text:
Kosmická sonda je umělé kosmické těleso bez lidské posádky vypuštěné k Měsíci nebo na únikovou dráhu ze zemského gravitačního pole. Úkolem těchto sond je výzkum vlastností prostoru, kterým prolétají a především těles sluneční soustavy, k nimž se přiblíží.
 Druhy sond
 Podle hlavního zkoumaného objektu je dělíme obvykle na:
 měsíční (lunární) sondy, zkoumající Měsíc a jeho okolí;
 meziplanetární (interplanetární) sondy, zkoumající vlastnosti meziplanetárního prostoru, hmoty a polí v něm se nacházejících;
 sluneční (solární) sondy, zkoumající bližší okolí Slunce;
 planetární sondy, zkoumající pevná tělesa sluneční soustavy, především planety, jejich satelity (měsíce) a planetky;
 kometární sondy, zkoumající vlastnosti komet;
 mezihvězdné (interstelární) sondy, určené k průzkumu vlastností mezihvězdného prostoru za hranicemi sluneční soustavy (zatím nebyla žádná taková sonda vypuštěna, i když některé sondy, především Voyager 1, Voyager 2 a New Horizons jím budou prolétat).
 Zvláštní podkategorii shora uvedených typů sond tvoří návratové sondy, které po průzkumu cílů svého letu a případném odběru vzorků materiálu se vrátí se svým nákladem zpět na Zemi.
 V nejstarší české literatuře v 50. a 60. létech 20. stol. byly kosmické sondy pod vlivem ruských sdělovacích prostředků a technické literatury nazývány meziplanetární automatické stanice; tento termín se dnes již v české odborné literatuře nepoužívá.
 Výrobci
 Většinu amerických kosmických sond provozovala Laboratoř proudového pohonu (JPL) (která sama některé z nich i navrhla a postavila) resp. středisko NASA Ames Research Center; v současnosti bývají jejich provozovateli specializované laboratoře předních amerických univerzit v rámci kontraktů s NASA, přičemž výrobu sond zajišťují různé průmyslové firmy.
 V bývalém Sovětském svazu většinu měsíčních sond a prvních planetárních sond vyvinula, postavila a provozovala konstrukční kancelář OKB-1 (nyní firma RKK Eněrgija) hlavního konstruktéra balistických raket a kosmické techniky S. P. Koroljova. Stavbu a částečně i provoz pozdějších planetárních sond (od roku 1965) zajišťovalo Vědecko-výrobní sdružení S. A. Lavočkina, resp. výzkumná část tohoto koncernu, Vědecko-výzkumné středisko G. N. Babakina. Později koordinaci vědecké náplně misí kosmických sond a řízení jejich letu přebíral stále více Ústav kosmických výzkumů (IKI) AN SSSR.
 Čas
 U misí, jejichž sondy se dostanou do velké vzdálenosti od Slunce, se mohou udávat dva časy událostí. Jelikož šíření signálů je omezena rychlostí světla, může se čas události sondy lišit od času příjmu signálu na Zemi až o desítky minut. Označují se anglickými zkratkami SCET (z Spacecraft Event Time, čas události sondy) a ERT (z Earth Receive Time, čas příjmu na Zemi).
 Související články
 Historie průzkumu vesmíru
 Externí odkazy
 Databáze kosmických sond pro průzkum těles Sluneční soustavy
 Kosmické sondy
 Kosmické dopravní prostředky
 Umělá kosmická tělesa


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Avis juridique important
 |
 11992M/PRO/IME/23
 Tratado de la Unión Europea - Protocolo sobre los estatutos del Instituto monetario europeo - Artículo 23: Liquidación del IME
 Diario Oficial n° C 191 de 29/07/1992 p. 0084
 Artículo 23 Liquidación del IME 23.1. De conformidad con el artículo 109 L del Tratado, el IME se liquidará en el momento en que se constituya el BCE. La totalidad del activo y del pasivo del IME pasará entonces, de forma automática, al BCE. Este último liquidará el IME de conformidad con lo dispuesto en el presente artículo. Dicha liquidación se completará antes del comienzo de la tercera fase. 23.2. El mecanismo de creación de ecus a cambio de oro y dólares de los Estados Unidos establecido en el artículo 17 del Acuerdo del SME quedará derogado desde el primer día de la tercera fase, conforme a lo dispuesto en el artículo 20 de dicho Acuerdo. 23.3. Todos los créditos y deudas resultantes del mecanismo de financiación a muy corto plazo y del mecanismo de ayuda económica a corto plazo estipulados con arreglo a los Acuerdos a que se refiere el artículo 6.1 se satisfarán no más tarde del primer día en que entre en vigor la tercera fase. 23.4. Se liquidará todo el activo restante del IME y se saldará todo su pasivo restante. 23.5. El producto de la liquidación a que se refiere el artículo 23.4 se repartirá entre los bancos centrales nacionales con arreglo a la clave a que se hace referencia en el artículo 16.2. 23.6. El Consejo del IME podrá tomar las medidas necesarias para la aplicación de los artículos 23.4 y 23.5. 23.7 En el momento de la constitución del BCE, el presidente del IME cesará en su cargo.


type: other

text:
Gedwongen prostitutie (8) Gedwongen prostitutie-filter toepassen
 Poging (2) Poging-filter toepassen
 Gebiedsverbod (1) Gebiedsverbod-filter toepassen
 Gerechtshof Den Haag, 10 maart 2016, ECLI:NL:GHDHA:2016:931
 Taal Nederlands Gerechtshof Den Haag Het Gerechtshof Den Haag verklaart niet bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan mensenhandel en spreekt de verdachte daarvan vrij. Het hof oordeelt dat uit de verklaringen van [benadeeld ...
 Het Gerechtshof Den Haag verklaart niet bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan mensenhandel en spreekt de verdachte daarvan vrij.Het hof oordeelt dat uit de verklaringen van [benadeelde partij] volgt naar het oordeel van het hof dat het haar eigen keuze was om in de prostitutie te gaan werken. Uit het dossier kan niet volgen dat de verdachte [benadeelde partij] heeft gedwongen om tegen haar zin haar klant aan te nemen. In dit opzicht kan naar het oordeel van het hof niet worden gesteld dat de verdachte [benadeelde partij] “door misbruik van” haar kwetsbare positie heeft gehuisvest en opgenomen of dat hij haar daardoor heeft bewogen zich beschikbaar te stellen tot het verrichten van diensten in de prostitutie.Voorts kan op basis van het dossier niet worden vastgesteld dat de verdachte haar gedwongen heeft, “door misbruik van” haar kwetsbare positie, tot de afgifte van het door haar verdiende geldbedrag van € 125,--.Bij de beantwoording van de vraag of er ook overigens sprake is geweest van enige vorm van uitbuiting als bedoeld in artikel 273f van het Wetboek van Strafrecht – waaronder ter zake het vereiste van dubbel opzet op uitbuiting als bedoeld in artikel 273f, lid 1, sub 6 van het Wetboek van Strafrecht, gelet op het voor het hof vaststaande financiële voordeel dat de verdachte uit de prostitutie van [benadeelde partij] heeft gehad – hanteert het hof bovendien de volgende twee criteria:1. Was er sprake van een inbreuk op fundamentele rechten als de menselijke waardigheid, de lichamelijke integriteit of de persoonlijke vrijheid en/of2. Verkeerde betrokkene in een situatie die niet gelijk was aan de omstandigheden waarin een mondige prostituee in Nederland pleegt te verkeren.Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen, de afgedragen verdiensten rond de enkele klant alsook de zeer korte periode van huisvesting indachtig, concludeert het hof dat het dossier onvoldoende bewijsmiddelen bevat om tot het oordeel te kunnen komen dat aan één van voormelde criteria is voldaan.Gezien het vorenstaande is het hof van oordeel dat de verdachte dient te worden vrijgesproken van het tenlastegelegde in al haar onderdelen.
 Gerechtshof Den Haag, 24 maart 2016, ECLI:NL:GHDHA:2016:930
 Taal Nederlands Gerechtshof Den Haag Het Gerechtshof Den Haag veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 24 maanden. Voorts legt het hof een gebiedsverbod ((raam)prostitutiegebieden) op aan de verdachte. Het hof oorde ...
 Het Gerechtshof Den Haag veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 24 maanden. Voorts legt het hof een gebiedsverbod ((raam)prostitutiegebieden) op aan de verdachte.Het hof oordeelt dat op te leggen straf wordt bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en op grond van de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting.Daarbij heeft het hof in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.De verdachte heeft zich in de bewezenverklaarde periode van negen maanden schuldig gemaakt aan mensenhandel door de kwetsbare [benadeelde partij] (destijds 19/20 jaar oud) te bewegen hem te bevoordelen uit de opbrengst van de door haar verrichte prostitutiewerkzaamheden. De verdachte heeft het slachtoffer bewogen (een groot deel van) de door haar ontvangen geldbedragen af te staan dan wel af te dragen aan de verdachte. Door aldus te handelen heeft de verdachte zich schuldig gemaakt aan een ernstig strafbaar feit waarbij hij, met miskenning van de lichamelijke en geestelijke integriteit van het slachtoffer, zijn eigen financieel gewin op de voorgrond heeft gesteld.Het hof is - alles overwegende - van oordeel dat een geheel onvoorwaardelijke gevangenisstraf van na te melden duur een passende en geboden reactie vormt.


type: caselaw

text:
 30.8.2008
 PT
 Jornal Oficial da União Europeia
 C 223/40
 Despacho do Tribunal de Primeira Instância de 26 de Junho de 2008 — Gibtelecom/Comissão
 (Processos apensos T-433/03, T-434/03, T-367/04 e T-244/05) (1)
 (Concorrência - Telecomunicações - Decisões de arquivamento de queixas baseadas no artigo 86.o CE - Não tomada de posição da Comissão quanto as queixas fundadas no artigo 86.o CE - Desaparecimento do objecto do litígio no decurso da instância - Extinção da instância)
 (2008/C 223/67)
 Língua do processo: inglês
 Partes
 Recorrente: Gibtelecom Ltd (Gibraltar) (Representantes: M. Llamas, barrister, e B. O'Connor, solicitor)
 Recorrida: Comissão das Comunidades Europeias (Representantes: inicialmente F. Castillo de la Torre e A. Whelan, posteriormente F. Castillo de la Torre, agentes)
 Objecto
 Pedido de anulação de alegadas decisões da Comissão, de 17 de Outubro de 2003, 5 de Julho de 2004 e 26 de Abril de 2005, que arquivam duas queixas que convidam a actuação da Comissão, com fundamento no artigo 86.o CE, n.o 3, CE, para por termo às violações do direito comunitário alegadamente cometidas pelo Reino de Espanha e um pedido destinado a obter a declaração de que em conformidade com o artigo 232.o CE, a Comissão, ao não tomar posição quanto ao seguimento que pretendia reservar a certos aspectos de uma das referidas queixas, não cumpriu as obrigações que lhe incumbem por força do direito comunitário
 Parte decisória
 1)
 É julgada extinta a instância.
 2)
 Não há que decidir quanto ao pedido de intervenção apresentado pelo Reino de Espanha no processo T-367/04.
 3)
 A Gibtelecom Ltd e a Comissão suportarão as suas próprias despesas.
 (1) JO C 59 de 6.3.2004.


text:
 Avis juridique important
 |
 22001D0118(04)
 Décision du Comité mixte de l'EEE n° 129/1999 du 5 novembre 1999 modifiant l'annexe I (Questions vétérinaires et phytosanitaires) de l'accord EEE
 Journal officiel n° L 015 du 18/01/2001 p. 0008 - 0009
 Décision du Comité mixte de l'EEEno 129/1999du 5 novembre 1999modifiant l'annexe I (Questions vétérinaires et phytosanitaires) de l'accord EEELE COMITÉ MIXTE DE L'EEE,vu l'accord sur l'Espace économique européen, modifié par le protocole portant adaptation de cet accord, ci-après dénommé "l'accord", et notamment son article 98,considérant ce qui suit:(1) L'annexe I de l'accord a été modifiée par la décision no 76/1999 du Comité mixte de l'EEE du 25 juin 1999(1).(2) La décision 98/692/CE de la Commission du 25 novembre 1998 modifiant la décision 98/256/CE du Conseil concernant certaines mesures d'urgence en matière de protection contre l'encéphalopathie spongiforme bovine(2) doit être intégrée à l'accord.(3) La décision 98/745/CE du Conseil du 17 décembre 1998 modifiant la décision 97/534/CE de la Commission relative à l'interdiction de l'utilisation de matériels présentant des risques au regard des encéphalopathies spongiformes transmissibles(3) doit être intégrée à l'accord.(4) La décision 1999/38/CE de la Commission du 21 décembre 1998 abrogeant la décision 98/104/CE concernant certaines mesures de protection contre la peste porcine classique en Allemagne(4) doit être intégrée à l'accord.(5) La présente décision ne s'applique ni à l'Islande ni au Liechtenstein,DÉCIDE:Article premierLe tiret suivant est ajouté au point 77 (décision 98/256/CE du Conseil) de la partie 1.2 du chapitre I de l'annexe I de l'accord:"- 398 D 0692: décision 98/692/CE de la Commission du 25 novembre 1998 (JO L 328 du 4.12.1998, p. 28)."Article 2Le tiret suivant est ajouté au point 64 (décision 97/534/CE de la Commission) de la partie 1.2 du chapitre I de l'annexe I de l'accord:"- 398 D 0745: décision 98/745/CE du Conseil du 17 décembre 1998 (JO L 358 du 31.12.1998, p. 113)."Article 3Le point suivant est inséré après le point 73 (décision 98/104/CE de la Commission) de la partie 1.2 du chapitre I de l'annexe I de l'accord:"73a. 399 D 0038: décision 1999/38/CE de la Commission du 21 décembre 1998 abrogeant la décision 98/104/CE concernant certaines mesures de protection contre la peste porcine classique en Allemagne (JO L 11 du 16.1.1999, p. 46)."Article 4Le point 73 (décision 98/104/CE de la Commission) de la partie 1.2 du chapitre I de l'annexe I de l'accord est abrogé.Article 5Les textes des décisions 98/692/CE, 1999/38/CE et 98/745/CE en langue norvégienne, annexés à la version norvégienne de la présente décision, font foi.Article 6La présente décision entre en vigueur le 6 novembre 1999, pour autant que toutes les notifications prévues à l'article 103, paragraphe 1, de l'accord aient été faites au Comité mixte de l'EEE.Article 7La présente décision est publiée dans la section EEE et au supplément EEE du Journal officiel des Communautés européennes.Fait à Bruxelles, le 5 novembre 1999.Par le Comité mixte de l'EEELe présidentN. v. Liechtenstein(1) JO L 296 du 23.11.2000, p. 1.(2) JO L 328 du 4.12.1998, p. 28.(3) JO L 358 du 31.12.1998, p. 113.(4) JO L 11 du 16.1.1999, p. 46.


text:
 21.7.2007
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 170/29
 Skarga wniesiona w dniu 14 maja 2007 r. — Avaya przeciwko OHIM — ZyXEL Communications (VANTAGE CNM)
 (Sprawa T-171/07)
 (2007/C 170/57)
 Język skargi: angielski
 Strony
 Strona skarżąca: Avaya Inc. (Basking Ridge, USA) (przedstawiciele: adwokaci A. Beschorner, B. Glaser i C. Thomas)
 Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
 Uczestnikiem postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: ZyXEL Communications Corp. (Hsin-Chu, Tajwan)
 Żądania strony skarżącej
 —
 stwierdzenie nieważności decyzji Drugiej Izby Odwoławczej nr R 156/2006-2 z dnia 14 marca 2007 r. dotyczącej zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego „VANTAGE CNM” (zgłoszenie nr 3 291 457);
 —
 obciążenie pozwanego kosztami postępowania poniesionymi w toku postępowania przed Sądem i obciążenie interwenienta kosztami postępowania administracyjnego przed Izbą Odwoławczą.
 Zarzuty i główne argumenty
 Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: ZyXEL Communications Corp.
 Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Graficzny wspólnotowy znak towarowy „VANTAGE” dla towarów i usług z klas 9 i 42 — zgłoszenie nr 3 291 457
 Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w sprzeciwie: Avaya Inc.
 Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny wspólnotowy znak towarowy „MULTIVANTAGE” dla towarów i usług z klas 9, 38 i 42 — zgłoszenie nr 2 409 589
 Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Odrzucenie sprzeciwu w całości
 Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania
 Podniesione zarzuty: W uzasadnieniu swojej skargi skarżąca przedstawia dwa różne zarzuty: zarzut naruszenia zasady równego traktowania i braku spójności praktyki decyzyjnej oraz zarzut naruszenia art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego i naruszenia ogólnych zasad prawa znaków towarowych.
 W ramach pierwszego z zarzutów skarżąca twierdzi, że Izba Odwoławcza wydała decyzję odmienną od wydanej wcześniej w sprawie równoległej, która dotyczyła niemal identycznej kwestii, nie uzasadniając w żaden sposób tej nagłej zmiany praktyki decyzyjnej.
 Dalej, w ramach drugiego z zarzutów, skarżąca twierdzi, że Izba Odwoławcza niedostatecznie uwzględniła identyczność towarów i usług oznaczanych kolidującymi znakami towarowymi, a także wysoki stopień podobieństwa samych znaków.


text:
 3.7.2015
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 173/66
 SPORAZUM
 med Evropsko unijo ter Republiko Trinidad in Tobago o odpravi vizumske obveznosti za kratkoročno bivanje
 EVROPSKA UNIJA, v nadaljnjem besedilu: Unija ali EU, in
 REPUBLIKA TRINIDAD IN TOBAGO, v nadaljnjem besedilu: Trinidad in Tobago,
 v nadaljnjem besedilu skupaj: pogodbenici, STA SE –
 Z NAMENOM nadaljnjega razvoja prijateljskih odnosov med pogodbenicama in v želji po olajšanju potovanja svojim državljanom z zagotovitvijo vstopa in kratkoročnega bivanja brez vizumov,
 OB UPOŠTEVANJU Uredbe (EU) št. 509/2014 Evropskega parlamenta in Sveta z dne 15. maja 2014 o spremembi Uredbe Sveta (ES) št. 539/2001 o seznamu tretjih držav, katerih državljani morajo pri prehodu zunanjih meja imeti vizume, in držav, katerih državljani so oproščeni te zahteve (1), s katero je bilo med drugim 19 tretjih držav, vključno s Trinidadom in Tobagom, prenesenih na seznam tretjih držav, katerih državljani so izvzeti iz vizumske obveznosti za kratkoročno bivanje v državah članicah,
 GLEDE NA TO, da člen 1 Uredbe (EU) št. 509/2014 določa, da se za teh 19 držav izvzetje iz vizumske obveznosti uporablja od dne začetka veljavnosti sporazuma o izvzetju iz vizumske obveznosti, ki se sklene z Unijo,
 V ŽELJI po varstvu načela enakega obravnavanja vseh državljanov EU,
 OB UPOŠTEVANJU TEGA, da osebe, ki potujejo z namenom opravljanja plačanega dela med svojim kratkoročnim bivanjem, niso zajete v tem sporazumu, zaradi česar se za to kategorijo oseb v zvezi z vizumsko obveznostjo ali njenim izvzetjem in dostopom do zaposlitve še naprej uporabljajo ustrezna pravila prava Unije in nacionalnega prava držav članic ter nacionalnega prava Trinidada in Tobaga,
 OB UPOŠTEVANJU Protokola o stališču Združenega kraljestva in Irske glede območja svobode, varnosti in pravice ter Protokola o schengenskem pravnem redu, vključenem v okvir Evropske unije, ki sta priložena Pogodbi o Evropski uniji in Pogodbi o delovanju Evropske unije, ter s potrditvijo, da se določbe tega sporazuma za Združeno kraljestvo in Irsko ne uporabljajo –
 DOGOVORILI O NASLEDNJEM:
 Člen 1
 Namen
 Ta sporazum državljanom Unije ter državljanom Trinidada in Tobaga omogoča potovanje brez vizumov na ozemlje druge pogodbenice za obdobje največ 90 dni v katerem koli 180-dnevnem obdobju.
 Člen 2
 Opredelitev pojmov
 V tem sporazumu:
 (a)
 „država članica“ pomeni katero koli državo članico Unije razen Združenega kraljestva in Irske;
 (b)
 „državljan Unije“ pomeni državljana države članice, kot je opredeljena v točki (a);
 (c)
 „državljan Trinidada in Tobaga“ pomeni vsako osebo, ki ima državljanstvo Trinidada in Tobaga;
 (d)
 „schengensko območje“ pomeni območje brez notranjih meja, ki zajema ozemlja držav članic, kot so opredeljene v točki (a) in ki v celoti uporabljajo schengenski pravni red.
 Člen 3
 Področje uporabe
 1. Državljani Unije, ki so imetniki veljavnega navadnega, diplomatskega, službenega, uradnega ali posebnega potnega lista, ki ga je izdala ena od držav članic, lahko brez vizuma vstopijo in bivajo na ozemlju Trinidada in Tobaga za obdobje bivanja, kot je opredeljeno v členu 4(1).
 Državljani Trinidada in Tobaga, ki so imetniki veljavnega navadnega, diplomatskega, službenega, uradnega ali posebnega potnega lista, ki sta ga izdala Trinidad in Tobago, lahko brez vizuma vstopijo in bivajo na ozemlju držav članic za obdobje bivanja, kot je opredeljeno v členu 4(2).
 2. Odstavek 1 tega člena se ne uporablja za osebe, ki potujejo z namenom opravljanja plačanega dela.
 Vsaka država članica posebej lahko za to kategorijo oseb v skladu s členom 4(3) Uredbe Sveta (ES) št. 539/2001 (2) uvede vizumsko obveznost za državljane Trinidada in Tobaga ali jo odpravi.
 Trinidad in Tobago lahko za to kategorijo oseb uvede vizumsko obveznost ali jo odpravi za državljane vsake države članice posebej v skladu s svojim nacionalnim pravom.
 3. Odprava vizumske obveznosti, ki jo določa ta sporazum, se uporablja brez poseganja v zakonodajo pogodbenic v zvezi s pogoji za vstop in kratkoročno bivanje. Države članice ter Trinidad in Tobago si pridržujejo pravico do zavrnitve vstopa in kratkoročnega bivanja na svojem ozemlju, če eden ali več od teh pogojev ni izpolnjen.
 4. Odprava vizumske obveznosti se uporablja ne glede na način prevoza, s katerim se prestopijo meje pogodbenic.
 5. Zadeve, ki jih ta sporazum ne zajema, se presojajo po pravu Unije, nacionalnem pravu držav članic ter nacionalnem pravu Trinidada in Tobaga.
 Člen 4
 Trajanje bivanja
 1. Državljani Unije lahko bivajo na ozemlju Trinidada in Tobaga v obdobju največ 90 dni v katerem koli 180-dnevnem obdobju.
 2. Državljani Trinidada in Tobaga lahko bivajo na ozemlju držav članic, ki v celoti uporabljajo schengenski pravni red, v obdobju največ 90 dni v katerem koli 180-dnevnem obdobju. Pri izračunu tega obdobja se ne upošteva kakršno koli bivanje v državi članici, ki schengenskega pravnega reda še ne uporablja v celoti.
 Državljani Trinidada in Tobaga lahko bivajo na ozemlju vsake države članice, ki schengenskega pravnega reda še ne uporablja v celoti, v obdobju največ 90 dni v katerem koli 180-dnevnem obdobju, neodvisno od obdobja bivanja na ozemlju držav članic, ki v celoti uporabljajo schengenski pravni red.
 3. Ta sporazum ne posega v možnost, ki jo imajo Trinidad in Tobago ter države članice v skladu z zadevno nacionalno zakonodajo in pravom Unije, da obdobje bivanja podaljšajo na več kot 90 dni.
 Člen 5
 Območje uporabe
 1. Kar zadeva Francosko republiko, se ta sporazum uporablja samo za evropsko ozemlje Francoske republike.
 2. Kar zadeva Kraljevino Nizozemsko, se ta sporazum uporablja samo za evropsko ozemlje Kraljevine Nizozemske.
 Člen 6
 Skupni odbor za upravljanje Sporazuma
 1. Pogodbenici ustanovita Skupni odbor strokovnjakov (v nadaljnjem besedilu: Odbor), ki ga sestavljajo predstavniki Unije ter predstavniki Trinidada in Tobaga. Unijo v njem zastopa Evropska komisija.
 2. Odbor med drugim izvaja naslednje naloge:
 (a)
 spremljanje izvajanja tega sporazuma;
 (b)
 predlaganje sprememb ali dopolnitev k temu sporazumu;
 (c)
 priprava priporočil za reševanje sporov, ki izhajajo iz razlage ali uporabe tega sporazuma.
 3. Odbor se sestane po potrebi, na zahtevo ene od pogodbenic.
 4. Odbor sprejme svoj poslovnik.
 Člen 7
 Razmerje med tem sporazumom in obstoječimi dvostranskimi sporazumi med državami članicami ter Trinidadom in Tobagom o odpravi vizumske obveznosti
 Ta sporazum ima prednost pred katerimi koli dvostranskimi sporazumi ali dogovori, sklenjenimi med posameznimi državami članicami ter Trinidadom in Tobagom, kolikor urejajo zadeve, ki spadajo na področje uporabe tega sporazuma.
 Člen 8
 Končne določbe
 1. Pogodbenici ratificirata ali odobrita ta sporazum v skladu s svojimi notranjimi postopki, ta sporazum pa začne veljati prvi dan drugega meseca po dnevu, ko zadnja pogodbenica drugo uradno obvesti o zaključku teh postopkov.
 Ta sporazum se začasno uporablja od dneva njegovega podpisa.
 2. Ta sporazum se sklene za nedoločen čas, lahko pa se odpove v skladu z odstavkom 5.
 3. Ta sporazum se lahko spremeni s pisnim soglasjem pogodbenic. Spremembe začnejo veljati potem, ko pogodbenici druga drugo uradno obvestita, da so potrebni notranji postopki zaključeni.
 4. Vsaka pogodbenica lahko sporazum v celoti ali delno začasno preneha uporabljati, zlasti zaradi varstva javnega reda, zaščite nacionalne varnosti ali varstva javnega zdravja, nezakonitega priseljevanja ali če ena od pogodbenic ponovno uvede vizumsko obveznost. O odločitvi o začasnem prenehanju uporabe se uradno obvesti drugo pogodbenico najpozneje dva meseca pred načrtovanim začetkom veljavnosti odločitve. Pogodbenica, ki je začasno prenehala uporabljati ta sporazum, takoj obvesti drugo pogodbenico, če razlogi za to začasno prenehanje izvajanja prenehajo obstajati, in ta sporazum ponovno začne uporabljati.
 5. Vsaka pogodbenica lahko ta sporazum odpove, tako da o tem pisno obvesti drugo pogodbenico. Ta sporazum preneha veljati 90 dni po takem obvestilu.
 6. Trinidad in Tobago lahko ta sporazum začasno preneha uporabljati ali ga odpove samo za vse države članice.
 7. Unija lahko ta sporazum začasno preneha uporabljati ali ga odpove samo za vse svoje države članice.
 V dveh izvodih v angleškem, bolgarskem, češkem, danskem, estonskem, finskem, francoskem, grškem, hrvaškem, italijanskem, latvijskem, litvanskem, madžarskem, malteškem, nemškem, nizozemskem, poljskem, portugalskem, romunskem, slovaškem, slovenskem, španskem in švedskem jeziku, pri čemer so besedila v vseh teh jezikih enako verodostojna.
 Съставено в Брюксел на двадесет и осми май две хиляди и петнадесета година.
 Hecho en Bruselas, el veintiocho de mayo de dos mil quince.
 V Bruselu dne dvacátého osmého května dva tisíce patnáct.
 Udfærdiget i Bruxelles den otteogtyvende maj to tusind og femten.
 Geschehen zu Brüssel am achtundzwanzigsten Mai zweitausendfünfzehn.
 Kahe tuhande viieteistkümnenda aasta maikuu kahekümne kaheksandal päeval Brüsselis.
 Έγινε στις Βρυξέλλες, στις είκοσι οκτώ Μαΐου δύο χιλιάδες δεκαπέντε.
 Done at Brussels on the twenty-eighth day of May in the year two thousand and fifteen.
 Fait à Bruxelles, le vingt-huit mai deux mille quinze.
 Sastavljeno u Bruxellesu dvadeset osmog svibnja dvije tisuće petnaeste.
 Fatto a Bruxelles, addì ventotto maggio duemilaquindici.
 Briselē, divi tūkstoši piecpadsmitā gada divdesmit astotajā maijā.
 Priimta du tūkstančiai penkioliktų metų gegužės dvidešimt aštuntą dieną Briuselyje.
 Kelt Brüsszelben, a kétezer-tizenötödik év május havának huszonnyolcadik napján.
 Magħmul fi Brussell, fit-tmienja u għoxrin jum ta' Mejju tas-sena elfejn u ħmistax.
 Gedaan te Brussel, de achtentwintigste mei tweeduizend vijftien.
 Sporządzono w Brukseli dnia dwudziestego ósmego maja roku dwa tysiące piętnastego.
 Feito em Bruxelas, em vinte e oito de maio de dois mil e quinze.
 Întocmit la Bruxelles la douăzeci și opt mai două mii cincisprezece.
 V Bruseli dvadsiateho ôsmeho mája dvetisícpätnásť.
 V Bruslju, dne osemindvajsetega maja leta dva tisoč petnajst.
 Tehty Brysselissä kahdentenakymmenentenäkahdeksantena päivänä toukokuuta vuonna kaksituhattaviisitoista.
 Som skedde i Bryssel den tjugoåttonde maj tjugohundrafemton.
 За Европейския съюз
 Рог la Unión Europea
 Za Evropskou unii
 For Den Europæiske Union
 Für die Europäische Union
 Euroopa Liidu nimel
 Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
 For the European Union
 Pour l'Union européenne
 Za Europsku uniju
 Per l'Unione europea
 Eiropas Savienības vārdā –
 Europos Sąjungos vardu
 Az Európai Unió részéről
 Għall-Unjoni Ewropea
 Voor de Europese Unie
 W imieniu Unii Europejskiej
 Pela União Europeia
 Pentru Uniunea Europeană
 Za Európsku úniu
 Za Evropsko unijo
 Euroopan unionin puolesta
 För Europeiska unionen
 За Република Тринидад и Тобаго
 Por la República de Trinidad y Tobago
 Za Republiku Trinidad a Tobago
 For Republikken Trinidad og Tobago
 Für die Republik Trinidad und Tobago
 Trinidadi ja Tobago Vabariigi nimel
 Για τη Δημοκρατία του Τρινιντάντ και Τομπάγκο
 For the Republic of Trinidad and Tobago
 Pour la République de Trinité-et-Tobago
 Za Republiku Trinidad i Tobago
 Per la Repubblica di Trinidad e Tobago
 Trinidādas un Tobāgo Republikas vārdā –
 Trinidado ir Tobago Respublikos vardu
 A Trinidad és Tobago Köztársaság részéről
 Għar-Repubblika ta' Trinidad u Tobago
 Voor de Republiek Trinidad en Tobago
 W imieniu Trynidadu i Tobago
 Pela República de Trindade e Tobago
 Pentru Republica Trinidad și Tobago
 Za Republiku Trinidadu a Tobaga
 Za Republiko Trinidad in Tobago
 Trinidadin ja Tobagon tasavallan puolesta
 För Republiken Trinidad och Tobago
 (1) UL L 149, 20.5.2014, str. 67.
 (2) Uredba Sveta (ES) št. 539/2001 z dne 15. marca 2001 o seznamu tretjih držav, katerih državljani morajo pri prehodu zunanjih meja imeti vizume, in držav, katerih državljani so oproščeni te zahteve (UL L 81, 21.3.2001, str. 1).
 SKUPNA IZJAVA GLEDE ISLANDIJE, NORVEŠKE, ŠVICE IN LIHTENŠTAJNA
 Pogodbenici sta seznanjeni s tesnimi odnosi med Evropsko unijo ter Norveško, Islandijo, Švico in Lihtenštajnom, zlasti na podlagi sporazumov z dne 18. maja 1999 in 26. oktobra 2004 o pridružitvi navedenih držav k izvajanju, uporabi in razvoju schengenskega pravnega reda.
 V takih okoliščinah je zaželeno, da organi Norveške, Islandije, Švice in Lihtenštajna na eni strani ter organi Trinidada in Tobaga na drugi strani brez odlašanja sklenejo dvostranske sporazume o odpravi vizumske obveznosti za kratkoročno bivanje, in sicer z določbami, ki so podobne določbam iz tega sporazuma.
 SKUPNA IZJAVA O RAZLAGI KATEGORIJE OSEB IZ ČLENA 3(2) TEGA SPORAZUMA, KI POTUJEJO Z NAMENOM OPRAVLJANJA PLAČANEGA DELA
 V želji, da se zagotovi enotna razlaga, se pogodbenici strinjata, da v tem sporazumu kategorija oseb, ki opravljajo plačano delo, zajema osebe, ki na ozemlje druge pogodbenice vstopajo z namenom opravljanja plačanega dela ali pridobitne dejavnosti kot zaposlene osebe ali ponudniki storitev.
 Ta kategorija ne zajema:
 —
 poslovnežev, to je oseb, ki potujejo s poslovnimi nameni (ne da bi bile zaposlene v državi druge pogodbenice),
 —
 športnikov ali umetnikov, ki svojo dejavnost opravljajo priložnostno,
 —
 novinarjev, ki jih pošljejo mediji iz države njihovega prebivališča, in
 —
 udeležencev usposabljanj znotraj podjetij.
 Izvajanje te izjave nadzoruje Skupni odbor v okviru njegove odgovornosti iz člena 6 tega sporazuma; če na podlagi izkušenj pogodbenic oceni, da je to potrebno, lahko Skupni odbor predlaga spremembe.
 SKUPNA IZJAVA O RAZLAGI OBDOBJA 90 DNI V KATEREM KOLI 180-DNEVNEM OBDOBJU IZ ČLENA 4 TEGA SPORAZUMA
 Pogodbenici soglašata, da obdobje največ 90 dni v katerem koli 180-dnevnem obdobju iz člena 4 tega sporazuma pomeni neprekinjen obisk ali več zaporednih obiskov, katerih skupno trajanje ne presega 90 dni v katerem koli 180-dnevnem obdobju.
 Pojem „kateri koli“ se nanaša na gibljivo 180-dnevno referenčno obdobje, pri preverjanju, ali je zahteva v zvezi z 90 dni v katerem koli 180-dnevnem obdobju še vedno izpolnjena, pa se upošteva vsak dan bivanja v obdobju zadnjih 180 dni. To med drugim pomeni, da odsotnost v neprekinjenem obdobju 90 dni omogoča novo bivanje do 90 dni.
 SKUPNA IZJAVA O OBVEŠČANJU DRŽAVLJANOV O SPORAZUMU O ODPRAVI VIZUMSKE OBVEZNOSTI
 Ob upoštevanju pomembnosti, ki jo ima preglednost za državljane Evropske unije ter Trinidada in Tobaga, pogodbenici soglašata, da zagotovita celovito razširjanje informacij v zvezi z vsebino in posledicami sporazuma o odpravi vizumske obveznosti ter povezanimi zadevami, kot so pogoji za vstop.


text:
 Avis juridique important
 |
 21974A0626(01)
 Agreement in the form of an exchange of letters rectifying Annex A of Protocol No 1 to the Agreement between the European Economic Community and the Republic of Finland
 Official Journal L 163 , 19/06/1974 P. 0002 Greek special edition: Chapter 11 Volume 06 P. 0156
 REGULATION (EEC) No 1508/74 OF THE COUNCIL of 18 June 1974 on the conclusion of the Agreement in the form of an exchange of letters rectifying Annex A of Protocol No 1 to the Agreement between the European Economic Community and the Republic of Finland THE COUNCIL OF THE EUROPEAN COMMUNITIES, Having regard to the Treaty establishing the European Economic Community, and in particular Article 113 thereof; Having regard to the recommendation of the Commission; Whereas an Agreement (1) was signed in Brussels on 5 October 1973 between the European Economic Community and the Republic of Finland ; Annex A to Protocol No 1 to the aforementioned Agreement should be rectified and the Agreement in the form of an exchange of letters negotiated to this effect concluded, HAS ADOPTED THIS REGULATION: Article 1 The Agreement in the form of an exchange of letters rectifying Annex A of Protocol No 1 to the Agreement between the European Economic Community and the Republic of Finland is hereby concluded on behalf of the Community. The text of the letters is annexed to this Regulation. Article 2 The President of the Council is hereby authorized to appoint the person empowered to sign the Agreement in the form of an exchange of letters referred to in Article 1 and to grant him the powers necessary for the purpose of binding the Community. Article 3 This Regulation shall enter into force on the third day following its publication in the Official Journal of the European Communities. This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States. Done at Brussels, 18 June 1974. For the Council The President J. ERTL (1)OJ No L 328, 28.11.1973, p. 2. ANNEX Your Excellency, During the negotiations of the Agreement between the European Economic Community and the Republic of Finland signed at Brussels on 5 October 1973 it was not possible to clarify certain differences between Finnish and United Kingdom statistics on the imports of printing paper and writing paper, containing mechanical wood pulp, excluding copying tissue within subheading 48.01 ex E of the Common Customs Tariff and originating in Finland. Further examination of this question has revealed that the error resulted from substantial quantities of these products being imported during the reference period 1968 to 1971 from Finland into the United Kingdom as "newsprint". This error was at the time without practical consequences as both products entered the United Kingdom duty free. It has since been found that the figures established by the Finnish Customs Board for the period in question coincide very closely with these provided by the large users of this printing and writing paper in the United Kingdom. The figures indicated in metric tons by the Finnish Customs Board are the following: >PIC FILE= "T0005140"> Consequently the Community considers that in accordance with Article 1 (4) of Protocol No 1 to the Agreement between the European Economic Community and the Republic of Finland the initial duty-free quota for the printing and writing paper concerned which the United Kingdom may open in 1974 should be 177 155 metric tons. Accordingly the figure shown opposite the subheading 48.01 ex E "Printing paper and writing paper, containing mechanical wood pulp, excluding copying tissue" in the column "United Kingdom" of Annex A of the said Protocol No 1 should read 177 155 metric tons instead of 103 167 metric tons. I should be grateful if you would confirm the agreement of the Republic of Finland with the content of this letter. Please accept, Sir, the assurance of my highest consideration. On behalf of the Council of the European Communities Sir, I have the honour to acknowledge receipt of your letter of today in which you informed me as follows: "During the negotiations of the Agreement between the European Economic Community and the Republic of Finland signed at Brussels on 5 October 1973 it was not possible to clarify certain differences between Finnish and United Kingdom statistics on the imports of printing paper and writing paper, containing mechanical wood pulp, excluding copying tissue within subheading 48.01 ex E of the Common Customs Tariff and originating in Finland. Further examination of this question has revealed that the error resulted from substantial quantities of these products being imported during the reference period 1968 to 1971 from Finland into the United Kingdom as "newsprint". This error was at the time without practical consequences as both products entered the United Kingdom duty free. It has since been found that the figures established by the Finnish Customs Board for the period in question coincide very closely with these provided by the large users of this printing and writing paper in the United Kingdom. The figures indicated in metric tons by the Finnish Customs Board are the following: >PIC FILE= "T0005141"> Consequently the Community considers that in accordance with Article 1 (4) of Protocol No 1 to the Agreement between the European Economic Community and the Republic of Finland the initial duty-free quota for the printing and writing paper concerned which the United Kingdom may open in 1974 should be 177 155 metric tons. Accordingly the figure shown opposite the subheading 48.01 ex E "Printing paper and writing paper, containing mechanical wood pulp, excluding copying tissue" in the column "United Kingdom" of Annex A of the said Protocol No 1 should read 177 155 metric tons instead of 103 167 metric tons. I should be grateful if you would confirm the agreement of the Republic of Finland with the content of this letter." I have the honour to confirm the agreement of the Republic of Finland on the foregoing. Please accept, Sir, the assurance of my highest consideration. For the Republic of Finland


type: wikipedia

text:
Cellen är den funktionella och strukturella enheten i alla levande organismer; den kallas ibland för "kroppens byggsten". Vissa organismer, till exempel bakterier, består av endast en cell vardera. Andra organismer, till exempel människor, består av flera miljarder celler vardera.
 Alla celler kommer från redan existerande celler. De förökar sig och blir flera genom att dela upp sig i två stycken, ibland i fyra. På detta sätt blir många celler snabbt flera, medan andra dör och upplöses.
 En normal cell upprätthåller självständig ämnesomsättning (metabolism) och cellen innehåller all den ärftliga information som krävs för att bilda en ny identisk cell. I cellens inre finns strukturer som kan betraktas som cellens egna inre organ, organeller. De är lösta i cellvätska, cytosol. Cytosolen och de organeller som finns i den kallas gemensamt för cytoplasma. Celler förökar sig genom delning. Sådant som har med celler att göra benämns cellulärt. Sådant som finns inne i en cell är intracellulärt (ej att förväxla med intercellulärt som betyder mellan celler); motsatsen är extracellulärt.
 Ordet "cell" kommer från latinets cellula, som betyder "litet rum". Alla celler har olika uppgifter. Det kan t.ex. vara att de skickar signaler mellan olika kroppsdelar, det kan också vara att bygga upp ny hud.
 Översikt
 Varje cell är mer eller mindre självständig i den mening att den oberoende av andra celler tar upp näring och omvandlar näring till energi; den utövar specialiserade funktioner och reproducerar sig om så är nödvändigt. Varje cell innehåller alla instruktioner som krävs för att utföra dessa uppgifter.
 Alla celler delar vissa egenskaper:
 Reproduktion via celldelning (även kallad mitos eller binär fission).
 Använder enzym och andra proteiner som kodas av gener via transkription och translation.
 Metabolism, det vill säga nedbrytning av näringsämnen från omgivningen för att omvandla kemiska föreningar till energi, och därefter bygga upp nya biologiska föreningar.
 Den kan svara på externa och interna signaler, till exempel temperatur, pH och förändringar i näringsnivåer.
 Cellens barriär mot omgivningen är cellmembranet som består av ett dubbellager av fosfolipider.
 Vissa prokaryotiska och eukaryotiska celler skiljer sig på flera punkter. Bland annat har eukaryota celler organeller vilket prokaryoter saknar.
 Cellens uppbyggnad
 Det finns två grundläggande typer av celler: eukaryota och prokaryota. Prokaryota celler är vanligtvis encelliga organismer, medan eukaryota celler ofta är delar i en multicellulär organism.
 Prokaryota celler
 Prokaryoter skiljer sig från eukaryoter i flera avseenden. Vidare saknar prokaryoter intracellulära organeller såsom det endoplasmatiska nätverket, Golgiapparaten, mitokondrier och lysosomer. Prokaryoter har ofta en kapsel som består av ett kolhydratskikt som omger cellen och skyddar den mot omgivningen. Flagell och pili är två andra vanliga komponenter; dessa är former av utskott från prokaryoten bestående av protein. En flagell är en form av molekylär motor som under inverkan av ett komplicerat inre system av proteiner kan rotera, och därmed förflytta prokaryoten i en vattenlösning. En pilus är en receptor, med vars hjälp bakterien kan binda till en yta. Liksom eukaryoter har prokaryoter även ribosomer.
 Övriga skillnader mellan prokaryoter och eukaryoter:
 De flesta prokaryoter har en cellvägg (dock finns det många undantag, till exempel mykoplasma). Cellväggens kemiska struktur är uppbyggd som en polymer bestående av peptider som alterneras med mindre kolhydratgrupper. Cellväggen utgör en barriär mot framförallt osmos som annars riskerar att spränga cellen, eftersom den intracellulära miljön har en högre koncentration av partiklar i förhållande till den yttre miljön. Dock förekommer cellväggar hos vissa eukaryota växtceller och svampar men sammansättningen är olika.
 Den prokaryota kromosomen är cirkulär och inte linjär som ofta är fallet i eukaryoter. Prokaryoter har dessutom ofta enbart en kromosom. Det är även vanligt att prokaryoter är bärare av mindre cirkulära DNA-molekyler kallade för plasmider. Sådana plasmider innehåller ofta ett tiotal gener och kan överföras bakterier emellan.
 Eukaryota celler
 Eukaryota celler är ungefär 10 gånger större i jämförelse med prokaryota celler och kan ha en volym som är uppemot 1000 gånger större. Den huvudsakliga skillnaden mellan prokaryoter och eukaryoter är det faktum att eukaryoter innehåller mindre rum inne i cellen som omges av membran, så kallade organeller. Dessa organeller har ofta specifika funktioner i cellens ämnesomsättning (metabolism). När det gäller den eukaryota cellens DNA består den av linjära kromosomer med bundna histoner. Alla kromosomer finns inne i cellkärnan och är därmed separerad från cytosolen.
 Organeller
 Cellmembranet omsluter cellen och reglerar vilka kemiska föreningar som får komma in och ut, samt reglerar cellens insida.
 Cellskelettet utgörs av strukturer inuti cellen som tillsammans håller uppe cellen och ger den dess form.
 Cytoplasma - materialet mellan cellmembranet och cellkärnan, består mest av vatten.
 Cellkärna - här lagras DNA, det genetiska materialet. Prokaryoterna saknar cellkärna och har DNA fritt i cytosolen.
 Ribosomer - i dessa tillverkas cellens proteiner genom att aminosyror kopplas ihop efter hänvisningar från generna.
 Endoplasmatisk retikulum - ett membransystem som bland annat transporterar kemiska föreningar inom cellen.
 Mitokondrie - cellens ”kraftverk”, förbränning av olika molekyler, till exempel socker, som ger energi till cellens arbete (cellandning).
 Golgiapparaten - sätter på "adresslappar" på färdiga protein som visar vart i cellen de ska transporteras.
 Cellens komponenter
 Alla celler har, oavsett om det gäller en prokaryot eller eukaryot cell, ett cellmembran som omsluter cellen, och skiljer den interna miljön från den externa. Cellmembranet reglerar upptaget av ämnen från omgivningen samtidigt som det upprätthåller elektriska potentialskillnader eftersom det är impermeabelt för joner. Alla celler innehåller DNA som är det ärftliga material som gener består av. RNA är en annan universell företeelse som är grunden för genernas uttryck.
 Cellmembran
 En tunn hinna som håller ihop och skyddar cellen. Membranet fungerar som portvakt. Det släpper igenom nyttiga ämnen, till exempel vatten och syre. Många skadliga kemikalier kan däremot inte komma in i cellen. Cellens cytoplasma omges av ett plasmamembran. Ordet plasmamembran används synonymt med cellmembran. Hos växtceller och prokaryoter omges plasmamembranet av en cellvägg. Plasmamembranet skyddar cellen från den omgivande miljön och består av fosfolipider i ett dubbelt lager. Olika former av biologiska molekyler är inbäddade i membranet, bland annat många typer av proteiner. Vissa membranproteiner fungerar som kanaler för joner och andra mindre vattenlösliga molekyler. Eftersom vissa substanser kan passera cellmembranet, medan andra inte kan det, kallas membranet för 'semi-permeabelt'. Proteiner i cellmembranet kan även vara receptorer för signalering in till cellen.
 Cytoskelettet
 Cytoskelettet upprätthåller cellens morfologi, det vill säga dess form och utseende. Dessutom ger cytoskelettet stöd åt organeller, förmedlar endocytos och celldelning. Det eukaryota cytoskelettet består av mikrofilament, intermediära filament och mikrotubuli. Många olika typer av proteiner deltar i uppbyggnaden av cytoskelettet. Även prokaryoter har ett cytoskelett, som forskningen inte har fokuserat lika mycket kring.
 Genetiskt material
 Två olika typer av genetiskt material existerar: DNA och RNA. De flesta organismer använder DNA för sin långsiktiga informationslagring. De undantag som existerar är vissa virus (retrovirus) som enbart använder RNA som sin primära lagringsform för genetisk information. All biologisk information som en organism innehåller finns i den genetiska koden, det vill säga i DNA. RNA är huvudsakligen en tillfällig överföringsform av genetisk information, som existerar under korta tidsperioder när en gen ska omvandlas till ett protein. Sådant RNA kallas för budbärar-RNA (förkortat mRNA, av engelska messenger RNA).
 Det prokaryota genetiska materialet är organiserat i enklare och mindre DNA-strukturer. Detta bakterie-DNA ligger i en region hos den prokaryota cellen som kallas för nukleoid. Nukleoiden är dock enbart en region i cellen och är inte att förknippa med den eukaryota cellkärnan. 99,9 % av det genetiska materialet i den eukaryota cellen finns i cellkärnan - undantaget är en mindre mängd mitokondriellt DNA som ligger inne i mitokondrierna. Det mitokondriella DNA:t utgör en mycket liten del av cellens totala DNA.
 Mänskliga celler har 46 linjära DNA-molekyler (kromosomer). Antalet kromosomer varierar mellan arterna och har ingenting att göra med organismens komplexitet.
 Cellens funktioner
 Celltillväxt och metabolism
 Mellan celldelningar växer cellen genom cellulär metabolism. Cellmetabolism är den process varigenom enskilda celler bearbetar näringsämnen. Metabolism delas upp i katabolism, som innebär nedbrytandet av strukturellt komplexa molekyler för att utvinna energi, anabolism är tvärtom uppbyggande reaktioner som skapar nya byggstenar i cellen. Under normala förhållanden är kolhydrater den vanligaste energikällan i cellen. Komplicerade kolhydratföreningar bryts ner till den enklare formen glukos. Inne i cellen bryts glukos ner till ATP.
 ATP bildas via två huvudsakliga biokemiska nedbrytningsvägar, varav den första är glykolysen och kallas för anaerob metabolism, därför att den inte kräver syre. I prokaryoter är glykolys den enda process som framställer energi som cellen kan tillgodogöra sig.
 Den andra biokemiska nedbrytningsvägen är citronsyracykeln, även kallad för Krebs cykel. Citronsyracykeln sker inne i mitokondrieerna och genererar mer ATP än glykolysen.
 Cellbildning
 Celldelning involverar en enda modercell som delar sig till två dotterceller. I prokaryoter kallas celldelningen för binär fission medan den i eukaryoter kallas för mitos som följs av cytokines. Könsceller delar sig genom en process som kallas för meios.
 DNA-replikering är den process varvid cellens kromosomer dupliceras, vilket är nödvändigt inför varje celldelning.
 Syntes av proteiner
 Alla celler är kapabla att syntetisera nya proteiner, som är nödvändiga för att kontrollera och tillgodose cellens aktiviteter och behov. Proteinsyntesen innebär att nya proteiner byggs upp från enklare byggstenar, så kallade aminosyror, via transkription och translation.
 Transkription är den process varvid genetisk information i DNA används för att producera en komplementär RNA-sträng. Den RNA-strängen är sedan bearbetad för att ge upphov till mRNA, som sedan migrerar genom cellen. mRNA binder till protein-RNA komplex kallade för ribosomer som finns i cytosolen bundna till det endoplasmatiska nätverket. mRNA översätts i ribosomerna till polypeptider - translationen.
 Generna styr proteintillverkningen
 Generna spelar sin huvudsakliga roll när cellen tillverkar en sorts molekyler som kallas proteiner. Genen innehåller den information som avgör hur proteinerna ska bli. Cellerna är de allra minsta självständiga delarna i organismer. En människokropp innehåller många miljarder celler, medan mycket små organismer, till exempel bakterier, består av en enda cell vardera. En cell är som en mycket liten och mycket komplicerad fabrik som kan tillverka alla beståndsdelar som behövs för att bygga upp en kopia av fabriken själv. Precis detta inträffar när cellen delar sig.
 Den principiella arbetsuppdelningen i celler är enkel - generna innehåller instruktionerna för arbetet och proteinerna utför arbetet. Uppgifterna kan till exempel bestå i att bygga en ytterligare kopia av cellen eller att reparera skador i den. Varje proteintyp är en utpräglad specialist och utför endast ett visst speciellt jobb. Så när en cell ska förändra sina aktiviteter måste den tillverka nya typer av proteiner. Om en cell ska gör någonting snabbare eller långsammare kan den reglera detta genom att skapa fler proteiner för den uppgiften (snabbare) eller färre (långsammare).
 Därför varierar uppsättningen proteiner i cellen från tid till annan. Men generna för alla proteinerna finns alltid tillgängliga.
 Protein består av långa kedjor av aminosyror. Kedjorna tillverkas som pärlband. En aminosyra i taget läggs till i ena änden. Varje gång en aminosyra ska läggas till finns 20 olika att välja mellan. Det är genen som avgör vilken aminosyra läggs till. Ordningsföljden mellan nukleotider i DNA bestämmer ordningsföljden mellan aminosyror i proteinet. Proteinet viker sedan ihop sig till en kompakt form, lite grand som ett oordnat nystan. Den tredimensionella form som proteinet då får bestäms av den ordningsföljd som aminosyrorna sitter i längs kedjan och det är denna form som i sin tur bestämmer vad proteinet kan göra, vad det har för funktion. En del protein har till exempel inbuktningar och utbuktningar som stämmer precis med ytan på ett annat protein. Det gör att de två proteinerna häktar fast i varandra och bildar en större enhet tillsammans. Andra proteiner är enzymer, det vill säga fungerar som små maskiner som ändrar andra molekyler till exempel genom att ta isär dem.
 Informationen lagras i DNA i form av en ordningsföljd av nukleotider längs DNA-kedjan. Fyra olika nukleotider kommer här till användning: adenin (A), Tymin (T), guanin (G) och cytosin (C). Dessa översätts till en sekvens av aminosyror. De regler som översättningen följer kallas den genetiska koden. När en gen ska användas kopieras DNA-sekvensen först till den mycket likartade molekylen RNA. Detta görs på det mycket korta delavsnittet av DNA där en viss gen finns. Denna speciella kopieringsprocess kan också kallas transkription. RNA-kopian förs sedan genom ett mycket stort molekylkomplex som kallas ribosom. Här översätts nukleotidsekvensen i RNA till en motsvarande sekvens av aminosyror enligt den genetiska koden. Den här processen kan också kallas proteinsyntes. Det nya proteinet vecklas sedan ihop till den form det ska ha för att kunna fylla sin uppgift.
 Om sekvensen av nukleotider förändras så förändras också genen. Detta kan också få till följd att den motsvarande sekvensen av aminosyror i proteinet blir annorlunda. Om en del av genen tas bort blir proteinet kortare och kanske inte fungerar. Detta är förklaringen till att organismer med olika alleler kan ha olika egenskaper, motsvarande proteiner fungerar olika. Som exempel beror hårfärgen på hur mycket melanin (mörkt pigment) som byggs in i håret när det växer fram. En person med normal uppsättning gener för tillverkning av melanin får mörkt hår. Men om en av allelerna har en sekvens som är så annorlunda att motsvarande protein inte fungerar, då produceras mycket mindre melanin, och personen blir ljushårig.
 Cellsignalering
 De flesta celler ingår i ett större nätverk. För att detta nätverk ska fungera måste cellerna kunna kommunicera med varandra. Kommunikationen behövs för att reglera antalet celler och vilken typ av celler som behövs. Fel i kommunikationen kan leda till ohämmad celltillväxt (det vill säga cancer).
 Celler kommunicerar med varandra genom att utsöndra olika ämnen, primitiva celler (ex. jästceller) kommunicerar med hjälp av små peptider medan celler i djur kan använda sig av många olika typer av signalmolekyler som proteiner, peptider, aminosyror, steroider, retinoider, gaser (kväveoxid och koloxid) och fettsyraderivat.
 Se även
 Bakterier
 Cellcykeln
 Cellandning
 Cellteorin
 Determinering
 Eukaryot cell
 Prokaryot cell
 Växtcell
 Referenser
 Externa länkar
 Cellens inre liv (eng), en flashanimation som visar vad som händer inne i en cell
 Den virtuella cellen (eng)
 Cells Alive! (eng)
 Högupplösta bilder av hjärnceller (eng)
 Cellbiologi
 Wikipedia:Basartiklar


text:
 12.6.2010
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 147/11
 DECYZJA NR 1/2009
 z dnia 21 grudnia 2009 r.
 Komitetu ustanowionego na mocy Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie wzajemnego uznawania w odniesieniu do oceny zgodności w sprawie dodania do załącznika 1 nowego rozdziału 17 dotyczącego dźwigów oraz w sprawie zmiany rozdziału 1 dotyczącego maszyn
 (2010/328/UE)
 KOMITET,
 uwzględniając Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie wzajemnego uznawania w odniesieniu do oceny zgodności („Umowa”), w szczególności jej art. 10 ust. 4, art. 10 ust. 5 oraz art. 18 ust. 2,
 (1)
 Mając na uwadze fakt, że Unia Europejska przyjęła nową dyrektywę w sprawie maszyn (1), a Szwajcaria zmieniła swoje przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne, które zgodnie z art. 1 ust. 2 Umowy zostały uznane za równorzędne ze wspomnianymi przepisami Unii Europejskiej.
 (2)
 Mając na uwadze, że należy zmienić rozdział 1 załącznika 1 (Maszyny), aby odzwierciedlić te zmiany.
 (3)
 Mając na uwadze, że zgodnie z art. 10 ust. 5 Komitet może zmieniać załączniki do tej Umowy,
 STANOWI, CO NASTĘPUJE:
 1.
 Zmienia się załącznik 1 do Umowy dotyczący sektorów produktów w celu dodania nowego rozdziału 17 dotyczącego dźwigów zgodnie z przepisami ustanowionymi w załączniku A do niniejszej decyzji.
 2.
 W rozdziale 1 załącznika 1 (Maszyny) do wymienionej Umowy wprowadza się zmiany zgodnie z przepisami ustanowionymi w załączniku B do niniejszej decyzji. Zmiany te stają się skuteczne od dnia 29 grudnia 2009 r.
 3.
 Niniejszą decyzję sporządzoną w dwóch egzemplarzach podpisują przedstawiciele Komitetu, którzy są upoważnieni do działania w imieniu Stron. Niniejsza decyzja staje się skuteczna od daty złożenia ostatniego z wymienionych podpisów.
 Podpisano w Bernie dnia 21 grudnia 2009 r.
 W imieniu Konfederacji Szwajcarskiej
 Heinz HERTIG
 Podpisano w Brukseli dnia 18 grudnia 2009 r.
 W imieniu Unii Europejskiej
 Fernando PERREAU DE PINNINCK
 (1) Dyrektywa 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie maszyn, zmieniająca dyrektywę 95/16/WE (Dz.U. L 157 z 9.6.2006, s. 24).
 ZAŁĄCZNIK A
 Do załącznika 1 (Sektory produktów) dodaje się rozdział 17 dotyczący dźwigów w brzmieniu:
 „ROZDZIAŁ 17
 DŹWIGI
 SEKCJA I
 Przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne
 Przepisy objęte art. 1 ust. 2
 Unia Europejska
 1.
 Dyrektywa 95/16/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 czerwca 1995 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących dźwigów (Dz.U. L 213 z 7.9.1995, s. 1).
 Szwajcaria
 100.
 Ustawa federalna z dnia 19 marca 1976 r. w sprawie bezpieczeństwa instalacji i wyposażenia technicznego (RO 1977 2370), ostatnio zmieniona w dniu 17 czerwca 2005 r. (RO 2006 2197).
 101.
 Rozporządzenie z dnia 23 czerwca 1999 r. w sprawie bezpieczeństwa dźwigów (RO 1999 1875), ostatnio zmienione w dniu 2 kwietnia 2008 r. (RO 2008 1785).
 SEKCJA II
 Organy oceny zgodności
 Komitet ustanowiony na mocy art. 10 niniejszej Umowy opracowuje i uaktualnia, zgodnie z procedurą określoną w art. 11 Umowy, wykaz organów oceny zgodności.
 SEKCJA III
 Organy wyznaczające
 Komitet ustanowiony na mocy art. 10 niniejszej Umowy opracowuje i uaktualnia wykaz organów wyznaczających wskazanych przez Strony.
 SEKCJA IV
 Zasady szczególne dotyczące wyznaczania organów oceny zgodności
 Przy wyznaczaniu organów oceny zgodności organy wyznaczające stosują się do ogólnych zasad zawartych w załączniku 2 do niniejszej Umowy oraz do kryteriów oceny określonych w załączniku VII do dyrektywy 95/16/WE.
 SEKCJA V
 Postanowienia uzupełniające
 1. Wymiana informacji
 Zgodnie z art. 8 ust. 3 dyrektywy 95/16/WE Komisja Europejska, organy wymienione w sekcji III i organy oceny zgodności uznane na podstawie niniejszej Umowy mogą na wniosek uzyskać od instalatora kopię deklaracji zgodności i sprawozdania z testów przeprowadzonych podczas kontroli końcowej.
 Zgodnie z punktami A 5 i B 5 załącznika V do dyrektywy 95/16/WE wymienione podmioty mogą uzyskać od organu oceny zgodności, który wydał świadectwo badania typu, kopię tego świadectwa oraz, na uzasadniony wniosek, kopię dokumentacji technicznej i sprawozdania z przeprowadzonych badań, obliczeń i prób.
 Zgodnie z punktami A 7 i B 7 załącznika V do dyrektywy 95/16/WE organy oceny zgodności, które wydały świadectwa badania typu, muszą przekazywać państwom członkowskim, Szwajcarii i innym organom oceny zgodności istotne informacje dotyczące wydanych lub cofniętych świadectw badania typu.
 Zgodnie z punktem 6 załączników VIII, IX, XII, XIII i XIV do dyrektywy 95/16/WE organy oceny zgodności uznane na podstawie niniejszej Umowy muszą przekazywać innym organom oceny zgodności istotne informacje dotyczące wydanych i cofniętych zatwierdzeń systemów zapewnienia jakości.
 W przypadkach, o których mowa w art. 8 ust. 2 ppkt (i), (ii) i (iii) dyrektywy 95/16/WE, osoba odpowiedzialna za projekt dźwigu dostarcza osobie odpowiedzialnej za wykonanie, montaż i testy dźwigu wszystkie konieczne dokumenty i informacje, aby ta ostatnia mogła działać całkowicie bezpiecznie.
 2. Dokumentacja techniczna
 W przypadku producenta elementu bezpieczeństwa, upoważnionego przedstawiciela producenta elementu bezpieczeństwa w Unii lub w Szwajcarii lub. gdy żaden z nich nie jest obecny, osoby odpowiedzialnej za wprowadzenie elementów bezpieczeństwa do obrotu, wystarczy przechowywanie w dokumentacji technicznej, przez co najmniej dziesięć lat od daty wyprodukowania ostatniego elementu bezpieczeństwa, kopii deklaracji zgodności i dodatków do niej (w stosownych przypadkach), wymaganych przez organy krajowe do celów kontroli do dyspozycji tych organów na terytorium jednej ze Stron.
 W przypadku instalatora dźwigu wystarczy przechowywanie w dokumentacji technicznej, przez co najmniej dziesięć lat od daty wprowadzenia dźwigu do obrotu, kopii deklaracji zgodności i dodatków do niej oraz, w razie potrzeby, świadectwa kontroli końcowej.
 Jeśli instalator nie prowadzi działalności gospodarczej na terytorium Unii ani Szwajcarii, powyższy obowiązek dotyczy odpowiedniej jednostki notyfikowanej.
 Niniejszym Strony zobowiązują się do przesyłania wszystkich właściwych dokumentów technicznych na wniosek organów drugiej Strony.
 3. Nadzór rynku
 Strony powiadamiają się wzajemnie o ustanowionych na swoich terytoriach organach odpowiedzialnych za realizację zadań w zakresie nadzoru, związanych z wdrażaniem ich przepisów określonych w sekcji I.
 Strony powiadamiają się wzajemnie o działaniach w zakresie nadzoru rynku w ramach organów wyznaczonych do tego celu.”.
 ZAŁĄCZNIK B
 Z mocą od dnia 29 grudnia 2009 r., gdy stanie się skuteczna nowa dyrektywa w sprawie maszyn, rozdział 1 załącznika 1 (Maszyny) otrzymuje brzmienie:
 „ROZDZIAŁ 1
 MASZYNY
 SEKCJA I
 Przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne
 Przepisy objęte art. 1 ust. 2
 Unia Europejska
 1.
 Dyrektywa 2006/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie maszyn, zmieniająca dyrektywę 95/16/WE (Dz.U. L 157 z 9.6.2006, s. 24).
 Szwajcaria
 100.
 Ustawa federalna z dnia 19 marca 1976 r. w sprawie bezpieczeństwa instalacji i wyposażenia technicznego (RO 1977 2370), ostatnio zmieniona dnia 17 czerwca 2005 r. (RO 2006 2197).
 101.
 Rozporządzenie z dnia 12 czerwca 1995 r. w sprawie bezpieczeństwa instalacji i wyposażenia technicznego (RO 1995 2770), ostatnio zmienione dnia 2 kwietnia 2008 r. (RO 2008 1785).
 102.
 Rozporządzenie z dnia 2 kwietnia 2008 r. w sprawie bezpieczeństwa maszyn (RO 2008 1785).
 SEKCJA II
 Organy oceny zgodności
 Komitet ustanowiony na mocy art. 10 niniejszej Umowy opracowuje i uaktualnia, zgodnie z procedurą określoną w art. 11 Umowy, wykaz organów oceny zgodności.
 SEKCJA III
 Organy wyznaczające
 Komitet ustanowiony na mocy art. 10 niniejszej Umowy opracowuje i uaktualnia wykaz organów wyznaczających wskazanych przez Strony.
 SEKCJA IV
 Zasady szczególne dotyczące wyznaczania organów oceny zgodności
 Przy wyznaczaniu organów oceny zgodności organy wyznaczające stosują się do zasad ogólnych zawartych w załączniku 2 do niniejszej Umowy oraz do kryteriów oceny ustalonych w załączniku XI do dyrektywy 2006/42/WE.
 SEKCJA V
 Postanowienia uzupełniające
 1. Maszyny używane
 Przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne wymienione w sekcji I nie mają zastosowania do maszyn używanych.
 Zasada zawarta w art. 1 ust. 2 niniejszej Umowy ma jednak zastosowanie do maszyn wprowadzonych zgodnie z prawem do obrotu lub do użytku na terytorium jednej ze Stron i wywiezionych jako maszyny używane na rynek drugiej Strony.
 W dalszym ciągu zastosowanie mają inne postanowienia odnoszące się do maszyn używanych, np. te dotyczące bezpieczeństwa w miejscu pracy obowiązujące w państwie przywozu.
 2. Wymiana informacji
 Zgodnie z art. 9 niniejszej Umowy Strony wymieniają informacje niezbędne dla zapewnienia właściwego wykonania przepisów niniejszego rozdziału.
 Niniejszym Strony zobowiązują się do przesyłania wszystkich właściwych dokumentów technicznych na wniosek organów drugiej Strony.
 3. Osoba wymieniona w deklaracji zgodności dla maszyn, upoważniona do przygotowania dokumentacji technicznej
 Deklaracja zgodności dla maszyn musi zawierać nazwisko i adres osoby upoważnionej do przygotowania dokumentacji technicznej; osoba ta musi mieć miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium odpowiedniej Strony.
 Strony wzajemnie uznają tę osobę. Producent, jego upoważniony przedstawiciel lub, gdy żaden z nich nie jest obecny, osoba odpowiedzialna za wprowadzenie produktów do obrotu na terytorium jednej ze Stron, nie są zobowiązani do wyznaczenia na terytorium drugiej Strony osoby odpowiedzialnej za przygotowanie dokumentacji technicznej.”.


text:
Fotonas (gr. φως, phōs – šviesa) – elektromagnetinio lauko kvantas (elektromagnetinės sąveikos nešiklis), viena iš elementariųjų dalelių. Jis neturi elektros krūvio, rimties masės ir egzistuoja tik judėdamas šviesos greičiu.
 Jis yra bozonas su sukiniu lygiu 1. Žymimas simboliu γ.
 Kadangi fotonas yra judanti dalelė, tai jam taip pat priskiriama energija bei judesio kiekis , kur yra Planko konstanta, o – elektromagnetinės bangos dažnis. Jei elektromagnetinė banga sklinda ne vakuumu, o medžiaga, tai fotonai yra sugeriami, o jų energija bei judesio kiekis perduodami medžiagai. Priešingo proceso atveju, kai medžiaga išspinduliuoja fotoną, energija bei judesio kiekis iš medžiagos perduodami fotonui.
 Kvantinėje elektrodinamikoje sąveiką tarp dviejų dalelių, turinčių elektrinį krūvį, perduoda virtualūs fotonai. Sąveika vyksta vienai dalelei išspinduliuojant virtualų fotoną, kuris yra sugeriamas antrosios dalelės. Kuo didesnis elektrinis krūvis, tuo intensyviau išspinduliuojami fotonai. Dalelei išspinduliuojant arba sugeriant virtualų fotoną negalioja energijos bei judesio kiekio tvermės dėsniai, todėl ir sakoma, kad fotonas yra virtualus, o ne realus.
 Pagrindinės fizikos sąvokos
 Bozonai
 Optika
 Elektromagnetizmas


type: legislation

text:
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 2.8.2019.
 COM(2019) 362 final
 2019/0165(NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o potpisivanju i privremenoj primjeni, u ime Europske unije, Protokola uz Euromediteranski privremeni sporazum o pridruživanju u području trgovine i suradnje između Europske zajednice, s jedne strane, i Palestinske oslobodilačke organizacije (PLO) za dobrobit Palestinske samouprave na Zapadnoj obali i u pojasu Gaze, s druge strane, o Okvirnom sporazumu između Europske unije i Palestinske samouprave na Zapadnoj obali i u pojasu Gaze o općim načelima njezina sudjelovanja u programima Unije
 OBRAZLOŽENJE
 1.KONTEKST PRIJEDLOGA
 U okviru Europske politike susjedstva (EPS), postupno otvaranje određenih programa i agencija Europske unije za sudjelovanje partnerskih zemalja EPS-a jedna je od brojnih mjera za promicanje reformi, modernizacije i tranzicije u susjedstvu Europske unije. Europska komisija je to opširnije iznijela u Komunikaciji iz prosinca 2006. o općem pristupu kojim se partnerskim zemljama Europske politike susjedstva omogućuje sudjelovanje u agencijama i programima Zajednice
 1
 .
 Vijeće je u svojim zaključcima od 5. ožujka 2007. podržalo taj pristup
 2
 .
 Nastavno na tu komunikaciju i zaključke od 5. ožujka 2007., Vijeće je 18. lipnja 2007. Komisiji izdalo smjernice za pregovore s Alžirom, Armenijom, Azerbajdžanom, Egiptom, Gruzijom, Izraelom, Jordanom, Libanonom, Moldovom, Marokom, Palestinskom samoupravom, Tunisom i Ukrajinom o okvirnim sporazumima o općim načelima njihova sudjelovanja u programima Zajednice
 3
 .
 Europsko vijeće je u lipnju 2007.
 4
 ponovno potvrdilo iznimnu važnost EPS-a i podržalo Izvješće Predsjedništva o napretku
 5
 koje je podneseno na sastanku Vijeća 18. i 19. lipnja 2007., kao i s tim povezane zaključke Vijeća
 6
 . U tom se izvješću podsjeća na smjernice Vijeća za pregovore o odgovarajućim dodatnim protokolima.
 Zajedničkom komunikacijom Komisije i Visokog predstavnika Unije za vanjske poslove i sigurnosnu politiku o novom odgovoru na promjene u susjedstvu
 7
 , koje je Vijeće podržalo u zaključcima od 20. lipnja 2011., dodatno je naglašeno da Europska unija namjerava olakšati sudjelovanje partnerskih zemalja u programima EU-a.
 Slični protokoli dosad su potpisani s Alžirom
 8
 , Armenijom
 9
 , Azerbajdžanom
 10
 , Gruzijom
 11
 , Izraelom
 12
 , Jordanom
 13
 , Libanonom
 14
 , Moldovom
 15
 , Marokom
 16
 , Tunisom
 17
 i Ukrajinom
 18
 , a u tijeku je rasprava o Protokolu s Egiptom. U okviru Zajedničkog odbora EU-a i Palestinske samouprave, Palestinska samouprava je u rujnu 2018. izrazila interes za potpisivanje Protokola uz Okvirni sporazum za moguće punopravno sudjelovanje u nizu odabranih programa EU-a.
 Cilj je Protokola utvrditi financijska i tehnička pravila koja Palestinskoj samoupravi omogućuju sudjelovanje u određenim programima EU-a. Horizontalnim okvirom uspostavljenim Protokolom utvrđuju se načela gospodarske, financijske i tehničke suradnje te se Palestinskoj samoupravi omogućuje primanje pomoći, osobito financijske pomoći, koju Europska unija pruža u skladu s programima. Taj se okvir primjenjuje samo na one programe za koje je u relevantnim osnivačkim pravnim aktima predviđena mogućnost sudjelovanja Palestinske samouprave. Potpisivanje i privremena primjena Protokola stoga ne podrazumijeva izvršavanje ovlasti na temelju raznih sektorskih politika, koje se izvršavaju pri uspostavi programa.
 2.PRAVNI OKVIR
 Euromediteranski privremeni sporazum o pridruživanju u području trgovine i suradnje između Europske zajednice, s jedne strane, i Palestinske oslobodilačke organizacije (PLO) za dobrobit Palestinske samouprave na Zapadnoj obali i u pojasu Gaze, s druge strane, potpisan 24. veljače 1997., stupio je na snagu 1. srpnja 1997.
 Europsko vijeće je 17. i 18. lipnja 2004. pozdravilo prijedloge Komisije za EPS i podržalo zaključke Vijeća od 14. lipnja 2004.
 Vijeće je 5. ožujka 2007. izrazilo potporu općem i globalnom pristupu opisanom u Komunikaciji Komisije od 4. prosinca 2006. kako bi omogućilo partnerima EPS-a da sudjeluju u agencijama i programima Zajednice na temelju svojih zasluga i kad za to postoji pravna osnova.
 Nastavno na tu komunikaciju i zaključke od 5. ožujka 2007., Vijeće je 18. lipnja 2007. Komisiji izdalo smjernice za pregovore sa zemljama EPS-a o okvirnim sporazumima o općim načelima njihova sudjelovanja u programima Zajednice
 19
 .
 Materijalnopravna osnova za potpisivanje Protokola je članak 209. Ugovora o funkcioniranju Europske unije (UFEU). Postupovna pravna osnova je članak 218. stavci 5. i 7. UFEU-a.
 Protokol će biti potpisan s Palestinskom samoupravom na Zapadnoj obali i u pojasu Gaze, partnerom EU-a za provedbu Privremenog sporazuma o pridruživanju
 20
 .
 3.REZULTATI EX POST EVALUACIJA, SAVJETOVANJA S DIONICIMA I PROCJENE UČINAKA
 Nije primjenjivo.
 4.UTJECAJ NA PRORAČUN
 Palestinska samouprava daje financijski doprinos u opći proračun Europske unije u skladu s konkretnim programima u kojima Palestinska samouprava sudjeluje.
 Posebni uvjeti sudjelovanja Palestinske samouprave u svakom programu, a posebno financijski doprinos koji je potrebno platiti, određuju se u Memorandumu o razumijevanju između Komisije i nadležnih tijela Palestinske samouprave na temelju kriterija utvrđenih predmetnim programima.
 U svakom memorandumu o razumijevanju sklopljenom u skladu s člankom 5. Protokola navodi se, u skladu s Uredbom (EU, Euratom) 2018/1046 Europskog parlamenta i Vijeća od 18. srpnja 2018. o financijskim pravilima koja se primjenjuju na opći proračun Unije, o izmjeni uredaba (EU) br. 1296/2013, (EU) br. 1301/2013, (EU) br. 1303/2013, (EU) br. 1304/2013, (EU) br. 1309/2013, (EU) br. 1316/2013, (EU) br. 223/2014, (EU) br. 283/2014 i Odluke br. 541/2014/EU te o stavljanju izvan snage Uredbe (EU, Euratom) br. 966/2012, da financijsku kontrolu, revizije ili druge provjere, uključujući administrativne istrage, provodi Komisija, Europski ured za borbu protiv prijevara i Revizorski sud ili se one provode pod njihovom nadležnošću.
 Donose se detaljne odredbe o financijskoj kontroli i reviziji, upravnim mjerama, kaznama i povratu na temelju kojih se Komisiji, Europskom uredu za borbu protiv prijevara i Revizorskom sudu mogu dodijeliti ovlasti istovjetne onima koje imaju u odnosu na korisnike ili ugovaratelje s poslovnim nastanom u Uniji.
 5.OSTALI DIJELOVI
 Najkasnije tri godine nakon stupanja na snagu ovog Protokola i svake treće godine nakon toga, stranke mogu preispitati provedbu ovog Protokola na temelju stvarnog sudjelovanja Palestinske samouprave u programima Unije.
 Posebni uvjeti sudjelovanja Palestinske samouprave u svakom programu, a posebno postupci izvješćivanja i evaluacije, određuju se u Memorandumu o razumijevanju između Komisije i nadležnih tijela Palestinske samouprave na temelju kriterija utvrđenih predmetnim programima.
 2019/0165 (NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o potpisivanju i privremenoj primjeni, u ime Europske unije, Protokola uz Euromediteranski privremeni sporazum o pridruživanju u području trgovine i suradnje između Europske zajednice, s jedne strane, i Palestinske oslobodilačke organizacije (PLO) za dobrobit Palestinske samouprave na Zapadnoj obali i u pojasu Gaze, s druge strane, o Okvirnom sporazumu između Europske unije i Palestinske samouprave na Zapadnoj obali i u pojasu Gaze o općim načelima njezina sudjelovanja u programima Unije
 VIJEĆE EUROPSKE UNIJE,
 uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije, a posebno njegov članak 209. u vezi s člankom 218. stavcima 5. i 7.,
 uzimajući u obzir prijedlog Europske komisije,
 budući da:
 (1)Vijeće je 18. lipnja 2007. ovlastilo Komisiju da pregovara o Protokolu uz Euromediteranski privremeni sporazum o pridruživanju u području trgovine i suradnje između Europske zajednice, s jedne strane, i Palestinske oslobodilačke organizacije (PLO) za dobrobit Palestinske samouprave na Zapadnoj obali i u pojasu Gaze, s druge strane, o Okvirnom sporazumu između Europske unije i Palestinske samouprave na Zapadnoj obali i u pojasu Gaze o općim načelima njezina sudjelovanja u programima Unije („Protokol”).
 (2)Pregovori su završeni.
 (3)Cilj je Protokola utvrditi financijska i tehnička pravila koja Palestinskoj samoupravi omogućuju sudjelovanje u određenim programima EU-a. Horizontalnim okvirom uspostavljenim Protokolom utvrđuju se načela mjera gospodarske, financijske i tehničke suradnje te se Palestinskoj samoupravi omogućuje primanje pomoći, osobito financijske pomoći, koju Europska unija pruža u skladu s programima. Taj se okvir primjenjuje samo na one programe za koje je u relevantnim osnivačkim pravnim aktima predviđena mogućnost sudjelovanja Palestinske samouprave. Potpisivanje i privremena primjena Protokola stoga ne podrazumijeva izvršavanje ovlasti na temelju raznih sektorskih politika, koje se izvršavaju pri uspostavi programa.
 (4)Protokol bi trebalo potpisati u ime Europske unije te bi ga trebalo privremeno primjenjivati do završetka postupaka potrebnih za njegovo sklapanje,
 DONIJELO JE OVU ODLUKU:
 Članak 1.
 Odobrava se potpisivanje, u ime Unije, Protokola uz Euromediteranski privremeni sporazum o pridruživanju u području trgovine i suradnje između Europske zajednice, s jedne strane, i Palestinske oslobodilačke organizacije (PLO) za dobrobit Palestinske samouprave na Zapadnoj obali i u pojasu Gaze, s druge strane, o Okvirnom sporazumu između Europske unije i Palestinske samouprave na Zapadnoj obali i u pojasu Gaze o općim načelima njezina sudjelovanja u programima Unije, podložno sklapanju Protokola.
 Tekst Protokola priložen je ovoj Odluci.
 Članak 2.
 Glavno tajništvo Vijeća za osobe koje odredi pregovarač Protokola izdaje punomoć za potpisivanje Protokola, podložno njegovu sklapanju.
 Članak 3.
 Protokol se privremeno primjenjuje u skladu s njegovim člankom 10. od datuma njegova potpisivanja do završetka postupaka potrebnih za njegovo sklapanje.
 Datum potpisivanja Protokola bit će objavljen u Službenom listu Europske unije.
 Članak 4.
 Komisija je ovlaštena odrediti, u ime Unije, posebne uvjete za sudjelovanje Palestinske samouprave u bilo kojem programu, uključujući financijski doprinos koji je potrebno platiti. Komisija obavješćuje odgovarajuću radnu skupinu Vijeća.
 Članak 5.
 Ova Odluka stupa na snagu na dan donošenja.
 Sastavljeno u Bruxellesu,
 Za Vijeće
 Predsjednik
 (1)
 COM(2006) 724 final od 4. prosinca 2006.
 (2)
 Zaključci Vijeća za opće poslove i vanjske odnose od 5. ožujka 2007.
 (3)
 Odluka Vijeća (dokument s ograničenim pristupom) kojom se Komisija ovlašćuje pregovarati o protokolima [...], dokument 10412/07.
 (4)
 Zaključci Predsjedništva – Bruxelles, 21. i 22. lipnja 2007., dokument 11177/07.
 (5)
 Izvješće Predsjedništva o ostvarenom napretku u jačanju Europske politike susjedstva, dokument 10874/07.
 (6)
 Zaključci Vijeća o jačanju Europske politike susjedstva, koje je donijelo Vijeće za opće poslove i vanjske odnose 18. lipnja 2007., dokument 11016/07.
 (7)
 COM(2011) 303 final od 25. svibnja 2011.
 (8)
 SL L 14/2 od 18. siječnja 2017.
 (9)
 SL L 174/1 od 13. lipnja 2014.
 (10)
 SL L 199/1 od 26. srpnja 2016.
 (11)
 SL L 165/16 od 4. lipnja 2014.
 (12)
 SL L 129/39 od 17. svibnja 2008.
 (13)
 SL L 89/6 od 25. ožujka 2014.
 (14)
 SL L 202/3 od 28. srpnja 2016.
 (15)
 SL L 131/1 od 18. svibnja 2011.
 (16)
 SL L 90/1 od 28. ožujka 2012.
 (17)
 SL L 297/1 od 13. studenoga 2015.
 (18)
 SL L 133/1 od 20. svibnja 2011.
 (19)
 Odluka Vijeća (dokument s ograničenim pristupom) kojom se Komisija ovlašćuje pregovarati o protokolima [...], dokument 10412/07.
 (20)
 Vidjeti i Akcijski plan potpisan s Palestinskom samoupravom u skladu s Odlukom Vijeća (EU) 2019/222 od 20. prosinca 2018.
 ---documentbreak---
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 2.8.2019.
 COM(2019) 362 final
 PRILOG
 Prijedlogu odluke Vijeća
 o potpisivanju i privremenoj primjeni, u ime Europske unije, Protokola uz Euromediteranski privremeni sporazum o pridruživanju u području trgovine i suradnje između Europske zajednice, s jedne strane, i Palestinske oslobodilačke organizacije (PLO) za dobrobit Palestinske samouprave na Zapadnoj obali i u pojasu Gaze, s druge strane, o Okvirnom sporazumu između Europske unije i Palestinske samouprave na Zapadnoj obali i u pojasu Gaze o općim načelima njezina sudjelovanja u programima Unije
 PRILOG
 Protokol
 uz Euromediteranski privremeni sporazum o pridruživanju
 u području trgovine i suradnje između Europske zajednice, s jedne strane,
 i Palestinske oslobodilačke organizacije (PLO) za dobrobit Palestinske samouprave na Zapadnoj obali i u pojasu Gaze, s druge strane,
 o Okvirnom sporazumu između Europske unije i Palestinske samouprave na Zapadnoj obali i u pojasu Gaze
 o općim načelima njezina sudjelovanja u programima Unije
 EUROPSKA UNIJA, dalje u tekstu „Unija”, s jedne strane,
 i
 Palestinska samouprava na Zapadnoj obali i u pojasu Gaze, dalje u tekstu „Palestinska samouprava”, s druge strane,
 dalje u tekstu „stranke”,
 budući da:
 1.Euromediteranski privremeni sporazum o pridruživanju u području trgovine i suradnje između Europske zajednice, s jedne strane, i Palestinske oslobodilačke organizacije (PLO) za dobrobit Palestinske samouprave na Zapadnoj obali i u pojasu Gaze, s druge strane, („Privremeni sporazum o pridruživanju”) potpisan 24. veljače 1997., stupio je na snagu 1. srpnja 1997.
 2.Europsko vijeće je 17. i 18. lipnja 2004. pozdravilo prijedloge Europske komisije za Europsku politiku susjedstva (EPS) i podržalo zaključke Vijeća od 14. lipnja 2004.
 3.Vijeće je u više navrata donosilo zaključke u prilog toj politici.
 4.Vijeće je 5. ožujka 2007. izrazilo potporu općem i globalnom pristupu opisanom u Komunikaciji Europske komisije od 4. prosinca 2006. kako bi omogućilo partnerima EPS-a da sudjeluju u agencijama i programima Zajednice na temelju svojih zasluga i kad za to postoji pravna osnova.
 5.Palestinska samouprava izrazila je želju za sudjelovanjem u više programa Unije.
 6.Posebne uvjete, posebno financijske doprinose te postupke izvješćivanja i evaluacije, u pogledu sudjelovanja Palestinske samouprave u svakom programu trebalo bi odrediti u Memorandumu o razumijevanju između Europske komisije i nadležnih tijela Palestinske samouprave,
 SPORAZUMJELE SU SE KAKO SLIJEDI:
 Članak 1.
 Palestinska samouprava smije sudjelovati u svim sadašnjim i budućim programima Unije koji su otvoreni za sudjelovanje Palestinske samouprave u skladu s odgovarajućim odredbama kojima se donose ti programi.
 Članak 2.
 Palestinska samouprava daje financijski doprinos u opći proračun Europske unije u skladu s konkretnim programima u kojima Palestinska samouprava sudjeluje.
 Članak 3.
 Predstavnici Palestinske samouprave smiju sudjelovati, u svojstvu promatrača i za pitanja koja se odnose na Palestinsku samoupravu, u upravljačkim odborima koji su nadležni za praćenje programa za koje Palestinska samouprava daje financijski doprinos.
 Članak 4.
 Projekti i inicijative koje predlažu sudionici iz Palestinske samouprave podliježu, koliko god je to moguće, jednakim uvjetima, pravilima i postupcima koji se za predmetne programe primjenjuju u državama članicama.
 Članak 5.
 Posebni uvjeti sudjelovanja Palestinske samouprave u svakom programu, a posebno financijski doprinos koji je potrebno platiti kao i postupci izvješćivanja i evaluacije, određuju se u Memorandumu o razumijevanju između Komisije i nadležnih tijela Palestinske samouprave na temelju kriterija utvrđenih predmetnim programima.
 Ako Palestinska samouprava podnese zahtjev za vanjsku pomoć Unije radi sudjelovanja u određenom programu Unije na temelju Uredbe (EZ) br. 232/2014 Europskog parlamenta i Vijeća od 11. ožujka 2014. o uspostavi Europskog instrumenta za susjedstvo ili bilo koje slične buduće uredbe kojom se predviđa vanjska pomoć Unije Palestinskoj samoupravi, uvjeti korištenja vanjske pomoći Unije Palestinskoj samoupravi određuju se u financijskom sporazumu, poštujući Uredbu (EZ) br. 232/2014.
 Članak 6.
 U svakom memorandumu o razumijevanju sklopljenom u skladu s člankom 5. navodi se, u skladu s Uredbom (EU, Euratom) 2018/1046 Europskog parlamenta i Vijeća od 18. srpnja 2018. o financijskim pravilima koja se primjenjuju na opći proračun Unije, o izmjeni uredaba (EU) br. 1296/2013, (EU) br. 1301/2013, (EU) br. 1303/2013, (EU) br. 1304/2013, (EU) br. 1309/2013, (EU) br. 1316/2013, (EU) br. 223/2014, (EU) br. 283/2014 i Odluke br. 541/2014/EU te o stavljanju izvan snage Uredbe (EU, Euratom) br. 966/2012, da financijsku kontrolu, revizije ili druge provjere, uključujući administrativne istrage, provodi Europska komisija, Europski ured za borbu protiv prijevara i Revizorski sud ili se one provode pod njihovom nadležnošću.
 Donose se detaljne odredbe o financijskoj kontroli i reviziji, administrativnim istragama, povratu, financijskim sankcijama i drugim administrativnim sankcijama na temelju kojih se Europskoj komisiji, Europskom uredu za borbu protiv prijevara i Revizorskom sudu dodjeljuju ovlasti istovjetne onima koje imaju u odnosu na korisnike ili ugovaratelje s poslovnim nastanom u Uniji.
 Članak 7.
 Ovaj Protokol primjenjuje se na razdoblje u kojem je Privremeni sporazum o pridruživanju na snazi.
 Ovaj Protokol potpisuju i odobravaju stranke u skladu sa svojim odgovarajućim postupcima.
 Svaka stranka može otkazati ovaj Protokol putem pisane obavijesti drugoj stranci. Ovaj Protokol prestaje važiti šest mjeseci od datuma takve obavijesti.
 Raskid ovog Protokola zbog otkaza bilo koje od stranaka ne utječe na provjere i kontrole koje se prema potrebi trebaju provesti u skladu s člancima 5. i 6.
 Članak 8.
 Najkasnije tri godine nakon stupanja na snagu ovog Protokola i svake treće godine nakon toga, stranke mogu preispitati provedbu ovog Protokola na temelju stvarnog sudjelovanja Palestinske samouprave u programima Unije.
 Članak 9.
 Ovaj se Protokol s jedne strane primjenjuje na državna područja na kojima se primjenjuje Ugovor o funkcioniranju Europske unije i pod uvjetima utvrđenima u tom ugovoru, a s druge strane na području Zapadne obale i pojasa Gaze.
 Članak 10.
 Ovaj Protokol stupa na snagu prvog dana mjeseca koji slijedi nakon datuma na koji stranke jedna drugu diplomatskim putem obavijeste o završetku svojih postupaka potrebnih za tu svrhu.
 Do njegova stupanja na snagu, stranke su suglasne privremeno primjenjivati ovaj Protokol od dana njegova potpisivanja, podložno njegovu kasnijem sklapanju.
 Članak 11.
 Ovaj Protokol čini sastavni dio Sporazuma.
 Članak 12.
 Ovaj je Protokol sastavljen u dva primjerka na bugarskom, češkom, danskom, engleskom, estonskom, finskom, francuskom, grčkom, hrvatskom, irskom, latvijskom, litavskom, mađarskom, malteškom, nizozemskom, njemačkom, poljskom, portugalskom, rumunjskom, slovačkom, slovenskom, španjolskom, švedskom, talijanskom i arapskom jeziku, pri čemu je svaki od tih tekstova jednako vjerodostojan.
 Sastavljeno u Bruxellesu dana...
 Za Europsku uniju
 Za Palestinsku samoupravu