type: wikipedia

text:
Em cálculo, a regra de L'Hôpital é um teorema que fornece uma técnica para avaliar limites de formas indeterminadas. A regra diz que, nesses casos, o limite da fração é igual ao limite da derivada do numerador dividida pelo limite da derivada do denominador, supondo funções deriváveis no intervalo de interesse.
 Seu objetivo é calcular o limite de frações nos casos em que há indeterminações do tipo ou .
 A regra de L'Hôpital foi incorporada no primeiro livro de texto sobre cálculo diferencial, publicado por Guillaume François Antoine, Marquês de l'Hôpital, em 1712.
 História
 Guillaume de l'Hôpital publicou esta regra em seu livro de 1696 Analyze des Infiniment Petits pour l'Intelligence des Lignes Courbes (tradução literal: Análise do Infinitamente Pequeno para o Entendimento de Linhas Curvas), o primeiro livro sobre cálculo diferencial. No entanto, acredita-se que a regra foi descoberta pelo matemático suíço Johann Bernoulli. Posterioment foi-se descoberto que a regra integrou a obra do marquês, sendo também atribuída ao mesmo, mediante um acordo entre ele e Bernoulli.
 Demonstração
 Caso especial
 A prova da regra de l'Hôpital é simples no caso em que e são continuamente diferenciáveis no ponto e onde é encontrado um limite finito após a primeira tentativa de diferenciação. Esta não é uma prova geral para a regra l'Hôpital, pois é mais estrita, necessitando tanto de diferenciabilidade das duas funções e , e que c seja um número real. Uma vez que diversas funções comuns têm derivadas contínuas (por exemplo, polinômios, seno e cosseno, função exponencial), é um caso especial que merece atenção.
 Suponha que e são continuamente diferenciáveis num número real , em que , e que . Então
 Enunciado
 Sejam e funções deriváveis num intervalo ou união de intervalos , com .
 Se ou
 Então, se ,
 com ou ou :
 Com , , , ou .
 É importante notar-se que esta é uma relação de sentido único (não é uma equivalência). Observa-se, também, que necessariamente ou ou , noutro caso nada se pode concluir.
 Aplicações
 A regra pode ser aplicada em exemplos como na expressão inicial abaixo, no qual um limite com tendendo à , resultará num denominador , resultando em zero. A regra de L'Hôpital tornará o denominador , removendo a indeterminação.
 Já na expressão inicial abaixo, com tendendo à , o denominador será infinito, uma indeterminação. A regra de L'Hôpital também tornará o denominador , removendo a indeterminação.
 Algumas aplicações da regra de L'Hôpital necessitam de manipulação algébrica para se tornar uma fração para que possam ser usadas.
 Na expressão abaixo, com o limite fundamental, precisa-se manipular o expoente usando propriedades do logaritmo natural para transformar a expressão numa fração.
 aplicando a regra de L'Hôpital:
 O mesmo pode ser usado no limite fundamental, para manipular o expoente .
 Com a manipulação, é possível aplicar a regra para remover a indeterminação:
 Exemplos
 Alguns exemplos podem ser fornecidos.
 Aplicando a regra de l'Hôpital:
 A regra pode ainda ser usada para calcular alguns limites notáveis tais como:
 Aplicando a regra
 Ligações externas
 Cálculo
 L'hopital


text:
Municipium (meervoud municipia) was de Latijnse technische en juridische term voor een bepaald politiek statuut van een stad in het Romeinse Rijk.
 Bestuursrecht
 De term werd gebruikt voor een stad die bij het Rijk was ingelijfd. De burgers van een municipium bezaten het (beperkte) Romeinse burgerrecht, maar behielden tegelijk hun zelfstandig bestuur, uitgezonderd rechtspraak en buitenlandse politiek.
 De burgers van een municipium deelden in alle lasten van de "echte" Romeinen ("eadem munia capiunt" = "ze dragen dezelfde lasten", vandaar het woord muni-cipium), vooral dienst- en belastingplicht, en hadden het recht om handel te drijven (ius commercii) en om een wettig huwelijk af te sluiten (ius conubii), of een van beide, maar misten het actieve (ius honorum) en passieve stemrecht (ius suffragii).
 Sinds de oorlog tegen Pyrrhus verleenden de Romeinen de titel municipium niet meer aan Italische steden maar voltooiden zij de verovering van Italië door het stichten van coloniae. Ingevolge de Lex Iulia van 90 v.Chr. werden alle autonome steden van Italië municipia.
 In Nederland
 In het huidige Nederland waren destijds twee municipia:
 Forum Hadriani. De officiële naam was "Municipium Aelium Cananefatium". Dit was de hoofdstad van de Cananefaten op de plaats waar nu Voorburg ligt.
 Ulpia Noviomagus Batavorum. De hoofdstad van de Bataven bij het Romeinse legerkamp in Nijmegen.
 In België
 In het huidige België was er destijds één municipium:
 Municipium Tungrorum (Tongeren; zie R. Nouwen, Het Municipium Tungrorum en de cohors II Tungrorum milliaria equitata c.L., in Limburg - Het Oude Land van Loon 76 (1997), pp. 299–348; Ibid., Atuatuca Tungrorum. The First Known Municipium of Gallia Belgica?, in ZPE 115 (1997), pp. 278–280.
 Verder lezen
 , Municipal Administration In The Roman Empire, Princeton, 1926.


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 25.3.2006
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 74/18
 Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 25 stycznia 2006 — Weiβenfels przeciwko Parlamentowi Europejskiemu
 (Sprawa T-33/04) (1)
 (Urzędnicy - Wynagrodzenie - Dodatek na dziecko pozostające na utrzymaniu - Podwojony dodatek na dziecko upośledzone - Artykuł 67 ust. 2 regulaminu pracowniczego - Potrącenie kwoty dodatku tego samego rodzaju)
 (2006/C 74/35)
 Język postępowania: niemiecki
 Strony
 Strona skarżąca: Roderich Weiβenfels (Luksemburg) [Przedstawiciel: H. Arend, avocat]
 Strona pozwana: Parlament Europejski [Przedstawiciele: L. Knudsen, U. Rösslein i E. Ecker, pełnomocnicy]
 Przedmiot sprawy
 Żądanie uchylenia decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 26 czerwca 2003 r. dokonującej potrącenia od kwoty podwojonego dodatku na dziecko pozostające na utrzymaniu, przyznanego skarżącemu na mocy art. 67 ust. 3 regulaminu pracowniczego, kwoty pobieranego przez niego dodatku tego samego rodzaju.
 Sentencja wyroku
 1)
 Skarga zostaje oddalona.
 2)
 Każda ze stron poniesie koszty własne.
 (1) Dz.U. C 94 z 17.4.2004


type: other

text:
Adams æbler medvirkende. Adams Æbler
 Adams æbler () – Anmeldelse | Filmz Men der er afsløringer på vej, øretæver i luften og uro i Paradis.... Mediernes vurdering adams 0. Man skal ikke skue hunden på hårene og i løbet af filmen vil det gå æbler for både publikum og filmens hovedperson Adam, at æbler ikke er helt så åbenlyst endda. Det lugter lidt for meget af medvirkende både fra Mikkelsens side, men også fra manuskriptforfatter Medvirkende Thomas Jensens side. Filmen har nogle af de i øjeblikket mest populære danske skuespillere på rollelisten, og det er både godt og skidt. Adams Top 10 1. Adams æbler Anmeldelse 2 af 2 Udgivet
 ADAMS ÆBLER MEDVIRKENDE - pse test psykiatri. Adams æbler
 Adams æbler medvirkende, glatbarberet eller hår Instruktion
 Man skal ikke skue hunden på hårene og i løbet af filmen vil det gå op for både publikum og filmens hovedperson Adam, at det ikke er helt så åbenlyst endda. Ivan har nemlig et ret forkvaklet syn på hvad der er rigtigt og hvad der er forkert. For ham er alt sort og hvidt og han er overbevist om at djævelen er ude på at teste Adam. Der opstår et rivaliserende forhold imellem de to. Adams æbler er en dansk komediefilm fra , med bl.a. Mads Mikkelsen, Ulrich Thomsen, Nicolas Bro, Paprika Steen, Nikolaj Lie Kaas og Ali Kazim. Anders Thomas Jensen er manuskriptforfatter og instruktør. MADS MIKKELSEN er Ivan. En moderne, positivt tænkende mand. Som præst ser han det som sin fineste opgave at hjælpe og støtte sine medmennesker. Det gælder ikke mindst dem, der er kommet i uføre. Samtidig har Ivan dog en ret så ustabil forbindelse. mader at forbedre s?dceller pa Adams æbler er en dansk komediefilm framed bl. Anders Thomas Jensen er manuskriptforfatter og instruktør.
 Ivan er en moderne, positivt tænkende mand. Som præst ser han det som sin fineste opgave at hjælpe og støtte sine medmennesker. Det gælder ikke mindst. apr Ivan er præst og en moderne, positivt tænkende mand. Han ser det som sin fineste opgave at hjælpe og støtte sine medmennesker. Det gælder. okt Adams æbler. InstruktionAnders Thomas Jensen. MedvirkendeMads Mikkelsen, Paprika Steen, Nicolas Bro, Ulrich Thomsen, Ali Kazim. Mads Mikkelsen – Ivan; Nicolas Bro – Gunnar; Ali Kazim – Khalid; Ulrich Thomsen – Adam; Paprika Steen – Sarah; Lars Ranthe –. Hos præsten bor også den utilpassede "perker", Khalid (Ali Kazim) og drukkenbolten Gunnar (Nicolas Bro). Adam har slet ikke tænkt sig at indordne sig under. apr MADS MIKKELSEN er Ivan. Adams æbler Adam er 'dømt' til 12 ugers samfundstjeneste og kommer ind i Ivans skrøbelige, Medvirkende. Ivan er en moderne, positivt tænkende mand. Som præst ser han det som sin fineste opgave at hjælpe og støtte sine medmennesker. Det gælder ikke mindst. apr Ivan er præst og en moderne, positivt tænkende mand. Han ser det som sin fineste opgave at hjælpe og støtte sine medmennesker. Det gælder. Filmen”Adams æbler” er en historie om det gode imod det onde. Ved filmens start er man ikke i tvivl om hvem der er ond og hvem der er god.
 ADAMS ÆBLER MEDVIRKENDE - barbering af ben. Adams æbler
 Ivan adams præst og en moderne, positivt tænkende mand. Han ser det som sin fineste opgave at hjælpe og støtte sine medmennesker. Det adams ikke mindst dem, der brystpumpe mam medvirkende i uføre. Men Ivan har en medvirkende så ustabil forbindelse til virkeligheden. Ny-nazisten Adam er sendt i 12 ugers samfundstjeneste og Ivan byder ham æbler med åbne arme i æbler verdensfjerne taber-kollektiv, der tæller Gunnar, Sarah og Khalid. Alle har rotter på loftet og lig i lasten.
 adams æbler medvirkende Apr 15, · Watch video · Directed by Anders Thomas Jensen. With Ulrich Thomsen, Mads Mikkelsen, Nicolas Bro, Paprika Steen. A neo-nazi sentenced to community service at a church clashes with the blindly devotional priest/10(K). Information om filmen Adams æbler. Komedie af Anders Thomas Jensen med Ulrich Thomsen og Mads Mikkelsen fra
 okt Adams æbler. InstruktionAnders Thomas Jensen. MedvirkendeMads Mikkelsen, Paprika Steen, Nicolas Bro, Ulrich Thomsen, Ali Kazim. Manuskript: Anders Thomas Jensen Foto: Sebastian Blenkov. Medvirkende: Adam: Ulrich Thomsen Ivan: Mads Mikkelsen Gunnar: Nicolas Bro Khalid: Ali Kazim. Information om filmen Adams æbler. Komedie af Anders Thomas Jensen med Ulrich Thomsen og Mads Mikkelsen fra
 Oplev danmarkshistorien i levende billeder. Anders Thomas Jensen , Danmark, Den folkelige film tegnes efter årtusindeskiftet af 'romertalsfilm', romantiske komedier og 'drengerøvsfilm'. Mainstreamfilmen opnår succes med afprøvninger af klassiske genrer og skildringer af. Medvirkende: Ulrich Thomsen, Mads Mikkelsen, Nicolas Bro, Paprika Steen, slagtere") har lavet en ny film med et navn, der lugter af Bibel – "Adams æbler".
 sep Vi har valgt at berøre fire symboler i filmen ”Adams Æbler” af Anders et æble, hvilket er medvirkende til, at æblet også symboliserer synd, død.
 apr Ivan er præst og en moderne, positivt tænkende mand. Han ser det som sin fineste opgave at hjælpe og støtte sine medmennesker. Det gælder. Mads Mikkelsen – Ivan; Nicolas Bro – Gunnar; Ali Kazim – Khalid; Ulrich Thomsen – Adam; Paprika Steen – Sarah; Lars Ranthe –. Medvirkende: Ulrich Thomsen, Mads Mikkelsen, Nicolas Bro, Paprika Steen, slagtere") har lavet en ny film med et navn, der lugter af Bibel – "Adams æbler". Anders Thomas Jensen, ham med den sjove, finurlige Blinkende lygter (samt tidligere en oscar-belønnet kortfilm og senere "De grønne slagtere") har lavet en ny film med et navn, der lugter af Bibel – "Adams æbler". I den ene hovedrolle finder vi præsten Ivan, spillet af den allestedsnærværende skuespiller Mads Mikkelsen.
 Adams æbler medvirkende, aplastisk anæmi Instruktion
 Oplev danmarkshistorien i levende billeder. Anders Thomas JensenDanmark, silvan trapezplader Man skal ikke skue hunden på hårene og i løbet af filmen vil medvirkende gå op for både publikum og filmens hovedperson Adam, at det ikke er helt så åbenlyst endda. Ivan adams nemlig et ret forkvaklet medvirkende på hvad der er rigtigt æbler hvad der er forkert. For ham er alt adam og hvidt og han er overbevist om at æbler er ude dba fliser at teste Adam. Der opstår et rivaliserende forhold imellem de to.
 Adams Æbler er en vitaminbombe af gyldne replikker, blodrøde præstetæsk og kulsort humor. Tekst fra pressemateriale. Selve historien er noget tyndbenet og måske i virkeligheden bedre egnet som novellefilm og de medvirkende er meget stereotype, derfor svinger filmen sig ikke op på mere end en middelkarakter. Medvirkende Ulrich Thomsen, Mads Mikkelsen, Nicolas Bro, Paprika Steen. Det er guddommeligt morsomt, når Anders Thomas Jensen parodierer behandlersamfundet og jonglerer med godt og ondt i sin hidtil bedste film, Adams æbler. Et undervisningsmateriale til spillefilmen "Adams æbler" (Danmark, ) Titel: "Adams æbler" Danmark Instruktion: Anders Thomas . Anmeldelser
 Tidligere: « « Guldkysten
 Copyright © Legal Disclaimer: Dette websted kan bruge affilierede links til forskellige virksomheder. Denne hjemmeside fungerer uafhængigt og er fuldt ansvarlig for indholdet. Kontakt venligst tro4for@gmail.com for spørgsmål om dette websted. Adams æbler medvirkende wrexbas.helbredmit.com


text:
Ο Διονύσιος Τσόκος (Ζάκυνθος, 1814 ή 1820 – Αθήνα, 1862) ήταν ένας από τους πρώτους εθνικούς ζωγράφους της ελεύθερης Ελλάδας.
 Βιογραφία
 Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο γύρω στα 1820. Φέρεται να έλαβε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής στη Ζάκυνθο υπό την εποπτεία του Νικόλαου Καντούνη. Αργότερα εγκαταστάθηκε λόγω σπουδών στη Βενετία όπου σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της πόλης με καθηγητή τον Ιταλό Λουδοβίκο Λιππαρίνι (Ludovico Lipparini). Μάλιστα κατά τη διάρκεια των σπουδών του στην ιταλική πόλη συμμετείχε δύο φορές σε εκθέσεις ζωγραφικής . Το 1847 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και το 1856 τοποθετήθηκε στη θέση του καθηγητή σχεδίου στο Αρσάκειο Αθηνών. Επηρεασμένος από τον καθηγητή του και εμπνευσμένος από υψηλό πατριωτικό φρόνημα ζωγράφισε μια σειρά από έργα σχετιζόμενα με την Ελληνική Επανάσταση του 1821 όπως η Φυγή από την Πάργα (1849), Ο όρκος των Φιλικών (1849), Η δολοφονία του Καποδίστρια (1850), κ.ά. Από το 1850 έως το 1860 εκτέλεσε κατά παραγγελία πολλές προσωπογραφίες ιστορικών προσώπων της εποχής καθώς και προσωπογραφίες καθηγητών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Λίγο χρόνια πριν από το θάνατό του, ανέλαβε έπειτα από παραγγελία της ελληνικής κυβέρνησης να ζωγραφίσει πορτραίτα των αγωνιστών της Επανάστασης, όμως ο θάνατος του το 1862 δεν του επέτρεψε να ολοκληρώσει το έργο του.
 Τεχνοτροπία
 Το έργο του - κυρίως θέματα από την Επανάσταση του 1821, προσωπογραφίες και αγιογραφίες - συνδυάζει στοιχεία ακαδημαϊσμού χωρίς να απουσιάζουν στοιχεία της Επτανησιακής Σχολής ενώ είναι εμφανής η τάση εξιδανίκευσης. Στα έργα του που αφορούν την Επανάσταση παρατηρούνται σκηνές μικρού μεγέθους, σχετιζόμενες κατά κύριο λόγο με τα Επτάνησα ενώ σε αυτά είναι έντονη περισσότερο η προσωπική συγκίνηση ενώ παρά την ύπαρξή της, η ηρωική διάθεση υπάρχει σε μικρότερη κλίμακα.
 Παραπομπές
 Βιβλιογραφία
 Ζωγραφίζοντας στην Κέρκυρα. Παράρτημα Κέρκυρας: Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλέξανδρου Σούτζου - Υπουργείο Πολιτισμού
 Εθνική Πινακοθήκη 100 χρόνια Τέσσερις αιώνες Ελληνικής Ζωγραφικής - Από τις Συλλογές της Εθνικής Πινακοθήκης και του Ιδρύματος Ευριπίδη Κουτλίδη. Αθήνα: Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλέξανδρου Σούτζου. 1999.
 Έλληνες ζωγράφοι
 Προσωπογράφοι


text:
28 Cdo 946/2015
 Nejvyšší soud České republiky rozhodl v senátě složeném z předsedy Mgr. Petra Krause a soudců JUDr. Jana Eliáše, Ph.D., a Mgr. Miloše Póla ve věci žalobkyně I. Š. , zastoupené JUDr. Libuší Svobodovou, advokátkou se sídlem v Praze 7, Nad Štolou 18, proti žalovanému P. Š. , o zaplacení částky 868.097,- Kč s příslušenstvím, vedené u Okresního soudu v Mělníku pod sp. zn. 10 C 274/2014, o dovolání žalobkyně proti usnesení Krajského soudu v Praze ze dne 18. listopadu 2014, č. j. 19 Co 488/2014-107, takto:
 Usnesení Krajského soudu v Praze ze dne 18. listopadu 2014, č. j. 19 Co 488/2014-107, se zrušuje a věc se vrací Krajskému soudu v Praze k dalšímu řízení.
 Usnesením ze dne 7. října 2014, č. j. 10 C 274/2014-63, Okresní soud v Mělníku rozhodl, že žalobkyni se nepřiznává osvobození od soudních poplatků.
 K odvolání žalobkyně Krajský soud v Praze usnesením ze dne 18. listopadu 2014, č. j. 19 Co 488/2014-107, usnesení soudu prvního stupně změnil tak, že se žalobkyni přiznává částečné osvobození od soudních poplatků v rozsahu jedné třetiny.
 Odvolací soud doplnil skutková zjištění o poměrech žalobkyně (jež se domáhá vůči žalovanému zaplacení částky 868.097,- Kč z titulu bezdůvodného obohacení, vzniklého dle žalobních tvrzení v důsledku realizované investice do výlučného majetku žalovaného). Přitom vzal za prokázané, že žalobkyně žije v domácnosti se svými třemi nezletilými dětmi, její čistý měsíční příjem (spolu s výživným a sociálními dávkami) se pohybuje v rozmezí od 20.820,- Kč do 27.766,- Kč, nezbytné výdaje dosahují cca 17.510,- Kč měsíčně, přičemž soudní poplatky (včetně jistoty) byla žalobkyně schopna hradit i v dalších třech řízeních; přitom odvolací soud zmínil i okolnost, že ve věci vypořádání společného jmění manželů žalobkyně navrhuje, že převezme společné dluhy vzniklé za trvání manželství ve výši 230.686,- Kč a v prohlášení o svých osobních, majetkových a výdělkových poměrech poměřováno též údaji jejího zaměstnavatele uvádí nepravdivý údaj o vykonávaném druhu práce ( manažerky namísto designéra specialisty ).
 Ačkoliv se zřetelem na výše uvedené odvolací soud uzavírá, že vylíčení poměrů žalobkyní nelze mít za zcela věrohodné, i s ohledem na špatnou finanční situaci rodiny do roku 2013 (kdy i podle tvrzení bývalého manžela žalobkyně, prezentovaného v jiném řízení, nebyli manželé schopni splácet své závazky), jakož i výši soudního poplatku v dané věci (43.000,- Kč), přiznal žalobkyni poplatkové osvobození v rozsahu jedné třetiny, odkazuje přitom na ustanovení § 138 odst. 1 občanského soudního řádu (dále jen o. s. ř. ).
 Proti usnesení odvolacího soudu podává žalobkyně dovolání, spatřujíc jeho přípustnost podle ustanovení § 237 o. s. ř. v tom, že se odvolací soud při řešení relevantních otázek poplatkového osvobození odchýlil od ustálené rozhodovací praxe dovolacího soudu (z níž dovolatelka cituje zejm. usnesení Nejvyššího soudu ze dne 17. července 2013, sp. zn. 29 Cdo 1301/2013) a ohlašujíc jako dovolací důvod nesprávné právní posouzení věci odvolacím soudem (§ 241a odst. 1 o. s. ř.).
 Dovolatelka kritizuje závěr soudů nižších stupňů, že své poměry věrohodně neprokázala, a s ohledem na dosud zjištěné okolnosti pokládá i dílčí posouzení svých poměrů pro účely přiznání poplatkového osvobození za nesprávné, jež odvolací soud nepoměřil všemi relevantními hledisky. Tvrdí, že z jejích prostředků nebyly placeny ani náklady předchozích řízení, byť šlo o náklady podstatně nižší. K argumentům soudu o návrhu na převzetí závazků ze zaniklého společného jmění manželů staví současně v řízení uplatněný návrh na vyplacení vypořádacího podílu v penězích ve výši 350.000,- Kč; vedle toho poukazuje i na výši svých současných životních nákladů. Zpochybňuje, že by v prohlášení o svých poměrech pro účely přiznání poplatkového osvobození uvedla nepravdivé údaje (konkrétně že je manažerkou ). Namítá, že i soudem vyměřený poplatek při toliko částečném osvobození v rozsahu jedné třetiny není schopna zaplatit, což mělo by za následek, že jí bude odepřen přístup k soudu, který jí zaručují články 36 odst. 1 a 37 odst. 3 Listiny základních práv a svobod. Navrhla, aby bylo napadené usnesení odvolacího soudu zrušeno.
 Nejvyšší soud jako soud dovolací (§ 10a o. s. ř.) dovolání projednal podle zákona č. 99/1963 Sb., občanský soudní řád, ve znění účinném od 1. 1. 2014 (srov. čl. II bod 2 zákona č. 293/2013 Sb., kterým se mění zákon č. 99/1963 Sb., občanský soudní řád, ve znění pozdějších předpisů, a některé další zákony).
 Po zjištění, že dovolání proti pravomocnému usnesení odvolacího soudu bylo podáno oprávněnou osobou (účastnicí řízení), zastoupenou advokátkou (§ 241 odst. 1 o. s. ř.) a ve lhůtě stanovené § 240 odst. 1 o. s. ř., Nejvyšší soud shledal dovolání přípustným podle ustanovení § 237 o. s. ř., neboť odvolací soud se při rozhodování o přiznání osvobození od soudních poplatků účastníku řízení odchýlil od ustálené rozhodovací praxe dovolacího soudu.
 Proto Nejvyšší soud, aniž nařizoval jednání (srov. § 243a odst. 1 věty první o. s. ř.), přezkoumal dovoláním napadené usnesení a shledal, že dovolání je opodstatněné.
 O nesprávné právní posouzení věci (naplňující dovolací důvod dle § 241a odst. 1 o. s. ř.) jde tehdy, posoudil-li odvolací soud věc podle právní normy, jež na zjištěný skutkový stav nedopadá, nebo právní normy, sice správně vybranou, nesprávně vyložil, případně ji na daný skutkový stav nesprávně aplikoval.
 Nejvyšší soud v usnesení ze dne 17. července 2013, sp. zn. 29 Cdo 1301/2013, uveřejněném pod číslem 99/2013 Sbírky soudních rozhodnutí a stanovisek, k jehož závěrům se přihlásil též např. v usnesení ze dne 29. dubna 2014, sp. zn. 29 Cdo 3632/2013, uveřejněném pod číslem 96/2014 Sbírky soudních rozhodnutí a stanovisek, dovodil, že při rozhodování o osvobození od soudních poplatků soud přihlíží k celkovým majetkovým poměrům žadatele, k výši soudního poplatku, k nákladům, které si pravděpodobně vyžádá dokazování, k povaze uplatněného nároku a k dalším podobným okolnostem. U fyzických osob bere v úvahu také jejich sociální poměry, zdravotní stav apod. Celkové zhodnocení všech okolností, které vypovídají o poměrech účastníka, se pak musí promítnout do závěru, zda účastník je s ohledem na své poměry schopen zaplatit soudní poplatky a nést další výdaje spojené s řízením, včetně nákladů spojených s poskytnutím právní pomoci (se zastoupením). Jestliže mu to jeho poměry nedovolují, je soud povinen mu přiznat tomu odpovídající osvobození od soudních poplatků (v plném rozsahu, zčásti, pro část řízení nebo jen pro některé úkony). Účastník je oproti tomu povinen soudu prokázat věrohodným způsobem své poměry, které jsou rozhodné pro posouzení důvodnosti jeho žádosti.
 Při posuzování majetkových poměrů žadatele je nezbytné poměřovat i rozsah aktiv a pasiv žadatele a přihlížet ke všem (shora již vyloženým) právně významným okolnostem, které spoluurčují (mohou, resp. zpravidla budou spoluurčovat) celkový obraz poměrů osoby domáhající se osvobození od soudních poplatků (k tomu srov. dále např. usnesení Nejvyššího soudu ze dne 19. března 2014, sp. zn. 22 Cdo 603/2014, a judikaturu v něm odkazovanou). Nelze proto odhlédnout ani od závazků žadatele tížících, jakož i od jejich povahy a charakteru, jež taktéž dokreslují celkové majetkové poměry účastníka (srov. např. usnesení Nejvyššího soudu ze dne 29. ledna 2014, sp. zn. 30 Cdo 2808/2013, či usnesení Nejvyššího soudu ze dne 18. září 2013, sp. zn. 30 Cdo 2643/2013, jež jsou spolu s ostatními rozhodnutími Nejvyššího soudu dostupná i na webových stránkách Nejvyššího soudu www.nsoud.cz ). Objektivní nedostatek finančních prostředků fyzické či právnické osoby se nesmí stát (pro účastníka řízení) překážkou přístupu k soudu (srov. např. i nález Ústavního soudu ze dne 9. února 2009, sp. zn. IV. ÚS 2856/08, dostupný i na webových stránkách http://nalus.usoud.cz ).
 V posuzovaném případě odvolací soud při úvaze, zda poměry žalobkyně odůvodňují přiznání osvobození od soudních poplatků, případně v jakém rozsahu, nepřihlédl ke všem relevantním hlediskům, jak byly formulovány i shora citovanou rozhodovací praxí dovolacího soudu, a své povinnosti zhodnotit komplexně majetkové poměry žadatelky nedostál.
 V prvé řadě odvolací soud nepoměřoval poměry žalobkyně výši soudního poplatku za řízení v dané věci, případně tak činil v míře nedostatečné (činí-li soudní poplatek celkem 43.405,- Kč a dosahovala-li by poplatková povinnost žalobkyně i se zřetelem k rozsahu přiznaného poplatkového osvobození výše 28.936,- Kč). Zakládá-li odvolací soud závěr o schopnosti žalobkyně zaplatit soudní poplatek na argumentaci, že soudní poplatky žalobkyně bez větších problémů hradila i v dalších, jí dříve iniciovaných řízeních (aniž by se ovšem zabýval obranou žalobkyně o zdrojích, jež k tomu použila), přehlíží, že v jiných řízeních byla poplatková povinnost řádově nižší.
 Ovšem ani samotné hodnocení osobních, majetkových a výdělkových poměrů žadatelky dosud nevyznívá zcela přesvědčivě, jestliže se při něm odvolací soud dosud nezabýval všemi uváděnými okolnostmi, jež vypovídají o poměrech žalobkyně, včetně rozsahu jejích aktiv a pasiv, s přihlédnutím k dalším jí uváděným nezbytným výdajům, ovlivněným též rodinnými poměry žadatelky (jež má vyživovací povinnost ke třem dětem, kterou již bezezbytku neplní osobní péčí) a povinností hradit závazky vzniklé za trvání manželství s žalovaným.
 Uzavírá-li pak odvolací soud bez komplexního zhodnocení poměrů žadatelky a bez přihlédnutí k výši soudního poplatku v dané věci že žalobkyně bude schopna soudní poplatek v určeném rozsahu zaplatit a že ten zde nebude překážkou přístupu k soudu, jde o závěry přinejmenším předčasné. Vytýkat pak žalobkyni, že v řízení využívá právních služeb advokáty (což dozajista také nepříznivě ovlivňuje poměry žalobkyně) není korektní (nehledě na další žalobkyní nyní tvrzené okolnosti o výši sjednané odměny advokátky a o způsobu jejího hrazení).
 Neobstojí přitom argumentace odvolacího soudu, že žadatelka dosud věrohodně neprokázala své poměry (ačkoliv žalobkyní dokládané poměry odvolací soud byť v míře dosud nedostatečné dále hodnotí a připouští, že majetkové poměry žalobkyně jsou nedobré ), pokud ji odvolací soud podpírá zjištěním, že žalobkyně v prohlášení o svých poměrech uvedla nepravdivý údaj o svém pracovním zařazení (druhu práce konané v pracovním poměru), případně že hodlala v budoucnu převzít závazky vzešlé ze zaniklého společného jmění manželů ve výši 230.686,- Kč, plyne-li současně ze skutkových zjištění (korespondujících obsahu spisu), že žalobkyně se nestavěla do pozice manažerky , jak uvádí odvolací soud, nýbrž aranžérky (designérky) a že návrh na převzetí závazků ze zaniklého společného jmění manželů doprovází návrhem na vyplacení vypořádacího podílu v penězích v částce 350.000,- Kč (jež postačovala by k plnění převzatých závazků, nehledě na to, že v řízení o vypořádání společného jmění manželů není soud tak či onak navrženým způsobem vypořádání vázán).
 Z uvedeného vyplývá, že rozhodnutí odvolací soudu jež není podloženo komplexním zhodnocením poměrů žadatelky a jejich poměřením výší soudního poplatku v dané věci správné není.
 Protože Nejvyšší soud neshledal podmínky pro zastavení dovolacího řízení, pro odmítnutí dovolání, pro jeho zamítnutí nebo pro změnu rozhodnutí dovolacího soudu, napadené rozhodnutí zrušil (§ 243c odst. 1 o. s. ř.) a věc vrátil odvolacímu soudu k dalšímu řízení (§ 243e odst. 2 věty první o. s. ř.).
 O náhradě nákladů řízení včetně nákladů dovolacího řízení rozhodne soud v rozhodnutí, jímž se řízení končí (srov. § 151 odst. 1, části věty před středníkem, o. s. ř.).


type: contracts

text:
 28.11.2013
 MT
 Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea
 L 318/20
 DEĊIŻJONI TAL-KUMITAT KONĠUNT TAŻ-ŻEE
 Nru 118/2013
 tal-14 ta’ Ġunju 2013
 li temenda l-Anness IX (Servizzi finanzjarji) u l-Protokoll 37 (li jinkludi l-lista prevista fl-Artikolu 101) tal-Ftehim ŻEE
 IL-KUMITAT KONĠUNT TAŻ-ŻEE,
 Wara li kkunsidra l-Ftehim dwar iż-Żona Ekonomika Ewropea (“il-Ftehim ŻEE”), u partikolarment l-Artikoli 98 u 101 tiegħu,
 Billi:
 (1)
 Id-Direttiva tal-Kunsill 89/298/KEE (1) tħassret permezz tad-Direttiva 2003/71/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill (2). Billi dawn id-Direttivi huma inkorporati fil-Ftehim ŻEE t-tnejn li huma, ir-referenza għad-Direttiva 89/298/KEE għandha titħassar mill-Ftehim ŻEE.
 (2)
 Id-Direttiva tal-Kunsill 89/592/KEE (3) tħassret permezz tad-Direttiva 2003/6/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill (4). Billi dawn id-Direttivi huma inkorporati fil-Ftehim ŻEE t-tnejn li huma, ir-referenza għad-Direttiva 89/592/KEE għandha titħassar mill-Ftehim ŻEE.
 (3)
 Id-Direttiva tal-Kunsill 91/308/KEE (5) tħassret permezz tad-Direttiva 2005/60/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill (6). Billi dawn id-Direttivi huma inkorporati fil-Ftehim ŻEE t-tnejn li huma, ir-referenza għad-Direttiva 91/308/KEE għandha titħassar mill-Ftehim ŻEE.
 (4)
 Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2001/527/KE (7), li hija inkorporata fil-Ftehim ŻEE, tħassret bid-Deċiżjoni 2009/77/KE (8), li kienet tħassret permezz tar-Regolament (UE) Nru 1095/2010 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill (9), u d-Deċiżjoni 2001/527/KE konsegwentement għandha titħassar taħt il-Ftehim ŻEE.
 (5)
 Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2004/5/KE (10), li hija inkorporata fil-Ftehim ŻEE, tħassret bid-Deċiżjoni 2009/78/KE (11), li tħassret mir-Regolament (UE) Nru 1093/2010 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill (12), u d-Deċiżjoni 2004/5/KE konsegwentement għandha titħassar taħt il-Ftehim ŻEE.
 (6)
 Id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2004/6/KE (13), li hija inkorporata fil-Ftehim ŻEE, tħassret bid-Deċiżjoni 2009/79/KE (14), li tħassret mir-Regolament (UE) Nru 1094/2010 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill (15), u d-Deċiżjoni 2004/6/KE konsegwentement għandha titħassar taħt il-Ftehim ŻEE.
 (7)
 L-Anness IX u l-Protokoll 37 tal-Ftehim ŻEE għandu għalhekk jiġi emendat skont dan,
 ADOTTA DIN ID-DEĊIŻJONI:
 Artikolu 1
 It-test tal-punti 13c (id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2004/6/KE), 23 (id-Direttiva tal-Kunsill 91/308/KEE), 23e (id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2004/5/KE), 28 (id-Direttiva tal-Kunsill 89/298/KEE), 29 (id-Direttiva tal-Kunsill 89/592/KEE) u 31c (id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2001/527/KE) tal-Anness IX għall-Ftehim ŻEE huma mħassra.
 Artikolu 2
 It-test tal-punti 6, 21, 23 u 24 tal-Protokoll 37 fil-Ftehim ŻEE huwa mħassar.
 Artikolu 3
 Din id-Deċiżjoni għandha tidħol fis-seħħ fil-15 ta’ Ġunju 2013, bil-kundizzjoni li jkunu saru n-notifiki kollha skont l-Artikolu 103(1) tal-Ftehim ŻEE (*).
 Artikolu 4
 Din id-Deċiżjoni għandha tiġi ppubblikata fit-Taqsima taż-ŻEE, u fis-Suppliment taż-ŻEE, ta’ Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea.
 Magħmul fi Brussell, l-14 ta’ Ġunju 2013.
 Għall-Kumitat Konġunt taż-ŻEE
 Il-President
 Gianluca GRIPPA
 (1) ĠU L 124, 5.5.1989, p. 8.
 (2) ĠU L 345, 31.12.2003, p. 64.
 (3) ĠU L 334, 18.11.1989, p. 30.
 (4) ĠU L 96, 12.4.2003, p. 16.
 (5) ĠU L 166, 28.6.1991, p. 77.
 (6) ĠU L 309, 25.11.2005, p. 15.
 (7) ĠU L 191, 13.7.2001, p. 43.
 (8) ĠU L 25, 29.1.2009, p. 18.
 (9) ĠU L 331, 15.12.2010, p. 84.
 (10) ĠU L 3, 7.1.2004, p. 28.
 (11) ĠU L 25, 29.1.2009, p. 23.
 (12) ĠU L 331, 15.12.2010, p. 12.
 (13) ĠU L 3, 7.1.2004, p. 30.
 (14) ĠU L 25, 29.1.2009, p. 28.
 (15) ĠU L 331, 15.12.2010, p. 48.
 (*) Ma huwa indikat l-ebda rekwiżit kostituzzjonali.


text:
Πολυεργαλείο: Το Workfare στη ζωή μου
 Το Workfare στη ζωή μου
 (ή 56 μέρες «κοινωφελούς εργασίας» στον πολιτισμό)
 Οι μεν ιθαγενείς λειτουργούν τελικά μόνο με τον βούρδουλα, έχουν αυτή την αξιοπρέπεια, ενώ οι Λευκοί, τελειοποιημένοι χάρη στη δημόσια εκπαίδευση, δουλεύουν από μόνοι τους. Ο βούρδουλας κουράζει στο τέλος αυτόν που τον χειρίζεται, ενώ η ελπίδα δύναμης και πλούτου με την οποία μπουκώνονται οι Λευκοί δεν στοιχίζει τίποτα, τίποτα απολύτως.
 Λουί Φερντινάν Σελίν/Ταξίδι στην άκρη της νύχτας
 Όταν έκανα αίτηση για τα «κοινωφελή προγράμματα στον πολιτισμό» τον Αύγουστο του 2013 είχα συμπληρώσει 2 μήνες ανεργίας μετά από ένα 8μηνο εργασίας για 490 ευρώ στα ΕΛΤΑ, και δικαιούμουνα το τριμηνίαιο επίδομα του ΟΑΕΔ (200κάτι ευρώ). Ταυτόχρονα δούλευα, περιστασιακά αλλά συνεχόμενα, ως «ιδιώτης συνεργάτης» της ΕΛ.ΣΤΑΤ.[1], βγάζοντας από αυτό ετήσια περίπου 2.500 ευρώ (200 ευρώ, αν δίνονταν κάθε μήνα). Επίσης, το διάστημα των διακοπών αντικαθιστούσα έναν φίλο γραφίστα στις άδειες που έπαιρνε από την οικονομική εφημερίδα που εργάζεται, με απόδειξη δαπανών (40 ευρώ μεροκάματο με παρακράτηση φόρου). Τα σταθερά έξοδα της κατοικίας μου κυμαίνονται στα 150-200 ευρώ το μήνα, χωρίς να πληρώνω ενοίκιο (μένω σε ένα δυάρι αγορασμένο από το εφάπαξ της σύνταξης του πατέρα μου). Χωρίς λοιπόν να έχω πληρώσει ακόμα το χαράτσι και χωρίς να πληρώνω σχεδόν ποτέ τους λογαριασμούς στην ώρα τους, τα κατάφερνα εκείνη την περίοδο να επιβιώνω ως άνεργος, «στριμόκωλα» μεν, αλλά όχι μίζερα (π.χ. έκανα και 4 εβδομάδες φθηνές διακοπές ελεύθερης κατασκήνωσης σπαστές σε 3 δόσεις).
 Τα καθημερινά μου έξοδα έχουν κυρίως να κάνουν με έξοδα μηχανής, τσιγάρα και μπύρες, σπάνια θα φάω έξω, κάτι βέβαια που συνεπάγεται και αρκετές ώρες την εβδομάδα οικιακής εργασίας (συν σεβαστό μέρος του χρόνου μου αφιερωμένο σε 3 εβδομαδιαίες αυτοοργανωμένες συνελεύσεις). Ζώντας υπό αυτές τις συνθήκες, αν και μεγάλο μέρος αυτού του διαστήματος θεωρούμε άνεργος, κάθε μέρα νοιώθω ότι έχω πάρα πολλά να κάνω. Δεν παραπονιέμαι ακριβώς, γιατί η «πολυδραστηριοποιήση» είναι κάτι που αν μη τι άλλο το έχω επιλέξει και άρα μου προσφέρει σίγουρα ικανοποίηση, απλώς αρκετές φορές γκρινιάζω στους φίλους μου ότι τρέχω συνεχώς σε «σκατοδουλειές» για ψίχουλα, ότι δεν προλαβαίνω να βρω ελεύθερο χρόνο για να «αράξω» («καλά ρε κωλόχιππα δεν σου έφτασε ένας μήνας διακοπές;») και δυσκολεύομαι πάρα πολύ να απαντήσω στα «απλά» ερωτήματα (που θέτω σε άλλους στις έρευνες της ΕΛ.ΣΤΑΤ.!) «τι δουλειά κάνεις;», «είσαι εργαζόμενος ή άνεργος;».
 Η σχέση μου με τα «κοινωφελή προγράμματα του ΟΑΕΔ» ξεκίνησε ένα χρόνο νωρίτερα το καλοκαίρι του 2012, όταν με ένα χρόνο κάρτα ανεργίας έκανα ταυτόχρονα αίτηση και πέρασα για να δουλέψω ως 5μηνος (για 625 «τον μήνα») στο ΙΝΕ-ΓΣΕΕ και ως 8μηνος (για 490) στα ΕΛ.ΤΑ. Επέλεξα το δεύτερο γιατί ήμουνα υποψιασμένος για το τι συνεπάγεται το «κατά παρέκκλιση των νόμιμων συλλογικών συμβάσεων» που θα υπέγραφα με... τη ΓΣΕΕ. Δεν έκανα λάθος. Τα λεφτά όταν εργάζεσαι με συλλογική σύμβαση (μια σπάνια εμπειρία στα 29 μου χρόνια) είναι πάντα πολύ παραπάνω γιατί μπαίνουν τουλάχιστον δώρα Χριστουγέννων/Πάσχα και επιδόματα αδείας και γενικώς έχεις κάποια δικαιώματα που εγώ στα ΕΛ.ΤΑ. τα εκμεταλλεύθηκα στο έπακρο (π.χ. «αρρώστησα» 2 μέρες προς το τέλος του 8μήνου χωρίς να χάσω το μεροκάματο). Οπότε και παραπάνω λεφτά έβγαλα και σπατάλησα λιγότερο χρόνο δουλειάς απ’ ότι αρχικά υπολόγιζα[2]. Παρ’ όλα αυτά επέλεξα να συμμετάσχω το 2012-13 στη συνέλευση που δημιουργήθηκε από ανέργους/εργαζόμενους στην κοινωφελή εργασία (συνεκοχ για συντομία), έχοντας την εκτίμηση ότι πρόκειται για ένα μοντέλο εργασίας που θα μου «χτυπούσε την πόρτα».
 Δυστυχώς, έπεσα και σ’ αυτό μέσα και τον δεκαπενταύγουστο του ’13 συμπλήρωσα μια προκήρυξη για «μέχρι 7μηνες εργασία στα κοινωφελή του πολιτισμού» ως εργάτης γενικών καθηκόντων. Το μηνιάτικο θα ήταν 625 ευρώ και θα μας το έδινε μια (ας την λέμε) «ΜΚΟ» που θα μας νοίκιαζε σε ένα (ας το πούμε) «Μουσείο», αμφότεροι με σκοπό την προώθηση του (ας τον πούμε) «ελληνικολαϊκού πολιτισμού». Τον Σεπτέμβριο έμαθα με πολύ χαρά ότι ήμουνα στους 16 επιτυχόντες και την πρώτη Κυριακή του Οκτώβρη, καθώς χάζευα στους δρόμους της Σαλόνικα (είχαμε ανέβει με τη Σ.ΚΥ.Α. σε εκδήλωση-παρουσίαση στην κατάληψη ΥΦΑΝΕΤ της μπροσούρας «workfare: η συνέχεια της ανεργίας με άλλα μέσα»[3]) το διπλανό σύνθημα (βλ. φώτο) σκάει τηλέφωνο στο κινητό να παρουσιαστώ στα γραφεία της ΜΚΟ να υπογράψω για να ξεκινήσω να δουλεύω από Δευτέρα. Ξεκινάω λοιπόν την «καριέρα» μου με «άρνηση εργασίας», λέγοντας τους ότι λείπω σε διήμερο ταξίδι και μπορώ να υπογράψω Δευτέρα για να ξεκινήσω Τρίτη.
 Ούτε την Δευτέρα υπογράφω, αλλά μου λένε ότι έχουν έτοιμη την αναγγελία πρόσληψης μου στον ΟΑΕΔ, ενώ με ενημερώνουν «για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις» ότι το διάστημα εργασίας μου θα είναι μέχρι 31 Δεκέμβρη, 3 παρά κάτι μήνες δηλαδή αντί για 7, και ότι θα πληρώνομαι 25 ευρώ την ημέρα και όχι μηνιαίο μισθό. Εγώ «παγώνω» από την ποσότητα των αρνητικών πληροφοριών, απέναντι στις οποίες πρέπει να απαντήσω άμεσα με ένα τηλεφωνικό ναι ή όχι, υπεραμύνομαι ότι έκανα αίτηση για 7μηνο, αυτοί απαντάνε ότι το πρόγραμμα αναγκαστικά λήγει το 2013, αλλά θα κοιτάξουν αν γίνεται να παραταθεί. Τελικά, δίνω το τηλεφωνικό οκ με το οποίο ο ΟΑΕΔ με διαγράφει από άνεργο.
 Το επόμενο πρωί πάω στο «Μουσείο», όπου η πρώτη μου εικόνα είναι ένα ψήφισμα διαμαρτυρίας με υπογραφή «συμβασιούχοι στα κοινωφελή του πολιτισμού» που καταγγέλλουν ότι δουλεύουν πάνω από 4 μήνες απλήρωτοι. Ο υπεύθυνος του «Μουσείο», στον οποίο μ’ έχουν παραπέμψει, αφού μου λέει ότι γίνεται ένα μπάχαλο μ’ εμάς γιατί δεν τους έχει σταλεί καν η λίστα των επιτυχόντων από την «ΜΚΟ», με ρωτάει τι προϋπηρεσία έχω. Του απαριθμώ την προϋπηρεσία μου σε delivery, τηλεφωνικά κέντρα, στατιστικές έρευνες, γραφιστική και δημοσιογραφία κι ενδιαφέρεται μόνο για τα τελευταία, τα οποία τα έχω σπουδάσει αν μη τι άλλο. Μου λέει ότι έχουν ανάγκη από κόσμο να συντάξει μια δημοσιογραφική παρουσίαση του έργου του νέου κτιρίου στο οποίο θα μεταστεγαστεί το «Μουσείο» τα επόμενα χρόνια, οπότε θα μου αναθέσουν μαζί με μάλλον έναν «ωφελούμενο» αυτό το έργο. Εγώ τονίζω ότι υπάρχει ένα πρόβλημα στο να ξεκινήσω να δουλεύω γιατί δεν έχω υπογράψει σύμβαση. Συμφωνεί ότι μπορώ να φύγω αφού δεν έχει λυθεί αυτή η εκκρεμότητα και μου εγγυάται ότι θα πληρωθώ τα συγκεκριμένα ημερομίσθια. Πάω οπότε προς τα γραφεία της ΜΚΟ, όπου βρίσκονται σε ένα κτίριο χωρίς κουδούνια και που απ’ έξω περιμένουν κάποιοι άλλοι «ωφελούμενοι», από πρόγραμμα voucher όμως, που επίσης τους έψαχναν αφού η «ΜΚΟ» τους χρωστούσε λεφτά (δεν τους ξανάδα). Φεύγω, αφού η «ΜΚΟ» είναι άφαντη και τσακώνομαι μαζί τους τηλεφωνικά το απόγευμα για το θέμα του «στησίματος» και της μη υπογραφής σύμβασης.
 Είμαι ακόμα προβληματισμένος για το αν αξίζει να ταλαιπωρηθώ με αυτήν την τρίμηνη ιστορία ή να κάνω αίτηση για ΕΛ.ΤΑ. ή κάποιο καινούριο 5μηνο πρόγραμμα των 490. Ψάχνω στο ίντερνετ πληροφορίες για την «ΜΚΟ» και φρικάρω ακόμα περισσότερο γιατί βρίσκω καταγγελίες ότι είναι «λαμόγια» και εξαπατούν εργαζόμενους. Αν και οι περισσότερες συμβουλές μου λένε να μην μπλέξω γιατί μυρίζει «πιστόλα», σκέφτομαι ψύχραιμα ότι με τους λίγους μήνες κάρτας ανεργίας που έχω δεν θα περάσω πουθενά αλλού με 28% ανεργία, άσε που σε μερικές μέρες κλείνω τα 30 και δεν θα ανήκω στην «πιο ωφελούμενη» σε μόρια κατηγορία των «νέων άνεργων μέχρι 29». Αποφασίζω, τελικά, να υπογράψω με την σκέψη ότι οι υπογραφές του ΑΣΕΠ και του ΕΣΠΑ μου διασφαλίζουν ότι κάποια στιγμή θα πληρωθώ. Όλη η παραπάνω διερώτηση «να αποδεχτώ την θέση ή όχι» κατάλαβα πόση σημασία έχει δυο μήνες αργότερα, όταν ο ΟΑΕΔ αποφάσισε να εξαφανίσει τέτοιου είδους διλήμματα, βγάζοντας εγκύκλιο ότι όποιος αρνείται θέση εργασίας στα κοινωφελή διαγράφεται αυτόματα από το μητρώο ανέργων του.
 Καταφέρνω την επομένη να συναντηθώ με εκπρόσωπο της «ΜΚΟ» για να υπογράψω τη σύμβαση. Έχω πάει μαζί με μια φίλη δικηγόρο, που μου προσφέρει μια μικρή ψυχολογική ασφάλεια σε σχέση με αυτά που ετοιμάζομαι να υπογράψω. Η σύμβαση, πέρα από τα γνωστά «κατά παρέκκλιση των συλλογικών συμβάσεων», έχει και κάμποσα άλλα πρωτοποριακά σημεία: Με υπογραμμισμένα και bold αναφέρει ότι δεν θα πληρωθούμε μηνιαία αμοιβή, αλλά δεδουλευμένα ημερομίσθια, ότι δεν θα έχουμε καμιά οικονομική απαίτηση από την «ΜΚΟ», όσο δεν θα της έχουν καταβληθεί τα χρήματα από το ΕΣΠΑ, και ότι δεν μπορούμε να δημοσιοποιήσουμε σε ΜΜΕ πληροφορίες σε σχέση με αυτήν τη σύμβαση. Πουθενά, επίσης, δεν αναφέρει ωράριο εργασίας. Κάνω στο μυαλό μου την μετάφραση: πάνε να μας πληρώσουν λιγότερα από 625, μας απαγορεύουν να γκρινιάζουμε για τις καθυστερήσεις πληρωμών, μας απαγορεύουν να δημοσιοποιήσουμε καταγγελίες για δεδουλευμένα, θα έχουμε θέμα με το ωράριο και οπότε τον αριθμό των ένσημων που δικαιούμαστε. Υπογράφω ελπίζοντας ότι όλα αυτά θα τα αντιπαλέψω καλύτερα με τους καινούργιους συναδέλφους μου.
 Έλα όμως που θα πάρει καιρό να μάθω πόσοι θα είμαστε τελικά αυτοί. Αρκετοί επιτυχόντες αρνήθηκαν τελικά την θέση (όπως παρά λίγο να κάνω κι εγώ) και η «ΜΚΟ» μέχρι και τη λήξη της εργασίας μας όχι μόνο δεν ασχολιότανε με την πληρωμή μας, αλλά ασχολιότανε «με το πάσο της» να βρει κόσμο για ολιγοήμερη απασχόληση. Γενικά, όλες οι ΜΚΟ στην πρώτη φάση των κοινωφελών προγραμμάτων (2012-2013) λειτουργούσαν με την εξής τακτική: Παίρνουμε όσους παραπάνω «ωφελούμενους» μπορούμε γιατί μας αναλογεί 5% κονδύλι σε έκαστο για «λειτουργικά έξοδα». Τα «λειτουργικά έξοδα» σε καμιά περίπτωση δεν ξοδεύονται στην γραφειοκρατική δουλειά που απαιτείται για να πληρωθούμε έγκαιρα, αλλά προφανώς αποτελούν την «ωφέλεια» που καρπώνεται η κάθε ΜΚΟ. Στην συγκεκριμένη περίπτωση απλώς είχαμε και έναν καινούριο παράγοντα, ότι ελαστικοποιήθηκε το διάστημα της προβλεπόμενης εργασίας, το «μέχρι 7 μήνες» δηλαδή εφαρμόστηκε ως ακόμα πιο μικρής χρονικής διάρκειας εργασίας από το 7μηνο και το 5μηνο –κάποιοι δουλέψαμε δυόμισι μήνες, άλλες 1-2 μήνες, οι τελευταίοι από τους 15 «επιτυχόντες» ήρθαν 3 εβδομάδες πριν απολυθούμε όλοι.
 Εγώ βέβαια, λόγω της συμμετοχής μου στη συνεκοχ, ασχολιέμαι από την πρώτη στιγμή με τα ζητήματα που προκύπτουν. Μαθαίνω ότι την πληρωμή βάση ημερομισθίου δοκίμασαν να την εφαρμόσουν κι άλλες ΜΚΟ. Μια συναδέλφισσα από άλλη ΜΚΟ σε άλλο μουσείο, ενημέρωσε την συνεκοχ ότι μετά από 4 μήνες τους πλήρωσαν την πρώτη δόση χωρίς να τους υπολογίζουν την αργία του δεκαπενταύγουστου. Αυτή το έτρεξε, απευθυνόμενη στο Υπουργείο Πολιτισμού, το οποίο έλαβε απάντηση από την γραμματεία ελέγχου των κονδυλίων του ΕΣΠΑ ότι η πληρωμή στους «ωφελούμενους» γίνεται βάση του εργατικού δικαίου που ισχύει στην ασφάλιση στο ΙΚΑ, όπου για 40ώρη εβδομαδιαία εργασία αναλογούν 6 ένσημα (με το 5ημερο θεωρείται ότι καλύπτεται και το Σάββατο), οι αργίες υπολογίζονται επίσης στην πληρωμή και για κάθε μήνα πλήρους εργασίας αναλογούν 25 ένσημα. Με τη δικιά μας «ΜΚΟ» βέβαια, είχαμε μια πιο περίπλοκη κατάσταση. Η σύμβασή μας δεν ανέφερε ωράριο, ενώ η αναγγελία πρόσληψης του καθενός στον ΟΑΕΔ έλεγε διαφορετικές ώρες εβδομαδιαίας εργασίας. Εμένα έλεγε 56, της άλλης έλεγε 32, του άλλου 40, οπότε αρχίσαμε τα τηλέφωνα στη «ΜΚΟ» και στο Υπουργείο Πολιτισμού, ζητώντας διευκρινίσεις. Με αυτόν τον τρόπο, πετύχαμε την πρώτη «συνδικαλιστική νίκη», όπου συναντηθήκαμε για πρώτη και τελευταία φορά όλοι οι «ωφελούμενοι» μαζί με την «ΜΚΟ» με την οποία (μετά από κάποιες αστείες δικαιολογίες για το «λάθος») υπογράψαμε προσθήκη στη σύμβαση ότι εργαζόμαστε 5ημερο, 8ωρο που στάλθηκε και στον ΟΑΕΔ.
 Εκτιμώ ότι το «μπάχαλο» με τα ωράρια, οι προσπάθειες των ΜΚΟ για πληρωμή με βάση τον αριθμό των ημερομισθίων και η, τελικά, φιλεργατική απόφαση του ΕΣΠΑ συνδέονται με τον εξής τρόπο: Το κονδύλι είναι συγκεκριμένο, ό,τι τυχόν περισσέψει επιστρέφεται στην Ε.Ε., και οι ΜΚΟ πέρα από το 5% δεν έπαιρναν κάτι παραπάνω. Αυτές προσπάθησαν μέσω των ημερομισθίων να παίρνουν ένα κονδύλι που αντιστοιχεί σε μηνιαία πληρωμή και να πληρώνουν με ημερομίσθια, «τρώγοντας» το υπόλοιπο. Αλλά τους έβαλε χέρι η αυθόρμητη συνδικαλιστική αντίδραση ημών των «ωφελουμένων» και η διαχείριση του ΕΣΠΑ –που, προφανώς, ως χρηματοδότης αντέδρασε στη «λαμογιά». Αυτή η ρύθμιση, την οποία αποδέχτηκε κι ο ΟΑΕΔ στα καινούρια 5μηνα, αποτελεί εν μέρει αναγνώριση ότι η κοινωφελής εργασία υπόκειται στις ρυθμίσεις του εργατικού δικαίου, όπως διεκδικούμε να συμβαίνει και με άδειες, αναρρωτικές, επιδόματα, αποζημιώσεις σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος κτλ.
 Με τους καινούριους συναδέλφους με συνδέει μια κοινή ανησυχία για το ποιόν της ΜΚΟ, για το «αν θα πληρωθούμε» και για «λαμογιές» σαν αυτή με το ωράριό μας. Διαχωριζόμαστε, όμως, όσον αφορά την αντίληψη μας για την «κοινωφελή εργασία» συνολικά. Χωρίς να συμφωνούν με την έλλειψη εργασιακών δικαιωμάτων και την καθυστέρηση πληρωμών, οι περισσότερες το βλέπουν πράγματι ως μια ευκαιρία για να αποκτήσουν προϋπηρεσία και να διεκδικήσουν με καλύτερους όρους το εργασιακό τους μέλλον μετά το πτυχίο, είτε εμπλουτίζοντας το βιογραφικό, είτε αποκτώντας «γνωριμίες». Το «Μουσείο» εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο αυτή την αντίληψη, πουλώντας είτε το «παραμύθι» πως προσπαθούν να μας κρατήσουμε παραπάνω, είτε υπερτονίζοντας την αξία της συστατικής επιστολής.
 Από την άλλη, εγώ θεωρώ ότι εκμεταλλευόταν την «τζάμπα» εργασία μας σε τομείς που δεν επαρκούσε το μόνιμο ή με συμβάσεις ορισμένου χρόνου προσωπικό. Η σχέση, ας πούμε, του ελληνικού δημόσιου με την πληροφορική, το διαδίκτυο και τα social media μπορεί να συγκριθεί με τη σχέση του Κασιδιάρη με την κλασσική μουσική. Άπειροι τόνοι χαρτούρας στοιβάζονται σε ράφια περιμένοντας να αποκτήσουν ψηφιακή μορφή για να εισέλθουν στον 21ο αιώνα. Οι περισσότερες «ωφελούμενες» ασχολήθηκαν λοιπόν, με εργασίες σχετικές με αρχεία, δυο ασχοληθήκαμε με δημοσιογραφία/διαδίκτυο, ένας με τα ηλεκτροτεχνικά και δυο με τον καθαρισμό του κτιρίου. Από άλλη ΜΚΟ είχαν ενοικιαστεί 7μηνοι «ωφελούμενοι» ως φύλακες και για τον καθαρισμό (με τους οποίους λίγες σχέσεις αποκτήσαμε). Η φύλαξη κι ο καθαρισμός προφανώς, εμπίπτουν στις πάγιες και διαρκείς ανάγκες που το πρόγραμμα υποτίθεται ότι δεν κάλυπτε. Αλλά και ανεξαρτήτως της θέσης μας, όλοι μας καλεστήκαμε να σηκώνουμε τηλέφωνα, να βγάζουμε φωτοτυπίες, να μεταφέρουμε έγγραφα κτλ., αφού το «μόνιμο» προσωπικό συρρικνώνεται (είδαμε π.χ. να απολύονται δυο 8μηνοι συμβασιούχοι που δούλευαν χρόνια μέσω δικαστικών αποφάσεων που σταμάτησαν να βγαίνουν θετικές).
 Γενικά, το «Μουσείο» από την μια εκμεταλλευόταν την καχυποψία μας απέναντι στη ΜΚΟ που (δεν) μας πλήρωνε, από την άλλη μας συμπεριφερόταν σαν «τα καημένα παιδιά που τους δίνουμε μια ευκαιρία για το μέλλον». Μπορεί να φταίει τ’ ότι έκλεισα τα 30 ή μάλλον τ’ ότι έχω δουλέψει άπειρες φορές ως «παιδί», «φοιτητής» ή «δόκιμος», πάντως γεγονός είναι ότι μου ανέβαινε το αίμα στο κεφάλι μ’ αυτή την «γλυκιά υποτίμηση» και, πολύ περισσότερο, όταν την έβλεπα να ενσωματώνεται από τους συναδέλφους. Βασικά, ήμουνα σχεδόν ο μόνος που δεν έμενε με τους γονείς κι οπότε το ζήτημα της μηνιαίας πληρωμής μου έμπαινε με έναν επιτακτικό τρόπο που δεν έμπαινε στους υπόλοιπους. Μετά από ενάμιση μήνα «ωφέλειας» π.χ. κλάταρε η μηχανή και ζητούσε σέρβις κάμποσων εκατοντάδων ευρώ που όλο αναβαλλόταν, ταυτόχρονα μου προέκυψαν έκτακτα ιατρικά έξοδα και η ΕΛ.ΣΤΑΤ. συνέχιζε να μου φορτώνει εργασία ενώ βριζόμουν μαζί της γιατί μου χρωστούσε γύρω στα 1.000 ευρώ δεδουλευμένα. Γλίτωσα την γενική κατάρρευση με λίγα δανεικά, οικονομική βοήθεια 250 ευρώ από τα 900 ευρώ της σύνταξης του πατέρα (συνοδευόμενα από την ντροπή του «το ξέρεις ότι δεν μας περισσεύουν κι όλα εσένα πληρώνουμε») και τελικά την σωτήρια αποπληρωμή των δεδουλευμένων από την ΕΛ.ΣΤΑΤ.
 Για να μην τα πολυλογώ, αν και έκανα κάποιες προσπάθειες να μην είμαι τελείως «μουντρούχος», υπήρχε λόγω των παραπάνω μια αποστασιοποίηση από την «απολίτικη χαλαρότητα» των συναδέλφων, αν και είχαμε ως κοινά σημεία την εκτίμηση που έτρεφαν για τις συνδικαλιστικές μου γνώσεις και την συναδελφική στήριξη στα καθημερινά που είχαν να κάνουν με τα εργασιακά μας καθήκοντα και το χτύπημα της κάρτας. Ένα κοινό πρόβλημα όλων των «κοινωφελών» είναι να κατακτήσουμε μια έστω ολιγόμηνη σταθερή θέση (υπολογιστή, καθήκοντα) στον χώρο εργασίας μας, χωρίς αν γίνεται να οξύνουμε τους ανταγωνισμούς με τους μόνιμους ή και μεταξύ μας. Εγώ κατάφερα να κάνω λειτουργικούς δυο «παλαιολιθικούς» υπολογιστές και να κατοχυρώσω μια θέση εργασίας την οποία την μοιραζόμουνα εναλλάξ με συναδέλφους, ενώ ταυτόχρονα τελειοποίησα την τέχνη του «παρουσιάζουμε εργασιακά αποτελέσματα σε αυτό που μας ζητείται με τον λιγότερο δυνατό χρόνο εργασίας» (θεωρώ ότι έψαχνα στο ίντερνετ φύκια και τα παρουσίαζα ως μεταξωτές κορδέλες, οι προϊστάμενοι όμως έδειχναν ικανοποιημένοι).
 Συνεπώς, εγώ έβρισκα λύσεις στα εργασιακά ζητήματα, προσποιούμενος ότι δούλευα, και όταν οι συνάδελφοι με αντικαθιστούσαν με άφηναν να ξεκλέβω χρόνο από το 8ωρο για τις υπόλοιπες ασχολίες μου. Σίγουρα, το να τηρήσω αυστηρά το 8ώρο υπό τέτοιες συνθήκες μου φαινόταν κάποιο είδους κακόγουστη τιμωρία (όντας τις περισσότερες ώρες χωρίς PC, πραγματικά δεν είχα κάτι να κάνω), αλλά μην φανταστείτε μόνο «λούφα», το σύνηθες ήταν να κλέβω χρόνο από τη μια δουλεία για να ασχοληθώ με την δεύτερη δουλειά της ΕΛ.ΣΤΑΤ. Το «Μουσείο» θεωρούσε ότι με το χτύπημα της κάρτας θα διασφαλιζόταν η πειθάρχηση τόσο των υπό την απειλή της διαθεσιμότητας «μόνιμων», όσο και ημών των «προσωρινών», και μας απειλούσε ότι θα αφαιρείται ο μισθός μας σε περίπτωση που δεν συμπληρώνουμε ωράριο. Τέτοιες απειλές αποδείχτηκαν τρίχες κατσαρές. Ας σημειωθεί εδώ ότι ο ΟΑΕΔ, που ξέρει επίσης τι συμβαίνει, έχει βάλει στα καινούρια 5μηνα και στα Voucher ρουφιάνους να ελέγχουν αν βρίσκονται στο χώρο εργασίας τους οι «ωφελούμενοι».
 Όσον αφορά τη (μη) μηνιαία πληρωμή μας μάθαμε μέσα από τηλεφωνήματα και ψάξιμο στα ΦΕΚ τα εξής: Η πληρωμή γίνεται σε 3 δόσεις (40%, 50% και 10%), αφού προηγηθούν 3 στάδια. Ένα: η «ΜΚΟ» μετά από ένα μήνα εργασίας όσων προσληφθήκαμε πρώτοι στέλνει βεβαίωση έναρξης της διαδικασίας στο Υπουργείο. Δύο: το «Μουσείο» στέλνει τα παρουσιολόγια μας στη «ΜΚΟ». Τρία: η υπουργός εγκρίνει με μια τζίφρα την πληρωμή μας. Όπως προείπα, η «ΜΚΟ» 2 μήνες μετά την πρόσληψη μας και λίγες εβδομάδες πριν την απόλυσή μας ασχολιόταν ακόμα με τις προσλήψεις «ωφελούμενων» και δεν είχε καν ασχοληθεί με το πρώτο στάδιο. Εγώ στον ενάμιση μήνα ξεκίνησα τα τηλέφωνα στη «ΜΚΟ», ρωτώντας τι γίνεται με την διαδικασία αυτή και γιατί έχει καθυστερήσει από την στιγμή που έχουμε κλείσει το 40% του προβλεπόμενου εργάσιμου χρόνου. Οι εκπρόσωποι της «ΜΚΟ» έριχναν το «μπαλάκι» στο «Μουσείο», στο Υπουργείο και γενικά στο «μνημονιακό ανθελληνικό σύστημα», ενώ όταν επέμενα με βάση τα ΦΕΚ και τα νομικά (του μνημονίου!) μου έλεγαν πάνω-κάτω «να κόψω τους συνδικαλισμούς» και ότι «κάποιοι με υποκινούνε». Το «Μουσείο» συμφωνούσε ότι φταίει η «ΜΚΟ» για όλα, οπότε στραφήκαμε στο Υπουργείο Πολιτισμού, που δεν ήταν μεν εργοδότης μας, αλλά η διαχειριστική αρχή της εύρυθμης (εδώ γελάμε) λειτουργίας του προγράμματος.
 Στα μέσα Δεκέμβρη πέτυχα να βρεθούμε οι περισσότεροι «ωφελούμενοι» σε μια αίθουσα του «Μουσείου» και να συμφωνήσουμε σ’ ένα κείμενο καταγγελίας με το οποίο θα πηγαίναμε στο Υπουργείο εν ώρα εργασίας, λέγοντας ότι αν δεν μας έδιναν κάποια απάντηση πάνω στο ζήτημα της πληρωμής μας θα προχωρούσαμε στη δημοσιοποίησή του. Οι περισσότεροι συνάδελφοι έβαλαν θέμα το κείμενο να μην εκθέτει το «Μουσείο» που «δεν φταίει σε τίποτα». Τελικά, φύγαμε από την δουλειά και πήγαμε στο παράρτημα του Υπουργείου, όπου ο υπεύθυνος μας εξήγησε ότι «για όλα φταίνε οι ΜΚΟ», αλλά το μόνο που μπορούνε να κάνουνε είναι είτε να την τιμωρήσουν διακόπτοντας το πρόγραμμα και να μην πληρωθούμε καθόλου, είτε να την αξιολογήσουν άσχημα για να μην ξαναπάρει τέτοιου είδους προγράμματα, πράγμα που έτσι κι αλλιώς θα γινόταν γιατί το κράτος ήδη είχε πετάξει όλες τις ΜΚΟ εκτός των καινούριων κοινωφελών λόγω του «μπάχαλου» που προξένησαν.
 Οι περισσότερες συναδέλφισσες βολεύτηκαν με τις εγγυήσεις του Υπουργείου, ότι τελικά τα λεφτά θα τα πάρουμε, «μπορεί Γενάρη, μπορεί Φλεβάρη, δυστυχώς ίσως και Μάρτη». Μόνο εγώ θεωρούσα αδιανόητο να αποδέχεσαι ως εργαζόμενος να δουλεύεις χωρίς μηνιαίο μισθό και προχώρησα στη δημοσιόποίηση μέσω της συνεκοχ του κειμένου διαμαρτυρίας μας. Με το που το διάβασαν κάποιοι προϊστάμενοι επικράτησε πανικός, ότι εκτίθεται το «Μουσείο», και οι περισσότερες συναδέλφισσες μου μετέφεραν τον ίδιο πανικό, επιτακτικά να κατέβει με τα εξής επιχειρήματα: «Χαλάει η εικόνα του “Μουσείου” που δεν μας φταίει και θέλουμε να δουλέψουμε μετά την λήξη του προγράμματος», «με αυτόν τον τρόπο τους νευριάζουμε και έτσι θα καθυστερήσουν ακόμα περισσότερο την πληρωμή μας», «καταλαβαίνουμε ότι εσύ δεν ζεις με τους γονείς, αλλά όλοι μας ξέραμε τι υπογράφαμε και το επιλέξαμε», «εμάς μας νοιάζει να πληρωθούμε κάποια στιγμή, όχι να αλλάξουμε την Ελλάδα» (το τελευταίο το είχα πάρει ως απάντηση κι όταν πρότεινα να ’πούμε σε «ωφελούμενους» από άλλες ΜΚΟ να πάμε όλοι μαζί στο Υπουργείο).
 Εγώ συμφωνούσα μόνο στ’ ότι η δημοσιοποίηση θα τους νευριάσει, αλλά θεωρώντας ότι θα λειτουργήσει ως μοχλός πίεσης να πληρώσουν πιο γρήγορα. Για αυτό το λόγο λίγο πιο πριν είχα μιλήσει μια τελευταία φορά με υπεύθυνη της «ΜΚΟ», ενημερώνοντας την ότι σε περίπτωση που δεν πληρωθούμε τώρα που τελειώνουμε το πρόγραμμα θα δημοσιοποιήσουμε τις καταγγελίες μας. Η απειλή της δημοσιοποίησης φρίκαρε επίσης την υπεύθυνη της «ΜΚΟ» που μου άφησε να υπονοηθεί ότι η κλήση μου καταγράφεται και άρα «να προσέχω τι λέω», γιατί «μάλλον δεν έχω διαβάσει καλά τη σύμβαση», παραπέμποντας με σαφώς στο άρθρο περί μη δημοσιοποίησης πληροφοριών στα ΜΜΕ. Η «τηλεφωνική τρομοκρατία» που δέχτηκα δεν έστεκε πουθενά νομικά, όπως κι ο συγκεκριμένος όρος άλλωστε, απλώς επιβεβαίωνε απόλυτα το πόσο φοβούνται όλα αυτά τα «ευαγή» ιδρύματα να συνδέεται το όνομα τους με καταγγελίες για εργασιακή εκμετάλλευση. Εγώ προφανώς (δηλαδή για λόγους αξιοπρέπειας) και δεν αποδέχτηκα το «σκάσε και δούλευε», αλλά απογοητεύτηκα από τη στάση των συναδελφισσών, που αντί να μου συμπαρασταθούν απέναντι στην επίθεση, με «μάζεψαν» ακόμα περισσότερο, σκύβοντας το κεφάλι στην «ομερτά» των αφεντικών.
 Με αυτή την «ωραία ατμόσφαιρα», έφτασαν τα Χριστούγεννα, οι διευθυντές και οι μόνιμοι άρχισαν να παίρνουν τις άδειές τους και άρα το «Μουσείο» λειτουργούσε σχεδόν αποκλειστικά από εμάς τους απλήρωτους «ωφελούμενους». Τις τελευταίες μέρες του χρόνου, η «λούφα», όπως είναι λογικό, έπιασε κόκκινο και ουσιαστικά οι περισσότεροι πήραμε τις μια-δυο μέρες άδεια που δεν δικαιούμασταν από μόνοι μας («εργατικώ δικαίω»), μέσω του συναδελφικού χτυπήματος καρτών[4]. Τον Γενάρη που ξαναγίναμε άνεργοι αρχίσαμε τα τρεξίματα με τον ΟΑΕΔ και για το πώς θα παίρναμε το τριμηνιαίο επίδομα χωρίς να έχουν μπει τα ένσημα από την δουλειά που ολοκληρώσαμε.
 Η συνεκοχ έβγαλε κείμενο και αφίσα καταγγελίας γενικά για την απλήρωτη/ανασφάλιστη εργασία στα κοινωφελή πολιτισμού και ειδικότερα για τον συγκεκριμένο «όρκο σιωπής» στη σύμβαση. Για τις καταγγελίες αυτές ενδιαφέρθηκαν κάποιοι λίγοι δημοσιογράφοι αριστερών εφημερίδων και ραδιοσταθμών και έτσι εγώ και άλλη μια συνάδελφος δώσαμε και τις «απαγορευμένες» συνεντεύξεις. Αυτές τις συνεντεύξεις τις διάβασαν κάποιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ οι οποίοι κατέθεσαν επερώτηση στη Βουλή για το αν αποδέχεται το Ελληνικό Δημόσιο συμβάσεις με «όρκους σιωπής» και για το πότε θα πληρωθούμε. Είχαμε μπει ήδη στα μέσα Φλεβάρη. Αμέσως μετά την επερώτηση, καλεστήκαμε από το «Μουσείο» να υπογράψουμε τα παρουσιολόγια, το δεύτερο από τα τρία στάδια που απαιτούνται προκειμένου να πληρωθούμε. Εκεί έδωσα μια τελευταία (ελπίζω) «κόντρα», αντιδρώντας στις ειρωνείες υπευθύνου του «Μουσείου» για τη «συνέντευξη κάποιων ανεγκέφαλων», ενώ ταυτόχρονα διεκδίκησα 2 ημερομίσθια που μου είχαν αφαιρεθεί επειδή δεν χτυπούσα κάρτα στις αρχές Οκτώβρη, όταν εργαζόμουν χωρίς υπογραφή σύμβασης (ο μόνιμος συνάδελφος που μου είχε πει ότι θα με καλύψει, τελικά κράτησε την υπόσχεσή του). Τέλος, δηλώσαμε σε όλους τους αρμόδιους φορείς ότι δεν θα ανεχτούμε να γίνει καμιά παρατυπία με αργίες και λιγότερα από 6 ημερομίσθια την εβδομάδα.
 Το κείμενο αυτό γράφεται 10 Μάρτη και εμείς ακόμα δεν έχουμε πάρει φράγκο. Στα καινούρια 5μηνα κοινωφελή προγράμματα των 490 ευρώ, πετάχτηκαν έξω οι ΜΚΟ και οι περισσότερες πληρωμές γίνονται μηνιαία. Τα συμπεράσματα από τις νίκες και τις ήττες και από τις μάχες που (δεν) δώσαμε η πρώτη φουρνιά «ωφελούμενων» αποτελούν αντικείμενο συλλογικής επεξεργασίας μιας εργατικής έρευνας που διενεργεί η ΣΚΥΑ, στα πλαίσια της οποίας κατατίθεται και αυτή η μακροσκελής κατάθεση εμπειρίας. Εγώ βρήκα κατευθείαν μια καινούρια ελαστική «σκατοδουλειά» των 200 μάυρων ευρώ και με ένα περίπλοκο τρόπο συνεχίζω να «την βγάζω» (χρωστάω γύρω στα 500 ευρώ σε λογαριασμούς), πεθυμώντας εκείνες τις εποχές που (οι «παλιότεροι» λένε) είχες χρόνο «αράγματος» και δεν χρειαζόταν να δουλεύεις ως άνεργος για να πάρεις επίδομα.
 ΥΓ. Πληρωθήκαμε τελικά μόνο την πρώτη από τις τρεις δόσεις στις 24 Απρίλη, μετά από 6μιση μήνες από την πρόσληψη μας και σχεδόν 4 μήνες μετά την απόλυση μας. Κανά μήνα τα χαρτιά μας βόλταραν από επιτροπή σε επιτροπή στο Υπουργείο Πολιτισμού, και περίμεναν να γυρίσει ο Υπουργός από ταξίδι στο εξωτερικό. Μας έχουν μπει κανονικά οι αργίες, αλλά δεν φαίνονται τα ένσημα μας όσο δεν πληρωνόμαστε και τις 3 δόσεις, με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να λάβουμε το τριμηνιαίο βοήθημα ανεργίας των 220 ευρώ. Συνοψίζοντας. Δούλεψα για να πάρω ένα επίδομα εργασίας με το οποίο ίσα που ξεχρέωσα έξοδα πενταμήνου, και λόγω του οποίου δεν μπορώ να λάβω άλλο επίδομα.
 [1] Οι «ιδιώτες συνεργάτες» της ΕΛ.ΣΤΑΤ. εργαζόμαστε με το μοντέλο που κατοχυρώθηκε στις απογραφές του 2011: Συλλέγουμε door-to-door από νοικοκυριά στατιστικά στοιχεία για διάφορες έρευνες (π.χ. για τα ποσοστά της ανεργίας) του ελληνικού κράτους, τις οποίες τις πληρωνόμαστε με το κομμάτι, με απόδειξη δαπανών και παρακράτηση φόρου, χωρίς ένσημα και με μεγάλη καθυστέρηση, μέχρι και 6 μήνες μετά λήξη της κάθε έρευνας.
 [2] Το 8μηνο 8ώρο σε δημόσια υπηρεσία σαν τα ΕΛΤΑ συνεπάγεται ότι μπορεί και στην αρχή να σου φορτώνουν έναν άγνωστο τομέα και να τρέχεις και να μην φτάνεις, αλλά μετά από λίγους μήνες αρχίζεις να «ξεψαρώνεις» και να βγάζεις την δουλειά σε ένα 5ωρο, οπότε να έρχεσαι με μισάωρη καθυστέρηση όπως όλοι και να φεύγεις αρκετές φορές 2 ώρες νωρίτερα. Στις φετινές προκηρύξεις ο ΕΛΤΑ αντιμετώπισε αυτήν την «αντιπαραγωγικότητα» παίρνοντας αποκλειστικά 4ωρους για 245 ευρώ το μήνα και, προφανώς, με τον ίδιο φόρτο εργασίας που μόνο «λούφα» δεν επιτρέπει.
 [3] Ως workfare ορίζεται χοντρικά η παροχή εργασίας εκ μέρους των ανέργων για να πάρουν το επίδομα που θα δικαιούνταν παλιότερα σε εποχές welfare state (κράτους πρόνοιας)
 [4] Αξίζει να σημειωθεί ότι η διεύθυνση προσπάθησε για μια τελευταία φορά να επιβάλλει την εργασιακή πειθαρχία, ζητώντας προπαραμονές Πρωτοχρονιάς να υπογράψουμε ένα έγγραφο ότι παραδώσαμε την καθορισμένη εργασία μας, για να ελέγξει το ποιοι βρισκόμασταν στην δουλειά και ποιοι σε χριστουγεννιάτικες διακοπές.
 δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στη Σφήκα τεύχος 6
 Αναρτήθηκε από πολυεργαλείο στις 3:24 π.μ.


text:
 Avis juridique important
 |
 21980A0227(02)
 Overeenkomst tussen de Regering van de Republiek Guinee- Bissau en de Europese Economische Gemeenschap inzake de visserij voor de kust van Guinee-Bissau - Protocol tussen de Europese Economische Gemeenschap en de Regering van de Republiek Guinee-Bissau
 Publicatieblad Nr. L 226 van 29/08/1980 blz. 0034 - 0042 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 11 Deel 9 blz. 0191 Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 11 Deel 9 blz. 0191 Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 11 Deel 21 blz. 0144 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 04 Deel 1 blz. 0133 Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 04 Deel 1 blz. 0133
 OVEREENKOMST tussen de Regering van de Republiek Guinee-Bissau en de Europese Economische Gemeenschap inzake de visserij voor de kust van Guinee-Bissau - ProtokolDE REGERING VAN DE REPUBLIEK GUINEE-BISSAU EN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP, hierna te noemen "de Gemeenschap",VERWIJZENDE naar de nauwe betrekkingen tussen de Gemeenschap en de Republiek Guinee-Bissau,IN DE GEEST van samenwerking belichaamd in de Overeenkomst van Lomé, die het symbool is van het gemeenschappelijk streven van partijen naar nauwere vriendschapsbetrekkingen tussen de Staten in Afrika, het Caribische gebied en de Stille, Oceaan enerzijds en de Gemeenschap anderzijds,OVERWEGENDE dat een rationeel beheer, de instandhouding en de optimale benutting van de visbestanden, met name in het Centraal-oostelijk deel van de Atlantische Oceaan, in hun gemeenschappelijk belang is,OVERWEGENDE dat de Republiek Guinee-Bissau wat de zeevisserij betreft, haar soevereiniteit of jurisdictie uitoefent in de wateren tot 200 zeemijl vanaf de kust,REKENING HOUDENDE met het feit dat in deze zone regelmatig wordt gevist door vaartuigen die de vlag van een Lid-Staat van de Gemeenschap voeren,MET INACHTNEMING van de werkzaamheden van de derde conferentie van de Verenigde Naties inzake het zeerecht,BEVESTIGENDE dat de kuststaten de beginselen van het internationale recht in acht moeten nemen wanneer zij in de gebieden waar de levende rijkdommen onder hun jurisdictie vallen, hun soevereine rechten inzake onderzoek, exploitatie, instandhouding en beheer van deze rijkdommen uitoefenen,VASTBESLOTEN betrekkingen te onderhouden die gestoeld zijn op wederzijds vertrouwen en eerbiediging van elkaars belangen op het gebied van de zeevisserij,VERLANGENDE de bepalingen en de voorwaarden vast te stellen die zullen gelden ten aanzien van de visserij die voor beide partijen van belang is,ZIJN ALS VOLGT OVEREENGEKOMEN:Artikel 1Deze Overeenkomst heeft ten doel de beginselen en de regels vast te stellen die zullen gelden voor de uitoefening van de visserij door vaartuigen die de vlag van een Lid-Staat van de Gemeenschap voeren, hierna te noemen "vaartuigen van de Gemeenschap", in de wateren die, voor wat de visserij betreft, vallen onder de jurisdictie van de Republiek Guinee-Bissau, hierna te noemen "visserijzone van Guinee-Bissau".Artikel 2De Regering van de Republiek Guinee-Bissau verbindt zich ertoe vaartuigen van de Gemeenschap toestemming te verlenen om in de visserijzone van Guinee-Bissau de visserij uit te oefenen overeenkomstig de bepalingen van deze Overeenkomst, met name die van de bijlage.Artikel 31. De Gemeenschap verbindt zich ertoe alle nodige maatregelen te nemen om te waarborgen dat haar vaartuigen zich houden aan de bepalingen van deze Overeenkomst en aan de regelingen inzake de uitoefening van de visserij in de visserijzone van Guinee-Bissau.2. De autoriteiten van Guinee-Bissau delen de Commissie van de Europese Gemeenschappen van tevoren elke wijziging van genoemde regelingen mede.Artikel 41. Vaartuigen uit de Gemeenschap mogen uitsluitend in de visserijzone van Guinee-Bissau vissen indien daarvoor op verzoek van de Gemeenschap door de autoriteiten van Guinee-Bissau een vergunning is afgegeven.2. De autoriteiten van Guinee-Bissau geven de vergunningen af tot de voor elke categorie vaartuigen toegestane maximumtonnage, die is vastgesteld in het in artikel 9 bedoelde Protocol.3. De vergunningen zijn geldig vanaf de datum van afgifte tot en met 31 december van het jaar waarin zij zijn afgegeven, of wel voor periodes van zes maanden vanaf 1 januari tot en met 30 juni of vanaf 1 juli tot en met 31 december van elk jaar.4. De vergunningen worden afgegeven voor een bepaald vaartuig en kunnen niet worden overgedragen.5. Wanneer een vaartuig waarvoor een vergunning is afgegeven, deze door overmacht niet kan gebruiken, kan de vergunning op verzoek van de Gemeenschap worden vervangen door een nieuwe vergunning voor een vaartuig van dezelfde categorie.Artikel 51. De vergunningen worden door de autoriteiten van de Republiek Guinee-Bissau afgegeven tegen betaling van een recht door de betrokken reder.2. De bedragen van dit recht zijn voor elke categorie vaartuigen vermeld in de bijlage, sub A 1. De rechten worden in eenmaal betaald vóór de afgifte van de vergunningen ; voor rechten die overeenkomstig de in de bijlage, sub A 2, bepaalde voorwaarden worden berekend op grondslag van de in de visserijzone van Guinee-Bissau gevangen hoeveelheden, wordt echter een globaal forfaitair voorschot betaald, dat vergezeld dient te gaan van een bankgarantie die de eventuele bijbetaling dekt tot het definitieve bedrag van het recht dat aan het einde van elk visseizoen moet worden vereffend.3. Het recht wordt bepaald naar evenredigheid van de geldigheidsduur van de vergunning.Artikel 6De partijen verbinden zich ertoe hetzij rechtstreeks, hetzij in het kader van de internationale organisaties, overleg te plegen om het beheer en de instandhouding van de levende rijkdommen van de zee, met name in het Centraal-oostelijk deel van de Atlantische Oceaan te waarborgen en om daartoe strekkend wetenschappelijk onderzoek te vergemakkelijken.Artikel 7De vaartuigen waaraan in het kader van deze Overeenkomst vergunning wordt verleend tot uitoefening van de visserij in de visserijzone van Guinee-Bissau moeten hun vangsten bij de bevoegde diensten van Guinee-Bissau aangeven overeenkomstig het bepaalde in de bijlage, sub B.Artikel 8De vaartuigen waaraan uit hoofde van deze Overeenkomst vergunning wordt verleend tot uitoefening van de visserij in de visserijzone van Guinee-Bissau kunnen verplicht worden een gedeelte van de door hen in deze zone gedane vangst in havens van Guinee-Bissau aan te voeren.De aan te voeren hoeveelheden en de voorwaarden waaronder dit dient te gebeuren worden vastgesteld door de in artikel 11 bedoelde gemengde commissie.Artikel 9Als tegenprestatie voor de in het kader van deze Overeenkomst toegestane vangsten verleent de Gemeenschap de Republiek Guinee-Bissau een financiële compensatie die is vastgesteld in een Protocol bij deze Overeenkomst.Deze financiële compensatie, die geen afbreuk doet aan de financiering ten gunste van de Republiek Guinee-Bissau in het kader van de Overeenkomst van Lomé, zal volgens een in genoemd Protocol vastgestelde speciale procedure beschikbaar worden gesteld.De financiële compensatie zal worden gebruikt voor de financiering van projecten met betrekking tot de zeevisserij en de zoetwatervisserij.Artikel 10De partijen komen overeen bij geschillen over de uitlegging of de toepassing van deze Overeenkomst overleg te plegen.Artikel 11Er wordt een gemengde commissie opgericht die moet toezien op de juiste toepassing van deze Overeenkomst.Deze commissie komt eenmaal per jaar bijeen, afwisselend in Guinee-Bissau en in de Gemeenschap en kan op verzoek van een van de partijen in buitengewone zitting worden bijeengeroepen.De gemengde commissie komt met name bijeen na de vaststelling van een nieuwe wetgeving inzake de visserij in de wateren van Guinee-Bissau om na te gaan in hoeverre de bijlage dient te worden gewijzigd.Artikel 12Indien de autoriteiten van Guinee-Bissau als gevolg van een onvoorziene ontwikkeling van de visbestanden besluiten nieuwe instandhoudingsmaatregelen te nemen, die naar de mening van de Gemeenschap de vangstmogelijkheden van de vaartuigen van de Gemeenschap in aanzienlijke mate aantasten, moet tussen partijen overleg worden gepleegd met het oog op de aanpassing van het in artikel 9 bedoelde Protocol en van de bijlage.Bij dit overleg zal worden uitgegaan van het principe dat elke eventuele verlaging van de bij dit Protocol toegestane vangsten gecompenseerd zal worden door visrechten van gelijke waarde met inachtneming van de financiële compensatie die reeds door de Gemeenschap is uitgekeerd.Artikel 13Geen enkele bepaling van deze Overeenkomst is van invloed of loopt vooruit op de standpunten van partijen met betrekking tot vraagstukken inzake het zeerecht.Artikel 14Deze Overeenkomst is van toepassing op de gebieden waar het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap onder de in dat Verdrag gestelde voorwaarden geldt enerzijds, en op het grondgebied van de Republiek Guinee-Bissau, anderzijds.Artikel 15Partijen komen overeen deze Overeenkomst te onderzoeken na afloop van de onderhandelingen over een multilateraal verdrag, die worden gevoerd in het kader van de Derde Conferentie van de Verenigde Naties inzake het zeerecht.Artikel 16De bijlage en het Protocol vormen een integrerend deel van deze Overeenkomst en behoudens andersluidende bepalingen vormt een verwijzing naar deze Overeenkomst tevens een verwijzing naar de bijlage en het Protocol.Artikel 17Deze Overeenkomst wordt gesloten voor een eerste periode van twee jaar, te rekenen vanaf de datum van inwerkingtreding. Indien de Overeenkomst niet door een van de partijen wordt beëindigd door middel van een kennisgeving gegeven zes maanden voor de dag van het verstrijken van deze periode van twee jaar, wordt hij telkens verlengd met een periode van een jaar tenzij ten minste drie maanden voor het verstrijken van elke periode van een jaar kennisgeving van opzegging wordt gegeven.In dat geval worden tussen partijen onderhandelingen gevoerd om in gemeenschappelijk overleg te bepalen welke wijzigingen of aanvullingen in de bijlage of in het Protocol moeten worden opgenomen.Artikel 18Deze Overeenkomst treedt in werking op de dag waarop de partijen elkaar ervan in kennis stellen dat de daartoe vereiste procedures zijn voltooid.BIJLAGEVOORWAARDEN VOOR DE UITOEFENING VAN DE VISSERIJ IN DE VISSERIJZONE VAN GUINEE-BISSAU VOOR VAARTUIGEN DIE DE VLAG VAN EEN LID-STAAT VAN DE GEMEENSCHAP VOERENA. Formaliteiten in verband met de aanvraag en de afgifte van de vergunningenDe vergunningen tot uitoefening van de visserij in de visserizone van Guinee-Bissau voor vaartuigen die de vlag van een Lid-Staat van de Gemeenschap voeren, worden aangevraagd en afgegeven volgens de onderstaande procedures:1. De bevoegde autoriteiten van de Gemeenschap dienen, door bemiddeling van de delegatie van de Commissie in Guinee-Bissau, bij het staatssecretariaat voor de visserij van de Republiek Guinee-Bissau een aanvraag in voor elk vaartuig waarmee men in het kader van de Overeenkomst de visserij wenst uit te oefenen.De aanvragen worden ingediend op de daartoe door de Regering van de Republiek Guinee-Bissau verstrekte formulieren waarvan een model is bijgevoegd sub A.1.Het te betalen recht wordt vastgesteld op de volgende grondslag:a) trawlers voor de demersale visserij: 420 FF/BRT per jaar,b) vriesschepen voor de tonijnvisserij: 0,04 FF/kg gevangen vis.2. De aanvragen om vergunningen voor vaartuigen voor de tonijnvisserij dienen vergezeld te gaan van het bewijs van betaling van een forfaitair bedrag dat overeenkomt met een vangst van 1 000 ton tonijn voor de gehele vloot en van een bankgarantie voor het aanvullende bedrag dat aan het einde van het visseizoen moet worden betaald indien meer dan de vorengenoemde hoeveelheid wordt gevangen.Wanneer vis wordt aangevoerd overeenkomstig artikel 8 van de Overeenkomst, worden door de gemengde commissie lagere rechten vastgesteld.3. De bevoegde autoriteiten van Guinee-Bissau onderzoeken elke aanvraag om zich ervan te vergewissen dat deze in overeenstemming is met de bepalingen van de Overeenkomst, alsmede met de wetgeving van Guinee-Bissau en bepalen de omvang van het te betalen recht aan de hand van de daartoe vastgestelde grondslag.De bevoegde autoriteiten van Guinee-Bissau delen de autoriteiten van de Gemeenschap de beslissingen mede die zij in dit verband hebben genomen.4. De na betaling van het recht afgegeven vergunningen gelden voor een bepaald vaartuig en kunnen niet worden overgedragen.5. Indien zich bij het onderzoek van de aanvragen of de afgifte van de vergunningen moeilijkheden voordoen of indien aanvullende gegevens nodig zijn, wordt overleg gepleegd tussen de vertegenwoordigers van de overeenkomstsluitende partijen, met name via het staatssecretariaat voor de visserij en de delegatie van de Commissie van de Europese Gemeenschappen in Guinee-Bissau.B. Vangstaangiften1. Alle vaartuigen waaraan in het kader van de Overeenkomst vergunning is verleend tot de uitoefening van de visserij in de wateren van Guinee-Bissau, zijn verplicht het staatssecretariaat voor de visserij een overeenkomstig het sub B.1. bijgevoegde model opgemaakte vangstaangifte te doen toekomen.Deze vangstaangiften hebben telkens betrekking op een maand en moeten ten minste eenmaal per kwartaal worden ingediend.Bij niet-naleving van deze bepaling behoudt de Regering van Guinee-Bissau zich het recht voor de vergunning van het betrokken vaartuig te schorsen totdat de formaliteit wordt vervuld.2. De vaartuigen van de Gemeenschap die in de visserijzone van Guinee-Bissau vissen dienen de ambtenaren van Guinee-Bissau die belast zijn met het toezicht en de controle op de neleving van de bepalingen van de Overeenkomst, toe te staan aan boord te komen en hun taak te vervullen en hun het aan boord komen en de uitvoering van hun taak te vergemakkelijken.C. StudiebeurzenBeide partijen zijn de mening toegedaan dat verbetering van de kennis en bekwaamheid van het personeel van de diensten voor de zeevisserij essentieel is voor een vruchtbare samenwerking. Daarom zal de Gemeenschap het nodige doen om de toelating van onderdanen van Guinee-Bissau tot instituten in de Lid-Staten te vergemakkelijken en zal zij beurzen beschikbaar stellen voor studies en opleiding in de verschillende takken van wetenschap, techniek en economie die betrekking hebben op de visserij.A 1REPUBLIEK GUINEE-BISSAUSTAATSSECRETARIAAT VOOR DE VISSERIJAANVRAAG VOOR EEN VISVERGUNNING [1][1] De originele aanvraag wordt opgesteld in het Portugees en in het Frans.1. Geldigheidsduur: van ... tot ...2. Naam van het vaartuig:3. Naam van de reder:4. Registratiehaven en -nummer:5. Visserijmethode:6. Toegestane maaswijdte:7. Lengte van het vaartuig:8. Breedte:9. Brutotonnage:10. Inhoud van de ruimen:11. Motorvermogen:12. Bouwtype:13. Gebruikelijk aantal bemanningsleden:14. Radio-elektrische apparatuur:15. Naam van de kapitein:De bovenstaande gegevens worden verstrekt onder de volledige verantwoordelijkheid van de reder of van zijn vertegenwoordiger.Datum van de aanvraag:B. 1./blz. 1STATISTISCHE GEGEVENS BETREFFENDE DE VANGSTEN EN DE VISSERIJACTIVITEIT>RUIMTE VOOR DE TABEL>B. 2./blz. 2TOELICHTING INZAKE HET BIJHOUDEN VAN HET SCHEEPSJOURNAALDe kapitein van het vaartuig is verantwoordelijk voor de elke maand aan het staatssecretariaat voor de visserij verstrekte gegevens. Hij vult het scheepsjournaal in in een geest van loyale samenwerking.De volgende gegevens moeten worden vermeld:1. Maand: Jaar:2. Naam van het vaartuig: Nationaliteit (vlag):3. Motorvermogen in PK: Brutotonnage (BRT):4. Visserijmethode (gebruikt vistuig):Aanvoerhaven:De statistiche tabel betreffende de vangsten en de visserijactiviteit is onderverdeeld in twee delen.In het eerste gedeelte dienen gegevens betreffende de visserijactiviteit te worden verstrekt per dag (elke horizontale lijn komt overeen met de gegevens van een dag). Het eerste blad dient voor de eerste 15 gagen van de maand en het tweede blad voor de laatste 15 dagen.De kapitein omschrijft de zone waar hij vist aan de hand van de geografische coördinaten (lengte en breedte). Hij vermeldt hoe vaak hij per dag het net heeft uitgezet. Hij vermeldt eveneens het totaal aantal visuren voor elke dag.In het tweede gedeelte van het blad worden gegevens inzake de vangsten vermeld in kg of in ton. Men dient aan te geven of de gegevens zijn uitgedrukt in kg of in ton. De kapitein beschikt over zeven kolommen. Elke kolom komt overeen met een vissoort. Alleen de zes belangrijkste vissoorten dienen hier te worden vermeld. De kolom vóór de kolom met het totaal is bestemd voor alle andere vissoorten samen (totaal van deze vissoorten) en wordt betiteld met "overige".Voor de vaartuigen die hun vangsten aanvoeren te Bissau, worden de maandformulieren elke maand, behoorlijk ingevuld, aan het staatssecretariaat voor de visserij teruggezonden. Voor de andere vaartuigen zullen de behoorlijk ingevulde maandbladen van het scheepsjournaal om de drie maande aan het staatssecretariaat voor de visserij worden toegezonden.


text:
 27.7.2015
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 C 245/12
 Žádost o rozhodnutí o předběžné otázce podaná Curtea de Apel Cluj (Rumunsko) dne 25. května 2015 – trestní řízení proti Niculaie Aurel Bob-Dogi
 (Věc C-241/15)
 (2015/C 245/15)
 Jednací jazyk: rumunština
 Předkládající soud
 Curtea de Apel Cluj
 Účastník původního trestního řízení
 Niculaie Aurel Bob-Dogi
 Předběžné otázky
 1)
 Je třeba pro účely použití čl. 8 odst. 1 písm. c) rámcového rozhodnutí [2002/584/SVV] (1) výrazem „existence zatýkacího rozkazu“ rozumět vnitrostátní – tuzemský – zatýkací rozkaz vydaný podle trestněprávních procesních předpisů vystavujícího členského státu, a tudíž rozkaz odlišný od evropského zatýkacího rozkazu?
 2)
 Je-li na první otázku odpovězeno kladně, může neexistence vnitrostátního – tuzemského – zatýkacího rozkazu představovat implicitní důvod pro nevykonání evropského zatýkacího rozkazu?
 (1) Rámcové rozhodnutí Rady ze dne 13. června 2002 o evropském zatýkacím rozkazu a postupech předávání mezi členskými státy (Úř. věst. L 190, s. 1).


text:
 13.8.2011
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 C 238/18
 Acțiune introdusă la 13 mai 2011 — FairWild Foundation/OAPI — Wild (FAIRWILD)
 (Cauza T-247/11)
 2011/C 238/33
 Limba în care a fost formulată acțiunea: germana
 Părțile
 Reclamantă: FairWild Foundation (Weinfelden, Elveția) (reprezentant: P. Neuwald și S. Müller, avocați)
 Pârât: Oficiul pentru Armonizare în cadrul Pieței Interne (mărci, desene și modele industriale)
 Cealaltă parte în procedura care s-a aflat pe rolul camerei de recurs: Rudolf Wild GmbH & Co. KG (Eppelheim, Germania)
 Concluziile
 Reclamanta solicită Tribunalului:
 —
 anularea Deciziei Camerei întâi de recurs a Oficiului pentru Armonizare în cadrul Pieței Interne (mărci, desene și modele industriale) din 3 martie 2011 în cauza R 1014/2010-1;
 —
 respingerea opoziției împotriva înregistrării mărcii internaționale nr. 950 962, „FAIRWILD”;
 —
 obligarea pârâtului la plata cheltuielilor de judecată, inclusiv a cheltuielilor de judecată efectuate în procedura desfășurată la camera de recurs și în procedura de opoziție.
 Motivele și principalele argumente
 Solicitantul mărcii comunitare: reclamanta
 Marca comunitară vizată: marca verbală „FAIRWILD” pentru produse din clasele 3, 5, 29 și 30 — înregistrare internațională nr. 950 962
 Titularul mărcii sau al semnului invocat în procedura opoziției: Rudolf Wild GmbH & Co. KG
 Marca sau semnul invocat:„WILD”, pentru produse din clasele 3, 9, 29, 30 și 32
 Decizia diviziei de opoziție: admite în parte opoziția
 Decizia camerei de recurs: anulează în parte decizia diviziei de opoziție
 Motivele invocate: încălcarea articolului 8 alineatul (1) litera (b) din Regulamentul nr. 207/2009, întrucât camera de recurs a constatat în mod neîntemeiat că există un risc de confuzie între mărcile aflate în conflict. Reclamanta arată că, în primul rând, camera de recurs a admis în mod greșit că, din punct de vedere semantic, conținutul semnului „WILD” ar fi familiar numai publicului vorbitor de limba germană și de limba engleză și, în al doilea rând, că a considerat că această noțiune nu este descriptivă pentru produsele care fac obiectul mărcii invocate în susținerea opoziției. Pentru aceste motive, în mod greșit, camera de recurs a acordat mărcii invocate în susținerea opoziției un caracter distinctiv mediu și a admis un grad mediu de similitudine, cu consecința că reclamanta ar fi fost dezavantajată prin aprecierea ponderii factorilor existenți aflați în interacțiune privind riscul de confuzie.


text:
 Tähtis õiguslik teade
 |
 22001D0016
 Euroopa Liidu Teataja L 117 , 26/04/2001 Lk 0016 - 0020
 EMP Ühiskomitee otsusnr 16/2001,28. veebruar 2001,millega muudetakse EMP lepingu II lisa (tehnilised normid, standardid, katsetamine ja sertifitseerimine) ja XI lisa (telekommunikatsiooniteenused)EMP ÜHISKOMITEE,võttes arvesse Euroopa Majanduspiirkonna lepingut, mida on muudetud Euroopa Majanduspiirkonna lepingut kohandava protokolliga, edaspidi "leping", eelkõige selle artiklit 98ning arvestades järgmist:(1) Lepingu II lisa muudeti EMP Ühiskomitee 5. novembri 1999. aasta otsusega nr 146/1999. [1](2) Lepingu XI lisa muudeti EMP Ühiskomitee 30. novembri 2000. aasta otsusega nr 108/2000. [2](3) Lepingusse tuleb lisada Euroopa Parlamendi ja nõukogu 20. juuli 1998. aasta direktiiv 98/48/EÜ, millega muudetakse direktiivi 98/34/EÜ, millega nähakse ette tehnilistest standarditest ja eeskirjadest teatamise kord, [3]ON VASTU VÕTNUD JÄRGMISE OTSUSE:Artikkel 1Lepingu II lisa XIX peatüki punkti 1 (Euroopa Parlamendi ja nõukogu direktiiv 98/34/EÜ) tuleb muuta järgmiselt:1. Enne kohandusi lisatakse järgmine tekst:", muudetud järgmise aktiga:— 398 L 0048: Euroopa Parlamendi ja nõukogu 20. juuli 1998. aasta direktiiv 98/48/EÜ (EÜT L 217, 5.8.1998, lk 18).";2. Kohanduses a asendatakse sõnad "artikli 1 lõige 2" sõnadega "artikli 1 lõige 3";3. Kohandus d asendatakse järgmise tekstiga:"Artikli 8 lõiget 2 täiendatakse järgmise tekstiga:EFTA järelevalveamet edastab EFTA riikide arvamused Euroopa Ühenduste Komisjonile ühekordse kooskõlastatud teatise kujul ja komisjon edastab ühenduse arvamused EFTA järelevalveametile. Kui lepinguosaliste asjakohaste siseriiklike süsteemide eeskirjade kohaselt kehtestatakse kuuekuune ooteaeg ja kui Euroopa Ühenduse siseriiklike süsteemide kohaselt või EFTA riikide puhul kahe järgmise lõigu kohaselt kehtestatakse neljakuune ooteaeg, teatatakse sellest üksteisele samal viisil.EFTA riikide pädevad asutused lükkavad kõigi teenuseid käsitlevate eeskirjade eelnõude vastuvõtmise edasi nelja kuu võrra alates kuupäevast, mil EFTA järelevalveamet saab regulatiivakti eelnõu kätte, kui mõni teine EFTA riik edastab kolme kuu jooksul üksikasjaliku seisukoha selle kohta, et kavandatud meede võib luua takistusi teenuste vabale liikumisele või teenuseoperaatorite asutamisvabadusele EFTA riikide turgudel.Teenuseid käsitlevate eeskirjade eelnõude puhul ei või EFTA riikide üksikasjalikud seisukohad mõjutada kultuuripoliitika meetmeid (eelkõige audiovisuaalkultuuri vallas), mida EFTA riigid võiksid EMP õigusnormide põhjal vastu võtta arvestades oma keelelist mitmekesisust, riiklikku ja piirkondlikku omapära ja kultuuripärandit.";4. Kohandus e asendatakse järgmise tekstiga:"Artikkel 9 asendatakse järgmise tekstiga:1. Euroopa Ühenduste liikmesriikide ja EFTA riikide pädevad asutused lükkavad teatavaks tehtud tehniliste eeskirjade eelnõu vastuvõtmise edasi kolme kuu võrra alates päevast, mil eelnõu teksti sai- Euroopa Ühenduste Komisjon eelnõude puhul, mille esitavad ühenduse liikmesriigid,- EFTA järelevalveamet eelnõude puhul, mille esitavad EFTA riigid.2. Lõikes 1 ja artikli 8 lõikes 2 lõikes 2 osutatud ooteaega ei kohaldata juhtudel, mil:- rahva tervise või ohutuse või loomade või taimede kaitsmisega seotud kiireloomulistel põhjustel või teenuseid käsitlevate eeskirjade korral avaliku korra, eelkõige alaealiste kaitse tõttu peavad pädevad asutused tehnilised eeskirjad ette valmistama väga lühikese aja jooksul ilma konsultatsioonivõimaluseta, et need viivitamata avaldada ja kehtestada või kui- rahandussüsteemi turvalisuse ja terviklikkuse kaitsega, eelkõige hoiustajate, investorite ja kindlustatud isikute kaitsega seotud raskete asjaolude tekitatud kiireloomulistel põhjustel peavad pädevad asutused finantsteenuste eeskirjad kehtestama ja rakendama viivitamata.Võetud meetmete kiireloomulisust tuleb põhjendada. Meetmete kiireloomulisuse põhjendus peab olema üksikasjalik ja selgesti mõistetav, rõhutades eriti asjaomase asutuse ees seisva ohu ettearvamatust ja tõsidust ning vajadust selle kõrvaldamiseks viivitamatult tegutseda.";5. Kohandus g 9 asendatakse järgmise tekstiga:"teave nelja- või kuuekuulise ooteaja kehtestamise kohta;".Artikkel 2Lepingu XI lisa punkti 5h (Euroopa Parlamendi ja nõukogu direktiiv 2000/31/EÜ) järel lisatakse järgmine tekst:"Infoühiskonna teenused5i. 398 L 0034: Euroopa Parlamendi ja nõukogu 22. juuni 1998. aasta direktiiv 98/34/EÜ, millega nähakse ette tehnilistest standarditest ja eeskirjadest teatamise kord (EÜT L 204, 21.7.1998, lk 37); muudetud järgmise aktiga:Käesolevas lepingus loetakse selle direktiivi sätteid järgmises kohanduses:- 398 L 0048: Euroopa Parlamendi ja nõukogu 20. juuli 1998. aasta direktiiv 98/48/EÜ (EÜT L 217, 5.8.1998, lk 18).Käesolevas lepingus loetakse selle direktiivi sätteid järgmises kohanduses:a) artikli 1 lõike 3 teine lõik asendatakse järgmisega:"Termin "tehniline spetsifikatsioon" hõlmab ka tootmismeetodeid ja -protsesse, mida kasutatakse inimestele ja loomadele mõeldud toodete ja direktiivi 65/65/EMÜ artiklis 1 (lepingu II lisa XIII peatüki punktis 1) määratletud ravimite puhul, ja muude toodete tootmismeetodeid ja -protsesse, kui need mõjutavad toodete omadusi.";b) artikli 8 lõike 1 esimesele lõigule lisatakse järgmine lause:"Tehniliste eeskirjade eelnõu terviktekst tehakse kättesaadavaks nii originaalkeeles kui ka tõlkes ühte Euroopa Ühenduse ametlikku keelde.";c) artikli 8 lõike 1 neljandale lõigule lisatakse järgmine lause:"Ühendus ühelt poolt ja EFTA järelevalveamet või EFTA riigid EFTA järelevalveameti kaudu teiselt poolt, võivad küsida täiendavat teavet teatavaks tehtud tehniliste eeskirjade eelnõu kohta.";d) artikli 8 lõiget 2 täiendatakse järgmise tekstiga:"EFTA järelevalveamet edastab EFTA riikide arvamused Euroopa Ühenduste Komisjonile ühekordse kooskõlastatud teatise kujul ja komisjon edastab ühenduse arvamused EFTA järelevalveametile. Kui lepinguosaliste asjakohaste siseriiklike süsteemide eeskirjade kohaselt kehtestatakse kuuekuune ooteaeg ja kui Euroopa Ühenduse siseriiklike süsteemide kohaselt või EFTA riikide puhul kahe järgmise lõigu kohaselt kehtestatakse neljakuune ooteaeg, teatatakse sellest üksteisele samal viisil.EFTA riikide pädevad asutused lükkavad kõigi teenuseid käsitlevate eeskirjade eelnõude vastuvõtmise edasi nelja kuu võrra alates kuupäevast, mil EFTA järelevalveamet saab regulatiivakti eelnõu kätte, kui mõni teine EFTA riik edastab kolme kuu jooksul üksikasjaliku seisukoha selle kohta, et kavandatud meede võib luua takistusi teenuste vabale liikumisele või teenuseoperaatorite asutamisvabadusele EFTA riikide turgudel.Teenuseid käsitlevate eeskirjade eelnõude puhul ei või EFTA riikide üksikasjalikud seisukohad mõjutada kultuuripoliitika meetmeid (eelkõige audiovisuaalkultuuri vallas), mida EFTA riigid võiksid EMP õigusnormide põhjal vastu võtta arvestades oma keelelist mitmekesisust, riiklikku ja piirkondlikku omapära ja kultuuripärandit.";e) artikkel 9 asendatakse järgmisega:"1. Euroopa Ühenduste liikmesriikide ja EFTA riikide pädevad asutused lükkavad teatavaks tehtud tehniliste eeskirjade eelnõu vastuvõtmise edasi kolme kuu võrra alates päevast, mil eelnõu teksti sai- Euroopa Ühenduste Komisjon eelnõude puhul, mille esitavad ühenduse liikmesriigid,- EFTA järelevalveamet eelnõude puhul, mille esitavad EFTA riigid.2. Lõikes 1 ja lõike 1 muudatuses d osutatud ooteaega ei kohaldata juhtudel, mil:- rahva tervise või ohutuse või loomade või taimede kaitsmisega seotud kiireloomulistel põhjustel või teenuseid käsitlevate eeskirjade korral avaliku korra, eelkõige alaealiste kaitse tõttu peavad pädevad asutused tehnilised eeskirjad ette valmistama väga lühikese aja jooksul ilma konsultatsioonivõimaluseta, et need viivitamata avaldada ja kehtestada või kui- rahandussüsteemi turvalisuse ja terviklikkuse kaitsega, eelkõige hoiustajate, investorite ja kindlustatud isikute kaitsega seotud raskete asjaolude tekitatud kiireloomulistel põhjustel peavad pädevad asutused finantsteenuste eeskirjad kehtestama ja rakendama viivitamata.Võetud meetmete kiireloomulisust tuleb põhjendada. Meetmete kiireloomulisuse põhjendus peab olema üksikasjalik ja selgesti mõistetav, rõhutades eriti asjaomase asutuse ees seisva ohu ettearvamatust ja tõsidust ning vajadust selle kõrvaldamiseks viivitamatult tegutseda.";f) II lisasse lisatakse järgmine tekst:"ISLANDSTRIStaðlaráð ÍslandsLIECHTENSTEINTPMNLiechtensteinische Technische Prüf-, Mess- und NormenstelleNORRANSFNorges StandardiseringsforbundNEKNorsk Elektroteknisk KomitePTPost- og teletilsynet";g) selle direktiivi kohaldamise seisukohast peetakse vajalikuks järgmiste elektrooniliselt edastatavate andmete esitamist:järgmisi andmeid võib esialgu edastada tavalise posti teel, kuid soovitav oleks need edastada elektrooniliselt:1. teatised teabe kohta. Need võib saata enne täieliku teksti edastamist või koos sellega;2. eelnõu teksti vastuvõtuteatis, kuhu on muu hulgas märgitud ka iga süsteemi eeskirjade kohaselt määratud ooteaja lõppkuupäev;3. saadetised, millega nõutakse täiendavat teavet;4. vastused täiendava teabe nõudmisele;5. arvamused;6. ad hoc kohtumiste taotlused;7. vastused ad hoc kohtumiste taotlustele;8. lõpptekstide nõudmised;9. teave nelja- või kuuekuuse ooteaja kehtestamise kohta;järgmisi andmeid võib esialgu edastada tavalise posti teel, kuid soovitav oleks need edastada elektrooniliselt:10. esitatud eelnõu terviktekst;11. põhilised õigusaktid või rakendusaktid;12. lõpptekst;h) lepinguosalised lepivad kokku halduskorra kõnealuse teabeedastuse kohta."Artikkel 3Euroopa Parlamendi ja nõukogu direktiivi 98/48/EÜ islandi- ja norrakeelne tekst, mis avaldatakse Euroopa Ühenduste Teataja EMP kaasandes, on autentne.Artikkel 4Käesolev otsus jõustub 1. märtsil 2001 tingimusel, et kõik lepingu artikli 103 lõikes 1 ettenähtud teated on EMP Ühiskomiteele esitatud. [4]Artikkel 5Käesolev otsus avaldatakse Euroopa Ühenduste Teataja EMP osas ja EMP kaasandes.Brüssel, 28. veebruar 2001EMP Ühiskomitee nimeleesistujaP. Westerlund[1] EÜT L 15, 18.1.2001, lk 40.[2] EÜT L 45, 15.2.2001, lk 47.[3] EÜT L 217, 5.8.1998, lk 18.[4] Põhiseadusest tulenevad nõuded puuduvad.--------------------------------------------------


text:
 21.4.2012
 FI
 Euroopan unionin virallinen lehti
 C 118/5
 Unionin tuomioistuimen tuomio (viides jaosto) 1.3.2012 (Tribunal Supremon (Espanja) esittämä ennakkoratkaisupyyntö) — Asociación para la Calidad de los Forjados (Ascafor) ja Asociación de Importadores y Distribuidores de Acero para la Construcción (Asidac) v. Espanjan valtio ym.
 (Asia C-484/10) (1)
 (Tavaroiden vapaa liikkuvuus - Määrälliset rajoitukset ja vaikutukseltaan vastaavat toimenpiteet - Direktiivi 89/106/ETY - Rakennusalan tuotteet - Standardit, joita ei ole yhdenmukaistettu - Laatumerkinnät - Varmentamiselimiä koskevat vaatimukset)
 2012/C 118/07
 Oikeudenkäyntikieli: espanja
 Ennakkoratkaisua pyytänyt tuomioistuin
 Tribunal Supremo
 Pääasian asianosaiset
 Kantajat: Asociación para la Calidad de los Forjados (Ascafor) ja Asociación de Importadores y Distribuidores de Acero para la Construcción (Asidac)
 Vastaajat: Espanjan valtio, Calidad Siderúrgica SL, Colegio de Ingenieros Técnicos Industriales, Asociación Española de Normalización y Certificación (AENOR), Consejo General de Colegios Oficiales de Aparejadores y Arquitectos Técnicos, Asociación de Investigación de las Industrias de la Construcción (Aidico) Instituto Tecnológico de la Construcción, Asociación Nacional Española de Fabricantes de Hormigón Preparado (Anefhop), Ferrovial Agromán SA, Agrupación de Fabricantes de Cemento de España (Oficemen) ja Asociación de Aceros Corrugados Reglamentarios y su Tecnología y Calidad (Acerteq)
 Oikeudenkäynnin kohde
 Ennakkoratkaisupyyntö — Tribunal Supremo — EY 28 ja EY 30 artiklan (nykyään SEUT 34 ja SEUT 36 artikla) tulkinta — Rakennusalan tuotteet — Tuotteet, joita ei ole varmennettu rakennusalan tuotteita koskevan jäsenvaltioiden lainsäädännön lähentämisestä 21.12.1998 annetussa direktiivissä 89/106/EY (EYVL L 1989, L 40, s. 12) säädettyjen harmonisoitujen normien kaltaisilla normeilla — Markkinoille saattaminen, jonka edellytyksenä on joko laatumerkintä tai todistus, joka on annettu menettelyssä, joka täyttää sellaiset yksityiskohtaiset ehdot, jotka vastaavat kansallisten viranomaisten vaatimia ehtoja, taikka näiden ehtojen ennakkohyväksyntä, vaikka se olisi jo saatu lähtöjäsenvaltiossa
 Tuomiolauselma
 SEUT 34 ja SEUT 36 artiklaa on tulkittava siten, että kuninkaan asetuksella 1247/2008 hyväksytyn rakennebetonisäännöstön (EHE-08) 81 §:ssä, luettuna yhdessä tämän säännöstön liitteen nro 19 kanssa, säädetyillä vaatimuksilla, jotka ovat edellytyksenä sille, että muussa jäsenvaltiossa kuin Espanjan kuningaskunnassa myönnetyt betoniteräksen laatutason osoittavat todistukset voidaan tunnustaa virallisesti, rajoitetaan tavaroiden vapaata liikkuvuutta. Tällainen rajoitus voidaan katsoa perustelluksi ihmisten elämän ja terveyden suojelua koskevalla tavoitteella, mikäli säädetyt vaatimukset eivät ole betoniteräksen käytölle Espanjassa asetettuja vähimmäisvaatimuksia tiukempia. Tällaisessa tapauksessa, ja mikäli laitos, joka myöntää laatutodistuksen, jonka virallista tunnustamista haetaan Espanjassa, on rakennusalan tuotteita koskevan jäsenvaltioiden lainsäädännön lähentämisestä 21.12.1988 annetussa neuvoston direktiivissä 89/106/ETY, sellaisena kuin se on muutettuna 22.7.1993 annetulla neuvoston direktiivillä 93/68/ETY, tarkoitettu hyväksytty tarkastuslaitos, on kansallisen tuomioistuimen asiana selvittää, millä näistä vaatimuksista ylitetään se, mikä on tarpeen ihmisten elämän ja terveyden suojelua koskevan tavoitteen toteuttamiseksi.
 (1) EUVL C 346, 18.12.2010.


text:
 Avis juridique important
 |
 21991D1203(01)
 Απόφαση αριθ. 1/91 του συμβουλίου σύνδεσης ΕΟΚ-Μάλτας της 25ης Νοεμβρίου 1991 για την τροποποίηση του παραρτήματος ΙΙΙ του πρωτοκόλλου αριθ. 2 σχετικά με τον ορισμό της έννοιας «καταγόμενα προϊόντα» ή «προϊόντα καταγωγής» και με τις μεθόδους διοικητικής συνεργασίας
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 331 της 03/12/1991 σ. 0015 - 0016
 ΑΠΟΦΑΣΗ αριθ. 1/91 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΥΝΔΕΣΕΩΣ ΕΟΚ-ΜΑΛΤΑΣ της 25ης Νοεμβρίου 1991 για την τροποποίηση του παραρτήματος ΙΙΙ του πρωτοκόλλου αριθ. 2 σχετικά με τον ορισμό της εννοίας «καταγόμενα προϊόντα» ή «προϊόντα καταγωγής» και με τις μεθόδους διοικητικής συνεργασίας (91/607/ΕΟΚ)ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΥΝΔΕΣΕΩΣ, Έχοντας υπόψη: τη συμφωνία συνδέσεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Μάλτας, που υπογράφηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1970, το πρωτόκολλο αριθ. 2 σχετικά με την έννοια «καταγόμενα προϊόντα» ή «προϊόντα καταγωγής» και με τις μεθόδους διοικητικής συνεργασίας, το οποίο εφεξής αποκαλείται «πρωτόκολλο αριθ. 2», και ιδίως το άρθρο 25, Εκτιμώντας: ότι η κοινή δήλωση που προσαρτάται στην απόφαση αριθ. 1/89 του συμβουλίου συνδέσεως προβλέπει την επανεξέταση των μεταβολών που έχουν επέλθει στους κανόνες καταγωγής λόγω της εισαγωγής του εναρμονισμένου συστήματος, εάν από τις τροποποιήσεις αυτές προκύπτει ζημιογόνος κατάσταση για τα συμφέροντα των ενδιαφερομένων τομέων 7 ότι, εξάλλου, προβλέπει την αποκατάσταση της ουσίας του εν λόγω κανόνα καταγωγής από την 1η Ιανουαρίου 1990 7 ότι ο κανόνας καταγωγής για «άλλα ενδύματα για γυναίκες ή κορίτσια, κεντημένα», που ορίζεται με την απόφαση αριθ. 1/89 του συμβουλίου συνδέσεως, πρέπει να τροποποιηθεί έτσι ώστε να αποκατασταθεί η ουσία του κανόνα αυτού όπως εκαθορίζετο πριν από την εισαγωγή του εναρμονισμένου συστήματος, ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ: Άρθρο 1 Στο παράρτημα ΙΙΙ του πρωτοκόλλου αριθ. 2 της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Μάλτας, το κείμενο σχετικά με τους κωδικούς ΕΣ ex 6202, ex 6204, ex 6206, ex 6209 και ex 6217, αντικαθίσταται από το κείμενο που περιλαμβάνεται στο παράρτημα της παρούσας απόφασης. Άρθρο 2 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει από την ημέρα της έκδοσής της. Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 1990. Βρυξέλλες, 25 Νοεμβρίου 1991. Για το συμβούλιο σύνδεσης Ο Πρόεδρος Ch. INGUANEZ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ >ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>(1) Βλέπε εισαγωγική σημείωση 7 για την επεξεργασία υφαντικών ειδών κορδελοποιίας και ταινιοπλεκτικής.