text:
Topništvo ime za rod kopnene vojske kojima je zadaća opsluživanje topničkih oružja. Topništvo je također poznato pod nadimkom kralj bojišnice.
 Povijest razvoja
 Iako se pojava topništva obično vezuje uz razvitak vatrenog oružja, ona je postojala i u ranijem periodu u obliku različitih naprava za ispaljivanje velikih projektila na daljinu, najčešće u svrhu rušenja neprijateljskih fortifikacija u tvrđavskom ratovanju. Zbog slabe mobilnosti, preciznosti i brzine ispaljivanja ispočetka je gotovo isključivo korišteno kao opsadnno topništvo.
 S vremenom je razvitak metalurgije, odnosno nešto lakših i mobilnijih tipova topničkog oružja doveo do stvaranja poljskog topništva, koja se s vremenom počela odvajati od pješaštva naoružane streljačkim naoružanjem, te počela igrati sve važniju ulogu u bitkama na otvorenom polju. Topništvo je do 20. stoljeća steklo takav domet i razornu moć, da joj se pripisuje većina ljudskih gubitaka u Prvom svjetskom ratu.
 Vrste topništva
 Topništvo se, s obzirom na težinu oruža, dijeli na i lako i teško topništvo.
 Podjela po duljini cijevi i kutu djelovanja
 topovi - dužina cijevi je obično 25 puta duljine kalibra streljiva i do 45° im je kut djelovanja i imaju veće domete.
 haubice - kraća cijev i djeluju s kutovima djelovanja preko 45°
 top-haubice - topnička oruđa koja djeluju kombinirano i s višim i nižim kutovima djelovanja.
 minobacači
 Podjela po tipu cijevi
 užljebljena cijev
 glatka cijev
 Podjela po djelovanju
 obalno topništvo
 protuzračno topništvo
 mornaričko topništvo
 protuoklopno topništvo
 Brodsko topništvo je naziv za topnička oružja koja čine naoružanje pojedinog ratnog broda.
 Podjela po pokretnost
 vučno
 samohodno
 Uporaba topništva
 Topnička paljba je djelovanje topničkih projektila na određenom prostoru, u cilju postizanja efekta na živoj sili, sredstvima bojne tehnike i postrojenjima. Topnička paljba mora biti točna, iznenadna, pravovremena i snažna. Topnička paljba se ostvaruje grupnim ciljanjem. Zavisno od vrste cilja i vida borbenog djelovanja primjenjuje se : koncentracija paljbe, nepokretne i pokretne zaprečne paljbe i paljbeni val.
 Vidi još
 topnička priprema terena
 bombardiranje
 rod (vojska)
 Izvori
 Vojni leksikon, Beograd, 1981.
 Vanjske poveznice
 topničko oružje. Hrvatska tehnička enciklopedija - portal hrvatske tehničke baštine


type: other

text:
ANUNCIO de la Delegación Provincial de Huelva, por el que se notifica a don Rogelio González León Resolución que se cita, recaída en expediente sancionador de carreteras (ES-C-H-14/93).
 De conformidad con lo previsto en el artículo 59.4 de la Ley de Régimen Jurídico de las Administraciones Públicas y del Procedimiento Administrativo Común, dado que el interesado ha rechazado la notificación personal de la resolucion del Excmo. Sr. Consejero de Obras Públicas y Transportes en el expediente sancionador ES-C-H-14/93, esta Delegación procede a la publicación de la precitada resolución, de fecha 24-10-95, cuyo contenido literal es como sigue:
 «Examinado el expediente sancionador número 74/94, incoado por la Delegacion Provincial de Huelva de la Consejería de Obras Públicas y Transportes de la Junta de Andalucía, contra don Rogelio González León, por infracción de las normas reguladoras de las carreteras, resultan los siguientes
 Primero: Por el Servicio de Vigilancia de Carreteras, con fecha 2-3-93, se denunció que don Rogelio González León, había colocado una portada con dos pilares de mampostería, de 50 x 50 x 2,50 de 3 metros de anchura, y una alambrada a 12 metros del eje, en la carretera H-612, a la altura del punto kilométrico 7,790, sin contar con la preceptiva autorización.
 Segundo. A resultas de la citada denuncia, con fecha de 3 de noviembre de
 1993 se incoó de oficio el presente expediente administrativo sancionador por la Delegación Provincial de Huelva de esta Consejería, notificándose al imputado, mediante publicación en el BOJA número 22, de 24 de febrero de
 1994, y mediante anuncio en el tablón de edictos del Ilmo. Ayuntamiento de Almonte, provincia de Huelva, el correspondiente pliego de cargos comprensivo de los extremos denunciados, tal y como se recogen en el apartado anterior, concediéndosele un plazo de quince días hábiles desde la notificación para que alegara lo que estime conveniente, notificación que se produjo por edictos por cuanto el imputado, por dos veces, rehusó la notificación en persona. Transcurrido el plazo concedido desde la publicación de los edictos, el imputado no formuló alegaciones contra el pliego de cargos.
 Tercero: A la vista del expediente administrativo sancionador, por el instructor del expediente se dictó, con fecha de 7 de abril de 1994, propuesta de resolución en la que, tras estimar que los hechos denunciados eran constitutivos de una infracción tipificada como grave por el artículo
 31.3, a) de la Ley 25/88, de 29 de julio, de Carreteras, proponía la imposición de una sanción por importe de doscientas cincuenta mil una (250.001) pesetas, en virtud de lo dispuesto en los artículos 32 y 33.1 de la misma, concediendo no obstante al interesado un plazo de ocho días hábiles a contar desde el día siguiente al de su notificación para que alegare lo que a su derecho conviniere, propuesta de resolución que fue notificada igualmente al imputado mediante publicación en el BOJA número 81, de 3 de junio, e inserción en el tablón de edictos del Ilmo. Ayuntamiento de Almonte, por cuanto nuevamente el imputado rehusó la notificación personal de la propuesta de resolución. Transcurrido el indicado plazo de ocho días, el imputado no hizo caso del derecho concedido.
 Cuarto: En la tramitación del presente expediente administrativo se han observado las normas jurídicas contenidas en la Ley 25/88, de 29 de julio, de Carreteras; el Real Decreto 1073/77, de 8 de febrero, por el que se aprueba el Reglamento General de Carreteras; el Decreto 4/85, del Consejo de Gobierno de la Junta de Andalucía, por el que se atribuyen determinadas facultades a los órganos de la Consejería de Obras Públicas y Transportes de la Junta de Andalucía.
 Primero: Los hechos denunciados que motivaron la incoación del presente expediente administrativo, en los términos que se recogen en el primer punto del anterior relato de los hechos, son constitutivos de una falta grave, tipificada en el artículo 31.3, a) de la repetida Ley de Carreteras, pues el mencionado precepto considera grave realizar obras, instalaciones o actuaciones no permitidas en la zona de dominio público, servidumbre y afección de la carretera sin la preceptiva autorización, cuando no sea posible su legalización posterior.
 Segundo: La citada falta grave es imputable, a título de negligencia, a don Rogelio González León, en cuanto autor de las obras indebidamente realizadas y de la alambrada indebidamente colocada en la zona de servidumbre de la carretera sin contar con la preceptiva autorización, obviando así el régimen de uso y defensa de las carreteras.
 Tercero: Que la falta grave imputada a don Rogelio González León, está sancionada con multa por importe de doscientas cincuenta mil una (250.001) pesetas a un millón (1.000.000) de pesetas según el artículo 33.1 de la citada Ley de Carreteras.
 Cuarto: Que es competencia del Consejero de Obras Públicas y Transportes de la Junta de Andalucía la resolución del presente expediente sancionador, en virtud de lo dispuesto en el artículo 34 de la repetida Ley de Carreteras, en relación con el Decreto 4/85, de 8 de enero, del Consejo de Gobierno de la Junta de Andalucía, por el que atribuyen determinadas facultades a los órganos de la Consejería de Política Territorial de la Junta de Andalucía, actualmente Consejería de Obras Públicas y Transportes, según Decreto
 130/86, de 30 de julio. El citado artículo de la Ley de Carreteras señala que la imposición de sanciones por la comision de infracciones de carácter grave corresponde al Ministro de Obras Públicas, y el citado Decreto 4/85, en relación con el anterior artículo de la Ley de Carreteras, establece por su parte que las facultades de resolución de todas aquellas materias contenidas en la legislación de carreteras atribuidas al Ministerio de Obras Públicas serán ejercitadas por el Consejero de Obras Públicas y Transportes, según Decreto 130/86, de 30 de julio. El citado artículo de la Ley de Carreteras señala que la imposición de sanciones por la comisión de infracciones de carácter grave corresponde al Ministro de Obras Públicas, y el citado Decreto 4/85, en relación con el anterior artículo de la Ley de Carreteras, establece por su parte que las facultades de resolución de toda aquellas materias contenidas en la legislación de carreteras atribuidas al Ministerio de Obras Públicas será ejercitadas por el Consejero de Obras Públicas y Transportes de la Junta de Andalucía para las redes viarias de titularidad de la Comunidad Autónoma.
 Vistos los artículos citados de la Ley 25/88, de 29 de julio, de Carreteras; el R.D. 1073/77, de 8 de febrero, por el que se aprueba el Reglamento General de Carreteras; la Ley 6/83, de 21 de julio, del Parlamento de Andalucía, sobre el Gobierno y la Administración de la Comunidad Autónoma de Andalucía; el R.D. 951/84, de 28 de marzo, sobre traspaso de funciones y servicios del Estado a la Comunidad Autónoma de Andalucía; el D. 163/84, de
 5 de junio, del Consejo de Gobierno de la Junta de Andalucía; el Decreto
 4/85, de 8 de enero, del Consejo de Gobierno de la Junta de Andalucía, por el que se atribuyen determinadas facultades a los órganos de la Consejería de Obras Públicas y Transportes de la Junta de Andalucía, y el Decreto
 130/86, de 30 de julio, del mismo Consejo de Gobierno, esta Consejería, a propuesta del Delegado Provincial de Huelva, ha resuelto:
 Primero: Imponer a don Rogelio González León, al amparo del artículo 33.1 de la Ley de Carreteras, una multa de doscientas cincuenta mil una (250.001) pesetas en concepto de sanción por la comisión de una infracción grave por haber realizado obras e instalaciones en la zona de servidumbre de la carretera sin la preceptiva autorización y sin que sea posible su legalización posterior, infracción tipificada en el artículo 31.3, a) de la misma Ley de Carreteras.
 Segundo: Ordenar a don Rogelio González León, al amparo del artículo 27.2,
 a) de la Ley de Carreteras, para que proceda, en el plazo de veinte días a contar desde el siguiente a la notificación de la presente reslución, a demoler la portada y los pilares de mampostería, indebidamente construidos y a desmontar la alambrada indebidamente colocada, pues en caso contrario se llevará a cabo por personal de esta Administración, cargándosele los gastos que ello reportare.
 Tercero: Facultar a la Delegación Provincial de Huelva de esta Consejería para la ejecucion de cuanto resulta de la presente resolución.
 Contra la presente resolución, que agota la vía administrativa, puede interponer recurso contencioso-administrativo ante la Sala de lo Contencioso-Administrativo en Sevilla del Tribunal Superior de Justicia de Andalucía en el plazo de dos meses a contar desde la notificación de la presente resolución, en virtud de lo dispuesto en los artículos 37.1 y 58.1 de la Ley de 27 de diciembre de 1956, reguladora de la Jurisdicción Contencioso Administrativa, debiendo para ello comunicar previamente a esta Consejería su decisión de interponer el indicado recurso, de conformidad con lo dispuesto en el artículo 110.3 de la Ley 30/92, de 26 de noviembre, sobre Régimen Jurídico de las Administraciones Públicas y del Procedimiento Administrativo Común ̄.
 Huelva, 20 de diciembre de 1995.- El Delegado, Francisco Díaz Olivares.


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Anunţ juridic important
 |
 22006A1031(01)
 Jurnalul Oficial L 300 , 31/10/2006 p. 0046 - 0052 Jurnalul Oficial L 200 , 01/08/2007 p. 0133 - 0139
 20061031Acordîntre Comunitatea Europeană și Republica Chile privind anumite aspecte ale serviciilor aerieneCOMUNITATEA EUROPEANĂ, denumită în continuare "Comunitatea"pe de o parte, șiREPUBLICA CHILEpe de altă parte,denumite în continuare "părțile",CONSTATÂND că au fost încheiate acorduri bilaterale privind serviciile aeriene, conținând dispoziții contrare dreptului comunitar între zece state membre și Republica Chile;CONSTATÂND competența exclusivă pe care o are Comunitatea cu privire la o serie de aspecte care pot fi incluse în acordurile bilaterale privind serviciile aeriene încheiate între statele membre și țări terțe;CONSTATÂND că, în temeiul dreptului comunitar, transportatorii aerieni ai Comunității stabiliți într-un stat membru au dreptul la un acces nediscriminatoriu la legăturile aeriene între statele membre și țările terțe;AVÂND ÎN VEDERE că acordurile dintre Comunitate și anumite țări terțe prevăd, pentru resortisanții acestor țări terțe, posibilitatea de a deveni proprietari ai transportatorilor aerieni titulari ai unei licențe acordate de către statele membre.RECUNOSCÂND că dispozițiile acordurilor bilaterale privind serviciile aeriene încheiate între statele membre și Republica Chile, care sunt contrare dreptului comunitar, trebuie să fie aduse în deplină conformitate cu acesta, astfel încât să se stabilească un temei juridic solid pentru serviciile aeriene între Comunitatea Europeană și Republica Chile și să se păstreze continuitatea acestor servicii aeriene.CONSTATÂND că, în cadrul acestor negocieri, Comunitatea nu are ca obiectiv creșterea volumului total al traficului aerian între Comunitate și Republica Chile, afectarea echilibrului dintre transportatorii aerieni ai Comunității și cei ai Republicii Chile și nici negocierea modificărilor dispozițiilor acordurilor bilaterale existente referitoare la serviciile aeriene în ceea ce privește dreptul de trafic,CONVIN DUPĂ CUM URMEAZĂ:Articolul 1Dispoziții generale(1) În sensul prezentului acord, prin "state membre" se înțelege statele membre ale Comunității Europene, iar "state membre ale CLAC" se referă la statele membre ale Comisiei Latino-Americane de Aviație Civilă.(2) În fiecare dintre acordurile enumerate în anexa I, trimiterile la resortisanții statului membru care este parte la acest acord se înțeleg ca trimiteri la resortisanții statelor membre.(3) În fiecare dintre acordurile enumerate în anexa I, trimiterile la transportatorii aerieni sau la companiile aeriene ale statului membru care este parte la acest acord se înțeleg ca trimiteri la transportatorii aerieni sau la companiile aeriene desemnate de acel stat membru.Articolul 2Desemnare, autorizare și revocare(1) Dispozițiile alineatelor (2) și (3) se substituie dispozițiilor corespunzătoare ale articolelor enumerate în anexa II punctele 1 și, respectiv, 2, în ceea ce privește desemnarea unui transportator aerian de statul membru interesat, autorizațiile și permisele care i-au fost acordate de Republica Chile și, respectiv, refuzul, revocarea, suspendarea sau limitarea autorizațiilor sau a permiselor transportatorului aerian. Dispozițiile alineatelor (4) și (5) se substituie dispozițiilor corespunzătoare ale articolelor enumerate în anexa II punctele 1 și, respectiv, 2, în ceea ce privește desemnarea unui transportator aerian de către Republica Chile, autorizațiile și permisele care i-au fost acordate de statul membru interesat și, respectiv. refuzul, revocarea, suspendarea sau limitarea autorizațiilor sau a permiselor transportatorului aerian.(2) La primirea unei desemnări de către un stat membru, Republica Chile acordă autorizațiile și permisele corespunzătoare într-un termen procedural minim, cu condiția ca:(a) transportatorul aerian să fie stabilit pe teritoriul statului membru care l-a desemnat, în temeiul Tratatului de instituire a Comunității Europene, și să aibă o licență de operare valabilă, în conformitate cu dreptul comunitar;(b) statul membru responsabil de emiterea certificatului de transportator aerian să exercite și să mențină un control reglementar efectiv asupra transportatorului aerian, iar autoritatea aeronautică competentă să fie identificată în mod clar în desemnare; și(c) transportatorul aerian să fie deținut și să continue să fie deținut, direct sau prin intermediul unei participații majoritare, de statele membre și/sau de resortisanții statelor membre sau ai altor state enumerate în anexa III și/sau de resortisanți ai acestor alte state și să fie în orice moment controlat efectiv de aceste state și/sau de acești resortisanți.(3) Republica Chile poate refuza, revoca, suspenda sau limita autorizațiile sau permisele unui transportator aerian desemnat de un stat membru în cazul în care:(a) transportatorul aerian nu este stabilit pe teritoriul statului membru care l-a desemnat, în temeiul Tratatului de instituire a Comunității Europene, sau nu deține o licență de operare valabilă, în conformitate cu dreptul comunitar; sau(b) statul membru responsabil de eliberarea certificatului de transportator aerian nu exercită și nu menține un control reglementar efectiv asupra transportatorului aerian și atunci când autoritatea aeronautică competentă nu este în mod clar identificată în desemnare; sau(c) transportatorul aerian nu este deținut de state membre și/sau de resortisanți ai statelor membre sau de alte state enumerate în anexa III și/sau de resortisanți ai acestor alte state și nu este controlat efectiv, direct sau printr-o participație majoritară; sau(d) Republica Chile demonstrează că, exercitând drepturile de trafic în temeiul prezentului acord pe o rută care cuprinde o locație într-un alt stat membru, transportatorul aerian ar eluda restricțiile drepturilor de trafic impuse de un acord bilateral între Republica Chile și acest alt stat membru; sau(e) transportatorul aerian deține un certificat de transport aerian emis de un stat membru și nu există acorduri bilaterale privind serviciile aeriene între Republica Chile și acest stat membru, și aceste drepturi de trafic către statul membru în cauză au fost refuzate transportatorului aerian desemnat de Republica Chile.În exercitarea drepturilor sale, în conformitate cu prezentul alineat, Republica Chile nu face discriminări între transportatorii aerieni ai Comunității pe criterii de naționalitate.(4) La primirea desemnării de către Republica Chile, un stat membru acordă autorizații și permise corespunzătoare, într-un termen procedural minim, cu condiția ca:(a) transportatorul aerian să fie stabilit în Republica Chile; și(b) Republica Chile să exercite sau să mențină un control reglementar efectiv al transportatorului aerian și să fie responsabilă de emiterea certificatului său de transportator aerian; și(c) transportatorul aerian să fie deținut de state membre CLAC și/sau de resortisanți ai statelor membre CLAC și să fie efectiv controlat de către aceștia, direct sau prin intermediul unei participații majoritare, cu excepția cazului în care sunt prevăzute dispoziții mai favorabile în acordul bilateral privind servicii aeriene, încheiat între statul membru în cauză și Republica Chile.(5) Un stat membru poate refuza, revoca, suspenda sau limita autorizațiile sau permisele unui transportator aerian desemnat de Republica Chile în cazul în care:(a) transportatorul aerian nu este stabilit în Republica Chile; sau(b) controlul reglementar efectiv al transportatorului aerian nu este exercitat sau menținut de către Republica Chile, sau aceasta nu este responsabilă de emiterea certificatului său de transportator aerian; sau(c) transportatorul aerian nu este deținut de statele membre CLAC și/sau de resortisanți ai statelor membre CLAC și nu este controlat efectiv de către aceștia, direct sau prin intermediul unei participații majoritare, cu excepția cazului în care se prevăd dispoziții mai favorabile în cadrul acordului bilateral privind serviciile aeriene, încheiat între statul membru în cauză și Republica Chile; sau(d) statul membru demonstrează că, exercitând drepturile de trafic în temeiul prezentului acord pe o rută care cuprinde o locație într-un alt stat membru CLAC, transportatorul aerian ar eluda restricțiile drepturilor de trafic impuse printr-un un acord bilateral între Republica Chile și acest alt stat membru CLAC.Articolul 3Drepturi privind controlul reglementar(1) Alineatul (2) completează articolele enumerate în anexa II punctul 3.(2) În cazul în care un stat membru a desemnat un transportator aerian, al cărui control reglementar este exercitat și menținut de un alt stat membru, drepturile Republicii Chile în cadrul dispozițiilor referitoare la siguranța acordului încheiat între statul membru care a desemnat transportatorul aerian și Republica Chile, se aplică în mod identic în ceea ce privește adoptarea, exercitarea sau menținerea standardelor de siguranță de către celălalt stat membru și în ceea ce privește autorizația de operare a respectivului transportator aerian.Articolul 4Taxarea carburantului pentru aviație(1) Dispozițiile alineatului (2) completează dispozițiile corespunzătoare ale articolelor enumerate în anexa II punctul 4.(2) Fără a aduce atingere nici unei dispoziții contrare, nici una dintre dispozițiile fiecăruia dintre acordurile enumerate în anexa II punctul 4, nu împiedică statele membre să impună, pe bază nediscriminatorie, impozite, prelevări, drepturi, taxe sau redevențe asupra carburantului furnizat pe teritoriul lor, în vederea utilizării de către o aeronavă a unui transportator aerian desemnat de Republica Chile, care face legătura între o locație situată pe teritoriul acestui stat membru și o altă locație situată pe teritoriul acestui stat membru sau al altui stat membru.(3) Fără a aduce atingere nici unei dispoziții contrare, nici una dintre dispozițiile fiecăruia dintre acordurile enumerate în anexa II punctul 4 nu împiedică Republica Chile să impună, pe bază nediscriminatorie, impozite, prelevări, drepturi, taxe sau redevențe asupra carburantului furnizat pe teritoriul său, în vederea utilizării de către o aeronavă a unui transportator aerian desemnat de un stat membru, care face legătura între o locație situată pe teritoriul Republicii Chile și o altă locație situată pe teritoriul Republicii Chile sau al altui stat membru CLAC.Articolul 5Tarife pentru transport(1) Alineatul (2) completează articolele enumerate în anexa II punctul 5.(2) Tarifele care vor fi practicate de către transportatorul aerian desemnat sau transportatorii aerieni desemnați de Republica Chile în cadrul unuia dintre acordurile enumerate în anexa I, care conțin o dispoziție enumerată în anexa II punctul 5, pentru transporturile efectuate în întregime în Comunitate, sunt supuse dreptului comunitar. Dreptul comunitar se aplică în mod nediscriminatoriu.(3) Tarifele care sunt practicate de transportatorul aerian desemnat sau de transportatorii aerieni desemnați de un stat membru în cadrul unuia dintre acordurile enumerate în anexa I, care conțin o dispoziție enumerată în anexa II punctul 5, pentru transporturile efectuate între Republica Chile și un alt stat membru al CLAC, sunt supuse dreptului chilian privind liderul de preț și se aplică în mod nediscriminatoriu.Articolul 6Anexe la prezentul acordAnexele la prezentul acord fac parte integrantă din acesta.Articolul 7Revizuire sau modificarePărțile pot oricând, de comun acord, să revizuiască sau să modifice prezentul acord.Articolul 8Intrare în vigoare și aplicare provizorie(1) Prezentul acord intră în vigoare la data la care părțile și-au notificat reciproc, în scris, îndeplinirea procedurilor interne respective necesare în acest scop.(2) Fără a aduce atingere alineatului (1), părțile convin să aplice provizoriu prezentul acord, din prima zi a lunii următoare datei la care părțile și-au notificat reciproc îndeplinirea procedurilor necesare în acest scop.(3) Acordurile și celelalte aranjamente între statele membre și Republica Chile care, la data semnării prezentului acord, nu au intrat încă în vigoare și nu sunt aplicate provizoriu sunt enumerate în anexa I punctul 2. Prezentul acord se aplică tuturor acordurilor și aranjamentelor respective la data intrării lor în vigoare sau a aplicării lor provizorii.Articolul 9Încetare(1) Încetarea unuia dintre acordurile enumerate în anexa I are ca efect încetarea simultană a tuturor dispozițiilor prezentului acord referitoare la acordul respectiv.(2) Încetarea tuturor acordurilor enumerate în anexa I are ca efect încetarea simultană a prezentului acord.DREPT CARE, subsemnații, fiind autorizați în mod corespunzător în acest scop, au semnat prezentul acord.Întocmit în dublu exemplar la Luxemburg, la șase octombrie două mii cinci, în limbile cehă, daneză, engleză, estonă, finlandeză, franceză, germană, greacă, italiană, letonă, lituaniană, maghiară, malteză, olandeză, polonă, portugheză, slovacă, slovenă, spaniolă și suedeză.Por la Comunidad EuropeaZa Evropské společenstvíFor Det Europæiske FællesskabFür die Europäische GemeinschaftEuroopa Ühenduse nimelΓια την Ευρωπαϊκή ΚοινότηταFor the European CommunityPour la Communauté européennePer Ia Comunità europeaEiropas Kopienas vārdāEuropos bendrijos varduAz Európai Közösség részérőlGħall-Komunità EwropeaVoor de Europese GemeenschapW imieniu Wspólnoty EuropejskiejPela Comunidade EuropeiaZa Európske spoločenstvoZa Evropsko skupnostEuroopan yhteisön puolestaFör Europeiska gemenskapen+++++ TIFF ++++++++++ TIFF +++++Por la República de ChileZa Chilskou republikuFor Republikken ChileFür die Republik ChileTšiili Vabariigi nimelΓια τη Δημοκρατία της ΧιλήςFor the Republic of ChilePour la République du ChiliPer la Repubblica del CileČīles Republikas vārdāČilės Respublikos varduA Chilei Köztársaság részérőlGħar-Repubblika taċ-ĊiliVoor de Republiek ChiliW imieniu Republiki ChilePela República do ChileZa Čilskú republikuZa Republiko ČileChilen tasavallan puolestaFör Republiken Chile+++++ TIFF +++++--------------------------------------------------20061031ANEXA ILista acordurilor menționate la articolul 1 din prezentul acord1. Acordurile bilaterale privind serviciile aeriene încheiate între Republica Chile și statele membre care, la data semnării prezentului acord, au fost încheiate sau semnate, sau sunt aplicate provizoriu:- Acord privind serviciile aeriene între Guvernul Republicii Chile și Guvernul Regatului Belgiei, semnat la Bruxelles la 13 septembrie 2001, denumit în continuare "Acordul Chile-Belgia";- Acord privind serviciile aeriene între Guvernul Republicii Danemarca și Guvernul Republicii Chile, semnat la Copenhaga la 27 iunie 2001, denumit în continuare "Acordul Chile-Danemarca";- Acordul între Guvernul Republicii Chile și Guvernul Republicii Franceze privind serviciile aeriene între și dincolo de teritoriile acestora, semnat la Paris la 6 decembrie 1979, denumit în continuare "Acordul Chile-Franța";- Acord privind transporturile aeriene între Republica Federală Germania și Republica Chile, semnat la Santiago de Chile la 30 martie 1964, astfel cum a fost modificat, denumit în continuare "Acordul Chile-Germania";- Acord privind serviciile aeriene între Guvernul Republicii Chile și Guvernul Republicii Italiene, semnat la Roma la 27 februarie 2002, denumit în continuare "Acordul Chile-Italia";- Acord între Guvernul Marelui Ducat al Luxemburgului și Guvernul Republicii Chile privind serviciile aeriene între teritoriile lor respective, semnat la Luxemburg la 25 februarie 2002, denumit în continuare "Acordul Chile-Luxemburg";- Acord privind serviciile aeriene între Regatul Țărilor de Jos și Republica Chile, semnat la Santiago de Chile la 13 iulie 1962, denumit în continuare "Acordul Chile-Țările de Jos";- Proiect de acord privind serviciile aeriene între Republica Chile și Regatul Țărilor de Jos pentru serviciile aeriene între teritoriile lor respective, parafat și anexat ca anexa B la procesul-verbal convenit în urma Reuniunii de consultare aeronautică între Țările de Jos și Chile, semnat la Santiago de Chile la 12 aprilie 2001, denumit în continuare "Proiect de acord revizuit Chile-Țările de Jos";- Acord între Guvernul Republicii Chile și Guvernul Regatului Spaniei privind serviciile comerciale de transport aerian, semnat la Santiago de Chile la 17 decembrie 1974, denumit în continuare "Acordul Chile-Spania";- Acordul privind serviciile aeriene între Guvernul Republicii Chile și Guvernul Regatului Suediei, semnat la Copenhaga la 27 iunie 2001, denumit în continuare "Acordul Chile-Suedia";- Acord între Republica Chile și Regatului Unit al Marii Britanii și Irlandei de Nord privind serviciile aeriene, semnat la Santiago de Chile la 16 septembrie 1974, denumit în continuare "Acordul Chile-Regatul Unit";- Proiect de acord între Guvernul Regatului Unit al Marii Britanii și Irlandei de Nord și Guvernul Republicii Chile privind serviciile aeriene, parafat și anexat ca anexa B la Memorandumul de înțelegere între autoritățile aeronautice din Regatul Unit și din Chile, semnat la Santiago de Chile, la 31 mai 2000, denumit în continuare "Proiectul de acord revizuit Chile-Regatul Unit".2. Acorduri privind serviciile aeriene și alte aranjamente parafate sau semnate între Republica Chile și statele membre, care, la data semnării prezentului acord, nu au intrat încă în vigoare și nu fac obiectul unei aplicări provizorii.--------------------------------------------------20061031ANEXA IILista articolelor din acordurile enumerate în anexa I și menționate la articolele 2-5 din prezentul acord1. Desemnare de către un stat membru:- articolul 3 din Acordul Chile-Belgia;- articolul 3 din Acordul Chile-Danemarca;- articolul 4 din Acordul Chile-Franța;- articolul 3 din Acordul Chile-Germania;- articolul 3 din Acordul Chile-Italia;- articolul 3 din Acordul Chile-Luxemburg;- articolul 3 din Proiectul de acord revizuit Chile-Țările de Jos;- articolul 3 din Acordul Chile-Spania;- articolul 3 din Acordul Chile-Suedia;- articolul 4 din Proiectul de acord revizuit Chile-Regatul-Unit;2. Refuz, revocare, suspendare sau limitare a autorizațiilor sau a permiselor:- articolul 4 din Acordul Chile-Belgia;- articolul 4 din Acordul Chile-Danemarca;- articolul 5 din Acordul Chile-Franța;- articolul 4 din Acordul Chile-Germania;- articolul 4 din Acordul Chile-Italia;- articolul 4 din Acordul Chile-Luxemburg;- articolul V din Acordul Chile-Țările de Jos;- articolul 4 din Proiectul de acord revizuit Chile-Țările de Jos;- articolul 4 din Acordul Chile-Spania;- articolul 4 din Acordul Chile-Suedia- articolul 4 din Acordul Chile-Regatul Unit;- articolul 5 din Proiectul de acord revizuit Chile-Regatul-Unit.3. Control reglementar:- articolul 6 din Acordul Chile-Belgia;- articolul 14 din Acordul Chile-Danemarca;- anexa 3 la Protocolul între autoritățile aeronautice din Republica Federală Germania și Republica Chile, semnat la Berlin, la 2 aprilie 1998 – astfel cum este aplicat provizoriu în cadrul Acordului Chile-Germania;- articolul 6 din Acordul Chile-Italia;- articolul 6 din Acordul Chile-Luxemburg;- articolul 6 din Proiectul de acord revizuit Chile-Țările de Jos;- articolul 14 din Acordul Chile-Suedia;- articolul 14 din Proiectul de acord revizuit Chile-Regatul Unit.4. Taxarea carburantului pentru aviație:- articolul 9 din Acordul Chile-Belgia;- articolul 6 din Acordul Chile-Danemarca;- articolul 10 din Acordul Chile-Franța;- articolul 6 din Acordul Chile-Germania;- articolul 9 din Acordul Chile-Italia;- articolul 15 din Acordul Chile-Luxemburg;- articolul III din Acordul Chile-Țările de Jos;- articolul 15 din Proiectul de acord revizuit Chile-Țările de Jos;- articolul 5 din Acordul Chile-Spania;- articolul 6 din Acordul Chile-Suedia;- articolul 8 din Proiectul de acord revizuit Chile-Regatul Unit.5. Tarife pentru transportul în cadrul Comunității:- articolul 12 din Acordul Chile-Belgia;- articolul 10 din Acordul Chile-Danemarca;- articolul 9 din Acordul Chile-Franța;- articolul 8 din Acordul Chile-Germania;- articolul 12 din Acordul Chile-Italia;- articolul 14 din Acordul Chile-Luxemburg;- articolul 14 din Proiectul de acord revizuit Chile-Țările de Jos;- articolul 8 din Acordul Chile-Spania;- articolul 10 din Acordul Chile-Suedia;- articolul 9 din Acordul Chile-Regatul Unit- articolul 7 din Proiectul de acord revizuit Chile-Regatul Unit.--------------------------------------------------20061031ANEXA IIILista celorlalte state menționate la articolul 21. Republica Islanda (în cadrul Acordului privind Spațiul Economic European)2. Principatul Liechtenstein (în cadrul Acordului privind Spațiul Economic European)3. Regatul Norvegiei (în cadrul Acordului privind Spațiul Economic European)4. Confederația Elvețiană (în cadrul Acordului între Comunitatea Europeană și Confederația Elvețiană privind transportul aerian)--------------------------------------------------


type: wikipedia

text:
File Éireannach as Contae Mhuineacháin ab ea Patrick Kavanagh (Pádraig Caomhánach), (21 Deireadh Fómhair 1904 - 30 Samhain 1967). Scríobh Kavanagh as Béarla, agus tá sé i measc na filí is fearr le muintir na hÉireann, de réir an nuachtáin The Irish Times sa bhliain 2000.
 Ba mhór an inspioráid é saothar Kavanagh. Sampla amháin ná go raibh a dhán cáiliúil On Raglan Road seinnta ag roinnt ceoltóirí, mar shampla Van Morrison, Sinéad O'Connor, Mark Knopfler agus Luke Kelly.
 Saol
 Rugadh Kavanagh sa tsráidbhaile beag Inis Caoin, i gContae Mhuineacháin i 1904. Ba ghréasaí é a athair, agus chuaigh Patrick isteach sa phost céanna tar éis a chuid scoile. Ní raibh mórán suime ag an leaid óg ina chuid oideachais, agus b'fhearr leis a bheith ag imirt peil Ghaelach (d'imir Kavanagh mar chúl báire le foireann pheile Inis Chaoin). Ar feadh scór bliana, d'oibrigh sé mar fheirmeoir ar thalamh a chlainn - ag dul go dtí an margadh, an t-Aifreann agus an rince áitiúil ar a rothair gach seachtain.Thosaigh Kavanagh ag scríobh a dhánta féin nuair a bhí sé fós ina dhéagóir. Tar éis tamaill, thosaigh sé ag seoladh a shaothar go dtí na nuachtáin áitiúla agus náisiúnta. Sa bhliain 1928, shiúl sé ó Inis Caoin go Baile Átha Cliath, agus bhuail sé le urlabhraithe ó na foilsitheoirí Macmillan’s of London. D'fhoilsigh siad a chéad leabhair, Ploughman and Other Poems sa bhliain 1936.Tar éis tamaill, ní raibh an file óg sásta leis a shaol ar an bhfeirm, agus chuaigh sé go Londain ar feadh cúig mhí. Faoi dheireadh, chuir Kavanagh faoi i mBaile Átha Cliath. Thosaigh sé ag obair mar iriseoir, ach lean sé ar aghaidh ag scríobh filíochta ag an am céanna.
 Sa bhliain 1954, fuarthas amach go raibh ailse ag Kavanagh, agus b'éigean dó dul isteach san ospidéal chun a scamhóg a bhaint amach. Tháinig biseach air tar éis na hobráide, agus tháinig a inspioráid ar ais chuige. Bhí sé ábalta arís sult a bhaint as na gnáth-rudaí sa saol, agus an áilleacht atá le fáil ar fud na háite sa dúlra.
 Scríobh sé dánta cáiliúla faoin gCanál Mór ag an am seo. Ansin, thosaigh Kavanagh ag fáil an meas agus an cháil a bhí tuillte aige maidir lena chuid oibre. Thug sé léachtaí i gColáiste na hOllscoile, Baile Átha Cliath agus i SAM. Ba bhreitheamh é sna Duaiseanna Filíochta Guinness, duais a bhuaigh Seamus Heaney sa bhliain 1967.
 D'éirigh Kavanagh tinn ag an chéad taispeántas dá dráma Tarry Flynn i nDún Dealgan (alcólach ab ea é). Fuair sé bás an tseachtain ina dhiaidh i mBaile Átha Cliath.
 Bás
 Trom ar an ól agus an tobac, baineadh scamhóg de 1954 tháinig niúmóine air & d'éag 30 Samhain 1967, 63 !
 tháinig niúmóine air & fuair sé bás ar 30 Samhain 1967, 63 bliain d’aois
 Tá uaigh Patrick Kavanagh i reilig Inis Caoin.
 Saothair
 Filíocht
 1936 - Ploughman and Other Poems
 1947 - A Soul For Sale
 1958 - Recent Poems
 1960 - Come Dance with Kitty Stobling and Other Poems
 1964 - Collected Poems
 1971 - The Great Hunger
 1972 - The Complete Poems of Patrick Kavanagh
 1978 - Lough Derg
 Ficsean
 1944 - Three Glimpses of Life
 1946 - The Cobbler and the Football Team
 1946 - Stars in Muddy Puddles
 1946 - One Summer Evening in the Month of June
 1947 - Four Picturizations
 1947 - Feasts and Feasts
 1947 - The Good Child
 1948 - Tarry Flynn
 1977 - By Night Unstarred
 Beathaisnéis
 1937 - Childhood of an Irishman
 1938 - The Green Fool
 1964 - Self Portrait
 Básanna i 1967
 Daoine a rugadh i 1904
 Daoine as Contae Mhuineacháin
 Filí na hÉireann
 Scríbhneoirí Éireannacha


text:
 Avis juridique important
 |
 21977A1205(01)
 Agreement between the European Economic Community and the Republic of India on trade in coir products
 Official Journal L 017 , 21/01/1978 P. 0002
 ++++AGREEMENT BETWEEN THE EUROPEAN ECONOMIC COMMUNITY AND THE REPUBLIC OF INDIA ON TRADE IN COIR PRODUCTS THE COUNCIL OF THE EUROPEAN COMMUNITIES , OF THE ONE PART , AND THE GOVERNMENT OF THE REPUBLIC OF INDIA , OF THE OTHER PART , DESIROUS OF ENSURING AN INCREASING USE OF COIR PRODUCTS AND THE ORDERLY DEVELOPMENT OF TRADE IN THESE PRODUCTS BETWEEN THE EUROPEAN ECONOMIC COMMUNITY , HEREINAFTER REFERRED TO AS " THE COMMUNITY " , AND THE REPUBLIC OF INDIA , NOTING THE JOINT DECLARATION OF INTENT ON THE DEVELOPMENT OF TRADE RELATIONS WITH CEYLON , INDIA , MALAYSIA , PAKISTAN AND SINGAPORE , ANNEXED TO THE FINAL ACT OF THE TREATY OF ACCESSION OF THE KINGDOM OF DENMARK , IRELAND , THE KINGDOM OF NORWAY AND THE UNITED KINGDOM OF GREAT BRITAIN AND NORTHERN IRELAND TO THE EUROPEAN ECONOMIC COMMUNITY AND THE EUROPEAN ATOMIC ENERGY COMMUNITY , HAVING REGARD TO THE COMMERCIAL COOPERATION AGREEMENT BETWEEN THE EUROPEAN ECONOMIC COMMUNITY AND THE REPUBLIC OF INDIA , CONSCIOUS OF THE PROVISIONS OF THE GENERAL AGREEMENT ON TARIFFS AND TRADE , HAVE DECIDED , IN A SPIRIT OF MUTUAL COOPERATION , TO CONCLUDE THIS AGREEMENT : ARTICLE 1 THIS AGREEMENT SHALL APPLY TO MANUFACTURED COIR PRODUCTS , ORIGINATING IN AND COMING FROM INDIA , AS DEFINED IN ARTICLE 2 . ARTICLE 2 THE COMMUNITY SHALL , AUTONOMOUSLY AND IN THE CONTEXT OF ITS OFFER REGARDING THE GRANTING OF GENERALIZED TARIFF PREFERENCES , APPLY TO MANUFACTURED COIR PRODUCTS ORIGINATING IN AND COMING FROM INDIA , THE DUTIES OF THE COMMON CUSTOMS TARIFF SUSPENDED IN ACCORDANCE WITH THE RATES AND TIME-TABLE INDICATED BELOW : CCT HEADING NO*DESCRIPTION*RATE OF REDUCTION TO BE APPLIED* **1 . 7 . 1976*1 . 1 . 1978* 58.02*OTHER CARPETS , CARPETING , RUGS , MATS AND MATTING , AND " KELEM " , " SCHUMACKS " AND " KARAMANIE " RUGS AND THE LIKE ( MADE UP OR NOT ) : *** *A . CARPETS , CARPETING , RUGS , MATS AND MATTING : *** *I . COIR MATS AND MATTING , AND TUFTED CARPETS , CARPETING AND RUGS*80 % *100 % * ARTICLE 3 THE COMMUNITY SHALL NOT SUBJECT IMPORTS OF THE PRODUCTS LISTED IN ARTICLE 2 , ORIGINATING IN AND COMING FROM INDIA , TO NEW QUANTITATIVE RESTRICTIONS . THE CONTRACTING PARTIES AGREE TO TAKE ALL APPROPRIATE STEPS TO FACILITATE THE FULL UTILIZATION OF THE IMPORT POSSIBILITIES DERIVING FROM EXISTING QUANTITATIVE RESTRICTIONS . ARTICLE 4 THE REPUBLIC OF INDIA AND THE COMMUNITY SHALL EXCHANGE ALL INFORMATION THAT IS OF USE TO THE CONTRACTING PARTIES RELATING TO TRADE IN COIR PRODUCTS . ARTICLE 5 THE IMPLEMENTATION OF THIS AGREEMENT SHALL NOT DISRUPT THE NORMAL TRADE CHANNELS BETWEEN INDIA AND THE COMMUNITY FOR THE PRODUCTS IN QUESTION . SHOULD ONE OF THE CONTRACTING PARTIES INFORM THE OTHER THAT ABNORMAL DIFFICULTIES HAVE ARISEN IN CONNECTION WITH THE USE OF NORMAL TRADE CHANNELS , THEN THE CONTRACTING PARTIES SHALL CONSULT EACH OTHER ON MEASURES NECESSARY TO REMEDY THE SITUATION . ARTICLE 6 SUBJECT TO THE POLICIES OF THE GOVERNMENT OF THE REPUBLIC OF INDIA CONCERNING THE REGULATION OF ITS EXPORTS ACCORDING TO ITS PRODUCTION SITUATION AND THE EXTERNAL DEMAND FOR THE PRODUCTS DEFINED ABOVE , THE REPUBLIC OF INDIA AGREES TO TAKE ALL APPROPRIATE STEPS TO ENSURE THAT THE NEEDS OF THE COMMUNITY MARKET AND INDUSTRIES ARE MET IN A NON-DISCRIMINATORY MANNER . ARTICLE 7 1 . A JOINT COOPERATION COMMITTEE SHALL BE SET UP AND ENTRUSTED WITH THE FOLLOWING TASKS : - TO EXAMINE ANY PROBLEM WHICH MAY ARISE AS A RESULT OF THE IMPLEMENTATION OF THIS AGREEMENT , INCLUDING THE QUESTION OF APPROPRIATE SOLUTIONS TO PROBLEMS ARISING OUT OF CURRENT QUANTITATIVE RESTRICTIONS , - TO INVESTIGATE POSSIBILITES OF , AND FORMULATE SUGGESTIONS FOR , COOPERATION IN REGARD TO : - EXISTING PRODUCTION METHODS , - RESEARCH INTO AND DEVELOPMENT OF NEW TECHNIQUES OF PREPARING AND PROCESSING COIR AND MANUFACTURING COIR GOODS , IN ORDER TO EXPAND THE END USES OF COIR , - TO DEVELOP CONTACTS BETWEEN , AND FACILITATE JOINT PROJECTS AND PROGRAMMES MUTUALLY AGREED UPON BY , REPRESENTATIVES OF THE COIR TRADE AND INDUSTRY OF BOTH INDIA AND THE COMMUNITY . 2 . THE JOINT COOPERATION COMMITTEE SHALL BE COMPOSED OF REPRESENTATIVES OF THE REPUBLIC OF INDIA AND OF THE COMMUNITY . 3 . THE JOINT COOPERATION COMMITTEE SHALL BE CONVENED UPON THE REQUEST OF EITHER CONTRACTING PARTY AND IN ANY CASE AT LEAST ONCE A YEAR . ARTICLE 8 THIS AGREEMENT SHALL ENTER INTO FORCE ON THE FIRST DAY OF THE MONTH FOLLOWING THE DATE ON WHICH THE CONTRACTING PARTIES HAVE NOTIFIED EACH OTHER OF THE COMPLETION OF THE PROCEDURES NECESSARY FOR THIS PURPOSE . SUBJECT TO SUCH AMENDMENTS AS MAY BE MUTUALLY AGREED DURING ITS PERIOD OF VALIDITY , THE AGREEMENT SHALL BE VALID UNTIL 31 DECEMBER 1979 . ARTICLE 9 THE ANNEX CONSTITUTES AN INTEGRAL PART OF THIS AGREEMENT . ARTICLE 10 THIS AGREEMENT HAS BEEN DRAWN UP IN TWO COPIES , IN THE DANISH , DUTCH , ENGLISH , FRENCH , GERMAN , ITALIAN AND HINDI LANGUAGES , EACH TEXT BEING EQUALLY AUTHENTIC . ANNEX JOINT DECLARATION 1 . THE CONTRACTING PARTIES AGREE TO MAKE A SPECIAL EFFORT TO FULFIL THE TASKS SET OUT IN ARTICLE 7 OF THE AGREEMENT . TO THIS END , THEY WILL ENDEAVOUR TO FACILITATE ANNUAL ROUND-TABLE DISCUSSIONS BETWEEN THE INDUSTRIAL , COMMERCIAL AND RESEARCH INTERESTS OF BOTH SIDES , AND THEY UNDERTAKE TO EXAMINE THE POSSIBILITY OF PROVIDING SUPPORT FOR ANY PROGRAMMES OR PROJECTS RECOMMENDED AS A RESULT OF SUCH DISCUSSIONS AS LIKELY TO BE OF MUTUAL BENEFIT TO THESE INTERESTS . 2 . THE CONTRACTING PARTIES WILL KEEP UNDER REVIEW THE EVOLUTION OF FISCAL POLICIES AND THEIR IMPACT ON THE POSSIBILITIES FOR THE INCREASED USE OF COIR PRODUCTS , THE ORDERLY DEVELOPMENT OF TRADE AND POSSIBILITIES OF COOPERATION , HAVING DUE REGARD TO THE DEVELOPMENT NEEDS AND PROGRAMMES OF THE REPUBLIC OF INDIA IN THE COIR SECTOR AND TO THE PROSPECTS OF THE COIR INDUSTRIES IN THE MEMBER STATES OF THE COMMUNITY .


type: caselaw

text:
 11.6.2005
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 C 143/1
 Paziņojums
 1996. gadā ar valstu kompetento iestāžu starpniecību valstu tiesām tika sniegtas informatīvas norādes par prejudiciālā nolēmuma tiesvedību Eiropas Kopienu Tiesā. Tā kā šīs norādes praksē izrādījās noderīgas, Tiesa vēlas tās atjaunināt, ņemot vērā gūto pieredzi, un uzskata par lietderīgu šobrīd publicēt minētās norādes “Eiropas Savienības Oficiālajā Vēstnesī”.
 INFORMATĪVS
 materiāls par valsts tiesu uzsākto prejudiciālo tiesvedību
 (2005/C 143/01)
 1.
 Prejudiciālā nolēmuma institūts ir fundamentāls Eiropas Savienības tiesību mehānisms, kura mērķis ir sniegt valstu tiesām vajadzīgos līdzekļus, lai nodrošinātu vienveidīgu Eiropas Savienības tiesību interpretāciju un piemērošanu visās dalībvalstīs.
 2.
 Eiropas Kopienu Tiesas kompetencē ir sniegt prejudiciālus nolēmumus par Eiropas Savienības tiesību interpretāciju un atvasināto tiesību aktu spēkā esamību. Šo vispārējo kompetenci tai piešķir EK līguma 234. pants kā arī, atsevišķos gadījumos, citas tiesību normas.
 3.
 Tā kā prejudiciālās tiesvedības pamatā ir sadarbība starp Tiesu un valsts tiesām, lai tā būtu efektīva, ir lietderīgi sniegt valstu tiesām zemāk izklāstītos norādījumus.
 4.
 Šiem praktiskajiem norādījumiem nav saistoša spēka, un to mērķis ir valstu tiesām sniegt vadlīnijas par prejudiciālā nolēmuma tiesvedības uzsākšanas lietderību un, attiecīgā gadījumā, palīdzēt tām formulēt un iesniegt jautājumus Tiesai.
 Tiesas loma prejudiciālā nolēmuma tiesvedībā
 5.
 Prejudiciālā nolēmuma tiesvedībā Tiesas loma ir sniegt Kopienu tiesību interpretāciju vai lemt par to spēkā esamību, nevis piemērot šīs tiesības faktiskām situācijām, par kurām ir pamata tiesvedība — tas ir valsts tiesas uzdevums. Tiesas kompetencē nav izlemt ne jautājumus par faktiem, kas rodas prāvas ietvaros, ne izšķirt viedokļu nesaskaņas attiecībā uz valsts tiesību normu interpretāciju un piemērošanu.
 6.
 Tiesa lemj par Kopienu tiesību interpretāciju vai spēkā esamību, cenšoties sniegt atbildi, kas ir lietderīga strīda izšķiršanai, un valsts tiesas uzdevums ir izdarīt no tās secinājumus, attiecīgā gadījumā nepiemērojot kādu konkrētu valsts tiesību normu.
 Lēmums par prejudiciāla jautājuma uzdošanu Tiesai
 Jautājuma autors
 7.
 EK līguma 234. panta un EAEK līguma 150. panta ietvaros ikviena dalībvalsts tiesa, ja vien tās izskatīšanā esošajā lietā ir jāpieņem lēmums, kam ir tiesas nolēmuma raksturs, principā var vērsties Tiesā ar prejudiciālu jautājumu. To, vai subjektam piemīt “tiesas” kvalifikācija, Eiropas Kopienu Tiesa nosaka interpretācijas ceļā, un tas ir autonoms Kopienu tiesību jēdziens.
 8.
 Tomēr jomā, kas attiecas uz aktiem, kurus iestādes pieņēmušas saskaņā ar EK līguma Trešās daļas IV sadaļu par vīzu politiku, patvēruma politiku, imigrācijas politiku un citu politiku, kas saistīta ar personu brīvu pārvietošanos — tostarp attiecībā uz tiesu jurisdikciju un tiesas nolēmumu atzīšanu un izpildi, — saskaņā ar EK līguma 68. pantu, lūgumu sniegt prejudiciālu nolēmumu var izteikt tikai tiesas, kuru nolēmumus nevar pārsūdzēt.
 9.
 Tāpat, atbilstoši Līguma par Eiropas Savienību 35. pantam, par aktiem, ko iestādes pieņēmušas tiesu iestāžu un policijas sadarbības krimināllietās ietvaros, lūgumu sniegt prejudiciālu nolēmumu var izteikt tiesas tikai tajās dalībvalstīs, kuras ir atzinušas Tiesas kompetenci, un katra valsts nosaka, vai iespēja vērsties Tiesā ir visām šīs valsts tiesām vai tikai tām tiesām, kuru nolēmumi nav pārsūdzami.
 10.
 Nav vajadzīgs, lai jautājumu izvirzītu lietas dalībnieki — valsts tiesa var to uzdot pēc savas iniciatīvas.
 Lūgums sniegt interpretāciju
 11.
 Ikvienai attiecīgajai tiesai ir tiesības uzdot Tiesai jautājumu par kādas Kopienu tiesību normas interpretāciju, ja šī tiesa uzskata, ka tas ir vajadzīgs, lai tā varētu atrisināt strīdu.
 12.
 Tomēr tiesai, kuras nolēmumus nevar pārsūdzēt valsts tiesā, principā ir pienākums vērsties Tiesā ar šādu jautājumu, izņemot gadījumus, kad attiecīgajā jomā jau ir iedibināta judikatūra (un jauni apstākļi nerada reālas šaubas par iespēju piemērot šo judikatūru) vai arī veids, kā pareizi interpretēt Kopienu tiesību normu, ir acīmredzams.
 13.
 Šādi tiesa, kuras nolēmumus var pārsūdzēt, var — jo īpaši, ja tā uzskata, ka Tiesas judikatūra tai sniedz pietiekamu informāciju — pati lemt par pareizo Kopienu tiesību interpretāciju un to piemērošanu faktiskajai situācijai, ko tā konstatējusi. Tomēr prejudiciāls nolēmums var būt īpaši lietderīgs attiecīgā tiesvedības stadijā, sastopoties ar jaunu interpretācijas jautājumu, kas no vispārējo interešu viedokļa ir svarīgs vienveidīgai Kopienu tiesību piemērošanai visā Savienībā, vai ja šķiet, ka pastāvošā judikatūra nav piemērojama atšķirīgiem faktiskajiem apstākļiem.
 14.
 Valsts tiesai ir jāizklāsta, kādā ziņā lūgtā interpretācija ir vajadzīga tās spriedumam.
 Lūgums vērtēt spēkā esamību
 15.
 Valstu tiesām ir iespēja noraidīt apgalvojumus par spēkā neesamību, uz kuriem atsaucas to priekšā, taču tikai Tiesa ir tiesīga pasludināt kādu Kopienu tiesību aktu par spēkā neesošu.
 16.
 Tāpēc ikvienas tiesas pienākums ir uzdot jautājumu Tiesai, ja tai ir šaubas par Kopienu tiesību akta spēkā esamību, norādot iemeslus, kādēļ tā uzskata, ka attiecīgais Kopienu tiesību akts varētu būt spēkā neesošs.
 17.
 Tomēr, ja tā nopietni šaubās par tāda Kopienu tiesību akta spēkā esamību, uz kuru ir pamatots iekšējo tiesību akts, valsts tiesa izņēmuma un pagaidu kārtā var apturēt šī akta piemērošanu vai attiecībā uz to veikt citus pagaidu noregulējuma pasākumus. Tās pienākums šādā gadījumā ir uzdot jautājumu par spēkā esamību Kopienu Tiesai, norādot iemeslus, kādēļ tā uzskata, ka Kopienu tiesību akts ir spēkā neesošs.
 Brīdis, kurā uzdodams prejudiciālais jautājums
 18.
 Valsts tiesa var uzdot Tiesai prejudiciālu jautājumu tiklīdz tā konstatē, ka, lai tā varētu pieņemt savu nolēmumu, tai ir vajadzīgs nolēmums par kādu interpretācijas vai spēkā esamības jautājumu vai jautājumiem; valsts tiesa pati vislabāk var novērtēt, kurā tiesvedības stadijā ir jāuzdod šāds jautājums.
 19.
 Tomēr ir vēlams, lai iesniedzējtiesa lēmumu par prejudiciāla jautājuma uzdošanu pieņemtu tādā tiesvedības stadijā, kad tā spēj definēt problēmas faktiskos un tiesiskos apstākļus, lai Tiesas rīcībā būtu visi elementi, kas ir vajadzīgi, lai attiecīgā gadījumā pārbaudītu, vai Kopienu tiesības ir piemērojamas pamata lietai. Lai nodrošinātu taisnīgu tiesu, var būt lietderīgi prejudiciālo jautājumu uzdot pēc tam, kad puses, ievērojot sacīkstes principu, ir varējušas izteikties.
 Lūguma sniegt prejudiciālu nolēmumu forma
 20.
 Lēmumu, ar ko valsts tiesa uzdod prejudiciālu jautājumu Tiesai, var pieņemt ikvienā formā, kādu valsts tiesības atzīst attiecībā uz tiesvedībā pieņemamiem nolēmumiem. Tomēr ir jāatceras, ka šis dokuments kalpo par pamatu tiesvedībai, kas notiek Tiesā, un tās rīcībā būtu jābūt elementiem, kas tai ļauj sniegt lietderīgu atbildi valsts tiesai. Turklāt tulkots un paziņots ieinteresētajām personām, kas ir tiesīgas iesniegt apsvērumus Tiesai, t.i., dalībvalstīm un iestādēm, tiek tikai lūgums sniegt prejudiciālu nolēmumu.
 21.
 Tā kā lūgums ir jātulko, tad ir vajadzīgs, lai tā redakcija būtu vienkārša, skaidra un precīza, bez liekiem elementiem.
 22.
 Lai adekvāti izklāstītu lūguma sniegt prejudiciālu nolēmumu apstākļus, ļoti bieži pietiek ar aptuveni desmit lapām. Vienlaikus saglabājot koncentrētu formu, lēmumam par prejudiciāla jautājuma uzdošanu tomēr ir jābūt pietiekami pilnīgam, un tam ir jāsatur visa nozīmīgā informācija, lai ļautu Tiesai, kā arī personām, kas ir tiesīgas iesniegt apsvērumus, labi saprast pamata lietas faktiskos un tiesiskos apstākļus. Lēmumā par prejudiciāla jautājuma uzdošanu jo īpaši:
 —
 ir jāietver īss strīda izklāsts, kā arī attiecīgie fakti, kādi tie tikuši konstatēti, vai vismaz jāizskaidro faktiskās hipotēzes, uz kurām prejudiciālais nolēmums ir balstīts;
 —
 ir jāatspoguļo to valsts tiesību normu saturs, kas varētu būt piemērojamas, un, attiecīgā gadījumā, jāidentificē atbilstošā valsts judikatūra, katrreiz sniedzot precīzas norādes (piemēram, noteikta oficiālā laikraksta vai krājuma lappusi; attiecīgā gadījumā arī atsauci uz Internet adresi);
 —
 cik vien iespējams precīzi jāidentificē attiecīgajā jomā piemērojamās Kopienu tiesību normas;
 —
 jāizskaidro iemesli, kas lika iesniedzējtiesai šaubīties par atsevišķu Kopienu tiesību normu interpretāciju vai spēkā esamību, kā arī saikne, ko tā konstatē starp šīm tiesību normām un strīdam piemērojamiem valsts tiesību aktiem;
 —
 attiecīgā gadījumā — jāietver pamata lietas dalībnieku attiecināmo argumentu kopsavilkums.
 Lēmuma par prejudiciāla jautājuma uzdošanu punktus vai rindkopas ir lietderīgi numurēt, lai atvieglotu lasīšanu un sniegtu iespēju izdarīt atsauces.
 23.
 Visbeidzot, ja iesniedzējtiesa to uzskata par iespējamu, tā var koncentrēti norādīt savu viedokli par atbildi, kas būtu sniedzama uz prejudiciālajiem jautājumiem.
 24.
 Pašam prejudiciālajam jautājumam vai jautājumiem ir jāatrodas atsevišķā un skaidri identificētā lēmuma par prejudiciālā jautājuma uzdošanu daļā, parasti tā sākumā vai beigās. Tiem ir jābūt saprotamiem, bez vajadzības izskatīt lūguma motīvus, kas tomēr sniedz vajadzīgo kontekstu adekvātam vērtējumam.
 Lūguma sniegt prejudiciālu nolēmumu iedarbība attiecībā uz tiesvedību valsts tiesā
 25.
 Prejudiciāla jautājuma uzdošana aptur tiesvedību valsts tiesā līdz brīdim, kad Tiesa ir pieņēmusi nolēmumu.
 26.
 Tomēr valsts tiesas kompetencē paliek lēmumi par nodrošināšanas pasākumiem, īpaši attiecībā uz lūgumu par spēkā esamības novērtējumu (skat. iepriekš 17. punktu).
 Tiesāšanās izdevumi un juridiskā palīdzība
 27.
 Prejudiciālā nolēmuma tiesvedība Tiesā ir bezmaksas, un Tiesa nelemj par pamata lietas dalībnieku tiesāšanās izdevumiem: par tiem lemj valsts tiesa.
 28.
 Ja kāda lietas dalībnieka līdzekļi nav pietiekami un ja valsts noteikumi to atļauj, iesniedzējtiesa var piešķirt šim lietas dalībniekam juridisko palīdzību, lai segtu tostarp pārstāvības izmaksas, kas tam rodas Tiesā. Arī pati Tiesa var piešķirt šādu juridisko palīdzību.
 Valsts tiesas un Eiropas Kopienu Tiesas saziņa
 29.
 Lēmums par prejudiciāla jautājuma uzdošanu un attiecīgie dokumenti (t.sk. lietas materiāli, iespējams, kopijas veidā) valsts tiesai ir jānosūta tieši Tiesai ar ierakstītu sūtījumu, kas adresēts Eiropas Kopienu Tiesas Kancelejai (“Greffe de la Cour de justice des Communautees europeennes, L-2925 Luxembourg”, tālrunis +352 4303-1).
 30.
 Līdz nolēmuma pasludināšanai Tiesas Kanceleja paliks uzturēs ciešu saziņu ar valsts tiesu, kurai tā nosūtīs procesuālo dokumentu kopijas.
 31.
 Tiesa savu nolēmumu nosūtīs iesniedzējtiesai. Tā būs pateicīga, ja valsts tiesa to informēs par turpmāko virzību, kāda šī nolēmuma rezultātā tiks nodrošināta pamata lietai, un attiecīgā gadījumā tai nosūtīs savu galīgo nolēmumu.


text:
 Dôležité právne oznámenie
 |
 21994D1112(01)
 Úradný vestník L 292 , 12/11/1994 S. 0039 - 0041
 Rozhodnutie Spoločného výboru EHPč. 12/94z 28. septembra 1994,ktorým sa mení a dopĺňa príloha I (Veterinárne a fytosanitárne otázky) a príloha II (Technické predpisy, normy, testovanie a certifikácia) k Dohode o EHPSPOLOČNÝ VÝBOR EHP,so zreteľom na Dohodu o Európskom hospodárskom priestore, v znení protokolu, ktorým sa upravuje Dohoda o Európskom hospodárskom priestore, ďalej len "dohoda", a najmä na jej článok 98,berúc na vedomie, že dohoda obsahuje odkazy na právne akty ES s významom pre EHP, ktoré vydalo Európske spoločenstvo do 1. augusta 1991,keďže prílohy I a II k dohode boli naposledy zmenené a doplnené rozhodnutím Spoločného výboru EHP č. 7/94 z 21. marca 1994, ktorým sa menia a dopĺňajú protokol 47 a určité prílohy k dohode EHP [1];berúc do úvahy, že s cieľom zaručiť homogénnosť dohody a právnu istotu pre jednotlivcov a hospodárske subjekty a na základe skúmania právnych aktov vydaných Európskym spoločenstvom po 31. júli 1991 zmluvnými stranami je potrebné dohodu znovu zmeniť a doplniť,ROZHODOL TAKTO:Článok 1Prílohy I a II k dohode sa menia a dopĺňajú ako je stanovené v prílohách 1 a 2 k tomuto rozhodnutiu.Článok 2Texty smernice Rady 93/120/ES, smernice Rady 93/121/ES, smernice Komisie 93/107/ES, smernice Rady 93/114/ES, smernice Rady 93/113/ES, smernice Komisie 93/117/ES, smernice Komisie 92/107/EHS, nariadenia Komisie (EHS) č. 793/93 a oznámenia Komisie C/237/93/s. 2 vo fínskom, islandskom, nórskom a švédskom jazyku, ktoré sú pripojené k príslušným jazykovým verziám tohto rozhodnutia, sú autentické.Článok 3Dátumy týkajúce sa nadobudnutia účinnosti alebo vykonávania právnych aktov uvedených v prílohách k tomuto rozhodnutiu sa na účely dohody stanovujú takto:- ak dátum nadobudnutia účinnosti alebo vykonávania právnych aktov predchádza dátum nadobudnutia účinnosti tohto rozhodnutia, uplatňuje sa dátum nadobudnutia účinnosti tohto rozhodnutia,- ak dátum nadobudnutia účinnosti alebo vykonávania právnych aktov nasleduje po dátume nadobudnutia účinnosti tohto rozhodnutia, uplatňuje sa dátum nadobudnutia účinnosti alebo vykonávania tohto právneho aktu.Článok 4Toto rozhodnutie nadobúda účinnosť 1. decembra 1994 za predpokladu, že Spoločnému výboru EHP boli predložené všetky notifikácie podľa článku 103 ods. 1 dohody.Článok 5Toto rozhodnutie sa uverejní v časti EHP Úradného vestníka Európskych spoločenstiev a v dodatku EHP k uvedenému vestníku.V Bruseli 28. septembra 1994Za Spoločný výbor EHPpredsedaH. Hafstein[1] Ú. v. ES L 160, 28.6.1994, s. 1.--------------------------------------------------PRÍLOHA 1k rozhodnutiu Spoločného výboru EHP č. 12/94Príloha I (VETERINÁRNE A FYTOSANITÁRNE OTÁZKY) k Dohode o EHP sa mení a dopĺňa, ako je uvedené nižšie.A. Kapitola I - VETERINÁRNE OTÁZKYZÁKLADNÉ TEXTY1a. Do bodu 4 (smernica Rady 90/539/EHS) sa pred prispôsobenia dopĺňa táto zarážka:"— 393 L 0120: smernica Rady 93/120/ES z 22. decembra 1993 (Ú. v. ES L 340, 31.12.1993, s. 35)."1b. Prispôsobenie b) v bode 4 (smernica Rady 90/539/EHS) sa nahrádza takto:"b) Na účely článku 7 ods. 2 sú ustanovenia o označovaní obsiahnuté v nariadení (EHS) č. 1868/77 (Ú. v. ES L 209, 17.8.1977, s. 1) rozhodujúce. Na uplatňovanie týchto ustanovení platia tieto skratky, pokiaľ ide o štáty EZVO:AT pre RakúskoFI pre FínskoNO pre NórskoSE pre Švédsko"2. Do bodu 10 (smernica Rady 91/494/EHS) sa pred prispôsobenie dopĺňa táto zarážka:"— 393 L 0121: smernica Rady 93/121/ES z 22. decembra 1993 (Ú. v. ES L 340, 31.12.1993, s. 39)."B. Kapitola II - KRMIVÁPRÁVNE AKTY, NA KTORÉ SA ODVOLÁVA1. Do bodu 1 (smernica Rady 70/524/EHS) sa pred prispôsobenia tieto zarážky:"— 393 L 0107: smernica Komisie 93/107/ES z 26. novembra 1993 (Ú. v. ES L 299, 4.12.1993, s. 44),— 393 L 0114: smernica Rady 93/114/ES z 14. decembra 1993 (Ú. v. ES L 334, 31.12.1993, s. 24)."2. Za bod 2 (smernica Rady 87/153/EHS) sa vkladá tento nový bod:"2a. 393 L 0113: smernica Rady 93/113/ES zo 14. decembra 1993 o používaní enzýmov, mikroorganizmov a ich prípravkov vo výžive zvierat a v obchodovaní s nimi (Ú. v. ES L 334, 31.12.1993, s. 17).Dátumy "1. novembra 1994" a "1. januára 1996" ustanovené v článku 3 tejto smernice sa uplatňujú napriek dátumom "1. januára 1993" a "1. januára 1995" ustanoveným v texte prispôsobenia na uplatňovanie článkov 4 a 5 smernice Rady 70/524/EHS (bod 1 kapitoly II prílohy I k dohode o EHP)."3. Za bod 23a (jedenásta smernica Komisie 93/70/EHS) sa vkladá tento nový bod:"23b. 393 L 0117: dvanásta smernica Komisie 93/117/ES zo 17. decembra 1993, ktorou sa ustanovujú analytické metódy spoločenstva na úradnú kontrolu krmív (Ú. v. ES L 329, 30.12.1993, s. 54)."C. Kapitola III - FYTOSANITÁRNE OTÁZKYZÁKLADNÉ TEXTYDo bodu 4 (smernica Rady 69/208/EHS) sa dopĺňa táto zarážka:"— 392 L 0107: smernica Komisie 92/107/EHS z 11. decembra 1992 (Ú. v. ES L 16, 25.1.1993, s. 1)."--------------------------------------------------PRÍLOHA 2k rozhodnutiu Spoločného výboru EHP č. 12/94Príloha II (TECHNICKÉ PREDPISY, NORMY, TESTOVANIE A CERTIFIKÁCIA) k dohode o EHP sa mení a dopĺňa, ako je uvedené nižšie.A. KAPITOLA XV - NEBEZPEČNÉ LÁTKYPRÁVNE AKTY, NA KTORÉ SA ODVOLÁVA1. Za bod 12d (smernica Komisie 93/67/EHS) sa vkladá tento nový bod:"12e. 393 R 0793: nariadenie Rady (EHS) č. 793/93/z 23. marca 1993 o vyhodnocovaní a kontrole rizík existujúcich látok (Ú. v. ES L 84, 5.4.1993, s. 1).Ustanovenia nariadenia sa na účely tejto dohody čítajú s týmito prispôsobeniami:a) ak podľa tohto nariadenia majú výrobcovia a dovozcovia v EÚ predkladať informácie Komisii, táto požiadavka sa rozšíri na výrobcov a dovozcov v štátoch EZVO;b) ak sa podľa tohto nariadenia od výrobcov a dovozcov v EÚ vyžaduje, aby predkladali informácie spravodajcom, táto požiadavka sa rozšíri na výrobcov a dovozcov v štátoch EZVO;c) ak podľa tohto nariadenia majú členské štáty a/alebo spravodajcovia v EÚ poskytovať informácie (vrátane rozhodnutí alebo testovaní, vyhodnocovaní rizika a stratégií na obmedzenie rizika) Komisii, táto požiadavka sa rozšíri na štáty EZVO a/alebo spravodajcov v štátoch EZVO;d) ak podľa tohto nariadenia má Komisia zasielať informácie členským štátom a/alebo spravodajcom v EÚ, tieto informácie sa taktiež zasielajú štátom EZVO a/alebo spravodajcom v štátoch EZVO;e) na uplatňovanie článku 3 musí každý výrobca v štátoch EZVO, ktorý vyrobil, alebo každý dovozca v štátoch EZVO, ktorý doviezol, existujúcu látku, ako takú alebo v prípravku, v množstvách presahujúcich 1000 ton za rok, aspoň raz počas troch rokov pred prijatím tohto nariadenia a/alebo počas roku nasledujúceho po jeho prijatí, predkladať Komisii prinajmenšom tie informácie, ktoré sú uvedené v prílohe III body 1.1 až 1.19, počas 24 mesiacov od nadobudnutia účinnosti nariadenia, t. j. do 4. júna 1995, v prípade látky uvedenej v prílohe I a v prípade látky uvedenej v Einecs (Európsky zoznam existujúcich komerčných látok), ale nie v prílohe I;f) na uplatňovanie článku 7 ods. 1 sa od výrobcov a dovozcov v štátoch EZVO vyžaduje, aby aktualizovali informácie týkajúce sa objemu výroby a dovozu uvedeného v článkoch 3 a 4 v rovnaký čas ako výrobcovia a dovozcovia v spoločenstve, ak nastala zmena v súvislosti s objemom uvedeným v prílohe III alebo IV;g) na uplatňovanie článku 8 ods. 1 sa národný zoznam chápe ako zoznam, ktorý zahŕňa národné zoznamy zo štátov EZVO;h) na uplatňovanie článku 10 ods. 1 môžu byť štáty EZVO určené za zodpovedné za vyhodnocovanie prioritných látok;i) na uplatňovanie článku 13 určia štáty EZVO orgány uvedené v tomto článku, ktoré spolupôsobia pri vykonávaní tohto nariadenia v spolupráci s Komisiou;j) v prílohe V sa do zoznamu informačných kancelárií dopĺňa:Štáty EZVODozorný orgán EZVO1-3 rue Marie-Thérèse, B-1040 Brussels;Telefax: (32-2) 2 26 68 00."B. KAPITOLA XXIII - HRAČKYPRÁVNE AKTY, KTORÉ ZMLUVNÉ STRANY BERÚ NA VEDOMIE1. Za bod 3 (oznámenie Komisie C/155/89/s. 2) sa vkladá tento nový bod:"4. C/237/93/s. 2: oznámenie Komisie v rámci vykonávania smernice Rady 88/378/EHS v súvislosti s bezpečnosťou hračiek (Ú. v. ES C 237, 1.9.1993, s. 2)."--------------------------------------------------


text:
Josef Franz Maria Hoffmann (Pirnitz, 15 december 1870 – Wenen, 7 mei 1956) was een Oostenrijks architect en ontwerper, betrokken bij de oprichting van de Wiener Secession en de centrale figuur van de Wiener Werkstätte die hij in 1903 oprichtte. Tot zijn bekendste ontwerpen behoort het Stocletpaleis in Brussel, het sluitstuk van de jugendstil. Karakteristiek is zijn voorkeur voor vierkanten en kubussen (voor het kubisme), die hem de spotnaam Quadratl-Hoffmann opleverde. Zijn stijl werd geleidelijk soberder en abstracter en zijn werk beperkt zich na verloop van tijd tot functionele, huishoudelijke attributen.
 Het geboortehuis
 Hoffmann is geboren in Pirnitz/Brtnice, een klein stadje in het Moravië, waar zijn vader burgemeester was. Zijn geboortehuis staat er en is nu ingericht als het 'Hoffmann Museum.' Nu ligt het stadje in Tsjechië. Het telt ongeveer 3.800 inwoners.
 Het grote voorouder- en ouderlijk huis staat in het centrum van de stad. Hoffmanns overgrootvader Franz Hoffmann ging er wonen in de jaren 1780. Van jongs af aan verbleef Hoffmann vooral 's zomers in het huis. Na de dood van zijn ouders veranderde hij zijn geboortehuis subtiel. In 1910-11 richtte hij het interieur opnieuw in. Hij behield veel meubilair en voegde er eigen werk aan toe. Hoffmann en zijn zussen keerden er elke zomer terug tot in 1945, toen het Sovjetleger het in beslag nam en de staat het confisqueerde als "Arbeidershuis". In 1970 kwam er een gedenkplaat. Van 1974 tot 1980 versterken werkzaamheden de fundamenten en de gewelven. Sinds de tentoonstelling in 1992 is het huis een permanent museum. Sinds 2003 is gebouw naar het ontwerp van Hoffmann zelf opgeknapt.
 Biografie
 De Wiener Secession, 1897-1905
 Nutteloze ornamenten
 Na zijn terugkeer uit Italië in 1897 trad hij in dienst bij het architectenbureau Wagner en sloot hij zich aan bij de Wiener Secession. Deze Vereniging van Oostenrijkse Schone Kunstenaars was door Wagner, Gustav Klimt en anderen gelanceerd. Hoffmann ontwierp de foyer en het kantoor in het Secessiongebouw dat de eerste galerie van de beweging zou worden. De planning van de eerste tentoonstellingen vielen eveneens onder zijn bevoegdheid. In deze dagen schreef hij zijn eerste manifest voor de beweging en uit hij zijn afkeer voor nutteloze ornamenten. "Het gaat er niet om een raamwerk te bedekken met belachelijke ornamenten in gegoten cement, industrieel vervaardigd, noch om Zwitserse architectuur of huizen met puntgevels als model op te leggen. Het gaat om de creatie van een harmonieus geheel, van eenvoud, aangepast aan het individu... en met natuurlijke kleuren en een vorm die door de hand van een kunstenaar is gemaakt..." In zijn schrijven wees Hoffmann het historicisme niet geheel af. Hij prees het model van de Britse Arts-and-craftsbeweging en spoorde kunstenaars aan tot de vernieuwing van lokale vormen en tradities. De basis van de nieuwe stijl zijn authenticiteit van de materialen, eenheid van decor en een stijl aangepast aan de locatie.
 Lesgever
 Hoffmann huwt in 1898 Anna Hladik. In 1900 krijgen ze kregen een zoon, Wolfgang. Hoffmann heeft het druk met de Parijse tentoonstelling in 1900 die de Secession-stijl aan een internationaal publiek toont. In dat zelfde jaar ontwerpt hij de Achtste Expositie van de Secession, een van dé tentoonstellingen in Wenen, met internationale deelnemers zoals de Franse kunstenaar Jules Meier-Graefe, de Belg Henry van de Velde, de Schotten Charles Ashbee, Charles Rennie Mackintosh en Margaret Macdonald Mackintosh uit Glasgow. De expo toont modelhuizen met een zadeldak en kleine vierkante ramen in de Weense wijk Hohe-Wart getypeerd door de Arts-and-craftsbeweging. In deze periode doet hij de verbouwing voor zijn vriend Paul Wittgenstein, bouwt hij stads- en landhuizen voor collega's en vrienden en een Lutherse kerk en een pastorie in St. Aegyd am Neuwald, in Neder-Oostenrijk. In 1899, op negenentwintigjarige leeftijd, gaat hij les te geven aan de Kunstgewerbeschule of de Kunstnijverheidsschool, nu de Universiteit voor Toegepaste Kunsten in Wenen. Na de Eerste Wereldoorlog zullen veel studenten tot de Wiener Werkstätte toetreden: Christa Ehrlich, Reni Schaschl, Maria Likars, Gudrun Baudisch, Susi Singer en Vally Wieselthier. Christa Ehrlich bezoekt in 1927 de zilverfabriek in het Nederlandse Voorschoten.
 Strak
 Rond de eeuwwisseling wordt Hoffmanns werk streng, geometrisch en on-ornamentaal. Het abstracte ervaart hij als bevrijdend. De Japanse kunst die ingang vindt in Europa sinds de tweede helft van de negentiende eeuw, draagt hiertoe bij. Hoffmann verkies geometrische vormen, vooral vierkanten, zwarte en witte vlakken en verklaarde later dat "deze vormen, die voor iedereen begrijpelijk zijn, nooit eerder voorkwamen in de kunst". Hij is verantwoordelijk voor het decor rond Gustav Klimts beroemde Beethoven-fries. Aan Olbrichs Secessionsgebouw in Wenen levert hij in 1902 het Supraportenrelief.
 Galerij
 De Wiener Werkstätte (1903-1932)
 In 1903 richt hij met de graficus en schilder Koloman Moser en de bankier Fritz Wärndor, die het grootste deel van het kapitaal verschaft, een veel ambitieuzere onderneming op, de Wiener Werkstätte. Koloman en Hoffmann worden directeur, Wärndor is penningmeester die een startkapitaal van 50.000 Kronen ter beschikking stelt, het jaarinkomen van veertig fabrieksarbeiders. In mei schrijven ze de Werkstätte in het handelsregister van Wenen in en samen met Moser zorgt Hoffman voor de redactie van het manifest dat hun doelen opsomt.
 Net zoals de Art Nouveau was de Werkstätte een reactie op de fabrieksmatige massa- en serieproductie van de industriële revolutie. De voorkeur voor zwart en witte kleuren, de strakke composities, de geometrische vormen kondigen de Art Deco. Voor zijn Werkstätte ontwerpt Hoffmann tal van gebruiksvoorwerpen en interieurs waarbij hij esthetiek combineert met functionaliteit: meubels, glaswerk, eetgerei (bestek, een mosterdpot, een theepot), klokken, een handspiegel, sieraden... De "Weense Ateliers" zouden tot 1932 bestaan. Deze samenwerking van kunstenaars en ambachtslieden integreerden alle elementen van een compleet kunstwerk, of Gesamtkunstwerk met oog voor architectuur, meubels, lampen, glas- en metaalwerk, servies en textiel. Hoffmann ontwierp een grote verscheidenheid aan objecten voor de Wiener Werkstätte. Sommige daarvan, zoals de Sitzmaschine stoel, een lamp, en sets van glazen zijn te zien in het Museum of Modern Art in New York. Het theeservies steekt in de collectie van het Metropolitan Museum of Art.
 Alle werken werden ontworpen en met de hand gemaakt door de ambachtslieden van de groep.
 Het werkplaatsconcept bloeide en verspreidde zich. In 1907 was Hoffmann medeoprichter van de Deutscher Werkbund, en in 1912 van de Österreichischer Werkbund (of Oostenrijkse Werkbund). De werkplaats kreeg te kampen met de Eerste Wereldoorlog en de Grote Depressie die Duitsland en Oostenrijk hard trof. In 1932 sluit het de deuren.
 Sommige van Hoffmanns ontwerpen zijn nog in productie, zoals de Rundes Modell die Alessi maakt. Oorspronkelijk geproduceerd in zilver, is de reeks nu in roestvrij staal. Een ander voorbeeld van Hoffmann's strenge geometrische lijnen en het kwadratische thema is de iconische fauteuil, de Kubus uit 1910. Die werd gepresenteerd op de Internationale Tentoonstelling in Buenos Aires op de honderdste verjaardag van de Argentijnse Onafhankelijkheid bekend als de mei revolutie.
 Galerij
 Binnenhuisarchitectuur
 Hoffmann toont zich in 1907 buitengewoon veelzijdig bij de inrichting van het theater-cabaret 'Die Fledermaus' in Wenen. Het eetgerei krijgt een strakke vorm en de entree hall laat hij betegelen 7.000 mozaïeken die de muren, de bar en de garderobe bedekken en volkse en folkloristische motieven tonen. Op grafisch vlak krijgt hij de gelegenheid om affiches, programma's en ansichtkaarten te maken. Ook het oorspronkelijke, kleine Art Nouveau-podium is door hem ontworpen. Het theater lag tot 1913 op de hoek van de Kärntner Straße en de Johannesgasse. De financiering van het cabaret was naar verluidt veiliggesteld met de voorschotten voor de bouw van het Palais Stoclet. Naast Hoffmann en de werkstätte waren onder meer Gustav Klimt, Oskar Kokoschka, Anton Kling, Koloman Moser, Carl Otto Czeschka en Eduard Wimmer bij het project betrokken. In 2020 werd een reconstructie van de bar gepresenteerd in het kader van de tentoonstelling "Into the Night".
 Architecturale verwezenlijkingen
 Sanatorium Purkersdorf
 Zijn eerste belangrijke project als architect was het sanatorium van Purkersdorf bij Wenen, dat hij tussen 1904 en 1906 ontwierp. Dit is een stap weg van de zogenaamde Arts-and-craftsbeweging, als precedent en inspiratie voor de Neue Sachlichkeit, een architectuur die zich in de eerste helft van de 20e eeuw zal ontwikkelen vol helderheid, eenvoud en logica.
 Galerij
 Het Stockletpaleis
 Het werk dat hem in de geschiedenisboeken doet belanden, is het in 2009 als UNESCO werelderfgoed erkende Stocletpaleis in Brussel (Sint-Pieters-Woluwe). Dit Gesamtkunstwerk dat tussen 1905 en 1911 tot stand kwam met andere Weense kunstenaars, zoals Gustav Klimt kwam er in opdracht (zoals veel producten van de Wiener Secession en de Wiener Werkstätte) van de gefortuneerde industrieel Adolphe Stoclet. Stoclet was de erfgenaam van een rijke Belgische bankiersfamilie, die in Milaan en Wenen woonde en bekend was met de Wiener Secession. Dit gebouw is met zijn vierkante marmeren vlakken een pure Hoffmanncreatie. De rechte lijnen van dit slotakkoord van de Jugendstil markeren het verschil met de verwante art nouveau, zoals die daarvoor in Brussel floreerde, vooral in het werk van Victor Horta. Sommige auteurs spreken van een 'zichtbaar keerpunt' tussen de Art-nouveau en de Art deco. Hoffmann presenteerde de plannen in 1905. De bouw is in drie fasen in 1911 voltooid.
 Exterieur
 De buitengewone buitenkant toont een strenge geometrie met wat decoratie. De bekleding is van wit Noors marmer, de randen van de vormen zijn afgezet met gebeeldhouwd metaal. De centrale toren is bijna twintig meter hoog en bestaat uit kubussen en vier koperen beelden. De plattegrond heeft twee loodrechte assen. De balustrades zijn voorzien van gestileerde ornamenten. De planten in de tuin zijn gebeeldhouwd in een geometrie die de architectuur ondersteunt.
 Interieur
 Het interieur lijkt op een reeks toneeldecors met doorkijkjes en kleurrijke mozaïekversieringen van Klimt en met muren van wit marmer en antiek groen marmer. De vloeren van parket van exotische houtsoorten tonen diverse ontwerpen in elke kamer. De eetkamer is voorzien van een set van twee mozaïek muurschilderingen van Klimt, in een decor van marmeren zuilen en mozaïeken, samen met geometrische marmeren zuilen en muren bedekt met gestileerde bloemmotieven.
 Galerij
 Villa Skyma-Primavesi
 Hoffmann ontwierp in Wenen woonhuizen en -complexen, waarvan Villa Skywa-Primavesi (1913-1915) in Hietzing het bekendste is. Deze werd gebouwd voor de industrieel Robert Primavesi.
 Staatsprijs
 Hoffmann was in 1950 de eerste laureaat van de Grote Oostenrijkse Staatsprijs (Großer Österreichischer Staatspreis) voor architectuur.
 Lijst van werken (selectie)
 1902: Supraportenrelief in het Secessionsgebouw, Wenen
 1904-1906: Sanatorium Purkersdorf, Wenen (Purkersdorf)
 1913-1915: Villa Skywa-Primavesi, Wenen (Hietzing)
 1905-1911: Stocletpaleis (exterieur en interieur), Brussel (Sint-Pieters-Woluwe)
 1923: Volkswoningen in de Klosehof, Wenen (Döbling)
 1924-1925: Villa Sonja Knips, Wenen
 1924-1926: Volkswoningen in de Winarskyhof, Wenen (samen met Peter Behrens e.a.)
 Gallery
 Van 1899 tot 1910
 Van 1910 tot 1954
 Bibliografie
 BRANDSTATTER C., GREGORI D. & METZGER R. Wenen 1900. Libero, Kerkdriel, 2018.
 FLIEDL GOTTFRIED (Vertaald door Temilo van Zantwijk). Klimt 1862-1918. De wereld in de gedaante van een vrouw, Taschen, Keulen, 2006.
 GlÜBER W. Jugendstilschmuck. Der Bestand im Hessisches Landesmuseum Darmstadt, Schnell & Steiner, Regensburg, 2011.
 NATTER TOBIAS G. (Ed.). Gustafv Klimt. Drawings & Paintings, Taschen, Keulen 2012.
 SARNITZ AUGUST. Josef Hoffmann. In the Realm of Beauty, Taschen, Keulen, 2007.
 SILLEVIS J., SCHMUTTERMEIR E., EGGER H., FRANZ R. & VERGO P. Wiener Werkstätte. Keuze uit Weense collecties, Gemeentemuseum, Den Haag, 1998.
 VERGO PETER. Art in Vienna 1898-1918. Klimt, Kokoschka, Schiele and their contemporaries, Phaindon, Londen, 2015.
 Werk in openbare collecties (selectie)
 Hessisches Landesmuseum Darmstadt
 Externe links
 Het archief van Josef Franz Maria Hoffmann bewaard op het Getty Research Institute in Los Angeles, Accession No. 850997. Correspondetie, manuscripten, foto, vooral uit de periode 1920-1939.
 Lampen en meubilair voor de Wiener Werkstaette
 Textiel voor de Wiener Werkstatte
 A 40 min Video by WOKA, Wolfgang Karolinsky, Josef Hoffmann and the Wiener Werkstaette from 1991
 Oostenrijks architect


text:
Højesteret Dom i Vollsmosesagen
 Dom i Vollsmosesagen
 Sag 512/2007
 Højesteret har i dag afsagt dom i en sag, hvor tre personer ved nævningeting i landsretten var blevet dømt for forsøg på terrorisme efter straffelovens § 114, stk. 1, nr. 1 og 7, for i månederne op til den 5. september 2006 at have gjort forberedelser til fremstilling af en eller flere bomber til brug for en terrorhandling.
 Højesteret fandt ikke, at PET ́s brug af en civil agent havde været ulovlig, eller at der under sagens behandling for landsretten var begået rettergangsfejl, som kunne føre til ophævelse af landsrettens dom.
 Højesteret forhøjede landsrettens strafudmåling for alle de tre dømte, således at to af disse blev idømt 12 års fængsel, og én blev i dømt 5 års fængsel.
 Et mindretal på tre dommere stemte dog for at stadfæste landsrettens dom på henholdsvis 11, 11 og 4 års fængsel.
 Højesteret stadfæstede udvisningen af den ene af de dømte.
 Højesterets dom er begrundet således:
 ”Agentvirksomhed
 De særlige lovregler om agentvirksomhed i retsplejelovens §§ 754 a-754 d gælder ikke ved efterforskning vedrørende bl.a. straffelovens § 114 om terrorisme, jf. retsplejelovens § 754 e. Det følger imidlertid af dansk rets almindelige retsprincipper, at også anvendelse af en agentaktion i forbindelse med sådan efterforskningsvirksomhed er betinget af, at der foreligger fornøden mistanke, ligesom aktionen ikke må bevirke en forøgelse af lovovertrædelsens omfang eller grovhed.
 Efter det, der er oplyst om LHs agentvirksomhed, finder Højesteret, at den i det hele har opfyldt de nævnte betingelser. Der er således ikke grundlag for at anse den for ulovlig.
 Om forsvarerens adgang til aktindsigt hedder det i Højesterets kendelser af 28. oktober 2004 (UfR 2005 s. 383) og 6. december 2006 (UfR 2007 s. 727):
 ”Efter retsplejelovens § 729 a, stk. 3, har forsvareren adgang til at gøre sig bekendt med det materiale, politiet har tilvejebragt til brug for den sag, som sigtelsen eller tiltalen angår. Dette gælder uden hensyn til materialets betydning for sagen.
 De oplysninger, som advokat ... som forsvarer for tiltalte har anmodet om aktindsigt i, er ikke tilvejebragt af politiet til brug for den sag, som tiltalen angår. Efter forarbejderne til bestemmelsen sammenholdt med Den Europæiske Menneskerettighedskonventions art. 6 omfatter forsvarerens adgang til aktindsigt imidlertid alt materiale, som er af betydning for sagen, uanset om det er tilvejebragt til brug for den pågældende sag.”
 Den meddelerakt, som Politiets Efterretningstjeneste løbende har udarbejdet vedrørende det ”radikale islamiske miljø i Odense”, er blevet til som et led i tjenestens efterretningsvirksomhed. Forsvarernes adgang til aktindsigt omfatter derfor ikke alle oplysninger i meddelerakten, men kun oplysninger i den, som er tilvejebragt til brug for straffesagen mod de tiltalte, eller som er af betydning for denne.
 Under sagens behandling for landsretten erklærede forsvarerne, at der kunne ske udeladelse af oplysninger om LHs familiemæssige forhold, om vidnebeskyttelsen af LH og om den tekniske fremgangsmåde ved aflytning og lignende samt af tekstafsnit, noter og henvisninger til fodnoter vedrørende Politiets Efterretningstjenestes interne forhold, herunder registre. Disse oplysninger kan da heller ikke anses for at være tilvejebragt til brug for straffesagen mod de tiltalte eller for at være af betydning for denne.
 I anledning af forsvarernes begæring under nævningesagen om at få adgang til at gøre sig bekendt med udstregede oplysninger i meddelerakten fra LH vedrørende muligt strafbare forhold, som involverer andre end de tiltalte, har landsrettens 5. afdeling – med adgang til hele nævningesagens materiale – gennemgået det udstregede i meddelerakten ved at sammenholde et eksemplar med overstregninger med et eksemplar uden. Afdelingen har på dette grundlag i kendelsen af 5. november 2007 konstateret, at der efter en nøje gennemgang ikke i de udeholdte oplysninger findes oplysninger fra LH vedrørende eventuelt strafbare forhold, som involverer andre end de tiltalte, og som er tilvejebragt til brug for straffesagen mod de tiltalte, eller som i øvrigt har betydning for denne.
 Der er intet fremkommet for Højesteret, som giver grundlag for at tilsidesætte denne bedømmelse.
 Forsvarerne har således ikke under sagens behandling ved nævningetinget været afskåret fra aktindsigt i oplysninger tilvejebragt til brug for straffesagen eller af betydning for denne. Højesteret tager derfor ikke de tiltaltes påstand om dommens ophævelse med henvisning til manglende aktindsigt til følge.
 Landsrettens 5. afdeling afholdt et retsmøde til behandling af spørgsmålet om aktindsigt efter retsplejelovens § 729 a, stk. 3. Forsvarerne i nævningesagen skulle derfor, jf. retsplejelovens § 748, stk. 2, have haft adgang til at deltage i retsmødet og til at kommentere anklagemyndighedens forelæggelse af straffesagen og redegøre for deres syn på aktindsigtsspørgsmålet efter denne bestemmelse. Efter oplysningerne om landsrettens gennemgang af det udstregede finder Højesteret imidlertid, at denne fejl har været uden betydning for afgørelsen af aktindsigtsspørgsmålet. Højesteret tager derfor heller ikke de tiltaltes påstand om dommens ophævelse med henvisning til manglende forsvarermedvirken ved behandlingen af aktindsigtsspørgsmålet til følge.
 Vidneførsel
 Under nævningesagens behandling ønskede tiltalte 2 yderligere et antal personer ført som vidner.
 For Højesteret har tiltalte 2 anført, at flere af de pågældende personer, som han begærede indkaldt som vidner, havde været sigtet og nogle varetægtsfængslet i sagen. Han har videre anført, at det gennem den afviste vidneførsel skulle have været godtgjort, at der ikke var det fornødne mistankegrundlag, da Politiets Efterretningstjeneste traf beslutning om at iværksætte agentaktionen.
 Hertil bemærker Højesteret, at det forhold, at en person har været sigtet eller varetægtsfængslet i en sag, ikke i sig selv kan begrunde, at en afhøring af den pågældende som vidne skulle være af betydning for den sag, hvori der er rejst tiltale. Det fremgår endvidere af det, der er anført foran om anvendelsen af LH som agent, at der var det fornødne mistankegrundlag, da agentvirksomheden blev iværksat. Der er heller ikke i øvrigt fremkommet oplysninger, som giver grundlag for at anse tiltalte 2 for afskåret fra vidneførsel af betydning for sagen ved landsrettens afgørelse herom.
 På denne baggrund tager Højesteret ikke tiltalte 2 ́s påstand om ophævelse af dommen med henvisning til, at hans begæring om vidneførsel ikke blev imødekommet fuldt ud, til følge.
 Retsbelæring
 Højesteret har gennemgået den retsbelæring, som retsformanden gav i nævningetinget. Der er intet grundlag for at anse den for urigtig, mangelfuld eller ukorrekt, heller ikke for så vidt angår det, der blev sagt om det mistankegrundlag, der udløste beslutningen om iværksættelse af en agentaktion, eller om agentens troværdighed. Der er således heller ikke grundlag for at tage tiltalte 2 ́s påstand om dommens ophævelse med henvisning til retsbelæringen til følge.
 Efter det, der er anført foran om lovligheden af agentvirksomheden, finder Højesteret, at der ikke med henvisning til agentvirksomhed er grundlag for strafbortfald eller -nedsættelse.
 Fire dommere – Børge Dahl, Poul Søgaard, Jon Stokholm og Michael Rekling – udtaler:
 De tiltalte er fundet skyldige i forsøg på terrorisme efter straffelovens § 114, stk. 1, nr. 1 og 7, og det skal efter de i nævningetinget stillede hovedspørgsmål ved straffens fastsættelse lægges til grund, at de har villet foretage bombesprængning og manddrab af en karakter, som kunne tilføje Danmark eller et andet land alvorlig skade, med forsæt til at skræmme en befolkning i alvorlig grad eller uretmæssigt at tvinge danske eller udenlandske myndigheder til at foretage eller undlade at foretage en handling eller at destabilisere eller ødelægge et lands grundlæggende politiske, forfatningsmæssige, økonomiske eller samfundsmæssige strukturer.
 Det hedder i forarbejderne til straffelovens § 114, jf. Folketingstidende 2001-02, 2. samling, tillæg A, s. 843, bl.a.:
 ”Rammeafgørelsens artikel 1 forpligter medlemsstaterne til at kriminalisere en række forsætlige handlinger som terrorhandlinger. De opregnede handlinger er alle strafbare efter gældende dansk ret. Foretages en af de i artikel 1 opregnede handlinger på en måde, som må karakteriseres som terrorisme, fordi gerningsmanden har haft til hensigt at forstyrre samfundsordenen, indgår dette moment i straffens fastsættelse, jf. straffelovens § 80. Efter denne bestemmelse skal der ved straffens udmåling tages hensyn til lovovertrædelsens grovhed og til oplysninger om gerningsmandens person, herunder om hans almindelige personlige og sociale forhold, hans forhold før og efter gerningen samt hans bevæggrunde til denne. Det er utvivlsomt, at drab og lignende begået under omstændigheder, der gør, at forholdet kan betegnes som terrorisme, vil indgå med betydelig vægt i skærpende retning ved straffens fastsættelse.”
 Efter ordlyden af § 114, stk. 1, og bestemmelsens formål og forarbejder må terrorisme som selvstændig forbrydelse anses for i høj grad karakteriseret ved det særlige krav om forsæt til terrorisme. Det er efter vores opfattelse en naturlig følge heraf, at der også ved straffastsættelse for forsøg skal lægges betydelig vægt i skærpende retning på terrorismeforsættet.
 På denne baggrund finder vi, at udgangspunktet ved udmålingen af straffen for forsøg på terrorisme ved bombesprængning og manddrab må være en straf af fængsel i 12 år.
 For så vidt angår tiltalte 1 og 2 finder vi ikke fuldt tilstrækkeligt grundlag for at fravige udgangspunktet på 12 år i skærpende retning for nogen af dem.
 For så vidt angår tiltalte 3 har landsretten anført, at hans medvirken har været af underordnet karakter, og at han på et tidspunkt forsøgte at trække sig tilbage dog uden, at der har været tale om frivillig tilbagetræden fra forsøg. Han skal derfor idømmes en straf, der er væsentligt lavere end det nævnte udgangspunkt, men vi finder, at straffen – selv under de anførte formildende omstændigheder – ikke kan blive lavere end fængsel i 5 år.
 Vi stemmer herefter for, at såvel tiltalte 1 som tiltalte 2 straffes med fængsel i 12 år, og for at tiltalte 3 straffes med fængsel i 5 år.
 Tre dommere – Torben Melchior, Per Walsøe og Lene Pagter Kristensen – udtaler om strafudmålingen:
 Vi stemmer af de grunde, der er anført af landsretten, for at stadfæste landsrettens enstemmige strafudmåling, således at tiltalte 1 og 2 idømmes fængsel i 11 år og tiltalte 3 fængsel i 4 år.
 Efter stemmeafgivningen idømmes tiltalte 1 og 2 fængsel i 12 år og tiltalte 3 fængsel i 5 år.
 Højesteret tiltræder, at tiltalte 2 efter den begåede forbrydelses karakter og den idømte straf skal udvises med indrejseforbud for bestandig.
 Højesteret stadfæster herefter landsrettens dom med ændring af strafudmålingen som angivet.”
 Sidst opdateret: 10-04-2008


text:
Antoine Varlet (, 1 August 1893 – 17 November 1940) was a Belgian architect. He specialised in luxury apartment buildings in Beaux-Arts and later Art Deco styles.
 Biography
 Antoine Varlet was, with Michel Polak [fr] and Sta Jasinski [fr], one of the pioneers of apartment building construction in Brussels. His name appeared for the first time in the Brussels landscape in 1923 for an industrial complex at 42, rue de la Gare/Stationstraat in Etterbeek, in collaboration with his brother, the architect W. Varlet. Still in 1923, they renovated a neoclassical building together at 27, rue de l'Est/Ooststraat. In 1927, he signed his first apartment building at 110, avenue de Tervueren/Tervurenlaan.
 Varlet was a follower, like his colleague Pierre De Groef [fr], of the Beaux-Arts style in the middle of the Art Deco era. However, he quickly turned from 1929 onwards to an Art Deco style mixed with elements of Beaux-Arts. His specialty was makings buildings at street corners which give a wider perspective, a practice which has served as a precedent for many architects in Brussels since then. As he died young and did not participate after the war in the blossoming of apartment buildings, his work, which marks the Brussels landscape, has not yet been the subject of an in-depth study.
 Beaux-Arts era
 1927: Avenue de Tervueren/Tervurenlaan 110
 1928: Robert Schuman Roundabout 8–9
 1929: Avenue de Cortenbergh/Kortenberglaan 43, corner with Avenue de la Renaissance/Renaissancelaan 1, Beaux-Arts style
 Art Deco era
 Starting in 1929, his style became influenced by the then dominant Art Deco style, while still keeping many Beaux-Arts elements in his works: red or orange brick facades, bordered with white stones, forged iron doors, decorative low and high reliefs, which help mitigate a coldness that is sometimes found in Art Deco buildings. He thus created his own mix of styles.
 1929: Avenue de l'Hippodrome/Renbaanlaan 1, corner with Avenue des Klauwaerts/Klauwaartslaan 2, apartment building
 1930: Avenue Franklin Roosevelt/Franklin Rooseveltlaan 82–84, corner with Avenue de l'Orée/Zoomlaan, Art Deco style
 1931: Avenue Franklin Roosevelt 110, corner with Avenue des Scarabées/Keverslaan, Art Deco style
 1933: Avenue Louise/Louizalaan 105, corner with Rue Blanche/Blanchestraat, Art Deco style
 1934: Avenue Louise 142
 1935: Avenue de la Toison d'Or/Gulden Vlieslaan 66–66a, Art Deco style
 Rue de la Loi/Wetstraat 83
 See also
 List of Belgian architects
 References
 Further reading
 « Quelques immeubles de l'architecte A. Varlet », in : Perspectives, 1, 1937, pp. 44–46.
 Clarté, mensuel, n°11, Brussels, 1936, p. 11.
 Catalogue of buildings by architect A. Varlet, Ern. Thill, Brussels, 1936. Read online.
 Isabelle Douillet and Cécile Schaack, « L’avenue Franklin Roosevelt et le quartier du Solbosch : Considérations historiques, urbanistiques et architecturales », Inventaire du Patrimoine architectural, Bruxelles-Extensions Sud, 2006–2007. Read online.
 Isabelle Douillet and Cécile Schaack, « L’avenue Louise et les rues adjacentes : Considérations historiques, urbanistiques et architecturales », Inventaire du Patrimoine architectural, Bruxelles-Extensions Sud, 2006–2007. Read online .
 External links
 Works of Antoine Varlet in the « Patrimone monumental de Belgique »
 Catalogue of buildings by architect Antoine Varlet with interior pictures, 1936, 21 pages.
 Antoine Varlet on ReflexCity.net
 Antoine Varlet on pss-archi.eu
 Belgian architects
 Beaux Arts architects
 Art Deco architects
 1893 births
 1940 deaths


text:
 24.8.2013
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 C 245/3
 Tiesas (desmitā palāta) 2013. gada 4. jūlija spriedums (Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte (Itālija) lūgums sniegt prejudiciālu nolēmumu) — Fastweb SpA/Azienda Sanitaria Locale di Alessandria
 (Lieta C-100/12) (1)
 (Publiskā iepirkuma līgumi - Direktīva 89/665/EEK - Pārsūdzība publiskā iepirkuma līgumu jomā - Prasība, ko par lēmumu piešķirt līguma slēgšanas tiesības cēlis pretendents, kura piedāvājums nav ticis izraudzīts - Prasība, kas pamatota ar to, ka izvēlētais piedāvājums nav atbildis līguma tehniskajām specifikācijām - Izraudzītā pretendenta celta pretprasība, kas pamatota ar noteiktu līguma tehnisko specifikāciju neievērošanu šo iepriekš minēto prasību cēlušā pretendenta iesniegtajā piedāvājumā - Divi piedāvājumi, neviens no kuriem neatbilst līguma tehniskajām specifikācijām - Valsts judikatūra, kas paredz vispirms izskatīt pretprasību un, ja tā ir pamatota, atzīt pamatprasību par nepieņemamu, neizvērtējot to pēc būtības - Saderība ar Savienības tiesībām)
 2013/C 245/05
 Tiesvedības valoda — itāļu
 Iesniedzējtiesa
 Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte
 Lietas dalībnieki pamata procesā
 Prasītāja: Fastweb SpA
 Atbildētāja: Azienda Sanitaria Locale di Alessandria
 piedaloties: Telecom Italia SpA, Path-Net SpA
 Priekšmets
 Lūgums sniegt prejudiciālu nolēmumu — Tribunale Amministrativo Regionale per il Piemonte — Padomes 1989. gada 21. decembra Direktīvas 89/665/EEK par to normatīvo un administratīvo aktu koordinēšanu, kuri attiecas uz izskatīšanas procedūru piemērošanu, piešķirot piegādes un uzņēmuma līgumus valsts vajadzībām (OV L 395, 33. lpp.), kurā grozījumi izdarīti ar Direktīvu 2007/66/EK (OV L 335, 31. lpp.), interpretācija — Vienlīdzīgas attieksmes, nediskriminācijas un konkurences aizsardzības principi — Valsts judikatūrā izstrādāts noteikums, kurš paredz, ka valsts tiesa, izskatot prasību atcelt aktu, ar kuru piešķirtas publiskā iepirkuma līguma slēgšanas tiesības, un pretprasību ar mērķi apstrīdēt tāda pretendenta dalību publiskajā iepirkumā, kurš nav ticis izvēlēts un kurš ir pamatprasības iesniedzējs, var pieņemt nolēmumu par pamatlietas būtību tikai tad, ja pretprasība nav pamatota — Konkurss, kurā piedalās tikai divi pretendenti, kuri nav iesnieguši atbilstošus piedāvājumus
 Rezolutīvā daļa:
 Padomes 1989. gada 21. decembra Direktīvas 89/665/EEK par to normatīvo un administratīvo aktu koordinēšanu, kuri attiecas uz izskatīšanas procedūru piemērošanu, piešķirot piegādes un uzņēmuma līgumus valsts vajadzībām, ar grozījumiem, kas izdarīti ar Eiropas Parlamenta un Padomes 2007. gada 11. decembra Direktīvu 2007/66/EK, 1. panta 3. punkts ir jāinterpretē tādējādi, ka, ja izraudzītais pretendents, kurš ir ieguvis līguma slēgšanas tiesības un ir cēlis pretprasību, pārsūdzības procedūras ietvaros ir izvirzījis iebildi par nepieņemamību, kas ir pamatota ar šo pārsūdzību ierosinājušā pretendenta tiesību celt prasību neesamību, pamatojoties uz to, ka līgumslēdzējai iestādei tā iesniegtais piedāvājums bija jānoraida tā neatbilstības publiskā iepirkuma specifikācijās paredzētajām tehniskajām specifikācijām dēļ, minētais 1. panta 3. punkts liedz pēc iepriekšējas šīs iebildes par nepieņemamību izvērtēšanas atzīt šo prasību par nepieņemamu, nelemjot par to, vai gan izraudzītā pretendenta, kurš bija ieguvis līguma slēgšanas tiesības, iesniegtais piedāvājums, gan pretendenta, kurš ir cēlis pamatprasību, iesniegtais piedāvājums atbilda minētajām tehniskajām specifikācijām.
 (1) OV C 151, 26.5.2012.