type: contracts

jurisdiction: EU

text:
Svarbus teisinis pranešimas
 |
 22003D0015
 Oficialusis leidinys L 094 , 10/04/2003 p. 0071 - 0072
 EEE jungtinio komiteto sprendimasNr. 15/20032003 m. sausio 31 d.iš dalies keičiantis EEE susitarimo XX priedą (Aplinka)EEE JUNGTINIS KOMITETAS,Atsižvelgdamas į Europos ekonominės erdvės susitarimą, patikslintą Protokolu, patikslinančiu Europos ekonominės erdvės susitarimą, toliau — Susitarimas, ypač į jo 98 straipsnį,kadangi:(1) Susitarimo XX priedas buvo iš dalies pakeistas 2002 m. gruodžio 6 d. EEE jungtinio komiteto sprendimu Nr. 175/2002 [1].(2) 2001 m. spalio 17 d. Komisijos sprendimas 2001/753/EB dėl klausimyno, skirto valstybių narių ataskaitoms dėl Europos Parlamento ir Tarybos direktyvos 2000/53/EB dėl eksploatuoti netinkamų transporto priemonių įgyvendinimo [2], turi būti įtrauktas į Susitarimą.(3) 2002 m. vasario 19 d. Komisijos sprendimas 2002/151/EB dėl minimalių reikalavimų pagal Europos Parlamento ir Tarybos direktyvos 2000/53/EB 5 straipsnio 3 dalies nuostatas išduodamiems eksploatuoti netinkamų transporto priemonių sunaikinimo pažymėjimams [3] turi būti įtrauktas į Susitarimą,NUSPRENDĖ:1 straipsnisSusitarimo XX priede po 32db punkto (Europos Parlamento ir Tarybos direktyva 2000/53/EB) įterpiami tokie punktai:"32dc. 32001 D 0753: 2001 m. spalio 17 d. Komisijos sprendimas 2001/753/EB dėl klausimyno, skirto valstybių narių ataskaitoms dėl Europos Parlamento ir Tarybos direktyvos 2000/53/EB dėl eksploatuoti netinkamų transporto priemonių įgyvendinimo (OL L 282, 2001 10 26, p. 77).32dd. 32002 D 0151: 2002 m. vasario 19 d. Komisijos sprendimas 2002/151/EB dėl minimalių reikalavimų pagal Europos Parlamento ir Tarybos direktyvos 2000/53/EB 5 straipsnio 3 dalies nuostatas išduodamiems eksploatuoti netinkamų transporto priemonių sunaikinimo pažymėjimams (OL L 50, 2002 2 21, p. 94)."2 straipsnisSprendimų 2002/753/EB ir 2002/151/EB tekstai islandų ir norvegų kalbomis, kurie turi būti paskelbti Europos Sąjungos oficialiojo leidinio EEE priede, yra autentiški.3 straipsnisŠis sprendimas įsigalioja 2003 m. vasario 1 d., jei EEE jungtiniam komitetui buvo pateikti visi pranešimai pagal Susitarimo 103 straipsnio 1 dalį [4].4 straipsnisŠis sprendimas skelbiamas Europos Sąjungos oficialiojo leidinio EEE dalyje ir EEE priede.Priimta Briuselyje, 2003 m. sausio 31 d.EEE jungtinio komiteto varduPirmininkasP. Westerlund[1] OL L 38, 2003 2 13, p. 44.[2] OL L 282, 2001 10 26, p. 77.[3] OL L 50, 2002 2 21, p. 94.[4] Konstituciniai reikalavimai nenurodyti.--------------------------------------------------


type: legislation

text:
 EUROOPAN KOMISSIO
 Bryssel 29.4.2016
 COM(2016) 233 final
 2016/0123(NLE)
 Ehdotus
 NEUVOSTON PÄÄTÖS
 Maailman kauppajärjestön yleisneuvostossa EU:n puolesta esitettävästä kannasta, joka koskee Euroopan unionin Länsi-Balkanin maille myöntämiä yksipuolisia kauppaetuuksia koskevan WTO:n poikkeusluvan voimassaolon jatkamista
 PERUSTELUT
 1.EHDOTUKSEN TAUSTA
 •Ehdotuksen perustelut ja tavoitteet
 Tämän ehdotuksen tavoitteena on vahvistaa Maailman kauppajärjestön (WTO) yleisneuvostossa esitettävä Euroopan unionin kanta Euroopan unionin Länsi-Balkanin maille myöntämiä yksipuolisia kauppaetuuksia koskevan WTO:n poikkeusluvan voimassaolon jatkamiseen 31 päivään joulukuuta 2021.
 WTO:n poikkeusluvan voimassaoloa jatkettaisiin näin kolmannen kerran.
 WTO:n yleisneuvosto myönsi 8 päivänä joulukuuta 2000 Euroopan unionille poikkeusluvan, joka koski GATT 1994 -sopimuksen I artiklan 1 kohdassa määrättyjä velvoitteita siinä määrin, kuin on tarpeen, jotta Euroopan unioni voi myöntää etuuskohtelun edunsaajamaille 31 päivään joulukuuta 2006 saakka
 1
 . 28 päivänä heinäkuuta 2006 Euroopan unionin poikkeusluvan voimassaoloa jatkettiin 31 päivään joulukuuta 2011
 2
 . 5 päivänä joulukuuta 2011 Euroopan unionin poikkeusluvan voimassaoloa jatkettiin 31 päivään joulukuuta 2016
 3
 .
 •Yhdenmukaisuus muiden alaa koskevien politiikkojen säännösten kanssa
 Euroopan unioni myönsi Länsi-Balkanin maille tullietuuksia 18 päivänä syyskuuta 2000 annetun neuvoston asetuksen (EY) N:o 2007/2000 perusteella. Asetuksella otettiin käyttöön sellaisia tuotteita koskeva tullittomuus tai etuuskohtelu, jotka olivat peräisin Länsi-Balkanin maista (Albaniasta, Bosnia ja Hertsegovinasta, Kroatiasta, entisestä Jugoslavian tasavallasta Makedoniasta, Kosovosta
 4
 , Montenegrosta ja Serbiasta). Asetusta (EY) N:o 2007/2000 muutettiin merkittävästi useita kertoja, ja se kodifioitiin neuvoston asetuksella (EY) N:o 1215/2009
 5
 . Vuonna 2011 säännöksiä muutettiin jälleen 13 päivänä joulukuuta 2011 annetun Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksen (EU) N:o 1336/2011
 6
 perusteella, kun yksipuolisten kauppaetuuksien voimassaoloa jatkettiin 31 päivään joulukuuta 2015. Kroatia poistettiin neuvoston asetuksen (EY) N:o 1215/2009 soveltamisalasta asetuksella (EU) N:o 517/2013
 7
 maan liityttyä Euroopan unioniin.
 Joulukuun 16 päivänä 2015 annetulla Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksella (EU) N:o 2423/2015 neuvoston asetusta (EY) N:o 1215/2009 muutettiin jälleen, ja Länsi-Balkania koskevan yksipuolisen kauppaetuusmenettelyn voimassaoloaikaa jatkettiin 31 päivään joulukuuta 2020 saakka.
 •Yhdenmukaisuus unionin muiden politiikkojen kanssa
 Ei sovelleta.
 2.OIKEUSPERUSTA, TOISSIJAISUUSPERIAATE JA SUHTEELLISUUSPERIAATE
 •Oikeusperusta
 Silloin kun kansainvälisellä sopimuksella perustetun elimen on annettava säädöksiä, joilla on oikeusvaikutuksia, neuvosto tekee päätöksen Euroopan unionin puolesta esitettävien kantojen vahvistamisesta komission tai unionin ulkoasioiden ja turvallisuuspolitiikan korkean edustajan ehdotuksesta Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen 218 artiklan 9 kohdan mukaisesti. Euroopan unionin Länsi-Balkanin maille myöntämiä uusia yksipuolisia kauppaetuuksia koskevan poikkeusluvan myöntäminen kuuluu tämän määräyksen soveltamisalaan, sillä päätöksen tekee elin (WTO:n yleisneuvosto tai ministerikokous), joka on perustettu kansainvälisellä sopimuksella, joka vaikuttaa EU:n oikeuksiin ja velvoitteisiin.
 •Toissijaisuusperiaate (jaetun toimivallan osalta)
 Ei sovelleta.
 •Suhteellisuusperiaate
 Ei sovelleta.
 •Toimintatavan valinta
 Ei sovelleta.
 3.JÄLKIARVIOINTIEN, SIDOSRYHMIEN KUULEMISTEN JA VAIKUTUSTENARVIOINTIEN TULOKSET
 Ei sovelleta.
 4.TALOUSARVIOVAIKUTUKSET
 Ei sovelleta.
 5.LISÄTIEDOT
 Ei sovelleta.
 2016/0123 (NLE)
 Ehdotus
 NEUVOSTON PÄÄTÖS
 Maailman kauppajärjestön yleisneuvostossa EU:n puolesta esitettävästä kannasta, joka koskee Euroopan unionin Länsi-Balkanin maille myöntämiä yksipuolisia kauppaetuuksia koskevan WTO:n poikkeusluvan voimassaolon jatkamista
 EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, joka
 ottaa huomioon Euroopan unionin toiminnasta tehdyn sopimuksen ja erityisesti sen 207 artiklan 4 kohdan ensimmäisen alakohdan yhdessä sen 218 artiklan 9 kohdan kanssa,
 ottaa huomioon Euroopan komission ehdotuksen,
 sekä katsoo seuraavaa:
 (1)Maailman kauppajärjestön perustamisesta tehdyn Marrakeshin sopimuksen, jäljempänä ’WTO-sopimus’, IX artiklan 3 ja 4 kohdassa vahvistetaan menettelyt, joiden mukaisesti WTO-sopimuksella tai jollakin monenkeskisellä kauppasopimuksella jäsenille asetettuja velvoitteita koskevia poikkeuslupia myönnetään.
 (2)Syyskuun 18 päivänä 2000 annettua neuvoston asetusta (EY) N:o 2007/2000, jolla myönnettiin tullittomuus tai tullietuuskohtelu Länsi-Balkanin maista (Albaniasta, Bosnia ja Hertsegovinasta, Kroatiasta, entisestä Jugoslavian tasavallasta Makedoniasta, Kosovosta
 8
 *, Montenegrosta ja Serbiasta) peräisin oleville tuotteille, muutettiin huomattavasti useita kertoja, ja se kodifioitiin neuvoston asetuksella (EY) N:o 1215/2009
 9
 . Joulukuun 13 päivänä 2011 annetulla Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksella (EU) N:o 1336/2011
 10
 , yksipuolisten kauppaetuuksien voimassaoloa jatkettiin 31 päivään joulukuuta 2015. Kroatia poistettiin neuvoston asetuksen (EY) N:o 1215/2009 soveltamisalasta asetuksella (EU) N:o 517/2013
 11
 maan liityttyä Euroopan unioniin. Joulukuun 16 päivänä 2015 annetulla Euroopan parlamentin ja neuvoston asetuksella (EU) N:o 2423/2015, yksipuolisten kauppaetuuksien voimassaoloa jatkettiin 31 päivään joulukuuta 2020. Neuvoston asetuksessa (EY) N:o 1215/2009, sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna, säädetään Länsi-Balkanin maista ja alueilta peräisin olevien tuotteiden vapaasta pääsystä unionin markkinoille lukuun ottamatta eräitä maataloustuotteita, joihin sovelletaan rajoitettuja myönnytyksiä tullittomien tariffikiintiöiden muodossa.
 (3)Ilman GATT 1994 -sopimuksen I artiklan 1 kohdan ja XIII artiklan mukaisia Euroopan unionin velvoitteita koskevaa tarvittavan laajuista poikkeusta näiden yksipuolisen kauppaetuusmenettelyjen mukainen etuuskohtelu olisi ulotettava koskemaan kaikkia muitakin Maailman kauppajärjestön (WTO) jäseniä.
 (4)On Euroopan unionin edun mukaista pyytää Euroopan unionin Länsi-Balkanin maille myöntämiä yksipuolisia kauppaetuuksia koskevan WTO:n poikkeusluvan voimassaoloajan pidentämistä WTO-sopimuksen IX artiklan 3 kohdan mukaisesti.
 (5)Euroopan unionin on aiheellista esittää asianomainen pyyntö WTO:lle.
 (6)Sen vuoksi on aiheellista esittää WTO:n yleisneuvostossa omaksuttava, kyseistä pyyntöä koskeva Euroopan unionin kanta,
 ON HYVÄKSYNYT TÄMÄN PÄÄTÖKSEN:
 1 artikla
 Maailman kauppajärjestön yleisneuvostossa Euroopan unionin puolesta esitettävänä kantana on pyytää Euroopan unionin Länsi-Balkanin maille myöntämiä yksipuolisia kauppaetuuksia koskevan WTO:n poikkeusluvan voimassaolon jatkamista 31 päivään joulukuuta 2021 ja puoltaa kyseisen pyynnön hyväksymistä.
 Tämän kannan esittää komissio.
 2 artikla
 Tämä päätös tulee voimaan päivänä, jona se hyväksytään.
 Tehty Brysselissä
 Neuvoston puolesta
 Puheenjohtaja
 (1)
 WT/L/380.
 (2)
 WT/L/654.
 (3)
 WT/L/836.
 (4)
 Yhdistyneiden kansakuntien turvallisuusneuvoston päätöslauselman 1244/99 nojalla.
 (5)
 EUVL L 328, 15.12.2009, s. 1.
 (6)
 EUVL L 347, 30.12.2011, s.1.
 (7)
 EUVL L 158, 10.6.2013, s. 1.
 (8)
 *Tämä nimitys ei vaikuta asemaa koskeviin kantoihin, ja se on YK:n turvallisuusneuvoston päätöslauselman 1244/1999 ja Kansainvälisen tuomioistuimen Kosovon itsenäisyysjulistuksesta antaman lausunnon mukainen.
 (9)
 EUVL L 328, 15.12.2009, s. 1.
 (10)
 EUVL L 347, 30.12.2011, s. 1.
 (11)
 EUVL L 158, 10.6.2013, s. 1.


type: wikipedia

text:
Dobrogea (în , în ) este un habitat istoric și geografic dintre Dunăre și Marea Neagră, care face parte din teritoriul României, Bulgariei și Ucrainei. Regiunea a fost cunoscută în antichitate sub numele de Sciția Mică, care nu desemna o provincie, ținutul făcând parte din provincia Moesia inferior iar mai apoi, în Evul Mediu, din thema bizantină Paristrion. Astăzi, din punct de vedere administrativ cuprinde în România județele și iar în Bulgaria regiunile Dobrici și Silistra.
 Principalele orașe sunt, în nord: Constanța, Tulcea, Medgidia și Mangalia, la care se adaugă stațiunile balneo-climaterice și de vacanță de pe litoralul românesc: Mamaia, Eforie, Costinești și stațiunile din zona Comorova a Mangaliei. Dobrogea cuprinde în partea de nord-est Delta Dunării, habitat aflat pe lista patrimoniului mondial UNESCO.
 În sud, în Bulgaria, principalele orașe sunt Dobrici, Silistra, Turtucaia și Cavarna, iar situri turistice sunt stațiunile Albena, Balcic, Șabla, precum și cetatea medievală de pe capul Caliacra.
 Geografie
 Dobrogea este limitată de cursul inferior al Dunării care înconjoară la vest podișul Moesic și la nord-vest podișul Casimcei și Munții Măcinului, la nord-est de Brațul Chilia al Deltei Dunării și la est de Marea Neagră (limita formând litoralul românesc). Apele curgătoare de pe teritoriul ei sunt puține la număr, scurte, cu un debit mic, adesea uscate vara, și se varsă în limanele de pe țărmul Mării Negre. Cele mai importante râuri sunt: Taița, Telița, Slava, Casimcea. Unele limane sunt sărate (Sinoe și Techirghiol), altele dulci (Babadag, Razim, Golovița, Zmeica, Tașaul, Agigea și Tatlageac.
 Din punct de vedere geologic, Dobrogea cuprinde trei unități: cea mai recentă, formată din aluviuni fluviale și marine Holocene, este Delta Dunării în nord-est; cea mai veche este masivul hercinian al Măcinului în nord-vest, care cuprinde roce efusive și sedimente paleozoice și mezozoice; în sud se întinde podișul moesic care pe un soclu mezozoic prezintă sedimente cenozoice și neozoice.
 Din punct de vedere politic, Dobrogea, cu o suprafață de 23.400 kmp, este împărțită între trei state: la extremul Nord, 338 kmp aparțin Ucrainei (insulele de la sudul talvegului brațului Chilia și insula Șerpilor, luate de URSS în 1948); Dobrogea de Nord cu 15.570 kmp aparține României (județele Tulcea și Constanța) iar Dobrogea de Sud sau Cadrilaterul cu 7.412 kmp aparține Bulgariei (regiunile Dobrici și Silistra).
 Populație
 Conform datelor recensământului din 2002, cele două județe din partea românească a Dobrogei au o populație de 971.643 de locuitori. 883.620 (90,94%) sunt români (inclusiv aromâni). Alte grupuri semnificative sunt: 27.580 turci, 23.409 tătari, 21.623 lipoveni și restul greci, ucraineni și bulgari.
 Etimologie
 Dobrogea își trage numele de la conducătorul local Dobrotici, care a domnit la mijlocul anilor 1300, între 1347 și 1386.
 Istorie
 Așezată la răscrucea a două drumuri, dintre care unul unea Marea Nordului cu Marea Neagră străbătând Europa centrală, iar celălalt porturile Mediteranei orientale cu ale stepelor pontice, istoria i-a hărăzit Dobrogei de-a lungul veacurilor o soartă zbuciumată. Rând pe rând s-au perindat mai multe armate: ale perșilor, apoi cele romane, iar mai târziu invaziile popoarelor migratoare au fost urmate de stăpânirea musulmană, Dobrogea devenind între timp drumul de invazie al armatelor din stepele Rusiei spre Balcani și Constantinopol. După anexarea de către România în anul 1878, Dobrogea a cunoscut din nou o perioadă de pace și dezvoltare, din care trei ultime valuri de umbră în anii 1916-1918, 1940-1944 și 1945-1989.
 Dobrogea a fost un teritoriu locuit din cele mai vechi timpuri. Cercetările arheologice au evidențiat existența obiectelor din neolitic din cultura Gumelnița și dezvoltarea în neolitic a culturii Hamangia (cunoscută în special datorită statuii numită „Gânditorul de la Hamangia”).
 În secolele VI-IV î.Hr. litoralul Mării Negre este colonizat de greci. Pe teritoriul Dobrogei române de azi sunt întemeiate coloniile Histria, Callatis și Tomis, iar Dionysopolis în partea bulgară. Coloniile grecești se organizează după modelul polisului grecesc. Inițial Histria era cea mai prosperă dintre colonii, însă, ca urmare a împotmolirii golfului, decade, și Tomisul devine cea mai importantă cetate de pe malul de vest al Mării Negre. Coloniile își exercitau influența asupra unui teritoriu mai larg decât cel al cetății propriu-zise.
 În aceeași perioadă încep să se constituie și formațiunile statale ale geților. Inscripțiile de la Histria menționează relații cu conducătorii geți Zalmodegikos și Rhemaxos (sec. al III-lea î.Hr.). Câtăva vreme, cetățile dobrogene se află sub stăpânirea perșilor, apoi, în perioada elenistică, se aliară cu Regatul Pontului, puterea dominantă în Marea Neagră, înainte de a trece sub stăpânirea Romei în anul 46, fiind incluse în provincia romană Moesia.
 În antichitate, Dobrogea era cunoscută sub denumirea de Sciția Mică (Scythia Minor, denumire romană). Începând cu secolul al XX-lea, unii istorici au început, sub influența naționalismului romantic, să folosească și denumirea anacronică de Dacia Pontica. Numele actual vine de la despotul bulgar Dobrotici din sec. al XIV-lea. Istoricul antic grec, Pliniu cel Bătrân, susținea că teritoriul dintre Dunăre și Marea Neagră era populat de geți, pe care romanii îi numeau daci. S-au stabilit în zonă mai târziu și sciții, și același Pliniu cel Bătrân, susținea că sciții aveau aceeași origine ca și geto-dacii. În final, urma sciților se pierde printre daci.
 Provincia joacă un rol important în sistemul de apărare a Imperiului Roman, constituind parte a limesului danubian. În iarna 101-102 d.Hr. regele Decebal în fruntea unei armate de daci, carpi și sarmați invadează provincia Moesia Inferior. Legiunile romane sub conducerea lui Traian înfrâng pe invadatori în două rânduri: odată pe Râul Iantra și a doua oară în sudul Dobrogei la lângă localitatea Adamclisi de astăzi. Pentru comemorarea celei de-a doua victorii în locul bătăliei, s-a înființat localitatea Tropeum și în anul 109 d.Hr. s-a înălțat monumentul Tropaeum Traiani.
 În afară de o invazie a costobocilor în 172 d.Hr. primele două secole reprezintă o perioadă de stabilitate și prosperitate pentru regiune. În secolul al III-lea, mai multe valuri de invazii ale popoarelor migratoare duc la devastarea regiunii. În anul 271, împăratul Aurelian îi infrânge pe carpi la nord de Dunăre, pe o parte din ei colonizându-i lângă Carsium și ajută în reconstrucția provinciei. În timpul domniei împăratului Dioclețian Dobrogea devine provincie separată sub numele de Sciția (Scythia), parte a diocezei romane Tracia (Thraciae).
 Împăratul Constantin cel Mare îi înfrânge pe goți care au atacat provincia în anii 331-332. După devastarea provinciei în 384-386 de către ostrogoți, orașele și infrastructura Dobrogei sunt refăcute în timpul împăraților Licinius, Iulian Apostatul și Valens.
 Creștinându-se, puterea romană devine bizantină. Sub efectul migrațiilor de nestăvilit ale popoarelor din est, Bizanțul se vede nevoit să cedeze în fața protobulgarilor cu care ajunge să dispute teritoriul. Dobrogea dobândește un grad crescând de autonomie și mai apoi devine independentă (cu seria de conducători: Dimitrie, Satza, Tatos, Seslav, Balica, Dobrotici, Ivanco).
 Încă de pe atunci, avea o compoziție etnică variată, apărând în cronicile și hărțile vremii sub denumirile de Velacia minor, Bulgaria tertia, Graecia tomitana sau Despotatus Vicinensis. Johann Schiltberger, cruciat german căzut prizonier, descrie Dobrogea în secolul al XIV-lea ca a treia Bulgarie, cu centrul la Caliacra. Iachint, episcopul de la Vicina (cetate dispărută, situată probabil pe o insulă a Dunării în zona Tulcea - Isaccea) devine primul metropolit al Țării Românești în 1359.
 Prima alipire de Țara Românească are loc în 1388-1389 pe vremea domnitorului Mircea cel Bătrân. Dar după moartea lui Mircea cel Bătrân, Dobrogea intră în componența Imperiului Otoman între 1418 și 1421. Se pare, după anumiți cercetători, că părți din Dobrogea s-au aflat pentru scurt timp în componența Țării Românești în timpul lui Vlad Țepeș (1462 - câteva luni) și a lui Mihai Viteazul (1599-1601).
 Deoarece în secolele XIV-XVI, Imperiul Otoman avansa spre Europa centrală, Dobrogea era o posesiune periferică, fără o mare importanță strategică sau economică. Ea făcea parte, din punct de vedere bisericesc, din Exarhatul Proilavon, cu sediul la Brăila, care cuprindea și Bugeacul. Dar pe măsură ce treceau anii, numărul musulmanilor creștea, ajungând sa fie pe alocuri majoritari. În multe locuri, cultura dispare în profitul ciobănitului extensiv, fostele orașe de coastă devin simple sate de pescari, în locul lor se dezvoltă Babadagul și Medgidia ca târguri rurale. Ciobani din Ardeal, Moldova, Țara Românească transhumează în fiecare iarnă aici, mulți dintre ei (mocanii) stabilindu-se definitiv și amestecându-se astfel cu românii dobrogeni (dicienii). Această situație continuă și în perioada de început al declinului puterii otomane (sec. al XVII-lea). Situația se modifică însă dramatic, odată cu extinderea teritorială a Imperiului Rus. În secolele XVIII-XIX, Dobrogea devine un câmp de bătălie între Turcia și Rusia. Situația se agravează după anul 1812, când Imperiul Rus anexează Basarabia, astfel că Dunărea devine frontiera între Rusia și Turcia. Cu acest prilej sultanul și țarul fac un schimb de populații: tătarii nogai și turcii din Bugeac vin în Dobrogea în locul unui număr echivalent de bulgari și de găgăuzi care se stabilesc în sudul Basarabiei.
 În perioada Imperiului Otoman s-au stabilit pe teritoriul Dobrogei populații turcice (anatolieni, selgiucizi) și lipovenii începând cu secolul al XVIII-lea, după schisma rascolnicilor in Biserica Ortodoxă Rusă.
 După 1840, în Dobrogea au fost colonizați și germani, veniți din teritoriile țariste - în special din zona Cherson și care au rămas pe acest teritoriu până în 1940, când, în marea majoritate, s-au stabilit în al Treilea Reich. Printre localitățile înființate de coloniștii germani se numără: Malcoci, Ciucorova, Atmagea,
 dar s-au stabilit și localități deja existente precum Tulcea, Techirghiol, Karamurat.
 Deși Dobrogea a fost intens colonizată cu români după 1878, în fapt, existau câteva sate românești în munții Măcinului, în jurul gurilor Dunării și pe malul drept al Dunării (Vlahii, Floriile, Aliman, Dunăreni consemnate de Ion Ionescu de la Brad în lucrarea sa "Excursion agricole dans la plaine de la Dobroudja"). Băștinașii etnici români dobrogeni purtau tradițional numele de dicieni, despre care Vasile Pârvan și George Vâlsan presupuneau că se trage de la cetatea Vicina menționată în sursele medievale. Cartografia veche arată în jurul gurilor Dunării numiri românești, ca de exemplu limanurile Albastru (azi Sinoie), Fidilimanu (azi, Zmeica), Iancina (azi, Razim sau Razelm) sau satele Bârleni, Filipești (azi, Dunavățul de Sus și cel de Jos), Șontea (azi, Mila 23), Tatomirești (azi, Tatanir), Pojorâta (ulterior Pojareț, dispărut), între timp locuite de lipoveni care le dau denumiri lipovenești. Pe de altă parte, Dobrogea a fost utilizată drept pășune de iarnă de către oierii români din Ardeal, în special de către cei din zona Mărginimea Sibiului pentru o perioadă îndelungată. Aceștia erau cetățeni austrieci și beneficiau de anumite facilități din partea autorităților otomane și române.
 Existența locuitorilor de origine românească este probată și de faptul că, in 1870, autoritățile otomane locale îl numesc pe monahul Nifon Bălășescu (născut în județul Sibiu, călugărit la Căldărușani), drept director al școlilor românești din Dobrogea. Nifon Bălășescu înființează 21 de noi școli românești în nordul Dobrogei (Tulcea, Hârșova, Măcin).
 Dobrogea de Nord devine parte a Regatului României după recunoașterea independenței și cedarea Basarabiei de Sud către Imperiul Țarist, prin decizia Congresului de la Berlin (1878).
 Anterior Congresului de la Berlin, Tratatul de pace ruso-turc de la San Stefano (3 martie 1878) prevedea cedarea Dobrogei la sud de o linie Rasova-Agigea de către Imperiul Otoman către Bulgaria, cu toate că populația acestei părți a Dobrogei cuprindea o majoritate relativă de musulmani (turci, tătari și cerchezi). Dar la Congresul de la Berlin, emisarul francez a insistat ca frontiera cu Bulgaria să pornească de la Dunăre imediat în aval de orașul Silistra pentru a ajunge la mare între cătunele de pescari Ofidaki (azi Vama-Veche) și Limanaki (azi, Durankulak în Bulgaria) ca să cuprindă populația compact românească din satele dunărene situate între Silistra și Rasova, și din jurul portului Mangalia. Dobrogea de Sud, (Cadrilaterul), locuit de asemenea în majoritate de turci și de tătari, a revenit Bulgariei.
 În anul 1879, România a pretins Bulgariei orașul Silistra și chiar a ocupat „Arab Tabia”, fortăreața orașului. Marile puteri au acordat „Arab Tabia” României, dar Silistra a fost lăsată bulgarilor.
 Includerea Dobrogei în Regatul României în urma Tratatului de la San Stefano a sporit importanța provinciei, deoarece asigura ieșirea directă la mare a statului român. Astfel se construiește Podul de la Cernavodă pentru asigurarea legăturii feroviare directe cu restul țării, iar orașul Constanța devine principalul port la Marea Neagră. Are loc și o recolonizare sistematică intensă a românilor din alte provincii (în special din Muntenia și a românilor din Transilvania) în Dobrogea, sporind semnificativ ponderea elementului românesc din regiune. Spre deosebire de restul Regatului României, în Dobrogea nu existau latifundii date în arendă, ceea ce a contribuit la crearea unei populații rurale relativ înstărite.
 Regatului României s-a folosit de situația prielnică din timpul celui de-Al Doilea Război Balcanic și anexează Cadrilaterul (Dobrogea de Sud) în anul 1913, prin prevederile Tratatului de pace de la București.
 În anul 1916, după intrarea României în Primul Război Mondial, pe teritoriul Dobrogei au loc operațiuni militare importante. Astfel in august 1916, trupele conduse de generalul Mackensen recuceresc Turtucaia, luând prizonieri 28.000 de militari români. Ofensiva Puterilor Centrale a continuat. La data de 26 august armata română a evacuat Silistra, iar la mijlocul lunii septembrie a reușit să oprească ofensiva inamicului pe aliniamentul Rasova-Cobadin-Topraisar. La lupte a participat, de partea română, o divizie de prizonieri sârbi și croați din armata austro-ungară, formată în Rusia.
 În timpul Primului Război Mondial, Bulgaria a redobândit Cadrilaterul și fâșia de teritoriu până la linia Rasova-Agigea timp de 2 ani, ocupând restul Dobrogei (cu excepția Deltei) până la data de 30 septembrie 1918. La încheierea primului război mondial Tratatul de pace de la Neuilly sur Seine restabilește frontiera din 1913 între România și Bulgaria, atribuind Cadrilaterul din nou României.
 În perioada interbelică continuă procesul de modernizare a Dobrogei, însă condițiile sunt fundamental schimbate. Porturile din nordul Dobrogei (în special Sulina și Tulcea) decad în condițiile reducerii dramatice a comerțului și navigației pe Dunăre. Constanța continuă să rămână principalul port la Marea Neagră însă orașul este la rândul său afectat de scăderea volumului comerțului și incertitudinile legate de noul statut al navigației prin strâmtorile Bosfor și Dardanele. Continuă stabilirea în Dobrogea a numeroși români din alte provincii, iar în anii '20, în special în partea de sud a județului se așază numeroși aromâni, astfel că vechii dicieni și mocani devin minoritari. Tot în această perioadă are loc o emigrare masivă a turcilor din Dobrogea în Turcia, ca urmare a politicii lui Mustafa Kemal Ataturk de a încuraja stabilirea musulmanilor din Balcani în noul stat turc.
 Cadrilaterul a fost recuperat de Bulgaria în anul 1940, prin Tratatul de la Craiova, când Adolf Hitler a ordonat regelui Carol al II-lea să regleze diferendele teritoriale cu Bulgaria. În urma convorbirilor dintre cele două state, s-a încheiat la data de 7 septembrie 1940 tratatul care restabilea frontiera din 1912 între România și Bulgaria. Tratatul de la Craiova prevedea și un schimb obligatoriu de populații între cele două state: toți bulgarii din nordul Dobrogei și toți românii din Cadrilater urmau să fie strămutați.
 Perioada comunistă a fost deosebit de grea pentru Dobrogea. Autoritățile comuniste au făcut presiuni asupra țăranilor pentru a colectiviza regiunea, astfel că în anul 1955, Dobrogea a fost declarată prima regiune colectivizată a României (Nicolae Ceaușescu și-a făcut aici o parte din carieră). Această politică a ruinat satele Dobrogei și a determinat un exod rural masiv spre centrele urbane, în special spre Constanța. În aceste condiții, și în Dobrogea au existat grupuri armate de rezistență contra puterii comuniste. Dintre acestea cel mai semnificativ a fost grupul Haiducii Babadagului, care a acționat în perioada 1949-1952.
 De asemenea, în 1949, conducerea comunistă a României a organizat construirea canalului Dunăre - Marea Neagră, folosind în special munca forțată a deținuților în special a celor politici, supuși unui regim de exterminare, dar și a unor deținuți aparținând minorităților etnice și religioase. Construirea canalului a fost abandonata în anul 1955. Lucrările la Canal au fost reluate în anul 1975 și au fost încheiate în anul 1984. În anul 1986, a fost dat în folosință Canalul Poarta Albă - Năvodari.
 În perioada de după 1989, Dobrogea a suferit pe fondul general al crizei generale a economiei românești. Dispariția flotei comerciale române, declinul general al navigației pe Dunăre ca urmare a războaielor din fosta Iugoslavie, pierderea locului privilegiat al portului Constanța, de principal punct de tranzit al exporturilor românești și declinul turismului la Marea Neagră au afectat negativ economia Dobrogei.
 Sărbători
 Dobrogea este prima regiune a României care are o sărbătoare oficială (pe 14 noiembrie), instituită prin lege, la inițiativa unui senator constănțean, liberalul Christian Gigi Chiru.
 Regiuni administrative
 România (15.570 kmp):
 Județul Tulcea
 Județul Constanța
 Bulgaria (7.412 kmp):
 Regiunea Dobrici
 Regiunea Silistra
 Regiunea Razgrad - doar satele Konevo, Rainino, Terter și Mădrevo
 Regiunea Varna - doar satul Gheneral Kantardjievo
 Ucraina (338 kmp):
 Insulele Daler, Coasta Dracului, Maican și Limba de la sudul talvegului brațului Chilia
 Insula Șerpilor.
 Note
 Bibliografie
 ANDREESCU, Gabriel (ed.) 2005: Tătarii din România - teme identitare. Tatars in Romania - Problems of Identity. București. Centrul pentru Drepturile Omului. Apador-CH. ISSN 1221-8391.
 ANDREI, Echim 1995: Condiția populației din Rezervația Biosferei Delta Dunării. București. Editura Ararat. ISBN 973-96682-4-0.
 BARNEA, Ion & ȘTEFĂNESCU, Ștefan 1971: Din istoria Dobrogei III. București. Editura Academiei Republicii Socialiste România.
 BORDÂNC, Floarea 2008: Analiza regională a spațiului rural dobrogean. București. Editura Universitară. ISBN 978-973-749-309-5.
 COJOC, Marian 2001: Evoluția Dobrogei între anii 1944-1964. Principalele aspecte din economie și societate. București. Editura Universității din București. ISBN 973-575-560-2.
 COLCER, Iosif & MĂGUREANU, Viorel 1998: File din istoria Dobrogei. Tulcea. Inspectoratul pentru Cultură al județului Tulcea.
 COSSUTO, Giuseppe 2001: Breve storia dei Turchi di Dobrugia. (= I Quardeni del Bosforo; 1). Istanbul. Edizioni Isis. ISBN 975-428-200-5.
 CUȘA, Nicolae 2004: Macedo-aromânii dobrogeni. The Macedo-Aromanians in Dobrudja. Constanța. Editura Ex Ponto. ISBN 973-644-318-3.
 DANESCO, Grégoire 1903: Dobrogea – La Dobroudja. Étude de Géographie physique et ethnographique. Bucarest. Imprimerie de l'Indépendance Roumaine.
 DUMITRACHE-FLOREȘTI, Vasile 2002: Mitropolia Munteniei și Dobrogei. Eparhii, mânăstiri și schituri. București. Editura Saeculum IO.
 EKREM, Mehmet Ali 1994: Din istoria turcilor dobrogeni. Editura Kriterion, București, ISBN 973-26-0384-4.
 HELLER, Wilfried & SALLANZ, Josef (ed.) 2009: Die Dobrudscha. Ein neuer Grenzraum der Europäischen Union: Sozioökonomische, ethnische, politisch-geographische und ökologische Probleme. (= Südosteuropa-Studien; 76). München-Berlin. Verlag Otto Sagner, ISBN 978-3-86688-069-9.
 IPATIOV, Filip 2002: Rușii-lipoveni din România. Studiu de geografie umană. Cluj-Napoca. Editura Universitară Clujeană, ISBN 973-610-090-1.
 KAHL, Thede & SALLANZ, Josef 2006: Die Dobrudscha. Thede Kahl & Michael Metzeltin & Mihai-Răzvan Ungureanu (ed.): Rumänien. (= Österreichische Osthefte, vol. 48), Wien, p. 857-879.
 LUP, Aurel 2003: Dobrogea agricolă. De la legendă ... la globalizare. Constanța. Editura Ex Ponto. ISBN 973-644-215-3.
 MITEA, Neluța 2006: Economia agroturismului în zonele de litoral maritim și fluvial în Dobrogea. Constanța. Editura Dobrogea. ISBN 978-973-8044-88-3.
 NICOARĂ, Vasile 2006: Dobrogea. Spațiu geografic multicultural. Constanța. Editura Muntenia.
 NICOARĂ, Vasile 2009: Dobrogea regiune transfrontalieră europeană "Cadrilaterul". Constanța. Editura Muntenia. ISBN 978-973-692-251-9.
 POPA, Vasile 2006: Dobrogea, spatiu de interferențe geopolitice. București. Editura Universității din București. ISBN 978-973-737-212-3.
 POPOV, Žeko B. (ed.) 1993: Severna Dobrudža, 1878-1940. Sofija, Universitetski Izdatelstvo Sveti Kliment Ochridski.
 POSEA, Grigore & BOGDAN, Octavia & ZĂVOIANU, Ion (coord.) 2005: Geografia României. Vol. V. Câmpia Română, Dunărea, Podișul Dobrogei, Litoralul românesc al Mării Negre și Platforma Continentală. București. Editura Academiei Române. ISBN 973-27-1076-4.
 RĂDULESCU, Adrian & BITOLEANU, Ion 1998: Istoria Dobrogei. Ed. a 2-a, rev. Constanța. Editura Ex Ponto. ISBN 973-9385-32-X.
 SALLANZ, Josef (ed.) 2005: Die Dobrudscha. Ethnische Minderheiten, Kulturlandschaft, Transformation; Ergebnisse eines Geländekurses des Instituts für Geographie der Universität Potsdam im Südosten Rumäniens. (= Praxis Kultur- und Sozialgeographie; 35). 2., durchgesehene Auflage. Potsdam. Universitätsverlag Potsdam, ISBN 3-937786-76-7. (Volltext).
 SALLANZ, Josef 2007: Bedeutungswandel von Ethnizität unter dem Einfluss von Globalisierung. Die rumänische Dobrudscha als Beispiel. (= Potsdamer Geographische Forschungen; 26). Potsdam. Universitätsverlag Potsdam, ISBN 978-3-939469-81-5.
 SALLANZ, Josef 2020: Dobrudscha. Deutsche Siedler zwischen Donau und Schwarzem Meer (= Potsdamer Bibliothek östliches Europa). Potsdam. Verlag des Deutschen Kulturforums östliches Europa. ISBN 978-3-936168-73-0.
 SCHMIDT-RÖSLER, Andrea 1993: Dobrudscha. Weithmann, Michael (ed.): Der ruhelose Balkan. Die Konfliktregionen Südosteuropas. München, p. 94-107.
 STĂNCIUGEL, Robert & BĂLAȘA, Liliana Monica 2005: Dobrogea în secolele VII-XIX. Evoluție istorică. București. Editura DC Promotions. ISBN 973-86782-3-4.
 STINGHE, Horia 2007: Despre germanii din Dobrogea. Constanța. Editura Ex Ponto
 Lectură suplimentară
 Dobrogia în pragul veacului XX: Geografia matematică, fisică, politică economică și militară, Marin Ionescu Dobrogianu, 1904, reeditare în 2010
 Dobrogea și dobrogenii, C. D. Pariado, Editura Tip. "Ovidiu", 1905
 Comunitatea musulmană din Dobrogea: repere de viață spirituală : viața religioasă și învățământ în limba maternă, Nuredin Ibram, Editura Ex Ponto, 1998
 Călăuza vizitatorului în Muzeul Regional al Dobrogei, de Ioan Micu, Tiparul Glasul Bucovinei, Cernăuți, 1937
 Constanța - eri, astăzi, mâine. Tomis, Kiustendje, Constanța, de avocat Scarlat Huhulescu, Tipografia „Lucrătorii Asociați", Constanța,1934
 The California of the Romanians: The Integration of Northern Dobrogea into Romania, 1878-1913, Constantin Iordachi, în Nation-Building and Contested Identities: Romanian & Hungarian Case Studies, Editura Polirom, 2001
 Dobrogea – 1, Geografie – Analele Universității București, 2003, p. 1-143
 Relieful Podișul Dobrogei – caracteristici și evoluție p. 5-58
 Peisajele Dobrogei: tipuri, repartiție, culturalitate, vulnerabilitate p. 59-82
 Clima Dobrogei p. 83-106
 Apele Dobrogei p.107-143
 Vezi și
 Bulgaria
 Cadrilater
 Stema Dobrogei
 Lista beilerbeilor de Silistra
 Legături externe
 Die Dobrudschadeutschen und ihre 100-jährige Siedlungsgeschichte
 Primavara unei destinatii estivale, 5 aprilie 2007, Lucian Vasilescu, Descoperă
 Dobrogea, cel mai frumos pământ al României – botezată după un slav, 3 februarie 2013, Sinziana Ionescu, Adevărul
 Minunea etnică de la Dobrogea. Tărâmul armoniei celor 18 nații, 6 februarie 2013, Sinziana Ionescu, Adevărul
 Top 10 locuri de vizitat în Dobrogea, 18 iulie 2010, Andreea Dogar, Evenimentul zilei
 Comorile subterane ale Dobrogei, 11 august 2010, Darius Martinescu, România liberă
 Jumatate din localitatile dobrogene, incluse in trasee turistice, 11 aprilie 2009, Darius Martinescu, România liberă
 Romania e frumoasa (32): 12 locuri uimitoare de vazut in nordul Dobrogei, 11 ianuarie 2012, RazvanPascu.ro
 Cișmelele dobrogene, locuri izvorâtoare de viață , 27 noiembrie 2012, Dumitru Manolache, Ziarul Lumina


text:
 24.11.2005
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 306/32
 BESLUIT VAN HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER
 Nr. 101/2005
 van 8 juli 2005
 tot wijziging van bijlage II (Technische voorschriften, normen, keuring en certificatie) bij de EER-Overeenkomst
 HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER,
 Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, zoals gewijzigd bij het Protocol tot aanpassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, hierna „de Overeenkomst” genoemd, en met name op artikel 98,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 Bijlage II bij de Overeenkomst werd gewijzigd bij Besluit nr. 100/2004 van het Gemengd Comité van de EER van 9 juli 2004 (1).
 (2)
 Beschikking 2005/53/EG van de Commissie van 25 januari 2005 betreffende de toepassing van artikel 3, lid 3, onder e), van Richtlijn 1999/5/EG van het Europees Parlement en de Raad op radioapparatuur die bedoeld is om deel te nemen aan het automatische identificatiesysteem (AIS) (2) moet in de Overeenkomst worden opgenomen.
 (3)
 De in de Overeenkomst opgenomen Beschikking 2003/213/EG van de Commissie (3) wordt bij Beschikking 2005/53/EG ingetrokken met ingang van 26 juli 2005 en moet derhalve uit de Overeenkomst worden geschrapt,
 BESLUIT:
 Artikel 1
 Hoofdstuk XVIII van bijlage II bij de Overeenkomst wordt als volgt gewijzigd:
 1.
 Na punt 4zzm (Beschikking 2004/71/EG van de Commissie) wordt het volgende punt ingevoegd:
 „4zzn.
 32005 D 0053: Beschikking 2005/53/EG van de Commissie van 25 januari 2005 betreffende de toepassing van artikel 3, lid 3, onder e), van Richtlijn 1999/5/EG van het Europees Parlement en de Raad op radioapparatuur die bedoeld is om deel te nemen aan het automatische identificatiesysteem (AIS) (PB L 22 van 26.1.2005, blz. 14).”
 2.
 De tekst van punt 4zzl (Beschikking 2003/213/EG van de Commissie) wordt geschrapt met ingang van 26 juli 2005.
 Artikel 2
 De in het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie bekend te maken teksten in de IJslandse en Noorse taal van Beschikking 2005/53/EG zijn authentiek.
 Artikel 3
 Dit besluit treedt in werking op 9 juli 2005, op voorwaarde dat alle in artikel 103, lid 1, van de Overeenkomst bedoelde kennisgevingen aan het Gemengd Comité van de EER hebben plaatsgevonden (4).
 Artikel 4
 Dit besluit wordt bekendgemaakt in het EER-gedeelte van en in het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Gedaan te Brussel, 8 juli 2005.
 Voor het Gemengd Comité van de EER
 De voorzitter
 ZDH Prins Nikolaus von LIECHTENSTEIN
 (1) PB L 376 van 23.12.2004, blz. 25.
 (2) PB L 22 van 26.1.2005, blz. 14.
 (3) PB L 81 van 28.3.2003, blz. 46.
 (4) Geen grondwettelijke vereisten aangegeven.


type: caselaw

text:
 18.5.2013
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 141/25
 Skarga wniesiona w dniu 20 marca 2013 r. — Selo Medical przeciwko OHIM — biosyn Arzneimittel (SELOGYN)
 (Sprawa T-173/13)
 2013/C 141/46
 Język skargi: niemiecki
 Strony
 Strona skarżąca: Selo Medical GmbH (Unternberg, Austria) (przedstawiciel: adwokat T. Schneider)
 Strona pozwana: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory)
 Stroną postępowania przed Izbą Odwoławczą była również: biosyn Arzneimittel GmbH (Fellbach, Niemcy)
 Żądania
 Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
 —
 stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory) z dnia 21 stycznia 2013 r. w sprawie R 2601/2011-4 i oddalenie sprzeciwu wobec rejestracji wspólnotowego znaku towarowego;
 —
 obciążenie OHIM i ewentualnie interwenienta kosztami postępowania zgodnie z art. 87 § 2 regulaminu postępowania przed Sądem.
 Zarzuty i główne argumenty
 Zgłaszający wspólnotowy znak towarowy: Skarżąca
 Zgłoszony wspólnotowy znak towarowy: Słowny znak towarowy „SELOGYN” dla towarów z klasy 5 — zgłoszenie nr 9049016
 Właściciel znaku lub oznaczenia, na które powołano się w postępowaniu w sprawie sprzeciwu: biosyn Arzneimittel GmbH
 Znak lub oznaczenie, na które powołano się w sprzeciwie: Słowny krajowy znak towarowy „SELESYN” dla towarów i usług z klas 5, 29 i 44
 Decyzja Wydziału Sprzeciwów: Uwzględnienie sprzeciwu
 Decyzja Izby Odwoławczej: Oddalenie odwołania
 Podniesione zarzuty: Naruszenie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009


text:
18 Hits é uma coletânea musical dos maiores sucessos do grupo sueco ABBA, lançado pela Universal Music em 8 de setembro de 2005.
 O conjunto 18 Hits foi lançado como uma alternativa de preço médio para a coleção de preço integral mais vendida ABBA Gold: Greatest Hits e apresenta 14 dos maiores sucessos do grupo e termina com quatro versões não inglesas; "Honey Honey" (versão sueca), "Waterloo" (versão francesa), "Ring Ring" (versão alemã) e a versão espanhola de "Gimme! Gimme! Gimme! (A Man After Midnight)", intitulada "Dame! Dame! Dame!". Entre as omissões mais notáveis na coleção 18 Hits estão um dos maiores sucessos da banda, "Dancing Queen", bem como "Chiquitita", "Take a Chance on Me" e "I Have a Dream".
 A edição sueca de 18 Hits, também lançada em 2005, apresentava quatro gravações em sueco em vez das quatro versões não inglesas; "Waterloo", "Honey Honey", "Ring Ring (Bara Du Slog En Signal)" e "Åh Vilka Tider". Este é o primeiro CD do ABBA a incluir "Åh Vilka Tider", que havia sido originalmente lançado como lado B da versão sueca de "Ring Ring". Também apareceria mundialmente na The Complete Studio Recordings. Um DVD com preço acessível intitulado 16 Hits foi lançado simultaneamente.
 Embora várias outras compilações de sucessos semelhantes com o grupo tenham sido lançadas antes e depois, 18 Hits provou ser um dos produtos mais vendidos do ABBA da Universal Music, chegando ao Top 10 na Polônia e no Top 20 no Reino Unido, Espanha e Hungria e reentrando nas paradas em muitos territórios após a estréia do filme Mamma Mia! no verão de 2008. Nunca incluiu nenhuma música dos The Visitors ou qualquer outra música lançada de 1981 a 1982.
 Esta compilação não está disponível digitalmente, pois muitas faixas, apresentadas nesta compilação, fazem parte de outras compilações ABBA disponíveis em distribuição digital. É, eventualmente, ainda reprimido em CD para muitas regiões do mundo.
 Lista de faixas
 1-The Winner Takes It All – 4:56
 2-Super Trouper – 4:14
 3-Waterloo – 2:47
 4-Gimme! Gimme! Gimme! (A Man After Midnight) – 4:51
 5-The Name Of The Game – 4:52
 6-Ring Ring – 3:04
 7-I Do, I Do, I Do, I Do, I Do – 3:17
 8-SOS – 3:21
 9-Fernando – 4:13
 10-Hasta Mañana – 3:08
 11-Mamma Mia – 3:33
 12-Lay All Your Love on Me – 4:36
 13-Thank You For The Music – 3:50
 14-Happy New Year – 4:24
 15-Honey, Honey (em sueco) – 2:58
 16-Waterloo (em francês) – 2:41
 17-Ring Ring – 3:10
 18-Dame! Dame! Dame! – 4:52
 Créditos
 Agnetha Fältskog – vocais principais , co-vocal principal , vocais de fundo
 Anni-Frid Lyngstad – vocais principais , co-vocal principal , vocais de fundo
 Björn Ulvaeus – guitarra clássica, vocais de fundo
 Benny Andersson – sintetizador, teclados, vocais de fundo
 Álbuns de ABBA
 Álbuns de 2005
 Coletâneas de 2005
 Álbuns de música pop
 Álbuns em língua inglesa
 Álbuns em língua castelhana


text:
 Avis juridique important
 |
 22000D0007
 ETA:n sekakomitean päätös N:o 7/2000, tehty 28 päivänä tammikuuta 2000, ETA-sopimuksen liitteen VI (Sosiaaliturva) muuttamisesta
 Virallinen lehti nro L 103 , 12/04/2001 s. 0013 - 0015
 ETA:n sekakomitean päätösN:o 7/2000,tehty 28 päivänä tammikuuta 2000,ETA-sopimuksen liitteen VI (Sosiaaliturva) muuttamisestaETA:N SEKAKOMITEA, jokaottaa huomioon Euroopan talousalueesta tehdyn sopimuksen, sellaisena kuin se on mukautettuna mainitun sopimuksen mukauttamisesta tehdyllä pöytäkirjalla, jäljempänä "sopimus", ja erityisesti sen 98 artiklan,sekä katsoo seuraavaa:(1) Sopimuksen liite IV muutettiin 25 päivänä kesäkuuta 1999 tehdyllä ETA:n sekakomitean päätöksellä N:o 81/1999(1).(2) Sosiaaliturvajärjestelmien soveltamisesta yhteisön alueella liikkuviin palkattuihin työntekijöihin, itsenäisiin ammatinharjoittajiin ja heidän perheenjäseniinsä annetun asetuksen (ETY) N:o 1408/71 sekä asetuksen (ETY) N:o 1408/71 täytäntöönpanomenettelystä annetun asetuksen (ETY) N:o 574/72 muuttamisesta niiden soveltamisalan ulottamiseksi koskemaan virkamiesten erityisjärjestelmiä 29 päivänä kesäkuuta 1998 annettu neuvoston asetus (EY) N:o 1606/98(2) olisi otettava osaksi sopimusta,ON PÄÄTTÄNYT SEURAAVAA:1 artiklaMuutetaan sopimuksen liitteessä VI oleva 1 kohta (neuvoston asetus (ETY) N:o 1408/71) seuraavasti:1) Lisätään luetelmakohta seuraavasti: "- 398 R 1606: Neuvoston asetus (EY) N:o 1606/98, annettu 29 päivänä kesäkuuta 1998 (EYVL L 209, 25.7.1998, s. 1)."2) Korvataan mukautuksen r jakson "P. ISLANTI" sanamuoto seuraavasti: "Kaikki vanhuuseläkkeen perusosaa ja lisäosaa sekä virkamiesten eläkejärjestelmää koskevat hakemukset."3) Korvataan mukautuksen t jakson "P. ISLANTI" sanamuoto seuraavasti: "1. Jos palkattu työskentely tai itsenäinen ammatin harjoittaminen Islannissa on päättynyt ja vakuutustapahtuma sattuu palkatun työskentelyn tai itsenäisen ammatin harjoittamisen aikana sellaisessa toisessa valtiossa, johon tätä asetusta sovelletaan, ja jos sekä sosiaaliturva- että lisäeläkejärjestelmän (eläkekassat) työkyvyttömyyseläke Islannissa ei enää käsitä vakuutustapahtuman ja eläkeiän välistä kautta (tuleva aika), otetaan sellaisen toisen valtion lainsäädännön mukaiset vakuutuskaudet, johon tätä asetusta sovelletaan, huomioon tulevan ajan vaatimusta varten niin kuin ne olisivat vakuutuskausia Islannissa.2. Islannissa asuvan henkilön, joka kuuluu erityiseen virkamiesten eläkejärjestelmään jaa) johon ei sovelleta III osaston 1 luvun 2-7 jakson säännöksiä, jab) joka ei ole oikeutettu eläkkeeseen Islannissa,on maksettava hänelle tai hänen perheenjäsenilleen Islannissa myönnettyjen luontoisetujen kustannukset, kun luontoisedut kuuluvat kyseenä olevan erityisjärjestelmän ja/tai sitä täydentävän henkilökohtaisen vakuutuksen piiriin."2 artiklaMuutetaan sopimuksen liitteessä VI oleva 2 kohta (neuvoston asetus (ETY) N:o 574/72) seuraavasti:1) Lisätään luetelmakohta seuraavasti: "- 398 R 1606: Neuvoston asetus (EY) N:o 1606/98, annettu 29 päivänä kesäkuuta 1998 (EYVL L 209, 25.7.1998, s. 1)."2) Korvataan mukautuksen a jakson "R. NORJA" sanamuoto seuraavasti: "1. Sosial- og helsedepartementet (sosiaali- ja terveysministeriö), Oslo.2. Arbeids- og administrasjonsdepartementet (työ- ja hallintoministeriö), Oslo.3. Barne- og familiedepartementet (lapsi- ja perheministeriö), Oslo.4. Justisdepartementet (oikeusministeriö), Oslo.5. Utenriksdepartementet (ulkoasiainministeriö), Oslo."3) Lisätään mukautuksen b jaksoon "R. NORJA" seuraava: "7. Norjan virkamiesten eläkerahastosta 28 päivänä heinäkuuta 1949 annetun lain N:o 26 (lov av 28. juli 1949 nr 26 om Statens Pensjonskasse) mukaiset etuudet:Statens Pensjonskasse (Norjan virkamiesten eläkerahasto)."4) Lisätään mukautuksen c jaksoon "Q. LIECHTENSTEIN" seuraava sekä 2 kohtaan (Vanhuus ja kuolema) että 3 kohtaan (Työkyvyttömyys): "c) Virkamiesten vakuutusjärjestelmä:Stiftungsrat der Pensionskasse für das Staatspersonal (Virkamiesten vakuutusjärjestelmän hallinto)."5) Lisätään mukautuksen c jaksoon "R. NORJA" seuraava: "4. Norjan virkamiesten eläkerahastosta 28 päivänä heinäkuuta 1949 annetun lain N:o 26 (lov av 28. juli 1949 nr 26 om Statens Pensjonskasse) mukaiset etuudet:Statens Pensjonskasse (Norjan virkamiesten eläkerahasto)."6) Lisätään mukautuksen f jaksoon "Q. LIECHTENSTEIN", seuraava sekä 2 kohtaan (Vanhuus ja kuolema) että 3 kohtaan (Työkyvyttömyys): "c) Virkamiesten vakuutusjärjestelmä:Geschäftsleitung der Pensionsversicherung für das Staatspersonal (Virkamiesten vakuutusjärjestelmän hallinto)."7) Lisätään mukautuksen f jaksoon "R. NORJA" 1 kohdan jälkeen seuraava: "1a. Norjan virkamiesten eläkerahastosta 28 päivänä heinäkuuta 1949 annetun lain N:o 26 (lov av 28. juli 1949 nr 26 om Statens Pensjonskasse) mukaiset etuudet:Statens Pensjonskasse (Norjan virkamiesten eläkerahasto)."8) Lisätään mukautuksen m jaksoon "R. NORJA" seuraava: "13. Norjan virkamiesten eläkerahastosta 28 päivänä heinäkuuta 1949 annetun lain N:o 26 (lov av 28. juli 1949 nr 26 om Statens Pensjonskasse) mukaiset etuudet:Statens Pensjonskasse (Norjan virkamiesten eläkerahasto)."3 artiklaAsetuksen (EY) N:o 1606/98 islanniksi ja norjaksi laaditut tekstit, jotka on liitetty tämän päätöksen asianomaisiin kielitoisintoihin, ovat todistusvoimaisia.4 artiklaTämä päätös tulee voimaan 29 päivänä tammikuuta 2000, jos sopimuksen 103 artiklan 1 kohdan mukaiset ilmoitukset on tehty ETA:n sekakomitealle(3).5 artiklaTämä päätös julkaistaan Euroopan yhteisöjen virallisen lehden ETA-osastossa ja ETA-täydennysosassa.Tehty Brysselissä 28 päivänä tammikuuta 2000.ETA:n sekakomitean puolestaF. BarbasoPuheenjohtaja(1) EYVL L 296, 23.11.2000, s. 37.(2) EYVL L 209, 25.7.1998, s. 1.(3) Valtiosäännön asettamista vaatimuksista ei ole ilmoitettu.


text:
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 20.1.2016.
 COM(2016) 1 final
 Prijedlog
 ODLUKE EUROPSKOG PARLAMENTA I VIJEĆA
 o mobilizaciji Europskog fonda za prilagodbu globalizaciji (zahtjev iz Belgije – EGF/2015/007 BE/Hainaut – Namur Glass)
 OBRAZLOŽENJE
 KONTEKST PRIJEDLOGA
 1.Pravila koja se primjenjuju na financijske doprinose iz Europskog fonda za prilagodbu globalizaciji (EGF) utvrđena su Uredbom (EU) br. 1309/2013 Europskog parlamenta i Vijeća od 17. prosinca 2013. o Europskom fondu za prilagodbu globalizaciji (2014. – 2020.) i stavljanju izvan snage Uredbe (EZ) br. 1927/2006
 1
 (dalje u tekstu: „Uredba o EGF-u”).
 2.Dana 19. kolovoza 2015. Belgija je podnijela zahtjev EGF/2015/007 BE/Hainaut – Namur Glass za financijski doprinos iz EGF-a, nakon otpuštanja
 2
 u ekonomskom sektoru razvrstanom u odjeljak 23 NACE-a Rev. 2 (Proizvodnja ostalih nemetalnih mineralnih proizvoda) u regijama razine NUTS 2 Hainautu (BE32) i Namuru (BE35) u Belgiji.
 3.Nakon ocjenjivanja tog zahtjeva Komisija je u skladu sa svim primjenjivim odredbama Uredbe o EGF-u donijela zaključak da su ispunjeni uvjeti za dodjelu financijskog doprinosa iz EGF-a.
 SAŽETAK ZAHTJEVA
 Zahtjev za dodjelu sredstava iz EGF-a
 EGF/2015/007 BE/Hainaut-Namur Glass
 Država članica
 Belgija
 Predmetne regije (razina NUTS
 3
 2)
 Hainaut (BE32)
 Namur (BE35)
 Datum podnošenja zahtjeva
 19. kolovoza 2015.
 Rok za potvrđivanje primitka zahtjeva
 2. rujna 2015.
 Rok za podnošenje zahtjeva za dodatne informacije
 2. rujna 2015.
 Rok za dostavu dodatnih informacija
 28. listopada 2015.
 Rok za dovršetak ocjenjivanja
 20. siječnja 2016.
 Intervencijski kriterij
 Članak 4. stavak 2. Uredbe o EGF-u
 Broj predmetnih poduzeća
 2
 Sektor ekonomske djelatnosti
 (odjeljak NACE-a Rev. 2)
 4
 Odjeljak 23 (Proizvodnja ostalih nemetalnih mineralnih proizvoda)
 Referentno razdoblje (devet mjeseci):
 31. kolovoza 2014. – 31. svibnja 2015.
 Broj otpuštanja tijekom referentnog razdoblja
 412
 Ukupan broj prihvatljivih korisnika
 412
 Ukupan broj ciljanih korisnika
 412
 Broj ciljanih mladih ljudi koji nisu zaposleni, ne školuju se i ne osposobljavaju (NEET)
 100
 Proračun za usluge prilagođene potrebama (EUR)
 1 758 507
 Proračun za provedbu EGF-a
 5
 (EUR)
 67 400
 Ukupan proračun (EUR)
 1 825 907
 Doprinos iz EGF-a (60 %) (EUR)
 1 095 544
 OCJENA ZAHTJEVA
 Postupak
 4.Belgija je 19. kolovoza 2015. podnijela zahtjev EGF/2015/007 BE/Hainaut – Namur Glass u roku od 12 tjedana od datuma na koji su ispunjeni intervencijski kriteriji utvrđeni člankom 4. Uredbe o EGF-u. Unutar dva tjedna od dana podnošenja zahtjeva Komisija je potvrdila njegov primitak te je istodobno od Belgije zatražila dodatne informacije. Te su dodatne informacije dostavljene unutar osam tjedana, nakon što je rok na opravdan zahtjev Belgije produljen za dva tjedna. Rok od 12 tjedana od dana primitka potpunog zahtjeva unutar kojeg bi Komisija trebala dovršiti ocjenu usklađenosti zahtjeva s uvjetima za pružanje financijskog doprinosa istječe 20. siječnja 2016.
 Prihvatljivost zahtjeva
 Predmetna poduzeća i korisnici
 5.Zahtjev se odnosi na 412 radnika koji su proglašeni viškom u ekonomskom sektoru razvrstanom u odjeljak 23 NACE-a Rev. 2 (Proizvodnja ostalih nemetalnih mineralnih proizvoda). Do otpuštanja je u predmetnim poduzećima došlo u belgijskim regijama Hainautu (BE32) i Namuru (BE35) obuhvaćenima razinom NUTS 2.
 Poduzeća i broj otpuštanja u referentnom razdoblju
 AGS Glass
 144
 Saint-Gobain Glass
 268
 Ukupan broj poduzeća: 2
 Ukupan broj otpuštanja:
 412
 Ukupan broj samozaposlenih osoba koje su prestale obavljati svoju djelatnost:
 0
 Ukupan broj prihvatljivih radnika i samozaposlenih osoba:
 412
 Intervencijski kriteriji
 6.Belgija je podnijela zahtjev na temelju intervencijskih kriterija iz članka 4. stavka 2., odstupajući od kriterija iz članka 4. stavka 1. točke (b) Uredbe o EGF-u kojima se propisuje najmanje 500 otpuštanja u referentnom razdoblju od devet mjeseci u poduzećima koja djeluju u istom ekonomskom sektoru definiranom u odjeljku NACE-a Rev. 2 i smještenima u jednoj regiji ili u dvjema susjednim regijama razine NUTS 2 u državi članici..U regijama razine NUTS 2 Hainautu (B32) i Namuru (B35) došlo je do ukupno 412 otpuštanja.
 7.Za ovaj je zahtjev devetomjesečno referentno razdoblje trajalo od 31. kolovoza 2014. do 31. svibnja 2015.
 Izračun broja otpuštanja i prestanaka djelatnosti
 8.Broj otpuštanja tijekom referentnog razdoblja izračunan je na sljedeći način:
 –412 od datuma na koji je poslodavac obavijestio radnika o otpuštanju ili raskidu ugovora o radu.
 Prihvatljivi korisnici
 9.Ukupan broj prihvatljivih korisnika iznosi 412.
 Veza između otpuštanja i velikih strukturnih promjena u tokovima svjetske trgovine nastalih zbog globalizacije
 10.Kako bi se utvrdila veza između otpuštanja i velikih strukturnih promjena u tokovima svjetske trgovine nastalih zbog globalizacije, Belgija iznosi argument da je trgovina proizvodima od stakla u Uniji posljednjih godina ozbiljno narušena. Dok je u razdoblju od 2000. do 2013. potražnja u Europi stagnirala, uvoz se dramatično povećao, a strani su proizvođači zauzeli sve veći dio europskog tržišta
 6
 . To se može objasniti činjenicom da je zbog viška proizvodnog kapaciteta u Aziji (posebno u Kini) došlo do pritiska na sniženje cijena s kojim se europski proizvođači teško nose zbog viših troškova proizvodnje i strožih ekoloških normi, osobito emisijskih kvota
 7
 CO2. Iako je u gospodarstvima u razvoju potražnja porasla, Europa nije uspjela povećati svoj tržišni udio na izvoznim tržištima. Ako promatramo sektor ravnog stakla na koji se odnosi ovaj zahtjev, u razdoblju od 2007. do 2012. proizvodnja u Europi smanjila se za 20 %
 8
 . U razdoblju od 2000. do 2010. zaposlenost u cjelokupnom staklarskom sektoru u Europi smanjila se za 32 % (posebno u Njemačkoj, Poljskoj, Francuskoj i Belgiji)
 9
 . Godine 2009. prvi je put od sredine šezdesetih proizvodnja stakla u Belgiji pala ispod 1 milijuna tona, dok se 2011., kao i 2012. smanjila za dodatnih 5 %
 10
 . Preostali europski proizvođači većinu proizvodnje premještaju u Aziju pa se europsko zapošljavanje u tom sektoru smanjilo za 12 % od 2010. te za 27 % od 2000.
 11.Dosad je za sektor proizvodnje ostalih nemetalnih mineralnih proizvoda podneseno pet zahtjeva za doprinos iz EGF-a, od kojih su se dva (uključujući ovaj) temeljila na učincima globalizacije na trgovinu, a tri na svjetskoj financijskoj i gospodarskoj krizi.
 Događaji koji su doveli do otpuštanja i prestanaka djelatnosti
 12.Događaj koji je doveo do tih otpuštanja zatvaranje je dva proizvodna postrojenja u Valoniji čiji su vlasnici poduzeća AGC Europe SA i Saint-Gobain Glass Benelux. Ta su se dva proizvodna pogona nalazila u regijama Hainautu i Namuru. Poduzeće AGC Europe SA uložilo je više od 48 milijuna EUR u svoj pogon u Rouxu (Hainaut) u razdoblju od 2006. do 2010., ali zbog vrlo konkurentnih azijskih proizvođača (najvećim dijelom iz Kine i Japana) i nepovoljne gospodarske situacije u kojoj se i dalje nalazila Europa moralo je 2014. obustaviti proizvodnju. Godine 2013. poduzeće Saint-Gobain Glass Benelux suočilo se sa sličnim problemima u proizvodnji stakla jer su zbog viška proizvodnog kapaciteta na Dalekom istoku azijski proizvođači uzrokovali neodrživ pritisak na cijene. Poduzeće Saint-Gobain Glass Benelux obustavilo je 2014. proizvodnju u svojem pogonu u Auvelaisu (regija Namur).
 Predviđene posljedice otpuštanja na lokalno, regionalno ili nacionalno gospodarstvo i zapošljavanje
 13.Valonija je regija nadaleko poznata po tradiciji staklarstva te se u njoj nalaze brojna velika poduzeća. Međutim, nekoliko se njih posljednjih godina suočilo s poteškoćama, posebno od 2008. kad je započela financijska i gospodarska kriza. U razdoblju od 2007. do 2012. broj se radnih mjesta u staklarskom sektoru u regijama Namuru i Hainautu smanjio sa 3 940 na 3 170 (– 19 %)
 11
 . Tu situaciju još više otežava činjenica da se proizvodnja smanjuje u cijelom proizvodnom sektoru u Valoniji, zbog čega je 2013. izgubljeno 1 236 radnih mjesta, a 2014. njih 1 878. Konkretno, regija Hainaut suočava se s teškom situacijom na tržištu rada, uz stopu zaposlenosti od 52,7 % (9,2 postotna boda nižu od nacionalnog prosjeka) i stopu nezaposlenosti od 14,5 % (5,9 postotnih bodova višu od nacionalnog prosjeka
 12
 ). I u Namuru su podaci o nezaposlenosti i zaposlenosti negativni u usporedbi s nacionalnim prosjekom. Tržišta rada tih dviju regija nadalje karakterizira visok udio nedovoljno kvalificirane radne snage (gotovo polovina tražitelja zaposlenja u Namuru te nešto više od polovine tražitelja zaposlenja u Hainautu nisu završili srednju školu). Zbog smanjenja proizvodnje u čitavom proizvodnom sektoru ciljnoj će skupini iz ovog zahtjeva biti teže pronaći sličan posao te će sigurno morati unaprijediti svoje vještine.
 Objašnjenje izvanrednih okolnosti na kojima se temelji prihvatljivost zahtjeva
 14.Belgija tvrdi da bi se ovaj zahtjev zbog izvanrednih okolnosti koje su uvelike utjecale na zaposlenost i na lokalno, regionalno ili nacionalno gospodarstvo trebao svakako izjednačiti sa zahtjevom iz članka 4. stavka 1. točke (b) Uredbe o EGF-u, unatoč činjenici da je tijekom referentnog razdoblja od devet mjeseci otpušteno manje od 500 radnika. Staklarski je sektor tradicionalno smatran važnim sektorom u Valoniji. U toj se regiji nalazi više od trećine proizvodnih jedinica staklarskog sektora i 58 % radnih mjesta u tom sektoru u Belgiji. Grupa Saint-Gobain morala je 2013. zatvoriti još jedno proizvodno postrojenje u Valoniji, za koje je podnesen zahtjev EGF/2013/011 BE/Saint-Gobain Sekurit. Štoviše, 12,3 % radne snage u predmetnim regijama zaposleno je u proizvodnji u kojoj je od 2007. zabilježen pad zaposlenosti od 8 postotnih bodova. Gubitak radnih mjesta u staklarskom sektoru znatno je važniji u Hainautu i Namuru u usporedbi s Valonijom ili čitavom Belgijom (broj radnih mjesta smanjio se za 19 %). Izvanredne okolnosti povezane s ovim slučajem potvrdila su i belgijska nadležna tijela upućujući na nepovoljno stanje tržišta rada u tim dvjema regijama, čemu svjedoče stope zaposlenosti niže od prosjeka, visok udio nekvalificirane radne snage i velika dugotrajna nezaposlenost u tim regijama (36,4 % u Namuru i 39,0 % u Hainautu).
 Ciljani korisnici i predložene mjere
 Ciljani korisnici
 15.Predviđa se da će u mjerama sudjelovati 412 radnika koji su proglašeni viškom. U nastavku se nalazi podjela tih radnika po spolu, državljanstvu i dobnoj skupini.
 Kategorija
 Broj
 ciljanih korisnika
 Spol:
 muškarci:
 403
 (97,82 %)
 žene:
 9
 (2,18 %)
 Državljanstvo:
 građani EU-a:
 405
 (98,30 %)
 građani ostalih zemalja:
 7
 (1,70 %)
 Dobna skupina:
 15 – 24 godine:
 0
 (0 %)
 25 – 29 godina:
 22
 (5,34 %)
 30 – 54 godine:
 293
 (71,12 %)
 55 – 64 godine:
 97
 (23,54 %)
 stariji od 64 godine:
 0
 (0 %)
 16.Usto, Belgija će osigurati usluge prilagođene potrebama sufinancirane iz EGF-a za najviše 100 mladih iz regije Hainaut koji nisu zaposleni, ne školuju se i ne osposobljavaju (NEET) i koji su na dan podnošenja zahtjeva mlađi od 25 godina jer je do 144 otpuštanja iz stavka 15. došlo u regiji Hainaut (B32) svrstanoj u razinu NUTS 2, a koja je prihvatljiva u okviru Inicijative za zapošljavanje mladih.
 17.Stoga se predviđa se da će u mjerama sudjelovati ukupno 512 ciljanih korisnika, uključujući NEET-ove.
 Prihvatljivost predloženih mjera
 18.Usluge prilagođene potrebama koje će se osigurati radnicima proglašenima viškom i NEET-ovima sastoje se od sljedećih mjera:
 –potpora/usmjeravanje/integracija: ovim se skupom usluga nadograđuju uobičajene aktivnosti koje provode odjeli za pronalazak novog posla. Usluge će pružati skupina specijaliziranog osoblja FOREM-a
 13
 u partnerstvu s organizacijama koje zastupaju bivše radnike kako bi se sudionike potaknulo na sudjelovanje u mjerama te kako bi im se pružila pomoć s administrativnim postupcima. Usluge se zajednički pružaju svim otpuštenim radnicima u namjenskim prostorima kako bi se olakšao njihov međusobni kontakt. Uslugama su obuhvaćene tri vrste aktivnosti: i. skupne informacije o tehnikama traženja posla (sastavljanje životopisa i molbe za posao, upotreba mrežnih resursa itd.); ii. pojedinačni razgovori sa savjetnikom iz FOREM-a (ocjena vještina, razvoj karijere, usmjeravanje kad je riječ o osposobljavanju itd.); iii. slobodan i otvoren pristup alatima za traženje posla (informatičkoj opremi povezanoj s internetom, telefonu, specijaliziranoj dokumentaciji itd.),
 –olakšavanje traženja posla: FOREM će provesti posebne aktivnosti kako bi se radnicima pomoglo pri traženju posla i prevladavanju poteškoća povezanih s pronalaženjem novog posla. One uključuju sastanke otpuštenih radnika i mogućih poslodavaca (usluga posredovanja), posjete poduzećima, sastanke s osobama koje traže nove kadrove radi pripreme za razgovor za posao i razmjene iskustava s drugim radnicima koji su se već prekvalificirali ili su nakon kolektivnog otpuštanja pronašli posao,
 –integrirano osposobljavanje: FOREM, Centres de competences ili IFAPME
 14
 provodit će niz posebnih tečajeva osposobljavanja. Kao prvi korak, osoblje FOREM-a pomoći će svim sudionicima da odrede vlastite poslovne ciljeve te će ih usmjeravati prema jednom od ponuđenih modula za osposobljavanje. Po svršetku svakog modula za osposobljavanje mogu se ocijeniti i dokumentirati nove vještine. Ovisno o vrsti osposobljavanja i području kompetencija, sudionicima će se uručiti formalna potvrda o stečenim vještinama (tj. potvrda o stručnoj osposobljenosti), potvrda o pohađanju (kad je riječ o kompetencijama ili zanimanjima za koje ne postoji formalna potvrda) ili potvrda o vrednovanju vještina (za vještine i kompetencije stečene izvan formalnih tečajeva osposobljavanja),
 –prijenos iskustva: iskusni radnici mogu unaprijediti vlastite vještine i znanje tako što će postati učitelji ili voditelji osposobljavanja u području tehničkog obrazovanja. FOREM i savezi raznih grana u području tehničkog obrazovanja razvit će poseban modul za podizanje svijesti i predosposobljavanje kako bi odgovarajuće radnike potaknuli da postanu strukovni učitelji,
 –potpora za pokretanje poduzeća: radnici koji razmišljaju o osnivanju vlastitog poduzeća tijekom cijelog će postupka dobivati savjete i potporu. Tom potporom obuhvaćene su dvije glavne aktivnosti: i. skupni informativni sastanci radi podizanja svijesti o mogućnostima pokretanja posla, pružanja pravnih informacija i informacija o mjerama kojima se podupire pokretanje posla; ii. pojedinačni razgovori sa zainteresiranim radnicima na kojima će se pregledati njihovi planovi i na kojima će ih se povezati s organizacijama za potporu poslovanju i pružateljima usluga,
 –potpora za skupne projekte: specijalizirano konzultantsko tijelo i odjel za pronalazak novog posla usmjeravat će i podupirati radnike koji razmišljaju o zajedničkom osnivanju „socijalnog poduzeća”. Ta potpora uključuje sastanke na kojima će se pružati informacije i podizati svijest o pokretanju posla i osnovnim upravljačkim vještinama te savjetovati sudionike kako osnovati poduzeće (npr. izrada poslovnog plana, sastavljanje pravnog statuta, marketing itd.). Zahtjev ocjenjuje i o dodjeli bespovratnih sredstava odlučuje odbor za potporu koji čine predstavnici udruga poslodavaca, sindikata i FOREM-a. Svakom radniku uključenom u projekt mogu se odobriti bespovratna sredstva u iznosu od 5 000 EUR (sredstva su objedinjena za sve radnike koji sudjeluju u projektu). Bespovratnim sredstvima mogu se financirati kupnja opreme i robe, promidžba, konzultantske usluge, osposobljavanje itd. Konzultantsko tijelo upravljat će bespovratnim sredstvima i izvješćivati FOREM o namjeni rashoda (računi i popratna dokumentacija),
 –naknade: sudionicima će biti dostupne i naknada za traženje posla te naknada za osposobljavanje.
 Usluge prilagođene potrebama koje će se pružati NEET-ovima temelje se na sličnom pristupu, kako je prethodno opisan, i sastoje se od sljedećih mjera:
 –mobilizacija i usmjeravanje: detaljnim će se profiliranjem omogućiti mladima da odmah nastave s obrazovanjem/osposobljavanjem ili da sudjeluju u posebnoj uvodnoj obuci osmišljenoj radi izgradnje samopouzdanja i utvrđivanja interesa,
 –osposobljavanje: FOREM, Centres de competences ili IFAPME provodit će niz posebnih tečajeva osposobljavanja,
 –unaprjeđenje vještina prilagođeno potrebama: za svakog će NEET-a koji sudjeluje u ovoj mjeri biti osmišljen plan unaprjeđenja vještina prilagođen potrebama,
 –naknade: sudionicima će biti ponuđene i naknada za traženje posla te naknada za osposobljavanje.
 19.Navedene predložene mjere aktivne su mjere na tržištu rada u okviru prihvatljivih mjera utvrđenih člankom 7. Uredbe o EGF-u. Te mjere nisu zamjena za pasivne mjere socijalne zaštite.
 20.Belgijska nadležna tijela dostavila su zatražene podatke o djelovanjima koja predmetno poduzeće mora provesti na temelju nacionalnog zakonodavstva ili kolektivnih ugovora. Potvrdila su da financijski doprinos iz EGF-a neće biti zamjena za te mjere.
 Procijenjeni proračun
 21.Predviđeni ukupni troškovi iznose 1 825 907 EUR, a sastoje se od rashoda za usluge prilagođene potrebama u iznosu od 1 758 507 EUR i rashoda za aktivnosti pripreme, upravljanja, informiranja i promidžbe te nadzora i izvješćivanja u iznosu od 67 400 EUR.
 22.Ukupan financijski doprinos zatražen iz EGF-a iznosi 1 095 544 EUR (60 % ukupnih troškova).
 Mjere
 Predviđeni broj sudionika
 Predviđeni trošak po sudioniku
 (u EUR)
 15
 Predviđeni ukupni troškovi
 (u EUR)
 Usluge prilagođene potrebama (mjere na temelju članka 7. stavka 1. točaka (a) i (c) Uredbe o EGF-u)
 Preraspodjela (Reconversion)
 Potpora/usmjeravanje/integracija (Accompagnement/Orientation/Insertion)
 412
 2 378
 979 602
 Olakšavanje traženja posla (Dynamisation de la recherche d'emploi)
 100
 325
 32 500
 Osposobljavanje (Formation)
 Integrirano osposobljavanje (Formations intégrées)
 140
 849
 118 850
 Prijenos iskustva (Transmission d'expérience)
 6
 1 000
 6 000
 Promicanje poduzetništva (Aide à la creation d'emploi)
 Potpora za pokretanje poduzeća (Autocreation d'emploi individuelle)
 100
 350
 35 000
 Potpora za skupne projekte (Soutien à l'emergence de projets collectifs)
 10
 8 000
 80 000
 NEET-ovi: mobilizacija i usmjeravanje (Mobilisation et orientation)
 100
 3 215
 321 510
 NEET-ovi: Integrirano osposobljavanje (Formations intégrées)
 50
 850
 42 500
 NEET-ovi: unaprjeđenje vještina prilagođeno potrebama (Remédiation et mise à niveau)
 35
 1 300
 45 500
 Međuzbroj (a):
 Postotak paketa usluga prilagođenih potrebama
 –
 1 661 462
 (94,48 %)
 Naknade i poticaji (mjere na temelju članka 7. stavka 1. točke (b) Uredbe o EGF-u)
 naknada za traženje posla (Allocations de recherche d'emploi)
 412
 139
 57 423
 naknada za osposobljavanje (Allocations de formation)
 140
 88
 12 372
 NEET-ovi: naknada za traženje posla (Indemnités stagiaires recherche d'emploi)
 100
 210
 21 000
 NEET-ovi: naknada za osposobljavanje (Indemnités stagiaires formation)
 50
 125
 6 250
 Međuzbroj (b):
 Postotak paketa usluga prilagođenih potrebama:
 –
 97 045
 (5,52 %)
 Mjere na temelju članka 7. stavka 4. Uredbe o EGF-u
 1. Pripremne aktivnosti
 –
 0
 2. Upravljanje
 –
 13 400
 3. Informiranje i promidžba
 –
 45 000
 4. Nadzor i izvješćivanje
 –
 9 000
 Međuzbroj (c):
 Postotak ukupnih troškova:
 –
 67 400
 (3,69 %)
 Ukupni troškovi (a + b + c):
 –
 1 825 907
 Doprinos iz EGF-a (60 % ukupnih troškova)
 –
 1 095 544
 23.Troškovi mjera koje su u prethodnoj tablici utvrđene kao mjere na temelju članka 7. stavka 1. točke (b) Uredbe o EGF-u ne prelaze 35 % ukupnih troškova usklađenog paketa usluga prilagođenih potrebama. Te mjere ovise o aktivnom sudjelovanju ciljanih korisnika u traženju posla ili aktivnostima osposobljavanja.
 24.Belgija je potvrdila da troškovi ulaganja za samozapošljavanje, osnivanje poduzeća i radničko preuzimanje poduzeća neće premašiti 15 000 EUR po korisniku.
 Razdoblje prihvatljivosti rashoda
 25.Belgija je ciljanim korisnicima počela pružati usluge prilagođene potrebama 10. rujna 2014. Stoga će rashodi za te mjere zadovoljavati uvjete za financijski doprinos iz EGF-a u razdoblju od 10. rujna 2014. do 19. kolovoza 2017.
 26.Belgija je počela ostvarivati administrativne rashode za provedbu EGF-a 9. srpnja 2014. Rashodi za aktivnosti pripreme, upravljanja, informiranja i promidžbe te nadzora i izvješćivanja stoga su prihvatljivi za financijski doprinos iz EGF-a od 9. srpnja 2014. do 19. veljače 2018.
 Komplementarnost s mjerama koje se financiraju iz nacionalnih fondova ili fondova Unije
 27.Izvori nacionalnog pretfinanciranja ili sufinanciranja su valonska javna služba za zapošljavanje (FOREM) i regija Valonija.
 28.Belgija je potvrdila da se za navedene mjere za koje se prima financijski doprinos iz EGF-a neće primati i financijski doprinos iz drugih financijskih instrumenata Unije.
 Postupci za savjetovanje s ciljanim korisnicima, njihovim predstavnicima ili socijalnim partnerima te s lokalnim i regionalnim tijelima
 29.Belgija je navela da je usklađeni paket usluga prilagođenih potrebama sastavljen u dogovoru sa svim dionicima, uključujući socijalne partnere, poduzeća i javne službe za zapošljavanje. Ti će dionici pomno pratiti provođenje predloženih mjera preko Odbora za praćenje.
 Sustavi upravljanja i nadzora
 30.Zahtjev sadržava opis sustava upravljanja i nadzora kojim se utvrđuju nadležnosti uključenih tijela. Belgija je obavijestila Komisiju da će financijskim doprinosom upravljati i da će ga nadzirati ista tijela koja su nadležna za upravljanje sredstvima iz Europskog socijalnog fonda (ESF).
 Obveze predmetne države članice
 31.Belgija je dostavila sva potrebna jamstva u vezi sa sljedećim:
 –u pristupu predloženim mjerama i njihovoj provedbi poštovat će se načela jednakog postupanja i nediskriminacije,
 –ispunjeni su zahtjevi koji se odnose na kolektivno otpuštanje, a koji su utvrđeni nacionalnim zakonodavstvom i zakonodavstvom EU-a,
 –poduzeća koja su nastavila s radom nakon što su provela otpuštanja ispunila su svoje pravne obveze kojima se uređuju otpuštanja te su se u skladu s tim obvezama pobrinula za svoje radnike,
 –za predložene se mjere neće primati financijska potpora iz drugih fondova ili financijskih instrumenata Unije i spriječit će se dvostruko financiranje,
 –predložene mjere bit će komplementarne s mjerama koje se financiraju iz strukturnih fondova,
 –financijski doprinos iz EGF-a bit će u skladu s proceduralnim i materijalnim pravilima Unije o državnim potporama.
 UTJECAJ NA PRORAČUN
 Prijedlog proračuna
 32.EGF ne smije premašiti najveći godišnji iznos od 150 milijuna EUR (u cijenama iz 2011.), kako je utvrđeno člankom 12. Uredbe Vijeća (EU, Euratom) br. 1311/2013 od 2. prosinca 2013. kojom se uspostavlja višegodišnji financijski okvir za razdoblje 2014. – 2020.
 16
 33.Nakon što je proučila zahtjev u odnosu na uvjete utvrđene člankom 13. stavkom 1. Uredbe o EGF-u i uzela u obzir broj ciljanih korisnika, predložene mjere te predviđene troškove, Komisija predlaže da se, radi osiguravanja financijskog doprinosa za zahtjev, mobilizira EGF u iznosu od 1 095 544 EUR, što predstavlja 60 % ukupnih troškova predloženih mjera.
 34.Predloženu će odluku o mobilizaciji EGF-a zajednički donijeti Europski parlament i Vijeće, kako je utvrđeno točkom 13. Međuinstitucionalnog sporazuma od 2. prosinca 2013. između Europskog parlamenta, Vijeća i Komisije o proračunskoj disciplini, o suradnji u vezi s proračunskim pitanjima i o dobrom financijskom upravljanju
 17
 .
 Povezani akti
 35.Komisija će istodobno s podnošenjem ovog prijedloga odluke o mobilizaciji EGF-a Europskom parlamentu i Vijeću podnijeti prijedlog za prijenos iznosa od 1 095 544 EUR u odgovarajuću proračunsku liniju.
 36.Komisija će istodobno s donošenjem navedenog prijedloga odluke o mobilizaciji EGF-a provedbenim aktom donijeti odluku o financijskom doprinosu koja će stupiti na snagu na dan na koji Europski parlament i Vijeće donesu predloženu odluku o mobilizaciji EGF-a.
 Prijedlog
 ODLUKE EUROPSKOG PARLAMENTA I VIJEĆA
 o mobilizaciji Europskog fonda za prilagodbu globalizaciji
 (zahtjev iz Belgije – EGF/2015/007 BE/Hainaut – Namur Glass)
 EUROPSKI PARLAMENT I VIJEĆE EUROPSKE UNIJE,
 uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije,
 uzimajući u obzir Uredbu (EU) br. 1309/2013 Europskog parlamenta i Vijeća od 17. prosinca 2013. o Europskom fondu za prilagodbu globalizaciji (2014. – 2020.) i stavljanju izvan snage Uredbe (EZ) br. 1927/2006
 18
 , a posebno njezin članak 15. stavak 4.,
 uzimajući u obzir Međuinstitucionalni sporazum od 2. prosinca 2013. između Europskog parlamenta, Vijeća i Komisije o proračunskoj disciplini, o suradnji u vezi s proračunskim pitanjima i o dobrom financijskom upravljanju
 19
 , a posebno njegovu točku 13.,
 uzimajući u obzir prijedlog Europske komisije,
 budući da:
 (1)Svrha Europskog fonda za prilagodbu globalizaciji (EGF) pružanje je potpore radnicima koji su proglašeni viškom i samozaposlenim osobama koje su prestale sa svojom djelatnošću zbog velikih strukturnih promjena u tokovima svjetske trgovine nastalih zbog globalizacije, zbog nastavka svjetske financijske i gospodarske krize ili nove svjetske financijske i gospodarske krize te pomaganje tim radnicima da se ponovno uključe na tržište rada.
 (2)EGF ne smije premašiti najviši godišnji iznos od 150 milijuna EUR (u cijenama iz 2011.), kako je utvrđeno člankom 12. Uredbe Vijeća (EU, Euratom) br. 1311/2013.
 20
 (3)Dana 19. kolovoza 2015. Belgija je podnijela zahtjev EGF/2015/007 BE/Hainaut – Namur Glass za financijski doprinos iz EGF-a nakon otpuštanja i prestanaka djelatnosti (dalje u tekstu: „otpuštanja”) u ekonomskom sektoru razvrstanom u odjeljak 23 NACE-a Rev. 2 (Proizvodnja ostalih nemetalnih mineralnih proizvoda) u regijama razine NUTS 2
 21
 Hainautu (B32) i Namuru (B35) u Belgiji. Zahtjev je dopunjen dodatnim informacijama dostavljenima u skladu s člankom 8. stavkom 3. Uredbe (EU) br. 1309/2013. Taj je zahtjev u skladu s uvjetima za određivanje financijskog doprinosa iz EGF-a utvrđenima člankom 13. Uredbe (EU) br. 1309/2013.
 (4)U skladu s člankom 6. stavkom 2. Uredbe (EU) br. 1309/2013 Belgija je odlučila osigurati usluge prilagođene potrebama sufinancirane iz EGF-a i za 100 mladih koji nisu zaposleni, ne školuju se i ne osposobljavaju (NEET).
 (5)U skladu s člankom 4. stavkom 2. Uredbe (EU) br. 1309/2013 potvrđuje se prihvatljivost zahtjeva Belgije jer otpuštanja znatno utječu na zaposlenost te lokalno, regionalno i nacionalno gospodarstvo.
 (6)Stoga bi trebalo mobilizirati EGF kako bi se za zahtjev koji je podnijela Belgija osigurao financijski doprinos u iznosu od 1 095 544 EUR.
 (7)Kako bi se sredstva iz EGF-a mogla što prije upotrijebiti, ova bi se Odluka trebala primjenjivati od dana njezina donošenja,
 DONIJELI SU OVU ODLUKU:
 Članak 1.
 U okviru općeg proračuna Europske unije za financijsku godinu 2016. mobilizira se Europski fond za prilagodbu globalizaciji i osigurava iznos od 1 095 544 EUR za odobrena sredstva za preuzimanje obveza i odobrena sredstva za plaćanje.
 Članak 2.
 Ova Odluka stupa na snagu na dan objave u Službenom listu Europske unije. Primjenjuje se od [datum donošenja Odluke]
 22
 .
 Sastavljeno u Bruxellesu
 Za Europski parlament
 Za Vijeće
 Predsjednik
 Predsjednik
 (1)
 SL L 347, 20.12.2013., str. 855.
 (2)
 U smislu članka 3. Uredbe o EGF-u
 (3)
 Uredba Komisije (EU) br. 1046/2012 od 8. studenoga 2012. o provedbi Uredbe (EZ) br. 1059/2003 Europskog parlamenta i Vijeća o uspostavi zajedničkog razvrstavanja prostornih jedinica za statistiku (NUTS), u pogledu prosljeđivanja vremenskih okvira za novu regionalnu raspodjelu (SL L 310, 9.11.2012., str. 34.)
 (4)
 SL L 393, 30.12.2006., str. 1.
 (5)
 U skladu s člankom 7. stavkom 4. Uredbe (EU) br. 1309/2013.
 (6)
 „Overview of the Glass Sector”, Cambridge Econometrics, 22. listopada 2014.
 (7)
 „Rapport Annuel 2013”, Fédération de l'Industrie du Verre
 (8)
 „Une Politique Industrielle pour le secteur du verre”, Comité Economique et Social Européen, 8. srpnja 2014.
 (9)
 SYNDEX, 23. listopada 2013.
 (10)
 „Rapport Annuel 2013”, Fédération de l'Industrie du Verre
 (11)
 Podaci FOREM-a
 (12)
 SPF Economie, Classes moyennes et Energie, „Enquête sur les forces de travail”, 2015.
 (13)
 Valonska javna služba za zapošljavanje
 (14)
 IFAPME (Institut wallon de Formation en Alternance et des indépendants et Petites et Moyennes Entreprises) javni je institut za osposobljavanje koji pruža dvojno osposobljavanje povezano s poslom u obliku naukovanja i posebnih tečajeva za rukovoditelje malih i srednjih poduzeća
 (15)
 Približne vrijednosti dobivene na temelju broja korisnika i ukupnih troškova
 (16)
 SL L 347, 20.12.2013., str. 884.
 (17)
 SL C 373, 20.12.2013., str. 1.
 (18)
 SL L 347, 20.12.2013., str. 855.
 (19)
 SL C 373, 20.12.2013., str. 1.
 (20)
 Uredba Vijeća (EU, Euratom) br. 1311/2013 od 2. prosinca 2013. kojom se uspostavlja višegodišnji financijski okvir za razdoblje 2014. – 2020. (SL L 347, 20.12.2013., str. 884.)
 (21)
 Uredba Komisije (EU) br. 1046/2012 od 8. studenoga 2012. o provedbi Uredbe (EZ) br. 1059/2003 Europskog parlamenta i Vijeća o uspostavi zajedničkog razvrstavanja prostornih jedinica za statistiku (NUTS), u pogledu prosljeđivanja vremenskih okvira za novu regionalnu raspodjelu (SL L 310, 9.11.2012., str. 34.)
 (22)
 Datum unosi Parlament prije objave u SL-u


text:
 18.7.2015
 IT
 Gazzetta ufficiale dell'Unione europea
 L 192/1
 REGOLAMENTO DI ESECUZIONE (UE) 2015/1176 DELLA COMMISSIONE
 del 17 luglio 2015
 che approva la sostanza attiva virus del mosaico del cetriolo ceppo CH2 isolato 1906, a norma del regolamento (CE) n. 1107/2009 del Parlamento europeo e del Consiglio relativo all'immissione sul mercato dei prodotti fitosanitari e che modifica l'allegato del regolamento di esecuzione (UE) n. 540/2011 della Commissione
 (Testo rilevante ai fini del SEE)
 LA COMMISSIONE EUROPEA,
 visto il trattato sul funzionamento dell'Unione europea,
 visto il regolamento (CE) n. 1107/2009 del Parlamento europeo e del Consiglio, del 21 ottobre 2009, relativo all'immissione sul mercato dei prodotti fitosanitari e che abroga le direttive del Consiglio 79/117/CEE e 91/414/CEE (1), in particolare l'articolo 22, paragrafo 1, in combinato disposto con l'articolo 13, paragrafo 2,
 considerando quanto segue:
 (1)
 In conformità all'articolo 7, paragrafo 1, del regolamento (CE) n. 1107/2009, il 30 luglio 2012 la società De Ceuster NV ha presentato al Belgio una domanda di approvazione della sostanza attiva virus del mosaico del cetriolo ceppo CH2 isolato 1906. Conformemente all'articolo 9, paragrafo 3, di detto regolamento il 10 gennaio 2013 il Belgio, in qualità di Stato membro relatore, ha informato la Commissione dell'ammissibilità della domanda.
 (2)
 L'8 gennaio 2014 lo Stato membro relatore ha presentato un progetto di rapporto di valutazione alla Commissione, con copia all'Autorità europea per la sicurezza alimentare (di seguito «l'Autorità»), in cui si valuta se sia prevedibile che tale sostanza attiva soddisfi i criteri di approvazione di cui all'articolo 4 del regolamento (CE) n. 1107/2009.
 (3)
 L'Autorità ha seguito le disposizioni dell'articolo 12, paragrafo 1, del regolamento (CE) n. 1107/2009. In conformità all'articolo 12, paragrafo 3, del regolamento (CE) n. 1107/2009, essa ha chiesto al richiedente di fornire informazioni supplementari agli Stati membri, alla Commissione e all'Autorità stessa. La valutazione delle informazioni supplementari da parte dello Stato membro relatore è stata presentata all'Autorità sotto forma di progetto aggiornato di rapporto di valutazione nell'ottobre 2014.
 (4)
 Il 19 dicembre 2014 l'Autorità ha trasmesso al richiedente, agli Stati membri e alla Commissione le sue conclusioni, in cui precisa se sia prevedibile che la sostanza attiva virus del mosaico del cetriolo ceppo CH2 isolato 1906 soddisfi criteri di approvazione di cui all'articolo 4 del regolamento (CE) n. 1107/2009 (2). L'Autorità ha messo le sue conclusioni a disposizione del pubblico.
 (5)
 Il 20 marzo 2015 la Commissione ha presentato al comitato permanente per le piante, gli animali, gli alimenti e i mangimi il rapporto di riesame per la sostanza virus del mosaico del cetriolo ceppo CH2 isolato 1906 e un progetto di regolamento inteso ad approvare tale sostanza.
 (6)
 Al richiedente è stata data la possibilità di presentare osservazioni sul rapporto di riesame.
 (7)
 Per quanto riguarda uno o più impieghi rappresentativi di almeno un prodotto fitosanitario contenente la sostanza attiva, in particolare gli impieghi che sono stati esaminati e descritti nel rapporto di riesame, è stato stabilito che i criteri di approvazione di cui all'articolo 4 del regolamento (CE) n. 1107/2009 sono soddisfatti. Si ritiene quindi che tali criteri di approvazione siano soddisfatti. È pertanto opportuno approvare la sostanza virus del mosaico del cetriolo ceppo CH2 isolato 1906.
 (8)
 A norma dell'articolo 13, paragrafo 2, del regolamento (CE) n. 1107/2009, in combinato disposto con l'articolo 6 del medesimo e alla luce delle attuali conoscenze scientifiche e tecniche, è tuttavia necessario fissare alcune condizioni e restrizioni.
 (9)
 La Commissione ha inoltre considerato che il virus del mosaico del cetriolo ceppo CH2 isolato 1906 è una sostanza attiva a basso rischio a norma dell'articolo 22 del regolamento (CE) n. 1107/2009. Il virus del mosaico del cetriolo ceppo CH2 isolato 1906 non è una sostanza potenzialmente pericolosa e soddisfa le condizioni fissate nell'allegato II, punto 5, del regolamento (CE) n. 1107/2009. Il virus del mosaico del cetriolo ceppo CH2 isolato 1906 è un ceppo virale di una pianta esistente in natura. Il virus di una pianta non si riproduce al di fuori delle cellule della stessa, non dispone di una struttura cellulare e non produce metaboliti. Esso non è patogeno per l'uomo o per gli animali. L'esposizione supplementare dell'uomo, degli animali e dell'ambiente attraverso gli impieghi approvati a norma del regolamento (CE) n. 1107/2009 dovrebbe essere trascurabile rispetto all'esposizione prevista in situazioni naturali realistiche.
 (10)
 È pertanto opportuno approvare la sostanza virus del mosaico del cetriolo ceppo CH2 isolato 1906. In conformità all'articolo 13, paragrafo 4, del regolamento (CE) n. 1107/2009, l'allegato del regolamento di esecuzione (UE) n. 540/2011 della Commissione (3) dovrebbe essere modificato di conseguenza.
 (11)
 Le misure di cui al presente regolamento sono conformi al parere del comitato permanente per le piante, gli animali, gli alimenti e i mangimi,
 HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO:
 Articolo 1
 Approvazione della sostanza attiva
 La sostanza attiva virus del mosaico del cetriolo ceppo CH2 isolato 1906, quale specificata nell'allegato I, è approvata alle condizioni in esso stabilite.
 Articolo 2
 Modifiche del regolamento di esecuzione (UE) n. 540/2011
 L'allegato del regolamento di esecuzione (UE) n. 540/2011 è modificato conformemente all'allegato II del presente regolamento.
 Articolo 3
 Entrata in vigore
 Il presente regolamento entra in vigore il ventesimo giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea.
 Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri.
 Fatto a Bruxelles, il 17 luglio 2015
 Per la Commissione
 Il presidente
 Jean-Claude JUNCKER
 (1) GU L 309 del 24.11.2009, pag. 1.
 (2) EFSA Journal 2015;13(1):3977, disponibile online all'indirizzo: www.efsa.europa.eu
 (3) Regolamento di esecuzione (UE) n. 540/2011 della Commissione, del 25 maggio 2011, recante disposizioni di attuazione del regolamento (CE) n. 1107/2009 del Parlamento europeo e del Consiglio per quanto riguarda l'elenco delle sostanze attive approvate (GU L 153 dell'11.6.2011, pag. 1).
 ALLEGATO I
 Nome comune, numeri di identificazione
 Denominazione IUPAC
 Purezza (1)
 Data di approvazione
 Scadenza dell'approvazione
 Disposizioni specifiche
 Virus del mosaico del cetriolo ceppo CH2 isolato 1906
 GenBank, numero di registrazione JN835466
 n. CIPAC: non assegnato
 Non applicabile
 Concentrazione minima 5 × 105 copie/μl del genoma virale
 7 agosto 2015
 7 agosto 2030
 Unicamente l'uso in serra può essere autorizzato.
 Per l'attuazione dei principi uniformi di cui all'articolo 29, paragrafo 6 del regolamento (CE) n. 1107/2009, si deve tener conto delle conclusioni del rapporto di riesame sul virus del mosaico del cetriolo ceppo CH2 isolato 1906, in particolare delle relative appendici I e II.
 In tale valutazione generale gli Stati membri prestano particolare attenzione alla protezione di operatori e lavoratori, tenendo conto che il virus del mosaico del cetriolo ceppo CH2 isolato 1906 va considerato un potenziale sensibilizzante. Le condizioni d'impiego comprendono, se del caso, misure di attenuazione dei rischi.
 Il produttore garantisce il rigoroso mantenimento delle condizioni ambientali e l'analisi del controllo di qualità durante il processo di fabbricazione.
 (1) Ulteriori dettagli sull'identità e sulle specifiche della sostanza attiva sono contenuti nel rapporto di riesame.
 ALLEGATO II
 Nella parte D dell'allegato del regolamento di esecuzione (UE) n. 540/2011 è aggiunta la seguente voce:
 Nome comune, numeri di identificazione
 Denominazione IUPAC
 Purezza (1)
 Data di approvazione
 Scadenza dell'approvazione
 Disposizioni specifiche
 «4
 Virus del mosaico del cetriolo ceppo CH2 isolato 1906
 GenBank, numero di registrazione JN835466
 n. CIPAC: non assegnato
 Non applicabile
 Concentrazione minima 5 × 105 copie/μl del genoma virale
 7 agosto 2015
 7 agosto 2030
 Può essere autorizzato unicamente l'uso in serra.
 Per l'attuazione dei principi uniformi di cui all'articolo 29, paragrafo 6, del regolamento (CE) n. 1107/2009, si deve tener conto delle conclusioni del rapporto di riesame sul virus del mosaico del cetriolo ceppo CH2 isolato 1906, in particolare delle relative appendici I e II.
 In tale valutazione generale gli Stati membri prestano particolare attenzione alla protezione di operatori e lavoratori, tenendo conto che il virus del mosaico del cetriolo ceppo CH2 isolato 1906 va considerato un potenziale sensibilizzante. Le condizioni d'impiego comprendono, se del caso, misure di attenuazione dei rischi.
 Il produttore garantisce il rigoroso mantenimento delle condizioni ambientali e l'analisi del controllo di qualità durante il processo di fabbricazione.»
 (1) Ulteriori dettagli sull'identità e sulle specifiche della sostanza attiva sono contenuti nel rapporto di riesame.