text:
 Σημαντική ανακοίνωση νομικού περιεχομένου
 |
 52009PC0222
 Πρόταση: Απόφαση του Συμβουλίου για τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της συμφωνίας επιστημονικής και τεχνολογικής συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αφενός, και του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας, αφετέρου /* COM/2009/0222 τελικό - CNS 2009/0065 */
 [pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |Βρυξέλλες, 13.5.2009COM(2009) 222 τελικό2009/0065 (CNS)Πρόταση:ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥγια τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της συμφωνίας επιστημονικής και τεχνολογικής συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αφενός, και του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας, αφετέρουΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΘέμα: Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για την υπογραφή της συμφωνίας επιστημονικής και τεχνολογικής συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αφενός, και του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας, αφετέρου1. Η ευρωμεσογειακή συμφωνία για τη σύνδεση (εφεξής «συμφωνία σύνδεσης») των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους αφενός, με το Χασεμιτικό Βασίλειο της Ιορδανίας (εφεξής «Ιορδανία») αφετέρου, άρχισε να ισχύει στις 1 Μαΐου 2002. Στο άρθρο 64 της συμφωνίας αυτής, η επιστημονική και τεχνολογική συνεργασία αναφέρεται ως τομέας που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και προοπτικές και προβλέπεται, μεταξύ άλλων, η δημιουργία μόνιμων δεσμών μεταξύ των επιστημονικών κοινοτήτων των δύο μερών. Επίσης, στο άρθρο 62 προβλέπεται ότι η περιφερειακή συνεργασία θα καλύψει, μεταξύ άλλων, την επιστημονική και τεχνολογική έρευνα.2. Με επιστολή του της 20ής Φεβρουαρίου 2007, η Υπουργός Προγραμματισμού και Διεθνούς Συνεργασίας της Ιορδανίας, κα Suhair Al-Ali, υπέβαλε επίσημο αίτημα για την έναρξη διαπραγματεύσεων σχετικά με τη σύναψη συμφωνίας επιστημονικής και τεχνολογικής συνεργασίας. Με επιστολή του της 14ης Μαρτίου 2007, ο Επίτροπος κ. Potočnik απάντησε θετικά στο εν λόγω αίτημα.3. Ως εκ τούτου, κατόπιν σχετικής πρότασης της Επιτροπής, το Συμβούλιο εξουσιοδότησε την Επιτροπή, στις 7 Απριλίου 2008, να διαπραγματευθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, συμφωνία επιστημονικής και τεχνολογικής συνεργασίας με το Χασεμιτικό Βασίλειο της Ιορδανίας και εξέδωσε σχετικές διαπραγματευτικές οδηγίες. Οι διαπραγματεύσεις κατέληξαν στο συνημμένο σχέδιο συμφωνίας, το οποίο μονογραφήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2009.4. Η Ιορδανία είναι ενεργός εταίρος με σημαντικά πλεονεκτήματα όπως:- δίκτυο πανεπιστημίων και ιδρυμάτων ανωτέρας εκπαίδευσης, καλά αναπτυγμένα και εξοπλισμένα κέντρα ερευνών και τεχνολογικών εφαρμογών, όπως το NCARTT (Εθνικό κέντρο μεταφοράς γεωργικής έρευνας και τεχνολογίας) στον τομέα της γεωπονίας,- καλή ενσωμάτωση στα διεθνή και περιφερειακά επιστημονικά δίκτυα που συμμετέχουν στο παγκόσμιο φόρουμ για την αειφόρο ανάπτυξη και στις διεθνείς συμβάσεις της Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για το περιβάλλον και την ανάπτυξη (CNUED) (βιοποικιλότητα, ερημοποίηση ...),5. Η Ιορδανία έχει τη δυνατότητα να ενεργήσει ως κόμβος για την επιστημονική συνεργασία με άλλες χώρες της περιοχής (Συρία, Λίβανος, Παλαιστινιακή Αρχή, Ισραήλ, Αίγυπτος και Τουρκία). Σε περιφερειακό επίπεδο, η Ιορδανία συμβάλλει ενεργά στις εργασίες της Ευρωμεσογειακής επιτροπής παρακολούθησης της Ε&Τ συνεργασίας (MoCo) όπου εκπροσωπείται από «Ανώτατο Συμβούλιο Επιστήμης και Τεχνολογίας» (HCST). Το HCST ιδρύθηκε το 1987 για να συγκροτήσει μια εθνική βάση για επιστήμη και τεχνολογία προκειμένου να συμβάλει στην επίτευξη των εθνικών αναπτυξιακών στόχων, μέσω της ευαισθητοποίησης σχετικά με τη σημασία της επιστημονικής έρευνας και ανάπτυξης δια της εξασφάλισης της αναγκαίας χρηματοδότησης τέτοιων δραστηριοτήτων και με την ώθηση της δραστηριότητας Ε&Α προς τις αναπτυξιακές προτεραιότητες.6. Με βάση την ανάλυση του εθνικού ερευνητικού συστήματος που διεξήχθη από το HCST από κοινού με το καναδικό κέντρο ερευνών για τη διεθνή ανάπτυξη, προτάθηκε η δημιουργία εθνικού ερευνητικού συστήματος το οποίο θα ήταν σε θέση να συντάξει και να καταρτίσει πολιτική για την επιστήμη, την τεχνολογία και την καινοτομία με τη συμμετοχή όλων των κλάδων ιδίως των ΜΜΕ. Οι τομείς προτεραιότητας που κρίθηκαν ότι ήταν οι καλύτερα προετοιμασμένοι για διεθνή και περιφερειακή συνεργασία ήταν η ενέργεια, η αειφόρος ανάπτυξη (διαχείριση νερού και φυσικών πόρων), η υγεία, η γεωργία και η αρχαιολογία. Το αποτέλεσμα ήταν η Κυβέρνηση της Ιορδανίας να εγκρίνει ένα στρατηγικό έγγραφο για την περίοδο 2005-2010 για την καλύτερη ενσωμάτωση της επιστήμης και της τεχνολογίας στα εθνικά της προγράμματα, για τη δημιουργία επιστημονικής και τεχνολογικής βάσης με την κινητοποίηση διεπιστημονικών και πολυθεσμικών δικτύων και για την ενίσχυση των εταιρικών σχέσεων και των συνεργειών μεταξύ της επιστημονικής κοινότητας και φορέων της καινοτομίας. Οι προσδιορισθέντες τομείς συνάδουν με τις προτεραιότητες του ΠΠ7 και η συνεργασία των ερευνητικών ιδρυμάτων της Ιορδανίας στο πλαίσιο διεθνών επιστημονικών ομάδων είναι βέβαιο ότι θα συμβάλει στην ενίσχυση του ερευνητικού συστήματος της Ιορδανίας ενώ θα βελτιώσει και τη συνεργασία στον τομέα της Ε&Τ στην περιοχή.7. Η συμφωνία είναι σκόπιμο να υπογραφεί και να εφαρμοσθεί προσωρινά, εν αναμονή της ολοκλήρωσης των διαδικασιών που προβλέπονται για την επίσημη σύναψή της,Με βάση τα ανωτέρω η Επιτροπή καλεί το Συμβούλιο:- Να εκδώσει, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τη συνημμένη απόφαση·- Να κοινοποιήσει στις αρχές της Ιορδανίας ότι η Ευρωπαϊκή Κοινότητα έχει ολοκληρώσει τις αναγκαίες για την έναρξη ισχύος της συμφωνίας διαδικασίες.2009/0065 (CNS)Πρόταση:ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥγια τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της συμφωνίας επιστημονικής και τεχνολογικής συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αφενός, και του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας, αφετέρουΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 170 σε συνδυασμό με το άρθρο 300 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο πρώτη φράση,την πρόταση της Επιτροπής[1],τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[2],Εκτιμώντας τα ακόλουθα:(1) Στις 7 Απριλίου 2008 το Συμβούλιο εξουσιοδότησε την Επιτροπή να αρχίσει διαπραγματεύσεις σχετικά με τη σύναψη συμφωνίας επιστημονικής και τεχνολογικής συνεργασίας με το Χασεμιτικό Βασίλειο της Ιορδανίας,(2) Η Επιτροπή διαπραγματεύτηκε, εξ ονόματος της Κοινότητας, συμφωνία επιστημονικής και τεχνολογικής συνεργασίας με το Χασεμιτικό Βασίλειο της Ιορδανίας.(3) Η συμφωνία υπεγράφη από τους εκπροσώπους των μερών στις ......... στ ........, και εφαρμόστηκε προσωρινά από τις [...] εν αναμονή της έναρξης ισχύος της,(4) Η συμφωνία πρέπει να συναφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:Άρθρο 1(1) Η συμφωνία επιστημονικής και τεχνολογικής συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας εγκρίνεται με την παρούσα εκ μέρους της Κοινότητας[3].(2) Το κείμενο της συμφωνίας επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση.Άρθρο 2Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου προβαίνει, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, στην κοινοποίηση που προβλέπεται στο άρθρο 7 παράγραφος 2 της συμφωνίας.Βρυξέλλες,Για το ΣυμβούλιοΟ ΠρόεδροςΠΑΡΑΡΤΗΜΑΣΥΜΦΩΝΙΑεπιστημονικής και τεχνολογικής συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της κυβέρνησης του Χασεμιτικού Βασιλείου της ΙορδανίαςΗ Ευρωπαϊκή Κοινότητα (εφεξής «Κοινότητα») αφεvός,καιΤο Χασεμιτικό Βασίλειο της Ιορδανίας (εφεξής «Ιορδανία») αφετέρου,εφεξής καλούμενα τα «Μέρη»,ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 170 σε συνδυασμό με το άρθρο 300 παράγραφος 2 πρώτη πρόταση, και παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο,ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τη σημασία της επιστήμης και της τεχνολογίας για την οικονομική και κοινωνική τους ανάπτυξη, στην οποία αναφέρεται και το άρθρο 43 της ευρωμεσογειακής συμφωνίας για τη σύνδεση των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους αφενός, και του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας, αφετέρου, η οποία τέθηκε σε ισχύ την 1η Μαΐου 2002,ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ την ευρωπαϊκή πολιτική γειτονίας και τη στρατηγική της ΕΕ για την ενίσχυση των σχέσεων με τις γειτονικές χώρες στο πλαίσιο των οποίων τα Μέρη συνήλθαν και συμφώνησαν ένα σχέδιο δράσης, μία από τις προτεραιότητες του οποίου είναι και η «ενίσχυση της επιστημονικής και τεχνολογικής συνεργασίας». Το κοινό σχέδιο δράσης της ευρωπαϊκής πολιτικής γειτονίας συνάδει με το εκτελεστικό πρόγραμμα της Κυβέρνησης της Ιορδανίας (2007-2009) για το Kuluna Al Urdun/Εθνικό Θεματολόγιο, που αποσκοπεί στην ανάπτυξη αειφόρου διαδικασίας κοινωνικο-οικονομικής μεταρρύθμισης,ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι η Κοινότητα και η Ιορδανία διεξάγουν από κοινού δραστηριότητες έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης σε ποικίλα πεδία κοινού ενδιαφέροντος, και ότι θα είναι προς το αμοιβαίο συμφέρον η εκατέρωθεν συμμετοχή στις δραστηριότητες έρευνας και ανάπτυξης αλλήλων, σε βάση αμοιβαιότητας,ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ να καθιερώσουν ένα επίσημο πλαίσιο συνεργασίας στον τομέα της επιστημονικής και τεχνολογικής έρευνας το οποίο θα επιτρέπει την επέκταση και την εντατικοποίηση των δραστηριοτήτων συνεργασίας στα πεδία κοινού ενδιαφέροντος και θα προαγάγει την αξιοποίηση των αποτελεσμάτων της συνεργασίας αυτής προς αμοιβαίο οικονομικό και κοινωνικό όφελος.ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ το άνοιγμα του Ευρωπαϊκού Χώρου Έρευνας σε χώρες που δεν αποτελούν μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως στις μεσογειακές χώρες εταίρους,Συμφώνησαν τα ακόλουθα:Άρθρο 1Πεδίο και αρχές1. Τα Μέρη ενθαρρύνουν, αναπτύσσουν και διευκολύνουν τις δραστηριότητες συνεργασίας μεταξύ της Κοινότητας και της Ιορδανίας στα πεδία κοινού ενδιαφέροντος όπου αυτές αναπτύσσουν δραστηριότητες επιστημονικής και τεχνολογικής έρευνας και ανάπτυξης.2. Οι δραστηριότητες συνεργασίας διεξάγονται βάσει των ακόλουθων αρχών:- προαγωγή της κοινωνίας της γνώσης προς όφελος της κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης αμφότερων των Μερών·- αμοιβαίο όφελος με βάση τη γενική στάθμιση των πλεονεκτημάτων·- αμοιβαία πρόσβαση στις δραστηριότητες των ερευνητικών προγραμμάτων και έργων που αναλαμβάνει καθένα από τα Μέρη·- έγκαιρη ανταλλαγή πληροφοριών που είναι δυνατόν να διευκολύνουν τις δραστηριότητες συνεργασίας·- κατάλληλη ανταλλαγή και προστασία των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας·- συμμετοχή και χρηματοδότηση με βάση την ισχύουσα νομοθεσία των Μερών.Άρθρο 2Μέσα συνεργασίας1. Οι νομικές οντότητες, όπως αυτές ορίζονται στο Παράρτημα Ι, συμπεριλαμβανομένων των φυσικών προσώπων και των νομικών προσώπων δημόσιου ή ιδιωτικού δικαίου, οι οποίες είναι εγκατεστημένες στην Ιορδανία, συμμετέχουν στις έμμεσες δράσεις συνεργασίας του προγράμματος πλαισίου για δραστηριότητες έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (εφεξής «πρόγραμμα πλαίσιο») υπό τους όρους και προϋποθέσεις που καθορίζονται ή προβλέπονται στα παραρτήματα Ι και II.Οι νομικές οντότητες οι οποίες είναι εγκατεστημένες στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας αυτές ορίζονται στο παράρτημα Ι, συμμετέχουν σε ερευνητικά προγράμματα και έργα της Ιορδανίας που καλύπτουν πεδία αντίστοιχα εκείνων του προγράμματος πλαισίου υπό τους ίδιους όρους με εκείνους που ισχύουν για τις νομικές οντότητες της Ιορδανίας, υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις που καθορίζονται ή προβλέπονται στα παραρτήματα Ι και II.2. Η συνεργασία δύναται επίσης να λάβει τις ακόλουθες μορφές:- τακτικές συζητήσεις σχετικά με τις κατευθύνσεις και προτεραιότητες της ερευνητικής πολιτικής και του ερευνητικού προγραμματισμού της Ιορδανίας και της Κοινότητας·- συζητήσεις σχετικά με την ανάπτυξη, την συνεργασία και τις προοπτικές·- έγκαιρη διαβίβαση πληροφοριών σχετικά με την εκτέλεση των προγραμμάτων και ερευνητικών έργων της Ιορδανίας και της Κοινότητας, καθώς και πληροφοριών σχετικά με τα αποτελέσματα των εργασιών που αναλαμβάνονται στο πλαίσιο της παρούσας συμφωνίας·- κοινές συνεδριάσεις·- επισκέψεις και ανταλλαγές ερευνητών, μηχανικών και τεχνικών, μεταξύ άλλων για σκοπούς επιμόρφωσης·- ανταλλαγές και από κοινού χρήση εξοπλισμού, υλικών και υπηρεσιών δοκιμών·- επαφές μεταξύ διαχειριστών προγραμμάτων ή έργων της Ιορδανίας και της Κοινότητας·- συμμετοχή εμπειρογνωμόνων σε σεμινάρια, συμπόσια και συναντήσεις εργασίας·- ανταλλαγές πληροφοριών σχετικών με τις πρακτικές, τις νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις και τα προγράμματα που έχουν σχέση με τη συνεργασία που αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας συμφωνίας·- επιμόρφωση στην έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη·- αμοιβαία πρόσβαση στις επιστημονικές και τεχνικές πληροφορίες που εμπίπτουν στην εν λόγω συνεργασία·- κάθε άλλη μορφή που ενδεχομένως εγκρίνει η μεικτή επιτροπή επιστημονικής και τεχνολογικής συνεργασίας Ευρωπαϊκής Κοινότητας-Ιορδανίας, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 4, και η οποία κρίνεται σύμφωνη με τις πολιτικές και τις διαδικασίες που εφαρμόζονται σε αμφότερα τα Μέρη.Άρθρο 3Ενίσχυση της συνεργασίας1. Τα Μέρη καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια, στο πλαίσιο της εφαρμοστέας νομοθεσίας τους, για να διευκολύνουν την ελεύθερη διακίνηση και διαμονή ερευνητών που συμμετέχουν σε δραστηριότητες οι οποίες καλύπτονται από την παρούσα συμφωνία, καθώς και τη διαμεθοριακή διακίνηση αγαθών που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν στο πλαίσιο τέτοιων δραστηριοτήτων.2. Οσάκις η Κοινότητα, κατ' εφαρμογή των οικείων κανόνων, παραχωρεί μονομερώς χρηματοδότηση σε νομική οντότητα της Ιορδανίας η οποία συμμετέχει σε έμμεση δράση της Κοινότητας, η Ιορδανία διασφαλίζει ότι η συναλλαγή αυτή απαλλάσσεται παντός φόρου και δασμού.Άρθρο 4Διαχείριση της ΣυμφωνίαςΜεικτή επιτροπή επιστημονικής και τεχνολογικής συνεργασίας Ευρωπαϊκής Κοινότητας-ΙορδανίαςΕπιτροπή1. Τον συντονισμό και τη διευκόλυνση των δραστηριοτήτων συνεργασίας που αναλαμβάνονται βάσει της παρούσας συμφωνίας εξασφαλίζουν, εξ ονόματος της Ιορδανίας, το Ανώτατο Συμβούλιο Επιστήμης και Τεχνολογίας και, εξ ονόματος της Κοινότητας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ενεργώντας υπό την ιδιότητα των εκτελεστικών οργάνων των Μερών (εφεξής «εκτελεστικά όργανα»).2. Τα εκτελεστικά όργανα συγκροτούν μεικτή επιτροπή καλούμενη «Μεικτή επιτροπή επιστημονικής και τεχνολογικής συνεργασίας Ευρωπαϊκής Κοινότητας-Ιορδανίας» (εφεξής «μεικτή επιτροπή»), της οποίας τα καθήκοντα περιλαμβάνουν τα εξής:- διασφαλίζει, εξετάζει και αξιολογεί την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας, και ενδεχομένως τροποποιεί τα παραρτήματα αυτής ή θεσπίζει νέα παραρτήματα ούτως ώστε να λαμβάνεται υπόψη η εξέλιξη της επιστημονικής πολιτικής των Μερών, υπό την προϋπόθεση της τήρησης των απαιτούμενων προς τούτο εσωτερικών διαδικασιών αμφότερων των Μερών·- προσδιορίζει, σε ετήσια βάση, τα πεδία εκείνα στα οποία είναι σκόπιμο να αναπτυχθεί ή βελτιωθεί η συνεργασία και εξετάζει πιθανά μέτρα για τον σκοπό αυτό·- εξετάζει, σε τακτική βάση, τις μελλοντικές κατευθύνσεις και προτεραιότητες της ερευνητικής πολιτικής και του ερευνητικού προγραμματισμού της Ιορδανίας και της Κοινότητας, καθώς και τις προοπτικές μελλοντικής συνεργασίας στο πλαίσιο της παρούσας συμφωνίας.- διατυπώνει συστάσεις προς τα Μέρη σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας, οι οποίες δύναται να περιλαμβάνουν προσδιορισμό και υπόδειξη προσθηκών στις δραστηριότητες συνεργασίας που προβλέπονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 και συγκεκριμένων μέτρων για τη βελτίωση της αμοιβαίας πρόσβασης που προβλέπεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2.3. Η μεικτή επιτροπή, η οποία απαρτίζεται από εκπροσώπους των εκτελεστικών οργάνων, εγκρίνει τον εσωτερικό της κανονισμό.4. Η μεικτή επιτροπή συνέρχεται τουλάχιστον μία φορά ετησίως, εκ περιτροπής στην Κοινότητα και στην Ιορδανία. Έκτακτες συνεδριάσεις πραγματοποιούνται κάθε φορά που κρίνεται απαραίτητο και κατόπιν συμφωνίας των Μερών. Τα συμπεράσματα και οι συστάσεις της μεικτής επιτροπής διαβιβάζονται στην επιτροπή σύνδεσης της ευρωμεσογειακής συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας, προς ενημέρωσή της.Άρθρο 5ΧρηματοδότησηΗ χρηματοδοτική συμμετοχή των Μερών στις ερευνητικές δραστηριότητες που διέπονται από την παρούσα συμφωνία καθορίζεται σύμφωνα με τους όρους του παραρτήματος Ι και υπόκειται στις νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις, τις πολιτικές και τους όρους υλοποίησης των προγραμμάτων που ισχύουν στην επικράτεια εκάστου των Μερών.Σε περίπτωση που ένα μέρος χορηγεί χρηματοδοτική στήριξη σε συμμετέχοντες προερχόμενους από το έτερο μέρος σε σχέση με έμμεσες δραστηριότητες συνεργασίας, οι επιχορηγήσεις και χρηματοδοτικές ή άλλες συνεισφορές που χορηγούνται στο πλαίσιο των υπόψη δραστηριοτήτων στους προερχόμενους από το έτερο μέρος συμμετέχοντες απαλλάσσονται φόρων και δασμών.Άρθρο 6Διάδοση και χρήση των αποτελεσμάτων και των πληροφοριώνΗ διάδοση και η χρήση των παραγόμενων ή/και ανταλλασσόμενων αποτελεσμάτων και πληροφοριών, η διαχείριση, ο επιμερισμός και η άσκηση των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας που απορρέουν από ερευνητικές δραστηριότητες διεξαγόμενες δυνάμει της παρούσας συμφωνίας υπόκεινται στις προϋποθέσεις του παραρτήματος ΙΙ.Άρθρο 7Τελικές διατάξεις1. Τα παραρτήματα Ι και ΙΙ αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της παρούσας συμφωνίας. Όλα τα ζητήματα ή οι διαφορές που σχετίζονται με την ερμηνεία ή την εφαρμογή των διατάξεων της παρούσας συμφωνίας επιλύονται με κοινή συμφωνία των Μερών.2. Η παρούσα συμφωνία τίθεται σε ισχύ την ημερομηνία κατά την οποία αμφότερα τα Μέρη έχουν κοινοποιήσει αμοιβαίως την ολοκλήρωση των αναγκαίων για τη σύναψη της συμφωνίας εσωτερικών τους διαδικασιών. Εν αναμονή της ολοκλήρωσης των αναγκαίων για τη σύναψη της συμφωνίας εσωτερικών τους διαδικασιών, τα Μέρη εφαρμόζουν προσωρινά την παρούσα συμφωνία από την ημερομηνία υπογραφής της. Εάν οιοδήποτε εκ των Μερών κοινοποιήσει στο έτερο μέρος πρόθεση μη σύναψης της συμφωνίας, δια της παρούσης συμφωνούνται από κοινού ότι τα έργα και οι δραστηριότητες που έχουν αναληφθεί δυνάμει της προσωρινής εφαρμογής της συμφωνίας και βρίσκονται σε εξέλιξη κατά τον χρόνο της προαναφερόμενης κοινοποίησης συνεχίζονται έως ότου ολοκληρωθούν σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται στην παρούσα συμφωνία.3. Οιοδήποτε εκ των Μερών δύναται, ανά πάσα στιγμή, να προβεί σε καταγγελία της παρούσας συμφωνίας, κατόπιν σχετικής προειδοποίησης έξι μηνών. Τα έργα και οι δραστηριότητες που βρίσκονται σε εξέλιξη κατά τον χρόνο καταγγελίας της παρούσας συμφωνίας συνεχίζονται έως ότου ολοκληρωθούν σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται στην παρούσα συμφωνία.4. Η παρούσα συμφωνία παραμένει σε ισχύ έως ότου οιοδήποτε εκ των Μερών κοινοποιήσει στο έτερο μέρος εγγράφως την πρόθεσή του να καταγγείλει την παρούσα συμφωνία. Στην περίπτωση αυτή, η συμφωνία παύει να ισχύει έξι μήνες μετά την παραλαβή της κοινοποίησης αυτής.5. Σε περίπτωση που οιοδήποτε εκ των Μερών αποφασίσει να προβεί σε αναθεώρηση των οικείων ερευνητικών προγραμμάτων και έργων που προβλέπονται στην παράγραφο 1 του άρθρου 1, το εκτελεστικό όργανο του εν λόγω μέρους κοινοποιεί στο εκτελεστικό όργανο του έτερου μέρους το ακριβές περιεχόμενο των υπόψη αναθεωρήσεων. Κατά παρέκκλιση των διατάξεων της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου, είναι δυνατή η καταγγελία της παρούσας συμφωνίας υπό αμοιβαίως συμφωνούμενους όρους, σε περίπτωση που οιοδήποτε εκ των Μερών κοινοποιήσει στο έτερο μέρος, εντός μηνός από την έγκριση των προβλεπόμενων στο πρώτο εδάφιο αναθεωρήσεων, πρόθεση καταγγελίας της παρούσας συμφωνίας.6. Η παρούσα συμφωνία εφαρμόζεται, αφενός, στα εδάφη όπου εφαρμόζεται η συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, υπό τους όρους που προβλέπονται στη συνθήκη αυτή και, αφετέρου, στο έδαφος του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας. Η διάταξη αυτή δεν αποκλείει τη διεξαγωγή δραστηριοτήτων συνεργασίας στην ανοικτή θάλασσα, στο διάστημα ή στο έδαφος τρίτων χωρών, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.ΣΕ ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ, οι υπογράφοντες, δεόντως εξουσιοδοτημένοι προς τούτο από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα και από την κυβέρνηση του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας αντιστοίχως, υπέγραψαν την παρούσα συμφωνία.ΕΓΙΝΕ σε δύο αντίτυπα στ ...., την ... ημέρα του ....., στην αγγλική, βουλγαρική, γαλλική, γερμανική, δανική, ελληνική, εσθονική, ισπανική, ιταλική, λετονική, λιθουανική, μαλτέζικη, ολλανδική, ουγγρική, πολωνική, πορτογαλική, ρουμανική, σλοβακική, σλοβενική, σουηδική, τσεχική, φινλανδική και αραβική γλώσσα, όλα δε τα κείμενα είναι εξίσου αυθεντικά.ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ: | ΓΙΑ ΤΟ ΧΑΣΕΜΙΤΙΚΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΙΟΡΔΑΝΙΑΣ, |ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΌροι και προϋποθέσεις συμμετοχής νομικών οντοτήτων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ΙορδανίαςΓια τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας, ως νομική οντότητα νοείται κάθε φυσικό πρόσωπο, ή κάθε νομικό πρόσωπο το οποίο έχει συσταθεί σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο του τόπου εγκατάστασής του ή σύμφωνα με το κοινοτικό ή το διεθνές δίκαιο, διαθέτει νομική προσωπικότητα και έχει την ικανότητα, ιδίω ονόματι, να είναι υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων οιασδήποτε φύσεως.I. Όροι και προϋποθέσεις συμμετοχής νομικών οντοτήτων της Ιορδανίας σε έμμεσες δράσεις του προγράμματος πλαισίου1. Η συμμετοχή νομικών οντοτήτων εγκατεστημένων στην Ιορδανία σε έμμεσες δράσεις του προγράμματος πλαισίου υπόκειται στους κανόνες που έχουν καθορίσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 167 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.Επιπλέον, οι εγκατεστημένες στην Ιορδανία νομικές οντότητες έχουν δικαίωμα να συμμετέχουν σε έμμεσες δράσεις που αναλαμβάνονται βάσει του άρθρου 164 της συνθήκης ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.2. Η Κοινότητα δύναται να παραχωρεί χρηματοδότηση σε εγκατεστημένες στην Ιορδανία νομικές οντότητες οι οποίες συμμετέχουν σε έμμεσες δράσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 1, υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στην απόφαση που εξέδωσαν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο (Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1906/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, με τον οποίο καθορίζονται οι κανόνες συμμετοχής επιχειρήσεων, ερευνητικών κέντρων και πανεπιστημίων στις δράσεις που αναλαμβάνονται βάσει του έβδομου προγράμματος-πλαισίου και οι κανόνες διάδοσης των ερευνητικών αποτελεσμάτων (2007-2013)[4] ) βάσει του άρθρου 167 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, στους δημοσιονομικούς κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και σε οιαδήποτε άλλη εφαρμοστέα διάταξη του κοινοτικού δικαίου.3. Στις συμφωνίες επιχορήγησης ή στις συμβάσεις που συνάπτει η Κοινότητα με νομικές οντότητες της Ιορδανίας για την εκτέλεση έμμεσης δράσης προβλέπεται η διενέργεια λογιστικών και άλλων ελέγχων εκ μέρους, ή κατ’ εξουσιοδότηση, της Επιτροπής ή του Ελεγκτικού Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.Με πνεύμα συνεργασίας και προς το αμοιβαίο συμφέρον, οι αρμόδιες αρχές της Ιορδανίας παρέχουν κάθε εύλογη και δυνατή βοήθεια που κρίνεται αναγκαία ή χρήσιμη υπό τις εκάστοτε περιστάσεις για τη διενέργεια αυτών των λογιστικών και λοιπών ελέγχων.II. Όροι και προϋποθέσεις συμμετοχής νομικών οντοτήτων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ερευνητικά προγράμματα και έργα της Ιορδανίας1. Οιαδήποτε νομική οντότητα εγκατεστημένη στην Κοινότητα, η οποία έχει συσταθεί σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο, δύναται να συμμετέχει σε έργα των προγραμμάτων έρευνας και ανάπτυξης της Ιορδανίας από κοινού με ιορδανικές νομικές οντότητες.2. Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 1 και του παραρτήματος ΙΙ, τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των εγκατεστημένων στην Κοινότητα νομικών οντοτήτων που συμμετέχουν σε ερευνητικά έργα υπαγόμενα σε προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης της Ιορδανίας, καθώς και οι όροι και οι προϋποθέσεις υποβολής και αξιολόγησης προτάσεων και κατακύρωσης και σύναψης συμβάσεων ανάθεσης τέτοιων έργων, υπόκεινται στις εθνικές νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις και κυβερνητικές οδηγίες της Ιορδανίας, που διέπουν την εκτέλεση προγραμμάτων έρευνας και ανάπτυξης, όπως αυτές εφαρμόζονται για τις νομικές οντότητες της Ιορδανίας και υπό συνθήκες ισότιμης μεταχείρισης, λαμβανομένης υπόψη της φύσεως της συνεργασίας μεταξύ της Ιορδανίας και της Κοινότητας στον συγκεκριμένο τομέα.Η χρηματοδότηση νομικών οντοτήτων εγκατεστημένων στην Κοινότητα, που συμμετέχουν σε συναφή έργα της Ιορδανίας στο πλαίσιο προγραμμάτων έρευνας και ανάπτυξης, υπόκειται στις εθνικές νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις και τις κυβερνητικές οδηγίες της Ιορδανίας που διέπουν την εκτέλεση των εν λόγω προγραμμάτων έρευνας και ανάπτυξης, όπως αυτές εφαρμόζονται για τις μη ιορδανικές νομικές οντότητες.ΙΙΙ. Πληροφόρηση σχετικά με τις δυνατότητες συμμετοχήςΗ Ιορδανία και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαθέτουν τακτικά πληροφορίες σχετικά με τα τρέχοντα προγράμματα και τις δυνατότητες συμμετοχής στις νομικές οντότητες που είναι εγκατεστημένες στα δύο Μέρη.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΑρχές επιμερισμού των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίαςΙ. ΕφαρμογήΓια τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας, ο όρος «διανοητική ιδιοκτησία» έχει την έννοια που ορίζεται στο άρθρο 2 της σύμβασης της Στοκχόλμης, της 14ης Ιουλίου 1967, για την ίδρυση του Παγκόσμιου Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας.Για τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας, ως «γνώσεις» νοούνται τα αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών, ανεξαρτήτως εάν δύνανται ή όχι να τύχουν προστασίας, καθώς και τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας ή τα δικαιώματα που αντλούνται από τα αποτελέσματα αυτά βάσει διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, καταχωρισμένων σχεδίων και υποδειγμάτων, δικαιωμάτων επί φυτικής ποικιλίας, συμπληρωματικών πιστοποιητικών ή άλλων συναφών μορφών προστασίας·II. Δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας των νομικών οντοτήτων των Μερών στις έμμεσες δραστηριότητες συνεργασίας1. Έκαστο μέρος διασφαλίζει ότι τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας και οι σχετικές υποχρεώσεις των νομικών οντοτήτων που είναι εγκατεστημένες στην επικράτεια του άλλου μέρους και συμμετέχουν σε έμμεσες δραστηριότητες συνεργασίας οι οποίες υλοποιούνται βάσει της παρούσας συμφωνίας, καθώς και τα συναφή δικαιώματα και υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτήν τη συμμετοχή, συνάδουν με τις σχετικές νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις και διεθνείς συμβάσεις, που εφαρμόζονται στα Μέρη, συμπεριλαμβανομένων της συμφωνίας για τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου, του παραρτήματος 1Γ της συμφωνίας του Μαρακές για την ίδρυση του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου, της Πράξης των Παρισίων της 24ης Ιουλίου 1971 της σύμβασης της Βέρνης για την προστασία των λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών έργων και της Πράξης της Στοκχόλμης της 14ης Ιουλίου 1967 της σύμβασης των Παρισίων για την προστασία της βιομηχανικής ιδιοκτησίας.2. Έκαστο μέρος διασφαλίζει στους συμμετέχοντες σε έμμεσες δραστηριότητες συνεργασίας που προέρχονται από το έτερο μέρος την ίδια μεταχείριση, ως προς τη διανοητική ιδιοκτησία, με εκείνη που επιφυλάσσει στους εξ αυτού προερχόμενους συμμετέχοντες, σύμφωνα με τους κανόνες συμμετοχής του εκάστοτε ερευνητικού προγράμματος ή έργου, ή τους οικείους νόμους και κανονισμούς.III. Δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας των Μερών1. Εκτός εάν τα Μέρη έχουν συμφωνήσει διαφορετικά, οι ακόλουθοι κανόνες έχουν εφαρμογή για γνώση παραγόμενη από τα Μέρη στο πλαίσιο δραστηριοτήτων οι οποίες διεξάγονται βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 2 της παρούσας συμφωνίας:α) Οι γνώσεις ανήκουν στο μέρος που τις παράγει. Σε περίπτωση που δεν είναι δυνατό να προσδιορισθεί με βεβαιότητα η σχετική συνεισφορά των Μερών στις εργασίες, οι γνώσεις αυτές τους ανήκουν κατά συγκυριότητα.β) Το μέρος που έχει την κυριότητα της γνώσης παραχωρεί στο έτερο μέρος δικαιώματα πρόσβασης σε αυτήν, για τις ανάγκες εκτέλεσης των δραστηριοτήτων του άρθρου 2 της παρούσας συμφωνίας. Τέτοια δικαιώματα πρόσβασης παραχωρούνται ατελώς.2. Εκτός εάν τα Μέρη έχουν συμφωνήσει διαφορετικά, οι ακόλουθοι κανόνες έχουν εφαρμογή σε ό,τι αφορά επιστημονικές συγγραφικές εργασίες των Μερών:α) Σε περίπτωση κατά την οποία ένα μέρος, μέσω περιοδικών, άρθρων, εκθέσεων, βιβλίων, βιντεοεγγραφών και λογισμικού, δημοσιεύσει επιστημονικά και τεχνικά δεδομένα, πληροφορίες και αποτελέσματα που έχουν προκύψει και σχετίζονται με δραστηριότητες διεξαγόμενες βάσει της παρούσας συμφωνίας, στο έτερο μέρος παραχωρείται ατελώς μια παγκόσμια, μη αποκλειστική και αμετάκλητη άδεια μετάφρασης, αναπαραγωγής, προσαρμογής, μετάδοσης και δημόσιας διανομής των εν λόγω εργασιών.β) Όλα τα αντίτυπα των προστατευόμενων με δικαιώματα δημιουργού δεδομένων και πληροφοριών, τα οποία έχουν παραχθεί και προορίζονται για δημόσια διανομή δυνάμει της παρούσας διάταξης, φέρουν τα ονόματα του δημιουργού ή των δημιουργών του έργου, υπό την επιφύλαξη ρητής άρνησης των τελευταίων να κατονομασθούν. Τα αντίτυπα φέρουν επίσης ευδιάκριτη μνεία της συμβολής των Μερών στο πλαίσιο της συνεργασίας τους.3. Εκτός εάν τα Μέρη έχουν συμφωνήσει διαφορετικά, οι ακόλουθοι κανόνες έχουν εφαρμογή σε ό,τι αφορά ακοινολόγητες πληροφορίες των Μερών:α) Όταν γνωστοποιεί στο έτερο μέρος πληροφορίες σχετικά με δραστηριότητες που διεξάγονται δυνάμει της παρούσας συμφωνίας, έκαστο μέρος επισημαίνει τις πληροφορίες που επιθυμεί να παραμείνουν ακοινολόγητες, χρησιμοποιώντας κατάλληλα διακριτικά σήματα ή ενδείξεις εμπιστευτικού χαρακτήρα.β) Για τους συγκεκριμένους σκοπούς της εφαρμογής της παρούσας συμφωνίας, το μέρος που λαμβάνει ακοινολόγητες πληροφορίες δύναται να τις γνωστοποιεί, ιδία ευθύνη, σε οργανισμούς ή άτομα υπό τη δικαιοδοσία του.γ) Με την προγενέστερη έγγραφη συγκατάθεση του μέρους που παρέχει ακοινολόγητες πληροφορίες, το μέρος που λαμβάνει αυτές τις πληροφορίες δύναται να τις διαδώσει ευρύτερα απ’ όσο κατά τα άλλα προβλέπεται στην παράγραφο β). Τα Μέρη συνεργάζονται για τον καθορισμό των διαδικασιών αίτησης και χορήγησης της γραπτής συγκατάθεσης για ευρύτερη διάδοση, και κάθε μέρος χορηγεί τέτοια έγκριση στον βαθμό που το επιτρέπουν η εσωτερική του πολιτική και οι εθνικές νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις.δ) Οι μη τεκμηριωμένες ακοινολόγητες ή άλλες εμπιστευτικές πληροφορίες οι οποίες παρέχονται στα πλαίσια σεμιναρίων και άλλων συνεδριάσεων μεταξύ εκπροσώπων των Μερών που διοργανώνονται δυνάμει της παρούσας συμφωνίας, ή οι πληροφορίες που προκύπτουν από την απόσπαση προσωπικού, τη χρήση εγκαταστάσεων ή την εκτέλεση έμμεσων δράσεων, παραμένουν εμπιστευτικές εφόσον οι παραλήπτες αυτών των ακοινολόγητων ή άλλων εμπιστευτικών ή προνομιακών πληροφοριών έχουν λάβει γνώση του εμπιστευτικού χαρακτήρα των γνωστοποιούμενων πληροφοριών κατά τον χρόνο γνωστοποίησής τους, σύμφωνα με την παράγραφο α).ε) Έκαστο μέρος διασφαλίζει ότι οι ακοινολόγητες πληροφορίες τις οποίες λαμβάνει βάσει των παραγράφων α) και δ) τυγχάνουν της προστασίας που προβλέπει η παρούσα συμφωνία. Εάν ένα εκ των Μερών διαπιστώσει ότι αδυνατεί ή ότι λογικώς θα είναι αδύνατο να τηρήσει τις διατάξεις περί μη διάδοσης πληροφοριών των παραγράφων α) και δ), ενημερώνει αμέσως το έτερο μέρος. Τα Μέρη πραγματοποιούν στη συνέχεια διαβουλεύσεις προκειμένου να καθορίσουν την ενδεδειγμένη πορεία δράσης.ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ:Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για την υπογραφή, και την προσωρινή εφαρμογή, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της συμφωνίας επιστημονικής και τεχνολογικής συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αφενός, και του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας, αφετέρου2. ΠΛΑΙΣΙΟ ΔΒΔ/ΠΒΔ (διαχείριση βάσει δραστηριοτήτων/προϋπολογισμός βάσει δραστηριοτήτων)Στρατηγική και συντονισμός πολιτικής, ειδικά των Γενικών Διευθύνσεων RTD, JRC, ENTR, INFSO και TREN.3. ΓΡΑΜΜΕΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ3.1. Γραμμές προϋπολογισμού (επιχειρησιακές γραμμές και συναφείς γραμμές τεχνικής και διοικητικής βοήθειας (πρώην γραμμές B..A) περιλαμβανομένων των ονομασιών τους :Δαπάνες που συνδέονται με την εφαρμογή της συμφωνίας (συναντήσεις εργασίας, σεμινάρια, συνεδριάσεις, τηλεδιασκέψεις) θα καταλογισθούν στις γραμμές διοικητικής λειτουργίας του προϋπολογισμού για τα ειδικά προγράμματα του προγράμματος πλαισίου της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (XX.01.05.03).3.2. Διάρκεια της δράσης και των δημοσιονομικών επιπτώσεων:Από την ημερομηνία κατά την οποία αμφότερα τα Μέρη έχουν κοινοποιήσει αμοιβαίως την ολοκλήρωση των αναγκαίων για τη σύναψη της συμφωνίας εσωτερικών τους διαδικασιών. Τα Μέρη εφαρμόζουν προσωρινά την παρούσα συμφωνία από την ημερομηνία υπογραφής της, η δε συμφωνία παραμένει σε ισχύ έως ότου οιοδήποτε εκ των Μερών κοινοποιήσει στο έτερο μέρος εγγράφως την πρόθεσή του να καταγγείλει την παρούσα συμφωνία, όπως προβλέπεται στο άρθρο 7 παράγραφος 4 της συμφωνίας.3.3. Δημοσιονομικά χαρακτηριστικά (να προστεθούν σειρές, εάν είναι αναγκαίο) :Γραμμή προϋπολογισμού | Είδος δαπάνης | Νέα | Συνεισφορά ΕΖΕΣ | Συνεισφορές υποψηφίων χωρών | Τομέας δημοσιονομικών προοπτικών |XX.01.05.03 | Υποχρ. ΜΥΔ | ΔΠ[5]/ ΜΔΠ | ΟΧΙ | ΝΑΙ | ΝΑΙ | Αριθ. [1A] |4. ΣΥΓΚΕΦΑΛΑΙΩΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΟΡΩΝ4.1. Δημοσιονομικοί πόροι4.1.1. Συγκεφαλαιωτικός πίνακας των πιστώσεων ανάληψης υποχρεώσεων (ΠΑΥ) και των πιστώσεων πληρωμών (ΠΠ)εκατ. ευρώ (με 3 δεκαδικά ψηφία)Είδος δαπάνης | Τμήμα αριθ. | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | ν + 5 και επόμενα | Σύνολο |Επιχειρησιακές δαπάνες[6] |Πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων (ΠΑΥ) | 8.1 | α |Πιστώσεις πληρωμών (ΠΠ) | β |Διοικητικές δαπάνες περιλαμβανόμενες στο ποσό αναφοράς[7] |Τεχνική και διοικητική βοήθεια (ΜΔΠ) | 8.2.4 | γ | 0.02 | 0.02 | 0.02 | 0.02 | 0.02 | 0.10 |ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΠΟΣΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ |Πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων | α+γ | 0,02 | 0,02 | 0,02 | 0,02 | 0,02 | 0,10 |Πιστώσεις πληρωμών | β+γ | 0,02 | 0,02 | 0,02 | 0,02 | 0,02 | 0,10 |Διοικητικές δαπάνες μη περιλαμβανόμενες στο ποσό αναφοράς[8] |Ανθρώπινοι πόροι και συναφείς δαπάνες (ΜΔΠ) | 8.2.5 | δ |Διοικητικές δαπάνες, εκτός ανθρώπινων πόρων και συναφών δαπανών, μη περιλαμβανόμενες στο ποσό αναφοράς (ΜΔΠ) | 8.2.6 | ε |Συνολικές ενδεικτικές δημοσιονομικές δαπάνες της δράσηςΣΥΝΟΛΟ ΠΑΥ, περιλαμβανομένων των δαπανών για ανθρώπινους πόρους | α+γ+δ+ε | 0,02 | 0,02 | 0,02 | 0,02 | 0,02 | 0,10 |ΣΥΝΟΛΟ ΠΠ, περιλαμβανομένων των δαπανών για ανθρώπινους πόρους | β+γ+δ+ε | 0,02 | 0,02 | 0,02 | 0,02 | 0,02 | 0,10 |Λεπτομέρειες σχετικά με τη συγχρηματοδότησηΕάν η πρόταση προβλέπει συγχρηματοδότηση από τα κράτη μέλη ή από άλλους οργανισμούς (να διευκρινιστεί από ποιους), ο κατωτέρω πίνακας πρέπει να περιλαμβάνει εκτίμηση του επιπέδου της συγχρηματοδότησης (μπορούν να προστεθούν σειρές, εάν προβλέπεται η συμμετοχή πολλών οργανισμών στη συγχρηματοδότηση):εκατ. ευρώ (με 3 δεκαδικά ψηφία)Συγχρηματοδότης οργανισμός | Έτος ν | ν + 1 | ν + 2 | ν + 3 | ν + 4 | ν + 5 και επόμενα | Σύνολο |........................ | στ |ΣΥΝΟΛΟ ΠΑΥ περιλαμβανομένης της συγχρηματοδότησης | α+γ+δ+ε+στ |4.1.2. Συμβατότητα με το δημοσιονομικό προγραμματισμόX Η πρόταση είναι συμβατή με τον ισχύοντα δημοσιονομικό προγραμματισμό.( Η πρόταση απαιτεί επαναπρογραμματισμό του σχετικού τομέα των δημοσιονομικών προοπτικών.( Η πρόταση ενδέχεται να απαιτήσει την εφαρμογή των διατάξεων της Διοργανικής Συμφωνίας[9] (σχετικά με το μέσο ευελιξίας ή με την αναθεώρηση των δημοσιονομικών προοπτικών).4.1.3. Δημοσιονομικές επιπτώσεις στα έσοδαX Η πρόταση δεν έχει δημοσιονομικές επιπτώσεις στα έσοδα( Η πρόταση έχει δημοσιονομικές επιπτώσεις – οι επιπτώσεις στα έσοδα είναι οι ακόλουθες:Σημ. Όλες οι διευκρινίσεις και παρατηρήσεις σχετικά με τη μέθοδο υπολογισμού των επιπτώσεων στα έσοδα πρέπει να περιλαμβάνονται σε χωριστό παράρτημα.εκατ. ευρώ (με 1 δεκαδικό ψηφίο)Πριν τη δράση [Έτος ν - 1] | Κατάσταση μετά τη δράση |Σύνολο ανθρώπινων πόρων |5. ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΙΤυχόν διευκρινίσεις σχετικά με το πλαίσιο της πρότασης πρέπει να εκτίθενται στην αιτιολογική έκθεση. Το παρόν τμήμα του νομοθετικού δημοσιονομικού δελτίου πρέπει να περιλαμβάνει τις ακόλουθες συμπληρωματικές πληροφορίες:5.1. Ανάγκη υλοποίησης βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμαΗ παρούσα απόφαση θα επιτρέψει σε αμφότερα τα Μέρη να αναβαθμίσουν και να εντείνουν τη συνεργασία τους σε επιστημονικά και τεχνολογικά πεδία κοινού ενδιαφέροντος.5.2. Προστιθέμενη αξία της κοινοτικής συμμετοχής, συνέπεια της πρότασης με άλλα δημοσιονομικά μέσα και δυνατή συνέργειαΗ συμφωνία βασίζεται στις αρχές του αμοιβαίου οφέλους, της εκατέρωθεν παροχής πρόσβασης στα προγράμματα και στις δραστηριότητες αλλήλων που εξυπηρετούν τους σκοπούς της συμφωνίας, της μη διακριτικής μεταχείρισης, της αποτελεσματικής προστασίας της διανοητικής ιδιοκτησίας και του δίκαιου επιμερισμού των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας. Η πρόταση είναι επίσης συνεπής με τις δαπάνες διοικητικής λειτουργίας που βαρύνουν την Κοινότητα, οι οποίες καλύπτουν τις αποστολές εμπειρογνωμόνων και υπαλλήλων της ΕΕ, και τη διοργάνωση συναντήσεων εργασίας, σεμιναρίων και συνεδριάσεων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και στην Ιορδανία.5.3. Στόχοι, αναμενόμενα αποτελέσματα και συναφείς δείκτες της πρότασης στο πλαίσιο της ΔΒΔ (διαχείριση βάσει δραστηριοτήτων)Η παρούσα απόφαση θα δώσει τη δυνατότητα στην Ιορδανία και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα να αντλήσουν αμοιβαίο όφελος από την επιστημονική και τεχνική πρόοδο που συντελείται στο πλαίσιο των αντιστοίχων ερευνητικών προγραμμάτων τους. Θα επιτρέψει την ανταλλαγή ειδικών γνώσεων και τη μεταφορά τεχνογνωσίας, προς όφελος της επιστημονικής κοινότητας, της βιομηχανίας και των πολιτών.5.4. Μέθοδος υλοποίησης (ενδεικτική)Αναφέρατε κατωτέρω τη μέθοδο ή τις μεθόδους[11] που επιλέχθηκε(-αν) για την υλοποίηση της δράσης.ٱ Κεντρική διαχείρισηٱX απευθείας από την Επιτροπήٱ έμμεσα με ανάθεση σε:ٱ εκτελεστικούς οργανισμούςٱ οργανισμούς που έχουν συσταθεί από τις Κοινότητες σύμφωνα με το άρθρο 185 του δημοσιονομικού κανονισμούٱ εθνικούς δημόσιους οργανισμούς / οργανισμούς με αποστολή δημόσιας υπηρεσίαςٱ Επιμερισμένη ή αποκεντρωμένη διαχείρισηٱ με τα κράτη μέληٱ με τρίτες χώρεςٱ Από κοινού διαχείριση με διεθνείς οργανισμούς (διευκρινίστε)Παρατηρήσεις:6. ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ6.1. Σύστημα παρακολούθησηςΟι υπηρεσίες της Επιτροπής θα διενεργούν τακτικά αξιολόγηση όλων των δράσεων που έχουν υλοποιηθεί βάσει της συμφωνίας συνεργασίας, η οποία επίσης θα αποτελεί αντικείμενο κοινής τακτικής αξιολόγησης από την Κοινότητα και την Ιορδανία. Η αξιολόγηση αυτή θα περιλαμβάνει:α) Δείκτες επιδόσεων - αριθμός αποστολών και συνεδριάσεων· πλήθος διαφορετικών πεδίων των δραστηριοτήτων συνεργασίας.β) Συλλογή πληροφοριών - βάσει των πληροφοριών που προέρχονται από τα ειδικά προγράμματα του προγράμματος-πλαισίου και των πληροφοριών που παρέχει η Ιορδανία στη μεικτή επιτροπή που προβλέπεται από τη συμφωνία.6.2. ΑξιολόγησηΗ Επιτροπή θα αξιολογεί σε τακτική βάση τις δράσεις που καλύπτονται από την παρούσα συμφωνία συνεργασίας.6.3. Όροι και συχνότητα των μελλοντικών αξιολογήσεωνΤα Μέρη της συμφωνίας θα αξιολογούν την εφαρμογή της συμφωνίας τουλάχιστον ανά διετία, στο πλαίσιο των συνεδριάσεων της μεικτής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 4 της συμφωνίας.7. ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣΌπου η υλοποίηση του προγράμματος-πλαισίου απαιτεί προσφυγή σε εξωτερικούς αναδόχους ή συνεπάγεται χορήγηση χρηματοδοτικής συνεισφοράς σε τρίτους, η Επιτροπή θα διεξάγει, κατά περίπτωση, δημοσιονομικούς ελέγχους, ιδίως εάν έχει λόγους να αμφιβάλλει για τον ρεαλιστικό χαρακτήρα των εργασιών που εκτελούνται ή περιγράφονται στις εκθέσεις δραστηριοτήτων.Οι δημοσιονομικοί έλεγχοι της Κοινότητας θα διενεργούνται είτε από δικό της προσωπικό είτε από ειδικούς λογιστές που έχουν λάβει έγκριση σύμφωνα με τη νομοθεσία του ελεγχόμενου μέρους. Η Κοινότητα θα επιλέγει ελεύθερα τους τελευταίους, αποφεύγοντας ωστόσο τους κινδύνους σύγκρουσης συμφερόντων που ενδέχεται να επισημανθούν από το ελεγχόμενο μέρος.Επιπλέον, η Επιτροπή θα διασφαλίζει, κατά τη διεξαγωγή των ερευνητικών δραστηριοτήτων, την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με αποτελεσματικούς ελέγχους και, σε περίπτωση εντοπισμού παρατυπιών, με αποτρεπτικά και αναλογικά μέτρα και κυρώσεις. Για τον σκοπό αυτό, σε όλες τις συμβάσεις που συνάπτονται για την υλοποίηση του προγράμματος-πλαισίου θα προβλέπονται κανόνες για τους ελέγχους, τα μέτρα και τις κυρώσεις, με έγγραφα αναφοράς τους κανονισμούς αριθ. 2988/95, 2185/96 και 1073/99.Ειδικότερα, οι συμβάσεις θα πρέπει να προβλέπουν τα ακόλουθα:- ειδικές συμβατικές ρήτρες για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της ΕΚ με επαληθεύσεις και ελέγχους των εργασιών που έχουν πραγματοποιηθεί·- τη συμμετοχή διοικητικών επιθεωρητών ειδικευμένων σε θέματα καταπολέμησης της απάτης, σύμφωνα με τους κανονισμούς αριθ. 2185/96 και 1073/99·- την επιβολή διοικητικών κυρώσεων για όλες τις εκ προθέσεως και εξ αμελείας παρατυπίες κατά την εκτέλεση των συμβάσεων, σύμφωνα με τον κανονισμό πλαίσιο αριθ. 2988/95, συμπεριλαμβανομένου ενός μηχανισμού «μαύρης λίστας» (black-listing mechanism)·- ότι ενδεχόμενες εντολές είσπραξης σε περιπτώσεις παρατυπιών και απάτης είναι εκτελεστές δυνάμει του άρθρου 256 της συνθήκης ΕΚ.Επιπροσθέτως, και στο πλαίσιο των στερεότυπων μέτρων, το αρμόδιο προσωπικό της ΓΔ Έρευνας θα εφαρμόζει πρόγραμμα ελέγχου των επιστημονικών και των δημοσιονομικών πτυχών. Το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο θα διενεργεί επιτόπιες επιθεωρήσεις.8. ΛΕΠΤΟΜΕΡΗΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΟΡΩΝ8.1. Στόχοι της πρότασης από πλευράς δημοσιονομικού κόστουςΠιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων σε εκατ. ευρώ (με 3 δεκαδικά ψηφία)Έτος ν | Έτος ν+1 | Έτος ν+2 | Έτος ν+3 | Έτος ν+4 | Έτος ν+5 |Μόνιμοι ή έκτακτοι υπάλληλοι[13] (XX 01 01) | A*/AD |B*, C*/AST |Προσωπικό που χρηματοδοτείται[14] από το άρθρο XX 01 02 |Λοιπό προσωπικό[15] που χρηματοδοτείται από το άρθρο XX 01 04/05 |ΣΥΝΟΛΟ |8.2.2. Περιγραφή των καθηκόντων που απορρέουν από τη δράσηΗ διαχείριση της συμφωνίας θα απαιτήσει τη διοργάνωση αποστολών και τη συμμετοχή σε κοινές συνεδριάσεις εμπειρογνωμόνων και υπαλλήλων της ΕΕ και της Ιορδανίας.8.2.3. Πηγές ανθρώπινων πόρων (Κανονισμός Υπηρεσιακής Κατάστασης)(Εάν αναφέρονται περισσότερες της μιας πηγές ανθρώπινων πόρων, να διευκρινιστεί ο αριθμός θέσεων που προέρχεται από κάθε πηγή)X Θέσεις που έχουν διατεθεί για τη διαχείριση του προγράμματος και πρέπει να αντικατασταθούν ή να παραταθούν( Θέσεις που έχουν διατεθεί εκ των προτέρων στο πλαίσιο της διαδικασίας ΕΣΠ/ΠΣΠ (Ετήσια Στρατηγική Πολιτική/Προσχέδιο Προϋπολογισμού) για το έτος ν( Θέσεις που θα ζητηθούν στο πλαίσιο της επόμενης διαδικασίας ΕΣΠ/ΠΣΠ( Θέσεις προς αναδιάταξη με χρησιμοποίηση των υφιστάμενων πόρων της διαχειρίστριας υπηρεσίας (εσωτερική αναδιάταξη)( Θέσεις που απαιτούνται για το έτος ν αλλά δεν προβλέπονται στο πλαίσιο της διαδικασίας ΕΣΠ/ΠΣΠ του σχετικού οικονομικού έτους8.2.4. Άλλες διοικητικές δαπάνες περιλαμβανόμενες στο ποσό αναφοράς ( XX 01 04/05 – Δαπάνες διοικητικής διαχείρισης )εκατ. ευρώ (με 3 δεκαδικά ψηφία)Γραμμή προϋπολογισμού (αριθμός και ονομασία) | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | Έτος ν+5 και επόμενα | ΣΥΝΟΛΟ |Άλλη τεχνική ή διοικητική βοήθεια | 0,02 | 0,02 | 0,02 | 0,02 | 0,02 | 0,10 |- Εσωτερική (intra muros) |- Εξωτερική (extra muros) |Σύνολο τεχνικής και διοικητικής βοήθειας | 0,02 | 0,02 | 0,02 | 0,02 | 0,02 | 0,10 |8.2.5. Δημοσιονομικές δαπάνες για ανθρώπινους πόρους και συναφείς δαπάνες που δεν περιλαμβάνονται στο ποσό αναφοράςεκατ. ευρώ (με 3 δεκαδικά ψηφία)Κατηγορία ανθρώπινων πόρων | Έτος ν | Έτος ν+1 | Έτος ν+2 | Έτος ν+3 | Έτος ν+4 | Έτος ν+5 και επόμενα |Μόνιμοι και έκτακτοι υπάλληλοι (XX 01 01) |Προσωπικό που χρηματοδοτείται από το άρθρο XX 01 02 (επικουρικοί υπάλληλοι, αποσπασμένοι εθνικοί υπάλληλοι, συμβασιούχοι κ.λπ.) (να αναφερθεί η γραμμή του προϋπολογισμού) |Συνολικές δαπάνες για ανθρώπινους πόρους και συναφείς δαπάνες (ΜΗ περιλαμβανόμενες στο ποσό αναφοράς) |Υπολογισμός– Μόνιμοι και έκτακτοι υπάλληλοι(122.000 € ετησίως για τους υπαλλήλους)8.2.6. Άλλες διοικητικές δαπάνες που δεν περιλαμβάνονται στο ποσό αναφοράςεκατ. ευρώ (με 3 δεκαδικά ψηφία) |Έτος ν | Έτος ν+1 | Έτος ν+2 | Έτος ν+3 | Έτος ν+4 | Έτος ν+5 και επόμενα | ΣΥΝΟΛΟ |XX 01 02 11 01 – Αποστολές |XX 01 02 11 02 – Συνεδριάσεις και διασκέψεις |XX 01 02 11 03 – Επιτροπές[17] |XX 01 02 11 04 – Μελέτες και παροχή συμβουλών |XX 01 02 11 05 – Πληροφορικά συστήματα |2 Σύνολο άλλων δαπανών διαχείρισης (XX 01 02 11) |3 Άλλες δαπάνες διοικητικής φύσης (να προσδιοριστούν και να αναφερθεί η σχετική γραμμή του προϋπολογισμού) |Σύνολο διοικητικών δαπανών εκτός των ανθρώπινων πόρων και των συναφών δαπανών (που ΔΕΝ περιλαμβάνονται στο ποσό αναφοράς) |Υπολογισμός – Άλλες διοικητικές δαπάνες μη περιλαμβανόμενες στο ποσό αναφοράς[1] ΕΕ C ... της..., σ.[2] ΕΕ C ... της..., σ.[3] Για το κείμενο της συμφωνίας, βλ. ΕΕ L xxxx.[4] ΕΕ L 391 της 30.12.2006, σ. 1[5] Διαχωριζόμενες πιστώσεις.[6] Δαπάνες εκτός κεφαλαίου xx 01 του σχετικού τίτλου xx.[7] Δαπάνες του άρθρου xx 01 04 του Τίτλου xx.[8] Δαπάνες Κεφαλαίου xx 01 εκτός των δαπανών των άρθρων xx 01 04 ή xx 01 05.[9] Βλέπε σημεία 19 και 24 της διοργανικής συμφωνίας.[10] Να προστεθούν στήλες εάν είναι αναγκαίο, δηλαδή εάν η διάρκεια της δράσης υπερβαίνει τα έξι έτη.[11] Εάν αναφέρονται περισσότερες μέθοδοι, να δοθούν συμπληρωματικές διευκρινίσεις στο τμήμα («Παρατηρήσεις») του παρόντος σημείου.[12] Όπως περιγράφεται στο σημείο 5.3.[13] Των οποίων το κόστος ΔΕΝ καλύπτεται από το ποσό αναφοράς.[14] Των οποίων το κόστος ΔΕΝ καλύπτεται από το ποσό αναφοράς.[15] Των οποίων το κόστος περιλαμβάνεται στο ποσό αναφοράς.[16] Να γίνει παραπομπή στο νομοθετικό δημοσιονομικό δελτίο που αφορά ειδικά τον (τους) εν λόγω εκτελεστικό (-ούς) οργανισμό (-ούς).[17] Να διευκρινιστεί το είδος της επιτροπής και η ομάδα στην οποία ανήκει.


type: other

text:
Regeringens proposition 2007/08:62
 Ny instansordning för arbetsmiljöärenden Prop.
 2007/08:62
 Propositionen innehåller förslag om att överklagande av Arbetsmiljöverkets beslut alltid ska ske hos allmän förvaltningsdomstol. Prövningstillstånd ska krävas vid överklagande till kammarrätten. I dag ska den övervägande delen av Arbetsmiljöverkets beslut överklagas hos regeringen.
 Huvudregeln i lagen (1971:289) om allmänna förvaltningsdomstolar, att beslut som får överklagas hos allmän förvaltningsdomstol ska överklagas hos den länsrätt inom vars domkrets ärendet först prövats, bör gälla för arbetsmiljöärenden.
 I propositionen föreslås ändringar i arbetsmiljölagen (1977:1160), arbetstidslagen (1982:673), lagen (2005:395) om arbetstid vid visst vägtransportarbete samt i lagen (2005:426) om arbetstid m.m. för flygpersonal inom civilflyget.
 Ändringarna föreslås träda i kraft den 1 juli 2008. För beslut meddelade före ikraftträdandet föreslås äldre bestämmelser gälla.
 (1977:1160)........................................................................ 4
 2.2Förslag till lag om ändring i arbetstidslagen
 (1982:673).......................................................................... 5
 2.3Förslag till lag om ändring i lagen (2005:395)
 om arbetstid vid visst vägtransportarbete........................... 6
 2.4Förslag till lag om ändring i lagen (2005:426)
 om arbetstid m.m. för flygpersonal inom civilflyget.......... 7
 4 Nuvarande ordning ........................................................................... 8
 4.1 Överklagande av förvaltningsbeslut................................... 8
 4.2 Arbetsmiljölagens regler om hur beslut överklagas ........... 9
 4.3Överklagande av Arbetsmiljöverkets övriga tillsyns-
 beslut................................................................................ 11
 4.4 Behörig domstol............................................................... 11
 4.5Rätten till domstolsprövning enligt Europakonventionen 12
 5 Domstolsprövning av Arbetsmiljöverkets beslut............................ 13
 5.1 Arbetsmiljöverkets beslut ska överklagas hos allmän
 förvaltningsdomstol ......................................................... 13
 6 Behörig domstol ............................................................................. 17
 7 Ikraftträdande och övergångsbestämmelse ..................................... 18
 (1977:1160)...................................................................... 21
 9.2Förslaget till lag om ändring i arbetstidslagen
 (1982:673)........................................................................ 21
 9.3Förslaget till lag om ändring i lagen (2005:395) om
 arbetstid vid visst vägtransportarbete............................... 21
 9.4Förslaget till lag om ändring i lagen (2005:426) om
 arbetstid m.m. för flygpersonal inom civilflyget.............. 22
 Bilaga 1 Sammanfattning av promemorian Ny instansordning för
 arbetsmiljöärenden (Ds 2007:32) ......................................... 23
 Bilaga 2 Lagförslagen i promemorian Ny instansordning för
 arbetsmiljöärenden ............................................................... 24
 Bilaga 3 Förteckning över remissinstanserna ..................................... 28
 Bilaga 4 Lagrådets yttrande ................................................................ 29
 Utdrag ur protokoll vid regeringssammanträde den 28 februari 2008.... 30
 1 Förslag till riksdagsbeslut Prop. 2007/08:62
 2.lag om ändring i arbetstidslagen (1982:673),
 3.lag om ändring i lagen (2005:395) om arbetstid vid visst vägtransportarbete,
 4.lag om ändring i lagen (2005:426) om arbetstid m.m. för flygpersonal inom civilflyget.
 2 Lagtext Prop. 2007/08:62
 Härigenom föreskrivs att 9 kap. 2 § arbetsmiljölagen (1977:1160) ska
 Arbetsmiljöverkets beslut i Arbetsmiljöverkets beslut i en-
 ärenden som avser skyddsansvar skilda fall enligt denna lag eller
 enligt 3 kap. 8–10 § § får över- enligt föreskrifter meddelade med
 klagas hos allmän förvaltnings- stöd av lagen får överklagas hos
 domstol. Detsamma gäller verkets allmän förvaltningsdomstol.
 beslut i ärenden om tillämpning av
 föreskrifter, meddelade med stöd
 av 5 kap. 2 § tredje och fjärde
 styckena, 3 § andra stycket eller
 2.För beslut som meddelats av Arbetsmiljöverket före den 1 juli 2008 gäller 9 kap. 2 § i sin äldre lydelse.
 1 Senaste lydelse 2000:764. Ändringarna innebär bl.a. att tredje och fjärde styckena upphävs.
 2.2 Förslag till lag om ändring i arbetstidslagen Prop. 2007/08:62
 (1982:673)
 Härigenom föreskrivs att 29 § arbetstidslagen (1982:673) ska ha
 Arbetsmiljöverkets beslut i ären- Arbetsmiljöverkets beslut i en-
 den som avses i 19 § 1–4 eller skilda fall enligt denna lag eller
 beslut om tillstånd enligt 9 § tredje enligt föreskrifter meddelade med
 stycket får överklagas hos allmän stöd av lagen får överklagas hos
 förvaltningsdomstol. allmän förvaltningsdomstol.
 Andra beslut som Arbetsmiljö-
 verket har meddelat enligt denna
 lag får överklagas hos regeringen.
 Arbetsmiljöverkets beslut om
 föreskrifter får inte överklagas.
 2.För beslut som meddelats av Arbetsmiljöverket före den 1 juli 2008 gäller 29 § i sin äldre lydelse.
 1 Senaste lydelse 2000:766. Ändringen innebär bl.a. att tredje och fjärde styckena upphävs.
 2.3 Förslag till lag om ändring i lagen (2005:395) om Prop. 2007/08:62
 Härigenom föreskrivs att 30 § lagen (2005:395) om arbetstid vid visst
 vägtransportarbete ska ha följande lydelse.
 Arbetsmiljöverkets beslut i ären- Arbetsmiljöverkets beslut enligt
 den som avses i 21 § eller beslut om denna lag får överklagas hos all-
 tillstånd enligt 8 § tredje stycket får män förvaltningsdomstol.
 överklagas hos allmän förvalt-
 2.För beslut som meddelats av Arbetsmiljöverket före den 1 juli 2008 gäller 30 § i sin äldre lydelse.
 2.4 Förslag till lag om ändring i lagen (2005:426) om Prop. 2007/08:62
 arbetstid m.m. för flygpersonal inom civilflyget
 Härigenom föreskrivs att 8 § lagen (2005:426) om arbetstid m.m. för
 flygpersonal inom civilflyget ska ha följande lydelse.
 Arbetsmiljöverkets beslut enligt Arbetsmiljöverkets beslut enligt
 7 § får överklagas hos regeringen. 7 § får överklagas hos allmän
 Arbetsmiljöverket kan förordna Arbetsmiljöverket kan förordna
 att dess beslut skall gälla omedel- att dess beslut ska gälla omedelbart.
 2.För beslut som meddelats av Arbetsmiljöverket före den 1 juli 2008 gäller 8 § i sin äldre lydelse.
 Den 24 september 2007 upprättade Arbetsmarknadsdepartementet promemorian Ny instansordning för arbetsmiljöärenden (Ds 2007:32). En sammanfattning av promemorian finns i bilaga 1. Promemorians lagförslag finns i bilaga 2. Promemorian har remissbehandlats. En förteckning över remissinstanserna finns i bilaga 3. En remissammanställning finns tillgänglig i Arbetsmarknadsdepartementet (A2007/5679/ARM).
 Regeringen beslutade den 31 januari 2008 att inhämta Lagrådets yttrande över förslag till lag om ändring i arbetsmiljölagen (1977:1160), lag om ändring i arbetstidslagen (1982:673), lag om ändring i lagen (2005:395) om arbetstid vid visst vägtransportarbete samt över förslag till lag om ändring i lagen (2005:426) om arbetstid m.m. för flygpersonal inom civilflyget.
 Lagrådets yttrande finns i bilaga 4. Lagrådet har satt i fråga om inte överklagandebestämmelsen i lagen om arbetstid m.m. för flygpersonal inom civilflyget bör utformas i överensstämmelse med motsvarande reglering i arbetsmiljölagen och arbetstidslagen. Regeringen har stannat för att behålla lagrådsremissens förslag. Lagrådets synpunkter behandlas närmare i avsnitt 5.1.
 Lagförslagen i propositionen stämmer överens med lagförslagen i lagrådsremissen.
 4.1Överklagande av förvaltningsbeslut
 Tidigare var huvudregeln att förvaltningsbeslut överklagades hos närmast högre förvaltningsmyndighet med regeringen som sista instans, om inte något annat var särskilt föreskrivet. Redan år 1984 fastställde dock riksdagen riktlinjer för en systematisk översyn av reglerna om rätten att överklaga beslut till regeringen (prop. 1983/84:120). I enlighet med dessa riktlinjer har strävandena inriktats på att från regeringen lyfta bort sådana ärenden som inte kräver ställningstagande från regeringen som politiskt organ. Enligt riktlinjerna bör det i allmänhet ankomma på regeringen att pröva överklaganden i frågor där försvars-, ordnings-, säkerhets- eller andra statsnyttosynpunkter eller allmänekonomiska synpunkter är särskilt framträdande. Förvaltningsdomstolarna bör enligt riktlinjerna huvudsakligen befatta sig med sådana ärenden av rättslig karaktär som rör förhållandet mellan enskilda inbördes eller mellan enskilda och det
 allmänna och vilkas avgörande kan vara av väsentlig betydelse för den Prop. 2007/08:62 enskilde.
 År 1998 infördes i 22 a § förvaltningslagen (1986:223) principen om att rättslig överprövning av förvaltningsbeslut sker i förvaltningsdomstol. Av bestämmelsen framgår att beslut överklagas hos allmän förvaltningsdomstol och att prövningstillstånd krävs vid överklagande till kammarrätten. Detta gäller dock inte beslut i administrativa ärenden eller normgivningsärenden. I förarbetena till bestämmelsen anges i huvudsak följande skäl för att i lag införa en allmän regel om domstolsprövning av förvaltningsbeslut (prop. 1997/98:101 s. 58 ff). Under lång tid har utvecklingen gått mot att förvaltningsbeslut i ökad utsträckning prövas av förvaltningsdomstol. Detta har motiverats av omsorgen om den enskildes rättssäkerhet, strävandena att begränsa regeringens arbetsbörda samt nödvändigheten att uppfylla internationella åtaganden. Regeln ger uttryck för en princip om att den rättsliga prövningen av förvaltningsbeslut bör ske vid domstol och är en kodifiering av en huvudregel som i praktiken redan gäller.
 Beslutsmyndigheten blir den enskildes motpart i de ärenden som överklagas hos allmän förvaltningsdomstol, 7 a § förvaltningsprocesslagen (1971:291).
 4.2 Arbetsmiljölagens regler om hur beslut överklagas
 Arbetsmiljöverket utövar tillsyn över att arbetsmiljölagen (1977:1160)
 och föreskrifter som meddelats med stöd av lagen följs. Inom ramen för
 denna tillsyn kan verket meddela förelägganden och förbud.
 I 9 kap. arbetsmiljölagen finns särskilda bestämmelser om hur
 Arbetsmiljöverkets beslut får överklagas. Endast beslut som gäller visst
 enskilt subjekt, till exempel ett visst företag, får överklagas. Arbetsmiljö-
 verkets beslut om föreskrifter kan sålunda inte överklagas. Arbetsmiljö-
 verkets förelägganden och förbud är överklagbara, medan verkets råd och
 inspektionsmeddelanden liksom skrivelser som innehåller upplysningar
 eller yttrande inte får överklagas.
 Enligt 9 kap. 2 § arbetsmiljölagen får beslut som Arbetsmiljöverket
 meddelat enligt lagen eller med stöd av regeringens bemyndigande enligt
 lagen i regel överklagas hos regeringen. Vissa beslut överklagas hos
 Den nuvarande överklagandeordningen för arbetsmiljöärenden har
 gällt sedan år 1974. Före den reform som då genomfördes gällde att
 beslut som fattades av dåvarande Arbetarskyddsstyrelsen, numera
 Arbetsmiljöverket, fick överklagas hos kammarrätten. Arbetarskydds-
 styrelsen var chefsmyndighet för Yrkesinspektionen. År 1973 inrättades
 vid varje Yrkesinspektion, som var en självständig myndighet, en nämnd
 med representanter för arbetsmarknadens parter, yrkesinspektions-
 nämnden. Beslut om förelägganden och förbud som kunde behövas om
 ett arbetsställe inte uppfyllde lagens krav skulle i fortsättningen avgöras
 av den partssammansatta nämnden. Beslut av en Yrkesinspektion kunde
 överklagas till Arbetarskyddsstyrelsen. Rättstillämpningsfrågor av prin- 9
 cipiell betydelse eller större vikt avgjordes sedan år 1972 av Arbetarskyddsstyrelsens partssammansatta verksstyrelse. Mot bakgrund av att arbetarskyddsfrågor skulle komma att avgöras av två partssammansatta organ ansågs det inte vara en lämplig ordning att låta dessa beslut överprövas av allmän förvaltningsdomstol (prop. 1973:130 s. 194). Instansordningen ändrades därför år 1974 så att dåvarande Arbetarskyddsstyrelsens beslut fick överklagas hos regeringen i stället för hos kammarrätten.
 1993 års arbetsmiljölagsutredning föreslog en ändrad instansordning för överklagande av arbetsmiljöärendena (betänkandet SOU 1993:81). Utredningen konstaterade att det skäl som vid 1973 års reform framför allt ansågs motivera regeringsprövning, förekomsten av partssammansatta organ inom dåvarande Arbetarskyddsstyrelsen, inte längre förelåg. Vidare gjorde utredningen en genomgång av samtliga arbetsmiljöärenden som avgjorts av regeringen under åren 1974–1993 och bedömde att de överklagade ärendena inte varit av den arten eller omfattningen att behovet av regeringsprövning varit särskilt framträdande. Mot denna bakgrund föreslog 1993 års arbetsmiljölagsutredning att Arbetsmiljöverkets beslut skulle överklagas hos allmän förvaltningsdomstol, med krav på prövningstillstånd i kammarrätten.
 Regeringen bedömde dock inte att arbetsmiljöärendena omedelbart var av den arten att de enligt 1984 års riktlinjer borde avlastas regeringen. Regeringen ansåg tvärtom att det var av värde att regeringen kunde påverka bedömningen av hur olika intressen skulle vägas mot varandra. Regeringen lämnade därmed inget förslag om att ändra överklagandereglerna i arbetsmiljölagen. (Se prop. 1993/94:186.)
 Sedan år 2001 gäller vidare att Arbetsmiljöverkets beslut om tillämpning av föreskrifter om minderåriga som enligt tidigare reglering fattades av dåvarande Arbetarskyddsstyrelsen i sista instans (dispens- och tillståndsbeslut) får överklagas hos allmän förvaltningsdomstol. Ärendena har ansetts passa för domstolsprövning eftersom det för dessa beslut finns tydligt angivna kriterier och inte starka inslag av lämplighetsbedömningar, intresseavvägningar eller politiska ställningstaganden (prop. 1999/2000:141 s. 25).
 Bestämmelsen i 9 kap. 2 § arbetsmiljölagen om att Arbetsmiljöverkets beslut i regel får överklagas hos regeringen innebär ett avsteg från hu-
 vudregeln i förvaltningslagen, att förvaltningsmyndigheters beslut över- Prop. 2007/08:62 klagas hos allmän förvaltningsdomstol.
 4.3Överklagande av Arbetsmiljöverkets övriga tillsynsbeslut
 De beslut enligt arbetstidslagen, lagen om arbetstid m.m. i husligt arbete och tobakslagen som får överklagas hos allmän förvaltningsdomstol har ansetts passa för domstolsprövning eftersom det för dessa beslut finns tydligt angivna kriterier och inte starka inslag av lämplighetsbedömningar, intresseavvägningar eller politiska ställningstaganden (se prop. 1999/2000:141 s. 25).
 4.4Behörig domstol
 Skälen för att målen ska spridas mellan länsrätterna är att man bör sträva efter en principiell ordning där länsrätterna har generell kompetens som första instans i förvaltningsrättsskipningen. Därmed är det mest följdriktigt att så många måltyper som möjligt förekommer i alla länsrätter och att ”specialfora” bland dessa undviks så mycket som möjligt (se bl.a. prop. 1993/94:133 s. 32).
 4.5 Rätten till domstolsprövning enligt Prop. 2007/08:62
 Sverige ratificerade år 1952 den europeiska konventionen om skydd för de mänskliga rättigheterna och grundläggande friheterna (Europakonventionen). Europakonventionen införlivades med svensk rätt den 1 januari 1995. Enligt artikel 6.1 i Europakonventionen ska var och en ”vid prövningen av hans civila rättigheter och skyldigheter eller av en anklagelse mot honom för brott, vara berättigad till en rättvis och offentlig förhandling inom skälig tid och inför en oavhängig och opartisk domstol, som upprättats enligt lag”. För tolkningen av vad som utgör ”civila rättigheter och skyldigheter” är det inte avgörande om en fråga enligt inhemsk rätt regleras av civilrättsliga eller offentligrättsliga normer. Bestämmande är i stället om det aktuella förfarandet är avgörande för rättigheter och skyldigheter av privat natur. De privata rättigheterna och skyldigheterna ska också kunna sägas bli direkt påverkade av förfarandet i fråga. Med ledning av detta har Europadomstolen funnit att artikel 6.1 reglerar en rad förfaranden som i många länder är av förvaltningsrättslig natur.
 Syftet med rättsprövningsinstitutet är att erbjuda en möjlighet till domstolsprövning av beslut som enligt Europakonventionen ska kunna domstolsprövas och som annars inte kan prövas annat än genom resning (prop. 2005/06:56).
 Genom rättsprövningen uppfyller Sverige sina åtaganden när det gäller rätten till domstolsprövning enligt artikel 6.1 i Europakonventionen även i fråga om Arbetsmiljöverkets beslut, eftersom en enskild kan ansöka om rättsprövning av regeringens beslut i ett överklagat ärende från Arbetsmiljöverket.
 5Domstolsprövning av Arbetsmiljöverkets beslut
 5.1Arbetsmiljöverkets beslut ska överklagas hos allmän förvaltningsdomstol
 Regeringens förslag: Överklagandebestämmelserna i arbetsmiljölagen och arbetstidslagen ska ändras så att överklagande av Arbetsmiljöverkets beslut i enskilda fall alltid ska ske hos allmän förvaltningsdomstol. I arbetstidslagen ska vidare förtydligas att även beslut enligt föreskrifter meddelade med stöd av lagen får överklagas.
 Överklagandebestämmelserna i lagen om arbetstid vid visst vägtransportarbete och lagen om arbetstid m.m. för flygpersonal inom civilflyget ska ändras så att överklagande av Arbetsmiljöverkets beslut alltid ska ske hos allmän förvaltningsdomstol.
 Remissinstanserna: Arbetsgivarverket, Juridiska fakulteten vid Uppsala universitet, Företagarna, Kommunala Företagens Samorganisation, Svenskt Näringsliv samt Sveriges Kommuner och Landsting tillstyrker förslagen.
 Arbetsgivaralliansen, Arbetsgivareföreningen SRAO samt Arbetsgivarföreningen KFO är positiva till förslagen. Sveriges Akademikers Centralorganisation (SACO) ställer sig i princip bakom förslagen.
 Domstolsverket, Kammarrätten i Stockholm, Länsrätten i Stockholms län, Länsrätten i Västmanland samt Arbetsdomstolen har ingen erinran mot förslagen och Kammarrätten i Sundsvall har i allt väsentligt inte något att erinra mot förslagen. Arbetsmiljöverket har i sak inget emot lagförslagen.
 Landsorganisationen i Sverige (LO) avstyrker förslagen och Tjänstemännens Centralorganisation (TCO) anser att de mervärden som dagens system medför överväger den föreslagna ordningens fördelar.
 Huvudregeln i dag är att förvaltningsbeslut överklagas hos allmän för-
 valtningsdomstol. Domstolsprövningen har motiverats med omsorgen om
 den enskildes rättssäkerhet, strävandena att begränsa regeringens arbets-
 börda samt nödvändigheten att uppfylla internationella åtaganden.
 Arbetsmiljöverkets beslut, såväl förbud som förelägganden, är av
 rättslig karaktär och rör förhållandet mellan enskilda (arbetsgivare, till-
 verkare eller annat ansvarssubjekt enligt arbetsmiljölagen) och det all-
 männa (som ställer krav på arbetsmiljöns beskaffenhet). Dessa avgöran-
 den måste anses vara av väsentlig betydelse för den enskilde och pröv-
 ningen är i realiteten en rättslig prövning.
 Förelägganden och förbud enligt arbetsmiljölagen som riktar sig mot
 enskilda omfattas normalt av rätten till domstolsprövning enligt artikel 13
 6.1 i Europakonventionen. Rätten till domstolsprövning av sådana beslut tillgodoses visserligen i dag inom ramen för rättsprövningsinstitutet. En rättsprövning skiljer sig dock i vissa avseenden från en ordinarie process i förvaltningsdomstol. Bland annat har Regeringsrätten vid en rättsprövning inte möjlighet att ändra ett beslut. Prövningen är också mer begränsad än den som sker inom ramen för en ordinär process i allmän förvaltningsdomstol.
 Det avgörande skälet för att år 1974 flytta överprövningen av dåvarande Arbetarskyddsstyrelsens beslut från kammarrätten till regeringen, dvs. partssammansättningen inom Arbetarskyddsstyrelsen, är i dag inte relevant. Arbetsmiljöverkets styrelse är inte partssammansatt.
 LO anser att överklagande av Arbetsmiljöverkets beslut kan medföra politiska ställningstaganden som en domstol inte ska göra. LO befarar vidare att länsrätten inte alltid har resurser att göra en allsidig bedömning av ett arbetsmiljöärende. LO menar också att en domstolsprövning på sikt kan påverka reglerna så att dessa blir mer exakta och därmed enklare att bedöma. Mer exakta regler kan dock enligt LO bli svårare att tillämpa på nya förhållanden. Slutligen menar LO att om parternas medverkan ytterligare beskärs och om beslut grundas på en strikt tolkning av lagen riskerar vissa beslut att upplevas som främmande.
 TCO har förståelse för de bakomliggande skälen i promemorians förslag, men anser att de mervärden som dagens system medför överväger den föreslagna ordningens fördelar. TCO befarar bland annat att handläggningstiderna kommer att öka och att arbetstagarorganisationernas inflytande på arbetsmiljöfrågorna kommer att minska.
 Frågan är sålunda främst om Arbetsmiljöverkets beslut kan sägas ha sådana politiska dimensioner att det är motiverat att avvika från huvudregeln att förvaltningsbeslut ska överklagas hos förvaltningsdomstol och i stället behålla det nuvarande systemet med överklagande hos regeringen. Regeringen är därvid medveten om att överprövningen av Arbetsmiljöverkets beslut kan innebära en avvägning mellan intresset av att skydda arbetstagarnas hälsa och säkerhet å ena sidan och ekonomiska och andra effekter för en privat eller offentlig arbetsgivare å andra sidan.
 Regeringens uppfattning är att beslut som förutsätter intresseavvägningar, utan tydliga kriterier för vilken vikt som ska tillmätas olika intressen, i princip lämpar sig mindre väl för domstolsprövning. Detsamma gäller beslut som bygger på allmänna lämplighetsbedömningar eller politiska ställningstaganden.
 I nu aktuella ärenden bedömer regeringen emellertid att utrymmet för skönsmässiga bedömningar inte är sådant att det utgör hinder för domstolsprövning. Regeringen ser inte heller något betydande behov av att kunna påverka bedömningen av hur olika intressen ska vägas mot varandra i arbetsmiljöärenden. Dessa bedömningar och intresseavvägningar bör kunna hanteras på ett tillfredsställande sätt av de allmänna förvaltningsdomstolarna.
 Det kan vidare förväntas att den absoluta merparten av ärenden som kommer att överklagas enligt de föreslagna bestämmelserna endast kommer att behandlas i sak i en domstolsinstans. Regeringen bedömer inte att handläggningstiderna i dessa mål kommer att öka genom den nya instansordningen.
 Mot denna bakgrund gör regeringen bedömningen att övervägande skäl talar för att instansordningen bör ändras. Regeringen anser att en sådan ordning är helt i linje med 1984 års riktlinjer och överensstämmer med huvudregeln i svensk förvaltningsrätt som sedan år 1998 kommer till uttryck i 22 a § förvaltningslagen.
 LO anser att arbetsmarknadens parter, om den nya instansordningen införs, ska ges möjlighet att i en centralt sammansatt instans få yttra sig före en domstolsbehandling. Även TCO menar att parternas medverkan måste garanteras och föreslår att regeringen avsätter särskilda medel för detta. SACO föreslår att länsrätten ska ge parterna möjlighet att yttra sig.
 Det vore enligt regeringens mening främmande för svensk rätt att ålägga de allmänna förvaltningsdomstolarna att inhämta yttranden i enskilda mål från utomstående intresseorganisationer. Arbetsmarknadens parter har inte heller något inflytande över regeringens handläggning av arbetsmiljöärendena i dag. Regeringen kan vidare konstatera att det inflytande arbetsmarknadens parter har över Arbetsmiljöverkets verksamhet inte påverkas av förslaget. Mot denna bakgrund delar regeringen inte de synpunkter som framförts av LO, TCO och SACO i fråga om arbetsmarknadsparternas medverkan.
 Överklagandebestämmelserna i arbetsmiljölagen och i övriga berörda författningar ska ändras
 Mot denna bakgrund föreslår regeringen att överklagandebestämmelserna i arbetsmiljölagen, arbetstidslagen, lagen om arbetstid vid visst vägtransportarbete samt i lagen om arbetstid m.m. för flygpersonal inom civilflyget ska ändras så att överklagande av Arbetsmiljöverkets beslut alltid ska ske hos allmän förvaltningsdomstol. Prövningstillstånd ska krävas vid överklagande till kammarrätten.
 Förslaget innebär vidare att det i överklagandebestämmelsen i arbetstidslagen förtydligas att även beslut enligt föreskrifter meddelade med stöd av lagen får överklagas. Utformningen av överklagandebestämmelsen i arbetstidslagen kommer därmed att överensstämma med motsvarande bestämmelse i arbetsmiljölagen.
 Lagrådet har satt i fråga om inte överklagandebestämmelsen i lagen om arbetstid m.m. för flygpersonal inom civilflyget bör utformas i
 överensstämmelse med motsvarande reglering i arbetsmiljölagen och arbetstidslagen, eftersom det i 4 § andra stycket lagen om arbetstid m.m. för flygpersonal inom civilflyget finns ett bemyndigande som meddelats med stöd av 8 kap. 3 och 7 §§ regeringsformen.
 Som Lagrådet påpekat finns det ett bemyndigande med materiellt innehåll i lagen om arbetstid m.m. för flygpersonal inom civilflyget. De föreskrifter som meddelats med stöd av detta bemyndigande är dock inte av den karaktären att det kommer att fattas några beslut i enskilda fall enligt föreskrifterna. Regeringen har inte heller för avsikt att i framtiden meddela några sådana föreskrifter. Överklagbara beslut inom ramen för Arbetsmiljöverkets nu aktuella tillsyn fattas med stöd av 7 § i lagen. Mot denna bakgrund anser regeringen att överklagandebestämmelsen i lagen om arbetstid m.m. för flygpersonal inom civilflyget inte bör omfatta beslut enligt föreskrifter meddelade med stöd av lagen.
 I den remitterade promemorian föreslås att utformningen av lagtexterna ändras så att det uttryckligen framgår att endast Arbetsmiljöverkets beslut i enskilda fall får överklagas.
 Kammarrätten i Sundsvall ifrågasätter om inte orden ”i enskilda fall” kan utgå i lagförslagen. Om så inte är fallet bör det enligt kammarrätten, i likhet med nuvarande lydelse av 9 kap. 2 § arbetsmiljölagen, tydligare framgå av lagtexten vilka typer av beslut som ska kunna överklagas.
 Beslut om föreskrifter är normalt inte överklagbara, jfr 30 § myndighetsförordningen (2007:515). Om orden ”i enskilda fall” inte tas med i överklagandebestämmelserna i arbetsmiljölagen eller arbetstidslagen kan bestämmelserna tolkas så att även beslut om föreskrifter som Arbetsmiljöverket meddelar med stöd av regeringens bemyndiganden får överklagas. Även om överklaganden av beslut om föreskrifter normalt inte kan prövas till följd av bristande saklegitimation, finns det enligt regeringen inte skäl att frångå promemorians förslag om en bestämmelse som i förtydligande syfte uttryckligen anger att endast beslut i enskilda fall får överklagas. I lagen om arbetstid vid visst vägtransportarbete och lagen om arbetstid m.m. för flygpersonal inom civilflyget saknas dock behov av en sådan avgränsning, eftersom överklagandebestämmelserna i dessa lagar endast anger att vissa typer av beslut enligt respektive lag får överklagas och således inte Arbetsmiljöverkets beslut om föreskrifter, som meddelas med stöd av ett bemyndigande i en förordning.
 Om det i 9 kap. 2 § arbetsmiljölagen och 29 § arbetstidslagen uttryckligen anges att endast beslut i enskilda fall får överklagas, bör de nuvarande fjärde styckena i respektive lagrum, om att Arbetsmiljöverkets beslut om föreskrifter inte får överklagas, upphävas.
 När det gäller arbetsmiljölagen och arbetstidslagen är det vidare inte lämpligt att i lagtexten räkna upp de typer av beslut som kan överklagas. En sådan uppräkning kan nämligen aldrig bli uttömmande, eftersom även beslut meddelade med stöd av föreskrifter ska få överklagas. Det är heller inte lämpligt med en sådan uppräkning i lagen om arbetstid vid visst vägtransportarbete.
 Den överklagandeordning som föreslås gäller redan i dag i fråga om Arbetsmiljöverkets beslut enligt lagen om arbetstid m.m. i husligt arbete och tobakslagen.
 Förslaget innebär att samtliga Arbetsmiljöverkets överklagbara beslut i framtiden ska överklagas hos länsrätt som första instans. En fördel med
 förslaget, som regeringen fäster vikt vid, är att regelverket därigenom Prop. 2007/08:62 förenklas så att samtliga beslut får överklagas enligt en och samma in-
 stansordning. Så är inte fallet i dag.
 Arbetsmiljöverket föreslår att regeringen i sammanhanget bör överväga en utvidgad omprövningsrätt för Arbetsmiljöverket. Regeringen finner det i och för sig vara angeläget att Arbetsmiljöverket har tillfredsställande omprövningsmöjligheter. Arbetsmiljöverket har dock, i likhet med andra myndigheter, omprövningsbefogenheter på sedvanerättslig grund som komplement till omprövningsskyldigheten enligt förvaltningslagen. Regeringen finner inte skäl att inom ramen för detta lagstiftningsarbete närmare överväga ett sådant förslag.
 6 Behörig domstol
 Regeringens bedömning: Huvudregeln i 14 § lagen (1971:289) om allmänna förvaltningsdomstolar, att beslut som får överklagas hos allmän förvaltningsdomstol ska överklagas hos den länsrätt inom vars domkrets ärendet först prövats, bör gälla för arbetsmiljöärenden.
 Promemorians bedömning: Promemorians bedömning avviker från regeringens bedömning på så vis att det i promemorian bedöms att det bör införas en särskild bestämmelse som anger att Arbetsmiljöverkets beslut överklagas hos Länsrätten i Stockholms län.
 Remissinstanserna: Arbetsgivarverket, Juridiska fakulteten vid Uppsala universitet, Företagarna, Kommunala Företagens Samorganisation, Svenskt Näringsliv samt Sveriges Kommuner och Landsting tillstyrker bedömningen i promemorian.
 Arbetsgivaralliansen, Arbetsgivareföreningen SRAO samt Arbetsgivarföreningen KFO är positiva till bedömningen i promemorian. Om beslut fattas om domstolsprövning av Arbetsmiljöverkets beslut instämmer Tjänstemännens Centralorganisation i bedömningen som görs i promemorian.
 Domstolsverket, Kammarrätten i Stockholm, Länsrätten i Stockholms län, Länsrätten i Västmanlands län, Arbetsdomstolen samt Sveriges Akademikers Centralorganisation har ingen erinran mot bedömningen i promemorian. Arbetsmiljöverket har i sak inget emot bedömningen i promemorian.
 Kammarrätten i Sundsvall anser att det i promemorian inte anförs tillräckligt tunga skäl för att frångå huvudprincipen om behörig domstol. Landsorganisationen i Sverige avstyrker promemorians samtliga förslag, men uttalar sig inte särskilt i denna fråga.
 Skälen för regeringens bedömning: Som huvudregel gäller att beslut som får överklagas hos allmän förvaltningsdomstol ska överklagas hos den länsrätt inom vars domkrets ärendet först prövats. Endast om det för ett visst slag av mål särskilt föreskrivs ska överklagandet göras hos en viss angiven länsrätt. I fråga om Arbetsmiljöverkets beslut finns ingen särskild forumregel.
 Det är fråga om ca 70 arbetsmiljöbeslut som årligen kommer att över- Prop. 2007/08:62 klagas till länsrätt. Det finns i och för sig fördelar med om dessa mål kan
 samlas hos en länsrätt.
 Domstolsverket har fått i uppdrag att utreda den framtida länsrättsorganisationen och har därvid bl.a. att beakta hur en ny allmän forumregel, som utgår från var medborgarna finns, skulle påverka organisationen. Uppdraget ska redovisas senast den 30 april 2008. Regeringen avser dessutom att inom kort ytterligare utreda frågan om hur man inom ramen för länsrättsorganisationen ska säkerställa särskild kompetens i olika måltyper.
 Ovan nämnda arbete har betydelse även för forumfrågan i arbetsmiljömål. Det är inte lämpligt att föregripa detta arbete. Regeringen delar mot denna bakgrund inte bedömningen som görs i den remitterade promemorian att det i samband med detta lagstiftningsärende bör införas en särskild forumregel för Arbetsmiljöverkets beslut.
 Regeringens förslag: Ändringarna ska träda i kraft den 1 juli 2008.
 För beslut som meddelats av Arbetsmiljöverket före den 1 juli 2008 ska dock arbetsmiljölagen, arbetstidslagen, lagen om arbetstid vid visst vägtransportarbete samt lagen om arbetstid m.m. för flygpersonal inom civilflyget gälla i sin äldre lydelse.
 Det är lämpligt att den nya instansordningen börjar gälla så snart som möjligt. Regeringen föreslår därför att ändringarna bör träda i kraft den 1 juli 2008.
 Ett flertal beslut kommer att vara föremål för överprövning hos regeringen när de nya reglerna börjar gälla. En särskild övergångsbestämmelse för dessa beslut är därför nödvändig. För tydlighetens skull är det enligt regeringens uppfattning lämpligt med en övergångsbestämmelse som omfattar samtliga beslut som meddelats av Arbetsmiljöverket före ikraftträdandet. I praktiken är det fråga om beslut som inte vunnit laga kraft eller ärenden som inte slutligt avgjorts när de nya reglerna träder i kraft.
 Den äldre lydelsen av arbetsmiljölagen, arbetstidslagen, lagen om arbetstid vid visst vägtransportarbete samt lagen om arbetstid m.m. för flygpersonal inom civilflyget bör därför gälla för överklagande av sådana beslut som meddelats av Arbetsmiljöverket före ikraftträdandet.
 8 Konsekvenser Prop. 2007/08:62
 Regeringen föreslår att Arbetsmiljöverkets beslut ska överklagas hos
 allmän förvaltningsdomstol. Det innebär att länsrätterna sammanlagt får
 ytterligare ca 70 mål per år att handlägga. En viss andel av dessa mål kan
 förväntas bli överklagade till högre rätt.
 Mot denna bakgrund kommer Domstolsverket att tillföras ytterligare
 resurser med anledning av den föreslagna reformen.
 Arbetsmiljöverket anför att reformen innebär en ökad börda eller arbets-
 insats för verket eftersom Arbetsmiljöverket blir part i domstolsproces-
 sen och eftersom ett mål kan komma att drivas i flera instanser samt att
 det krävs kompetensutveckling innan verket kan axla rollen som part.
 Sveriges Akademikers Centralorganisation anför att Arbetsmiljöverket
 har behov av ytterligare resurser med anledning av reformen.
 Regeringens förslag innebär att Arbetsmiljöverket blir den enskildes
 motpart i en domstolsprocess. Förvaltningsprocessen är i regel skriftlig.
 När ett beslut enligt nuvarande ordning överklagas till regeringen är
 Arbetsmiljöverket inte part i ärendet. Regeringen är därmed inte skyldig
 att kommunicera alla inlagor med Arbetsmiljöverket. Däremot begär
 regeringen in yttrande från verket när det behövs, vilket i regel sker i
 varje ärende. När Arbetsmiljöverket blir part i domstolsprocessen kom-
 mer domstolen att kommunicera alla inlagor med verket. Detta innebär i
 viss utsträckning en ökad börda för verket.
 Regeringen bedömer emellertid att den nya situationen bör kunna han-
 teras inom ramen för verkets befintliga organisation. Kompetensen för att
 axla rollen som part i domstolsprocessen bör verket också ha inom sin
 befintliga organisation.
 Regeringens uppfattning är därmed att reformen inte föranleder behov
 av ökade resurser till Arbetsmiljöverket.
 Den föreslagna reformen förväntas inte innebära belastningar på sam-
 hällsekonomin i stort eller på statsfinanserna som sådana.
 Förslaget är könsneutralt och påverkar inte jämställdheten mellan kvin-
 nor och män.
 Ett skäl bakom regeringens förslag att Arbetsmiljöverkets beslut ska
 överprövas av domstol är att ytterligare öka rättssäkerheten för den en- 19
 skilde som är part i dessa ärenden. De överklagade besluten är ibland förbud eller förelägganden riktade till små företag. Regeringen bedömer därmed att förslaget kommer att få positiva konsekvenser för de mindre företagen.
 9 Författningskommentar Prop. 2007/08:62
 Paragrafens första stycke ändras på så sätt att överklagande av Arbetsmiljöverkets beslut i enskilda fall enligt lagen eller enligt föreskrifter meddelade med stöd av lagen alltid ska ske hos allmän förvaltningsdomstol. Av 14 § första stycket lagen (1971:289) om allmänna förvaltningsdomstolar framgår att Arbetsmiljöverkets beslut därmed ska överklagas hos en länsrätt. Av andra stycket i samma bestämmelse följer att överklagande ska göras hos den länsrätt inom vars domkrets ärendet först prövats om inte annat särskilt föreskrivs i lag eller förordning. Någon särskild forumbestämmelse som gäller för Arbetsmiljöverkets beslut finns inte.
 Paragrafens tredje och fjärde stycken upphävs mot bakgrund av förtydligandet i första stycket att endast beslut i enskilda fall får överklagas. Någon förändring i sak avses inte.
 9.2Förslaget till lag om ändring i arbetstidslagen (1982:673)
 Paragrafens första stycke ändras på så sätt att överklagande av Arbetsmiljöverkets beslut i enskilda fall enligt lagen eller enligt föreskrifter meddelade med stöd av lagen alltid ska ske hos allmän förvaltningsdomstol. Att Arbetsmiljöverkets beslut enligt föreskrifter meddelade med stöd av lagen får överklagas är ett förtydligande av vad som redan gäller. Av 14 § första stycket lagen (1971:289) om allmänna förvaltningsdomstolar framgår att Arbetsmiljöverkets beslut därmed ska överklagas hos en länsrätt. Av andra stycket i samma bestämmelse följer att överklagande ska göras hos den länsrätt inom vars domkrets ärendet först prövats om inte annat särskilt föreskrivs i lag eller förordning. Någon särskild forumbestämmelse som gäller för Arbetsmiljöverkets beslut finns inte.
 9.3Förslaget till lag om ändring i lagen (2005:395) om arbetstid vid visst vägtransportarbete
 Paragrafens första stycke ändras på så sätt att överklagande av Arbetsmiljöverkets beslut enligt lagen alltid ska ske hos allmän förvaltningsdomstol. Av 14 § första stycket lagen (1971:289) om allmänna förvalt-
 ningsdomstolar framgår att Arbetsmiljöverkets beslut därmed ska över-
 klagas hos en länsrätt. Av andra stycket i samma bestämmelse följer att Prop. 2007/08:62 överklagande ska göras hos den länsrätt inom vars domkrets ärendet först
 prövats om inte annat särskilt föreskrivs i lag eller förordning. Någon särskild forumbestämmelse som gäller för Arbetsmiljöverkets beslut finns inte.
 Paragrafens tredje stycke upphävs.
 9.4Förslaget till lag om ändring i lagen (2005:426) om arbetstid m.m. för flygpersonal inom civilflyget
 Paragrafens första stycke ändras på så sätt att överklagande av Arbetsmiljöverkets beslut enligt 7 § ska ske hos allmän förvaltningsdomstol i stället för hos regeringen. Av 14 § första stycket lagen (1971:289) om allmänna förvaltningsdomstolar framgår att Arbetsmiljöverkets beslut därmed ska överklagas hos en länsrätt. Av andra stycket i samma bestämmelse följer att överklagande ska göras hos den länsrätt inom vars domkrets ärendet först prövats om inte annat särskilt föreskrivs i lag eller förordning. Någon särskild forumbestämmelse som gäller för Arbetsmiljöverkets beslut finns inte.
 Det tidigare andra stycket i paragrafen blir ett nytt tredje stycke. I detta stycke görs en redaktionell ändring.
 Sammanfattning av promemorian Ny instansordning för arbetsmiljöärenden (Ds 2007:32)
 Vidare görs bedömningen att Arbetsmiljöverkets beslut bör överklagas hos Länsrätten i Stockholms län.
 Lagförslagen i promemorian Ny instansordning för arbetsmiljöärenden
 den som avser skyddsansvar enligt skilda fall enligt denna lag eller
 3 kap. 8–10 § § får överklagas hos enligt föreskrifter meddelade med
 allmän förvaltningsdomstol. Det- stöd av lagen, får överklagas hos
 samma gäller verkets beslut i ären- allmän förvaltningsdomstol.
 den om tillämpning av föreskrifter,
 meddelade med stöd av
 5 kap. 2 § tredje och fjärde styck-
 ena, 3 § andra stycket eller 5 §.
 Andra beslut som Arbetsmiljöverket meddelat enligt denna lag eller med stöd av regeringens förordnande enligt lagen, får överklagas hos regeringen.
 2.För beslut som meddelats av Arbetsmiljöverket före den 1 juli 2008 gäller 9 kap. 2 § i den äldre lydelsen.
 1 Senaste lydelse 2000:764. Ändringen innebär bl.a. att tredje och fjärde styckena upphävs.
 Förslag till lag om ändring i arbetstidslagen (1982:673) Prop. 2007/08:62
 den som avses i 19 § 1–4 eller be- skilda fall enligt denna lag eller
 slut om tillstånd enligt 9 § tredje enligt föreskrifter meddelade med
 stycket får överklagas hos allmän stöd av lagen, får överklagas hos
 2.För beslut som meddelats av Arbetsmiljöverket före den 1 juli 2008 gäller 29 § i den äldre lydelsen.
 den som avses i 21 § eller beslut om skilda fall enligt denna lag får
 tillstånd enligt 8 § tredje stycket får överklagas hos allmän förvalt-
 överklagas hos allmän förvalt- ningsdomstol.
 2.För beslut som meddelats av Arbetsmiljöverket före den 1 juli 2008 gäller 30 § i den äldre lydelsen.
 Förslag till lag om ändring i lagen (2005:426) om arbetstid m.m. för flygpersonal inom civilflyget
 Arbetsmiljöverkets beslut enligt Arbetsmiljöverkets beslut i en-
 7 § får överklagas hos regeringen. skilda fall enligt 7 § får överklagas
 2.För beslut som meddelats av Arbetsmiljöverket före den 1 juli 2008 gäller 8 § i den äldre lydelsen.
 Domstolsverket Kammarrätten i Stockholm Kammarrätten i Sundsvall Länsrätten i Stockholms län Länsrätten i Västmanlands län Arbetsgivarverket
 Juridiska fakulteten vid Uppsala universitet Arbetsdomstolen
 Arbetsgivaralliansen Arbetsgivareföreningen SRAO Bankinstitutens Arbetsgivareorganisation Fastigo
 Idea – Arbetsgivarförbundet för ideella organisationer Kommunala Företagens Samorganisation (KFS) Arbetsgivarföreningen KFO
 Landsorganisationen i Sverige (LO) Svenskt Näringsliv
 Sveriges Akademikers Centralorganisation (SACO) Sveriges Kommuner och Landsting (SKL) Tjänstemännens Centralorganisation (TCO)
 Fyra instanser, Bankinstitutens Arbetsgivareorganisation, Fastigo, FöretagarFörbundet samt Idea – Arbetsgivarförbundet för ideella organisationer, har inte inkommit med något yttrande.
 Lagrådets yttrande Prop. 2007/08:62
 Utdrag ur protokoll vid sammanträde 2008-02-08
 Närvarande: F.d. justitierådet Bo Svensson, regeringsrådet Nils Dexe
 och f.d. justitieombudsmannen Nils-Olof Berggren.
 Enligt en lagrådsremiss den 31 januari 2008 (Arbetsmarknadsdeparte-
 mentet) har regeringen beslutat att inhämta Lagrådets yttrande över för-
 Förslagen har inför Lagrådet föredragits av ämnesrådet Anna-Lena Hultgård Sancini.
 Förslaget till lag om ändring i lagen om arbetstid m.m. för flygpersonal inom civilflyget
 Den föreslagna ändringen i 8 § första stycket innebär att Arbetsmiljöverkets beslut enligt lagen ska överklagas hos allmän förvaltningsdomstol. Formuleringen är väsentligen densamma som i förslaget rörande lagen om arbetstid vid visst vägtransportarbete. I lagförslaget om ändring i arbetstidslagen har emellertid gjorts ett tillägg varigenom det klargörs att även Arbetsmiljöverkets beslut ”enligt föreskrifter meddelade med stöd av lagen” får överklagas hos allmän förvaltningsdomstol. Denna lydelse har föreslagits också i fråga om bestämmelsen om överklagande i arbetsmiljölagen.
 I 4 § andra stycket anges att regeringen eller den myndighet regeringen
 bestämmer får meddela närmare föreskrifter om hur beredskapstjänst ska
 beaktas vid beräkningen av årsarbetstiden. Enligt förarbetena (prop.
 2004/05:134 s. 25, 29 f. och 52 f.) är det fråga om ett bemyndigande som
 meddelats med stöd av 8 kap. 3 och 7 §§ regeringsformen. Av 51 § andra
 stycket luftfartsförordningen (1986:171) framgår att regeringen gjort en
 vidaredelegering till Luftfartsstyrelsen.
 På grund av det anförda sätter Lagrådet i fråga om inte 8 § första
 stycket bör utformas i överensstämmelse med motsvarande reglering i
 arbetsmiljölagen och arbetstidslagen.
 Lagrådet lämnar förslagen utan erinran. 29
 Regeringen beslutar proposition 2007/08:62 Ny instansordning för arbetsmiljöärenden


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 18.11.2006
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 281/20
 Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Darmstadt (Niemcy) w dniu 21 sierpnia 2006 r. — Murat Polat przeciwko Stadt Rüsselsheim
 (Sprawa C-349/06)
 (2006/C 281/32)
 Język postępowania: niemiecki
 Sąd krajowy
 Verwaltungsgericht Darmstadt (Niemcy)
 Strony w postępowaniu przed sądem krajowym
 Strona skarżąca: Murat Polat
 Strona pozwana: Stadt Rüsselsheim
 Pytania prejudycjalne
 1.
 Czy zgodne z art. 59 dodatkowego protokołu do układu z dnia 12 września 1963 r. ustanawiającego stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją w okresie przejściowym stowarzyszenia (1), jest to, że turecki obywatel, który jako dziecko w ramach łączenia rodzin, przybył do Republiki Federalnej Niemiec do swoich rodziców, zatrudnionych jako pracownicy najemni, nie traci prawa pobytu wynikającego z prawa dostępu do dowolnej pracy najemnej zgodnie z art. 7 akapit 1 tiret 2 decyzji nr 1/80 rady stowarzyszenia EWG — Turcja (ARB 1/80), — z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 14 decyzji nr 1/80 oraz w razie opuszczenia terytorium przyjmującego państwa członkowskiego na znaczny okres czasu bez uzasadnionego powodu — również wtedy, gdy po ukończeniu dwudziestego pierwszego roku życia nie mieszka już razem z rodzicami i nie jest na ich utrzymaniu?
 W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie pierwsze:
 2.
 Czy turecki obywatel, który utracił ten status prawny na podstawie wymienionych w pytaniu pierwszym przesłanek zgodnie z art. 7 akapit 1, tiret drugie decyzji ARB 1/80, nabywa ponownie ten status prawny, jeśli po ukończeniu dwudziestego pierwszego roku życia powraca do gospodarstwa domowego rodziców na okres dłuższy niż trzy lata, gdzie ma prawo do nieodpłatnego zakwaterowania i wyżywienia, a matka w tym czasie pracuje w minimalnym wymiarze godzin (sprzątaczka regularnie 30-70 godzin miesięcznie, czasami 20 godzin miesięcznie).
 W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie:
 3.
 Czy zmienia się sytuacja prawna, jeśli członek rodziny podczas wspólnego zamieszkania z pracownikiem najemnym poddawał się wielokrotnie szpitalnemu leczeniu (od 30.08.2001 r. do 20.06.2002 r., od 02.10.2003 r. do 08.01.2004 r.)?
 4.
 Czy zmienia się sytuacja prawna, jeśli turecki obywatel podczas wspólnego zamieszkania z pracownikiem najemnym ma regularny własny dochód miesięczny w wysokości co najmniej od 400 EUR do 1 400 EUR?
 Zakładając utrzymanie statusu prawnego stosownie do art. 7 akapit 1 tiret drugie decyzji ARB (w przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze lub pytanie drugie oraz odpowiedzi przeczącej na pytania trzecie i czwarte):
 5.
 Czy turecki obywatel posiadający status prawny zgodnie z art. 7 akapit 1 tiret drugie decyzji ARB 1/80 i mieszkający na terytorium Republiki Federalnej Niemiec od 1972 r., może powoływać się na szczególną ochronę przed wydaleniem wyrażoną w art. 28 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2004/38/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. (Dz.U. L 158 z dnia 30.04.2004 r. str. 77; sprostowanie Dz.U. L 229 z dnia 29.06.2004, str. 35)?
 6.
 Czy zmienia się sytuacja prawna, jeśli turecki obywatel w ciągu ostatnich dziesięciu lat przed wydaniem decyzji o wydaleniu przebywał w Turcji od dnia 1 lutego 1996 r. do dnia 28 listopada 1997 r. celem odbycia służby wojskowej?
 W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie piąte lub twierdzącej na pytanie szóste:
 7.
 Czy turecki obywatel posiadający status prawny zgodnie z art. 7 akapit 1 tiret drugie decyzji ARB 1/80 i mieszkający na terytorium Republiki Federalnej Niemiec od 1972 r. może powoływać się na szczególną ochronę przed wydaleniem wyrażoną w art. 28 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2004/38/WE?
 W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie siódme:
 8.
 Czy turecki obywatel posiadający status prawny zgodnie z art. 7 akapit 1 tiret drugie decyzji ARB 1/80 może powoływać się na szczególną ochronę przed wydaleniem wyrażoną w art. 28 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2004/38/WE?
 Zakładając utrzymanie statusu prawnego według art. 7 akapit 1 tiret drugie decyzji ARB 1/80 (w przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze lub pytanie drugie oraz odpowiedzi przeczącej na pytania trzecie i czwarte) nasuwa się nadal pytanie:
 9.
 Czy liczne mniejszej wagi czyny zabronione (zasadniczo przestępstwa przeciw mieniu), które uwzględniając je same w sobie nie są wystarczające, by wykazać rzeczywiste i dostatecznie poważne zagrożenie porządku publicznego związanego z podstawowym interesem społeczeństwa, mogą usprawiedliwić wydalenie na podstawie ich dużej ilości, jeśli należy się liczyć z dalszymi czynami zabronionymi a w takich samych okolicznościach nie podejmuje się żadnych działań wobec obywateli niemieckich?
 (1) Dz.U. L 293, str. 4