jurisdiction: EU

text:
 Belangrijke juridische mededeling
 |
 12008M/PRO/04
 Geconsolideerde versie van het Verdrag betreffende de Europese Unie - Protocol (nr. 4) betreffende de statuten van het Europees Stelsel van Centrale Banken en van de Europese Centrale Bank
 Publicatieblad Nr. 115 van 09/05/2008 blz. 0230 - 0250
 PROTOCOL (Nr. 4)BETREFFENDE DE STATUTEN VAN HET EUROPEES STELSEL VAN CENTRALE BANKEN EN VAN DE EUROPESE CENTRALE BANKDE HOGE VERDRAGSLUITENDE PARTIJEN,GELEID DOOR DE WENS de statuten van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, bedoeld in artikel 129, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, vast te stellen,HEBBEN OVEREENSTEMMING BEREIKT omtrent de volgende bepalingen, welke aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en aan het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie worden gehecht:HOOFDSTUK IHET EUROPEES STELSEL VAN CENTRALE BANKENArtikel 1Het Europees Stelsel van centrale bankenOvereenkomstig artikel 282, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie vormen de Europese Centrale Bank (ECB) en de nationale centrale banken het Europees Stelsel van centrale banken (ESCB). De ECB en de nationale centrale banken van de lidstaten die de euro als munt hebben, vormen het Eurostelsel.Het ESCB en de ECB voeren hun taken en werkzaamheden uit overeenkomstig de bepalingen van de Verdragen en deze statuten.HOOFDSTUK IIDOELSTELLINGEN EN TAKEN VAN HET ESCBArtikel 2DoelstellingenOvereenkomstig artikel 127, lid 1, en artikel 282, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is het hoofddoel van het ESCB het handhaven van prijsstabiliteit. Onverminderd het doel van prijsstabiliteit ondersteunt het ESCB het algemene economische beleid in de Unie teneinde bij te dragen tot de verwezenlijking van de in artikel 3 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie omschreven doelstellingen van de Unie. Het ESCB handelt in overeenstemming met het beginsel van een open markteconomie met vrije mededinging, waarbij een doelmatige allocatie van middelen wordt bevorderd, en met inachtneming van de beginselen die zijn neergelegd in artikel 119 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.Artikel 3Taken3.1. Overeenkomstig artikel 127, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie zijn de via het ESCB uit te voeren fundamentele taken:- het bepalen en ten uitvoer leggen van het monetair beleid van de Unie;- het verrichten van valutamarktoperaties in overeenstemming met de bepalingen van artikel 219 van genoemd Verdrag;- het aanhouden en beheren van de officiële externe reserves van de lidstaten;- het bevorderen van een goede werking van het betalingsverkeer.3.2. Overeenkomstig artikel 127, lid 3, van dat Verdrag laat het bepaalde in het derde streepje van artikel 3.1 het aanhouden en beheren van werksaldi in buitenlandse valuta's door de regeringen van de lidstaten onverlet.3.3. Overeenkomstig artikel 127, lid 5, van dat Verdrag draagt het ESCB bij tot een goede beleidsvoering van de bevoegde autoriteiten ten aanzien van het bedrijfseconomisch toezicht op kredietinstellingen en de stabiliteit van het financiële stelsel.Artikel 4AdviesfunctiesOvereenkomstig artikel 127, lid 4, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie:a) wordt de ECB geraadpleegd- over elk voorstel voor een besluit van de Unie op de gebieden die onder haar bevoegdheid vallen;- door de nationale autoriteiten over elk ontwerp van wettelijke bepaling op de gebieden die onder haar bevoegdheid vallen, doch binnen de grenzen en onder de voorwaarden die de Raad volgens de procedure van artikel 41 vaststelt;b) kan de ECB advies uitbrengen aan de instellingen, organen of instanties van de Unie of nationale autoriteiten omtrent aangelegenheden op de gebieden die onder haar bevoegdheid vallen.Artikel 5Het verzamelen van statistische gegevens5.1. Teneinde de taken van het ESCB te kunnen vervullen, verzamelt de ECB, bijgestaan door de nationale centrale banken, de benodigde statistische gegevens, hetzij bij de bevoegde nationale autoriteiten hetzij rechtstreeks bij de economische subjecten. Hiertoe werkt zij samen met de instellingen, organen of instanties van de Unie en met de bevoegde autoriteiten van de lidstaten of van derde landen en met internationale organisaties.5.2. De nationale centrale banken voeren, voor zover mogelijk, de in artikel 5.1 omschreven taken uit.5.3. De ECB draagt waar nodig bij tot de harmonisatie van de regels en werkwijzen voor het verzamelen, opmaken en verspreiden van statistieken betreffende de gebieden die onder haar bevoegdheid vallen.5.4. De Raad bepaalt volgens de procedure van artikel 41 welke natuurlijke en rechtspersonen onderworpen zijn aan rapportageverplichtingen, hoe de geheimhoudingsplicht wordt geregeld, en hoe wordt voorzien in passende handhavingsbepalingen.Artikel 6Internationale samenwerking6.1. Op het terrein van de internationale samenwerking met betrekking tot de aan het ESCB opgedragen taken besluit de ECB hoe het ESCB wordt vertegenwoordigd.6.2. De ECB en, met haar toestemming, de nationale centrale banken kunnen deelnemen in internationale monetaire instellingen.6.3. Artikel 6.1 en artikel 6.2 laten artikel 138 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, onverlet.HOOFDSTUK IIIORGANISATIE VAN HET ESCBArtikel 7OnafhankelijkheidOvereenkomstig artikel 130 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is het aan de ECB noch aan een nationale centrale bank, noch aan enig lid van hun besluitvormende organen toegestaan bij de uitoefening van de bevoegdheden en het vervullen van de taken en plichten die bij het Verdrag en deze statuten aan hen zijn opgedragen, instructies te vragen aan dan wel te aanvaarden van instellingen, organen of instanties van de Unie, van regeringen van lidstaten of van enig ander orgaan. De instellingen, organen of instanties van de Unie alsmede de regeringen van de lidstaten verplichten zich ertoe dit beginsel te eerbiedigen en niet te trachten de leden van de besluitvormende organen van de ECB of van de nationale centrale banken bij de uitvoering van hun taken te beïnvloeden.Artikel 8Algemene grondslagHet ESCB wordt bestuurd door de besluitvormende organen van de ECB.Artikel 9De Europese Centrale Bank9.1. De ECB, die overeenkomstig artikel 282, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie rechtspersoonlijkheid bezit, heeft in elk van de lidstaten de ruimste handelingsbevoegdheid welke door de wetgeving van de betrokken lidstaat aan rechtspersonen wordt toegekend; zij kan met name roerende en onroerende goederen verkrijgen of vervreemden en in rechte optreden.9.2. De ECB heeft tot taak erop toe te zien dat de bij artikel 127, leden 2, 3 en 5, van dat Verdrag aan het ESCB opgedragen taken worden uitgevoerd, hetzij door eigen werkzaamheden overeenkomstig deze statuten hetzij via de nationale centrale banken overeenkomstig artikel 12.1 en artikel 14.9.3. Overeenkomstig artikel 129, lid 3, van dat Verdrag zijn de besluitvormende organen van de ECB de Raad van bestuur en de directie.Artikel 10De Raad van bestuur10.1. Overeenkomstig artikel 283, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie bestaat de Raad van bestuur uit de leden van de directie en de presidenten van de nationale centrale banken van de lidstaten die de euro als munt hebben.10.2. Ieder lid van de Raad van bestuur heeft één stem. Met ingang van de datum waarop het aantal leden van de Raad van bestuur meer dan 21 bedraagt, heeft ieder lid van de directie één stem. Het aantal presidenten met stemrecht bedraagt dan 15. De toewijzing en roulatie van deze stemrechten geschiedt als volgt:- Met ingang van de datum waarop het aantal presidenten meer dan 15 en minder dan 22 bedraagt, worden de presidenten bij twee groepen ingedeeld volgens de rangorde van de omvang van het aandeel van de lidstaat van de NCB in kwestie in het geaggregeerde bruto binnenlands product tegen marktprijzen en in de totale geaggregeerde balans van de monetaire financiële instellingen van de lidstaten die de euro als munt hebben. Het aandeel in het bruto binnenlands product tegen marktprijzen en in de totale geaggregeerde balans van de monetaire financiële instellingen krijgt een gewicht van respectievelijk 5/6 en 1/6. De eerste groep bestaat uit vijf presidenten en de tweede groep uit de overige presidenten. De frequentie van de stemrechten van de bij de eerste groep ingedeelde presidenten zal niet lager zijn dan voor de presidenten van de tweede groep. Onder voorbehoud van het in de vorige zin bepaalde, krijgt de eerste groep vier stemrechten toegewezen en de tweede groep elf stemrechten.- Met ingang van de datum waarop het aantal presidenten 22 bedraagt, worden de presidenten volgens een op basis van de voornoemde criteria vastgestelde rangorde bij drie groepen ingedeeld. De eerste groep bestaat uit vijf presidenten en krijgt vier stemrechten toegewezen. De tweede groep bestaat uit de helft van het totale aantal presidenten, waarbij iedere fractie naar boven wordt afgerond op het dichtstbijzijnde gehele getal, en krijgt acht stemrechten toegewezen. De derde groep bestaat uit de overige presidenten en krijgt drie stemrechten toegewezen.- Binnen elke groep hebben de presidenten even lang stemrechten.- Op de berekening van het aandeel in het geaggregeerde bruto binnenlands product tegen marktprijzen is artikel 29.2 van toepassing. De totale geaggregeerde balans van de monetaire financiële instellingen wordt overeenkomstig het ten tijde van de berekening in de Unie toepasselijke statistische kader, berekend.- Telkens wanneer het geaggregeerde bruto binnenlands product tegen markprijzen overeenkomstig artikel 29.3 wordt aangepast, dan wel telkens wanneer het aantal presidenten toeneemt, wordt overeenkomstig de voornoemde beginselen de omvang en/of de samenstelling van de groepen aangepast.- Met tweederde meerderheid van de leden, die al dan niet stemrecht hebben, neemt de Raad van bestuur alle voor de toepassing van voornoemde beginselen noodzakelijke maatregelen en kan besluiten de invoering van het roulatiesysteem uit te stellen tot het aantal presidenten meer dan 18 bedraagt.Slechts persoonlijk aanwezige leden hebben stemrecht. In afwijking van deze regel kan in het in artikel 12.3 bedoelde reglement van orde worden bepaald dat leden van de Raad van bestuur hun stem via een teleconferentie kunnen uitbrengen. Dat reglement van orde bepaalt tevens, dat een lid van de Raad van bestuur dat langdurig verhinderd is de vergaderingen van de Raad van bestuur bij te wonen, een plaatsvervanger kan aanwijzen als lid van de Raad van bestuur.De bepalingen in de voorgaande paragrafen laten de stemrechten van alle leden van de Raad van bestuur, al dan niet met stemrecht, krachtens de artikelen 10.3, 40.2 en 40.3 onverlet.Tenzij in deze statuten anders is bepaald, besluit de Raad van bestuur met gewone meerderheid van de leden met stemrecht. Bij staking van stemmen brengt de president de beslissende stem uit.De Raad van bestuur kan alleen tot stemming overgaan, indien een quorum van tweederde van de leden met stemrecht aanwezig is. Indien het quorum niet aanwezig is, kan de president een buitengewone vergadering bijeenroepen waar besluiten kunnen worden genomen zonder inachtneming van het bovenbedoelde quorum.10.3. Voor alle besluiten die op grond van de artikelen 28, 29, 30, 32 en 33 dienen te worden genomen, worden de stemmen van de leden van de Raad van bestuur gewogen overeenkomstig de verdeling van het geplaatste kapitaal van de ECB onder de nationale centrale banken. Aan de stemmen van de directieleden wordt een gewicht van nul toegekend. Een besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen wordt geacht te zijn aangenomen wanneer de stemmen voor het besluit ten minste twee derde van het geplaatste kapitaal van de ECB en ten minste de helft van de aandeelhouders vertegenwoordigen. Indien een president verhinderd is, mag hij een plaatsvervanger aanwijzen om zijn gewogen stem uit te brengen.10.4. De besprekingen van de vergaderingen zijn vertrouwelijk. De Raad van bestuur kan besluiten het resultaat van zijn beraadslagingen openbaar te maken.10.5. De Raad van bestuur vergadert ten minste tienmaal per jaar.Artikel 11De directie11.1. Overeenkomstig artikel 283, lid 2, onder a), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie bestaat de directie uit de president, de vice-president en vier andere leden.De leden vervullen hun taken voltijds. Geen lid mag een beroepswerkzaamheid al dan niet tegen beloning verrichten, tenzij van deze bepaling door de Raad van bestuur bij uitzondering afwijking is toegestaan.11.2. Overeenkomstig artikel 283, lid 2, onder b), van dat Verdrag worden de president, de vice-president en de overige leden van de directie met gekwalificeerde meerderheid van stemmen door de Europese Raad benoemd op aanbeveling van de Raad, die het Europees Parlement en de Raad van bestuur van de ECB vooraf heeft geraadpleegd; zij worden gekozen uit personen met een erkende reputatie en beroepservaring op monetair of bancair gebied.Zij worden voor een periode van acht jaar benoemd en zijn niet herbenoembaar.Alleen zij die de nationaliteit van één van de lidstaten bezitten, kunnen lid van de directie zijn.11.3. De arbeidsvoorwaarden van de leden van de directie, in het bijzonder hun salarissen, pensioenen en overige socialezekerheidsvoorzieningen, worden geregeld in overeenkomsten met de ECB en worden vastgesteld door de Raad van bestuur op voorstel van een commissie bestaande uit drie door de Raad van bestuur benoemde leden en drie door de Raad benoemde leden. De leden van de directie hebben geen stemrecht ten aanzien van de in dit lid bedoelde aangelegenheden.11.4. Op verzoek van de Raad van bestuur of van de directie kan een lid van de directie dat niet meer aan de eisen voor de uitoefening van zijn ambt voldoet of op ernstige wijze is tekortgeschoten, door het Hof van Justitie van zijn ambt ontheven worden verklaard.11.5. Ieder lid van de directie dat persoonlijk aanwezig is, heeft stemrecht en bezit daartoe één stem. Tenzij anders is bepaald, besluit de directie met gewone meerderheid van de uitgebrachte stemmen. Bij staking van stemmen brengt de president de beslissende stem uit. De stemprocedures worden vastgelegd in het in artikel 12.3 bedoelde reglement van orde.11.6. De directie draagt verantwoordelijkheid voor de lopende zaken van de ECB.11.7. In elke vacature bij de directie wordt voorzien door de benoeming van een nieuw lid overeenkomstig artikel 11.2.Artikel 12Verantwoordelijkheden van de besluitvormende organen12.1. De Raad van bestuur stelt de richtsnoeren vast en neemt de besluiten die nodig zijn voor het vervullen van de bij de Verdragen en deze statuten aan het ESCB opgedragen taken. De Raad van bestuur formuleert het monetair beleid van de Unie, in voorkomend geval met inbegrip van besluiten met betrekking tot intermediaire monetaire doelstellingen, de belangrijkste rentetarieven en de liquiditeitsvoorziening in het ESCB, en stelt de nodige richtsnoeren op voor de uitvoering ervan.De directie voert het monetair beleid uit overeenkomstig de richtsnoeren en besluiten van de Raad van bestuur en geeft daartoe de nodige instructies aan de nationale centrale banken. Tevens kunnen aan de directie bij besluit van de Raad van bestuur bepaalde bevoegdheden worden gedelegeerd.De ECB doet, voor zover zulks mogelijk en passend wordt geacht en onverminderd het bepaalde in dit artikel, een beroep op de nationale centrale banken voor de uitvoering van tot de taken van het ESCB behorende operaties.12.2. De directie is verantwoordelijk voor de voorbereiding van de vergaderingen van de Raad van bestuur.12.3. De Raad van bestuur neemt een reglement van orde aan waarin de interne organisatie van de ECB en haar besluitvormende organen wordt geregeld.12.4. De Raad van bestuur oefent de in artikel 4 bedoelde adviesfuncties uit.12.5. De Raad van bestuur neemt de in artikel 6 bedoelde besluiten.Artikel 13De president13.1. De president of, bij diens afwezigheid, de vice-president zit de vergaderingen van de Raad van bestuur en van de directie van de ECB voor.13.2. Onverminderd artikel 38 vertegenwoordigt de president of de door hem aangewezen persoon de ECB naar buiten toe.Artikel 14Nationale centrale banken14.1. Overeenkomstig artikel 131 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie waarborgt iedere lidstaat dat zijn nationale wetgeving, met inbegrip van de statuten van zijn nationale centrale bank verenigbaar is met de Verdragen en deze statuten.14.2. De statuten van de nationale centrale banken bepalen in het bijzonder dat de ambtstermijn van een president van een nationale centrale bank minimaal vijf jaar is.Een president kan slechts van zijn ambt worden ontheven indien hij niet meer aan de eisen voor de uitoefening van zijn ambt voldoet of op ernstige wijze is tekortgeschoten. Tegen een besluit daartoe kan de betrokken president of de Raad van bestuur beroep instellen bij het Hof van Justitie wegens schending van de Verdragen of van bepalingen ter uitvoering daarvan. Het beroep moet worden ingesteld binnen twee maanden te rekenen, al naar het geval, vanaf de dag van bekendmaking van het besluit, vanaf de dag van kennisgeving ervan aan de verzoeker of, bij gebreke daarvan, vanaf de dag waarop de verzoeker er kennis van heeft gekregen.14.3. De nationale centrale banken maken een integrerend deel uit van het ESCB en handelen in overeenstemming met de richtsnoeren en instructies van de ECB. De Raad van bestuur neemt de nodige maatregelen teneinde te verzekeren dat aan de richtsnoeren en instructies van de ECB wordt voldaan, en eist dat hem alle benodigde informatie wordt verstrekt.14.4. De nationale centrale banken mogen andere functies vervullen dan die omschreven in deze statuten, tenzij de Raad van bestuur met een meerderheid van twee derde van de uitgebrachte stemmen vaststelt dat deze functies de doelstellingen en taken van het ESCB doorkruisen. Bedoelde functies worden onder verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid van de nationale centrale banken vervuld en worden niet geacht deel uit te maken van de functies van het ESCB.Artikel 15Rapportageverplichtingen15.1. De ECB stelt, ten minste elk kwartaal, verslagen op over de werkzaamheden van het ESCB en maakt deze openbaar.15.2. Wekelijks wordt een geconsolideerd financieel overzicht van het ESCB openbaar gemaakt.15.3. Overeenkomstig artikel 284, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie stelt de ECB een jaarverslag over de werkzaamheden van het ESCB en over het monetair beleid in het afgelopen jaar en het lopende jaar op voor het Europees Parlement, de Raad en de Commissie, alsmede voor de Europese Raad.15.4. De in dit artikel bedoelde verslagen en overzichten worden aan belangstellenden gratis ter beschikking gesteld.Artikel 16BankbiljettenOvereenkomstig artikel 128, lid 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie heeft de Raad van bestuur het alleenrecht machtiging te geven tot de uitgifte van eurobankbiljetten binnen de Unie. De ECB en de nationale centrale banken mogen bankbiljetten uitgeven. De door de ECB en de nationale centrale banken uitgegeven bankbiljetten zijn de enige bankbiljetten die binnen de Unie de hoedanigheid van wettig betaalmiddel hebben.De ECB eerbiedigt zoveel mogelijk de bestaande gebruiken inzake de uitgifte en het ontwerp van bankbiljetten.HOOFDSTUK IVMONETAIRE FUNCTIES EN WERKZAAMHEDEN VAN HET ESCBArtikel 17Rekeningen aangehouden bij de ECB en de nationale centrale bankenTeneinde hun werkzaamheden te kunnen verrichten, zijn de ECB en de nationale centrale banken gerechtigd rekeningen te openen ten behoeve van kredietinstellingen, openbare lichamen en andere marktpartijen, en activa, waaronder girale effecten, in onderpand te aanvaarden.Artikel 18Open markt- en krediettransacties18.1. Om de doelstellingen van het ESCB te kunnen verwezenlijken en de taken ervan te kunnen vervullen, mogen de ECB en de nationale centrale banken:- in de financiële markten opereren door aan- en verkoop, hetzij onvoorwaardelijk (contant en op termijn) hetzij onder beding van wederverkoop, respectievelijk wederaankoop, door het in lening geven of nemen van vorderingen en verhandelbaar papier, luidende in euro of andere valuta's, evenals van edele metalen;- krediettransacties verrichten met kredietinstellingen en andere marktpartijen, waarbij de verleende kredieten worden gedekt door toereikend onderpand.18.2. De ECB stelt de algemene grondslagen vast voor door haarzelf of de nationale centrale banken uit te voeren open markt- en krediettransacties, waaronder mede begrepen die voor de aankondiging van de voorwaarden waaronder zij bereid zijn dergelijke transacties aan te gaan.Artikel 19Minimumreserves19.1. Behoudens artikel 2 kan de ECB eisen dat in de lidstaten gevestigde kredietinstellingen met het oog op de doelstellingen van het monetair beleid op rekeningen bij de ECB en nationale centrale banken bepaalde minimumreserves aanhouden. De Raad van bestuur kan voorschriften omtrent de berekening en vaststelling van de verplichtingen inzake minimumreserves vaststellen. Indien aan deze voorschriften niet wordt voldaan, is de ECB gerechtigd boeterente te heffen alsmede andere sancties met een vergelijkbaar effect op te leggen.19.2. Voor de toepassing van dit artikel stelt de Raad volgens de procedure van artikel 41 de grondslag voor de minimumreserves en de maximaal toelaatbare ratio's tussen die reserves en hun grondslag vast, alsook passende sancties bij niet-naleving.Artikel 20Andere instrumenten van monetair beleidDe Raad van bestuur kan, bij meerderheid van twee derde van de uitgebrachte stemmen, met inachtneming van artikel 2 besluiten tot het gebruik van alle andere door hem passend geachte instrumenten van monetair beleid.De Raad stelt, overeenkomstig de procedure van artikel 41, de reikwijdte van deze instrumenten vast, indien zij verplichtingen voor derden meebrengen.Artikel 21Transacties met openbare lichamen21.1. Overeenkomstig artikel 123 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is het de ECB en de nationale centrale banken verboden voorschotten in rekening-courant of andere kredietfaciliteiten te verlenen ten behoeve van instellingen, organen of instanties van de Unie, centrale overheden, regionale, lokale of andere overheden, overheidsinstanties, andere publiekrechtelijke lichamen of openbare bedrijven van de lidstaten; ook het rechtstreeks van hen kopen van schuldbewijzen door de ECB of de nationale centrale banken is verboden.21.2. De ECB en de nationale centrale banken mogen optreden als fiscaal agent voor de in artikel 21.1 bedoelde lichamen.21.3. De bepalingen van dit artikel zijn niet van toepassing op kredietinstellingen die in handen van de overheid zijn en waaraan in het kader van de liquiditeitsvoorziening door de centrale banken dezelfde behandeling door de nationale centrale banken en de ECB wordt gegeven als aan particuliere kredietinstellingen.Artikel 22Verrekenings- en betalingssystemenDe ECB en de nationale centrale banken zijn gerechtigd faciliteiten ter beschikking te stellen en de ECB kan verordeningen vaststellen ter verzekering van doelmatige en deugdelijke verrekenings- en betalingssystemen binnen de Unie en met andere landen.Artikel 23Externe werkzaamhedenDe ECB en de nationale centrale banken mogen:- betrekkingen aangaan met centrale banken en financiële instellingen in andere landen en, waar passend, met internationale organisaties;- zowel contant als op termijn alle soorten deviezen en edele metalen kopen en verkopen. Het begrip deviezen omvat effecten en alle overige activa luidende in de valuta van enig land of in rekeneenheden, ongeacht de vorm waarin zij worden aangehouden;- de in dit artikel bedoelde activa aanhouden en beheren;- alle soorten bancaire transacties verrichten met derde landen en internationale organisaties, waaronder mede begrepen het verstrekken en opnemen van leningen.Artikel 24Overige werkzaamhedenNaast de uit hun taken voortvloeiende werkzaamheden, mogen de ECB en de nationale centrale banken werkzaamheden verrichten voor eigen administratieve doeleinden en ten behoeve van hun personeel.HOOFDSTUK VBEDRIJFSECONOMISCH TOEZICHTArtikel 25Bedrijfseconomisch toezicht25.1. De ECB kan adviezen uitbrengen aan en worden geraadpleegd door de Raad, de Commissie en de bevoegde autoriteiten van de lidstaten omtrent de reikwijdte en de tenuitvoerlegging van de wetgeving van de Unie met betrekking tot het bedrijfseconomisch toezicht op kredietinstellingen en de stabiliteit van het financiële stelsel.25.2. Overeenkomstig een verordening van de Raad krachtens artikel 127, lid 6, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, kan de ECB specifieke taken vervullen betreffende het beleid op het gebied van het bedrijfseconomisch toezicht op kredietinstellingen en andere financiële instellingen, met uitzondering van verzekeringsondernemingen.HOOFDSTUK VIFINANCIËLE BEPALINGEN OMTRENT HET ESCBArtikel 26Financiële rekeningen26.1. Het boekjaar van de ECB en de nationale centrale banken begint op de eerste dag van januari en eindigt op de laatste dag van december.26.2. De jaarrekening van de ECB wordt door de directie opgesteld in overeenstemming met de door de Raad van bestuur vastgelegde grondslagen. De jaarrekening wordt door de Raad van bestuur vastgesteld en vervolgens gepubliceerd.26.3. Voor analytische en operationele doeleinden stelt de directie een geconsolideerde balans van het ESCB op, welke de van het ESCB deel uitmakende activa en passiva van de nationale centrale banken omvat.26.4. Voor de toepassing van dit artikel stelt de Raad van bestuur de nodige regels vast ter standaardisatie van de financiële administratie en verslaglegging van de door de nationale centrale banken uitgevoerde werkzaamheden.Artikel 27Accountantscontrole27.1. De rekeningen van de ECB en de nationale centrale banken worden gecontroleerd door onafhankelijke externe accountants die op aanbeveling van de Raad van bestuur zijn aanvaard door de Raad. De accountants zijn zonder voorbehoud bevoegd alle boeken en rekeningen van de ECB en de nationale centrale banken te onderzoeken en volledig te worden geïnformeerd over hun verrichtingen.27.2. De bepalingen van artikel 287 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie zijn uitsluitend van toepassing op een doelmatigheidscontrole van de ECB.Artikel 28Kapitaal van de ECB28.1. Het kapitaal van de ECB bedraagt 5000 miljoen EUR. Het kapitaal kan worden verhoogd met bedragen die worden bepaald door de Raad van bestuur met de gekwalificeerde meerderheid van stemmen die is voorgeschreven in artikel 10.3, binnen de grenzen en onder de voorwaarden die door de Raad volgens de procedure van artikel 41 worden vastgesteld.28.2. De enige inschrijvers op het kapitaal van de ECB en de enige aandeelhouders van de ECB zijn de nationale centrale banken. De inschrijving op het kapitaal geschiedt volgens de overeenkomstig artikel 29 vastgestelde sleutel.28.3. De Raad van bestuur bepaalt met de in artikel 10.3 voorgeschreven gekwalificeerde meerderheid van stemmen in hoeverre en in welke vorm het kapitaal moet worden gestort.28.4. Onder voorbehoud van artikel 28.5 mogen de aandelen van de nationale centrale banken in het geplaatste kapitaal van de ECB niet worden overgedragen, verpand of in beslag genomen.28.5. Indien de in artikel 29 genoemde sleutel wordt aangepast, dragen de nationale centrale banken onderling aandelen in het kapitaal over in die mate dat de verdeling van de aandelen overeenkomt met de aangepaste sleutel. De Raad van bestuur stelt de modaliteiten en voorwaarden voor een dergelijke overdracht vast.Artikel 29Verdeelsleutel voor de inschrijving op het kapitaal29.1. De verdeelsleutel voor de inschrijving op het kapitaal van de ECB, die voor het eerst is vastgesteld in 1998, bij de oprichting van het ESCB, wordt vastgesteld door aan elke nationale centrale bank een weging in deze sleutel toe te kennen die gelijk is aan de som van:- 50 % van het aandeel van de lidstaat in kwestie in de bevolking van de Unie tijdens het voorlaatste jaar voorafgaand aan de oprichting van het ESCB;- 50 % van het aandeel van de lidstaat in kwestie in het bruto binnenlands product van de Unie tegen marktprijzen, als vastgesteld tijdens de vijf jaar voorafgaande aan het voorlaatste jaar vóór de oprichting van het ESCB.De percentages worden naar onder of naar boven afgerond op het kleinste veelvoud van 0,0001 %.29.2. De voor de toepassing van dit artikel benodigde statistieken worden, overeenkomstig de door de Raad volgens de procedure van artikel 41 vastgestelde regels, verstrekt door de Commissie.29.3. De aan de nationale centrale banken toegekende wegingen worden na de oprichting van het ESCB om de vijf jaar aangepast naar analogie van de bepalingen van artikel 29.1. De aangepaste sleutel geldt met ingang van de eerste dag van het daaropvolgende jaar.29.4. De Raad van bestuur treft alle andere maatregelen die voor de toepassing van dit artikel nodig zijn.Artikel 30Overdracht van externe reserves aan de ECB30.1. Onverminderd artikel 28 wordt de ECB door de nationale centrale banken tot een bedrag van 50000 miljoen euro gedoteerd met externe reserves, uitgezonderd valuta's van de lidstaten, euro's, reserveposities in het IMF en bijzondere trekkingsrechten. De Raad van bestuur besluit omtrent het door de ECB na haar oprichting op te roepen deel en de op latere tijdstippen op te roepen bedragen. De ECB is ten volle gerechtigd om de aan haar overgedragen externe reserves aan te houden en te beheren en voor de in deze statuten omschreven doeleinden te gebruiken.30.2. De bijdragen van iedere nationale centrale bank worden vastgesteld in verhouding tot haar aandeel in het geplaatste kapitaal van de ECB.30.3. Aan iedere nationale centrale bank wordt door de ECB een vordering toegekend ter grootte van haar bijdrage. De Raad van bestuur bepaalt de denominatie en de rentevergoeding van dergelijke vorderingen.30.4. Verdere stortingen van externe reserves boven de in artikel 30.1 gestelde grens kunnen, overeenkomstig artikel 30.2, door de ECB worden opgeroepen, binnen de grenzen en onder de voorwaarden die door de Raad volgens de procedure van artikel 41 worden vastgesteld.30.5. De ECB is gemachtigd reserveposities in het IMF en bijzondere trekkingsrechten aan te houden en te beheren, en te voorzien in het poolen van deze activa.30.6. De Raad van bestuur treft alle andere maatregelen die voor de toepassing van dit artikel nodig zijn.Artikel 31Door nationale centrale banken aangehouden externe reserves31.1. Het is de nationale centrale banken toegestaan transacties te verrichten ter voldoening aan hun verplichtingen jegens internationale organisaties overeenkomstig artikel 23.31.2. Alle overige transacties in externe reserves die nog door de nationale centrale banken worden aangehouden na de overdrachten bedoeld in artikel 30, en transacties van lidstaten met hun werksaldi in buitenlandse valuta's behoeven, boven een in het kader van artikel 31.3 vast te stellen grens, de goedkeuring van de ECB teneinde overeenstemming met het wisselkoersbeleid en het monetair beleid van de Unie te verzekeren.31.3. De Raad van bestuur vaardigt richtsnoeren uit teneinde dergelijke transacties te vergemakkelijken.Artikel 32Toedeling van monetaire inkomsten van de nationale centrale banken32.1. De inkomsten die de nationale centrale banken bij de uitoefening van de monetaire beleidstaken van het ESCB verkrijgen (hierna "monetaire inkomsten" te noemen) worden aan het einde van elk boekjaar volgens de onderstaande bepalingen toegedeeld.32.2. De monetaire inkomsten van elke nationale centrale bank zijn gelijk aan de jaarinkomsten die zij verkrijgt uit de activa die worden aangehouden als tegenwaarde voor de in omloop zijnde bankbiljetten en de verplichtingen jegens kredietinstellingen uit hoofde van deposito's. Deze activa worden door de nationale centrale banken geoormerkt volgens door de Raad van bestuur vast te stellen richtsnoeren.32.3. Indien de Raad van bestuur na de invoering van de euro van oordeel is dat de balansindeling van de nationale centrale banken de toepassing van artikel 32.2 niet mogelijk maakt, kan hij met gewone meerderheid van stemmen besluiten dat de monetaire inkomsten, in afwijking van artikel 32.2, gedurende een periode van ten hoogste vijf jaar volgens een alternatieve methode worden bepaald.32.4. Op het bedrag van de monetaire inkomsten van elke nationale centrale bank worden de rentelasten in mindering gebracht die door de betrokken centrale bank zijn betaald over de verplichtingen jegens kredietinstellingen uit hoofde van deposito's overeenkomstig artikel 19.De Raad van bestuur kan besluiten dat de nationale centrale banken worden vergoed voor de in verband met de uitgifte van bankbiljetten gemaakte kosten of, in uitzonderlijke omstandigheden, voor specifieke verliezen in verband met de monetaire beleidsoperaties die voor het ESCB zijn verricht. De vergoeding geschiedt in een door de Raad van bestuur passend geachte vorm; deze bedragen kunnen met de monetaire inkomsten van de nationale centrale banken worden verrekend.32.5. De som van de monetaire inkomsten van de nationale centrale banken wordt aan de nationale centrale banken toegedeeld naar rato van hun gestorte aandeel in het kapitaal van de ECB, behoudens een eventueel besluit van de Raad van bestuur overeenkomstig artikel 33.2.32.6. De verrekening en de afwikkeling van de saldi afkomstig van de toedeling van de monetaire inkomsten worden door de ECB verricht overeenkomstig de door de Raad van bestuur vastgestelde richtsnoeren.32.7. De Raad van bestuur treft alle andere maatregelen die voor de toepassing van dit artikel nodig zijn.Artikel 33Toedeling van nettowinst en verlies van de ECB33.1. De nettowinst van de ECB wordt in de onderstaande volgorde overgedragen:a) een door de Raad van bestuur vast te stellen bedrag, dat niet meer dan 20 % van de nettowinst mag bedragen, wordt naar het algemeen reservefonds overgedragen tot een maximum van 100 % van het kapitaal;b) de resterende nettowinst wordt onder de aandeelhouders van de ECB verdeeld naar rato van hun gestorte aandelen.33.2. In geval van een verlies van de ECB wordt het tekort gedekt uit het algemeen reservefonds van de ECB en, indien nodig, bij besluit van de Raad van bestuur, door de monetaire inkomsten van het betrokken boekjaar, naar rato en tot beloop van de bedragen die overeenkomstig artikel 32.5 aan de nationale centrale banken zijn toegedeeld.HOOFDSTUK VIIALGEMENE BEPALINGENArtikel 34Regelgevende bevoegdheden34.1. Overeenkomstig artikel 132 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie zal de ECB:- verordeningen vaststellen voor zover nodig voor de uitvoering van de taken omschreven in artikel 3.1, eerste streepje, artikel 19.1, artikel 22 of artikel 25.2, alsmede in de gevallen die worden bepaald in de in artikel 41 bedoelde besluiten van de Raad;- de besluiten vaststellen die nodig zijn voor de uitvoering van de bij de Verdragen en de statuten aan het ESCB opgedragen taken;- aanbevelingen doen en adviezen uitbrengen.34.2. De ECB kan besluiten haar besluiten, aanbevelingen en adviezen openbaar te maken.34.3. Binnen de grenzen en onder de voorwaarden die door de Raad volgens de procedure van artikel 41 van de statuten worden vastgesteld, is de ECB gerechtigd om ondernemingen boeten en dwangsommen op te leggen bij niet-naleving van de verplichtingen krachtens haar verordeningen en besluiten.Artikel 35Toetsing door de rechter en aanverwante aangelegenheden35.1. De handelingen en nalatigheden van de ECB zijn onderworpen aan toetsing en uitlegging door het Hof van Justitie van de Europese Unie in de gevallen en onder de voorwaarden vastgesteld in de Verdragen. De ECB kan gerechtelijke procedures aanspannen in de gevallen en onder de voorwaarden vastgesteld in de Verdragen.35.2. Geschillen tussen de ECB, enerzijds, en haar crediteuren, debiteuren of andere personen, anderzijds, worden beslecht door de bevoegde nationale rechters, tenzij het Hof van Justitie van de Europese Unie bevoegd is om uitspraak te doen.35.3. De ECB is onderworpen aan de in artikel 340 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie omschreven aansprakelijkheidsregeling. De nationale centrale banken zijn aansprakelijk volgens hun onderscheiden nationale wetgevingen.35.4. Het Hof van Justitie van de Europese Unie is bevoegd uitspraak te doen krachtens een arbitragebeding vervat in een door of namens de ECB gesloten publiekrechtelijke of privaatrechtelijke overeenkomst.35.5. Het besluit van de ECB om een procedure bij het Hof van Justitie van de Europese Unie in te stellen, wordt door de Raad van bestuur genomen.35.6. Het Hof van Justitie van de Europese Unie is bevoegd uitspraak te doen in geschillen betreffende de nakoming door de nationale centrale banken van de verplichtingen die voor hen uit de Verdragen en uit deze statuten voortvloeien. Indien de ECB van oordeel is dat een nationale centrale bank een van de krachtens deze statuten op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, brengt zij dienaangaande een met redenen omkleed advies uit na de betrokken nationale centrale bank in de gelegenheid te hebben gesteld haar opmerkingen te maken. Indien de betrokken nationale centrale bank dit advies niet binnen de door de ECB gestelde termijn opvolgt, kan de ECB de zaak aanhangig maken bij het Hof van Justitie van de Europese Unie.Artikel 36Personeel36.1. De Raad van bestuur stelt op voorstel van de directie de arbeidsvoorwaarden van het personeel van de ECB vast.36.2. Het Hof van Justitie van de Europese Unie is, binnen de grenzen en onder de voorwaarden die zijn vastgesteld in de arbeidsvoorwaarden, bevoegd ter zake van geschillen tussen de ECB en haar personeelsleden.Artikel 37 (oud artikel 38)Beroepsgeheim37.1. Leden van de bestuursorganen en personeelsleden van de ECB en de nationale centrale banken zijn gehouden, ook na beëindiging van hun taken, inlichtingen die naar hun aard onder de geheimhoudingsplicht vallen, niet openbaar te maken.37.2. Personen die toegang hebben tot gegevens welke vallen onder wetgeving van de Unie waarbij een geheimhoudingsplicht wordt opgelegd, zijn aan die wetgeving onderworpen.Artikel 38 (oud artikel 39)TekenbevoegdheidDe ECB wordt tegenover derden in rechte verbonden door de president of door twee leden van de directie of door de handtekeningen van twee personeelsleden van de ECB die door de president naar behoren zijn gemachtigd om namens de ECB te tekenen.Artikel 39 (oud artikel 40)Voorrechten en immuniteitenDe ECB geniet op het grondgebied van de lidstaten de voorrechten en immuniteiten die nodig zijn voor de vervulling van haar taken, overeenkomstig de bepalingen van het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie.HOOFDSTUK VIIIWIJZIGING VAN DE STATUTEN EN AANVULLENDE WETGEVINGArtikel 40 (oud artikel 41)Vereenvoudigde wijzigingsprocedure40.1. Overeenkomstig artikel 129, lid 5, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie kunnen de artikelen 5.1, 5.2, 5.3, 17, 18, 19.1, 22, 23, 24, 26, 32.2, 32.3, 32.4, 32.6, 33.1 a) en 36 door het Europees Parlement en de Raad volgens de gewone wetgevingsprocedure, hetzij op aanbeveling van de ECB en na raadpleging van de Commissie, hetzij op voorstel van de Commissie en na raadpleging van de ECB, worden gewijzigd.40.2. Artikel 10.2 kan bij besluit van de Europese Raad, met eenparigheid van stemmen, hetzij op aanbeveling van de Europese Centrale Bank en na raadpleging van het Europees Parlement en de Commissie, hetzij op aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van het Europees Parlement en de Europese Centrale Bank, worden gewijzigd. De wijzigingen treden pas in werking nadat zij door de lidstaten overeenkomstig hun onderscheiden grondwettelijke bepalingen zijn goedgekeurd.40.3. Tot een aanbeveling van de ECB uit hoofde van dit artikel dient in de Raad van bestuur met eenparigheid van stemmen te worden besloten.Artikel 41 (oud artikel 42)Aanvullende wetgevingOvereenkomstig artikel 129, lid 6, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie stelt de Raad, hetzij op voorstel van de Commissie en na raadpleging van het Europees Parlement en de ECB, hetzij op aanbeveling van de ECB en na raadpleging van het Europees Parlement en de Commissie, de in de artikelen 4, 5.4, 19.2, 20, 28.1, 29.2, 30.4 en 34.3 bedoelde bepalingen vast.HOOFDSTUK IXOVERGANGSBEPALINGEN EN ANDERE BEPALINGEN VOOR HET ESCBArtikel 42 (oud artikel 43)Algemene bepalingen42.1. Een derogatie als bedoeld in artikel 139 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, brengt mee dat voor de betrokken lidstaat uit de volgende artikelen van deze statuten geen rechten of verplichtingen voortvloeien: 3, 6, 9.2, 12.1, 14.3, 16, 18, 19, 20, 22, 23, 26.2, 27, 30, 31, 32, 33, 34 en 49.42.2. De centrale banken van de lidstaten met een derogatie als bedoeld in artikel 139 van dat Verdrag behouden hun bevoegdheden op het gebied van het monetair beleid overeenkomstig de nationale wetgeving.42.3. Overeenkomstig artikel 139 van dat Verdrag wordt lidstaten gelezen als lidstaten die de euro als munt hebben in de volgende artikelen van deze statuten: 3, 11.2 en 19.42.4. Nationale centrale banken wordt gelezen als centrale banken van de lidstaten die de euro als munt hebben in de volgende artikelen van deze statuten: 9.2, 10.2, 10.3, 12.1, 16, 17, 18, 22, 23, 27, 30, 31, 32, 33.2 en 49.42.5. Aandeelhouders wordt gelezen als centrale banken van de lidstaten die de euro als munt hebben in artikel 10.3 en artikel 33.1.42.6. Het geplaatste kapitaal van de ECB wordt gelezen als het kapitaal van de ECB dat is geplaatst bij de centrale banken van de lidstaten die de euro als munt hebben in artikel 10.3 en artikel 30.2.Artikel 43 (oud artikel 44)Overgangstaken van de ECBDe ECB neemt de voormalige taken van het EMI bedoeld in artikel 141, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie over die na de invoering van de euro wegens de derogaties van een of meer lidstaten nog moeten worden vervuld.De ECB verstrekt advies bij de voorbereiding van het intrekken van de derogaties bedoeld in artikel 140 van dat Verdrag.Artikel 44 (oud artikel 45)De Algemene Raad van de ECB44.1. Onverminderd artikel 129, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, wordt de Algemene Raad opgericht als derde besluitvormend orgaan van de ECB.44.2. De Algemene Raad bestaat uit de president en de vice-president van de ECB en de presidenten van de nationale centrale banken. De overige leden van de directie mogen zonder stemrecht deelnemen aan vergaderingen van de Algemene Raad.44.3. De verantwoordelijkheden van de Algemene Raad zijn volledig opgesomd in artikel 46.Artikel 45 (oud artikel 46)Reglement van orde van de Algemene Raad45.1. De president of bij diens afwezigheid, de vice-president van de ECB zit de vergaderingen van de Algemene Raad van de ECB voor.45.2. De voorzitter van de Raad en een lid van de Commissie mogen zonder stemrecht deelnemen aan vergaderingen van de Algemene Raad.45.3. De president bereidt de vergaderingen van de Algemene Raad voor.45.4. In afwijking van artikel 12.3 neemt de Algemene Raad zijn reglement van orde aan.45.5. Het secretariaat van de Algemene Raad wordt verzorgd door de ECB.Artikel 46 (oud artikel 47)Verantwoordelijkheden van de Algemene Raad46.1. De Algemene Raad- voert de in artikel 43 bedoelde taken uit;- verleent medewerking aan de adviesfuncties bedoeld in artikel 4 en artikel 25.1.46.2. De Algemene Raad verleent medewerking aan:- het verzamelen van statistische gegevens als bedoeld in artikel 5;- de rapportageactiviteiten van de ECB als bedoeld in artikel 15;- het opstellen van de regels bedoeld in artikel 26.4, die nodig zijn voor de toepassing van artikel 26;- het treffen van alle andere maatregelen bedoeld in artikel 29.4, die nodig zijn voor de toepassing van artikel 29;- het vaststellen van de arbeidsvoorwaarden van het personeel van de ECB bedoeld in artikel 36.46.3. De Algemene Raad verleent medewerking aan de nodige voorbereidingen voor het onherroepelijk vaststellen van de wisselkoersen van de valuta’s van de lidstaten met een derogatie ten opzichte van de euro, bedoeld in artikel 140, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.46.4. De Algemene Raad wordt door de president van de ECB in kennis gesteld van de besluiten van de Raad van bestuur.Artikel 47 (oud artikel 48)Overgangsbepalingen voor het kapitaal van de ECBOvereenkomstig artikel 29.1 wordt aan elke nationale centrale bank een weging toegekend in de sleutel voor inschrijving op het kapitaal van de ECB. In afwijking van artikel 28.3 storten de centrale banken van de lidstaten met een derogatie het kapitaal waarop zij hebben ingeschreven niet, tenzij de Algemene Raad met een gekwalificeerde meerderheid die ten minste twee derde van het geplaatste kapitaal van de ECB en ten minste de helft van de aandeelhouders vertegenwoordigt, besluit dat een minimaal percentage moet worden gestort als bijdrage aan de bedrijfskosten van de ECB.Artikel 48 (oud artikel 49)Latere storting van kapitaal, reserves en voorzieningen van de ECB48.1. De centrale bank van een lidstaat waarvan de derogatie is ingetrokken, stort haar aandeel in het kapitaal van de ECB ten belope van hetzelfde percentage als de andere centrale banken van de lidstaten die de euro als munt hebben en draagt overeenkomstig artikel 30.1 externe reserves aan de ECB over. Het over te dragen bedrag wordt bepaald door de Euro-waarde tegen lopende wisselkoersen van de reeds overeenkomstig artikel 30.1 aan de ECB overgedragen externe reserves te vermenigvuldigen met de ratio tussen het aantal aandelen waarop de betrokken nationale centrale bank heeft ingeschreven en het aantal aandelen dat de andere nationale centrale banken al hebben volgestort.48.2. Behalve de storting die overeenkomstig artikel 48.1 moet worden verricht, draagt de betrokken centrale bank bij tot de reserves van de ECB, tot de voorzieningen die met reserves zijn gelijkgesteld, en tot het bedrag dat nog moet worden toegerekend aan de reserves en voorzieningen overeenkomstig het saldo van de winst- en verliesrekening per 31 december van het jaar voorafgaand aan de intrekking van de derogatie. De verschuldigde bijdrage wordt bepaald door het bedrag van de reserves, als hierboven omschreven en als voorkomend op de goedgekeurde balans van de ECB, te vermenigvuldigen met de ratio tussen het aantal aandelen waarop de betrokken centrale bank heeft ingeschreven en het aantal aandelen dat de andere centrale banken al hebben volgestort.48.3. Zodra één of meer landen lidstaat worden en hun respectieve nationale centrale banken deel gaan uitmaken van het ESCB, worden het geplaatste kapitaal van de ECB en het plafond voor de externe reserves welke aan de ECB mogen worden overgedragen, automatisch verhoogd. De verhoging wordt bepaald door de op dat ogenblik geldende bedragen te vermenigvuldigen met de ratio tussen de weging, in het kader van de uitgebreide verdeelsleutel voor de inschrijving op het kapitaal, van de toetredende nationale centrale banken in kwestie enerzijds en die van de nationale centrale banken die reeds deel uitmaken van het ESCB anderzijds. De weging van elke nationale centrale bank in de kapitaalsleutel wordt berekend naar analogie van artikel 29, lid 1, en in overeenstemming met artikel 29, lid 2. De referentieperioden voor de statische gegevens zijn gelijk aan die welke zijn toegepast voor de laatste vijfjaarlijkse aanpassing van de wegingen krachtens artikel 29, lid 3.Artikel 49 (oud artikel 52)Inwisseling van bankbiljetten in valuta's van de lidstatenNa de onherroepelijke vaststelling van de wisselkoersen overeenkomstig artikel 140, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, treft de Raad van bestuur de noodzakelijke maatregelen om te verzekeren dat bankbiljetten luidende in valuta's met onherroepelijk vastgestelde wisselkoersen door de nationale centrale banken worden ingewisseld tegen hun respectieve pari-waarden.Artikel 50 (oud artikel 53)Toepasselijkheid van de overgangsbepalingenIndien en zolang er nog lidstaten zijn met een derogatie, zijn de artikelen 42 tot en met 47 van toepassing.--------------------------------------------------


type: legislation

text:
 20.10.2016
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 284/17
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1854
 z dnia 19 października 2016 r.
 ustalające współczynnik przydziału, jaki należy stosować do ilości, których dotyczą wnioski o pozwolenie na przywóz złożone w okresie od dnia 1 do dnia 7 października 2016 r. w ramach kontyngentu taryfowego otwartego rozporządzeniem (WE) nr 341/2007 na czosnek
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 188 ust. 1 i 3,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 341/2007 (2) otwarto roczne kontyngenty taryfowe na przywóz czosnku.
 (2)
 Ilości, których dotyczą wnioski o pozwolenie na przywóz typu „A”, złożone w ciągu pierwszych siedmiu dni kalendarzowych miesiąca października 2016 r., w odniesieniu do podokresu od dnia 1 grudnia 2016 r. do dnia 28 lutego 2017 r., są w przypadku niektórych kontyngentów większe niż ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości mogą zostać wydane pozwolenia na przywóz typu „A”, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski, obliczonego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1301/2006 (3).
 (3)
 W celu zapewnienia skuteczności przedmiotowego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 W odniesieniu do ilości, których dotyczą wnioski o pozwolenie na przywóz typu „A”, złożone w odniesieniu do podokresu od dnia 1 grudnia 2016 r. do dnia 28 lutego 2017 r. na podstawie rozporządzenia (WE) nr 341/2007, ustala się współczynnik przydziału określony w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 2
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 19 października 2016 r.
 W imieniu Komisji,
 za Przewodniczącego,
 Jerzy PLEWA
 Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
 (1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.
 (2) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 341/2007 z dnia 29 marca 2007 r. otwierające i ustanawiające zarządzanie kontyngentami taryfowymi i wprowadzające system pozwoleń na przywóz i świadectw pochodzenia czosnku i niektórych innych produktów rolniczych przywożonych z krajów trzecich (Dz.U. L 90 z 30.3.2007, s. 12).
 (3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13).
 ZAŁĄCZNIK
 Pochodzenie
 Numer porządkowy
 Współczynnik przydziału – wnioski złożone w odniesieniu do podokresu od 1.12.2016 do 28.2.2017
 (w %)
 Argentyna
 —
 Tradycyjni importerzy
 09.4104
 —
 —
 Nowi importerzy
 09.4099
 —
 Chiny
 —
 Tradycyjni importerzy
 09.4105
 —
 —
 Nowi importerzy
 09.4100
 0,459731
 Pozostałe państwa trzecie
 —
 Tradycyjni importerzy
 09.4106
 —
 —
 Nowi importerzy
 09.4102
 —


type: caselaw

text:
C 299/26 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 16.10.1999
 — a violação do dever de fundamentação dos actos. C. A tı́tulo subsidiário,
 anular a comunicação da Comissão de 29.4.1999,
 B/51839, DG IV-H-3/KSo D(99) de recusa da consulta do
 processo.
 Fundamentos e principais argumentos
 Recurso interposto, em 5 de Julho de 1999, por Thermen-
 hotel Stoiser Franz GesmbH & Co KG, Vier-Jahreszeiten
 Hotel-BetriebsgesmbH & Co KG, Franz Kowald e Ther- As ora recorrentes exploram hotéis na região termal de
 malhotel Leitner GesmbH contra a Comissão das Comuni- Loipersdorf (Bundesland Steiermark).
 dades Europeias
 A decisão recorrida considerou um auxı́lio do Bundeslandes
 (Processo T-158/99) Steiermark, num montante de 1 703 873 euros — com o
 fundamento no desenvolvimento regional — compatı́vel com
 o Tratado CE. O auxı́lio é constituı́do por um subsı́dio ou um
 (1999/C 299/37) projecto de construção, por uma sociedade irmã da Siemens
 AG Österreich em Loipersdorf, de um hotel e por um
 equivalente a uma subvenção consistente numa transacção
 (Lı́ngua do processo: alemão) imobiliária para a construção de um hotel obtida, a preço
 vantajoso, em área propriedade da Thermalquelle Loipersdorf
 GesmbH & Co.KG, propriedade do Estado e do Bundesland
 Deu entrada em 5 de Julho de 1999, no Tribunal de Primeira Steiermark. O hotel deverá ter um nı́vel de cinco estrelas e
 Instância das Comunidades Europeias, um recurso contra a mais de 300 quartos (600 camas). Além disso, foi celebrado
 Comissão por Thermenhotel Stoiser Franz GesmbH & Co KG, um contrato entre a sociedade proprietária do hotel e a
 Vier-Jahreszeiten Hotel –BetriebsgesmbH & Co KG, Franz Thermalquelle Loipersdorf em cujos termos, além do mais,
 Kowald e Thermalhotel Leitner GesmbH, representadas por esta se obrigou a, durante um perı́odo de três anos, reservar
 Georg Eisenberger, advogado na sociedade de advogados diariamente 50 quartos, a alargar o espaço de repouso, exclusi-
 Eisenberger-Herzog-Nierhaus-Forcher & Partner, Graz, com vamente em benefı́cio dos hospedes, para 200 lugares e, até
 domicı́lio escolhido no Luxemburgo no escritório do advogado 1.1.2003, a não permitir a construção de qualquer hotel em
 Gerry Osch, 49 Boulevard Royal. relação directa com os banhos termais. O hotel, por seu lado,
 obrigou-se a manter uma ocupação diária de 200 lugares de
 repouso.
 As recorrentes concluem pedindo que o Tribunal se digne:
 A. A tı́tulo principal, No entender das recorrentes, a decisão recorrida deve ser
 anulada porque
 1. declarar o recurso admissı́vel e com fundamento:
 — no âmbito do processo de exame no sentido do artigo 88.o,
 2. por conseguinte: n.o 2, CE (ex-artigo 93.o, n.o 2, CEE) não lhes foi dada a
 oportunidade de se pronunciarem,
 a) anular a decisão da Comissão de 2 de Março de
 1999 SG(99) D/1523, que considerou os auxı́lios — a Comissão violou a obrigação de fundamentação e
 de Estado à Siemens AG Österreich relativos a
 um projecto de hotel em Loipersdorf, Österreich — não foi respeitado o direito das recorrentes à informação e
 Áustria, nos termos do artigo 92.o n.o 3 alı́nea c) consulta das peças processuais.
 do Tratado CE (que passou a artigo 87.o n.o 3
 alı́nea c), do Tratado CE), compatı́veis com o
 mercado comum; Verifica-se violação do direito comunitário primário uma vez
 que a Comissão considerou como auxı́lio de Estado no sentido
 b) condenar a recorrida nas despesas; do artigo 87.o CE (ex-artikel 92.o CEE) apenas o subsı́dio ao
 custo do projecto, a transacção imobiliária subsequente mas
 B. A tı́tulo subsidiário, não o encargo de garantia de ocupação, da atribuição gratuita
 de 200 lugares de repouso na fonte termal bem como a ligação
 exclusiva com a fonte termal por um perı́odo de cinco anos,
 1. considerar o recurso admissı́vel; até de 1 de Janeiro de 2003. A Comissão considerou, por isso,
 erradamente que a subvenção apenas atingiria 4,5 % embora,
 2. antes da decisão quanto ao fundo determinar que a a adoptar-se a regra do «investidor privado» atingisse efectiva-
 recorrida apresente os estudos da HVS International, mente 25,4 %. Verifica-se a ainda violação do poder discricio-
 Parnell Kerr Forster Associates bem como do Instituts nário na avaliação, pela Comissão, destas ajudas dissimuladas.
 für Technologie- und Regionalpolitik citados na deci-
 são da Comissão Europeia e a concessão às recorrentes
 de prazo para se pronunciarem por escrito e apresenta-
 rem parecer do mesmo nı́vel sobre o assunto;


text:
 8.2.2017
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 L 33/16
 VYKONÁVACIE NARIADENIE KOMISIE (EÚ) 2017/209
 z 2. februára 2017
 o zatriedení určitého tovaru do kombinovanej nomenklatúry
 EURÓPSKA KOMISIA,
 so zreteľom na Zmluvu o fungovaní Európskej únie,
 so zreteľom na nariadenie Európskeho parlamentu a Rady (EÚ) č. 952/2013 z 9. októbra 2013, ktorým sa ustanovuje Colný kódex Únie (1), a najmä na jeho článok 57 ods. 4 a článok 58 ods. 2,
 keďže:
 (1)
 S cieľom zabezpečiť jednotné uplatňovanie kombinovanej nomenklatúry, ktorá tvorí prílohu k nariadeniu Rady (EHS) č. 2658/87 (2), je potrebné prijať opatrenia týkajúce sa zatriedenia tovaru uvedeného v prílohe k tomuto nariadeniu.
 (2)
 V nariadení (EHS) č. 2658/87 sa stanovili všeobecné pravidlá na interpretáciu kombinovanej nomenklatúry. Tieto pravidlá sa takisto uplatňujú na akúkoľvek inú nomenklatúru, ktorá sa na kombinovanej nomenklatúre celkovo alebo čiastočne zakladá alebo ktorá k nej pridáva akékoľvek ďalšie rozdelenie a ktorá je stanovená v osobitných ustanoveniach Únie s ohľadom na uplatňovanie colných a iných opatrení vzťahujúcich sa na obchod s tovarom.
 (3)
 Podľa uvedených všeobecných pravidiel by sa tovar opísaný v stĺpci 1 tabuľky uvedenej v prílohe mal zatriediť pod číselný znak KN uvedený v stĺpci 2 na základe odôvodnenia uvedeného v stĺpci 3 danej tabuľky.
 (4)
 Je potrebné umožniť, aby sa držiteľ záväzných informácií o nomenklatúrnom zatriedení tovaru vydaných v súvislosti s tovarom, na ktorý sa vzťahuje toto nariadenie, ktoré nie sú v súlade s týmto nariadením, mohol na tieto informácie aj naďalej odvolávať počas určitého obdobia v súlade s článkom 34 ods. 9 nariadenia (EÚ) č. 952/2013. Toto obdobie by malo byť stanovené na tri mesiace.
 (5)
 Opatrenia stanovené v tomto nariadení sú v súlade so stanoviskom Výboru pre colný kódex,
 PRIJALA TOTO NARIADENIE:
 Článok 1
 Tovar opísaný v stĺpci 1 tabuľky uvedenej v prílohe sa zatriedi v rámci kombinovanej nomenklatúry pod číselný znak KN uvedený v stĺpci 2 tejto tabuľky.
 Článok 2
 Na záväzné informácie o nomenklatúrnom zatriedení tovaru, ktoré nie sú v súlade s týmto nariadením, je možné odvolávať sa aj naďalej v súlade s článkom 34 ods. 9 nariadenia (EÚ) č. 952/2013 počas troch mesiacov odo dňa nadobudnutia účinnosti tohto nariadenia.
 Článok 3
 Toto nariadenie nadobúda účinnosť dvadsiatym dňom po jeho uverejnení v Úradnom vestníku Európskej únie.
 Toto nariadenie je záväzné v celom rozsahu a priamo uplatniteľné vo všetkých členských štátoch.
 V Bruseli 2. februára 2017
 Za Komisiu
 v mene predsedu
 Stephen QUEST
 generálny riaditeľ
 Generálne riaditeľstvo pre dane a colnú úniu
 (1) Ú. v. EÚ L 269, 10.10.2013, s. 1.
 (2) Nariadenie Rady (EHS) č. 2658/87 z 23. júla 1987 o colnej a štatistickej nomenklatúre a o Spoločnom colnom sadzobníku (Ú. v. ES L 256, 7.9.1987, s. 1).
 PRÍLOHA
 Opis tovaru
 Zatriedenie
 (číselný znak KN)
 Odôvodnenie
 (1)
 (2)
 (3)
 Tri predmety v spoločnom balení na predaj v malom:
 a)
 zápisník pozostávajúci približne zo 75 čistých listov papiera (zadný list obsahuje informácie o tom, kde sa dajú získať náhradné zápisníky) s rozmermi približne 8 × 14 cm. Listy sú v hornej časti zlepené a sú perforované na umožnenie odstránenia jednotlivých listov. Zadná strana a malá časť prednej strany sú pokryté lepenkou;
 b)
 puzdro na zápisník s rozmermi približne 32 × 10 cm, vyrobené z plastovej fólie a vo vnútri vystužené lepenkou. Lepenková časť zápisníka je vložená do zárezu v puzdre. Puzdro, ktoré sa dá zložiť tak, aby zakrylo zápisník, zahŕňa aj vrecko z priehľadného plastu v hornej časti a pútko z elastického textilného materiálu na držanie guľôčkového pera;
 c)
 tenké guľôčkové pero z plastu s dĺžkou približne 10 cm je vložené do textilného pútka.
 (Pozri obrázok) (*1).
 4820 10 30
 Zatriedenie je určené všeobecnými pravidlami 1, 3 b) a 6 na interpretáciu kombinovanej nomenklatúry (VIP) a znením číselných znakov KN 4820 , 4820 10 a 4820 10 30 .
 Predmety tvoria tovar balený ako súprava na predaj v malom v zmysle VIP 3 b). Zápisník zohráva podstatnú úlohu z hľadiska použitia súpravy, keďže poskytuje papier na písanie krátkych poznámok alebo správ. Puzdro predstavuje iba druh obalu na ochranu zápisníka pred zašpinením a pokrčením. Vzhľadom na svoje objektívne charakteristické vlastnosti (veľkosť, vzhľad a hodnota) plastové guľôčkové pero netvorí podstatnú zložku súpravy. Na písanie do zápisníka sa môže použiť akékoľvek iné pero alebo ceruzka. Z tohto dôvodu zápisník dáva súprave jej podstatný charakter.
 Zápisník sa zatrieďuje do položky 4820 , do ktorej patria poznámkové bloky a zápisníky všetkých druhov [pozri vysvetlivky k harmonizovanému systému k položke 4820 , prvý odsek, (1)].
 Súprava sa má preto zatriediť pod číselný znak KN 4820 10 30 ako „poznámkové bloky, bloky listových papierov a memorandové zápisníky“.
 (*1) Obrázok slúži len na informačné účely.


type: wikipedia

text:
Ο Βίκτορ Αντρίγιοβιτς Γιούστσενκο (Віктор Андрійович Ющенко, 23 Φεβρουαρίου 1954) είναι Ουκρανός πολιτικός και ο 3ος πρόεδρος της Ουκρανίας (από το 2005 ως το 2010). Ήταν ο κύριος υποψήφιος της αντιπολίτευσης ως αρχηγός του Κόμματος "Η δική μας Ουκρανία" (Наша Україна - Νασα Ουκραγίνα) στις εκλογές του 2004. Ανακηρύχθηκε νικητής των επαναληπτικών εκλογών του Δεκεμβρίου 2004, με 52% έναντι 44% για το Βίκτορ Γιανουκόβιτς.
 Ήταν Πρωθυπουργός της Ουκρανίας την περίοδο 1999-2001.
 Οι υποστηρικτές του φορούν πορτοκαλί κορδέλες. Ήρθε στην επιφάνεια σκάνδαλο απόπειρας δηλητηρίασής του με διοξίνες. Ορκίστηκε Πρόεδρος της Ουκρανίας στις 23 Ιανουαρίου του 2005.
 Προεδρικές εκλογές 2010
 Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, ο οποίος διεξήχθη στις 17 Ιανουαρίου 2010, ο Γιανουκόβιτς προηγήθηκε με 35,32% των ψήφων ο έναντι 25,05% για την πρωθυπουργό Γιούλια Τιμοσένκο. Ο απερχόμενος πρόεδρος Γιούστσενκο ήρθε 5ος με 5,45% των ψήφων.
 Τον διαδέχθηκε στο προεδρικό αξίωμα ο Βίκτορ Γιανουκόβιτς.
 Δηλητηρίαση
 Το Σεπτέμβριο του 2004, ο Γιούστσενκο αρρώστησε βαριά και μεταφέρθηκε επειγόντως σε κλινική της Βιέννης για θεραπεία. Διαγνώστηκε με οξεία παγκρεατίτιδα, με σοβαρές οιδηματώδεις μεταβολές, λόγω ιογενούς λοίμωξης. Ανιχνεύτηκαν επίσης χημικές ουσίες οι οποίες δεν υπάρχουν στα συνηθισμένα τρόφιμα. Ο Γιούστσενκο ισχυρίζεται ότι δηλητηριάστηκε από τις κυβερνητικές υπηρεσίες της Ουκρανίας. Το πρόσωπό του παραμορφώθηκε από τη δηλητηρίαση, ενώ ανακαλύφθηκε ότι τα επίπεδα διοξινών στο αίμα του Γιούστσενκο ήταν 6.000 υψηλότερα από το κανονικό όριο. Ο Γιούστσενκο υποβλήθηκε σε θεραπείες για την αντιμετώπιση της δηλητηρίασης και μετά το 2005 το πρόσωπό του επανήλθε στο αρχικό του μέγεθος, αλλά τα σημάδια της δηλητηρίασης παραμένουν ευδιάκριτα ακόμη και σήμερα. Ο Γιούστσενκο ανέφερε ότι η δηλητηρίαση προκλήθηκε μετά από γεύμα που είχε στις 5 Σεπτεμβρίου 2004 με ανώτατα στελέχη των ουκρανικών μυστικών υπηρεσιών. Συγκεκριμένα είπε ότι ενώ όλοι οι προσκεκλημένοι κατανάλωσαν φαγητό από ένα μεγάλο κοινό πιάτο, αλλά το επιδόρπιο σερβιρίστηκε σε ξεχωριστά πιάτα. Μόλις το τελείωσε, ο Γιούστσενκο ανέφερε ότι τον έπιασε σφοδρός πονοκέφαλος, οποίος εξελίχτηκε αφόρητος και αναγκάστηκε να αποχωρήσει από το τραπέζι. Μετά από λίγη ώρα, το πρόσωπό του άρχισε να πρήζεται και να γίνεται μπλε, καθώς το δηλητήριο επέδρασε άμεσα στον οργανισμό του.
 Παραπομπές
 Πρωθυπουργοί της Ουκρανίας
 Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
 Πρόεδροι της Ουκρανίας


text:
Is iar-imreoir agus traenálaí Albanach é George Graham (r. 30 Samhain 1944) D'imir sé le Aston Villa F.C. ó 1961 go 1964. D'imir sé le Chelsea F.C. ó 1964 go 1966. D'imir sé le Arsenal F.C. ó 1966 go 1972. D'imir sé le Manchester United ó 1972 go 1974. D'imir sé le Portsmouth F.C. agus Crystal Palace roimhe sin. Bhí sé ina bhainisteoir le Millwall 1983 go 1986. Bhí sé ina thraenálaí le Arsenal F.C. ó 1986 go 1995.
 D'oibrigh sé le Leeds United ó 1996 go 1998. Bhí sé ina thraenálaí le Tottenham Hotspur ó 1998 go 2001.
 Traenálaithe sacair
 Daoine a rugadh i 1944
 Daoine beo


type: contracts

text:
 Belangrijke juridische mededeling
 |
 22006A1208(02)
 Protocol tot vaststelling van de vangstmogelijkheden en de financiële tegenprestatie in het kader van de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Gemeenschap en de Islamitische Republiek Mauritanië
 Publicatieblad Nr. L 343 van 08/12/2006 blz. 0009 - 0060
 Protocoltot vaststelling van de vangstmogelijkheden en de financiële tegenprestatie in het kader van de Partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Gemeenschap en de Islamitische Republiek MauritaniëArtikel 1Geldigheidsduur en vangstmogelijkheden1. De vangstmogelijkheden die, met ingang van 1 augustus 2006 en voor een periode van twee jaar, op grond van artikel 5 en artikel 6 van de overeenkomst worden verleend, worden vastgesteld in de bij dit protocol gevoegde tabel. Deze mogelijkheden maken deel uit van de in bijlage III vermelde totale visserijinspanning die door de autoriteiten van Mauritanië is vastgesteld op basis van de beschikbare en periodiek bijgewerkte wetenschappelijke adviezen.2. Lid 1 is van toepassing onverminderd de artikelen 4 en 5 van dit protocol.3. Op grond van artikel 6 van de overeenkomst mogen vaartuigen die de vlag van een lidstaat van de Europese Gemeenschap voeren, slechts visserijactiviteiten in de Mauritaanse visserijzones uitoefenen indien daarvoor in het kader van dit protocol en overeenkomstig de bepalingen van de bijlagen bij dit protocol een vergunning is afgegeven.Artikel 2Financiële tegenprestatie — Betalingswijze1. De in artikel 7 van de overeenkomst vermelde financiële tegenprestatie bedraagt 86 miljoen EUR per jaar [1]. Voor de in artikel 1 van dit protocol bedoelde periode wordt 11 miljoen EUR hiervan door Mauritanië besteed voor de financiële ondersteuning van de tenuitvoerlegging van het nationale visserijbeleid, overeenkomstig artikel 7, lid 1, onder b), van de overeenkomst, waarvan 1 miljoen EUR per jaar is bestemd voor de ondersteuning van het Parc national du Banc d’Arguin (PNBA).2. Lid 1 is van toepassing onverminderd de artikelen 4, 5, 6, 7, 9, 10 en 13 van dit protocol.3. De betaling door de Gemeenschap van de financiële tegenprestatie vindt plaats uiterlijk op 31 december 2006 voor het eerste jaar en uiterlijk op 1 augustus voor de volgende jaren.4. De financiële tegenprestatie wordt gestort op één rekening van de Thesaurie van de Islamitische Republiek Mauritanië bij de Centrale Bank van Mauritanië, waarvan de gegevens door het ministerie worden verstrekt.5. Onverminderd artikel 6 worden besluiten over de toewijzing van deze bijdrage en van de steun voor het PNBA genomen in het kader van de wet op de overheidsfinanciën van Mauritanië; deze besluiten vallen dan ook volledig onder de bevoegdheid van Mauritanië.Artikel 3Wetenschappelijke samenwerking1. Beide partijen verbinden zich ertoe een verantwoorde visserij in de wateren van Mauritanië te bevorderen op basis van de beginselen van een duurzaam beheer.2. Tijdens de geldigheidsduur van dit protocol werken beide partijen samen om dieper in te gaan op bepaalde vraagstukken met betrekking tot de situatie van de visbestanden in de visserijzones van Mauritanië; hiertoe komt het gezamenlijke wetenschappelijke comité overeenkomstig artikel 4, lid 1, van de overeenkomst ten minste eenmaal per jaar bijeen. Op verzoek van één van de partijen en indien nodig in het kader van deze overeenkomst kunnen ook extra vergaderingen van dit gezamenlijke wetenschappelijke comité worden belegd.3. Op basis van de conclusies van het gezamenlijke wetenschappelijke comité en in het licht van de beste beschikbare wetenschappelijke adviezen, voeren beide partijen overleg binnen de in artikel 10 van de overeenkomst bedoelde gemengde commissie om in voorkomend geval en in onderlinge overeenstemming maatregelen te nemen die gericht zijn op een duurzaam beheer van de visbestanden.4. De taakomschrijving van het gezamenlijke wetenschappelijke comité heeft met name betrekking op de volgende activiteiten:a) het opstellen van een wetenschappelijk jaarverslag over de onder de overeenkomst vallende takken van visserij;b) het vaststellen en uitvoeren van een jaarprogramma dat betrekking heeft op specifieke wetenschappelijke vraagstukken, om een beter inzicht te krijgen in de visbestanden en de veranderingen die zich hebben voorgedaan bij de ecosystemen;c) het bestuderen van wetenschappelijke vraagstukken die zich bij de tenuitvoerlegging van de overeenkomst voordoen, volgens een door het comité in onderlinge overeenstemming goedgekeurde procedure;d) het onder meer en indien nodig verwezenlijken van experimentele visreizen om na te gaan met welke vangst- en expoitatiemogelijkheden de instandhouding van de visbestanden en hun ecosysteem kan worden gegarandeerd.Artikel 4Herziening van de vangstmogelijkheden1. De in artikel 1 van dit protocol bedoelde vangstmogelijkheden kunnen in onderlinge overeenstemming worden verhoogd, voor zover uit de conclusies van het in artikel 4, lid 1, van de overeenkomst bedoelde gezamenlijke wetenschappelijke comité blijkt dat een dergelijke verhoging het duurzame beheer van de visbestanden van Mauritanië niet schaadt. De in artikel 2, lid 1, van dit protocol bedoelde financiële tegenprestatie wordt dan evenredig verhoogd pro rata temporis. Het totaalbedrag van de financiële tegenprestatie van de Europese Gemeenschap mag echter niet meer bedragen dan het dubbele van het in artikel 2, lid 1, van dit protocol vermelde bedrag en blijft in verhouding staan tot de verhoging van de vangstmogelijkheden.2. Wanneer de partijen daarentegen overeenstemming bereiken over de vaststelling van in artikel 3, lid 3, van dit protocol bedoelde maatregelen ter verlaging van de in artikel 1 bedoelde vangstmogelijkheden, wordt de financiële tegenprestatie evenredig verlaagd pro rata temporis. Onverminderd artikel 6 kan de financiële tegenprestatie door de Gemeenschap worden geschorst indien geen van de in dit protocol vastgestelde vangstmogelijkheden kan worden benut.3. De verdeling van de vangstmogelijkheden over de verschillende categorieën vaartuigen kan eveneens worden herzien, mits de partijen daartoe samen besluiten en eventuele aanbevelingen van het gezamenlijke wetenschappelijke comité inzake het beheer van de bestanden die de gevolgen van die herverdeling zouden ondervinden, in acht worden genomen. De partijen spreken een overeenkomstige aanpassing van de financiële bijdrage af indien de herverdeling van de vangstmogelijkheden dat rechtvaardigt.4. Tot de herzieningen van de vangstmogelijkheden zoals bedoeld in de leden 1, 2, en 3, wordt in onderlinge overeenstemming door de partijen besloten in het kader van de gemengde commissie zoals bedoeld in artikel 10 van de overeenkomst.Artikel 5Experimentele visserij1. De partijen kunnen experimentele visreizen uitvoeren in de Mauritaanse visserijzones, na advies van het in artikel 4 van de overeenkomst bedoelde gezamenlijke wetenschappelijke comité. Daartoe plegen zij overleg op verzoek van een van de partijen en bepalen per geval de soorten, voorwaarden en andere relevante parameters.2. Vergunningen voor experimentele visserij worden verleend voor testdoeleinden voor een periode van ten hoogste zes maanden en in overeenstemming met artikel 6, lid 2, van de overeenkomst. Voor deze visserij is een recht verschuldigd.3. Wanneer de partijen vaststellen dat de experimentele visreizen positieve resultaten hebben opgeleverd en tegelijkertijd de ecosystemen zijn beschermd en de mariene biologische rijkdommen in stand zijn gehouden, kunnen volgens de in artikel 4 van dit protocol bedoelde overlegprocedure nieuwe vangstmogelijkheden worden toegekend aan vaartuigen van de Gemeenschap, zulks tot het verstrijken van het protocol en al naar gelang van de vangstmogelijkheden. De financiële tegenprestatie wordt verhoogd overeenkomstig het bepaalde in artikel 4.4. De experimentele visserij vindt plaats in nauwe samenwerking met het Mauritaanse Instituut voor Oceanografisch Onderzoek en Visserij (IMROP). Het IMROP beslist over de samenstelling van het team van onderzoekers en waarnemers dat aan boord gaat; de kosten zijn ten laste van de reders. Het IMROP stelt een verslag op over de gegevens die de experimentele visserij oplevert, en deelt dit mee aan het ministerie.5. De vangsten die in het kader van deze experimentele visserij worden gedaan, zijn eigendom van de reders. Vangsten van vis die niet aan de wettelijk voorgeschreven maten voldoet, en van soorten die krachtens de wetgeving van Mauritanië niet mogen worden gevangen, aan boord gehouden en afgezet, zijn verboden.6. Tenzij de partijen in onderlinge overeenstemming iets anders hebben bepaald, landen vaartuigen die in het kader van de regelingen voor experimentele visserij vissen, al hun vangsten aan in Mauritanië.Artikel 6Bijdrage van de partnerschapsovereenkomst aan de tenuitvoerlegging van het sectorale visserijbeleid van Mauritanië1. De in artikel 7, lid 1, onder b), van de overeenkomst bedoelde financiële steun bedraagt 11 miljoen EUR per jaar overeenkomstig artikel 2, lid 1, van dit protocol. Deze financiële steun wordt aangewend voor de tenuitvoerlegging van de "Stratégie nationale de développement durable du secteur des pêches et de l’économie maritime de Mauritanie" (nationale strategie voor duurzame ontwikkeling van de visserijsector en de mariene economie van Mauritanië), die ten doel heeft een duurzame en verantwoorde visserij in de wateren van Mauritanië tot stand te brengen en die met name is toegespitst op de in lid 3 vermelde gebieden die verder worden toegelicht in bijlage IV, alsmede voor het PNBA.2. Mauritanië is verantwoordelijk voor het beheer van het bedrag dat overeenkomt met de in lid 1 vermelde financiële steun, in het licht van de door beide partijen in onderlinge overeenstemming vastgestelde doelstellingen en daarmee samenhangende programmering.3. Onverminderd de door de beide partijen vastgestelde doelstellingen en in overeenstemming met de prioriteiten van de "Stratégie nationale de développement durable du secteur des pêches et de l’économie maritime de Mauritanie" en om te zorgen voor een duurzaam en verantwoord beheer van de sector komen beide partijen overeen zich te concentreren op de volgende gebieden:a) verbetering van het beheer op visserijgebied:- steun voor de gecontroleerde ontwikkeling van de artisanale en de kustvisserij, met name door het opzetten, volgen en evalueren van plannen voor de ontwikkeling van de visserij;- programma’s om de kennis op visserijgebied op een hoger peil te brengen;- steun voor het beheer van de visserijinspanning;- oprichting van aangepaste laboratoria binnen het IMROP, modernisering van hun apparatuur en ontwikkeling van computersystemen en van systemen voor het analyseren van statistische gegevens;b) versnelde integratie van de visserijsector in de nationale economie van Mauritanië:- het ontwikkelen van infrastructuur, met name haveninfrastructuur, middels investeringsprogramma’s zoals de modernisering van de haven van Nouadhibou en van de vismarkt van Nouakchott voor de aanvoer van de vangsten van de artisanale visserij;- financiële ondersteuning voor de herstructurering van de industriële vloot van Mauritanië;- het opzetten van een programma voor de modernisering van de artisanale visserijvloot zodat deze vaartuigen kunnen voldoen aan de eisen op het gebied van hygiëne en veiligheid, met inbegrip van initiatieven zoals het geleidelijk vervangen van houten kano’s door kano’s die van meer geschikte materialen zijn vervaardigd en die de mogelijkheid bieden om vangsten te bewaren;- het opzetten van programma’s waarbij steun wordt verleend aan en geïnvesteerd wordt in de verbetering van het toezicht op de visserij, zoals de bouw van aanlegpontons in de havens die alleen door de controledienst en het IMROP worden gebruikt, en het opzetten van een opleidingsprogramma dat is aangepast aan controletechnieken en -technologieën, met name VMS (satellietvolgsystemen);- de tenuitvoerlegging van programma’s en initiatieven ter bevordering van de afzet van visserijproducten, met name door maatregelen om de sanitaire en fytosanitaire omstandigheden bij de aanvoer en de verwerking van de producten te verbeteren;c) verhoging van de capaciteit in de sector en verbetering van het bestuur:- het opzetten van een programma op het gebied van opleiding en steun voor de verbetering van de veiligheid op zee en de reddingsdiensten, met name voor vaartuigen voor de artisanale visserij;- het opzetten van programma’s ter ondersteuning van de technische diensten van het ministerie van Visserij en Mariene Economie van Mauritanië, die betrokken zijn bij het beheer van de sector;- het opzetten van een actieplan ter verbetering van de doelmatigheid van de diensten die betrokken zijn bij het beheer van de sector;- het opzetten en verder ontwikkelen van een systeem voor het beheer van vergunningen en het toezicht op vaartuigen.Artikel 7Methoden voor de tenuitvoerlegging van steunregelingen ten behoeve van het sectorale visserijbeleid van Mauritanië1. Onverminderd de bepalingen van artikel 6, lid 3, van dit protocol, dienen de Europese Gemeenschap en het ministerie, binnen de in artikel 10 van de overeenkomst bedoelde gemengde commissie, op basis van de richtsnoeren van bijlage IV en met ingang van de inwerkingtreding van het protocol, overeenstemming te bereiken over:a) de jaarlijkse en meerjaarlijkse richtsnoeren voor de uitvoering van de prioriteiten van het Mauritaanse visserijbeleid tot instelling van een duurzame en verantwoorde visserij, en met name die welke bedoeld worden in artikel 6, lid 3;b) de jaarlijkse en meerjaarlijkse doelstellingen die moeten worden bereikt, alsmede de criteria en de indicatoren die moeten worden gebruikt om een evaluatie van de behaalde resultaten op jaarbasis mogelijk te maken.2. Elke wijziging van deze richtsnoeren en doelstellingen en van deze criteria en indicatoren voor evaluatie wordt goedgekeurd door de twee partijen binnen de gemengde commissie.3. De toewijzing door Mauritanië van de in artikel 6, lid 1, bedoelde financiële steun wordt het eerste jaar waarin dit protocol van toepassing is, meegedeeld aan de Europese Gemeenschap op het moment waarop de gemengde commissie de richtsnoeren en doelstellingen en de criteria en indicatoren voor de evaluatie goedkeurt. Deze toewijzing wordt door Mauritanië voor elk jaar aan de Gemeenschap meegedeeld vóór 30 september van het jaar daarvoor.4. Het ministerie verstrekt de delegatie, uiterlijk drie maanden na de datum waarop de toepassing van dit protocol verjaart, een jaarverslag over de uitvoering van de acties, de bereikte resultaten en de eventuele moeilijkheden die zijn geconstateerd.De Commissie behoudt zich het recht voor de Mauritaanse autoriteiten aanvullende informatie te vragen over deze resultaten teneinde binnen de in artikel 10 van de overeenkomst bedoelde gemengde commissie met de Mauritaanse autoriteiten overleg te plegen over eventuele corrigerende maatregelen om de doelstellingen alsnog te kunnen bereiken.Artikel 8Economische integratie van de communautaire actoren in de visserijsector in Mauritanië1. De twee partijen verbinden zich ertoe de economische integratie van de communautaire actoren in de hele visserijsector in Mauritanië te bevorderen.2. Om de sector "verse producten" te ontwikkelen, verleent Mauritanië, als stimulans, aan de communautaire actoren die vis aanvoeren in de havens in Mauritanië (met name voor verkoop aan de plaatselijke industrie, voor de verwerking van deze producten in Mauritanië of voor het vervoer over land van de vangsten die zijn gedaan in Mauritaanse visserijzones) een verlaging van de verschuldigde rechten, overeenkomstig bijlage I en de relevante regelgeving van Mauritanië.3. De twee partijen besluiten eveneens een denkgroep op te richten voor het vaststellen van de remmen op en de mogelijkheden voor directe investeringen van de Gemeenschap in de visserijsector in Mauritanië en de maatregelen om de voorwaarden betreffende deze investeringen te kunnen versoepelen.Artikel 9Geschillen — Opschorting van de toepassing van het protocol1. De partijen moeten in de in artikel 10 van de overeenkomst bedoelde gemengde commissie, zo nodig in een bijzondere zitting ervan, overleg plegen over eventuele onderlinge geschillen inzake de interpretatie en de toepassing van de in dit protocol vastgestelde bepalingen.2. De toepassing van het protocol kan op initiatief van een partij worden opgeschort, wanneer het geschil tussen de twee partijen als ernstig wordt beschouwd en het overeenkomstig lid 1 in de gemengde commissie gevoerde overleg niet is uitgemond in een minnelijke schikking.3. De toepassing van het protocol kan pas worden opgeschort, indien de betrokken partij haar voornemen hiertoe schriftelijk en ten minste drie maanden vóór de datum van inwerkingtreding van de opschorting meldt.4. In afwijking van de in de leden 1, 2 en 3 bedoelde procedure voor opschorting, behoudt de Gemeenschap zich het recht voor over te gaan tot onmiddellijke opschorting van de toepassing van het protocol wanneer Mauritanië de verbintenissen die dat land is aangegaan ten aanzien van de uitvoering van zijn sectorale visserijbeleid, niet nakomt. Deze opschorting wordt onverwijld aan de Mauritaanse autoriteiten meegedeeld.5. Bij opschorting blijven de partijen in onderling overleg streven naar een minnelijke schikking van het geschil. Wanneer zij hierin slagen, wordt de toepassing van het protocol hervat en wordt het bedrag van de financiële tegenprestatie pro rata temporis overeenkomstig verlaagd afhankelijk van de duur van de periode waarin de toepassing van het protocol is opgeschort.Artikel 10Opschorting van de toepassing van het protocol bij niet-betalingOnverminderd artikel 4 kan, wanneer de Gemeenschap de in artikel 2 bedoelde betalingen niet verricht, de toepassing van dit protocol als volgt worden opgeschort:a) het ministerie stelt de Europese Commissie in kennis van het feit dat geen betaling heeft plaatsgevonden. De Commissie verricht de nodige controles en gaat zo nodig binnen 30 werkdagen, te rekenen vanaf de datum van ontvangst van de kennisgeving, over tot betaling;b) indien binnen de onder a) vastgestelde termijn de betaling niet is gedaan of niet op adequate wijze is gemotiveerd waarom dat niet is gebeurd, hebben de bevoegde autoriteiten van Mauritanië het recht om de toepassing van het protocol op te schorten. Zij stellen de Europese Commissie daarvan onverwijld in kennis;c) de toepassing van het protocol wordt hervat zodra het betrokken bedrag is betaald.Artikel 11Geldend nationaal rechtOnverminderd de bepalingen van de overeenkomst zijn op de activiteiten van vaartuigen die onder dit protocol en de bijlagen daarvan vallen, met name de aanvoer, het overladen, het gebruik van havendiensten, het bunkeren of andere activiteiten, de nationale wetten en voorschriften van Mauritanië van toepassing.Artikel 12DuurDit protocol en de bijlagen daarvan zijn van toepassing voor een periode van twee jaar met ingang van 1 augustus 2006; deze geldigheidsduur kan, met stilzwijgende instemming van beide partijen, tweemaal worden verlengd met een periode van twee jaar, mits het protocol en de bijlagen daarvan niet zijn opgezegd overeenkomstig artikel 13.Artikel 13Opzegging1. De betrokken partij stelt de andere partij ten minste zes maanden voor het einde van de eerste periode of van iedere volgende periode schriftelijk in kennis van haar voornemen om dit ptotocol op te zeggen.2. Na de in lid 1 bedoelde kennisgeving treden beide partijen in overleg.Artikel 14InwerkingtredingDit protocol en de bijlagen ervan treden in werking op de datum van inwerkingtreding van de overeenkomst.[1] Bij dit bedrag moet nog het bedrag worden gevoegd van de in hoofdstuk III van bijlage I bedoelde bijdragen van de reders, die rechtstreeks aan Mauritanië worden overgemaakt op de in hoofdstuk IV van bijlage I vermelde rekening en die worden geraamd op 22 miljoen EUR per jaar.--------------------------------------------------


text:
 16.11.2013
 DE
 Amtsblatt der Europäischen Union
 L 308/118
 BESCHLUSS DES EUROPÄISCHEN PARLAMENTS
 vom 17. April 2013
 betreffend die Entlastung zur Ausführung des Gesamthaushaltsplans der Europäischen Union für das Haushaltsjahr 2011 — Einzelplan IV — Gerichtshof
 (2013/545/EU)
 DAS EUROPÄISCHE PARLAMENT,
 —
 unter Hinweis auf den Gesamthaushaltsplan der Europäischen Union für das Haushaltsjahr 2011 (1),
 —
 in Kenntnis der endgültigen Jahresrechnung der Europäischen Union für das Haushaltsjahr 2011 (COM(2012) 436 — C7-0227/2012) (2),
 —
 in Kenntnis des Jahresberichts des Rechnungshofs über die Ausführung des Haushaltsplans für das Haushaltsjahr 2011, zusammen mit den Antworten der geprüften Organe (3),
 —
 in Kenntnis der vom Rechnungshof gemäß Artikel 287 des Vertrags über die Arbeitsweise der Europäischen Union vorgelegten Erklärung (4) über die Zuverlässigkeit der Rechnungsführung für das Haushaltsjahr 2011 sowie die Rechtmäßigkeit und Ordnungsmäßigkeit der zugrunde liegenden Vorgänge,
 —
 gestützt auf Artikel 314 Absatz 10 und die Artikel 317, 318 und 319 des Vertrags über die Arbeitsweise der Europäischen Union,
 —
 gestützt auf die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1605/2002 des Rates vom 25. Juni 2002 über die Haushaltsordnung für den Gesamthaushaltsplan der Europäischen Gemeinschaften (5), insbesondere auf die Artikel 50, 86, 145, 146 und 147,
 —
 gestützt auf die Verordnung (EU, Euratom) Nr. 966/2012 des Europäischen Parlaments und des Rates vom 25. Oktober 2012 über die Haushaltsordnung für den Gesamthaushaltsplan der Union und zur Aufhebung der Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1605/2002 (6) des Rates, insbesondere auf die Artikel 164, 165 und 166,
 —
 gestützt auf Artikel 77 und Anlage VI seiner Geschäftsordnung,
 —
 in Kenntnis des Berichts des Haushaltskontrollausschusses und der Stellungnahme des Rechtsausschusses (A7-0090/2013),
 1.
 erteilt dem Kanzler des Gerichtshofs Entlastung zur Ausführung des Haushaltsplans des Gerichtshofs für das Haushaltsjahr 2011;
 2.
 legt seine Bemerkungen in der nachstehenden Entschließung nieder;
 3.
 beauftragt seinen Präsidenten, diesen Beschluss sowie die als integraler Bestandteil dazugehörige Entschließung dem Rat, der Kommission, dem Gerichtshof der Europäischen Union, dem Rechnungshof, dem Europäischen Bürgerbeauftragten und dem Europäischen Datenschutzbeauftragten zu übermitteln und ihre Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Union (Reihe L) zu veranlassen.
 Der Präsident
 Martin SCHULZ
 Der Generalsekretär
 Klaus WELLE
 (1) ABl. L 68 vom 15.3.2011.
 (2) ABl. C 348 vom 14.11.2012, S. 1.
 (3) ABl. C 344 vom 12.11.2012, S. 1.
 (4) ABl. C 348 vom 14.11.2012, S. 130.
 (5) ABl. L 248 vom 16.9.2002, S. 1.
 (6) ABl. L 298 vom 26.10.2012, S. 1.
 ENTSCHLIEßUNG DES EUROPÄISCHEN PARLAMENTS
 vom 17. April 2013
 mit den Bemerkungen, die integraler Bestandteil des Beschlusses betreffend die Entlastung zur Ausführung des Gesamthaushaltsplans der Europäischen Union für das Haushaltsjahr 2011 — Einzelplan IV — Gerichtshof, sind
 DAS EUROPÄISCHE PARLAMENT,
 —
 unter Hinweis auf den Gesamthaushaltsplan der Europäischen Union für das Haushaltsjahr 2011, (1)
 —
 in Kenntnis der Jahresrechnung der Europäischen Union für das Haushaltsjahr 2011 (COM(2012) 436 — C7-0227/2012) (2),
 —
 in Kenntnis des Jahresberichts des Rechnungshofs über die Ausführung des Haushaltsplans für das Haushaltsjahr 2011, zusammen mit den Antworten der geprüften Organe (3),
 —
 in Kenntnis der vom Rechnungshof gemäß Artikel 287 des Vertrags über die Arbeitsweise der Europäischen Union vorgelegten Erklärung (4) über die Zuverlässigkeit der Rechnungsführung für das Haushaltsjahr 2011 sowie die Rechtmäßigkeit und Ordnungsmäßigkeit der zugrunde liegenden Vorgänge,
 —
 gestützt auf Artikel 314 Absatz 10 und die Artikel 317, 318 und 319 des Vertrags über die Arbeitsweise der Europäischen Union,
 —
 gestützt auf die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1605/2002 des Rates vom 25. Juni 2002 über die Haushaltsordnung für den Gesamthaushaltsplan der Europäischen Gemeinschaften (5), insbesondere auf die Artikel 50, 86, 145, 146 und 147,
 —
 gestützt auf die Verordnung (EU, Euratom) Nr. 966/2012 des Europäischen Parlaments und des Rates vom 25. Oktober 2012 über die Haushaltsordnung für den Gesamthaushaltsplan der Union und zur Aufhebung der Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1605/2002 des Rates (6), insbesondere auf die Artikel 164, 165 und 166,
 —
 gestützt auf Artikel 77 und Anlage VI seiner Geschäftsordnung,
 —
 in Kenntnis des Berichts des Haushaltskontrollausschusses und der Stellungnahme des Rechtsausschusses (A7-0090/2013),
 1.
 begrüßt, dass dem Gerichtshof der Europäischen Union („Gerichtshof“) im Jahr 2011 Verpflichtungsermächtigungen in Höhe von 335 904 453,30 EUR (323 784 221,30 EUR im Jahr 2010) zur Verfügung standen, und dass die Verwendungsrate bei den Mitteln des Einzelplans IV — Gerichtshof auch 2011 wieder sehr hoch war (insgesamt über 98 % und bei den Mitteln des Titels 2 sogar höher als 99 %); betont, dass die Verwendungsrate 99 % hätte betragen können, wenn sich der Rat nicht geweigert hätte, dem Vorschlag der Kommission zur Anpassung der Dienstbezüge (+ 1,7 % rückwirkend ab 1. Juli 2011) zu folgen;
 2.
 betont, dass der Haushaltsplan des Gerichtshofs ein reiner Verwaltungshaushalt ist und dass 75 % der Ausgaben auf Mitglieder und Personal des Organs und 25 % auf Gebäude, Mobiliar, Ausrüstung und verschiedene Sachausgaben entfallen;
 3.
 stellt mit Genugtuung fest, dass im Jahresbericht des Rechnungshofes 2011 bezüglich der geprüften Themenbereiche in Bezug auf Humanressourcen und Auftragsvergabe für den Gerichtshof keine bedeutenden Mängel festgestellt wurden;
 4.
 begrüßt, dass der Rechnungshof auf der Grundlage seiner Prüfungen zu der Schlussfolgerung gelangte, dass die Zahlungen für das am 31. Dezember 2011 abgeschlossene Haushaltsjahr im Bereich der Verwaltungsausgaben und sonstigen Ausgaben der Organe und Einrichtungen insgesamt nicht mit wesentlichen Fehlern behaftet sind;
 5.
 ist besorgt darüber, dass die Zahl der beim Gericht anhängigen Rechtssachen 2011 noch immer sehr hoch ist (d. h. 1 300 anhängige Rechtssachen im Jahr 2010 und 1 308 anhängige Rechtssachen im Jahr 2011); betont, wie wichtig eine zügige Rechtsprechung für das reibungslose Funktionieren nicht nur der Institutionen, sondern auch der Wirtschaft ist, da dadurch die Rechtssicherheit erhöht wird;
 6.
 fordert den Gerichtshof dringend auf, zu untersuchen, welche organisatorischen Änderungen zu einer Verringerung der Zahl der anhängigen Rechtssachen führen könnten, und ist darüber hinaus der Ansicht, dass das Gericht eine Verstärkung der Humanressourcen benötigt; ist der Ansicht, dass der Vorschlag für zusätzliche Ernennungen von Richtern am Gericht, der noch vom Rat geprüft wird, dazu beitragen könnte, diese Tendenz abzubremsen; fordert das Gericht auf zu prüfen, ob es noch weitere Vorschläge, die nicht mit den Humanressourcen in Zusammenhang stehen, gibt, um diese Tendenz umzukehren;
 7.
 weist darauf hin, dass die Statistik über die Tätigkeit des Gerichtshofs im Jahr 2011 generell die Notwendigkeit einer Verbesserung der Effizienz hinsichtlich der Verfahrensdauer erkennen lässt: weist darauf hin, dass bei Vorabentscheidungen die durchschnittliche Bearbeitungszeit einer Rechtssache 16,4 Monate (gegenüber 16 Monaten im Jahr 2010) betrug; weist darauf hin, dass sich die durchschnittliche Bearbeitungszeit bei Direktklagen und Rechtsmitteln 2011 auf 20,2 Monate bzw. 15,4 Monate (gegenüber 16,7 bzw. 14,3 Monaten im Jahr 2010) belief;
 8.
 stellt fest, dass das Gericht für den Öffentlichen Dienst in den letzten Jahren eine ständige Weiterentwicklung in Bezug auf neue und erledigte Rechtssachen verzeichnet (d. h. 139 neue Fälle im Jahr 2010 verglichen mit 159 im Jahr 2011 und 129 abgeschlossene Fälle im Jahr 2010 verglichen mit 166 im Jahr 2011);
 9.
 stellt fest, dass der Gerichtshof 2011 550 Rechtssachen abgeschlossen hat, was eine deutliche Zunahme gegenüber dem Vorjahr (522 abgeschlossene Rechtssachen im Jahr 2010) darstellt, und dass von diesen Rechtssachen 370 im Wege eines Urteils und 180 im Wege eines Beschlusses entschieden wurden;
 10.
 begrüßt die Anwendung „e-Curia“, die im November 2011 in Betrieb genommen wurde und mit der Verfahrensunterlagen elektronisch eingereicht und zugestellt werden können; stellt mit Genugtuung fest, dass diese Anwendung, insoweit der Gerichtshof betroffen ist, zu einem Rückgang beim Papierverbrauch um 25 % zwischen 2011 und 2012 und Einsparungen in Höhe von 150 000 EUR geführt hat;
 11.
 hebt hervor, dass „e-Curia“ längerfristig eine deutliche Verringerung des herkömmlichen Schriftverkehrs, eine Beendigung des Einscannens ein- und ausgehender Schriftstücke und eine Optimierung der internen Arbeitsabläufe ermöglichen muss; fordert, dass dem Haushaltskontrollausschuss des Parlaments eine genaue Aufstellung der Kosten in Bezug auf die Entwicklung, Unterhaltung und Aktualisierung der Anwendung „e-Curia“ zur Verfügung gestellt wird;
 12.
 fordert, über die Maßnahmen unterrichtet zu werden, die zur Lösung der Ausfälle der Informatik ergriffen wurden, welche die Leistung von „e-Curia“ beeinträchtigen können;
 13.
 hält es für sehr positiv, dass 14 Mitgliedstaaten, zwei Mitgliedstaaten der Europäischen Freihandelsassoziation und fünf europäische Organe (insbesondere Parlament, Rat und Kommission), Ende 2012 aktive Nutzer von „e-Curia“ waren;
 14.
 begrüßt die Entwicklung und Verbesserung des integrierten Verwaltungssystems SAP, das 2008 auf interinstitutioneller Grundlage vom Rat, dem Rechnungshof und dem Gerichtshof eingeführt wurde und ein wesentliches Instrument für die Bearbeitung aller Finanz- und Haushaltsvorgänge des Gerichtshofs ist; ist daher der Ansicht, dass es wichtig ist, das reibungslose Funktionieren des SAP zu gewährleisten;
 15.
 unterstützt die vom Gerichtshof ergriffene Initiative zur Reform seiner Satzung und Verfahrensordnung als Reaktion auf die Herausforderungen, vor die er sich im Zusammenhang mit der Zunahme der Zahl der Rechtssachen gestellt sieht; stellt fest, dass verschiedene von den Gesetzgebern vereinbarte Änderungen bereits in Kraft getreten sind und umgesetzt werden; hofft, dass 2013 weitere dringend erforderliche strukturelle Maßnahmen, die insbesondere die Ernennung zusätzlicher Richter beim Gericht gestatten, getroffen werden;
 16.
 nimmt mit Genugtuung die Schaffung einer neuen Suchmaschine für die Rechtsprechung und die Online-Verfügbarkeit des Katalogs der Bibliothek des Gerichtshofes zur Kenntnis, um den Bürgern den Gerichtshof als Organ der Union näher zu bringen;
 17.
 nimmt die Änderung der Verwaltungsstruktur des Gerichtshofes mit der Schaffung einer Direktion Protokoll und Information zur Kenntnis; erwartet, dass der Jahresbericht 2012 eine detaillierte Aufstellung des Nutzens enthält, die diese Änderung für die Leistung des Gerichtshofes erbracht hat;
 18.
 betrachtet das Engagement des Gerichtshofes, eine Kunstsammlung, die für das künstlerische Erbe der Union repräsentativ ist, zu betreiben, als ehrgeiziges Projekt, das spezifische Ressourcen erfordert; fordert den Gerichtshof auf, zu erklären, wie dieses Projekt die traditionellen Tätigkeiten des Gerichtshofes zum Ausdruck bringt; stellt fest, dass der Gerichtshof im Jahr 2012 7 500 EUR zur Versicherung einer Sammlung im Wert von 2 400 000 EUR gezahlt hat;
 19.
 begrüßt, dass der Gerichtshof im Jahr 2011 5 % seiner ständigen Dolmetscher ermöglichte, eine weitere Arbeitssprache zu ihren Sprachkombinationen hinzuzufügen; hebt hervor, dass dies durch intensive Sprachkurse möglich wurde;
 20.
 stellt fest, dass die Zahl der Anhörungen oder anderer Sitzungen mit Dolmetschleistungen im Jahr 2011 weiter zunahm, was im Wesentlichen auf die Erweiterung und das Inkrafttreten des Vertrags von Lissabon zurückzuführen ist;
 21.
 erkennt an, dass die interinstitutionelle Zusammenarbeit in Bezug auf die Einstellungen von Dolmetschern wesentliche Ersparnisse für den Gerichtshof mit sich bringt;
 22.
 nimmt die neuen Tätigkeiten der Generaldirektion Infrastruktur im Jahr 2011 zur Kenntnis und fordert den Gerichtshof auf, dem Haushaltkontrollausschuss weitere Informationen über das Bauvorhaben der fünften Erweiterung der Gebäude des Gerichtshofes zukommen zu lassen;
 23.
 begrüßt die Tatsache, dass der Gerichtshof einen derartig gründlichen und detaillierten jährlichen Tätigkeitsbericht erstellt hat und in diesen Bericht ausführliche Informationen zu seinen Humanressourcen aufgenommen hat, wie dies vom Parlament verlangt wurde.
 (1) ABl. L 68 vom 15.3.2011.
 (2) ABl. C 348 vom 14.11.2012, S. 1.
 (3) ABl. C 344 vom 12.11.2012, S. 1.
 (4) ABl. C 348 vom 14.11.2012, S. 130.
 (5) ABl. L 248 vom 16.9.2002, S. 1.
 (6) ABl. L 298 vom 26.10.2012, S. 1.


text:
 29.2.2016
 SL
 Uradni list Evropske unije
 C 78/16
 Sodba Splošnega sodišča z dne 14. januarja 2016 – Doux/Komisija
 (Zadeva T-434/13) (1)
 ((Kmetijstvo - Izvozno nadomestilo - Perutninsko meso - Izvedbena uredba, s katero je nadomestilo določeno na 0 EUR - Ničnostna tožba - Predpis, ki ne potrebuje izvedbenih ukrepov - Neposredno nanašanje - Dopustnost - Člen 3(3) Uredbe (EU) št. 182/2011 - Obveznost obrazložitve - Člen 164(3) Uredbe (ES) št. 1234/2007 - Legitimno pričakovanje))
 (2016/C 078/24)
 Jezik postopka: francoščina
 Stranke
 Tožeča stranka: Doux SA (Châteaulin, Francija) (zastopnik: J. Vogel, odvetnik)
 Tožena stranka: Evropska komisija (zastopnika: D. Bianchi in K. Skelly, agenta)
 Intervenientka v podporo tožeči stranki: Tilly-Sabco (Guerlesquin, Francija) (zastopniki: R. Milchior, F. Le Roquais in S. Charbonnel, odvetniki)
 Predmet
 Predlog za razglasitev ničnosti Izvedbene uredbe Komisije (EU) št. 689/2013 z dne 18. julija 2013 o določitvi izvoznih nadomestil za perutninsko meso (UL L 196, str. 13).
 Izrek
 1.
 Tožba se zavrne.
 2.
 Doux SA nosi svoje stroške in plača stroške Evropske komisije.
 3.
 Tilly-Sabco nosi svoje stroške.
 (1) UL C 291, 5.10.2013.