text:
 Avis juridique important
 |
 21994A0827(01)
 Samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek India inzake partnerschap en ontwikkeling - Verklaring van de Gemeenschap betreffende tariefaanpassingen - Verklaringen van de Gemeenschap en India
 Publicatieblad Nr. L 223 van 27/08/1994 blz. 0024 - 0034 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 11 Deel 32 blz. 0162 Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 11 Deel 32 blz. 0162
 SAMENWERKINGSOVEREENKOMST tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek India inzake partnerschap en ontwikkelingDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,enerzijds, enDE REGERING VAN INDIA,anderzijds,GEZIEN de uitstekende betrekkingen en traditionele vriendschapsbanden tussen de Europese Gemeenschap en haar Lid-Staten, hierna "de Gemeenschap" genoemd, en de Republiek India, hierna "India" genoemd;MET ERKENNING VAN het belang van de versterking van de banden en de bevordering van het partnerschap tussen de Gemeenschap en India;GELET OP de grondslagen voor een nauwe samenwerking tussen India en de Gemeenschap die door de eerste, op 17 december 1973 ondertekende Overeenkomst tussen India en de Gemeenschap werden gelegd en later bij de op 23 juni 1981 ondertekende Overeenkomst voor commerciële en economische samenwerking werden uitgebreid;MET VOLDOENING NOTA NEMEND VAN de resultaten van deze Overeenkomsten;OPNIEUW BEVESTIGEND dat zij belang hechten aan de beginselen van het Handvest van de Verenigde Naties en de eerbiediging van democratische beginselen en mensenrechten;GELEID DOOR het gemeenschappelijk verlangen om de betrekkingen tussen de partijen te consolideren, te verdiepen en te diversifiëren op gebieden van wederzijds belang, op basis van gelijkheid, non-discriminatie, wederzijds voordeel en wederkerigheid;MET ERKENNING VAN de gunstige gevolgen van het proces van economische hervormingen voor de modernisering van de economie die India uitvoert ter versterking van de commerciële en economische betrekkingen tussen India en de Gemeenschap;VERLANGENDE, in het kader van de zowel door India als door de Gemeenschap gewenste dynamischere betrekkingen, gunstige voorwaarden te scheppen voor een krachtige ontwikkeling en diversificatie van de handel en industrie tussen de Gemeenschap en India, ter bevordering, in hun beider belang en in overeenstemming met hun ontwikkelingsbehoeften, van investeringsstromen en commerciële en economische samenwerking op gebieden van wederzijds belang, met inbegrip van wetenschap en technologie, en ter stimulering van culturele samenwerking;GELET OP de noodzaak de Indiase inspanningen voor economische ontwikkeling, in het bijzonder de verbetering van de levensomstandigheden van de armen, te steunen;OVERWEGENDE het belang dat de Gemeenschap en India hechten aan milieubescherming in het algemeen en op plaatselijk niveau, aan een duurzaam gebruik van de natuurlijke rijkdommen en aan de erkenning van het verband tussen milieu en ontwikkeling;REKENING HOUDEND MET hun lidmaatschap van de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel (GATT), met het belang van de beginselen ervan en met de noodzaak om de voorschriften die de vrije en onbelemmerde handel op een stabiele, doorzichtige en niet-discriminerende wijze bevorderen, te handhaven en te versterken;IN DE OVERTUIGING dat de betrekkingen tussen hen zich zo hebben ontwikkeld dat zij verder reiken dan het bestek van de in 1981 gesloten Overeenkomst;HEBBEN BESLOTEN als overeenkomstsluitende partijen deze Overeenkomst te sluiten en hebben te dien einde als hun gevolmachtigden aangewezen:DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE: Willy CLAES,Minister van Buitenlandse Betrekkingen van het Koninkrijk België,Fungerend Voorzitter van de Raad van de Europese Unie,Manuel MARÍN,Lid van de Commissie van de Europese Gemeenschappen,DE REGERING VAN INDIA:Pranab MUKHERJEE,Minister van Handel,DIE, na overlegging van hun in goede en behoorlijke vorm bevonden volmachten,OVEREENSTEMMING HEBBEN BEREIKT OMTRENT DE VOLGENDE BEPALINGEN:Artikel 1 Grondslag en doelstellingen 1. De samenwerking tussen de overeenkomstsluitende partijen en de bepalingen van deze Overeenkomst berusten op de eerbiediging van de mensenrechten en democratische beginselen, welke een essentieel onderdeel van de Overeenkomst vormen.2. De voornaamste doelstelling van deze Overeenkomst is de versterking en ontwikkeling, via dialoog en partnerschap, van de diverse samenwerkingsaspecten tussen de overeenkomstsluitende partijen ten einde nauwere en betere betrekkingen tot stand te brengen.Deze samenwerking zal vooral zijn toegespitst op:- de verdere ontwikkeling en diversificatie van handel en investeringen, in hun wederzijds belang en rekening houdend met hun respectieve economische situatie;- de bevordering van een beter wederzijds begrip en de versterking van de banden tussen beide regio's op het gebied van technische, economische en culturele aangelegenheden;- de uitbouw van India's economische capaciteit ten einde de onderlinge samenwerking met de Gemeenschap doelmatiger te doen verlopen;- versnelling van India's economische-ontwikkelingstempo en steun aan India's inspanningen om zijn economische capaciteit te vergroten, door het verstrekken door de Gemeenschap van middelen en technische bijstand in het kader van haar samenwerkingsbeleid en -voorschriften, in het bijzonder ten einde de levensomstandigheden van de armere bevolkingsgroepen te verbeteren;- bevordering, in hun wederzijds belang, van bestaande en nieuwe vormen van economische samenwerking die zijn gericht op de bevordering en vergemakkelijking van uitwisselingen en banden tussen hun bedrijfsleven, waarbij rekening wordt gehouden met de lopende economische hervormingen in India en met mogelijkheden voor het scheppen van een passend investeringsklimaat;- milieubescherming en duurzaam beheer van natuurlijke hulpbronnen.3. In het licht van de doelstellingen van deze Overeenkomst erkennen de overeenkomstsluitende partijen het belang van onderling overleg over internationale, economische en commerciële aangelegenheden van wederzijds belang.Artikel 2 Meestbegunstigingsclausule De Gemeenschap en India verlenen elkaar in hun handelsbetrekkingen de status van meestbegunstigde natie overeenkomstig de bepalingen van de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel (GATT).Artikel 3 Handel en commerciële samenwerking 1. Om de nieuwe betrekkingen dynamisch en complementair te versterken zodat deze wederzijds voordeel opleveren, verbinden de overeenkomstsluitende partijen zich ertoe hun handelsverkeer te ontwikkelen en te diversifiëren en de markttoegang te verbeteren tot een zo hoog mogelijk niveau, rekening houdend met hun respectieve economische situatie.2. De overeenkomstsluitende partijen zetten zich in voor een beleid ter verbetering van de toegang van hun produkten tot elkaars markten. In deze context zullen zij elkaar de hoogst mogelijke liberaliseringsgraad inzake invoer en uitvoer welke over het algemeen wordt toegepast op derde landen, toekennen en komen zij overeen naar middelen en methoden te zoeken om handelsbelemmeringen tussen hen uit de weg te ruimen, in het bijzonder niet-tarifaire belemmeringen, waarbij rekening wordt gehouden met reeds ter zake door internationale organisaties verrichte werkzaamheden.3. De overeenkomstsluitende partijen komen overeen de uitwisseling van informatie over marktmogelijkheden van wederzijds belang te bevorderen en in een constructieve geest overleg te plegen over onderwerpen inzake tarieven, niet-tarifaire belemmeringen, diensten, gezondheid, veiligheids- of milieumaatregelen, en technische voorschriften.4. De overeenkomstsluitende partijen komen overeen de samenwerking in douanezaken tussen de respectieve overheden te verbeteren, in het bijzonder met betrekking tot de beroepsopleiding, de vereenvoudiging en harmonisatie van douaneprocedures en het voorkomen, onderzoeken en bestrijden van inbreuken op de douanevoorschriften.5. De overeenkomstsluitende partijen verbinden zich er eveneens toe, overeenkomstig hun respectieve wetgeving, de vrijstellingen van rechten, belastingen en andere lasten in overweging te nemen voor goederen die tijdelijk op hun grondgebied werden binnengebracht en ongewijzigd opnieuw werden uitgevoerd, of na verwerking door de andere overeenkomstsluitende partij opnieuw werden ingevoerd, waardoor zij niet als van oorsprong zijnde uit het gebied van die overeenkomstsluitende partij worden beschouwd.6.1. De overeenkomstsluitende partijen komen overeen onderling overleg te plegen over eventuele geschillen die op het gebied van handel zouden kunnen rijzen. Indien de Gemeenschap of India om overleg verzoekt, zal dit bij de eerstvolgende gelegenheid plaatsvinden. De overeenkomstsluitende partij die het verzoek doet, verstrekt de andere partij alle nodige informatie voor een gedetailleerd onderzoek van de situatie. Via dit overleg zullen pogingen worden ondernomen om handelsgeschillen zo vlug mogelijk uit de weg te ruimen.6.2. In geval van anti-dumping of onderzoek naar subsidies verbindt elke overeenkomstsluitende partij zich ertoe om het oordeel van de andere overeenkomstsluitende partij na te gaan en de betrokken partijen in te lichten over de essentiële feiten en overwegingen op basis waarvan een beslissing moet worden genomen. Alvorens definitieve anti-dumping- en compenserende rechten worden geheven, zullen de overeenkomstsluitende partijen alles in het werk stellen om tot een constructieve oplossing van het probleem te komen.6.3. De paragrafen 6.1 en 6.2 gelden onverminderd de rechten en verplichtingen van de overeenkomstsluitende partijen in het kader van de GATT, waarbij de laatste prevaleert indien er verschillen zijn.Artikel 4 Economische samenwerking 1. De overeenkomstsluitende partijen verbinden zich ertoe, in hun wederzijds belang en overeenkomstig hun beleid en doelstellingen, een zo groot mogelijke economische samenwerking te stimuleren, ten einde bij te dragen tot de uitbreiding van hun respectieve economieën en hun ontwikkelingsbehoeften.2. De overeenkomstsluitende partijen komen overeen dat de economische samenwerking drie ruime werkterreinen zal omvatten:a) verbetering van het economische klimaat in India door de toegang tot de kennis en technologie van de Gemeenschap te vergemakkelijken;b) vergemakkelijking van contacten tussen ondernemers en andere maatregelen ter bevordering van handelsuitwisselingen en investeringen;c) versterking van het wederzijds begrip voor het economische, sociale en culturele klimaat van beide partijen als basis voor een daadwerkelijke samenwerking.3. In de drie bovenvermelde, ruime werkterreinen ligt de nadruk in het bijzonder op:- verbetering van het economische milieu en het handelsklimaat;- samenwerking voor de bescherming van het milieu en de natuurlijke rijkdommen;- samenwerking op het gebied van energie en doelmatigheid van energie;- samenwerking op het gebied van telecommunicatie, informatietechnologie en aanverwante onderwerpen;- samenwerking in alle aspecten van industriële normen en intellectuele eigendom;- aanmoediging van de overdracht van technologie naar andere sectoren van wederzijds belang;- uitwisseling van informatie over monetaire zaken en het macro-economische klimaat;- versterking en diversificatie van de economische banden;- stimulering van de handels- en investeringsstromen over en weer tussen de Gemeenschap en India;- activering van de industriële samenwerking met inbegrip van de agro-industrie;- bevordering van samenwerking voor de ontwikkeling van landbouw, visserij, mijnbouw, vervoer en communicatie, gezondheidszorg, bank- en verzekeringswezen, toerisme en andere diensten;- aanmoediging van een nauwe samenwerking tussen de particuliere sectoren van beide gebieden;- bevordering van samenwerking op het gebied van milieumaatregelen voor industrie en steden;- steun aan het bedrijfsleven door middel van handelsbevordering en marktontwikkeling;- aanmoediging van wetenschappelijke en technologische ontwikkeling;- bevordering van de opleiding en specifieke opleidingsprogramma's;- samenwerking op het gebied van voorlichting en cultuur.De samenwerking in een aantal van de bovenvermelde sectoren wordt nader omschreven in de artikelen 5 tot en met 15.4. Om deze doelstellingen te bereiken zullen de overeenkomstsluitende partijen in het bijzonder de volgende mogelijkheden in overweging nemen:- uitwisseling van informatie en denkbeelden;- voorbereiding van studies;- verlening van technische bijstand;- opleidingsprogramma's;- totstandbrenging van banden tussen centra voor onderzoek en opleiding, gespecialiseerde bureaus en ondernemingsorganisaties;- bevordering van investeringen en joint ventures;- institutionele ontwikkeling van openbare en particuliere bureaus en bestuursinstellingen;- toegang tot elkaars bestaande gegevensbanken en ontwikkeling van nieuwe gegevensbanken;- werkvergaderingen en seminaries;- uitwisseling van deskundigen.5. Gelet op hun wederzijds voordeel en hun economische doelstellingen op lange termijn, stellen de overeenkomstsluitende partijen gezamenlijk de gebieden en prioriteiten voor concrete acties van economische samenwerking vast. Met het oog op het belang van de stimulering van de samenwerking op lange termijn tussen de Gemeenschap en India, wordt geen enkel gebied bij voorbaat van economische samenwerking uitgesloten.Artikel 5 Industrie en diensten 1. De overeenkomstsluitende partijen zullen:a) de industriesectoren waarop de samenwerking is gericht en de middelen ter bevordering van een industriële samenwerking met een sterk technologische inslag vaststellen;b) de uitbreiding en diversificatie bevorderen van India's produktieapparaat in de sectoren industrie en diensten, met inbegrip van de modernisering en hervorming van de openbare sector, waarbij hun samenwerkingsactiviteiten in het bijzonder zijn gericht op kleine en middelgrote ondernemingen en zij stappen ondernemen om hun toegang tot kapitaalbronnen, markten en technologieën te vergemakkelijken, vooral met het oog op de bevordering van het handelsverkeer tussen de overeenkomstsluitende partijen alsook op markten van derde landen.2. Rekening houdend met de bestaande voorschriften ter zake, zullen de overeenkomstsluitende partijen de toegang tot de beschikbare informatie en kapitaalbronnen vergemakkelijken, ten einde projecten en werkzaamheden ter bevordering van de samenwerking tussen ondernemingen, zoals joint ventures, onderaanneming, technologieoverdracht, licenties, toegepast onderzoek en franchise, aan te moedigen.Artikel 6 Particuliere sector De overeenkomstsluitende partijen komen overeen de particuliere sector zoveel mogelijk in hun samenwerkingsprogramma's te betrekken ten einde hun economische en industriële samenwerking te versterken.De overeenkomstsluitende partijen nemen de volgende maatregelen:a) de particuliere sectoren van beide geografische gebieden aanmoedigen om doeltreffende methoden te vinden voor gezamenlijk overleg, waarvan de resultaten zouden kunnen worden medegedeeld aan de in artikel 22 van deze Overeenkomst genoemde gemengde commissie, ten einde de noodzakelijke follow-up uit te voeren;b) de particuliere sectoren van de overeenkomstsluitende partijen betrekken bij de in het kader van deze Overeenkomst uitgevoerde activiteiten.Artikel 7 Energie De overeenkomstsluitende partijen erkennen het belang van de energiesector voor de economische en sociale ontwikkeling en ondernemen stappen om de samenwerking te verbeteren, in het bijzonder inzake opwekking, besparing en rationeel gebruik van energie. Deze verhoogde samenwerking omvat planning op het gebied van energie en niet-traditionele energie met inbegrip van zonneënergie, waarbij rekening wordt gehouden met de milieu-aspecten ervan.Artikel 8 Telecommunicatie, elektronica en informatie- en satelliettechnologieën De overeenkomstsluitende partijen erkennen het belang van samenwerking in de sectoren telecommunicatie, elektronica en informatietechnologieën, welke een bijdrage leveren tot de uitbreiding van de economische ontwikkeling en de handel. De samenwerking kan volgende elementen behelzen:a) normalisatie, proeven en certificatie;b) aarde- en ruimtetelecommunicatie;c) elektronica en micro-elektronica;d) informatisering en automatisering;e) hoge-definitietelevisie;f) onderzoek en ontwikkeling op het vlak van nieuwe informatietechnologieën en telecommunicatie;g) bevordering van investeringen en gezamenlijke investeringen.Artikel 9 Normen Onverminderd hun internationale verplichtingen, nemen de overeenkomstsluitende partijen, binnen de grenzen van hun bevoegdheden en overeenkomstig hun wetgevingen, maatregelen ter vermindering van de verschillen op het gebied van metrologie, normalisatie en certificatie, waarbij zij het gebruik van verenigbare normen- en certificatiestelsels aanmoedigen. Te dien einde bevorderen zij meer in het bijzonder:- contacten tussen deskundigen ten einde de uitwisseling van gegevens en studies op het gebied van metrologie, normen, kwaliteitscontrole, -bevordering en -certificatie te vergemakkelijken;- uitwisseling en contacten tussen op deze gebieden gespecialiseerde instanties en instellingen, met inbegrip van overleg om te garanderen dat de normen geen handelsbelemmering vormen;- maatregelen voor de wederzijdse erkenning van systemen voor kwaliteitscertificatie;- technische bijstand op het gebied van metrologie, normen, certificatie en programma's voor kwaliteitsverbetering;- technische bijstand voor de institutionele ontwikkeling ter bevordering van de normen en instellingen voor kwaliteitscertificatie, en voor de invoering van een nationale regeling voor de conformiteitsbeoordeling in India.Artikel 10 Intellectuele eigendom De overeenkomstsluitende partijen verbinden zich ertoe binnen de grenzen van hun wetgevingen, wettelijke voorschriften en beleidsvormen, een passende en doelmatige bescherming van de rechten inzake intellectuele eigendom te garanderen, met inbegrip van octrooien, waren- of dienstenmerken, auteursrechten en aanverwante rechten, geografische benamingen (inclusief benamingen van oorsprong), industriële ontwerpen en configuraties van geïntegreerde schakelingen, en deze bescherming indien nodig te versterken. Zij verbinden zich er eveneens toe, waar mogelijk, de toegang tot gegevensbanken van instellingen voor intellectuele eigendom te vergemakkelijken.Artikel 11 Investeringen 1. De overeenkomstsluitende partijen bevorderen de uitbreiding van investeringen van wederzijds belang door een gunstig klimaat voor particuliere investeringen te scheppen, met inbegrip van betere voorwaarden voor de kapitaaloverdracht en de uitwisseling van gegevens inzake investeringsmogelijkheden.2. Rekening houdend met het ter zake verrichte werk tijdens internationale fora en in het bijzonder met de recente ondertekening door India van de Conventie van het "Multilateral Investments Guarantee Agency (MIGA)", komen de overeenkomstsluitende partijen overeen te streven naar de bevordering en bescherming van investeringen tussen de Lid-Staten van de Gemeenschap en India, op grond van de beginselen van niet-discriminatie en wederkerigheid.3. De overeenkomstsluitende partijen verbinden zich ertoe de samenwerking tussen hun respectieve financiële instellingen aan te moedigen.Artikel 12 Landbouw en visserij De overeenkomstsluitende partijen komen overeen de samenwerking te bevorderen op het gebied van landbouw en visserij, met inbegrip van tuinbouw en voedselverwerking. Te dien einde gaan zij het volgende na:a) de mogelijkheden om het handelsverkeer van landbouw- en visserijprodukten uit te breiden;b) maatregelen van sanitaire, fytosanitaire, veterinaire en ecologische aard en alle handelsbelemmeringen die daaruit kunnen voortvloeien;c) de koppeling tussen landbouw en plattelandsmilieu;d) landbouw- en visserijonderzoek.Artikel 13 Toerisme De overeenkomstsluitende partijen komen overeen steun te verlenen aan de samenwerking in de toeristische sector door middel van specifieke maatregelen zoals:a) uitwisseling van informatie en het verrichten van studies;b) opleidingsprogramma's;c) bevordering van investeringen en joint ventures.Artikel 14 Wetenschap en technologie 1. Overeenkomstig hun wederzijdse belangen en de doelstellingen van hun ontwikkelingsstrategie in deze domeinen, zullen de overeenkomstsluitende partijen een wetenschappelijke en technologische samenwerking, met inbegrip van geavanceerde gebieden zoals levenswetenschappen, biotechnologie, nieuwe materialen, geologie en zeewetenschappen, ontwikkelen met het oog op:a) de aanmoediging van de overdracht van know-how en de stimulering van vernieuwing;b) de verspreiding van wetenschappelijke en technologische informatie en kennis;c) het scheppen van mogelijkheden voor toekomstige samenwerking op het gebied van economie, industrie en handel.Dit zal worden uitgevoerd via:a) gezamenlijke onderzoekprojecten door onderzoekcentra en andere ter zake bevoegde instellingen van beide partijen;b) uitwisseling en opleiding van wetenschappers en onderzoekers, waarbij in het bijzonder de totstandbrenging van hechte banden tussen de wetenschappelijke en technische wereld van de partijen wordt bevorderd;c) uitwisseling van wetenschappelijke informatie.2. De overeenkomstsluitende partijen verbinden zich ertoe passende methoden tot stand te brengen om een zo ruim mogelijke deelname van hun wetenschapsmensen en onderzoekcentra aan de bovenvermelde samenwerking te vergemakkelijken.Artikel 15 Voorlichting en cultuur De overeenkomstsluitende partijen zullen samenwerken op de gebieden van voorlichting en cultuur om een betere onderlinge verstandhouding te scheppen en de culturele banden tussen beide regio's aan te halen. Deze samenwerking omvat onder andere:a) uitwisseling van informatie over onderwerpen van cultureel belang;b) voorbereidende studies en technische bijstand met het oog op het behoud van het culturele erfgoed;c) samenwerking op het gebied van de media en de audiovisuele documentatie;d) organisatie van culturele evenementen en uitwisselingen.Artikel 16 Ontwikkelingssamenwerking 1. De Gemeenschap erkent India's behoefte aan ontwikkelingshulp en is bereid haar samenwerking te versterken en doeltreffender te werk te gaan ten einde een bijdrage te leveren tot India's eigen inspanningen voor het bereiken van een duurzame economische ontwikkeling en sociale vooruitgang van haar bevolking via concrete projecten en programma's. De steun van de Gemeenschap wordt overeenkomstig de communautaire beleidslijnen en voorschriften, de beschikbare financiële middelen voor samenwerking en een nauwkeurige ontwikkelingsstrategie verleend.2. De projecten en programma's zullen voornamelijk gericht zijn op de armste bevolkingsgroepen. Er zal bijzondere aandacht worden besteed aan plattelandsontwikkeling waarbij de doelgroepen en, zo nodig, de bevoegde niet-gouvernementele organisaties worden betrokken. Deze samenwerking behelst eveneens de bevordering van de werkgelegenheid in plattelandssteden en van de rol van de vrouw in de ontwikkeling, waarbij de nodige aandacht wordt besteed aan haar opleiding en het welzijn van het gezin.3. De volksgezondheid, vooral in de vorm van eerstelijns-gezondheidszorg met inbegrip van de beheersing van besmettelijke en niet-besmettelijke ziekten, is ook in de samenwerking opgenomen. Doelstelling is de kwaliteit van de gezondheidszorg in India ten gunste van de meest benadeelde bevolkingsgroepen in de steden en op het platteland te verbeteren.4. De samenwerking is toegespitst op gezamenlijk vastgestelde prioriteiten met het oog op doeltreffende projecten en programma's en het behoud en de eerbieding van het milieu.Artikel 17 Milieu 1. De overeenkomstsluitende partijen zijn er zich van bewust dat milieubescherming een integrerend deel uitmaakt van de economische en ontwikkelingssamenwerking. Bovendien onderstrepen zij het belang van milieu-aangelegenheden en hun wil om samenwerking tot stand te brengen op het gebied van milieubescherming en -verbetering, met speciale nadruk op water-, bodem- en luchtvervuiling, erosie, ontbossing en duurzaam beheer van de natuurlijke rijkdommen, waarbij rekening wordt gehouden met het ter zake verrichte werk in internationale fora.Bijzondere aandacht wordt besteed aan:a) duurzaam beheer van de bos-ecosystemen;b) bescherming en behoud van natuurlijke wouden;c) uitbreiding van instellingen voor bosbouw;d) het vinden van praktische oplossingen voor energieproblemen op het platteland;e) voorkomen van industriële vervuiling;f) bescherming van het stedelijke milieu.2. De samenwerking op dit gebied zal zijn toegespitst op:a) versterking en verbetering van instellingen voor milieubescherming;b) uitbreiding van de wetgeving en verhoging van de normen;c) onderzoek, opleiding en informatie;d) het uitvoeren van studies en proefprogramma's en het verschaffen van technische bijstand.Artikel 18 Ontwikkeling van het menselijk potentieel De overeenkomstsluitende partijen zijn zich bewust van het belang van de ontwikkeling van het menselijk potentieel om de economische ontwikkeling en de levensomstandigheden van de benadeelde bevolkingsgroepen te verbeteren. Zij komen overeen dat de ontwikkeling van het menselijk potentieel een integrerend deel moet uitmaken van zowel de economische als de ontwikkelingssamenwerking.In hun beider belang moet speciale aandacht worden geschonken aan de bevordering van de samenwerking tussen communautaire en Indiase instellingen voor hoger onderwijs en opleiding.Artikel 19 Drugsbestrijding 1. De overeenkomstsluitende partijen bevestigen dat zij, overeenkomstig hun respectieve bevoegdheden, vastbesloten zijn de doelmatigheid van beleidslijnen en maatregelen te verhogen ter bestrijding van de bevoorrading en de distributie van narcotica en psychotrope stoffen, alsook het voorkomen en verminderen van drugsgebruik, rekening houdend met de door internationale instanties ter zake verrichte werkzaamheden.2. De samenwerking tussen de overeenkomstsluitende partijen omvat:a) opleiding, opvoeding, behandeling en ontwenning van drugsverslaafden, met inbegrip van projecten voor de reïntegratie van verslaafden in het sociale en arbeidsmilieu;b) maatregelen ten gunste van alternatieve economische oplossingen;c) technische, financiële en administratieve bijstand voor toezicht op de handel in uitgangsprodukten, preventie, en bestrijding van het drugsgebruik;d) uitwisseling van alle informatie ter zake, met inbegrip van gegevens betreffende het witwassen van geld.Artikel 20 Regionale en Zuid-Zuid-samenwerking De overeenkomstsluitende partijen zijn er zich van bewust dat de bevordering van de economische en handelsbetrekkingen met andere ontwikkelingslanden in de geest van een regionale en Zuid-Zuid-samenwerking in hun beider belang is.Artikel 21 Middelen ter verwezenlijking van de samenwerking De overeenkomstsluitende partijen zullen, binnen de grenzen van hun beschikbare financiële middelen en in het kader van hun respectieve procedures en instrumenten, middelen ter beschikking stellen om de verwezenlijking van de bij deze Overeenkomst vastgestelde doelstellingen te vergemakkelijken, in het bijzonder voor wat de economische samenwerking betreft.Voor wat de ontwikkelingshulp betreft, zal de Gemeenschap, in het kader van haar programma ten gunste van de Aziatische en Latijnsamerikaanse (ALA) landen, India's ontwikkelingsprogramma's steunen via directe concessionele transfers, alsook door institutionele steun en andere financiële bronnen overeenkomstig de voorschriften en procedures van desbetreffende instellingen van de Gemeenschap.Artikel 22 Gemengde commissie 1. De overeenkomstsluitende partijen komen overeen om de bij artikel 10 van de Overeenkomst voor commerciële en economische samenwerking van 1981 ingestelde gemengde commissie te handhaven.2. De gemengde commissie heeft in het bijzonder tot taak:a) de goede werking en uitvoering van de Overeenkomst te garanderen;b) passende aanbevelingen te doen ter bevordering van de doelstellingen van de Overeenkomst;c) prioriteiten met betrekking tot de doelstellingen van de Overeenkomst vast te stellen;d) middelen en methoden te onderzoeken om het partnerschap en de ontwikkelingssamenwerking te stimuleren op gebieden waarvoor de Overeenkomst geldt.De gemengde commissie is samengesteld uit vertegenwoordigers van beide partijen van een passend hoog niveau. De gemengde commissie komt in de regel eenmaal per jaar bijeen, afwisselend in Brussel en New Delhi, op een door beide partijen vastgestelde datum. Buitengewone vergaderingen kunnen in onderling overleg door de overeenkomstsluitende partijen worden bijeengeroepen.De gemengde commissie kan gespecialiseerde subcommissies instellen om haar bij de uitvoering van haar taak bij te staan en de formulering en uitvoering van projecten en programma's in het kader van de Overeenkomst te coördineren.De agenda van de vergaderingen van de gemengde commissie wordt door de partijen in onderling overleg vastgesteld.De overeenkomstsluitende partijen komen overeen dat het eveneens de taak van de gemengde commissie is de goede werking te garanderen van alle sectoriële overeenkomsten die reeds zijn of nog kunnen worden gesloten tussen de Gemeenschap en India.Artikel 23 Overleg Indien tussen twee bijeenkomsten van de gemengde commissie problemen rijzen, zullen de overeenkomstsluitende partijen vriendschappelijk overleg plegen op de gebieden waarvoor de Overeenkomst geldt. Deze problemen zullen door de gespecialiseerde subcommissies overeenkomstig hun bevoegdheden of tijdens ad hoc-overlegbijeenkomsten worden behandeld.Artikel 24 Aanpassingsclausule 1. De overeenkomstsluitende partijen kunnen deze Overeenkomst met wederzijdse instemming uitbreiden ten einde het niveau van de samenwerking te verhogen en aan te vullen door middel van overeenkomsten over specifieke sectoren of activiteiten.2. In het kader van deze Overeenkomst kan elke overeenkomstsluitende partij voorstellen formuleren met het oog op de uitbreiding van de werkingssfeer van de samenwerking, waarbij rekening wordt gehouden met de bij de uitvoering van de Overeenkomst opgedane ervaring.Artikel 25 Overige overeenkomsten Onverminderd de bepalingen van de Verdragen tot oprichting van de Europese Gemeenschappen, laten deze Overeenkomst en de in het kader van deze Overeenkomst genomen maatregelen de bevoegdheid van de Lid-Staten van de Gemeenschap om in het kader van de economische samenwerking bilaterale activiteiten met India te ondernemen of eventueel nieuwe overeenkomsten voor economische samenwerking met India te sluiten, volledig onverlet.Artikel 26 Voorzieningen Om de samenwerking in het kader van deze Overeenkomst te vergemakkelijken, zal de Indiase overheid aan functionarissen van de Gemeenschap en deskundigen de voor de uitvoering van hun taken noodzakelijke garanties en voorzieningen ter beschikking stellen. De nauwkeurige bepalingen zullen worden vastgesteld via een aparte briefwisseling.Artikel 27 Territoriale toepassing Deze Overeenkomst is van toepassing, enerzijds, op de gebieden waar het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap van toepassing is en onder de in dat Verdrag neergelegde voorwaarden, en, anderzijds, op het grondgebied van de Republiek India.Artikel 28 Bijlage De aan deze Overeenkomst gehechte bijlage vormt een integrerend deel van de Overeenkomst.Artikel 29 Inwerkingtreding en verlenging Deze Overeenkomst treedt in werking op de eerste dag van de maand volgende op de dag waarop de partijen elkaar in kennis hebben gesteld van de voltooiing van de hiertoe vereiste procedures. Op het tijdstip van de inwerkingtreding vervangt deze Overeenkomst de op 17 december 1973 en 23 juni 1981 ondertekende Samenwerkingsovereenkomsten.Deze Overeenkomst wordt gesloten voor een periode van vijf jaar. Zij wordt van jaar tot jaar automatisch verlengd, tenzij een van de overeenkomstsluitende partijen haar zes maanden vóór het verstrijken ervan opzegt.Artikel 30 Authentieke teksten Deze Overeenkomst is opgesteld in twee exemplaren in de Deense, de Duitse, de Engelse, de Franse, de Griekse, de Italiaanse, de Nederlandse, de Portugese, de Spaanse en de Hinditaal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.En fe de lo cual, los plenipotenciarios abajo firmantes suscriben el presente Acuerdo.Til bekræftelse heraf har undertegnede befuldmægtigede underskrevet denne aftale.Zu Urkunde dessen haben die unterzeichneten Bevollmächtigten ihre Unterschriften unter dieses Abkommen gesetzt.Óå ðßóôùóç ôùí áíùôÝñù, ïé õðïãñÜöïíôåò ðëçñåîïýóéïé Ýèåóáí ôçí õðïãñáöÞ ôïõò óôçí ðáñïýóá óõìöùíßá.In witness whereof the undersigned Plenipotentiaries have signed this Agreement.En foi de quoi, les plénipotentiaires soussignés ont apposé leurs signatures au bas du présent accord.In fede di che, i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le proprie firme in calce al presente accordo.Ten blijke waarvan de ondergetekende gevolmachtigden hun handtekening onder deze Overeenkomst hebben gesteld.Em fé do que, os plenipotenciários abaixo assinados apuseram as suas assinaturas no final do presente acordo.>REFERENTIE NAAR EEN FILM>Hecho en Bruselas, el veinte de diciembre de mil novecientos noventa y tres.Udfærdiget i Bruxelles den tyvende december nitten hundrede og treoghalvfems.Geschehen zu Brüssel am zwanzigsten Dezember neunzehnhundertdreiundneunzig. ̧ãéíå óôéò ÂñõîÝëëåò, óôéò åßêïóé Äåêåìâñßïõ ÷ßëéá åííéáêüóéá åíåíÞíôá ôñßá.Done at Brussels on the twentieth day of December in the year one thousand nine hundred and ninety-three.Fait à Bruxelles, le vingt décembre mil neuf cent quatre-vingt-treize.Fatto a Bruxelles, addì venti dicembre millenovecentonovantatré.Gedaan te Brussel, de twintigste december negentienhonderd drieënnegentig.Feito em Bruxelas, em vinte de Dezembro de mil novecentos e noventa e três.>REFERENTIE NAAR EEN FILM>Por el Consejo de la Unión EuropeaFor Rådet for Den Europæiske UnionFür den Rat der Europäischen UnionÃéá ôï Óõìâïýëéï ôçò ÅõñùðáúêÞò ̧íùóçòFor the Council of the European UnionPour le Conseil de l'Union européennePer il Consiglio dell'Unione europeaVoor de Raad van de Europese UniePelo Conselho da União Europeia>REFERENTIE NAAR EEN FILM>Por el Gobierno de la IndiaFor regeringen for IndienFür die Regierung IndiensÃéá ôçí êõâÝñíçóç ôçò ÉíäßáòFor the Government of IndiaPour le gouvernement de l'IndePer il governo dell'IndiaVoor de Regering van IndiaPelo Governo da ÍndiaBIJLAGE Verklaring van de Gemeenschap betreffende tariefaanpassingen De Gemeenschap bevestigt opnieuw haar aan de op 23 juni 1981 ondertekende Samenwerkingsovereenkomst gehechte verklaring betreffende het Stelsel van Algemene Preferenties (SAP), dat door de Europese Economische Gemeenschap op 1 juli 1971 autonoom in werking is gesteld overeenkomstig Resolutie nr. 21 (II) van de in 1968 gehouden tweede Conferentie van de Verenigde Naties voor Handel en Ontwikkeling.De Gemeenschap verbindt zich er eveneens toe de door India ingediende voorstellen of problemen in verband met regels van oorsprong te onderzoeken, ten einde India in staat te stellen optimaal gebruik te maken van de mogelijkheden van het stelsel.De Gemeenschap is tevens bereid ten gunste van openbare en particuliere gebruikers van het stelsel werkvergaderingen in India te organiseren, ten einde een optimaal gebruik van het stelsel te garanderen.Verklaringen van de Gemeenschap en India Tijdens de onderhandelingen over de Samenwerkingsovereenkomst tussen de Europese Gemeenschap en de Republiek India inzake partnerschap en ontwikkeling verklaarde de Gemeenschap dat, onder voorbehoud van de bepalingen van artikel 25 van de Overeenkomst, de bepalingen van de Overeenkomst in de plaats komen van de bepalingen van de tussen de Lid-Staten van de Gemeenschap en India gesloten overeenkomsten die daarmee onverenigbaar of identiek zijn.Voorts bevestigde de Gemeenschap haar verklaring die zij ter gelegenheid van de op 23 juni 1981 ondertekende Samenwerkingsovereenkomst aflegde:a) dat jute en kokosprodukten op het ogenblik onder de toepassing van het nulrecht vallen in het kader van het Stelsel van Algemene Preferenties dat op 1 juli 1971 door de Gemeenschap autonoom werd ingevoerd overeenkomstig Resolutie nr. 21 (II) van de in 1968 gehouden tweede Conferentie van de Verenigde Naties voor Handel en Ontwikkeling en dat zij niet het voornemen heeft deze produkten in de nabije toekomst uit het SAP te schrappen;b) dat zij bereid is bij haar streven naar verbetering van het Stelsel van Algemene Prefenties rekening te houden met de belangen die India heeft bij de uitbreiding en de versterking van haar handelsbetrekkingen met de Gemeenschap.India nam nota van de verklaringen van de Gemeenschap.


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
8.6.2013
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 C 164/16
 Rettens dom af 25. april 2013 — Metropolis Inmobiliarias y Restauraciones mod KHIM — MIP Metro (METROINVEST)
 (Sag T-284/11) (1)
 (EF-varemærker - indsigelsessag - ansøgning om EF-ordmærket METROINVEST - det ældre nationale figurmærke METRO - relativ registreringshindring - risiko for forveksling - artikel 8, stk. 1, litra b), i forordning (EF) nr. 207/2009 - princippet om forbud mod forskelsbehandling - ret til en retfærdig rettergang)
 2013/C 164/28
 Processprog: engelsk
 Parter
 Sagsøger: Metropolis Inmobiliarias y Restauraciones, SL (Barcelona, Spanien) (ved advoakterne J. Carbonell Callicó, P. Craddock og B. Vanbrabant)
 Sagsøgt: Kontoret for Harmonisering i det Indre Marked (Varemærker og Design) (KHIM) (ved J. Crespo Carrillo, som befuldmægtiget)
 Den anden part i sagen for appelkammeret ved Harmoniseringskontoret og intervenient ved Retten: MIP Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG (Düsseldorf, Tyskland) (ved advokaterne M. Berger, R. Kaase og J.-C. Plate)
 Sagens genstand
 Påstand om annullation af afgørelse truffet den 17. marts 2011 af Første Appelkammer ved Kontoret for Harmonisering i det Indre Marked (Varemærker og Design) (sag R 954/2010-1) vedrørende en indsigelsessag mellem Metro Group Intellectual Property GmbH & Co. KG og Metropolis Inmobiliarias y Restauraciones, SL
 Konklusion
 1)
 Kontoret for Harmonisering i det Indre Marked (Varemærker og Design) frifindes.
 2)
 Metropolis Inmobiliarias y Restauraciones, SL betaler sagens omkostninger.
 (1) EUT C 232 af 6.8.2011.


type: other

text:
2C_320/2014 (03.04.2014)
 2C_320/2014 Arrêt du 3 avril 2014
 Tribunal de Sion, Juge II du district de Sion,
 Inconvenance, délai pour procéder à nouveau,
 recours contre la décision du Tribunal de district,
 Juge II, Sion, du 17 mars 2014.
 1. Par courrier du 29 mars 2014 complété par un courrier du 1er avril 2014, A.________ adresse au Tribunal fédéral un recours contre la décision du 17 mars 2014 du Juge II du district de Sion lui impartissant un délai de trois jours pour déposer une nouvelle écriture remplaçant un courrier du 12 mars 2014 qualifié d'inconvenant.
 2. Selon l'art. 86 al. 1 let. a et al. 2 LTF, le recours auprès du Tribunal fédéral est recevable contre les décisions des autorités cantonales supérieures de dernière instance, pour autant que le recours devant le Tribunal administratif fédéral ne soit pas ouvert.
 En l'espèce, la décision du 17 mars 2014 émane d'une juridiction de première instance, de sorte que le recours déposé par l'intéressé est irrecevable.
 3. Le recours est ainsi manifestement irrecevable (art. 108 al. 1 let. a LTF) et doit être traité selon la procédure simplifiée de l'art. 108 LTF, sans qu'il y ait lieu d'ordonner un échange d'écritures. Succombant, le recourant doit supporter les frais de justice devant le Tribunal fédéral (art. 66 al. 1 LTF). Il n'est pas alloué de dépens (art. 68 LTF).
 3. Le présent arrêt est communiqué au recourant et au Tribunal de district, Juge II, Sion.


type: legislation

text:
 18.11.2015
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 L 301/28
 REGULAMENTUL DE PUNERE ÎN APLICARE (UE) 2015/2067 AL COMISIEI
 din 17 noiembrie 2015
 de stabilire, în temeiul Regulamentului (UE) nr. 517/2014 al Parlamentului European și al Consiliului, a cerințelor minime și a condițiilor pentru recunoașterea reciprocă în scopul certificării persoanelor fizice în ceea ce privește echipamentele staționare de refrigerare, de climatizare și pompele de căldură, precum și unitățile de refrigerare ale camioanelor și remorcilor frigorifice care conțin gaze fluorurate cu efect de seră și în scopul certificării întreprinderilor în ceea ce privește echipamentele staționare de refrigerare, de climatizare și pompele de căldură care conțin gaze fluorurate cu efect de seră
 (Text cu relevanță pentru SEE)
 COMISIA EUROPEANĂ,
 având în vedere Tratatul privind funcționarea Uniunii Europene,
 având în vedere Regulamentul (UE) nr. 517/2014 al Parlamentului European și al Consiliului din 16 aprilie 2014 privind gazele fluorurate cu efect de seră și de abrogare a Regulamentului (CE) nr. 842/2006 (1), în special articolul 10 alineatul (12),
 întrucât:
 (1)
 Regulamentul (UE) nr. 517/2014 cuprinde obligații privind certificarea întreprinderilor și a persoanelor fizice. Spre deosebire de Regulamentul (CE) nr. 842/2006 al Parlamentului European și al Consiliului (2), echipamentele reglementate includ, în privința certificării persoanelor fizice, și unitățile de refrigerare ale camioanelor și remorcilor frigorifice. Regulamentul (UE) nr. 517/2014 cuprinde, de asemenea, cerințe privind conținutul programelor de certificare care conțin informații privind tehnologiile relevante pentru înlocuirea gazelor fluorurate cu efect de seră sau reducerea utilizării lor și manipularea în condiții de siguranță a acestor tehnologii.
 (2)
 Prin urmare, în scopul aplicării articolului 10 din Regulamentul (UE) nr. 517/2014, este necesară actualizarea cerințelor minime cu privire la domeniul de aplicare al activităților, al competențelor și al cunoștințelor care trebuie acoperit, precizându-se modalitățile de certificare și condițiile pentru recunoașterea reciprocă.
 (3)
 Pentru a se ține cont de sistemele de calificare și de certificare existente, în special de cele care au fost adoptate în temeiul Regulamentului (CE) nr. 842/2006, care a fost abrogat, precum și de cerințele prevăzute de Regulamentul (CE) nr. 303/2008 al Comisiei (3), cerințele respective ar trebui încorporate în prezentul regulament în măsura în care acest lucru este posibil.
 (4)
 Prin urmare, Regulamentul (CE) nr. 303/2008 ar trebui abrogat.
 (5)
 Pentru ca statele membre să aibă timp să își adapteze programele de certificare a persoanelor fizice pentru a acoperi activități legate de unitățile de refrigerare ale camioanelor și remorcilor frigorifice, este oportun ca cerința de a deține un certificat în conformitate cu prezentul regulament să se aplice începând cu 1 iulie 2017 pentru activitățile legate de unitățile de refrigerare ale camioanelor și remorcilor frigorifice.
 (6)
 Măsurile prevăzute în prezentul regulament sunt conforme cu avizul comitetului instituit prin articolul 24 din Regulamentul (UE) nr. 517/2014,
 ADOPTĂ PREZENTUL REGULAMENT:
 Articolul 1
 Obiect
 Prezentul regulament stabilește cerințele minime pentru certificarea persoanelor fizice care desfășoară activitățile menționate la articolul 2 alineatul (1) în ceea ce privește unitățile de refrigerare ale camioanelor și remorcilor frigorifice, echipamentele staționare de refrigerare, de climatizare și pompele de căldură care conțin gaze fluorurate cu efect de seră și pentru certificarea întreprinderilor care desfășoară activitățile menționate la articolul 2 alineatul (2) în ceea ce privește echipamentele staționare de refrigerare, de climatizare și pompele de căldură care conțin anumite gaze fluorurate cu efect de seră, precum și condițiile pentru recunoașterea reciprocă a certificatelor eliberate în conformitate cu cerințele respective.
 Articolul 2
 Domeniu de aplicare
 (1) Prezentul regulament se aplică persoanelor fizice care desfășoară următoarele activități:
 (a)
 verificări în vederea detectării scurgerilor pentru echipamentele care conțin gaze fluorurate cu efect de seră în cantități de 5 tone de echivalent CO2 sau mai mult și care nu sunt conținute în spume, cu excepția cazului în care astfel de echipamente sunt închise ermetic, sunt etichetate ca atare și conțin gaze fluorurate cu efect de seră în cantități de mai puțin de 10 tone de echivalent CO2;
 (b)
 recuperare;
 (c)
 instalare;
 (d)
 reparare, întreținere, asigurarea service-ului;
 (e)
 scoaterea din funcțiune.
 (2) Regulamentul se aplică, de asemenea, întreprinderilor care desfășoară următoarele activități pentru alte părți în ceea ce privește echipamentele staționare de refrigerare, de climatizare și pompele de căldură:
 (a)
 instalare;
 (b)
 reparare, întreținere, asigurarea service-ului;
 (c)
 scoaterea din funcțiune.
 (3) Prezentul regulament nu se aplică activităților de producție și reparație a echipamentelor menționate la articolul 1 desfășurate în unitățile producătorului.
 Articolul 3
 Certificarea persoanelor fizice
 (1) Persoanele fizice care desfășoară activitățile menționate la articolul 2 alineatul (1) dețin unul dintre certificatele menționate la articolul 4 pentru categoria corespunzătoare definită la alineatul (2) din prezentul articol.
 (2) Certificatele care atestă faptul că titularul îndeplinește cerințele necesare pentru a desfășura una sau mai multe dintre activitățile menționate la articolul 2 alineatul (1) se eliberează pentru următoarele categorii de persoane fizice:
 (a)
 titularii de certificate de categoria I pot desfășura toate activitățile prevăzute la articolul 2 alineatul (1);
 (b)
 titularii de certificate de categoria a II-a pot desfășura activitatea prevăzută la articolul 2 alineatul (1) litera (a), cu condiția ca aceasta să nu presupună accesul la circuitele de refrigerare care conțin gaze fluorurate cu efect de seră; titularii certificatelor de categoria a II-a pot desfășura activitățile prevăzute la articolul 2 alineatul (1) literele (b), (c), (d) și (e) în ceea ce privește echipamentele menționate la articolul 1 care conțin mai puțin de 3 kg de gaze fluorurate cu efect de seră sau, în cazul sistemelor închise ermetic care sunt etichetate ca atare, mai puțin de 6 kg de gaze fluorurate cu efect de seră;
 (c)
 titularii certificatelor de categoria a III-a pot desfășura activitatea prevăzută la articolul 2 alineatul (1) litera (b) în ceea ce privește echipamentele menționate la articolul 1 care conțin mai puțin de 3 kg de gaze fluorurate cu efect de seră sau, în cazul sistemelor închise ermetic care sunt etichetate ca atare, mai puțin de 6 kg de gaze fluorurate cu efect de seră;
 (d)
 titularii de certificate de categoria a IV-a pot desfășura activitatea prevăzută la articolul 2 alineatul (1) litera (a), cu condiția ca aceasta să nu presupună accesul la circuitele de refrigerare care conțin gaze fluorurate cu efect de seră.
 (3) Alineatul (1) nu se aplică persoanelor fizice care desfășoară activități de:
 (a)
 brasaj, lipire sau sudură a părților unui sistem sau a pieselor unui echipament în cadrul uneia dintre activitățile menționate la articolul 2 alineatul (1), care dețin calificarea impusă de legislația națională pentru desfășurarea unor astfel de activități, cu condiția să fie supravegheate de o persoană titulară a unui certificat ce acoperă activitatea respectivă și care are întreaga responsabilitate pentru executarea corectă a activității;
 (b)
 recuperare a gazelor fluorurate cu efect de seră din echipamente reglementate de Directiva 2012/19/UE a Parlamentului European și a Consiliului (4) care conțin mai puțin de 3 kg de gaze fluorurate cu efect de seră și mai puțin de 5 tone de echivalent CO2, în unități care beneficiază de o autorizație în conformitate cu articolul 9 alineatele (1) și (2) din directiva menționată, cu condiția să fie angajați ai întreprinderii care deține autorizația și să fi absolvit un curs de formare pentru a dobândi competențele și cunoștințele minime corespunzătoare categoriei a III-a menționate în anexa I la prezentul regulament, verificate printr-un atestat de competență eliberat de titularul autorizației.
 (4) Persoanele fizice care desfășoară una dintre activitățile menționate la articolul 2 alineatul (1) nu fac obiectul cerinței prevăzute la alineatul (1) din prezentul articol dacă îndeplinesc următoarele condiții:
 (a)
 sunt înscrise la un curs de formare în vederea obținerii unui certificat care acoperă activitatea respectivă; și
 (b)
 își desfășoară activitatea sub supravegherea unei persoane care deține un certificat ce acoperă această activitate și care are întreaga responsabilitate pentru executarea corectă a activității.
 Derogarea prevăzută la primul paragraf se aplică pe întreaga durată a perioadelor în care se desfășoară activitățile menționate la articolul 2 alineatul (1), nedepășindu-se 24 de luni în total.
 Articolul 4
 Certificate pentru persoanele fizice
 (1) Organismul de certificare menționat la articolul 7 eliberează un certificat persoanelor fizice care au reușit la examenul teoretic și practic organizat de organismul de evaluare menționat la articolul 8, examen care acoperă competențele și cunoștințele minime stabilite în anexa I pentru categoria respectivă.
 (2) Certificatul cuprinde cel puțin următoarele elemente:
 (a)
 denumirea organismului de certificare, numele și prenumele titularului, numărul certificatului și, dacă este cazul, data expirării;
 (b)
 categoria de certificare a persoanelor fizice, definită la articolul 3 alineatul (2), precum și activitățile asociate pe care le poate desfășura titularul certificatului, cu precizarea, dacă acest lucru este relevant, a tipului de echipament în cauză;
 (c)
 data eliberării și semnătura emitentului.
 (3) În cazul în care un sistem existent de certificare, bazat pe examinarea candidaților, acoperă competențele și cunoștințele minime prevăzute în anexa I pentru o anumită categorie și îndeplinește cerințele prevăzute la articolele 7 și 8, dar atestarea corespunzătoare nu cuprinde elementele menționate la alineatul (2) din prezentul articol, organismul de certificare menționat la articolul 7 poate elibera titularului respectivei calificări un certificat corespunzător categoriei sale fără repetarea examenului.
 (4) În cazul în care un sistem existent de certificare, bazat pe examinarea candidaților, pentru persoanele fizice care desfășoară una sau mai multe dintre activitățile menționate la articolul 2 alineatul (1) în ceea ce privește unitățile de refrigerare ale camioanelor și remorcilor frigorifice îndeplinește cerințele prevăzute la articolele 7 și 8 și acoperă parțial competențele minime prevăzute în anexa I pentru o anumită categorie, organismele de certificare pot elibera un certificat pentru categoria corespunzătoare, cu condiția ca solicitantul să reușească la un examen suplimentar de verificare a competențelor și cunoștințelor care nu sunt acoperite de certificarea existentă, organizat de organismul de evaluare menționat la articolul 8.
 Articolul 5
 Certificarea întreprinderilor
 Întreprinderile menționate la articolul 2 alineatul (2) sunt titulare ale unuia dintre certificatele prevăzute la articolul 6.
 Articolul 6
 Certificate eliberate întreprinderilor
 (1) Organismul de certificare menționat la articolul 7 eliberează unei întreprinderi un certificat pentru una sau mai multe dintre activitățile menționate la articolul 2 alineatul (2), cu condiția să îndeplinească următoarele cerințe:
 (a)
 angajarea de persoane fizice certificate în conformitate cu articolul 3 pentru activitățile pentru care este necesară o certificare, în număr suficient de mare pentru a putea face față volumului preconizat de activități;
 (b)
 dovada că persoanele fizice care desfășoară activitățile pentru care este necesară o certificare au acces la instrumentele și procedurile necesare.
 (2) Certificatul cuprinde cel puțin următoarele elemente:
 (a)
 denumirea organismului de certificare, numele și prenumele titularului, numărul certificatului și, dacă este cazul, data expirării;
 (b)
 activitățile pe care le poate desfășura titularul certificatului, precizând, de asemenea, capacitatea maximă de încărcare, exprimată în kilograme, a echipamentului în cauză;
 (c)
 data eliberării și semnătura emitentului.
 Articolul 7
 Organismul de certificare
 (1) Se instituie, printr-un act legislativ național, sau se desemnează de către autoritatea competentă dintr-un stat membru sau de către alte entități care dețin competențe în acest sens un organism de certificare abilitat să elibereze certificate pentru persoanele fizice sau întreprinderile care desfășoară una sau mai multe activități menționate la articolul 2.
 Organismul de certificare acționează independent și imparțial în îndeplinirea sarcinilor sale.
 (2) Organismul de certificare stabilește și aplică procedurile de eliberare, suspendare și retragere a certificatelor.
 (3) Organismul de certificare ține un registru care permite verificarea statutului persoanelor și al întreprinderilor certificate. Registrul reprezintă dovada faptului că procesul de certificare a fost încheiat în mod corespunzător. Registrul se păstrează pe o perioadă de minimum cinci ani.
 Articolul 8
 Organismul de evaluare
 (1) Un organism de evaluare desemnat de autoritatea competentă dintr-un stat membru sau de alte entități care dețin competențe în acest sens organizează examene pentru persoanele fizice menționate la articolul 2 alineatul (1). Organismul de certificare menționat la articolul 7 poate îndeplini, de asemenea, rolul de organism de evaluare. Organismul de evaluare acționează independent și imparțial în îndeplinirea sarcinilor sale.
 (2) Examenele sunt planificate și structurate astfel încât să asigure acoperirea competențelor și cunoștințelor minime stabilite în anexa I.
 (3) Organismul de evaluare adoptă proceduri de raportare și ține evidențe care să permită documentarea rezultatelor individuale și generale ale evaluării.
 (4) Organismul de evaluare se asigură că examinatorii desemnați să participe la o probă dețin cunoștințele necesare în ceea ce privește metodele de examinare și documentele aferente examinării, precum și competențele corespunzătoare în domeniul examinat. De asemenea, asigură disponibilitatea echipamentelor, a instrumentelor și a materialelor necesare pentru proba practică.
 Articolul 9
 Notificare
 (1) Până la 1 ianuarie 2017, statele membre notifică Comisiei, utilizând formatul stabilit prin Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2015/2065 al Comisiei (5), denumirile și datele de contact ale organismelor de certificare a persoanelor fizice și a întreprinderilor menționate la articolul 7, precum și denumirile certificatelor acordate persoanelor fizice care îndeplinesc cerințele de la articolul 4 și denumirile certificatelor acordate întreprinderilor care îndeplinesc cerințele de la articolul 6.
 (2) Statele membre actualizează notificarea efectuată în temeiul alineatului (1) pentru a include noi informații pertinente și o transmite fără întârziere Comisiei.
 Articolul 10
 Condiții pentru recunoașterea reciprocă
 (1) Recunoașterea reciprocă a certificatelor eliberate în alte state membre se aplică numai certificatelor eliberate în conformitate cu articolul 4 pentru persoanele fizice și cu articolul 6 pentru întreprinderi.
 (2) Statele membre pot solicita titularilor de certificate eliberate într-un alt stat membru să furnizeze o traducere a certificatelor într-o altă limbă oficială a Uniunii.
 Articolul 11
 Abrogare
 Regulamentul (CE) nr. 303/2008 se abrogă.
 Trimiterile la Regulamentul (CE) nr. 303/2008 abrogat se înțeleg ca trimiteri la prezentul regulament și se citesc în conformitate cu tabelul de corespondență din anexa II.
 Articolul 12
 Intrare în vigoare
 Prezentul regulament intră în vigoare în a douăzecea zi de la data publicării în Jurnalul Oficial al Uniunii Europene.
 Cu toate acestea, articolul 3 alineatul (1) se aplică începând cu 1 iulie 2017 persoanelor fizice care desfășoară una sau mai multe dintre activitățile prevăzute la articolul 2 alineatul (1) în ceea ce privește unitățile de refrigerare ale camioanelor și remorcilor frigorifice.
 Prezentul regulament este obligatoriu în toate elementele sale și se aplică direct în toate statele membre.
 Adoptat la Bruxelles, 17 noiembrie 2015.
 Pentru Comisie
 Președintele
 Jean-Claude JUNCKER
 (1) JO L 150, 20.5.2014, p. 195.
 (2) Regulamentul (CE) nr. 842/2006 al Parlamentului European și al Consiliului din 17 mai 2006 privind anumite gaze fluorurate cu efect de seră (JO L 161, 14.6.2006, p. 1).
 (3) Regulamentul (CE) nr. 303/2008 al Comisiei din 2 aprilie 2008 de stabilire, în conformitate cu Regulamentul (CE) nr. 842/2006 al Parlamentului European și al Consiliului, a cerințelor minime și a condițiilor de recunoaștere reciprocă în vederea certificării societăților comerciale și a personalului în ceea ce privește echipamentele staționare de refrigerare, de climatizare și pentru pompe de căldură care conțin anumite gaze fluorurate cu efect de seră (JO L 92, 3.4.2008, p. 3).
 (4) Directiva 2012/19/UE a Parlamentului European și a Consiliului din 4 iulie 2012 privind deșeurile de echipamente electrice și electronice (DEEE) (JO L 197, 24.7.2012, p. 38).
 (5) Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2015/2065 al Comisiei din 17 noiembrie 2015 de stabilire, în temeiul Regulamentului (UE) nr. 517/2014 al Parlamentului European și al Consiliului, a formatului notificării programelor de formare și certificare ale statelor membre (a se vedea pagina 14 din prezentul Jurnal Oficial).
 ANEXA I
 Cerințe minime privind competențele și cunoștințele care trebuie verificate de organismele de evaluare
 1.
 Examenul aferent fiecăreia dintre categoriile menționate la articolul 3 alineatul (2) cuprinde:
 (a)
 o probă teoretică, indicată cu litera (T) în coloanele „Categorii”, formată din una sau mai multe întrebări destinate să evalueze competențele și cunoștințele respective;
 (b)
 o probă practică, indicată cu litera (P) în coloanele „Categorii”, în care candidatul trebuie să execute sarcina corespunzătoare cu ajutorul materialelor, instrumentelor și echipamentelor necesare.
 2.
 Examenul acoperă fiecare dintre grupele de competențe și cunoștințe 1, 2, 3, 4, 5, 10 și 11.
 3.
 Examenul acoperă cel puțin una dintre grupele de competențe și cunoștințe 6, 7, 8 și 9. Candidatul nu știe, înaintea examenului, la care dintre aceste patru grupe va fi evaluat.
 4.
 În cazul în care, în coloanele „Categorii”, nu este bifată decât o singură căsuță care corespunde mai multor căsuțe (mai multe competențe și cunoștințe) din coloana „Competențe și cunoștințe”, acest lucru nu înseamnă neapărat că toate competențele și cunoștințele trebuie evaluate în timpul examenului.
 CATEGORII
 COMPETENȚE ȘI CUNOȘTINȚE
 I
 II
 III
 IV
 1
 Termodinamica elementară
 1.01
 Cunoașterea unităților standardizate ISO pentru temperatură, presiune, masă, densitate, energie
 T
 T
 —
 T
 1.02
 Înțelegerea teoriei de bază a sistemelor de refrigerare: termodinamica elementară (terminologie, parametri și procese de bază precum „supraîncălzire”, „zonă de înaltă presiune”, „căldură de compresie”, „entalpie”, „efect de refrigerare”, „zonă de joasă presiune”, „subrăcire”), proprietăți și transformări termodinamice ale refrigeranților, inclusiv identificarea amestecurilor zeotropice și a stării fluidelor
 T
 T
 —
 —
 1.03
 Utilizarea tabelelor și a diagramelor pertinente și interpretarea acestora în contextul unei verificări indirecte în vederea detectării scurgerilor (inclusiv verificarea bunei funcționări a sistemului): diagrama log p/h, tabelele de saturație a unui agent de refrigerare, diagrama unui ciclu simplu de refrigerare prin compresie
 T
 T
 —
 —
 1.04
 Descrierea funcției principalelor componente ale sistemului (compresor, vaporizator, condensator, valve termostatice de expansiune) și a transformărilor termodinamice ale agentului de refrigerare
 T
 T
 —
 —
 1.05
 Cunoașterea funcționării de bază a următoarelor componente utilizate într-un sistem de refrigerare, precum și a rolului și importanței acestora în prevenirea și detectarea scurgerilor de agenți de refrigerare: (a) robinete (robinete cu bilă, diafragme, robinete cu sertar, robinete de descărcare), (b) verificarea temperaturii și a presiunii, (c) vizori de curgere și indicatori de umiditate, (d) elemente de control al dezghețării, (e) elemente de protecție a sistemului, (f) instrumente de măsură precum termometrele, (g) sisteme de control al uleiului, (h) colectoare, (i) separatoare de lichide și ulei
 —
 —
 —
 1.06
 Cunoașterea comportamentelor specifice, a parametrilor fizici, a soluțiilor, a sistemelor, a deviațiilor agenților de refrigerare alternativi în ciclul de refrigerare, precum și a componentelor pentru utilizarea acestora
 T
 T
 T
 T
 2
 Impactul agenților de refrigerare asupra mediului și reglementările corespunzătoare în materie de mediu
 2.01
 Cunoștințe de bază privind politica UE și internațională în materie de schimbări climatice, inclusiv privind Convenția-cadru a Organizației Națiunilor Unite asupra schimbărilor climatice
 T
 T
 T
 T
 2.02
 Cunoștințe de bază privind conceptul de „potențial de încălzire globală” (GWP), utilizarea gazelor fluorurate cu efect de seră și a altor substanțe ca agenți de refrigerare, impactul pe care îl au emisiile de gaze fluorurate asupra climei (ritmul de creștere a GWP), precum și dispozițiile pertinente ale Regulamentului (UE) nr. 517/2014 și ale actelor relevante de punere în aplicare
 T
 T
 T
 T
 3
 Verificări care trebuie realizate înainte de punerea în funcțiune, după o lungă perioadă de neutilizare, după o intervenție de întreținere sau de reparație ori în timpul funcționării
 3.01
 Realizarea unui test de presiune pentru a verifica rezistența sistemului
 P
 P
 —
 —
 3.02
 Realizarea unui test de presiune pentru a verifica etanșeitatea sistemului
 3.03
 Utilizarea unei pompe de vacuum
 3.04
 Purjarea sistemului pentru a evacua aerul și umiditatea conform practicilor comune
 3.05
 Consemnarea datelor în registrele echipamentului și redactarea unui raport privind unul sau mai multe dintre testele și verificările efectuate în cadrul examenului
 T
 T
 —
 —
 4
 Verificarea în vederea detectării scurgerilor
 4.01
 Cunoașterea potențialelor puncte de scurgere ale echipamentelor de refrigerare, de climatizare și ale pompelor de căldură
 T
 T
 —
 T
 4.02
 Consultarea registrelor echipamentelor înainte de verificarea în vederea detectării scurgerilor și identificarea informațiilor pertinente sau a oricăror aspecte sau probleme recurente care necesită o atenție specială
 T
 T
 —
 T
 4.03
 Efectuarea unei inspecții vizuale și manuale a întregului sistem, în conformitate cu Regulamentul (CE) nr. 1516/2007 al Comisiei (1)
 P
 P
 —
 P
 4.04
 Realizarea unei verificări a sistemului în vederea detectării scurgerilor printr-o metodă indirectă, în conformitate cu Regulamentul (CE) nr. 1516/2007 al Comisiei și cu manualul de instrucțiuni pentru utilizarea sistemului
 P
 P
 —
 P
 4.05
 Utilizarea instrumentelor de măsurare portabile, precum manometrele, termometrele și multimetrele pentru măsurarea tensiunilor, a curenților și a rezistențelor în contextul metodelor indirecte de verificare în vederea detectării scurgerilor și interpretarea parametrilor măsurați
 P
 P
 —
 P
 4.06
 Realizarea unei verificări a sistemului în vederea detectării scurgerilor cu ajutorul uneia dintre metodele directe menționate în Regulamentul (CE) nr. 1516/2007 al Comisiei
 P
 —
 —
 —
 4.07
 Realizarea unei verificări a sistemului în vederea detectării scurgerilor cu ajutorul uneia dintre metodele directe care nu presupune accesul la circuitul de refrigerare, menționate în Regulamentul (CE) nr. 1516/2007 al Comisiei
 —
 P
 —
 P
 4.08
 Utilizarea unui dispozitiv electronic adecvat de detectare a scurgerilor
 P
 P
 —
 P
 4.09
 Completarea datelor în registrele echipamentelor
 T
 T
 —
 T
 5
 Manipularea ecologică a sistemului și a agentului de refrigerare în timpul instalării, întreținerii, asigurării service-ului sau recuperării
 5.01
 Conectarea și deconectarea cu pierderi minime a manometrelor și a circuitelor de fluid
 P
 P
 —
 —
 5.02
 Golirea și umplerea unui cilindru cu un agent de refrigerare atât în stare lichidă, cât și în stare gazoasă
 P
 P
 P
 —
 5.03
 Utilizarea unui set de recuperare pentru a recupera agentul de refrigerare și conectarea și deconectarea cu pierderi minime a setului de recuperare
 P
 P
 P
 —
 5.04
 Evacuarea dintr-un sistem a uleiului contaminat cu gaze fluorurate cu efect de seră
 P
 P
 P
 —
 5.05
 Identificarea stării de agregare (lichidă sau gazoasă) și a stării termodinamice (subrăcit, saturat sau supraîncălzit) ale agentului de refrigerare înainte de încărcare, pentru a asigura utilizarea metodei corecte și a volumului adecvat de încărcare. Încărcarea sistemului cu agent de refrigerare (atât în stare lichidă, cât și în stare gazoasă), fără pierderi
 P
 P
 —
 —
 5.06
 Alegerea tipului corect de cântar și utilizarea acestuia pentru cântărirea agentului de refrigerare
 P
 P
 P
 —
 5.07
 Consemnarea, în registrele echipamentelor, a tuturor informațiilor pertinente privind agentul de refrigerare recuperat sau adăugat
 T
 T
 —
 —
 5.08
 Cunoașterea cerințelor și a procedurilor de manipulare, reutilizare, regenerare, depozitare și transport ale agenților de refrigerare și ale uleiurilor contaminate
 T
 T
 T
 —
 6
 Componentă: instalarea, punerea în funcțiune și întreținerea compresoarelor cu piston, a compresoarelor elicoidale și a compresoarelor cu spirală, cu una sau două trepte
 6.01
 Explicarea principiului de funcționare a unui compresor (inclusiv reglarea debitului și a sistemului de lubrifiere) și a riscurilor legate de scurgeri sau de emisii ale agentului de refrigerare
 T
 T
 —
 —
 6.02
 Instalarea corectă a unui compresor, inclusiv a echipamentului de control și siguranță, astfel încât, la punerea în funcțiune a sistemului, să nu se producă nicio scurgere sau emisie majoră
 P
 P
 —
 —
 6.03
 Reglarea comutatoarelor de siguranță și control
 P
 —
 —
 —
 6.04
 Reglarea supapelor de admisie și evacuare
 6.05
 Verificarea sistemului de retur al uleiului
 6.06
 Pornirea și oprirea unui compresor și verificarea bunei funcționări a acestuia, inclusiv prin efectuarea unor măsurători în timpul funcționării sale
 P
 P
 —
 —
 6.07
 Întocmirea unui raport privind starea compresorului, în care să se identifice orice probleme de funcționare a compresorului care ar putea deteriora sistemul și care ar putea conduce, dacă nu se iau măsuri în acest sens, la scurgeri sau emisii de agenți de refrigerare
 T
 T
 —
 —
 7
 Componentă: instalarea, punerea în funcțiune și întreținerea condensatoarelor cu răcire cu aer sau cu apă
 7.01
 Explicarea principului de funcționare a unui condensator și a riscurilor legate de scurgeri sau de emisii
 T
 T
 —
 —
 7.02
 Ajustarea unui regulator al presiunii la ieșirea din condensator
 P
 —
 —
 —
 7.03
 Instalarea corectă a unui condensator/unei unități exterioare, inclusiv a echipamentului de control și siguranță, astfel încât, la punerea în funcțiune a sistemului, să nu se producă nicio scurgere sau emisie majoră
 P
 P
 —
 —
 7.04
 Reglarea comutatoarelor de siguranță și control
 P
 —
 —
 —
 7.05
 Verificarea circuitelor de evacuare și a celor care conțin agent de refrigerare în stare lichidă
 7.06
 Purjarea condensatorului de gaze necondensabile cu ajutorul unui dispozitiv de purjare pentru instalațiile de refrigerare
 P
 —
 —
 —
 7.07
 Pornirea și oprirea unui condensator și verificarea bunei funcționări a acestuia, inclusiv prin efectuarea unor măsurători în timpul funcționării sale
 P
 P
 —
 —
 7.08
 Inspectarea suprafeței condensatorului
 P
 P
 —
 —
 7.09
 Întocmirea unui raport privind starea condensatorului, în care să se identifice orice probleme de funcționare care ar putea deteriora sistemul și care ar putea conduce, dacă nu s-ar lua măsuri în acest sens, la scurgeri sau emisii ale agentului de refrigerare
 T
 T
 —
 —
 8
 Componentă: instalarea, punerea în funcțiune și întreținerea vaporizatoarelor cu răcire cu aer sau cu apă
 8.01
 Explicarea principului de funcționare a unui vaporizator (inclusiv a sistemului de dezghețare) și a riscurilor legate de scurgeri sau de emisii
 T
 T
 —
 —
 8.02
 Ajustarea unui regulator al presiunii de vaporizare din vaporizator
 P
 —
 —
 —
 8.03
 Instalarea unui vaporizator, inclusiv a echipamentului de control și siguranță, astfel încât, la punerea în funcțiune a sistemului, să nu se producă nicio scurgere sau emisie majoră
 P
 P
 —
 —
 8.04
 Reglarea comutatoarelor de siguranță și control
 P
 —
 —
 —
 8.05
 Verificarea poziției corecte a conductelor cu agent de refrigerare în stare lichidă și a conductelor de admisie
 8.06
 Verificarea circuitului de dezghețare cu agent de refrigerare supraîncălzit
 8.07
 Ajustarea supapei de reglare a presiunii de vaporizare
 8.08
 Pornirea și oprirea unui vaporizator și verificarea bunei funcționări a acestuia, inclusiv prin efectuarea unor măsurători în timpul funcționării sale
 P
 P
 —
 —
 8.09
 Inspectarea suprafeței vaporizatorului
 P
 P
 —
 —
 8.10
 Întocmirea unui raport privind starea vaporizatorului, în care să se identifice orice probleme de funcționare care ar putea deteriora sistemul și care ar putea conduce, dacă nu s-ar lua măsuri în acest sens, la scurgeri sau emisii ale agentului de refrigerare
 T
 T
 —
 —
 9
 Componentă: instalarea, punerea în funcțiune și asigurarea service-ului valvelor de expansiune termostatice (TEV) și ale altor componente
 9.01
 Explicarea principului de funcționare a unor diferite tipuri de regulatoare de expansiune (valve termostatice de expansiune, tuburi capilare) și a riscurilor legate de scurgeri sau de emisii
 T
 T
 —
 —
 9.02
 Instalarea valvelor în poziția corectă
 P
 —
 —
 —
 9.03
 Reglarea mecanică/electronică a unei valve termostatice de expansiune
 P
 —
 —
 —
 9.04
 Reglarea mecanică și electronică a termostatelor
 9.05
 Ajustarea unei supape de reglare a presiunii
 9.06
 Reglarea mecanică și electronică a limitatoarelor de presiune
 9.07
 Verificarea funcționării unui separator de ulei
 P
 —
 —
 —
 9.08
 Verificarea stării unui uscător de filtru
 9.09
 Întocmirea unui raport privind starea acestor componente, în care să se identifice orice probleme de funcționare care ar putea deteriora sistemul și care ar putea conduce, dacă nu s-ar lua măsuri în acest sens, la scurgeri sau emisii ale agentului de refrigerare
 T
 —
 —
 —
 10
 Conducte: asamblarea unui sistem de conducte etanș într-o instalație de refrigerare
 10.01
 Sudarea, lipirea de rezistență și/sau de etanșare a îmbinărilor pe tuburi, conducte și componente metalice care pot fi utilizate în sistemele de refrigerare, de climatizare sau în pompele de căldură
 P
 P
 —
 —
 10.02
 Construcția/verificarea suporturilor de conducte și a componentelor
 P
 P
 —
 —
 11
 Informații cu privire la tehnologiile relevante pentru înlocuirea sau reducerea utilizării de gaze fluorurate cu efect de seră și manipularea în condiții de siguranță a acestora
 11.01
 Cunoașterea tehnologiilor alternative relevante pentru înlocuirea sau reducerea utilizării de gaze fluorurate cu efect de seră și manipularea în condiții de siguranță a acestora
 T
 T
 T
 T
 11.02
 Cunoașterea sistemelor relevante pentru reducerea capacității de încărcare cu gaze fluorurate cu efect de seră și pentru creșterea eficienței energetice
 T
 T
 —
 —
 11.03
 Cunoașterea reglementărilor și a standardelor de siguranță relevante privind utilizarea, depozitarea și transportul agenților de refrigerare inflamabili sau toxici ori a agenților de refrigerare care necesită o presiune de funcționare mai mare
 T
 T
 —
 —
 11.04
 Înțelegerea avantajelor și, respectiv, a dezavantajelor, în special în ceea ce privește eficiența energetică, a agenților de refrigerare alternativi în funcție de utilizarea avută în vedere și de condițiile climatice din diferitele regiuni
 T
 T
 —
 —
 (1) Regulamentul (CE) nr. 1516/2007 al Comisiei din 19 decembrie 2007 de stabilire, în conformitate cu Regulamentul (CE) nr. 842/2006 al Parlamentului European și al Consiliului, a cerințelor de verificare standard în vederea detectării scurgerilor pentru echipamentele staționare de refrigerare, de climatizare și pentru pompele de căldură care conțin anumite gaze fluorurate cu efect de seră (JO L 335, 20.12.2007, p. 10).
 ANEXA II
 Tabel de corespondență
 Regulamentul (CE) nr. 303/2008
 Prezentul regulament
 Articolul 1
 Articolul 1
 Articolul 2
 Articolul 2
 Articolul 3
 —
 Articolul 4 alineatele (1) și (2)
 Articolul 3 alineatele (1) și (2)
 Articolul 4 alineatul (3) litera (a)
 Articolul 3 alineatul (4)
 Articolul 4 alineatul (3) literele (b) și (c)
 Articolul 3 alineatul (3) literele (a) și (b)
 Articolul 4 alineatul (4)
 —
 Articolul 5
 Articolul 4
 Articolul 6
 —
 Articolul 7
 Articolul 5
 Articolul 8
 Articolul 6
 Articolul 9
 —
 Articolul 10
 Articolul 7
 Articolul 11
 Articolul 8
 Articolul 12
 Articolul 9
 Articolul 13
 Articolul 10
 —
 Articolul 11
 Articolul 14
 Articolul 12
 Anexă
 Anexa I
 —
 Anexa II


text:
 8.9.2007
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 C 211/31
 Žaloba podaná 25. júla 2007 – Komisia Európskych spoločenstiev/Helénska republika
 (Vec C-346/07)
 (2007/C 211/60)
 Jazyk konania: gréčtina
 Účastníci konania
 Žalobkyňa: Komisia Európskych spoločenstiev (v zastúpení: G. Zavvos a P. Dejmek)
 Žalovaná: Helénska republika
 Návrhy žalobkyne
 —
 určiť, že Helénska republika si tým, že neprijala v stanovenej lehote všetky zákony, iné právne predpisy a správne opatrenia potrebné na dosiahnutie súladu so smernicou Európskeho parlamentu a Rady 2004/50/ES z 29. apríla 2004, ktorou sa mení a dopĺňa smernica Rady 96/48/ES o interoperabilite systému transeurópskych vysokorýchlostných železníc a smernica 2001/16/ES Európskeho parlamentu a Rady o interoperabilite systému transeurópskych konvenčných železníc (1), a v každom prípade tým, že o nich neinformovala Komisiu, porušila povinnosti, ktorej jej vyplývajú z tejto smernice,
 —
 zaviazať Helénsku republiku na náhradu trov konania.
 Žalobné dôvody a hlavné tvrdenia
 Lehota na prebratie smernice 2004/50/ES do vnútroštátneho právneho poriadku uplynula 30. apríla 2006.
 (1) Ú. v. EÚ L 164, s. 114; Mim. vyd. 13/034, s. 838.


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 21996D0613(09)
 ETA:n sekakomitean päätös N:o 45/95, tehty 22 päivänä kesäkuuta 1995, ETA-sopimuksen liitteen II (tekniset määräykset, standardit, testaus ja varmentaminen) muuttamisesta
 Virallinen lehti nro L 140 , 13/06/1996 s. 0041 - 0041
 ETA:N SEKAKOMITEAN PÄÄTÖS N:o 45/95,tehty 22 päivänä kesäkuuta 1995,ETA-sopimuksen liitteen II (tekniset määräykset, standardit, testaus ja varmentaminen) muuttamisesta ETA:N SEKAKOMITEA, jokaottaa huomioon Euroopan talousalueesta tehdyn sopimuksen, sellaisena kuin se on tarkistettuna tämän sopimuksen tarkistamisesta tehdyllä pöytäkirjalla, jäljempänä `sopimus`, ja erityisesti sen 98 artiklan,sekä katsoo, ettäsopimuksen liite II muutettiin viimeksi ETA:n sekakomitean päätöksellä N:o 17/95 (1),tiettyjen vaarallisten aineiden ja valmisteiden markkinoille saattamisen ja käytön rajoituksia koskevien jäsenvaltioiden lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten lähentämisestä annetun direktiivin 76/769/ETY muuttamisesta kolmannentoista kerran 7 päivänä joulukuuta 1994 annettu Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivi 94/48/EY (2) on otettava osaksi sopimusta, jatiettyjen vaarallisten aineiden ja valmisteiden markkinoille saattamisen ja käytön rajoituksia koskevien jäsenvaltioiden lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten lähentämisestä annetun direktiivin 76/769/ETY muuttamisesta neljännentoista kerran 20 päivänä joulukuuta 1994 annettu Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivi 94/60/EY (3) on otettava osaksi sopimusta,ON PÄÄTTÄNYT SEURAAVAA:1 artikla Lisätään sopimuksen liitteessä II olevan XV luvun 4 kohtaan (neuvoston direktiivi 76/769/ETY) ennen mukautusta luetelmakohdat seuraavasti:"- 394 L 0048: Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivi 94/48/EY, annettu 7 päivänä joulukuuta 1994 (EYVL N:o L 331, 21.12.1994, s. 7),- 394 L 0060: Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivi 94/60/EY, annettu 20 päivänä joulukuuta 1994 (EYVL N:o L 365, 31.12.1994, s. 1)".2 artikla Direktiivin 94/48/EY ja direktiivin 94/60/EY islanniksi ja norjaksi laaditut tekstit, jotka on liitetty tämän päätöksen vastaavaan toisintoon, ovat todistusvoimaisia.3 artikla Tämä päätös tulee voimaan 1 päivänä heinäkuuta 1995, jos sopimuksen 103 artiklan 1 kohdan mukaiset ilmoitukset on tehty ETA:n sekakomitealle.4 artikla Tämä päätös julkaistaan Euroopan yhteisöjen virallisen lehden ETA-osastossa ja ETA-täydennysosassa.Tehty Brysselissä 22 päivänä kesäkuuta 1995.ETA:n sekakomitean puolestaP. BENAVIDESPuheenjohtaja(1) EYVL N:o L 83, 13.4.1995, s. 48(2) EYVL N:o L 331, 21.12.1994, s. 7(3) EYVL N:o L 365, 31.12.1994, s. 1


type: wikipedia

text:
Genesis ( Berešit, značka Gn nebo Gen, případně 1M), též První kniha Mojžíšova, je první knihou hebrejské i křesťanské bible. Kniha je součástí židovské Tóry, která je křesťany označována jako Pentateuch neboli Pět knih Mojžíšových, první části židovského Tanachu, křesťany označovaného Starý zákon.
 Genesis pojednává o pojetí nejstarších dějin lidstva od stvoření světa po patriarchy Abraháma, Izáka a Jákoba. Obsahuje řadu známých příběhů, jako jsou například stvoření člověka (Adam a Eva), vyhnání z ráje, Kain a Ábel, Noe a potopa, Babylonská věž, Sodoma a Gomora, obětování syna Izáka nebo vznik dvanácti izraelských kmenů.
 Název knihy
 Hebrejský název („na počátku“) vychází z úvodních slov: „Na počátku stvořil Bůh nebe a zemi.“ Název Genesis ( genesis „zrod“, „vznik“) se poprvé objevuje v řeckém starozákonním překladu, zvaném Septuaginta, a označuje obsah knihy, neboť vypráví o vzniku světa a o počátcích lidstva a zaslíbeného národa, Izraele. Jako 1. kniha Mojžíšova se kniha Genesis označuje kvůli autoru knihy, za něhož je tradičně považován Mojžíš.
 Autorství a datace
 Tradiční pojetí připisuje autorství knihy Genesis (stejně jako celé Tóry) Mojžíšovi. Toto předpokládal Filón Alexandrijský, Flavius Iosephus, Nový zákon i babylonský Talmud. Biblická kritika se od 17. století Mojžíšovo autorství snaží vyvrátit. Příkladem argumentů budiž skutečnost, že Mojžíš nemohl psát o své vlastní smrti. Dnes zastávají Mojžíšovo autorství nejčastěji fundamentalisté, kteří vznik knihy kladou do 15.–13. století př. n. l.
 Na základě textové kritiky vznikla v 19. století teorie, jež tvrdí, že kniha vznikla kompilací z několika pramenů: „jahvista“ (J), „elohista“ (E) a „Kněžský kodex“ (P, z německého Priesterkodex). Každý pramen se vyznačuje specifickou terminologií a stylem. Při rozvíjení této teorie badatelé nacházeli další prameny a jejich podtypy. Otázka přesného vymezení jednotlivých pramenů, zejména však jejich autorství a datace (rozptyl datace se pohybuje v rozmezí 10.–2. stol. př. n. l.) je sice dodnes velmi kontroverzní záležitostí, základní myšlenku této teorie (Pentateuch jako kompilace pramenů) ovšem současná biblistika přijímá.
 Historicita knihy
 Nakolik jsou události popisované v knize Genesis historické, je předmětem diskuse. Zvláště v případě Gen 1–11 je spor veden v ideologické rovině. Určujícím zde je obecně způsob, jakým ten který autor považuje faktickou historicitu biblických výpovědí za nutnou a/nebo nakolik ji spojuje s pravdivostí, jejíž povaha závisí na literárním druhu textu. Je-li např. Gen 1–11 mýtem, pak pravdivost této výpovědi není historická, ale je „mytická“ a je třeba ji hledat jinde než v historických faktech. Naopak považuje-li autor bibli za historicky věrohodnou, bude se její jednotlivé výpovědi vždy snažit sladit s mimobiblickými údaji a nálezy.
 Struktura a obsah
 Struktura
 Kromě úvodního prologu (1,1–2,3 ... stvoření nebe a země) lze zbytek knihy Genesis rozdělit do deseti oddílů, z nichž každý je uveden rodokmenem (hebrejsky toldot „rodopis“, „rodová kniha“). Toto rozdělení podle většiny odborníků pochází z tzv. kněžského kodexu (srv. Teorie vzniku Pentateuchu). Pět z těchto rodopisů se nachází v celku Gn 1–11, pět v Gn 12–50. Každý z rodopisů mluví spíše o potomcích daného uvedeného člověka. Jedná se o texty:
 2,4 – 4,26 ... rodopis nebe a země (Adam a Eva)
 5,1 – 6,8 ... rodopis Adamův (Adamovi potomci)
 6,9 – 9,29 ... rodopis Noeho (vyprávění o potopě)
 10,1 – 11,9 ... rodopis synů Noeho
 11,10 – 26 ... rodopis Šémův
 11,27 – 25,11 ... rodopis Terachův (vyprávění o Abrahámovi)
 25,12–18 ... rodopis Izmaelův
 25,19–35,29 ... rodopis Izákův (vyprávění o Jákobovi)
 36,1–37,1 ... rodopis Ezauův
 37,2–50,26 ... rodopis Jákobův (vyprávění o Josefovi a jeho bratrech)
 Tyto genealogie mají několikerý účel:
 spojují všechny hlavní postavy všech příběhů do jedné rodové linie;
 ukazují na to, jak je plněn Boží příkaz množit se a naplnit zemi a slib Boha člověku požehnat;
 spolu s množením lidí na zemi (hlavně v části Gn 1–11) se množí a šíří i hřích;
 sleduje dělení a tím i příbuznost různých národů v pojetí starověkého Izraele (horizontální pojetí);
 paralelně s neustále se rozšiřujícím lidstvem čtenář může sledovat pomalé krystalizování jediné rodinné linie, kterou si Bůh vyvolí a která se stane zárodkem spásy pro zbytek lidstva (Gn 12,1n) (vertikální pojetí);
 tvoří základní dějovou kostru, která zamezuje, aby se čtenář po kratších či delších narativních blocích ztratil ve víru událostí.
 Obsah knihy
 Kniha začíná stvořením světa. Prvních jedenáct kapitol tvoří po obsahové stránce zvláštní oddíl, neboť pojednává o tzv. pradějinách (zažitý německý termín Urgeschichte). Vypráví o stvoření světa, o stvoření člověka, o lidském pádu a o jeho vyhnání ze zahrady v Edenu. Dále o Adamových potomcích, o Kainovi a Ábelovi, o potopě, Noemovi a jeho arše a o Babylonské věži (o zmatení jazyků).
 12.–50. kapitola vypráví tzv. příběhy patriarchů. Za patriarchy čili praotce Izraelského národa jsou považováni Abrahám, jeho syn Izák, vnuk Jákob a dvanáct Jákobových synů. Rozlišují se různé cykly: Abrahámův cyklus (12,1–23,20; 25,1–19); Izákův cyklus (24; 25,19–26,35); Jákobův cyklus (27,1–36); vyprávění o Josefovi (37–50, s výjimkou vyprávění o Judovi a Támar v kap. 38). Nejdelší jsou tedy cykly věnované životu Abraháma, Jákoba a Josefa.
 Jednotlivé příběhy či cykly tvoří ucelený výpravný rámec. Bůh povolává Abraháma z chaldejského Uru a posílá ho do kanaánské země, kterou mu zaslíbil. Abrahám se vydává na cestu a v zemi se usazuje. Jeho synové pak v této zemi žijí i po něm jako kočovníci. Jákobův cyklus vypráví převážně o Jákobově cestě za strýcem Lábanem, kde si prací vysloužil nevěsty Leu a Ráchel. Vyprávění o Josefovi (jednom ze dvanácti Jákobových synů) popisuje, jak ho jeho bratři prodali do egyptského otroctví. Josef se zprvu dostane do vězení, potom však díky svému daru vykládat sny vejde ve faraonovu milost a stane se správcem země, kterou zachrání od sedmiletého hladu. Josefův příběh a celá kniha Genesis končí tím, jak se Jákob s celou svou rodinou stěhují za Josefem do Egypta, čímž se připravuje úvodní scéna pro navazující biblickou knihu Exodus popisující odchod Izraelců z Egypta.
 Kapitoly 1–11
 Mytické, čili principiálně ahistorické pojetí kapitol Gen 1–11 zastává dnes většina katolických a protestantských biblistů. Dle jejich názoru popisuje mytické události a nemá zájem na historii jako takové. Představitelem této větve výkladu je např. Mircea Eliade, který označuje část Gn 1–11 jako mytickou: je mimo čas a představuje archetypy lidského/božího jednání, jakási paradigmata, která se v čase neustále opakují; přitom – stále podle Eliadeho – jsou události a činy, jak je známe my, jen natolik reálné, nakolik kopírují svůj mytický archetyp.
 Dalším názorem je konzervativní pohled, podle něhož je bible zcela historicky věrná a popisuje události historie přesně (např. Josh McDowell). Z tohoto pohledu vnímá přesně historicky i část Gn 1–11, a jako argument uvádí geografické popisy a rodokmeny lidí, které poukazují na snahu autora předávat historické údaje. Tito autoři se snaží datovat historické události popsané v těchto kapitolách: stvoření světa např. 4004 př. n. l., potopa světa asi do roku 2300 př. n. l. apod. Tento výklad je vlastní především fundamentalistickému evangelikálnímu křesťanství.
 Konzervativní pohled zastával i archeolog P. J. Wiseman, tvrdil, že lidstvo si ihned jak mohlo, vynalezlo písmo, kterým zaznamenávalo nejdůležitější informace. Ve staré Babylonii, odkud Abraham vyšel, bylo zvykem zapisovat do obyčejných tabulek z hlíny téměř cokoli, tím spíš by bohatí praotcové nechali zapsat to nejdůležitější, svou historii, svůj rodokmen. Tento archeolog tvrdil, že se první část knihy (do vyprávění o Josefovi – Gn 1,1 – 37,1) vyznačuje starobabylonským stylem, proto je v podstatě „nadpis kapitoly“ na konci nadepsaného textu, jak tomu bylo tehdy zvykem. Tímto nadpisem považoval: „Toto je rodopis ...“ (podle ČEP) „Rodopis“ má i význam „historie“, „příběh“ (Např. podle B21). A z toho vznikne podpis zhotovitele tabulky (autora či mecenáše): „Toto je historie ... (např. Noemova.)“ Samotný text o stvoření (nadepsaný na konci oddílu „Toto je historie vzniku nebe a země“ – Gn 2:4) považoval za Bohem převyprávěný Adamovi, který jej zapsal. Pak samotný Adam napsal svůj příběh, který uzavřel slovy „Toto je záznam Adamova rodopisu“ – Gn 5:1 podle ČSP (záznam (zápis) historie Adamem). Tuto teorii podporuje fakt, že tímto způsobem „podepsaná“ „tabulka“ (oddíl) končí před smrtí toho, který je na konci podepsán, tedy ji skutečně mohl podepsaný sám napsat.
 Wiseman také napsal, že text o událostech před potopou je tak starý, že v něm nejsou žádné stopy mytologizace a považuje za nemožné, aby text o stvoření vznikl očištěním polyteisticky a neuvěřitelnostmi "zanesených" mezopotámských mýtů. Prý nelze odmytologizováním mezopotámských mýtů dosáhnout biblické zprávy, obráceně, mytologizace (nejen biblických) příběhů je možná a běžná. O neuvěřitelném stáří textu má mluvit i věta (Gn 3:8): „Tu uslyšeli hlas Hospodina Boha procházejícího se po zahradě za denního vánku.“ Tuto větu by si žádný žid nedovolil napsat. Je příliš „intimní“, byla by pro něj příliš rouhačská. Něco takového napsat o neviditelném, všudypřítomném a všemohoucím Bohu! Avšak tato věta tu stojí. Je prý důkazem toho, že text je starší než Zákon zapsaný v dalších Mojžíšových knihách. Dříve než byl „vytvořen“, než se zrodil judaismus.
 Pro stáří Genesis má mluvit i sousloví „goferové dřevo“ (Gn 6:14), ze kterého měla být postavena Noemova archa: Slovo „gofer“ je tak staré, že se nikde jinde nevyskytuje a neví se, co znamenalo. Mohlo vyjadřovat druh dřeva (jako např. dubové) nebo třeba technický typ dřeva (např. vrstvené dřevo) či něco úplně jiného.
 Někteří autoři se pokoušejí pozdější události doložit archeologicky a pomocí rodokmenů v Gn 1–11 se dostávají k rozdílným datům (Wenham, Kitchen). Tito autoři např. ztotožňují velkou vrstvu bahna v Mezopotámii z poloviny 4. tisíciletí př. n. l. s událostí potopy (Walton). Podle této datace první část geneze popisuje události před začátkem 2. tisíciletí př. n. l.
 Kapitoly 12–50
 Úplná shoda nepanuje ani ohledně zbytku textu Geneze.
 Podle dnes nejrozšířenějšího názoru, který zastává většina katolických a protestantských biblistů, došlo k písemnému zaznamenání vyprávění o jednotlivých praotcích až o pět až osm století později. Během této doby příběhy patriarchů ztratily svou historickou spolehlivost vinou zkreslení, ke kterému došlo v ústní tradici. Mnozí se domnívají, že se dokonce nemuselo jednat o osoby vzájemně příbuzné, ale že teprve později (zřejmě v době deuteronomistické reformy) byla ústně tradovaná vyprávění jednotlivých kmenů spojena do jednoho rodokmenu, aby vytvořila společnou tradici nově utvořeného národa.
 Historicita jednotlivých vyprávění se obvykle posuzuje podle sociálního, kulturního a politického kontextu, do něhož zapadají. Události popisované v Gn 12–50 se tak kladou do střední doby bronzové, tj. mezi roky 2100 a 1900 př. n. l., případně 1900–1600 př. n. l. Tato datace má však i svá úskalí: mnozí argumentují, že osm staletí trvající ústní podání vylučuje otázku historicity příběhů. Příběhy navíc obsahují mnoho anachronismů, když hovoří o Pelištejcích, o Chaldejcích, Chetitech, Aramejcích a dalších národech, a ukazují tak na vznik příběhů spíše na samém začátku 1. tisíciletí př. n. l. Zpochybňovány jsou i mimobiblické prameny sloužící k srovnávání sociálního a kulturního prostředí Blízkého Východu a vyprávění o patriarších.
 Krom tohoto obecně přijímaného názoru však někteří zastávají konzervativní pohled (McDowell, Wenham), který anachronismy vysvětluje vznikem celé knihy již ve 2. tisíciletí př. n. l. s tím, že zeměpisné názvy byly upraveny až později. Tento pohled též zdůrazňuje, že datací vzniku příběhů o Abrahámovi, Jákobovi a Josefovi do 15. století př. n. l. by odpadl problém velkého časového rozpětí mezi příběhy a jejich skutečným zapsáním, což by umožnilo chápat příběhy historicky jako dějiny jedné rodiny, z níž vzniká izraelský národ.
 Konzervativní archeolog Wiseman tvrdil, že se první část knihy (do vyprávění o Josefovi, do Gn 37,1) vyznačuje starobabylonským (mezopotámským) stylem, proto je v podstatě „nadpis kapitoly“ na konci nadepsaného textu (jak tomu bylo tehdy zvykem). Tímto nadpisem/podpisem považoval: "Toto je rodopis ..." (podle ČEP) "Rodopis" má i význam „historie“, „příběh“ (Např. podle B21. A z toho vznikne podpis zhotovitele tabulky (autora či mecenáše): "Toto je historie (např.) Noemova." Texty Genese až do 37. kapitoly byly podle něj zapsány tím, člověkem, kterého je rodopis (historie) na konci textu. Příběh o Josefovi (od 37. kapitoly) byl podle něj dopsán až samotným Mojžíšem (čtyři sta let po Josefovi), protože se souvisle vypráví příběh až po vlastní Josefovu smrt bez „podpisu“: "Toto je historie Josefova" (ten by také nemohl napsat o své smrti) a konec Genese dobře navazuje na začátek Exodu. Mojžíš, podle Wisemanových dedukcí, měl tabulky svých praotců k dispozici (patrně byly Izraelity dobře uchovávány), mohl je přeložit (pokud bylo potřeba), jak už bylo v jedné z výše uvedených teorií řečeno, upravil do „aktuální“, srozumitelné formy zeměpisné názvy (např. Gn 23,19: „Poté Abraham pochoval svou manželku Sáru v jeskyni pole Makpela naproti Mamre (což je Hebron v kanaánské zemi).“ – mohl by se po usazení Izraelců v Kanaánu najít nějaký žid, který by nevěděl, kde vůbec jsou hroby praotců, nebo dokonce nevěděl, že Hebron je v kanaánské zemi?). Mojžíš tyto poupravené tabulky shrnul do jediné "knihy" a přidal k nim ještě vyprávění o Josefovi. Tím by se vysvětlila vícepramennost knihy Genesis, která by vskutku měla více pramenů – co úsek uzavřený „Toto je historie...“ – to samostatný příběh od jednoho autora. Co tabulka (úsek), to autor (popřípadě autoři – např. „Toto je historie synů Noeho“ Gn 10:1).
 Z příkladů archeologických nálezů dále vyvracel argumenty kritiků (například, že v době praotců ještě nebyli velbloudi zdomestikováni,...) a z výsledků archeologických bádání se snažil přesvědčit, že vyprávění o praotcích jsou pravdivá.
 Teologie knihy
 Celkový smysl knihy je třeba chápat v rámci celé pětice Mojžíšových knih, respektive následných knih. V tomto kontextu pojednává o dějinách světa (Gn 1–11) a o počátcích dějin vyvoleného lidu Izraele; o tom, jak lidstvo padlo a jak je Bůh začal vykupovat. Vše se soustřeďuje na příslib země daný Bohem Abrahámovi a na požehnání a dar potomstva. To vše se naplňuje na konci Deuteronomia a v knize Jozue.
 V prvních jedenácti kapitolách jsou obsažena klíčová témata pro porozumění Pentateuchu, jako je hřích člověka, boží potrestání hříchu, pokračující boží milost navzdory hříchu člověka, boží smlouva s člověkem. Navzdory neposlušnosti a hříchu člověka Bůh nadále usiluje o vztah s člověkem.
 Gn 12–50 se už nezaměřuje na celý svět, ale jen na rodinu Abrahámovu a na jisté souvislosti národa Izrael s bezprostředně sousedícími národy. Ovšem vyvolení národa Izrael není samoúčelné, Bůh zvláštním způsobem jedná s jedním národem, aby z tohoto jednání měly užitek všechny národy na zemi. To je vidět např. u Josefa, který zachrání před hladem nejen Jákobovu rodinu, ale i většinu tehdejšího světa. Bůh vyvolil Abraháma proto, aby se skrze jeho potomky dal poznat všem národům na zemi.
 Odkazy
 Poznámky
 Reference
 Literatura
 Česká literatura
 BIČ, M. a kol. Výklady ke Starému zákonu I. Praha: Kalich, 1991.
 FINKELSTEIN, I.; SILBERMAN, N. A. Objevování Bible: svatá Písma Izraele ve světle moderní archeologie. Praha: Vyšehrad, 2007 – 329 s. 21 cm
 Průvodce Biblí. Praha: Česká biblická společnost, 2003.
 RENDTORFF, R. Hebrejská bible a dějiny. 3. vyd. Praha: Vyšehrad; Skriptum, 2003. .
 WISEMAN, P. J. Vznik knihy Genesis Havířov: JAMI, 1994
 Zahraniční literatura
 KELLER, W. A Biblia má predsa pravdu. Bratislava: Tatran, 1969.
 KITCHEN, K. A. On the Reliability of the Old Testament. Eerdmans Publishing Company 2006. . 662 stran.
 McDOWEL, Josh. The New Evidence That Demands a Verdict. Thomas Nelson Publishers 1999. .
 WENHAM, G. Genesis 1–15. Word Bible Commentary, sv. 1. Nelson Reference 1987. . 352 stran.
 WENHAM. G. Genesis 16—50. Word Bible Commentary, sv. 2. Nelson Reference 1994. . 560 stran.
 WALTON, J. H. Genesis. Zondervan 2001, . 768 stran.
 WALTKE, B.; FREDRICKS, C. Genesis. Zondervan 2001. . 656 stran.
 Související články
 Bible
 Tóra
 Teorie vzniku Pentateuchu
 Externí odkazy
 A. Novotný, Biblický slovník (1956)
 Audiovýklad knihy Genesis na Českém rozhlasu
 Řecká verze Genese (Septuaginta)
 Český ekumenický překlad
 Pokus o vystižení podstaty některých biblických knih z pohledu křesťana
 Knihy Starého zákona
 Tóra
 Mýty o stvoření světa