celeilalte părți, în cazul unui prejudiciu, al unei pierderi sau al unei distrugeri care afectează bunurile deținute sau exploatate de oricare dintre părți sau în cazul vătămării sau al decesului vreunuia dintre membrii personalului oricăreia dintre părți, care rezultă din îndeplinirea funcțiilor lor oficiale legate de activitățile desfășurate în temeiul prezentului acord, cu excepția cazurilor de neglijență gravă sau a abaterilor săvârșite cu intenție.
 (6) Regatul Hașemit al Iordaniei se angajează să facă o declarație privind renunțarea la pretenții în legătură cu orice stat care participă la o operație a UE de gestionare a crizelor la care participă Regatul Hașemit al Iordaniei și să o depună la semnarea prezentului acord.
 (7) Uniunea se angajează să garanteze că statele membre ale Uniunii Europene fac o declarație privind renunțarea la orice plângere în legătură cu orice viitoare participare a Regatului Hașemit al Iordaniei la o operație a UE de gestionare a crizelor și să o depună la semnarea prezentului acord.
 Articolul 4
 Informații clasificate
 (1) Regatul Hașemit al Iordaniei adoptă măsuri adecvate pentru asigurarea protecției informațiilor UE clasificate în conformitate cu normele de securitate ale Consiliului pentru protecția informațiilor UE clasificate, cuprinse în Decizia 2013/488/UE a Consiliului (1), și în conformitate cu orientările suplimentare formulate de autoritățile competente, inclusiv de comandantul operației UE în ceea ce privește o operație militară a UE de gestionare a crizelor sau de comandantul operației civile a UE în ceea ce privește o operație civilă a UE de gestionare a crizelor.
 (2) În cazul în care părțile încheie un acord privind procedurile de securitate pentru schimbul de informații clasificate, acest acord se aplică în contextul unei operații a UE de gestionare a crizelor.
 SECȚIUNEA II
 DISPOZIȚII PRIVIND PARTICIPAREA LA OPERAȚIILE CIVILE ALE UE DE GESTIONARE A CRIZELOR
 Articolul 5
 Personalul detașat în cadrul unei operații civile a UE de gestionare a crizelor
 (1) Regatul Hașemit al Iordaniei:
 (a)
 se asigură că personalul său detașat în cadrul unei operații civile a UE de gestionare a crizelor își îndeplinește misiunea în conformitate cu:
 (i)
 decizia relevantă a Consiliului și cu modificările ulterioare ale acesteia, astfel cum sunt menționate la articolul 2 alineatul (1);
 (ii)
 planul de operații;
 (iii)
 orice modalitate de punere în aplicare aplicabilă;
 (iv)
 orice politică aplicabilă privind operațiile civile ale UE de gestionare a crizelor.
 (b)
 îl informează pe comandantul operației civile în timp util cu privire la orice modificare survenită în contribuția sa la operația civilă a UE de gestionare a crizelor.
 (2) Personalul detașat de Regatul Hașemit al Iordaniei în cadrul unei operații civile a UE de gestionare a crizelor este supus unui control medical, este vaccinat și primește de la autoritatea sa competentă un certificat medical care atestă că este apt să își îndeplinească misiunea, certificat a cărui copie o deține.
 (3) Personalul detașat de Regatul Hașemit al Iordaniei își îndeplinește sarcinile și acționează exclusiv în interesul operației civile a UE de gestionare a crizelor, respectând totodată cele mai înalte standarde de comportament stabilite în politicile aplicabile operațiilor civile ale UE de gestionare a crizelor.
 Articolul 6
 Lanțul de comandă
 (1) Toți membrii personalului participant la operația civilă a UE de gestionare a crizelor rămân sub comanda deplină a autorităților lor naționale.
 (2) Autoritățile naționale transferă controlul operațional către comandantul operației civile a Uniunii.
 (3) Comandatul operației civile își asumă responsabilitatea și exercită comanda și controlul asupra operației civile a UE de gestionare a crizelor la nivel strategic.
 (4) Șeful misiunii își asumă responsabilitatea și exercită comanda și controlul asupra operației civile a UE de gestionare a crizelor în teatrul de operații și asigură gestionarea curentă a acesteia.
 (5) Regatul Hașemit al Iordaniei are aceleași drepturi și obligații în ceea ce privește gestionarea curentă a operației ca statele membre ale Uniunii Europene care participă la operație, în conformitate cu instrumentele juridice menționate la articolul 2 alineatul (1).
 (6) Șeful misiunii este responsabil de controlul disciplinar asupra personalului operației civile a UE de gestionare a crizelor. În cazul în care este necesar, autoritatea națională în cauză ia măsuri disciplinare.
 (7) Regatul Hașemit al Iordaniei desemnează un punct de contact al contingentului național („PCN”) pentru a reprezenta contingentul său național în cadrul operației. PCN raportează șefului misiunii în ceea ce privește aspectele naționale și este responsabil de disciplina curentă a contingentului Regatului Hașemit al Iordaniei.
 (8) Decizia de a încheia operația este luată de Uniune în urma consultării cu Regatul Hașemit al Iordaniei în cazul în care acesta contribuie încă la operația civilă a UE de gestionare a crizelor la data încheierii operației.
 Articolul 7
 Aspecte financiare
 (1) Fără a aduce atingere dispozițiilor articolului 8, Regatul Hașemit al Iordaniei își asumă toate costurile legate de participarea sa la o operație civilă a UE de gestionare a crizelor, cu excepția costurilor de funcționare, astfel cum se prevede în bugetul operațional al operației. În acest sens, Regatul Hașemit al Iordaniei poate primi sprijin bilateral pentru participarea sa la o operație civilă a UE de gestionare a crizelor din partea unui stat membru al UE sau de la o parte terță.
 (2) În caz de deces, vătămare, pierdere sau prejudiciu provocate unor persoane fizice sau juridice din statul sau statele în care se desfășoară operația, chestiunea posibilei răspunderi și a acordării unor despăgubiri de către Regatul Hașemit al Iordaniei face obiectul condițiilor prevăzute în acordul aplicabil privind statutul misiunii, menționat la articolul 3 alineatul (1), sau al oricărei alte dispoziții alternative aplicabile.
 Articolul 8
 Contribuția la bugetul operațional
 (1) Sub rezerva dispozițiilor alineatului (4) de la prezentul articol și în pofida dispozițiilor articolului 1 alineatul (5), Regatul Hașemit al Iordaniei contribuie la finanțarea bugetului operațional al operației civile a UE de gestionare a crizelor în cauză.
 (2) Contribuția respectivă la bugetul operațional se calculează pe baza uneia dintre următoarele formule, oricare are drept rezultat o valoare mai mică:
 (a)
 acea parte din valoarea de referință a bugetului operațional care este proporțională cu raportul dintre venitul național brut (VNB) al Regatului Hașemit al Iordaniei și totalul veniturilor naționale brute ale tuturor statelor care contribuie la bugetul operațional al operației; sau
 (b)
 acea parte din valoarea de referință a bugetului operațional care este proporțională cu raportul dintre numărul membrilor personalului Regatului Hașemit al Iordaniei care participă la operație și numărul total al membrilor personalului din toate statele care participă la operație.
 (3) În pofida dispozițiilor alineatelor (1) și (2), Regatul Hașemit al Iordaniei nu contribuie în niciun mod la finanțarea diurnelor plătite personalului din statele membre ale Uniunii Europene.
 (4) În pofida alineatului (1), Uniunea scutește, în principiu, Regatul Hașemit al Iordaniei de contribuțiile financiare la o anumită operație civilă a UE de gestionare a crizelor în cazul în care:
 (a)
 Uniunea decide că Regatul Hașemit al Iordaniei oferă o contribuție semnificativă, care este esențială pentru operația respectivă; sau
 (b)
 Regatul Hașemit al Iordaniei are un VNB pe cap de locuitor care nu depășește VNB-ul niciunui stat membru al Uniunii.
 (5) Sub rezerva alineatului (1), orice înțelegere privind plata contribuțiilor Regatului Hașemit al Iordaniei la bugetul operațional al unei operații civile a UE de gestionare a crizelor se semnează de către autoritățile competente ale părților și include, printre altele, dispoziții cu privire la:
 (a)
 valoarea contribuției financiare în cauză;
 (b)
 modalitățile de plată a contribuției financiare; și
 (c)
 procedura de audit.
 SECȚIUNEA III
 DISPOZIȚII PRIVIND PARTICIPAREA LA OPERAȚIILE MILITARE ALE UE DE GESTIONARE A CRIZELOR
 Articolul 9
 Participarea la o operație militară a UE de gestionare a crizelor
 (1) Regatul Hașemit al Iordaniei se asigură că forțele sale și personalul său care participă la o operație militară a UE de gestionare a crizelor își îndeplinesc misiunea în conformitate cu:
 (a)
 decizia relevantă a Consiliului și cu modificările ulterioare ale acesteia, astfel cum sunt menționate la articolul 2 alineatul (1);
 (b)
 planul de operații;
 (c)
 orice modalitate de punere în aplicare aplicabilă; și
 (d)
 orice politică pentru operații militară ale UE de gestionare a crizelor aplicabilă.
 (2) Regatul Hașemit al Iordaniei îl informează în timp util pe comandantul operației UE cu privire la orice schimbare privind participarea sa la operație.
 (3) Personalul detașat de Regatul Hașemit al Iordaniei își îndeplinește sarcinile și acționează exclusiv în interesul operației militare a UE de gestionare a crizelor, respectând totodată cele mai înalte standarde de comportament stabilite în politicile aplicabile operațiilor militare ale UE de gestionare a crizelor.
 Articolul 10
 Lanțul de comandă
 (1) Toți membrii forțelor și ai personalului care participă la o operație militară a UE de gestionare a crizelor rămân sub comanda deplină a autorităților lor naționale.
 (2) Autoritățile naționale transferă comanda și/sau controlul operațional și tactic al forțelor și al personalului lor comandantului operației UE, care are dreptul să își delege autoritatea.
 (3) Regatul Hașemit al Iordaniei are aceleași drepturi și obligații în ceea ce privește gestionarea curentă a operației ca statele membre ale Uniunii Europene care participă la operație, în conformitate cu instrumentele juridice menționate la articolul 2 alineatul (1).
 (4) Comandantul operației UE poate solicita în orice moment, în urma consultării cu Regatul Hașemit al Iordaniei, retragerea contribuției Regatului Hașemit al Iordaniei.
 (5) Regatul Hașemit al Iordaniei numește un înalt reprezentant militar („ÎRM”) pentru a reprezenta contingentul său național în cadrul operației militare a UE de gestionare a crizelor. ÎRM îl consultă pe comandantul forței UE cu privire la orice aspect legat de operație și este responsabil de disciplina curentă a contingentului Regatului Hașemit al Iordaniei.
 Articolul 11
 Aspecte financiare
 (1) Fără a aduce atingere articolului 12 din prezentul acord, Regatul Hașemit al Iordaniei își asumă toate costurile aferente participării sale la operație, cu excepția situației în care aceste costuri fac obiectul unei finanțări comune, astfel cum este prevăzută în instrumentele juridice menționate la articolul 2 alineatul (1), precum și în Decizia (PESC) 2015/528 a Consiliului (2). În acest scop, Regatul Hașemit al Iordaniei poate primi sprijin bilateral pentru participarea sa la o operație militară a UE de gestionare a crizelor din partea unui stat membru al UE sau de la o parte terță.
 (2) În caz de deces, vătămare, pierdere sau prejudiciu provocate unor persoane fizice sau juridice din statul sau statele în care se desfășoară operația, chestiunea posibilei răspunderi și a acordării unor despăgubiri de către Regatul Hașemit al Iordaniei face obiectul condițiilor prevăzute în acordul aplicabil privind statutul forțelor, menționat la articolul 3 alineatul (1), sau al oricărei alte dispoziții alternative aplicabile.
 Articolul 12
 Contribuția la costurile comune
 (1) Sub rezerva alineatului (3) de la prezentul articol și în pofida dispozițiilor articolului 1 alineatul (5), Regatul Hașemit al Iordaniei contribuie la finanțarea costurilor comune ale operației militare a UE de gestionare a crizelor în cauză.
 (2) Contribuția respectivă la costurile comune se calculează pe baza uneia dintre următoarele formule, oricare dintre ele are drept rezultat o valoare mai mică:
 (a)
 acea parte din costurile comune care este proporțională cu raportul dintre VNB-ul Regatului Hașemit al Iordaniei și totalul VNB-urilor tuturor statelor care contribuie la costurile comune ale operației; sau
 (b)
 acea parte din costurile comune care este proporțională cu raportul dintre numărul membrilor personalului Regatului Hașemit al Iordaniei care participă la operație și numărul total al membrilor personalului din toate statele care participă la operație.
 Atunci când se utilizează formula de la litera (b) și Regatul Hașemit al Iordaniei contribuie cu personal doar pe lângă comandamentul forței sau al operației, proporția utilizată este cea a personalului raportat la numărul total al membrilor personalului respectivului comandament. În alte cazuri, proporția este cea a tuturor membrilor personalului cu care participă Regatul Hașemit al Iordaniei în raport cu toți membrii personalului operației.
 (3) În pofida alineatului (1), Uniunea scutește, în principiu, Regatul Hașemit al Iordaniei de contribuțiile financiare la o anumită operație militară a UE de gestionare a crizelor în cazul în care:
 (a)
 Uniunea decide că Regatul Hașemit al Iordaniei oferă o contribuție semnificativă, care este esențială pentru operația respectivă; sau
 (b)
 Regatul Hașemit al Iordaniei are un VNB pe cap de locuitor care nu depășește VNB-ul niciunui stat membru al Uniunii.
 (4) Sub rezerva dispozițiilor alineatului (1), orice înțelegere privind plata contribuțiilor Regatului Hașemit al Iordaniei la costurile comune se încheie între autoritățile competente ale părților și include, printre altele, următoarele dispoziții cu privire la:
 (a)
 valoarea contribuției financiare în cauză;
 (b)
 modalitățile de plată a contribuției financiare; și
 (c)
 procedura de audit.
 SECȚIUNEA IV
 DISPOZIȚII FINALE
 Articolul 13
 Înțelegeri privind punerea în aplicare a acordului
 Fără a aduce atingere articolului 8 alineatul (5) și articolului 12 alineatul (4), orice înțelegere de natură tehnică și administrativă necesară punerii în aplicare a prezentului acord se încheie între autoritățile competente ale părților.
 Articolul 14
 Autoritățile competente
 În înțelesul prezentului acord, autoritățile competente ale Regatului Hașemit al Iordaniei sunt forțele armate iordaniene (FAI), cu excepția cazului în care i se notifică Uniunii Europene o modificare în această privință.
 Articolul 15
 Nerespectarea obligațiilor
 În cazul în care oricare dintre părți nu își respectă obligațiile care îi revin în temeiul prezentului acord, cealaltă parte are dreptul de a denunța prezentul acord printr-o notificare scrisă cu preaviz de o lună.
 Articolul 16
 Soluționarea litigiilor
 Litigiile privind interpretarea sau aplicarea prezentului acord se soluționează între părți pe cale diplomatică.
 Articolul 17
 Intrarea în vigoare, durata și încetarea acordului
 (1) Prezentul acord intră în vigoare în prima zi din prima lună de la data la care părțile și-au notificat reciproc în scris finalizarea procedurilor interne necesare pentru intrarea în vigoare a acordului.
 (2) Prezentul acord face obiectul unei reexaminări până la 1 august 2021 și, ulterior, cel puțin din trei în trei ani.
 (3) Prezentul acord poate fi modificat pe baza unui acord reciproc al părților exprimat în scris. Modificările intră în vigoare în conformitate cu procedura stabilită la alineatul (1).
 (4) Prezentul acord poate fi denunțat de către oricare dintre părți prin transmiterea unei notificări scrise de denunțare celeilalte părți. Denunțarea produce efecte la șase luni de la data primirii notificării de către cealaltă parte.
 DREPT CARE subsemnații, ambii pe deplin autorizați în acest scop de părțile respective, semnează prezentul acord.
 Întocmit la Luxemburg, la 17 iunie 2019, în două exemplare, în limbile engleză și arabă, ambele texte fiind egal autentice. În caz de divergențe în interpretare, prevalează textul în limba engleză.
 Pentru Uniunea Europeană
 Pentru Regatul Hașemit al Iordaniei
 (1) Decizia 2013/488/UE a Consiliului din 23 septembrie 2013 privind normele de securitate pentru protecția informațiilor UE clasificate (JO UE L 274, 15.10.2013, p. 1).
 (2) Decizia (PESC) 2015/528 a Consiliului din 27 martie 2015 de instituire a unui mecanism de gestionare a finanțării costurilor comune ale operațiilor Uniunii Europene care au implicații militare sau în domeniul apărării (Athena) (JO UE L 84, 28.3.2015, p. 39).
 DECLARAȚIA STATELOR MEMBRE ALE UE CARE APLICĂ O DECIZIE A CONSILIULUI UE PRIVIND O OPERAȚIE A UE DE GESTIONARE A CRIZELOR LA CARE PARTICIPĂ REGATUL HAȘEMIT AL IORDANIEI, PRIVIND RENUNȚAREA LA PRETENȚII
 „Statele membre ale UE care aplică o decizie a Consiliului UE referitoare la o operație a UE de gestionare a crizelor la care participă Regatul Hașemit al Iordaniei se vor strădui, în măsura în care le permit sistemele lor de drept intern, să renunțe pe cât posibil la formularea oricărei plângeri împotriva Regatului Hașemit al Iordaniei în cazul vătămării sau al decesului vreunuia dintre membrii personalului lor sau în cazul unui prejudiciu sau al unei pierderi care afectează orice bun deținut de aceștia și folosit în cadrul operației UE de gestionare a crizelor atunci când vătămarea, decesul, prejudiciul sau pierderea:
 —
 au fost cauzate de membri ai personalului cu care Regatul Hașemit al Iordaniei a contribuit la o operație a UE de gestionare a crizelor, în îndeplinirea sarcinilor lor legate de operația UE de gestionare a crizelor, cu excepția cazurilor de neglijență gravă sau a abaterilor săvârșite cu intenție; sau
 —
 au rezultat din utilizarea unor bunuri, de orice fel, care aparțin Regatului Hașemit al Iordaniei, cu condiția ca aceste bunuri să fi fost utilizate pentru operație și cu excepția cazurilor de neglijență gravă sau a abaterilor săvârșite cu intenție de membri ai personalului cu care Regatul Hașemit al Iordaniei a contribuit la operația UE de gestionare a crizelor care au utilizat respectivele bunuri.”
 DECLARAȚIA REGATULUI HAȘEMIT AL IORDANIEI CU PRIVIRE LA RENUNȚAREA LA PRETENȚII ÎMPOTRIVA ORICĂRUI STAT CARE PARTICIPĂ LA OPERAȚIILE UE DE GESTIONARE A CRIZELOR
 „Regatul Hașemit al Iordaniei, care a acceptat să participe la o operație a UE de gestionare a crizelor, se va strădui, în măsura în care îi permite sistemul său de drept intern, să renunțe pe cât posibil la formularea oricărei plângeri împotriva oricărui stat care participă la operația UE de gestionare a crizelor în cazul vătămării sau al decesului vreunuia dintre membrii personalului său sau în cazul unui prejudiciu sau al unei pierderi care afectează orice bun deținut de aceștia și folosit în cadrul operației UE de gestionare a crizelor atunci când vătămarea, decesul, prejudiciul sau pierderea:
 —
 au fost cauzate de membri ai personalului în îndeplinirea sarcinilor lor legate de operația UE de gestionare a crizelor, cu excepția cazurilor de neglijență gravă sau a abaterilor săvârșite cu intenție; sau
 —
 au rezultat din utilizarea oricărora dintre bunurile aparținând statelor care participă la operația UE de gestionare a crizelor, cu condiția ca respectivele bunuri să fi fost utilizate în legătură cu operația și cu excepția cazurilor de neglijență gravă sau a abaterilor săvârșite cu intenție de membri ai personalului operației UE de gestionare a crizelor care au utilizat respectivele bunuri.”


type: wikipedia

text:
Edward Owen Lay (nacido el 20 de febrero de 1981) es el baterista de la banda de indie rock Editors quienes subieron a la fama después de la publicación en el 2005 de su álbum debut The Back Room.
 Lay unió a Editors, quienes eran conocidos como The Pride y reemplazaron al baterista anterior de la banda Geraint Owen (quién ahora toca la batería para la banda galesa The Heights).
 Nativo de Ipswich, Lay se encontró con sus compañeros de banda completando el programa de Tecnología de Música en la Universidad de Staffordshire. Aunque Editors adquirían popularidad musical, los miembros de la banda mantuvieron trabajos impares. Lay trabajó en una tienda de zapatos con el guitarrista de Editors, Chris Urbanowicz.
 Antes de lograr el estrellato, tocaba la batería en varias bandas de Ipswich.
 Editors
 Músicos de Inglaterra


jurisdiction: EU

text:
 21.12.2006
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 366/73
 BESLUIT VAN HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER
 Nr. 133/2006
 van 27 oktober 2006
 tot wijziging van bijlage XIII (Vervoer) bij de EER-Overeenkomst
 HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER,
 Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, gewijzigd bij het Protocol tot aanpassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, hierna „de Overeenkomst” genoemd, en met name op artikel 98,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 Bijlage XIII bij de Overeenkomst werd gewijzigd bij Besluit nr. 123/2006 van het Gemengd Comité van de EER van 22 september 2006 (1).
 (2)
 Verordening (EG) nr. 549/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2004 tot vaststelling van het kader voor de totstandbrenging van het gemeenschappelijke Europese luchtruim (2), Verordening (EG) nr. 550/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2004 betreffende de verlening van luchtvaartnavigatiediensten in het gemeenschappelijk Europees luchtruim (3), Verordening (EG) nr. 551/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2004 betreffende de organisatie en het gebruik van het gemeenschappelijk Europees luchtruim (4) en Verordening (EG) nr. 552/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart 2004 betreffende de interoperabiliteit van het Europese netwerk voor luchtverkeersbeveiliging (5) werden in de Overeenkomst opgenomen bij Besluit nr. 67/2006 van het Gemengd Comité van de EER van 2 juni 2006 (6), met specifieke aanpassingen per land.
 (3)
 Verordening (EG) nr. 730/2006 van de Commissie van 11 mei 2006 betreffende de luchtruimclassificatie en de toegang van vluchten volgens zichtvliegvoorschriften boven vliegniveau 195 (7) moet in de Overeenkomst worden opgenomen,
 BESLUIT:
 Artikel 1
 In bijlage XIII bij de Overeenkomst wordt na punt 66w (Verordening (EG) nr. 552/2004 van het Europees Parlement en de Raad) het volgende punt ingevoegd:
 „66wa.
 32006 R 0730: Verordening (EG) nr. 730/2006 van de Commissie van 11 mei 2006 betreffende de luchtruimclassificatie en de toegang van vluchten volgens zichtvliegvoorschriften boven vliegniveau 195 (PB L 128 van 16.5.2006, blz. 3).”.
 Artikel 2
 De in het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie bekend te maken teksten in de IJslandse en de Noorse taal van Verordening (EG) nr. 730/2006 zijn authentiek.
 Artikel 3
 Dit besluit treedt in werking op 28 oktober 2006, op voorwaarde dat alle in artikel 103, lid 1, van de Overeenkomst bedoelde kennisgevingen aan het Gemengd Comité van de EER hebben plaatsgevonden (8), of op de dag van inwerkingtreding van Besluit nr. 67/2006 van het Gemengd Comité van de EER van 2 juni 2006, als dat later is.
 Artikel 4
 Dit besluit wordt bekendgemaakt in het EER-gedeelte van en in het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Gedaan te Brussel, 27 oktober 2006.
 Voor het Gemengd Comité van de EER
 De voorzitter
 Oda Helen SLETNES
 (1) PB L 333 van 30.11.2006, blz. 52.
 (2) PB L 96 van 31.3.2004, blz. 1.
 (3) PB L 96 van 31.3.2004, blz. 10.
 (4) PB L 96 van 31.3.2004, blz. 20.
 (5) PB L 96 van 31.3.2004, blz. 26.
 (6) PB L 245 van 7.9.2006, blz. 18.
 (7) PB L 128 van 16.5.2006, blz. 3.
 (8) Geen grondwettelijke vereisten aangegeven.


type: caselaw

text:
 23.5.2022
 GA
 Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh
 C 207/34
 Caingean arna tabhairt an 30 Márta 2022 – Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi v EUIPO – Fontana Food (GRILLOUMI)
 (Cás T-168/22)
 (2022/C 207/65)
 Teanga inar taisceadh an t-iarratas: an Béarla
 Páirtithe
 Iarratasóir: Foundation for the Protection of the Traditional Cheese of Cyprus named Halloumi (Niocóis, an Chipir) (ionadaithe: S. Malynicz, Abhcóide, agus C. Milbradt, dlíodóir)
 Cosantóir: Oifig Maoine Intleachtúla an Aontais Eorpaigh (EUIPO)
 Páirtí eile sna himeachtaí os comhair an Bhoird Achomhairc: Fontana Food AB (Tyresö, an tSualainn)
 Sonraí na n-imeachtaí os comhair EUIPO
 Iarratasóir an trádmhairc atá faoi chonspóid: Páirtí eile sna himeachtaí os comhair an Bhoird Achomhairc
 Trádmharc atá faoi chonspóid: Iarratas ar fhocalmharc de chuid an Aontais Eorpaigh GRILLOUMI – Iarratas ar chlarú Uimh. 15 963 291
 Nós Imeachta os comhair EUIPO: Imeachtaí freasúra
 Cinneadh atá faoi chonspóid: Cinneadh ón gCúigiú Bord Achomhairc de EUIPO an 3 Eanáir 2022 i gCás R 1612/2021-5
 An t-ordú atá á lorg
 Iarann an t-iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta:
 —
 an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní;
 —
 achomharc an iarratasóra a cheadú;
 —
 a ordú don chosantóir a chostais féin agus costais an iarratasóra a íoc.
 Saincheisteanna dlí agus príomhargóintí
 —
 Bhí earráid shuntasach in anailís an Bhoird Achomhairc maidir le saintréith;
 —
 Rinne an Bord Achomhairc earráid nuair a theip air teacht ar an dóchúlacht go mbeadh mearbhall ann;
 —
 Rinne an Bord Achomhairc earráid nuair a theip air triail chóir a thabhairt don iarratasóir ar na saincheisteanna go léir.


type: other

text:
1 Dz.U zm. Dz.U art. 8 USTAWA z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (tekst jednolity) Rozdział 1 Przepisy ogólne Art. 1. Ustawa określa: 1) prawa pacjenta; 2) zasady udostępniania dokumentacji medycznej; 3) obowiązki podmiotów udzielających świadczeń zdrowotnych związane z prawami pacjenta; 4) tryb powoływania, odwoływania i kompetencje Rzecznika Praw Pacjenta; 5) postępowanie w sprawach praktyk naruszających zbiorowe prawa pacjentów; 6) zasady i tryb ustalania odszkodowania i zadośćuczynienia w przypadku zdarzeń medycznych. Art. 2. Przestrzeganie praw pacjenta określonych w ustawie jest obowiązkiem organów władzy publicznej właściwych w zakresie ochrony zdrowia, Narodowego Funduszu Zdrowia, podmiotów udzielających świadczeń zdrowotnych, osób wykonujących zawód medyczny oraz innych osób uczestniczących w udzielaniu świadczeń zdrowotnych. Art Użyte w ustawie określenia oznaczają: 1) opiekun faktyczny - osobę sprawującą, bez obowiązku ustawowego, stałą opiekę nad pacjentem, który ze względu na wiek, stan zdrowia albo stan psychiczny opieki takiej wymaga; 2) osoba bliska - małżonka, krewnego lub powinowatego do drugiego stopnia w linii prostej, przedstawiciela ustawowego, osobę pozostającą we wspólnym pożyciu lub osobę wskazaną przez pacjenta; 3) osoba wykonująca zawód medyczny - osobę wykonującą zawód medyczny, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654, Nr 149, poz. 887, Nr 174, poz i Nr 185, poz. 1092); 4) pacjent - osobę zwracającą się o udzielenie świadczeń zdrowotnych lub korzystającą ze świadczeń zdrowotnych udzielanych przez podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych lub osobę wykonującą zawód medyczny; 5) podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych - podmiot wykonujący działalność leczniczą, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej; 6) świadczenie zdrowotne - świadczenie zdrowotne, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej; 7) (uchylony). 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o lekarzu, rozumie się przez to także lekarza dentystę
 2 oraz felczera w zakresie wynikającym z przepisów o zawodzie felczera. Art W razie zawinionego naruszenia praw pacjenta sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę na podstawie art. 448 Kodeksu cywilnego. 2. W razie zawinionego naruszenia prawa pacjenta do umierania w spokoju i godności sąd może, na żądanie małżonka, krewnych lub powinowatych do drugiego stopnia w linii prostej lub przedstawiciela ustawowego, zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez nich cel społeczny na podstawie art. 448 Kodeksu cywilnego. 3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do zawinionego naruszenia prawa pacjenta do: 1) przechowywania rzeczy wartościowych w depozycie podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne; 2) informacji o rodzaju i zakresie świadczeń zdrowotnych udzielanych przez podmioty udzielające świadczeń zdrowotnych; 3) dostępu do dokumentacji medycznej dotyczącej jego stanu zdrowia; 4) zgłaszania działań niepożądanych produktów leczniczych. Art. 5. Kierownik podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych lub upoważniony przez niego lekarz może ograniczyć korzystanie z praw pacjenta w przypadku wystąpienia zagrożenia epidemicznego lub ze względu na bezpieczeństwo zdrowotne pacjentów, a w przypadku praw, o których mowa w art. 33 ust. 1, także ze względu na możliwości organizacyjne podmiotu. Rozdział 2 Prawo pacjenta do świadczeń zdrowotnych Art Pacjent ma prawo do świadczeń zdrowotnych odpowiadających wymaganiom aktualnej wiedzy medycznej. 2. Pacjent ma prawo, w sytuacji ograniczonych możliwości udzielenia odpowiednich świadczeń zdrowotnych, do przejrzystej, obiektywnej, opartej na kryteriach medycznych, procedury ustalającej kolejność dostępu do tych świadczeń. 3. Pacjent ma prawo żądać, aby udzielający mu świadczeń zdrowotnych: 1) lekarz zasięgnął opinii innego lekarza lub zwołał konsylium lekarskie; 2) pielęgniarka (położna) zasięgnęła opinii innej pielęgniarki (położnej). 4. Lekarz może odmówić zwołania konsylium lekarskiego lub zasięgnięcia opinii innego lekarza, jeżeli uzna, że żądanie, o którym mowa w ust. 3, jest bezzasadne. 5. Żądanie, o którym mowa w ust. 3, oraz odmowę, o której mowa w ust. 4, odnotowuje się w dokumentacji medycznej. 6. Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się do pielęgniarki (położnej) w zakresie zasięgania opinii innej pielęgniarki (położnej). Art Pacjent ma prawo do natychmiastowego udzielenia świadczeń zdrowotnych ze względu na zagrożenie zdrowia lub życia. 2. W przypadku porodu pacjentka ma prawo do uzyskania świadczeń zdrowotnych związanych z porodem. Art. 8. Pacjent ma prawo do świadczeń zdrowotnych udzielanych z należytą starannością przez podmioty udzielające świadczeń zdrowotnych w warunkach odpowiadających określonym w odrębnych przepisach wymaganiom fachowym i sanitarnym. Przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych osoby wykonujące zawód medyczny kierują się zasadami etyki zawodowej określonymi przez właściwe samorządy zawodów medycznych.
 3 Rozdział 3 Prawo pacjenta do informacji Art Pacjent ma prawo do informacji o swoim stanie zdrowia. 2. Pacjent, w tym małoletni, który ukończył 16 lat, lub jego ustawowy przedstawiciel mają prawo do uzyskania od lekarza przystępnej informacji o stanie zdrowia pacjenta, rozpoznaniu, proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych i leczniczych, dających się przewidzieć następstwach ich zastosowania albo zaniechania, wynikach leczenia oraz rokowaniu. 3. Pacjent lub jego ustawowy przedstawiciel mają prawo do wyrażenia zgody na udzielenie informacji wymienionych w ust. 2 innym osobom. 4. Pacjent ma prawo żądać, aby lekarz nie udzielił mu informacji, o której mowa w ust Po uzyskaniu informacji, o których mowa w ust. 2, pacjent ma prawo przedstawić lekarzowi swoje zdanie w tym zakresie. 6. W przypadku określonym w art. 31 ust. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2011 r. Nr 277, poz i Nr 291, poz oraz z 2012 r., poz. 95), pacjent ma prawo żądać, aby lekarz udzielił mu informacji, o której mowa w ust. 2, w pełnym zakresie. 7. Pacjent małoletni, który nie ukończył 16 lat, ma prawo do uzyskania od lekarza informacji, o których mowa w ust. 2, w zakresie i formie potrzebnej do prawidłowego przebiegu procesu diagnostycznego lub terapeutycznego. 8. Pacjent, w tym małoletni, który ukończył 16 lat, lub jego ustawowy przedstawiciel mają prawo do uzyskania od pielęgniarki, położnej przystępnej informacji o jego pielęgnacji i zabiegach pielęgniarskich. Art. 10. W przypadku, o którym mowa w art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, pacjent, jego przedstawiciel ustawowy lub opiekun faktyczny mają prawo do dostatecznie wczesnej informacji o zamiarze odstąpienia przez lekarza od leczenia pacjenta i wskazania przez tego lekarza możliwości uzyskania świadczenia zdrowotnego u innego lekarza lub podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych. Art Pacjent ma prawo do informacji o prawach pacjenta określonych w niniejszej ustawie oraz w przepisach odrębnych, uwzględniającej ograniczenia tych praw określone w tych przepisach. Podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych udostępnia tę informację w formie pisemnej, poprzez umieszczenie jej w swoim lokalu, w miejscu ogólnodostępnym. 2. Przepisu ust. 1 zdanie drugie nie stosuje się do wykonywanych wyłącznie w miejscu wezwania indywidualnych praktyk lekarskich, indywidualnych specjalistycznych praktyk lekarskich, indywidualnych praktyk pielęgniarek, położnych i indywidualnych specjalistycznych praktyk pielęgniarek, położnych. 3. W przypadku pacjenta niemogącego się poruszać informację, o której mowa w ust. 1, udostępnia się w sposób umożliwiający zapoznanie się z nią w pomieszczeniu, w którym pacjent przebywa. Art. 12. Pacjent ma prawo do informacji o rodzaju i zakresie świadczeń zdrowotnych udzielanych przez podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych, w tym o profilaktycznych programach zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych, realizowanych przez ten podmiot. Przepisy art. 11 ust. 1 zdanie drugie i ust. 3 stosuje się odpowiednio. Rozdział 3a
 4 Prawo do zgłaszania działań niepożądanych produktów leczniczych Art. 12a. Pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy, lub opiekun faktyczny ma prawo zgłaszania osobom wykonującym zawód medyczny, Prezesowi Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych lub podmiotowi odpowiedzialnemu za wprowadzenie produktu leczniczego do obrotu działania niepożądanego produktu leczniczego zgodnie z ustawą z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, z późn. zm.). Rozdział 4 Prawo pacjenta do tajemnicy informacji z nim związanych Art. 13. Pacjent ma prawo do zachowania w tajemnicy przez osoby wykonujące zawód medyczny, w tym udzielające mu świadczeń zdrowotnych, informacji z nim związanych, a uzyskanych w związku z wykonywaniem zawodu medycznego. Art W celu realizacji prawa, o którym mowa w art. 13, osoby wykonujące zawód medyczny są obowiązane zachować w tajemnicy informacje związane z pacjentem, w szczególności ze stanem zdrowia pacjenta. 2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, w przypadku gdy: 1) tak stanowią przepisy odrębnych ustaw; 2) zachowanie tajemnicy może stanowić niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia pacjenta lub innych osób; 3) pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy wyraża zgodę na ujawnienie tajemnicy; 4) zachodzi potrzeba przekazania niezbędnych informacji o pacjencie związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych innym osobom wykonującym zawód medyczny, uczestniczącym w udzielaniu tych świadczeń. 2a. Przepisu ust. 1 nie stosuje się także do postępowania przed wojewódzką komisją do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych, o której mowa w art. 67e ust Osoby wykonujące zawód medyczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3 i ust. 2a, są związane tajemnicą również po śmierci pacjenta. Rozdział 5 Prawo pacjenta do wyrażenia zgody na udzielenie świadczeń zdrowotnych Art. 15. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do wyrażenia zgody na udzielenie świadczeń zdrowotnych albo odmowy takiej zgody, jeżeli przepisy odrębnych ustaw nie stanowią inaczej. Art. 16. Pacjent ma prawo do wyrażenia zgody na udzielenie określonych świadczeń zdrowotnych lub odmowy takiej zgody, po uzyskaniu informacji w zakresie określonym w art. 9. Art Pacjent, w tym małoletni, który ukończył 16 lat, ma prawo do wyrażenia zgody na przeprowadzenie badania lub udzielenie innych świadczeń zdrowotnych przez lekarza. 2. Przedstawiciel ustawowy pacjenta małoletniego, całkowicie ubezwłasnowolnionego lub niezdolnego do świadomego wyrażenia zgody, ma prawo do wyrażenia zgody, o której mowa w ust. 1. W przypadku braku przedstawiciela ustawowego prawo to, w odniesieniu do
 5 badania, może wykonać opiekun faktyczny. 3. Pacjent małoletni, który ukończył 16 lat, osoba ubezwłasnowolniona albo pacjent chory psychicznie lub upośledzony umysłowo, lecz dysponujący dostatecznym rozeznaniem, ma prawo do wyrażenia sprzeciwu co do udzielenia świadczenia zdrowotnego, pomimo zgody przedstawiciela ustawowego lub opiekuna faktycznego. W takim przypadku wymagane jest zezwolenie sądu opiekuńczego. 4. Zgoda oraz sprzeciw, o których mowa w ust. 1-3, mogą być wyrażone ustnie albo poprzez takie zachowanie osób wymienionych w tych przepisach, które w sposób niebudzący wątpliwości wskazuje na wolę poddania się proponowanym przez lekarza czynnościom albo brak takiej woli. Art W przypadku zabiegu operacyjnego albo zastosowania metody leczenia lub diagnostyki stwarzających podwyższone ryzyko dla pacjenta, zgodę, o której mowa w art. 17 ust. 1, wyraża się w formie pisemnej. Do wyrażania zgody oraz sprzeciwu stosuje się art. 17 ust. 2 i Przed wyrażeniem zgody w sposób określony w ust. 1 pacjent ma prawo do uzyskania informacji, o której mowa w art. 9 ust Przepisy art. 17 ust. 2-4 stosuje się odpowiednio. Art. 19. Zasady przeprowadzenia badania lub udzielenia innych świadczeń zdrowotnych przez lekarza pomimo braku zgody albo wobec zgłoszenia sprzeciwu, o których mowa w art. 17 i 18, określają przepisy art. 33 i art. 34 ust. 6 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty. Rozdział 6 Prawo do poszanowania intymności i godności pacjenta Art Pacjent ma prawo do poszanowania intymności i godności, w szczególności w czasie udzielania mu świadczeń zdrowotnych. 2. Prawo do poszanowania godności obejmuje także prawo do umierania w spokoju i godności. Pacjent znajdujący się w stanie terminalnym ma prawo do świadczeń zdrowotnych zapewniających łagodzenie bólu i innych cierpień. Art Przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych może być obecna osoba bliska. 2. Osoba wykonująca zawód medyczny udzielająca świadczeń zdrowotnych pacjentowi może odmówić obecności osoby bliskiej przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych, w przypadku istnienia prawdopodobieństwa wystąpienia zagrożenia epidemicznego lub ze względu na bezpieczeństwo zdrowotne pacjenta. Odmowę odnotowuje się w dokumentacji medycznej. Art W celu realizacji prawa, o którym mowa w art. 20 ust. 1, osoba wykonująca zawód medyczny ma obowiązek postępować w sposób zapewniający poszanowanie intymności i godności pacjenta. 2. Osoby wykonujące zawód medyczny, inne niż udzielające świadczeń zdrowotnych, uczestniczą przy udzielaniu tych świadczeń tylko wtedy, gdy jest to niezbędne ze względu na rodzaj świadczenia lub wykonywanie czynności kontrolnych na podstawie przepisów o działalności leczniczej. Uczestnictwo, a także obecność innych osób wymaga zgody pacjenta, a w przypadku pacjenta małoletniego, całkowicie ubezwłasnowolnionego lub niezdolnego do świadomego wyrażenia zgody, jego przedstawiciela ustawowego, i osoby wykonującej zawód medyczny, udzielającej świadczenia zdrowotnego. 3. Do osób, o których mowa w ust. 2 zdanie drugie, stosuje się odpowiednio art. 13 i 14.
 6 Rozdział 7 Prawo pacjenta do dokumentacji medycznej Art Pacjent ma prawo do dostępu do dokumentacji medycznej dotyczącej jego stanu zdrowia oraz udzielonych mu świadczeń zdrowotnych. 2. Dane zawarte w dokumentacji medycznej podlegają ochronie określonej w niniejszej ustawie oraz w przepisach odrębnych. Art W celu realizacji prawa, o którym mowa w art. 23 ust. 1, podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych jest obowiązany prowadzić, przechowywać i udostępniać dokumentację medyczną w sposób określony w niniejszym rozdziale oraz zapewnić ochronę danych zawartych w tej dokumentacji. 1a. Dokumentację medyczną prowadzi się w postaci elektronicznej. 2. Lekarze, pielęgniarki i położne są uprawnieni do uzyskiwania i przetwarzania danych zawartych w dokumentacji medycznej, o których mowa w art. 25. Art. 25. Dokumentacja medyczna zawiera co najmniej: 1) oznaczenie pacjenta, pozwalające na ustalenie jego tożsamości: a) nazwisko i imię (imiona), b) datę urodzenia, c) oznaczenie płci, d) adres miejsca zamieszkania, e) numer PESEL, jeżeli został nadany, w przypadku noworodka - numer PESEL matki, a w przypadku osób, które nie mają nadanego numeru PESEL - rodzaj i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość, f) w przypadku gdy pacjentem jest osoba małoletnia, całkowicie ubezwłasnowolniona lub niezdolna do świadomego wyrażenia zgody - nazwisko i imię (imiona) przedstawiciela ustawowego oraz adres jego miejsca zamieszkania; 2) oznaczenie podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych ze wskazaniem komórki organizacyjnej, w której udzielono świadczeń zdrowotnych; 3) opis stanu zdrowia pacjenta lub udzielonych mu świadczeń zdrowotnych; 4) datę sporządzenia. Art Podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych udostępnia dokumentację medyczną pacjentowi lub jego przedstawicielowi ustawowemu, bądź osobie upoważnionej przez pacjenta. 2. Po śmierci pacjenta, prawo wglądu w dokumentację medyczną ma osoba upoważniona przez pacjenta za życia. 3. Podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych udostępnia dokumentację medyczną również: 1) podmiotom udzielającym świadczeń zdrowotnych, jeżeli dokumentacja ta jest niezbędna do zapewnienia ciągłości świadczeń zdrowotnych; 2) organom władzy publicznej, Narodowemu Funduszowi Zdrowia, organom samorządu zawodów medycznych oraz konsultantom krajowym i wojewódzkim, w zakresie niezbędnym do wykonywania przez te podmioty ich zadań, w szczególności kontroli i nadzoru; 2a) podmiotom, o których mowa w art. 119 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia kontroli na zlecenie ministra właściwego do spraw zdrowia; 3) ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, sądom, w tym sądom dyscyplinarnym, prokuraturom, lekarzom sądowym i rzecznikom odpowiedzialności zawodowej, w
 7 związku z prowadzonym postępowaniem; 4) uprawnionym na mocy odrębnych ustaw organom i instytucjom, jeżeli badanie zostało przeprowadzone na ich wniosek; 5) organom rentowym oraz zespołom do spraw orzekania o niepełnosprawności, w związku z prowadzonym przez nie postępowaniem; 6) podmiotom prowadzącym rejestry usług medycznych, w zakresie niezbędnym do prowadzenia rejestrów; 7) zakładom ubezpieczeń, za zgodą pacjenta; 8) lekarzowi, pielęgniarce lub położnej, w związku z prowadzeniem procedury oceniającej podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych na podstawie przepisów o akredytacji w ochronie zdrowia, w zakresie niezbędnym do jej przeprowadzenia; 9) wojewódzkiej komisji do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych, o której mowa w art. 67e ust. 1, w zakresie prowadzonego postępowania; 10) spadkobiercom w zakresie prowadzonego postępowania przed wojewódzką komisją do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych, o której mowa w art. 67e ust. 1; 11) osobom wykonującym czynności kontrolne na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia (Dz. U. Nr 113, poz. 657 i Nr 174, poz. 1039), w zakresie niezbędnym do ich przeprowadzenia. 4. Dokumentacja medyczna może być udostępniona także szkole wyższej lub instytutowi badawczemu do wykorzystania w celach naukowych, bez ujawniania nazwiska i innych danych umożliwiających identyfikację osoby, której dokumentacja dotyczy. Art. 27. Dokumentacja medyczna jest udostępniana: 1) do wglądu, w tym także do baz danych w zakresie ochrony zdrowia, w siedzibie podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych; 2) poprzez sporządzenie jej wyciągów, odpisów lub kopii; 3) poprzez wydanie oryginału za pokwitowaniem odbioru i z zastrzeżeniem zwrotu po wykorzystaniu, jeżeli uprawniony organ lub podmiot żąda udostępnienia oryginałów tej dokumentacji. Art Za udostępnienie dokumentacji medycznej w sposób określony w art. 27 pkt 2 podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych może pobierać opłatę. 2. Przepis ust. 1 nie narusza uprawnień organów rentowych określonych w art. 77 ust. 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585, z późn. zm.) i art. 121 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, z późn. zm.). 2a. Opłaty, o której mowa w ust. 1, nie pobiera się w przypadku udostępniania dokumentacji medycznej w związku z postępowaniem przed wojewódzką komisją do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych, o której mowa w art. 67e ust Opłaty za udostępnienie dokumentacji medycznej w sposób określony w art. 27 pkt 2 ustala podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych. 4. Maksymalna wysokość opłaty za: 1) jedną stronę wyciągu lub odpisu dokumentacji medycznej - nie może przekraczać 0,002 przeciętnego wynagrodzenia w poprzednim kwartale, począwszy od pierwszego dnia następnego miesiąca po ogłoszeniu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" na podstawie art. 20 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; 2) jedną stronę kopii dokumentacji medycznej - nie może przekraczać 0,0002 przeciętnego wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1; 3) sporządzenie wyciągu, odpisu lub kopii dokumentacji medycznej na elektronicznym nośniku danych, jeżeli podmiot wykonujący działalność leczniczą prowadzi dokumentację
 8 medyczną w postaci elektronicznej - nie może przekraczać 0,002 przeciętnego wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1. Art Podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych przechowuje dokumentację medyczną przez okres 20 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano ostatniego wpisu, z wyjątkiem: 1) dokumentacji medycznej w przypadku zgonu pacjenta na skutek uszkodzenia ciała lub zatrucia, która jest przechowywana przez okres 30 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpił zgon; 2) zdjęć rentgenowskich przechowywanych poza dokumentacją medyczną pacjenta, które są przechowywane przez okres 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym wykonano zdjęcie; 3) skierowań na badania lub zleceń lekarza, które są przechowywane przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym udzielono świadczenia będącego przedmiotem skierowania lub zlecenia; 4) dokumentacji medycznej dotyczącej dzieci do ukończenia 2. roku życia, która jest przechowywana przez okres 22 lat. 2. Po upływie okresów wymienionych w ust. 1 podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych niszczy dokumentację medyczną w sposób uniemożliwiający identyfikację pacjenta, którego dotyczyła. 3. Po upływie okresów, o których mowa w ust. 1, do postępowania z dokumentacją medyczną będącą materiałem archiwalnym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2011 r. Nr 123, poz. 698 i Nr 171, poz. 1016), stosuje się przepisy wydane na podstawie art. 5 ust. 2 i 2b tej ustawy. Art Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej, Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych oraz Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych, określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje i zakres dokumentacji medycznej oraz sposób jej przetwarzania, uwzględniając rodzaje podmiotów udzielających świadczeń zdrowotnych, a także konieczność zapewnienia realizacji prawa dostępu do dokumentacji medycznej, rzetelnego jej prowadzenia oraz ochrony danych i informacji dotyczących stanu zdrowia pacjenta. 2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia oraz po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej, Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych i Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych, oraz Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Rady Lekarskiej Wojskowej Izby Lekarskiej, każdy w zakresie swojego działania, określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje i zakres dokumentacji medycznej oraz sposób jej przetwarzania, uwzględniając konieczność zapewnienia realizacji prawa dostępu do dokumentacji medycznej, rzetelnego jej prowadzenia oraz ochrony danych i informacji dotyczących stanu zdrowia pacjenta. Art. 30a. Przepisy art i przepisy wydane na podstawie art. 30 stosuje się do podmiotów, które przechowują i udostępniają dokumentację medyczną po zaprzestaniu udzielania świadczeń zdrowotnych przez podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych. Rozdział 8 Prawo pacjenta do zgłoszenia sprzeciwu wobec opinii albo orzeczenia lekarza Art Pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy mogą wnieść sprzeciw wobec opinii albo orzeczenia określonych w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach
 9 lekarza i lekarza dentysty, jeżeli opinia albo orzeczenie ma wpływ na prawa lub obowiązki pacjenta wynikające z przepisów prawa. 2. Sprzeciw wnosi się do Komisji Lekarskiej działającej przy Rzeczniku Praw Pacjenta, za pośrednictwem Rzecznika Praw Pacjenta, w terminie 30 dni od dnia wydania opinii albo orzeczenia przez lekarza orzekającego o stanie zdrowia pacjenta. 3. Sprzeciw wymaga uzasadnienia, w tym wskazania przepisu prawa, z którego wynikają prawa lub obowiązki, o których mowa w ust W przypadku niespełnienia wymagań określonych w ust. 3 sprzeciw jest zwracany osobie, która go wniosła. 5. Komisja Lekarska na podstawie dokumentacji medycznej oraz, w miarę potrzeby, po przeprowadzeniu badania pacjenta, wydaje orzeczenie niezwłocznie, nie później niż w terminie 30 dni od dnia wniesienia sprzeciwu. 6. Komisja Lekarska wydaje orzeczenie bezwzględną większością głosów w obecności pełnego składu tej komisji. 7. Od rozstrzygnięcia Komisji Lekarskiej nie przysługuje odwołanie. 8. Do postępowania przed Komisją Lekarską nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. 9. Przepisów ust. 1-8 nie stosuje się w przypadku postępowania odwoławczego w odniesieniu do opinii i orzeczeń, uregulowanego w odrębnych przepisach. Art W skład Komisji Lekarskiej wchodzi trzech lekarzy powołanych przez Rzecznika Praw Pacjenta z listy, o której mowa w ust. 2, w tym dwóch tej samej specjalności, co lekarz, który wydał opinię albo orzeczenie, o których mowa w art. 31 ust Konsultanci krajowi, w porozumieniu z właściwymi konsultantami wojewódzkimi, opracowują raz w roku w terminie do dnia 30 marca, listę lekarzy w danej dziedzinie medycyny, którzy mogą być członkami Komisji Lekarskiej. 3. Z tytułu uczestnictwa w Komisji Lekarskiej lekarzowi przysługuje wynagrodzenie, które ustala Rzecznik Praw Pacjenta. 4. Koszty działania Komisji Lekarskiej są finansowane z budżetu państwa, z części będącej w dyspozycji Rzecznika Praw Pacjenta. 5. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, sposób działania Komisji Lekarskiej uwzględniając efektywność realizacji praw pacjenta. Rozdział 9 Prawo pacjenta do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego Art Pacjent podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej ma prawo do kontaktu osobistego, telefonicznego lub korespondencyjnego z innymi osobami. 2. Pacjent ma prawo do odmowy kontaktu z osobami wymienionymi w ust. 1. Art Pacjent ma prawo do dodatkowej opieki pielęgnacyjnej. 2. Przez dodatkową opiekę pielęgnacyjną, o której mowa w ust. 1, rozumie się opiekę, która nie polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych, w tym także opiekę sprawowaną nad pacjentką w warunkach ciąży, porodu i połogu. Art Pacjent ponosi koszty realizacji praw, o których mowa w art. 33 ust. 1 i art. 34 ust. 1, jeżeli realizacja tych praw skutkuje kosztami poniesionymi przez podmiot leczniczy wykonujący działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia
 10 zdrowotne w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej. 2. Wysokość opłaty rekompensującej koszty, o których mowa w ust. 1, ustala kierownik podmiotu, uwzględniając rzeczywiste koszty realizacji praw, o których mowa w art. 33 ust. 1 i art. 34 ust Informacja o wysokości opłaty, o której mowa w ust. 2, oraz sposobie jej ustalenia jest jawna i udostępniana w lokalu przedsiębiorstwa podmiotu, o którym mowa w ust. 1. Rozdział 10 Prawo pacjenta do opieki duszpasterskiej Art. 36. Pacjent przebywający w podmiocie leczniczym wykonującym działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej ma prawo do opieki duszpasterskiej. Art. 37. W sytuacji pogorszenia się stanu zdrowia lub zagrożenia życia podmiot, o którym mowa w art. 33 ust. 1, jest obowiązany umożliwić pacjentowi kontakt z duchownym jego wyznania. Art. 38. Podmiot leczniczy ponosi koszty realizacji praw pacjenta, o których mowa w art. 36 i 37, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. Rozdział 11 Prawo pacjenta do przechowywania rzeczy wartościowych w depozycie Art. 39. Pacjent w przebywający w podmiocie leczniczym wykonującym działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej ma prawo do przechowywania rzeczy wartościowych w depozycie. Koszty realizacji tego prawa ponosi ten podmiot, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. Art. 40. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia: 1) zakres spisu przedmiotów oddawanych do depozytu, 2) sposób zabezpieczenia przedmiotów oddanych do depozytu, 3) sposób i warunki prowadzenia i przechowywania księgi depozytów - uwzględniając zapewnienie właściwej realizacji prawa pacjenta, o którym mowa w art. 39. Rozdział 12 Rzecznik Praw Pacjenta Art. 41. W celu ochrony praw pacjenta określonych w niniejszej ustawie oraz w przepisach odrębnych ustanawia się Rzecznika Praw Pacjenta, zwanego dalej "Rzecznikiem". Art Rzecznik jest centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach ochrony praw pacjentów określonych w niniejszej ustawie oraz w przepisach odrębnych. 2. Prezes Rady Ministrów sprawuje nadzór nad działalnością Rzecznika. 3. Rzecznik wykonuje swoje zadania przy pomocy Biura Rzecznika Praw Pacjenta,
 11 zwanego dalej "biurem". Art Rzecznikiem może zostać osoba spełniająca łącznie następujące kryteria: 1) posiada co najmniej wykształcenie wyższe i tytuł zawodowy magistra lub inny równorzędny; 2) nie była prawomocnie skazana za przestępstwo popełnione umyślnie; 3) stan jej zdrowia pozwala na prawidłowe sprawowanie funkcji Rzecznika; 4) posiada wiedzę i doświadczenie dające rękojmię prawidłowego sprawowania funkcji Rzecznika. 2. Rzecznik nie może: 1) zajmować innego stanowiska, z wyjątkiem stanowiska profesora szkoły wyższej, ani wykonywać innych zajęć zawodowych; 2) należeć do partii politycznej; 3) prowadzić działalności publicznej niedającej się pogodzić z obowiązkami i godnością jego urzędu. Art Rzecznik jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru. 2. Informację o naborze na stanowisko Rzecznika ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie biura oraz w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm.) i Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno zawierać: 1) nazwę i adres biura; 2) określenie stanowiska; 3) wymagania związane ze stanowiskiem pracy, wynikające z przepisów prawa; 4) zakres zadań wykonywanych na stanowisku; 5) wskazanie wymaganych dokumentów; 6) termin i miejsce składania dokumentów; 7) informację o metodach i technikach naboru. 3. Termin, o którym mowa w ust. 2 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. 4. Nabór na stanowisko Rzecznika przeprowadza zespół powołany przez ministra właściwego do spraw zdrowia, liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze. 5. Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 4, może być dokonana na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która posiada odpowiednie kwalifikacje do dokonania tej oceny. 6. Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 5, mają obowiązek zachowania w tajemnicy informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru. 7. W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż trzech kandydatów, których przedstawia Prezesowi Rady Ministrów. 8. Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający: 1) nazwę i adres biura; 2) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów; 3) imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż trzech najlepszych kandydatów uszeregowanych według poziomu spełniania przez nich wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze; 4) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru; 5) uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;
 12 6) skład zespołu. 9. Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie poprzez umieszczenie informacji w Biuletynach Informacji Publicznej, o których mowa w ust. 2. Informacja o wyniku naboru zawiera: 1) nazwę i adres biura; 2) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór; 3) imiona i nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata. 10. Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne. Art. 45. Rzecznik jest odwoływany przez Prezesa Rady Ministrów. Rzecznik pełni obowiązki do dnia powołania następcy. Art Rzecznik wykonuje swoje zadania przy pomocy nie więcej niż dwóch zastępców. 2. Prezes Rady Ministrów powołuje i odwołuje zastępców Rzecznika na wniosek Rzecznika. 3. Zastępcą Rzecznika może być osoba spełniająca łącznie następujące kryteria: 1) posiada co najmniej wykształcenie wyższe; 2) nie była prawomocnie skazana za przestępstwo popełnione umyślnie; 3) stan jej zdrowia pozwala na prawidłowe sprawowanie funkcji zastępcy Rzecznika; 4) posiada wiedzę i doświadczenie dające rękojmię prawidłowego sprawowania funkcji zastępcy Rzecznika. 4. Jeden z zastępców Rzecznika jest obowiązany posiadać co najmniej wykształcenie wyższe w dziedzinie nauk medycznych i tytuł zawodowy magistra lub równorzędny. 5. Zastępca Rzecznika nie może: 1) zajmować innego stanowiska, z wyjątkiem stanowiska profesora szkoły wyższej, ani wykonywać innych zajęć zawodowych; 2) należeć do partii politycznej; 3) prowadzić działalności publicznej niedającej się pogodzić z obowiązkami i godnością jego urzędu. Art Do zakresu działania Rzecznika należy: 1) prowadzenie postępowań w sprawach praktyk naruszających zbiorowe prawa pacjentów; 2) prowadzenie postępowań w trybie art ; 3) w sprawach cywilnych wykonywanie zadań określonych w art. 55; 4) opracowywanie i przedkładanie Radzie Ministrów projektów aktów prawnych dotyczących ochrony praw pacjenta; 5) występowanie do właściwych organów z wnioskami o podjęcie inicjatywy ustawodawczej bądź o wydanie lub zmianę aktów prawnych w zakresie ochrony praw pacjenta; 6) opracowywanie i wydawanie publikacji oraz programów edukacyjnych popularyzujących wiedzę o ochronie praw pacjenta; 7) współpraca z organami władzy publicznej w celu zapewnienia pacjentom przestrzegania ich praw, w szczególności z ministrem właściwym do spraw zdrowia; 8) przedstawianie właściwym organom władzy publicznej, organizacjom i instytucjom oraz samorządom zawodów medycznych ocen i wniosków zmierzających do zapewnienia skutecznej ochrony praw pacjenta; 9) współpraca z organizacjami pozarządowymi, społecznymi i zawodowymi, do których celów statutowych należy ochrona praw pacjenta; 10) analiza skarg pacjentów w celu określenia zagrożeń i obszarów w systemie ochrony zdrowia wymagających naprawy; 11) wykonywanie innych zadań określonych w przepisach prawa lub zleconych przez Prezesa Rady Ministrów.
 13 2. Organy i instytucje, do których Rzecznik zwrócił się z wnioskami określonymi w ust. 1 pkt 5 i 8, są obowiązane ustosunkować się do tych wniosków w terminie 30 dni od dnia ich otrzymania. Art. 48. Rzecznik może zwrócić się do Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka o podjęcie działań z zakresu ich kompetencji. Art. 49. Rzecznik i zastępcy Rzecznika nie mogą prowadzić działalności niedającej się pogodzić ze sprawowanym urzędem. Art Rzecznik wszczyna postępowanie wyjaśniające, jeżeli poweźmie wiadomość co najmniej uprawdopodabniającą naruszenie praw pacjenta, obejmującą w szczególności: 1) oznaczenie wnioskodawcy; 2) oznaczenie pacjenta, którego praw sprawa dotyczy; 3) zwięzły opis stanu faktycznego. 2. Wniosek kierowany do Rzecznika jest wolny od opłat. 3. Rzecznik może wszcząć postępowanie wyjaśniające z własnej inicjatywy, biorąc pod uwagę w szczególności uzyskane informacje co najmniej uprawdopodabniające naruszenie praw pacjenta. Art. 51. Rzecznik po zapoznaniu się ze skierowanym do niego wnioskiem może: 1) podjąć sprawę, 2) poprzestać na wskazaniu wnioskodawcy przysługujących mu lub pacjentowi środków prawnych, 3) przekazać sprawę według właściwości, 4) nie podjąć sprawy - zawiadamiając o tym wnioskodawcę i pacjenta, którego sprawa dotyczy. Art W przypadku, o którym mowa w art. 51 pkt 1, Rzecznik może: 1) samodzielnie prowadzić postępowanie wyjaśniające; 2) zwrócić się o zbadanie sprawy lub jej części do właściwych organów, w szczególności organów nadzoru, prokuratury, kontroli państwowej, zawodowej lub społecznej, zgodnie z ich kompetencjami. 2. Prowadząc postępowanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, Rzecznik ma prawo: 1) zbadać, nawet bez uprzedzenia, każdą sprawę na miejscu; 2) żądać złożenia wyjaśnień, przedstawienia akt każdej sprawy prowadzonej przez naczelne i centralne organy administracji państwowej, organy administracji rządowej, organy organizacji pozarządowych, społecznych i zawodowych, oraz organy jednostek organizacyjnych posiadających osobowość prawną, a także organy jednostek samorządu terytorialnego i samorządowych jednostek organizacyjnych oraz samorządów zawodów medycznych; 3) żądać przedłożenia informacji o stanie sprawy prowadzonej przez sądy, a także prokuraturę i inne organy ścigania oraz żądać do wglądu w biurze akt sądowych i prokuratorskich oraz akt innych organów ścigania, po zakończeniu postępowania i zapadnięciu rozstrzygnięcia; 4) zlecać sporządzanie ekspertyz i opinii. 3. Rzecznik odmawia ujawnienia nazwiska i innych danych osobowych pacjenta, w tym także wobec organów władzy publicznej, jeżeli uzna to za niezbędne dla ochrony praw tego pacjenta, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. Art Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Rzecznik może: 1) wyjaśnić wnioskodawcy i pacjentowi, którego sprawa dotyczy, że nie stwierdził naruszenia praw pacjenta;
 14 2) skierować wystąpienie do organu, organizacji lub instytucji, w których działalności stwierdził naruszenie praw pacjenta; wystąpienie takie nie może naruszać niezawisłości sędziowskiej; 3) zwrócić się do organu nadrzędnego nad jednostką, o której mowa w pkt 2, z wnioskiem o zastosowanie środków przewidzianych w przepisach prawa. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, Rzecznik informuje o niestwierdzeniu naruszenia praw pacjenta także podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych, którego zarzut naruszenia tych praw dotyczył. 3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wnioskodawcy przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Art Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio. 4. W wystąpieniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, Rzecznik formułuje opinie lub wnioski co do sposobu załatwiania sprawy, a także może żądać wszczęcia postępowania dyscyplinarnego lub zastosowania sankcji służbowych. 5. Organ, organizacja lub instytucja, do których zostało skierowane wystąpienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, są obowiązane niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 30 dni, poinformować Rzecznika o podjętych działaniach lub zajętym stanowisku. W przypadku gdy Rzecznik nie podziela tego stanowiska, może zwrócić się do właściwego organu nadrzędnego z wnioskiem o zastosowanie środków przewidzianych w przepisach prawa. Art. 54. W zakresie nieuregulowanym w art do postępowania prowadzonego przez Rzecznika stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Art. 55. W sprawach cywilnych dotyczących naruszenia praw pacjenta, określonych w niniejszej ustawie oraz w przepisach odrębnych, Rzecznik może z urzędu lub na wniosek strony: 1) żądać wszczęcia postępowania, 2) brać udział w toczącym się postępowaniu - na prawach przysługujących prokuratorowi. Art. 56. Rzecznicy Praw Pacjenta Szpitala Psychiatrycznego, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z 2011 r. Nr 231, poz. 1375) są pracownikami biura i wykonują swoje zadania przy pomocy tego biura. Art. 57. Organizację biura i jego szczegółowy sposób działania określa statut nadany, w drodze zarządzenia, przez Prezesa Rady Ministrów. Art Rzecznik przedstawia corocznie Radzie Ministrów, nie później niż do dnia 31 lipca roku następnego, sprawozdanie dotyczące przestrzegania praw pacjenta na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 2. Rada Ministrów przedstawia Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej, nie później niż do dnia 31 sierpnia roku następnego, sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, wraz ze swoim stanowiskiem w sprawie tego sprawozdania. Rozdział 13 Postępowanie w sprawach praktyk naruszających zbiorowe prawa pacjentów Art Przez praktykę naruszającą zbiorowe prawa pacjentów rozumie się: 1) bezprawne zorganizowane działania lub zaniechania podmiotów udzielających świadczeń
 15 zdrowotnych, 2) stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu zorganizowanie wbrew przepisom o rozwiązywaniu sporów zbiorowych akcji protestacyjnej lub strajku przez organizatora strajku - mające na celu pozbawienie pacjentów praw lub ograniczenie tych praw, w szczególności podejmowane celem osiągnięcia korzyści majątkowej. Nie jest zbiorowym prawem pacjentów suma praw indywidualnych. 2. Zakazane jest stosowanie praktyk naruszających zbiorowe prawa pacjentów. 3. Ochrona zbiorowych praw pacjentów przewidziana w ustawie nie wyłącza ochrony wynikającej z innych ustaw, w szczególności z przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów oraz przepisów o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym. Art. 60. Stroną postępowania jest każdy, kto wnosi o wydanie decyzji w sprawie praktyki naruszającej zbiorowe prawa pacjentów lub wobec którego zostało wszczęte postępowanie w sprawie stosowania takiej praktyki. Do wnoszącego o wydanie decyzji w sprawie praktyki naruszającej zbiorowe prawa pacjentów stosuje się przepisy art. 50 ust. 1 i 2. Art W postępowaniu w sprawie stosowania praktyk naruszających zbiorowe prawa pacjentów Rzecznik ma prawo żądać przedstawienia dokumentów oraz wszelkich informacji dotyczących okoliczności stosowania praktyk, co do których istnieje uzasadnione podejrzenie, iż mają charakter praktyk naruszających zbiorowe prawa pacjentów, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania żądania. 2. Żądanie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać: 1) wskazanie zakresu informacji; 2) wskazanie celu żądania; 3) wskazanie terminu udzielenia informacji; 4) pouczenie o sankcjach za nieudzielenie informacji lub za udzielenie informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd. 3. Każdy ma prawo składania na piśmie - z własnej inicjatywy lub na prośbę Rzecznika - wyjaśnień odnoszących się do istotnych okoliczności sprawy dotyczącej naruszenia praw pacjentów. Art. 62. Rzecznik wydaje postanowienie o wszczęciu postępowania w sprawie stosowania praktyk naruszających zbiorowe prawa pacjentów i zawiadamia o tym strony. Art Rzecznik odmawia, w drodze decyzji, wszczęcia postępowania, jeżeli działanie lub zaniechanie w sposób oczywisty nie spełnia przesłanek określonych w art. 59 ust. 1 lub jeżeli wnoszący o wydanie decyzji o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe prawa pacjentów nie uprawdopodobnił pozbawienia pacjentów ich praw lub ograniczenia tych praw. 2. Rzecznik może odmówić, w drodze decyzji, wszczęcia postępowania, jeżeli uzna to za uzasadnione. Art W przypadku wydania przez Rzecznika decyzji o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe prawa pacjentów nakazuje on jej zaniechanie lub wskazuje działania niezbędne do usunięcia skutków naruszenia zbiorowych praw pacjentów, wyznaczając terminy podjęcia tych działań. Decyzji nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. 2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Rzecznik może nałożyć na podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych albo organizatora strajku obowiązek składania w wyznaczonym terminie informacji o stopniu realizacji działań niezbędnych do zaniechania praktyki naruszającej zbiorowe prawa pacjentów lub usunięcia skutków naruszenia zbiorowych praw
 16 pacjentów. 3. Nie wydaje się decyzji, o której mowa w ust. 1, jeżeli podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych albo organizator strajku zaprzestał stosowania praktyki, o której mowa w art. 59 ust W przypadku określonym w ust. 3 Rzecznik wydaje decyzję o uznaniu praktyki za naruszającą zbiorowe prawa pacjentów i stwierdzającą zaniechanie jej stosowania. 5. Ciężar udowodnienia okoliczności, o których mowa w ust. 3, spoczywa na podmiocie udzielającym świadczeń zdrowotnych albo organizatorze strajku. Art. 65. Decyzje Rzecznika są ostateczne. W zakresie nieuregulowanym w przepisach niniejszego rozdziału i rozdziału 14 do postępowania w sprawie stosowania praktyk naruszających zbiorowe prawa pacjentów stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Art Na decyzję Rzecznika przysługuje skarga do sądu administracyjnego. 2. Sąd administracyjny rozpatruje skargę niezwłocznie. Art. 67. Nie wszczyna się postępowania w sprawie stosowania praktyk naruszających zbiorowe prawa pacjentów, jeżeli od końca roku, w którym zaprzestano ich stosowania, upłynął rok. Rozdział 13a Zasady i tryb ustalania odszkodowania i zadośćuczynienia w przypadku zdarzeń medycznych Art. 67a. 1. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do zakażenia pacjenta biologicznym czynnikiem chorobotwórczym, uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia pacjenta albo śmierci pacjenta będącego następstwem niezgodnych z aktualną wiedzą medyczną: 1) diagnozy, jeżeli spowodowała ona niewłaściwe leczenie albo opóźniła właściwe leczenie, przyczyniając się do rozwoju choroby, 2) leczenia, w tym wykonania zabiegu operacyjnego, 3) zastosowania produktu leczniczego lub wyrobu medycznego - zwanego dalej "zdarzeniem medycznym". 2. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do zdarzeń medycznych będących następstwem udzielania świadczeń zdrowotnych w szpitalu w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej. Art. 67b. 1. W przypadku: 1) zakażenia, uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia, o których mowa w art. 67a ust. 1 - pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy mogą wystąpić z wnioskiem o ustalenie zdarzenia medycznego, 2) śmierci, o której mowa w art. 67a ust. 1 - wniosek o ustalenie zdarzenia medycznego mogą złożyć spadkobiercy pacjenta - zwani dalej "podmiotami składającymi wniosek". 2. Postępowanie przed wojewódzką komisją do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych, o której mowa w art. 67e ust. 1: 1) zawiesza się w przypadku toczącego się w związku z tym samym zdarzeniem postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej osoby wykonującej zawód medyczny lub postępowania karnego w sprawie o przestępstwo; 2) nie wszczyna się, a wszczęte umarza w przypadku, gdy w związku z tym samym zdarzeniem prawomocnie osądzono sprawę o odszkodowanie lub zadośćuczynienie pieniężne albo toczy się postępowanie cywilne w tej sprawie.
 17 3. W przypadku zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, postępowanie przed wojewódzką komisją do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych, o której mowa w art. 67e ust. 1, podejmuje się z urzędu. Art. 67c. 1. Wniosek o ustalenie zdarzenia medycznego, zwany dalej "wnioskiem", wnosi się do wojewódzkiej komisji do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych właściwej ze względu na siedzibę szpitala. 2. Wniosek wnosi się w terminie 1 roku od dnia, w którym podmiot składający wniosek dowiedział się o zakażeniu, uszkodzeniu ciała lub rozstroju zdrowia albo nastąpiła śmierć pacjenta, o których mowa w art. 67a ust. 1, jednakże termin ten nie może być dłuższy niż 3 lata od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie skutkujące zakażeniem, uszkodzeniem ciała lub rozstrojem zdrowia albo śmiercią pacjenta. 3. Złożenie wniosku, w wyniku którego wojewódzka komisja do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych, o której mowa w art. 67e ust. 1, wydała orzeczenie o zdarzeniu medycznym, przerywa bieg terminu przedawnienia roszczeń określony w przepisach Kodeksu cywilnego wynikający ze zdarzeń objętych wnioskiem. 4. W przypadku śmierci pacjenta, o której mowa w art. 67a ust. 1, termin, o którym mowa w ust. 2, nie biegnie do dnia zakończenia postępowania spadkowego. Art. 67d. 1. Wniosek zawiera: 1) dane pacjenta: a) imię i nazwisko, b) datę urodzenia, c) numer PESEL albo serię i numer dokumentu stwierdzającego tożsamość, jeżeli posiada; 2) imię i nazwisko przedstawiciela ustawowego, jeżeli dotyczy; 3) imiona i nazwiska wszystkich spadkobierców, jeżeli dotyczy; 4) wskazanie, który ze spadkobierców reprezentuje pozostałych w postępowaniu przed wojewódzką komisją do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych, o której mowa w art. 67e ust. 1, jeżeli dotyczy; 5) adres do doręczeń; 6) dane podmiotu leczniczego prowadzącego szpital: a) firmę, b) adres siedziby oraz adres szpitala, jeżeli dotyczy; 7) uzasadnienie wniosku zawierające uprawdopodobnienie zdarzenia, którego następstwem było zakażenie, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia albo śmierć pacjenta, o których mowa w art. 67a ust. 1, oraz szkody majątkowej lub niemajątkowej; 8) wskazanie, czy przedmiotem wniosku jest zakażenie, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia albo śmierć pacjenta, o których mowa w art. 67a ust. 1; 9) propozycję wysokości odszkodowania i zadośćuczynienia, nie wyższą niż określona w art. 67k ust Do wniosku dołącza się: 1) dowody uprawdopodabniające okoliczności wskazane we wniosku; 2) potwierdzenie uiszczenia opłaty, o której mowa w ust. 3; 3) postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku w przypadku, o którym mowa w art. 67b ust. 1 pkt 2, oraz pełnomocnictwo do reprezentowania pozostałych spadkobierców, w przypadku złożenia wniosku przez co najmniej jednego z nich. 3. Złożenie wniosku podlega opłacie w wysokości 200 zł. Opłata podlega zaliczeniu na poczet kosztów postępowania przed wojewódzką komisją do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych. 4. Opłatę, o której mowa w ust. 3, uiszcza się na rachunek właściwego urzędu wojewódzkiego. 5. Wniosek niekompletny lub nienależycie opłacony jest zwracany bez rozpatrzenia
 18 podmiotowi składającemu wniosek. 6. Kompletny i należycie opłacony wniosek wojewódzka komisja do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych, o której mowa w art. 67e ust. 1, przekazuje niezwłocznie kierownikowi podmiotu leczniczego prowadzącego szpital, z działalnością którego wiąże się wniosek, oraz ubezpieczycielowi, o którym mowa w art. 67i ust. 2 pkt 2. Kierownik tego podmiotu i ubezpieczyciel przedstawiają stanowisko w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku wraz z dowodami na poparcie swojego stanowiska. Nieprzedstawienie stanowiska jest równoznaczne z akceptacją wniosku w zakresie dotyczącym okoliczności w nim wskazanych oraz proponowanej wysokości odszkodowania i zadośćuczynienia. Art. 67e. 1. Tworzy się wojewódzkie komisje do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych, zwane dalej "wojewódzkimi komisjami". Siedzibą wojewódzkiej komisji jest siedziba właściwego urzędu wojewódzkiego. 2. Wykonywanie zadań wojewódzkiej komisji nie stanowi wykonywania władzy publicznej. 3. W skład wojewódzkiej komisji wchodzi 16 członków, w tym: 1) 8 członków posiadających co najmniej wyższe wykształcenie i tytuł magistra lub równorzędny w dziedzinie nauk medycznych, którzy wykonują zawód medyczny przez okres co najmniej 5 lat albo posiadają stopień naukowy doktora w dziedzinie nauk medycznych, 2) 8 członków posiadających co najmniej wyższe wykształcenie i tytuł magistra w dziedzinie nauk prawnych, którzy przez okres co najmniej 5 lat byli zatrudnieni na stanowiskach związanych ze stosowaniem lub tworzeniem prawa albo posiadają stopień naukowy doktora w dziedzinie nauk prawnych - którzy posiadają wiedzę w zakresie praw pacjenta oraz korzystają z pełni praw publicznych. 4. Członkiem wojewódzkiej komisji nie może być osoba: 1) prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe; 2) prawomocnie ukarana karą z tytułu odpowiedzialności dyscyplinarnej albo zawodowej; 3) wobec której prawomocnie orzeczono środek karny określony w art. 39 pkt 2 lub 2a Kodeksu karnego. 5. Spośród członków wojewódzkiej komisji: 1) 14 członków powołuje wojewoda, przy czym: a) 4 członków stanowią osoby powołane spośród kandydatów zgłoszonych przez samorządy zawodowe lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarek i położnych oraz diagnostów laboratoryjnych, mających siedzibę na terenie województwa, b) 4 członków stanowią osoby powołane spośród kandydatów zgłoszonych przez samorząd zawodowy adwokatury oraz samorząd radców prawnych, mających siedzibę na terenie województwa, c) 6 członków stanowią osoby powołane spośród kandydatów zgłoszonych przez organizacje społeczne działające na terenie województwa na rzecz praw pacjenta; 2) po jednym członku powołuje minister właściwy do spraw zdrowia i Rzecznik Praw Pacjenta. 6. Podmioty, o których mowa w ust. 5 pkt 1, zgłaszają, a minister właściwy do spraw zdrowia i Rzecznik Praw Pacjenta powołują, kandydatów na członków wojewódzkiej komisji nie później niż na 6 miesięcy przed upływem kadencji wojewódzkiej komisji, a w przypadku odwołania członka wojewódzkiej komisji przed upływem kadencji - w terminie wyznaczonym przez wojewodę. 7. Kadencja wojewódzkiej komisji wynosi 6 lat. W przypadku gdy członek wojewódzkiej komisji zostanie odwołany przed upływem kadencji na podstawie ust. 9, kadencja członka powołanego na jego miejsce upływa z dniem upływu kadencji wojewódzkiej komisji. 8. Przepisy ust. 6 i 7 stosuje się odpowiednio w przypadku śmierci członka wojewódzkiej komisji.
 19 9. Członka wojewódzkiej komisji odwołuje, przed upływem kadencji, organ, który go powołał, w przypadku: 1) złożenia rezygnacji ze stanowiska; 2) choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie powierzonych zadań; 3) zaistnienia okoliczności określonych w art. 67g ust. 1; 4) niezłożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 67g ust. 4; 5) zaistnienia okoliczności określonych w ust. 4; 6) uchylania się od wykonywania obowiązków członka wojewódzkiej komisji albo ich nieprawidłowego wykonywania. 10. O powołaniu na członka wojewódzkiej komisji oraz o terminach jej posiedzeń informuje się pracodawcę tej osoby. 11. Pracami wojewódzkiej komisji kieruje przewodniczący wybrany spośród jej członków na pierwszym posiedzeniu większością głosów przy obecności co najmniej 3/4 jej członków, w głosowaniu tajnym. 12. Termin pierwszego posiedzenia wojewódzkiej komisji wyznacza wojewoda. Pierwszemu posiedzeniu, do czasu wyboru przewodniczącego, o którym mowa w ust. 11, przewodniczy członek wojewódzkiej komisji wyznaczony przez wojewodę. 13. Wojewódzka komisja działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu, przy czym: 1) uchwały wojewódzkiej komisji są podejmowane zwykłą większością głosów, chyba że ustawa stanowi inaczej; 2) w przypadku równej liczby głosów rozstrzyga głos przewodniczącego; 3) członek wojewódzkiej komisji nie może wstrzymać się od głosu; 4) wojewódzka komisja działa na posiedzeniach, które są protokołowane. Art. 67f. 1. Wojewódzkie komisje orzekają w składzie 4-osobowym. 2. Skład orzekający wojewódzkiej komisji, zwany dalej "składem orzekającym", jest wyznaczany przez przewodniczącego wojewódzkiej komisji według kolejności wpływu wniosków o ustalenie zdarzenia medycznego z alfabetycznej listy członków wojewódzkiej komisji, przy czym 2 członków składu orzekającego spełnia wymagania, o których mowa w art. 67e ust. 3 pkt 1, a 2 członków składu orzekającego spełnia wymagania, o których mowa w art. 67e ust. 3 pkt 2. Odstępstwo od tej kolejności jest dopuszczalne tylko z przyczyn określonych w art. 67g ust Pracami składu orzekającego kieruje przewodniczący. Termin pierwszego posiedzenia składu orzekającego oraz jego przewodniczącego wyznacza przewodniczący wojewódzkiej komisji. Art. 67g. 1. Członkowie składu orzekającego, ich małżonkowie, zstępni i wstępni w linii prostej nie mogą być: 1) właścicielami, osobami zatrudnionymi lub współpracującymi z podmiotem leczniczym prowadzącym szpital lub z ubezpieczycielem, o których mowa w art. 67i ust. 2, oraz członkami organów tego podmiotu lub ubezpieczyciela; 2) członkami organów oraz osobami zatrudnionymi w podmiocie tworzącym w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, jeżeli podmiot ten utworzył podmiot leczniczy niebędący przedsiębiorcą, który prowadzi szpital, o którym mowa w art. 67i ust. 2 pkt 1; 3) posiadaczami akcji lub udziałów przedstawiających więcej niż 10% kapitału zakładowego w spółkach handlowych będących podmiotami leczniczymi prowadzącymi szpital, o którym mowa w art. 67i ust. 2 pkt 1, oraz ubezpieczyciela, o którym mowa w art. 67i ust. 2 pkt Członek składu orzekającego podlega wyłączeniu w postępowaniu w sprawach, w których: 1) jest podmiotem składającym wniosek lub pozostaje z tym podmiotem w takim stosunku prawnym, że wynik postępowania przed wojewódzką komisją ma wpływ na jego prawa i
 20 obowiązki; 2) pozostaje z podmiotem składającym wniosek w takim stosunku osobistym, że wywołuje to wątpliwości co do jego bezstronności; 3) podmiotem składającym wniosek jest jego małżonek, krewny lub powinowaty w linii prostej, krewny boczny do czwartego stopnia i powinowaty boczny do drugiego stopnia; 4) podmiot składający wniosek jest związany z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 5) był lub jest pełnomocnikiem albo przedstawicielem ustawowym podmiotu składającego wniosek. 3. Powody wyłączenia członka składu orzekającego trwają także po ustaniu małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli. 4. Przed powołaniem do składu orzekającego członkowie wojewódzkiej komisji składają oświadczenie o braku okoliczności określonych w ust. 1 i 2, zwane dalej "oświadczeniem o braku konfliktu interesów". 5. Członkowie wojewódzkiej komisji są obowiązani do zachowania w tajemnicy uzyskanych w toku postępowania przed komisją informacji dotyczących pacjenta, w tym także po ustaniu członkostwa w komisji. 6. Przepisy ust. 1-5 stosuje się także do osób niebędących członkami wojewódzkiej komisji, którym komisja zleciła przygotowanie opinii. 7. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wzór oświadczenia o braku konfliktu interesów, mając na celu uzyskanie pełnych informacji o okolicznościach określonych w ust. 1 i 2. Art. 67h. 1. Członkom składu orzekającego przysługuje: 1) wynagrodzenie w wysokości nieprzekraczającej 430 zł za udział w posiedzeniu; 2) zwrot kosztów przejazdu w wysokości i na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art Kodeksu pracy; 3) zwolnienie od pracy w dniu posiedzenia komisji, bez zachowania prawa do wynagrodzenia. 2. Kwota, o której mowa w ust. 1 pkt 1, podlega waloryzacji z uwzględnieniem średniorocznego wskaźnika wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej, przyjętego w ustawie budżetowej. 3. Działalność wojewódzkiej komisji jest finansowana z budżetu państwa, z części pozostającej w dyspozycji właściwego wojewody. Wysokość wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ustala właściwy wojewoda. Art. 67i. 1. Celem postępowania przed wojewódzką komisją jest ustalenie, czy zdarzenie, którego następstwem była szkoda majątkowa lub niemajątkowa, stanowiło zdarzenie medyczne. 2. W posiedzeniach wojewódzkiej komisji, z wyjątkiem części posiedzenia, w trakcie której odbywa się narada i głosowanie nad orzeczeniem, może uczestniczyć podmiot składający wniosek oraz przedstawiciel: 1) kierownika podmiotu leczniczego prowadzącego szpital, z działalnością którego wiąże się wniosek o ustalenie zdarzenia medycznego; 2) ubezpieczyciela, z którym podmiot leczniczy prowadzący szpital określony w pkt 1 zawarł umowę ubezpieczenia określoną w przepisach o działalności leczniczej. 3. O terminie posiedzenia zawiadamia się podmiot składający wniosek oraz kierownika podmiotu leczniczego prowadzącego szpital, oraz ubezpieczyciela, o których mowa w ust. 2. Zawiadomienie doręcza się co najmniej na 7 dni przed terminem posiedzenia. 4. W celu wydania orzeczenia wojewódzka komisja może wzywać do złożenia wyjaśnień: 1) podmiot składający wniosek; 2) kierownika podmiotu leczniczego prowadzącego szpital, z działalnością którego wiąże się wniosek;