type: wikipedia

text:
Euphorbia engleriana, es una especie fanerógama perteneciente a la familia de las euforbiáceas. Es originaria de África.
 En el año 2014 algunos autores la incluyen como un sinónimo de Euphorbia lignosa
 Taxonomía
 Euphorbia engleriana fue descrita por Moritz Kurt Dinter y publicado en Repertorium Specierum Novarum Regni Vegetabilis 17: 263. 1921.
 Etimología
 Euphorbia: nombre genérico que deriva del médico griego del rey Juba II de Mauritania (52 a 50 a. C. - 23), Euphorbus, en su honor – o en alusión a su gran vientre – ya que usaba médicamente Euphorbia resinifera. En 1753 Carlos Linneo asignó el nombre a todo el género.
 engleriana: epíteto otorgado en honor del botánico alemán Heinrich Gustav Adolf Engler (1844-1930), famoso por sus estudios de fitogeografía y taxonomía y por la publicación de numerosos trabajos científicos como Syllabus der Pflanzenfamilien. Fue fundador y director hasta su fallecimiento de la afamada revista científica Botanische Jahrbücher für Systematik, Pflanzengeschichte und Pflanzengeographie.
 Referencias
 engleriana
 Flora de África tropical austral
 Flora de África austral
 Flora de África continental
 Plantas descritas en 1921


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 27.1.2007
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 20/30
 Skarga wniesiona w dniu 14 grudnia 2006 r. — IMI i in. przeciwko Komisji
 (Sprawa T-378/06)
 (2007/C 20/46)
 Język postępowania: angielski
 Strony
 Strona skarżąca: IMI plc (Birmingham, Zjednoczone Królestwo), IMI Kynoch Ltd (Birmingham, Zjednoczone Królestwo), Yorkshire Fittings Limited (Leeds, Zjednoczone Królestwo), VSH Italia Srl (Bregnano, Włochy), Aquatis France SAS (La Chapelle St. Mesmin, Francja) oraz Simplex Armaturen + Fittings GmbH & Co. KG (Ravensburg, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci M. Struys i D. Arts)
 Strona pozwana: Komisja Wspólnot Europejskich
 Żądania strony skarżącej
 —
 stwierdzenie nieważności art. 2 lit. b) ust. 1 i 2 lit. b) ust. 2 decyzji Komisji z dnia 20 września 2006 r. zmienionej decyzją Komisji z dnia 29 września 2006 r. dotyczącą postępowania na podstawie art. 81 traktatu WE i art. 53 porozumienia o EOG (sprawa COMP/F-1/38.121 — Złącza — C(2006) 4180 wersja ostateczna);
 —
 ewentualnie, obniżenie grzywny nałożonej na skarżące oraz
 —
 obciążenie Komisji kosztami postępowania.
 Zarzuty i główne argumenty
 Skarżące wnoszą o częściowe stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2006) 4180 wersja ostateczna z dnia 20 września 2006 r. w sprawie COMP/F-1/38.121 — Złącza, w której Komisja stwierdziła, że skarżące wraz z innymi przedsiębiorstwami naruszyły art. 81 WE i art. 53 porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym poprzez ustalanie cen, uzgadnianie cenników, uzgadnianie zniżek i rabatów, uzgadnianie mechanizmu wprowadzania podwyżek cen, przydział rynków krajowych, przydział klientów oraz wymianę innych informacji handlowych.
 Na poparcie tej skargi skarżące podnoszą, że Komisja naruszyła zasadę proporcjonalności i niedyskryminacji, ponieważ grzywna nałożona na skarżące w zaskarżonej decyzji jest nadmierna w porównaniu z wielkością spółek skarżących oraz z rozmiarem rynku właściwego, biorąc pod uwagę podejście Komisji w jej wcześniejszych decyzjach. Skarżące twierdzą, że Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie poprzez włączenie sprzedaży zaciskarek do rynku właściwego w celu oceny wagi naruszenia.
 Skarżące podnoszą następnie, że Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie poprzez uznanie, że skarżące nie udowodniły związku między porozumieniami europejskimi i tymi w Zjednoczonym Królestwie. Zdaniem skarżących Komisja przedstawiła niewystarczające uzasadnienie w tym względzie. Skarżące twierdzą ponadto, że Komisja naruszyła zasadę równego traktowania, odmawiając przyznania skarżącym obniżki ich grzywien z tytułu współpracy wykraczającej poza zakres komunikatu w sprawie współpracy (1) w związku z dostarczeniem dowodu na związek między kartelem europejskim i kartelem w Zjednoczonym Królestwie, podczas gdy przyznała ona spółce FRA.BO obniżkę grzywny na tej samej podstawie, z powodu dostarczenia dowodów na istnienie kartelu po przeprowadzeniu kontroli.
 Skarżące podnoszą następnie, że Komisja naruszyła art. 253 WE, ponieważ zaskarżona decyzja nie zawiera żadnego uzasadnienia w zakresie nałożenia dodatkowej grzywny w kwocie 2,04 mln EUR w odniesieniu do skarżących spółek Aquatis France i Simplex Amaturen + Fittings.
 Skarżące twierdzą wreszcie, że nakładając odrębne grzywny na Aquatis France i Simplex Amaturen + Fittings poza grzywną już nałożoną na ich poprzedników prawnych i obecne spółki dominujące, Komisja naruszyła zasadę ne bis in idem, według której nikt nie może dwa razy odpowiadać za to samo naruszenie.
 (1) Komunikat Komisji dotyczący nienakładania grzywien lub obniżenia ich kwoty w sprawach dotyczących karteli (Dz.U. 2002, C 45, str. 3)


type: contracts

text:
 12.1.2017
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 L 8/28
 DECIZIA NR. 192/2015 A COMITETULUI MIXT AL SEE
 din 10 iulie 2015
 de modificare a anexei XX (Mediul) la Acordul privind SEE [2017/32]
 COMITETUL MIXT AL SEE,
 având în vedere Acordul privind Spațiul Economic European („Acordul privind SEE”), în special articolul 98,
 întrucât:
 (1)
 Decizia 2014/746/UE a Comisiei din 27 octombrie 2014 de stabilire pentru perioada 2015-2019, în temeiul Directivei 2003/87/CE a Parlamentului European și a Consiliului, a listei sectoarelor și subsectoarelor considerate a fi expuse unui risc semnificativ de relocare a emisiilor de dioxid de carbon (1) trebuie încorporată în Acordul privind SEE.
 (2)
 Decizia 2014/746/UE abrogă Decizia 2010/2/UE a Comisiei (2), care este încorporată în Acordul privind SEE și care, prin urmare, trebuie abrogată în conformitate cu Acordul privind SEE.
 (3)
 Prin urmare, anexa XX la Acordul privind SEE ar trebui modificată în consecință,
 ADOPTĂ PREZENTA DECIZIE:
 Articolul 1
 În anexa XX la Acordul privind SEE, textul de la punctul 21alb (Decizia 2010/2/UE a Comisiei) se înlocuiește cu următorul text:
 „32014 D 0746: Decizia 2014/746/UE a Comisiei din 27 octombrie 2014 de stabilire pentru perioada 2015-2019, în temeiul Directivei 2003/87/CE a Parlamentului European și a Consiliului, a listei sectoarelor și subsectoarelor considerate a fi expuse unui risc semnificativ de relocare a emisiilor de dioxid de carbon (JO L 308, 29.10.2014, p. 114).”
 Articolul 2
 Textele Deciziei 2014/746/UE în limbile islandeză și norvegiană, care urmează să fie publicate în Suplimentul SEE al Jurnalului Oficial al Uniunii Europene, sunt autentice.
 Articolul 3
 Prezenta decizie intră în vigoare la 11 iulie 2015, cu condiția să se fi efectuat toate notificările prevăzute la articolul 103 alineatul (1) din Acordul privind SEE (*1).
 Articolul 4
 Prezenta decizie se publică în secțiunea SEE și în suplimentul SEE ale Jurnalului Oficial al Uniunii Europene.
 Adoptată la Bruxelles, 10 iulie 2015.
 Pentru Comitetul mixt al SEE
 Președintele
 Atle LEIKVOLL
 (1) JO L 308, 29.10.2014, p. 114.
 (2) JO L 1, 5.1.2010, p. 10.
 (*1) Nu au fost semnalate obligații constituționale.


text:
 28.5.2005
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 C 132/6
 ROZSUDOK SÚDNEHO DVORA
 (druhá komora)
 zo 14. apríla 2005
 vo veci C-157/03: Komisia Európskych spoločenstiev proti Španielskemu kráľovstvu (1)
 (Nesplnenie povinnosti členským štátom - Smernice 68/360/EHS, 73/148/EHS, 90/365/EHS a 64/221/EHS - Právo na pobyt - Povolenie na pobyt - Štátny príslušník tretej krajiny, rodinný príslušník štátneho príslušníka Spoločenstva - Lehota na vydanie povolenia na pobyt)
 (2005/C 132/11)
 Jazyk konania: španielčina
 Vo veci C-157/03, Komisia Európskych spoločenstiev, (splnomocnení zástupcovia: C. O'Reilly a L. Escobar Guerrero) proti Španielskemu kráľovstvu (splnomocnená zástupkyňa: N. Díaz Abad), predmetom ktorej je žaloba o nesplnenie povinnosti členským štátom podľa článku 226 ES podaná 7. apríla 2003, Súdny dvor (druhá komora), v zložení: predseda druhej komory C. W. A. Timmermans, sudcovia C. Gulmann, J. Makarczyk (spravodajca), P. Kūris a J. Klučka, generálna advokátka: C. Stix-Hackl, tajomník: R. Grass, vyhlásil dňa 14. apríla 2005 rozsudok, ktorého výrok znie:
 1)
 —
 Tým, že správne neprebralo do svojho vnútroštátneho právneho poriadku smernicu Rady 68/360/EHS z 15. októbra 1968 o odstránení prekážok pohybu a pobytu pracovníkov členských štátov a ich rodín v rámci Spoločenstva, smernicu Rady 73/148/EHS z 21. mája 1973 o zrušení obmedzenia pohybu a pobytu v rámci Spoločenstva pre štátnych príslušníkov členských štátov so zreteľom na usadenie sa a poskytovanie služieb a smernicu Rady 90/365/EHS z 28. júna 1990 o práve pobytu pre zamestnané osoby a samostatne zárobkovo činné osoby po skončení ich pracovnej činnosti, najmä tým, že stanovilo povinnosť pre štátnych príslušníkov tretích krajín, rodinných príslušníkov štátnych príslušníkov Spoločenstva, ktorí uplatnili svoje právo na voľný pohyb, obdržať pobytové vízum ako predpoklad vydania povolenia na pobyt, a
 —
 tým, že nevydávalo povolenia na pobyt v čo najkratších lehotách a najneskôr v lehote šiestich mesiacov od podania žiadosti o povolenie na pobyt v rozpore s ustanoveniami smernice Rady 64/221/EHS z 25. februára 1964 o koordinácii osobitných opatrení o pohybe a pobyte cudzích štátnych príslušníkov, prijatých z dôvodov verejného poriadku, verejnej bezpečnosti alebo verejného zdravia
 si Španielske kráľovstvo nesplnilo povinnosti, ktoré mu vyplývajú z uvedených smerníc.
 2)
 Španielske kráľovstvo je povinné nahradiť trovy konania.
 (1) Ú. v. EÚ C 135, 7.6.2003