type: other

text:
Úradná správa č. 15 zo dňa 8.10.2016: Slovenský futbalový zväz
 Úradná správa č. 15 zo dňa 8.10.2016
 Úradná správa SFZ č. 15 zo dňa 8.10.2016 na stiahnutie
 Oznamuje trénerom, že aktuálne znenie Smernice SFZ k vzdelávaniu trénerov (zo dňa 24.5.2016) je zverejnené na webstránke SFZ (Slovensko / Tréneri / Dokumenty) a bolo odoslané registrovaným trénerom aj cez ISSF.
 5. kolo: Prešov – Poprad 18.10. o 15:00, Ružomberok – Trenčín 18.10. o 17:30
 12. kolo: Trnava B – Žilina B 8.10. o 10:30
 7. kolo: Michalovce – Trenčín (zmena HP na UT), Senica – Ružomberok 9.11. o 13:00
 8. kolo: Nitra – Žilina 14.10. o 14:00
 9. kolo: Košice – D. Streda o 14:30, Slovan – Žilina 19.10. o 14:00
 10. kolo: Senica – B. Bystrica 26.10. o 14:00, Michalovce – Trnava 26.10. o 14:00, Prešov – Košice 27.10. o 14:00, Slovan – Podbrezová 28.10. o 14:00
 11. kolo: B. Bystrica – Michalovce 4.11. o 14:00
 13. kolo: B. Bystrica – Ružomberok 18.11. o 13:00
 7. kolo: Trenčín – Senica o 13:00/15:15, Prešov – Podbrezová (zmena HP na UT)
 10. kolo: B. Bystrica – Michalovce 28.10. o 12:00/14:15
 12. kolo: Nitra – D. Streda 11.11. o 12:00/14:15
 7. kolo: Podbrezová – JUVENTUS ZA (UT Podbrezová–Skalica – zmena HP)
 10. kolo: Pohronie – Podbrezová 26.10. o 14:00/16:00, Námestovo – JUPIE 27.10. o 10:00/12:00, Trnava – Púchov 28.10. o 10:00/12:00, Senica – Karlova Ves 28.10. o 11:00/13:00, Stropkov – Prešov 28.10. o 10:00/12.00
 11. kolo: Karlova Ves – Nitra (UT Molecova – zmena HP), JUPIE – Pohronie 6.11. o 14:00/16:00
 12. kolo: Nitra – Inter 13.11. o 12:30/14:30, B. Bystrica – Ružomberok 13.11. o 10:00/12:00
 13. kolo: Karlova Ves – Petržalka (UT Molecova – zmena HP)
 7. kolo: Petržalka – Inter 9.10. o 10:00/11:30 (UT Sklodowská – zmena HP)
 10. kolo: Inter – Slovan 28.10. o 10:00/11:30, Prešov – Stropkov 28.10. o 10:00/11:30, Karlova Ves – Nitra 8.11. o 12:00/14:00 (UT Molecova – zmena HP)
 11. kolo: B. Bystrica – JUPIE 6.11. o 10:00/11:30
 12. kolo: JUPIE – Pohronie 13.11. o 15:00/16:30, Karlova Ves – D. Streda (UT Molecova – zmena HP)
 Na základe správ DS, za nedodržiavanie nariadení R-RS a SP pri organizácii svojich domácich stretnutí, odstupuje na riešenie DK SFZ tieto FK II. ligy mužov: MFK Lokomotíva Zvolen (9. kolo), FK Dukla B. Bystrica a AFC Nové Mesto n. Váhom (11. kolo). Všetky FK opätovne upozorňuje na dodržiavanie nariadení R-RS a SP pri organizácii svojich domácich stretnutí.
 II. LIGA ŽENY – skupina A
 10. kolo: Trnava A – Trnava B 28.10. o 15:00
 II. LIGA ŽENY – skupina B
 6. kolo: Považská Bystrica – L. Mikuláš 8.10. o 10:00 (HP: UT)
 Vylúčený po ČK. Disciplinárna sankcia (DS) – nepodmienečné pozastavenie výkonu športu, podľa čl. 9/2bii DP:
 U244: Ivan Špaček (AS Trenčín, I. LSD U19), vylúčený za HNS – sotenie súpera v jasnej gólovej príležitosti v PÚ. DS – pozastavenie výkonu športu na 1 súťažné stretnutie, podľa čl. 45/1, 2a DP, od 28.9.
 U245: Ondrej Neoveský (MFK Skalica, II. liga)
 U246: Michal Horodník (Partizán Bardejov, II. liga)
 U247: Samuel Čapkovič (FC Nitra, I. LMD U16)
 U248: Dávid Martin (FK Dukla B. Bystrica, I. LSŽ U14 – stred), všetci od 2.10.
 U249: Patrik Vajda (ŽP Šport Podbrezová), od 2.10.
 U250: Pavol Šupka (AFC N. Mesto n. Váhom).
 U251: Filip Tomovič (FC Spartak Trnava), obaja od 3.10.
 U252: Luiz Fernando Ferreira Maximiniano (FC ŠTK 1914 Šamorín)
 U253: Lukáš Zolvík (FC Spartak Trnava), obaja od 2.10.
 U254: FK Spišská Nová Ves (II. liga). Začína disciplinárne konanie a žiada klub o podrobné písomné stanovisko k HNS divákov (vhadzovanie predmetov na HP) v stretnutí 9. kola II. ligy FK Spišská Nová Ves – FC VSS Košice, podľa čl. 71/1, 3 a, b, c, d a čl. 74/1,4 DP, do 13.10.
 U255: FC VSS Košice (II. liga). Začína disciplinárne konanie a žiada klub o podrobné písomné stanovisko k HNS divákov (vhadzovanie predmetov na HP) v stretnutí 9. kola II. ligy FK Spišská Nová Ves – FC VSS Košice, podľa čl. 71/1, 3 a, b, c, d a čl. 74/1,4 DP, do 13.10.
 U256: MŠK Rimavská Sobota (II. liga). Berie na vedomie správu delegáta zo stretnutia 9. kola II. ligy MŠK R. Sobota – MFK Tatran L. Mikuláš, bez prijatia DS.
 U257: Tomáš Juriš (FC Spartak Trnava). Berie na vedomie žiadosť o zmenu DS a podľa čl. 41/1 DP, podmienečne upúšťa od výkonu zvyšku DS (1 týždeň) a určuje skúšobnú dobu do 31.3.2017.
 U258: AS Trenčín (Fortuna liga). Berie na vedomie stanovisko klubu k U224 a na základe správy delegáta, za HNS divákov (vulgárne pokriky, použitie pyrotechniky) v stretnutí 10. kola FL AS Trenčín – ŠK Slovan Bratislava futbal, podľa čl. 58/2a, b DP, ukladá DS – finančnú pokutu 750 €, podľa čl. 12/6 a čl. 58/ 3 DP.
 U259: MŠK Žilina (Fortuna liga). Berie na vedomie stanovisko klubu k U225 a rozhodla tak, ako je uvedené v U262.
 U260: FC ViOn Zlaté Moravce–Vráble (Fortuna liga). Berie na vedomie stanovisko klubu k U226 a rozhodla tak, ako je uvedené v U262.
 U261: KR SFZ. Berie na vedomie analýzu priestupku so zranením hráča Viktora Pečovského a rozhodla tak, ako je uvedené v U262.
 U262: Tihomir Kostadinov ( FC ViOn Zlaté Moravce–Vráble, Fortuna liga). Berie na vedomie stanovisko hráča k U228. Ruší ochranné opatrenie, uložené v U228 a za HNS (podrazenie súpera nadmernou silou), podľa čl. 45/1 DP, ukladá DS – pozastavenie výkonu športu na 3 mesiace s prerušením, podľa čl. 45/2b a čl. 17/8 DP, od 29.9.2016 do 28.2.2017.
 U263: Matúš Paukner (FC Spartak Trnava, Fortuna liga). Na základe uznesenia U114 a stanoviska Legislatívno–právnej a etickej komisie SFZ, za porušenie Stanov SFZ, podľa čl. 64/1a DP, s poukazom na čl. 13/1 Stanov SFZ, ukladá DS - finančnú pokutu 500 €, podľa čl. 12/2 a čl. 64/3 DP.
 U264: FC Nitra. Na základe podnetu Šimona Šmehyla, v zast. Mgr. Tomáš Žiak, vyzýva klub na predloženie potvrdenia o uskutočnení úhrady úrokov z omeškania, na základe uznesenia Komory SFZ pre riešenie sporov, č. k. KS/3/2016, ktoré nadobudlo právoplatnosť dňa 19.8.2016 a vykonateľnosť dňa 3.9.2016. V prípade nesplnenia uložených povinností, pristúpi k uloženiu DS, v zmysle ustanovení DP.
 U265: Žiada odborné komisie SFZ o zasielanie podnetov na rokovanie komisie písomnou formou alebo formou elektronickej pošty, na e-mailovú adresu dk@futbalsfz.sk.
 Najbližšie zasadnutie komisie sa uskutoční 13.10. od 15:00 v sídle SFZ.
 Oznamuje termín konania seminára rozhodkýň SR: 4. – 6.11. v L. Mikuláši. Pozvánky a program budú zaslané elektronickou poštou.
 Oznamuje termín konania seminára TOP asistentov rozhodcov SFZ: 11. – 13.11. v Tatranskej Lomnici. Pozvánky a program budú zaslané elektronickou poštou.
 Ospravedlnenia: Leško od 2.10., do prihlásenia, Libiak 22. – 23.10., Drobec 15.10., Halíček 5.10., 20. – 21.10. a 28.10., Roszbeck 16. – 27.10., Kráľovič 3. – 4.11. a 2.12., Špaček PN od 4.10., do prihlásenia, Bobko 22.10., Hancko 29. – 30.10., Poracký 30.10.
 Úsek pozorovateľov rozhodcov - ospravedlnenia: Kopča 21. – 22.10.
 Upozorňuje delegátov zväzov SFZ a riadiace orgány delegátov RFZ a ObFZ, že dňa 27.9.2016 bola vykonaná zmena Správy delegáta zväzu – prvá časť v ISSF. Jej nová verzia reaguje na zmeny športových a zákonných noriem, ako aj na nové hodnotenie Fair play správania sa družstiev počas stretnutí a celej súťaže, resp. súťaží. Spracovanie novej správy DZ bolo prezentované zástupcom KRaD RFZ na seminári v Červenom Kláštore, dňa 25.6.2016, ako aj zaslaním materiálu k tejto problematike.
 So zmenou Správy delegáta zväzu – prvej časti, úzko súvisí aj hodnotenie Fair play, ktoré má nové parametre a hodnotenia v zmysle Smernice pre hodnotenie Fair play v podmienkach SFZ. Smernica pre hodnotenie Fair play je zverejnená na http://www.futbalsfz.sk/legislativa/ predpisy-sfz/smernice a je potrebné ju praktizovať v zápasovej praxi. Súťaž vo Fair play sa verejne prezentuje cestou tabuľky uverejnenej na Futbalnete a je priamym výstupom hodnotenia správania sa družstiev delegátmi zväzov. Z tohto dôvodu je žiaduci zodpovedný a spravodlivý prístup k tomuto hodnoteniu. Hodnotenie je potrebné vykonávať objektívne v spolupráci všetkých DO na stretnutí.
 Žiada všetky dotknuté osoby, ktoré budú spracovávať Správu delegáta zväzu - prvú časť, aby v „testovacej dobe“ (do 28.10.2016), po zistení akýchkoľvek problémov pri jej spracovaní, podali plnohodnotnú informáciu s popisom problému na e-mailovú adresu kosicar.frantisek@gmail.com. Po tomto termíne sa vyhodnotí testovacia doba a odstránia sa prípadné problémy, aby Správa mohla plnohodnotne fungovať. Za túto aktivitu všetkým spracovateľom ďakujeme.
 Ospravedlnenia: Tomášová 15. – 16.10., Schneider 19.10.
 v zmysle čl. B/3/J RS 2016/2017 súhlasí s dohrávkou stretnutia 5. kola 1. SLF medzi FK Dragons Podolie a Across Pinerola Bratislava v termíne 4.11.2016 a zároveň, na základe predloženej dohody družstiev, súhlasí so zmenou poradia stretnutí 5. a 14. kola 1. SLF;
 v zmysle článku B/5/m RS 2016/2017 odstupuje na DK SFZ družstvo 4 FSC FTVŠ UK Bratislava, za nesplnenie povinnosti v zmysle článku B/5/l RS 2016/2017 (nezaslanie videozáznamu zo stretnutia 3. kola);
 oznamuje, že číslo bankového účtu pre potreby realizácie finančných transakcií, podľa C/1/e a C/4/a RS 2016/2017 je SK81 0900 0000 0051 1865 0036.
 Delegovanie R a D na 5. kolo 1. SLF: 14.10. o 19:30 Slov-matic FOFO Bratislava - Wild Boys ́02 Bratislava (Fischer, Šlapka, Krchňavý, TV ESO), o 20:00 MIBA B. Bystrica - MFK Tupperware N. Zámky (Behančin, Wojčík, Jablonický), o 20:15 Futsal Team Levice - ŠK Makroteam Žilina (Budáč P. st, Szkokan, Kubinec), o 20:30 4 FSC FTVŠ UK Bratislava - MFsK Nitra (Bohun, Matula, Budáč).
 Slovenský futbalový zväz pripravuje v dňoch 25. – 26.10.2016 školenie (odbornú prípravu) pre hlavných usporiadateľov a bezpečnostných manažérov futbalových klubov. Odborná príprava obsahuje teoretickú a praktickú prípravu, zameranú na získanie vedomostí, schopností a zručností v týchto oblastiach: - právna úprava súvisiaca s organizovaním podujatí; - verbálna a neverbálna komunikácia; - základné vedomosti a praktické zručnosti potrebné pre poskytnutie prvej pomoci; - základné vedomosti a praktické zručnosti potrebné pre zabezpečenie požiarnej ochrany; - praktické riešenie núdzových situácií a modelových situácií.
 Skúška sa skladá z písomného testu a ústnej časti. Ústna časť skúšky sa vykonáva až po úspešnom absolvovaní písomnej časti, pred komisiou, ktorej členov vymenúva a odvoláva SFZ. Členmi komisie sú príslušník Policajného zboru, zástupca obce, zástupca SFZ, prípadne ďalšie odborne spôsobilé osoby. Po úspešnom vykonaní skúšky bude uchádzačovi vydané osvedčenie hlavného usporiadateľa a bezpečnostného manažéra. Informácia s pozvánkou, záväznou prihláškou a potrebnými potvrdeniami sa nachádza na webstránke www.futbalsfz.sk / sfz / oficialne-spravy.
 Všetky platné predpisy (poriadky, organizačné pokyny, smernice a iné predpisy) SFZ sú verejne prístupné na nasledovných adresách:
 www.futbalsfz.sk/legislativa/predpisy-sfz.html
 www.futbalsfz.sk/legislativa/predpisy-sfz/poriadky.html
 www.futbalsfz.sk/legislativa/predpisy-sfz/smernice.html
 www.futbalsfz.sk/legislativa/predpisy-sfz/organizacne-pokyny.html
 Úradná správa č. 17 zo dňa 22.10.2016
 Úradná správa č. 16 zo dňa 15.10.2016
 Úradná správa č. 14 zo dňa 1.10.2016
 Úradná správa č. 13 zo dňa 24.9.2016


text:
VSL sklep II Cp 3273/2012
 ECLI:SI:VSLJ:2012:II.CP.3273.2012
 VSL0067983
 zavrženje ugovora zoper plačilni nalog - postopek osebnega stečaja
 Ugovorna navedba, ki jo podaja pritožnik tudi v pritožbi, da je v postopku osebnega stečaja, ni razlog, zaradi katerega je dopustno vložiti ugovor.
 1.Sodišče prve stopnje je z izpodbijanim sklepom zavrglo ugovor tožene stranke zoper plačilni nalog.
 2.Zoper sklep se pritožuje tožena stranka iz vseh zakonskih pritožbenih razlogov. Navaja, da je izpodbijani sklep nepravilen in nezakonit. Sodišče bi moralo pravdni postopek prekiniti, ker je nad toženo stranko začet postopek osebnega stečaja. Prav tako bi sodišče moralo o ugovoru odločiti vsebinsko, ne pa ga zavreči.
 4.Prvostopenjsko sodišče je z izpodbijanim sklepom zavrglo ugovor tožene stranke, ker tožena stranka plačilnega naloga ni izpodbijala iz dovoljenega razloga. Prvostopenjsko sodišče se je pri svoji odločitvi pravilno oprlo na določilo 34.a člena Zakona o sodnih taksah (1), ki v prvem odstavku 34.a člena določa iz katerih razlogov je mogoče vložiti ugovor zoper plačilni nalog. Nalaga tudi, da je ugovoru vloženemu iz razlogov, ker je taksa že plačana, ali da je sodišče takso napačno odmerilo, potrebno priložiti potrdilo o opravljenem plačilu. Nič od navedenega v danem primeru ni izpolnjeno. Ugovorna navedba, ki jo podaja pritožnik tudi v pritožbi, da je v postopku osebnega stečaja, ni razlog, zaradi katerega je dopustno vložiti ugovor. To je pravilno upoštevalo že prvostopenjsko sodišče v izpodbijanem sklepu in ravnalo pravilno, ko je ugovor zavrglo.
 5.Pritožnik razloge, na katere je argumentirano odgovorilo že prvostopenjsko sodišče v izpodbijanem sklepu, v pritožbi ponavlja in ne navaja nobenih drugih utemeljenih razlogov, ki bi izpodbili pravilnost izpodbijanega sklepa.
 6.Ker uveljavljani pritožbeni razlogi niso podani, niti niso podani pritožbeni razlogi, na katere je potrebno paziti po uradni dolžnosti, je bilo potrebno pritožbo zavrniti in izpodbijani sklep potrditi (2. točka 365. člena Zakona o pravdnem postopku (2)).
 (1) Uradni list RS št. 37/2008, 79/2010, v nadaljevanju ZST-1.
 (2) Uradni list RS št. 26/99 do 45/2008, v nadaljevanju ZPP).
 ZST-1 člen 34a.
 VSL Sklep II Cp 2065/2019
 P2RvYy0yMDEyMDMyMTEzMDUxMzIy


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Ważna informacja prawna
 |
 21994A0625(02)
 Dziennik Urzędowy L 158 , 25/06/1994 P. 0022 - 0023 Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 13 Tom 26 P. 0096 Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 13 Tom 26 P. 0096
 PROTOKÓŁ DO KONWENCJI W SPRAWIE OPRACOWANIA FARMAKOPEI EUROPEJSKIEJPreambułaPAŃSTWA CZŁONKOWSKIE RADY EUROPY, które są Stronami Konwencji w sprawie Opracowania Farmakopei Europejskiej z dnia 22 lipca 1964 roku, sporządzonej w ramach Częściowego Porozumienia w sprawach Socjalnych i Opieki Zdrowotnej Rady Europy, zwanej dalej "Konwencją".uwzględniając Konwencję, w szczególności postanowienia jej artykułu 1,zważywszy, że Europejska Wspólnota Gospodarcza przyjęła postanowienia, w szczególności w postaci dyrektyw, mające zastosowanie względem spraw, których dotyczy Konwencja; Europejska Wspólnota Gospodarcza jest właściwą władzą w tej dziedzinie;zważywszy w związku z tym, że w celu wykonania artykułu 1 Konwencji konieczne jest, aby Europejska Wspólnota Gospodarcza miała możliwość stania się Stroną Konwencji;zważywszy, że w tym celu konieczne jest dokonanie zmiany niektórych postanowień Konwencji,UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Termin "delegacje narodowe" w artykule 3 i artykule 5 ustęp 1 Konwencji zastępuje się wyrazem "delegacje".Artykuł 2W art. 5 Konwencji ust. 3 otrzymuje brzmienie:"3. Komisja wybiera przewodniczącego spośród swoich członków w głosowaniu tajnym, większością dwóch trzecich głosów delegacji. Kadencja przewodniczącego oraz zasady regulujące jego ponowny wybór są ustalane w regulaminie Komisji. W czasie sprawowania urzędu przewodniczący nie jest członkiem żadnej delegacji.".Artykuł 3Artykuł 7 Konwencji otrzymuje brzmienie:"1. Każda delegacja narodowa jest uprawniona do jednego głosu.2. We wszystkich sprawach technicznych, w tym kolejności, w jakiej opracowywane są monografie określone w artykule 6, decyzje Komisji podejmowane są jednomyślnie w głosowaniu, w którym biorą udział delegacje uprawnione do głosowania, przy większości delegacji krajowych uprawnionych do zasiadania w Komisji.3. Wszystkie pozostałe decyzje Komisji podejmowane są większością trzech czwartych oddanych głosów. Podejmując te decyzje, od czasu wejścia w życie Konwencji w odniesieniu do Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej, delegacja Wspólnoty głosuje w imieniu delegacji Państw Członkowskich Wspólnoty. Delegacja Wspólnoty posiada wtedy liczbę głosów równą liczbie delegacji Państw Członkowskich Wspólnoty.Jednakże gdy jedna z Umawiających się Stron samodzielnie posiada wymaganą większość, Umawiające się Strony renegocjują zasady głosowania nie wcześniej niż w pięć lat po wejściu w życie Protokołu, na wniosek jednej ze Stron, skierowany do Sekretarza Generalnego Rady Europy.".Artykuł 4W art. 10 Konwencji dodaje się ust. 3 w brzmieniu:"3. Warunki finansowego udziału Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej ustala się w umowie zawartej przez Umawiające się Strony.".Artykuł 51. W art. 12 Konwencji dodaje się nowy ust. 3 w brzmieniu:"3. Europejska Wspólnota Gospodarcza może przystąpić do niniejszej Konwencji.".2. Poprzedni ust. 3 art. 12 Konwencji otrzymuje oznaczenie ust. 4 tego samego artykułu.Artykuł 6W art. 13 Konwencji dodaje się nowy ust. 4 w brzmieniu:"4. Ustępy 1, 2 i 3 powyżej stosuje się z potrzebnymi zmianami do Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej.".Artykuł 71. Niniejszy Protokół zostaje otwarty do podpisu przez Państwa Członkowskie Rady Europy, które podpisały Konwencję lub przystąpiły do niej i które wyraziły zgodę na podporządkowanie się niniejszemu Protokołowi:a) podpis bez zastrzeżeń odnośnie do ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia; albob) podpis do potwierdzenia przez ratyfikację, przyjęcia lub zatwierdzenia, po którym następuje ratyfikacja, przyjęcie lub zatwierdzenie.2. Państwo Członkowskie Rady Europy ma prawo podpisać bez zastrzeżeń w celu ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia lub złożyć instrument ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia, jedynie pod warunkiem że równocześnie jest lub staje się Stroną Konwencji.3. Każde Państwo niebędące Członkiem Rady Europy, które przystąpiło do Konwencji, może również przystąpić do niniejszego Protokołu.4. Dokumenty ratyfikacyjne, przyjęcia lub zatwierdzenia składa się u Sekretarza Generalnego Rady Europy.Artykuł 8Niniejszy Protokół wchodzi w życie w pierwszym dniu miesiąca następującego po zakończeniu okresu jednego miesiąca po dacie, w której wszystkie Strony Konwencji wyraziły zgodę na podporządkowanie się Protokołowi zgodnie z postanowieniami art. 7.Artykuł 9Sekretarz Generalny Rady Europy powiadamia Państwa Członkowskie Rady oraz wszelkie inne Umawiające się Strony Konwencji oraz Europejską Wspólnotę Gospodarczą o:a) złożeniu podpisów;b) złożeniu wszelkich instrumentów ratyfikacyjnych, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia;c) każdej dacie wejścia w życie niniejszego Protokołu zgodnie z art. 8;d) wszelkich innych działaniach, powiadomieniach lub komunikatach odnoszących się do niniejszego Protokołu.Na dowód powyższego niżej podpisani, posiadający należyte pełnomocnictwa do takiej czynności, podpisali niniejszy Protokół.Sporządzono w Strasburgu, dnia 16 listopada 1989 roku, w językach angielskim i francuskim, przy czym oba teksty są na równi autentyczne, w jednym egzemplarzu, który zostaje złożony w archiwum Rady Europy. Sekretarz Generalny Rady Europy przekazuje poświadczone kopie do każdego Państwa Członkowskiego Rady Europy i do wszystkich pozostałych Umawiających się Stron Konwencji oraz do Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej.--------------------------------------------------


type: wikipedia

text:
Съдиево е село в Югоизточна България. То се намира в община Нова Загора, област Сливен.
 География
 Съдиево се намира в средна Горнотракийска низина, на 8 км след Нова Загора по пътя за Сливен.
 История
 След обособяването си като село, през 1885 г., поселището носи името Кадъкьой. След Освобождението то има статут на община. От 21.12.1906 г., с указ 462 се преименува на Източно Съдиево. На 14.08.1934 г., с м.з. 2820 селото се преименува на Съдиево.
 До 1956 г. се намира в околия Нова Загора, окръг Стара Загора и е община.
 От 1935 г. до 1938 г., при кмет Севко Станев, кметството е на подчинение на с. Коньово, което е общински център. След тази година селото възстановява статута си на община.
 От 1979 г. община става гр. Нова Загора и селото се обособява като отделно кметство.
 Сега с. Съдиево е отделно кметство в община Нова Загора, област Сливен.
 Религии
 Църква „Св. Иван Рилски“
 Обществени институции
 Кметство
 Читалище „Никола Вапцаров“
 Основно училище „Христо Ботев“
 Културни и природни забележителности
 Източно от селото, в съседство със селския каптаж, нивата на Ставри Тодоров от с. Научене е заета от селищната могила Тилки Юк (Лисича могила). В нея са открити са фрагменти от глинени съдове, глинени идоли и печати, хромели, бойни топки, бойни брадви с дупки, кремъчни ножове от каменномедната епоха.
 Размери на могилата: диаметър 100 крачки, височина 7 м.
 Южно от каптажа на селския водопровод, в нивата на Атанас Димитров от с. Научене се намира малка селищна могила, колония на Лисича Могила. В нея са открити фрагменти от глинени съдове, колелца, кремъчни ножове и др. – от същата епоха. Размери на могилата: диаметър 50 крачки, височина 1,5 м.
 Североизточно от селото се намират повече от девет тракийски некрополни могили. От по-специална значимост е разположената на север от Съдиево Злата могила, в която е открито погребение на тракийски благородник. Открити са две цялостно запазени тракийски колесници, заровени заедно с 8 елитни коня и други жертвени животни.
 Редовни събития
 Празник на селото е 19 октомври – храмов празник на църквата.
 Други
 Села в област Сливен
 Населени места в община Нова Загора


text:
Barbara Tennant (Londres, Inglaterra, 19 de maio de 1892 - 18 de março de 1982) foi uma atriz inglesa. Ela apareceu em mais de cem filmes mudos entre 1912 e 1928.
 Biografia
 Barbara nasceu em Londres e começou a se apresentar lá. Ela se mudou para a América do Norte como uma jovem atriz e dançarina com a companhia Ben Greet, e morou em Montreal enquanto fazia turnês em várias produções teatrais.
 Carreira
 Barbara apareceu em mais de uma cem filmes mudos, muitos deles curtas produções, entre 1912 e 1928. Seu primeiro filme foi Chamber of Forgetfulness (1912), e seu último crédito foi em A Jim Jam Janitor (1928). Outras aparições notáveis foram como Maid Marian em uma adaptação de Robin Hood (1912) com Alec B. Francis e George Larkin; em Into the Wilderness (1914) e The Price of Malice (1916), ambos dirigidos por Oscar AC Lund; como o personagem-título em M'Liss (1915), baseado em uma história de Bret Harte; The Better Wife (1919), estrelado por Clara Kimball Young; em Capitão Janeiro (1924), estrelado por Baby Peggy; e em The Devil Dancer (1927), com Anna May Wong.
 Barbara trabalhou no Eclair Studios em Fort Lee, New Jersey, entre 1911 e 1915. Em 1919, ela estava morando em Los Angeles, trabalhando com o produtor Jesse Hampton. Ela ficou doente por alguns anos, efetivamente encerrando o ímpeto de sua carreira, embora tenha voltado em 1922, e ela apareceu em filmes até 1931. "Eu amo tudo isso", explicou ela. "Eu não posso deixar isso."
 Filmes nas notícias
 Tennant participou de um dos primeiros filmes rejeitados pelo British Board of Film Classification em 1913, quando estrelou como a Virgem Maria em The Crimson Cross, aparentemente violando as regras sobre a representação de figuras religiosas.
 Em 2011, o governo russo apresentou dez filmes mudos americanos, antes considerados perdidos, para a Biblioteca do Congresso. Um desses filmes, Circus Days (1923), estrelou Tennant e Jackie Coogan.
 Filmografia parcial
 Robin Hood (1912)
 Lady Babbie (1913)
 The Closed Road (1916)
 What Every Woman Wants (1919)
 The Better Wife (1919)
 The Golden Gallows (1922)
 The Infidel (1922)
 The Masquerader (1922)
 Bulldog Courage (1922)
 The Love Gambler (1922)
 Thelma (1922)
 Deserted at the Altar (1922)
 The Drug Traffic (1923)
 Circus Days (1923)
 The Old Fool (1923)
 Poisoned Paradise: The Forbidden Story of Monte Carlo (1924)
 Captain January (1924)
 The Street of Tears (1924)
 You Can't Get Away with It (1924)
 Borrowed Finery (1925)
 Hearts and Spangles (1926)
 The Wreck (1927)
 Your Wife and Mine (1927)
 The Clown (1927)
 The Devil Dancer (1927)
 Possessed (1931)
 Ligações externas
 Um clipe de The Divorce Dodger (1926), de Mack Sennett, com Barbara Tennant, no Internet Archive.
 Atrizes do Reino Unido


text:
Бяла река е село в Южна България. То се намира в община Първомай, област Пловдив.
 География и икономика
 Село Бяла река (област Пловдив) се намира в Южен централен регион на България и е част от община Първомай. Намира се на 6 km югоизточно от Първомай.
 История
 Има сведения за селото още от тракийски времена. Старото село се е намирало на изток от днешното, в сегашните лозя. През кърджалийско време селяните много патили от разбойниците и се изселили на юг – в полите на Родопите, където се чувствали по-защитени, далеч от Цариградското шосе и по-близо до планината. Тогава възникнал проблема, че шосето остава без поддръжка (едно от задълженията дотогава на селяните). С нарочен ферман султана наредил селяните да се върнат край пътя, като се поема закрилата над селото от властта. Една част се върнали и построили новото село западно от руините на старото село и било кръстено Читака. Друга част не посмяла да се върне. Сега двете села (Бяла река и Православен) са само на два километра от център до център.
 Културни и природни забележителности
 Параклис аязмо „Свети Илия“
 Църква „Свети Димитър“
 Паметник (паметна плоча) на 2-ра гвардейска кавалерийска дивизия от Руската армия – освободила селото от османска власт
 Паметник на войниците от селото загинали през Втората световна война
 Основно училище „Любен Каравелов“
 Целодневна детска градина „Лилия“
 Читалище „Христо Смирненски 1929“
 Чешма с извираща минерална вода от дълбочина 80 метра
 Природна забележителност „Фосилни находки“
 С цел запазването на находището на фосилни находки от гръбначни животни, представители на хоботни бозайници, то е обявено за природна забележителност със Заповед No 36/11 януари 1968 г. на МГГП с обща площ 9100 ха, обхващащо поземлен и горски фонд в част от землищата на селата Поповица, Ахматово, Богданци, Селци Езерово, Бяла река и Православен, обл. Пловдивска. Най-често намирани в природната забележителност са единични кости, кътни и бивни зъби на мастодонти и дейнотериуми. Намирани са и кости на копитни бозайници.
 Защитена зона от Натура 2000 – „Марица-Първомай“
 Разположена е в землищата на с. Чалъково и с. Белозем – община Раковски, с. Селци, с. Поповица и с. Милево – община Садово, с. Виница, с. Градина, с. Крушево, с. Добри дол, с. Караджалово, с. Бяла река, гр. Първомай, кв. Любеново и кв. Дебър, гр. Първомай – община Първомай, област Пловдив, с. Великан, с. Ябълково, с. Скобелево и с. Сталево – община Димитровград, област Хасково, с. Зетьово, гр. Чирпан и с. Златна ливада – община Чирпан, област Стара Загора;
 Други
 В селото функционират:
 Клуб на пенсионера
 Група „Акорд“ (група за българска народна музика)
 Редовни събития
 Край селото, до параклиса аязмо „Свети Илия“ се провежда събор на Илинден – в събота и неделя, най-близкостоящи до 20 юли. Има поверие, че в нощта срещу Илинден, който е праведен в кладенеца вижда конете на св. Илия.
 Личности
 Илия Русев, български революционер от ВМОРО, четник при Иван Наумов - Алябака
 Иван Попов, член на Одринския окръжен революционен комитет 1904-1907 г.
 Сталю Бялков Иванов (Черкеза), участник в превземането на Одрин през Балканската война.
 дядо Толю, участник в превземането на Одрин през Балканската война.
 Делчо Василев – учител по професия, запасен офицер, партизански командир от бригада „Васил Коларов“, заместник командир (политически командир) на 10-а родопска дивизия от новосформираната (декември 1944 г.) Първа българска армия под командването на ген. Владимир Стойчев
 Димитър Аргиров – дълги години народен представител. Единственият партизански командир член на БЗНС. Лежал по затворите преди и след 9 септември 1944 г. заради политическите си убеждения.
 Бележки
 Села в област Пловдив
 Населени места в община Първомай


text:
UPRS Sodba I U 775/2017-29
 ECLI:SI:UPRS:2018:I.U.775.2017.29
 UP00011004
 Irena Grm (preds.), Lara Bartenjev (poroč.), Irena Polak Remškar
 javni razpis - sofinanciranje iz javnih sredstev - dodelitev podpore električni energiji - pravica do podpore - sprememba lastništva - stečaj - izpodbijanje pravnih dejanj - prekinitev postopka
 V obravnavanem primeru gre za postopek z eno stranko, kar ni sporno, saj je odsvojitev proizvodne naprave podlaga za odvzem podpore, odločanje o zahtevi novega lastnika proizvodne naprave pa je predmet novega upravnega postopka. Toženka bo zato na podlagi predložene dokumentacije morala najprej oceniti, ali je tožnik dokazal, da je lastnik predmetne sončne elektrarne. Kot že rečeno, je obstoj lastninske pravice pogoj za pridobitev podpore in mora obstajati že ob vložitvi vloge. Vidik zakonitosti prenosa lastninske pravice pa ni vprašanje obstoja pravice, obveznosti ali pravnega razmerja in ni del dejanskega stanja postopka za dodelitev podpore električni energiji.
 I. Tožbi se ugodi, sklepa Agencije za energijo št. 313-104/2016-9/351 z dne 26. 10. 2016 in št. 313-104/2016-14/351 z dne 16. 3. 2017 se odpravita in se zadeva vrne toženi stranki v ponovni postopek.
 1. Toženka je v obravnavani zadevi s sklepom št. 313-104/2016-9/351 z dne 26. 10. 2016 prekinila postopek dodelitve podpore električni energiji, proizvedeni iz obnovljivih virov energije za Sončno elektrarno PP solar SE19, ... (1. točka izreka) in tožniku naložila, naj v roku 30 dni od dokončnosti tega sklepa pri pristojnem sodišču vloži tožbo na ugotovitev lastninske pravice nad predmetno sončno elektrarno (2. točka izreka). S 3. točko izreka ga je opozorila, da bo postopek ustavila, če v odrejenem roku ne bo predložil dokazila o vloženi tožbi. S 4. točko je ugotovila, da posebni stroški z izdajo tega sklepa niso nastali. Ker tožnik v odrejenem roku ni predložil dokazila o vloženi tožbi, je toženka sklepom št. 313-104/2016-14/351 z dne 16. 3. 2017 postopek ustavila.
 2. V obrazložitvi kot pravno podlago za odločitev navaja tretji odstavek 151. člena Zakona o splošnem upravnem postopku (v nadaljevanju ZUP). Ugotavlja, da je bil postopek začet na tožnikovo zahtevo, ki v predpisanem roku ni predložil dokazila o vložitvi tožbe na ugotovitev lastninske pravice nad proizvodno napravo, zato je postopek ustavila.
 3. Tožnik se s tako odločitvijo ne strinja in v tožbi navaja, da je toženka nezakonito prekinila postopek odločanja v obravnavani zadevi. Pojasnjuje, da je v izvršilnem postopku, ki se je vodil pred Okrajnim sodiščem v Celju opr. št. VL 24693/2015 kupil 20 kompletov mikro (solarnih) elektrarn z vso pripadajočo opremo, med drugim tudi predmetno sončno elektrarno. Zadnji obrok kupnine je poravnal 6. 5. 2016, od izvršitelja pa je prejel dokument o prodaji nepremičnine z dne 10. 5. 2016, ki potrjuje, da je bila kupnina plačana v celoti. S tem je tožnik pridobil lastninsko pravico na predmetnih elektrarnah, ki jih ima tudi v posesti. Na podlagi tega je skladno z določili Energetskega zakona (v nadaljevanju EZ-1) 10. 5. 2016 toženko obvestil o spremembi lastništva, 17. 5. 2016 pa je vložil vlogo za dodelitev podpore električni energiji. Kolikor stečajna upraviteljica družbe A. d. o. o., meni, da je bila javna dražba nepravilna, mora to uveljavljati s pravimi sredstvi, sam pa je iz previdnosti v stečajnem postopku prijavil izločitveno pravico. Opozarja, da ga toženka naziva kot proizvajalca, torej lastnika proizvodnih naprav, zato je napotitev na pravdo nepotrebna in v nasprotju z zakonom. Poleg tega je bil stečajni postopek začet 31. 5. 2016, pred objavo sklepa o preizkusu terjatev pa tožnik tožbe na ugotovitev lastninske pravice oziroma tožbe na izločitev ni mogel vložiti. Meni, da bi toženka morala po prejemu dokumentacije, ki dokazuje, da je edini zakoniti lastnik vseh proizvodnih naprav, izdati odločbo o dodelitvi podpore. Sodišču zato predlaga, naj izpodbijano odločitev spremeni tako, da tožnikovi vlogi ugodi in mu dodeli podporo za električno energijo, podrejeno, naj zadevo vrne v ponovno odločanje. Hkrati uveljavlja povrnitev stroškov postopka.
 4. Toženka v odgovoru na tožbo navaja, da je po prejemu tožnikove vloge po uradni dolžnosti začela postopek preklica upravičenosti podpore dotedanjemu upravičencu. V tem postopku je bila s strani stečajne upraviteljice seznanjena, da prodaja v izvršilnem postopku pod opr. št. VL 24693/2015 do začetka stečajnega postopka ni bila izvedena do konca, saj kupnina ni bila plačana v celoti. To je ugotovilo tudi sodišče, ki vodi stečajni postopek, saj je stečajnemu dolžniku na predmetni elektrarni s sklepom z dne 29. 6. 2016 dovolilo nadaljevanje poslovanja in s sklepom z dne 18. 7. 2016 odložilo prodajo njegovega premoženja. Zato je bila odločitev o prekinitvi postopka pravilna in zakonita, saj je obstajal dvom o lastninski pravici na proizvodni napravi. V času izdaje sklepa o prekinitvi postopka je tožnik že priglasil izločitveno pravico, ki jo je stečajna upraviteljica prerekala, zato bi lahko vložil tožbo na ugotovitev lastninske pravice, njena preuranjenost pa bi z objavo sklepa o preizkusu terjatev odpadla (tako sodba in sklep Višjega sodišča v Kopru Cpg 184/2014 z dne 4. 9. 2014).
 6. O upravičenosti do podpore električni energiji se v skladu s prvim odstavkom 374. člena EZ-1 odloča v upravnem postopku na zahtevo vlagatelja. Aktivno legitimiran za vložitev vloge je lastnik ali s soglasjem lastnika upravljavec proizvodne naprave - proizvajalec električne energije.
 7. V obravnavani zadevi je tožnik lastninsko pravico na predmetni sončni elektrarni dokazoval z listinami, izdanimi v izvršilnem postopku. Na podlagi obvestila stečajne upraviteljice, da je nad dolžnikom, družbo A., d. o. o., začet stečajni postopek in da je bila izvršba nezakonita, je toženka s sklepom z dne 26. 10. 2016 prekinila postopek odločanja o dodelitvi podpore električni energiji, saj je ocenila, da je lastništvo predmetne naprave sporno. Zato je sklenila, da tega predhodnega vprašanja ne bo reševala sama, temveč naj o tem odloči pristojno sodišče. Hkrati je tožnika napotila na vložitev tožbe na ugotovitev lastninske pravice na predmetni sončni elektrarni. Tožnik v postavljenem roku tožbe na ugotovitev lastninske pravice ni vložil, je pa v navedenem stečajnem postopku prijavil izločitveno pravico, ki je bila prerekana.
 8. Ker je torej toženka sklep o prekinitvi postopka z dne 26. 10. 2017 izdala po začetku stečajnega postopka, je treba upoštevati tudi določbe Zakona o finančnem poslovanju, postopkih zaradi insolventnosti in prisilnem prenehanju (v nadaljevanju ZFPPIPP). Po določbi 110. člena tega zakona mora izločitveni upnik, katerega izločitvena pravica je prerekana, v enem mesecu po objavi sklepa o preizkusu terjatev vložiti tožbo. Če upnik tega ne stori, njegova izločitvena pravica preneha (tretji odstavek istega člena).
 9. V obravnavanem primeru je bil sklep sodišča o preizkusu terjatev izdan 22. 2. 2017, torej po tem, ko je tožniku že potekel rok za vložitev tožbe na ugotovitev lastninske pravice na predmetni sončni elektrarni, določen s sklepom toženke z dne 26. 10. 2016. Zato se sodišče strinja, da sklepa toženke z dne 26. 10. 2017 v obravnavanem primeru glede na stanje stečajnega postopka ni bilo mogoče izvršiti. Posledično tožnika ne more doleteti posledica nevložitve tožbe v odrejenem roku, ki izhaja iz izpodbijanega sklepa.
 10. Na drugačno odločitev ne more vplivati sklicevanje toženke v odgovoru na tožbo na primer iz sodne prakse, ko je sodišče navedlo, da je ovira, ki jo je predstavljala preuranjena tožba, odpadla z objavo sklepa o preizkusu terjatev. Gre za primer, ki je drugačen od obravnavanega, saj se je sodišče v tem primeru ukvarjalo z vplivom uvedbe stečajnega postopka na pravdni postopek, ki je tekel glede prerekane terjatve. Po prepričanju sodišča tega stališča ni mogoče širiti na druge (upravne) postopke in tožniku nalagati vložitve tožbe, ki je glede na zakonska določila preuranjena, ne glede na to, ali bi jo pristojno sodišče morda vseeno obravnavalo.
 11. Glede na navedeno je tudi ustavitev postopka, ki temelji na nezakonitem sklepu o prekinitvi postopka, nezakonita, zato je sodišče tožbi ugodilo (3. točka prvega odstavka 64. člena Zakona o upravnem sporu, v nadaljevanju ZUS-1), oba sklepa odpravilo (tretji odstavek 64. člena ZUS-1) in zadevo vrnilo v nov postopek.
 12. V ponovljenem postopku bo toženka morala upoštevati še, da se po prvem odstavku 147. člena ZUP predhodno vprašanje lahko nanaša le na vprašanje, ali obstaja kakšno pravno razmerje oziroma pravica ali obveznost, in ima med drugim značilnost, da je samostojna pravna celota in je zaradi tega lahko predmet drugega postopka ter je del dejanskega stanja, od katerega je odvisna meritorna odločitev v konkretni upravni zadevi sami, ne pa o kakšnem vprašanju postopka (glej Androjna in Kerševan: Upravno procesno pravo, GV, 2006, str. 317). Če gre za vprašanje civilnega prava, o katerih odloča sodišče, je predhodno vprašanje podano samo, kadar je pravica, obveznost oziroma pravno razmerje sporno med strankami v upravnem postopku. Če sodeluje v postopku samo ena stranka in se pojavi dvom o obstoju pravice, obveznosti oziroma pravnega razmerja, ne gre za predhodno vprašanje, temveč za vprašanje dokazanosti takšne pravice oziroma pravnega razmerja. Ocena dokazov namreč ne predstavlja samostojne pravne celote (glej ZUP s komentarjem avtorjev Breznik in ostali, GV Založba 2004, stran 501, in ZUP s komentarjem avtorjev Jerovšek in ostali, Inštitut za javno upravo pri Pravni fakulteti v Ljubljani, 2004, str. 447).
 13. V obravnavanem primeru gre za postopek z eno stranko, kar ni sporno, saj je odsvojitev proizvodne naprave podlaga za odvzem podpore, odločanje o zahtevi novega lastnika proizvodne naprave pa je predmet novega upravnega postopka. Toženka bo zato na podlagi predložene dokumentacije morala najprej oceniti, ali je tožnik dokazal, da je lastnik predmetne sončne elektrarne. Kot že rečeno, je obstoj lastninske pravice pogoj za pridobitev podpore in mora obstajati že ob vložitvi vloge. Vidik zakonitosti prenosa lastninske pravice pa ni vprašanje obstoja pravice, obveznosti ali pravnega razmerja in ni del dejanskega stanja postopka za dodelitev podpore električni energiji.
 14. Toženka bo torej morala pojasniti, zakaj šteje, da dokument o prodaji premičnin, ki ga je tožnik priložil k vlogi za pridobitev podpore, (ne) dokazuje, da je tožnik postal lastnik predmetne sončne elektrarne. Pri tem bo morala upoštevati, da v primeru, če je bila prodaja premoženja v izvršilnem postopku že opravljena, začetek stečajnega postopka ne vpliva na tek izvršilnega postopka (3. točka tretjega odstavka 132. člena ZFPPIPP). V konkretnem primeru, ko je šlo za prodajo premičnin velja, da je bila v postopku izvršbe do začetka stečajnega postopka opravljena prodaja premoženja, če je pred začetkom stečajnega postopka v postopku izvršbe kupec deponiral ali plačal kupnino (4. točka četrtega odstavka 132. člena ZFPPIPP). Poleg tega uvedba stečajnega postopka učinkuje zgolj na obligacijske pravice (terjatve) udeležencev tega postopka, nedvomno pa nima nikakršnih pravnih učinkov na njihove stvarne pravice, ne glede na to, ali imetniki teh pravic te v stečajnem postopku prijavijo ali ne (prim. sklep Višjega sodišča v Ljubljani I Cpg 958/2016 z dne 13. 9. 2016). Stečajno sodišče tudi ne odloča o sami prijavi, ali je utemeljena ali ne, ampak odloči o tem, kdo mora s tožbo uveljaviti zahtevek (prim. sklep Višjega sodišča v Ljubljani Cst 32/2017 z dne 31.1.2017).
 15. Toženka je v odgovoru na tožbo že podala nekatere navedbe, vendar pojasnilo v odgovoru na tožbo ne more nadomestiti razlogov, ki bi jih morala vsebovati izpodbijana odločitev, da bi zadostila standardu obrazložitve in popolno ugotovljenemu dejanskemu stanju ter preverbi materialnega prava na tako ugotovljeno dejansko stanje (214. člen ZUP ). Če namreč odločitev že v upravnem postopku ni obrazložena tako, da lahko stranka spozna, kateri razlogi so pomembni za odločitev, jih s (pri)tožbo ne more učinkovito izpodbijati, kar pomeni kršitev njenih ustavno zagotovljenih pravic (22. člen v zvezi s 23. oziroma 25. členom Ustave).
 16. Sodišče je odločilo na seji, ker je že na podlagi tožbe in izpodbijanih aktov očitno, da je treba tožbi ugoditi in izpodbijana sklepa odpraviti (prva alineja drugega odstavka 59. člena ZUS-1).
 17. Če sodišče tožbi ugodi in odpravi izpodbijani upravni akt, je tožnik v skladu s tretjim odstavkom 25. člena ZUS-1 glede na opravljena procesna dejanja in način obravnavanja zadeve upravičen do povračila stroškov postopka v pavšalnem znesku v skladu s Pravilnikom o povrnitvi stroškov tožniku v upravnem sporu (v nadaljevanju Pravilnik o povrnitvi stroškov).
 18. Sodišče je zato tožniku priznalo stroške iz drugega odstavka 3. člena Pravilnika o povrnitvi stroškov v višini 285,00 EUR. Ob povečanju za 22 % DDV tako znaša nagrada za tožbo 347,70 EUR. Zadeva je bila namreč rešena na seji, tožnika pa je v postopku zastopala odvetniška družba. Sodna taksa za postopek v višini 148,00 EUR bo vrnjena po uradni dolžnosti (op. 6.1./c taksne tarife Zakona o sodnih taksah).
 Energetski zakon (2014) - EZ-1 - člen 374, 374/1
 Zakon o splošnem upravnem postopku - ZUP - člen 147, 151, 151/3
 Opr št. sodišča II stopnje: UPRS Sodba I U 1257/2017-11, z dne 01.02.2018, ECLI:SI:UPRS:2018:I.U.1257.2017.11
 Opr št. sodišča II stopnje: UPRS Sodba I U 1242/2017-11, z dne 01.02.2018, ECLI:SI:UPRS:2018:I.U.1242.2017.11
 Opr št. sodišča II stopnje: UPRS Sodba I U 1259/2017-11, z dne 01.02.2018, ECLI:SI:UPRS:2018:I.U.1259.2017.11
 Opr št. sodišča II stopnje: UPRS Sodba I U 1241/2017-11, z dne 01.02.2018, ECLI:SI:UPRS:2018:I.U.1241.2017.11
 Opr št. sodišča II stopnje: UPRS Sodba I U 1243/2017-11, z dne 01.02.2018, ECLI:SI:UPRS:2018:I.U.1243.2017.11
 Opr št. sodišča II stopnje: UPRS Sodba I U 1244/2017-11, z dne 01.02.2018, ECLI:SI:UPRS:2018:I.U.1244.2017.11
 Opr št. sodišča II stopnje: UPRS Sodba I U 1245/2017-11, z dne 01.02.2018, ECLI:SI:UPRS:2018:I.U.1245.2017.11
 Opr št. sodišča II stopnje: UPRS Sodba I U 1246/2017-11, z dne 01.02.2018, ECLI:SI:UPRS:2018:I.U.1246.2017.11
 Opr št. sodišča II stopnje: UPRS Sodba I U 1247/2017-11, z dne 01.02.2018, ECLI:SI:UPRS:2018:I.U.1247.2017.11
 Opr št. sodišča II stopnje: UPRS Sodba I U 1248/2017-11, z dne 01.02.2018, ECLI:SI:UPRS:2018:I.U.1248.2017.11
 Opr št. sodišča II stopnje: UPRS Sodba I U 1249/2017-11, z dne 01.02.2018, ECLI:SI:UPRS:2018:I.U.1249.2017.11
 Opr št. sodišča II stopnje: UPRS Sodba I U 1250/2017-11, z dne 01.02.2018, ECLI:SI:UPRS:2018:I.U.1250.2017.11
 Opr št. sodišča II stopnje: UPRS Sodba I U 1251/2017-11, z dne 01.02.2018, ECLI:SI:UPRS:2018:I.U.1251.2017.11
 Opr št. sodišča II stopnje: UPRS Sodba I U 1252/2017-11, z dne 01.02.2018, ECLI:SI:UPRS:2018:I.U.1252.2017.11
 Opr št. sodišča II stopnje: UPRS Sodba I U 1253/2017-11, z dne 01.02.2018, ECLI:SI:UPRS:2018:I.U.1253.2017.11
 Opr št. sodišča II stopnje: UPRS Sodba I U 1254/2017-11, z dne 01.02.2018, ECLI:SI:UPRS:2018:I.U.1254.2017.11
 Opr št. sodišča II stopnje: UPRS Sodba I U 1255/2017-11, z dne 01.02.2018, ECLI:SI:UPRS:2018:I.U.1255.2017.11
 Opr št. sodišča II stopnje: UPRS Sodba I U 1256/2017-11, z dne 01.02.2018, ECLI:SI:UPRS:2018:I.U.1256.2017.11
 Opr št. sodišča II stopnje: UPRS Sodba I U 1258/2017-11, z dne 01.02.2018, ECLI:SI:UPRS:2018:I.U.1258.2017.11
 P2RvYy0yMDE1MDgxMTExNDIxMDY3


text:
Teksty przyjęte - Portowe urządzenia do odbioru odpadów ze statków ***I - Środa, 13 marca 2019 r.
 Dokument w ramach procedury : A8-0326/2018
 390k 108k
 Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 marca 2019 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów ze statków, uchylającej dyrektywę 2000/59/WE i zmieniającej dyrektywę 2009/16/WE oraz dyrektywę 2010/65/UE (COM(2018)0033 – C8-0014/2018 – 2018/0012(COD))
 – uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2018)0033),
 – uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 100 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0014/2018),
 – uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 23 maja 2018 r.(1),
 – uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Regionów z dnia 10 października 2018 r.(2),
 – uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki oraz opinie przedstawione przez Komisję Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz Komisję Rybołówstwa (A8-0326/2018),
 (1) Dz.U. C 283 z 10.8.2018, s. 61.
 (2) Dz.U. C 461 z 21.12.2018, s. 220.
 Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 13 marca 2019 r. w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/... w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów ze statków, zmieniającej dyrektywę ▌ 2010/65/UE i uchylającej dyrektywę 2000/59/WE
 (1) Polityka morska Unii ma na celu zapewnienie wysokiego poziomu bezpieczeństwa i ochrony środowiska. Cele te można osiągnąć przez spełnienie wymogów określonych w konwencjach, kodeksach oraz rezolucjach międzynarodowych przy jednoczesnym zachowaniu swobody żeglugi, określonej w Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza (zwanej dalej „konwencją UNCLOS”).
 (2) Cel zrównoważonego rozwoju nr 14 określony przez organizację Narodów Zjednoczonych zwraca uwagę na zagrożenia wynikające z zanieczyszczenia morza i zanieczyszczenia związkami biogennymi, ze zmniejszenia zasobów i zmiany klimatu, których przyczyną jest przede wszystkim działalność człowieka. Zagrożenia te dodatkowo obciążają systemy środowiskowe, takie jak różnorodność biologiczna i infrastruktura przyrodnicza, a jednocześnie powodują globalne problemy społeczno-ekonomiczne, w tym zagrożenia dla zdrowia i bezpieczeństwa oraz zagrożenia finansowe. Unia musi podejmować działania na rzecz ochrony gatunków morskich i wspierać wszystkich, których byt uzależniony jest od oceanów, pod względem zatrudnienia, zasobów czy też wypoczynku.
 (3) Międzynarodowa Konwencja o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki (zwana dalej „konwencją MARPOL”) zawiera ogólny zakaz zrzutu odpadów ze statków do morza, reguluje jednak również warunki, na jakich niektóre rodzaje odpadów mogą być zrzucane ze statków do środowiska morskiego. Konwencja MARPOL zobowiązuje umawiające się strony do zapewnienia odpowiednich portowych urządzeń do odbioru odpadów.
 (4) Unia wdrożyła część konwencji MARPOL za pośrednictwem dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/59/WE(4), stosując podejście oparte na sektorze portowym. Dyrektywa 2000/59/WE ma na celu pogodzenie potrzeb niezakłóconego prowadzenia działalności w transporcie morskim z wymogami ochrony środowiska morskiego.
 (6) W załączniku VI do konwencji MARPOL wprowadzono normy dotyczące zrzutów ze statków w odniesieniu do nowych kategorii odpadów, w szczególności ▌ pozostałości pochodzących z systemów oczyszczania spalin, składających się ze szlamu i upuszczonej wody. Te kategorie odpadów należy włączyć do zakresu stosowania niniejszej dyrektywy.
 (8) Należy zachęcać państwa członkowskie do przyjmowania stosownych środków zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE(5), w tym zakazu zrzutu wody przepłukującej ze skruberów w układzie otwartym i niektórych pozostałości ładunku na ich wodach terytorialnych.
 (9) W dniu 1 marca 2018 r. IMO przyjęła zmienione skonsolidowane wytyczne dla dostawców i użytkowników portowych urządzeń do odbioru odpadów (MEPC.1/okólnik 834/Rev.1) (zwane dalej „skonsolidowanymi wytycznymi IMO”), które zawierają standardowe formaty powiadamiania o odpadach, pokwitowania odprowadzenia odpadów i zgłaszania informacji o nieprawidłowościach w zakresie portowych urządzeń do odbioru odpadów, a także wymogi w zakresie sprawozdawczości dotyczącej urządzeń do odbioru odpadów.
 (10) Pomimo tych zmian w przepisach nadal dochodzi do zrzutów odpadów do morza, co powoduje znaczne koszty środowiskowe, społeczne i ekonomiczne. Wynika to z połączenia różnych czynników, a mianowicie odpowiednie portowe urządzenia do odbioru odpadów nie zawsze są dostępne w portach, egzekwowanie ▌przepisów jest często niewystarczające i brakuje zachęt do odprowadzania odpadów na lądzie.
 (11) Dyrektywa 2000/59/WE przyczyniła się do zwiększenia ilości odpadów odprowadzanych do portowych urządzeń do odbioru odpadów, między innymi poprzez zapewnienie częściowego pokrywanie kosztów tych urządzeń przez statki niezależnie od faktycznego wykorzystywania tych urządzeń, i w ten sposób walnie przyczyniła się do zmniejszenia zrzutów odpadów do morza, jak stwierdzono w ocenie tej dyrektywy przeprowadzonej w ramach programu sprawności i wydajności regulacyjnej (zwanej dalej "oceną REFIT" ▌).
 (13) Aby dostosować dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/35/WE(6) do stosownych postanowień konwencji MARPOL odnoszących się do norm dotyczących zrzutów, Komisja powinna ocenić potrzebę przeglądu tej dyrektywy, w szczególności poprzez rozszerzenie jej zakresu stosowania.
 (14) Unijna polityka morska powinna mieć na celu wysoki poziom ochrony środowiska morskiego przy uwzględnieniu różnorodności obszarów morskich w Unii. Powinna być oparta na zasadach podejmowania działania zapobiegawczego, naprawiania szkody dla środowiska morskiego w pierwszym rzędzie u źródła oraz zasadzie „zanieczyszczający płaci”.
 (15) Niniejsza dyrektywa powinna mieć również zasadnicze znaczenie dla stosowania podstawowych przepisów i zasad dotyczących ochrony środowiska w odniesieniu do portów i gospodarowania odpadami ze statków. W szczególności ▌dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE(7) oraz 2008/98/WE(8) stanowią odpowiednie narzędzia w tym zakresie
 (16) W dyrektywie 2008/98/WE określono główne zasady gospodarowania odpadami, w tym zasadę „zanieczyszczający płaci” i hierarchię postępowania z odpadami, która określa ponowne użycie i recykling odpadów jako preferowane formy odzysku i unieszkodliwiania odpadów oraz zawiera wymóg stworzenia systemów selektywnej zbiórki odpadów. Ponadto koncepcja rozszerzonej odpowiedzialności producenta stanowi zasadę przewodnią prawodawstwa Unii dotyczącego odpadów, zgodnie z którą producenci odpowiedzialni są za wpływ swoich produktów na środowisko w całym cyklu życia tych produktów. Obowiązki te mają również zastosowanie do gospodarowania odpadami ze statków.
 (20) W komunikacie Komisji z dnia 2 grudnia 2015 r. zatytułowanym „Zamknięcie obiegu – plan działania UE dotyczący gospodarki o obiegu zamkniętym” ▌uznano szczególną rolę, jaką ▌dyrektywa 2000/59/WE ma do odegrania w tym zakresie, zapewniając dostępność odpowiednich urządzeń do odbioru odpadów oraz odpowiedni poziom zachęt i egzekwowania wymogu odprowadzania odpadów do urządzeń na lądzie.
 (23) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009(9) nakłada na unijne statki rybackie wymóg posiadania na pokładzie sprzętu do odzyskiwania utraconych narzędzi. W przypadku utracenia narzędzi kapitan statku ma podjąć próbę jak najszybszego ich odzyskania. Jeżeli utraconych narzędzi nie można odzyskać, od kapitana statku rybackiego wymaga się zgłoszenia tego w przeciągu 24 godzin organom swojego państwa członkowskiego bandery. Państwo członkowskie bandery musi następnie poinformować właściwy organ nadbrzeżnego państwa członkowskiego. Zgłoszenie obejmuje oznakę rybacką i nazwę statku rybackiego, rodzaj i położenie utraconych narzędzi połowowych oraz działania podjęte w celu ich odzyskania. Statki rybackie o długości mniejszej niż 12 metrów mogą być zwolnione z tego wymogu. Zgodnie z wnioskiem dotyczącym rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 statek rybacki ma dokonać zgłoszenia w dzienniku elektronicznym, a od państw członkowskich wymaga się gromadzenia i zachowywania informacji o utraconych narzędziach połowowych oraz przekazywania ich Komisji na jej wniosek. W ten sam sposób również mogłyby być zgłaszane informacje o biernie poławianych odpadach gromadzone i dostępne zgodnie z niniejszą dyrektywą w pokwitowaniach odbioru odpadów.
 (26) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009(10) wymaga, aby odpady gastronomiczne ze środków transportu międzynarodowego były spalane lub unieszkodliwiane w drodze grzebania na zatwierdzonym składowisku odpadów; dotyczy to również odpadów ze statków zawijających do portów Unii, które to odpady potencjalnie miały kontakt z produktami ubocznymi pochodzenia zwierzęcego na statku. Aby ten wymóg nie ograniczał przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów ze statków, należy podjąć starania zgodne ze skonsolidowanymi wytycznymi IMO w celu zapewnienia lepszego segregowania odpadów ▌, tak aby unikać potencjalnego zanieczyszczenia odpadów, np. odpadów opakowaniowych.
 (27) Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009 w związku z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 142/2011(11) rejsów w obrębie Unii nie uważa się za przewóz międzynarodowy i odpady gastronomiczne pochodzące z tych rejsów nie muszą być spalane. Takie rejsy w obrębie Unii są jednak uznawane za podróże międzynarodowe na mocy międzynarodowego prawa morskiego (konwencja MARPOL i Międzynarodowa konwencja o bezpieczeństwie życia na morzu SOLAS). Aby zagwarantować spójność prawa Unii, podczas określania zakresu i sposobu postępowania z odpadami gastronomicznymi z międzynarodowych środków transportu na mocy niniejszej dyrektywy w związku z rozporządzeniem (UE) 142/2011 należy stosować definicje z rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.
 (31) W niektórych państwach członkowskich utworzono programy zapewniające alternatywne sposoby finansowania zbierania porzuconych narzędzi połowowych i biernie poławianych odpadów oraz zarządzania nimi na lądzie, w tym programy „poławiania odpadów”. Takie inicjatywy powinny być przyjmowanie z zadowoleniem, a państwa członkowskie należy zachęcać do uzupełniania systemów pokrywania kosztów ustanowionych zgodnie z niniejszą dyrektywą programami „poławiania odpadów”, by pokryć koszty biernie poławianych odpadów. Te systemy pokrywania kosztów, oparte na zastosowaniu 100 % opłaty pośredniej za odpady z załącznika V do konwencji MARPOL, z wyłączeniem pozostałości ładunku, nie powinny zniechęcać społeczności związanych z danym portem rybackim do uczestnictwa w istniejących programach przekazywania biernie poławianych odpadów.
 (32) ▌Opłaty nakładane na statek powinny zostać obniżone w stosunku do statków zaprojektowanych, wyposażonych lub eksploatowanych w sposób minimalizujący odpady, zgodnie z określonymi kryteriami, które mają zostać opracowane w ramach przekazanych Komisji uprawnień wykonawczych, na podstawie wytycznych IMO dotyczących wdrożenia załącznika V do konwencji MARPOL i norm opracowanych przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną. Ograniczenie ilości i skuteczny recykling odpadów można osiągnąć przede wszystkim dzięki skutecznej selektywnej zbiórce odpadów na statku zgodnie z tymi wytycznymi i normami.
 (36) Zakres stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/352(12) obejmuje zapewnianie portowych urządzeń do odbioru odpadów jako usługi ▌. W rozporządzeniu tym określono zasady dotyczące przejrzystości struktur pobierania opłat mających zastosowanie do usług portowych, zasady konsultacji z użytkownikami portu i procedury rozpatrywania skarg. Niniejsza dyrektywa wykracza poza ramy przewidziane w tym rozporządzeniu ▌, zapewniając bardziej szczegółowe wymogi dotyczące projektowania i funkcjonowania systemów pokrywania kosztów portowych urządzeń do odbioru odpadów ze statków oraz przejrzystość struktury kosztów.
 (37) Poza zachęceniem do odprowadzania odpadów, skuteczne egzekwowanie obowiązku odprowadzania odpadów ma ogromne znaczenie i powinno wpisywać się w podejście oparte na analizie ryzyka,▌ dla którego należy ustanowić unijny ukierunkowany mechanizm oparty na analizie ryzyka.
 (40) Monitorowanie i egzekwowanie przepisów powinno być ułatwione przez system oparty na elektronicznym raportowaniu i wymianie informacji. W tym celu istniejący system informacji i monitorowania ustanowiony dyrektywą 2000/59/WE powinien być dalej rozwijany i nadal funkcjonować w oparciu o istniejące elektroniczne systemy danych, w szczególności unijny system wymiany informacji morskiej (SafeSeaNet) utworzony dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/59/WE(13) oraz bazę danych o inspekcji (THETIS) utworzoną dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE(14). Taki system powinien również zawierać informacje o portowych urządzeniach do odbioru odpadów dostępnych w różnych portach.
 (41) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/65/UE(15) upraszcza i harmonizuje procedury administracyjne mające zastosowanie do transportu morskiego poprzez upowszechnienie przekazywania informacji drogą elektroniczną i usprawnienie formalności sprawozdawczych. W oświadczeniu z Valletty, w sprawie priorytetów w zakresie unijnej polityki transportu morskiego do 2020 r. zatwierdzonym przez Radę w konkluzjach z dnia 8 czerwca 2017 r., wezwano Komisję do zaproponowania odpowiednich działań następczych po przeglądzie tej dyrektywy. W okresie od dnia 25 października 2017 r. do dnia 18 stycznia 2018 r. Komisja przeprowadziła konsultacje społeczne dotyczące formalności sprawozdawczych dotyczących statków. W dniu 17 maja 2018 r. Komisja przedłożyła Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek dotyczący rozporządzenia ustanawiającego system europejskich morskich pojedynczych punktów kontaktowych i uchylającego dyrektywę 2010/65/UE.
 (42) Konwencja MARPOL wymaga od umawiających się stron, aby aktualizowały informacje na temat swoich portowych urządzeń do odbioru odpadów i przekazywały te informacje do IMO. W tym celu IMO utworzyła bazę danych w zakresie portowych urządzeń do odbioru odpadów w ramach Światowego Zintegrowanego Systemu Informacji Żeglugowej („GISIS”). ▌
 (43) W skonsolidowanych wytycznych IMO, IMO przewiduje zgłaszanie stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie portowych urządzeń do odbioru odpadów. W ramach tej procedury statek powinien zgłaszać takie nieprawidłowości administracji państwa bandery, która z kolei powiadamia IMO oraz państwo portu, w którym nieprawidłowości wystąpiły. Państwo portu powinno przeanalizować zgłoszenie i odpowiednio się do niego ustosunkować, informując IMO i zgłaszające państwo bandery. Wpisanie informacji o stwierdzonych nieprawidłowościach bezpośrednio do systemu informacji, monitorowania i egzekwowania przepisów przewidzianego niniejszą dyrektywą umożliwiłoby dalsze przekazanie informacji do GISIS, zdejmując z państw członkowskich – jako państw bandery i portu – obowiązek zgłaszania IMO nieprawidłowości.
 (48) Komisji należy przekazać uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do wprowadzenia zmian w załącznikach do niniejszej dyrektywy oraz do aktualizacji odniesień do instrumentów międzynarodowych w zakresie niezbędnym do dostosowania ich do prawa Unii lub w celu uwzględnienia postępów na poziomie międzynarodowym, w szczególności w odniesieniu do IMO; wprowadzania zmian w załącznikach do niniejszej dyrektywy, jeżeli jest to konieczne do poprawy uzgodnień dotyczących wdrażania i monitorowania ustanowionych niniejszą dyrektywą, w szczególności w odniesieniu do skutecznego powiadamiania i odprowadzania odpadów, a także właściwego stosowania zwolnień; a także w wyjątkowych okolicznościach, w przypadku gdy jest to należycie uzasadnione odpowiednią analizą przeprowadzoną przez Komisję oraz w celu uniknięcia poważnego i niedopuszczalnego zagrożenia dla środowiska morskiego wprowadzania zmian w niniejszej dyrektywie w zakresie niezbędnym do uniknięcia takiego zagrożenia, aby zapobiec, w razie konieczności, stosowaniu zmian w tych instrumentach międzynarodowych na potrzeby niniejszej dyrektywy▌. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz by prowadziła te konsultacje zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa(16). W szczególności, aby zapewnić udział Parlamentu Europejskiego i Rady w przygotowaniu aktów delegowanych na równych zasadach, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.
 (49) W celu określenia metod obliczania ▌dostatecznej pojemności magazynowania przeznaczonej na odpady; w celu opracowania wspólnych kryteriów uznawania projektu, wyposażenia i eksploatacji statku, które wykazują, że na statku powstaje zmniejszona ilość odpadów, a odpadami gospodaruje się w sposób zrównoważony i przyjazny dla środowiska, na potrzeby przyznania statkom obniżonej opłaty za odpady; w celu określenia metodologii gromadzenia danych dotyczących objętości i ilości biernie poławianych odpadów oraz formatu sprawozdań; w celu określenia szczegółowych elementów unijnego ukierunkowanego mechanizmu opartego na analizie ryzyka, należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011(17).
 (52) Art. 349 TFUE wymaga uwzględnienia szczególnych cech charakterystycznych regionów najbardziej oddalonych Unii, a mianowicie Gwadelupy, Gujany Francuskiej, Martyniki, Majotty, Reunionu, Saint-Martin, Azorów, Madery i Wysp Kanaryjskich. Aby zapewnić odpowiedniość i dostępność portowych urządzeń do odbioru odpadów, wskazane może być udostępnienie przez państwa członkowskie operatorom portowych urządzeń do odbioru odpadów lub organom portowym w tych regionach Unii regionalnej pomocy operacyjnej w celu skompensowania wpływu stałych utrudnień, o których mowa w art. 349 TFUE. Regionalna pomoc operacyjna udostępniona przez państwa członkowskie podlega zwolnieniu z obowiązku notyfikacji określonego w art. 108 ust. 3 TFUE, jeżeli w momencie jej udzielenia spełnia ona warunki określone w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 651/2014(18) przyjętym na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 994/98(19).
 1) „statek” oznacza jakiegokolwiek typu jednostkę używaną w środowisku morskim, w tym statki rybackie ▌, rekreacyjne jednostki pływające ▌, wodoloty, poduszkowce, statki podwodne i urządzenia pływające;
 2) „konwencja MARPOL” oznacza Międzynarodową konwencję o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, w aktualnej wersji;
 3) „odpady ze statków” oznaczają wszelkie odpady, włączając w to pozostałości ładunku, które wytwarzane są podczas użytkowania statku lub załadunku i rozładunku oraz czyszczenia,▌ i które objęte są zakresem stosowania załączników I, II, IV, V i VI do konwencji MARPOL, a także biernie poławiane odpady;
 4) „biernie poławiane odpady” oznaczają odpady zebrane w sieci podczas operacji połowowych;
 5) „pozostałości ładunku” oznaczają pozostałości jakichkolwiek ładunków na pokładzie lub w ładowniach czy zbiornikach, które pozostają po zakończonych operacjach załadunku i rozładunku, wraz z nadwyżkami po ładowaniu i rozładowaniu oraz resztkami, zarówno w stanie mokrym, jak i suchym, lub zawiesiny w wodzie przepłukującej, z wyłączeniem pyłu ładunku pozostającego na pokładzie po zamiataniu oraz pyłów na powierzchniach zewnętrznych statku;
 6) „portowe urządzenie do odbioru odpadów” oznacza dowolne stałe, pływające lub ruchome urządzenie zdolne do świadczenia usługi odbioru odpadów ze statków;
 7) „statek rybacki” oznacza jakikolwiek statek wyposażony lub wykorzystywany komercyjnie do połowu ryb lub innych żywych zasobów morza;
 8) „rekreacyjna jednostka pływająca” oznacza jakiegokolwiek typu statek, o długości kadłuba wynoszącej 2,5 m lub większej, bez względu na jego napęd, wykorzystywany w celach sportowych lub rekreacyjnych i niewykorzystywany w handlu;
 9) „port” oznacza miejsce lub obszar geograficzny uzbrojony w udogodnienia i urządzenia przeznaczone przede wszystkim do przyjmowania statków, w tym obszar kotwicowiska podlegający jurysdykcji portu;
 10) „dostateczna pojemność magazynowania” oznacza wystarczającą ilość miejsca do przechowywania odpadów na statku od momentu wypłynięcia z portu do zawinięcia do następnego portu, z uwzględnieniem odpadów, które prawdopodobnie zostaną wytworzone podczas rejsu;
 11) „ustalony harmonogram podróży” oznacza ruch oparty o opublikowany lub planowany rozkład wypłynięć i wpłynięć do określonych portów lub powtarzające się odcinki podróży pozwalające rozpoznać ich cykliczny charakter;
 12) „regularne zawinięcia do portów” oznaczają powtarzające się podróże tego samego statku, tworzące stały wzór pomiędzy określonymi portami lub serię rejsów z i do tego samego portu bez pośrednich zawinięć;
 13) „częste zawinięcia do portów” oznaczają wizyty statku w tym samym porcie co najmniej raz na dwa tygodnie;
 14) „GISIS” oznacza Światowy Zintegrowany System Informacji Żeglugowej ustanowiony przez IMO;
 15) „przetwarzanie” oznacza procesy odzysku lub unieszkodliwiania, w tym przygotowanie poprzedzające odzysk lub unieszkodliwianie;
 16) „opłata pośrednia” oznacza opłatę za świadczenie usług portowych w zakresie urządzeń do odbioru odpadów, niezależnie od faktycznego odprowadzania odpadów ze statków.
 „Odpady ze statków”, o których mowa w pkt. 3, uważa się za odpady w rozumieniu art. 3 pkt 1 dyrektywy 2008/98/WE ▌.
 Te państwa członkowskie, które zamierzają skorzystać z odstępstw określonych w niniejszym ustępie, powiadamiają Komisję do dnia ... [data transpozycji niniejszej dyrektywy] czy odpowiednie warunki są spełnione, a następnie corocznie informują Komisję o wszelkich późniejszych zmianach. Dopóki te państwa członkowskie nie transponują i nie wdrożą niniejszej dyrektywy, nie mogą posiadać portów objętych zakresem stosowania niniejszej dyrektywy ani nie mogą zezwalać statkom, w tym jednostkom objętym zakresem stosowania niniejszej dyrektywy na podnoszenie ich bandery.
 (iii) rodzaj statków zawijających do portu; ▌ oraz
 b) formalności i rozwiązania praktyczne związane z korzystaniem z portowych urządzeń do odbioru odpadów były proste i szybkie, tak by nie powodowały nieuzasadnionych opóźnień dla statków; ▌
 d) portowe urządzenia do odbioru odpadów umożliwiały gospodarowanie ▌ odpadami ze statków w sposób bezpieczny dla środowiska zgodnie z dyrektywą 2008/98/WE i innymi stosownymi przepisami prawa Unii i prawa krajowego dotyczącymi odpadów.
 Na użytek akapitu pierwszego lit. d) państwa członkowskie zapewniają selektywną zbiórkę, by ułatwić ponowne użycie i recykling odpadów ze statków w portach zgodnie z wymogami przepisów prawa Unii dotyczących odpadów, w szczególności zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/66/WE(20), dyrektywą 2008/98/WE oraz dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE(21). Aby ułatwić ten proces, portowe urządzenia do odbioru odpadów mogą odbierać odrębne frakcje odpadów zgodnie z kategoriami odpadów określonymi w konwencji MARPOL, z uwzględnieniem zawartych w niej wytycznych.
 ▌ Państwa członkowskie, działając w charakterze państw portu, analizują wszystkie zgłoszone przypadki stwierdzonych nieprawidłowości i stosują formularze oraz procedury określone przez IMO w celu informowania IMO oraz zgłaszającego państwa bandery o wynikach analiz.
 4. Właściwe władze portowe lub – w przypadku ich braku – inne odpowiednie organy zapewniają, by odprowadzanie i odbiór odpadów odbywały się z zachowaniem dostatecznych środków ostrożności, aby uniknąć potencjalnego zagrożenia dla człowieka i środowiska w portach objętych niniejszą dyrektywą.
 1. Państwa członkowskie zapewniają, by w każdym porcie został wdrożony odpowiedni plan odbioru i zagospodarowania odpadów opracowany po przeprowadzeniu konsultacji z odpowiednimi stronami, w tym w szczególności z użytkownikami portu lub ich przedstawicielami, oraz, w stosownych przypadkach, właściwymi organami lokalnymi, operatorami portowych urządzeń do odbioru odpadów, z organizacjami realizującymi obowiązki wynikające z rozszerzonej odpowiedzialności producenta oraz z przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego. Konsultacje te powinny odbywać się zarówno podczas wstępnego opracowywania planu odbioru i zagospodarowania odpadów, jak i po jego przyjęciu, w szczególności gdy wprowadzono znaczące zmiany, w odniesieniu do wymogów zawartych w art. 4, 6 i 7. Szczegółowe wymogi dotyczące przygotowania planu odbioru i zagospodarowania odpadów określone są w załączniku 1.
 2. Państwa członkowskie zapewniają, aby następujące informacje zawarte w planie odbioru i zagospodarowania odpadów, dotyczące dostępności odpowiednich portowych urządzeń do odbioru odpadów w ich portach oraz struktury kosztów, były jednoznacznie przekazywane operatorom statków, podawane do wiadomości publicznej oraz były łatwo dostępne w języku urzędowym państwa członkowskiego, w którym znajduje się port, oraz – w stosownych przypadkach – w języku wykorzystywanym w kontaktach międzynarodowych:
 a) lokalizacja portowych urządzeń do odbioru odpadów odpowiednio dla każdego miejsca postoju, oraz – w stosownych przypadkach – ich godziny otwarcia;
 d) opis procedur dotyczących odprowadzania odpadów; ▌
 e) opis systemów pokrywania kosztów, w tym – w stosownych przypadkach – programów gospodarowania odpadami oraz finansowania, o których mowa w załączniku 4.
 4. Państwa członkowskie oceniają oraz zatwierdzają plan odbioru i zagospodarowania odpadów ▌ , a także zapewniają jego ponowne zatwierdzanie nie rzadziej niż raz na pięć lat po jego zatwierdzeniu lub ponownym zatwierdzeniu oraz po każdorazowym wprowadzeniu znaczących zmian w funkcjonowaniu portu. Zmiany te mogą obejmować zmiany strukturalne w ruchu do portu, rozwój nowej infrastruktury, zmiany popytu i zapewnienia portowych urządzeń do odbioru odpadów oraz nowe technologie obróbki na statku.
 1. Operator, agent lub kapitan statku objętego zakresem stosowania dyrektywy 2002/59/WE, ▌który zmierza do portu w Unii, wypełnia zgodnie z prawdą i dokładnie formularz określony w załączniku 2 do niniejszej dyrektywy (zwane dalej ”wcześniejszym powiadomieniem o odpadach”) i przekazuje wszystkie informacje w nim zawarte organowi lub podmiotowi wyznaczonemu do tego celu przez państwo członkowskie, w którym znajduje się ten port:
 4. Państwa członkowskie zapewniają, aby informacje przekazywane zgodnie z niniejszym artykułem były ▌analizowane i bezzwłocznie udostępniane właściwym organom odpowiedzialnym za egzekwowanie przepisów.
 1. Kapitan statku zawijającego do portu Unii przed opuszczeniem tego portu odprowadza wszelkie odpady znajdujące się na statku ▌do portowego urządzenia do odbioru odpadów zgodnie z odpowiednimi normami dotyczącymi zrzutów określonymi w konwencji MARPOL.
 2. Po odprowadzeniu odpadów operator portowego urządzenia do odbioru odpadów lub władze portu, w którym odpady zostały odprowadzone, zgodnie z prawdą i dokładnie wypełniają formularz określony w załączniku 3 (zwany dalej „pokwitowaniem odbioru odpadów”) i niezwłocznie wydają i przekazują pokwitowanie odbioru odpadów kapitanowi statku.
 Wymogi określone w akapicie pierwszym nie mają zastosowania w przypadku małych portów o bezzałogowych urządzeniach lub portów znajdujących się w odległych miejscach ▌, pod warunkiem że państwo członkowskie, w którym znajdują się takie porty, poinformowało o nazwach i lokalizacji tych portów drogą elektroniczną w części systemu informacji, monitorowania i egzekwowania przepisów, o którym mowa w art. 13.
 Informacje zawarte w pokwitowaniu odbioru odpadów ▌muszą być dostępne na statku przez co najmniej dwa lata, w stosownych przypadkach z odpowiednią książką zapisów olejowych, książką zapisów ładunkowych, książką zapisów o postępowaniu z odpadami lub planem postępowania z odpadami oraz są udostępniane na żądanie właściwym organom państw członkowskich.
 a) na podstawie dostępnych informacji, w tym informacji dostępnych drogą elektroniczną w części systemu informacji, monitorowania i egzekwowania przepisów, o którym mowa w art. 13, lub w GISIS, nie można ustalić, czy w następnym porcie zawinięcia są dostępne odpowiednie portowe urządzenia do odbioru odpadów; lub ▌
 b) następny port zawinięcia jest nieznany. ▌
 a) ▌statki uiszczają opłatę pośrednią, ▌niezależnie od odprowadzenia odpadów do portowego urządzenia do odbioru odpadów;
 (ii) znaczną część bezpośrednich kosztów operacyjnych wskazanych w załączniku 4, która stanowi co najmniej 30 % całkowitych ▌bezpośrednich kosztów rzeczywistego odprowadzania odpadów w roku poprzedzającym, z możliwością uwzględnienia również kosztów związanych z przewidywanym natężeniem ruchu w roku następnym; ▌
 c) w celu zapewnienia maksymalnej zachęty dla statków do odprowadzania odpadów z załącznika V do konwencji MARPOL, innych niż pozostałości ładunku, ▌za takie odpady nie pobiera się opłaty bezpośredniej, aby zapewnić prawo do odprowadzenia bez żadnych dodatkowych ▌opłat uzależnionych od ilości odpadów, z wyjątkiem przypadków, w których ilość odprowadzonych odpadów przekracza maksymalną pojemność magazynowania, o której mowa w formularzu zawartym w załączniku 2 do niniejszej dyrektywy; system ten obejmuje również biernie poławiane odpady, w tym prawo do ich odprowadzenia;
 d) aby uniknąć sytuacji, w której koszty odbierania i przetwarzania biernie poławianych odpadów są ponoszone wyłącznie przez użytkowników portów, państwa członkowskie pokrywają te koszty – w stosownych przypadkach – z przychodów pochodzących z alternatywnych systemów finansowania, w tym z programów gospodarowania odpadami oraz z dostępnego finansowania unijnego, krajowego lub regionalnego;
 a) kategorii, rodzaju i wielkości statku ▌;
 Do dnia ... [12 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy ] Komisja przyjmie akty wykonawcze w celu określenia kryteriów wskazujących, że dany statek spełnia wymogi określone w akapicie pierwszym lit. b) w odniesieniu do gospodarowania odpadami na statku. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 20 ust. 2.
 6. W celu zapewnienia, że opłaty są sprawiedliwe, przejrzyste, łatwe do zidentyfikowania, niedyskryminujące oraz odzwierciedlają koszty urządzeń oraz dostępnych usług i, w stosownych przypadkach, wykorzystywanych, wysokość opłat oraz podstawy ich wyliczania należy udostępnić w języku urzędowym państwa członkowskiego, w którym znajduje się port, oraz – w stosownych przypadkach – w języku wykorzystywanym w kontaktach międzynarodowych użytkownikom portu w planie odbioru i zagospodarowania odpadów.
 1. Państwa członkowskie mogą zwolnić statek zawijający do ich portu z obowiązków określonych w art. 6, art. 7 ust. 1 i art. 8 („zwolnienie”) ▌, jeżeli istnieją wystarczające dowody na to, że spełniono następujące warunki:
 2. W przypadku przyznania zwolnienia państwo członkowskie, na obszarze którego położony jest port ▌, wystawia świadectwo zwolnienia zgodnie z wzorem określonym w załączniku 5, potwierdzające, że statek spełnia niezbędne warunki i wymogi dotyczące stosowania zwolnień i wskazujące czas obowiązywania zwolnienia.
 1. ▌Każde państwo członkowskie przeprowadza inspekcje ▌statków zawijających do jego portów w liczbie odpowiadającej co najmniej 15 % ogólnej liczby pojedynczych statków zawijających rocznie do jego portów.
 1. Raportowanie i wymiana informacji powinny być oparte na unijnym systemie wymiany informacji morskich (SafeSeaNet), o którym mowa w art. 22a ust. 3 oraz w załączniku III do dyrektywy 2002/59/WE.
 3. Państwa członkowskie zapewniają, aby informacje wymienione w art. 5 ust. 2 były udostępniane poprzez SafeSeaNet drogą elektroniczną.
 1. Komisja opracowuje, utrzymuje i aktualizuje bazę danych wyników inspekcji, do której podłączone są wszystkie państwa członkowskie i która zawiera wszystkie informacje wymagane do wdrożenia systemu inspekcji określonego w niniejszej dyrektywie (zwaną dalej „bazą danych wyników inspekcji”). Baza danych wyników inspekcji jest oparta na bazie danych wyników inspekcji, o której mowa w art. 24 dyrektywy 2009/16/WE, oraz posiada podobne funkcje.
 Państwa członkowskie ustanawiają ▌ przepisy dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszenia przepisów krajowych przyjętych na podstawie niniejszej dyrektywy oraz podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia ich wdrożenia. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
 3. W wyjątkowych okolicznościach, w przypadku gdy jest to należycie uzasadnione odpowiednią analizą przeprowadzoną przez Komisję oraz w celu uniknięcia poważnego i niedopuszczalnego zagrożenia dla środowiska morskiego, ▌Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 19 w celu zmiany niniejszej dyrektywy w zakresie koniecznym do uniknięcia takiego zagrożenia, tak aby do celów niniejszej dyrektywy nie stosować zmiany wprowadzonej do konwencji MARPOL.
 2. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w ▌art. 18 ust. 1, 2 i 3, powierza się Komisji na czas pięciu lat od dnia ... [data wejścia w życie niniejszej dyrektywy ]. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem pięcioletniego okresu. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.
 1. Komisja jest wspierana przez Komitet ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniom Morza przez Statki (COSS) ustanowiony na mocy rozporządzenia (WE) nr 2099/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady(22). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
 W lit. A załącznika do dyrektywy 2010/65/UE pkt 4 otrzymuje brzmienie:"
 „4. Powiadomienie o odpadach ze statków, w tym pozostałości
 Art. 6, 7 i 9 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/... z dnia ... w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów ze statków (Dz.U. L ...) (23).”.
 1. Komisja oceni niniejszą dyrektywę i przekaże wyniki oceny Parlamentowi Europejskiemu i Radzie do dnia ... [siedem lat po dacie wejścia w życie niniejszej dyrektywy]. Ocena ta obejmuje także szczegółowe sprawozdanie na temat najlepszych praktyk dotyczących zapobiegania powstawaniu odpadów i gospodarowania nimi na statkach.
 2. W świetle rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1625(24), gdy nadejdzie termin kolejnego przeglądu mandatu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego (EMSA), Komisja oceni również, czy agencji tej należy przyznać dodatkowe kompetencje w celu wdrażania niniejszej dyrektywy.
 1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie, środki ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy do dnia ... [24 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszej dyrektywy]. Niezwłocznie informują one o tym Komisję..
 Środki przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie ▌takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.
 Sporządzono w ... dnia ...,
 Plany odbioru i zagospodarowania odpadów obejmują wszystkie rodzaje odpadów ▌ ze statków zwykle odwiedzających dany port, i są opracowywane stosownie do wielkości portu i rodzaju statków zawijających do tego portu.
 Procedury dotyczące odbierania, gromadzenia, składowania, przetwarzania i unieszkodliwiania są zgodne pod każdym względem z systemem zarządzania środowiskiem, odpowiednim do stopniowej redukcji oddziaływania tych działań na środowisko. Domniemywa się, że taka zgodność ma miejsce, jeżeli procedury są zgodne z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009(25).
 STANDARDOWY FORMAT WCZEŚNIEJSZEGO POWIADOMIENIA O ODPROWADZANIU ODPADÓW
 DO PORTOWYCH URZĄDZEŃ DO ODBIORU ODPADÓW
 Powiadomienie o odprowadzaniu odpadów do: (podać nazwę portu zawinięcia, jak określono w art. 6 dyrektywy (UE) 2019/XX(26))
 1. DANE DOTYCZĄCE STATKU
 1.5 Właściciel lub operator:
 1.6 Numer lub litery identyfikacyjne:
 Numer MMSI (Identyfikator morskiej służby ruchomej):
 Pojemność brutto:
 1.7 Państwo bandery:
 ☐ Tankowiec ▌
 ☐ Inny statek towarowy
 ☐ Chemikaliowiec
 ☐ Statek pasażerski
 ☐ Masowiec
 ☐ Statek ro-ro
 ☐ Kontenerowiec
 ☐ Inny (należy określić)
 2. DANE DOTYCZĄCE PORTU I REJSU
 2.1 Lokalizacja/nazwa terminalu:
 2.6 Ostatni port, w którym odprowadzono odpady:
 2.2 Data i godzina przybycia do portu:
 2.7 Data ostatniego odprowadzenia odpadów:
 2.3 Data i godzina wypłynięcia z portu:
 2.8 Następny port odprowadzenia odpadów:
 2.4 Ostatni port i kraj:
 2.9 Osoba przesyłająca niniejszy formularz (jeżeli inna niż kapitan):
 2.5 Następny port i kraj (jeśli są znane):
 3. RODZAJ I ILOŚĆ ODPADÓW ORAZ POJEMNOŚĆ MAGAZYNOWANIA
 Ilość odpadów do odprowadzenia (m3)
 Maksymalna pojemność magazynowania przeznaczona na odpady
 Ilość odpadów zatrzymanych na statku
 Port, w którym pozostałe odpady zostaną odprowadzone
 odpadów wytworzonych między powiadomieniem a następnym portem zawinięcia
 Konwencja MARPOL Załącznik I – Oleje
 Zaolejone wody po myciu zbiorników
 Brudny balast
 Kamień i szlam po czyszczeniu zbiorników
 Konwencja MARPOL Załącznik II – SZKODLIWE SUBSTANCJE CIEKŁE(27)
 Substancja kategorii X
 Substancja kategorii Y
 Substancja kategorii Z
 IS – Inne substancje
 Konwencja MARPOL Załącznik IV – Ścieki
 Konwencja MARPOL Załącznik V – Odpady
 A. Tworzywa sztuczne
 B. Odpady produktów spożywczych
 C. Odpady komunalne (np. wyroby z papieru, szmaty, szkło, metal, butelki, porcelana stołowa itp.)
 D. Zużyty olej spożywczy
 E. Popiół ze spalarek
 F. Odpady eksploatacyjne
 G. Zwłoki zwierzęce
 H. Narzędzia połowowe
 I. Zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny
 J. Pozostałości ładunku(28) (szkodliwe dla środowiska morskiego)
 K. Pozostałości ładunku(29) (nieszkodliwe dla środowiska morskiego)
 Konwencja MARPOL Załącznik VI – Związane z zanieczyszczeniem powietrza
 Substancje zubożające warstwę ozonową i urządzenia zawierające takie substancje(30)
 Inne odpady nieujęte w konwencji MARPOL
 Biernie poławiane odpady
 1. Powyższe informacje mogą być wykorzystywane w ramach inspekcji przeprowadzanej przez państwo portu oraz innych inspekcji.
 2. Niniejszy formularz należy wypełnić, chyba że statek podlega wyłączeniu zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2019/XXXX(31).
 Wyznaczony przedstawiciel podmiotu zarządzającego portowym urządzeniem do odbioru odpadów przekazuje poniższy formularz kapitanowi statku, który odprowadził odpady zgodnie z art. 7 dyrektywy (UE) 2019/XX(32).
 1. Portowe urządzenie do odbioru odpadów i szczegóły dot. portu
 1.1. Lokalizacja/nazwa terminalu:
 1.2. Dostawca (dostawcy) portowych urządzeń do odbioru odpadów
 1.3. Podmiot świadczący (podmioty świadczące) usługi przetwarzania odpadów – jeżeli inne niż powyżej:
 1.4. Data i czas odprowadzenia odpadów od: do:
 2. Dane dotyczące statku
 2.1. Nazwa statku:
 2.5. Właściciel lub operator:
 2.2. Numer IMO:
 2.6. Numer lub litery identyfikacyjne:
 2.3. Pojemność brutto:
 2.7. Państwo bandery:
 2.4. Rodzaj statku: ☐ Tankowiec ☐ Chemikaliowiec ☐ Masowiec ☐ Kontenerowiec
 ☐ ☐ Inny statek towarowy ☐ Statek pasażerski ☐ Statek ro-ro ☐ Inne (proszę określić)
 3. RODZAJ I ILOŚĆ ODPROWADZONYCH ODPADÓW
 Ilość (m3)
 Konwencja MARPOL Załącznik V – Śmieci
 E. Popioły ze spalarek
 Konwencja MARPOL Załącznik II – Szkodliwe substancje ciekłe
 Ilość (m3) / nazwa5
 J. Pozostałości ładunku6 (szkodliwe dla środowiska morskiego)
 K. Pozostałości ładunku6 (nieszkodliwe dla środowiska morskiego)
 Substancje zubożające warstwę ozonową i urządzenia zawierające takie substancje
 5 Należy podać prawidłową nazwę przewozową przedmiotowej szkodliwej substancji ciekłej
 6 Należy podać prawidłową nazwę przewozową suchego ładunku.
 — Udostępnianie infrastruktury portowych urządzeń do odbioru odpadów, w tym pojemników, zbiorników, narzędzi do obróbki, barek, ciężarówek, urządzeń do odbioru odpadów, instalacji do obróbki odpadów;
 — Koncesje z tytułu dzierżawy terenu, jeśli dotyczy, lub leasingu sprzętu niezbędnego do funkcjonowania portowych urządzeń do odbioru odpadów;
 — Rzeczywista eksploatacja portowych urządzeń do odbioru odpadów: odbieranie odpadów ze statku, transport odpadów z portowych urządzeń do odbioru odpadów do końcowego zakładu przetwarzania, konserwacja i czyszczenie portowych urządzeń do odbioru odpadów, koszty personelu, w tym nadgodzin, dostawa energii elektrycznej, analiza odpadów i ubezpieczenie;
 — Opracowanie i zatwierdzenie planu odbioru i zagospodarowania odpadów, w tym wszelkich audytów planu i jego realizacji;
 — Aktualizacja planu odbioru i zagospodarowania odpadów, w tym kosztów pracy i kosztów doradztwa, w stosownych przypadkach;
 — Organizowanie procedur konsultacyjnych dotyczących (ponownej) oceny planu odbioru i zagospodarowania odpadów;
 — Zarządzanie systemami powiadamiania i pokrywania kosztów, w tym stosowanie obniżonych opłat dla „zielonych statków”, zapewnianie systemów informatycznych na poziomie portu, analiza statystyczna i związane z powyższym koszty pracy;
 — Korzyści finansowe netto wynikające z systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta;
 — Inne przychody netto z gospodarowania odpadami, np. z programów recyklingu;
 — Finansowanie w ramach Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (EFMR);
 — inne rodzaje finansowania lub dotacje dla portów przeznaczone na gospodarowanie odpadami i rybołówstwo.
 — Przygotowanie do ponownego użycia, recykling lub unieszkodliwianie odpadów ze statków, w tym selektywna zbiórka odpadów;
 — Administracja: fakturowanie, wystawianie pokwitowań odbioru odpadów ze statku, raportowanie.
 — Organizowanie procedur zamówień publicznych na dostarczanie portowych urządzeń do odbioru odpadów, a także wydawanie niezbędnych zezwoleń na dostarczanie portowych urządzeń do odbioru odpadów;
 — Przekazywanie informacji użytkownikom portu poprzez dystrybucję ulotek, wystawianie znaków i plakatów w porcie lub publikowanie informacji na stronie internetowej portu oraz elektroniczne przekazywanie informacji zgodnie z wymogami art. 5.
 — Zarządzanie programami gospodarowania odpadami: Systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta, recykling oraz ubieganie się o fundusze krajowe/regionalne i korzystanie z nich
 — Inne koszty administracyjne: koszt monitorowania i elektronicznego zgłaszania zwolnień zgodnie z art. 9.
 ŚWIADECTWO ZWOLNIENIA NA MOCY ART. 9
 W ZWIĄZKU Z WYMOGAMI ART. 6,
 ART. 7 UST. 1 I ART. 8 DYREKTYWY (UE) 2019/XX ▌(33)
 W PORCIE/PORTACH [WPISAĆ NAZWĘ PORTU] W [WPISAĆ NAZWĘ PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO](34)
 Nazwa statku Numer lub litery identyfikacyjne Państwo bandery
 [wpisać nazwę statku] [wpisać numer IMO] [wpisać nazwę państwa bandery]
 statek włączony jest w ustalony harmonogram podróży, z częstymi i regularnymi zawinięciami do portu (portów) w [wpisać nazwę państwa członkowskiego] zgodnie z harmonogramem lub wcześniej ustaloną trasą:
 i zawija co najmniej raz na dwa tygodnie do portów:
 i zawarta została umowa w celu zapewnienia uiszczania opłat i odprowadzania odpadów do portu lub stronie trzeciej w porcie:
 i jest w związku z tym zwolniony, zgodnie z [wpisać odpowiedni przepis prawa krajowego obowiązującego w danym kraju],
 z wymogów dotyczących:
  obowiązku odprowadzania odpadów ze statków,
  wcześniejszego powiadamiania o odpadach, oraz
  uiszczania obowiązkowej opłaty, w następującym porcie (następujących portach):
 Niniejsze świadectwo jest ważne do [wstawić datę], chyba że podstawy wydania niniejszego świadectwa zostaną zmienione przed tą datą.
 (3) Stanowisko Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 marca 2019 r.
 (4) Dyrektywa 2000/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 listopada 2000 r. w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku (Dz.U. L 332 z 28.12.2000, s. 81).
 (5) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (Dz.U. L 327 z 22.12.2000, s. 1).
 (6) Dyrektywa 2005/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie zanieczyszczeń pochodzących ze statków oraz wprowadzenia sankcji, w tym sankcji karnych, za przestępstwa związane z zanieczyszczeniami (Dz.U. L 255 z 30.9.2005, s. 11).
 (7) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiająca ramy działań Wspólnoty w dziedzinie polityki środowiska morskiego (dyrektywa ramowa w sprawie strategii morskiej) (Dz.U. L 164 z 25.6.2008, s. 19).
 (8) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (Dz.U. L 312 z 22.11.2008, s. 3).
 (9) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające unijny system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1).
 (10) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 1).
 (11) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 142/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy (Dz.U. L 54 z 26.2.2011, s. 1).
 (12) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/352 z dnia 15 lutego 2017 r. ustanawiające ramy w zakresie świadczenia usług portowych oraz wspólne zasady dotyczące przejrzystości finansowej portów (Dz.U. L 57 z 3.3.2017, s. 1).
 (13) Dyrektywa 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiająca wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków i uchylająca dyrektywę Rady 93/75/EWG (Dz.U. L 208 z 5.8.2002, s. 10).
 (15) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/65/UE z dnia 20 października 2010 r. w sprawie formalności sprawozdawczych dla statków wchodzących do lub wychodzących z portów państw członkowskich i uchylająca dyrektywę 2002/6/WE (Dz.U. L 283 z 29.10.2010, s. 1).
 (18) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz.U. L 187 z 26.6.2014, s. 1).
 (19) Rozporządzenie Rady (WE) nr 994/98 z dnia 7 maja 1998 r. dotyczące stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa (Dz.U. L 142 z 14.5.1998, s. 1).
 (20) Dyrektywa 2006/66/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie baterii i akumulatorów oraz zużytych baterii i akumulatorów oraz uchylająca dyrektywę 91/157/EWG (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 266 z 26.9.2006, s. 1).
 (21) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (WEEE) (Dz.U. L 197 z 24.7.2012, s. 38).
 (22) Rozporządzenie (WE) nr 2099/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. ustanawiające Komitet ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki (COSS) i zmieniające rozporządzenia dotyczące bezpieczeństwa na morzu i zapobiegania zanieczyszczeniom morza przez statki (Dz.U. L 324 z 29.11.2002, s. 1).
 (23) *Dz.U.: proszę wstawić w tekście numer, datę i szczegóły publikacji z dyrektywy zawartej w dokumencie PE-CONS ...(2018/0012 (COD)).
 (24) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1625 z dnia 14 września 2016 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 ustanawiające Europejską Agencję Bezpieczeństwa Morskiego (Dz.U. L 251 z 16.9.2016, s. 77).
 (25) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie dobrowolnego udziału organizacji w systemie ekozarządzania i audytu we Wspólnocie (EMAS), uchylające rozporządzenie (WE) nr 761/2001 oraz decyzje Komisji 2001/681/WE i 2006/193/WE (Dz.U. L 342 z 22.12.2009, s. 1).
 (26) +Dz.U.: proszę wstawić numer niniejszej dyrektywy.
 (27) Należy podać prawidłową nazwę przewozową przedmiotowej szkodliwej substancji ciekłej.
 (28) Wartości mogą być szacunkowe. Należy podać prawidłową nazwę przewozową suchego ładunku.
 (29) Wartości mogą być szacunkowe. Należy podać prawidłową nazwę przewozową suchego ładunku.
 (30) Wynikające z normalnych czynności konserwacyjnych na pokładzie.
 (31) +Dz.U.: proszę wstawić numer niniejszej dyrektywy.
 (32) +Dz.U.: proszę wstawić numer niniejszej dyrektywy.
 (33) +Dz.U.: proszę wstawić numer niniejszej dyrektywy.
 (34) Niepotrzebne skreślić.


type: caselaw

text:
 1.2.2016
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 C 38/34
 Žádost o rozhodnutí o předběžné otázce podaná Raad van State (Nizozemsko) dne 17. listopadu 2015 – J.N. v. Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid
 (Věc C-601/15)
 (2016/C 038/47)
 Jednací jazyk: nizozemština
 Předkládající soud
 Raad van State
 Účastníci původního řízení
 Odvolatel: J.N.
 Odpůrce: Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid
 Předběžné otázky
 Je čl. 8 odst. 3 písm. e) směrnice Evropského parlamentu a Rady 2013/33/EU ze dne 26. června 2013, kterou se stanoví normy pro přijímání žadatelů o mezinárodní ochranu (Úř. věst. L 180), platný ve světle článku 6 Listiny základních práv Evropské unie (Úř. věst. 2007, C 303/01):
 (1)
 v situaci, kdy byl státní příslušník třetí země zajištěn podle čl. 8 odst. 3 písm. e) této směrnice a má podle článku 9 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2013/32/EU ze dne 26. června 2013 o společných řízeních pro přiznávání a odnímání statusu mezinárodní ochrany (Úř. věst. L 180) právo setrvat v členském státě do doby, než bude o jeho žádosti o azyl rozhodnuto v řízení v prvním stupni, a
 (2)
 s přihlédnutím k vysvětlením k Listině (Úř. věst. 2007, C 303/02), podle kterých nesmějí omezení, která mohou být oprávněně uvalena na práva uvedená v článku 6, překročit meze povolené článkem 5 odst. 1 písm. f) EÚLP, a s přihlédnutím k výkladu posledně uvedeného ustanovení Evropským soudem pro lidská práva, mimo jiné v rozsudku ze dne 22. září 2015, Nabil a další v. Maďarsko, 62116/12, podle kterého je zajištění žadatele o azyl v rozporu s výše uvedeným ustanovením EÚLP, pokud toto zajištění nebylo uloženo pro účely vyhoštění?


text:
Spominski znak Bukovje 1991 je spominski znak Slovenske vojske, ki je namenjen pripadnikom TO RS, ki so sodelovali pri blokadi vojašnice Bukovje leta 1991.
 Znak je bil ustanovljen 30. novembra 1991.
 Opis
 Znak ima obliko ščita iz poznogotskega obdobja, je višine 35 mm in širine 30 mm. Kovan je iz 2 mm debelega bakra, pozlačen in obarvan rdeče. V zgodnjem delu spominskega znaka je polje, višine 6 mm in v njem napis BUKOVJE, višine 4 mm, pod napisom sta prekrižani črno pobarvana polavtomatska puška in ročni metalec, pod njima pa je letnica 1991, višine 4 mm. Napisi na znaku, letnica, obroba in črte med barvami so polirani in pozlačeni. Znak je prevlečen s prozornim poliestrskim emajlom. Na zadnji strani je priponka.
 Nadomestne oznake
 Nadomestna oznaka je modre barve z zlatim lipovim listom, ki ga križa puška.
 Nosilci
 seznam nosilcev spominskega znaka Bukovje 1991
 Bukovje
 Nagrade, ustanovljene leta 1991