type: wikipedia

text:
Jumalus on üldistav mõiste jumalate, jumalannade ja jumalikustatud nähtuste ning olendite (astronoomiliste või geograafiliste objektide, mütoloogiliste olendite, valitsejate, psüühiliste jõudude ja abstraktsete kujutluste) kohta. Jumaluse mõistet kasutavad monoteistlike religioonide järgijad polüteistlike religioonide ja mütoloogiate jumalate kohta, eristamaks neid selgemalt Jumalast:
 "jumalus on 1) polüteistliku panteoni jumalate üldnimetus; 2) mõiste, mille abil eristatakse polüteistlikke jumalaid Jumalast."
 Jumaluse mõistet on kasutatud ka ateistlikus kirjanduses, pooleufemistliku asendusena sõnale jumal. Tihti kasutatakse jumaluse mõistet siiski ka sünonüümsena jumalaga, nii polüteistlike jumalate kui monoteistliku ainujumala kohta.
 Jumaluseks võib olla astronoomiline (Päike, Kuu) või geograafiline (mäed Jaapani ja Korea usundis) objekt, aga ka psüühiline jõud või abstraktne kujutlus (nt budismis). Keeruliseks võib osutuda lihtsalt pühaks peetavate ja jumalusena austavate objektide eristamine. Pole selge, mil määral võib erinevaid haldjaid, vaime, vaimolendeid, iidoleid, deemoneid, džinne jts jumalusteks nimetada.
 Vaata ka
 Jumalanna
 Jumal
 Animism
 Ebajumal
 Pooljumal
 Egiptuse jumalused
 Jumalate loend
 Mütoloogia
 Panteism
 Polüteism
 Religioon
 Vanakreeka mütoloogia
 Vanakreeka mütoloogia tegelaste loend
 Vanarooma mütoloogia
 Ateism
 Maausk
 Viited
 Polüteism
 Religioon
 Mütoloogia
 Kultuuriantropoloogia


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Ważna informacja prawna
 |
 22000D0012
 Dziennik Urzędowy L 103 , 12/04/2001 P. 0024 - 0025
 Decyzja Wspólnego Komitetu EOGnr 12/2000z dnia 28 stycznia 2000 r.zmieniająca załącznik XIX (Ochrona konsumentów) do Porozumienia EOGWSPÓLNY KOMITET EOG,uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zmienione Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwane dalej Porozumieniem, w szczególności jego art. 98,a także mając na uwadze, co następuje:(1) Załącznik XIX do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 121/1999 z dnia 24 września 1999 r. [1](2) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 1999/44/WE z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji [2] zostanie włączona do Porozumienia,PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:Artykuł 1Do załącznika XIX do Porozumienia po pkt 7d (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 98/27/WE) dodaje się punkt w brzmieniu:"7e. 399 L 0044: dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 1999/44/WE z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji (Dz.U. L 171 z 7.7.1999, str. 12).Postanowienia dyrektywy rozumie się dla celów niniejszego Porozumienia, zgodnie przedstawionymi poniżej dostosowaniami:a) w art. 6 ust. 4 i art. 8 ust. 2 wyraz "Traktat" rozumiany jest jako "Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym";b) na końcu ust. 4 w art. 6 dodaje się wyraz "islandzki i norweski".".Artykuł 2W załączniku XIX do Porozumienia do pkt 7d (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 98/27/WE) dodaje się:", zmieniona:— 399 L 0044: dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 1999/44/WE z dnia 25 maja 1999 r. (Dz.U. L 171 z 7.7.1999, str. 12).".Artykuł 3Teksty dyrektywy 1999/44/WE w języku islandzkim i norweskim, które są załączone do odpowiedniej wersji językowej niniejszej decyzji, są autentyczne.Artykuł 4Niniejsza decyzja wchodzi w życie dnia 29 stycznia 2000 r., pod warunkiem że wszystkie notyfikacje na mocy art. 103 ust. 1 Porozumienia zostały dokonane wobec Wspólnego Komitetu EOG [3].Artykuł 5Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Sekcji EOG i w Dodatku EOG do Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 28 stycznia 2000 r.W imieniu Wspólnego Komitetu EOGF. BarbasoPrzewodniczący[1] Dz.U. L 325 z 21.12.2000, str. 38.[2] Dz.U. L 171 z 7.7.1999, str. 12.[3] Wskazano wymogi konstytucyjne. Data wejścia w życie: 1 września 2000 r.--------------------------------------------------


type: legislation

text:
 VYKONÁVACIE NARIADENIE KOMISIE (EÚ) .../...
 z 21. 1. 2022
 ktorým sa stanovujú pravidlá uplatňovania smernice Európskeho parlamentu a Rady (EÚ) 2019/883, pokiaľ ide o metódu výpočtu dostatočnej vyhradenej skladovacej kapacity
 (Text s významom pre EHP)
 EURÓPSKA KOMISIA,
 so zreteľom na Zmluvu o fungovaní Európskej únie,
 so zreteľom na smernicu Európskeho parlamentu a Rady (EÚ) 2019/883 zo 17. apríla 2019 o prístavných zberných zariadeniach na vykladanie odpadu z lodí, ktorou sa mení smernica 2010/65/EÚ a zrušuje smernica 2000/59/ES
 1
 , a najmä na jej článok 7 ods. 4 druhý pododsek,
 keďže:
 (1)V článku 7 ods. 4 písm. a) a b) smernice (EÚ) 2019/883 sa stanovuje výnimka zo všeobecnej povinnosti vyložiť všetok odpad na palube v prístave zastavenia pre lode, ktoré majú dostatočnú vyhradenú skladovaciu kapacitu pre všetok odpad, ktorý sa nazhromaždil alebo nazhromaždí počas zamýšľanej plavby lode do nasledujúceho prístavu zastavenia.
 (2)Uplatňovaním metódy výpočtu vymedzenej v tomto nariadení by členské štáty mali byť schopné harmonizovaným spôsobom uplatniť výnimky zo všeobecnej povinnosti vyložiť všetok odpad na palube, ak je k dispozícii dostatočný skladovací priestor.
 (3)Táto metóda výpočtu by sa nemala uplatňovať na zneškodňovanie odpadu podľa prílohy II k Medzinárodnému dohovoru o zabránení znečisťovaniu z lodí (ďalej len „dohovor MARPOL“). Ako sa stanovuje v prílohe II k dohovoru MARPOL, zneškodňovanie odpadu upravuje dohovor MARPOL a vyloženie takéhoto odpadu je buď povinné v prístave, kde sa náklad vyloží pred naložením nového nákladu, alebo sa za určitých podmienok povolí vypustenie do mora. V závislosti od látky je vyloženie zvyškov nákladu upravené v prílohe II k dohovoru MARPOL povinné pred odchodom, pričom podlieha postupom a kontrole stanoveným podľa pravidiel 13 a 16 uvedenej prílohy. Zvyšky nákladu podľa prílohy II k dohovoru MARPOL obsahujúce látky kategórie X, perzistentné plávajúce látky Y s vysokou viskozitou, ako aj látky s vysokou viskozitou alebo tuhnúce látky Y sa musia povinne predpierať a vzťahujú sa na ne požiadavky vyložiť takýto odpad v prístavnom zbernom zariadení stanovenom v pravidlách 13 a 16 prílohy II k dohovoru MARPOL.
 (4)Táto metóda výpočtu by sa nemala uplatňovať na pasívne vylovený odpad. Vyhradené skladovacie priestory pre tento druh odpadu na palube nie vždy existujú a vyloženie všetkého pasívne vyloveného odpadu je stimulované systémom náhrady nákladov stanoveným v článku 8 ods. 2 písm. d) smernice (EÚ) 2019/883.
 (5)S cieľom stanoviť jednotné podmienky uplatňovania výnimiek na povinnosť vyložiť odpad stanovených v článku 7 ods. 4 písm. a) a b) smernice (EÚ) 2019/883 je nevyhnutné, aby členské štáty uplatňovali harmonizovanú metodiku. Vykonávacie akty prijaté podľa smernice (EÚ) 2019/883 by preto mali mať formu vykonávacích nariadení.
 (6)Opatrenia stanovené v tomto nariadení sú v súlade so stanoviskom Výboru pre bezpečnosť na mori a pre zabránenie znečisťovania z lodí,
 PRIJALA TOTO NARIADENIE:
 Článok 1
 1.Členské štáty vypočítajú dostatočnú vyhradenú skladovaciu kapacitu na uplatňovanie článku 7 ods. 4 písm. a) a b) a článku 9 smernice (EÚ) 2019/883 metódou stanovenou v prílohe I k tomuto nariadeniu.
 2.Na účely overenia informácií poskytnutých v súlade s prílohou 2 k smernici (EÚ) 2019/883 odhadom vzniku rôznych druhov odpadu na palube členské štáty zohľadnia množstvá vzniknutého odpadu stanovené v prílohe II k tomuto nariadeniu.
 3.Okrem množstiev vzniknutého odpadu stanovených v prílohe II k tomuto nariadeniu môžu členské štáty na určenie odhadov vzniku rôznych druhov odpadu na palube použiť jedno alebo obe z týchto kritérií:
 a)historické záznamy o vzniknutom odpade založené na formulároch predbežného oznámenia o odpade a potvrdeniach o vyložení odpadu, ktoré sú k dispozícii pre príslušnú loď;
 b)inšpekcie na palube, pri ktorých sa získajú informácie o predchádzajúcich množstvách vzniknutého odpadu, podrobnosti o nakladaní s odpadom na palube a informácie o špecifickom vybavení alebo špecifických obchodných oblastiach, ktoré majú vplyv na skutočnú mieru vzniku odpadu.
 Článok 2
 Metóda výpočtu dostatočnej vyhradenej skladovacej kapacity stanovená v prílohe I k tomuto nariadeniu sa neuplatňuje na tieto druhy odpadov:
 a)
 druhy odpadu podľa prílohy II k dohovoru MARPOL;
 b)
 pasívne vylovený odpad.
 Článok 3
 Toto nariadenie nadobúda účinnosť dvadsiatym dňom po jeho uverejnení v Úradnom vestníku Európskej únie.
 Toto nariadenie je záväzné v celom rozsahu a priamo uplatniteľné vo všetkých členských štátoch.
 V Bruseli 21. 1. 2022
 Za Komisiu
 predsedníčka
 Ursula VON DER LEYEN
 (1)
 Ú. v. EÚ L 151, 7.6.2019, s. 116.
 ---documentbreak---
 PRÍLOHA I
 Metóda výpočtu dostatočnej skladovacej kapacity vyhradenej pre odpad
 1.Metóda používa aritmetický výpočet založený na odhadovanom množstve odpadu, ktoré ostane na palube, vo vzťahu k maximálnej vyhradenej skladovacej kapacite.
 2.Využitá kapacita vyhradená pre odpad (Used Waste Capacity, UWC), ktorá je odhadovaná v čase zaslania predbežného oznámenia o odpade prístavu zastavenia a vyjadrená ako percentuálny podiel maximálnej vyhradenej skladovacej kapacity, nesmie prekročiť vopred stanovenú prahovú hodnotu.
 3.UWC sa vypočíta podľa tohto vzorca:
 UWC (%) =
 4.UWC musí spĺňať tieto podmienky:
 UWC (%) < prahová hodnota
 kde:
 A je odhadované množstvo druhu odpadu, ktoré má ostať na palube v čase odchodu z prístavu zastavenia (vyjadrené v m3);
 M je maximálna vyhradená skladovacia kapacita (vyjadrená v m3);
 prahová hodnota je hodnota stanovená v tabuľke 1 pre zodpovedajúci druh odpadu a nasledujúci prístav zastavenia.
 Tabuľka 1 – prahové hodnoty
 Nasledujúci prístav zastavenia
 Príloha I k dohovoru Marpol
 Príloha IV k dohovoru Marpol
 Príloha V k dohovoru Marpol
 Príloha VI k dohovoru Marpol
 Nasledujúci prístav zastavenia je prístavom EÚ alebo patrí do „Skupiny ďalších vybraných prístavov“
 50 %
 50 %
 25 %
 75 %
 Nasledujúci prístav zastavenia nie je prístavom EÚ ani nepatrí do „Skupiny ďalších vybraných prístavov“
 25 %
 50 %
 20 %
 25 %
 5.Na účely použitia metódy výpočtu dostatočnej skladovacej kapacity vyhradenej pre odpad sa uplatňujú tieto ustanovenia:
 a)Prístavom zastavenia, ako sa uvádza vo formulári predbežného oznámenia o odpade stanovenom v prílohe 2 k smernici (EÚ) 2019/883, je prístav, do ktorého loď smeruje a do ktorého sa v súlade s článkom 6 smernice (EÚ) 2019/883 zasiela predbežné oznámenie o odpade;
 b)Nasledujúcim prístavom zastavenia je prístav, v ktorom sa má loď zastaviť po odchode, ako sa uvádza v bode 2.5 formulára predbežného oznámenia o odpade stanoveného v prílohe 2 k smernici (EÚ) 2019/883;
 c)Množstvo uvedené v šiestom stĺpci „Odhadované množstvo odpadu, ktoré vznikne v čase medzi oznámením a zastávkou v nasledujúcom prístave“ v bode 3 formulára predbežného oznámenia o odpade uvedeného v prílohe 2 k smernici (EÚ) 2019/883 sa vzťahuje na odpad, ktorý vznikol a ktorý sa má zneškodniť v prístavnom zbernom zariadení. Množstvá, ktoré možno zákonne vypustiť, sa nezahrnú do vykazovanej hodnoty.
 6.„Skupina ďalších vybraných prístavov“ zahŕňa tie prístavy, ktoré sa majú považovať za prístavy EÚ na účely uplatňovania prahových hodnôt stanovených v tabuľke 1. Prístavy zahrnuté do tejto skupiny sú všetky prístavy nachádzajúce sa: na Islande, v Nórsku, Spojenom kráľovstve (vrátane Ostrova Man, Normanských ostrovov a Gibraltáru) a ruské prístavy nachádzajúce sa v Baltskom mori.
 7.Počas prvých dvoch rokov uplatňovania tohto nariadenia možno UWC podľa výpočtu v treťom odseku tejto prílohy považovať za indikatívny údaj, pokiaľ ide o tieto druhy odpadu zo zvyškov nákladu:
 a)príloha I k dohovoru MARPOL – ropné látky: odpad z umývania olejových nádrží;
 b)príloha I k dohovoru MARPOL – ropné látky: špinavá balastová voda;
 c)príloha V k dohovoru MARPOL – odpadky: zvyšky nákladu (HME – škodlivé pre morské prostredie);
 d)príloha V k dohovoru MARPOL – odpadky: zvyšky nákladu (non-HME – neškodlivé pre morské prostredie).
 PRÍLOHA II
 Tabuľka 1: Miery vzniku odpadu na účely príloh I, IV a V k dohovoru MARPOL
 1
 Druh odpadu
 Miera vzniku
 Príčina
 Spracovanie na palube
 Olejom znečistená dnová voda
 0,01 – 13 m3 denne, väčšie lode generujú väčšie množstvá
 kondenzácia a úniky v strojovni; veľkosť lode
 množstvo možno znížiť o 65 – 85 % odlučovačom vody znečistenej ropnými látkami a vypúšťaním vodnej frakcie do mora
 Zvyšky olejov (kal)
 0,01 až 0,03 m3 kalu na tonu ťažkého vykurovacieho oleja
 0 a 0,01 m3 na tonu lodného plynového oleja
 druh paliva; spotreba paliva
 odparovaním sa množstvo kalu môže znížiť až o 75 %
 2
 ;
 spálením sa množstvo kalu môže znížiť najmenej o 99 %
 Odpad z umývania nádrží (výplach)
 20 až stovky m3
 počet čistení nádrží; veľkosť nákladovej kapacity
 po usadení možno vodný podiel vypustiť do mora
 Splašková odpadová voda
 0,01 až 0,06 m3 na osobu denne; splašková odpadová voda sa niekedy zmiešava s inými odpadovými vodami; celkové množstvo predstavuje 0,04 až 0,45 m3 na osobu denne
 počet osôb na palube; druh toaliet; dĺžka plavby; druh spracovania: prevádzka čistiarne splaškových odpadových vôd alebo systém rozmeľňovania a dezinfekcie poskytuje odlišné množstvá odpadu
 výtok z čistiarní odpadových vôd sa často vypúšťa do mora, ak je to povolené podľa prílohy IV k dohovoru MARPOL
 Plasty
 0,001 až 0,008 m3 plastov na osobu denne
 počet osôb na palube
 často sa nespaľuje;
 špinavé plasty (plasty, ktoré boli v kontakte s potravinami) sa často považujú za samostatný tok odpadu
 Potravinový odpad
 0,001 až 0,003 m3 na osobu denne
 počet osôb na palube; zásoby potravín.
 ak je to povolené podľa prílohy V k dohovoru MARPOL, potravinový odpad sa často vypúšťa do mora
 Odpad z domácností
 0,001 až 0,02 m3 na osobu denne
 počet osôb na palube; druh použitých výrobkov
 Olej na varenie
 0,01 až 0,08 litrov na osobu denne
 počet osôb na palube; druh pripravovaných potravín
 hoci to nie je povolené, olej na varenie sa napriek tomu niekedy pridáva do kalovej nádrže
 Popolček zo spaľovní
 0,004 a 0,06 m3 mesačne
 používanie spaľovne; náklady na používanie spaľovne
 spaľovňa sa nepoužíva v prípade všetkých druhov odpadu, najčastejšie pri papieri niekedy aj olejnatom kale
 Prevádzkový odpad
 0,001 až 0,1 m3 na osobu denne
 veľkosť lode; druh nákladu
 Zvyšky nákladu
 0,001 – 2 % nákladu
 druh nákladu;
 veľkosť lode
 Tabuľka 2: Miery vzniku odpadu na účely prílohy VI k dohovoru MARPOL o odpade (systémy čistenia výfukových plynov, ďalej len „EGCS“)
 Druh EGCS
 Koeficient
 Jednotka
 Príklady
 (motor s výkonom 10 MW alebo spotreba ťažkého vykurovacieho oleja 40 t/deň)
 Výrobca 1
 Množstvo kalu z otvoreného okruhu
 0,1
 kg/MWh
 0,1 x 10 MW x 24 = 24 kg/deň
 Množstvo kalu z uzavretého okruhu (DAF – BOTU)
 3,5 – 7,0
 kg/MWh v závislosti od
 SFOC, MCR a kvality paliva
 3,5 x 10 MW x 24 = 840 kg/deň
 Množstvo kalu z uzavretého okruhu (BOTU – M)
 3,0
 l/MWh/S % v závislosti od SFOC, MCR a kvality paliva
 3,0 x 10 MW x 24 x S2,5 % = 1 800 l/deň
 Výrobca 2
 Množstvo kalu z uzavretého okruhu
 2,5 – 3,0
 kg/t spotrebovaného ťažkého vykurovacieho oleja
 2,5 x 40 t/deň = 100 kg/deň
 Poznámka: Množstvo kalu vzniknutého v systéme čistenia výfukových plynov v konečnom dôsledku závisí aj od špecifík jednotlivých zariadení: mala by sa preto preštudovať príručka, ktorú výrobca poskytol k systému čistenia výfukových plynov. Informácie v tabuľkách poskytli zainteresované podniky.
 (1)
 Prevzaté zo štúdie EMSA s názvom „The Management of Ship-Generated Waste On-board Ships“ (Nakladanie s lodným odpadom na palube lodí), január 2017.
 (2)
 Odparovanie vodnej frakcie v ropnom kale je proces, ktorý sa musí starostlivo riadiť a mal by sa vykonávať len v rozsahu, ktorý umožňuje spaliteľnosť kalu určeného na spálenie.


text:
 7.4.2016
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 L 93/5
 ROZHODNUTÍ SMÍŠENÉHO VÝBORU EHP
 č. 3/2015
 ze dne 25. února 2015,
 kterým se mění příloha I (Veterinární a rostlinolékařské předpisy) Dohody o EHP [2016/491]
 SMÍŠENÝ VÝBOR EHP,
 s ohledem na Dohodu o Evropském hospodářském prostoru (dále jen „Dohoda o EHP“), a zejména na článek 98 této dohody,
 vzhledem k těmto důvodům:
 (1)
 Prováděcí rozhodnutí Komise 2014/160/EU ze dne 20. března 2014, kterým se zrušují seznamy zařízení třetích zemí, ze kterých členské státy povolují dovoz určitých produktů živočišného původu, přijaté na základě rozhodnutí Rady 95/408/ES (1), by mělo být začleněno do Dohody o EHP.
 (2)
 Toto rozhodnutí se týká právních předpisů o veterinárních otázkách. Jak je uvedeno v odvětvových úpravách v příloze I Dohody o EHP, právní předpisy o veterinárních otázkách se nepoužijí na Lichtenštejnsko po celou dobu, po niž je na Lichtenštejnsko rozšířena působnost Dohody mezi Evropským společenstvím a Švýcarskou konfederací o obchodu se zemědělskými produkty. Toto rozhodnutí se tudíž na Lichtenštejnsko nepoužije.
 (3)
 Příloha I Dohody o EHP by proto měla být odpovídajícím způsobem změněna,
 PŘIJAL TOTO ROZHODNUTÍ:
 Článek 1
 V části 8.1 kapitoly I přílohy I Dohody o EHP se za bod 18 (rozhodnutí Rady 95/408/ES) vkládá nový bod, který zní:
 „19.
 32014 D 0160: prováděcí rozhodnutí Komise 2014/160/EU ze dne 20. března 2014, kterým se zrušují seznamy zařízení třetích zemí, ze kterých členské státy povolují dovoz určitých produktů živočišného původu, přijaté na základě rozhodnutí Rady 95/408/ES (Úř. věst. L 87, 22.3.2014, s. 104).“
 Článek 2
 Znění prováděcího rozhodnutí 2014/160/EU v islandském a norském jazyce, která mají být zveřejněna v dodatku EHP Úředního věstníku Evropské unie, jsou platná.
 Článek 3
 Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem 26. února 2015 za předpokladu, že jsou učiněna veškerá oznámení podle čl. 103 odst. 1 Dohody o EHP (*).
 Článek 4
 Toto rozhodnutí bude zveřejněno v oddíle EHP a v dodatku EHP Úředního věstníku Evropské unie.
 V Bruselu dne 25. února 2015.
 Za Smíšený výbor EHP
 předseda
 Gianluca GRIPPA
 (1) Úř. věst. L 87, 22.3.2014, s. 104.
 (*) Nebyly oznámeny žádné ústavní požadavky.


text:
 Ważna informacja prawna
 |
 21998A0710(01)
 Dziennik Urzędowy L 194 , 10/07/1998 P. 0016 - 0024
 Porozumieniemiędzy Wspólnotą Europejską, Europejską Agencją Kosmiczną i Europejską organizacją do spraw bezpieczeństwa nawigacji lotniczej w sprawie wkładu europejskiego w rozwój Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS)WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, zwana dalej "Wspólnotą", reprezentowana przez Gavina Stranga, ministra transportu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej i urzędującego przewodniczącego Rady Unii Europejskiej, i Neila Kinnocka, członka Komisji Wspólnot Europejskich (transport)iEUROPEJSKA AGENCJA KOSMICZNA, ustanowiona przez Konwencję o Europejskiej Agencji Kosmicznej otwartą do podpisu w Paryżu dnia 30 maja 1975 roku (zwana dalej "ESA"), reprezentowana przez Antonio Rodotà, dyrektora generalnego,iEUROPEJSKA ORGANIZACJA DO SPRAW BEZPIECZEŃSTWA NAWIGACJI LOTNICZEJ, ustanowiona Konwencją odnoszącą się do Współpracy w sprawie Bezpieczeństwa Nawigacji Lotniczej z dnia 13 grudnia 1960 roku, zmieniona Protokołem z dnia 12 lutego 1981 roku (zwana dalej "Eurocontrol"), reprezentowana przez Yvesa Lamberta, dyrektora generalnego,(zwane dalej "Stronami"),UWZGLĘDNIAJĄC, że badania nad nawigacją satelitarną przechodzą z fazy badań podstawowych do definiowania działających praktycznie systemów i że osiągnęły one wystarczający stopień dojrzałości dla europejskiego wkładu w globalny system nawigacji satelitarnej poprzez zwiększenie zaangażowanie europejskiego przemysłu w tej dziedzinie;UWZGLĘDNIAJĄC wyrażone przez Rządy Europejskie zainteresowanie udziałem Europy w nawigacji satelitarnej, jak sformułowano przy okazji zgromadzenia Europejskiej Konferencji Lotnictwa Cywilnego z dnia 10 czerwca 1994 roku;UWZGLĘDNIAJĄC komunikat Komisji Wspólnot Europejskich (zwanej dalej "Komisją") w sprawie usług nawigacji satelitarnej z dnia 14 czerwca 1994 roku, rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 13 listopada 1994 roku, rezolucję Rady Unii Europejskiej z dnia 19 grudnia 1994 roku o europejskim wkładzie w rozwój Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS), wnioski Rady Unii Europejskiej z 14 marca 1995, zachęcające Komisję Europejską do wzięcia udziału w realizacji Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS 1) poprzez podjęcie wszelkich niezbędnych kroków w celu wydzierżawienia transponderów AOR-E i IOR Inmarsat III, oraz decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1692/96/WE z dnia 23 lipca 1996 r. w sprawie wspólnotowych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej;UWZGLĘDNIAJĄC zatwierdzenie niniejszego Porozumienia przez Radę ESA w dniu 24 czerwca 1997 roku na mocy art. 14 ust. 1 Konwencji o Europejskiej Agencji Kosmicznej;UWZGLĘDNIAJĄC zarządzenie 83/22 podjęte przez Stałą Komisję Eurocontrol z dnia 31 stycznia 1995 roku, zgodnie z artykułem 11 Konwencji odnoszącej się do współpracy na rzecz Bezpieczeństwa Nawigacji Lotniczej, zmienionej dnia 12 lutego 1981 roku;UZNAJĄC konieczność dalszej koordynacji ich działań w celu zapewnienia wiarygodności i efektywności europejskiego zaangażowania w tę dziedzinę, w szczególności w odniesieniu do rozwoju systemu nawigacji satelitarnej używającego wyposażenia nawigacyjnego Inmarsat III, co do którego Strony przedłożyły wniosek pod nazwą Europejski Geostacjonarny System Pokrycia Nawigacyjnego (EGNOS), który został przyjęty przez Radę Inmarsat w dniu 21 listopada 1994 roku a także 15 listopada 1995 roku,UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1CelCelem niniejszego Porozumienia jest ustanowienie współpracy między Stronami w celu zapewnienia wkładu Europy w rozwój Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej. Ten zgodny wysiłek jest ukierunkowany na umożliwienie Europie przygotowania usług nawigacji satelitarnej, które, na tyle, na ile to możliwe, zaspokajają potrzeby użytkowników cywilnych w zakresie eksploatacyjnego użytkowania, niezależnie od innych środków radionawigacji i pozycjonowania.Artykuł 2DefinicjeDo celów niniejszego Porozumienia:"Globalny System Nawigacji Satelitarnej", zwany dalej "GNSS", oznacza umieszczony na satelicie system określania pozycji, szybkości i czasu o zasięgu globalnym, w sposób ciągły zaspokajający potencjalne wymagania użytkowe w zastosowaniach cywilnych."GNSS 1" oznacza wstępną realizację GNSS, opierającą się na istniejących wojskowych systemach nawigacji satelitarnej Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej i Rosji, rozszerzonych o systemy cywilne, zaprojektowaną tak, aby zapewnić użytkownikowi wystarczające niezależne monitorowanie całego systemu."GNSS 2" oznacza cywilny system nawigacji satelitarnej o zasięgu światowym, podlegający międzynarodowej kontroli i zarządzaniu, spełniający wymagania wszystkich kategorii użytkowników, co do określania pozycji, szybkości i czasu."Europejski Geostacjonarny System Pokrycia Nawigacyjnego" (EGNOS) oznacza europejskie rozszerzenie istniejących systemów nawigacji i pozycjonowania satelitarnego w celu polepszenia osiągów tych systemów nad Europą i zapewnienia im możliwości działania na całych obszarach transmisji geostacjonarnej. EGNOS jest europejskim składnikiem GNSS 1.Artykuł 3ZakresZakres współpracy między Stronami zawarty jest w niniejszym Porozumieniu i opisany bardziej szczegółowo w załącznikach I i II. Obejmuje on następujące działania:a) rozwój i zatwierdzanie zdolności operacyjnej europejskiego wkładu w GNSS 1, z użyciem istniejących systemów satelitarnych i wszelkich odpowiednich rozszerzeń mających spełniać wymagania użytkowe;b) koordynację działań każdej ze Stron dla osiągnięcia pełnej zdolności operacyjnej GNSS 1;c) równolegle z GNSS 1, prace przygotowawcze dla zdefiniowania i zaprojektowania GNSS 2.Artykuł 4Wkłady Stron w GNSS 1Strony podejmują właściwe środki, zgodnie ich odpowiednimi zasadami i procedurami, i dołożą wszelkich starań w celu wniesienia we właściwym czasie swego wkładu do GNSS 1, jak określono w załączniku II, jak następuje:a) ESA wnosi wkład poprzez realizację swojego Programu Badań Zaawansowanych nad Systemami Telekomunikacyjnymi (ARTES), w szczególności elementu 9, obejmującego rozwój techniczny EGNOS i jego funkcjonowanie do celów testowania i zatwierdzenia technicznego;b) Eurocontrol określi wymagania użytkowe do celów lotnictwa cywilnego i przeprowadzi zatwierdzenie ostatecznego systemu pod kątem tych wymogów. Eurocontrol wspiera również europejskie wysiłki mające zapewnić, że GNSS 1 jest do zaakceptowania pod względem eksploatacyjnym przez lotnictwo cywilne;c) Wspólnota wnosi wkład do konsolidacji wymagań wszystkich użytkowników i zatwierdzenia ostatecznego systemu w świetle tych wymagań, w szczególności w ramach swych działań w zakresie Badań i Prac Rozwojowych nad Sieciami Transeuropejskimi, bez uszczerbku dla ustawodawstwa w zakresie procedur harmonizacji technicznej, takich jak te dotyczące samolotów i wyposażenia używanego w kontroli ruchu lotniczego.Wspólnota, w szczególności, przyczynia się do ustanowienia EGNOS poprzez podjęcie właściwych środków, włączając dzierżawę transponderów geostacjonarnych.Artykuł 5Robocze uzgodnienia między Stronami1. W celu zapewnienia stałego rozwoju ich współpracy ustanowiony zostaje niniejszym Porozumieniem Wspólny Komitet Trójstronny, którego celem jest monitorowanie realizacji niniejszego Porozumienia, formułowanie wytycznych i koordynacja wspólnych metod zmierzających do realizacji Porozumienia. Wspólny Komitet Trójstronny zbiera się co najmniej raz w roku lub częściej, w miarę potrzeby, na wniosek jednej ze Stron, i przyjmuje swój własny regulamin.2. Wspólny Komitet Trójstronny jest wspomagany przez sekretariat zapewniający bieżące wsparcie administracyjne i, na wniosek, organizujący wsparcie techniczne. Strony zobowiązują się, zgodnie z ich odpowiednimi zasadami i procedurami, do wspólnego wnoszenia wkładu do takiego administracyjnego wsparcia.3. Wspólny Komitet Trójstronny wykonuje zadania określone w niniejszym Porozumieniu poprzez:a) wymianę informacji na temat postępów poczynionych w działaniach odnoszących się do zakresu niniejszego Porozumienia i wymianę odpowiedniej dokumentacji i wyników uzyskiwanych z wkładu każdej ze Stron w ramach Porozumienia;b) zapraszanie przedstawicieli każdej ze Stron do uczestnictwa w zebraniach odnoszących się do tych działań, które stanowią podstawę niniejszego Porozumienia;c) wymianę informacji i koordynację, w możliwie największym stopniu, przed kontaktami ze stronami trzecimi spoza Europy, gdy kontakty te odnoszą się do niniejszego Porozumienia;d) formułowanie wniosków w celu uzgodnień koniecznych dla przyszłej obsługi eksploatacyjnej pozycjonowania i nawigacji;e) przedkładanie wniosków w zakresie organizacji wsparcia ze strony Sekretariatu.4. Wszelkie poprawki lub aktualizacje technicznej treści załączników I i II niemające wpływu na zakres niniejszego Porozumienia, szczególnie na jego postanowienia finansowe i wykonawczych, może zostać zatwierdzona jednomyślną decyzją Wspólnego Komitetu Trójstronnego.Artykuł 6Wymiana i ujawnienie informacji1. Każda ze Stron wymienia z innymi Stronami wszelkie znajdujące się w jej dyspozycji informacje, które mogą być wymagane dla realizacji niniejszego Porozumienia, z zastrzeżeniem własnych zasad dotyczących wymiany informacji.2. O ile nie postanowiono inaczej, żadna ze Stron nie ujawni żadnej informacji wymienionej w ramach Porozumienia jakiejkolwiek osobie innej, niż przez siebie zatrudnionej lub oficjalnie upoważnionej do obsługiwania takich informacji (w tym Państwu Członkowskiemu każdej z organizacji), ani nie użyje jej do celów komercyjnych. Takie ujawnienie można stosować jedynie w zakresie koniecznym do celów niniejszego Porozumienia i powinno być ono ściśle poufne.Artykuł 7Prawa i własności1. Każda Strona, zgodnie z jej własnymi zasadami i procedurami, zarządza lub zachowuje własność i prawa handlowe w zakresie oprogramowania, sprzętu i dokumentacji sfinansowanych i rozwiniętych w ramach własnej działalności przy realizacji niniejszego Porozumienia.2. Szczególne uzgodnienia między Stronami mogą być wymagane dla wspólnych prac rozwojowych prowadzonych do celów niniejszego Porozumienia.Artykuł 8Uzgodnienia finansowe1. Każda Strona zapewni, że odpowiednie uzgodnienia finansowe są dokonane na czas i zgodnie z jej procedurami wewnętrznymi, w celu wypełnienia swoich obowiązków zgodnie z niniejszym Porozumieniem i jego załącznikami.2. Z chwilą zakończenia testowania i technicznego zatwierdzenia EGNOS wymagane będzie wprowadzenie nowych uzgodnień finansowych.Artykuł 9Upoważnienie umowne i proceduryWszelkie umowy, które są wymagane do realizacji niniejszego Porozumienia i zawarte przez jedną ze Stron, zawarte będą zgodnie z normalnymi procedurami tej Strony, bez uszczerbku dla art. 7 ust. 2.Artykuł 10Odpowiedzialność1. Strony postanawiają niniejszym, że w odniesieniu do działań podjętych na mocy niniejszego Porozumienia żadna ze Stron nie zgłosi jakiegokolwiek roszczenia w stosunku do innej Strony w związku z wypadkiem lub śmiercią swojego pracownika lub dowolnej innej osoby działającej w jej imieniu albo w związku z jakimkolwiek uszkodzeniem lub utratą własności, spowodowanym przez którąkolwiek ze Stron, niezależnie od tego, czy takie zranienie, śmierć, uszkodzenie lub utrata spowodowane zostało niedbalstwem, czy też w inny sposób, z wyjątkiem przypadku rażącego niedbalstwa lub umyślnego wykroczenia.2. W przypadku roszczenia strony trzeciej wynikającego z realizacji przez Strony ich wkładów, jak określono w załączniku II, każda ze Stron jest odpowiedzialna tylko w takim stopniu, w jakim to roszczenie odnosi się do wkładu tej Strony.3. Strony postanawiają niniejszym, że tylko ta Strona, która zawarła umowę ze stroną trzecią w kontekście realizacji wkładu tej Strony, jak określono w załączniku II, jest odpowiedzialna w wypadku roszczeń tej strony trzeciej wynikających z danej umowy.Artykuł 11Siła wyższaŻadna ze Stron nie będzie uznana za naruszającą niniejsze Porozumienie, jeśli jakiekolwiek niepowodzenie w dostarczeniu jej wkładu zgodnie z Porozumieniem wynika z siły wyższej lub jest nią spowodowane.Artykuł 12Public relations1. Każda ze Stron podejmuje się zawczasu koordynować z innymi działania w zakresie jej własnych lub wspólnych public relations, odnoszących się do spraw objętych niniejszym Porozumieniem.2. We wszelkich stosownych działaniach medialnych rola każdej ze Stron w niniejszym Porozumieniu powinna być jasno określona i wymieniona.3. Szczegółowe uzgodnienia dla realizacji działań w zakresie public relations, przewidzianych w niniejszym artykule, są przyjmowane wspólnie.Artykuł 13Zmiany1. Poprawki do niniejszego Porozumienia są wnoszone jedynie w wyniku jednogłośnego, pisemnego porozumienia Stron.2. W przypadku gdyby którakolwiek ze Stron napotkała problemy w ramach realizacji swojego wkładu, w tym wkładu finansowego, Strony postanawiają zbadać, w ramach Wspólnego Komitetu Trójstronnego, sposoby wykonania zaplanowanych wkładów i ocenić, w wymaganym zakresie, cele i treść niniejszego Porozumienia.Artykuł 14Udział stron trzecichNiniejsze Porozumienie może zostać otwarte dla udziału innych stron będących w stanie przyczynić się do wypełnienia zadań na mocy Porozumienia. W tym celu zostaje ono zmienione zgodnie z procedurą ustaloną w artykule 13.Artykuł 15Rozstrzyganie sporów1. Jakiekolwiek spory mogące wyniknąć między Stronami odnoszące się do wykładni lub stosowania niniejszego Porozumienia lub załączników do niego są przedkładane do bezpośrednich negocjacji w ramach Wspólnego Komitetu Trójstronnego.2. Jeśli niemożliwe jest rozstrzygnięcie sporu zgodnie z ust. 1, każda ze Stron może poinformować pozostałe o wyznaczeniu arbitra; pozostałe Strony wyznaczają następnie swojego własnego arbitra w terminie dwóch miesięcy.3. Wspólny Komitet Trójstronny wyznaczy jednomyślną decyzją dwóch dodatkowych arbitrów.4. Decyzja arbitrów podejmowana jest większością głosów.5. Każda strona sporu podejmuje właściwe kroki wymagane do realizacji decyzji arbitrów.Artykuł 16ZałącznikiNiniejsze Porozumienie zawiera załączniki I i II stanowiące jego integralną część. Artykuł 5 ust. 4 określa procedurę aktualizacji i wprowadzania poprawek do tych załączników.Artykuł 17Wejście w życie i wypowiedzenie1. Niniejsze Porozumienie wchodzi w życie w dniu podpisania go przez Strony i pozostaje w mocy do zakończenia działań wymienionych w załącznikach I i II lub do chwili jego zastąpienia przez inne Porozumienie o współpracy.2. Nie naruszając ust. 1, każda ze Stron może mimo wszystko wypowiedzieć Porozumienie z chwilą zakończenia technicznego i eksploatacyjnego zatwierdzenia EGNOS poprzez notyfikowanie innym stronom o swym zamiarze z sześciomiesięcznym wyprzedzeniem.3. W przypadku wypowiedzenia Porozumienia przez jedną ze stron zgodnie z ust. 2, Strony postanawiają o przedsięwzięciu wszelkich właściwych środków.Artykuł 18Teksty autentyczneNiniejsze Porozumienie sporządzone jest w trzech oryginalnych egzemplarzach w języku duńskim, niderlandzkim, angielskim, fińskim, francuskim, niemieckim, greckim, włoskim, portugalskim, hiszpańskim i szwedzkim, przy czym teksty w każdym z tych języków są na równi autentyczne.En fe de lo cual, los abajo firmantes, debidamente facultados, han firmado el presente Acuerdo.Til bekræftelse heraf har undertegnede befuldmægtigede underskrevet denne aftale.Zu Urkund dessen haben die hierzu gehörig befugten Unterzeichneten dieses Übereinkommen unterzeichnet.Προς πίστωση των ανωτέρω, οι υπογράφοντες, δεόντως εξουσιοδοτημένοι, υπέγραψαν την παρούσα συμφωνία.In witness whereof, the undersigned, duly empowered to that effect, have signed this Agreement.En foi de quoi, les soussignés, dûment habilités, ont signé le présent accord.In fede di che, i sottoscritti, debitamente autorizzati, hanno firmato il presente accordo.Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe naar behoren gemachtigd, deze overeenkomst hebben ondertekend.Em fé do que, os abaixo assinados, devidamente autorizados para o efeito, assinam o presente acordo.Tämän vakuudeksi alla mainitut täysivaltaiset edustajat ovat allekirjoittaneet tämän sopimuksen.Till bevis härpå har undertecknade befullmäktigade undertecknat detta avtal.Hecho en Luxemburgo, el dieciocho de junio de mil novecientos noventa y ocho.Udfærdiget i Luxembourg, den attende juni nitten hundrede og otteoghalvfems.Geschehen zu Luxemburg am achtzehnten Juni neunzehnhundertachtundneunzig.Έγινε στο Λουξεμβουργο, στις δεκαοκτώ Ιουνίου χίλια εννιακόσια ενενήντα οκτώ.Done at Luxembourg on the eighteenth day of June in the year one thousand nine hundred and ninety-eight.Fait à Luxembourg, le dix-huit juin mil neuf cent quatre-vingt-dix-huit.Fatto a Lussemburgo, addì diciotto giugno millenovecentonovantotto.Gedaan te Luxemburg, de achttiende juni negentienhonderd achtennegentig.Feito no Luxemburgo, em dezoito de Junho de mil novecentos e noventa e oito.Tehty Luxemburgissa kahdeksantenatoista päivänä kesäkuuta vuonna tuhatyhdeksänsataayhdeksänkymmentäkahdeksan.Som skedde i Luxemburg den artonde juni nittonhundranittioåtta.Por la Comunidad EuropeaFor Det Europæiske FællesskabFür die Europäische GemeinschaftΓια την Ευρωπαϊκή ΚοινότηταFor the European CommunityPour la Communauté européennePer la Comunità europeaVoor de Europese GemeenschapPela Comunidade EuropeiaEuroopan yhteisön puolestaFör Europeiska gemenskapen+++++ TIFF +++++Por la Agencia Espacial EuropeaFor Den Europæiske RumorganisationFür die Europäische WeltraumorganisationΓια την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία ΔιαστήματοςFor the European Space AgencyPour l'Agence spatiale européennePer l'Agenzia spaziale europeaVoor het Europees RuimteagentschapPela Agência Espacial EuropeiaEuroopan avaruusjärjestön puolestaFör Europeiska rymdorganisationen+++++ TIFF +++++Por la Organización Europea para la Seguridad de la Navegación AéreaFor Den Europæiske Organisation for LuftfartssikkerhedFür die Europäische Organisation zur Sicherung der LuftfahrtΓια τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για την Ασφάλεια τηζ ΑεροναυτιλίαςFor the European Organisation for the Safety of Air NavigationPour l'Organisation européenne pour la sécurité de la navigation aériennePer l'Organizzazione europea per la sicurezza della navigazione aereaVoor de Europese Organisatie voor de veiligheid van de luchtvaartPela Organização Europeia para a Segurança da Navegação AéreaEuroopan lentoturvallisuusjärjestön puolestaFör Europeiska organisationen för luftfartssäkerhet+++++ TIFF +++++--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK I1. WstępZakres współpracy między Stronami, jak ustanowiono w artykule 3 niniejszego Porozumienia, jest określony szczegółowo w poniższych działaniach.2. Wkład europejski w GNSS 1: art. 3 lit. a)Wkład ten obejmuje rozwijanie systemów rozszerzających obecne satelitarne systemy radionawigacji i pozycjonowania w celu spełnienia cywilnych wymagań użytkowych (lądowe, morskie, powietrzne i inne nietransportowe wymagania użytkowe) nad Europą i nad całymi obszarami transmisji geostacjonarnej.Składa się on z następujących głównych działań:- określenie wymagań użytkowych,- rozwój, testowanie, techniczne i eksploatacyjne zatwierdzanie Europejskiego Geostacjonarnego Systemu Pokrycia Nawigacyjnego (EGNOS), będącego rozległym rozszerzeniem istniejących satelitarnych systemów radionawigacji i pozycjonowania, w oparciu o użycie satelitów geostacjonarnych, dostarczające użytkownikowi dodatkowe możliwości w zakresie satelitarnego określania odległości, integralności i rozległej informacji dyferencjalnej,- dodatkowe rozszerzenia (np. rozszerzenie na obszarze lokalnym, niezależne od odbiornika monitorowanie integralności itd.),- rozwijanie, testowanie i zatwierdzanie wyposażenia użytkowego,- certyfikacja elementów europejskiego GNSS 1.Bardziej szczegółowy opis europejskiego wkładu w GNSS 1 zawiera załącznik II.3. Przejście do pełnej zdolności operacyjnej GNSS 1: art. 3 lit. b)Strony podejmują się określić mechanizmy umożliwiające dostosowanie przyszłych możliwych wkładów do urzeczywistnienia pełnej zdolności operacyjnej GNSS 1, co w szczególności będzie wymagało dodatkowego obszaru przestrzeni kosmicznej.4. Prace przygotowawcze nad GNSS 2: art. 3 lit. c)Strony będą utrzymywać łączność w zakresie prac przygotowawczych dla zdefiniowania i zaprojektowania GNSS 2, w tym badań mających przygotować pokaz orbitalny, który ma się odbyć w ramach czasowych 1997-2000. Badane będą konkurencyjne konfiguracje systemu w celu zidentyfikowania i zapoczątkowania krytycznych badań i rozwoju technologicznego oraz przeprowadzenia wstępnych prób wybranych rozwiązań GNSS 2.Prace przygotowawcze nad GNSS 2 obejmują:- zdefiniowanie zadania (określenie dodatkowych wymagań użytkowych, wymagań projektowych dla sygnału, określenie demonstracyjnych aplikacji systemowych),- zdefiniowanie systemu (opcje systemowe, projekt systemu demonstracyjnego, zdefiniowanie programu demonstracyjnego),- działania poprzedzające prace rozwojowe, przygotowujące technologię GNSS 2,- rozwój eksperymentalnego wyposażenia nawigacyjnego i polepszanie osiągów w systemowych testach symulacyjnych i demonstracjach orbitalnych,- projektowanie architektury GNSS 2 (projekt kompletnego systemu nawigacji satelitarnej, w tym jego aspektów logistycznych i eksploatacyjnych).--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK II1. WstępNiniejszy Załącznik zawiera podział wkładów Stron wymienionych w artykule 4. Odnoszą się one do projektowania, prac rozwojowych i realizacji EGNOS aż do zakończenia pierwszego stadium realizacji, w którym użytkowane są co najmniej dwa geostacjonarne transpondery nawigacyjne. Opis EGNOS podany jest niżej.EGNOS jest europejskim rozszerzeniem istniejących systemów nawigacji i pozycjonowania satelitarnego w celu polepszenia osiągów tych systemów nad Europą i, w ogólności, na całym obszarze (obszarach) transmisji geostacjonarnej.Dzięki użyciu transponderów nawigacyjnych na satelitach geostacjonarnych i przetwarzaniu danych z sieci naziemnych stacji monitorujących EGNOS dostarcza dodatkowych możliwości w zakresie satelitarnego pomiaru odległości, integralności usługi i wielkopowierzchniowych systemów dyferencyjnych do korekcji danych (WAD). Celem usługi WAD jest poprawa dokładności istniejących systemów radionawigacji satelitarnej, w szczególności nad Europą. System EGNOS poprawi ogólną dostępność usług satelitów nawigacyjnych.Infrastruktura EGNOS składać się będzie z:- centrów kontroli misji (MCC),- transponderów nawigacyjnych na satelitach geostacjonarnych,- naziemnych stacji nawigacyjnych (NLES) realizujących dostęp do transponderów nawigacyjnych,- stacji monitorowania odległości i integralności (RIMS),- zmodernizowanych RIMS dla dokładnego określania orbity satelitów geostacjonarnych przenoszących transpondery nawigacyjne,- sieci stacji odniesienia dla sprawdzania integralności poprawek WAD obliczonych przez EGNOS. Jako stacje odniesienia używane będą uproszczone RIMS.2. Wkład ESAESA wniesie wkład poprzez realizację swego programu ARTES, w szczególności jego elementu 9.W szczególności ESA podejmie następujące działania:- zarządzanie projektem EGNOS,- analizowanie misji i definicji systemu,- próby wstępne,- testowanie i symulację,- rozwój systemu pomiaru odległości,- rozwój systemu integralności,- rozwój systemu WAD,- testowanie i techniczne zatwierdzenie EGNOS, obejmujące środki komunikacji naziemnej i koszty bieżące MCC w okresie testowania i zatwierdzania.3. Wkład EurocontroluEurocontrol podejmie, w kontekście swojej działalności związanej z realizacją systemów nawigacji satelitarnej i w ścisłej współpracy z Międzynarodową Organizacją Lotnictwa Cywilnego (ICAO), następujące działania:- ustanowienie wymagań użytkowych do celów lotnictwa cywilnego,- testowanie eksploatacyjne i zatwierdzanie dla użytkowników GNSS 1 z lotnictwa cywilnego. Obejmie to statyczne pomiary naziemne, wyznaczone loty próbne i kampanie zbierania danych w komercyjnych samolotach pasażerskich,- wspieranie działań europejskich w celu zapewnienia, że GNSS jest dla lotnictwa cywilnego akceptowalny pod względem eksploatacyjnym. Zadanie to zostanie wykonane przy możliwie najszerszym udziale środowiska lotnictwa cywilnego, w tym Zrzeszenie Władz Lotniczych (JAA).4. Wkład WspólnotyWspólnota podejmuje się, zgodnie ze swymi odpowiednimi procedurami w kontekście Sieci Transeuropejskiej i ramowymi programami badania i rozwoju, wnieść wkład do następujących zadań:- konsolidacja wymagań użytkowych odnoszących się do GNSS 1,- projektowanie, rozwijanie i wspieranie prób normalizacji wyposażenia użytkowego GNSS 1 dla wszelkiego rodzaju zastosowań (morskich, lotnictwa cywilnego, transportu lądowego),- analizowanie aspektów integracyjnych dla pojazdów, jako przygotowanie do prób zatwierdzających,- dostarczenie co najmniej dwóch łączy satelitarnych dla realizacji EGNOS (w szczególności dzierżawa transponderów AORE i IOR Inmarsat III oraz niezbędnych urządzeń w odpowiednich NLES),- wykonanie prób w warunkach eksploatacyjnych w celu zatwierdzenia wymagań użytkowych i prototypów wyposażenia użytkowego.--------------------------------------------------


text:
 Avis juridique important
 |
 22002D0097
 2002/97/EG: Beslut nr 6/2001 av associeringsrådet EU–Slovenien associering mellan Europeiska gemenskaperna och deras medlemsstater, å ena sidan, som handlar inom ramen för Europeiska unionen och Republiken Slovenien, å andra sidan, av den 26 oktober 2001 om ändring, genom inrättande av en gemensam rådgivande kommitté, av beslut nr 1/1999 rörande fastställande av associeringsrådets arbetsordning
 Europeiska gemenskapernas officiella tidning nr L 037 , 07/02/2002 s. 0013 - 0013
 Beslut nr 6/2001 av associeringsrådet EU-Slovenien associering mellan Europeiska gemenskaperna och deras medlemsstater, å ena sidan, som handlar inom ramen för Europeiska unionen och Republiken Slovenien, å andra sidan,av den 26 oktober 2001om ändring, genom inrättande av en gemensam rådgivande kommitté, av beslut nr 1/1999 rörande fastställande av associeringsrådets arbetsordning(2002/97/EG)ASSOCIERINGSRÅDET HAR FATTAT DETTA BESLUTmed beaktande av Europaavtalet rörande upprättande av en associering mellan Europeiska gemenskaperna och deras medlemsstater, som handlar inom ramen för Europeiska unionen, å ena sidan, och Republiken Slovenien(1), å andra sidan, särskilt artikel 115 i detta, ochav följande skäl:(1) Dialog och samarbete mellan ekonomiska och sociala intressegrupper i Europeiska unionen och i Republiken Slovenien kan väsentligt bidra till att förbindelserna mellan EU och Slovenien utvecklas.(2) Det förefaller lämpligt att sådant samarbete organiseras mellan ledamöter av Ekonomiska och sociala kommittén och ekonomiska och sociala intressegrupper i Republiken Slovenien, genom inrättandet av en gemensam rådgivande kommitté.(3) Detta innebär att associeringsrådets arbetsordning, som antogs genom beslut nr 1/1999, måste ändras.HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.Artikel 1Följande artiklar skall läggas till i associeringsrådets arbetsordning: "Artikel 15Gemensam rådgivande kommittéEn gemensam rådgivande kommitté, med uppgift att bistå associeringsrådet i syfte att främja dialog och samarbete mellan de ekonomiska och sociala intressegrupperna i Europeiska gemenskapen och i Republiken Slovenien, inrättas härmed. Dialogen och samarbetet skall omfatta alla ekonomiska och sociala frågor i förbindelserna mellan Europeiska gemenskapen och Republiken Slovenien, allt eftersom dessa uppkommer i samband med genomförandet av Europaavtalet. Den gemensamma rådgivande kommittén skall yttra sig i frågor som uppkommer inom dessa områden.Artikel 16Den gemensamma rådgivande kommittén skall bestå av fyra företrädare för Ekonomiska och sociala kommittén och fyra företrädare för de ekonomiska och sociala intressegrupperna i Republiken Slovenien.Den gemensamma rådgivande kommittén skall utföra sina uppgifter på grundval av associeringsrådets framställningar om samråd vad gäller främjandet av dialogen mellan ekonomiska och sociala kretsar på dess egna initiativ.Ledamöterna skall utses på sådant sätt att den gemensamma rådgivande kommittén i så hög grad som möjligt återspeglar de olika ekonomiska och sociala intressegrupperna i såväl Europeiska unionen som i Republiken Slovenien.Ordförandeskapet i den gemensamma rådgivande kommittén skall innehas gemensamt av en ledamot från Ekonomiska och sociala kommittén och en ledamot från Slovenien.Den gemensamma rådgivande kommittén skall själv anta sin arbetsordning.Artikel 17Europeiska gemenskapernas ekonomiska och sociala kommitté, å ena sidan, och de slovenska ekonomiska och sociala intressegrupperna, å andra sidan, skall var för sig stå för de kostnader de ådrar sig i samband med sitt deltagande i kommitténs eller dess arbetsgruppers möten, såväl kostnader för personal, resor och uppehälle som porto- och telekostnader.Kostnader för tolkning vid möten och för översättning och mångfaldigande av handlingar skall bäras av Ekonomiska och sociala kommittén, med undantag av kostnader för tolkning och översättning till eller från slovenska, vilka skall bäras av de slovenska ekonomiska och sociala intressegrupperna.Övriga kostnader för de praktiska arrangemangen i samband med ett möte skall bäras av den part som är värd för mötet."Artikel 2Detta beslut träder i kraft den första dagen i den andra månaden efter det att det har antagits.Utfärdat i Bryssel den 26 oktober 2001.På associeringsrådets vägnarL. MichelOrdförande(1) EGT L 51, 26.2.1999, s. 3.


text:
Το έτος 21 ήταν ένα κοινό έτος που αρχίζει την Παρασκευή στο Ιουλιανό Ημερολόγιο. Εκείνη την εποχή, ήταν γνωστό ως το Έτος της υπατείας των Τιβέριου και Δρούσου (ή, λιγότερο συχνά, το 773 Ab urbe condita). Ο χαρακτηρισμός 21 μ.Χ. για εκείνο το έτος έχει χρησιμοποιηθεί από τις αρχές της μεσαιωνικής περιόδου, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε την εποχή εκείνη η επικρατούσα μέθοδος στην Ευρώπη για την ονομασία των ετών
 Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 21 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
 Γεγονότα
 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
 Ο Ιούλιος Φλόρος και ο Ιούλιος Σάκροβιρ στο Aedui ηγούνται εξέγερσης, η οποία καταπνίγεται αολι τον Γάιο Σίλιο.
 Κορέα
 Ο βασιλιάς Νταέσο του Ντονγκμπιγιέο σκοτώνεται σε μάχη εναντίον των στρατών του Γκογκουργιέο, με αρχηγό τον τρίτο βασιλιά, τον Νταεμουζίν.
 Τέχνες και επιστήμη
 Η κατασκευή πενών και μεταλλικών εργαλείων γραφής αρχίζει στη Ρώμη. (κατά προσέγγιση ημερομηνία).
 Γεννήσεις
 Θάνατοι
 Αρμίνιος, ηγέτης γερμανικής φυλής (γ. 18/17 π.Χ.)
 Κλουτόριος Πρίσκος, Ρωμαίος ποιητής (γ. περ. 20 π.Χ.)
 Νταεσό του Ντονμπουγιέο, Κορεάτης βασιλιάς (γ. 60 π.Χ.)
 Μάρκος Βαλέριος Μεσσάλας Βαρβάτος, Ρωμαίος ύπατος (γ. 11 π.Χ.)
 Πόπλιος Σουλπίκιος Κυρήνιος,Ρωμαίος κυβερνήτης (γ. περ. 51 π.Χ.)
 Ουάνγκ (ή Xiaomu), Κινέζα αυτοκράτειρα της δυναστείας Σιν
 Παραπομπές
 21


text:
 13.9.2012
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 L 248/36
 ROZHODNUTIE SPOLOČNÉHO VÝBORU EHP
 č. 98/2012
 z 30. apríla 2012,
 ktorým sa mení a dopĺňa príloha XXI (Štatistika) k Dohode o EHP
 SPOLOČNÝ VÝBOR EHP,
 so zreteľom na Dohodu o Európskom hospodárskom priestore zmenenú a doplnenú protokolom, ktorým sa upravuje Dohoda o Európskom hospodárskom priestore, ďalej len „dohoda“, a najmä na jej článok 98,
 keďže:
 (1)
 Príloha XXI k dohode bola zmenená a doplnená rozhodnutím Spoločného výboru EHP č. 73/2012 z 30. marca 2012 (1) .
 (2)
 Nariadenie Európskeho parlamentu a Rady (EÚ) č. 691/2011 zo 6. júla 2011 o európskych environmentálnych ekonomických účtoch (2) sa má začleniť do dohody,
 PRIJAL TOTO ROZHODNUTIE:
 Článok 1
 V prílohe XXI k dohode sa za bod 27b [nariadenie Komisie (ES) č. 1445/2005] vkladá tento bod:
 „27c.
 32011 R 0691: nariadenie Európskeho parlamentu a Rady (EÚ) č. 691/2011 zo 6. júla 2011 o európskych environmentálnych ekonomických účtoch (Ú. v. EÚ L 192, 22.7.2011, s. 1).
 Ustanovenia nariadenia sa na účely tejto dohody vykladajú s týmito úpravami:
 a)
 S ohľadom na Island musia byť prílohy I, II a III k nariadeniu vykonané do 2 rokov od uplynutia lehoty na prvé zaslanie údajov.
 b)
 Toto nariadenie sa neuplatňuje na Lichtenštajnsko.“
 Článok 2
 Znenie nariadenia (EÚ) č. 691/2011 v islandskom a nórskom jazyku, ktoré sa uverejní v dodatku EHP k Úradnému vestníku Európskej únie, je autentické.
 Článok 3
 Toto rozhodnutie nadobúda účinnosť 1. mája 2012 pod podmienkou, že Spoločnému výboru EHP boli doručené všetky oznámenia podľa článku 103 ods. 1 dohody (3).
 Článok 4
 Toto rozhodnutie sa uverejní v oddiele EHP Úradného vestníka Európskej únie a v dodatku EHP k Úradnému vestníku Európskej únie.
 V Bruseli 30. apríla 2012
 Za Spoločný výbor EHP
 úradujúci predseda
 Gianluca GRIPPA
 (1) Ú. v. EÚ L 207, 2.8.2012, s. 53.
 (2) Ú. v. EÚ L 192, 22.7.2011, s. 1.
 (3) Ústavné požiadavky boli oznámené.