type: other

text:
2006-01-26 16:01:32
 adomas ir ieva,svarbiausia,neprisidejo prie liuciferio maistininku,nors ir neatliko uzduoties iki galo.galu gale baikim apie ta,tariama,zmonijos nuopoli.kaip mylintis tevas zlugdys savo mylimus vaikus?jis juk mylintis,mylintis taip,kaip mes net nesugebam isivaizduoti.tai apie koki prakeikima,sunaikinima gali buti ir kalba?taip paprasta,o mes vis norim teva matyti budeliu.ar tik ne mazochizmas neima virsaus?baudziantis,sunaikinantis,atstumiantis nedorelius.isisamoninkit-jis mus myli netgi tada,kada mes net nepripazistam ji esant.jis laukia musu atsigrezimo i ji,jo meile.jis pats save apribojo,kad turetume laisva valia psirinkti.jo meiles virpesiai sklinda nuolat,nenutrukstamai.ir kuo daugiau mes atversime savo istroskusias meiles sielas,tuo labiau mes sugebesime atsigerti.jo meiles nebus nei per mazai,nei per daug.tevo meile beribe,kaip ir gailestingumas.ar tu,mielas zmogau,myledamas savo vaika didziule meile,ji atstumtum,kad ir koksai blogas jis bebutu?niekados,jei myletum.o visuotinio tevo meile dar daugiau ir neismatuojamai didesne mums,jo vaikams.tai kaip jis mus atstums,jei myli mus neismatuojamai?supraskit ta,jei ir neiseina atverti savo sirdis.juk suprasti nesunku,sunkiau itiketi ir gyventi jo meileje ir paciam myleti.bet mes stengtis turime.vardan saves,vardan kitu,vardan visu brolystes,vardan suvokimo to,kad esam dievo sunus ir dukros.kiek dar patiks saves gailinti,save plakti,atsiriboti nuo tokio tevo,kuris sako,kad jis cia,mumyse ir salia musu?..zinoma,lengviausia neigti,nes tada nereikes pazinti tos tiesos,kuri pasirodys per didele musu,bijanciu islysti is kokonu,supratimui.juk pazinti tiesa reikia daug pastangu.ir oi kaip mes patogiai jauciames savo pasaulelyje,retkarciais pasimelsdami baznycioje ar namuose.malda-labai gerai,jei ji nuosirdi,bet atsisakymas atverti savo sirdis rodo tik musu bailuma ir atkaklu nora vis buti nepilnaverciais.tai kas,kad dvasiniu butybiu akyse mes esam lygus ir ju mylimi,bet ka darome mes,kad tokiais butume istikruju?aciu uz demesi,iki malonaus
 2006-02-03 21:18:53
 " Nebuvo jokio "žmogaus nuopuolio." Žmogiškosios rasės istorija yra progresuojančios evoliucijos istorija, ir tas Adomo savęs padovanojimas pasaulio tautas labai smarkiai pagerino, palyginus su jų ankstesniąja biologine būsena. Dabar Urantijos labiausiai išsivystę palikuonys turi savyje paveldėjimo faktorių net iš keturių atskirų šaltinių: Andonitų, sangikų, noditų, ir Adomitų.
 Adomas neturėtų būti laikomas žmogiškosios rasės prakeikimo priežastimi. Nors jis iš tikrųjų ir neįvykdė dieviškojo plano, nors iš tikrųjų ir sulaužė savo sutartį su Dievybe, nors jis ir jo partnerė iš tikrųjų ir buvo pažeminti tvarinių statuse, nepaisant viso šito, jų indėlis į žmogiškosios rasės civilizacijos išvystymą Urantijoje iš tiesų yra didelis. "
 2006-02-03 11:04:05
 sausi,ar nepastebejai,kad jau ir pats retkarciais pacituoji urantijos knyga.truputi priarteji prie tam tikros ribos-na jau jau,tik vejo pustelejimas ir sausis isdris priimti..ka?nagi ta tikra tiesa.sausi,esi ant slenkscio,arti itikejimo,cia teisingai pastebejo algimantas.na zmoguti mano mielas,tu tikrai daug lenki mane ir kai kuriuos kitus savo dievo pazinimu,tik dar pats to nematai..sveikas pavydas,man reikia pasitempti.nejuokauju,maloniai nustebintas,praleidau tavo zengima.algimantas zino ir suvokia tikra tiesa,ja gyvena ir ja dalijasi su visais.bet retkarciais jis gali tau,sausi,atrodyti ir atrodo,matyt,melagis.na buk tu lankstesnis daugiau.lankstesnis ne ta blogaja prasme,lyg pamiselis,patikejes tik jam vienam pasirodanciu paciu dievu.buk lankstesnis i ta puse,kur klausa maloniai virpina didingi akordai.nebijok atsisukti ir visu veidu..nes ateisiu ir uzdesiu akinius,kad matytum.nepyk,pajuokavau..algimantas ne melagis,bet ir ne guru ar kokios nors sektos lyderis,neleidziantis rinktis.jis zino tiesa placiaja prasme,kuria ir perduoda tiesiog is tevo,per savo minties derintoja gauta.taip,tu teisus-vadinkim daiktus tikrais vardais..kazin,ar dabartinis"terapeuto"pareigu pavadinimas butu suprantamas senoveje,kuriantis zyniu kastoms..tas pats"setonas"kazkada buvo ir didingas vardas,liuciferis,kaligastija,daligastija-kele susizavejima..ka noriu pasakyti?tik tiek,kad tiesa atsiskleidzia vis platesniu aspektu.tu,mielas sausi,vis dar bijai.nedrasinsiu taves,nes pats toks tapsi.gal greitai,gal ne.gal tik amzinybeje.atrodytu,koks skirtumas kada.atrodytu,bet taip nera.galima valgyti ir jau vakarui atejus,bet kodel to laukti,jei papietaves ir igaves nauju jegu,gali dar daug nuveikti.ar ne?a,vos nepamirsau-as nepykstu,tikrai.paprasciausiai,matau tave nuosirdziai tikinti tuo,ka kalbi.tavo tiesos nera visai klaidingos.jos tik nepilnos.cia jau tu nepyk,tik konstatuoju.beje,biblija stovi garbingoj vietoj,visiems matomoj.buvau pradejes ja skaityti,tada tikejau tuo,ka skaitau.bet atvirai pasakysiu-nesupratau taip aiskiai,kaip urantijos knygos.ir algimantas sako tiesa-skaityti reikia dar ir dar karta,nes visada atsiskleis neatrastos tiesos.ir tikekimes,dar siame zemiskame gyvenime tu jas pradesi skleisti.as to labai tikiuosi ir is saves..na va,vel teisybe pasakiau,nes viduje virptelejo..iki malonaus
 2006-02-01 21:34:31
 Mielieji, Sausio samprata man leido pažvelgti truputį giliau ir į kitus, skaitančius mūsų Forumą. Ir aš priėjau minties, kad taip, kaip trumparegiškai mąsto ir skaito Sausis, taip tikriausiai ir mąsti ir skaito ne vienas. Dėl to noriu jums padėti perskaityti Sausio atsakyme pateiktas dvi citatas. Perskaityti ne vien tik kaip jos parašytos, bet ir kokią gelmę jos savyje talpina. Tik tada jūs galėsite giliau suvokti ir kas yra Tėvas, kas yra evoliucija, kas yra tiesa, kas yra melas.
 Pirmoji citata: "Aš sukūriau EVOLIUCIJĄ, bet evoliucija Manęs NEPRANOKSTA. JI yra MANYJE. ir jūs tapsite tobuli, net ir tokie tobuli, koks esu tobulas Aš, ir tapsite tokie tobuli MANYJE." (iš Minties Derintojo man perteikto mokymo apie evoliuciją)
 Vien tik ši vienintelė citato rodo, kad Tėvas yra platesnis už bet kokį vystymąsi, nes vis tiek į Jį sutelpa visa EVOLIUCIJA, VISAS IR BET KOKS VYSTYMASIS. Tai reiškia, kad Tėvo pranokti negali NIEKAS, NET IR VISŲ EGZISTUOJANČIŲ IR EGZISTUSIANČIŲ TVARINIŲ KOKIO BEBŪTŲ JIE IŠSIVYSTYMO VISA VISUMA. iR KADANGI tĖVAS SUKŪRĖ EVOLIUCIJĄ, TAI JIS IR YRA JOS ŠALTINIS. O evoliucija yra ŠALTINIO pasireiškimas procese, bet ne pats ŠALTINIS. Ir mūsų, kiekvieno tobulėjimas, t.y. didesnis tikrovės supratimas, Tėvo didesnis patyrimas savo asmeniniame gyvenime veda į vis didesnį PANAŠĖJIMĄ Į TĖVĄ. Ir mūsų prisikėlimas po mirties, yra dar didesnis žingsnis į mūsų aukštesnį išsivystymą. Ir kada, galų gale, po milijardų milijardus metų mūsų vystymosi, kada vis daugiau ir daugiau pažinsime Tėvo kūriniją, išmoksime, kaip bedradarbiauti su įvairiausiais Jo Sūnumis, kada vis geriau žinosime ne tik kaip kūrinijoje veikia Tėvas, bet kaip ir mes turime veikti kaip Jo kylantieji sūnūs, iš pradžių sielos pavidalu, o vėliau amžinosios dvasios pavidalu, mes, kiekvienas asmeniškai, stovėsime Tėvo akivaizdoje Rojuje, visos kūrinijos geografiniame centre ir Tėvo gyvenamojojej buveinėje, kurioje miriadai kitų Tėvo sūnų irgi veikia Tėvo ir kūrinijos labui, tada mes būsime ištobulinti kaip ribiniai tvatiniai, t.y. kaip tokie tvariniai, kurie turi savo pradžią, bet pabaigos gali neturėti, nes savo valią yra sulieję su Tėvo valia. Tokiu būdu mes būsime ištobulinti tik tvarinio ribinime lygyje taip, kaip tobulas yra Tėvas dieviškajame lygyje. Ir vis tiek mes lisime Tėvo viduje. Mes nepranoksime Tėvo dieviškojo lygio. Mes negalėsime NIEKADA Tėvo lygio pranokti, nes kokį Jo pažinimą, vis tobulesnį PATYRIMĄ BEPASIEKSIME PER VISĄ AMŽINYBĘ, JIS VIS TIEK MUMS, KIEKVIENAM IR VISIEMS, ATSISKLEIS NAUJU IR NAUJU LYGIU. Ir visą amžinybę, vykdydami Jo valią iš meilės JAM mes liksime JAME. Nes JAME yra VISA KŪRINIJA, KURI VISĄ LAIKĄ PLAČIASI. IR JOS ŠALTINIU VISĄ LAIKĄ IŠLIEKA TĖVAS - PIRMASIS ŠALTINIS IR CENTRAS. Ir raižydami visą kosmosą greitesniu negu šviesos greičiu, mes niekada NEIŠSIVERŠIME UŽ TĖVO RIBŲ.
 Dėl to, kad ir kokia bebūtų ištobulinta kūrinijos visa sankaupinė evoliucija, ji niekada negali sustoti ir vystosi toliau ir toliau, bet visada išlikdama Tėvo viduje, nes Tėvas savyje, kaip Pirmasis Šaltinis ir Centras talpina ir visos būsimos per visą amžinybę evoliucijos POTENCIALĄ. IR ENERGIJĄ - TIEK MATERIALIĄ, PER ROJŲ, TIEK DVASINĘ, PER AMŽINĄJĮ SŪNŲ, TIEK INTELEKTUALIĄ, PER BEGALINĘ DVASIĄ, TIEK MEILĖS IŠ SAVĘS PATIES PER ASMENYBĖS DOVANĄ KIEKVIENAM IŠ MŪSŲ.
 Antroji citata yra paprastesnė, ji kalba apie tiesos ir melo motyvą.
 "Naujų paveikslų sukūrimas iš senų faktų, tėvų gyvenimo patvirtinimas iš naujo palikuonių gyvenime - štai yra skoningas tiesos triumfas. Plauko šešėlis, sąmoningai pasuktas turint neteisingą tikslą, menkiausias suktelėjimas ar iškreipimas to, kas yra principas - visa tai sudaro melą."
 Tiesa yra GYVA, IR VISĄ LAIKĄ VIS DAUGIAU IR DAUGIAU ATSISKLEIDŽIANTI MUMS, KADA JĄ VIS GILIAU PAŽĮSTAME.
 Kaip gi mes kuriame naujus paveikslus iš senų faktų. Štai nebuvo Urantijos Knygos apreiškimo, ir mes nežinojome, koks gi buvo Jėzus, kaip jis gyveno, kaip mokinosi sinagogos mokykloje, kaip bendravo su savo tėvais, savo bendraamžiais, mokytojais, kaimynais, Nazareto gyventojais, kaip elgėsi, kada į jį kreipėsi su prašymu prisijungti prie nacionalistų patriotų judėjimo, kaip bendravo su Tėvu danguje, kaip diskutavo su savo tėvu Juopzapu, kaip maitino didžiulę dešimties asmenų šeimą, kada žuvo jo tėvas Juozapas, kaip bendravo su mažais vaikais, kaip dėmesingas buvo praeiviams, net ir giliausius mokymus pateikdamas apaštalams ar mokiniams, kaip ėmėsi atstatyti moters sumenkintą vaidmenį, kad net sukūrė moterų evangelininkių korpusą, kaip ir ko mokė apaštalus ir minias, ir kodėl jo mokymo niekas taip ir nesuprato. Net iki šiol. Ir be didesnio apreiškimo, perteikto Urantijos Knygoje, mes ir negalėtume sukurti naujų paveikslų iš senų faktų, iš Jėzaus atėjimo į mūsų planetą ir gyvenimo ir mokymo joje. Mes negalėtume pažinti tokio Jėzaus, koks jis buvo iš tikrųjų. Ir jeigu toji tiesa yra tikra, tai ji ir yra įprasminama kitų kartų palikuonių.
 Jėzaus gyvenimas bus perduodamas vaikams iš kartos į kartą. Ir, su laiku, Naujojo Testamento "tiesas" užmirš, kadangi jos nejaudins tiek, kiek jaudina Jėzaus GYVAS gyvenimas pateiktas Urantijos Knygos dieviškajame apreiškime.
 O išlieka tik tai, kas GYVA IR KO NEREIKIA PIRŠTI PER PRIEVARTĄ. KAS GYVA IMA ATSILIEPTI GYVOJE, DVASINE PRASME, KIEKVIENO ŠIRDYJE.
 Ir mes kursime visiškai kitokias tradicijas. GYVAS SU GYVUOJU JĖZUMI, ATRADĘ GYVĄJĮ TĖVĄ SAVO VIDUJE.
 Štai šitoji GYVA IR GALŲ GALE IŠLAISVINTA IŠ DOGMŲ IR RITUALŲ KALĖJIMO TIESA BUS PERDUODAMA IŠ KARTOS Į KARTĄ. Ir ji bus perduodama ne dėl to, kad taip reikia, taip darė kitos kartos, taip darė tėvai, bet kad tos gyvos tiesos pasireiškimai širdyje veiks per Tėvo dvasią, Minties Derintoją, per Jėzaus dvasią, Tiesos Dvasią, per Jėzaus partnerės Visatos Motinos Dvasios dvasią, Šventąją Dvasią, per daugybę angelų kategorijų, per Tarpine Būtybes. Ir žmonės vis vis labiau ir labiau patirti Tėvą savyje ir kituose žmonėse. Ir nebeliks jokios apgaulės, jokio melo. Liks tik tyra Tėvo auganti Meilė ir vis gyvybingesnė Tiesa. Nes niekas dėl atrastos Tėvo meilės savo viduje ir minties nebeturės, kad galėtų ką nors sąmonigai net menkiausiu laipsniu kam nors tiesą kryptelėti sau naudinga linkme. Taip melas per atrastą Tėvo meilę pasitrauks iš mūsų gyvenimo.
 Jeigu nenori meluoti, atrask Tėvą savyje, ir melavimas kaip rūkas išgaruos.
 Dėl to visa tai, ką mes sąmoningai, o tai reiškia, kad apgalvoję, nors menkiausiu laipsniu iškreipiame tą, kas sudaro žmogaus nuoširdų siekį pažinti TIESĄ, gyventi MEILE, tarnauti TĖVUI, TARNAUJANT SIELOS BROLIAMS IR SESERIMS, TAI JAU IR BUS MŪSŲ MELAS. Tai bus NUODĖMĖ.
 Jeigu, ką nors iškreipsime ar suktelsime, net ir dideliu laipsniu, bet ne sąmoningai, o iš nežinojimo, tai nebus melas. Tai bus tik mūsų suklydimas. Tai bus blogis, bet NE NUODĖMĖ.
 Dėl to taip svarbu visada išsiaiškinti savo giluminius elgesio motyvus, kad atskirtumėte, kada melauojame, o kada tik klystate.
 Štai šitos dvi citatos talpina tiek gelmės, kurios neįmanoma išsakyti trumpu paaiškinimu. Dėl to skaitykite Urantijos Knygą. Pirmą kartą skaitydami, matysite, kad daug ko nesuprantate net ir to, ką skaitote. Antrą kartą imsite daugiau suprasti. Tai jau ir bus jūsų ASMENINĖ IR VISOS KŪRINJOS PER JUS KAIP ASMENĮ EVOLIUCIJA. Skaitydami trečią kartą, pamatysite, kad daug dalykų skaitote kaip pirmą kartą ir sau dievagositės, kad šito tikrai nebuvo parašyta, kada skaitėte anuos du kartus. Ketivrtą kartą skaitydami dar daugiau surasite tarsi neskaitytų vietų. SKaitydami penktą kartą pamatysite, kad ima ryškėti nauji vaizdiniai, nauji paveikslai, nors faktai buvo žinmomi ir skaitant pirmą kartą. Skaitydami šeštą kartą, pajusite, kad imate patys kai kurias mintis išskayti prieš sakinio pabaigą, dar net jo iki galo neperskaitę. Ir pastebėsite, kad sakinio pabaiga sutampa su jūsų pasakyta mintimi. Ir kada skaitysite kelioliktą kartą, kada jau būsite gimę iš dvasios, tada pamatysite, kokia yra gelmė už parašytų žodžių, už perteiktų vaizdinių. Ir tada imsite tapyti savo paveikslus, kaip ką tik perteikė savo mintis-patyrimus Arnoldas. Tai yra subtilus jausmas ir ryšys, kuris vis stiprės, ir vis taps gyvybingesnis, kad jį norėsis ir perteikti gyvuoju patyrimu savo VAIKAMS. Taip kartos perims iš ankstesniųjų kartų GYVOJO RYŠIO SU GYVUOJU DIEVU GYVAS TRADICIJAS.
 2006-02-01 12:36:51
 Arūnui,
 Tu teigi, kad aš neatsakau į tavo klausimus. Bet kaip įmanoma į juos atsakyti, kad jų esmė yra klaidinga, pvz tu rašai: "juk evoliucija-tai kelias pirmyn.tas pats darvinas is dalies buvo teisus.kas tai amzinybe?"
 Darvinas nebuvo teisus, jis - nevykėlis. Be to, evoliucija neegzistuoja, todėl ji negali būti "kelias pirmyn". Jeigu atidžiai ir nuoširdžiai skaitytum Bibliją, tai suprastum, kad jūsų "minties derintojas" yra šėtonas apsimetęs šviesos angelu. Žinau, kad dėl to gali įsižeisti, bet tegu viskas būna vadinama savais vardais.
 Pvz, pabandyk patyrinėti kas yra sakoma "Aš sukūriau EVOLIUCIJĄ, bet evoliucija Manęs NEPRANOKSTA. Ji yra MANYJE. Ir jūs tapsite tobuli, net ir tokie tobuli, koks esu tobulas Aš, ir tapsite tokie tobuli MANYJE."(Iš Algimanto "apreiškimų") Sudeliokime į savo vietas: šėtonas sukūrė evoliuciją, ji yra jame, ir Visagalio priešas nori, kad žmonės būtų suklaidinti jo mokslu, ir taip paprasta manipuliuoti ir kontroliuoti tuos, kurie patiki evoliucija. Algimantas garbina dievą, bet klausimas kokį? "Urantijos"kng. rašomas melas, kuriuo aptemdimas žmonėms protas. Tas melas apvyniojams "gražiais" popieriukais, t.y. kalbėjimu apie tai kas nuodėmingam žmogui yra patrauklu, pvz. "urant. kng. teigiama: "Naujų paveikslų sukūrimas iš senų faktų, tėvų gyvenimo patvirtinimas iš naujo palikuonių gyvenime – šitai yra skoningas tiesos triumfas. Plauko šešėlis, sąmoningai pasuktas turint neteisingą tikslą, menkiausias suktelėjimas ar iškreipimas to, kas yra principas – visa tai sudaro melą." Demagogija, žodžių žaismas, tuščiažodžiavimas, norint įtikt nuodėmingai prigimčiai.
 Gerai Biblijoje yra parašyta: " Pažinę Dievą, jie negarbino Jo kaip Dievo ir Jam nedėkojo, bet tuščiai mąstydami paklydo, ir neišmani jų širdis aptemo. Vadindami save išmintingais, tapo kvaili."(Rom1:21)
 2006-02-01 00:53:36
 gal ir ne i tema,bet noreciau visu paprasyti..algimantas ir ne tik jis yra pasiules daug ir placiu temu,kurios tikrai vertos isigilinimo ir gilaus apmastymo.skaitykit,rasykit,klauskit,reikskit savo nuomones.ir nebijokit kalbeti,issijudinkit dar ir dar labiau.bendrom jegom galima rasti atsakymus.retai rasau ir neisiskaitau,nes skubu baigti remonta,kol mama dar ligoninej.tai ne pasiteisinimas,zinoma.neismokau planuoti laiko.iki malonaus,mielieji.
 2006-01-29 21:42:33
 pykau pradedamas vakar rasyti,bet nustojau pykes,kol baigiau rasyti..tu is esmes neatsakei i nei viena klausima.bet viskas tapo aisku,kuomet pasakei,jog dirbai mokytoju.tai ir paaiskina viska.tu ir negali perzengti tam tikros karteles,kuri egzistuoja pedagogikoje.paprasciausiai,judi tik tam tikruose remuose,nubreztuose pedagogikos psichologijoje.jei mane teisingai suprasi-neisizeisi,nes as tik konstatuoju.bet is anksto atsiprasau,jei izeidziau,nuosirdziai.kas liecia atgailavima,esi neteisus.mato tik tevas,jezus taip pat.kita kalba,kad nepakankamai.bet ta pripazindamas,tikrai saves neteisinu.jau esu apie tai rases,nesikartosiu.kas liecia tave,daugiau tau nepriestarausiu ir nesikabinesiu.vistiek kada nors ta pati prieisime.tik skirtumas tas,kad as noriu ismokti kaip labiau myleti ir garbinti teva ir visa jo kurinija,tu gi skaitaisi ta jau pasiekes.kaip mokytojas turetum zinoti,kaip darbdaviai renkasi zmones.vienas jau pasiekes tam tikras mokslo aukstumas,kitas ju dar tik siekia.darbdavys rinksis besimokanti,nes jau mokantis nustojo mokytis toliau.ta supratai?bet tai sau netaikau,nes tikrai kasdien vis labiau suprantu,jog nesistengdamas dar labiau,galiu pradeti ir degraduoti.gerai,sausi,laimingai tau.neuzmik ant pasiekto lauru vainiko,nes yra ju ir daugiau.pagarbiai.
 2006-01-29 21:26:50
 Supykusiam,
 Evoliucija tai nevykėlių sukurta klaidnga teorija, kuri neturi jokių patvirtinančių faktų. Štai ką sakai apie viruso evoliuciją: "...ar jo prisitaikymas ir tapimas atspariu vakcinai kasmet-ne evoliucija?ar paveldimi ir tobulesni vaiko bruozai-tiek dvasiniai,tiek fiziniai-ne evoliucija?atsakyk,prasau tik savo zodziais ir nenaudodamas nei vienos citatos.parasiau ekspromtu,nors ir esu tikrai ne be nuodemes.parasyk ir tu savais zodziais,nors ir skaitaisi,kad esi tik klystantis.atsakyk be citatu,tik savom mintim,kaip pats manaisi esantis logiskas ir nuoseklus.tarkim,as visiskai nieko nenumanau apie pomirtini gyvenima.isaiskink man,kaip veikia visa sita sistema,kurie nueina i dangu po mirties.bet isaiskink man savo mintim,be citatu."
 Vaikai neevoliucijonuoja, jie bręsta, auga ir įgyja patirties. Aš esu dirbęs mokytoju, ir patikėk matau kaip jie "evoliucionuoja":).
 Virusai evoliucionuja!? Ir kiek ši evoliucija atneša žmogui džiaugsmo!?
 Žmogus klysta; todėl aš dažnai cituoju Dievo Žodį, nes Jis neklysta. Žmogaus sugedes protas nevisada Jį supranta. Jėzus atleido mano nuodėmes, ir aš žinau, kad būsiu su Juo amžinai. Aš nesu geresnis už tave, mus skiria tik vienas dalykas, bet ir tai gali pasikeisti, jeigu tu atgailausi ir prijimsi Jėzų Kristų, kaip Savo Gelbėtoją. Neatstumk Jo meilės!
 2006-01-29 01:11:33
 na,jei tu taip sakai..o pasirinkti gero,meiles ir gailestingumo kupino dievo ar nenoretum?netikek,jei nenori urantijos knygos tiesom,bet ar ne geriau paciam ieskoti ne kersijancio dievo,bet atleidziancio,jei nuosirdziai to nori?ar ne geriau nebijoti dievo,bet pasitiketi jo gailestingumu?ar ne tas pats gaunasi,kada sunaikinama zmogaus tapatybe,jei samoningai atsisakai eiti rojaus link ir tavo pragaras?pasakyk man,kai jezus gyveno zemeje ar jis ka nors iskaudino?jei ne,tai pomirtiniame gyvenime ar jis jau nores tave skaudinti,kuomet nuosirdziai atgailausi ir melsi pasigailejimo?jei itikejai gyvas budamas,tai ar nustosi tikejes,kai stovesi jo akivaizdoje,pamates jo didybe?jei pripazisti,kad jis dievo sunus ir kalba nuo dievo,tai ar nepatikesi,jog jis kalba tiesa ir atsisakysi rojaus?o gal rojaus ir nera,jei vis dar cituoji tik rastuose minima jezu,kuris tave,jau itikejusi ir prasanti atleidimo,laukia kaip greiciau nubausti?jei nera evoliucijos,tai kaip pateksi i roju-juk neevoliucionuosi ir stojes jezaus akivaizdoje,kai tau bus atleista nuodemes,kur toliau eisi?juk evoliucija-tai kelias pirmyn.tas pats darvinas is dalies buvo teisus.kas tai amzinybe?ar tai anabiozine busena,jei nera evoliucijos?tarkim,nera jokio plano,kad mirtingasis tobuletu ir po mirties.tuomet ka zmogus daro,ar sustingsta vietoje?nueik metra atstumo-jau evoliucija.o gal evoliucija buna tik zemeje?paneik visus zemiskus desnius,kurie itakoja tiek gyvunijos,tiek augalijos,tiek zmogaus evoliucija.tai ka,ar ir gripo virusas nemutuoja,jei kas metai-jis vis kitoks?ar jo prisitaikymas ir tapimas atspariu vakcinai kasmet-ne evoliucija?ar paveldimi ir tobulesni vaiko bruozai-tiek dvasiniai,tiek fiziniai-ne evoliucija?atsakyk,prasau tik savo zodziais ir nenaudodamas nei vienos citatos.parasiau ekspromtu,nors ir esu tikrai ne be nuodemes.parasyk ir tu savais zodziais,nors ir skaitaisi,kad esi tik klystantis.atsakyk be citatu,tik savom mintim,kaip pats manaisi esantis logiskas ir nuoseklus.tarkim,as visiskai nieko nenumanau apie pomirtini gyvenima.isaiskink man,kaip veikia visa sita sistema,kurie nueina i dangu po mirties.bet isaiskink man savo mintim,be citatu.ir atsakyk,ar tik nemanaisi esantis ismanantis esme,o kiti tik klaidzioja klystkeliais?ir koks skaicius zmoniu nueina i dangu po mirties kiekvienais metais?juk gali paskaiciuoti.jei dievas toks rustus,o musu dauguma nuodemingi,tai zemeje jau neturetu buti visiskai zmoniu.negi dievas kiekvienais metais vis juos gamina pagal savo atvaizda?tai kodel gamina nuodemingus?ar tavo smegenys pasieke toki lygi,jog manai viska suprates ir nebeklysti?ka esi pasiekes ir nuveikes dvasiniame gyvenime?ar tavo tiesa gludi tik tavyje?ar prileidi galimybe,jok ir kiti gali buti teisus?jei neprileidi,tai ar zinai,kaip tai vadinama?jei prileidi,tai kodel ginciji kiekviena teigini?tik be citatu-savais zodziais.aciu
 2006-01-28 23:53:54
 Dievas nieko nekoduoja. Jis suteikia žmogui paisrinkimo galimybę.
 2006-01-28 21:21:08


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 |
 52013PC0598
 Förslag till RÅDETS FÖRORDNING om fastställande för 2014 av fiskemöjligheter för vissa fiskbestånd och grupper av fiskbestånd i Östersjön /* COM/2013/0598 final - 2013/0286 (NLE) */
 MOTIVERING
 1. BAKGRUND TILL FÖRSLAGET
 · Motiv och syfte
 I enlighet med rådets förordning (EG) nr
 2371/2002 av den 20 december 2002 om bevarande och hållbart utnyttjande av
 fiskeresurserna inom ramen för den gemensamma fiskeripolitiken bör åtgärder
 vidtas för att säkerställa att levande akvatiska resurser utnyttjas på ett
 hållbart sätt i ekonomiskt, miljömässigt och socialt hänseende. Ett viktigt
 verktyg i detta sammanhang är det årliga fastställandet av fiskemöjligheterna i
 form av totala tillåtna fångstmängder (nedan kallade TAC), kvoter och
 begränsningar av fiskeansträngningen.
 Syftet med detta förslag är att fastställa
 medlemsstaternas fiskemöjligheter för 2014 beträffande de kommersiellt sett
 viktigaste fiskbestånden i Östersjön. För att förenkla och förtydliga de årliga
 besluten om TAC och kvoter fastställs fiskemöjligheterna i Östersjön sedan 2006
 genom en särskild förordning.
 · Allmän bakgrund
 Bakgrunden till föreliggande förslag ges i
 kommissionens meddelande om ett samråd om fiskemöjligheter för 2014 (COM(2013)
 319 final).
 Internationella havsforskningsrådet (Ices) och
 vetenskapliga, tekniska och ekonomiska kommittén för fiskerinäringen (nedan
 kallad STECF) lämnade i maj respektive juni 2013 vetenskapliga
 rekommendationer för bestånden i Östersjön för 2014.
 Förslaget består av två avsnitt som är av
 betydelse för förvaltningen av fiskemöjligheterna i Östersjön under 2014: ett
 avsnitt om fastställande av TAC och kvoter och ett annat avsnitt om begränsning
 av fiskeansträngningen genom fastställande av tak för verksamheten (antal dagar
 till sjöss).
 · Gällande bestämmelser
 Fiskemöjligheterna och deras fördelning mellan
 medlemsstaterna regleras varje år. Den senaste regleringen gjordes genom rådets
 förordning (EU) nr 1088/2012 av den 20 november 2012 om fastställande för 2013
 av fiskemöjligheter för vissa fiskbestånd och grupper av fiskbestånd i
 Östersjön.
 Rådets förordning (EG) nr 2187/2005 av den 21
 december 2005 om bevarande av fiskeresurser genom tekniska åtgärder i
 Östersjön, Bälten och Öresund, om ändring av förordning (EG) nr 1434/98 och om
 upphävande av förordning (EG) nr 88/98 är också av betydelse för förvaltningen
 av fisket i Östersjön.
 I rådets förordning (EG) nr 1098/2007 av den
 18 september 2007 om upprättande av en flerårig plan för torskbestånden i
 Östersjön och det fiske som utnyttjar de bestånden, om ändring av förordning
 (EEG) nr 2847/93 och upphävande av förordning (EG) nr 779/97 redogörs för
 huvuddragen i de kontroll- och övervakningsåtgärder som krävs för att
 återställa torskbestånden i fråga. Där fastställs också bestämmelser för hur
 TAC ska fastställas för de västra och östra torskbestånden och om begränsningar
 av fiskeansträngningen i samband därmed.
 · Förenlighet med Europeiska unionens politik och mål på andra områden
 De föreslagna åtgärderna överensstämmer med
 målen och bestämmelserna för den gemensamma fiskeripolitiken och är förenliga
 med unionens politik för hållbar utveckling.
 2. RESULTAT AV SAMRÅD MED BERÖRDA PARTER
 OCH KONSEKVENSBEDÖMNINGAR
 · Extern experthjälp
 De viktigaste organisationer och experter
 som rådfrågats
 De vetenskapliga organisationer som rådfrågats
 är Internationella havsforskningsrådet (Ices) och vetenskapliga, tekniska och
 ekonomiska kommittén för fiskerinäringen (STECF).
 Unionen ber varje år Ices och STECF att
 utfärda vetenskapliga rekommendationer om tillståndet för viktiga fiskbestånd.
 Rekommendationerna omfattar alla bestånd i Östersjön för vilka totala tillåtna
 fångstmängder föreslås.
 · Samråd med berörda parter
 Den regionala rådgivande nämnden för Östersjön
 (nedan kallad BSRAC) rådfrågades vid ett gemensamt arbetsgruppsmöte om
 bottenlevande och pelagiska bestånd i juni 2013, vilket utgick från
 kommissionens meddelande om fiskemöjligheter. Ices och STECF tillhandahöll den
 vetenskapliga grunden för förslaget. Vid detta möte presenterades bestämmelser
 om fastställande av TAC och kvoter för 2014 på grundval av meddelandet. Utan
 att gå emot befintlig politik, eller försämra läget för känsliga resurser, har
 man i förslaget i möjligaste mån tagit hänsyn till de preliminära åsikter som
 framfördes avseende samtliga berörda fiskbestånd.
 BSRAC stöder kommissionens ansträngningar att
 fastställa TAC som i högre grad tar hänsyn till vetenskapliga rekommendationer,
 såväl som tillämpningen av den fleråriga planen för torsk vid fastställandet av
 TAC. BSRAC är däremot emot en minskning av antalet dagar till sjöss inom
 torskfisket.
 · Konsekvensbedömning
 TAC har minskats med 15 % för det västra
 torskbeståndet och ökats med 7 % för det östra beståndet. Förslaget innebär att
 tre av sammanlagt fem pelagiska TAC ökas och de återstående två minskas.
 Generellt sett innebär förslaget en sammanlagd ökning av fiskemöjligheterna på
 10 %, dvs. upp till 644 000 ton i fiskemöjligheter för EU-fartyg i Östersjön
 för alla arter utom lax. För laxbestånden kommer fiskemöjligheterna att minska
 med cirka 7 % och således ligga på 116 000 individer.
 På grundval av de genomsnittliga priserna för
 landad fisk under 2011 i åtta östersjöländer beräknas fiskemöjligheternas värde
 för 2014 öka med 12 miljoner euro till sammanlagt 412 miljoner euro.
 Förslaget är inte bara en reaktion på
 kortsiktiga problem utan ingår också i ett långsiktigare sammanhang för att
 gradvis minska fiskeuttaget till långsiktigt hållbara nivåer. Förslaget kommer
 därför på medellång till lång sikt att leda till en stabil fiskeansträngning
 och ökade kvoter. Förslaget förväntas därför att långsiktigt leda till ett mer
 hållbart fiske och större landningar.
 3. FÖRSLAGETS RÄTTSLIGA ASPEKTER
 · Sammanfattning av den föreslagna åtgärden
 Syftet med förslaget är att fastställa
 begränsningar av fångster och fiskeansträngningar för EU-fisket för att uppnå
 målet med den gemensamma fiskeripolitiken, dvs. att se till att fisket bedrivs
 på nivåer som är biologiskt, ekonomiskt och socialt hållbara.
 · Rättslig grund
 Artikel 43.3 i fördraget om Europeiska
 unionens funktionssätt (EUF-fördraget).
 · Subsidiaritetsprincipen
 Förslaget omfattas av unionens exklusiva
 befogenhet i enlighet med artikel 3.1 d i EUF-fördraget.
 Subsidiaritetsprincipen är därför inte tillämplig.
 · Proportionalitetsprincipen
 Förslaget är förenligt med
 proportionalitetsprincipen av följande skäl:
 Den gemensamma fiskeripolitiken är en gemensam
 politik. Enligt artikel 43.3 i EUF-fördraget ska rådet besluta om åtgärder om
 fastställande och fördelning av fiskerimöjligheter.
 Medlemsstaterna tilldelas fiskemöjligheter i
 enlighet med den aktuella rådsförordningen. Med beaktande av artikel 20.3 i
 förordning (EG) nr 2371/2002 kan medlemsstaterna fritt fördela
 fiskemöjligheterna mellan regioner och aktörer. Medlemsstaterna har därmed
 stora möjligheter att själva besluta vilken social/ekonomisk modell de vill
 använda för att utnyttja de tilldelade fiskemöjligheterna.
 Förslaget får inga nya ekonomiska följder för
 medlemsstaterna. Rådet antar denna särskilda förordning varje år och de
 offentliga och privata medel som behövs för att genomföra den finns redan.
 · Val av regleringsform
 Föreslagen regleringsform: Förordning.
 Det här är ett förslag för förvaltningen av
 fisket på grundval av artikel 43.3 i EUF-fördraget och i enlighet med artikel
 20 i rådets förordning (EG) nr 2371/2002.
 4. BUDGETKONSEKVENSER
 Förslaget påverkar inte unionens budget.
 5. YTTERLIGARE UPPLYSNINGAR
 · Förenklingar
 Förslaget innebär fortsatta förenklingar av
 administrativa förfaranden för offentliga myndigheter (på EU-nivå och
 nationellt) eftersom det innehåller liknande bestämmelser som 2013 års
 förordning om fiskemöjligheterna i Östersjön.
 · Översyn/ändring/tidsbegränsning
 Förslaget avser en ettårig förordning för 2014
 och innehåller därför ingen bestämmelse om översyn.
 · Närmare redogörelse
 I förslaget fastställs medlemsstaternas
 fiskemöjligheter för vissa fiskbestånd och grupper av fiskbestånd i Östersjön
 för 2014.
 De föreslagna siffrorna grundas på gällande
 vetenskapliga rekommendationer, samråd med BSRAC och de ramar för fastställande
 av TAC och kvoter som anges i kommissionens meddelande om samråd om
 fiskemöjligheter. Vad gäller de bestånd som delas med Ryska federationen har
 det, i de fall så var lämpligt, gjorts avdrag från EU-kvoterna för respektive
 kvantitet från de TAC som föreslås av Ices.
 Mot bakgrund av kommissionens avsikter att
 säkerställa en hållbar användning av fiskeresurserna i enlighet med unionens
 politik och internationella åtaganden, samtidigt som man upprätthåller stabila
 fiskemöjligheter, är de årliga variationerna av TAC i möjligaste mån
 begränsade, med beaktande av tillståndet för ett visst bestånd.
 De TAC och kvoter som tilldelas
 medlemsstaterna anges i bilaga I och begränsningarna av
 fiskeansträngningarna i bilaga II till förordningen.
 För torskbestånden överensstämmer föreslagna
 TAC och begränsningar av fiskeansträngningen med kraven i den fleråriga planen
 för torskbestånden i Östersjön och de fisken som utnyttjar dessa bestånd.
 Huvudtanken i planen är att gradvis minska fiskedödligheten till en nivå som är
 hållbar på lång sikt för att säkerställa att bestånden återhämtar sig och ger
 hög och stabil avkastning. Efter en genomgång av vilka uppgifter och metoder
 som används för bedömning av torskbestånden har värdena för faktisk
 fiskedödlighet och fiskedödligheten vid maximalt hållbart uttag setts över och
 ändrats. Mot bakgrund av denna nya information bör fiskeansträngningen avseende
 torskbestånden minskas med 10 % för det västra beståndet och 8,5 %
 för det östra beståndet.
 För samtliga pelagiska bestånd i Östersjön,
 utom det västra sillbeståndet, gäller att fisket under 2014 skulle kunna
 bedrivas enligt principen om maximalt hållbart uttag, och föreslagna TAC
 överensstämmer därför med fiskedödligheten vid maximalt hållbart uttag.
 2013/0286 (NLE)
 Förslag till
 RÅDETS FÖRORDNING
 om fastställande för 2014 av fiskemöjligheter
 för vissa fiskbestånd och grupper av fiskbestånd i Östersjön
 EUROPEISKA UNIONENS RÅD HAR ANTAGIT
 DENNA FÖRORDNING
 med beaktande av fördraget om Europeiska
 unionens funktionssätt, särskilt artikel 43.3,
 med beaktande av Europeiska kommissionens
 förslag, och
 av följande skäl:
 1) Enligt rådets förordning
 (EG) nr 2371/2002[1]
 ska bestämmelser om tillträde till vatten och resurser och om hållbar
 fiskeverksamhet fastställas med beaktande av tillgängliga vetenskapliga,
 tekniska och ekonomiska utlåtanden, särskilt de rapporter som utarbetats av den
 vetenskapliga, tekniska och ekonomiska kommittén för fiskerinäringen (STECF),
 samt mot bakgrund av eventuella utlåtanden från regionala rådgivande nämnder.
 2) Det åligger rådet att anta
 bestämmelser om fastställande och fördelning av fiskemöjligheter för varje
 fiske eller grupp av fisken, inbegripet, i tillämpliga fall, vissa villkor som
 är funktionellt knutna till dem. Fiskemöjligheterna bör fördelas bland
 medlemsstaterna på ett sådant sätt att varje medlemsstat garanteras relativ
 stabilitet i fiskeverksamheten för varje bestånd eller fiske samt med beaktande
 av målen för den gemensamma fiskeripolitiken enligt förordning (EG)
 nr 2371/2002.
 3) De totala tillåtna
 fångstmängderna (TAC) bör fastställas på grundval av tillgängliga vetenskapliga
 rekommendationer, med beaktande av biologiska och socioekonomiska aspekter
 samtidigt som de olika näringsgrenarna inom fisket garanteras en rättvis
 behandling, och mot bakgrund av de synpunkter som framförts under samråden med
 berörda parter, i synnerhet vid mötena i de berörda regionala rådgivande
 nämnderna.
 4) När det gäller bestånd för
 vilka det upprättats särskilda fleråriga planer bör fiskemöjligheterna fastställas
 i enlighet med bestämmelserna i dessa planer. Följaktligen bör
 fångstbegränsningar och begränsningar av fiskeansträngningen för torskbestånden
 i Östersjön fastställas i enlighet med rådets förordning (EG) nr 1098/2007[2] för torskbestånden i Östersjön
 och det fiske som utnyttjar de bestånden.
 5) De vetenskapliga
 rekommendationerna visar att det är möjligt att göra förvaltningen av
 fiskeansträngningen inom ramen för torskplanen för Östersjön mer flexibel utan
 att målen för planen äventyras och utan ökad fiskedödlighet som följd. På så
 sätt skulle det vara möjligt att förvalta fiskeansträngningen effektivare i
 fall där kvoterna inte är jämnt fördelade inom en medlemsstats flotta och det
 skulle vara enklare att snabbt reagera på överföringar av kvoter. En
 medlemsstat bör därför ges möjlighet att tilldela fartyg som för dess flagg
 ytterligare dagar ute ur hamn om samma antal dagar ute ur hamn dras från andra
 fartyg som för medlemsstatens flagg.
 6) Utnyttjandet av de
 fiskemöjligheter som fastställs i denna förordning bör omfattas av rådets
 förordning (EG) nr 1224/2009[3],
 särskilt artiklarna 33 och 34, ifråga om registrering av fångstuppgifter och
 fiskeansträngning och meddelande av uppgifter om uttömda fiskemöjligheter. Det
 är därför nödvändigt att fastställa de koder för landningar av bestånd inom
 ramen för denna förordning som medlemsstaterna bör använda när de översänder
 uppgifter till kommissionen.
 7) Enligt artikel 2 i rådets
 förordning (EG) nr 847/96[4]
 måste det fastställas vilka bestånd som omfattas av de olika åtgärder som avses
 i den förordningen.
 8) För att undvika avbrott i
 fiskeverksamheten och trygga försörjningen för unionens fiskare är det viktigt
 att de fisken som omfattas av denna förordning öppnas den 1 januari 2014. Av
 brådskande skäl bör denna förordning träda i kraft omedelbart efter att den har
 offentliggjorts.
 HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
 Kapitel I
 Allmänna bestämmelser
 Artikel 1
 Syfte
 I denna förordning fastställs fiskemöjligheter
 för vissa fiskbestånd och grupper av fiskbestånd i Östersjön för 2014.
 Artikel 2
 Tillämpningsområde
 Denna förordning ska tillämpas på EU-fartyg
 som är verksamma i Östersjön.
 Artikel 3
 Definitioner
 I denna förordning gäller följande
 definitioner:
 a) Ices-områden: de geografiska områden
 som fastställs i bilaga I till rådets förordning (EG) nr 2187/2005[5],
 b) Östersjön: Ices-delområden 22–32,
 c) EU-fartyg: ett fiskefartyg som för en
 medlemsstats flagg och är registrerat i unionen,
 d) total tillåten fångstmängd (TAC): den
 kvantitet som får tas ur varje bestånd per år,
 e) kvot: den andel av TAC som tilldelas
 unionen, en medlemsstat eller ett tredjeland,
 f) dag ute ur hamn: varje kontinuerlig
 24-timmarsperiod eller del av sådan som fartyget tillbringar ute ur hamn.
 Kapitel II
 Fiskemöjligheter
 Artikel 4
 TAC och fördelning
 TAC, kvoterna och de eventuella villkor som är
 funktionellt knutna till dessa anges i bilaga I.
 Artikel 5
 Särskilda bestämmelser om
 fördelningen
 1. Fördelningen mellan
 medlemsstaterna av fiskemöjligheterna enligt denna förordning ska göras utan
 att det påverkar
 a) byten enligt artikel 20.5 i förordning
 (EG) nr 2371/2002,
 b) omfördelningar enligt artikel 37 i förordning
 (EG) nr 1224/2009,
 c) ytterligare landningar som tillåts enligt
 artikel 3 i förordning (EG) nr 847/96,
 d) kvantiteter som hålls inne enligt artikel 4 i
 förordning (EG) nr 847/96,
 e) avdrag enligt artiklarna 37, 105, 106 och
 107 i förordning (EG) nr 1224/2009.
 2. Om inget annat anges i bilaga
 I till denna förordning ska artikel 3 i förordning (EG) nr 847/96 tillämpas på
 bestånd som omfattas av en försiktighets-TAC och artiklarna 3.2, 3.3 och 4 i
 samma förordning på bestånd som omfattas av en analytisk TAC.
 Artikel 6
 Villkor för landning av
 fångster och bifångster
 Fisk från bestånd för vilka
 fångstbegränsningar har fastställts får behållas ombord eller landas endast om
 fångsterna och bifångsterna har tagits av fiskefartyg från en medlemsstat med
 en kvot som inte har uttömts.
 Artikel 7
 Begränsning av
 fiskeansträngningen
 1. Begränsningarna av
 fiskeansträngningen fastställs i bilaga II.
 2. De begränsningar som avses i
 punkt 1 ska också tillämpas på Ices-delområden 27 och 28.2, utom om
 kommissionen har fattat ett beslut i enlighet med artikel 29.2 i förordning
 (EG) nr 1098/2007 om att undanta dessa delområden från de begränsningar
 som föreskrivs i artikel 8.1 b, 8.3, 8.4 och 8.5 samt i artikel 13 i den
 förordningen.
 3. De begränsningar som avses i
 punkt 1 ska inte tillämpas på Ices-delområde 28.1 utom om kommissionen har
 fattat ett beslut i enlighet med artikel 29.4 i förordning (EG) nr 1098/2007 om
 att de begränsningar som föreskrivs i artikel 8.1 b, 8.3, 8.4 och 8.5 i
 den förordningen ska tillämpas på detta delområde.
 Kapitel III
 Slutbestämmelser
 Artikel 8
 Överföring av uppgifter
 När medlemsstaterna i enlighet med
 artiklarna 33 och 34 i förordning (EG) nr 1224/2009 överför
 uppgifter till kommissionen om de kvantiteter ur varje bestånd som landats
 ska de använda beståndskoderna i bilaga I till denna förordning.
 Artikel 9
 Ikraftträdande
 Denna förordning träder i kraft dagen efter
 det att den har offentliggjorts i Europeiska unionens officiella tidning.
 Det ska tillämpas från och med den 1 januari
 2014.
 Denna förordning är till alla delar
 bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater.
 Utfärdad i Bryssel den
 På
 rådets vägnar
 Ordförande
 BILAGA I
 TAC FÖR EU-FARTYG I OMRÅDEN DÄR TAC FASTSTÄLLTS PER ART OCH OMRÅDE
 I följande tabeller anges TAC och kvoter (i
 ton levande vikt, om inte något annat anges) för varje bestånd och de villkor
 som i förekommande fall är funktionellt knutna till dem.
 Hänvisningar till fiskezoner är hänvisningar
 till Ices-områden, om inte annat anges.
 Fiskbestånden förtecknas i alfabetisk ordning
 efter de vetenskapliga namnen.
 För tillämpningen av denna förordning
 tillhandahålls följande tabell över de vetenskapliga namnen och motsvarande
 svenska namn:
 Vetenskapligt namn || Treställig alfabetisk kod || Svenskt namn
 Clupea harengus || HER || Sill
 Gadus morhua || COD || Torsk
 Pleuronectes platessa || PLE || Rödspätta
 Salmo salar || SAL || Lax
 Sprattus sprattus || SPR || Skarpsill
 Art: || Sill || || Område: || Delområdena 30–31 || ||
 || Clupea harengus || || HER/3D30.; HER/3D31.
 Finland || 116 963 || ||
 Sverige || 25 699 || ||
 || || ||
 Unionen || 142 662 || ||
 || || ||
 TAC || 142 662 || || Analytisk TAC
 Art: || Sill || || Område: || Delområdena 22–24
 || Clupea harengus || || HER/3B23.; HER/3C22.; HER/3D24. ||
 Danmark || 2 769 || ||
 Tyskland || 10 900 ||
 Finland || 1 || ||
 Polen || 2 570 ||
 Sverige || 3 514 || ||
 || ||
 Unionen || 19 754 || ||
 || ||
 TAC || 19 754 || || Analytisk TAC Artikel 3 i förordning (EG) nr 847/96 ska inte tillämpas. Artikel 4 i förordning (EG) nr 847/96 ska inte tillämpas.
 || ||
 || || ||
 Art: || Sill || || Område: || Delområdena 25–27, 28.2, 29 och 32 (unionens vatten)
 || Clupea harengus || || HER/3D25.; HER/3D26.; HER/3D27.; HER/3D28.2; HER/3D29.; HER/3D32.
 Danmark || 3 157 || ||
 Tyskland || 837 || ||
 Estland || 16 122 || ||
 Finland || 31 469 || ||
 Lettland || 3 979 || ||
 Litauen || 4 189 || ||
 Polen || 35 752 || ||
 Sverige || 47 995 || ||
 || || ||
 Unionen || 143 500 || ||
 || || ||
 TAC || Ej tillämpligt || Analytisk TAC
 Art: || Sill || || Område: || Delområde 28.1
 || Clupea harengus || || HER/03D.RG || || ||
 Estland || 14 186 || ||
 Lettland || 16 534 || ||
 || || ||
 Unionen || 30 720 || ||
 || || ||
 TAC || 30 720 || || Analytisk TAC
 || || ||
 Art: || Torsk || Område: || Delområdena 25–32 (unionens vatten)
 || Gadus morhua || || COD/3D25.; COD/3D26.; COD/3D27.; COD/3D28.; COD/3D29.; COD/3D30.; COD/3D31.; COD/3D32.
 Danmark || 15 147 || ||
 Tyskland || 6 025 || ||
 Estland || 1 476 || ||
 Finland || 1 159 || ||
 Lettland || 5 632 || ||
 Litauen || 3 710 || ||
 Polen || 17 440 || ||
 Sverige || 15 345 || ||
 || || ||
 Unionen || 65 934 || ||
 || || ||
 TAC || Ej tillämpligt || Analytisk TAC
 || || ||
 Art: || Torsk || || Område: || Delområdena 22–24 ||
 || Gadus morhua || || COD/3B23.; COD/3C22.; COD/3D24.
 Danmark || 7 436 || ||
 Tyskland || 3 636 || ||
 Estland || 165 || ||
 Finland || 146 || ||
 Lettland || 615 || ||
 Litauen || 399 || ||
 Polen || 1 990 || ||
 Sverige || 2 650 || ||
 || || ||
 Unionen || 17 037 || ||
 || || ||
 TAC || 17 037 || || Analytisk TAC Artikel 3 i förordning (EG) nr 847/96 ska inte tillämpas. Artikel 4 i förordning (EG) nr 847/96 ska inte tillämpas.
 || || ||
 Art: || Rödspätta || || Område: || Delområdena 22–32 (unionens vatten) ||
 || Pleuronectes platessa || || PLE/3B23.; PLE/3C22.; PLE/3D24.; PLE/3D25.; PLE/3D26.; PLE/3D27.; PLE/3D28.; PLE/3D29.; PLE/3D30.; PLE/3D31.; PLE/3D32.
 Danmark || 2 151 || ||
 Tyskland || 239 || ||
 Polen || 450 || ||
 Sverige || 162 || ||
 || || ||
 Unionen || 3 002 || ||
 || || ||
 TAC || 3 002 || || Försiktighets-TAC
 Art: || Lax || Område: || Delområdena 22-31 (unionens vatten)
 || Salmo salar || || SAL/3B23.; SAL/3C22.; SAL/3D24.; SAL/3D25.; SAL/3D26.; SAL/3D27.; SAL/3D28.; SAL/3D29.; SAL/3D30.; SAL/3D31.
 Danmark || 22 467 || 1) ||
 Tyskland || 2 500 || 1) ||
 Estland || 2 283 || 1) ||
 Finland || 28 015 || 1) ||
 Lettland || 14 290 || 1) ||
 Litauen || 1 680 || 1) ||
 Polen || 6 816 || 1) ||
 Sverige || 30 370 || 1) ||
 || || ||
 Unionen || 108 421 || 1) ||
 || || ||
 TAC || Ej tillämpligt || Analytisk TAC Artikel 3 i förordning (EG) nr 847/96 ska inte tillämpas. Artikel 4 i förordning (EG) nr 847/96 ska inte tillämpas.
 __________ || || ||
 1) Uttryckt i antal fiskar.
 Art: || Lax || Område: || Delområde 32 (unionens vatten)
 || Salmo salar || || SAL/3D32. || || ||
 Estland || 744. || 1) ||
 Finland || 6 512 || 1) ||
 || || ||
 Unionen || 7 256 || 1) ||
 || || ||
 TAC || Ej tillämpligt || Försiktighets-TAC
 __________ || || ||
 1) Uttryckt i antal fiskar.
 Art: || Skarpsill || || Område: || Delområdena 22–32 (unionens vatten) ||
 || Sprattus sprattus || || SPR/3B23.; SPR/3C22.; SPR/3D24.; SPR/3D25.; SPR/3D26.; SPR/3D27.; SPR/3D28.; SPR/3D29.; SPR/3D30.; SPR/3D31.; SPR/3D32.
 Danmark || 21 909 || 1) ||
 Tyskland || 13 880 || 1) ||
 Estland || 25 441 || 1) ||
 Finland || 11 469 || 1) ||
 Lettland || 30 727 || 1) ||
 Litauen || 11 115 || 1) ||
 Polen || 65 207 || 1) ||
 Sverige || 42 354 || 1) ||
 || || ||
 Unionen || 222 102 || ||
 || || ||
 TAC || Ej tillämpligt || || Analytisk TAC
 __________ 1) Minst 92 % av landningarna avräknade från TAC ska bestå av skarpsill. Bifångster av sill ska räknas av från återstående 8 % av kvoten (HER/*3BCDC).
 BILAGA II
 BEGRÄNSNINGAR AV
 FISKEANSTRÄNGNINGEN
 1. Medlemsstaterna ska tilldela
 fartyg som för deras flagg och som fiskar med trålar, snurrevadar eller
 liknande redskap med en maskstorlek på 90 mm eller mer, med garn, snärjgarn
 eller grimgarn med en maskstorlek på 90 mm eller mer och med bottenlinor,
 långrevar med undantag av drivlinor, handlinor och pilkmaskiner rätten att vara
 upp till
 a) 147 dagar ute ur hamn i Ices-delområdena 22–24
 utom under perioden 1–30 april då artikel 8.1 a i förordning (EG)
 nr 1098/2007 ska tillämpas, och
 b) 146 dagar ute ur hamn i Ices-delområdena 25–28
 utom under perioden 1 juli–31 augusti då artikel 8.1 b i förordning (EG)
 nr 1098/2007 ska tillämpas.
 2. Det högsta antalet dagar ute
 ur hamn som fiskefartyg årligen får tillbringa i de två områden som anges i
 punkt 1 a och 1 b och fiska med de redskap som anges i punkt 1
 får inte överstiga det högsta antalet dagar ute ur hamn som tilldelats för ett
 av de båda områdena.
 3. Genom undantag från punkterna
 1 och 2 och om så krävs för en effektiv förvaltning av fiskemöjligheterna, får
 en medlemsstat tilldela fartyg som för dess flagg ytterligare dagar ute ur
 hamn, om samma antal dagar ute ur hamn dras från andra fartyg som för dess
 flagg och som omfattas av begränsningar av fiskeansträngningen i samma område
 och om kapaciteten, i kW, för varje fartyg som bidrar med dagar motsvarar eller
 överstiger kapaciteten för fartyget i fråga som erhåller dagar. Antalet fartyg
 som erhåller dagar får inte överstiga 10 % av den berörda medlemsstatens
 totala antal fartyg enligt punkt 1.
 [1] Rådets förordning (EG) nr 2371/2002 av den 20 december
 2002 om bevarande och hållbart utnyttjande av fiskeresurserna inom ramen för
 den gemensamma fiskeripolitiken, (EGT L 358, 31.12.2002, s. 59).
 [2] Rådets förordning (EG) nr 1098/2007 av den 18 september
 2007 om upprättande av en flerårig plan för torskbestånden i Östersjön och det
 fiske som utnyttjar de bestånden, om ändring av förordning (EEG) nr 2847/93 och
 upphävande av förordning (EG) nr 779/97 (EUT L 248, 22.9.2007, s. 1).
 [3] Rådets förordning (EG) nr 1224/2009 av den 20 november
 2009 om införande av ett kontrollsystem i gemenskapen för att säkerställa att
 bestämmelserna i den gemensamma fiskeripolitiken efterlevs (EUT L 343,
 22.12.2009, s. 1).
 [4] Rådets förordning (EG) nr 847/96 av den 6 maj 1996 om
 att införa ytterligare villkor för förvaltning av totala tillåtna fångstmängder
 (TAC) och kvoter med fördelning mellan åren (EGT L 115, 9.5.1996, s. 3).
 [5] Rådets förordning (EG) nr 2187/2005 av den 21 december
 2005 om bevarande av fiskeresurser genom tekniska åtgärder i Östersjön, Bälten
 och Öresund (EUT L 349, 31.12.2005, s. 1).


type: caselaw

text:
 12.1.2015
 HR
 Službeni list Europske unije
 C 7/56
 Tužba podnesena 24. listopada 2014. – ZZ protiv Komisije
 (Predmet F-119/14)
 (2015/C 007/71)
 Jezik postupka: francuski
 Stranke
 Tužitelj: ZZ (zastupnici: L. Levi i A. Blot, odvjetnici)
 Tuženik: Komisija
 Predmet i opis spora
 Poništenje odluke Komisije o okončanju postupka imenovanja tužitelja dužnosnikom, pri čemu je potonji bio uvršten na rezervnu listu natječaja, nakon što je obaviješten da je opća uprava o kojoj je riječ dala svoj pristanak za njegovo zaposlenje i nakon što je procijenila da njegovo profesionalno iskustvo nije dovoljno.
 Tužbeni zahtjev
 —
 poništiti odluku od 17. prosinca 2013. kojom je Glavna uprava za ljudske resurse („GU Ljudski resursi”) Europske komisije, kao tijelo nadležno za imenovanja odbila zaposliti tužitelja kao dužnosnika u Glavnoj upravi za pravosuđe i unutarnje poslove („GU pravosuđe i unutarnji poslovi”);
 —
 poništiti odluku tijela nadležnog za imenovanja od 14. srpnja 2004. kojom je odbijena žalba tužitelja protiv odluke tijela nadležnog za imenovanja od 17. prosinca 2013. godine;
 —
 naložiti tuženiku isplatu iznosa od 26 132,85 eura, uvećanog za zatezne kamate, uz plaćanje doprinosa za mirovinsko osiguranje počevši od rujna 2013. godine;
 —
 naložiti Komisiji plaćanje iznosa od jednog eura na ime neimovinske štete;
 —
 naložiti Komisiji snošenje svih troškova postupka.


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 22000A0222(02)
 Accordo in forma di scambio di lettere che modifica l'accordo in forma di scambio di lettere tra la Comunità europea e la Repubblica d'Ungheria relativo alla fissazione reciproca di contingenti tariffari per taluni vini
 Gazzetta ufficiale n. L 049 del 22/02/2000 pag. 0011 - 0014
 ACCORDO IN FORMA DI SCAMBIO DI LETTEREche modifica l'accordo in forma di scambio di lettere tra la Comunità europea e la Repubblica d'Ungheria relativo alla fissazione reciproca di contingenti tariffari per taluni viniA. Lettera della ComunitàBruxelles, addì 3 febbraio 2000.Signor ...,mi pregio riferirmi all'accordo in forma di scambio di lettere, del 29 novembre 1993, tra la Comunità europea e la Repubblica d'Ungheria relativo alla fissazione reciproca di contingenti tariffari per taluni vini e ai negoziati che hanno avuto luogo tra la Comunità europea e la Repubblica di Ungheria allo scopo di prorogare l'accordo suddetto oltre il 31 dicembre 1999.Le confermo che, in esito ai negoziati suddetti, la Comunità europea e la Repubblica d'Ungheria hanno convenuto quanto segue:I. La tabella 1 dell'allegato dell'accordo è sostituita dalla seguente: "Quantitativi di vini originari della Comunità soggetti a riduzioni tariffarie nel 2000>SPAZIO PER TABELLA>"II. La tabella 2 dell'allegato dell'accordo è sostituita dalla seguente: "Quantitativi di vini originari dell'Ungheria soggetti a riduzioni tariffarie nel 2000>SPAZIO PER TABELLA>"III. Alla fine del punto 3, lettera a) dell'accordo è aggiunto il testo seguente: "- nel 2000, esenzione dai dazi doganali."IV. Alla fine del punto 3, lettera b) dell'accordo è aggiunto il testo seguente: "- nel 2000, esenzione dai dazi doganali."Il presente scambio di lettere è approvato dalle parti contraenti secondo le rispettive procedure.Il presente accordo entra in vigore il giorno della firma. Esso si applica dal 1o gennaio 2000 secondo le legislazioni e i regolamenti rispettivi delle parti contraenti. Esso scade il 31 dicembre 2000. Nel corso del primo semestre del 2000 saranno avviati negoziati per la conclusione di un protocollo addizionale dell'accordo europeo il cui ambito di applicazione coprirà il settore dei vini e quello delle bevande alcoliche. D'altro canto, il protocollo addizionale dell'accordo europeo definirà le modalità di cooperazione fra l'Ungheria e la Comunità europea nell'intento di favorire l'attuazione di un programma per la graduale applicazione, da parte dell'Ungheria, dell' "acquis comunitario" nel settore dei vini e delle bevande alcoliche, in particolare per quanto concerne il rafforzamento delle strutture di gestione e di controllo degli approvvigionamenti nel settore vitivinicolo (inclusa la realizzazione di uno schedario viticolo).Le sarei grato se volesse confermarmi l'accordo del Suo governo sul contenuto della presente lettera.Voglia gradire, Signor ..., i sensi della mia più alta considerazione.A nome del Consiglio dell'Unione europea>PIC FILE= "L_2000049IT.001201.EPS">B. Lettera della Repubblica d'UngheriaBruxelles, addì 3 febbraio 2000.Signor ...,ho il piacere di comunicarLe di aver ricevuto la Sua lettera in data odierna così formulata: "Mi pregio riferirmi all'accordo in forma di scambio di lettere, del 29 novembre 1993, tra la Comunità europea e la Repubblica d'Ungheria relativo alla fissazione reciproca di contingenti tariffari per taluni vini e ai negoziati che hanno avuto luogo tra la Comunità europea e la Repubblica d'Ungheria allo scopo di prorogare l'accordo suddetto oltre il 31 dicembre 1999.Le confermo che, in esito ai negoziati suddetti, la Comunità europea e la Repubblica d'Ungheria hanno convenuto quanto segue:I. La tabella 1 dell'allegato dell'accordo è sostituita dalla seguente: 'Quantitativi di vini originari della Comunità soggetti a riduzioni tariffarie nel 2000>SPAZIO PER TABELLA>'II. La tabella 2 dell'allegato dell'accordo è sostituita dalla seguente: 'Quantitativi di vini originari dell'Ungheria soggetti a riduzioni tariffarie nel 2000>SPAZIO PER TABELLA>'III. Alla fine del punto 3, lettera a) dell'accordo è aggiunto il testo seguente: '- nel 2000, esenzione dai dazi doganali.'IV. Alla fine del punto 3, lettera b) dell'accordo è aggiunto il testo seguente: '- nel 2000, esenzione dai dazi doganali.'Il presente scambio di lettere è approvato dalle parti contraenti secondo le rispettive procedure.Il presente accordo entra in vigore il giorno della firma. Esso si applica dal 1o gennaio 2000 secondo le legislazioni e i regolamenti rispettivi delle parti contraenti. Esso scade il 31 dicembre 2000. Nel corso del primo semestre del 2000 saranno avviati negoziati per la conclusione di un protocollo addizionale dell'accordo europeo il cui ambito di applicazione coprirà il settore dei vini e quello delle bevande alcoliche. D'altro canto, il protocollo addizionale dell'accordo europeo definirà le modalità di cooperazione fra l'Ungheria e la Comunità europea nell'intento di favorire l'attuazione di un programma per la graduale applicazione, da parte dell'Ungheria, dell' 'acquis comunitario' nel settore dei vini e delle bevande alcoliche, in particolare per quanto concerne il rafforzamento delle strutture di gestione e di controllo degli approvvigionamenti nel settore vitivinicolo (inclusa la realizzazione di uno schedario viticolo).Le sarei grato se volesse confermarmi l'accordo del Suo governo sul contenuto della presente lettera."Ho il piacere di confermarLe l'accordo del governo del mio paese sul contenuto della suddetta lettera.Voglia gradire, Signor ..., i sensi della mia più alta considerazione.Per il Governo della Repubblica d'Ungheria>PIC FILE= "L_2000049IT.001401.EPS">


type: wikipedia

text:
Kalendarium II wojny światowej
 Wojna w Europie
 Wojna w Afryce Północnej
 1940
 10 czerwca – Włochy wypowiedziały wojnę Francji i Wielkiej Brytanii.
 18 czerwca – armia włoska rozpoczęła inwazję na Somali Francuskie.
 28 czerwca – namiestnik włoskiej Libii marszałek Italo Balbo zginął w wyniku omyłkowego zestrzelenia jego samolotu przez własną obronę przeciwlotniczą.
 3-5 lipca – marynarka brytyjska zniszczyła zespół floty francuskiej w bazie Mers el-Kebir w Algierii (operacja Catapult).
 3 sierpnia – wojska włoskie rozpoczęły inwazję na Somali Brytyjskie.
 13 września – armia włoska pod dowództwem marszałka Grazianiego rozpoczęła z terenu Libii atak na Egipt.
 16 września – Włosi zajęli miasto Sidi Barrani. Marszałek Graziani wstrzymał włoską ofensywę w celu podciągnięcia zaopatrzenia.
 23-25 września – nieudany atak sił brytyjskich i Wolnej Francji na Dakar w Senegalu (operacja Menace).
 27 października – 19 listopada – Kampania o Gabon: siły Wolnej Francji i brytyjskie opanowały Gabon.
 7 grudnia – wojska alianckie zaatakowały siły włoskie w zachodnim Egipcie i wschodniej Libii (operacja Compass).
 10 grudnia – początek brytyjskiej ofensywy pod dowództwem gen. Archibalda Wavella przeciwko wojskom włoskim, którego efektem było wyparcie ich z Cyrenajki i niemal całkowite zniszczenie włoskiej Grupy Armii Libia.
 1941
 3 stycznia – początek ofensywy brytyjskiej na miasto Bardija w Libii.
 5 stycznia – wojska brytyjskie zdobyły okupowane przez Włochów miasto Bardija w Libii.
 9 stycznia – Adolf Hitler podjął decyzję o wsparciu włoskich działań wojennych w Afryce.
 19 stycznia – początek brytyjskiej ofensywy przeciwko wojskom włoskim w Afryce Wschodniej.
 22 stycznia – skapitulowały wojska włoskie w Tobruku w Libii.
 6 lutego – wojska brytyjskie wkroczyły do miasta Bengazi w Libii.
 12 lutego – generał Erwin Rommel wylądował w Afryce Północnej. Dwa dni później do Trypolisu przybyły pierwsze niemieckie jednostki Afrika Korps.
 24 marca – rozpoczęła się niemiecko-włoska ofensywa w Cyrenajce w Afryce północnej.
 31 marca – w Afryce północnej ruszyło natarcie wojsk niemiecko-włoskich.
 4 kwietnia – wojska niemieckie Afrika Korps gen. Erwina Rommla zdobyły libijski port Bengazi.
 6 kwietnia – Brytyjczycy zajęli miasto Addis Abeba w Etiopii.
 11 kwietnia – odparcie pierwszego ataku Afrika Korps na Tobruk. Awangarda wojsk niemieckich dotarła do Sollum na granicy Egiptu.
 18 kwietnia – wybuchła wojna brytyjsko-iracka.
 15 maja – pierwsza brytyjska próba dotarcia do oblężonego Tobruku (operacja Brevity).
 17 maja – zwycięstwo wojsk brytyjskich nad włoskimi w bitwie pod Amba Alagi w Etiopii.
 8 czerwca – Alianci dokonali inwazji na Syrię i Liban.
 9 czerwca – operacja „Exporter”: zwycięstwo Aliantów nad wojskami Francji Vichy w bitwie nad rzeką Litani w Libanie.
 15 czerwca – druga próba przełamania niemieckiego okrążenia (operacja Battleaxe). Po kolejnej klęsce Brytyjczyków, gen. Archibalda Wavella zastąpił gen. Claude Auchinleck.
 18 listopada – armia brytyjska rozpoczęła operację Crusader, w wyniku której wojska niemiecko-włoskie ponownie zostały wyparte z Cyrenajki.
 27 listopada:
 kapitulacja wojsk włoskich w Etiopii.
 zwycięstwem wojsk alianckich zakończyła się bitwa o Tobruk.
 28 listopada – ostatnie włoskie jednostki skapitulowały przed Brytyjczykami w mieście Gondar w Etiopii; likwidacja Włoskiej Afryki Wschodniej.
 13 grudnia – kampania śródziemnomorska: w bitwie koło przylądka Bon (Tunezja) alianckie niszczyciele zatopiły dwa włoskie krążowniki; zginęło ponad 900 osób.
 17 grudnia – nierozstrzygnięta brytyjsko-włoska I bitwa morska pod Syrtą.
 26 grudnia – u wybrzeży Libii zatonął storpedowany przez niemiecki okręt podwodny U-559 statek pasażersko-drobnicowy SS Warszawa; zginęło 29 osób.
 1942
 21 stycznia – rozpoczęła się niemiecko-włoska kontrofensywa w Cyrenajce.
 5 maja – rozpoczęła się bitwa o Madagaskar.
 26 maja:
 oddziały Afrika Korps przełamały brytyjskie linie obronne pod El Ghazala.
 w Libii rozpoczęła się bitwa o Bir Hakeim; 1 Dywizja Wolnych Francuzów na 2 tygodnie powstrzymała natarcie wielokrotnie liczniejszych pancernych i zmotoryzowanych niemiecko-włoskich sił gen. Rommla.
 11 czerwca – taktyczne zwycięstwo wojsk Osi w bitwie o Bir Hakeim w Libii.
 20 czerwca – Niemcy rozpoczęli atak na Tobruk.
 21 czerwca – wojska niemieckie gen. Rommla wkroczyły do zdobytego Tobruku.
 23 czerwca – wojska niemieckie feldmarszałka Rommla dotarły do granicy egipskiej.
 1 lipca – rozpoczęła się I bitwa pod El Alamein, zakończona sytuacją patową.
 22 lipca – nieudany atak wojsk brytyjskich na pozycje włoskie w Libii. Alianci stracili 146 czołgów, a 1400 żołnierzy wzięto do niewoli. Straty włoskie były znikome.
 27 lipca – zakończyła się I bitwa pod El Alamein, której skutkiem było zatrzymanie ofensywy Afrika Korps na Aleksandrię.
 30 sierpnia – rozpoczęła się bitwa pod Alam Halfa, na południowy wschód od El Alamein w Egipcie.
 12 września – o godzinie 22 niemiecki okręt podwodny U-156 zatopił u wybrzeży Afryki Zachodniej brytyjski statek „Laconia” ze 136-osobową załogą, 80 cywilami, 268 brytyjskimi żołnierzami oraz 1800 włoskimi jeńcami strzeżonymi przez 160 żołnierzy polskich.
 23 października – uderzenie brytyjskiej 8 Armii pod dowództwem gen. Bernarda Law Montgomery’ego na oddziały Afrika Korps przeważyło szalę zwycięstwa w II bitwie pod El Alamein na stronę aliantów.
 5 listopada – koniec II bitwy pod El Alamein, odwrót Afrika Korps.
 6 listopada – zwycięstwo Brytyjczyków nad wojskami Francji-Vichy i japońską flotą w bitwie o Madagaskar.
 8 listopada – lądowanie wojsk amerykańsko-brytyjskich w portach Francuskiej Afryki Zachodniej (operacja Torch).
 12 listopada – po klęsce pod El Alamein wojska niemieckie i włoskie opuściły Tobruk.
 1943
 14 stycznia – początek konferencji alianckiej w Casablance.
 23 stycznia – ewakuacja niemieckiej Armii Pancernej Afryka z Trypolisu i początek odwrotu w kierunku Tunezji.
 24 stycznia – zakończyła się konferencja w Casablance, na której ustalono, że wojna będzie prowadzona aż do bezwarunkowej kapitulacji państw Osi.
 14 lutego – rozpoczęła się niemiecko-włoska ofensywa w Tunezji, która doprowadziła do bitwy o przełęcz Kasserine.
 25 lutego – zwycięstwo wojsk włosko-niemieckich w bitwie na przełęczy Kasserine.
 9 marca – feldmarszałek Erwin Rommel przekazał dowództwo Grupy Armii Afryka generałowi Hansowi Jürgenowi von Arnimowi, a sam udał się na urlop zdrowotny.
 7 maja – wojska brytyjskie wyzwoliły Tunis.
 13 maja – kapitulacja ostatnich oddziałów niemiecko-włoskich w Afryce.
 Wojna w Azji i na Pacyfiku
 1937
 7 lipca – incydent na moście Marco Polo w Fengtai, południowym przedmieściu Pekinu.
 Początek lipca – rozpoczęła się bitwa pod Tiencinem.
 Początek sierpnia – zakończyła się bitwa pod Tiencinem.
 Sierpień – operacja Chahar.
 Sierpień – rozpoczęła się operacja zajęcia linii kolejowej z Tiencinu do Pukou.
 Sierpień – rozpoczęła się operacja zajęcia linii kolejowej z Pekinu do Hankou.
 13 sierpnia – rozpoczęła się bitwa pod Szanghajem.
 1 września – rozpoczęła się bitwa pod Taiyuan.
 13 września – rozpoczęła się bitwa pod Xinkou.
 9 listopada – zakończyła się bitwa pod Taiyuan.
 11 listopada – zakończyła się bitwa pod Xinkou.
 26 listopada – zakończyła się bitwa pod Szanghajem.
 Grudzień – zakończyła się operacja zajęcia linii kolejowej z Pekinu do Hankou.
 9 grudnia – rozpoczęła się bitwa pod Nankinem.
 13 grudnia – armia japońska zdobyła Nankin, który stał się stolicą marionetkowego państwa chińskiego. Żołnierze rozpoczęli masakrę ludności cywilnej.
 1938
 31 stycznia – zakończyła się bitwa pod Nankinem.
 24 marca – rozpoczęła się bitwa pod Xuzhou i bitwa pod Tai’erzhuang.
 7 kwietnia – zakończyła się bitwa pod Tai’erzhuang.
 1 maja – zakończyła się bitwa pod Xuzhou.
 10 maja – rozpoczęła się operacja Amoy.
 12 maja – zakończyła się operacja Amoy.
 11 czerwca – rozpoczęła się bitwa pod Wuhan.
 Październik – rozpoczęła się operacja Canton.
 27 października – zakończyła się bitwa pod Wuhan.
 Grudzień – zakończyła się operacja Canton.
 1939
 17 marca – rozpoczęła się bitwa pod Nanchang.
 20 kwietnia – rozpoczęła się bitwa pod Suizhou i Zaoyang.
 9 maja – zakończyła się bitwa pod Nanchang.
 24 maja – zakończyła się bitwa pod Suizhou i Zaoyang.
 20 sierpnia – Sowieci przerzucili znaczne siły na front dalekowschodni i rozpoczęli atak na Japończyków.
 13 września – rozpoczęła się bitwa pod Changsha.
 15 września – ZSRR podpisał rozejm z Japonią.
 8 października – zakończyła się bitwa pod Changsha.
 15 listopada – rozpoczęła się bitwa o południowe Kuangsi.
 1940
 27 września – Oś Rzym-Berlin-Tokio – przystąpienie Japonii.
 30 listopada – zakończyła się bitwa o południowe Kuangsi.
 9 grudnia – Chiny wypowiedziały wojnę Japonii, Niemcom i Włochom.
 1941
 17 stycznia – bitwa pod Ko Chang podczas wojny francusko-tajlandzkiej 1940–1941.
 31 stycznia – koniec wojny francusko-tajlandzkiej przy mediacji Japonii.
 5 czerwca – w wyniku pożaru wywołanego japońskim nalotem na chińskie miasto Chongqing udusiło się około 4 tys. osób kryjących się przed bombami w tunelu.
 24 czerwca – zwodowano japoński lotniskowiec Hiyō.
 28 lipca – wojska japońskie wkroczyły do Wietnamu, Kambodży i Laosu na podstawie porozumień z rządem francuskim w Vichy.
 19 listopada – bitwa australijskiego krążownika HMAS Sydney z niemieckim HSK Kormoran. Zginęło 645 Australijczyków i 80 Niemców.
 26 listopada – amerykański sekretarz stanu Cordell Hull przekazał ambasadorowi Cesarstwa Japonii notę dyplomatyczną w formie ultimatum, będącą ostatnim elementem sankcji Stanów Zjednoczonych wobec Japonii.
 7 grudnia:
 atak powietrzny Japończyków na amerykańską bazę morską w Pearl Harbor na Hawajach. Zniszczono osiem okrętów i ponad sto samolotów znajdujących się na ziemi. W nalotach zginęło ponad 3 tysiące amerykańskich marynarzy i pilotów.
 początek japońskiej operacji, której celem było zajęcie przez Japonię całych Indochin i Półwyspu Malajskiego.
 7–13 grudnia – incydent na Niʻihau na Hawajach, który doprowadził do umieszczenia 120 tysięcy mieszkających na terytorium USA Japończyków w obozach internowania.
 8 grudnia:
 Stany Zjednoczone, Wielka Brytania i jej dominia oraz sojusznicy wypowiedzieli wojnę Japonii.
 wojska japońskie opanowały Bangkok.
 atak Japończyków na wyspy Filipińskie.
 rozpoczęła się bitwa o Malaje.
 rozpoczęła się bitwa o opanowanie przez Japończyków amerykańskiej bazy na atolu Wake. Atak został odparty.
 10 grudnia – bitwa pod Kuantanem, pierwsze w czasie wojny starcie brytyjsko-japońskiego. Zatopienie przez Japończyków brytyjskiego pancernika „Prince of Wales” i krążownika „Repulse”.
 13 grudnia – wojska japońskie wkroczyły do południowej Birmy.
 16 grudnia – do służby wszedł Yamato, największy pancernik świata i największy okręt II wojny światowej.
 21 grudnia – zawarto tajlandzko-japoński sojusz wojskowy.
 22 grudnia – wojska japońskie wylądowały na filipińskiej wyspie Luzon.
 23 grudnia – wojska japońskie ponownie uderzyły na atol Wake, tym razem zdobywając wyspę.
 25 grudnia – wojska japońskie zajęły Hongkong.
 26 grudnia – stolica Filipin Manila ogłoszona została miastem otwartym.
 31 grudnia – admirał Chester Nimitz został mianowany głównodowodzącym amerykańskiej floty na Pacyfiku.
 1942
 1 stycznia:
 zahamowano na pewien czas japońską ofensywę na Malajach (Indochiny).
 jednostki armii Filipin zorganizowały obronę na linii Borac-Guagua, osłaniającej odwrót na półwysep Bataan na wyspie Luzon.
 2 stycznia – wojska japońskie zdobyły stolicę Filipin Manilę i Kampar w Indochinach.
 6 stycznia – Japończycy wysadzili desant w Brunei na Borneo.
 11 stycznia – Japonia wypowiedziała wojnę Holandii. Wojska japońskie uderzyły na Holenderskie Indie Wschodnie i na holenderskie Borneo.
 16 stycznia – wojska japońskie zaatakowały port Tavoy, rozpoczynając tym samym wojnę z Birmą.
 19 stycznia – wojska japońskie zdobyły Sandakan, stolicę brytyjskiego Borneo Północnego.
 23 stycznia – wybuchły walki na Nowej Gwinei.
 24 stycznia – taktyczne zwycięstwo niszczycieli amerykańskich w bitwie pod Balikpapan.
 25 stycznia – Tajlandia wypowiedziała wojnę Wielkiej Brytanii i USA.
 31 stycznia
 zwycięstwem Japończyków zakończyła się bitwa o Malaje.
 Japończycy wysadzili desant na wyspie Ambon w archipelagu Moluki.
 4 lutego – na plantacjach Tol i Waitavalo na Nowej Brytanii japońscy żołnierze zamordowali około 160 australijskich jeńców wojennych.
 5 lutego – w rejonie lotniska Laha na Ambonie japońscy żołnierze i marynarze przeprowadzili pierwszą masową egzekucję australijskich i holenderskich jeńców.
 6 lutego – rozpoczęła się bitwa o Sumatrę.
 10 lutego – japoński okręt podwodny ostrzelał amerykańską wyspę Midway.
 15 lutego – siły japońskie zdobyły Singapur i Sumatrę.
 16 lutego – na wyspie Bangka japońscy żołnierze zamordowali około 80 rozbitków z alianckich statków, wśród nich 21 australijskich pielęgniarek.
 17 lutego – kapitulacja wojsk brytyjskich w Singapurze.
 18 lutego – Japończycy rozpoczęli masowe aresztowania i egzekucje członków chińskiej diaspory w Singapurze.
 19 lutego:
 Japończycy zbombardowali australijskie miasto Darwin; zginęło 250 osób.
 prezydent Franklin Delano Roosevelt wydał dekret umożliwiający internowanie Amerykanów pochodzenia japońskiego.
 20 lutego – armia japońska dokonała inwazji na należącą do neutralnej Portugalii wyspę Timor.
 19–20 lutego – starcie morskie w cieśninie Badung, zakończone niewielką porażką aliancką.
 23 lutego – japoński okręt podwodny ostrzelał rafinerię ropy w Santa Barbara w Kalifornii. Był to pierwszy japoński atak na obiekt na kontynencie amerykańskim.
 25 lutego – nalot na Zachodnie Wybrzeże: obrona przeciwlotnicza ostrzelała niezidentyfikowany obiekt latający, który pojawił się nad Los Angeles.
 27–28 lutego – bitwa morska na Morzu Jawajskim zakończona klęską zespołu alianckiego.
 1 marca – rozpoczęła się bitwa o Jawę.
 3 marca – co najmniej 88 osób zginęło w wyniku japońskiego nalotu na australijskie miasto Broome.
 4 marca – na południe od Jawy został zatopiony przez Japończyków australijski eskortowiec HMAS Yarra; zginęło 138 ze 151 członków załogi.
 7 marca – wojska japońskie zdobyły Rangun, stolicę Birmy.
 8 marca:
 Holendrzy poddali się na Jawie wojskom japońskim.
 wojska japońskie zajęły ewakuowany przez Brytyjczyków Rangun.
 12 marca – zwycięstwem wojsk japońskich zakończyła się bitwa o Jawę.
 23 marca – wojska japońskie dokonały inwazji na Andamany w Zatoce Bengalskiej.
 24 marca – admirał Chester Nimitz został głównodowodzącym armii amerykańskiej na Pacyfiku.
 29 marca – zwycięstwem Japończyków zakończyła się bitwa o Sumatrę.
 31 marca:
 rozpoczął się rajd japoński na Ocean Indyjski.
 wojska japońskie zajęły Wyspę Bożego Narodzenia.
 1 kwietnia:
 w Waszyngtonie odbyło się pierwsze posiedzenie Rady Wojennej Pacyfiku.
 zwycięstwem wojsk japońskich zakończyła się bitwa o Borneo.
 5 kwietnia – lotnictwo japońskie zbombardowało port i miasto Kolombo na Cejlonie, w wyniku czego zginęło 190 osób. Kilka godzin później japońskie bombowce zatopiły około 100 mil morskich na południowy zachód od Cejlonu brytyjskie krążowniki HMS Dorsetshire i MMS Cornwall. Zginęło 426 członków załóg, 1122 zostało uratowanych.
 6 kwietnia – pierwsze oddziały amerykańskie przybyły do Australii.
 9 kwietnia:
 rajd japoński na Ocean Indyjski: 91 japońskich bombowców w eskorcie 38 myśliwców dokonało nalotu na zajmowany przez Brytyjczyków port Trincomalee na Sri Lance.
 75 tysięcy żołnierzy amerykańskich i filipińskich, broniących półwyspu Bataan na Luzonie, skapitulowało przed wojskami japońskimi.
 rozpoczął się Bataański Marsz Śmierci – przemarsz amerykańskich i filipińskich jeńców wojennych z półwyspu Bataan do japońskiego obozu jenieckiego O’Donnell na filipińskiej wyspie Luzon. Spośród początkowych 76 tys. do celu dotarło jedynie 54 tys. jeńców.
 10 kwietnia – wojska amerykańskie na Filipinach skapitulowały przed Japończykami.
 1–12 kwietnia – wypad floty japońskiej na Ocean Indyjski, zakończony porażką floty brytyjskiej.
 18 kwietnia – pierwszy nalot lotnictwa amerykańskiego z lotniskowców na Tokio, Jokohamę, Nagoję i Kobe.
 29 kwietnia – Japończycy zdobyli Lashio, przecinając tym samym drogę zaopatrzenia dla Czang Kaj-szeka.
 1 maja – Japończycy zajęli Mandalay w Birmie.
 3 maja – Japończycy zajęli wyspę Tulagi w archipelagu Wysp Salomona.
 4–8 maja – bitwa powietrzno-morska na Morzu Koralowym zakończona taktyczną porażką floty japońskiej.
 6 maja – zwycięstwo Japończyków w bitwie o wyspę Corregidor na Filipinach.
 12 maja – skapitulowały resztki broniących się wojsk amerykańskich na wyspie Mindanao.
 20 maja – Japończycy zajęli całą Birmę dochodząc do granicy indyjskiej.
 31 maja – japoński atak na port w Sydney z wykorzystaniem miniaturowych łodzi podwodnych.
 3 czerwca:
 rozpoczęły się walki o Wyspy Aleuckie.
 Japończycy zbombardowali amerykańską bazę w Dutch Harbour na wyspie Unalaska (Aleuty).
 4 czerwca – rozpoczęła się powietrzno-morska bitwa pod Midway.
 5 czerwca – po utracie 4 lotniskowców i ciężkiego krążownika japońska flota rozpoczęła odwrót spod Midway.
 6–7 czerwca – desant japoński na wyspach Attu i Kiska (Aleuty).
 7 czerwca – zakończyła się bitwa w rejonie wyspy Midway, Japończycy ponieśli klęskę i duże straty. Bitwa stała się przełomowym momentem w wojnie na Oceanie Spokojnym.
 1 lipca – amerykański okręt podwodny USS „Sturgeon” zatopił na północ od Luzonu japoński statek „Montevideo Maru”, przewożący australijskich jeńców pojmanych w czasie bitwy o Rabaul. Spośród 1142 osób na pokładzie uratowano jedynie 17 członków japońskiej załogi.
 19 lipca – pierwsi australijscy jeńcy zostali osadzeni w japońskim obozie jenieckim w Sandakanie na Borneo Północnym.
 7 sierpnia – Amerykanie dokonali desantu na wyspie Guadalcanal (w archipelagu Wysp Salomona).
 9 sierpnia – bitwa morska w rejonie wyspy Savo koło Guadalcanalu, zakończona porażką aliantów.
 17 sierpnia – wojska amerykańskie rozpoczęły rajd na Makin.
 24 sierpnia – bitwa powietrzno-morska koło wschodnich Wysp Salomona, zakończona porażką Japończyków.
 25 sierpnia – bitwa o Milne Bay (Papua-Nowa Gwinea).
 26 sierpnia – wojska japońskie zajęły wyspę Nauru.
 20 września – Amerykanie przeprowadzili pierwszy lot testowy przejętego w stanie nienaruszonym japońskiego myśliwca Mitsubishi A6M (tzw. Zero z Akutan).
 2 października – na Morzu Południowochińskim zatonął japoński statek „Lisbon Maru”, storpedowany dzień wcześniej przez amerykański okręt podwodny USS „Grouper”. Zginęło ponad 800 brytyjskich jeńców wojennych.
 11 października – w czasie walk o Guadalcanal (Wyspy Salomona) miała miejsce bitwa koło przylądka Ésperance.
 26 października – taktyczna porażka Amerykanów w powietrzno-morskiej bitwie koło wysp Santa Cruz.
 12–13 listopada – Bitwa morska w rejonie Guadalcanal, zakończona niewielkim zwycięstwem Japończyków.
 13 listopada – został zatopiony na Pacyfiku amerykański okręt USS Juneau – z pięcioma służącymi na nim braćmi Sullivan. Tragedia ta stała się impulsem do wprowadzenia wojskowej zasady jedynego ocalałego w rodzinie, co stanowi kanwę filmu Szeregowiec Ryan.
 15 listopada – II bitwa morska w rejonie Guadalcanal, zakończona taktycznym zwycięstwem amerykańskim.
 25 listopada – do portu Moji zawinęły japońskie piekielne statki „Dainichi Maru” i „Singapore Maru”. Podczas 26-dniowego rejsu z Singapuru w ich ładowniach zmarło 140 alianckich jeńców wojennych.
 30 listopada – bitwa morska w rejonie Tassafarongi (bitwa pod Lunga) – taktyczne zwycięstwo japońskie.
 1943
 1 stycznia – rozpoczęła się ewakuacja wojsk japońskich z wyspy Guadalcanal.
 15 stycznia – japoński statek „Nichimei Maru” został zatopiony przez amerykańskie lotnictwo w Zatoce Martaban. Zginęło 102 Japończyków i 40 holenderskich jeńców wojennych.
 22 stycznia – zwycięstwo aliantów w bitwie pod Sananandą.
 29 stycznia – rozpoczęła się bitwa o wyspę Rennell (Wyspy Salomona).
 31 stycznia – koniec ewakuacji Japończyków z wyspy Guadalcanal.
 8 lutego – wojska amerykańskie zdobyły wyspę Guadalcanal.
 2 marca – rozpoczęła się morska bitwa na Morzu Bismarcka.
 4 marca – zakończyła się bitwa na Morzu Bismarcka, w której australijskie i amerykańskie samoloty zniszczyły japoński konwój transportujący wojska do portu Lae na Nowej Gwinei.
 6 marca – zwycięstwo floty amerykańskiej w bitwie w Cieśninie Blackett (Wyspy Salomona).
 18 marca – na pokładzie niszczyciela „Akikaze” japońscy marynarze zamordowali około 60 osób cywilnych, w tym kilkudziesięciu niemieckich misjonarzy.
 25 marca – lotnictwo amerykańskie dokonało pierwszego nalotu bombowego na okupowaną przez Japończyków wyspę Nauru.
 27 marca – taktyczne zwycięstwo floty amerykańskiej w bitwie koło Wysp Komandorskich.
 7 kwietnia – zwodowano japoński lotniskowiec Taihō.
 18 kwietnia – śmierć dowódcy floty japońskiej admirała Isoroku Yamamoto zestrzelonego przez amerykańskie myśliwce.
 4 maja – utworzenie obozu jenieckiego na wyspie Haruku w archipelagu Moluki. W ciągu 15 miesięcy zmarło 1021 spośród 2071 osadzonych w nim brytyjskich i holenderskich jeńców.
 11 maja – wojska amerykańskie przeprowadziły desant na okupowaną przez Japończyków wyspę Attu na Aleutach.
 14 maja – japoński okręt podwodny zatopił australijski statek szpitalny AHS Centaur; zginęło 268 spośród 332 osób na pokładzie.
 29 maja – prawie 3 tys. japońskich żołnierzy na wyspie Attu (Aleuty) rzuciło się z bagnetami na Amerykanów w samobójczym ataku. Do niewoli zostało wziętych tylko 28 z nich.
 31 maja – wojska amerykańskie wyparły Japończyków z archipelagu Aleutów.
 8 czerwca – w wyniku eksplozji na pokładzie japońskiego pancernika Mutsu na Morzu Wewnętrznym zginęło 1474 osób, uratowano 353.
 20 czerwca – rozpoczęła się bitwa o Nową Georgię na Wyspach Salomona.
 1 lipca – prawdopodobnie tego dnia ostatni brytyjscy jeńcy – członkowie 600 Gunners Party zostali zamordowani przez Japończyków na Balalae na wyspach Shortland.
 5 lipca – rozpoczęła się bitwa w Zatoce Kula.
 13 lipca – taktyczne zwycięstwo Japończyków w bitwie pod Kolombangarą.
 1 sierpnia – okupowana przez Japończyków brytyjska kolonia Birma ogłosiła niepodległość; na czele marionetkowego państwa stanął Ba Maw.
 7 sierpnia – zwycięstwo floty amerykańskiej w bitwie w zatoce Vella na Wyspach Salomona.
 18 sierpnia – amerykańska eskadra zatopiła 4 japońskie barki i uszkodziła 2 niszczyciele u wybrzeży wyspy Vella Lavella.
 4 października – wojska amerykańskie zdobyły Wyspy Salomona.
 7 października – masakra 97 amerykańskich jeńców wojennych na atolu Wake.
 8 października – w Cieśninie Luzon amerykański okręt podwodny USS „Gurnard” zatopił japoński statek „Dainichi Maru”; zginęło 2057 japońskich żołnierzy i marynarzy.
 9 października – zwycięstwo wojsk amerykańsko-nowozelandzkich w bitwie o wyspę Vella Lavella (Wyspy Salomona).
 2 listopada – zwycięstwo wojsk amerykańskich w bitwie w Zatoce Cesarzowej Augusty (Wyspy Salomona).
 20 listopada – rozpoczęły się walki o Wyspy Gilberta.
 23 listopada – zwycięstwo wojsk amerykańskich w bitwie o Wyspy Gilberta.
 26 listopada – zwycięstwo marynarki amerykańskiej w bitwie koło Przylądka św. Jerzego.
 28 listopada – początek konferencji tzw. wielkiej trójki w Teheranie.
 29 listopada – japoński statek „Suez Maru” został zatopiony na Morzu Jawajskim przez amerykański okręt podwodny USS „Bonefish”. Przewoził około 550 alianckich jeńców, spośród których wszyscy zatonęli lub zostali wymordowani przez załogę japońskiego trałowca.
 1 grudnia – zakończenie konferencji w Teheranie.
 9 grudnia – w Jesselton na Borneo Północnym wybuchło antyjapońskie powstanie.
 1944
 2 stycznia – alianci wysadzili desant w Saidor (Nowa Gwinea).
 21 stycznia – japoński statek „Ikoma Maru”, przewożący 611 indyjskich jeńców wojennych, został zatopiony przez amerykański okręt podwodny USS „Seahorse”. Zginęło 418 jeńców.
 30 stycznia – wojska amerykańskie wyzwoliły Majuro, stolicę Wysp Marshalla.
 31 stycznia – desant wojsk amerykańskich na Wyspy Marshalla.
 14 lutego – wybuchło powstanie antyjapońskie na Jawie.
 15 lutego – wojska japońskie wycofują się definitywnie z okupowanych Wysp Salomona.
 17 lutego – wojska amerykańskie rozpoczęły atak na wyspę Truk w archipelagu Karolinów.
 18 lutego – wojska amerykańskie zniszczyły japońską bazę morską na wyspie Truk w archipelagu Karolinów.
 20 lutego – wojska amerykańskie zdobyły atol Enewetak na Wyspach Marshalla.
 25 lutego – japońskie statki „Tango Maru” i „Ryūsei Maru” zostały zatopione na Morzu Balijskim przez amerykański okręt podwodny USS „Rasher”. Wraz z nimi zginęło blisko 8 tys. pasażerów: japońskich żołnierzy, alianckich jeńców wojennych oraz robotników przymusowych z Jawy.
 29 lutego – rozpoczęły się walki o Wyspy Admiralicji.
 4–5 marca – z obozu przy Tunnel Hill Road na Nowej Brytanii funkcjonariusze Kempeitai zabrali co najmniej 31 amerykańskich i australijskich jeńców. Po wywiezionych ślad zaginął.
 7 marca – wszedł do służby japoński lotniskowiec Taihō.
 9 marca – amerykańskie oddziały piechoty morskiej zdobyły lotnisko Talasea na Nowej Brytanii.
 17 marca – na nadbrzeżu portu w Kaviengu na Nowej Irlandii japońscy żołnierze zamordowali co najmniej 32 cywilów europejskiego pochodzenia.
 26 marca – na północ od Palau po eksplozji własnej torpedy zatonął amerykański okręt podwodny USS Tullibee; zginęło 79 spośród 80 członków załogi.
 22 kwietnia – wojska amerykańskie wylądowały na Nowej Gwinei.
 30 kwietnia – amerykański atak na Truk w archipelagu Karolinów.
 27 maja – alianci zaatakowali wyspę Biak.
 15 czerwca – rozpoczęły się walki o archipelag Marianów.
 19 czerwca – rozpoczęła się bitwa na Morzu Filipińskim.
 20 czerwca – zwycięstwo floty amerykańskiej w bitwie na Morzu Filipińskim.
 24 czerwca – japoński statek „Tamahoko Maru” został zatopiony w pobliżu Nagasaki przez amerykański okręt podwodny USS „Tang”, co spowodowało śmierć 560 alianckich jeńców wojennych.
 26 czerwca – japoński statek „Harugiku Maru”, przewożący około 1200 alianckich jeńców wojennych, został zatopiony w Cieśninie Malakka przez brytyjski okręt podwodny HMS „Truculent”. Zginęło około 180 jeńców.
 28 czerwca – zwodowano amerykański lotniskowiec USS „Randolph”.
 29 czerwca – japoński statek „Toyama Maru” został zatopiony na wodach archipelagu Riukiu przez amerykański okręt podwodny USS „Sturgeon”. Wraz z nim zginęło prawdopodobnie około 3,7 tys. japońskich żołnierzy i marynarzy.
 9 lipca – wojska amerykańskie zdobyły wyspę Saipan.
 21 lipca – rozpoczęła się bitwa o Guam.
 3 sierpnia – amerykańskie i chińskie wojska po dwumiesięcznym oblężeniu zdobyły miasto Myitkyina w Birmie.
 4 sierpnia – japoński statek „Koshu Maru” został zatopiony w Cieśninie Makasarskiej przez amerykański okręt podwodny USS „Ray”. Zginęły 1540 osoby, w większości robotnicy przymusowi z Jawy.
 5 sierpnia – w obozie jenieckim w Cowra w australijskim stanie Nowa Południowa Walia grupa ok. 1100 Japończyków zaatakowała strażników i przedarła się przez drut kolczasty otaczający obóz. W czasie próby ucieczki zginęło 231 Japończyków i 4 australijskich strażników, a 108 Japończyków i 4 Australijczyków zostało rannych. Z 378 uciekinierów 334 zostało schwytanych w ciągu następnych 9 dni, a 44 popełniło samobójstwo.
 10 sierpnia – siły amerykańskie pokonały ostatnie japońskie oddziały na Guam.
 16 sierpnia – II wojna chińsko-japońska: rozpoczęła się bitwa pod Guilin-Liuzhou.
 18 sierpnia – amerykański okręt podwodny zatopił japoński lotniskowiec Taiyō.
 19 sierpnia – japoński okręt desantowy „Tamatsu Maru” został zatopiony na Morzu Południowochińskim przez amerykański okręt podwodny USS „Spadefish”. Wraz z okrętem zginęło 4890 japońskich żołnierzy i członków załogi.
 7 września – japoński statek „Shin’yō Maru” został zatopiony u wybrzeży Mindanao przez amerykański okręt podwodny USS „Paddle”. Przewoził około 750 amerykańskich jeńców wojennych, spośród których 667 poniosło śmierć.
 12 września – amerykańskie okręty podwodne rozbiły japoński konwój HI-72, zatapiając sześć statków i okrętów, w tym piekielne statki „Rakuyō Maru” i „Kachidoki Maru”, na których zginęło blisko 1,5 tys. alianckich jeńców wojennych.
 15 września – rozpoczęła się bitwa o Peleliu.
 18 września – japoński statek „Jun’yō Maru” został zatopiony u wybrzeży Sumatry przez brytyjski okręt podwodny HMS „Tradewind”. Zginęło około 5,6 tys. osób, w większości alianckich jeńców i robotników przymusowych z Jawy.
 21 września – japoński statek „Hōfuku Maru”, przewożący 1289 alianckich jeńców wojennych, został zatopiony na Morzu Południowochińskim przez amerykańskie lotnictwo. Zginęło 1047 jeńców.
 30 września – zwycięstwo wojsk amerykańskich w bitwie o Angaur.
 19 października – na Filipinach utworzono pierwszy oddział kamikaze.
 20 października – wojska amerykańskie pod dowództwem gen. Douglasa MacArthura wylądowały na Filipinach, na wyspie Leyte.
 23–25 października – bitwa w Zatoce Leyte.
 24 października – japoński statek „Arisan Maru”, przewożący około 1800 amerykańskich jeńców wojennych, został zatopiony na Morzu Południowochińskim przez okręt podwodny USS „Snook” lub USS „Shark”. Katastrofę przeżyło zaledwie 9 jeńców.
 25 października – wystartował pierwszy kamikaze.
 10 listopada – Wyspy Admiralicji: 372 osoby zginęły bądź zaginęły, a 371 zostało rannych w wyniku eksplozji na statku zaopatrzeniowym USS Mount Hood.
 20 listopada – pierwszy japoński atak przeciwko amerykańskiej flocie z wykorzystaniem żywych torped Kaiten.
 21 listopada – okręt podwodny USS Sealion zatopił japoński krążownik liniowy Kongō; zginęło 1250 członków załogi, uratowało się 237.
 24 listopada:
 lotnictwo amerykańskie zbombardowało Tokio.
 II wojna chińsko-japońska: zwycięstwem wojsk japońskich zakończyła się bitwa pod Guilin-Liuzhou.
 25 listopada – zwycięstwo wojsk amerykańskich w bitwie o Peleliu.
 14 grudnia – w obozie jenieckim na Palawanie japońscy żołnierze zamordowali 139 amerykańskich jeńców wojennych.
 15 grudnia – japoński statek „Ōryoku Maru” został zatopiony przez amerykańskie lotnictwo w Zatoce Subic u wybrzeży Luzonu, co spowodowało śmierć około 300 amerykańskich jeńców wojennych.
 18 grudnia – w wyniku uderzenia tajfunu na amerykańską flotyllę na Morzu Filipińskim zatonęły 3 niszczyciele, a krążownik, 5 lotniskowców i 3 inne niszczyciele zostały uszkodzone; zginęło 790 marynarzy, a 80 zostało rannych.
 19 grudnia – japoński lotniskowiec „Unryū” został storpedowany i zatopiony na Morzu Wschodniochińskim przez okręt podwodny USS „Redfish”. Zginął dowódca, komandor Kaname Konishi i 1238 członków załogi, uratowano 149 osób.
 25 grudnia – wojska amerykańskie wylądowały na wyspie Luzon, głównej wyspie archipelagu Filipin.
 1945
 9 stycznia – podczas nalotu na Takao amerykańskie samoloty uszkodziły statek „Enoura Maru”, zabijając około 300 amerykańskich jeńców wojennych.
 27 stycznia – została odblokowana tzw. Droga Birmańska, łącząca pozycje zajmowane przez wojska alianckie i chińskie.
 28 stycznia – z japońskiego obozu jenieckiego w Sandakanie na Borneo wyruszył pierwszy marsz śmierci.
 29 stycznia – do portu Moji zawinął japoński piekielny statek „Brazil Maru”. W czasie piętnastodniowego rejsu z Formozy zmarła blisko połowa z ponad 900 przewożonych w jego ładowniach amerykańskich jeńców.
 3 lutego – rozpoczęła się bitwa o stolicę Filipin Manilę.
 5 lutego – wojska amerykańskie zajęły stolicę Filipin Manilę.
 16 lutego – rozpoczęła się bitwa o wyspę Corregidor.
 19 lutego – oddziały amerykańskie wylądowały na wyspie Iwo Jima.
 23 lutego – Amerykanie zatknęli swoją flagę na japońskiej wyspie Iwo Jima.
 23/24 lutego – w nocy na Tokio zrzucone zostały pierwsze amerykańskie bomby zapalające, niszcząc około 2 km2 miasta.
 24 lutego – amerykańskie oddziały piechoty zdobyły zaciekle bronione przez Japończyków wzgórze Suribachi na wyspie Iwo Jima.
 26 lutego – zwycięstwo wojsk amerykańskich w bitwie o Corregidor na Filipinach.
 3 marca – wojska amerykańskie wyzwoliły stolicę Filipin Manilę.
 9 marca/10 marca – w nocy 279 bombowców B-29 przeprowadziło nalot dywanowy na Tokio, zrzucając 1650 ton bomb zapalających na drewnianą zabudowę miasta. W wyniku powstałej burzy ogniowej zginęło ok. 120 tys. osób (niektóre dane mówią nawet o prawie 200 tys. ofiar).
 11 marca – nieudany japoński atak na główne kotwicowisko okrętów alianckich na wodach atolu Ulithi na Karolinach, przeprowadzony przez 24 samoloty-kamikaze i 6 ciężkich łodzi latających, które miały zbombardować okręty przeciwnika.
 17 marca – w japońskim Kobe po amerykańskim nalocie bombowym wybuchła burza ogniowa pochłaniając ponad 8 tys. ofiar.
 19 marca – 724 marynarzy zginęło, a 265 zostało rannych w wyniku japońskiego ataku bombowego na lotniskowiec USS Franklin.
 21 marca – alianci zdobyli Mandalay w Birmie.
 25 marca – koniec japońskiego oporu na Iwo Jimie.
 26 marca – zakończyła się bitwa o Iwo Jimę. Z liczącego około 21 tys. żołnierzy japońskiego garnizonu do niewoli oddało się zaledwie 200. W walkach o wyspę zginęło 7 tys. żołnierzy amerykańskich, a 19 tys. zostało rannych.
 27 marca – w Birmie wybuchło powstanie antyjapońskie.
 28 marca – wojska amerykańskie wyzwoliły Talisay na filipińskiej wyspie Cebu.
 1 kwietnia – o godz. 8.30 czasu miejscowego rozpoczęła się inwazja wojsk amerykańskich na Okinawę.
 7 kwietnia – w czasie bitwy o Okinawę lotnictwo amerykańskie zatopiło pancernik japoński Yamato i niszczyciel Hamakaze.
 3 maja – Japończycy skapitulowali w Rangunie.
 14 maja – w wyniku amerykańskiego nalotu bombowego spłonął zamek w japońskiej Nagoi.
 16 maja – brytyjska 26. Flotylla Niszczycieli zatopiła w cieśninie Malakka japoński ciężki krążownik „Haguro”. Zginęło około 900 członków załogi.
 26 maja – 464 amerykańskie bombowce B-29 dokonały nalotu bombowego na Tokio.
 10 czerwca – oddziały australijskie wylądowały w Brunei na Borneo. Tego samego dnia japońscy żołnierze zamordowali 44 alianckich jeńców w rejonie Miri.
 13 czerwca – w Japonii rozwiązano Stowarzyszenie Wspierania Władzy Cesarskiej.
 18 czerwca – filipińska wyspa Mindanao została wyzwolona spod okupacji japońskiej.
 21 czerwca – wojska amerykańskie zdobyły Okinawę.
 24 lipca – poddały się ostatnie stawiające opór jednostki japońskie na Okinawie.
 6 sierpnia – o godz. 8.15 czasu miejscowego eksplodowała bomba atomowa zrzucona przez amerykański bombowiec B-29 na japońskie miasto Hiroszima.
 8 sierpnia – pomimo podpisanego w dniu 13 kwietnia 1941 roku paktu o neutralności, Związek Radziecki wypowiedział Japonii wojnę.
 9 sierpnia – o godz. 0.10 czasu miejscowego Armia Czerwona rozpoczęła ofensywę w Mandżurii przeciwko japońskiej Armii Kwantuńskiej.
 9 sierpnia – o godz. 11.01 czasu miejscowego bombowiec amerykański zrzucił drugą bombę atomową. Celem było japońskie miasto Nagasaki.
 15 sierpnia – cesarz Japonii Hirohito ogłosił osobiście przez radio kapitulację kraju.
 19 sierpnia – japońska delegacja w bombowcu Mitsubishi G4M ląduje na wyspie Iwo Jima w celu podpisania kapitulacji.
 22 sierpnia – dowódca Armii Kwantuńskiej podpisał kapitulację.
 2 września – o godz. 10.30 czasu miejscowego, w Zatoce Tokijskiej na pokładzie amerykańskiego pancernika Missouri minister spraw zagranicznych Japonii – Shigemitsu i generał Umezu – szef japońskiego Sztabu Generalnego podpisali akt bezwarunkowej kapitulacji Japonii. Ze strony aliantów akt podpisał generał Douglas MacArthur.
 4 września – garnizon japoński na atolu Wake poddał się Amerykanom.
 9 września – skapitulowała armia japońska w Chinach.
 24 września – skapitulowały ostatnie garnizony japońskie na Pacyfiku oraz na kontynencie.