type: legislation

text:
 31.7.2012
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 L 203/60
 A BIZOTTSÁG 701/2012/EU VÉGREHAJTÁSI RENDELETE
 (2012. július 30.)
 az 1234/2007/EK tanácsi rendeletnek a gyümölcs- és zöldség-, valamint a feldolgozottgyümölcs- és feldolgozottzöldség-ágazatra alkalmazandó részletes szabályainak a megállapításáról szóló 543/2011/EU végrehajtási rendelet módosításáról
 AZ EURÓPAI BIZOTTSÁG,
 tekintettel az Európai Unió működéséről szóló szerződésre,
 tekintettel a mezőgazdasági piacok közös szervezésének létrehozásáról, valamint egyes mezőgazdasági termékekre vonatkozó egyedi rendelkezésekről szóló, 2007. október 22-i 1234/2007/EK tanácsi rendeletre (az egységes közös piacszervezésről szóló rendelet) (1) és különösen annak 103h. cikkére, 127. cikke c) pontjára és 143. cikkére, összefüggésben 4. cikkével,
 mivel:
 (1)
 Az 1234/2007/EK rendelet létrehozza a mezőgazdasági piacok közös szervezését, amely magában foglalja a gyümölcs- és zöldség-, valamint a feldolgozottgyümölcs- és feldolgozottzöldség-ágazatot. Az említett rendelet 103c. cikke értelmében a gyümölcs- és zöldségágazatban az operatív programok kiterjedhetnek a gyümölcs- és zöldségpiacok válságainak elkerülésével és kezelésével kapcsolatos válságmegelőzési és -kezelési intézkedésekre.
 (2)
 Az 543/2011/EU bizottsági végrehajtási rendelet (2) 79. cikkének (1) bekezdésével összhangban a szóban forgó végrehajtási rendelet XI. melléklete megállapítja az abban felsorolt termékek piacról való kivonására vonatkozó maximális támogatási összegeket. Ezeket az összegeket úgy kell meghatározni, hogy a piacról való kivonás ne váljon a termékek forgalomba hozatalának tartós alternatívájává és továbbra is a válságmegelőzés és -kezelés hatékony eszköze maradjon.
 (3)
 Annak érdekében, hogy a piacról való kivonás továbbra is a válságmegelőzés és -kezelés hatékony eszköze maradjon, az arra vonatkozó maximális támogatási összegeket meg kell emelni azon gyümölcsök- és zöldségfélék esetében, amelyeknél a jelenlegi támogatási szint különösen alacsony az átlagos uniós termelői árakhoz képest. Ez a helyzet áll fenn a paradicsom, a szőlő, a kajszibarack, a körte, a padlizsán és a sárgadinnye esetében. Ezen túlmenően a feldolgozásra szánt alacsonyabb árú paradicsom kivonására nyújtott túlzott mértékű ellentételezés elkerülése érdekében differenciált összeget kell bevezetni a június 1. és október 31. közötti időszakban termesztett paradicsomra, amikor is a feldolgozásra szánt paradicsom piacról való kivonása lehetséges.
 (4)
 A piacról kivont gyümölcs- és zöldségféléknek az 1234/2007/EK rendelet 103d. cikke (4) bekezdése szerinti ingyenes szétosztásának és bármely azzal egyenértékű, a tagállamok által jóváhagyott rendeltetésnek az előmozdítása érdekében magasabb maximális támogatási összeget kell megállapítani az egyéb rendeltetések esetében alkalmazotthoz képest, amennyiben az átlagos uniós termelői ár és a jelenlegi maximális támogatási szintek közötti különbség ezt anélkül teszi lehetővé, hogy ez a lehetőség tartós alternatívává váljon a termékek forgalomba hozatalához képest. Ez a helyzet áll fenn a karfiol, a paradicsom, az alma, a szőlő, a kajszibarack, a körte, a padlizsán, a sárgadinnye, a görögdinnye, a klementin és a citrom esetében.
 (5)
 A kivont termékek jótékonysági szervezetek, valamint intézmények általi szétosztásának előmozdítása érdekében az említett szervezetek és intézmények számára csak akkor lehet pénzügyi elszámolás vezetését előírni a szóban forgó művelet tekintetében, ha engedélyt kértek és kaptak a tagállami illetékes hatóságoktól arra, hogy a végső kedvezményezettektől jelképes értékű pénzügyi hozzájárulást kérjenek. Az ilyen jellegű hozzájárulás kérésének lehetőségét ki kell terjeszteni a friss termékekre is.
 (6)
 A válságmegelőzési és -kezelési intézkedések alkalmazására vonatkozó korábbi tapasztalatok figyelembevétele érdekében helyénvaló pontosítani a zöld szüret és a be nem takarítás meghatározását és azokat a helyzeteket, amelyekben lehetőség van zöld szüretet és be nem takarítást végezni. Emellett a különböző válságmegelőzési és -kezelési intézkedések összehangolása, valamint hatékonyságuk növelése érdekében helyénvaló elhagyni az 543/2011/EU végrehajtási rendelet 85. cikkének (2) bekezdésében foglalt azon konkrét kötelezettséget, miszerint minden tervezett zöld szüret első értesítéséhez csatolni kell egy kötelező piacelemzést.
 (7)
 A hirtelen fellépő válsághelyzetre való reagálás érdekében – a tagállamok által meghatározandó korlátozások függvényében – annak ellenére is lehetővé kell tenni a hosszabb betakarítási időszakú gyümölcs- és zöldségféléknek a zöld szüretét és be nem takarítását, hogy a rendes betakarítás már megkezdődött, vagy a szóban forgó területről már származott kereskedelmi termelés. Ilyen esetekben kizárólag a műveletet követő hat héten belül betakarítandó termelést lehet ellentételezni. Mivel a hosszabb betakarítási időszakú gyümölcs- és zöldségfélék gyakran hoznak egyidejűleg érett és éretlen terményeket, helyénvaló eltérni attól az általános szabálytól, amely megtiltja a zöld szüret és a be nem takarítás adott évben ugyanarra a termékre és ugyanarra a területre történő alkalmazását.
 (8)
 Az arra vonatkozó bizonyítási kötelezettségnek a teljesítése érdekében, hogy minden egyes tétel értékesítése a kapcsolódó feltételekkel összhangban történt, továbbá a kockázatelemzésen alapuló, hatékony vámellenőrzések lehetővé tétele céljából részletes szabályokat kell megállapítani azzal a kötelezettséggel kapcsolatban, amelynek értelmében a vámhatóságok rendelkezésére kell bocsátani az elvégzendő vámellenőrzésekkel összefüggő bizonyos dokumentumokat.
 (9)
 Az 543/2011/EU végrehajtási rendeletet ezért ennek megfelelően módosítani kell.
 (10)
 Helyénvaló a piacról való kivonásra vonatkozó új támogatási összegeket 2012. július 1-jétől, a nyári forgalmazási időszak kezdetétől visszamenőlegesen alkalmazni. Annak érdekében, hogy az importőröknek elegendő idő álljon rendelkezésükre a belépési árrendszerre vonatkozó új szabályokhoz való alkalmazkodásra, az említett szabályokat helyénvaló 2012. szeptember 1-jétől alkalmazni.
 (11)
 A mezőgazdasági piacok közös szervezésével foglalkozó irányítóbizottság az elnöke által kitűzött határidőn belül nem nyilvánított véleményt,
 ELFOGADTA EZT A RENDELETET:
 1. cikk
 Az 543/2011/EU végrehajtási rendelet módosításai
 Az 543/2011/EU végrehajtási rendelet a következőképpen módosul:
 1.
 A 80. cikk (2) bekezdésének második albekezdése helyébe a következő szöveg lép:
 „A tagállamok kérésre lehetővé tehetik az 1234/2007/EK rendelet 103d. cikke (4) bekezdésében említett jótékonysági szervezetek, valamint intézmények számára, hogy a piacról kivont áruk végső kedvezményezettjeitől jelképes értékű hozzájárulást kérjenek. Abban az esetben, ha az érintett jótékonysági szervezetek, valamint intézmények megkapják a kért engedélyt, az e rendelet 83. cikke (1) bekezdésében foglalt kötelezettségek teljesítésén túl pénzügyi elszámolást is vezetnek a szóban forgó műveletre vonatkozóan.”
 2.
 A 83. cikk (1) bekezdésének b) pontja helyébe a következő szöveg lép:
 „b)
 külön készletnyilvántartást vezetnek a szóban forgó műveletekről,”
 3.
 A 84. cikk (1) bekezdésében az a) és a b) pont helyébe a következő szöveg lép:
 „a) „zöld szüret”: a nem forgalmazható éretlen termékek egy adott területen végzett teljes betakarítása. Az érintett termékek nem lehetnek károsodottak a zöld szüret előtt, sem időjárási okokból, sem betegség miatt vagy egyéb okokból.
 b) „be nem takarítás”: a folyó termelési ciklus megszakítása az érintett területen úgy, hogy a termék jól fejlett és egészséges, szép és forgalmazható minőségű. A termékek időjárási jelenségek vagy betegség miatti megsemmisülése nem tekinthető be nem takarításnak.”
 4.
 A 85. cikk a következőképpen módosul:
 a)
 a (2) bekezdés második albekezdését el kell hagyni;
 b)
 a (3) bekezdés helyébe a következő szöveg lép:
 „(3) Nem lehet zöld szüretet végezni olyan gyümölcs- vagy zöldségféle esetében, amelyre vonatkozóan már megkezdődött a rendes betakarítás, és be nem takarítást alkalmazni, amennyiben a rendes termelési ciklus alatt az érintett területről kereskedelmi termelés származik.
 Az első albekezdés azonban nem alkalmazandó olyan gyümölcs- vagy zöldségfélék esetében, amelyek betakarítási időszaka meghaladja az egy hónapot. Ilyen esetekben a (4) bekezdésben említett összegek kizárólag a zöld szüretet és a be nem takarítást követő hat héten belül betakarítandó termelést ellentételezik. Ezeket a gyümölcs- és zöldségféléket nem lehet a művelet végrehajtását követően további termelési célokra felhasználni.
 A második albekezdés alkalmazásában a tagállamok megtilthatják a zöld szüret és a be nem takarítás alkalmazását, amennyiben a zöld szüret esetében a rendes betakarítás jelentős része már megvalósult, illetőleg a be nem takarítás esetében a kereskedelmi termelés jelentős része már végbement. Az e rendelkezést alkalmazni szándékozó tagállam nemzeti stratégiájában rögzíti, mit tart jelentős résznek.
 A zöld szüret és a be nem takarítás nem alkalmazható egyszerre egy adott évben ugyanarra a termékre és ugyanarra a területre, kivéve a második albekezdés alkalmazásában, amikor is mindkét művelet egyidejűleg alkalmazható.”
 c)
 a (4) bekezdés b) pontja helyébe a következő szöveg lép:
 „b)
 az legfeljebb az 1234/2007/EK rendelet 103d. cikkének (4) bekezdésében említett ingyenes szétosztás céljából történő kivonástól eltérő rendeltetésű piaci árukivonásokra alkalmazandó maximális támogatási szint 90 %-át fedezze.”
 5.
 A 109. cikk (5) bekezdésének a) pontja helyébe a következő szöveg lép:
 „a)
 a fogadó szervezetek által vezetett készletnyilvántartásokon, továbbá amennyiben a 80. cikk (2) bekezdésének második albekezdése alkalmazandó, az érintett jótékonysági szervezetek, valamint intézmények pénzügyi elszámolásain mintavétel útján végzett ellenőrzés;”
 6.
 A 110. cikk a következőképpen módosul:
 a)
 az (1) bekezdés második albekezdését el kell hagyni;
 b)
 a (2) bekezdés a következő, harmadik albekezdéssel egészül ki:
 „A 85. cikk (3) bekezdése második albekezdésének alkalmazása esetén nem alkalmazandó az e bekezdés első albekezdésében foglalt azon rendelkezés, miszerint nem került sor részleges betakarításra.”
 c)
 a cikk a következő (2a) bekezdéssel egészül ki:
 „(2a) A 85. cikk (3) bekezdése második albekezdésének alkalmazása esetén a tagállamok gondoskodnak arról, hogy a be nem takarítással, illetőleg zöld szürettel érintett gyümölcs- és zöldségfélék ne kerüljenek további termelési célokra felhasználásra.”
 7.
 A 121. cikk a következőképpen módosul:
 a)
 az (1) bekezdés a) pontját el kell hagyni;
 b)
 a (2) bekezdés a következő albekezdéssel egészül ki:
 „A 85. cikk (3) bekezdése második albekezdésének alkalmazása esetén nem alkalmazandó az e bekezdés első albekezdésének b) pontja.”
 8.
 A 137. cikk (4) bekezdése a következő negyedik és ötödik albekezdéssel egészül ki:
 „Annak bizonyítása érdekében, hogy a tétel értékesítése az első albekezdésben meghatározott feltételek szerint történt, az importőrnek – a számla mellett – rendelkezésre kell bocsátania a szóban forgó tétel minden egyes termékének eladásával és hasznosításával kapcsolatban a vonatkozó vámellenőrzések elvégzéséhez szükséges dokumentumok összességét. Ide tartoznak a tétel szállításával, biztosításával, kezelésével és tárolásával kapcsolatos dokumentumok.
 Amennyiben a 3. cikkben említett forgalmazási előírások értelmében a csomagoláson fel kell tüntetni a gyümölcs- és zöldségféle termékfajtáját vagy kereskedelmi típusát, a tétel részét képező gyümölcs- és zöldségfélék termékfajtáját vagy kereskedelmi típusát fel kell tüntetni a szállítással kapcsolatos dokumentumokon, számlákon és a szállítási utalványon.”
 9.
 A XI. melléklet helyébe e rendelet mellékletének szövege lép.
 2. cikk
 Hatálybalépés
 Ez a rendelet az Európai Unió Hivatalos Lapjában való kihirdetését követő hetedik napon lép hatályba.
 Azonban az 1. cikk 8. pontját 2012. szeptember 1-jétől, az 1. cikk 9. pontját pedig 2012. július 1-jétől kell alkalmazni.
 Ez a rendelet teljes egészében kötelező és közvetlenül alkalmazandó valamennyi tagállamban.
 Kelt Brüsszelben, 2012. július 30-án.
 a Bizottság részéről
 az elnök
 José Manuel BARROSO
 (1) HL L 299., 2007.11.16., 1. o.
 (2) HL L 157., 2011.6.15., 1. o.
 MELLÉKLET
 „XI. MELLÉKLET
 A piacról való kivonásra vonatkozó maximális támogatási összegek a 79. cikk (1) bekezdése szerint
 Termék
 Maximális támogatás (EUR/100 kg)
 Ingyenes szétosztás
 Egyéb rendeltetések
 Karfiol
 15,69
 10,52
 Paradicsom (június 1–október 31.)
 7,25
 7,25
 Paradicsom (november 1–május 31.)
 27,45
 18,30
 Alma
 16,98
 13,22
 Szőlő
 39,16
 26,11
 Kajszibarack
 40,58
 27,05
 Nektarin
 26,90
 26,90
 Őszibarack
 26,90
 26,90
 Körte
 23,85
 15,90
 Padlizsán
 22,78
 15,19
 Sárgadinnye
 31,37
 20,91
 Görögdinnye
 8,85
 6,00
 Narancs
 21,00
 21,00
 Mandarin
 19,50
 19,50
 Klementin
 22,16
 19,50
 Satsuma
 19,50
 19,50
 Citrom
 23,99
 19,50”


type: wikipedia

text:
Ο Δημήτριος Γούναρης (Πάτρα, 5 Ιανουαρίου 1867 – Γουδή, 28 Νοεμβρίου 1922) ήταν Έλληνας νομικός και συντηρητικός πολιτικός, ιδρυτής του κόμματος των Εθνικοφρόνων (το πρώτο οργανωμένο κόμμα της ελληνικής δεξιάς) ο οποίος διετέλεσε τρεις φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας.
 Καταγόμενος από οικογένεια εμπόρων της Πάτρας, σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στο εξωτερικό και άσκησε με μεγάλη επιτυχία την δικηγορία. Εξελέγη βουλευτής Πατρών, αναμείχθηκε στο σταφιδικό ζήτημα και εντάχθηκε σε μία ομάδα προοδευτικών βουλευτών αποκαλούμενη «Ομάδα των Ιαπώνων». Εν συνεχεία ανέλαβε το υπουργείο Οικονομικών στην κυβέρνηση Γεωργίου Θεοτόκη ενώ μετά το Κίνημα στου Γουδή ίδρυσε το Κόμμα Εθνικοφρόνων, (το οποίο το 1920 μετονομάστηκε σε Λαϊκόν Κόμμα) και αποτέλεσε τον βασικό φορέα του αντιβενιζελισμού. Διετέλεσε για ένα βραχύ διάστημα υπηρεσιακός πρωθυπουργός και υπουργός σε κυβερνήσεις που σχηματίστηκαν κατά τη διάρκεια του Εθνικού Διχασμού, μετά όμως την επιτυχή έκβαση του Κινήματος της Εθνικής Άμυνας και την φυγή της βασιλικής οικογένειας εξορίστηκε στην Κορσική. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1919 για να συμμετάσχει ως ηγέτης του Λαϊκού Κόμματος στις εκλογές, στις οποίες και εξελέγη σχηματίζοντας λίγο αργότερα κυβέρνηση. Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του αποφασίστηκε η συνέχιση της μικρασιατικής εκστρατείας, η οποία και οδήγησε στην οικονομική χρεοκοπία, στην ήττα από τον τουρκικό στρατό και την ανατροπή της κυβέρνησης. Μετά την εγκαθίδρυση του νέου καθεστώτος, παραπέμφθηκε μαζί με άλλα κυβερνητικά στέλεχη σε έκτακτο στρατοδικείο και στις 28 Νοεμβρίου 1922 εκτελέστηκε. Ανηψιός του ήταν ο, μετέπειτα πρωθυπουργός, Παναγιώτης Κανελλόπουλος.
 Πρώιμα χρόνια
 Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος του Παναγιώτη Γούναρη, εύπορου σταφιδεμπόρου με καταγωγή από το Άργος, και της Μαρίας το γένος Αλεξοπούλου. Φοίτησε στο λύκειο Πράπα και Γκιαούρη και μιλούσε ήδη από την παιδική του ηλικία γαλλικά και ιταλικά χάρις στη βοήθεια της Ιταλίδας παιδαγωγού Λαφφόν. Ο Δημήτριος Γούναρης είχε δύο αδελφές την Ιουλία, μετέπειτα σύζυγο του δικηγόρου Νικολάου Σαγιά και την Αμαλία, μετέπειτα σύζυγο του φαρμακοποιού Κανέλλου Κανελλόπουλου, πατέρα του Παναγιώτη Κανελλόπουλου, που διατέλεσε πρωθυπουργός της Ελλάδος.
 Αποπεράτωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Α ́ Γυμνάσιο Πατρών και το 1884 εγγράφηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, απ' όπου αποφοίτησε με άριστα το 1889, αποκτώντας παράλληλα και τον τίτλο του διδάκτορος της νομικής επιστήμης. Συμπλήρωσε τις σπουδές του σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, όπου παρέμεινε για τρία χρόνια. Ειδικότερα, παρακολούθησε μαθήματα νομικής στα γερμανικά πανεπιστήμια της Λειψίας, του Μονάχου, της Γοτίγγης και της Χαϊδελβέργης, έπειτα μαθήματα πολιτικών επιστημών & κοινωνιολογίας στο πανεπιστήμιο του Παρισιού και του Λονδίνου. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο εξωτερικό τελειοποίησε τς γνώσεις του στη γαλλική γλώσσα ενώ έμαθε αγγλικά και γερμανικά. Στη Γερμανία ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τον μετέπειτα πρωθυπουργό και στενό του φίλο Παναγή Τσαλδάρη.
 Λόγω της χρεοκοπίας του οικογενειακού εμπορικού οίκου, συνεπεία της σταφιδικής κρίσης που ξέσπασε την ίδια εποχή στην Ελλάδα, αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Πάτρα
 Μετά την επιστροφή του στην ιδιαίτερη πατρίδα του ασχολήθηκε με την δικηγορία, όπου διέπρεψε κυρίως λόγω της ρητορικής του δεινότητας. Χαρακτηριστικό είναι το περιστατικό που συνέβη στην κηδεία του Πατρινού πολιτικού Θάνου Κανακάρη-Ρούφου, του οποίου εκφώνησε τον επικήδειο, όταν ο τότε πρωθυπουργός Γεώργιος Θεοτόκης τον πλησίασε και του είπε «εἶσθε ἀπαραίτητος γιὰ τὸ κοινοβούλιο, κύριε Γούναρη».
 Πρώτα πολιτικά χρόνια
 Για πρώτη φορά πολιτεύθηκε στις 17 Νοεμβρίου του 1902 με ανεξάρτητο συνδυασμό, οπότε και εκλέχτηκε. Οι απόψεις του θεωρήθηκαν ιδιαίτερα προοδευτικές αφού πρότεινε μέτρα για την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας και τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης. Σημαντικό ρόλο στην απόφαση του να πολιτευτεί διαδραμάτισε η ομάδα «των γοβιών», όπως αποκλήθηκε από τον λαό, η οποία αποτελούνταν από επαγγελματίες, ανεξάρτητους από τις κομματικές εξαρτήσεις, οι οποίοι συγκεντρώνονταν στην οικία του συμβολαιογράφου Αντωνόπουλου στη πλατεία Γεωργίου. Στη συγκεκριμένη ομάδα προσχώρησε ο Γούναρης, ύστερα από πρόσκληση του φίλου του, Κωνσταντίνου Φιλόπουλου, παππού του μετέπειτα προέδρου της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Στεφανόπουλου. Η εκλογή του αλλά και οι απόψεις του προκάλεσαν το ενδιαφέρον του εκδότη της εφημερίδας «Ακρόπολις», Γαβριηλίδη, ο οποίος απέστειλε τον έγκριτο δημοσιογράφο Σταμάτη Λύτρα για να αποσπάσει συνέντευξη του Γούναρη, η οποία και δημοσιεύθηκε σε τρία φύλλα της «Ακροπόλεως» στις 12, 13 και 14 Νοεμβρίου του 1902.
 Στις 17 Μαΐου του 1903, στη συζήτηση του νόμου για την κύρωση της συμβάσεως του μονοπωλίου της σταφίδας που είχε φέρει στη βουλή η κυβέρνηση Δηλιγιάννη, ο Γούναρης διαφώνησε και εκφώνησε θαυμαστό για την εποχή λόγο που ανάγκασε την κυβέρνηση μετά από λίγες μέρες, και εξαιτίας των αντιδράσεων για τον νόμο αλλά και της διαφωνίας του Αλέξανδρου Ζαΐμη, σε παραίτηση. Ο νόμος αφορούσε τη σύναψη, μεταξύ του ελληνικού κράτους και ομάδας Βρετανών κεφαλαιούχων, συμφωνίας για τη μονοπώληση του εμπορίου ελληνικής σταφίδας για είκοσι χρόνια. Ο Δηλιγιάννης που διεφώνησε μαζί του τον κατηγόρησε εντός της Παλαιάς Βουλής, για την καταγωγή του, θεωρώντας τον πατέρα του ως Βούλγαρο έμπορο γουναρικών του Άργους, που μετοίκησε στην Πάτρα.
 Στις εκλογές του 1905 συνεργάστηκε με το Θεοτοκικό κόμμα αλλά συνάντησε την αντίσταση των σταφιδοπαραγωγών με αποτέλεσμα να μην εκλεγεί. Στις εκλογές όμως του Μαρτίου του 1906, και αφού είχε προηγηθεί η τραγική δολοφονία του Θεόδωρου Δηλιγιάννη, κατάφερε να επανεκλεγεί με το Θεοτοκικό κόμμα. Τον Ιούνιο του 1906 δημιουργήθηκε η γνωστή πολιτική «ομάδα των Ιαπώνων», η οποία ονομάστηκε έτσι από τον εκδότη της «Ακροπόλεως», Βλάση Γαβριηλίδη, λόγω της μαχητικότητάς της που ομοίαζε κατά τον Γαβριηλίδη με τη μαχητικότητα των Ιαπώνων στρατιωτών κατά τον την εποχή εκείνη διεξαγόμενο Ρωσοϊαπωνικό πόλεμο. Η ομάδα αυτή αποτελούνταν από τους Στέφανο Δραγούμη, Δημήτριο Γούναρη, Εμμανουήλ Ρέπουλη, Πέτρο Πρωτοπαπαδάκη, Χαράλαμπο Βοζίκη, Απόστολο Αλεξανδρή και Ανδρέα Παναγιωτόπουλο. Αρχηγός τέθηκε ο Στέφανος Δραγούμης, κυρίως λόγω του κύρους του αλλά ουσιαστικός καθοδηγητής ήταν ο Γούναρης. Η δράση των Ιαπώνων ενόχλησε τον Γεώργιο Θεοτόκη που διαβλέποντας την επικείμενη κρίση προσπάθησε να προσεταιριστεί μερικούς από αυτή την πολιτική ομάδα. Προσέφερε υπουργικά αξιώματα στον Γούναρη, τον Πρωτοπαπαδάκη και στον Ρέπουλη. Οι δύο πρώτοι δέχτηκαν με αποτέλεσμα η ομάδα των Ιαπώνων να εξουδετερωθεί πολιτικά.
 Έτσι τον Ιούνιο του 1908 ανέλαβε το υπουργείο Οικονομικών. Τον Φεβρουάριο όμως του 1909, και αφού είχε συνειδητοποιήσει ότι η συνεργασία του ήταν αδύνατη, υπέβαλε την παραίτηση. Με την εκδήλωση του κινήματος του στρατιωτικού συνδέσμου ο Γούναρης, ο οποίος εκείνη την εποχή βρισκόταν στην Ιταλία, εναντιώθηκε κατά μια άποψη διατηρώντας σταθερά αρνητική θέση. Η διαφωνία του δεν ήταν ιδεολογική αλλά θεσμική αφού δεν συμφωνούσε με την επέμβαση του στρατού στις πολιτικές εξελίξεις. Έμεινε λοιπόν πιστός στις ιδέες του παρά τις προσπάθειες του στρατιωτικού συνδέσμου να τον εντάξει στο κυβερνητικό σχήμα. Συγκεκριμένα, μέσω ενός αντιπροσώπου του συνδέσμου, του προτάθηκε να συμμετάσχει στην κυβέρνηση, ακόμη και ως επικεφαλής της, αλλά απάντησε αρνητικά στην πρόταση αυτή λέγοντας: «Πρέπει νὰ ἔλθω διὰ τοῦ λαοῦ». Κατά μια άλλη άποψη ο Γούναρης υποστήριξε τους αξιωματικούς, θεωρήθηκε δε από τον τύπο της εποχής πνευματικός πατέρας των αξιωματικών του Στρατιωτικού Συνδέσμου. Υποστηρίζεται δε και ότι πριν κληθεί ο Ελευθέριος Βενιζέλος, αυτός καθοδηγούσε πολιτικά τον Στρατιωτικό Σύνδεσμο. Η άφιξη όμως του Βενιζέλου σε συνδυασμό με φήμες περί εναντίωσης του Γούναρη στην απόφαση των αξιωματικών να αναγκάσουν σε παραίτηση τον τότε διάδοχο του θρόνου και μετέπειτα βασιλιά Κωνσταντίνο Α ́ σταδιακά τον απομάκρυναν από τον κύκλο των αξιωματικών του Συνδέσμου.
 Στις εκλογές το 1910 εκλέχτηκε με άνεση βουλευτής Πατρών με την υποστήριξη του Θεοτοκικού κόμματος. Στις εκλογές της 28ης Νοεμβρίου που ακολούθησαν τον ίδιο χρόνο, ο Γούναρης δεν έθεσε υποψηφιότητα εξαιτίας των αποφάσεων των τριών παλαιών κομμάτων, Θεοτοκικού, Μαυρομιχαλικού & Ραλλικού, να μην συμμετάσχουν στις εκλογές. Στις 25 Δεκεμβρίου του 1911 πραγματοποιήθηκε μυστική συγκέντρωση στην οικία του Ιωάννη Σισίνη στην Γαστούνη υπό την παρουσία του Γούναρη, του Πρωτοπαπαδάκη, του Τσαλδάρη κ.α. όπου αποφασίστηκε η δημιουργία μιας πολιτικής ομάδας που θα στηριζόταν σε κοινή ιδεολογία.
 Σύγκρουση με τον Βενιζέλο
 Στις εκλογές του Μαρτίου 1912 ο Γούναρης μόλις και μετά βίας κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής Πατρών, εξαιτίας της ανετοιμότητάς του και της επιτυχίας του κόμματος των Φιλελευθέρων, το οποίο κέρδισε τις 151 από τις 181 βουλευτικές έδρες. Η πρώτη σοβαρή πολιτική σύγκρουση μεταξύ Βενιζέλου και Γούναρη πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 1913 με κύριο θέμα τους χειρισμούς της κυβέρνησης Βενιζέλου στην εξωτερική πολιτική που αφορούσαν τον Α ́ Βαλκανικό πόλεμο. Αφορμή στάθηκε η δήλωση Βενιζέλου, κατόπιν συναντήσεως με την επιτροπή κατοίκων Ανατολικής Μακεδονίας, οι οποίοι διαμαρτύρονταν για βάναυση συμπεριφορά Βουλγάρων στρατιωτών εναντίον τους, ότι «Ἐὰν οἱ Ἕλληνες ἐκ τῶν ὑποδούλων περιέλθουν ὑπὸ τὴν κυριαρχίαν τινὸς τῶν συμμάχων κρατῶν ὅπως κατ' ἀνάγκην θὰ περιέλθωσιν, ἡ κυβέρνησις θὰ πράξῃ ὅ,τι εἶναι δυνατὸν νὰ περιέλθωσιν λιγότερον». Ο Γούναρης κατηγόρησε τον Βενιζέλο ότι είχε αφήσει ανενημέρωτη την εθνική αντιπροσωπεία σχετικά με την πορεία των εξωτερικών πραγμάτων και ότι δεν είχε εξασφαλίσει τα δικαιώματα της Ελλάδας, και συγκεκριμένα των Ελλήνων κατοίκων της υπόδουλης Μακεδονίας, απέναντι στις ιμπεριαλιστικές βλέψεις της τότε συμμάχου Βουλγαρίας.
 Στις 21 Ιουνίου του 1913, ημέρα κήρυξης πολέμου μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας, ο Γούναρης επισήμανε στη Βουλή ότι ο πόλεμος ήταν απότοκο της λανθασμένης προσέγγισης της κυβέρνησης Βενιζέλου προς αυτήν της Βουλγαρίας. Στους επόμενους μήνες η διαμάχη των δύο αυτών αντρών επεκτάθηκε και σε άλλα θέματα, εσωτερικής πολιτικής, σχετικά με διάφορες αυθαιρεσίες της κυβέρνησης, ζήτημα το οποίο τόνισε ιδιαίτερα ο Γούναρης στη συνεδρίαση της Βουλής την 22α Νοεμβρίου κατά την οποία καυτηρίασε την κίνησή της να καταφύγει στην έκδοση αναγκαστικών διαταγμάτων χωρίς την έγκριση της ίδιας της Βουλής, με την σύναψη δανείων, όπως η συζήτηση της 23ης Δεκεμβρίου που αφορούσε σύναψη δανείου 500 εκατομμυρίων δραχμών κ.α. Λίγο πριν την έκρηξη του Α ́ παγκοσμίου πολέμου, ο Γούναρης είχε μια τελευταία σύγκρουση στη Βουλή, αυτή τη φορά για την παραχώρηση στην Αλβανία της διοικητικώς ενταγμένης στα Επτάνησα νήσου της Σάσσωνος στον κόλπο της Αυλώνας, η οποία κατά την άποψή του ήταν καίριας στρατηγικής σημασίας.
 Πρώτη πρωθυπουργία
 Στις 22 Φεβρουαρίου του 1915, και αφού είχε παραιτηθεί η κυβέρνηση Βενιζέλου, ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος Α ́ πρότεινε στον Αλέξανδρο Ζαΐμη την πρωθυπουργία, και κατόπιν αρνήσεως του στον Στέφανο Σκουλούδη. Ύστερα και από την άρνηση του τελευταίου απευθύνθηκε στον Δημήτριο Γούναρη, ο οποίος στις 24 Φεβρουαρίου σχημάτισε κυβέρνηση αναλαμβάνοντας παράλληλα και το υπουργείο Στρατιωτικών. Μια εκ των πρώτων κινήσεών του ως πρωθυπουργού ήταν να προχωρήσει στη διάψευση δημοσιευμάτων ότι διαπραγματευόταν την παραχώρηση τμήματος του ελληνικού κράτους με αντάλλαγμα τη Σμύρνη αφήνοντας όμως αιχμές για την στάση του Βενιζέλου. Ο τελευταίος, με επιστολή του προς τον υπουργό των εξωτερικών Γεώργιο Χρηστάκη - Ζωγράφο, διέψευσε οποιαδήποτε εμπλοκή του σε τέτοιου είδους διαπραγματεύσεις για να διαψευστεί, όμως, λίγο αργότερα από τον ίδιο τον Γούναρη, ο οποίος με ανακοίνωσή του αποκάλυψε ότι σε υπομνήματα του απερχόμενου πρωθυπουργού προβλεπόταν η παραχώρηση συγκεκριμένων τμημάτων του ελληνικού κράτους στη Βουλγαρία. Ο Βενιζέλος αναγκάστηκε να παραδεχθεί την αλήθεια των λεγομένων του Γούναρη κατηγορώντας τον όμως για την χρήση εμπιστευτικών εγγράφων για αντιπολιτευτικούς λόγους αλλά και για την δημοσιοποίηση των ελληνικών διεκδικήσεων.
 Στις εκλογές του Μαΐου ο Γούναρης πολιτεύθηκε με το κόμμα των Εθνικοφρόνων, το οποίο ο ίδιος είχε ιδρύσει. Η ενασχόληση του όμως με την διακυβέρνηση του κράτους δεν του επέτρεψε να δείξει την απαιτούμενη προσοχή με αποτέλεσμα να υποστεί συντριπτική ήττα από το κόμμα των Φιλελευθέρων. Συγκεκριμένα έλαβε 95 βουλευτικές έδρες έναντι 185 του κόμματος του Βενιζέλου. Αρνήθηκε να υποβάλει αμέσως την παραίτηση του, επικαλούμενος την κατάσταση υγείας του Βασιλιά, ενώ παράλληλα ο Βασιλιάς παρέτεινε για ένα μήνα την έναρξη των εργασιών της νέας Βουλής, δημιουργώντας έντονες αντιδράσεις από την πλευρά των Φιλελευθέρων. Τελικά στις 4 Αυγούστου ορκίστηκε η νέα κυβέρνηση, αφού η προηγούμενη κυβέρνηση είχε παραιτηθεί πέντε μέρες νωρίτερα. Στο ενδιάμεσο διάστημα μεταξύ εκλογών και κυβέρνησης Βενιζέλου, ο Γούναρης είχε αναλάβει και το υπουργείο εξωτερικών, ύστερα από την παραίτηση Ζωγράφου.
 Η στάση του την περίοδο του Εθνικού Διχασμού
 Μετά την άνοδο Βενιζέλου, και λόγω του κινδύνου επίθεσης της Βουλγαρίας, η κυβέρνηση κήρυξε γενική επιστράτευση, η οποία επικρίθηκε από τον Γούναρη. Η αποβίβαση ταγμάτων στρατού από πλευράς Γαλλίας και Αγγλίας στη Θεσσαλονίκη και η χλιαρή στάση της κυβέρνησης έδωσαν το έναυσμα για την αρχή του λεγόμενου Εθνικού διχασμού. Ο Γούναρης, στη συνεδρίαση της βουλής στις 21 Σεπτεμβρίου του 1915, αφού σχολίασε τα γεγονότα, ξεκαθάρισε την θέση του λέγοντας: «Ἡ φυσικὴ πολιτικὴ μιᾶς χώρας, ὅταν ἕτερα κράτη συμπλέκονται πρὸς ἄλληλα, εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς οὐδετερότητος... Ἡ πολιτικὴ τοῦ πολέμου ἐνδείκνυται μόνον πρὸς ἀποτροπὴν κινδύνου τῶν ζωτικῶν συμφερόντων τῆς χώρας, ἐνδείκνυται μόνον πρὸς προστασίαν τῶν ὑπερτάτων αὐτῆς συμφερόντων». Στο τέλος της συζήτησης, πραγματοποιήθηκε ψηφοφορία για ψήφο εμπιστοσύνης, η οποία έληξε υπέρ των απόψεων Βενιζέλου. Ωστόσο, ύστερα από ακόμα μία διαφωνία με τον Κωνσταντίνο, ο Βενιζέλος παραιτήθηκε και ο βασιλιάς απευθύνθηκε στον αρχηγό της αντιπολίτευσης, Δημήτριο Γούναρη, ο οποίος δεν θέλησε να αναλάβει την πρωθυπουργία φοβούμενος ακραίες καταστάσεις. Έτσι ο Βασιλιάς κάλεσε τον Αλέξανδρο Ζαΐμη.
 Οι εκλογές προκηρύχθηκαν για την 6η Δεκεμβρίου του 1915, στις οποίες όμως αρνήθηκε να συμμετάσχει το κόμμα των Φιλελευθέρων. Τις εκλογές κέρδισε ο Γούναρης αλλά κυβέρνηση σχημάτισε ο Σκουλούδης, στην οποία ο Γούναρης μετείχε αρχικά ως υπουργός επί των εσωτερικών και αργότερα, λόγω του θανάτου του Γεωργίου Θεοτόκη, ως υπουργός οικονομικών. Στις 8 Ιουνίου παραιτήθηκε η κυβέρνηση Σκουλούδη και σχηματίστηκε νέα την επόμενη μέρα από τον Αλέξανδρο Ζαΐμη, η οποία παραιτήθηκε στις 29 Αυγούστου, λόγω του κινήματος της «Εθνικής Αμύνης» που είχε ξεσπάσει στη Θεσσαλονίκη.
 Ο ρόλος του Γούναρη στα Νοεμβριανά θεωρείται διφορούμενος. Από πολλούς κατηγορείται ότι ήταν ο ιδρυτής των επιστράτων, σώμα απλών πολιτών, οπαδών του Βασιλιά, που κατά την περίοδο των Νοεμβριανών προέβησαν σε καταστροφές, ξυλοδαρμούς κ.α. εναντίον φιλοβενιζελικών. Ο ίδιος απαντούσε χαρακτηριστικά «ουδόλως συνδέεται». Γεγονός είναι ότι η συμμετοχή του δεν αποδείχτηκε και ότι ουσιαστικός αρχηγός των επιστράτων ήταν ο Ιωάννης Μεταξάς καθώς και ο Ιωάννης Σαγιάς, πιθανότατα συγγενής του γαμπρού του Γούναρη, Νικολάου Σαγιά. Η στάση του Γούναρη δεν μπορεί να θεωρηθεί θετική μπροστά στις αυθαιρεσίες των επιστράτων αλλά ούτε αρνητική. Προτίμησε κυρίως να κρατήσει μια μετριοπαθή στάση έτσι ώστε να μην έρθει σε σύγκρουση με το παλάτι.
 Επάνοδος Βενιζέλου και εξορία
 Με τον ερχομό του Βενιζέλου στην κυβέρνηση, στις 14 Ιουνίου του 1917 και αφού είχαν προηγηθεί τα Νοεμβριανά, ο Γούναρης έλαβε εντολή να παρουσιαστεί στο συμμαχικό στρατηγείο στον Πειραιά, όπου μαζί με άλλες 30 αντιβενιζελικές προσωπικότητες θα εξοριζόταν στην Κορσική. Αφού ανέγνωσε ένα σύντομο λόγο, αναχώρησε στις 7 Ιουλίου για το Αιάκειο της Κορσικής με το ατμόπλοιο «Βασιλεύς Κωνσταντίνος». Ο φόβος των εξορίστων για πιθανές διώξεις μετά την επιστροφή τους στην Ελλάδα ανάγκασε μερικούς από αυτούς να σκεφτούν την λύση της απόδρασης. Έτσι, κατόπιν συνεννόησης, ο Δημήτριος Γούναρης, ο Ιωάννης Μεταξάς και ο Γεώργιος Πεσμαζόγλου στις 6 Δεκεμβρίου του 1918, διέφυγαν στη Σαρδηνία, όπου συνελήφθησαν από τις ιταλικές αρχές, από τις οποίες τους παρεσχέθη η απαραίτητη κάλυψη. Η ιταλική κυβέρνηση παρ' όλες τις έξωθεν πιέσεις αρνήθηκε να τους εκδώσει και αφού έλαβαν την δυνατότητα να κινούνται ελεύθερα εντός της χώρας, ο Γούναρης εγκαταστάθηκε αρχικά στην Πίζα και έπειτα στη Σιένα.
 Κατά την απουσία Γούναρη, η Ελλάδα είχε συνταχθεί με τις συμμαχικές δυνάμεις και είχε κηρύξει τον πόλεμο στη Γερμανία και στη Βουλγαρία. Το τέλος του Α ́ παγκοσμίου πολέμου βρήκε την Ελλάδα νικήτρια σε αντίθεση με τις γείτονες χώρες, Βουλγαρία και Τουρκία. Με τη συνθήκη των Σεβρών, στις 28 Ιουλίου (10 Αυγούστου) του 1920, η Οθωμανική Αυτοκρατορία παραχωρούσε την Ιμβρο, την Τένεδο, τα νησιά του Αιγαίου, τα Δωδεκάνησα, πλην της Ρόδου, τα παράλια της Μικράς Ασίας και την ανατολική Θράκη στην Ελλάδα. Ο Βενιζέλος προκειμένου να εξαλείψει τον κίνδυνο του τουρκικού στρατού οργάνωσε εκστρατείες στο εσωτερικό της Τουρκίας, εκτείνοντας ακόμη περισσότερο το εύρος των πολεμικών επιχειρήσεων.
 Επιστροφή στην Ελλάδα και επαναφορά Κωνσταντίνου στον θρόνο
 Αυτή ήταν η κατάσταση όταν στις 10 Οκτωβρίου του 1920 ο Γούναρης επέστρεψε από την Ιταλία στην Κέρκυρα. Μια μέρα αργότερα βρέθηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του την Πάτρα, όπου έτυχε ενθουσιώδους υποδοχής. Στις 17 Οκτωβρίου ίδρυσε το Λαϊκόν Κόμμα - ουσιαστικά μετονόμασε το «κόμμα των Εθνικοφρόνων». Αν και υποστηρίζεται ευρέως ότι η κύρια δέσμευσή του ήταν η απεμπλοκή των ελληνικών στρατευμάτων από τη Μικρά Ασία, κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να είναι ακριβές ή να βασίζεται σε κάποιο στοιχείο. Αντίθετα η Ηνωμένη Αντιπολίτευση υποστήριζε με κάθε ευκαιρία την συνέχιση της μικρασιατικής εκστρατείας επικεντρώνοντας την αντιπολιτευτική της κριτική στα εσωτερικά ζητήματα.
 Οι εκλογές της 1ης Νοεμβρίου τον βρήκαν νικητή, έχοντας καταφέρει να εκλέξει η «Ἡνωμένη Ἀντιπολίτευσις», όπως ονομαζόταν ο συνασπισμός των αντιβενιζελικών κομμάτων, 260 βουλευτές έναντι 110 του κόμματος των Φιλελευθέρων του Βενιζέλου. Συγκεκριμένα το Λαϊκό κόμμα είχε αποσπάσει 75 έδρες. Προτίμησε όμως να κινηθεί σε παρασκηνιακό επίπεδο, δεχόμενος την πρωθυπουργία να την αναλάβει ο Δημήτριος Ράλλης. Στη κυβέρνηση Ράλλη ο Γούναρης προτίμησε να αναλάβει το υπουργείο στρατιωτικών. Μια από τις πρώτες κινήσεις της νέας φιλοβασιλικής κυβέρνησης ήταν η διενέργεια δημοψηφίσματος για την επαναφορά του Βασιλιά Κωνσταντίνου Α ́, παρά τις έντονες αντιδράσεις του αρχηγού των Φιλελευθέρων, Παναγιώτη Δαγκλή, ο οποίος είχε αντικαταστήσει τον Βενιζέλο με τη σύμφωνη γνώμη του δεύτερου, και των ξένων δυνάμεων.
 Στις 22 Ιανουαρίου του 1921 ο Δημήτριος Ράλλης, κατόπιν διαφωνίας με τον Γούναρη, υπέβαλε την παραίτηση του και αντικαταστάθηκε από τον Νικόλαο Καλογερόπουλο. Και σε αυτή την κυβέρνηση ο Γούναρης ανέλαβε το υπουργείο των στρατιωτικών. Στις 24 Φεβρουαρίου του 1921 έφτασε στο Λονδίνο μαζί με τον πρωθυπουργό Καλογερόπουλο και διαφόρους κυβερνητικούς συμβούλους για να συναντηθεί με τον Άγγλο πρωθυπουργό Ντέιβιντ Λόιντ Τζορτζ. Η συνάντηση δεν ήταν ιδιαίτερα ωφέλιμη με τον Δημήτριο Μάξιμο, τότε διοικητή της Εθνικής Τράπεζας, να επιμένει να εγκαταλειφθεί η Μικρά Ασία από τα ελληνικά στρατεύματα, άποψη που δεν την συμμεριζόταν ούτε ο Καλογερόπουλος αλλά ούτε ο ίδιος ο Γούναρης. Με την επιστροφή του στην Αθήνα, ο Καλογερόπουλος παραιτήθηκε από το πρωθυπουργικό αξίωμα.
 Πρωθυπουργία 1921-1922
 Ύστερα από την παραίτηση του Καλογερόπουλου σχηματίστηκε κυβέρνηση από τον Γούναρη, ο οποίος διατήρησε και το υπουργείο δικαιοσύνης. Το κλίμα δυσφορίας που είχε αρχίσει να δημιουργείται στο λαό, κυρίως λόγω της μη τήρησης των υποσχέσεων περί απόσυρσης των ελληνικών στρατευμάτων, είχε αρχίσει να μεταδίδεται και στους στρατιώτες. Προς τόνωση λοιπόν του ηθικού, ο Γούναρης μαζί με τον Βασιλιά επισκέφθηκαν τα στρατεύματα στη Σμύρνη ενώ παράλληλα ενίσχυσε το στρατό με καινούρια αυτοκίνητα, όπλα κ.λπ.
 Αφού επέστρεψαν στην Ελλάδα, στις 3 Οκτωβρίου του 1921 αναχώρησε μαζί με τον υπουργό των εξωτερικών, Γεώργιο Μπαλτατζή, για το Παρίσι, όπου συναντήθηκε με τον Γάλλο ομόλογό του. Στη συνέχεια κατευθύνθηκε στο Λονδίνο, όπου είχε προκαθορισμένη συνάντηση με τον Άγγλο πρωθυπουργό, στον οποίο δήλωσε ότι δέχεται τις συμμαχικές προτάσεις που είχαν γίνει από το Μάρτιο του 1921. Ακολούθησε η μετάβαση του στη Ρώμη, έπειτα στις Κάννες, στο Παρίσι και τέλος πάλι στο Λονδίνο. Επέστρεψε στην Αθήνα στις 21 Φεβρουαρίου του 1922, έχοντας ουσιαστικά αποτύχει να επισπεύσει τη λήξη του Μικρασιατικού ζητήματος και την άρση του οικονομικού αποκλεισμού, που είχε επιβληθεί από τις μεγάλες δυνάμεις για την επάνοδο του Κωνσταντίνου Α ́.
 Με την επιστροφή του λοιπόν στην Αθήνα απέτυχε να λάβει ψήφο εμπιστοσύνης με αποτέλεσμα να κληθεί να σχηματίσει κυβέρνηση ο Νικόλαος Στράτος, ο οποίος όμως καταψηφίστηκε. Έτσι ο Γούναρης ανέλαβε να σχηματίσει νέα κυβέρνηση, στην οποία κράτησε πάλι το υπουργείο δικαιοσύνης για τον εαυτόν του. Ο Γεώργιος Μπαλτατζής διορίστηκε υπουργός εξωτερικών και ναυτικών, ο Γούδας εκκλησιαστικών, ο Νικόλαος Θεοτόκης στρατιωτικών και ο Πρωτοπαπαδάκης οικονομικών. Άμεση πρωτοβουλία της κυβέρνησης ήταν να αποδεχθεί τους όρους της συμμαχικής συνδιάσκεψης, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις στους στρατιωτικούς κύκλους, με πρωταγωνιστή τον αρχιστράτηγο Παπούλα, και στη κοινωνία της Μικράς Ασίας.
 Από την άλλη πλευρά η οικονομική κατάσταση της χώρας ήταν δραματική. Χαρακτηριστικό είναι ότι το μέσο ημερήσιο κόστος της εκστρατείας είχε φτάσει τα 8 εκατομμύρια δραχμές. Ο υπουργός οικονομικών Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης αναγκάστηκε να διχοτομήσει το χαρτονόμισμα, δηλαδή να προβεί σε μια πράξη δανεισμού κόβοντας στη κυριολεξία σε δύο μέρη το χαρτονόμισμα. Το ένα κομμάτι διατήρησε την μισή αξία του χαρτονομίσματος και το άλλο μετατράπηκε σε έντοκο δάνειο, εικοσαετούς διάρκειας. Ο Γούναρης, προσπαθώντας να λάβει οικονομική αλλά και διπλωματική ενίσχυση, αναχώρησε για τη Βιέννη, όπου συναντήθηκε στο περιθώριο της διάσκεψης για τα μέτρα της οικονομικής ανόρθωσης της Ευρώπης με ξένους ομολόγους του χωρίς όμως να καταφέρει κάτι το ουσιαστικό.
 Η κυβέρνηση Γούναρη προώθησε μια σειρά από μέτρα, με τα οποία τα μεγάλα τσιφλίκια εκποιήθηκαν από το κράτος και διανεμήθηκαν στους κολίγους. Αν και κάποιοι από τους σχετικούς νόμους είχαν ψηφιστεί ήδη από την περίοδο 1916-1917, τότε τέθηκαν για πρώτη φορά σε εφαρμογή. Στις 22 Ιουλίου του 1922 είχε προτείνει την διανομή των κτημάτων της Εκκλησίας στους ακτήμονες, πρόταση η οποία δεν προχώρησε λόγω της κυβερνητικής αλλαγής.
 Τελικά ο προϋπολογισμός καταψηφίστηκε και οδηγήθηκε σε παραίτηση. Αντικαταστάθηκε πάλι από τον Νικόλαο Στράτο, ο οποίος δεν έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης, και στη συνέχεια την πρωθυπουργία ανέλαβε ο Πρωτοπαπαδάκης, όντας επικεφαλής κυβερνητικού συνασπισμού (Κυβέρνηση Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη 1922).
 Στην Κυβέρνηση Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη 1922 ο Γούναρης διορίστηκε Υπουργός Δικαιοσύνης.
 Δίκη και εκτέλεση
 Στις 17 Σεπτεμβρίου συγκροτήθηκε έκτακτο στρατοδικείο για τη δίκη των υπευθύνων της Μικρασιατικής καταστροφής με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Τα περισσότερα στελέχη της κυβέρνησης είχαν ήδη συλληφθεί από ομάδα αξιωματικών με αρχηγό τον Θεόδωρο Πάγκαλο. Λίγο πριν τη σύλληψη του Γούναρη, του προτάθηκε να διαφύγει στο εξωτερικό αλλά αρνήθηκε κατηγορηματικά. Αρχικά, η ανακριτική επιτροπή αποτελούνταν από τους Κωνσταντίνο Καλλάρη και Επαμεινώνδα Ζυμβρακάκη, οι οποίοι όμως παραιτήθηκαν λόγων των παρεμβάσεων των μελών της επαναστατικής επιτροπής. Αντικαταστάθηκαν αμέσως από τον Αλέξανδρο Οθωναίο και τον Θεόδωρο Πάγκαλο, αφού όμως πρώτα έλαβαν την διαβεβαίωση ότι δεν θα τους απονεμόταν χάρη.
 Στις 15 Οκτωβρίου μεταφέρθηκαν οι κρατούμενοι από τις φυλακές Αβέρωφ σε ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα στην παλιά Βουλή, έτσι ώστε να μην χρειάζεται να μετακινούνται. Όταν ξεκίνησε η δίκη, που έμεινε στην ιστορία ως η δίκη των έξι και οι κατηγορούμενοι άκουσαν το κατηγορητήριο, ο Γούναρης δήλωσε: «Δὲν ἔχει τίποτε ποὺ νὰ στηρίζεται μέσα εἰς τὸ κατηγορητήριον καὶ αὐτὸ μὲ ἀνησυχεῖ. Ἔχουν ἐξασφαλίσει τὴν καταδίκη μας καὶ δὲν καταβάλλουν προσπάθειαν διὰ νὰ δημιουργήσουν λόγους φαινομενικῶς ἰσχυρούς». Χαρακτηριστικό της καλλιέργειας του και της ικανότητας του είναι ότι, αν και έπασχε από υψηλό πυρετό, κατάφερε και έγραψε απολογητικό υπόμνημα 67 σελίδων. Εξαντλήθηκε όμως και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο. Εξαιτίας της κατάστασης της υγείας του παρίστατο ελάχιστες φορές στην ακροαματική διαδικασία.
 Την 7η Νοεμβρίου ο συνήγορος του, Σωτηριάδης, κατέθεσε αίτηση αναβολής της δίκης σύμφωνα με τη Δικονομία λόγω της ραγδαίας επιδείνωσης της υγείας του πελάτη του. Ο Γούναρης, ο οποίος είχε ξεπεράσει τους 40 βαθμούς πυρετό, μεταφέρθηκε στην κλινική Ασημακοπούλου, όπου οι γιατροί διέγνωσαν βαριάς μορφής τύφο. Στην κλινική παρέμεινε μέχρι και το τέλος της δίκης. Παρ' όλα αυτά ο πρόεδρος του δικαστηρίου, Αλέξανδρος Οθωναίος, αρνήθηκε να διακόψει τη δίκη, αγνοώντας το δικαίωμα του κατηγορουμένου για υπεράσπιση.
 Το πρωί της 15ης Νοεμβρίου, στις 5 π.μ. ο ταγματάρχης Κατσαγιαννάκης ξύπνησε τον Γούναρη για να τον μεταφέρει στις φυλακές Αβέρωφ, παρ' όλο που οι γιατροί του είχαν απαγορεύσει οποιαδήποτε μετακίνηση, προκειμένου να λάβει γνώση της απόφασης του δικαστηρίου. Μάλιστα επειδή αργούσε να ντυθεί λόγω της καταστάσεως του, ο Κατσαγιαννάκης τον απείλησε ότι θα τον μεταφέρει γυμνό έτσι και αργούσε λίγο ακόμη. Στις 9 π.μ η απόφαση του δικαστηρίου ανακοινώθηκε στους κατηγορούμενους και ήταν καταδικαστική για τους έξι από τους συνολικά οκτώ κατηγορούμενους. Ο Γούναρης μαζί με τους Γεώργιο Μπαλτατζή, Πέτρο Πρωτοπαπαδάκη, Νικόλαο Θεοτόκη, Νικόλαο Στράτο και Γεώργιο Χατζανέστη καταδικάζονταν στην ποινή του θανάτου.
 Στις 11:27 π.μ. εκτελέστηκε στο Γουδή, παρουσία λιγοστών συγγενών, μεταξύ των οποίων και ο πρώτος ξάδερφος του και μετέπειτα δήμαρχος Πατρέων, Ιωάννης Βλάχος. Δεν δέχθηκε να του δέσουν τα μάτια. Η εκτέλεση τους έγινε κυρίως για να ικανοποιηθεί το κοινό αίσθημα και όχι γιατί πραγματικά είχαν διαπράξει προδοσία προς την χώρα τους. Την άποψη αυτή επαληθεύουν τα λόγια του Ελευθερίου Βενιζέλου χρόνια αργότερα: «Δύναμαι να βεβαιώσω υμάς κατά τον πλέον κατηγορηματικόν τρόπον ότι ουδείς εκ των πολιτικών αρχηγών της Δημοκρατικής Παρατάξεως θεωρεί ότι οι ηγέται της πολιτικής, ήτις εφορμόσθη μετά το 1920, δύναται να κατηγορηθούν δια πράξιν προδοσίας της πατρίδος ή ότι εν γνώσει ωδήγησαν τον τόπον εις την μικρασιατικήν καταστροφή. Δύνεμαι μάλιστα να σας διαβεβαιώσω, ότι το επ ́ εμοί ακραδάντως ότι θα ήσαν ευτυχείς, εαν η πολιτική των ωδήγει την Ελλάδα εις εθνικό θρίαμβον». Τάφηκε στο Α ́ νεκροταφείο Αθηνών την ίδια μέρα, παρουσία λιγοστών συγγενών και φίλων, με έναν ιερέα και χωρίς την παρουσία ψαλτών. Στον τόπο της εκτέλεσης οικοδομήθηκε ένας μικρός ναός έπειτα από έρανο, ο οποίος ονομάστηκε «ναός της Αναστασεως». Η κηδεία γενικά ήταν πρόχειρη και βιαστική γιατί η επαναστατική επιτροπή είχε διατάξει να ολοκληρωθούν όλες οι ταφές πριν τις 3 μ.μ. Πριν εκτελεστεί έγραψε μια λιτή διαθήκη του, στην οποία ανέφερε:
 Ὅ,τι περισσεύει ἐκ τῆς μικρᾶς μου περιουσίας, ἀφοῦ πληρωθοῦν τὰ χρέη μου, ἐπιθυμῶ νὰ περιέλθῃ εὶς τὸν γαμβρόν μου Κανέλλον Ἀ. Κανελλόπουλον ὅν ἐγκαθιστῶ γενικὸν κληρονόμον ἵνα τὸ χρησιμοποιήσῃ πρὸς καλλιτέραν ἀποκατάστασιν τῆς θυγατρός του Μαρίας. Εἰς τὴν ὑπηρέτριάν μου Εὐφροσύνην Στρατῆ ἀφίνω δέκα χιλιάδας, καὶ τὴν βιβλιοθήκην μου εὶς τὸν Δήμον Πατρῶν.
 Με την διαθήκη του ο Γούναρης έγινε μέγας ευεργέτης του Δήμου Πατρέων και συγκεκριμένα της δημοτικής βιβλιοθήκης. Στις 3 Ιουνίου του 1931, με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου η οδός Καλαβρύτων ή νέος δρόμος μετονομάστηκε σε οδός Δημητρίου Γούναρη. Ήταν μια από τις πρώτες κινήσεις για την αποκατάσταση του ονόματος του. Επίσης το 1933 αναρτήθηκε επιγραφή από το υπουργείο δικαιοσύνης στην αίθουσα των φυλακών Αβέρωφ, στην οποία οι κατηγορούμενοι πληροφορήθηκαν τη θανατική τους καταδίκη. Σύμφωνα με την επίσημο διαδικτυακό τόπο της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος, ο Γούναρης ήταν τέκτονας και ανήκε στην Πατρινή στοά Παλαιών Πατρών Γερμανός. Το αρχείο του δωρήθηκε από την Αμαλία Κανελλοπούλου και την Δόμνα Δοντά στο Εθνικό και Λογοτεχνικό Αρχείο. Πολλοί ιστορικοί θεωρούν ότι ήταν άτυχος. Χαρακτηριστικά τα λόγια του ανιψιού του Παναγιώτη Κανελλόπουλου: «Γνήσιοι Έλληνες ήταν και οι δύο, ο Βενιζέλος και ο Γούναρης, ο πρώτος ήταν τυχερός, ο δεύτερος άτυχος».
 Το 2010, κρίθηκε ότι πρέπει να γίνει επανάληψη της δίκης λόγω νέων στοιχείων και αθωώθηκαν όλοι οι κατηγορούμενοι λόγω παραγραφής.
 Χρονολόγιο
 Αναφορές και σημειώσεις
 Εκτελεσθέντες για πολιτικά εγκλήματα


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Avis juridique important
 |
 22002D0481
 2002/481/CE: Decisione n. 3/2002 del Consiglio di associazione UE-Repubblica slovacca, del 7 maggio 2002, relativa alla proroga del sistema di duplice controllo istituito dalla decisione n. 3/97 del Consiglio di associazione per il periodo compreso tra il 1° gennaio e il 31 dicembre 2002
 Gazzetta ufficiale n. L 166 del 25/06/2002 pag. 0022 - 0022
 Decisione n. 3/2002 del Consiglio di associazione UE-Repubblica slovaccadel 7 maggio 2002relativa alla proroga del sistema di duplice controllo istituito dalla decisione n. 3/97 del Consiglio di associazione per il periodo compreso tra il 1o gennaio e il 31 dicembre 2002(2002/481/CE)IL CONSIGLIO DI ASSOCIAZIONE,considerando quanto segue:(1) Il gruppo di contatto, di cui all'articolo 10 del protocollo n. 2 dell'accordo europeo che istituisce un'associazione tra le Comunità europee e i loro Stati membri, da una parte, e la Repubblica slovacca, dall'altra(1), entrato in vigore il 1o febbraio 1995, si è riunito il 29 ottobre 2001 e ha concordato di raccomandare al Consiglio di associazione, istituito ai sensi dell'articolo 104 dell'accordo, la proroga, per il periodo 1o gennaio-31 dicembre 2002, del sistema di duplice controllo introdotto nel 1998 dalla decisione n. 3/97 del Consiglio di associazione, prorogato dalla decisione n. 1/1999 per il periodo 1o gennaio-31 dicembre 1999, dalla decisione n. 1/2000 per il periodo 1o gennaio-31 dicembre 2000 e dalla decisione n. 1/2001 per il periodo 1o gennaio-31 dicembre 2001.(2) Il Consiglio di associazione, dopo aver ricevuto tutte le informazioni pertinenti, ha accolto questa raccomandazione,DECIDE:Articolo 1Il sistema di duplice controllo istituito dalla decisione n. 3/97 del Consiglio di associazione resta applicabile per il periodo compreso tra il 1o gennaio e il 31 dicembre 2002. Nel preambolo e nell'articolo 1, paragrafi 1 e 3 della decisione, i riferimenti al periodo "1o gennaio-31 dicembre 2001" sono sostituiti dalla dicitura "1o gennaio-31 dicembre 2002".Articolo 2La presente decisione entra in vigore il giorno dell'adozione.Essa si applica a decorrere dal 1o gennaio 2002.Fatto a Bruxelles, il 7 maggio 2002.Per il Consiglio di associazioneIl PresidenteE. Kukan(1) GU L 359 del 31.12.1994, pag. 2.


type: caselaw

text:
8.1.2005
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 C 6/33
 DOM AFSAGT AF RETTEN I FØRSTE INSTANS
 den 28. oktober 2004
 i sag T-35/01, Shanghai Teraoka Electronic Co. Ltd mod Rådet for Den Europæiske Union (1)
 (Dumping - indførelse af en endelig antidumpingtold - elektroniske vægte med oprindelse i Forbundsrepublikken Kina - status som virksomhed, der opererer på markedsøkonomiske vilkår - fastsættelse af skaden - årsagsforbindelse - retten til forsvar)
 (2005/C 6/64)
 Processprog: engelsk
 I sag T-35/01, Shanghai Teraoka Electronic Co. Ltd, Shanghai (Folkerepublikken Kina), ved advokat P. Waer, mod Rådet for Den Europæiske Union (befuldmægtiget: S. Marquardt, først bistået af advokaterne G. Berrisch og P. Nehl, derefter af advokat Berrisch), støttet af Kommissionen for De Europæiske Fællesskaber (befuldmægtigede: V. Kreuschitz, S. Meany og T. Scharf, og med valgt adresse i Luxembourg), angående en påstand om annullation af artikel 1 i Rådets forordning (EF) nr. 2605/2000 af 27. november 2000 om indførelse af en endelig antidumpingtold på importen af visse elektroniske vægte med oprindelse i Forbundsrepublikken Kina, Republikken Korea og Taiwan (EFT L 301, s. 42), har Retten (Fjerde Udvidede Afdeling), sammensat af afdelingsformanden, V. Tiili, og dommerne J. Pirrung, P. Mengozzi, A.W.H. Meij og M. Vilaras; justitssekretær: fuldmægtig J. Plingers, den 28. oktober 2004 afsagt dom, hvis konklusion lyder således:
 1)
 Rådet for Den Europæiske Union frifindes.
 2)
 Sagsøgeren bærer sine egne omkostninger og betaler Rådets omkostninger.
 3)
 Intervenienten bærer sine egne omkostninger.
 (1) EFT C 118 af 21.4.2001.


text:
 21.12.2012
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 L 352/20
 VYKONÁVACIE NARIADENIE KOMISIE (EÚ) č. 1247/2012
 z 19. decembra 2012,
 ktorým sa stanovujú vykonávacie technické normy, pokiaľ ide o formát a frekvenciu hlásení obchodov archívom obchodných údajov podľa nariadenia Európskeho parlamentu a Rady (EÚ) č. 648/2012 o mimoburzových derivátoch, centrálnych protistranách a archívoch obchodných údajov
 (Text s významom pre EHP)
 EURÓPSKA KOMISIA,
 so zreteľom na Zmluvu o fungovaní Európskej únie,
 so zreteľom na stanovisko Európskej centrálnej banky (1),
 so zreteľom na nariadenie Európskeho parlamentu a Rady (EÚ) č. 648/2012 zo 4. júla 2012 o mimoburzových derivátoch, centrálnych protistranách a archívoch obchodných údajov (2), a najmä na jeho článok 9 ods. 6,
 keďže:
 (1)
 Aby sa zabránilo nezrovnalostiam, mali by sa všetky údaje zasielané archívom obchodných údajov podľa článku 9 nariadenia (EÚ) č. 648/2012 riadiť rovnakými pravidlami a normami a dodržiavať rovnaký formát nezávisle od archívu obchodných údajov, protistrán a typov derivátov. Na opis obchodovania s derivátmi by sa preto mal používať jedinečný súbor údajov.
 (2)
 Keďže mimoburzové deriváty nie sú spravidla jednoznačne identifikovateľné podľa existujúcich kódov, ktoré sa vo veľkej miere používajú na finančných trhoch, ako napríklad medzinárodné identifikačné čísla cenných papierov (ISIN), ani opísateľné použitím kódu ISO na klasifikáciu finančných nástrojov (CFI), musí sa vypracovať nová a univerzálna metóda identifikácie. Ak je jedinečný identifikátor produktu k dispozícii a dodržiava zásady jedinečnosti, neutrality, spoľahlivosti, otvoreného zdroja (open source), škálovateľnosti, prístupnosti, je k dispozícii za primerané náklady, ponúka sa na základe primeraného rámca riadenia a je schválený na používanie v Únii, mal by sa používať. Ak jedinečný identifikátor produktu spĺňajúci uvedené požiadavky nie je k dispozícii, mala by sa použiť dočasná taxonómia.
 (3)
 Podkladové aktívum by sa malo identifikovať použitím jednotného identifikátora, v súčasnosti však neexistuje žiadny celotrhový štandardizovaný kód na identifikáciu podkladového aktíva v koši. Od protistrán by sa preto malo vyžadovať, aby uviedli aspoň to, že podkladové aktívum je kôš a v prípade možnosti používali pre štandardizované indexy čísla ISIN.
 (4)
 Na zabezpečenie jednotnosti by sa mali všetky zmluvné strany zmlúv o derivátoch identifikovať pomocou jedinečného kódu. Predovšetkým na zabezpečenie súladu so správou Výboru pre platobné a zúčtovacie systémy (CPSS) a Medzinárodnej organizácie komisií pre cenné papiere (IOSCO) o požiadavkách na ohlasovanie a agregáciu údajov o mimoburzových derivátoch, v ktorej sa identifikátory právnych subjektov opisujú ako nástroj na agregáciu údajov, by sa mal na identifikáciu všetkých finančných a nefinančných protistrán, maklérov, centrálnych protistrán a príjemcov používať globálny identifikátor právnych subjektov alebo dočasný identifikátor subjektov, hneď, ako budú k dispozícii, ktoré sa vymedzia podľa rámca riadenia, ktorý je v súlade s odporúčaniami FSB pre požiadavky na údaje, a schválený na používanie v Únii. V prípade obchodov uzavretých agentom v mene príjemcu by sa príjemcovia mali identifikovať ako jednotlivec alebo subjekt, v mene ktorého bola zmluva uzatvorená.
 (5)
 Mal by sa zohľadniť prístup používaný v tretích krajinách a takisto prístup samotných archívov obchodných údajov pri začatí ich činností. Na zabezpečenie nákladovo efektívneho riešenia pre protistrany a zmiernenie prevádzkového rizika pre archívy obchodných údajov by mal byť preto dátum začiatku ohlasovania odstupňovaný podľa rôznych tried derivátov, t. j. ohlasovanie by malo začať s najviac štandardizovanými triedami a potom by sa malo rozširovať na ostatné triedy. Zmluvy o derivátoch, ktoré sa uzatvorili pred dňom, v deň alebo po dni nadobudnutia účinnosti nariadenia (EÚ) č. 648/2012, ktoré nie sú nezúčtované v deň dátumu začiatku ohlasovania alebo po tomto dátume, nemajú na regulačné účely veľký význam. Musia sa však ohlásiť podľa článku 9 ods. 1 písm. a) nariadenia (EÚ) č. 648/2012. Na zabezpečenie efektívneho a primeraného režimu ohlasovania v uvedených prípadoch a berúc do úvahy problémy s obnovou údajov ukončených zmlúv by sa mala pre takéto ohlasovanie stanoviť dlhšia lehota.
 (6)
 Toto nariadenie vychádza z návrhu vykonávacích technických noriem, ktoré Európsky orgán pre cenné papiere a trhy (ďalej len „ESMA“) predložil Komisii.
 (7)
 ESMA v súlade s článkom 15 nariadenia Európskeho parlamentu a Rady (EÚ) č. 1095/2010 z 24. novembra 2010, ktorým sa zriaďuje Európsky orgán dohľadu (Európsky orgán pre cenné papiere a trhy) (3) uskutočnil otvorené verejné konzultácie o týchto návrhoch vykonávacích technických noriem, vykonal analýzu potenciálnych súvisiacich nákladov a prínosov a vyžiadal si stanovisko skupiny zainteresovaných strán v oblasti cenných papierov a trhov orgánu ESMA zriadenej v súlade s článkom 37 uvedeného nariadenia,
 PRIJALA TOTO NARIADENIE:
 Článok 1
 Formát hlásení zmlúv o derivátoch
 Informácie obsiahnuté v ohlásení podľa článku 9 nariadenia (EÚ) č. 648/2012 sa poskytujú vo formáte stanovenom v prílohe k tomuto nariadeniu.
 Článok 2
 Frekvencia hlásení zmlúv o derivátoch
 Ak sa to stanovuje v článku 11 ods. 2 nariadenia (EÚ) č. 648/2012, oceňovanie zmlúv hlásených archívu obchodných údajov trhovými cenami alebo na základe modelu sa vykonáva na dennom základe. Všetky ostatné súčasti ohlasovania stanovené v prílohe k tomuto nariadeniu a v prílohe k delegovanému aktu, pokiaľ ide o regulačné technické normy bližšie určujúce minimálnu úroveň údajov, ktoré sa majú ohlasovať archívom obchodných údajov podľa článku 9 ods. 5 nariadenia (EÚ) č. 648/2012, sa ohlasujú, keď sa vyskytnú, a s prihliadnutím na časovú lehotu predpokladanú v článku 9 nariadenia (EÚ) č. 648/2012, najmä pokiaľ ide o uzatvorenie, zmenu alebo ukončenie zmluvy.
 Článok 3
 Identifikácia protistrán a ostatných subjektov
 1. V ohlásení sa použije identifikátor právneho subjektu na identifikáciu:
 (a)
 príjemcu, ktorý je právnickou osobou;
 (b)
 sprostredkujúceho subjektu;
 (c)
 centrálnej protistrany;
 (d)
 zúčtovacieho člena, ktorý je právnickou osobou;
 (e)
 protistrany, ktorá je právnym subjektom;
 (f)
 predkladajúceho subjektu.
 2. Ak identifikátor právneho subjektu nie je k dispozícii, ohlásenie obsahuje dočasný identifikátor subjektu, ako sa vymedzuje na úrovni Únie, ktorý je:
 (a)
 jedinečný;
 (b)
 neutrálny;
 (c)
 spoľahlivý;
 (d)
 s otvoreným zdrojom (open source);
 (e)
 škálovateľný;
 (f)
 prístupný;
 (g)
 k dispozícii za primerané náklady;
 (h)
 podlieha primeranému rámcu riadenia.
 3. Ak nie je k dispozícii identifikátor právneho subjektu ani dočasný identifikátor subjektu, v ohlásení sa použije identifikačný kód spoločnosti v súlade s ISO 9362, ak je k dispozícii.
 Článok 4
 Identifikácia derivátov
 1. V ohlásení sa zmluva o derivátoch identifikuje použitím jedinečného identifikátora produktu, ktorý je:
 (a)
 jedinečný;
 (b)
 neutrálny;
 (c)
 spoľahlivý;
 (d)
 s otvoreným zdrojom (open source);
 (e)
 škálovateľný;
 (f)
 prístupný;
 (g)
 k dispozícii za primerané náklady;
 (h)
 podlieha primeranému rámcu riadenia.
 2. Ak jedinečný identifikátor produktu neexistuje, v ohlásení sa zmluva o derivátoch identifikuje použitím kombinácie prideleného kódu ISIN podľa ISO 6166 alebo kódu alternatívneho identifikátora nástroja so zodpovedajúcim kódom CFI podľa ISO 10962.
 3. Ak kombinácia uvedená v odseku 2 nie je k dispozícii, typ derivátu sa identifikuje na tomto základe:
 (a)
 trieda derivátov sa identifikuje ako jedna z týchto:
 i)
 komoditné;
 ii)
 úverové;
 iii)
 devízové;
 iv)
 akciové;
 v)
 úrokové;
 vi)
 iné.
 (b)
 typ derivátov sa identifikuje ako jeden z týchto:
 i)
 rozdielové zmluvy;
 ii)
 dohody o forwardovej úrokovej miere;
 iii)
 forwardy;
 iv)
 futurity;
 v)
 opcie;
 vi)
 swapy;
 vii)
 iné.
 (c)
 v prípade derivátov, ktoré nepatria do konkrétnej triedy derivátov alebo typu derivátov, sa ohlásenie uskutoční na základe triedy derivátov alebo typu derivátov, ktorým sa zmluva o derivátoch na základe dohody protistrán najviac podobá.
 Článok 5
 Dátum začiatku ohlasovania
 1. Zmluvy o úverových derivátoch a úrokových derivátoch sa ohlasujú:
 (a)
 do 1. júla 2013, ak bol archív obchodných údajov pre uvedenú konkrétnu triedu derivátov zaregistrovaný podľa článku 55 nariadenia (EÚ) č. 648/2012 pred 1. aprílom 2013;
 (b)
 ak pred 1. aprílom 2013 alebo 1. apríla 2013 nie je pre uvedenú konkrétnu triedu derivátov zaregistrovaný žiadny archív obchodných údajov, 90 dní po registrácii archívu obchodných údajov pre konkrétnu triedu derivátov podľa článku 55 nariadenia (EÚ) č. 648/2012;
 (c)
 do 1. júla 2015, ak pre uvedenú konkrétnu triedu derivátov nie je do 1. júla 2015 zaregistrovaný žiadny archív obchodných údajov podľa článku 55 nariadenia (EÚ) č. 648/2012. Ohlasovacia povinnosť začína k tomuto dňu a zmluvy sa ohlasujú orgánu ESMA v súlade s článkom 9 ods. 3 uvedeného nariadenia, pokiaľ sa pre uvedenú konkrétnu triedu derivátov nezaregistruje archív obchodných údajov.
 2. Zmluvy o derivátoch neuvedené v odseku 1 sa ohlasujú:
 (a)
 do 1. januára 2014, ak bol archív obchodných údajov pre uvedenú konkrétnu triedu derivátov zaregistrovaný podľa článku 55 nariadenia (EÚ) č. 648/2012 pred 1. októbrom 2013;
 (b)
 ak pred 1. októbrom 2013 alebo 1. októbra 2013 nie je pre uvedenú konkrétnu triedu derivátov zaregistrovaný žiadny archív obchodných údajov, 90 dní po registrácii archívu obchodných údajov pre konkrétnu triedu derivátov podľa článku 55 nariadenia (EÚ) č. 648/2012;
 (c)
 do 1. júla 2015, ak pre uvedenú konkrétnu triedu derivátov nie je do 1. júla 2015 zaregistrovaný žiadny archív obchodných údajov podľa článku 55 nariadenia (EÚ) č. 648/2012. Ohlasovacia povinnosť začína k tomuto dňu a zmluvy sa ohlasujú orgánu ESMA v súlade s článkom 9 ods. 3 uvedeného nariadenia, pokiaľ sa pre uvedenú konkrétnu triedu derivátov nezaregistruje určitý archív obchodných údajov.
 3. Tie zmluvy o derivátoch, ktoré neboli k 16. augustu 2012 zúčtované a stále nie sú zúčtované k dátumu začiatku ohlasovania, sa ohlasujú archívu obchodných údajov do 90 dní od dátumu začiatku ohlasovania pre konkrétnu triedu derivátov.
 4. Tie zmluvy o derivátoch, ktoré:
 (a)
 sa uzatvorili pred 16. augustom 2012 a stále nie sú zúčtované k 16. augustu 2012, alebo
 (b)
 sa uzatvorili 16. augusta 2012 alebo po tomto dni
 a ktoré nie sú nezúčtované k dátumu začiatku ohlasovania alebo po tomto dátume, sa ohlasujú archívu obchodných údajov do 3 rokov od dátumu začiatku ohlasovania pre konkrétnu triedu derivátov.
 5. Dátum začiatku ohlasovania sa predĺži o 180 dní pre ohlasovanie informácií uvedených v článku 3 delegovaného aktu, pokiaľ ide o regulačné technické normy bližšie určujúce minimálnu úroveň údajov, ktoré sa majú ohlasovať archívom obchodných údajov podľa článku 9 ods. 5 nariadenia (EÚ) č. 648/2012.
 Článok 6
 Nadobudnutie účinnosti
 Toto nariadenie nadobúda účinnosť dvadsiatym dňom po jeho uverejnení v Úradnom vestníku Európskej únie.
 Toto nariadenie je záväzné v celom rozsahu a priamo uplatniteľné vo všetkých členských štátoch.
 V Bruseli 19. decembra 2012
 Za Komisiu
 predseda
 José Manuel BARROSO
 (1) Zatiaľ neuverejnená v úradnom vestníku.
 (2) Ú. v. EÚ L 201, 27.7.2012.
 (3) Ú. v. EÚ L 331, 15.12.2010, s. 84.
 PRÍLOHA
 Tabuľka 1
 Údaje týkajúce sa protistrany
 Pole
 Formát
 Zmluvné strany
 1
 Časová pečiatka ohlásenia
 Formát dátumu podľa ISO 8601 / formát času podľa UTC.
 2
 ID protistrany
 Identifikátor právneho subjektu (LEI) (20 alfanumerických znakov), dočasný identifikátor subjektu (20 alfanumerických znakov), BIC (11 alfanumerických znakov) alebo kód klienta (50 alfanumerických znakov).
 3
 ID druhej protistrany
 Identifikátor právneho subjektu (LEI) (20 alfanumerických znakov),
 dočasný identifikátor subjektu (LEI) (20 alfanumerických znakov),
 BIC (11 alfanumerických znakov) alebo
 kód klienta (50 alfanumerických znakov).
 4
 Názov protistrany
 100 alfanumerických znakov alebo ponechajte prázdne v prípade, ak ho obsahuje identifikátor právneho subjektu (LEI).
 5
 Sídlo protistrany
 500 alfanumerických znakov alebo ponechajte prázdne v prípade, ak ho obsahuje identifikátor právneho subjektu (LEI).
 6
 Podnikový sektor protistrany
 Taxonómia:
 A
 =
 Poisťovňa, ktorej bolo udelené povolenie v súlade so smernicou 2002/83/ES;
 C
 =
 Úverová inštitúcia, ktorej bolo udelené povolenie v súlade so smernicou 2006/48/ES;
 F
 =
 Investičná spoločnosť v súlade so smernicou 2004/39/ES;
 I
 =
 Poisťovňa, ktorej bolo udelené povolenie v súlade so smernicou 73/239/EHS;
 L
 =
 Alternatívny investičný fond spravovaný správcami AIF, ktorému bolo udelené povolenie alebo ktorý bol zaregistrovaný v súlade so smernicou 2011/61/EÚ;
 O
 =
 Inštitúcia zamestnaneckého dôchodkového zabezpečenia v zmysle článku 6 písm. a) smernice 2003/41/ES;
 A
 =
 Zaisťovňa, ktorej bolo udelené povolenie v súlade so smernicou 2005/68/ES;
 U
 =
 PKIPCP a jeho správcovská spoločnosť, povolený v súlade so smernicou 2009/65/ES; alebo
 ponechajte prázdne v prípade, ak ho obsahuje identifikátor právneho subjektu (LEI), alebo v prípade nefinančných protistrán.
 7
 Finančná alebo nefinančná povaha protistrany
 F = Finančná protistrana, N = Nefinančná protistrana.
 8
 ID makléra
 Identifikátor právneho subjektu (LEI) (20 alfanumerických znakov),
 dočasný identifikátor subjektu (20 alfanumerických znakov),
 BIC (11 alfanumerických znakov) alebo kód klienta (50 alfanumerických znakov).
 9
 ID ohlasujúceho subjektu
 Identifikátor právneho subjektu (LEI) (20 alfanumerických znakov),
 dočasný identifikátor subjektu (20 alfanumerických znakov),
 BIC (11 alfanumerických znakov) alebo
 kód klienta (50 alfanumerických znakov).
 10
 ID zúčtovacieho člena
 Identifikátor právneho subjektu (LEI) (20 alfanumerických znakov),
 dočasný identifikátor subjektu (20 alfanumerických znakov),
 BIC (11 alfanumerických znakov) alebo
 kód klienta (50 alfanumerických znakov).
 11
 ID príjemcu
 Identifikátor právneho subjektu (LEI) (20 alfanumerických znakov),
 dočasný identifikátor subjektu (20 alfanumerických znakov),
 BIC (11 alfanumerických znakov) alebo
 kód klienta (50 alfanumerických znakov).
 12
 Postavenie pri obchodovaní
 P = Obchodník, ktorý obchoduje vo vlastnom mene, A = Agent
 13
 Strana protistrany
 B = Nákupca, S = Predajca.
 14
 Obchod s protistranou, ktorá nepatrí do EHP
 Y = Áno, N = Nie.
 15
 Priame prepojenie na obchodnú činnosť alebo podnikové financovanie
 Y = Áno, N = Nie.
 16
 Zúčtovacia prahová hodnota
 Y = Nad, N = Pod.
 17
 Hodnota zmluvy na základe ocenenia trhovými cenami
 Najviac 20 numerických znakov vo formáte xxxx,yyyyy.
 18
 Mena, v akej sa udala hodnota zmluvy na základe ocenenia trhovými cenami
 Kód meny podľa ISO 4217, 3 alfabetické znaky.
 19
 Dátum ocenenia
 Formát dátumu podľa ISO 8601.
 20
 Čas ocenenia
 Formát času podľa UTC.
 21
 Typ ocenenia
 M = oceňovanie trhovými cenami / O = oceňovanie na základe modelu.
 22
 Zabezpečenie kolaterálom
 U = nezabezpečené kolaterálom, PC = čiastočne zabezpečené kolaterálom, OC = zabezpečené kolaterálom jednou stranou alebo FC = plne zabezpečené kolaterálom.
 23
 Portfólio kolaterálu
 Y = Áno, N = Nie.
 24
 Kód portfólia kolaterálu
 Najviac 10 numerických znakov.
 25
 Hodnota kolaterálu
 Špecifikujte hodnotu celkovej sumy poskytnutého kolaterálu; najviac 20 numerických znakov vo formáte xxxx,yyyyy.
 26
 Mena, v akej sa udala hodnota kolaterálu
 Uveďte menu v poli 25; kód meny podľa ISO 4217, 3 alfabetické znaky.
 Tabuľka 2
 Všeobecné údaje
 Pole
 Formát
 Uplatňované typy zmluvy o derivátoch
 Oddiel 2a – Typ zmluvy
 Všetky zmluvy
 1
 Použitá taxonómia
 Uveďte použitú taxonómiu:
 U= Identifikátor produktu [schválený v Európe]
 E= Dočasná taxonómia
 2
 ID 1 produktu
 V prípade taxonómie = U:
 Identifikátor produktu (UPI), ktorý sa má definovať
 V prípade taxonómie = I:
 ISIN alebo AII,
 12 znakový alfanumerický kód
 V prípade taxonómie = E:
 Trieda derivátov:
 CO
 =
 komoditné
 CR
 =
 úverové
 CU
 =
 menové
 EQ
 =
 akciové
 IR
 =
 úrokové
 OT
 =
 iné
 3
 ID 2 produktu
 V prípade taxonómie = U:
 Ponechajte prázdne
 V prípade taxonómie = I:
 CFI, 6-miestny alfabetický kód
 V prípade taxonómie = E:
 Typ derivátu:
 CD
 =
 Rozdielové zmluvy
 FR
 =
 Dohody o forwardovej úrokovej miere
 FU
 =
 Futurity
 FW
 =
 Forwardy
 OP
 =
 Opcia
 SW
 =
 Swap
 OT
 =
 iné
 4
 Podkladové aktívum
 ISIN (12 alfanumerických znakov);
 LEI (20 alfanumerických znakov);
 Dočasný identifikátor subjektu (20 alfanumerických znakov);
 UPI (definuje sa);
 B= Kôš;
 I= Index.
 5
 Nominálna mena 1
 Kód meny podľa ISO 4217, 3 alfabetické znaky.
 6
 Nominálna mena 2
 Kód meny podľa ISO 4217, 3 alfabetické znaky.
 7
 Mena dodania
 Kód meny podľa ISO 4217, 3 alfabetické znaky.
 Oddiel 2b – Podrobnosti o transakcii
 Všetky zmluvy
 8
 ID obchodu
 Najviac 52 alfanumerických znakov.
 9
 Referenčné číslo transakcie
 Alfanumerické pole s najviac 40 znakmi.
 10
 Miesto vykonávania
 Identifikačný kód trhu (MIC) podľa ISO 10383, 4 alfabetické znaky.
 Prípadne XOFF pre deriváty kótované na burze, s ktorými sa obchoduje mimo burzy alebo XXXX pre mimoburzové deriváty.
 11
 Kompresia
 Y = ak zmluva vyplýva z kompresie; N = ak zmluva nevyplýva z kompresie.
 12
 Cena / sadzba
 Najviac 20 numerických znakov vo formáte xxxx,yyyyy.
 13
 Označenie ceny
 Napr. kód meny podľa ISO 4217, 3 alfabetické znaky, percento.
 14
 Nominálna suma
 Najviac 20 numerických znakov vo formáte xxxx,yyyyy.
 15
 Cenový multiplikátor
 Najviac 10 numerických znakov.
 16
 Množstvo
 Najviac 10 numerických znakov.
 17
 Platba vopred
 Najviac 10 numerických znakov vo formáte xxxx,yyyyy pre platby uskutočnené ohlasujúcou protistranou a vo formáte xxxx, yyyyy pre platby prijaté ohlasujúcou protistranou.
 18
 Typ dodania
 C = Hotovosť, P = fyzické, O = voliteľné pre protistranu.
 19
 Časová pečiatka vykonania
 Formát dátumu podľa ISO 8601 / formát času podľa UTC.
 20
 Dátum účinnosti
 Formát dátumu podľa ISO 8601.
 21
 Dátum splatnosti
 Formát dátumu podľa ISO 8601.
 22
 Dátum ukončenia
 Formát dátumu podľa ISO 8601.
 23
 Dátum vyrovnania
 Formát dátumu podľa ISO 8601.
 24
 Typ rámcovej dohody
 Voľný text, pole s najviac 50 znakmi, identifikujúci názov rámcovej dohody, ak existuje.
 25
 Verzia rámcovej dohody
 Rok, xxxx.
 Oddiel 2c – Zmierňovanie rizika / Ohlasovanie
 Všetky zmluvy
 26
 Časová pečiatka potvrdenia
 Formát dátumu podľa ISO 8601, formát času podľa UTC.
 27
 Spôsob potvrdenia
 Y = potvrdené neelektronicky, N = nepotvrdené, E = potvrdené elektronicky.
 Oddiel 2d – Zúčtovanie
 Všetky zmluvy
 28
 Zúčtovacia povinnosť
 Y = Áno, N = Nie.
 29
 Zúčtované
 Y = Áno, N = Nie.
 30
 Časová pečiatka zúčtovania
 Formát dátumu podľa ISO 8601 / formát času podľa UTC.
 31
 ID centrálnej protistrany
 Identifikátor právneho subjektu (LEI) (20 alfanumerických znakov) alebo, ak nie je k dispozícii, dočasný identifikátor subjektu (20 alfanumerických znakov) alebo, ak nie je k dispozícii, BIC (11 alfanumerických znakov).
 32
 V rámci skupiny
 Y = Áno, N = Nie.
 Oddiel 2e – Úrokové sadzby
 Úrokové deriváty
 33
 Fixná sadzba časti 1
 Numerické znaky vo formáte xxxx, yyyyy.
 34
 Fixná sadzba časti 2
 Numerické znaky vo formáte xxxx, yyyyy.
 35
 Počet dní fixnej sadzby
 Skutočný/365, 30B/360 alebo iné.
 36
 Frekvencia platby fixnej sadzby
 Celočíselný multiplikátor časového obdobia opisujúci, ako často si protistrany navzájom platia, napr. 10D, 3M, 5R.
 37
 Frekvencia platby floatovej sadzby
 Celočíselný multiplikátor časového obdobia opisujúci, ako často si protistrany navzájom platia, napr. 10D, 3M, 5R.
 38
 Frekvencia znovunastavenia floatovej sadzby
 D= Celočíselný multiplikátor časového obdobia opisujúci, ako často si protistrany navzájom platia, napr. 10D, 3M, 5Y.
 39
 Floatová sadzba časti 1
 Názov indexu floatovej sadzby, napr. 3M Euribor.
 40
 Floatová sadzba časti 2
 Názov indexu floatovej sadzby, napr. 3M Euribor.
 Oddiel 2f – Devízy
 Menové deriváty
 41
 Mena 2
 Kód meny podľa ISO 4217, 3 alfabetické znaky.
 42
 Výmenný kurz
 Najviac 10 numerických znakov vo formáte xxxx,yyyyy.
 43
 Forwardový výmenný kurz
 Najviac 10 numerických znakov vo formáte xxxx,yyyyy.
 44
 Základ pre prepočet
 Napr. EUR/USD alebo USD/EUR.
 Oddiel 2g – Komodity
 Ak sa ohlási UPI a obsahuje všetky nižšie uvedené informácie, nemusia sa ohlasovať, ak sa nemajú ohlasovať podľa nariadenia (EÚ) č. 1227/2011.
 Komoditné deriváty
 Všeobecné
 45
 Podkladová komodita
 AG= Poľnohospodársky produkt
 EN= Energia
 FR= Náklad
 ME= Kovy
 IN= Index
 EV= Životné prostredie
 EX= Exotické
 46
 Podrobnosti o komodite
 Poľnohospodársky produkt
 GO= Zrná, olejnaté semená
 DA= Mliečne výrobky
 LI= Dobytok
 FO= Lesné hospodárstvo
 SO= Netrvanlivé
 Energia
 OI= Ropa
 NG= Zemný plyn
 CO= Uhlie
 EL= Elektrická energia
 IE= Medzienergetické („Inter-energy“)
 Kovy
 PR= Drahé
 NP= Bežné
 Životné prostredie
 WE= Počasie
 EM= Emisie
 Energia
 47
 Miesto alebo zóna dodania
 kód EIC, 16 znakový alfanumerický kód.
 48
 Bod prepojenia
 Voľný text, pole s najviac 50 znakmi.
 49
 Typ odberu
 Opakujúci sa oddiel polí 50 – 54 na identifikáciu profilu dodania produktu, ktorý zodpovedá obdobiam dodania počas dňa;
 BL= Základný odber
 PL= Špičkový odber
 OP= Mimo špičky
 BH= Blokové hodiny
 OT= Iné
 50
 Dátum a čas začiatku dodania
 Formát dátumu podľa ISO 8601 / formát času podľa UTC.
 51
 Dátum a čas ukončenia dodania
 Formát dátumu podľa ISO 8601 / formát času podľa UTC.
 52
 Zmluvná kapacita
 Voľný text, pole s najviac 50 znakmi.
 53
 Množstevná jednotka
 10 numerických znakov vo formáte xxxx, yyyyy.
 54
 Cena za množstvo za časový interval
 10 numerických znakov vo formáte xxxx, yyyyy.
 Oddiel 2h – Opcie
 Zmluvy, ktoré obsahujú opciu
 55
 Typ opcie
 P = Predajná, C = Kúpna.
 56
 Forma opcie (uplatnenie)
 A = Americká opcia, B = Bermudská opcia, E = Európska opcia, S = Ázijská opcia.
 57
 Realizačná cena (horná/spodná sadzba)
 Najviac 10 numerických znakov vo formáte xxxx,yyyyy.
 Oddiel 2i – Zmeny zmluvy
 Všetky zmluvy
 58
 Typ akcie
 N= New (nová)
 M= Modify (zmena)
 E= Error (chyba)
 C= Cancel (zrušiť)
 Z= Compression (kompresia)
 V= Valuation update (aktualizácia ocenenia)
 O= Other (iné).
 59
 Podrobnosti o type akcie
 Voľný text, pole s najviac 50 znakmi.