type: other

text:
U-I-170/16
 ECLI:SI:USRS:2018:U.I.170.16
 Dogovor v zvezi z opravljanjem nalog za zaščito otrok, ki izhajajo iz Zakona o preprečevanju nasilja v družini št. 1224-125/2013/5 z dne 5. 12. 2013, tč. 7.
 Točka 7 Dogovora v zvezi z opravljanjem nalog za zaščito otrok, ki izhajajo iz Zakona o preprečevanju nasilja v družini št. 1224-125/2013/5 z dne 5. 12. 2013, ni začela veljati in se ne sme uporabljati.
 Predpis je vsak akt, ki vsebuje splošna in abstraktna pravna pravila, s katerimi se urejajo pravice in obveznosti pravnih subjektov, oziroma ki vsebuje pravila, ki navzven povzročajo pravne posledice. Če izpodbijani akt oziroma njegov del ni bil objavljen skladno s 154. členom Ustave, ne gre za predpis, ki je začel veljati, in se zato kot predpis ne sme uporabljati.
 Ker izpodbijana točka Dogovora na izviren način ureja pravice otroka v postopku, saj jih v nasprotju z veljavnimi zakonskimi določbami celo omejuje, bi moral biti ta del Dogovora predpis, ko gre za urejanje človekovih pravic, celo zakon.
 1.5.51.1.3 - Ustavno sodstvo - Odločbe - Vrste odločitev Ustavnega sodišča - V postopku abstraktne presoje - Predpis ne velja zaradi neobjave.
 3.15 - Splošna načela - Objava zakonov.
 Člen 154, Ustava [URS]
 Člen 34.1, 40, Zakon o Ustavnem sodišču [ZUstS]
 U-I-170-16.pdf
 Ustavno sodišče je v postopku za oceno ustavnosti, začetem na pobudo mladoletnega A. B., C., ki ga zastopa zakonita zastopnica Č. D., E., ki jo zastopa Andrej Razdrih, odvetnik v Ljubljani, na seji 6. junija 2018
 1. Točka 7 Dogovora v zvezi z opravljanjem nalog za zaščito otrok, ki izhajajo iz Zakona o preprečevanju nasilja v družini št. 1224-125/2013/5 z dne 5. 12. 2013, ni začela veljati in se ne sme uporabljati.
 1. Mladoletni pobudnik (v nadaljevanju pobudnik) izpodbija 7. točko Dogovora v zvezi z opravljanjem nalog za zaščito otrok, ki izhajajo iz Zakona o preprečevanju nasilja v družini št. 1224-125/2013/5 z dne 5. 12. 2013 (v nadaljevanju Dogovor), ki so ga na podlagi 10. člena Zakona o preprečevanju nasilja v družini (Uradni list RS, št. 16/08 in 68/16 – v nadaljevanju ZPND) in na njegovi podlagi izdanih podzakonskih predpisih izdali Ministrstvo za delo, družino, socialne zadeve in enake možnosti (v nadaljevanju MDDSZ), Ministrstvo za izobraževanje, znanost in šport ter Ministrstvo za notranje zadeve. Dogovor v izpodbijani točki podrobneje opredeljuje ravnanje policije, centrov za socialno delo (v nadaljevanju CSD) in vzgojno-izobraževalnih zavodov (v nadaljevanju VIZ) v zvezi z opravo razgovora z otrokom v prostorih VIZ. V zvezi s tem Dogovor določa: (i) da v primeru, ko otrok v VIZ naznani, da je bil s strani staršev deležen nasilja (sum storitve kaznivega dejanja in ogroženost s strani družinskih članov), VIZ o tem obvesti policijo, ta pa CSD ter da policija in CSD skupaj opravita razgovor z otrokom v prostorih VIZ brez vnaprejšnje vednosti staršev, pri čemer policija starše o opravljenem razgovoru čim prej obvesti (prva alineja 7. točke); (ii) da lahko tak razgovor z otrokom v prostorih VIZ, če se to izkaže za potrebno v okviru postopka ugotavljanja ogroženosti otroka, brez prisotnosti staršev opravi CSD, pri čemer CSD starše naknadno obvesti o opravljenem razgovoru (druga alineja 7. točke); in (iii) da je lahko zaradi čustvene podpore otroku pri razgovoru navzoč strokovni delavec VIZ (četrta alineja 7. točke). Pobudnik trdi, da izpodbijana točka Dogovora po vsebini pomeni podzakonski predpis, ki neposredno posega v njegov pravni položaj. Pobudnik pojasnjuje in izkazuje, da je bil zaradi suma, da je bilo storjeno kaznivo dejanje zanemarjanja mladoletne osebe in surovega ravnanja po drugem odstavku 192. člena Kazenskega zakonika (Uradni list RS, št. 50/12 – uradno prečiščeno besedilo, in nasl. – v nadaljevanju KZ-1), z njim v prostorih šole opravljen razgovor na podlagi 148. člena Zakona o kazenskem postopku (Uradni list RS, št. 32/12 – uradno prečiščeno besedilo, in nasl. – v nadaljevanju ZKP), pri katerem so sodelovali policistka, predstavnica CSD in razredničarka. Pri tem razgovoru naj mu – očitno zato, ker naj bi se pristojni organi držali izpodbijanega Dogovora – ne bi bila zagotovljena niti pravica do navzočnosti zagovornika iz 8. člena ZPND, niti pravica do spremljevalca, ki bi mu zaupal in bi ga sam izbral, iz 7. člena ZPND, niti naj mu ne bi bila omogočena navzočnost ali vsaj predhodna obvestitev enega od staršev, čeprav jima roditeljska pravica ni bila odvzeta ali omejena.
 2. Pobudnik s sklicevanjem na drugi odstavek 120. člena in 153. člen Ustave uveljavlja, da načelo vezanosti izvršilne oblasti na zakon izključuje možnost, da bi pristojni minister samostojno urejal potek razgovora z domnevno žrtvijo družinskega nasilja, kar naj bi bila zakonska materija. Upravni predpis naj tudi ne bi smel zoževati z zakonom urejenih pravic ali obveznosti. Skladno z drugim odstavkom 10. člena ZPND naj bi lahko minister le natančneje določil postopek medsebojnega obveščanja in nudenja pomoči med posameznimi organi, ne bi pa smel podrobneje predpisati postopka obravnave mladoletne žrtve nasilja. Točka 7 Dogovora naj bi v nasprotju s pooblastilom iz 10. člena ZPND samostojno in celo v nasprotju s 7. in 8. členom ZPND določala celoten postopek obravnave domnevne mladoletne žrtve nasilja. Pravici do navzočnosti pooblaščenca in zaupnika naj bi pobudniku zagotavljala tudi tretji in četrti odstavek 65. člena ZKP. Glede pooblaščenca naj bi táko, širšo razlago ZKP utemeljevalo upoštevanje Direktive 2012/29/EU Evropskega parlamenta in Sveta z dne 25. oktobra 2012 o določitvi minimalnih standardov na področju pravic, podpore in zaščite žrtev kaznivih dejanj ter o nadomestitvi Okvirnega sklepa Sveta 2001/220/PNZ (UL L 315, 14. 11. 2012 – v nadaljevanju Direktiva 2012/29/EU). Skladno s preambulo te direktive naj bi bilo treba šteti, da teče kazenski postopek že od trenutka, ko je vložena prijava. Pobudnik glede na navedeno meni, da je 7. točka Dogovora, ki omogoča, da policija in CSD opravita razgovor z otrokom brez vnaprejšnje vednosti staršev, oziroma ki ne določa, da se otroku ob razgovoru takoj postavi zagovornik po uradni dolžnosti ali da ima otrok vsaj pravico do spremljevalca, ki mu zaupa, v neskladju z ZPND in posledično s tretjim odstavkom 153. člena Ustave kot tudi s 34. in 56. členom ter s tretjim odstavkom 53. člena Ustave. Pobudnik Ustavnemu sodišču predlaga, naj izpodbijano točko Dogovora zaradi njene nezakonitosti in neskladnosti z Ustavo razveljavi, oziroma podredno, naj Ustavno sodišče na podlagi pooblastil, ki mu jih daje Zakon o Ustavnem sodišču (Uradni list RS, št. 64/07 – uradno prečiščeno besedilo in 109/12 – v nadaljevanju ZUstS), Dogovor v celoti razveljavi. Pobudnik uveljavlja povračilo stroškov, ki so mu nastali v zvezi s to pobudo.
 3. Pobuda je bila poslana v odgovor ministrstvom. MDDSZ v odgovoru na pobudo meni, da 7. točka Dogovora ni niti v neskladju z zakonom niti z Ustavo. Dogovor naj bi bil sprejet z namenom zagotovitve poenotenega in utečenega sodelovanja med organi in organizacijami pri obravnavanju nasilja v družini, še preden je uveden postopek pred sodiščem. Izpodbijana točka Dogovora, ki opredeljuje način razgovora z otrokom v prostorih VIZ, naj ne bi urejala procesnih pravic otroka in staršev, ker se postopek še sploh ni začel. Šlo naj bi le za zbiranje informacij. Dopustno naj bi bilo, da se tak razgovor z otrokom opravi brez navzočnosti staršev, saj se otroku s tem omogoči, da pove svoje mnenje. Tudi Konvencija o otrokovih pravicah (Uradni list SFRJ – MP, št. 15/90; Akt o nostrifikaciji nasledstva glede konvencij Organizacije združenih narodov in konvencij, sprejetih v Mednarodni agenciji za atomsko energijo, Uradni list RS, št. 35/92, in MP, št. 9/92 – v nadaljevanju KOP) naj ne bi določala, da bi se razgovor z otrokom moral opraviti ob navzočnosti staršev. Glede pravice otroka, da si sam izbere osebo, ki ji zaupa, naj bi se tudi zastavljalo vprašanje, kdaj je otrok sploh sposoben sprejemati racionalne odločitve. Sicer pa naj bi bil Dogovor le deklarativne narave in naj ne bi določal obveznega ravnanja organov, ki so pri delu samostojni.
 4. Odgovor MDDSZ je bil poslan pobudniku, ki vztraja pri svojih stališčih iz pobude.
 5. Ustavno sodišče je pobudo sprejelo. Glede na izpolnjene pogoje iz četrtega odstavka 26. člena ZUstS je nadaljevalo z odločanjem o stvari sami.
 6. Pobudnik trdi, da je izpodbijana 7. točka Dogovora predpis, ki je v neskladju z ZPND in Ustavo. Ustavno sodišče je zato najprej ocenilo, ali Dogovor v spornem delu pomeni predpis (podzakonski akt), katerega skladnost z zakonom in Ustavo lahko Ustavno sodišče presoja glede na prvi odstavek 160. člena Ustave in prvi odstavek 21. člena ZUstS.
 7. Po ustaljeni presoji Ustavnega sodišča je za opredelitev podzakonskega akta za predpis ključna njegova vsebina, in ne naziv ali subjekt oziroma postopek sprejemanja. Ključen je torej materialni kriterij. Ustavno sodišče šteje za predpis vsak akt, ki vsebuje splošne in abstraktne pravne norme, s katerimi se urejajo pravice in obveznosti pravnih subjektov, oziroma ki vsebuje norme, ki navzven povzročajo pravne učinke (t. i. eksterno delovanje).[1] Naravo predpisa ima lahko tudi le posamična določba znotraj izpodbijanega akta.[2]
 8. Izpodbijana točka Dogovora ureja razgovor policije oziroma CSD z otrokom v prostorih VIZ ter določa, kdo je lahko oziroma kdo ne sme biti navzoč pri tem razgovoru. Pobudnik utemeljeno opozarja, da morajo biti procesne pravice mladoletne žrtve nasilja pri takem razgovoru urejene z zakonom. Ni mogoče pritrditi stališču MDDSZ, da o procesnih pravicah otroka v tej fazi postopka še ni mogoče govoriti, ker da se postopek še sploh ni začel. Zbiranje obvestil v primeru suma storitve kaznivega dejanja zaradi nasilja v družini pomeni del predkazenskega postopka. Da je tako, jasno kaže tudi obravnavani primer, v katerem je bil razgovor s pobudnikom opravljen na podlagi drugega odstavka 148. člena ZKP. Tudi v primeru, ko razgovor z otrokom v prostorih VIZ zaradi suma ogroženosti opravi le CSD, je oprava razgovora z otrokom z namenom zbiranja obvestil že del upravnega postopka.[3] Zato je za oceno, ali pomeni izpodbijana točka Dogovora, ki ureja tak razgovor z otrokom, po vsebini predpis ali ne, ključno, ali sporna določba zaradi usklajenega delovanja policije, CSD in VIZ le strnjeno povzema vsebino različnih zakonskih določb ali, nasprotno, na izviren način ureja pravice otroka pri tem razgovoru – bodisi tako, da zakonske norme dopolnjuje, bodisi tako, da v nasprotju z njimi celo omejuje pravice otroka pri tem razgovoru.
 9. Izpodbijani dogovor je bil sprejet na podlagi 10. člena ZPND ter na njegovi podlagi izdanih pravilnikov. ZPND razgovora z otrokom kot žrtvijo nasilja ne ureja. Le na načelni ravni ureja pravici žrtve nasilja do zaupnika in do zagovornika. Skladno s prvim odstavkom 7. člena ZPND si žrtev nasilja lahko izbere osebo, ki jo spremlja v vseh postopkih, povezanih z nasiljem, in v postopkih, v katerih je udeležen povzročitelj nasilja. Za prisotnost spremljevalca zadostuje, da žrtev pred pričetkom postopka ali v postopku izjavi, da jo določena oseba spremlja in da želi, da je v postopku prisotna (drugi odstavek 7. člena ZPND).[4] Skladno z 8. členom ZPND ima žrtev nasilja tudi pravico do zagovornika, ki v skladu s posebnim predpisom ščiti žrtvine koristi v postopkih in aktivnostih, ki jo zadevajo. Skladno s 34. členom ZPND se 8. člen ZPND začne uporabljati šele z uveljavitvijo posebnega zakona, ki bo urejal pravico žrtve do zagovornika. Tak poseben zakon še ni bil sprejet. ZPND torej žrtvam nasilja pravice do zagovornika zaenkrat še ne zagotavlja. Zagotavlja jim le pravico do zaupnika (v kateremkoli postopku, povezanem z nasiljem).
 10. Ker pobudnik trdi in izkazuje, da je bil v njegovi zadevi sporni Dogovor uporabljen pri razgovoru, ki je dejansko pomenil zbiranje obvestil na podlagi drugega odstavka 148. člena ZKP zaradi suma storitve kaznivega dejanja po drugem odstavku 192. člena KZ-1, in ker tudi iz vsebine 7. točke Dogovora izhaja, da se Dogovor nanaša tudi na tak postopek, je treba pri presoji vsebine sporne točke Dogovora upoštevati tudi ureditev po ZKP. Člen 148 ZKP, ki ureja postopek zbiranja obvestil v primeru razlogov za sum, da je bilo storjeno kaznivo dejanje, ne ureja pravice do (posebnega) zastopanja mladoletnih oškodovancev. Te so urejene v 65. členu ZKP. Skladno s tretjim odstavkom 65. člena ZKP mora imeti mladoletni oškodovanec kaznivega dejanja iz 192. člena KZ-1 ves čas od uvedbe kazenskega postopka pooblaščenca, ki skrbi za njegove pravice. Skladno s četrtim odstavkom 65. člena ZKP je lahko v predkazenskem in kazenskem postopku ob mladoletnem oškodovancu navzoča oseba, ki ji oškodovanec zaupa. ZKP torej za fazo predkazenskega postopka določa le pravico mladoletnega oškodovanca do zaupnika, ne določa pa pravice do obvezne postavitve zagovornika. Pobudnik sicer utemeljeno uveljavlja, da je treba skladno z načelom skladne razlage pri razlagi procesnih pravic oškodovanca po ZKP, kolikor ZKP to dopušča, upoštevati tudi Direktivo 2012/29/EU, rok za prenos katere je že potekel 16. 11. 2015. Vendar Direktiva 2012/29/EU ne predvideva pravice mladoletnih žrtev kaznivih dejanj do zagovornika. Zato ni pomembno, kako bi bilo treba z vidika pravice mladoletne žrtve do zagovornika po ZKP v luči in duhu (v pretežnem delu še neizvedene) Direktive razlagati pojem začetka teka kazenskega postopka. Ker 7. točka Dogovora na enak način ureja tudi razgovor delavca CSD z mladoletnikom, je za ta razgovor poleg 7. in 8. člena ZPND upošteven tudi ZUP, ki pa posebnih procesnih pravic otrok ne ureja. Glede na navedeno torej dejstvo, da v Dogovoru ni posebej omenjena možnost oziroma celo dolžnost postavitve pooblaščenca oziroma zagovornika mladoletni žrtvi nasilja že v fazi prvega razgovora s policijo oziroma CSD, ne pomeni, da Dogovor v nasprotju z veljavno zakonodajo omejuje procesne pravice mladoletne žrtve nasilja.
 11. Drugače pa je z določbo Dogovora, da je lahko poleg policije in/ali strokovnega delavca CSD zaradi čustvene podpore otroku pri razgovoru navzoč še strokovni delavec VIZ. Z vidika zakonske pravice mladoletne žrtve do zaupnika po ZPND in ZKP ta določba namreč deluje omejujoče že zato, ker ne določa, da si lahko otrok to osebo brez omejitev (z izjemo tistih, ki jih predvideva zakon) sam izbere. Zato bi moral biti ta del Dogovora predpis, ko gre za uresničevanje človekovih pravic, celo zakon.
 12. Dogovor določa še, da se razgovor opravi brez vnaprejšnje vednosti oziroma brez prisotnosti staršev. Niti ZPND niti ZKP tega vprašanja izrecno ne urejata. Vendar je treba v primeru, ko gre za razgovor s policijo, upoštevati še Zakon o nalogah in pooblastilih policije (Uradni list RS, št. 15/13 in nasl. – v nadaljevanju ZNPPol), ki v 18. členu določa, da lahko policija v primeru izvajanja pooblastil nad otrokom oziroma mladoletnikom praviloma sama oceni, ali je v otrokovo oziroma mladoletnikovo korist, da se o tem obvesti starše; če oceni, da to ni v njegovo korist, policija o postopku obvesti CSD. Z vidika starševskih pravic oziroma odgovornosti in s tem na drugi strani pravic otroka je torej omejujoča že ureditev po ZNPPol.[5] Zato Dogovor, kolikor se nanaša na razgovor otroka s policijo, tega vprašanja ne ureja na izviren način. Izvirno, ker to vprašanje niti v ZZZDR niti v Zakonu o socialnem varstvu (Uradni list RS, št. 3/07 – uradno prečiščeno besedilo in nasl. – ZSV) niti v ZUP ni izrecno urejeno, pa Dogovor to vprašanje ureja za primere, v katerih razgovor z otrokom opravi predstavnik CSD. Dogovor pa v tem delu (torej kolikor izključuje možnost navzočnosti staršev pri razgovoru) deluje z vidika procesnih pravic otroka omejujoče že zato, ker hkrati ne določa, da ima otrok v takem primeru (ko ga starši zaradi navzkrižja interesov ne morejo zastopati) pravico do kolizijskega skrbnika. To pravico otroku 213. člen ZZZDR zagotavlja. Takšno razlago pa terja tudi načelo skladne razlage ZKP z Direktivo 2012/29/EU, ki mladoletnim žrtvam daje to pravico.[6] Zato bi moral biti tudi ta del Dogovora predpis. Ker drugače od zakona ureja pravice otroka v postopku, bi se lahko zastavilo vprašanje njegove ustavnosti.
 13. Predpisi morajo biti objavljeni, preden začnejo veljati. Predpis začne veljati petnajsti dan po objavi, če ni v njem drugače določeno. Državni predpisi se objavljajo v državnem uradnem listu (glej 154. člen Ustave). Ker izpodbijani del Dogovora ni bil objavljen v Uradnem listu Republike Slovenije, je Ustavno sodišče (ne da bi se spuščalo v vprašanje, ali pobudnik sploh izkazuje neposreden pravni interes za pobudo v obsegu, kot jo uveljavlja) odločilo, da 7. točka Dogovora, ker v pretežnem delu po vsebini pomeni predpis, ni začela veljati in se Dogovor tudi ni smel uporabljati (1. točka izreka). Ker izpodbijani predpis ni začel veljati in ni postal del veljavnega pravnega reda, se Ustavno sodišče v tem postopku ni moglo spustiti v oceno skladnosti izpodbijanih določb z Ustavo oziroma s KOP.
 14. Pobudnik Ustavnemu sodišču podredno predlaga, naj skladno s pooblastili ZUstS razveljavi celoten Dogovor. Ustavno sodišče takšnemu predlogu ni sledilo že zato, ker podrejena pobuda ni dovoljena.
 15. Skladno s prvim odstavkom 34. člena ZUstS nosi v postopku pred Ustavnim sodiščem vsak udeleženec svoje stroške postopka, če Ustavno sodišče ne odloči drugače. Ker niso podani razlogi za drugačno odločitev, je Ustavno sodišče odločilo, kot izhaja iz 2. točke izreka.
 16. Ustavno sodišče je sprejelo to odločbo na podlagi 40. člena in prvega odstavka 34. člena ZUstS ter prve alineje drugega odstavka 46. člena Poslovnika Ustavnega sodišča (Urani list RS, št. 86/07, 54/10, 56/11 in 70/17) v sestavi: predsednica dr. Jadranka Sovdat ter sodnice in sodniki dr. Matej Accetto, dr. Dunja Jadek Pensa, DDr. Klemen Jaklič, dr. Rajko Knez, dr. Etelka Korpič – Horvat, dr. Špelca Mežnar, dr. Marijan Pavčnik in Marko Šorli. Odločbo je sprejelo soglasno.
 [1] Glej S. Nerad v: L. Šturm (ur.) Komentar Ustave Republike Slovenije, Dopolnitev – A, Fakulteta za državne in evropske študije, Ljubljana 2011, str. 1423. Prim. denimo 5. točko obrazložitve odločbe št. U-I-291/02 z dne 12. 12. 2002 (Uradni list RS, št. 3/03 in 6/03 – popr., ter OdlUS XI, 254), 4. točko obrazložitve odločbe št. U-I-126/05 z dne 19. 10. 2006 (Uradni list RS, št. 112/06, in OdlUS XV, 73), 4. točko obrazložitve odločbe št. U-I-463/06 z dne 18. 1. 2007 (Uradni list RS, št. 8/07, in OdlUS XVI, 5) in 2. točko obrazložitve sklepa št. U-I-268/11 z dne 10. 4. 2012.
 [2] Glej na primer odločbo Ustavnega sodišča št. U-I-126/05.
 [3] Člen 126 Zakona o splošnem upravnem postopku (Uradni list RS, št. 24/06 – uradno prečiščeno besedilo, in nasl. – v nadaljevanju ZUP) določa: "Pristojni organ začne postopek po uradni dolžnosti, če tako določa zakon ali na zakonu temelječ predpis in če ugotovi ali zve, da je treba glede na obstoječe dejansko stanje zaradi javne koristi začeti upravni postopek." Po mnenju pravne teorije sta ta pogoja določena alternativno. Obstoj okoliščin, ki narekujejo začetek postopka po uradni dolžnosti, lahko ugotovi organ sam, lahko pa ga o tem obvestijo občani ali drugi organi (J. Breznik, Z. Štucin, J. Marflak, Zakon o splošnem upravnem postopku s komentarjem, GV Založba, Ljubljana 2004, str. 426). Skladno s prvim odstavkom 127. člena ZUP se upravni postopek po uradni dolžnosti začne, ko pristojni organ opravi v ta namen kakršnokoli dejanje.
 [4] Organ, ki vodi postopek, prepove osebi spremljati žrtev v postopku, če ne izpolnjuje pogoja iz tretjega ostavka tega člena (če ne gre za polnoletno osebo ali če je ta oseba v postopku obravnavana kot povzročitelj nasilja) oziroma če obstaja verjetnost, da oseba ne bo mogla opravljati nalog iz prejšnjega odstavka glede na sorodstvene ali druge povezave z žrtvijo ali povzročiteljem nasilja (peti odstavek 7. člena ZPND).
 [5] Starši imajo namreč pravico zastopati svoje otroke (prvi odstavek 107. člena Zakona o zakonski zvezi in družinskih razmerjih, Uradni list RS, št. 69/04 – uradno prečiščeno besedilo – v nadaljevanju ZZZDR).
 [6] Prim. točko c) 20. člena Direktive v zvezi s točko b) prvega odstavka 24. člena Direktive.
 Uradni list RS, št. 43/2018
 US31421


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 24.10.2019
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 270/69
 IZVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) 2019/1760
 z dne 23. oktobra 2019
 o spremembi Priloge I k Uredbi (ES) št. 119/2009 glede vključitve Združenega kraljestva Velika Britanija in Severna Irska na seznam tretjih držav ali njihovih delov, iz katerih je dovoljen vnos pošiljk mesa divjih leporidov, nekaterih divjih kopenskih sesalcev in gojenih kuncev v Unijo
 (Besedilo velja za EGP)
 EVROPSKA KOMISIJA JE –
 ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
 ob upoštevanju Direktive Sveta 2002/99/ES z dne 16. decembra 2002 o predpisih v zvezi z zdravstvenim varstvom živali, ki urejajo proizvodnjo, predelavo, distribucijo in uvoz proizvodov živalskega izvora, namenjenih prehrani ljudi (1), ter zlasti uvodnega stavka člena 8, prvega pododstavka člena 8(1) ter členov 8(4) in 9(4) Direktive,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 Združeno kraljestvo je 29. marca 2017 predložilo uradno obvestilo o nameri o izstopu iz Unije v skladu s členom 50 Pogodbe o Evropski uniji (PEU). Evropski svet je 11. aprila 2019 v dogovoru z Združenim kraljestvom sprejel Sklep (EU) 2019/584 (2), s katerim se podaljša obdobje na podlagi člena 50(3) PEU. V skladu z navedenim sklepom se je obdobje iz člena 50(3) PEU dodatno podaljšalo do 31. oktobra 2019. Pravo Unije se zato od 1. novembra 2019 (v nadaljnjem besedilu: datum izstopa) za Združeno kraljestvo in v njem ne bo več uporabljalo.
 (2)
 Uredba Komisije (ES) št. 119/2009 (3) določa pogoje v zvezi z javnim zdravjem in zdravjem živali ter zahteve za izdajanje spričeval za vnos pošiljk mesa divjih leporidov, nekaterih divjih kopenskih sesalcev in gojenih kuncev v Unijo ter seznam tretjih držav in njihovih delov, iz katerih je dovoljen vnos takih pošiljk v Unijo.
 (3)
 Združeno kraljestvo Velika Britanija in Severna Irska je zagotovilo potrebna jamstva, da bo izpolnjevalo pogoje iz Uredbe (ES) št. 119/2009 za vnos pošiljk mesa divjih leporidov, nekaterih divjih kopenskih sesalcev in gojenih kuncev v Unijo od datuma izstopa, in sicer tako, da bo še naprej spoštovalo zakonodajo Unije za začetno obdobje najmanj devetih mesecev.
 (4)
 Ob upoštevanju teh posebnih jamstev, ki jih je zagotovilo Združeno kraljestvo Velika Britanija in Severna Irska, ter za preprečitev motenj v trgovini po datumu izstopa bi bilo zato treba Združeno kraljestvo vključiti na seznam tretjih držav in njihovih delov, iz katerih je dovoljen vnos pošiljk mesa divjih leporidov, nekaterih divjih kopenskih sesalcev in gojenih kuncev v Unijo, iz Priloge I k Uredbi (ES) št. 119/2009.
 (5)
 Prilogo I k Uredbi (ES) št. 119/2009 bi bilo zato treba ustrezno spremeniti.
 (6)
 Ta uredba bi se morala uporabljati od 1. novembra 2019, razen če se za Združeno kraljestvo Velika Britanija in Severna Irska in v njem na navedeni datum še naprej uporablja pravo Unije.
 (7)
 Ukrepi iz te uredbe so v skladu z mnenjem Stalnega odbora za rastline, živali, hrano in krmo –
 SPREJELA NASLEDNJO UREDBO:
 Člen 1
 Del 1 Priloge I k Uredbi (ES) št. 119/2009 se spremeni v skladu s Prilogo k tej uredbi.
 Člen 2
 Ta uredba začne veljati dan po objavi v Uradnem listu Evropske unije.
 Uporablja se od 1. novembra 2019.
 Vendar se ne uporablja, če se za Združeno kraljestvo Velika Britanija in Severna Irska in v njem na navedeni datum še naprej uporablja pravo Unije.
 Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah.
 V Bruslju, 23. oktobra 2019
 Za Komisijo
 Predsednik
 Jean-Claude JUNCKER
 (1) UL L 18, 23.1.2003, str. 11.
 (2) Sklep Evropskega sveta (EU) 2019/584, sprejet v dogovoru z Združenim kraljestvom, z dne 11. aprila 2019 o podaljšanju obdobja na podlagi člena 50(3) PEU (UL L 101, 11.4.2019, str. 1).
 (3) Uredba Komisije (ES) št. 119/2009 z dne 9. februarja 2009 o seznamu tretjih držav ali njihovih delov za uvoz mesa divjih leporidov, nekaterih divjih kopenskih sesalcev in gojenih kuncev v Skupnost ali njegov tranzit skozi Skupnost ter zahtevah za izdajanje veterinarskih spričeval (UL L 39, 10.2.2009, str. 12).
 PRILOGA
 V tabeli iz dela 1 Priloge I k Uredbi (ES) št. 119/2009 se za vnosom za Kanado vstavi naslednja vrstica:
 „Združeno kraljestvo Velika Britanija in Severna Irska
 GB
 WL
 RM
 WM“


text:
 Avviż Legali Importanti
 |
 52009PC0395
 Proposta għal regolament tal-Kunsill li jemenda ir-regolament tal-Kunsill (KE) Nru 314/2004 dwar ċerti miżuri restrittrivi fir-rigwad taż-Żimbabwe /* KUMM/2009/0395 finali - CNS 2009/0111 */
 [pic] | KUMMISSJONI TAL-KOMUNITAJIET EWROPEJ |Brussel 29.7.2009KUMM(2009) 395 finali2009/0111 (CNS)Proposta għalREGOLAMENT TAL-KUNSILLli jemenda ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 314/2004 dwar ċerti miżuri restrittrivi fir-rigwad taż-ŻimbabweMEMORANDUM TA’ SPJEGAZZJONI1. Fit-18 ta’ Frar 2002, il-Kunsill iddeċieda li jimponi miżuri restrittivi fuq iż-Żimbabwe b’risposta għall-vjolazzjonijiet serji tad-drittijiet tal-bniedem, inklużi vjolazzjonijiet tal-libertajiet ta’ opinjoni, assoċċjazzjoni u assemblea paċifika f’dak il-pajjiż (Pożizzjoni Komuni 2002/145/PESK). Fid-dawl tat-tħassib kontinwu tiegħu dwar is-sitwazzjoni tad-drittijiet tal-bniedem fiż-Żimbabwe, il-Kunsill adotta Pożizzjoni Komuni 2004/161/PESK biex jestendi u jemenda l-miżuri restrittivi fir-rigward taż-Żimbabwe. Dawn il-miżuri kienu l-aħħar estiżi permezz tal-Pożizzjoni Komuni 2009/68/PESK tad-26 ta’ Jannar 2009.2. Artikolu 5(1) tal-Pożizzjoni Komuni 2004/161/PESK stipula li l-iffriżar ta’ fondi u riżorsi ekonomiċi għandu jkun japplika għall-“membri tal-Gvern taż-Żimbabwe u l-persuni kollha fiżiċi jew ġuridiċi, entitajiet jew korpi assoċjati magħhom” kif imniżżla fl-Anness għall-Pożizzjoni Komuni. Permezz tal-Pożizzjoni Komuni 2008/632/PESK tal-31 ta’ Lulju 2008, il-Kunsill wessa’ dan l-iskop billi żied “persuni fiżiċi jew ġuridiċi oħrajn li l-attivitajiet tagħhom joħolqu minaċċja serja għad-demokrazija, għar-rispett tad-drittijiet tal-bniedem u għall-istat tad-dritt fiż-Żimbabwe”.3. Ir-Regolament (KE) Nru 314/2004 dwar ċerti miżuri restrittivi fir-rigward taż-Żimbabwe jimplimenta l-miżuri restrittivi stipulati fil-Pożizzjoni Komuni 2004/161/PESK, sa fejn dawn jaqgħu fl-iskop tat-Trattat li jistabbilixxi l-Komunità Ewropea.4. L-għan ewlieni ta' din il-proposta huwa li tikkonforma r-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 314/2004 mal-Pożizzjoni Komuni 2004/161/PESK, kif emendata.5. Deċiżjonijiet meħuda fir-rigward tal-Anness għall-Pożizzjoni Komuni 2004/161/PESK jistipulaw il-bażi individwali u speċifika għal kull persuna fiżika jew ġuridika, entità jew korp inkluż f’dik il-lista. Il-proċedura proposta biex tiġi emendata l-parti ta' Anness II għar-Regolament (KE) Nru 314/2004 li tkopri persuni fiżiċi jew ġuridiċi li li l-attivitajiet tagħhom joħolqu minaċċja serja għad-demokrazija, għar-rispett tad-drittijiet tal-bniedem u għall-istat tad-dritt fiż-Żimbabwe, u li ma humiex marbuta mar-reġim fil-gvern, għandha tinkludi l-publikazzjoni ta’ nota dwar kif persuni, entitajiet u korpi fil-lista jistgħu jissottometu informazzjoni sabiex jeżerċitaw id-dritt tagħhom li jkunu mismugħa. Wara l-eżaminazzjoni tal-informazzjoni sottomessa minn persuna, entità jew korp fil-lista, il-Kummissjoni għandha tieħu deċizjoni ġdida skont ir-Regolament (KE) Nru 314/2004.6. Sabiex tkopri “persuni fiżiċi jew ġuridiċi oħrajn li l-attivitajiet tagħhom joħolqu minaċċja serja għad-demokrazija, għar-rispett tad-drittijiet tal-bniedem u għall-istat tad-dritt fiż-Żimbabwe” il-bażi legali tar-Regolament propost trid tinkludi Artikoli 60, 301 u 308 tat-Trattat tal-KE. Tabilħaqq, il-Qorti tal-Ġustizzja Ewropea, fis-Sentenza tat-3 ta’ Settembru 2008 f’kawża magħquda C-402/05 P u C-415/05 P Yassin Abdullah Kadi u Al Barakaat International Foundation vs. Il-Kunsill, kienet tal-opinjoni li miżuri fil-konfront ta’ “pajjiżi terzi”, fis-sens ta’ Artikoli 60 u 301 tat-Trattat tal-KE jinkludu l-iffriżar ta’ fondi u riżorsi ekonomċi oħra tal-mexxejja ta’ pajjiżi terzi u ta’ individwi u entitajiet assoċjati magħhom jew ikkontrollati, direttament jew indirettament, minnhom. Dawn l-Artikoli ma pprovdewx bażi legali adegwata għall-iffriżar ta’ fondi u riżorsi ekonomiċi ta’ individwi u entitajiet li ma kellhomx tali rabta mar-reġim li jigverna f’pajjiż terz. Madanakollu, il-Qorti tal-Ġustizzja aċċettat li Artikoli 60, 301 u 308 tat-Trattat tal-KE jikkostitwixxu bażi legali suffiċjenti għall-iffriżar ta’ fondi u riżorsi ekonomiċi ta’ tali individwi u entitajiet.7. Qed tkun proposta dispożizzjoni biex tipprovdi kjarifiki dwar il-ġestjoni ta' informazzjoni klassifikata li tista' tkun ipprovduta biex issostni deċiżjonijiet meħuda fir-rigward tal-Anness għall-Pożizzjoni Komuni 2004/161/PESK.8. Ir-Regolament (KE) Nru 45/2001 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill dwar il-protezzjoni tal-individwi fir-rigward tal-ipproċessar ta' dejta personali mill-istituzzjonijiet u korpi Komunitarji u dwar il-moviment liberu ta' din id-dejta, jiproteġi d-dritt għall-privatezza fir-rigward tal-ipproċessar ta’ dejta personali. Hija meħtieġa dispożizzjoni biex tipprovdi kjarifika dwar ir-regoli applikabbli għall-ipproċessar ta' dejta personali tal-individwi elenkati, u b'mod partikolari għall-ipproċessar ta' dejta relatata ma' reati, sentenzi kriminali jew miżuri ta' sigurtà skont ir-Regolament (KE) Nru 314/2004.9. Din il-proposta tinkludi wkoll ċerti emendi ta' natura teknika, bħall-allinjament tad-definizzjoni tal-iffriżar ta' fondi u l-Artikolu 13 dwar il-ġuriżdizzjoni Komunitarja mal-vokabularju standard stabbilit mil-linji Gwida dwar l-implimentazzjoni u l-evalwazzjoni ta' miżuri ristrittivi (sanzjonijiet) fil-qafas tal-Politika Esterna u tas-Sigurtà Komuni tal-UE (id-dokument tal-Kunsill 15114/05 tat-2 ta' Diċembru 2005).2009/0111 (CNS)Proposta għalREGOLAMENT TAL-KUNSILLli jemenda ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 314/2004 dwar ċerti miżuri restrittrivi fir-rigwad taż-ŻimbabweIL-KUNSILL TAL-UNJONI EWROPEA,Wara li kkunsidra t-Trattat li jistabbilixxi l-Komunità Ewropea, u b’mod partikolari l-Artikoli 60, 301 u 308 tiegħu,Wara li kkunsidra l-Pożizzjoni Komuni 2004/161/PESK tad-19 ta’ Frar 2004 li ġġedded il-miżuri restrittivi kontra ż-Żimbabwe[1] kif emendati bil-Pożizzjoni Komuni 2008/632/PESK tal-31 ta’ Lulju 2008 li temenda l-Pożizzjoni Komuni 2004/161/PESK li ġġedded il-miżuri restrittivi kontra ż-Żimbabwe[2].Wara li kkunsidra l-proposta mill-KummissjoniWara li kkunsidra l-opinjoni tal-Parlament Ewropew[3],Wara li kkonsulta lill-Kontrollur Ewropew tal-Protezzjoni tad-Dejta,Billi:(1) Ir-Regolament (KE) Nru 314/2004 tad-19 ta’ Frar 2004 rigward ċerti miżuri restrittivi fir-rigward taż-Żimbabwe[4] jimplimenta bosta miżuri restrittivi previsti mill-Pożizzjoni Komuni 2004/161/PESK, inkluż l-iffriżar ta’ fondi u riżorsi ekonomiċi ta’ ċerti persuni fiżiċi jew ġuridiċi, entitajiet jew korpi. Huwa neċessarju li l-għan tal-iffriżar ta' fondi u riżorsi ekonomiċi tar-Regolament (KE) Nru 314/2004 jkun allinjat mal-Pożizzjoni Komuni 2004/161/PESK kif emendata mill-Pożizzjoni Komuni 2008/632/PESK.(2) Deċiżjonijiet meħuda fir-rigward tal-Anness għall-Poizzjoni Komuni 2004/161/PESK jistipulaw il-bażi individwali u speċifika biex kull persuna fiżika jew ġuridika, entità jew korp ikun inkluż f’dik il-lista. Il-proċedura reveduta biex tiġi emendata l-parti ta' Anness II għar-Regolament (KE) Nru 314/2004 li tkopri persuni fiżiċi jew ġuridiċi li li l-attivitajiet tagħhom joħolqu theddida serja għad-demokrazija, għar-rispett tad-drittijiet tal-bniedem u għall-istat tad-dritt fiż-Żimbabwe, u li ma humiex marbuta mar-reġim fil-gvern, għandha tinkludi l-publikazzjoni ta’ nota dwar kif persuni, entitajiet u korpi fil-lista jistgħu jissottometu informazzjoni sabiex jeżerċitaw id-dritt tagħhom li jkunu mismugħa. Wara l-eżaminazzjoni tal-informazzjoni sottomessa, il-Kummissjoni għandha tieħu deċizjoni ġdida skont ir-Regolament (KE) Nru 314/2004.(3) Sabiex timplimenta l-Pożizzjoni Komuni 2004/161/PESK kif emendata, dan ir-Regolament għandu jipprovdi għall-iffriżar ta’ fondi u riżorsi ekonomiċi ta persuni fiżiċi u ġuridiċi, entitajiet u korpi li mhumiex marbuta mar-reġim li jiggverna fiż-Żimbabwe. Fid-dawl ta’ dan, il-bażi legali ta’ dan ir-Regolament għandha tinkludi mhux biss Artikoli 60 u 301, iżda wkoll Artikolu 308 tat-Trattat tal-KE, skont il-każistika tal-Qort tal-Ġustizzja.(4) Għandha ssir dispożizzjoni biex tittratta tagħrif klassifikat li jista' jkun ipprovdut mill-Kunsill jew minn Stat.(5) Dan ir-Regolament jirrispetta d-drittijiet fundamentali u josserva l-prinċipji rikonoxxuti b'mod partikolari fil-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea[5] u b'mod partikolari d-dritt għal rimedju effettiv u għal proċess ġust, id-dritt għall-proprjetà u d-dritt għall-protezzjoni tad-dejta personali. Dan ir-Regolament għandu jkun applikat skont dawk id-drittijiet u l-prinċipji.(6) L-għan tar-Regolament (KE) Nru 314/2004 hu li jwassal għat-tmiem ta' vjolazzjonijiet serji tad-drittijiet tal-bniedem fiż-Żimbabwe bl-applikazzjoni ta' miżuri restrittivi kontra l-Gvern taż-Żimbabwe, dawk li għandhom ir-responsabbiltà primarja għal tali vjolazzjonijiet u dawk li jikkommettuhom. Sabiex tinħoloq l-ogħla ċertezza legali fi ħdan il-Komunità, l-ismijiet u dejta oħra relevanti fir-rigward ta' persuni naturali jew ġuridiċi, entitatijiet u korpi, li għandu jkollhom il-fondi tagħhom iffriżati skont ir-Regolament Nru 314/2004 għandhom ikunu pubbliċi. L-ipproċessar mill-Kummissjoni ta' dejta relevanti relatata ma' reati kriminali mwettqa minn persuni naturali elenkati, u kundanni kriminali jew miżuri ta' sigurtà li għandhom x'jaqsmu ma' dawn il-persuni għandhom ikunu awtorizzati soġġetti għal salvagwardji speċifiċi xierqa.(7) Kull ipproċessar ta' dejta personali ta' persuni naturali skont dan ir-Regolament għandu jirrispetta r-Regolament (KE) Nru 45/2001 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tat-18 ta' Diċembru 2000 dwar il-protezzjoni tal-individwu fir-rigward tal-ipproċessar ta' dejta personali mill-istituzzjonijiet u l-korpi tal-Komunità u dwar il-movement liberu ta' dik id-dejta[6] u d-Direttiva 95/46/KE tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill tal-24 ta' Ottubru 1995 dwar il-protezzjoni tal-individwi fir-rigward tal-ipproċessar ta’ dejta personali u dwar il-moviment liberu ta’ dik id-dejta.[7](8) Huwa xieraq li jkunu allinjati ċertu partijiet tar-Regolament (KE) Nru 314/2004 ma’ vokabularju standard iktar reċenti għal Regolamenti dwar miżuri restrittivi.(9) Għalhekk ir-Regolament (KE) Nru 314/2004 għandu jiġi emendat skont dan,ADOTTA DAN IR-REGOLAMENT:Artikolu 1Ir-Regolament (KE) Nru 314/2004 huwa b’dan emendat kif ġej:(1) Artikolu 1 għandu jiġi emendat kif ġej:(a) Il-punt (b) jinbidel b'dan li ġej:“(b) “fondi” tfisser assi finanzjarji u benefiċċji ta’ kull xorta, li jinkludu iżda mhux limitati għal:(i) flus kontanti, ċekkijiet, pretensjonijiet fuq flejjes, drafts, money-orders u strumenti oħra ta’ ħlas;(ii) depożiti ma’ istituzzjonijiet finanzjarji jew entitajiet oħra, bilanċi f’kontijiet, dejn u obbligazzjonijiet ta’ dejn;(iii) titoli negozjabbli kemm pubbliċi kif ukoll privati u strumenti li joħolqu jew jirrikonoxxu debitu, inklużi l-istocks u l-ishma, iċ-ċertifikati li jirrappreżentaw titoli tas-sigurtà, kambjali, noti, mandati, obbligazzjonijiet u kuntratti tad-derivattivi;(iv) imgħax, dividendi jew dħul ieħor fuq assi, jew valur akkumulat jew ġenerat minnhom;(v) kreditu, dritt ta’ tpaċija, garanziji, titoli eżegwibbli jew impenji finanzjarji oħra;(vi) ittri ta’ kreditu, poloz tat-tagħbija, dokumenti ta’ bejgħ;(vii) dokumenti li jixhdu interess f'fondi jew riżorsi finanzjarji;(b) Punt (e) jiġi sostitwit b'dan li ġej:“(e) "friża ta’ riżorsi ekonomiċi" tfisser il-prevenzjoni tal-użu tagħhom biex jinkisbu fondi, merkanzija jew servizzi f’kull mod, li jinkludu, imma mhux limitati għal bejgħ, kiri jew ipoteki tagħhom.(2) L-Artikolu 6 għandu jiġi sostitwit b’dan li ġej:“1. Il-fondi u r-riżorsi ekonomiċi kollha li huma ta' persuni fiżiċi jew ġuridiċi, entitajiet jew korpi elenkati fl-Anness I, jew li huma proprjetà tagħhom jew miżmuma jew kontrollati minnhom, għandhom jiġu ffriżati.2. L-ebda fondi jew riżorsi ekonomiċi m’għandhom jitqiegħdu għad-dispożizzjoni, direttament jew indirettament, jew għall-benefiċċju ta’ persuni fiżiċi jew ġuridiċi, entitajiet jew korpi elenkati fl-Anness III.3. Il-parteċipazzjoni, konxjament u intenzjonalment, f’attivitajiet li l-għan jew l-effett tagħhom hu li, direttament jew indirettament, jiġu promossi t-transazzjonijiet imsemmija fil-paragrafi 1 u 2 għandha tkun projbita.4. Anness III ser ikun magħmul minn persuni fiżiċi u ġuridiċi, entitajiet u korpi magħżula mill-Kunsill skont il-Pożizzjoni Komuni 2004/161/PESK kif emendata. L-Anness III ser jinkludi Parti A li hi lista tal-membri individwali tal-gvern taż-Żimbabwe u lill-persuni fiżiċi jew ġuridiċi, entitajiet jew korpi assoċjati ma’ xi ħadd minnhom, u Parti B li hi lista ta’ persuni fiżiċi jew ġuridiċi oħrajn, entitajiet jew korpi li l-attivitajiet tagħhom joħolqu theddida serja għad-demokrazija, għar-rispett tad-drittijiet tal-bniedem u għall-istat tad-dritt fiż-Żimbabwe.5. Il-projbizzjoni stabbilita fil-paragrafu 2 m’għandhiex twassal għal responsabbiltà ta’ ebda xorta fuq in-naħa tal-persuni fiżiċi jew ġuridiċi jew entitajiet ikkonċernati, jekk huma ma kienux jafu, u ma kellhom ebda raġuni valida li jissuspettaw, li l-azzjonijiet tagħhom kienu se jiksru din il-projbizzjoni.”(3) Fl-Artikolu 7, ġie miżjud il-paragrafu 3 li ġej:“3. L-Artikolu 6(2) m’għandux jipprevjeni lill-istituzzjonijiet finanzjarji jew ta’ kreditu fil-Komunità milli jikkreditaw kontijiet iffriżati fejn jirċievu fondi trasferiti minn partijiet terzi fil-kont tal-persuna fiżika jew ġuridika, entità jew korp, sakemm kwalunkwe żieda għal tali kontijiet tiġi ffriżata wkoll. L-istituzzjoni finanzjarja jew ta’ kreditu għandha tinforma lill-awtoritajiet kompetenti fl-Istati Membri, kif imniżżla f’Anness II, dwar tranżazzjonijiet bħal dawn mingħajr dewmien."(4) Fl-Artikolu 11, it-test preżenti huwa nnumerat bħala paragrafu 1 u qed jiżdied il-paragrafu 2 li ġej:“2. Il-Kummissjoni ser tippubblika avviż dwar il-modalitajiet għas-sottomissjoni ta’ informazzjoni b’rabta ma’ Anness III."(5) Għandhom jiddaħħlu l-Artikoli 11a, 11b u 11c li ġejjin:"Artikolu 11a1. Fejn il-Kunsill jiddeċiedi, skont il-Pożizzjoni Komuni 2004/161/PESK, li jniżżel persuna fiżika jew ġuridika, entità jew korp li l-attivitajiet tagħhom joħolqu theddida serja għad-demokrazija, għar-rispett tad-drittijiet tal-bniedem u għall-istat tad-dritt fiż-Żimbabwe , u li mhux marbut mar-reġim li jiggverna fiż-Żimbabwe, il-Kummissjoni ser tieħu deċiżjoni proviżorja dwar l-emenda ta’ Parti B tal-Anness II mingħajr dewmien.2. Ladarba din id-deċiżjoni tkun ittieħdet, il-Kummissjoni mingħajr dewmien ser tippubblika avviż rigward il-modalitajiet biex tkun sottomessa informazzjoni dwar Anness III, li tipprovdi lill-persuna, entità jew korp involut b’opportunità biex jesprimi/tesptimi lilu/a nnifsu/a fuq il-kwistjoni.3. Wara eżaminazzjoni ta’ kwalunkwe informazzjoni sottomessa mill-persuni, entitajiet jew korpi mniżżla fil-Parti B ta' Anness II, il-Kummissjoni ser tieħu deċiżjoni finali.Artikolu 11b1. Jekk il-Kunsill jew Stat jibgħat tagħrif kklassifikat, il-Kummissjoni għandha tittratta dan it-tagħrif skont id-Deċiżjoni tal-Kummissjoni 2001/844/KE, KEFA Euratom[8], u fejn applikabbli, il-ftehim dwar is-sigurtà tal-informazzjoni klassifikata bejn l-Unjoni Ewropea u l-Istat li qed jibgħat din l-informazzjoni.2. Id-dokumenti kklassifikati fuq livell li jikkorispondi għal 'UE l-Ogħla Segretezza', 'UE Sigriet' jew 'UE Kunfidenzjali' m'għandhomx ikunu rilaxxati mingħajr il-kunsens ta' min kitibhom.Artikolu 11c1. Il-Kummissjoni għandha tipproċessa d-dejta personali sabiex twettaq il-kompiti tagħha skont dan ir-Regolament. Dawn il-kompiti jistgħu jinkludu:(a) il-preparazzjoni ta' emendi għall-Anness III ta' dan ir-Regolament;(b) il-konsolidazzjoni tal-kontenut tal-Anness III fil-lista konsolidata, elettronika ta' persuni, gruppi u entitajiet soġġetti għal sanzjonijiet finanzjarji tal-UE disponibbli fuq is-sit elettroniku tal-Kummissjoni[9];(c) l-ipproċessar ta' tagħrif dwar ir-raġunijiet għall-elenkar; kif ukoll(d) l-ipproċessar tat-tagħrif dwar l-impatt tal-miżuri ta' dan ir-Regolament bħal ma huma l-valur tal-fondi ffriżati u t-tagħrif dwar l-awtorizzazzjonijiet mogħtija mill-awtoritajiet kompetenti.2. L-Anness III għandu jinkludi biss it-tagħrif li ġej dwar il-persuni naturali elenkati:(a) kunjom u ismijiet attribwiti lilhom, inklużi psewdonimi u titli, fejn hemm;(b) id-data u l-post tat-twelid;(c) in-nazzjonalità;(d) in-numri tal-passaport u tal-Karta tal-Identità;(e) in-numri tat-taxxa u tas-sigurtà soċjali;(f) is-sess;(g) indirizz jew tagħrif ieħor dwar fejn jinstabu;(h) funzjoni jew professjoni;(i) id-data tan-nomina msemmija fl-Artikolu 7(2)(b).(j) ir-raġunijiet għaliex tniżżel fil-lista, jekk il-funzjoni mh’ix raġuni suffiċjenti għaliex tniżżel fiha.3. L-Anness III jista' jinkludi wkoll id-dejta personali li ġejja relatata mal-persuni naturali elenkati, jekk din id-dejta tkun ipprovduta mill-Kunsill u hija neċessarja f'każ speċifiku għall-unika raġuni tal-verifika tal-identità tal-persuna naturali elenkata fil-kwistjoni:(a) kunjom u ismijiet attribwiti ta' missier il-persuna naturali;(b) kunjom u ismijiet attribwiti ta' omm il-persuna naturali.Il-persuni naturali kkonċernati għandhom ikunu infurmati bl-użu li sar mill-ismijiet tagħhom fl-Anness III bl-istess mod tal-persuni naturali elenkati.4. Il-Kummissjoni tista' tipproċessa d-dejta relevanti relatata ma' reati kriminali mwettqa mill-persuni naturali elenkati, u kundanni kriminali jew miżuri ta' sigurtà dwar dawn il-persuni, biss safejn dan l-ipproċessar huwa meħtieġ għar-reviżjoni tal-opinjonijiet dwar ir-raġunijiet li għalihom daħlet fil-lista magħmula mil-persuna naturali kkonċernata, soġġetti għal salvagwardji speċifiċi xierqa. Tali dejta ma għandiex tkun ippubblikata jew skambjata.5. Għar-raġunijiet ta' dan ir-Regolament, l-unità tal-Kummissjoni elenkata fl-Anness II hija nominata bħala "kontrollur" skont it-tifsira tal-Artikolu 2(d) tar-Regolament (KE) Nru 45/2001, sabiex ikun żgurat li l-persuni naturali kkonċernati jkunu jistgħu jeżerċitaw id-drittijiet tagħhom skont ir-Regolament (KE) Nru 45/2001."(6) L-Artikolu 13 għandu jiġi sostitwit b’dan li ġej:"Artikolu 13Dan ir-Regolament għandu japplika:(a) fi ħdan it-territorju tal-Komunità, inkluż l-ispazju tal-ajru tagħha;(b) abbord kull inġenju tal-ajru jew bastiment li jaqa' taħt il-ġuriżdizzjoni ta' Stat Membru;(c) għal kull persuna fit-territorju tal-Komunità jew barra minnu, li hija ċittadin ta' Stat Membru;(d) għal kull persuna ġuridika, entità jew korp li huwa inkorporat jew kostitwit taħt il-liġi ta' Stat Membru;(e) għal kull persuna ġuridika, entità jew korp fir-rigward ta' kull negozju li jsir kompletament jew parzjalment fil-Komunità.”Artikolu 2Dan ir-Regolament għandu jidħol fis-seħħ fit-tielet jum wara l-pubblikazzjoni tiegħu f' Il-Ġurnal Uffiċjali tal-Unjoni Ewropea .Dan ir-Regolament għandu jorbot fl-intier tiegħu u japplika direttament fl-Istati Membri kollha.Magħmul fi Brussell, il-[...]Għall-KunsillIl-President [...] [1] ĠU L 50, 20.2.2004, p. 66.[2] ĠU L 205, 1.8.2008, p. 53.[3] ĠU C [...], [...], p. [...].[4] ĠU L 55, 24.2.2004, p. 1.[5] ĠU C 364, 18.12.2000, p. 1.[6] ĠU L 8, 12.1.2001, p. 1.[7] ĠU L 281, 23.11.1995, p. 31.[8] ĠU L 317, 3.12.2001, p. 1.[9] http://ec.europa.eu/external_relations/cfsp/sanctions/list/consol-list.htm


text:
 Avis juridique important
 |
 31974L0346
 Directive 74/346/CEE du Conseil, du 25 juin 1974, concernant la rapprochement des législations des États membres relatives aux rétroviseurs des tracteurs agricoles ou forestiers à roues
 Journal officiel n° L 191 du 15/07/1974 p. 0001 - 0004 édition spéciale finnoise: chapitre 13 tome 4 p. 0030 édition spéciale grecque: chapitre 13 tome 2 p. 0262 édition spéciale suédoise: chapitre 13 tome 4 p. 0030 édition spéciale espagnole: chapitre 13 tome 4 p. 0003 édition spéciale portugaise: chapitre 13 tome 4 p. 0003
 DIRECTIVE DU CONSEIL du 25 juin 1974 concernant le rapprochement des législations des États membres relatives aux rétroviseurs des tracteurs agricoles ou forestiers à roues (74/346/CEE) LE CONSEIL DES COMMUNAUTÉS EUROPÉENNES, vu le traité instituant la Communauté économique européenne, et notamment son article 100, vu la proposition de la Commission, vu l'avis de l'Assemblée (1), vu l'avis du Comité économique et social (2), considérant que les prescriptions techniques auxquelles doivent satisfaire les tracteurs en vertu des législations nationales concernent, entre autres, les rétroviseurs; considérant que ces prescriptions diffèrent d'un État membre à un autre ; qu'il en résulte la nécessité que les mêmes prescriptions soient adoptées par tous les États membres, soit en complément, soit en lieu et place de leurs réglementations actuelles en vue notamment de permettre la mise en oeuvre, pour chaque type de tracteur, de la procédure de réception CEE qui fait l'objet de la directive 74/150/CEE du Conseil, du 4 mars 1974, concernant le rapprochement des législations des États membres relatives à la réception des tracteurs agricoles ou forestiers à roues (3), A ARRÊTÉ LA PRÉSENTE DIRECTIVE: Article premier 1. On entend par tracteur (agricole ou forestier) tout véhicule à moteur, à roues ou à chenilles, ayant au moins deux essieux, dont la fonction réside essentiellement dans sa puissance de traction et qui est spécialement conçu pour tirer, pousser, porter ou actionner certains outils, machines ou remorques destinés à l'emploi dans l'exploitation agricole ou forestière. Il peut être aménagé pour transporter une charge et des convoyeurs. 2. La présente directive ne s'applique qu'aux tracteurs définis au paragraphe 1, montés sur pneumatiques, ayant deux essieux et une vitesse maximale par construction comprise entre 6 et 25 km/h. Article 2 Les États membres ne peuvent refuser la réception CEE ni la réception de portée nationale d'un tracteur pour des motifs concernant les rétroviseurs si ceux-ci répondent aux prescriptions figurant à l'annexe. (1)JO no 28 du 17.2.1967, p. 462/67. (2)JO no 42 du 7.3.1967, p. 620/67. (3)JO no L 84 du 28.3.1974, p. 10. Article 3 Les États membres ne peuvent refuser l'immatriculation ou interdire la vente, la mise en circulation ou l'usage des tracteurs pour des motifs concernant les rétroviseurs, si ceux-ci répondent aux prescriptions figurant à l'annexe. Article 4 Les modifications qui sont nécessaires pour adapter au progrès technique les prescriptions de l'annexe sont arrêtées conformément à la procédure prévue à l'article 13 de la directive 74/150/CEE. Article 5 1. Les États membres mettent en vigueur les dispositions nécessaires pour se conformer à la présente directive dans un délai de dix-huit mois à compter de sa notification et en informent immédiatement la Commission. 2. Les États membres veillent à communiquer à la Commission le texte des dispositions essentielles de droit interne qu'ils adoptent dans le domaine régi par la présente directive. Article 6 Les États membres sont destinataires de la présente directive. Fait à Luxembourg, le 25 juin 1974. Par le Conseil Le président H. D. GENSCHER ANNEXE 1. DÉFINITION 1.1. Par «rétroviseur», on désigne un dispositif ayant le but d'assurer, dans un champ de vision géométriquement défini au point 2.5, une visibilité claire vers l'arrière et, dans des limites raisonnables, non masquée par des éléments du tracteur ou par les occupants du tracteur lui-même. 1.2. Par «rétroviseur intérieur», on désigne un dispositif défini au point 1.1 installé à l'intérieur de l'habitacle. 1.3. Par «rétroviseur extérieur», on désigne un dispositif défini au point 1.1 monté sur un élément de la surface extérieure du tracteur. 1.4. Par «classe de rétroviseurs», on désigne l'ensemble des dispositifs possédant une ou plusieurs caractéristiques ou fonctions communes. Les rétroviseurs intérieurs sont rangés dans la classe I. Les rétroviseurs extérieurs sont rangés dans la classe II. 2. PRESCRIPTIONS DE MONTAGE 2.1. Généralités 2.1.1. Ne peuvent être montés sur un tracteur que des rétroviseurs des classes I et II portant la marque d'homologation CEE prévue par la directive 71/127/CEE du Conseil, du 1er mars 1971, concernant le rapprochement des législations des États membres relatives aux rétroviseurs des véhicules à moteur (1), modifiée par l'acte d'adhésion (2). 2.1.2. Tout rétroviseur doit être fixé de telle sorte qu'il reste en position stable dans les conditions normales de conduite du tracteur. 2.2. Nombre Tout tracteur doit être pourvu d'au moins un rétroviseur extérieur qui est monté du côté gauche du tracteur dans les États membres où la circulation est à droite et du côté droit dans les États membres où la circulation est à gauche. 2.3. Emplacement 2.3.1. Le rétroviseur extérieur doit être placé de manière à permettre au conducteur, assis sur son siège dans sa position normale de conduite, de surveiller la portion de route définie au point 2.5. 2.3.2. Le miroir rétroviseur extérieur doit être visible à travers la partie du pare-brise balayée par l'essuie-glace ou à travers les vitres latérales lorsque le tracteur en est pourvu. 2.3.3. Le dépassement du rétroviseur par rapport au gabarit extérieur du tracteur isolé ou de l'ensemble tracteur-remorque ne doit pas être sensiblement supérieur à celui nécessaire pour respecter le champ de vision prescrit au point 2.5. 2.3.4. Lorsque le bord inférieur d'un miroir rétroviseur extérieur est situé à moins de 2 m du sol, le tracteur étant en charge, ce rétroviseur ne doit pas faire une saillie de plus de 0,20 m par rapport à l'extrémité de la largeur hors tout située du côté du miroir du tracteur isolé ou de l'ensemble tracteur-remorque non équipé du rétroviseur. 2.3.5. Sous les conditions figurant aux points 2.3.3 et 2.3.4, les largeurs maximales autorisées des tracteurs peuvent être dépassées par les rétroviseurs. 2.4. Réglage 2.4.1. Le rétroviseur intérieur doit être réglable par le conducteur dans sa position de conduite. 2.4.2. Le rétroviseur extérieur doit être réglable par le conducteur de l'intérieur du tracteur. Le verrouillage en position peut toutefois être effectué de l'extérieur. (1)JO no L 68 du 22.3.1971, p. 1. (2)JO no L 73 du 27.3.1972, p. 14. 2.4.3. Ne sont pas soumis aux prescriptions du point 2.4.2 les rétroviseurs extérieurs qui, après avoir été rabattus sous l'effet d'une poussée, retournent automatiquement dans la position initiale, ou peuvent être remis en position sans outils. 2.5. Champ de vision 2.5.1. États membres dans lesquels la circulation est à droite Le champ de vision du rétroviseur extérieur gauche doit être tel que le conducteur puisse voir vers l'arrière au moins une portion de route plane jusqu'à l'horizon, située à gauche du plan parallèle au plan vertical longitudinal médian tangent à l'extrémité gauche de la largeur hors tout du tracteur isolé ou de l'ensemble tracteur-remorque. 2.5.2. États membres dans lesquels la circulation est à gauche Le champ de vision du rétroviseur extérieur droit doit être tel que le conducteur puisse voir vers l'arrière au moins une portion de route plane jusqu'à l'horizon, située à droite du plan parallèle au plan vertical longitudinal médian tangent à l'extrémité droite de la largeur hors tout du tracteur isolé ou de l'ensemble tracteur-remorque.


type: caselaw

text:
 3.11.2015
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 C 363/37
 Hotărârea Tribunalului din 16 septembrie 2015 – EMA/Drakeford
 (Cauza T-231/14 P) (1)
 ((„Recurs - Funcţie publică - Agenți temporari - Contract pe durată determinată - Decizie de neprelungire - Articolul 8 primul paragraf din RAA - Recalificarea unui contract pe perioadă determinată ca fiind contract pe perioadă nedeterminată - Fond”))
 (2015/C 363/45)
 Limba de procedură: franceza
 Părțile
 Recurentă: Agenția Europeană pentru Medicamente (EMA) (reprezentanți: T. Jabłoński și N. Rampal Olmedo, agenți, asistați de D. Waelbroeck și A. Duron, avocați)
 Cealaltă parte din procedură: David Drakeford (Dublin, Irlanda) (reprezentanți: S. Orlandi și T. Martin, avocați)
 Interveniente în susținerea reclamantei: Comisia Europeană (reprezentanți: J. Currall și G. Gattinara, agenți), Agenția Europeană pentru Produse Chimice (ECHA) (reprezentanți: M. Heikkilä și E. Maurage, agenți), Agenția Europeană pentru Gestionarea Cooperării Operative la Frontierele Externe ale Statelor Membre ale Uniunii Europene (Frontex) (reprezentanți: H. Caniard și V. Peres de Almeida, agenți), Autoritatea Europeană pentru Siguranța Alimentară (EFSA) (reprezentanți: D. Detken, S. Gabbi și C. Pintado, agenți) și de Centrul European de Prevenire și Control al Bolilor (ECDC) (reprezentanți: J. Mannheim și A. Daume, agenți)
 Obiectul
 Recurs formulat împotriva Hotărârii Tribunalului Funcției Publice a Uniunii Europene (Camera a treia) din 5 februarie 2014, Drakeford/EMA (F-29/13, RepFP, EU:F:2014:10), prin care se solicită anularea acestei hotărâri.
 Dispozitivul
 1)
 Anulează Hotărârea Tribunalului Funcției Publice a Uniunii Europene (Camera a treia) din 5 februarie 2014, Drakeford/EMA (F-29/13, EU:F:2014:10), în măsura în care, în această hotărâre, Tribunalul Funcției Publice și-a exercitat competența de fond în materia financiară în privința perioadei ulterioare pronunțării sale.
 2)
 Respinge în rest recursul.
 3)
 Trimite cauza spre rejudecare Tribunalului Funcției Publice.
 4)
 În privința domnului Drakeford și a Agenției Europene pentru Medicamente (EMA), cererile privind cheltuielile de judecată se soluționează odată cu fondul.
 5)
 Comisia Europeană, Agenția Europeană pentru Produse Chimice (ECHA), Agenția Europeană pentru Gestionarea Cooperării Operative la Frontierele Externe ale Statelor Membre ale Uniunii Europene (Frontex), Autoritatea Europeană pentru Siguranța Alimentară (EFSA) și Centrul European de Prevenire și Control al Bolilor (ECDC) suportă propriile cheltuieli de judecată aferente prezentei proceduri.
 (1) JO C 202, 30.6.2014.


text:
 7.5.2011
 IT
 Gazzetta ufficiale dell'Unione europea
 L 119/10
 REGOLAMENTO DI ESECUZIONE (UE) N. 441/2011 DELLA COMMISSIONE
 del 6 maggio 2011
 recante fissazione dei valori forfettari all’importazione ai fini della determinazione del prezzo di entrata di taluni ortofrutticoli
 LA COMMISSIONE EUROPEA,
 visto il trattato sul funzionamento dell’Unione europea,
 visto il regolamento (CE) n. 1234/2007 del Consiglio, del 22 ottobre 2007, recante organizzazione comune dei mercati agricoli e disposizioni specifiche per taluni prodotti agricoli (regolamento unico OCM) (1),
 visto il regolamento (CE) n. 1580/2007 della Commissione, del 21 dicembre 2007, recante modalità di applicazione dei regolamenti (CE) n. 2200/96, (CE) n. 2201/96 e (CE) n. 1182/2007 nel settore degli ortofrutticoli (2), in particolare l’articolo 138, paragrafo 1,
 considerando quanto segue:
 Il regolamento (CE) n. 1580/2007 prevede, in applicazione dei risultati dei negoziati commerciali multilaterali dell’Uruguay round, i criteri per la fissazione da parte della Commissione dei valori forfettari all’importazione dai paesi terzi, per i prodotti e i periodi indicati nell’allegato XV, parte A, del medesimo regolamento,
 HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO:
 Articolo 1
 I valori forfettari all’importazione di cui all’articolo 138 del regolamento (CE) n. 1580/2007 sono quelli fissati nell’allegato del presente regolamento.
 Articolo 2
 Il presente regolamento entra in vigore il 7 maggio 2011.
 Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri.
 Fatto a Bruxelles, il 6 maggio 2011.
 Per la Commissione, a nome del presidente,
 José Manuel SILVA RODRÍGUEZ
 Direttore generale dell'Agricoltura e dello sviluppo rurale
 (1) GU L 299 del 16.11.2007, pag. 1.
 (2) GU L 350 del 31.12.2007, pag. 1.
 ALLEGATO
 Valori forfettari all’importazione ai fini della determinazione del prezzo di entrata di taluni ortofrutticoli
 (EUR/100 kg)
 Codice NC
 Codice paesi terzi (1)
 Valore forfettario all'importazione
 0702 00 00
 JO
 78,3
 MA
 36,3
 TN
 109,4
 TR
 84,5
 ZZ
 77,1
 0707 00 05
 TR
 117,7
 ZZ
 117,7
 0709 90 70
 MA
 86,8
 TR
 125,3
 ZZ
 106,1
 0709 90 80
 EC
 27,0
 ZZ
 27,0
 0805 10 20
 EG
 45,8
 IL
 61,0
 MA
 46,8
 TN
 57,6
 TR
 69,5
 ZZ
 56,1
 0805 50 10
 TR
 48,5
 ZZ
 48,5
 0808 10 80
 AR
 80,9
 BR
 69,2
 CL
 83,1
 CN
 95,4
 MA
 86,7
 NZ
 107,6
 US
 133,4
 UY
 66,1
 ZA
 79,2
 ZZ
 89,1
 (1) Nomenclatura dei paesi stabilita dal regolamento (CE) n. 1833/2006 della Commissione (GU L 354 del 14.12.2006, pag. 19). Il codice «ZZ» rappresenta le «altre origini».


text:
Αριθ. C 291/8 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31.10.87
 II
 (Προπαρασκευαστικές πράξεις)
 ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Πρόγραμμα μετατροπής ζωνών συγκέντρωσης ναυπηγικών βιομηχανιών — Πρόταση κανονισμού
 (ΕΟΚ) του Συμβουλίου σχετικά με την ανάληψη κοινοτικού προγράμματος γ ι α τη μετατροπή των
 ζωνών συγκέντρωσης ναυπηγικών βιομηχανιών (πρόγραμμα Renaval)
 COM(87) 275 τελικό
 (Υποβληθείσα από την Επιτροπή στο Συμβούλιο στις 31 Ιουλίου 1987)
 (87/C 291/08)
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, κρίσης που πλήττει τη ναυπηγική βιομηχανία, υπάρχει κίν
 δυνος επιδείνωσης των ήδη δυσμενών αυτών αποτελε
 Έχοντας υπόψη: σμάτων
 τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής ότι το Συμβούλιο, εγκρίνοντας την εν λόγω οδηγία, θεώρησε
 Κοινότητας, ότι θα πρέπει να ληφθούν συμπληρωματικά μέτρα προκει
 μένου να αμβλυνθούν οι κοινωνικές και περιφερειακές συ
 τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1787/84 του Συμβουλίου της νέπειες που θα προκληθούν από την αναδιάρθρωση του
 τομέα της ναυπηγικής βιομηχανίας* ότι για το σκοπό αυτό,
 19ης Ιουνίου 1984 για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής
 η Επιτροπή απέστειλε στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό
 Ανάπτυξης ('), και ιδίως το άρθρο 7 παράγραφος 4,
 Κοινοβούλιο ανακοίνωση σχετικά με τις βιομηχανίες,
 κοινωνικές και περιφερειακές πτυχές της ναυπηγικής βιομη
 την πρόταση της Επιτροπής, χανίας (3)* ότι στην ανακοίνωση αυτή, η Επιτροπή πρότεινε
 κυρίως την κατάρτιση κοινοτικού προγράμματος, σύμφωνα
 τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με το άρθρο 7 του κανονισμού του Ταμείου, που θα απο
 σκοπεί στη μετατροπή των ζωνών που έχουν θιγεί περισσό
 τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, τερο σε κοινοτικό επίπεδο*
 Εκτιμώντας: ότι το Συμβούλιο εξέδωσε στις 7 Οκτωβρίου 1980 τον κανο
 νισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2617/80 (4), όπως τροποποιήθηκε από τον
 ότι το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1787/84, ο κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 217/84 της 18ης Ιανουαρίου 1984 (5),
 οποίος καλείται στο εξής «κανονισμός του Ταμείου», προ και από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3635/85 της 17ης
 βλέπει συμμετοχή του Ταμείου σε κοινοτικά προγράμματα Δεκεμβρίου 1985 (6), με τον οποίο αναλήφθηκε ειδική κοινο
 που αποσκοπούν, αφενός, στην επίλυση σοβαρών προ τική ενέργεια περιφερειακής ανάπτυξης για τη συμβολή
 βλημάτων τα οποία επηρεάζουν την κοινωνικο-οικονομική στην εξάλειψη των εμποδίων που τίθενται όσον αφορά την
 κατάσταση μιας ή περισσοτέρων περιοχών και, αφετέρου, ανάπτυξη νέων οικονομικών δραστηριοτήτων σε ορισμένες
 στην εξασφάλιση καλύτερης σύνδεσης, μεταξύ των κοινο ζώνες που θίγονται από την αναδιάρθρωση της ναυπηγικής
 τικών στόχων όσον αφορά τη διαρθρωτική ανάπτυξη ή τη βιομηχανίας* ότι πρέπει να δοθεί η δυνατότητα στις ζώνες
 μετατροπή των περιοχών και των στόχων των άλλων κοινο των κρατών μελών της Κοινότητας, που θίγονται από την
 τικών πολιτικών αναδιάρθρωση της ναυπηγικής βιομηχανίας, να επωφελη
 θούν, με τη μορφή κοινοτικοί προγραμμάτων, μέτρων ανα
 ότι το Συμβούλιο εξέδωσε στις 26 Ιανουαρίου 1987 την λόγων με αυτά που θέσπισε ο εν λόγω κανονισμός*
 οδηγία 87/167/ΕΟΚ σχετικά με τις ενισχύσεις στη ναυπη
 γική βιομηχανία (2) και ότι η οδηγία αυτή τοποθετείται στα ότι λόγω της επιδείνωσης των προβλημάτων της ναυπηγικής
 πλαίσια της προοπτικής για μεταγενέστερη μείωση του βιομηχανίας θα καταστεί απαραίτητο να θεσπισθούν και σε
 παραγωγικού δυναμικού της ναυπηγικής βιομηχανίας της άλλες ζώνες της Κοινότητας, με τη μορφή κοινοτικού προ
 Κοινότητας και για ακόμη μεγαλύτερη μείωση της απα γράμματος, μέτρα ανάλογα με αυτά που έχουν ήδη
 σχόλησης· ότι τα παραπάνω ισχύουν επίσης και για τους θεσπισθεί για ορισμένες ζώνες της Κοινότητας από τον τρο
 τομείς της μετατροπής και της επισκευής πλοίων · ποποιημένο κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2617/80 και, ενδεχο
 μένως, να ενισχυθούν με την ίδια αυτή μορφή τα υπάρχοντα
 μέτρα στις τελευταίες αυτές ζώνες*
 ότι σε ορισμένες ζώνες της Κοινότητας, που εξαρτώνται σε
 μεγάλο βαθμό από τη ναυπηγική βιομηχανία και έχουν ήδη
 υποστεί σημαντικές απώλειες θέσεων εργασίας λόγω της 3
 () COM(86) 553 τελικό, της 15. 10. 86.
 4
 () ΕΕ αριθ. L 271 της 15. 10: 1980, σ. 16.
 5
 (') ΕΕ αριθ. L 169 της 28. 6. 1984, α 1. () ΕΕ αριθ. L 27 της 31. 1. 1984, σ. 15.
 6
 (2) ΕΕ αριθ. L 69 της 12. 3. 1987, σ. 55. () ΕΕ αρι3. L 350 της 27.12.1985, σ. 8.
 ---pagebreak--- 31.10.87 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C291/9
 ότι τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη ανακοίνωσαν στην Επι των εν λόγω ζωνών, καθώς επίσης και την εγκατάσταση
 τροπή τις απαραίτητες πληροφορίες, και ότι, σύμφωνα με το νέων δραστηριοτήτων, την ανάπτυξη των μικρομεσαίων επι
 άρθρο 11 της οδηγίας 87/167/ΕΟΚ της 26ης Ιανουαρίου χειρήσεων και την ενθάρρυνση της καινοτομίας.
 1987, υποχρεούνται να αποστέλλουν στην Επιτροπή ετήσιες Το κοινοτικό πρόγραμμα εξασφαλίζει, με τον τρόπο αυτό
 εκθέσεις σχετικά με την υλοποίηση των στόχων ανα καλύτερη σύνδεση μεταξύ των κοινοτικών στόχων σχετικά
 διάρθρωσης· με τη μετατροπή των περιοχών και των στόχων που επιδιώ
 ότι, το κοινοτικό πρόγραμμα, συμβάλλοντας στη μετατροπή κονται μέσω της κοινοτικής πολιτικής στον τομέα της
 των βιομηχανικών περιοχών που έχουν θιγεί από την ανα ναυπηγικής βιομηχανίας, ιδιαίτερα στα πλαίσια των διατά
 διάρθρωση του τομέα της ναυπηγικής βιομηχανίας, συνει ξεων που αφορούν τις βοήθειες.
 σφέρει στην επίτευξη τόσο των στόχων περιφερειακής ανά
 πτυξης όσο και των στόχων της Κοινότητας στον εν λόγω Άρ&ρο 3
 τομέα* ότι, για το λόγο αυτό, η κοινοτική συμμετοχή πρέπει 1. Το κοινοτικό πρόγραμμα αφορά τις ζώνες που ανταπο
 να φθάσει στο υψηλότερο επίπεδο που προβλέπεται από τον κρίνονται στα παρακάτω κριτήρια:
 κανονισμό του Ταμείου και ότι, ταυτόχρονα στο πρό α) ελάχιστος αριθμός θέσεων εργασίας στη ναυπηγική
 γραμμα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στα πλαίσια της βιομηχανία-
 διαχείρισης των πόρων του Ταμείου"
 6) υψηλό ποσοστό εξάρτησης της απασχόλησης στη βιομη
 ότι πρέπει να αποφευχθεί η συσσώρευση των ενισχύσεων χανία από την απασχόληση στη ναυπηγική βιομηχανία*
 που χορηγούνται με βάση τις ειδικές κοινοτικές ενέργειες γ) σημαντικές απώλειες θέσεων εργασίας στον τομέα της
 που θεσπίσθηκαν από τον παλαιό κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. ναυπηγικής βιομηχανίας*
 724/75 (') ή τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3634/85 (2), με τις
 ενισχύσεις που χορηγούνται στα πλαίσια του παρόντος κοι δ) κοινωνικοοικονομική κατάσταση της περιοχής στην
 νοτικού προγράμματος* οποία βρίσκεται η συγκεκριμένη ζώνη και η οποία
 χαρακτηρίζεται, κυρίως, από την ιδιαίτερα δύσκολη κατά
 ότι η κοινοτική παρέμβαση πρέπει να λάβει τη μορφή πολυ σταση που επικρατεί στον τομέα της απασχόλησης.
 ετών προγραμμάτων που θα καταρτίζονται από τις αρμόδιες 2. Το κοινοτικό πρόγραμμα εφαρμόζεται από την έναρξη
 αρχές των ενδιαφερόμενων κρατών μελών ότι για να εξα ισχύος του παρόντος κανονισμού στις ισπανικές και πορτο
 σφαλισθεί η καλή χρηματοοικονομική διαχείριση του γαλικές ζώνες που αναταποκρίνονται στα κριτήρια που προ
 Ταμείου, είναι απαραίτητο τα κράτη μέλη να διαβιβάζουν βλέπονται στην παράγραφο 1, δηλαδή:
 τα εν λόγω προγράμματα παρέμβασης στην Επιτροπή, μέσα
 σε μια ορισμένη προθεσμία μετά τον καθορισμό των ζωνών — στις επαρχίες της Corufta, Pontevedra και Cadiz, καθώς
 από το κοινοτικό πρόγραμμα* ότι εναπόκειται στην Επι και στις ζώνες τις επαρχίας Vizcaya της Ισπανίας στις
 τροπή, εγκρίνοντας τα προγράμματα αυτά, να εξακριβώσει οποίες ισχύει εθνικό καθεστώς ενίσχυσης με περιφε
 ότι οι προβλεπόμενες σ' αυτά επιτεύξεις είναι σύμφωνες με ρειακή σκοπιμότητα,
 τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού · — τη ζώνη του Setubal στην Πορτογαλία.
 ότι το παρόν κοινοτικό πρόγραμμα εντάσσεται στα πλαίσια 3. Το κοινοτικό πρόγραμμα εφαρμόζεται, μετά από από
 της προοπτικής της αναδιάρθρωσης των διαρθρωτικών φαση της Επιτροπής, σε όλα τα κράτη μέλη στις ζώνες που
 Ταμείων που προβλέπεται στο άρθρο 130 Δ της συνθήκης ανταποκρίνονται στα κριτήρια που αναφέρονται στην παρά
 ΕΟΚ και ότι η επιλογή των περιοχών που προτείνει καθώς γραφο 1, στην περίπτωση που οι αναδιαρθρώσεις της ναυπη
 και τα κριτήρια με τα οποία αυτή θα γίνει θα πρέπει να γικής βιομηχανίας έχουν σαν συνέπεια τη σημαντική απώ
 βρίσκονται σε συνοχή με την προσέγγιση που θα ακο λεια θέσεων εργασίας και αυτό μέχρι το τέλος του 1989. Για
 λουθηθεί στα πλαίσια της εν λόγω αναδιάρθρωσης, το σκοπό αυτό λαμβάνονται υπόψη οι απώλειες θέσεων
 εργασίας που προκλήθηκαν επιπλέον εκείνων που ελή
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: φθησαν υπόψη κατά την έκδοση του κανονισμού (ΕΟΚ)
 αριθ. 2617/80 και των διαδοχικών του τροποποιήσεων
 Άρΰρο Ι καθώς και αυτών που αναφέρονται στην παραπάνω παρά
 γραφο 2.
 Θεσπίζεται κοινοτικό πρόγραμμα, σύμφωνα με το άρθρο 7
 Η Επιτροπή αποφασίζει, το πολύ σε τρεις μήνες από την
 του κανονισμού του Ταμείου, προκειμένου να συμβάλει στη
 ημερομηνία κατά την οποία το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος
 μετατροπή ορισμένων βιομηχανικών περιοχών της Κοι
 υπέβαλε αίτηση για τις ζώνες που είναι ικανές να επωφελη
 νότητας που παρακμάζουν και έχουν θιγεί από την ανα
 θούν από το κοινοτικό πρόγραμμα. Οι αιτήσεις πρέπει να
 διάρθρωση της ναυπηγικής βιομηχανίας.
 διαβιβάζονται στην Επιτροπή πριν από τις 30 Απριλίου 1990
 και να συνοδεύονται από τα απαραίτητα πληροφοριακά
 Άρ&ρο 2
 στοιχεία, και ιδιαίτερα αυτά που αφορούν τις απώλειες
 Το κοινοτικό πρόγραμμα επιδιώκει να συμβάλει, στις σχε θέσεων εργασίας στον τομέα της ναυπηγικής βιομηχανίας·
 τικές ζώνες, στην εξάλειψη των εμποδίων που τίθενται στην τα στοιχεία αυτά συμφωνούν με αυτά που περιέχονται στις
 ανάπτυξη νέων οικονομικών δραστηριοτήτων με τις οποίες ετήσιες εκθέσεις για την υλοποίηση των στόχων ανα
 δημιουργούνται θέσεις εργασίας. Για το σκοπό αυτό, προ διάρθρωσης που τα κράτη μέλη υποχρεούνται να αποστεί
 βλέπει την εφαρμογή συνόλου συναφών ενεργειών πολυε λουν στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 11 της οδηγίας
 τούς χαρακτήρα που θα αποβλέπουν στη βελτίωση του εξο 87/167/ΕΟΚ.
 πλισμού και του φυσικού και κοινωνικού περιβάλλοντος
 Άρΰρο 4
 (') ΕΕ αριθ. L 73 της 21. 3. 1975, σ. 1. Το Ταμείο μπορεί να συμμετέχει, στο πλαίσιο του κοινο
 C) ΕΕ αριθ. L 350 της 27. 12. 1985, σ. 6. τικού προγράμματος, σε ενέργειες όπως αυτές που περιγρά-
 ---pagebreak--- Αριθ. C 291/10 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31.10.87
 φονται στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2617/80 6) Εξάλλου, οι ενισχύσεις του άρθρου 5 παράγραφος 1
 όπως τροποποιήθηκε, εκτός της διάταξης που προβλέπεται στοιχεία γ) και ε) του τροποποιημένου κανονισμού
 στο σημείο 2. Η τελευταία αυτή διάταξη αντικαθίσταται αριθ. 2617/80, και οι ενισχύσεις της παραγράφου 1
 από το παρακάτω κείμενο: στοιχείο ζ), όταν αυτές καταβάλλονται απευθείας στις
 «2. Υποδομές που συντελούν στην δημιουργία, στην επιχειρήσεις, δεν μπορούν να έχουν σαν αποτέλεσμα
 ανάπτυξη και στην προσαρμογή οικονομικών δρα τη μείωση του μεριδίου των δικαιούχων επιχειρήσεων
 στηριοτήτων που δημιουργούν θέσεις εργασίας.» σε ποσοστό μικρότερο του 20 ο/ο της συνολικής
 δαπάνης.
 Άρΰρο 5
 Άρ&ρο 7
 1. Το κοινοτικό πρόγραμμα χρηματοδοτείται εκ πα
 ραλλήλου από το κράτος μέλος και την Κοινότητα. Η συν 1. Το πρόγραμμα παρέμβασης που καταρτίσθηκε από τις
 δρομή του Ταμείου, η οποία δεν μπορεί να υπερβεί το 55 °/ο αρμόδιες αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους διαβιβά
 του συνόλου των δημοσίων δαπανών που θα καταβληθούν ζεται στην Επιτροπή:
 για το πρόγραμμα αυτό, πραγματοποιείται στο πλαίσιο των α) για τις ζώνες του άρθρου 3 παράγραφος 2 σε προθεσμία
 πιστώσεων που είναι εγγεγραμμένες για το σκοπό αυτό στο έξι μηνών από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του
 γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Η παρόντος κανονισμού ·
 κοινοτική συμμετοχή για κάθε είδος ενέργειας δεν μπορεί 6) για τις ζώνες του άρθρου 3 παράγραφος 3 σε προθεσμία
 να υπερβεί τα καθορισμένα ποσοστά του άρθρου 5 παρά έξι μηνών από την ημερομηνία απόφασης της Επιτροπής
 γραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2617/80 όπως τροπο που προβλέπεται στην εν λόγω παράγραφο 3.
 ποιήθηκε, εκτός της διάταξης που προβλέπεται στο στοιχείο 6). Όταν η απόφαση της Επιτροπής αφορά ζώνη που αναφέ
 Η τελευταία αυτή διάταξη αντικαθίσταται από το παρα ρεται ήδη στο άρθρο 3 παράγραφος 2 ή έχει αποτελέσει
 κάτω κείμενο: αντικείμενο απόφασης της Επιτροπής κατά την έννοια
 του άρθρου 3 παράγραφος 3 το υφιστάμενο πρόγραμμα
 «6) για τις ενέργειες υποδομής του άρθρου 4 σημείο 2:
 παρέμβασης προσαρμόζεται σχετικά.
 50 ο/ο της δημόσιας δαπάνης.»
 2. Η διάρκεια του προγράμματος παρέμβασης δεν μπορεί
 2. Όσον αφορά τις πορτογαλικές ζώνες, τα ποσοστά συμ
 να υπερβεί την ημερομηνία της 31ης Δεκεμβρίου 1992.
 μετοχής του Ταμείου, που προβλέπονται στην παράγραφο 1,
 αυξάνονται μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1990 κατά 20 μονάδες Άρΰρο 8
 με ανώτατο όριο 70 °/ο.
 Το ποσό της παρέμβασης του Ταμείου δεν μπορεί να υπερβεί
 Άρ#ρο 6 το ποσό που καθόρισε η Επιτροπή κατά τη στιγμή της
 έγκρισης της σύμβασης πογράμματος που αναφέρεται στο
 1. Η ενίσχυση μπορεί, ολόκληρη ή εν μέρει, να πάρει τη άρθρο 13 παράγραφος 1 του κανονισμού του Ταμείου.
 μορφή επιδότησης κεφαλαίου ή επιδότησης επιτοκίου επί
 δανείου. Άρΰρο 9
 2. Οι κατηγορίες δικαιούχων της συνδρομής του Ταμείου Ο παρών κανονισμός επαναεξετάζεται και, ενδεχομένως,
 μπορούν να είναι για τις ενέργειες που προβλέπονται στο προσαρμόζεται σαν συνέπεια της αναθεώρησης του κανο
 άρθρο 4: δημόσιες αρχές, οργανισμοί τοπικής αυτοδιοί νισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1787/84 που προβλέπεται στο άρθρο
 κησης, διάφοροι οργανισμοί, επιχειρήσεις, συνεταιρισμοί ή 130 Δ της συνθήκης ΕΟΚ.
 ιδιώτες που ασκούν παραγωγική δραστηριότητα.
 3. α) Αποκλείεται η συσσώρευση των ενισχύσεων που Άρ&ρο 10
 χορηγούνται με βάση το εν λόγω κοινοτικό πρό Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της
 γραμμα με τις ενισχύσεις που χορηγούνται, για το
 δημοσίευσης του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρω
 ίδιο σχέδιο, δυνάμει ειδικών κοινοτικών ενεργειών
 παϊκών Κοινοτήτων.
 που θεσπίσθηκαν σύμφωνα με τον παλαιό κανονισμό
 (ΕΟΚ) αριθ. 724/75 ή τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα
 3634/85· μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.


type: wikipedia

text:
L-Armenja (; bl-Armenjan:Հայաստան), uffiċjalment ir-Repubblika tal-Armenja (bl-Armenjan:Հայաստանի Հանրապետություն, Hayastani Hanrapetut’yun), hi pajjiż interkjuż fir-reġjun Kawkasu t'Isfel tal-Ewroasja. Il-pajjiż jinsab f'salib it-toroq tal-Asja tal-Punent u l-Ewropa tal-Lvant, billi jmiss mat-Turkija lejn il-punent, il-Ġeorġja lejn it-tramuntana, l-indipendenti de facto Nagorno-Karabakh u l-Ażerbajġan lejn il-lvant, l-Iran u l-enklav tal-Azerbajġan Nakhchivan fin-nofsinhar.
 L-Armenja hija unitarja, multi-partit u nazzjon-stat demokratiku b'wirt kulturali antik. Ir-Renju tal-Armenja kien stabbilit fis-seklu 6 QK, wara l-waqgħa ta' Urartu; dan sar l-ewwel stat fid-dinja li adotta l-Kristjaneżmu bħala reliġjon tiegħu, fis-snin bikrija tas-seklu 4 (id-data tradizzjonali hija 301 AD).
 Ir-Repubblika tal-Armenja moderna tirrikonoxxi l-Knisja Appostolika Armenjana, l-eqdem knisja nazzjonali fid-dinja, bħala stabbiliment reliġjuż primarju tal-pajjiż. L-Armeni għandhom alfabett uniku vvintat minn Mesrop Mashtots fis-sena 405 AD.
 Bħala eks-Repubblika tal-Unjoni Sovjetika, l-Armenja hija demokrazija emerġenti sa mill-2011 fejn kienet innegozjata mal-Unjoni Ewropea biex issir membru assoċjat. Hija għandha dritt li tkun membru tal-UE sakemm tissodisfa l-istandards u l-kriterji meħtieġa. Il-Gvern tal-Armenja żżomm integrazzjoni Ewropea bħala prijorità ewlenija fil-politika barranija tiegħu.
 Noti
 Referenzi
 Ħoloq esterni
 Ġudikatura tal-Armenja
 Awtorità Regolatorja Nukleari Armena
 Kummissjoni Elettorali Ċentrali
 Pajjiżi interkjużi
 Repubbliki
 Pajjiżi stabbiliti fl-1991


type: contracts

text:
 23.1.2019
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 20/40
 DECYZJA NR 1/2018 PODKOMITETU DS. CEŁ UE–UKRAINA
 z dnia 21 listopada 2018 r.
 w sprawie zastąpienia Protokołu I do Układu o stowarzyszeniu UE–Ukraina dotyczącego definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej [2019/101]
 PODKOMITET DS. CEŁ UE–UKRAINA,
 uwzględniając Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony (1), w szczególności jego art. 26 ust. 2,
 uwzględniając Protokół I do Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 W art. 26 ust. 2 Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony (zwany dalej „Układem”), znajduje się odniesienie do Protokołu I do Układu (zwanego dalej „Protokołem I”) dotyczące reguł pochodzenia.
 (2)
 Układ ten wszedł w życie z dniem 1 września 2017 r.
 (3)
 Art. 39 Protokołu I stanowi, że Podkomitet ds. Ceł, ustanowiony na mocy art. 83 rozdziału 5 tytułu IV Układu, może podjąć decyzję o zmianie postanowień tego Protokołu i zastąpieniu reguł pochodzenia określonych w tym Protokole.
 (4)
 Regionalna konwencja w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (2) („Konwencja”) ma na celu zastąpienie protokołów dotyczących reguł pochodzenia obowiązujących obecnie w państwach strefy paneurośródziemnomorskiej jednym aktem prawnym.
 (5)
 Unia Europejska podpisała Konwencję w dniu 15 czerwca 2011 r. W dniu 16 maja 2017 r. Wspólny Komitet ustanowiony na mocy art. 3 ust. 1 Konwencji uznał, że Ukrainę należy zaprosić do przystąpienia do Konwencji (3).
 (6)
 Unia Europejska złożyła swój akt przyjęcia u depozytariusza Konwencji w dniu 26 marca 2012 r. Ukraina złożyła swój akt przyjęcia u depozytariusza Konwencji w dniu 19 grudnia 2017 r. W związku z powyższym, w zastosowaniu art. 10 ust. 2 i 3 konwencji, Konwencja weszła w życie w odniesieniu do UE w dniu 1 maja 2012 r. i w odniesieniu do Ukrainy w dniu 1 lutego 2018 r.
 (7)
 Protokół I należy zatem zastąpić nowym protokołem, odwołującym się do Konwencji,
 PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
 Artykuł 1
 Protokół I do Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony, dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej, zastępuje się tekstem zawartym w załączniku do niniejszej decyzji.
 Artykuł 2
 Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz w dzienniku urzędowym Ukrainy.
 Artykuł 3
 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
 Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2019 r.
 Sporządzono w Brukseli dnia 21 listopada 2018 r.
 W imieniu Podkomitetu ds. Ceł UE–Ukraina
 F.P. DE PINNINCK
 Przewodniczący
 D. WENCEL
 N. BILOUS
 Sekretarze
 (1) Dz.U. L 161 z 29.5.2014, s. 3.
 (2) Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.
 (3) Decyzja nr 1/2017 Wspólnego Komitetu Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia z dnia 16 maja 2017 r. w sprawie wniosku Ukrainy o przystąpienie do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia jako umawiająca się strona [2017/1367] (Dz.U. L 191 z 22.7.2017, s. 11).
 ZAŁĄCZNIK
 PROTOKÓŁ I
 DOTYCZĄCY DEFINICJI POJĘCIA „PRODUKTY POCHODZĄCE” ORAZ METOD WSPÓŁPRACY ADMINISTRACYJNEJ
 Artykuł 1
 Obowiązujące reguły pochodzenia
 1. Do celów wdrożenia niniejszego Układu stosuje się dodatek I oraz odpowiednie postanowienia dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (1) („Konwencja”).
 2. Wszystkie odniesienia do „odpowiedniej umowy” zawarte w dodatku I i w odpowiednich postanowieniach dodatku II do Konwencji traktowane są jako odniesienia do niniejszego Układu.
 Artykuł 2
 Rozstrzyganie sporów
 1. Spory zaistniałe w związku z procedurami weryfikacji określonymi w art. 32 dodatku I do Konwencji, których nie można rozstrzygnąć pomiędzy organami celnymi wnioskującymi o przeprowadzenie weryfikacji a organami celnymi odpowiedzialnymi za przeprowadzenie tej weryfikacji, przekazuje się Podkomitetowi ds. Ceł. Postanowienia dotyczące mechanizmu rozstrzygania sporów określone w rozdziale 14 (Rozstrzyganie sporów) tytułu IV (Handel i zagadnienia związane z handlem) niniejszego Układu nie mają zastosowania.
 2. We wszystkich przypadkach rozstrzyganie sporów pomiędzy importerem a organami celnymi państwa przywozu podlega prawodawstwu tego państwa.
 Artykuł 3
 Zmiany w Protokole
 Podkomitet ds. Ceł może zdecydować o wprowadzeniu zmian do postanowień niniejszego Protokołu.
 Artykuł 4
 Wystąpienie z Konwencji
 1. Jeżeli Unia Europejska lub Ukraina zawiadomi depozytariusza Konwencji na piśmie o zamiarze wystąpienia z Konwencji zgodnie z jej art. 9, Unia Europejska i Ukraina niezwłocznie podejmą negocjacje w sprawie reguł pochodzenia w celu wdrożenia niniejszego Układu.
 2. Do czasu wejścia w życie takich nowo wynegocjowanych reguł pochodzenia, do niniejszego Układu nadal mają zastosowanie reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, odpowiednie postanowienia dodatku II do Konwencji, mające zastosowanie w momencie wystąpienia. Jednakże począwszy od daty wystąpienia reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, odpowiednie postanowienia dodatku II do Konwencji uznaje się za umożliwiające dwustronną kumulację wyłącznie między Unią Europejską a Ukrainą.
 Artykuł 5
 Postanowienia przejściowe – kumulacja
 Niezależnie od postanowień art. 16 ust. 5 i art. 21 ust. 3 dodatku I do Konwencji, w przypadku gdy kumulacja obejmuje wyłącznie państwa EFTA, Wyspy Owcze, Unię Europejską, Turcję, uczestników procesu stabilizacji i stowarzyszenia, Republikę Mołdawii, Gruzję i Ukrainę, dowodem pochodzenia może być świadectwo przewozowe EUR1 lub deklaracja pochodzenia.
 (1) Dz.U. L 54 z 26.2.2013, s. 4.


text:
Fisiceoir ab ea Abu Musa Jabir ibn Hayyan (Araibis: جابر بن حیان) (c.721–c.815). Bhí aithne air sa Laidin freisin mar Geber, leagan de Jabir. Rugadh i Tus na Peirse é, agus fuair sé bás i Kufa, san Iaráic.
 Ba phoitigéir, ailceimiceoir, fealsamh, réalteolaí, fisiceoir, agus lia mór le rá é. "Athair na Ceimice" a thugtar air uaireanta. Arabach nó Peirseach a bhí ann.
 Scríobh duine anaithnid san Eoraip leabhar ailceimice faoin ainm Geber sa 13ú haois. "Geber Falsa" a thugtar ar an údar seo.
 Fisiceoirí


text:
Kajetan Ludwik d'Obyrn (ur. 1965) – polski geolog, doktor habilitowany, profesor Akademii Górniczo-Hutniczej, polityk, menedżer. Absolwent Wydziału Geologicznego Akademii Górniczo-Hutniczej. W swojej działalności naukowej zajmuje się gospodarką odpadami oraz problematyką geologiczno-górniczą.
 Życiorys
 Działalność naukowa
 W 1996 obronił rozprawę doktorską pt. Izotopy trwałe tlenu-18 i wodoru-2 w wodach infiltracji holoceńskiej w Polsce, natomiast habilitację uzyskał w 2014 r. na podstawie rozprawy pt. Analiza wpływu otworowej eksploatacji pokładowego złoża soli Barycz na środowisko naturalne.
 Od 1996 pracował na Wydziale Inżynierii Środowiska Politechniki Krakowskiej, a od 2014 wykłada w Katedrze Hydrogeologii i Geologii Inżynierskiej Akademii Górniczo-Hutniczej. Współpracował także z Instytutem Górnictwa Naftowego i Gazownictwa w Krakowie.
 Publikował m.in. w „Przeglądzie Górniczym”, „"Przeglądzie Geologicznym” czy „Geological Quarterly”.
 Działalność polityczna
 Od 1998 do 2009 radny miasta Krakowa, pierwotnie w klubie Unii Wolności i Unii Polityki Realnej, a następnie, do 2009, Platformy Obywatelskiej.
 W latach 2001–2006 był przewodniczącym Komisji Planowania Przestrzennego i Ochrony Środowiska, a w latach 2006–2009 przewodniczącym Komisji Budżetowej Rady Miasta Krakowa.
 Działalność menedżerska
 W latach 2009–2016 prezes Kopalni Soli „Wieliczka”.
 Wybrane publikacje
 Analiza wpływu otworowej eksploatacji pokładowego złoża soli Barycz na środowisko naturalne, Kraków 2013
 Miasto w soli: kopalnia soli w Wieliczce = The city in salt: the Wieliczka salt mine, Kraków 2011 (wspólnie z Andrzejem Nowakowskim)
 Odpady komunalne: zbiórka, recykling, unieszkodliwianie odpadów komunalnych i komunalnopodobnych: podręcznik dla studentów wyższych szkół technicznych, Kraków 2005 (wspólnie z Ewą Szalińską)
 Wybrane odznaczenia
 Brązowy Krzyż Zasługi (2011),
 Srebrny Medal za Długoletnią Służbę (2012),
 Odznaka honorowa „Zasłużony dla Górnictwa RP” (2010),
 Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej”" (2013).
 Przypisy
 Absolwenci Akademii Górniczo-Hutniczej
 Polscy geolodzy
 Urodzeni w 1965
 Politycy Platformy Obywatelskiej
 Politycy Unii Wolności


text:
 8.10.2014
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 292/10
 UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 1056/2014 VAN DE COMMISSIE
 van 7 oktober 2014
 tot vaststelling van de forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit
 DE EUROPESE COMMISSIE,
 Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
 Gezien Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de Verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (1),
 Gezien Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 van de Commissie van 7 juni 2011 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van Verordening (EG) nr. 1234/2007 van de Raad, wat de sectoren groenten en fruit en verwerkte groenten en fruit betreft (2), en met name artikel 136, lid 1,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 Bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 zijn, op grond van de resultaten van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguayronde, de criteria vastgesteld aan de hand waarvan de Commissie voor de producten en de perioden die in bijlage XVI, deel A, bij die verordening zijn vermeld, de forfaitaire waarden bij invoer uit derde landen vaststelt.
 (2)
 De forfaitaire invoerwaarde wordt elke dag berekend overeenkomstig artikel 136, lid 1, van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011, met inachtneming van de variabele gegevens voor die dag. Bijgevolg moet deze verordening in werking treden op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie,
 HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
 Artikel 1
 De in artikel 136 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 543/2011 bedoelde forfaitaire invoerwaarden worden vastgesteld in de bijlage bij de onderhavige verordening.
 Artikel 2
 Deze verordening treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
 Gedaan te Brussel, 7 oktober 2014.
 Voor de Commissie,
 namens de voorzitter,
 Jerzy PLEWA
 Directeur-generaal Landbouw en Plattelandsontwikkeling
 (1) PB L 347 van 20.12.2013, blz. 671.
 (2) PB L 157 van 15.6.2011, blz. 1.
 BIJLAGE
 Forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijs van bepaalde groenten en fruit
 (EUR/100 kg)
 GN-code
 Code derde landen (1)
 Forfaitaire invoerwaarde
 0702 00 00
 AL
 57,9
 MA
 166,8
 MK
 66,8
 TR
 47,7
 XS
 75,9
 ZZ
 83,0
 0707 00 05
 MK
 29,8
 TR
 95,4
 ZZ
 62,6
 0709 93 10
 TR
 111,4
 ZZ
 111,4
 0805 50 10
 AR
 120,8
 CL
 124,5
 IL
 102,2
 TR
 110,6
 UY
 123,7
 ZA
 131,1
 ZZ
 118,8
 0806 10 10
 BR
 150,9
 MK
 32,3
 TR
 134,0
 ZZ
 105,7
 0808 10 80
 BA
 39,5
 BR
 52,7
 CL
 103,5
 NZ
 138,6
 ZA
 133,8
 ZZ
 93,6
 0808 30 90
 CN
 95,2
 TR
 117,7
 ZZ
 106,5
 (1) Landennomenclatuur vastgesteld bij Verordening (EU) nr. 1106/2012 van de Commissie van 27 november 2012 tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 471/2009 van het Europees Parlement en de Raad betreffende communautaire statistieken van de buitenlandse handel met derde landen, wat de bijwerking van de nomenclatuur van landen en gebieden betreft (PB L 328 van 28.11.2012, blz. 7). De code „ZZ” staat voor „overige oorsprong”.