type: legislation

text:
 EVROPSKÁ KOMISE
 V Bruselu dne 30.6.2017
 COM(2017) 353 final
 2017/0146(COD)
 Návrh
 NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY
 o statistice železniční dopravy (přepracované znění)
 DŮVODOVÁ ZPRÁVA
 1.V souvislosti s konceptem „Evropa občanů“ přikládá Komise značnou důležitost zjednodušení a přehlednějšímu uspořádání práva Unie, aby se stalo srozumitelnějším a přístupnějším pro občany, kteří tak mohou lépe uplatňovat jednotlivá práva, která jim přiznává.
 Tohoto cíle nelze dosáhnout, dokud zůstanou jednotlivá ustanovení, která byla několikrát často podstatným způsobem změněna, roztroušena jak v původním předpisu, tak v pozdějších novelách. Je nutno proto vynaložit notné úsilí při vyhledávání a porovnávání jednotlivých předpisů, aby bylo možno nalézt právě platná ustanovení.
 Z tohoto důvodu je rovněž kodifikace často měněné právní úpravy nutná pro zachování její srozumitelnosti a transparentnosti.
 2.Komise svým rozhodnutím ze dne 1. dubna 1987
 1
 uložila svým útvarům, aby přistoupily ke kodifikaci jakéhokoli předpisu nejpozději po jeho desáté změně, přičemž zdůraznila, že se jedná o minimální pravidlo a jednotlivé útvary by se měly v zájmu srozumitelnosti a přehlednosti předpisů snažit kodifikovat akty, za něž nesou odpovědnost, i v kratších intervalech.
 3.Závěry předsednictví Evropské rady z Edinburku (prosinec 1992) toto potvrdily
 2
 a zdůraznily význam kodifikace, neboť skýtá právní jistotu ohledně otázky, která právní norma se v určitém okamžiku použije na danou situaci.
 Kodifikace musí proběhnout v plném souladu s obvyklým postupem přijímání aktů Unie.
 4.Účelem tohoto návrhu je provedení kodifikace nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 91/2003 ze dne 16. prosince 2002 o statistice železniční dopravy
 3
 . Nařízení nahradí různé akty, které jsou do něj začleněny
 4
 , zcela zachovává jejich obsah. Zároveň je také vhodné provést věcnou změnu v čl. 4 odst. 5 uvedeného nařízení. Proto je návrh předložen jako návrh přepracovaného znění.
 5.Tento návrh přepracovaného znění byl vypracován na základě předchozího konsolidovaného znění nařízení (ES) č. 91/2003 a jeho následných změn vyhotoveného ve 24 úředních jazycích Úřadem pro publikace Evropské unie pomocí systému na zpracování dat. V případech, že bylo změněno číslování článků, je vztah mezi dřívějším a novým číslováním uveden v tabulce uvedené v příloze X přepracovaného nařízení.
 ê 91/2003
 2017/0146 (COD)
 Návrh
 NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY
 o statistice železniční dopravy (přepracované znění)
 EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,
 s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na čl. 338 odst. 1 této smlouvy,
 s ohledem na návrh Evropské komise,
 po postoupení návrhu legislativního aktu vnitrostátním parlamentům,
 s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru
 5
 ,
 v souladu s řádným legislativním postupem,
 vzhledem k těmto důvodům:
 ò nový
 (1)Nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 91/2003
 6
 bylo několikrát podstatně změněno
 7
 . Vzhledem k potřebě provést další změny by uvedené nařízení mělo být v zájmu přehlednosti přepracováno.
 ê 91/2003 bod odůvodnění 1
 (2)Železnice jsou důležitou součástí dopravních sítí Unie.
 ê 2016/2032bod odůvodnění 2
 (3)Statistické údaje o železniční přepravě zboží a cestujících jsou nezbytné pro to, aby Komise mohla sledovat a rozvíjet společnou dopravní politiku, jakož i dopravní prvky týkající se regionálních politik a politik transevropských sítí.
 ê 2016/2032 bod odůvodnění 3
 (4)Statistické údaje o bezpečnosti železniční dopravy jsou nezbytné rovněž pro to, aby Komise mohla připravovat a sledovat činnosti Unie v oblasti bezpečnosti dopravy. Agentura Evropské unie pro železnice shromažďuje údaje o nehodách podle přílohy I směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/49/ES
 8
 , pokud jde o společné bezpečnostní ukazatele a společné metody pro stanovení výše škod při nehodách.
 ê 91/2003 bod odůvodnění 4
 (5)Statistika na úrovni Unie o železniční dopravě je také vyžadována ke splnění kontrolních úkolů stanovených v článku 15 směrnice Evropského parlamentu a Rady 2012/34/EU
 9
 .
 ê 91/2003 bod odůvodnění 5
 (6)Statistické údaje na úrovni Unie o všech druzích dopravy je třeba sbírat podle společných pojmů a norem s cílem dosáhnout co nejvyšší porovnatelnosti mezi druhy dopravy.
 ê 2016/2032 bod odůvodnění 4
 (7)Je důležité, aby nedocházelo ke zdvojování činností a optimalizovalo se využívání existujících informací, které lze využít pro statistické účely. Za tímto účelem a s cílem poskytovat občanům Unie a dalším zainteresovaným stranám snadno dostupné a užitečné informace o bezpečnosti železniční dopravy a interoperabilitě železničního systému, včetně železniční infrastruktury, by mezi útvary Komise a příslušnými subjekty, a to i na mezinárodní úrovni, měly být uzavřeny dohody o spolupráci při statistických činnostech.
 ê 2016/2032 bod odůvodnění 6
 (8)Při tvorbě evropských statistik by měla být dosažena rovnováha mezi potřebami uživatelů a zatížením respondentů.
 ê 2016/2032 bod odůvodnění 8
 (9)Ve zprávě Evropskému parlamentu a Radě o zkušenostech získaných při uplatňování nařízení (ES) č. 91/2003 se Komise odvolává na skutečnost, že v dlouhodobém horizontu pravděpodobně dojde ke zmenšení objemu údajů shromažďovaných na základě uvedeného nařízení nebo k jejich zjednodušení a že její snahou je zkrátit lhůtu pro předávání ročních údajů o cestujících po železnici. Komise by měla i nadále v pravidelných intervalech předkládat zprávy o provádění tohoto nařízení.
 ê 91/2003 bod odůvodnění 7
 (10)Koexistence provozovatelů železniční dopravy v soukromém a veřejném vlastnictví působících na komerčním trhu železniční dopravy vyžaduje výslovnou definici statistických informací, které by měli poskytovat všichni provozovatelé železniční dopravy a šířit Eurostat.
 ê 91/2003 bod odůvodnění 8
 (11)V souladu se zásadou subsidiarity stanovenou v článku 5 Smlouvy o Evropské unii je vytvoření společných statistických norem umožňujících vytváření harmonizovaných údajů činností, které lze účinně provádět pouze na úrovni Unie. Tyto normy by v každém členském státě měly být zaváděny pod vedením subjektů a institucí příslušných pro vytváření úředních statistik.
 ê 91/2003 bod odůvodnění 9
 (12)Nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 223/2009
 10
 poskytuje referenční rámec pro ustanovení tohoto nařízením.
 ê 2016/2032 bod odůvodnění 10
 (13)Aby se zohlednil nový vývoj v členských státech a zároveň v celé Unii pokračovalo harmonizované shromažďování údajů o železniční dopravě a byla zachována vysoká kvalita údajů předávaných členskými státy, měla by být Komisi svěřena pravomoc přijímat akty v souladu s článkem 290 Smlouvy o fungování Evropské unie, pokud jde o toto nařízení za účelem přizpůsobení technických definic a zajištění dodatečných technických definic. Je obzvláště důležité, aby Komise vedla v rámci přípravné činnosti odpovídající konzultace, a to i na odborné úrovni, a aby tyto konzultace probíhaly v souladu se zásadami stanovenými v Interinstitucionální dohodě o zdokonalení tvorby právních předpisů ze dne 13. dubna 2016
 11
 . Zejména v zájmu zajištění rovné účasti na vypracovávání aktů v přenesené pravomoci obdrží Evropský parlament a Rada veškeré dokumenty současně s odborníky z členských států, přičemž odborníci těchto dvou orgánů mají systematický přístup na zasedání odborných skupin Komise, jež se věnují přípravě aktů v přenesené pravomoci.
 ê 2016/2032 bod odůvodnění 11
 (14)Komise by měla zajistit, aby tyto akty v přenesené pravomoci nepředstavovaly další podstatnou zátěž pro členské státy či pro respondenty.
 ê 2016/2032 bod odůvodnění 12
 (15)Za účelem zajištění jednotných podmínek provádění tohoto nařízení by měly být Komisi svěřeny prováděcí pravomoci, pokud jde o přesné stanovení informací, které mají být poskytovány pro zprávy o kvalitě a porovnatelnosti výsledků a o opatřeních k šíření těchto výsledků ze strany Komise (Eurostatu). Tyto pravomoci by měly být vykonávány v souladu s nařízením Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011
 12
 .
 ê 2016/2032 bod odůvodnění 13
 (16)Návrh byl konzultován s Výborem pro Evropský statistický systém,
 ê 91/2003
 PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:
 Článek 1
 Cíl
 Cílem tohoto nařízení je stanovit společná pravidla pro vytváření statistik železniční dopravy na úrovni Unie.
 Článek 2
 Oblast působnosti
 Toto nařízení se vztahuje na všechny železnice v Unii. Každý členský stát poskytuje statistické údaje, které se vztahují k železniční dopravě na jeho území. Pokud provozovatel železniční dopravy působí ve více než jednom členském státě, vyžadují příslušné vnitrostátní orgány po tomto provozovateli, aby poskytoval údaje odděleně pro každou zemi, ve které působí, aby tak umožnil sestavit statistiky za členský stát.
 Členské státy mohou z oblasti působnosti tohoto nařízení vyjmout
 a)provozovatele železniční dopravy působící výhradně nebo hlavně v průmyslových nebo podobných zařízeních, včetně přístavů;
 b)provozovatele železniční dopravy poskytující hlavně místní turistické služby, jako například chráněné historické parní železnice.
 Článek 3
 Definice
 ê 1192/2003 čl. 1 bod 1
 1. Pro účely tohoto nařízení se rozumí:
 (1)„vykazující zemí“ členský stát předávající údaje Eurostatu;
 (2)„vnitrostátními orgány“ národní statistické úřady a jiné orgány příslušné v každém členském státě pro vytváření statistických údajů Unie;
 (3)„železnicí“ kolejová dopravní komunikace výlučně používaná železničními vozidly;
 (4)„železničním vozidlem“ mobilní zařízení jezdící výlučně po kolejích, které se pohybuje buď vlastní silou (hnací vozidla) nebo je taženo silou jiného vozidla (osobní vozy, přídavné vozy, zavazadlové vozy a železniční vozy);
 (5)„železničním podnikem“ každý veřejný nebo soukromý podnik, který poskytuje služby v oblasti železniční přepravy zboží nebo cestujících. Vyjímají se podniky, jejichž jediná činnost spočívá v poskytování služeb v oblasti přepravy cestujících metrem, tramvají nebo městskou dráhou;
 (6)„železniční přepravou zboží“ přeprava zboží železničními vozidly mezi místem nakládky a vykládky;
 (7)„železniční přepravou cestujících“ přeprava cestujících železničními vozidly mezi místem nástupu a místem výstupu. Vyjímá se přeprava cestujících metrem, tramvají a nebo městskou dráhou;
 (8)„metrem“ (také označovaným jako „podzemní dráha“) elektrifikovaná železnice pro přepravu cestujících s dostatečnou kapacitou pro zvládnutí silného přepravního objemu, která vykazuje tyto znaky: výlučné právo cesty, vlaky složené z více vozů, vysoká rychlost a velké zrychlení, důmyslně propracovaná signalizace, žádné úrovňové přechody, což umožňuje vysokou frekvenci vlaků, jakož i vysoká nástupiště. Metra dále mají zastávky blízko sebe, obvykle činí vzdálenost mezi stanicemi zhruba 700 až 1200 metrů. „Vysoká rychlost“ odkazuje na srovnání s rychlostí tramvají a městské dráhy a rozumí se jí rychlost zhruba 30 až 40 kilometrů za hodinu na krátké vzdálenosti a 40 až 70 kilometrů za hodinu na delší vzdálenosti;
 (9)„tramvají“ silniční vozidlo pro přepravu cestujících vybavené místy k sezení pro více než devět osob (včetně řidiče) a napojené na elektrické troleje nebo poháněné dieselovým motorem, a které jezdí po kolejích;
 (10)„městskou dráhou“ železnice pro přepravu cestujících, která často používá elektricky poháněné kolejové vozy jezdící jednotlivě nebo jako krátké vlaky po dvojkolejných tratích. Vzdálenost mezi stanicemi/zastávkami je zpravidla menší než 1200 metrů. Městská dráha má ve srovnání s metrem lehčí konstrukci, je určena pro menší přepravní objemy a většinou jezdí nižší rychlostí. Někdy je obtížné přesně odlišit městskou dráhu od tramvají; tramvaje obecně nejsou odděleny od silniční dopravy, zatímco městské dráhy mohou být provozovány odděleně od ostatních dopravních systémů;
 (11)„vnitrostátní dopravou“ železniční doprava mezi dvěma místy (z místa nakládky/nástupu do místa vykládky/výstupu) ve vykazující zemi. Může zahrnovat průjezd druhou zemí;
 (12)„mezinárodní dopravou“ železniční doprava mezi místem (nakládky/nástupu nebo vykládky/výstupu) ve vykazující zem a místem (nakládky/nástupu nebo vykládky/výstupu) v jiné zemi;
 (13)„tranzitní dopravou“ železniční doprava mezi dvěma místy přes vykazující zemi (z místa nakládky/nástupu do místa vykládky/výstupu). Dopravní operace, které zahrnují nakládku/nástup nebo vykládku/výstup zboží/cestujících na hranici vykazující země z jiného nebo na jiný druh dopravy, se nepovažují za tranzitní dopravu;
 (14)„cestujícím v železniční dopravě“ osoba cestující po železnici kromě obsluhy vlaku. Pro účely statistiky nehod k nim patří také cestující, kteří se snaží naskočit na jedoucí vlak nebo z jedoucího vlaku vyskočit;
 (15)„počtem cestujících“ počet přepravených cestujících v železniční dopravě, přičemž je každá jízda po železnici definována jako přeprava z místa nástupu do místa výstupu s přestupem nebo bez přestupu z jednoho železničního vozidla na jiné železniční vozidlo. Jestliže cestující využijí služeb více než jednoho železničního podniku, započítávají se pokud možno pouze jednou;
 (16)„osobokilometrem“ měrná jednotka odpovídající přepravě jednoho cestujícího po železnici na vzdálenost jednoho kilometru. Zohlední se pouze vzdálenost překonaná na území vykazující země;
 (17)„hmotností“ množství zboží vyjádřené v tunách (1000 kilogramů). Kromě hmotnosti dopravovaného zboží se zohlední také hmotnost obalu a vlastní hmotnost kontejnerů, výměnných nástaveb, palet a silničních vozidel, která jsou v kombinované přepravě dopravována po železnici. Jestliže se na přepravě zboží podílí více než jeden železniční podnik, započítává se hmotnost zboží pokud možno pouze jednou;
 (18)„tunokilometrem“ měrná jednotka odpovídající přepravě jedné tuny zboží po železnici na vzdálenost jednoho kilometru. Zohlední se pouze vzdálenost překonaná na území vykazující země;
 (19)„vlakem“ jedno nebo několik železničních vozidel, které je taženo (která jsou tažena) jednou nebo několika lokomotivami nebo kolejovými vozidly, nebo jedno samostatně jedoucí železniční vozidlo, které pod určitým číslem nebo určitým označením jede ze stanoveného výchozího bodu do stanoveného koncového bodu. Nezatížená lokomotiva, tj. lokomotiva jedoucí sama, se nepovažuje za vlak;
 (20)„vlakokilometrem“ měrná jednotka odpovídající pohybu vlaku na vzdálenost jednoho kilometru. Je-li známá, zohledňuje se skutečně ujetá vzdálenost, v opačném případě se použije standardní síťová vzdálenost mezi výchozím a koncovým bodem. Zohlední se pouze vzdálenost překonaná na území vykazující země;
 (21)„ucelenou vlakovou zásilkou“ zásilka skládající se z nákladu jednoho nebo několika vozů, kterou současně zasílá stejný odesílatel ze stejného nádraží a která se dopravuje beze změny seřazení vlaku na adresu stejného příjemce na stejné cílové nádraží;
 (22)„ucelenou vozovou zásilkou“ zásilka zboží, pro jejíž přepravu je použito samostatného nákladního vozu, nezávisle na tom, zda je plně využita jeho nosnost či nikoli;
 (23)„TEU (Twenty-foot Equivalent Unit — jednotkou odpovídající 20 stopám)“ standardní jednotka odpovídající kontejneru ISO o délce 20 stop (6,10 m) používaná jako statistická měrná jednotka dopravních toků nebo kapacit. Standardní kontejner ISO 40' série 1 se rovná 2 TEU. Výměnné přepravníky pod 20 stop odpovídají 0,75 TEU, přepravníky mezi 20 a 40 stopami 1,5 TEU a nad 40 stop 2,25 TEU.
 ê 2016/2032 čl. 1 bod 1 písm. b)
 2. Komisi je svěřena pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci v souladu s článkem 10, pokud jde o změny tohoto článku s cílem přizpůsobit technické definice uvedené v odst. 1 bodech 8, 9, 10, 21, 22 a 23 a stanovit dodatečné technické definice v případě, kdy je třeba zohlednit nejnovější vývoj, v jehož důsledku je nezbytné definovat určitou úroveň technických podrobností v zájmu zajištění harmonizace statistik.
 Při výkonu této pravomoci Komise zajistí, aby akty v přenesené pravomoci nepředstavovaly další podstatnou zátěž pro členské státy a respondenty. Komise kromě toho statistická opatření stanovená těmito akty v přenesené pravomoci řádně odůvodní s využitím případné odpovídající analýzy efektivity nákladů, včetně hodnocení zatížení respondentů a nákladů na vypracovávání, jak je uvedeno v čl. 14 odst. 3 písm. c) nařízení (ES) č. 223/2009.
 ê 91/2003
 Článek 4
 Sběr údajů
 1. Statistické údaje, které se sbírají, jsou stanoveny v přílohách tohoto nařízení. Zahrnují tyto typy údajů:
 a)roční statistika přepravy cestujících - podrobné vykazování (příloha I);
 b)roční statistika přepravy cestujících - podrobné vykazování (příloha II);
 c)čtvrtletní statistika přepravy zboží a cestujících (příloha III);
 d)regionální statistika přepravy zboží a cestujících (příloha IV);
 e)statistika dopravních proudů v železniční síti (příloha V).
 ê 2016/2032 čl. 1 bod 2 písm. b)
 2. Podle příloh I a II členské státy předávají údaje za provozovatele:
 a)jejichž celkový objem přepravy zboží je alespoň 200 000 000 tunokilometrů nebo alespoň 500 000 tun;
 b)jejichž celkový objem přepravy cestujících je alespoň 100 000 000 osobokilometrů.
 Pro provozovatele, jejichž objemy přepravy jsou nižší než prahové hodnoty uvedené v písmenech a) a b), je vykazování podle příloh I a II nepovinné.
 ê 2016/2032 čl. 1 bod 2 písm. c)
 3. Podle přílohy VIII předávají členské státy celkové údaje za provozovatele, jejichž objemy přepravy jsou nižší, než jsou prahové hodnoty uvedené v odstavci 2, pokud tyto údaje nejsou předávány podle příloh I a II, jak je blíže uvedeno v příloze VIII.
 ê 91/2003
 4. Pro účely tohoto nařízení se zboží klasifikuje v souladu s přílohou VI. Nebezpečné věci se dále klasifikují v souladu s přílohou VII.
 ê 219/2009 čl. 1 a příloha bod 4 odst. 4
 5. Komise může upravit obsah příloh. Tato opatření, jež mají za účel změnit jiné než podstatné prvky tohoto nařízení, se přijímají regulativním postupem s kontrolou podle čl. 11 odst. 3.
 ê 91/2003 (přizpůsobený)
 Článek 5
 Zdroje údajů
 1. Členské státy určí veřejnou nebo soukromou organizaci, která se účastní sběru údajů požadovaných Ö v souladu s tímto nařízením Õ .
 2. Potřebné údaje mohou být získávány pomocí jakékoli kombinace těchto zdrojů:
 a)povinné zjišťování;
 ê 2016/2032 čl. 1 bod 3
 b)administrativní údaje včetně údajů shromážděných regulačními orgány, zejména údaje ze železničního nákladního listu, pokud je k dispozici;
 ê 91/2003
 c)postupy statistických odhadů;
 d)údaje předávané profesními organizacemi v odvětví železnic;
 e)studie ad hoc.
 3. Vnitrostátní orgány přijmou opatření nezbytná pro koordinaci používaných zdrojů údajů a k zajištění kvality statistických údajů předávaných Eurostatu.
 Článek 6
 Předávání statistických údajů Eurostatu
 1.
 Členské státy předávají Eurostatu statistické údaje uvedené v článku 4.
 2.
 Opatření pro předávání statistických údajů uvedených v článku 4 budou stanovena přezkumným postupem podle čl. 11 odst. 2.
 ê 2016/2032 čl. 1 bod 4
 Článek 7
 Šíření
 Statistiky založené na údajích uvedených v přílohách I až V a VIII šíří Komise (Eurostat).
 Komise přijme prováděcí akty, kterými se stanoví opatření k šíření výsledků. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 11 odst. 2.
 ê 91/2003
 Článek 8
 Kvalita statistických údajů
 1. Za účelem pomoci členským státům s udržováním kvality statistických údajů v oblasti železniční dopravy Eurostat připraví a zveřejní metodologická doporučení. Tato doporučení zohlední nejlepší zkušenosti vnitrostátních orgánů, provozovatelů železniční dopravy a profesních organizací v odvětví železnic.
 ê 2016/2032 čl. 1 bod 5 písm. a)
 2. Členské státy přijmou veškerá opatření nutná k zajištění kvality předávaných údajů.
 ê 91/2003
 3. Kvalitu statistických údajů hodnotí Eurostat. Proto členské státy na žádost Eurostatu poskytnou informace o metodách používaných při vytváření statistik.
 ê 2016/2032 čl. 1 bod 5 písm. b)
 4. Pro účely tohoto nařízení se pro předávané údaje použijí kritéria kvality uvedená v čl. 12 odst. 1 nařízení (ES) č. 223/2009.
 5. Komise přijme prováděcí akty, kterými určí podrobnosti, strukturu, periodicitu a srovnatelné prvky standardních zpráv o kvalitě. Tyto prováděcí akty se přijímají přezkumným postupem podle čl. 11 odst. 2.
 ê 2016/2032 čl. 1 bod 6
 Článek 9
 Zpráva o provádění
 Komise po konzultaci s Výborem pro Evropský statistický systém předloží Evropskému parlamentu a Radě do 31. prosince 2020 a poté každé čtyři roky zprávu o provádění tohoto nařízení a o dalším vývoji.
 V této zprávě Komise zohlední relevantní informace poskytnuté členskými státy týkající se kvality předávaných údajů, metod shromažďování údajů a informací o potenciálních zlepšeních a potřebách uživatelů.
 Ve zprávě se zejména:
 a)posoudí výhody plynoucí Unii, členským státům a poskytovatelům a uživatelům statistických informací z vypracovaných statistik v poměru k nákladům na jejich vypracování.
 b)posoudí kvalita předávaných údajů, použité metody shromažďování údajů a kvalita vypracovaných statistik.
 ê 2016/2032 čl. 1 bod 7
 Článek 10
 Výkon přenesené pravomoci
 1. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci je svěřena Komisi za podmínek stanovených v tomto článku.
 2. Pravomoc přijímat akty v přenesené pravomoci uvedená v čl. 3 odst. 2 je svěřena Komisi na dobu pěti let počínaje dnem 13. prosince 2016. Komise vyhotoví zprávu o přenesené pravomoci nejpozději devět měsíců před koncem tohoto pětiletého období. Přenesení pravomoci se automaticky prodlužuje o stejně dlouhá období, pokud Evropský parlament nebo Rada nevysloví proti tomuto prodloužení námitku nejpozději tři měsíce před koncem každého z těchto období.
 3. Evropský parlament nebo Rada mohou přenesení pravomoci uvedené v čl. 3 odst. 2 kdykoli zrušit. Rozhodnutím o zrušení se ukončuje přenesení pravomoci v něm blíže určené. Rozhodnutí nabývá účinku prvním dnem po zveřejnění v Úředním věstníku Evropské unie nebo k pozdějšímu dni, který je v něm upřesněn. Nedotýká se platnosti již platných aktů v přenesené pravomoci.
 4. Před přijetím aktu v přenesené pravomoci vede Komise konzultace s odborníky jmenovanými jednotlivými členskými státy v souladu se zásadami stanovenými v Interinstitucionální dohodě o zdokonalení tvorby právních předpisů ze dne 13. dubna 2016.
 5. Přijetí aktu v přenesené pravomoci Komise neprodleně oznámí současně Evropskému parlamentu a Radě.
 6. Akt v přenesené pravomoci přijatý podle čl. 3 odst. 2 vstoupí v platnost, pouze pokud proti němu Evropský parlament nebo Rada nevysloví námitky ve lhůtě dvou měsíců ode dne, kdy jim byl tento akt oznámen, nebo pokud Evropský parlament i Rada před uplynutím této lhůty informují Komisi o tom, že námitky nevysloví. Z podnětu Evropského parlamentu nebo Rady se tato lhůta prodlouží o tři měsíce.
 ê 2016/2032 čl. 1 bod 8
 Článek 11
 Postup projednávání ve výboru
 1. Komisi je nápomocen Výbor pro Evropský statistický systém zřízený nařízením Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 223/2009. Tento výbor je výborem ve smyslu nařízení (EU) č. 182/2011.
 2. Odkazuje-li se na tento odstavec, použije se článek 5 nařízení (EU) č. 182/2011.
 ê
 Článek 12
 Zrušení
 Nařízení (ES) č. 91/2003 se zrušuje.
 Odkazy na zrušené nařízení se považují za odkazy na toto nařízení v souladu se srovnávací tabulkou obsaženou v příloze X.
 ê 91/2003
 Článek 13
 Vstup v platnost
 Toto nařízení vstupuje v platnost dvacátým dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie.
 Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné ve všech členských státech.
 V Bruselu dne
 Za Evropský parlament
 Za Radu
 předseda
 předseda
 (1)
 COM(87) 868 PV.
 (2)
 Viz přílohu 3 části A uvedených závěrů.
 (3)
 Zařazeno do legislativního programu pro rok 2017.
 (4)
 Viz příloha IX tohoto návrhu.
 (5)
 Úř. věst. C , , s. .
 (6)
 Nařízení Evropského parlamentu a Rady(ES) č. 91/2003 ze dne 16. prosince 2002 o statistice železniční dopravy (Úř. věst. L 14, 21.1.2003, s. 1).
 (7)
 Viz příloha IX.
 (8)
 Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2004/49/ES ze dne 29. dubna 2004 o bezpečnosti železnic Společenství a o změně směrnice Rady 95/18/ES o vydávání licencí železničním podnikům a směrnice 2001/14/ES o přidělování kapacity železniční infrastruktury, zpoplatnění železniční infrastruktury a o vydávání osvědčení o bezpečnosti (Směrnice o bezpečnosti železnic) (Úř. věst. L 164, 30.4.2004, s. 44).
 (9)
 Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2012/34/EU ze dne 21. listopadu 2012 o vytvoření jednotného evropského železničního prostoru (Úř. věst. L 343, 14.12.2012, s. 32).
 (10)
 Nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 223/2009 ze dne 11. března 2009 o evropské statistice a zrušení nařízení (ES, Euratom) č. 1101/2008 o předávání údajů, na které se vztahuje statistická důvěrnost, Statistickému úřadu Evropských společenství, nařízení Rady (ES) č. 322/97 o statistice Společenství a rozhodnutí Rady 89/382/EHS, Euratom, kterým se zřizuje Výbor pro statistické programy Evropských společenství (Úř. věst. L 87, 31.3.2009, s. 164).
 (11)
 Úř. věst. L 123, 12.5.2016, s. 1.
 (12)
 Nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) č. 182/2011 ze dne 16. února 2011, kterým se stanoví pravidla a obecné zásady způsobu, jakým členské státy kontrolují Komisi při výkonu prováděcích pravomocí (Úř. věst. L 55, 28.2.2011, s. 13).
 ---documentbreak---
 EVROPSKÁ KOMISE
 V Bruselu dne 30.6.2017
 COM(2017) 353 final
 PŘÍLOHY
 návrhu NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY o statistice železniční dopravy (přepracované znění)
 PŘÍLOHA I
 ROČNÍ STATISTIKA PŘEPRAVY ZBOŽÍ - PODROBNÉ VYKAZOVÁNÍ
 Seznam proměnných a měrných jednotek
 Přepravené zboží v:
 –tunách
 –tunokilometrech
 Dopravní výkon nákladních vlaků v:
 –vlakových kilometrech
 Počet přepravených jednotek kombinované dopravy:
 –počet
 –TEU (jednotka odpovídající 20 stopám) (pro kontejnery a výměnné nástavby)
 Referenční období
 Jeden rok
 Četnost
 Roční
 Seznam tabulek s členěním pro každou tabulku
 Tabulka I1: Přepravené zboží podle druhu přepravy
 Tabulka I2: Přepravené zboží podle druhu zboží (příloha VI)
 Tabulka I3: Přepravené zboží (pro mezinárodní a tranzitní dopravu) podle země nakládky a země vykládky
 Tabulka I4: Přepravené zboží podle kategorií nebezpečných věcí (příloha VII)
 Tabulka I5: Přepravené zboží podle typu zásilky (nepovinné)
 Tabulka I6: Přepravené zboží v jednotkách kombinované dopravy, podle druhu přepravy a typu přepravní jednotky
 Tabulka I7: Počet naložených přepravovaných jednotek kombinované dopravy, podle druhu přepravy a typu přepravní jednotky
 Tabulka I8: Počet prázdných přepravovaných jednotek kombinované dopravy, podle druhu přepravy a typu přepravní jednotky
 Tabulka I9: Dopravní výkon nákladních vlaků
 Termín pro předání údajů
 Pět měsíců po skončení referenčního období
 První referenční období pro tabulky I1, I2 a I3
 2003
 První referenční období pro tabulky I4, I5, I6, I7, I8 a I9
 2004
 Poznámky:
 1.
 Druhy přepravy se rozlišují tyto:
 –vnitrostátní
 –mezinárodní - dovoz
 –mezinárodní - vývoz
 –tranzitní
 2.
 Typ zásilky lze rozlišovat takto:
 –ucelený vlak
 –vozová zásilka
 –jiná
 3.
 Typ přepravní jednotky se rozlišuje takto:
 –kontejnery a výměnné nástavby
 –návěsy (nedoprovázené)
 –silniční vozidla (doprovázená)
 4.
 U tabulky I3 mohou Eurostat a členské státy učinit opatření za účelem usnadnění sjednocení údajů pocházejících od provozovatelů železniční dopravy v ostatních členských státech a tím zajistit jednotnost údajů.
 5.
 U tabulky I4 členské státy případně označí, které druhy provozu nejsou v údajích zahrnuty.
 6.
 U tabulek I2 až I8, nejsou-li k dispozici úplné informace o tranzitní přepravě, uvedou členské státy všechny dostupné údaje.
 _________________
 ê 2032/2016 čl. 1 bod 11 a příloha I
 PŘÍLOHA II
 ROČNÍ STATISTIKA PŘEPRAVY CESTUJÍCÍCH – PODROBNÉ VYKAZOVÁNÍ
 Seznam proměnných a měrných jednotek
 Přepravení cestující:
 –v počtu cestujících
 –v osobokilometrech
 Dopravní výkon vlaků osobní dopravy:
 –ve vlakových kilometrech
 Referenční období
 Jeden rok
 Četnost
 Roční
 Seznam tabulek s členěním pro každou tabulku
 Tabulka II1: Přepravení cestující podle druhu dopravy
 Tabulka II2: Mezinárodně přepravení cestující podle země nástupu a země výstupu
 Tabulka II3: Dopravní výkon vlaků osobní dopravy
 Termín pro předání údajů
 Osm měsíců po skončení referenčního období
 První referenční období
 2016
 Poznámky:
 1.Druhy přepravy se rozlišují takto:
 –vnitrostátní
 –mezinárodní.
 2.U tabulek II1 a II2 uvádí členské státy údaje včetně informací o prodeji jízdenek mimo vykazující zemi. Tyto informace se dají získat přímo od vnitrostátních orgánů jiných zemí nebo prostřednictvím mezinárodního clearingového vyúčtování jízdného.
 ________________
 ê 91/2003
 PŘÍLOHA III
 ČTVRTLETNÍ STATISTIKA PŘEPRAVY ZBOŽÍ A CESTUJÍCÍCH
 Seznam proměnných a měrných jednotek
 Přepravené zboží v:
 –tunách
 –tunokilometrech
 Přepravení cestující v:
 –počtu cestujících
 –osobokilometrech
 Referenční období
 Jedno čtvrtletí
 Četnost
 Čtvrtletní
 Seznam tabulek s členěním pro každou tabulku
 Tabulka III1: přepravené zboží
 Tabulka III2: přepravení cestující
 Termín pro předání údajů
 Tři měsíce po skončení referenčního období
 První referenční období
 1. čtvrtletí 2004
 Poznámky:
 1.
 Tabulky III1 a III2 lze předávat na základě předběžných údajů, včetně odhadů. U tabulky III2 mohou členské státy uvádět údaje založené na prodejích jízdenek ve vykazující zemi nebo na jiném dostupném zdroji.
 2.
 Tyto statistické údaje předávají provozovatelé železniční dopravy spadající pod přílohy I a II.
 ____________________
 PŘÍLOHA IV
 REGIONÁLNÍ STATISTIKA PŘEPRAVY ZBOŽÍ A CESTUJÍCÍCH
 Seznam proměnných a měrných jednotek
 Přepravené zboží v:
 –tunách
 Přepravení cestující v:
 –počtu cestujících
 Referenční období
 Jeden rok
 Četnost
 Jednou za pět let
 Seznam tabulek s členěním pro každou tabulku
 Tabulka IV1: Vnitrostátní přeprava zboží podle regionu nakládky a regionu vykládky (NUTS 2)
 Tabulka IV2: Mezinárodní přeprava zboží podle regionu nakládky a regionu vykládky (NUTS 2)
 Tabulka IV3: Vnitrostátní přeprava cestujících podle regionu nástupu a regionu výstupu (NUTS 2)
 Tabulka IV4: Mezinárodní přeprava cestujících podle regionu nástupu a regionu výstupu (NUTS 2)
 Termín pro předání údajů
 12 měsíců po skončení referenčního období
 První referenční období
 2005
 Poznámky:
 1.
 Pokud je místo nakládky nebo vykládky (tabulky IV1, IV2) nebo nástupu nebo výstupu (tabulky IV3, IV4) mimo Evropský hospodářský prostor, uvádějí členské státy pouze zemi.
 2.
 Jako pomoc členským státům s přípravou těchto tabulek poskytne Eurostat členským státům seznam kódů UIC stanic a odpovídající kódy NUTS.
 3.
 U tabulek IV3 a IV4 mohou členské státy uvádět údaje založené na prodejích jízdenek nebo jakémkoli jiném dostupném zdroji.
 4.
 Tyto statistické údaje se předávají za provozovatele železniční dopravy spadající pod přílohy I a II.
 __________________
 PŘÍLOHA V
 STATISTIKA DOPRAVNÍCH TOKŮ V ŽELEZNIČNÍ SÍTI
 Seznam proměnných a měrných jednotek
 Nákladní doprava:
 –počet vlaků
 Osobní doprava:
 –počet vlaků
 Ostatní doprava (služební vlaky atd.) (nepovinné):
 –počet vlaků
 Referenční období
 Jeden rok
 Četnost
 Jednou za pět let
 Seznam tabulek s členěním pro každou tabulku
 Tabulka V1: Nákladní doprava, podle traťových úseků
 Tabulka V2: Osobní doprava, podle traťových úseků
 Tabulka V3: Ostatní doprava (služební vlaky atd.) podle traťových úseků (nepovinné)
 Termín pro předání údajů
 18 měsíců po skončení referenčního období
 První referenční období
 2005
 Poznámky:
 1.
 Členské státy definují soubor traťových úseků, který musí zahrnovat alespoň železniční transevropskou síť (TEN) na jejich území. Členské státy sdělí Eurostatu:
 –geografické souřadnice a jiné údaje nutné k identifikaci a mapování každého traťového úseku, a také spojů mezi úseky;
 –informace o vlastnostech (včetně kapacity) vlaků používajících každý traťový úsek.
 2.
 Každý traťový úsek, který je částí železniční transevropské sítě (TEN) se označí pomocí dalšího atributu v záznamu údajů, aby bylo možné kvantifikovat provoz na železniční síti TEN.
 ________________
 ê 1304/2007 článek 3 a příloha
 PŘÍLOHA VI
 NST 2007
 Oddíl
 Popis
 01
 Produkty zemědělství, myslivosti a lesnictví; ryby a jiné produkty rybolovu
 02
 Černé a hnědé uhlí (lignit); ropa a zemní plyn
 03
 Rudy kovů a produkty těžby a úpravy jiných nerostných surovin; rašelina; uran a thorium
 04
 Potravinářské výrobky, nápoje a tabák
 05
 Textilie a textilní výrobky; usně a výrobky z usně
 06
 Dřevo a dřevěné a korkové výrobky (kromě nábytku); proutěné a slaměné výrobky; buničina, papír a výrobky z papíru; tiskařské výrobky a nahraná média
 07
 Koks a rafinované ropné produkty
 08
 Chemické látky, přípravky, výrobky a umělá vlákna; pryžové a plastové výrobky; jaderné palivo
 09
 Jiné nekovové anorganické produkty
 10
 Obecné kovy; kovové konstrukce a kovodělné výrobky, kromě strojů a zařízení
 11
 Stroje a zařízení jinde neuvedené; kancelářské stroje a počítače; elektrické stroje a zařízení jinde neuvedené; rádiová, televizní, spojová zařízení a přístroje; lékařské, přesné a optické přístroje; hodinky a hodiny
 12
 Dopravní prostředky a zařízení
 13
 Nábytek; jiné průmyslové výrobky jinde neuvedené
 14
 Druhotné suroviny; komunální a jiné odpady
 15
 Zásilky, balíky
 16
 Zařízení a materiál používaný při přepravě věcí
 17
 Věci přepravované v rámci stěhování domácností a kanceláří; zavazadla přepravovaná odděleně od cestujících; motorová vozidla přepravovaná za účelem opravy; jiné neobchodovatelné věci jinde neuvedené
 18
 Skupinové věci: kombinace druhů věcí, které se přepravují společně
 19
 Neidentifikovatelné věci: věci, které z jakéhokoliv důvodu nelze identifikovat, a proto nemohou být zařazeny do skupin 01–16
 20
 Jiné věci jinde neuvedené
 _________________
 ê 91/2003
 PŘÍLOHA VII
 KLASIFIKACE NEBEZPEČNÝCH VĚCÍ
 1.Výbušné látky a předměty
 2.Plyny
 3.Hořlavé kapalné látky (kapaliny)
 4.1.Hořlavé tuhé látky, samovolně se rozkládající látky a znecitlivělé tuhé výbušné látky
 4.2.Samozápalné látky
 4.3.Látky, které při styku s vodou vyvíjejí hořlavé plyny
 5.1.Látky podporující hoření
 5.2.Organické peroxidy
 6.1.Jedovaté látky
 6.2.Látky působící infekce
 7.Radioaktivní látky
 8.Žíravé látky
 9.Různé nebezpečné látky
 Poznámka:
 Tyto kategorie jsou kategorie definované v Řádu pro mezinárodní železniční přepravu nebezpečných věcí (RID), přijatého podle směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/68/ES
 1
 .
 __________________
 ê 2032/2016 čl. 1 bod 12 příloha II
 PŘÍLOHA VIII
 Tabulka VIII.1
 OBJEM PŘEPRAVNÍ ČINNOSTI PŘI PŘEPRAVĚ ZBOŽÍ
 Seznam proměnných a měrných jednotek
 Přepravené zboží v:
 –tunách celkem
 –v tunokilometrech celkem
 Dopravní výkon nákladních vlaků ve:
 –vlakových kilometrech celkem
 Referenční období
 Jeden rok
 Četnost
 Roční
 Termín pro předání údajů
 Pět měsíců po skončení referenčního období
 První referenční období
 2017
 Poznámky:
 Pouze za provozovatele, u kterých celkový objem přepravy v přepravě zboží nepřesáhne 200 milionů tunokilometrů a nepřesáhne 500 000 tun a kteří se nevykazují podle přílohy I (podrobné vykazování).
 Tabulka VIII.2
 OBJEM PŘEPRAVNÍ ČINNOSTI PŘI PŘEPRAVĚ CESTUJÍCÍCH
 Seznam proměnných a měrných jednotek
 Přepravení cestující v:
 –počtu cestujících celkem
 –osobokilometrech celkem
 Dopravní výkon vlaků osobní dopravy ve:
 –vlakových kilometrech celkem
 Referenční období
 Jeden rok
 Četnost
 Roční
 Termín pro předání údajů
 Osm měsíců po skončení referenčního období
 První referenční období
 2017
 Poznámky:
 Pouze za provozovatele, u kterých celkový objem přepravy v přepravě cestujících nepřesáhne 100 milionů osobokilometrů a kteří se nevykazují podle přílohy II (podrobné vykazování).
 ___________________
 é
 PŘÍLOHA IX
 Zrušené nařízení a seznam jeho následných změn
 Nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 91/2003
 (Úř. věst. L 14, 21.1.2003, s. 1)
 Nařízení Komise (ES) č. 1192/2003
 (Úř. věst. L 167, 4.7.2003, s. 13)
 Nařízení Komise (ES) č. 1304/2007
 (Úř. věst. L 290, 8.11.2007, s. 14)
 Pouze článek 3
 Nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 219/2009
 (Úř. věst. L 87, 31.3.2009, s. 109)
 Pouze bod 4.4 přílohy
 Nařízení Evropského parlamentu a Rady (EU) 2016/2032 (Úř. věst. L 317, 23.11.2016, s. 105)
 _________________
 PŘÍLOHA X
 Srovnávací tabulka
 Nařízení (ES) č. 91/2003
 Toto nařízení
 Články 1, 2 a 3
 Články 1, 2 a 3
 Čl. 4 odst. 1, návětí
 Čl. 4 odst. 1, návětí
 Čl. 4 odst. 1 písm. a)
 Čl. 4 odst. 1 písm. a)
 Čl. 4 odst. 1 písm. c)
 Čl. 4 odst. 1 písm. b)
 Čl. 4 odst. 1 písm. e)
 Čl. 4 odst. 1 písm. c)
 Čl. 4 odst.1 písm. f)
 Čl. 4 odst. 1 písm. d)
 Čl. 4 odst. 1 písm. g)
 Čl. 4 odst. 1 písm. e)
 Čl. 4 odst. 2, 3 a 4
 Čl. 4 odst. 2, 3 a 4
 Čl. 4 odst. 5
 -
 Články 5, 6 a 7
 Články 5, 6 a 7
 Čl. 8 odst. 1
 Čl. 8 odst. 1
 Čl. 8 odst. 1a
 Čl. 8 odst. 2
 Čl. 8 odst. 2
 Čl. 8 odst. 3
 Čl. 8 odst. 3
 Čl. 8 odst. 4
 Čl. 8 odst. 4
 Čl. 8 odst. 5
 Články 9, 10 a 11
 Články 9, 10 a 11
 -
 Článek 12
 Článek 13
 Článek 13
 Příloha A
 Příloha I
 Příloha C
 Příloha II
 Příloha E
 Příloha III
 Příloha F
 Příloha IV
 Příloha G
 Příloha V
 Příloha J
 Příloha VI
 Příloha K
 Příloha VII
 Příloha L
 Příloha VIII
 _
 Příloha IX
 _
 Příloha X
 _________________
 (1)
 Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2008/68/ES ze dne 24. září 2008 o pozemní přepravě nebezpečných věcí (Úř. věst. L 260, 30.9.2008, s. 13).


jurisdiction: EU

text:
 Viktigt rättsligt meddelande
 |
 52004PC0631
 Förslag till rådets förordning om ändring av förordning (EG) nr 1260/1999 om allmänna bestämmelser för strukturfonderna för en förlängning av Peace-programmet och beviljande av nya åtagandebemyndiganden /* KOM/2004/0631 slutlig - AVC 2004/0224 */
 Bryssel den 13.10.2004KOM(2004)631 slutlig2004/0224(AVC)Förslag tillRÅDETS FÖRORDNINGom ändring av förordning (EG) nr 1260/1999 om allmänna bestämmelser för strukturfonderna för en förlängning av Peace-programmet och beviljande av nya åtagandebemyndiganden(framlagt av kommissionen)MOTIVERINGEU stöder fredsprocessen i Nordirland och hela eller delar av Irland.Ett strategiskt syfte med Peace-programmet är sedan 1995 att stärka utvecklingen mot ett fredligt och stabilt samhälle och att uppmuntra försoning. Denna unika uppgift för strukturfonderna ligger i linje med det arbete som inleddes genom det särskilda stödprogrammet (Peace I) som inrättades 1995–1999 efter den vapenvila som utlystes av de viktigaste paramilitära organisationerna i regionen. Genom Belfastavtalet (”långfredagsavtalet”) i april 1998 lades den politiska grunden för en fredsprocess, vilket resulterade i ett begränsat självstyre med ett nordirländskt parlament (”Assembly”) och en regering (”Executive”) som båda inrättades i slutet av 1999.Programmets totala utgifter för 2000–2004 beräknas till 708 miljoner euro. Av dessa bidrar de fyra strukturfonderna med 531 miljoner euro (80 % Nordirland – 20 % gränsregionen). Av de totala anslagen går 15 % till gränsöverskridande projekt.Den 18 maj 2004 kontaktade Förenade kungarikets och Irlands premiärministrar genom en skrivelse Europeiska kommissionens ordförande med en begäran om en förlängning av kommissionens bidrag till Peace-programmet med två år (2005–2006), vilket de anser vara nödvändigt för konsolideringen av freds- och försoningsprocessen.Den 16 juni 2004 svarade kommissionens ordförande Romano Prodi att kommissionen var angelägen om att upprätthålla dessa insatser. Han tillade också att såvida inte Europeiska rådet kunde ge ett tydligt mandat i det avseendet skulle det bli svårt för kommissionen att lägga fram budget- och lagförslag som skulle motsvara dessa ambitioner.Den 17–18 juni 2004 noterade Europeiska rådet de nuvarande problemen i fredsprocessen i Nordirland och bekräftade sitt stöd till de båda regeringarnas ansträngningar för att försöka återupprätta de självstyrande institutionerna. För att stödja dessa ansträngningar uppmanade Europeiska rådet kommissionen att undersöka möjligheten att anpassa insatserna enligt Peace II-programmet till insatserna enligt de av de övriga strukturfondsprogrammen som upphör 2006.2004/0224(AVC)Förslag tillRÅDETS FÖRORDNINGom ändring av förordning (EG) nr 1260/1999 om allmänna bestämmelser för strukturfonderna för en förlängning av Peace-programmet och beviljande av nya åtagandebemyndigandenEUROPEISKA UNIONENS RÅD HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNINGmed beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, särskilt artikel 161 i detta,med beaktande av kommissionens förslag[1],med beaktande av Europaparlamentets samtycke[2],med beaktande av Europeiska ekonomiska och sociala kommitténs yttrande[3],med beaktande av Regionkommitténs yttrande[4], ochav följande skäl:(1) Genom artikel 7.4 i rådets förordning (EG) nr 1260/1999[5] upprättas ett program under mål 1 för en period på inledningsvis fyra år (2000–2004) till stöd för fredsprocessen i Nordirland (Peace) och gränsområden i Irland.(2) Vid sitt möte i Bryssel den 17–18 juni 2004 uppmanade Europeiska rådet kommissionen att undersöka möjligheten att anpassa insatserna enligt Peace-programmet och Internationella fonden för Irland till insatserna enligt de av de övriga strukturfondsprogrammen som upphör 2006, inbegripet budgetkonsekvenserna.(3) Peace-programmet har hittills bidragit på ett nytt och avgörande sätt till den nödvändiga konsolideringen av fredsprocessen i Nordirland. För denna konsolidering krävs fortsatt finansiellt stöd från Europeiska gemenskapen till de berörda regionerna och således en förlängning av Peace-programmet med ytterligare två år.(4) Rådets förordning (EG) nr 1260/1999 bör därför ändras så att genomförandet av Peace-programmet kan förlängas med två år och därmed sammanfalla med programperioden för strukturfonderna.HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.Artikel 1Förordning (EG) nr 1260/1999 ändras på följande sätt:1) Artikel 7 skall ändras på följande sätt:a) I punkt 1 första meningen skall ”195” ersättas med ”195,1”.b) I punkt 2 andra meningen skall ”135,9” ersättas med ”136”.c) I punkt 4 första meningen skall ”2000–2004” ersättas med ”2000–2006”.2) Bilaga I till förordning (EG) nr 1260/1999 skall ersättas med texten i bilagan till den här förordningen.Artikel 2Denna förordning träder i kraft den tjugonde dagen efter det att den har offentliggjorts i Europeiska unionens officiella tidning .Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater.Utfärdad i Bryssel denPå rådets vägnarOrdförandeBILAGA”BILAGA ISTRUKTURFONDERNAFördelning per år av åtagandebemyndiganden för 2000–2006 (som avses i artikel 7.1)(miljoner euro – 1999 års prisnivå)[pic]”[1] EUT C , , s. .[2] EUT C , , s. .[3] EUT C , , s. .[4] EUT C , , s. .[5] EGT L 161, 26.6.1999, s.1. Förordningen senast ändrad genom 2003 års anslutningsakt.


type: caselaw

text:
 21.9.2015
 HR
 Službeni list Europske unije
 C 311/3
 Presuda Suda (peto vijeće) od 16. srpnja 2015. (zahtjev za prethodnu odluku koji je uputio Cour de cassation – Francuska) – Directeur général des finances publiques protiv Mapfre asistencia compañia internacional de seguros y reaseguros SA i Mapfre warranty SpA protiv Directeur général des finances publiques
 (Predmet C-584/13) (1)
 ((Zahtjev za prethodnu odluku - Oporezivanje - Porez na promet - Područje primjene - Izuzeće - Pojam „transakcije iz područja osiguranja” - Pojam „isporuka usluga” - Paušalni iznos za osiguranje kvara na rabljenom vozilu))
 (2015/C 311/03)
 Jezik postupka: francuski
 Sud koji je uputio zahtjev
 Cour de cassation
 Stranke glavnog postupka
 Tužitelji: Directeur général des finances publiques, Mapfre warranty SpA
 Tuženici: Mapfre asistencia compañia internacional de seguros y reaseguros SA, Directeur général des finances publiques
 Izreka
 Članak 13. B točku (a) Šeste direktive Vijeća 77/388/EEZ od 17. svibnja 1977. o usklađivanju zakonodavstava država članica koja se odnose na poreze na promet – zajednički sustav poreza na dodanu vrijednost: jedinstvena porezna osnovica, kako je izmijenjena Direktivom Vijeća 91/680/EEZ od 16. prosinca 1991., treba tumačiti na način da izuzetu transakciju osiguranja u smislu te odredbe predstavlja isporuka usluga koja se sastoji u tome da gospodarski subjekt neovisan o preprodavaču rabljenog vozila, po uplati paušalnog iznosa, osigura mehanički kvar koji bi mogao nastati na određenim dijelovima tog vozila. Sud koji je uputio zahtjev treba provjeriti, s obzirom na okolnosti poput onih u glavnim postupcima, je li predmetna isporuka usluga u tim postupcima takva isporuka. Isporuku takve usluge i prodaju rabljenog vozila načelno treba smatrati različitim i neovisnim transakcijama koje u odnosu na porez na dodanu vrijednost valja promatrati odvojeno. Sud koji je uputio zahtjev treba utvrditi, s obzirom na posebne okolnosti u glavnim postupcima, jesu li prodaja rabljenog vozila i osiguravanje gospodarskog subjekta neovisnog o preprodavaču tog vozila mehaničkog kvara koji bi mogao nastati na određenim dijelovima tog vozila u toj mjeri međusobno povezani da ih treba smatrati jedinstvenom transakcijom ili, naprotiv, čine neovisne transakcije.
 (1) SL C 31, 1. 2. 2014.


type: contracts

text:
 29.3.2007
 PT
 Jornal Oficial da União Europeia
 L 89/15
 DECISÃO DO COMITÉ MISTO DO EEE
 N.
 o 146/2006
 de 8 de Dezembro de 2006
 que altera o anexo II (Regulamentação Técnica, Normas, Ensaios e Certificação) do Acordo EEE
 O COMITÉ MISTO DO EEE,
 Tendo em conta o Acordo sobre o Espaço Económico Europeu, tal como alterado pelo Protocolo que adapta o Acordo sobre o Espaço Económico Europeu, a seguir designado «acordo», nomeadamente o artigo 98.o,
 Considerando o seguinte:
 (1)
 O anexo II do acordo foi alterado pela Decisão do Comité Misto do EEE n.o 114/2006, de 22 de Setembro de 2006 (1).
 (2)
 O Regulamento (CE) n.o 592/2006 da Comissão, de 12 de Abril de 2006, que altera o anexo II do Regulamento (CEE) n.o 2092/91 do Conselho relativo ao modo de produção biológico de produtos agrícolas e à sua indicação nos produtos agrícolas e nos géneros alimentícios (2), deve ser incorporado no acordo.
 (3)
 O Regulamento (CE) n.o 699/2006 da Comissão, de 5 de Maio de 2006, que altera o anexo I do Regulamento (CEE) n.o 2092/91 do Conselho no que respeita às condições de acesso das aves de capoeira a parques ao ar livre (3), deve ser incorporado no acordo,
 DECIDE:
 Artigo 1.o
 No capítulo XII do anexo II, ao ponto 54b (Regulamento (CEE) n.o 2092/91/CE do Conselho) são aditados os seguintes travessões:
 «—
 32006 R 0592: Regulamento (CE) n.o 592/2006 da Comissão, de 12 de Abril de 2006 (JO L 104 de 13.4.2006, p. 13),
 —
 32006 R 0699: Regulamento (CE) n.o 699/2006 da Comissão, de 5 de Maio de 2006 (JO L 121 de 6.5.2006, p. 36).».
 Artigo 2.o
 Fazem fé os textos dos Regulamentos (CE) n.o 592/2006 e (CE) n.o 699/2006 nas línguas islandesa e norueguesa, que serão publicados no Suplemento EEE do Jornal Oficial da União Europeia.
 Artigo 3.o
 A presente decisão entra em vigor em 9 de Dezembro de 2006, desde que tenham sido efectuadas ao Comité Misto do EEE todas as notificações previstas no n.o 1 do artigo 103.o do acordo (4).
 Artigo 4.o
 A presente decisão será publicada na Secção EEE e no Suplemento EEE do Jornal Oficial da União Europeia.
 Feito em Bruxelas, em 8 de Dezembro de 2006.
 Pelo Comité Misto do EEE
 A Presidente
 Oda Helen SLETNES
 (1) JO L 333 de 30.11.2006, p. 35.
 (2) JO L 104 de 13.4.2006, p. 13.
 (3) JO L 121 de 6.5.2006, p. 36.
 (4) Não foram indicados requisitos constitucionais.


text:
 16.5.2022
 GA
 Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh
 C 198/34
 Órdú na Cúirte Ginearálta an 15 Márta 2022 Growth Finance Plus v EUIPO (catlover)
 (Cás T-115/21) (1)
 (2022/C 198/71)
 Teanga an cháis: an Ghearmáinis
 Níl san Iris Oifigiúil seo ach na fógraí maidir le cásanna ar cuireadh clabhsúr leo roimh an 1 Eanáir 2022 agus mar sin níl leagan Gaeilge ar fáil.
 (1) IO C 128 12.4.2021.


type: other

text:
I SA/Ke 235/06 - Wyrok WSA w Kielcach z 2006-10-30
 Sprawa ze skargi na decyzję SKO w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie opłaty za kartę pojazdu
 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Jarmasz, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.),, Asesor WSA Mirosław Surma, Protokolant Sekretarz sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 30 października 2006 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie opłaty za kartę pojazdu uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
 ISA/Ke 235/06
 Wnioskiem z dnia 1.VI.2006r. skierowanym do Starosty Powiatowego w K. R. K. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie zwrotu opłaty za kartę pojazdu. W uzasadnieniu żądania powołała się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego w sprawie U 6/04.
 W odpowiedzi na wniosek Starosta Powiatowy w K. decyzją z dnia [...]znak [...]odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją nr. [...] z dnia [...]w sprawie rejestracji pojazdu marki [...] nr. rej. [...]
 W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że przedmiotowy samochód zarejestrowany został decyzją Starosty na podstawie art. 73 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Z 2003r. Nr. 58 poz. 515 ze zm.).W ramach procedury obowiązującej przy rejestracji pojazdów właścicielowi została wydana karta pojazdu na podstawie art. 77 ust. 3 w/w ustawy po pobraniu opłaty za tę czynność zgodnie z par. 1 ust. 1 pkt 3 załącznika nr. 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27.IX.2003r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdów do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach(Dz.U. Nr. 192 poz. 1878 ze zm.) w wysokości określonej par. 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28.VII.2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu(Dz.U.Nr. 137 poz. 1310) tj. 500 zł. Pośród czynności składających się na zarejestrowanie pojazdu decyzją administracyjną jest efekt finalny czyli zarejestrowanie lub odmowa zarejestrowania pojazdu. Pobranie opłaty wynikającej wprost z przepisów prawa jest natomiast czynnością materialno - techniczną wobec czego nie ma tu zastosowania administracyjny tryb postępowania. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 17.I.2006r. U 6/04 orzekł, iż par. 1 ust.1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28.VII.2003r. W sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz.U.Nr. 137 poz. 1310) jest niezgodny z art. 77 ust. 4 pkt 2 i ust. 5 ustawy z dnia 20.VI.1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005r. Nr. 108 poz. 908 ze zm.) oraz art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji RP i traci on moc obowiązującą z dniem 1 maja 2006r. Skoro na mocy powyższego orzeczenia ,rozporządzenie utraciło moc dopiero z dniem 1.V. 2006r. to do tej daty pobieranie opłaty w wysokości 500 zł miało postawę prawną.
 Skoro zatem wnioskodawca kwestionuje jedynie jedną z czynności postępowania rejestracyjnego, która decyzją administracyjną nie jest, brak jest podstaw prawnych do wznowienia postępowania w sprawie rejestracji przedmiotowego pojazdu.
 Rozpoznając odwołanie R. K. od powyższego rozstrzygnięcia Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr. [...] wydaną w dniu [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i w to miejsce orzekło o odmowie wznowienia postępowania w sprawie opłaty za kartę pojazdu marki [...] nr. rej. [...]. W uzasadnieniu wskazano, że skoro opłata za kartę pojazdu, jako czynność materialno- techniczna, nie stanowi części decyzji o rejestracji pojazdu, a strona wniosła o wznowienie postępowania w sprawie opłaty za kartę pojazdu - to wadliwie organ I instancji odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną o rejestracji pojazdu. Wskazał, że w sprawie mamy do czynienia z zasadnością odmowy wznowienia postępowania z przyczyn przedmiotowych albowiem strona żądała wznowienia postępowania w sprawie , w której organ działał w innej formie niż decyzja. Zdaniem organu II instancji pomimo wadliwego sformułowania sentencji decyzji ,jej uzasadnienie przystaje do aktualnie sformułowanej sentencji.


text:
 26.5.2015
 SL
 Uradni list Evropske unije
 C 171/15
 Predlog za sprejetje predhodne odločbe, ki ga je vložilo Grondwettelijk Hof (Belgija) 19. februarja 2015 – Paul Vervloet in drugi, Organisme voor de financiering van pensioenen Ogeo Fund, Gemeente Schaarbeek, Frédéric Ensch Famenne/Ministerraad, Intervenientke: Arcofin CVBA in druge
 (Zadeva C-76/15)
 (2015/C 171/17)
 Jezik postopka: nizozemščina
 Predložitveno sodišče
 Grondwettelijk Hof
 Stranke v postopku v glavni stvari
 Tožeče stranke: Paul Vervloet, Marc De Witt, Edgard Timperman, Godelieve Van Braekel, Patrick Beckx, Marc De Schryver, Guy Deneire, Steve Van Hoof, Organisme voor de financiering van pensioenen Ogeo Fund, Gemeente Schaarbeek, Frédéric Ensch Famenne
 Tožena stranka: Ministerraad
 Intervenientke: Arcofin CVBA, Arcopar CVBA, Arcoplus CVBA
 Vprašanja za predhodno odločanje
 1.
 Ali je treba člena 2 in 3 Direktive 94/19/ES (1) Evropskega parlamenta in Sveta z dne 30. maja 1994 o sistemih zajamčenih vlog, po potrebi v povezavi s členoma 20 in 21 Listine Evropske unije o temeljnih pravicah (2) in splošnim načelom enakosti, razlagati tako, da:
 a)
 državam članicam nalagata, da se jamstvo za deleže registriranih zadrug, dejavnih v finančnem sektorju, zagotavlja na enak način kot za vloge?
 b)
 nasprotujeta temu, da država članica subjektu, katerega naloga je med drugim zagotavljanje jamstva za v tej direktivi omenjene vloge, naloži, da mora prav tako do zneska v višini 1 00 000 EUR jamčiti za vrednost deležev fizičnih oseb, ki so družbeniki registrirane zadruge, dejavne v finančnem sektorju?
 2.
 Ali je Sklep Evropske komisije z dne 3. julija 2014 (3)„o državni pomoči SA.33927 (12/C) (ex 11/NN), ki jo izvaja Belgija – Jamstvena shema, ki ščiti deleže posameznih članov finančnih zadrug“ združljiv s členoma 107 Pogodbe o delovanju Evropske unije in 296 Pogodbe o delovanju Evropske unije, če je z njim jamstvena shema, ki je predmet tega sklepa, označena za novo državno pomoč?
 3.
 Če je odgovor na drugo vprašanje nikalen, ali je treba potem člen 107 Pogodbe o delovanju Evropske unije razlagati tako, da shema državnega jamstva, ki se prizna fizičnim osebam, ki so družbeniki registriranih zadrug, dejavnih v finančnem sektorju, v smislu člena 36/24(1)(1), točka 3, zakona z dne 22. februarja 1998 o določitvi temeljnega statuta Nacionalne banke Belgije pomeni novo državno pomoč, o kateri je treba obvestiti Evropsko komisijo?
 4.
 Če je treba drugemu vprašanju pritrditi, ali je potem isti sklep Evropske komisije združljiv s členom 108(3) Pogodbe o delovanju Evropske unije, če se razlaga tako, da se v njem izhaja iz tega, da je bila sporna državna pomoč izvedena pred 3. marcem 2011 ali pred 1. aprilom 2011 ali na enega od teh dveh datumov, ali obratno, če se razlaga tako, da se v njem izhaja iz tega, da je bila zadevna državna pomoč izvedena po teh datumih?
 5.
 Ali je treba člen 108(3) Pogodbe o delovanju Evropske unije razlagati tako, da državi članici prepoveduje sprejetje ukrepa, kakršen je tisti v členu 36/24(1), točka 3, zakona z dne 22. februarja 1998 o določitvi temeljnega statuta Nacionalne banke Belgije, če se na podlagi tega ukrepa izvede državna pomoč ali če pomeni državno pomoč, ki je že bila izvedena, in Evropska komisija o tej državni pomoči še ni bila obveščena?
 6.
 Ali je treba člen 108(3) Pogodbe o delovanju Evropske unije razlagati tako, da državi članici prepoveduje, da brez predhodne obvestitve Evropske komisije sprejme ukrep, kakršen je tisti v členu 36/24(1), točka 3, zakona z dne 22. februarja 1998 o določitvi temeljnega statuta Nacionalne banke Belgije, če ta ukrep pomeni državno pomoč, ki še ni bila izvedena?
 (1) UL L 135, str. 5.
 (2) UL 2000, C 364, str. 1.
 (3) Sklep Komisije 2014/686/EU z dne 3. julija 2014 o državni pomoči SA.33927 (12/C) (ex 11/NN), ki jo izvaja Belgija – Jamstvena shema, ki ščiti deleže posameznih članov finančnih zadrug (notificirano pod dokumentarno številko C[2014] 1021) (UL L 284, str. 53).


text:
§ 1. Föreningens bildande
 Föreningen Människovärde bildades i maj 2017. Stadgarna antogs under årsmötet den 1 juni 2017. Föreningens säte är Uppsala län.
 Människovärde har som ändamål att verka för en ökad respekt för människovärdet, från befruktningen till livets naturliga slut, samt vara ett forum för en konstruktiv etisk dialog i frågor som rör människovärdet.
 Människovärde ska uppfylla sitt ändamål genom att bedriva tre grundläggande uppdrag: opinionsbildning, utbildning och rådgivning.
 § 3. Värdegrund
 Föreningens arbete vilar på den kristna värdegrunden att allt mänskligt liv är lika mycket värt från befruktning till en naturlig död och på människovärdesprincipen, idén om människans unika och okränkbara värde oberoende av personliga egenskaper och funktioner i samhället.
 § 4. Sammansättning
 Föreningen består av de fysiska personer som har upptagits i föreningen som stödmedlemmar och månadsgivare.
 Föreningens beslutande organ är styrelsen.
 Vid årsmötet utses en valberedning bestående av minst två ledamöter med uppgiften att bereda val som skall förrättas vid årsmötet.
 Föreningens firma tecknas av styrelseordföranden och den eller de som styrelsen utser.
 För granskning av styrelsens förvaltning och föreningens räkenskaper skall styrelsen utse en revisor i enlighet med vad som föreskrivs i lag och i enlighet med vad styrelsen finner lämpligt. Föreningens räkenskaper avslutas för kalenderår och överlämnas till revisor i god tid före årsmötet.
 För ändring av dessa stadgar krävs ett beslut på årsmötet med två tredjedels majoritet.
 Upplösning av föreningen skall äga rum för det fall väsentliga ändrade förhållanden har inträffat med innebörd att föreningens ändamål, enligt § 1, inte längre kan tillgodoses. För beslut om upplösning av föreningen krävs två tredjedels majoritet vid ett årsmöte. Om föreningen upplöses skall de medel som återstår sedan samtliga förpliktelser fullgjorts användas efter styrelsens beslut och i överensstämmelse med det ändamål som anges i dessa stadgar.
 Medlemskap/månadsgivande
 § 12. Medlemskap/månadsgivande
 Föreningen är öppen för alla fysiska personer som vill verka för föreningens ändamål och förbinder sig att följa föreningens stadgar. Medlem blir man genom att fylla i ett formulär på föreningens hemsida eller genom att kontakta föreningens kansli. När medlemsavgiften är betald är personen medlem och förs in i medlemsförteckningen. Månadsgivare blir man genom att anmäla sig via hemsidan eller kontakta föreningens kansli.
 § 13. Uteslutning av medlem/månadsgivare
 Medlem eller månadsgivare som bryter mot föreningens stadgar eller som genom sitt uppträdande skadar föreningens anseende kan uteslutas av styrelsen.
 § 14. Sammansättning
 Styrelsen består av ordförande och minst fyra ledamöter, utan suppleanter.
 § 15. Styrelsens åligganden
 Styrelsen är ytterst ansvarig för att föreningens stadgar efterlevs och svarar för dess organisation och förvaltning. Styrelsen och ordföranden sitter under en tvåårsperiod, därefter sker omval.
 § 16. Styrelsens beslutsmässighet
 Styrelsen är beslutsmässig om minst två ledamöter samt ordförande är närvarande. Vid lika antal röster skall den mening som ordföranden röstar för utgöra styrelsens beslut.
 § 17. Sammanträden
 Kallelse till sammanträden skall utgå senast en vecka innan mötet. Minst tre protokollförda sammanträden, inklusive årsmöte, skall hållas varje år. Vid sammanträden skall protokoll föras. Protokoll skall justeras av mötesordföranden och utsedd protokolljusterare.
 § 18. Årsmöte
 Årsmöte hålls årligen på tid och plats som föreningens styrelse bestämmer. Kallelse till årsmötet skall tillsändas medlemmar i styrelsen senast en vecka före årsmötet.
 Val av valberedning för nästa årsmöte.


text:
 28.1.2016
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 21/45
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/100
 z dnia 16 października 2015 r.
 ustanawiające wykonawcze standardy techniczne określające procedurę wspólnej decyzji w odniesieniu do wniosków o niektóre zezwolenia w zakresie nadzoru ostrożnościowego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013
 (Tekst mający znaczenie dla EOG)
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (1), w szczególności jego art. 20 ust. 8,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 Podczas oceny kompletności wniosku o niektóre zezwolenia w zakresie nadzoru ostrożnościowego, przed podjęciem decyzji o ewentualnym udzieleniu zezwoleń, o których mowa w art. 20 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednie właściwe organy powinny zapewnić terminową i skuteczną wzajemną współpracę i opracować wspólne rozumienie otrzymania kompletnego wniosku lub aspektów wniosku, które są uważane za niekompletne.
 (2)
 Organ sprawujący nadzór skonsolidowany powinien potwierdzić wnioskodawcy i odpowiednim właściwym organom datę otrzymania kompletnego wniosku, tak by zapewnić jasność co do dokładnej daty rozpoczęcia sześciomiesięcznego terminu podejmowania wspólnej decyzji i zminimalizować ryzyko ewentualnych sporów co do tej daty.
 (3)
 Ocena kompletności wniosku przeprowadzana jest na podstawie kwestii, które właściwe organy są zobowiązane ocenić przy podejmowaniu decyzji, czy udzielić zezwolenia, którego dotyczy wniosek. Powiązanie między oceną, która ma zostać przeprowadzona przez właściwe organy, a informacjami, które powinny być zawarte w przedłożonych wnioskach, jest niezbędne do poprawy jakości wniosków i zapewnia spójność między kolegiami organów nadzoru zarówno pod względem treści wniosków, jak i oceny kompletności.
 (4)
 Aby zapewnić jednolite stosowanie procedury podejmowania wspólnej decyzji, ważne jest dokładne zdefiniowanie każdego etapu jej podejmowania. Wyraźnie określona procedura ułatwia terminową wymianę informacji, zapewnia proporcjonalne przydzielanie środków nadzoru i efektywne zarządzanie nimi, wspiera wzajemne zrozumienie, rozwija relacje oparte na zaufaniu między organami nadzoru oraz ułatwia skuteczny nadzór.
 (5)
 Ocena kompletności wniosku nie powinna obejmować oceny wniosku, którą właściwe organy przeprowadzają podczas przygotowywania swojej opinii co do tego, czy udzielić zezwolenia. Czas przeznaczony na poszczególne etapy procedury wspólnej decyzji powinien być zatem proporcjonalny do złożoności i zakresu danego etapu, z uwzględnieniem tego, że termin podjęcia wspólnej decyzji nie może zostać przedłużony lub zawieszony.
 (6)
 Organ sprawujący nadzór skonsolidowany powinien być w stanie ocenić, czy i w jaki sposób model, w odniesieniu do którego wystąpiono o zezwolenie, uwzględnia ekspozycje w jurysdykcjach poza Unią. W tym kontekście należy wspierać kontakty między właściwymi organami a organami nadzoru państw trzecich w celu umożliwienia właściwym organom opracowania pełnej oceny skuteczności modelu.
 (7)
 Niezbędne jest terminowe i realistyczne planowanie procedury wspólnej decyzji. Każdy zaangażowany właściwy organ powinien przekazywać organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany swój wkład we wspólną decyzję terminowo i w skuteczny sposób.
 (8)
 Aby zapewnić jednolite warunki stosowania, należy określić etapy przeprowadzenia oceny i podjęcia wspólnej decyzji, uznając, że niektóre zadania prowadzone w ramach procedury można wykonywać równolegle, a inne po kolei.
 (9)
 W celu ułatwienia podejmowania wspólnych decyzji ważne jest, aby właściwe organy uczestniczące w procesie decyzyjnym komunikowały się ze sobą, w szczególności przed osiągnięciem wspólnych decyzji.
 (10)
 Aby zapewnić ustanowienie skutecznej procedury, organ sprawujący nadzór skonsolidowany powinien ponosić ostateczną odpowiedzialność za ustalenie etapów procedury koniecznych do podjęcia wspólnej decyzji w sprawie zatwierdzenia modeli wewnętrznych.
 (11)
 Ustanowienie jasnych przepisów w odniesieniu do treści wspólnych decyzji powinno zagwarantować, że wspólne decyzje będą w pełni uzasadnione, oraz przyczynić się do skutecznego monitorowania wszelkich warunków.
 (12)
 W celu wyjaśnienia procedury, którą należy stosować po podjęciu wspólnej decyzji, zapewnienia przejrzystości postępowania z wynikami decyzji oraz w razie potrzeby ułatwienia odpowiednich działań następczych należy ustanowić standardy dotyczące przekazywania wspólnej decyzji.
 (13)
 Harmonogram procedury podejmowania wspólnych decyzji w sprawie wniosków o udzielenie zezwolenia, które odnoszą się do istotnych rozszerzeń lub zmian modelu i podziału pracy między organem sprawującym nadzór skonsolidowany a odpowiednimi właściwymi organami, powinien być proporcjonalny do zakresu tych istotnych rozszerzeń lub zmian.
 (14)
 Procedura wspólnej decyzji na podstawie art. 20 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 obejmuje procedurę postępowania w przypadku niepodjęcia wspólnej decyzji. Aby zapewnić jednolite warunki stosowania tego aspektu procedury, a w szczególności zapewnić sformułowanie w pełni uzasadnionych decyzji oraz sprecyzować sposób postępowania z wszelkimi opiniami i zastrzeżeniami przekazanymi przez odpowiednie właściwe organy, należy ustanowić standardy obejmujące ramy czasowe na podjęcie decyzji w przypadku braku wspólnej decyzji i sposób ich przekazywania.
 (15)
 Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt wykonawczych standardów technicznych przedstawiony Komisji Europejskiej przez Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) (EUNB).
 (16)
 EUNB przeprowadził otwarte konsultacje publiczne na temat projektu wykonawczych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o wydanie opinii do Bankowej Grupy Interesariuszy powołanej na podstawie art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (2),
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 ROZDZIAŁ I
 PRZEDMIOT I DEFINICJE
 Artykuł 1
 Przedmiot
 W niniejszym rozporządzeniu określono procedurę wspólnej decyzji, o której mowa w art. 20 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w odniesieniu do wniosków o zezwolenia, o których mowa w art. 143 ust. 1, art. 151 ust. 4 i 9, art. 283, art. 312 ust. 2 oraz art. 363 wspomnianego rozporządzenia, w celu ułatwienia podejmowania wspólnych decyzji.
 Artykuł 2
 Definicje
 Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
 1)
 „odpowiedni właściwy organ” oznacza właściwy organ, inny niż organ sprawujący nadzór skonsolidowany, który to właściwy organ jest odpowiedzialny za nadzór nad jednostkami zależnymi (biorącymi udział w złożeniu wspólnego wniosku) unijnej instytucji dominującej, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej w państwie członkowskim i który jest zobowiązany do podjęcia wspólnej decyzji zgodnie z art. 20 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w sprawie wniosku, o którym mowa w art. 20 ust. 1 lit. a) wspomnianego rozporządzenia;
 2)
 „wnioskodawca” oznacza unijną instytucję dominującą i jej jednostki zależne lub jednostki zależne unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, które składają wniosek;
 3)
 „sprawozdanie z oceny” oznacza sprawozdanie zawierające ocenę wniosku zgodnie z art. 6.
 ROZDZIAŁ II
 PROCEDURA WSPÓLNEJ DECYZJI
 Artykuł 3
 Zaangażowanie organów nadzoru państwa trzeciego w proces oceny
 1. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany może zdecydować o zaangażowaniu organów nadzoru państwa trzeciego, które uczestniczą w kolegium organów nadzoru zgodnie z art. 3 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/98 (3) w ocenie wniosków złożonych zgodnie z art. 20 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w przypadku gdy wnioskodawca prowadzi działalność w tym państwie trzecim i zamierza stosować dane metody w stosunku do ekspozycji w tym państwie trzecim. W takim przypadku zarówno organ sprawujący nadzór skonsolidowany, jak i te organy uzgadniają zakres zaangażowania organów nadzoru państwa trzeciego w następujących celach:
 a)
 przekazanie organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany ich wkładu w sprawozdanie z oceny przygotowywane przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany;
 b)
 dodanie w postaci załączników wkładów, o których mowa w lit. a), do sprawozdania z oceny przygotowywanego przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany.
 2. W przypadku gdy organ sprawujący nadzór skonsolidowany zdecyduje się zaangażować organy nadzoru państwa trzeciego, organ sprawujący nadzór skonsolidowany nie przekazuje sprawozdań z oceny przygotowanych przez jakikolwiek odpowiedni właściwy organ organom nadzoru państwa trzeciego bez wyraźnej zgody tego odpowiedniego właściwego organu.
 3. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany w pełni informuje odpowiednie właściwe organy na temat zakresu, poziomu i charakteru zaangażowania organów nadzoru państwa trzeciego w proces oceny oraz na temat zakresu, w jakim w sprawozdaniu z oceny przygotowanym przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany skorzystano z ich wkładów.
 Artykuł 4
 Ocena kompletności wniosku
 1. Po otrzymaniu wniosku o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w art. 143 ust. 1, art. 151 ust. 4 i 9, art. 283, art. 312 ust. 2 lub art. 363 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, złożonego przez wnioskodawcę organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje wniosek odpowiednim właściwym organom bez zbędnej zwłoki, a w każdym razie nie później niż w terminie 10 dni.
 2. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednie właściwe organy przeprowadzają ocenę kompletności wniosku w terminie sześciu tygodni od daty otrzymania wniosku przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany.
 3. Wniosek uznaje się za kompletny, jeżeli zawiera on wszystkie informacje potrzebne właściwym organom do dokonania oceny wniosku zgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013, a w szczególności w art. 143, 144, 151, 283, 312 i 363 wspomnianego rozporządzenia.
 4. Odpowiednie właściwe organy przedstawiają swoją ocenę kompletności wniosku organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany.
 5. W ocenie, o której mowa w ust. 4, wskazuje się wszelkie elementy wniosku, które uznano za niekompletne lub brakujące.
 6. W przypadku gdy odpowiedni właściwy organ nie przedstawi swojej oceny kompletności wniosku organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany w terminie określonym w ust. 2, uznaje się, że odpowiedni właściwy organ uznał ten wniosek za kompletny.
 7. Jeżeli organ sprawujący nadzór skonsolidowany lub odpowiednie właściwe organy uznają, że informacje przedstawione we wniosku są niekompletne, organ sprawujący nadzór skonsolidowany informuje wnioskodawcę o aspektach wniosku, które są uważane za niekompletne lub brakujące, i zapewnia wnioskodawcy możliwość przedstawienia brakujących informacji.
 8. W przypadku gdy wnioskodawca przedstawi brakujące informacje, o których mowa w ust. 7, organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje te informacje odpowiednim właściwym organom bez zbędnej zwłoki, a w każdym razie nie później niż w terminie 10 dni od otrzymania tych informacji.
 9. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednie właściwe organy oceniają, czy wniosek jest kompletny, uwzględniając dodatkowe informacje, w terminie sześciu tygodni od otrzymania przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany tych informacji zgodnie z procedurą określoną w ust. 3–6.
 10. W przypadku gdy kompletny wniosek został uprzednio uznany za niekompletny, uznaje się, że sześciomiesięczny okres, o którym mowa w art. 20 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, rozpoczyna się w dniu otrzymania przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany informacji uzupełniających wniosek.
 11. Kiedy wniosek zostanie uznany za kompletny, organ sprawujący nadzór skonsolidowany powiadamia o tym wnioskodawcę i odpowiednie właściwe organy oraz o dacie otrzymania kompletnego wniosku lub dacie otrzymania informacji uzupełniających wniosek.
 12. W każdym przypadku organ sprawujący nadzór skonsolidowany lub każdy z odpowiednich właściwych organów mogą zwrócić się do wnioskodawcy o dostarczenie dodatkowych informacji na potrzeby oceny wniosku i podjęcia wspólnej decyzji w sprawie wniosku.
 Artykuł 5
 Planowanie etapów procedury wspólnej decyzji
 1. Przed rozpoczęciem procedury wspólnej decyzji organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednie właściwe organy uzgadniają harmonogram etapów procedury wspólnej decyzji oraz podział pracy. W przypadku braku porozumienia organ sprawujący nadzór skonsolidowany ustanawia harmonogram po rozpatrzeniu opinii i zastrzeżeń wyrażonych przez odpowiednie właściwe organy. Harmonogram jest ustalany w terminie sześciu tygodni od daty otrzymania kompletnego wniosku. Po ustaleniu harmonogramu zostaje on przekazany przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany odpowiednim właściwym organom.
 2. Harmonogram zawiera datę otrzymania kompletnego wniosku, zgodnie z art. 4 ust. 9, oraz co najmniej następujące etapy:
 a)
 porozumienie w sprawie harmonogramu i podziału pracy między organem sprawującym nadzór skonsolidowany i odpowiednimi właściwymi organami;
 b)
 porozumienie w sprawie zakresu zaangażowania organów nadzoru państwa trzeciego zgodnie z art. 3;
 c)
 dialog między organem sprawującym nadzór skonsolidowany, odpowiednimi właściwymi organami i wnioskodawcą na temat szczegółowych kwestii związanych z wnioskiem, jeżeli zostanie to uznane za konieczne przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednie właściwe organy;
 d)
 przedstawienie sprawozdań z oceny przez odpowiednie właściwe organy organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany zgodnie z art. 6 ust. 2;
 e)
 dialog na temat sprawozdań z oceny pomiędzy organem sprawującym nadzór skonsolidowany a odpowiednimi właściwymi organami zgodnie z art. 7 ust. 2;
 f)
 przygotowanie i przedłożenie projektu wspólnej decyzji przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany odpowiednim właściwym organom, zgodnie z art. 7 ust. 3 i 4;
 g)
 konsultacje z wnioskodawcą na temat projektu wspólnej decyzji, gdy wymaga tego prawodawstwo danego państwa członkowskiego;
 h)
 dialog między organem sprawującym nadzór skonsolidowany a odpowiednimi właściwymi organami na temat projektu wspólnej decyzji zgodnie z art. 7 ust. 4;
 i)
 przedłożenie projektu wspólnej decyzji przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany odpowiednim właściwym organom w celu uzgodnienia i podjęcia wspólnej decyzji zgodnie z art. 8;
 j)
 przekazanie wspólnej decyzji wnioskodawcy zgodnie z art. 9.
 3. Harmonogram spełnia wszystkie następujące wymagania:
 a)
 jest proporcjonalny do zakresu wniosku;
 b)
 odzwierciedla zakres i złożoność każdego zadania wykonywanego przez odpowiednie właściwe organy i organ sprawujący nadzór skonsolidowany, jak również stopień złożoności instytucji w ramach grupy, do których dana wspólna decyzja ma mieć zastosowanie;
 c)
 uwzględnia, w miarę możliwości, pozostałe działania podejmowane przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednie właściwe organy w ramach programu oceny nadzorczej kolegium, o którym mowa w art. 16 rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/98.
 4. Podział pracy odzwierciedla następujące kwestie:
 a)
 zakres i złożoność wniosku;
 b)
 istotność zakresu wniosku dla każdej instytucji;
 c)
 rodzaj i lokalizację ekspozycji lub ryzyka, których dotyczy wniosek;
 d)
 zakres, w jakim ekspozycje lub ryzyko ponoszone w danej jurysdykcji przyczyniają się do istotności zmian lub rozszerzeń modeli, gdy są one oceniane na poziomie skonsolidowanym;
 e)
 zdolność organu sprawującego nadzór skonsolidowany i każdego z odpowiednich właściwych organów do wykonywania zadań niezbędnych do przeprowadzenia oceny i wydania w pełni uzasadnionej opinii.
 Do celów lit. c) akapitu pierwszego, w przypadku gdy lokalizacja geograficzna ekspozycji lub ryzyka różni się od miejsca, w którym te ekspozycje lub ryzyko są zarządzane, obliczane lub wprowadzane do obrotu, podział pracy ustanawia oddzielne obowiązki dla właściwych organów państwa członkowskiego, w którym ekspozycje lub ryzyko są zlokalizowane, oraz dla właściwych organów państwa członkowskiego, w którym te ekspozycje lub ryzyko są zarządzane, obliczane lub wprowadzane do obrotu.
 5. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje wnioskodawcy przybliżoną datę dialogu, o którym mowa w ust. 2 lit. c), oraz przewidywany termin przekazania wspólnej decyzji, o którym mowa w ust. 2 lit. i).
 6. W przypadku gdy zaistnieje konieczność zaktualizowania harmonogramu lub podziału pracy, organ sprawujący nadzór skonsolidowany dokonuje tego w porozumieniu z odpowiednimi właściwymi organami.
 Artykuł 6
 Przygotowanie sprawozdań z oceny
 1. Odpowiednie właściwe organy i organ sprawujący nadzór skonsolidowany oceniają wniosek w oparciu o podział pracy ustanowiony zgodnie z art. 5 ust. 1. Oceny te przyjmują formę sprawozdań z oceny.
 2. Każdy odpowiedni właściwy organ przekazuje organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany swoje sprawozdanie z oceny w terminie określonym w harmonogramie zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. d).
 3. Każde sprawozdanie z oceny zawiera co najmniej wszystkie następujące elementy:
 a)
 opinię na temat tego, czy należy udzielić zezwolenia, którego dotyczy wniosek, na podstawie wymogów określonych w art. 143 ust. 1, art. 151 ust. 4 i 9, art. 283, art. 312 ust. 2 lub art. 363 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jak również uzasadnienie tej opinii;
 b)
 ewentualne warunki, od spełnienia których powinno zależeć dane zezwolenie, w tym odpowiednie uzasadnienie oraz harmonogram ich spełniania;
 c)
 oceny odnoszące się do kwestii, które właściwe organy są zobowiązane ocenić zgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 odnoszącymi się do zezwoleń, o których mowa w art. 143, 144, 151, 283, 312 lub 363 wspomnianego rozporządzenia;
 d)
 ewentualne zalecenia dotyczące zaradzenia uchybieniom stwierdzonym podczas oceny wniosku i podejmowania wspólnej decyzji w sprawie wniosku.
 Artykuł 7
 Przygotowanie projektu wspólnej decyzji
 1. Wszystkie sprawozdania z oceny, o których mowa w art. 6, są przekazywane przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany odpowiedniemu właściwemu organowi, jeżeli wkład ten ma znaczenie dla oceny przeprowadzanej przez ten odpowiedni właściwy organ.
 2. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany nawiązuje dialog, o którym mowa w harmonogramie zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. e), z odpowiednimi właściwymi organami, w oparciu o sprawozdania z oceny przygotowane przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednie właściwe organy, w celu przygotowania projektu wspólnej decyzji.
 3. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przygotowuje w pełni uzasadniony projekt wspólnej decyzji. W projekcie wspólnej decyzji podaje się każdą z następujących informacji:
 a)
 nazwy organu sprawującego nadzór skonsolidowany i odpowiednich właściwych organów, które uczestniczą w przygotowywaniu projektu wspólnej decyzji;
 b)
 nazwę grupy instytucji i wykaz wszystkich instytucji w ramach grupy, do których odnosi się i ma zastosowanie dany projekt wspólnej decyzji, wraz ze szczegółowymi informacjami na temat zakresu zastosowania projektu wspólnej decyzji;
 c)
 odniesienia do obowiązującego prawa unijnego i krajowego dotyczącego przygotowania, finalizacji i stosowania projektu wspólnej decyzji;
 d)
 datę przyjęcia projektu wspólnej decyzji i wszelkich istotnych aktualizacji tego projektu w przypadku istotnych rozszerzeń lub zmian, o których mowa w art. 13;
 e)
 opinię w sprawie udzielenia zezwolenia, którego dotyczy wniosek, na podstawie sprawozdań z oceny, o których mowa w art. 6;
 f)
 w przypadku gdy zgodnie opinią, o której mowa w lit. e), należy udzielić zezwolenia, którego dotyczy wniosek – datę, od której zezwolenie jest ważne;
 g)
 krótki opis wyników oceny w odniesieniu do każdej instytucji w ramach grupy;
 h)
 wszelkie zalecenia dotyczące zaradzenia uchybieniom stwierdzonym podczas oceny wniosku i podejmowania wspólnej decyzji w sprawie wniosku;
 i)
 w stosownych przypadkach, wszelkie warunki, które mają być spełnione przez wnioskodawcę, w tym odpowiednie uzasadnienie, przed zastosowaniem zezwolenia, o którym mowa w art. 143 ust. 1, art. 151 ust. 4 i 9, art. 283, art. 312 ust. 2 lub art. 363 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
 j)
 datę odniesienia, której dotyczą lit. g), h) oraz i);
 k)
 w stosownych przypadkach, harmonogram spełniania warunków, o których mowa w lit. i), lub zaleceń, o których mowa w lit. h);
 l)
 w stosownych przypadkach, harmonogram wdrażania projektu wspólnej decyzji w odniesieniu do odpowiednich zezwoleń krajowych.
 4. W stosownych przypadkach organ sprawujący nadzór skonsolidowany przedstawia projekt wspólnej decyzji odpowiednim właściwym organom do celów przeprowadzenia dialogu, o którym mowa w art. 5 ust. 2.
 Artykuł 8
 Podjęcie wspólnej decyzji
 1. Jeżeli jest to konieczne, organ sprawujący nadzór skonsolidowany raczej wprowadza zmiany w projekcie wspólnej decyzji, aby odzwierciedlić wnioski z dialogu, o którym mowa w art. 7 ust. 4, i przygotowuje ostateczny projekt wspólnej decyzji.
 2. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przesyła ostateczny projekt wspólnej decyzji odpowiednim właściwym organom bez zbędnej zwłoki, a w każdym razie nie później niż w terminie określonym w harmonogramie zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. i), wyznaczając im termin, w którym mają one przedstawić swoją zgodę w formie pisemnej, która może być przesłana drogą elektroniczną.
 3. Właściwe organy, które otrzymały ostateczny projekt wspólnej decyzji i nie wyrażają swojego braku zgody na ten projekt, przekazują organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany swoją zgodę w formie elektronicznej w wyznaczonym terminie.
 4. Wspólną decyzję uznaje się za podjętą jedynie wtedy, kiedy wszystkie odpowiednie właściwe organy przekazały swoją zgodę w formie pisemnej.
 5. Wspólna decyzja składa się ze wspólnej decyzji i załączonych do niej zgód w formie pisemnej. Wspólna decyzja przekazywana jest wszystkim odpowiednim właściwym organom przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany.
 Artykuł 9
 Przekazywanie wspólnej decyzji
 1. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje wspólną decyzję, o której mowa w art. 8 ust. 5, wnioskodawcy zgodnie z art. 20 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, a także informacje na temat wdrażania projektu wspólnej decyzji w odniesieniu do odpowiednich zezwoleń krajowych, w stosownych przypadkach, w terminie określonym w harmonogramie zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. j).
 2. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany potwierdza odpowiednim właściwym organom, że przekazał wspólną decyzję wnioskodawcy.
 3. Organ sprawujący nadzór skonsolidowany i odpowiednie właściwe organy omawiają, w stosownych przypadkach, wspólną decyzję z instytucjami mającymi siedzibę w ich jurysdykcji i będącymi przedmiotem wspólnej decyzji, aby wyjaśnić szczegóły tych decyzji oraz jej zastosowanie.
 ROZDZIAŁ III
 BRAK POROZUMIENIA I DECYZJE PODJĘTE W PRZYPADKU BRAKU WSPÓLNEJ DECYZJI
 Artykuł 10
 Decyzje podjęte w przypadku braku wspólnej decyzji
 1. W przypadku gdy porozumienie nie zostanie osiągnięte w terminie, o którym mowa w art. 20 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, organ sprawujący nadzór skonsolidowany, na wniosek któregokolwiek z odpowiednich właściwych organów, konsultuje się z Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego (EUNB). Organ sprawujący nadzór skonsolidowany może skonsultować się z EUNB z własnej inicjatywy.
 2. W przypadku gdy wspólna decyzja nie zostanie podjęta w terminie, o którym mowa w art. 20 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, decyzja organu sprawującego nadzór skonsolidowany, o której mowa w art. 20 ust. 4 akapit pierwszy tego rozporządzenia, zostaje potwierdzona na piśmie i podjęta najpóźniej w jednym z następujących terminów:
 a)
 jeden miesiąc po upływie okresu, o którym mowa w art. 20 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w przypadku gdy żaden z właściwych organów, których to dotyczy, nie skieruje sprawy do EUNB zgodnie z art. 20 ust. 4 akapit czwarty wspomnianego rozporządzenia;
 b)
 jeden miesiąc po udzieleniu porady przez EUNB zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, jeżeli organ sprawujący nadzór skonsolidowany skonsultował się z EUNB w terminie, o którym mowa w art. 20 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
 c)
 jeden miesiąc od podjęcia przez EUNB jakiejkolwiek decyzji zgodnie z art. 20 ust. 4 akapit czwarty rozporządzenia (UE) nr 575/2013.
 3. W przypadku gdy przeprowadzano konsultacje z EUNB zgodnie z ust. 1, decyzja organu sprawującego nadzór skonsolidowany, o której mowa w ust. 2, zawiera wyjaśnienie wszelkich odstępstw od porady EUNB.
 Artykuł 11
 Sporządzanie decyzji podejmowanych w przypadku braku wspólnej decyzji
 Decyzja podjęta przez organ sprawujący nadzór skonsolidowany w przypadku niepodjęcia wspólnej decyzji musi zawierać odpowiednio wszystkie elementy wymienione w art. 7 ust. 3.
 Artykuł 12
 Przekazywanie decyzji podjętych w przypadku braku wspólnej decyzji
 Organ sprawujący nadzór skonsolidowany przekazuje swoją decyzję wnioskodawcy i odpowiednim właściwym organom bezzwłocznie, zgodnie z art. 20 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 575/2013.
 ROZDZIAŁ IV
 AKTUALIZACJA DECYZJI W PRZYPADKU ISTOTNYCH ROZSZERZEŃ LUB ZMIAN MODELU I WEJŚCIE W ŻYCIE
 Artykuł 13
 Istotne rozszerzenia lub zmiany modelu
 1. W przypadku gdy wniosek o udzielenie zezwolenia dotyczy istotnych rozszerzeń lub zmian modelu zgodnie z art. 143 ust. 3, art. 151 ust. 4 lub 9, art. 283, art. 312 ust. 2 lub art. 363 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, organ sprawujący nadzór skonsolidowany i właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad instytucjami, których dotyczą te istotne rozszerzenia lub zmiany modelu, współpracują ze sobą, przeprowadzając pełne konsultacje, w celu zdecydowania, czy udzielić zezwolenia zgodnie z art. 20 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, zgodnie z procedurą określoną w art. 3–9 niniejszego rozporządzenia.
 2. Harmonogram procesu podejmowania wspólnej decyzji w sprawie udzielenia zezwolenia na istotne rozszerzenia i zmiany musi spełniać wszystkie następujące wymogi:
 a)
 jest proporcjonalny do zakresu istotnych rozszerzeń lub zmian modelu;
 b)
 jest proporcjonalny do zadań i podziału pracy między organem sprawującym nadzór skonsolidowany i odpowiednimi właściwymi organami odpowiedzialnymi za nadzór nad instytucjami, których dotyczą te istotne rozszerzenia lub zmiany modelu.
 Do celów lit. b) akapitu pierwszego, w przypadku gdy wniosek dotyczy istotnych rozszerzeń lub zmian modelu, które dotyczą instytucji mających siedzibę tylko w jednym państwie członkowskim, czas przyznany organowi sprawującemu nadzór skonsolidowany na wszystkich etapach tego procesu zgodnie z art. 3–9 jest ograniczony do minimum.
 Artykuł 14
 Wejście w życie
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 16 października 2015 r.
 W imieniu Komisji
 Jean-Claude JUNCKER
 Przewodniczący
 (1) Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1.
 (2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).
 (3) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/98 z dnia 16 października 2015 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących określania ogólnych warunków funkcjonowania kolegiów organów nadzoru (zob. s. 2 niniejszego Dziennika Urzędowego)


text:
Fassung § 42 WeinV a.F. bis 31.10.2013 (geändert durch Artikel 1 V. v. 12.10.2013 BGBl. I S. 3862)
 Sie sind hier: Start > Inhaltsverzeichnis WeinV > § 42 > alle Fassungen > a.F. Fassung ab 31.10.2013
 Änderung § 42 Weinverordnung vom 31.10.2013
 Ähnliche Seiten: weitere Fassungen von § 42 Weinverordnung, alle Änderungen durch Artikel 1 2. WeinRÄndV am 31. Oktober 2013 und Änderungshistorie der WeinV
 § 42 a.F. (alte Fassung)
 § 42 n.F. (neue Fassung)
 (nur bei geänderter Numerierung hier alte Norm auswählen)§ 3 Genehmigung von Neuanpflanzungen (zu § 7 Abs. 2 Nr. 1 und 3 des Weingesetzes)§ 4 Anbaueignung von Rebflächen (zu § 7 Abs. 2 Nr. 1 und 2 des Weingesetzes)§ 6 Verfahren (zu § 7 Abs. 2 Nr. 1 und 4 i.V.m. § 53 Abs. 1 und § 54 Abs. 1 des Weingesetzes)§ 10 Hektarertragsregelung (zu § 12 Abs. 1 Nr. 1, 2 und 5 und Abs. 2 und § 33 Nr. 2 i.V.m. § 54 Abs. 1 des Weingesetzes)§ 10a Destillation (zu § 12 Abs. 1 Nr. 6 und § 30 Satz 1 Nr. 2 des Weingesetzes)§ 11 Behandlungsverfahren und Behandlungsstoffe (zu § 13 Abs. 3 Nr. 1 und 3 des Weingesetzes)§ 15 Erhöhung des natürlichen Alkoholgehaltes (zu § 15 Nummer 1, 3 bis 5 des Weingesetzes)§ 16 Süßung (zu § 15 Nummer 2 und 3, § 22 Absatz 2 Nummer 1 des Weingesetzes)§ 19 Herstellen von Qualitätswein b.A. außerhalb des bestimmten Anbaugebietes (zu § 17 Absatz 2 Nummer 1 des Weingesetzes) § 20 (aufgehoben)§ 21 Qualitätsprüfung (zu § 21 Abs. 1 Nr. 1 i.V.m. § 54 Abs. 1 des Weingesetzes)§ 22 Antrag auf Erteilung einer Prüfungsnummer (zu § 21 Abs. 1 Nr. 1 und 3 des Weingesetzes)§ 24 Prüfungsverfahren (zu § 16 Abs. 2 Satz 1, § 17 Abs. 2 Nr. 2 und § 21 Abs. 1 Nr. 3 und 6 des Weingesetzes)§ 28 Ausnahmen (zu § 16 Abs. 2 Satz 1, § 21 Abs. 2, § 24 Abs. 2, § 29 Abs. 1 Satz 1 Nr. 1 und § 30 Satz 1 Nr. 2 des Weingesetzes)§ 30 Auszeichnungen und ähnliche Angaben (zu § 24 Absatz 2 i. V. m. § 54 Absatz 1 des Weingesetzes)§ 32 Angabe von Weinarten; Reifeangaben (zu § 16 Abs. 2 Satz 1 und § 24 Abs. 2 und 3 Nr. 5 des Weingesetzes)§ 33a Verwendung bestimmter Behältnisse (zu § 24 Absatz 2 Nummer 4 i. V. m. § 54 Absatz 1 des Weingesetzes)§ 34 Riesling-Hochgewächs; Der Neue; primeur (zu § 24 Abs. 2 des Weingesetzes)§ 38 Angaben zum Betrieb und zur Abfüllung (zu § 24 Absatz 2 des Weingesetzes)§ 39 Geografische Angaben (zu § 24 Abs. 2 i.V.m. § 54 Abs. 1 des Weingesetzes)§ 39a Geografische Bezeichnungen mit EU-Schutz (zu den §§ 22d und 24 Absatz 2 Nummer 1 und 2 des Weingesetzes)§ 40 Angabe kleinerer geografischer Einheiten (zu § 24 Absatz 2 des Weingesetzes)§ 43 Jahrgangsangaben (zu § 24 Absatz 2 des Weingesetzes)§ 44 Kumulierungsverbot (zu § 24 Absatz 2 des Weingesetzes)§ 47 Alkoholfreier und alkoholreduzierter Wein (zu § 26 Abs. 3 Satz 1 des Weingesetzes)§ 49 Art der Aufmachung (zu § 21 Abs. 1 Nr. 4 und § 24 Abs. 3 Nr. 5 des Weingesetzes)§ 50 Angabe des Loses (zu § 24 Abs. 2 Nr. 1 und 2 und Abs. 3 Nr. 5 des Weingesetzes)§ 52 StraftatenAnlage 2 (zu § 11 Abs. 4 Satz 1 Nr. 3 Buchstabe b und Satz 2 Nr. 1 Buchstabe b) Stoffe, die bei der Herstellung bestimmter Erzeugnisse zugesetzt werden dürfenAnlage 3 (zu § 11 Abs. 4 Satz 2 Nr. 3) Süßungsmittel, die bei der Herstellung weinhaltiger Getränke zugesetzt werden dürfenAnlage 4 (zu § 11 Abs. 5) Farbstoffe, die bei der Herstellung bestimmter Erzeugnisse zugesetzt werden dürfenAnlage 6 (zu § 13 Abs. 1 Nr. 1) Gehalt an Stoffen
 2. bei Qualitätswein b. A. zusätzlich zu den Anforderungen unter Nummer 1 die Rebsorte zur Art "Vitis vinifera" gehört.
 (3) Bei einem Wein, ausgenommen Schaumwein und Qualitätsschaumwein, aus Erzeugnissen ab dem Erntejahrgang 2011, der nicht mit einer geschützten Ursprungsbezeichnung oder geschützten geografischen Angabe im Sinne des Artikels 118b Absatz 1 Buchstabe a oder b der Verordnung (EG) Nr. 1234/2007 bezeichnet ist, ist die Angabe der Bezeichnung, einschließlich deren Synonyme, einer der folgenden Rebsorten unzulässig:
 (3) Bei einem Wein, ausgenommen Perlwein, Schaumwein und Qualitätsschaumwein, aus Erzeugnissen ab dem Erntejahrgang 2011, der nicht mit einer geschützten Ursprungsbezeichnung oder geschützten geografischen Angabe im Sinne des Artikels 118b Absatz 1 Buchstabe a oder b der Verordnung (EG) Nr. 1234/2007 bezeichnet ist, ist die Angabe der Bezeichnung, einschließlich deren Synonyme, einer der folgenden Rebsorten unzulässig:
 Link zu dieser Seite: https://www.buzer.de/gesetz/6206/al41732-0.htm