text:
 11.5.2015
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 C 155/24
 Vispārējās tiesas 2015. gada 25. marta spriedums – Sea Handling/Komisija
 (Lieta T-456/13) (1)
 (Piekļuve dokumentiem - Regula (EK) Nr. 1049/2001 - Ar valsts atbalsta kontroles procedūru saistīti dokumenti - Piekļuves atteikums - Izņēmums saistībā ar pārbaužu, izmeklēšanas un revīzijas mērķu aizsardzību - Izņēmums saistībā ar trešo personu komerciālo interešu aizsardzību - Pienākums veikt konkrētu un individuālu pārbaudi - Sevišķas sabiedrības intereses - Daļēja piekļuve)
 (2015/C 155/27)
 Tiesvedības valoda – itāļu
 Lietas dalībnieki
 Prasītāja: Sea Handling SpA (Somma Lombardo, Itālija) (pārstāvji – B. Nascimbene un M. Merola, advokāti)
 Atbildētāja: Eiropas Komisija (pārstāvji – sākotnēji D. Grespan un C. Zadra, vēlāk – D. Grespan un F. Clotuche-Duvieusart, pārstāvji)
 Priekšmets
 Prasība atcelt Komisijas 2013. gada 12. jūnija lēmumu, ar kuru Sea Handling atteikta piekļuve ar valsts atbalsta kontroles procedūru saistītiem dokumentiem
 Rezolutīvā daļa:
 1)
 prasību noraidīt;
 2)
 Sea Handling SpA sedz savus, kā arī atlīdzina Eiropas Komisijas tiesāšanās izdevumus.
 (1) OV C 298, 12.10.2013.


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Avis juridique important
 |
 21990A0226(02)
 Συμφωνία συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Δημοκρατίας της Φινλανδίας σε σχέδιο προγράμματος για την τόνωση της διεθνούς συνεργασίας και των ανταλλαγών που είναι απαραίτητες για το έργο των ευρωπαίων ερευνητών ( Science )
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 050 της 26/02/1990 σ. 0009
 ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Δημοκρατίας της Φινλανδίας σε σχέδιο προγράμματος για την τόνωση της διεθνούς συνεργασίας και των ανταλλαγών που είναι απαραίτητες για το έργο των ευρωπαίων ερευνητών (Science) Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ, στο εξής καλούμενη "Κοινότητα", και Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΦΙΝΛΑΝΔΙΑΣ, στο εξής καλούμενη "Φινλανδία", αμφότερες καλούμενες στο εξής "συμβαλλόμενα μέρη", Εκτιμώντας: ότι με την απόφαση της 29ης Ιουνίου 1988, το Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στο εξής καλούμενο "Συμβούλιο", ενέκρινε σχέδιο προγράμματος για την τόνωση της διεθνούς συνεργασίας και των ανταλλαγών που είναι απαραίτητες για το έργο των ευρωπαίων ερευνητών (1988-1992) (Science), στο εξής καλούμενο "το σχέδιο τόνωσης"- ότι τα συμβαλλόμενα μέρη κατάρτισαν συμφωνία - πλαίσιο για επιστημονική και τεχνική συνεργασία, που τέθηκε σε ισχύ στις 17 Ιουλίου 1987- ότι η συνεργασία της Φινλανδίας στο σχέδιο τόνωσης μπορεί να βοηθήσει την αποτελεσματικότητα του ευρωπαϊκού επιστημονικού και τεχνικού δυναμικού- ότι τα συμβαλλόμενα μέρη προσδοκούν αμοιβαίο όφελος από τη συνεργασία της Φινλανδία στο σχέδιο τόνωσης, ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ ΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΑ: Άρθρο 1 Με την παρούσα συμφωνία η Φινλανδία συνδέεται από την 1η Ιουλίου 1989 με την εκτέλεση του σχεδίου τόνωσης. Η σύνοψη του σχεδίου τόνωσης και οι στόχοι του παρατίθενται στο παράρτημα Α. Άρθρο 2 Η χρηματοδοτική συνεισφορά της Φινλανδίας που προκύπτει από τη συνεργασία για την εκτέλεση του σχεδίου τόνωσης καθορίζεται κατ' αναλογία προς το ποσό που διατίθεται ετησίως στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για τις πιστώσεις αναλήψεως υποχρεώσεων της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στο εξής καλούμενη "η Επιτροπή", που προκύπτουν από εργασίες που πρέπει να διεκπεραιωθούν στο πλαίσιο των ερευνητικών συμβάσεων που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή του σχεδίου τόνωσης από τις δαπάνες διοίκησης και διαχείρισης για το σχέδιο τόνωσης. Ο συντελεστής βάσει του οποίου προσδιορίζεται η αναλογία της συνεισφοράς της Φινλανδίας προκύπτει από το λόγο του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος της Φινλανδίας, σε τρέχουσες τιμές προς το άθροισμα των ακαθάριστων εγχώριων προϊόντων, σε τρέχουσες τιμές των κρατών μελών της Κοινότητας και της Φινλανδίας. Ο λόγος υπολογίζεται βάσει των πλέον πρόσφατων διαθέσιμων στατιστικών στοιχείων του ΟΟΣΑ. Τα ποσά που κρίνονται αναγκαία για την εκτέλεση του σχεδίου τόνωσης, το ύψος της συνεισφοράς της Φινλανδίας και το χρονοδιάγραμμα των προβλεπόμενων αναλήψεων υποχρεώσεων παρατίθενται στο παράρτημα Β. Οι κανόνες που διέπουν τη χρηματοδοτική συνεισφορά της Φινλανδίας για την εκτέλεση του σχεδίου τόνωσης καθορίζονται στο παράρτημα Γ. Άρθρο 3 Για τους φορείς και τα πρόσωπα που ασχολούνται με έρευνα και ανάπτυξη της Φινλανδίας, οι όροι και οι προϋποθέσεις για την υποβολή και εκτίμηση προτάσεων και οι όροι και προϋποθέσεις για την ανάθεση και σύναψη συμβάσεων βάσει του σχεδίου τόνωσης είναι οι ίδιοι με αυτούς που εφαρμόζονται στους φορείς και τα πρόσωπα που ασχολούνται με έρευνα και ανάπτυξη στην Κοινότητα. Οι συμβάσεις που καταρτίζονται από την Επιτροπή αναφέρουν τα δικαιώματα και υποχρεώσεις των φορέων έρευνας και ανάπτυξης της Φινλανδίας, και ιδιαίτερα τις μεθόδους διάδοσης, προστασίας και εκμετάλλευσης των αποτελεσμάτων της έρευνας. Άρθρο 4 Κατά την εφαρμογή του σχεδίου τόνωσης, η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή για την ευρωπαϊκή ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας (Codest), που ιδρύθηκε με την απόφαση 82/835/ΕΟΚ (1) της Επιτροπής καθώς και από συμβούλους. Από κατάλογο που υποβάλουν οι φινλανδικές αρχές, η Επιτροπή επιλέγει έναν φινλανδό εκπρόσωπο στην Codest. Ο τελευταίος συμμετέχει στην κατάρτιση σχεδίων - πλαισίων για την τόνωση της διεθνούς συνεργασίας και των ανταλλαγών που είναι απαραίτητες για το έργο των ευρωπαίων ερευνητών και στην εξέταση αιτήσεων που υποβάλλονται στο πλαίσιο του σχεδίου τόνωσης. Άρθρο 5 Τριάντα μήνες από την έναρξη της εφαρμογής του σχεδίου τόνωσης, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο με βάση την εκτίμηση των αποτελεσμάτων που επιτεύχθηκαν στο διάστημα αυτό. Η έκθεση αυτή συνοδεύεται από προτάσεις για αλλαγές που μπορεί να είναι αναγκαίες βάσει των αποτελεσμάτων αυτών. Αντίγραφο της έκθεσης υποβάλλεται στην Φινλανδία η οποία θα ενημερώνεται και για κάθε πρόταση για αλλαγές. Άρθρο 6 Κάθε συμβαλλόμενο μέρος αναλαμβάνει την υποχρέωση, σύμφωνα με τους αντίστοιχους κανόνες και ρυθμίσεις του, να διευκολύνει την κίνηση και διαμονή ερευνητών που συμμετέχουν στις δραστηριότητες που καλύπτονται από την παρούσα συμφωνία είτε στην Φινλανδία, είτε στην Κοινότητα. Άρθρο 7 Η Επιτροπή και η Φινλανδική Ακαδημία εξασφαλίζουν την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας. Άρθρο 8 Η παρούσα συμφωνία εφαρμόζεται, αφενός, στα εδάφη στα οποία εφαρμόζεται η συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και με τους όρους που καθορίζονται στη συνθήκη αυτή και, αφετέρου, στην επικράτεια της Δημοκρατίας της Φινλανδίας. Άρθρο 9 1. Η παρούσα συμφωνία συνάπτεται για το χρονικό διάστημα που καλύπτει το σχέδιο τόνωσης. Σε περίπτωση που η Κοινότητα αναθεωρήσει το σχέδιο τόνωσης, η συμφωνία μπορεί να καταγγελθεί υπό όρους που συμφωνούνται αμοιβαία. Το ακριβές περιεχόμενο του σχεδίου τόνωσης κοινοποιείται στην Φινλανδία εντός μιας εβδομάδας από την έγκρισή του από την Κοινότητα. Εντός τριμήνου μετά την έκδοση της απόφασης της Κοινότητας τα συμβαλλόμενα μέρη ενημερώνονται αμοιβαία αν τίθεται θέμα καταγγελίας της συμφωνίας. 2. Εάν η Κοινότητα εγκρίνει νέο κοινοτικό πρόγραμμα έρευνας και ανάπτυξης στον τομέα του σχεδίου τόνωσης, η παρούσα συμφωνία μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο νέων διαπραγματεύσεων ή να παραταθεί υπό όρους καθοριζόμενους από κοινού. 3. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1, καθένα από τα συμβαλλόμενα μέρη μπορεί οποτεδήποτε να καταγγείλει την παρούσα συμφωνία με προθεσμία έξι μηνών. Τα σχέδια και οι εργασίες που δεν έχουν ολοκληρωθεί τη στιγμή της καταγγελίας ή/και της λήξης της παρούσας συμφωνίας συνεχίζονται μέχρις ότου ολοκληρωθούν, υπό τους όρους της παρούσας συμφωνίας. Άρθρο 10 Τα παραρτήματα Α, Β και Γ της παρούσας συμφωνίας αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα αυτής. Άρθρο 11 Η παρούσα συμφωνία εγκρίνεται από τα συμβαλλόμενα μέρη βάσει των ισχυόντων σε αυτά κανόνων. Η συμφωνία τίθεται σε ισχύ την ημερομηνία κατά την οποία τα συμβαλλόμενα μέρη έχουν αμοιβαία ανακοινώσει ότι ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες που είναι αναγκαίες για το σκοπό αυτό. Άρθρο 12 Η παρούσα συμφωνία συντάσσεται σε δύο αντίτυπα στην αγγλική, γαλλική, γερμανική, δανική, ελληνική, ισπανική, ιταλική, ολλανδική, πορτογαλική και φινλανδική γλώσσα και όλα τα κείμενα είναι εξίσου αυθεντικά. (1) ΕΕ αριθ. L 350 της 10. 12. 1982, σ. 45. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΟΨΗ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΤΟΝΩΣΗΣ (1988 - 1992) 1. Το σχέδιο τόνωσης αποτελείται από μια σειρά δραστηριοτήτων που έχουν επιλεγεί με βάση την επιστημονική και τεχνική τους ποιότητα και οι οποίες αποβλέπουν στη δημιουργία ενός δικτύου επιστημονικής και τεχνικής συνεργασίας και ανταλλαγών σε ευρωπαϊκό επίπεδο που βαθμιαία θα επεκταθεί. Γενικός στόχος είναι η βελτίωση της αποτελεσματικότητας της επιστημονικής και τεχνολογικής έρευνας σε όλα τα κράτη μέλη και, κατ' αυτό τον τρόπο, η μείωση των ανισοτήτων στην επιστημονική και τεχνική ανάπτυξη μεταξύ των διαφόρων κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Το σχέδιο τόνωσης καλύπτει όλους τους τομείς της επιστήμης και τεχνολογίας (τις θετικές και φυσικές επιστήμες). Ενώ συνεπώς το σχέδιο τόνωσης αποβλέπει στη βελτίωση της γενικής επιστημονικής και τεχνικής ποιότητας της έρευνας και ανάπτυξης σε όλα τα κράτη μέλη της Κοινότητας, ειδικότεροι στόχοι είναι: - η προώθηση της επιμόρφωσης μέσω της έρευνας και, δια της συνεργασίας, η καλύτερη χρησιμοποίηση ερευνητών υψηλού επιπέδου στην Κοινότητα, -η βελτίωση της κινητικότητας των επιστημόνων ερευνητών των κρατών μελών της Κοινότητας, -η ανάπτυξη και ενίσχυση της ενδοευρωπαϊκής επιστημονικής και τεχνικής συνεργασίας σε ερευνητικά προγράμματα υψηλής ποιότητας, -η προώθηση της σύστασης δικτύων ενδοευρωπαϊκής συνεργασίας και ανταλλαγών, προκειμένου να ενισχυθεί η συνολική επιστημονική και τεχνική ανταγωνιστικότητα της Κοινότητας και, κατ' αυτό τον τρόπο, να εδραιωθεί η οικονομική και κοινωνική συνοχή της. 2.Οι προαναφερόμενοι στόχοι θα επιτευχθούν με μέτρα ενίσχυσης υπέρ των επιστημόνων ερευνητών, των ερευνητικών ομάδων και των οργανισμών ανάπτυξης, για τη διασφάλιση της αρμονικής επιστημονικής και τεχνικής ανάπτυξης της κοινότητας. Τα μέτρα ενίσχυσης θα έχουν τις εξής μορφές: - Υποτροφίες για έρευνα Οικονομική ενίσχυση που χορηγείται σε επιστήμονες για να τους δώσει τη δυνατότητα να αποκτήσουν πρόσθετη επιμόρφωση με τη συμμετοχή σε πρόγραμμα έρευνας σε εργαστήριο μιας χώρας της Κοινότητας, εκτός της δικής τους, για μια περίοδο τουλάχιστον ενός έτους και κατ' ανώτατο όριο δύο ετών. -Επιχορηγήσεις για έρευνα Οι επιχορηγήσεις αυτές καλύπτουν το κόστος των εργαστηρίων των σχετικών με τη μετάθεση ή απόσπαση ενός επιστήμονα ερευνητή από μια κοινοτική χώρα σε άλλη, προκειμένου είτε να καταστεί δυνατό για τον επιστήμονα να συμμετάσχει σε ομάδα μιας χώρας εκτός της δικής του είτε, για κάποιον πτυχιούχο θετικών επιστημών, να ειδικευθεί προτού προσληφθεί σε ένα πανεπιστήμιο ή εργαστήριο βιομηχανικής έρευνας. Ανάλογα με τον τύπο του επιστήμονα και το σκοπό της επιχορήγησης για την έρευνα, η επιχορήγηση μπορεί να λάβει διάφορες μορφές: - χρηματοδότηση, ώστε να καταστεί δυνατό για τον ερευνητή να περάσει σύντομα διαστήματα (από 15 ημέρες έως δύο μήνες) σε μια ξένη χώρα εντός της Κοινότητας, για να πραγματοποιήσει συγκεκριμένα πειράματα με μια ιδιαίτερη επιστημονική ή τεχνική εγκατάσταση που δεν είναι διαθέσιμη στη χώρα του, -χρηματοδότηση, ώστε να καλυφθούν οι δαπάνες που συνδέονται με την κινητικότητα (ταξίδι, διαβίωση, ασφάλιση, μετακόμιση, κ.λπ.), την ερευνητική εργασία και, πιθανόν, το μισθό ενός επιστήμονα που αποσπάται ή ενσωματώνεται σε μια ερευνητική ομάδα μιας (κοινοτικής) χώρας, εκτός της δικής του, για χρονική περίοδο τουλάχιστον έξι μηνών και κατ' ανώτατο όριο τριών ετών, -χρηματοδότηση, ώστε να καλυφθούν οι δαπάνες που συνδέονται με την κινητικότητα και την ερευνητική εργασία ενός επιστήμονα που προσλαμβάνεται στη βιομηχανία, ο οποίος πρόκειται να παρακολουθήσει μακροχρόνια εκπαιδευτικά μαθήματα (από ένα έως τρία έτη) σε εργαστήριο του δημόσιου τομέα σε μια ξένη χώρα (εντός της Κοινότητας), -επιδοτήσεις για μαθήματα κατάρτισης υψηλού επιπέδου: οικονομική ενίσχυση χορηγούμενη σε οργανισμό που προσφέρει εξειδικευμένη σειρά μαθημάτων υψηλού επιπέδου που διεξάγονται σε ένα κράτος μέλος έτσι ώστε να δέχεται επιστήμονες από διάφορα κράτη μέλη της κοινότητας, για να τους παρέχει πρόσθετη επιμόρφωση ή να καθιστά δυνατή την επανεκπαίδευσή του για άλλες ειδικότητες. -Αδελφοποίηση εργαστηρίων σε διάφορες χώρες Η αδελφοποίηση καθιστά δυνατό, για τους ερευνητές που εργάζονται απομονωμένοι σε ένα τομέα αιχμής σε ορισμένες κοινοτικές χώρες, να συνενώσουν τις προσπάθειές τους, χωρίς να συγκεντρώνονται σε ένα εργαστήριο και, συνεπώς, να ενθαρρύνεται η δημιουργία μιας ερευνητικής ομάδας που υπερβαίνει το αναγκαίο "κρίσιμο μέγεθος". Παρέχεται επιχορήγηση ώστε οι ερευνητές να συναντώνται, να πραγματοποιούν κοινά πειράματα, να ανταλλάσσουν αποτελέσματα, να συμπληρώνουν τον εξοπλισμό τους ή να ενισχύουν τις ομάδες τους με προσωρινή πρόσληψη άλλων επιστημόνων, κατά προτίμηση από μια διαφορετική χώρα. -Ανάπτυξη πολυκλαδικών και πολυεθνικών εργασιών Αυτό θα μπορούσε, βάσει των χρηματοδοτικών πόρων που είναι διαθέσιμοι, να επιτρέψει στις συνδεδεμένες ερευνητικές ομάδες να έχουν αρκετούς πόρους (συμπεριλαμβανομένου του εξοπλισμού) και να μπορούν να συνενώσουν την καλύτερη πείρα που είναι διαθέσιμη, σε διάφορες χώρες και κλάδους, προκειμένου να επιτύχουν ενα προκαθορισμένο στόχο ή να αναλάβουν από κοινού μια προκαθορισμένη επιστημονική προσπάθεια στο πλαίσιο ενός "δικτύου" επιστημονικής και τεχνικής συνεργασίας. Επιπλέον, το σχέδιο θα συμπληρώνεται με τομεακά μέτρα παροχής κινήτρων: υποτροφίες και επιχορηγήσεις για την έρευνα και επιδοτήσεις που χρηματοδοτούνται στα πλαίσια κάθε κοινοτικού προγράμματος έρευνας και ανάπτυξης με σύμφωνη γνώμη της αρμόδιας επιτροπής διαχείρισης και συντονισμού (CGC). 3.Τα μέτρα τόνωσης των ανταλλαγών και της συνεργασίας εφαρμόζονται στο σύνολο των τομέων που καλύπτουν τις θετικές και φυσικές επιστήμες όπως: - μαθηματικά, - φυσική, - χημεία, - επιστήμες των ζώντων οργανισμών, - γεωεπιστήμες και ωκεανολογία, - επιστημονική οργανολογία, - επιστήμες μηχανικού. 4.Στους τομείς επέμβασης, τα πολυεθνικά σχέδια που ενδιαφέρουν τα κοινοτικά μέτρα ενίσχυσης θα επιλεγούν, βασικά, ανάλογα με την ποιότητά τους, το πολυκλαδικό τους περιεχόμενο, την καινοτόμο τους πλευρά και το ενδιαφέρον που παρουσιάζουν ως προς την αποστεγανοποίηση των διαφόρων μορφών έρευνας και ανάπτυξης σε όλα τα μέρη της Κοινότητας. Όπου η επιστημονική και τεχνική ποιότητα είναι συγκρίσιμη, θα δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στα προγράμματα που είναι πιθανόν να μειώσουν τις διαφορές στο επίπεδο της επιστημονικοτεχνικής εξέλιξης μεταξύ κρατών μελών και να συμβάλλουν στην οικονομική και κοινωνική συνοχή στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. 5.Η επιλογή των προτρεπτικών ενεργειών τόνωσης και των αντίστοιχων ομάδων γίνεται από την Επιτροπή η οποία, με τη συνδρομή της ευρωπαϊκής επιτροπής ανάπτυξης της επιστήμης και της τεχνολογίας (Codest), χρησιμοποιεί ένα σύστημα αξιολόγησης από ομόβαθμους. Η Επιτροπή διασφαλίζει, επίσης, τη συνοχή των ενεργειών τόνωσης με τις προγραμματισμένες κοινοτικές δραστηριότητες έρευνας και ανάπτυξης. 6.Η Επιτροπή διεξάγει παράλληλα μια σειρά διαβουλεύσεων, ερευνών και σεμιναρίων, με τη συνεργασία των επιστημονικών και τεχνικών κύκλων της Κοινότητας, με στόχο να αναλύσει και να αξιολογήσει τις επιστημονικές και τεχνικές ανάγκες και δυνατότητες, προκειμένου να καθορίσει με ακρίβεια το περιεχόμενο του σχεδίου τόνωσης. Η Επιτροπή συνεργάζεται στενά με τις εθνικές αρχές προκειμένου να εξασφαλίσει τη συνέπεια μεταξύ των δραστηριοτήτων αυτών και της εθνικής πολιτικής των κρατών στον τομέα της τόνωσης της έρευνας. 7.Για την αξιολόγηση της επιστημονικής ή/και τεχνικής ποιότητας των αιτήσεων για ενίσχυση, όπως και για την ανάλυση των επιστημονικών και τεχνικών αναγκών και δυνατοτήτων, ή ακόμη για την αξιολόγηση των χρηματοδοτούμενων σχεδίων ή της ίδιας της δραστηριότητας, η Επιτροπή μπορεί να ζητά την πραγματογνωμοσύνη εμπειρογνωμόνων εκτός των υπηρεσιών της. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Β ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Άρθρο 1 Το ποσό που κρίνεται αναγκαίο για την εκτέλεση του σχεδίου τόνωσης ανέρχεται σε 167 000 000 Ecu. Άρθρο 2 Η χρηματοδοτική συνεισφορά της Φινλανδίας στην εκτέλεση του σχεδίου τόνωσης υπολογίζεται σε 2 460 000 Ecu. Άρθρο 3 Το χρονοδιάγραμμα των υποχρεώσεων και της χρηματοδοτικής συνεισφοράς της Φινλανδίας παρατίθεται κατωτέρω: Χρονοδιάγραμμα των αναλήψεων υποχρεώσεων που κρίνονται αναγκαίες για την εκτέλεση του σχεδίου τόνωσης (πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων) και της συνεισφοράς της Φινλανδίας (σε Ecu) Έτος Αναλήψεις υποχρεώσεων Διαχείριση και διοικητική λειτουργία Συμβάσεις Σύνολο Συνεισφορά Φινλανδίας Διαχείριση και διοικητική λειτουργία Συμβάσεις Σύνολο 1988 1989 1990 1991 1992 220 000 1 930 000 2 120 000 2 250 000 2 380 000 28 780 000 28 070 000 32 880 000 32 750 000 35 620 000 29 000 000 30 000 000 35 000 000 35 000 000 38 000 000 - 19 300 (1) 42 400 45 000 47 600 - 280 700 (2) 657 600 655 000 712 400 - 300 000 (3) 700 000 700 000 760 000 Γενικό σύνολο 8 900 000 158 100 000 167 000 000 154 300 2 305 700 2 460 000 (1) Συνεισφορά για την περίοδο από την 1η Ιουλίου έως τις 31 Δεκεμβρίου 1989. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Γ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ Άρθρο 1 Οι παρούσες διατάξεις θεσπίζουν τους κανόνες της χρηματοδοτικής συνεισφοράς της Φινλανδίας, που αναφέρονται στο άρθρο 2 της συμφωνίας. Άρθρο 2 Στην αρχή κάθε έτους ή οποτεδήποτε αναθεωρηθεί το Σχέδιο Τόνωσης έτσι ώστε να επιφέρει αύξηση στο ποσό που κρίθηκε αναγκαίο για την εκτέλεσή του, η Επιτροπή καλεί τη Φινλανδία να καταβάλει κεφάλαια που να αντιστοιχούν στη συνεισφορά της στις δαπάνες βάσει της συμφωνίας. Η συνεισφορά αυτή εκφράζεται σε Ecu και σε φινλανδικό νόμισμα- η σύνθεση του Ecu καθορίστηκε στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3180/78 του Συμβουλίου (1). Η ισοτιμία σε φινλανδικό νόμισμα της συνεισφοράς σε Ecu καθορίζεται την ημερομηνία της πρόσκλησης καταβολής των κεφαλαίων. Η Φινλανδία καταβάλλει τη συνεισφορά της στα ετήσια έξοδα βάσει της συμφωνίας στην αρχή κάθε έτους και το αργότερο τρεις μήνες μετά την αποστολή της πρόσκλησης καταβολής των κεφαλαίων. Κάθε καθυστέρηση στην καταβολή της συνεισφοράς γεννά υποχρέωση καταβολής τόκου από τη Φινλανδία με επιτόκιο ίσο προς το υψηλότερο προεξοφλητικό επιτόκιο που ισχύει στα κράτη μέλη της Κοινότητας στην αντίστοιχη ημερομηνία. Το επιτόκιο προσαυξάνεται κατά 0,25 ποσοστιαίες μονάδες για κάθε μήνα καθυστέρησης. Το προσαυξημένο επιτόκιο εφαρμόζεται για ολόκληρο το χρονικό διάστημα καθυστέρησης. Ωστόσο, ο τόκος αυτός καταβάλλεται μόνο εάν η συνεισφορά καταβάλλεται μετά την παρέλευση τριμήνου από την πρόσκληση καταβολής των κεφαλαίων που έκανε η Επιτροπή. Άρθρο 3 Τα κεφάλαια που καταβάλλονται από τη Φινλανδία πιστώνονται στο Σχέδιο Τόνωσης και θα εγγραφούν ως έσοδα προϋπολογισμού που κατατάσσονται στο σχετικό κονδύλι της κατάστασης εσόδων του γενικού προϋπολογισμού. Άρθρο 4 Ο ισχύων δημοσιονομικός κανονισμός που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εφαρμόζεται και στη διαχείριση των πιστώσεων. Άρθρο 5 Τα έξοδα ταξιδίου και διαβίωσης του φινλανδού εκπροσώπου στην Codest, τα οποία προκύπτουν από τη συμμετοχή του στις συναντήσεις της επιτροπής αυτής, επιστρέφονται από την Επιτροπή σύμφωνα με τις διαδικασίες που ισχύουν για τους εκπροσώπους των κρατών μελών της Κοινότητας. Άρθρο 6 Στο τέλος κάθε έτους ετοιμάζεται και υποβάλλεται στη Φινλανδία για ενημέρωση κατάσταση της χρησιμοποίησης των πιστώσεων. (1) ΕΕ αριθ. L 379 της 30. 12. 1978, σ. 1.


type: caselaw

text:
 22.2.2014
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 52/33
 Wyrok Sądu z dnia 16 stycznia 2014 r. — Aloe Vera of America przeciwko OHIM — Detimos (FOREVER)
 (Sprawa T-528/11) (1)
 (Wspólnotowy znak towarowy - Postępowanie w sprawie sprzeciwu - Zgłoszenie graficznego wspólnotowego znaku towarowego FOREVER - Wcześniejszy graficzny krajowy znak towarowy 4 EVER - Względna podstawa odmowy rejestracji - Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd - Podobieństwo oznaczeń - Artykuł 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 - Rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego - Artykuł 42 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 207/2009)
 2014/C 52/60
 Język postępowania: angielski
 Strony
 Strona skarżąca: Aloe Vera of America, Inc. (Dallas, Teksas, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: adwokaci R. Niebel i F. Kerl)
 Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (przedstawiciel: J. Crespo Carillo, pełnomocnik)
 Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą OHIM była również, interwenient przed Sądem: Detimos — Gestão Imobiliária, SA (Carregado, Portugalia) (przedstawiciel: adwokat V. Caires Soares)
 Przedmiot
 Skarga na decyzję Czwartej Izby Odwoławczej OHIM z dnia 8 sierpnia 2011 r. (sprawa R 742/2010-4), dotyczącą postępowania w sprawie sprzeciwu między Diviril — Distribuidora de Viveres do Ribatejo, Lda a Aloe Vera of America, Inc.
 Sentencja
 1)
 Skarga zostaje oddalona.
 2)
 Aloe Vera of America, Inc. zostaje obciążona kosztami postępowania, w tym kosztami poniesionymi przez Detimos — Gestão Imobiliária, SA w związku z postępowaniem przed Izbą Odwoławczą Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) (OHIM).
 (1) Dz.U. C 362 z 10.12.2011.


type: legislation

text:
 COMISSÃO EUROPEIA
 Bruxelas, 23.6.2016
 COM(2016) 413 final
 2016/0192(NLE)
 Proposta de
 DECISÃO DO CONSELHO
 relativa à celebração de um acordo entre a União Europeia e o Reino da Noruega sobre acesso recíproco a atividades de pesca no Skagerrak dos navios com pavilhão da Dinamarca, da Noruega e da Suécia
 EXPOSIÇÃO DE MOTIVOS
 1.CONTEXTO DA PROPOSTA
 •Justificação e objetivos da proposta
 Em 19 de dezembro de 1966, foi assinado entre a Dinamarca, a Noruega e a Suécia um acordo sobre acesso recíproco a atividades de pesca no Skagerrak e no Kattegat, que entrou em vigor em 7 de agosto de 1967. Este acordo, que complementou o acordo bilateral de pesca de 1980 entre a União Europeia e a Noruega, permitiu àqueles três países o acesso recíproco a atividades de pesca até 4 milhas marítimas calculadas a partir das suas linhas de base no Skagerrak e no Kattegat, os estreitos que unem o mar do Norte ao mar Báltico. Estabeleceu também que, para efeitos das referidas atividades de pesca, a zona em causa seria considerada alto mar. Deste modo, o acordo regulamentou as relações entre os Estados de pavilhão, por um lado, e os correspondentes Estados costeiros, por outro.
 O acordo de 1966 era um acordo simples, que tinha em conta as especificidades geográficas do Skagerrak e do Kattegat no tocante às pescas e que reconhecia existirem razões de ordem prática para permitir um regime de acesso simples ao que é essencialmente uma superfície marítima de pequena dimensão. Por esta razão, o acordo de 1966 comportava apenas três artigos, o primeiro dos quais definia a zona em causa e o segundo definia os direitos de acesso e a vontade de harmonizar regulamentações técnicas.
 Com a adesão da Dinamarca e da Suécia à UE, em 1973 e 1995, respetivamente, a Comissão ficou responsável pela gestão do acordo em nome destes dois Estados-Membros. Foram realizadas consultas sobre o regime resultante do acordo, em paralelo com as consultas no âmbito do acordo bilateral de pesca de 1980.
 O acordo de 1966 permaneceu em vigor durante um período inicial de 35 anos, até 2002, e foi subsequentemente prorrogado por dois períodos de cinco anos, até 2012. A denúncia do acordo era possível mediante aviso prévio de três anos, por qualquer das Partes, antes da data de expiração de um período de cinco anos.
 Perante a evolução do direito internacional em matéria de pesca e, em especial, o advento da Convenção das Nações Unidas sobre o Direito do Mar, de 1982, e o Acordo das Nações Unidas relativo às populações de peixes, de 1995, a Noruega considerou que o acordo vigente não estava em conformidade com as disposições atuais do direito do mar. A Noruega punha em causa, designadamente, o dispositivo de controlo. Além disso, considerava que o acordo não se coadunava com os princípios de jurisdição normal de um Estado costeiro, nos termos da Convenção das Nações Unidas sobre o Direito do Mar, nem correspondia aos princípios modernos de conservação e gestão.
 Em 29 de julho de 2009, o Ministério dos Negócios Estrangeiros da Noruega informou formalmente o Governo dinamarquês, depositário do acordo, de que pretendia pôr-lhe termo, mediante denúncia formal em conformidade com o artigo 3.o, n.o 3. Em consequência, o acordo de 1966 caducou em 7 de agosto de 2012.
 Posteriormente, a Noruega entrou em negociações formais com a Comissão (esta última agindo em nome da União Europeia), com o objetivo de estabelecer um acordo de substituição sobre acesso recíproco a atividades de pesca na zona do Skagerrak e do Kattegat. O novo acordo, rubricado em 24 de outubro de 2013 e assinado em 15 de janeiro de 2015, é conforme com a Convenção das Nações Unidas sobre o Direito do Mar e com posteriores disposições correlatas de outros acordos.
 O novo acordo mantém o acesso exclusivo concedido reciprocamente aos navios da Dinamarca, da Noruega e da Suécia às águas de cada um dos três países situadas fora do limite de 4 milhas marítimas medidas a partir das linhas de base. Garante aos dois Estados-Membros e à Noruega a continuidade do acesso recíproco às águas de cada um deles no Skagerrak, assegurando, ao mesmo tempo, medidas adequadas de conservação e gestão das pescas nesta zona. Além disso, permite medidas de controlo em harmonia com os princípios de jurisdição normal de um Estado costeiro, como é já o caso da pesca no mar do Norte.
 •Coerência com as disposições em vigor no mesmo domínio de intervenção
 A fim de assegurar a continuidade do acesso de navios da UE às atividades de pesca, o acordo, na pendência da sua entrada em vigor, é aplicado a título provisório por um período máximo de dois anos a contar da data da sua assinatura.
 •Coerência com outras políticas da União
 As medidas propostas são elaboradas em conformidade com os objetivos e as normas da política comum das pescas e são coerentes com a política da União em matéria de desenvolvimento sustentável.
 2.BASE JURÍDICA, SUBSIDIARIEDADE E PROPORCIONALIDADE
 •Base jurídica
 Artigo 43.o, n.o 2, do Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia, em conjugação com o seu artigo 218.o, n.o 6, alínea a).
 •Subsidiariedade (no caso de competência não exclusiva)
 A proposta é da competência exclusiva da União, por força do disposto no artigo 3.o, n.o 1, alínea d), do Tratado. Por conseguinte, o princípio da subsidiariedade não se aplica.
 •Proporcionalidade
 É necessária ação da União para a gestão conjunta de unidades populacionais de peixes transzonais pescadas por navios da União e da Noruega.
 •Escolha do instrumento
 Decisão do Conselho.
 3.RESULTADOS DAS AVALIAÇÕES EX POST, DAS CONSULTAS DAS PARTES INTERESSADAS E DAS AVALIAÇÕES DE IMPACTO
 •Avaliações ex post/ balanços de qualidade da legislação existente
 Não aplicável.
 •Consulta das partes interessadas
 Os Estados-Membros em causa foram consultados durante as consultas com a Noruega.
 •Obtenção e utilização de competências especializadas
 Não aplicável.
 •Avaliação de impacto
 Não aplicável.
 •Adequação e simplificação da legislação
 Não aplicável.
 •Direitos fundamentais
 Não aplicável.
 4.INCIDÊNCIA ORÇAMENTAL
 Não aplicável.
 2016/0192 (NLE)
 Proposta de
 DECISÃO DO CONSELHO
 relativa à celebração de um acordo entre a União Europeia e o Reino da Noruega sobre acesso recíproco a atividades de pesca no Skagerrak dos navios com pavilhão da Dinamarca, da Noruega e da Suécia
 O CONSELHO DA UNIÃO EUROPEIA,
 Tendo em conta o Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia, nomeadamente o artigo 43.o, n.o 2, em conjugação com o artigo 218.o, n.o 6, alínea a),
 Tendo em conta a proposta da Comissão Europeia,
 Tendo em conta a aprovação do Parlamento Europeu,
 Considerando o seguinte:
 (1)A União negociou com o Reino da Noruega um acordo sobre acesso recíproco a atividades de pesca no Skagerrak e no Kattegat.
 (2)O acordo entre a União Europeia e o Reino da Noruega sobre acesso recíproco a atividades de pesca no Skagerrak e no Kattegat foi assinado em 15 de janeiro de 2015, em conformidade com a Decisão 2014/505/UE do Conselho, de 23 de julho de 2014, relativa à assinatura, em nome da União, e à aplicação provisória do Acordo entre a União Europeia e o Reino da Noruega sobre acesso recíproco a atividades de pesca no Skagerrak dos navios com pavilhão da Dinamarca, da Noruega e da Suécia (
 1
 ).
 (3)O Acordo deve ser aprovado em nome da União,
 ADOTOU A PRESENTE DECISÃO:
 Artigo 1.o
 O Acordo entre a União Europeia e o Reino da Noruega sobre acesso recíproco a atividades de pesca no Skagerrak dos navios com pavilhão da Dinamarca, da Noruega e da Suécia é celebrado, em nome da União.
 O texto do acordo constitui o anexo 1 da presente decisão.
 Artigo 2.o
 O Presidente do Conselho designa a pessoa ou as pessoas com poderes para proceder, em nome da União, à notificação prevista no artigo 7.o do acordo (
 2
 ), a fim de expressar o consentimento da União em ficar vinculada pelo acordo.
 Artigo 3.o
 A presente decisão entra em vigor no dia da sua adoção.
 Feito em Bruxelas, em
 Pelo Conselho
 O Presidente
 (1)
 JO L 224 de 30.7.2014, p. 1.
 (2)
 A data de entrada em vigor do acordo é publicada no Jornal Oficial da União Europeia pelo Secretariado-Geral do Conselho.
 ---documentbreak---
 COMISSÃO EUROPEIA
 Bruxelas, 23.6.2016
 COM(2016) 413 final
 ANEXO
 da
 proposta de decisão do Conselho
 relativa à celebração do acordo entre a União Europeia e o Reino da Noruega sobre acesso recíproco a atividades de pesca no Skagerrak dos navios com pavilhão da Dinamarca, da Noruega e da Suécia
 ANEXO
 da
 proposta de decisão do Conselho
 relativa à celebração do acordo entre a União Europeia e o Reino da Noruega sobre acesso recíproco a atividades de pesca no Skagerrak dos navios com pavilhão da Dinamarca, da Noruega e da Suécia
 Acordo
 entre a União Europeia e o Reino da Noruega sobre acesso recíproco a atividades de pesca no Skagerrak dos navios com pavilhão da Dinamarca, da Noruega e da Suécia
 A União Europeia e o Reino da Noruega, a seguir designados por «Partes»,
 RECORDANDO o disposto na Convenção das Nações Unidas sobre o Direito do Mar, de 10 de dezembro de 1982, a seguir designada por «a Convenção»;
 RECORDANDO o Acordo de Pesca entre a Comunidade Económica Europeia e o Reino da Noruega, de 27 de fevereiro de 1980, a seguir designado por «o Acordo de 1980»;
 TENDO EM CONTA a caducidade em 7 de agosto de 2012 do Acordo entre a Dinamarca, a Noruega e a Suécia sobre acesso recíproco a atividades de pesca no Skagerrak e no Kattegat, de 19 de dezembro de 1966;
 CIENTES das atividades de pesca tradicionais da Dinamarca, da Noruega e da Suécia no Skagerrak;
 PROCURANDO manter o acesso recíproco dos navios que arvoram o pavilhão da Dinamarca, da Noruega e da Suécia a atividades de pesca no Skagerrak, em zonas fora das quatro milhas marítimas calculadas, para cada um destes Estados, a partir das linhas de base dos outros Estados referidos, dentro das suas águas territoriais e zonas adjacentes de jurisdição de pesca;
 CONSIDERANDO a importância de os navios de pesca cumprirem as leis, regulamentações e medidas de controlo e execução adotadas pelos respetivos Estados costeiros, em conformidade com o disposto na Convenção, no Acordo de 1980 e no presente acordo, a fim de assegurar a conservação e a utilização sustentável dos recursos vivos do Skagerrak,
 ACORDARAM NO SEGUINTE:
 Artigo 1.o
 O presente acordo aplica-se a uma zona do Skagerrak delimitada, a oeste, por um segmento de reta que liga o farol de Hanstholm ao farol de Lindesnes e, a sul, por um segmento de reta que liga o farol de Skagen ao farol de Tistlarna, nas partes do mar territorial e zonas adjacentes sob jurisdição de pesca da Dinamarca, da Noruega e da Suécia que se estendem além de quatro milhas marítimas (1 milha marítima = 1852 metros) das linhas de base a partir das quais é medida a largura do mar territorial.
 Artigo 2.o
 Na zona especificada no artigo 1.o, cada uma das Partes compromete-se, com base na sua jurisdição das pescas, em conformidade com a Convenção e nos termos da sua legislação aplicável, a autorizar os navios que arvoram o pavilhão da Dinamarca, da Noruega ou da Suécia a exercerem atividades de pesca, sem prejuízo das disposições pertinentes do Acordo de 1980 e em conformidade com as quotas acordadas pelas Partes.
 Artigo 3.o
 As Partes cooperam a fim de estabelecer, na medida do possível, regras e regulamentações harmonizadas a respeito das atividades de pesca na zona especificada no artigo 1.o.
 Artigo 4.o
 As Partes concordam em consultar-se sobre questões relativas à aplicação e ao funcionamento correto do presente acordo ou na eventualidade de litígios sobre a sua interpretação.
 Artigo 5.o
 O presente acordo aplica-se sem prejuízo de outros acordos relativos ao exercício da pesca por navios de uma Parte na zona sob jurisdição de pesca de outra Parte.
 Artigo 6.o
 Sem prejuízo do disposto no artigo 1.o, o presente acordo aplica-se, por um lado, aos territórios nos quais são aplicáveis o Tratado da União Europeia e o Tratado sobre o Funcionamento da União Europeia e nas condições estabelecidas nestes Tratados e, por outro lado, ao território do Reino da Noruega.
 Artigo 7.o
 O presente acordo entra em vigor na data de receção da última notificação das Partes sobre a conclusão dos respetivos procedimentos internos necessários para o efeito.
 Artigo 8.o
 O presente acordo permanece em vigor até 1 de janeiro de 2022. Se não for denunciado por nenhuma das Partes, mediante notificação apresentada, pelo menos, um ano antes do termo daquele período, o presente acordo permanecerá em vigor por períodos adicionais de seis anos, desde que a sua denúncia não seja notificada, pelo menos, um ano antes do termo de cada um desses períodos adicionais.
 Artigo 9.o
 Enquanto se aguarda a sua entrada em vigor, o presente acordo é aplicado a título provisório por um período máximo de dois anos a contar da data da sua assinatura.
 Artigo 10.o
 O presente acordo é redigido em duplo exemplar nas línguas alemã, búlgara, checa, croata, dinamarquesa, eslovaca, eslovena, espanhola, estónia, finlandesa, francesa, grega, húngara, inglesa, italiana, letã, lituana, maltesa, neerlandesa, polaca, portuguesa, romena, sueca e norueguesa, fazendo igualmente fé todos os textos. Em caso de contradição ou litígio, prevalece a versão em língua inglesa.


text:
 21.6.2017
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 158/34
 UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2017/1097 VAN DE COMMISSIE
 van 20 juni 2017
 tot vaststelling van de hoeveelheden die moeten worden toegevoegd aan voor de deelperiode van 1 oktober tot en met 31 december 2017 bepaalde hoeveelheden in het kader van de bij Verordening (EG) nr. 539/2007 voor de sector eieren en ovoalbumine geopende tariefcontingenten
 DE EUROPESE COMMISSIE,
 Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
 Gezien Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de Verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (1), en met name artikel 188, leden 2 en 3,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 Bij Verordening (EG) nr. 539/2007 van de Commissie (2) zijn jaarlijkse tariefcontingenten geopend voor de invoer van producten van de sector eieren en ovoalbumine.
 (2)
 De hoeveelheden waarop de invoercertificaataanvragen betrekking hebben die van 1 tot en met 7 juni 2017 voor de deelperiode van 1 juli tot en met 30 september 2017 zijn ingediend, zijn kleiner dan de beschikbare hoeveelheden. Bijgevolg moeten de hoeveelheden waarvoor geen aanvragen zijn ingediend, worden vastgesteld en toegevoegd aan de voor de volgende deelperiode vastgestelde hoeveelheid.
 (3)
 Met het oog op de efficiëntie van de maatregel dient deze verordening in werking te treden op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie,
 HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
 Artikel 1
 De hoeveelheden waarvoor geen invoercertificaataanvragen zijn ingediend op grond van Verordening (EG) nr. 539/2007 en die aan de deelperiode van 1 oktober tot en met 31 december 2017 moeten worden toegevoegd, zijn vastgesteld in de bijlage bij de onderhavige verordening.
 Artikel 2
 Deze verordening treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
 Gedaan te Brussel, 20 juni 2017.
 Voor de Commissie,
 namens de voorzitter,
 Jerzy PLEWA
 Directeur-generaal
 Directoraat-generaal Landbouw en Plattelandsontwikkeling
 (1) PB L 347 van 20.12.2013, blz. 671.
 (2) Verordening (EG) nr. 539/2007 van de Commissie van 15 mei 2007 houdende opening en vaststelling van de wijze van beheer van tariefcontingenten voor eieren en ovoalbumine (PB L 128 van 16.5.2007, blz. 19).
 BIJLAGE
 Volgnummer
 Niet-aangevraagde hoeveelheden die moeten worden toegevoegd aan de voor de deelperiode van 1 oktober tot en met 31 december 2017 beschikbare hoeveelheden
 (in kg, equivalent eieren in de schaal)
 09.4015
 27 000 000
 09.4401
 278 421
 09.4402
 2 945 000


type: wikipedia

text:
Karboksilgrupa (−COOH) ir vienvērtīga organisko savienojumu funkcionālā grupa, kas ietilpst visu karbonskābju sastāvā un nosaka to skābās īpašības. Tādēļ to dēvē arī par skābes grupu.
 Karboksilgrupa sastāv no karbonilgrupas, kam pievienota hidroksilgrupa. Elektronu blīvums karboksilgrupā ir nobīdīts uz karbonilgrupas skābekļa atoma pusi, tādēļ karboksilgrupā ietilpstošā hidroksilgrupa ir daudz vairāk polarizēta nekā spirtu molekulās ietilpstošā hidroksilgrupa, un viegli spēj atšķelt ūdeņraža jonu.
 Ūdens šķīdumos karbonskābes disociē jonos:
 R−COOH → R−COO− + H+
 Karbonskābju šķīdību ūdenī un samērā augstās viršanas temperatūras nosaka starpmolekulārās ūdeņraža saites starp šo vielu karboksilgrupām.
 Vienkāršākā karboksilgrupu saturošā viela ir skudrskābe, kuras molekula sastāv no karboksilgrupas, kam pievienojies ūdeņraža atoms.
 Atsauces
 Funkcionālās grupas


type: other

text:
P R OTOKOL O KON TR OLE - PDF
 Download "P R OTOKOL O KON TR OLE"
 Břetislav Jindřich Štěpánek
 1 Česká školní inspekce Liberecký inspektorát P R OTOKOL O KON TR OLE Čj. ČŠIL-154/16-L Kontrola dodržování právních předpisů podle 174 odst. 2 písm. d) zákona č. 561/2004 Sb., o předškolním, základním, středním, vyšším odborném a jiném vzdělávání (školský zákon), ve znění pozdějších předpisů a zákona č. 255/2012 Sb., o kontrole (kontrolní řád). Název právnické osoby vykonávající činnost školského zařízení Sídlo právnické osoby IČ Identifikátor Právní forma Zastupující Zřizovatel Místo inspekční činnosti Školní jídelna Chrastava, Turpišova 343, okres Liberec - příspěvková organizace Turpišova 343, Chrastava Příspěvková organizace Miloslava Šírová Město Chrastava Turpišova 343, Chrastava Termín inspekční činnosti Kontrolované období Školní rok 2015/2016 Inspekční činnost byla zahájena předložením pověření k inspekční činnosti.
 2 Předmět kontroly Kontrola dodržování vybraných ustanovení školského zákona, ve znění pozdějších předpisů (dále školský zákon ) a souvisejících a prováděcích právních předpisů v oblasti školního stravování s ohledem na cílovou skupinu strávníků a s ohledem na typ školy, pro který školské zařízení zajišťuje služby, vykonávaná podle ustanovení 174 odst. 2 písm. d) školského zákona. Kontrolní zjištění 1. Poskytování školských služeb podle zápisu do školského rejstříku a vedení dokumentace školského zařízení. 1.1 Školní jídelna (dále ŠJ ) vykonává svoji činnost na základě řádného zápisu do rejstříku škol a školských zařízení v souladu se zřizovací listinou. Školní stravování zabezpečuje v souladu s 2 odst. 1 písm. a) vyhlášky č. 107/2005 Sb., o školním stravování, ve znění pozdějších předpisů (dále vyhláška č. 107/2005 Sb. ) a s 122 odst. 4 školského zákona, ve znění pozdějších předpisů. 1.2 ŠJ předala údaje o počtu strávníků zapsaných ke stravování ve školním roce 2015/2016 do výkazu Z o činnosti zařízení školního stravování podle stavu k (dále výkaz Z ) správně, ve smyslu 28 odst. 5 školského zákona a v souladu s příslušnými ustanoveními vyhlášky č. 364/2005 Sb., o vedení dokumentace škol a školských zařízení a školní matriky a o předávání údajů z dokumentace škol a školských zařízení a ze školní matriky, ve znění účinném v kontrolovaném období (ověřeno z matriky strávníků a seznamů stravovaných osob). 1.3 Dokumentace související s činností zařízení školního stravování je vedena správně, průkazně a srozumitelně ve smyslu 11, 33a) a 35 zákona č. 563/1991 Sb., o účetnictví, ve znění pozdějších předpisů. Údaje na fakturách navazují na příjemky potravin, výdejky potravin navazují na jídelníčky (ověřeno v prosinci 2015). Normování odpovídá počtu strávníků, rozdíl mezi skutečným a normovaným nákladem na přípravu pokrmů v závislosti na počtu strávníků je sledován v hlavní a vedlejší činnosti. Údaje v měsíčním vyúčtování navazují a souhlasí se skutečností. 2. Kontrola plnění odpovědnosti ŠJ za poskytované stravovací služby ve smyslu 1 až 5 vyhlášky č. 107/2005 Sb. 2.1 ŠJ poskytuje v režimu školního stravování na základě smlouvy dětem mateřské školy hlavní jídla včetně nápoje a žákům základní školy polévku, hlavní pokrm na výběr ze tří druhů, nápoj na výběr ze dvou druhů a nepravidelně doplněk. Strava je poskytována v době jejich pobytu ve škole ve smyslu 122 odst. 2 školského zákona. Rozsah služeb školního stravování je v souladu s 4 odst. 2 až 4 vyhlášky č. 107/2005 Sb. ŠJ neposkytuje stravovací služby nad rámec školního stravování. 2.2 ŠJ zabezpečuje školní stravování pro dva školské subjekty (základní školu, mateřskou školu) na základě platných smluv, které obsahují předepsané náležitosti - rozsah jídel, finanční normativy jídel, dohled nad žáky, podrobnosti úhrady a další. Ujednání je v souladu s 2 odst. 7 vyhlášky č. 107/2005 Sb. 2.3 ŠJ stanovila finanční normativy (dále FN ) hlavního jídla (oběd) pro tři věkové 2
 3 kategorie žáků základní školy a dvě kategorie dětí mateřské školy v rámci rozpětí platných finančních limitů na nákup potravin dle 1 odst. 2 a přílohy č. 2 vyhlášky č. 107/2005 Sb. FN jsou shodné s úplatou ve smyslu 5 odst. 1 vyhlášky č. 107/2005 Sb. Strávníci jsou správně zařazeni do kategorií dle věku, kterého dosáhnou v aktuálním školním roce (ověřeno podle data narození z matriky strávníků a v záznamech stravovaných osob). FN jídel jsou stanoveny ve spodní části možného rozpětí a ve vazbě k naplnění spotřebního koše potravin se jeví jako nedostačující. 2.4 Škola předložila jídelníčky a výsledky plnění výživových dávek za období od září 2015 do března 2016 ke dni kontrolní činnosti. Spotřeba sledovaných skupin potravin, tzv. spotřební koš (dále SK ), prokázala průměrem: optimální spotřebu masa ve výši 100 %, brambor ve výši 104 %, zeleniny ve výši 87 %, tuku ve výši 90 %, cukru ve výši 55 % a podlimitní (tj. pod 75 %) spotřebu ryb ve výši 57 %, mléka ve výši 61 %, mléčných výrobků ve výši 61 %, ovoce ve výši 70 %, luštěnin ve výši 52 %. Pozitivem je příprava pokrmů z kvalitních čerstvých potravin bez použití polotovarů. Poskytování tří druhů jídel na výběr zhoršuje plnění výživových dávek. V jídelníčcích se potraviny výše označené za podlimitní v pokrmech objevují, avšak samotná volba pokrmu není nikterak omezena a závisí na chuti strávníka či výběru zákonným zástupcem strávníka. Nízký je rozsah receptur pro přípravu luštěninových a rybích pokrmů, typy jídel se opakují. Pitný režim je vyhovující. Bylo zjištěno porušení 1 odst. 2 ve smyslu přílohy č. 2 k vyhlášce č. 107/2005 Sb. 3. Kontrola formálního rámce stanovení a dodržování podmínek pro poskytování školního stravování. ŠJ předložila provozní řád školní jídelny (dále řád ŠJ ). Obsahuje zásady provozu a úhrady stravného, způsob odhlašování jídel a další doplňující informace. Součástí řádu ŠJ jsou pravidla chování školských strávníků ve školní jídelně i mimo budovu. Oba dokumenty jsou zveřejněny na informační tabuli ve školní jídelně spolu s jídelníčkem a dokumentem o alergenech. Řád je předáván nově nastupujícím žákům do 1. ročníku před začátkem školního roku, informace zákonným zástupcům je předána na třídních schůzkách (ověřeno u ředitele školy). ŠJ postupuje v souladu s 30 odst. 1 a 3 školského zákona. Realizace služeb probíhá v souladu s nastavenými pravidly. 3.1 ŠJ má zabezpečen dohled nad žáky stravované školy v době jejich pobytu ve školní jídelně pracovnicí k tomuto účelu přijaté. V prostoru školní jídelny, dvou šaten a společných prostor ve vestibulu budovy je zajištěn dohled pomocí kamerového systému s přímým výstupem na obrazovku v kanceláři vedoucí ŠJ, která rovněž sleduje dohled. Školní jídelna se zapojila do projektu s názvem Řízený přístup do Školní jídelny Chrastava s očekáváním jeho odsouhlasení a zabezpečení malé jídelny. ŠJ sleduje výdej obědů, přítomnost strávníka a jeho fyzický odběr oběda, denně vyhodnocuje výdej a nepřítomnost žáka. Neodebrání oběda je denně automaticky hlášeno zákonným zástupcům. ŠJ zajišťuje bezpečnost a ochranu zdraví žáků při poskytování školního stravování v souladu s 29 odst. 2 školského zákona. 3.2 ŠJ poskytuje výdej jídel v rámci jiných stravovacích služeb časově i prostorově odděleně od školního stravování ve smyslu 3 odst. 7 vyhlášky o školním stravování. 3
 4 ČŠI doporučuje rozšířit současnou nabídku luštěninových a rybích jídel o nové receptury (i do přízdob z čerstvé zeleniny lze použít luštěninu), zavést zdravější typy doplňků formou ovocných moučníků a salátů, rozšířit sortiment nabízeného ovoce. ČŠI s ohledem na zachování stávajících výsledků plnění výživových dávek a zvýšení plnění podhodnocených komodit doporučuje zvážit navýšení finančního normativu u všech kategorií stravovaných. Závěry Česká školní inspekce v souladu s 175 odst. 1 školského zákona ukládá ředitelce školní jídelny ve lhůtě do 15. června 2016 odstranit nedostatky zjištěné při inspekční činnosti a ve stejné lhůtě písemně informovat Českou školní inspekci, jak byly nedostatky odstraněny a jaká byla přijata opatření. Zprávu zašlete na adresu Liberecký inspektorát, Masarykova 801/28, Liberec, případně prostřednictvím datové schránky (g7zais9) nebo na e-podatelnu s připojením elektronického podpisu. Seznam dokladů a ostatních materiálů, o které se inspekční zjištění opírá 1. Zřizovací listina příspěvkové organizace města Chrastava ze dne 26. října Výpis z rejstříku škol a školských zařízení ze dne Jmenování do funkce ředitelky Školní jídelny Chrastava, Turpišova 343, okres Liberec příspěvková organizace na funkční období 6-ti let, s účinností od do Výkaz o činnosti zařízení školního stravování podle stavu k Z Údaje pro výkaz o činnosti ke dni Provozní řád školní jídelny ze dne Pokyny pro strávníky ze dne Dokument Potravinové alergeny 9. Záznam stravovaných osob za měsíc září, říjen, listopad Seznam dětí Berušky, Koťátka, Sluníčka školní rok 2015/ Dokumentace - Dotační program MSMT Podpora zabezpečení škol a školských zařízení Projekt Řízený přístup do školní jídelny Chrastava 12. Smlouva o zajišťování školního stravování žáků Základní školy Chrastava, náměstí 1. máje 228 uzavřená mezi Školní jídelnou Chrastava, Turpišova 343, okres Liberec příspěvkovou organizací a Základní školou Chrastava, náměstí 1. máje 228, okres Liberec přísp. organizací ze dne , příloha č. 1 ke smlouvě č. 6/ stravování dětí ZŠ 13. Kalkulace obědů ke smlouvě ze dne , smlouva číslo 6/2009 o zajišťování školního stravování žáků ZŠ ze dne Smlouva o zajišťování školního stravování dětí MŠ Chrastava uzavřená mezi Školní jídelnou Chrastava, Turpišova 343, okres Liberec příspěvkovou organizací ze dne a Příloha č. 1 ke smlouvě č. 4/2009 stravování dětí MŠ ze dne Seznam příjemek za období prosinec 2015, leden Seznam výdejek za období prosinec 2015, leden Faktury, dodací listy prosinec 2015, leden Měsíční hlášení hospodaření skladu září až prosinec 2015, leden Přehled ostatních plateb, přehled plateb prosinec 2015, leden
 5 20. Měsíční hlášení stravného prosinec 2015, leden Inventurní soupis materiálu ze dne Norma na období prosinec 2015, leden Počet přihlášených strávníků a porcí za období prosinec 2015, leden Spotřební koš potravin září 2015 až únor 2016 vč. rozpadu skupin potravin 25. Jídelníčky září 2015 až březen 2016 ke dni inspekční činnosti Poučení Podle 13 kontrolního řádu může školské zařízení proti protokolu o kontrole podat písemné zdůvodněné námitky, z nichž je zřejmé, proti jakému kontrolnímu zjištění směřují, a to do 15 dnů ode dne doručení protokolu o kontrole. Případné námitky zašlete na adresu Liberecký inspektorát, Masarykova 801/28, Liberec, případně prostřednictvím datové schránky (g7zais9) nebo na e-podatelnu s připojením elektronického podpisu, a to k rukám ředitelky inspektorátu. Složení inspekčního týmu a datum vyhotovení protokolu o kontrole Bc. Jana Čermáková, kontrolní pracovník Bc. Jana Čermáková v. r. Bc. Irina Kopčanová, kontrolní pracovník Bc. Irina Kopčanová v. r. V Liberci Datum a podpis ředitelky školského zařízení potvrzující projednání a převzetí protokolu o kontrole Miloslava Šírová, ředitelka školského zařízení Miloslava Šírová v. r. V Chrastavě
 Česká školní inspekce Pražský inspektorát PROTOKOL O KONTROLE. Čj. ČŠI-2124/15-A
 PROTOKOL O KONTROLE Čj. ČŠI-2124/15-A Kontrola dodržování právních předpisů podle 174 odst. 2 písm. d) zákona č. 561/2004 Sb., o předškolním, základním, středním, vyšším odborném a jiném vzdělávání (školský
 Česká školní inspekce Královéhradecký inspektorát PROTOKOL. Čj. ČŠIH-131/11-H
 Česká školní inspekce Královéhradecký inspektorát PROTOKOL Čj. ČŠIH-131/11-H o státní kontrole podle 174 odst. 2 písm. d) zákona č. 561/2004 Sb., o předškolním, základním, středním, vyšším odborném a jiném
 Česká školní inspekce Středočeský inspektorát P R OTOKOL O KON TR OLE Čj. ČŠIS-688/16-S Kontrola dodržování právních předpisů a veřejnosprávní kontrola podle 174 odst. 2 písm. d) a e) zákona č. 561/2004
 ČESKÁ REPUBLIKA Česká školní inspekce Plzeňský inspektorát - oblastní pracoviště INSPEKČNÍ ZPRÁVA Školní jídelna Sušice Nuželická ul. 25, okres Klatovy Nuželická 25, 342 01 Sušice III. Identifikátor: 600
 ČESKÁ REPUBLIKA Česká školní inspekce. Liberecký inspektorát - oblastní pracoviště INSPEKČNÍ ZPRÁVA
 ČESKÁ REPUBLIKA Česká školní inspekce Liberecký inspektorát - oblastní pracoviště INSPEKČNÍ ZPRÁVA EUREST- školní jídelny, spol. s r. o. odloučené pracoviště Školní jídelna Roztoky u Jilemnice Adresa školského
 Česká školní inspekce Liberecký inspektorát
 PROTOKOL O KONTROLE Čj. ČŠIL-555/15-L Kontrola dodržování právních předpisů podle 174 odst. 2 písm. d) zákona č. 561/2004 Sb., o předškolním, základním, středním, vyšším odborném a jiném vzdělávání (školský
 ČESKÁ ŠKOLNÍ INSPEKCE Oblastní pracoviště Olomouc Inspekční zpráva Školní jídelna Soukromá mateřská škola J. A. Komenského s. r. o. Komenského 45/262, 753 01 Hranice na Moravě Identifikátor: 600 001 059
 Česká školní inspekce Pardubický inspektorát PROTOKOL O KONTROLE. Čj. ČŠIE-1332/15-E
 PROTOKOL O KONTROLE Čj. ČŠIE-1332/15-E Kontrola dodržování právních předpisů podle 174 odst. 2 písm. d) zákona č. 561/2004 Sb., o předškolním, základním, středním, vyšším odborném a jiném vzdělávání (školský
 ČESKÁ REPUBLIKA Česká školní inspekce Inspektorát v kraji Vysočina - oblastní pracoviště INSPEKČNÍ ZPRÁVA Centrální školní jídelna Třebíč, Sirotčí 1247 Sirotčí 1247/3, 6674 01 Třebíč Identifikátor: 600
 ČESKÁ REPUBLIKA Česká školní inspekce Liberecký inspektorát - oblastní pracoviště INSPEKČNÍ ZPRÁVA PERSONNEL WELFARE - školní jídelny, s. r. o., Liberec, Chrastavská 202/21 Adresa: Chrastavská 202/21,
 ČESKÁ ŠKOLNÍ INSPEKCE Oblastní pracoviště Praha Inspekční zpráva Školní jídelna SODEXHO školní jídelny, s.r.o. Školní jídelna Nad Kazankou Nad Kazankou 30, 171 00 Praha 7 Identifikátor:600 032 175 Termín
 ČESKÁ REPUBLIKA Česká školní inspekce Pražský inspektorát - oblastní pracoviště INSPEKČNÍ ZPRÁVA Školní jídelna Suchdol, SODEXHO - školní jídelny, s.r.o. Suchdolská 360, 165 00 Praha 6 - Suchdol Identifikátor
 ČESKÁ ŠKOLNÍ INSPEKCE Oblastní pracoviště Olomouc Inspekční zpráva Školní jídelna Soukromé vzdělávací centrum a základní škola Sluníčko s.r.o. Loučská 237, 751 31 Lipník nad Bečvou Identifikátor: 600 001
 ČESKÁ ŠKOLNÍ INSPEKCE Oblastní pracoviště Liberec Inspekční zpráva Školní jídelna Gastron - Zuzana Vaníčková s. r. o., odloučené pracoviště Beskydská 3, Liberec Adresa Ještědská 354, 460 08 Liberec 8 Identifikátor:
 ČESKÁ ŠKOLNÍ INSPEKCE Oblastní pracoviště Olomouc Inspekční zpráva Školní jídelna Soukromá zvláštní, pomocná a speciální mateřská škola Jiráskova 772, 783 91 Uničov Identifikátor: 600 026 710 Zřizovatel:
 ČESKÁ ŠKOLNÍ INSPEKCE Oblastní pracoviště OSTRAVA Inspekční zpráva Školní jídelna při Soukromé zvláštní a pomocné škole pro žáky s více vadami, s. r. o. Sokolská 1, 739 32 Vratimov Identifikátor: 600 026
 ČESKÁ ŠKOLNÍ INSPEKCE Oblastní pracoviště Liberec Inspekční zpráva Školní jídelna Chmurčiaková, s.r.o., Masarykova 3, Liberec Adresa: Masarykova 3, 460 01 Liberec I Identifikátor: 600 033 619 Zřizovatel:
 ČESKÁ ŠKOLNÍ INSPEKCE Oblastní pracoviště Praha Inspekční zpráva EUREST - školní jídelny, spol. s r. o. U Pergamenky 12, 170 04 Praha 7 Identifikátor: 600 032 272 Zřizovatel: EUREST, spol. s r. o. U Pergamenky
 ČESKÁ REPUBLIKA Česká školní inspekce. Jihočeský inspektorát - oblastní pracoviště INSPEKČNÍ ZPRÁVA. Školní jídelna
 ČESKÁ REPUBLIKA Česká školní inspekce Jihočeský inspektorát - oblastní pracoviště INSPEKČNÍ ZPRÁVA Školní jídelna Rudolfovská 23, České Budějovice Identifikátor: 600 058 123 Termín konání orientační inspekce:
 ČESKÁ REPUBLIKA Česká školní inspekce Pražský inspektorát - oblastní pracoviště INSPEKČNÍ ZPRÁVA Školní jídelna Karmelitská Adresa: Karmelitská 13/546, 118 00 Praha 1 Identifikátor školy: 600 035 344 Termín
 ČESKÁ ŠKOLNÍ INSPEKCE Oblastní pracoviště Praha Inspekční zpráva J + J školní jídelny spol. s r. o. Bezručova 94, 251 01 Říčany u Prahy Odloučené pracoviště: Dušní 19, 110 00 Praha 1 Identifikátor: 600
 ČESKÁ ŠKOLNÍ INSPEKCE Oblastní pracoviště Střední Čechy Inspekční zpráva J + J školní jídelny s. r. o. Bezručova 94, 251 01 Říčany u Prahy Školní jídelna J+J, Říčany u Prahy, Komenského nám. 1/1280 Identifikátor:
 Česká školní inspekce Královéhradecký inspektorát PROTOKOL. Čj. ČŠIH-962/12-H
 Česká školní inspekce Královéhradecký inspektorát PROTOKOL Čj. ČŠIH-962/12-H o státní kontrole podle 174 odst. 2 písm. d) zákona č. 561/2004 Sb., o předškolním, základním, středním, vyšším odborném a jiném
 ČESKÁ ŠKOLNÍ INSPEKCE Oblastní pracoviště Ústí nad Labem Inspekční zpráva Školní jídelna je součástí soukromé mateřské školy, obecně prospěšné společnosti Adresa Bělehradská 37, 400 11 Ústí nad Labem Identifikátor:
 ČESKÁ ŠKOLNÍ INSPEKCE Oblastní pracoviště Praha Inspekční zpráva Školní jídelna při Soukromé mateřské škole Korálek, spol. s.r.o. Klausova 6/2448, 155 00 Praha 5, Velká Ohrada Identifikátor: 600 000 273
 ČESKÁ REPUBLIKA Česká školní inspekce. Královéhradecký inspektorát - oblastní pracoviště INSPEKČNÍ ZPRÁVA
 ČESKÁ REPUBLIKA Česká školní inspekce Královéhradecký inspektorát - oblastní pracoviště INSPEKČNÍ ZPRÁVA Školní jídelna Základní školy Nová Paka, Komenského 555 Adresa: Komenského 555, 509 01 Nová Paka
 ČESKÁ ŠKOLNÍ INSPEKCE Oblastní pracoviště Hradec Králové Inspekční zpráva Školní jídelna Soukromá hotelová škola a Střední odborné učiliště služeb, s. r. o., Hradec Králové, U Náhona 363 Adresa: U Náhona
 ČESKÁ REPUBLIKA Česká školní inspekce Královéhradecký inspektorát - oblastní pracoviště INSPEKČNÍ ZPRÁVA Školní jídelna Základní školy, Hořice, Přemyslova 401 Adresa: Přemyslova 401, 508 01 Hořice Identifikátor:
 ČESKÁ ŠKOLNÍ INSPEKCE Oblastní pracoviště Praha Inspekční zpráva Školní jídelna Mateřské školky Beruška, s. r. o. K železnici 307, 190 11 Praha 9 - Běchovice Identifikátor: 600 000 338 Zřizovatel: Hana
 ČESKÁ ŠKOLNÍ INSPEKCE Oblastní pracoviště Zlín Inspekční zpráva Školní jídelna Soukromá svobodná základní škola, s.r.o. Adresa: Mojmír 747, 686 01 Uherské Hradiště Identifikátor: 600 001 661 Zřizovatel:
 Školní jídelna Olomouc - Hejčín, příspěvková organizace, Tomkova 45, 779 00 Olomouc, IČ 72543850 Výroční zpráva za rok 2011 Název organizace: Školní jídelna Olomouc Hejčín, příspěvková organizace Se sídlem:
 ČESKÁ ŠKOLNÍ INSPEKCE Oblastní pracoviště Liberec Inspekční zpráva Školní jídelna při SOU nábytkářském Horská 167, 460 14 Liberec 14 Identifikátor: 600 010 601 Zřizovatel:Výchovně vzdělávací družstvo,
 Česká školní inspekce Liberecký inspektorát PROTOKOL čj. ČŠIL-671/12-L o státní kontrole podle 174 odst. 2 písm. d) zákona č. 561/2004 Sb., o předškolním, základním, středním, vyšším odborném a jiném vzdělávání
 ČESKÁ ŠKOLNÍ INSPEKCE Oblastní pracoviště Praha Inspekční zpráva Soukromá základní Škola Hrou, s.r.o. (školní jídelna) Nad Kajetánkou 134/9, 169 00 Praha 6 - Břevnov Identifikátor: 600 001 130 Zřizovatel:
 ČESKÁ REPUBLIKA Česká školní inspekce Královéhradecký inspektorát - oblastní pracoviště INSPEKČNÍ ZPRÁVA Školní jídelna, Hradec Králové, Hradecká 1219 Hradecká 1219, 500 03 Hradec Králové Identifikátor:
 ČESKÁ ŠKOLNÍ INSPEKCE Oblastní pracoviště Brno Inspekční zpráva M + J plus - školní jídelna s.r. o. Tyršova 611, 667 01 Židlochovice Identifikátor: 600 034 267 Zřizovatel: Milan Schönwälder, Dvořákova
 ČESKÁ ŠKOLNÍ INSPEKCE Oblastní pracoviště Ústí nad Labem Inspekční zpráva Školní jídelna Sovova 2, Litoměřice Gymnázium, Střední odborná škola a Střední odborné učiliště o. p. s. Litoměřice, Jarošova 23
 ČESKÁ ŠKOLNÍ INSPEKCE Oblastní pracoviště Praha Inspekční zpráva Školní jídelna SODEXHO - školní jídelny, s.r.o. Adresa: Praha 6 - Nebušice, Nebušická 369 Identifikátor: 600 032 175 Zřizovatel: SODEXHO
 Česká školní inspekce Pražský inspektorát PROTOKOL O KONTROLE Čj. ČŠIC-153/14-C o státní kontrole podle ustanovení 174 odst. 2 písm. d) zákona č. 561/2004 Sb., o předškolním, základním, středním, vyšším


text:
Nāḩiyat Markaz Jablah (arabiska: ناحية مركز جبلة) är ett subdistrikt i Syrien. Det ligger i provinsen Latakia, i den västra delen av landet, km norr om huvudstaden Damaskus.
 Runt Nāḩiyat Markaz Jablah är det tätbefolkat, med invånare per kvadratkilometer. Klimatet i området är tempererat. Årsmedeltemperaturen i trakten är °C. Den varmaste månaden är juli, då medeltemperaturen är °C, och den kallaste är januari, med °C. Genomsnittlig årsnederbörd är millimeter. Den regnigaste månaden är januari, med i genomsnitt mm nederbörd, och den torraste är augusti, med mm nederbörd.
 Källor
 Indelningar i Latakia (provins)


text:
Den julianske kalender blev indført af Julius Cæsar efter forslag fra grækeren Sosigenes i år 46 f.Kr. Ifølge den julianske kalender skulle hvert fjerde år være skudår, dvs. indeholde 366 dage i stedet for normalår på 365 dage efter den romerske kalender. Det julianske år har derfor en gennemsnitlig længde på 365,25 dage.
 I egenskab af pontifex maximus, dvs Roms ypperstepræst, kunne Cæsar iværksætte kalenderreformen. Han havde allerede indskudt 23 dage i slutningen af februar, men der måtte yderligere 67 dage ind mellem november og december for at få årstiderne i gænge. Året 46 f.Kr blev dermed historiens længste, og varede hele 445 dage.
 Det julianske år på 365,25 dage er imidlertid 11 minutter og 14 sekunder for langt i forhold til et solår. Derfor indførte pave Gregor 13. den gregorianske kalender i år 1582 med forbedrede regler for skudår. Ifølge disse skal hele århundreder (som 1700, 1800, 1900 osv.) kun være skudår, hvis de er delelige med 400. Således er år 2000 et skudår, mens år 1900 ikke er det. Ved indførelsen af den gregorianske kalender bestemte Gregor 13. endvidere, at den 4. oktober 1582 (juliansk) skulle efterfølges direkte af den 15. oktober 1582 (gregoriansk). Hermed blev 10 dage indhentet, der omtrent svarede til den forskydning i forhold til solåret, der var opstået siden indførelsen af den julianske kalender.
 Skiftet fra juliansk til gregoriansk kalender
 Den nye kalender blev hurtigst indført i de romersk-katolske lande, mens de fleste protestantiske lande beholdt den julianske kalender til et stykke ind i det 18. århundrede. Mange af de ortodokse lande beholdt den julianske kalender helt op til begyndelsen af 1900-tallet.
 I Danmark skiftede man fra den julianske kalender til den gregorianske kalender i 1700, hvor den 18. februar blev direkte efterfulgt af den 1. marts. Dermed blev datoen rettet med 11 dage. Storbritannien skiftede først til den gregorianske kalender i 1758, mens Rusland først skiftede fra den julianske til den gregorianske kalender i 1918. Derfor kaldes den russiske revolution, der fandt sted den 7. november 1918 ifølge den gregorianske kalender, for Oktoberrevolutionen, da den ifølge den gregorianske kalender fandt sted på datoen 25. oktober.
 I det 19. århundrede var forskellen mellem de to kalendre 12 dage, og mellem 1900 og 2100 er den 13 dage.
 Henvisninger
 Se også
 Romersk kalender
 Romerriget
 Kalendere
 Antikken


text:
 24.2.2007
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 42/40
 Иск, предявен на 22 декември 2006 г. — SO.GE.L.M.A.Srl/ЕАВ
 (Дело T-411/06)
 (2007/C 42/71)
 Език на производството: италиански
 Страни
 Ищец: SO.GE.L.M.A.Srl (Scandicci, Italia) [представители: E.Cappelli, P. De Caterini, A. Bandini и A. Gironi, адвокати]
 Ответник: Европейска агенция за възстановяване
 Искания на ищеца
 —
 да се отменят решения на ЕАВ за отмяна на процедура за възлагане на обществена поръчка за строителство, наречена „Възстановяване на свободното корабоплаване (отстраняване на невзривили се боеприпаси) по вътрешните водни пътища, Република Сръбска, Сърбия и Черна гора“ (публикация No Europe Aid/120694/D/W/YU, проект No 05SER01 04 01) и за провеждане на нова процедура, които са съобщени с писма на ЕАВ от 9 октомври 2006 г., регистрационен No D (06)DG/MIL/EP 2715 и от 14 декември 2006 г., регистрационен No DG/mie/3313, както и всички други предшестващи, съгласувани или свързани актове, включително решението да бъде отстранен ищеца и, във всички случаи, да се осъди Европейската агенция за възстановяване да заплати на ищеца обезщетение за претърпените вреди в посочения в исковата молба размер;
 —
 да се осъди ответникът да заплати разноските.
 Правни основания и основни доводи
 Процедурата, предмет на спора в настоящото дело, има за цел възлагането на обществена поръчка за строителство, състояща се в локализиране и отстраняване на невзривили се боеприпаси, останали от въздушните бомбардировки, извършени от НАТО през 1999 г., за да бъдат отворени отново за вътрешно корабоплаване водите на Дунав и на Сава.
 След като неговата оферта е определена като най-изгодна, към ищеца е отправено първо искане за доизясняване, което било направено в определения за това срок. По специално, дадени са точни обяснения във връзка с участието, в качеството на ръководител на екипа за подводно търсене, на високо квалифицирано лице, но с трудов опит, който е по-малък от изисквания в обявлението за обществената поръчка.
 След като осъществява професионални контакти с дружеството — консултант на Европейската агенция за възстановяване по въпросната процедура за възлагане на обществена поръчка, въз основа на които е можел да очаква положителен резултат от процедурата, ищецът е уведомен, че процедурата по възлагане е отменена поради липса на подходящи в техническо отношение оферти и че се предвижда да бъде открита нова процедура.
 В подкрепа на своите искания ищецът се позовава на нарушение на член 41 от Директива 2004/18/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 31 март 2004 година относно координирането на процедурите за възлагане на обществени поръчки за строителство, услуги и доставки (1) и, по-общо, на нарушение на принципите, които са в основата на общностната уредба в областта на процедурите за възлагане на обществени поръчки, доколкото отмяната на въпросната процедура е плод на необмислен избор, направен без задълбочена оценка на подлежащия на защита публичен интерес. На второ място, ищецът се позовава също на нарушение на задължението за мотивиране.
 (1) ОВ L 134, 30.4.2004 г., стр. 114.


text:
Sentenza Cassazione Civile n. 18697 del 23/09/2016 – Sentenze La Legge per Tutti
 Sentenza Sentenza Cassazione Civile n. 18697 del 23/09/2016
 Cassazione civile sez. I, 23/09/2016, (ud. 23/03/2016, dep. 23/09/2016), n.18697
 sul ricorso 24826-2010 proposto da:
 COMUNE DI VERONA, in persona del Sindaco pro tempore, elettivamente
 domiciliato in ROMA, VIALE LIEGI 32, presso l’avvocato MARCELLO
 CLARICH, che lo rappresenta e difende unitamente agli avvocati
 FULVIA SQUADRONI, GIOVANNI ROBERTO CAINERI, giusta procura a margine
 FARMEL S.R.L., (p.i. (OMISSIS)), in persona del legale rappresentante
 267, presso l’avvocato LUCA SAVINI ZANGRANDI, che la rappresenta e
 difende unitamente all’avvocato FRANCO VINCI, giusta procura a
 avverso la sentenza n. 1676/2009 della CORTE D’APPELLO di VENEZIA,
 depositata il 10/10/2009;
 udito, per il ricorrente, l’Avvocato CHIARA CARLI, con delega, che ha
 udito, per la controricorrente, l’Avvocato LUCA SAVINI ZANGRANDI che
 p. 1. – Con sentenza del 10 ottobre 2009 la Corte d’appello di Venezia, pronunciando nella causa di opposizione alla stima promossa da Farmel Srl nei confronti del Comune di Verona, ha determinato l’indennità di espropriazione in Euro 133.455 e quella di occupazione in un dodicesimo di quanto liquidato per indennità di esproprio per ogni anno dal (OMISSIS) nonchè in un dodicesimo dell’indennità annua per ogni mese o frazione di mese, ordinando al Comune di Verona il deposito di tali somme, al netto di quanto già depositato, oltre accessori e spese.
 Ha in particolare osservato la Corte d’appello:
 1) che il terreno espropriato si estendeva per 3692 metri quadrati, parte di un unico appezzamento della complessiva estensione di 11.712 metri quadrati, di natura agricola ed adibito a seminativo, e che, a seguito della realizzazione di opere stradali da parte della pubblica amministrazione, il fondo residuo era risultato diviso in due appezzamenti;
 2) che il fondo agricolo costituiva un bene unitario per la destinazione che allo stesso era stata impressa, con la conseguenza che, trattandosi di occupazione parziale, l’indennità di espropriazione, a norma della L. n. 2359 del 1865, art. 40 doveva essere determinato nella differenza tra il giusto prezzo che l’immobile avrebbe avuto prima dell’occupazione ed il giusto prezzo della parte residua dopo l’occupazione;
 3) che il valore medio nella zona del campo veronese da adibirsi a coltura seminativa era pari a Euro 14,99 al metro quadrato e che tale valore, con riguardo alla porzione non espropriata, andava diminuito ad Euro 2,00 per una parte e ad Euro 5,00 per l’altra;
 4) che, pertanto, la differenza tra il valore del fondo ante esproprio ed il valore post esproprio, tenuto conto anche del deprezzamento di un immobile esistente in loco, era pari alla menzionata somma di Euro 133.455,00, su cui occorreva calcolare l’indennità per l’occupazione temporanea a norma della L. n. 865 del 1971, art. 20 nell’arco temporale tra il (OMISSIS), data di immissione in possesso, ed il (OMISSIS), data dell’emissione del decreto di esproprio, nonchè in un dodicesimo dell’indennità annua per ogni mese o frazione di mese.
 p. 2. – Contro la sentenza il Comune di Verona ha proposto ricorso per cassazione affidato a quattro motivi.
 Farmel Srl ha resistito con controricorso illustrato da memoria.
 p. 3. – Il ricorso contiene 4 motivi.
 p. 3.1. – Il primo motivo denuncia violazione e falsa applicazione della L. n. 2359 del 1865, art. 40 nonchè omessa, insufficiente e contraddittoria motivazione circa un fatto controverso e decisivo per il giudizio.
 Sostiene il Comune di Verona che la Corte d’appello di Venezia avrebbe determinato l’indennità di espropriazione in base all’art. 40 citato senza spiegare l’adozione dei criteri da esso dettati a fronte degli altri pure individuati dal consulente tecnico d’ufficio nominato nella fase di merito e, in particolare, senza scrutinare – nonostante il punto fosse stato oggetto di specifiche critiche indirizzate dal proprio consulente tecnico di parte al consulente tecnico d’ufficio – la sussistenza dei requisiti previsti da tale norma, la quale presupporrebbe che la parte espropriata e quella non espropriata costituiscano unità funzionale ed economica e che il distacco della prima, a seguito dell’espropriazione, influisca negativamente sul valore della seconda.
 p. 3.2. – Il secondo motivo denuncia come il precedente violazione e falsa applicazione della L. n. 2359 del 1865, art. 40 nonchè omessa, insufficiente e contraddittoria motivazione circa un fatto controverso e decisivo per il giudizio.
 Sostiene il Comune di Verona che la Corte d’appello avrebbe fatto propria un’affermazione desunta dalla consulenza tecnica d’ufficio che non era invece in essa contenuta, dal momento che, mentre il consulente aveva quantificato in Euro 14,99 al metro quadrato il valore commerciale unitario dell’area non espropriata, la Corte d’appello aveva determinato in detta misura il valore medio dei terreni seminativi nel campo veronese. In definitiva, così facendo, secondo il ricorrente, la Corte d’appello aveva quantificato l’indennità ai sensi del citato art. 40 non già sulla base dei valori tabellari, ma su quelli di mercato, pressappoco doppi rispetto a quelli tabellari.
 p. 3.3. – Il terzo motivo denuncia ancora una volta violazione della L. n. 2359 del 1865, art. 40 nonchè omessa, insufficiente e contraddittoria motivazione circa un fatto controverso e decisivo per il giudizio.
 Sostiene il Comune di Verona che, anche ad ammettere la sussistenza dei presupposti per l’applicazione del citato art. 40, anche ad ammettere che la liquidazione dell’indennità dovesse essere effettuata non sulla base dei valori agricoli medi, ma del valore commerciale, la valutazione compiuta dalla Corte d’appello, sulla base della consulenza tecnica d’ufficio, era comunque eccessiva ed ingiustificata, dal momento che non era stato indicato il tipo di coltura praticato.
 p. 3.4. – Il quarto motivo concerne la determinazione del quantum dell’indennità di occupazione illegittima in violazione della L. n. 865 del 1971, art. 20.
 In esso si evidenziano come i motivi di impugnazione concernenti la quantificazione dell’indennità di espropriazione vadano a ricadere anche sulla determinazione dell’indennità di occupazione legittima.
 p. 4. – Il ricorso va accolto nei termini che seguono.
 p. 4.1. – Il primo motivo è fondato.
 Questa Corte ha più volte avuto modo di ribadire che: “In tema di espropriazione parziale, la L. n. 2359 del 1865, art. 40 (applicabile ratione temporis) non postula soltanto che l’espropriazione abbia suddiviso in almeno due parti il fondo, ma richiede altresì la duplice condizione che la parte residua sia intimamente collegata con quella espropriata da un vincolo strumentale ed obiettivo (per destinazione ed ubicazione) tale da conferire all’intero immobile unità economica e funzionale, e che il distacco di una parte di esso influisca oggettivamente in modo negativo sulla parte residua” (Cass. 5 settembre 2008, n. 22409).
 Nel caso in esame emerge dalla sentenza impugnata che il fondo colpito in parte da esproprio, originariamente esteso 11.712 metri quadrati ed espropriato per 3692 metri quadrati, costituiva un bene unitario per effetto della destinazione ad esso impressa: ed in altri termini era cioè nel suo complesso destinato allo svolgimento della medesima attività agricola. Da tale premessa la Corte d’appello ha tratto, senza svolgere alcun’altra considerazione, la conseguenza della spettanza dell’indennità dovuta in caso di occupazione parziale ai sensi della L. 25 giugno 1865, n. 2359, art. 40.
 La Corte di merito, così facendo, ha totalmente omesso di dar conto della concreta sussistenza dei presupposti richiesti dalla legge, i quali non sono soddisfatti dalla mera circostanza che l’espropriazione abbia colpito il fondo soltanto in parte, richiedendosi che la parte non espropriata abbia, per le più disparate ragioni ipotizzabili, subito un pregiudizio tale da comportare una perdita di valore.
 Nè tale obiettivo pregiudizio può essere desunto dal passaggio della sentenza in cui si afferma che “dopo la realizzazione dello svincolo stradale che ha determinato la divisione del fondo residuo in due lotti di minore estensione il valore per metro quadrato e diminuito ad Euro 2,00 per la parte costituente la scarpata ed a Euro 5,00 per il restante terreno agricolo, anche in considerazione che la parte di terreno all’esterno dell’anello stradale è attualmente priva di accesso”, se non altro perchè, secondo quanto risulta, la porzione ipoteticamente interclusa (anche se non è chiaro se con l’espressione “priva di accesso” la Corte abbia inteso riferirsi all’interclusione) non è l’intera area non colpita da espropriazione.
 p. 4.2. – Il secondo motivo va respinto, non potendosi ormai fare riferimento ai valori agricoli medi.
 A seguito della giurisprudenza costituzionale (v. Corte cost. n. 348 e 349/2007, n. 181/2011) e dell’evoluzione normativa (L. 24 dicembre 2007, n. 244, art. 2, comma 89, che ha modificato il D.P.R n. 327 del 2001, art. 87), l’unico criterio di stima applicabile è tornato ad essere quello del valore di mercato.
 p. 4.3. – Il terzo motivo va accolto.
 Non è dato intendere, infatti, dalla lettura della sentenza impugnata, su quali basi il valore commerciale del terreno sia stato quantificato in Euro 14,99 al metro quadro, non risultando quale fosse in concreto il tipo di cultura praticato sul terreno in questione.
 p. 4.4. – Il quarto motivo è assorbito, dovendosi eventualmente ricalcolare l’indennità per l’occupazione legittima in funzione dell’indennità di espropriazione ipoteticamente dovuta.
 p. 5. – La sentenza è cassata in relazione ai motivi accolti e rinviata anche per le spese alla Corte d’appello di Venezia in diversa composizione, la quale si atterrà ai principi dianzi formulati.
 accoglie il primo e terzo motivo di ricorso, rigetta il secondo, assorbito il quarto, cassa la sentenza impugnata in relazione ai motivi accolti e rinvia anche per le spese alla Corte d’appello di Venezia in diversa composizione.


text:
L’inépuisable dilemme entre l’apparence du salarié et l’intérêt de l’entreprise.
 La liberté de se vêtir n’est pas une liberté fondamentale. Si cette liberté n’est pas fondamentale, cela signifie que l’employeur peut y apporter des restrictions.
 Les limites à cette liberté doivent répondre aux conditions posées par l’article L. 1121-1 du Code du travail qui dispose que : "Nul ne peut apporter aux droits des personnes et aux libertés individuelles et collectives de restrictions qui ne seraient pas justifiées par la nature de la tâche à accomplir ni proportionnées au but recherché."
 Focus sur la jurisprudence rendue en la matière.
 Selon l’article L1132-1 du Code du travail, aucune personne ne peut être écartée d’une procédure de recrutement ou de l’accès à un stage ou à une période de formation en entreprise, aucun salarié ne peut être sanctionné, licencié ou faire l’objet d’une mesure discriminatoire, directe ou indirecte, notamment en matière de rémunération au sens de l’article L3221-3 du Code du travail, de mesures d’intéressement ou de distribution d’actions, de formation, de reclassement, d’affectation, de qualification, de classification, de promotion professionnelle, de mutation ou de renouvellement de contrat en raison de son apparence physique.
 L’application de ce principe s’entend par la maîtrise du salarié, de son apparence.
 Par conséquent, le salarié dispose en principe de la liberté de se vêtir comme il le souhaite.
 Cependant, des exceptions peuvent être apportées à ce principe, motivées notamment, par l’intérêt de l’entreprise.
 Ainsi, il a été reconnu que la liberté de se vêtir n’est pas une liberté fondamentale. Si cette liberté n’est pas fondamentale, cela signifie que l’employeur peut y apporter des restrictions.
 Les limites à cette liberté doivent répondre aux conditions posées par l’article L1121-1 du Code du travail qui dispose que nul ne peut apporter aux droits des personnes et aux libertés individuelles et collectives de restrictions qui ne seraient pas justifiées par la nature de la tâche à accomplir ni proportionnées au but recherché.
 Ainsi, la restriction à la liberté de se vêtir doit être (Cass. soc. 6-11-2001 n° 99-43.988) :
 Justifiée par la tâche à accomplir ;
 Certaines restrictions ont été admises, que ce soit par circulaire ou par la jurisprudence.
 Ainsi, il est admis les restrictions suivantes de manière générale :
 Obligation de porter un vêtement isolant pour la manipulation de produits dangereux [1] ;
 Obligation de porter un uniforme, un insigne lorsque l’employeur peut démontrer que cette obligation est liée à l’exercice de certaines fonctions et ce, dans l’intérêt de la clientèle [2] ;
 Obligation de porter un insigne où est inscrit le nom du salarié si cette obligation est liée à l’intérêt de la clientèle, à l’exercice de certaines fonctions ou à des nécessités en matière de sécurité ;
 Port d’une tenue correcte, adaptée à l’emploi des salariés, notamment lorsque ces derniers sont en contact avec la clientèle.
 Sur ce point, ont été admis les licenciements motivés par :
 Le port d’un bermuda, incompatible avec les fonctions et les conditions de travail du salarié, en contact avec la clientèle ; [3]
 Le port d’un survêtement alors que le salarié était en contact avec la clientèle ; [4]
 Le port, par un convoyeur de fonds, de chaussures de couleurs voyantes alors que l’employeur lui imposait de porter des chaussures noires cirées, compte tenu de sa mission, le rapport direct avec la clientèle, constituée de banques ; [5]
 Le port d’une tenue négligée, constituée par un jean troué et un T-shirt et une veste de treillis, de nature à nuire à l’image de l’employeur ; [6]
 Obligation de porter une tenue propre, notamment lorsque le salarié est en contact avec la clientèle ; [7]
 Obligation de porter une tenue décente et interdiction de porter une tenue indécente, susceptible de susciter un trouble dans l’entreprise ou de choquer la clientèle : licenciement justifié d’une salariée qui ne portait pas de soutien-gorge sous un chemiser transparent [8] ; licenciement justifié d’une salariée portant une jupe très courte et décolleté laissant apparaître ses sous-vêtements lorsqu’elle se penche, inadaptée en raison de ses contacts avec la clientèle [9].
 Attention toutefois, dans certains cas, notamment concernant le port d’une tenue correcte, les juges apprécient souverainement si la tenue vestimentaire du salarié est ou non compatible avec ses fonctions et ses conditions de travail.
 Notamment, dans un arrêt rendu par la Cour d’appel de Paris le 11 octobre 2007 [10], les juges du fond ont considéré que le port du bermuda n’était pas constitutif d’une faute après avoir relevé, notamment, que l’intéressé n’était pas en contact avec la clientèle.
 De même, dans un arrêt rendu le 9 octobre 2008 [11], la Cour d’appel de Paris a notamment considéré qu’un jean et des bottes ne pouvaient caractériser une tenue vestimentaire négligée, même si la salariée s’était présentée chez un client dans une telle tenue, cette dernière n’étant en rien incongrue ni déplacée mais demeurant au contraire, correcte, tant que la tenue est normalement soignée.
 Nous pouvons également préciser que l’appréciation souveraine des juges du fond les amènent à considérer notamment, l’emploi et le statut du salarié.
 Par exemple, il ne peut être imposé à un salarié, technicien d’exploitation, ayant le statut d’employé dans le secteur de l’informatique de production, de porter une cravate, cette exigence vestimentaire n’étant pas habituellement imposée et ce, même si le salarié se trouve en contact avec des clients de l’entreprise [12].
 Allant plus loin, la jurisprudence a également admis que certaines circonstances exceptionnelles pouvaient justifier le port d’une tenue inhabituelle.
 Ainsi par exemple, ne peut être retenue comme une faute du salarié, sa tenue vestimentaire, constituée en période de canicule exceptionnelle, d’un débardeur échancré et d’un pantalon type treillis, au regard des circonstances climatiques particulières à l’époque et des tendances de la mode. Cette tenue ne constitue pas, selon les juges du fond, une tenue inconvenante ou négligée [13].
 Outre les tenues vestimentaires, les critères physiques ont également fait l’objet d’une jurisprudence abondante.
 Concernant les bijoux et insignes particuliers, la jurisprudence, plutôt abondante sur le sujet, reconnaît à l’employeur la faculté d’interdire le port de bijoux, piercings, boucles d’oreilles, etc. si et seulement si :
 Cette interdiction est inscrite dans le règlement intérieur ;
 La restriction est justifiée par la nature de la tâche à accomplir et proportionnée au but recherché ;
 Le port de tels bijoux ou insignes est de nature à créer un trouble parmi la clientèle ou à violer les règles d’hygiène au travail ou encore, est de nature à nuire à l’image de l’entreprise.
 Par conséquent, les juges apprécient au cas par cas, les affaires concernant le port de bijoux ou d’insignes et se trouve être plutôt intransigeante envers l’employeur en la matière.
 En effet, à plusieurs reprises, les juges du fond sont venus censurer l’interdiction émise par l’employeur de porter des bijoux ou des piercings, en motivant notamment, leurs décisions par les circonstances suivantes :
 Salarié, employé de restauration, portant un petit diamant porté à l’oreille, le bijou étant discret et couramment porté parmi les hommes de la génération du salarié [14].En l’espèce, le règlement intérieur et les consignes données par la société obligeaient les vendeurs à avoir une allure générale soignée sans règles précises concernant notamment la tenue vestimentaire des salariés ou le port de bijoux ;
 Salarié embauché en qualité de serveur de restaurant, avec un piercing au sourcil sans que l’employeur ne démontre en quoi le port de ce bijou constituait une tenue incorrecte et était de nature à nuire à l’image de l’entreprise ou à engendrer un trouble quelconque parmi la clientèle alors que le port du piercing n’est contraire, ni aux bonnes mœurs, ni aux règles d’hygiène applicables en restaurant et que l’employeur, exploitant une chaîne de restaurants à vocation généralise ne peut prétendre qu’il se situe dans des prestations haut de gamme imposant au personnel de salle une tenue vestimentaire stricte [15] ;
 Port d’un piercing par une apprentie, considéré comme n’étant pas incompatible avec la nature des tâches confiées à cette dernière [16] ;
 Port d’un piercing nasal discret par une salariée, hôtesse d’accueil dans un bowling qui ne constitue pas en soi une faute contractuelle ni une violation des règles d’hygiène au travail et n’étant pas de nature à gêner l’exercice de ses fonctions notamment en occasionnant des désagréments à la clientèle s’y rendant. [17]
 La Cour d’appel de Versailles, à l’occasion d’un arrêt rendu le 22 septembre 2006 [18] a reconnu la légitimité de l’interdiction faite à un chef de rang de restauration, de porter des boucles d’oreilles et un piercing au nez car ses bijoux étaient de nature à choquer la clientèle d’affaires et familiale de l’établissement.
 Par conséquent, en matière de bijoux et de piercing, nous retiendrons que les juges du fond apprécient souverainement les circonstances entourant l’interdiction, prenant notamment en compte les fonctions du salarié, le type de clientèle de l’entreprise, les mœurs et les tendances ainsi que l’existence d’une nuisance à l’image de l’entreprise.
 Concernant les coiffures, une circulaire précise que l’obligation d’adopter un type de coiffure est interdite comme portant atteinte aux droits des personnes et aux libertés individuelles. [19]
 Cependant, des exceptions peuvent être portées à ce principe, notamment lorsque le salarié est en contact avec la clientèle et que la coiffure portée par ce dernier est de nature à nuire à l’image de l’entreprise ou à créer un trouble parmi la clientèle.
 Cela a notamment été reconnu s’agissant :
 D’un salarié, chauffeur-livreur, en contact permanent avec la clientèle, se présentant à cette dernière sous un aspect exagérément fantaisiste, avec notamment, des cheveux longs et des boucles d’oreilles ; [20]
 D’un salarié ayant le crâne rasé sur les côtés et surmonté d’une crête jaune centrale gominée, l’employeur lui ayant demandé d’adopter une coiffure plus discrète. [21]
 Enfin, concernant les barbes et les moustaches, il est possible de restreindre leur port ou du moins, d’établir une longueur et une tenue si le port de la barbe gêne la réalisation de la tâche pour lequel l’employé a été engagé ou si ce port constitue un danger réel en matière de sécurité ou d’hygiène ou encore, si ce port est de nature à créer un trouble envers la clientèle.
 La restriction doit être proportionnée pour la tâche à effectuer, notamment pour les salariés ayant un contact avec la clientèle.
 Ce qui est déterminant dans l’appréciation de cette restriction, c’est le poste occupé et la relation directe avec la clientèle.
 Si en matière d’hygiène et de sécurité, l’obligation de se raser est considérée comme justifiée et le non-respect par le salarié, de cette obligation peut justifier un licenciement pour cause réelle et sérieuse, cependant, les jurisprudences rendues en la matière concernant le contact avec la clientèle sont strictes et il est souvent reconnu que le port d’une barbe, d’un bouc ou d’une moustache ne constitue pas un trouble envers la clientèle ou ne nuit pas à l’image de l’employeur.
 Par exemple, dans un arrêt rendu par la Cour d’appel de Paris le 5 mars 2004 [22], les juges du fond ont jugé sans cause réelle et sérieuse un licenciement intervenu en raison du port du bouc par un salarié, considérant que ce dernier n’avait pas pour effet de rendre la présentation du salarié peu soignée.
 De même, dans un arrêt rendu le 24 janvier 2013, [23] la Cour d’appel de Paris a admis que l’absence de rasage du salarié en l’espèce, n’était pas de nature à porter atteinte à l’image de marque de la société.
 En revanche, dans un arrêt rendu le 21 juin 2012 [24], la Cour d’appel d’Orléans a jugé qu’était justifié le licenciement d’un commercial intervenu en raison du non-respect des directives de son employeur, qui lui avait ordonné de raser sa barbe. En l’espèce, le salarié étant commercial, l’obligation de se raser était justifié par des éléments objectifs, caractérisés par la nécessité d’une bonne présentation dans un métier commercial.
 De même, en matière de barbe, il convient d’apporter une attention particulière afin de ne pas instituer une mesure discriminatoire.
 Une affaire pendante, mise en départage illustre la difficulté à laquelle sont confrontés les employeurs de concilier les intérêts de l’entreprise et le respect du principe de non-discrimination.
 Dans cette affaire, quatre agents de sûreté de confession musulmane de l’aéroport d’Orly ont fait l’objet d’un licenciement car ils refusaient de raccourcir leur barbe. Ces derniers ont saisi la juridiction prud’homale considérant que cette mesure constituait en réalité, une discrimination.
 [1] Circ. DRT 5-83 du 15-3-1983 n° 1242 : BOMT n° 83/16.
 [2] Circ. DRT 5-83 du 15-3-1983 n° 1242 : BOMT n° 83/16.
 [3] Cass. soc. 28-5-2003 n° 02-40.273.
 [4] Cass. soc. 6-11-2001 n° 99-43.988.
 [5] CA Dijon 25-6-1991 n° 90-2643.
 [6] CA Paris 25-1-2011 n° 09-2207.
 [7] Cass. soc. 29-2-1984 n° 81-42.321.
 [8] Cass. soc. 22-7-1986 n° 82-43.824.
 [9] CA Douai 30-9-2010 n° 09/03045.
 [10] n°06-00093.
 [11] n°06-13.511.
 [12] CA Paris 24-6-2010 n° 08/10334.
 [13] CA Paris 9-9-2005 n° 04-36314.
 [14] CA Toulouse 27-11-1998 n° 97-5400.
 [15] CA Toulouse 28-2-2003 n° 02-3428.
 [16] CA Toulouse 11-10-2001 n° 01.
 [17] CA Metz 7-4-2008 n° 05-808.
 [18] n°05-37.26.
 [19] Circ. DRT 5-83 du 15-3-1983 n° 1242 : BOMT n° 83/16.
 [20] CA Paris 6-5-1982 n° 20019-82.
 [21] CA Paris 7-1-1988 n° 86-34010.
 [22] n°02-32.907.
 [23] n°11/04.162.
 [24] n°486/12.
 Cabinet Consilium
 contact chez cabinet-consilium.com


text:
 14.3.2016
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 98/57
 Προσφυγή της 25ης Ιανουαρίου 2016 — Τσεχική Δημοκρατία κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-32/16)
 (2016/C 098/73)
 Γλώσσα διαδικασίας: η τσεχική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Τσεχική Δημοκρατία (εκπρόσωποι: M. Smolek και J. Vláčil)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
 Αιτήματα
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
 —
 να ακυρώσει την εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2015/2098 της Επιτροπής, της 13ης Νοεμβρίου 2015, για τον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορισμένων δαπανών που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) και στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), στο μέτρο που αποκλείει δαπάνες συνολικού ύψους 584 299,25 ευρώ που πραγματοποιήθηκαν από την Τσεχική Δημοκρατία,
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
 Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
 Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους.
 1.
 Με τον πρώτο λόγο προβάλλεται παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με τη χρηματοδότηση, τη διαχείριση και την παρακολούθηση της κοινής γεωργικής πολιτικής.
 —
 Η Επιτροπή αποφάσισε να αποκλείσει τις δαπάνες από τη χρηματοδότηση της ΕΕ παρότι δεν είχε παραβιαστεί το δίκαιο της ΕΕ ούτε το εθνικό δίκαιο. Κακώς θεώρησε ότι για την εφαρμογή χαμηλότερου ανώτατου ορίου ηλικίας για την ενίσχυση πρόωρης συνταξιοδοτήσεως ήταν αναγκαία η μεταβολή του προγράμματος αγροτικής αναπτύξεως υπό την έννοια του άρθρου 19 του κανονισμού (ΕΚ) 1698/2005 του Συμβουλίου, της 20ής Σεπτεμβρίου 2005, για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης.
 2.
 Η προσφεύγουσα προβάλλει επικουρικώς, για την περίπτωση που απορριφθεί ο πρώτος λόγος, έναν δεύτερο λόγο ακυρώσεως, ο οποίος στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 52, παράγραφος 2, του κανονισμού 1306/2013.
 —
 Ακόμη και αν η εφαρμογή χαμηλότερου ανώτατου ορίου ηλικίας για την ενίσχυση πρόωρης συνταξιοδοτήσεως χωρίς μεταβολή του προγράμματος αγροτικής αναπτύξεως αποτελούσε παραβίαση του κανονισμού 1698/2005 (πράγμα που δεν ισχύει) ήταν πλημμελής η εκτίμηση που έκανε η Επιτροπή για τη σημασία της παραβιάσεως αυτής και την οικονομική ζημία σε βάρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η σημασία τυχόν παραβιάσεως ήταν ελάχιστη και δεν υπήρξε οικονομική ζημία σε βάρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.