type: caselaw

text:
 30.8.2008
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 C 223/55
 2008. július 7-én benyújtott kereset – Becker Flugfunkwerk kontra OHIM – Harman Becker Automotive Systems (BECKER AVIONIC SYSTEMS)
 (T-263/08. sz. ügy)
 (2008/C 223/98)
 A keresetlevél nyelve: angol
 Felek
 Felperes: Becker Flugfunkwerk GmbH (Rheinmünster, Németország) (képviselő: O. Griebenow ügyvéd)
 Alperes: Belső Piaci Harmonizációs Hivatal (védjegyek és formatervezési minták) (OHIM)
 A másik fél a fellebbezési tanács előtti eljárásban: Harman Becker Automotive Systems GmbH (Karlsbad, Németország)
 Kereseti kérelmek
 —
 Az Elsőfokú Bíróság helyezze hatályon kívül a Belső Piaci Harmonizációs Hivatal (védjegyek és formatervezési minták) első fellebbezési tanácsának 2008. április 10-i, az R 398/2007-1. sz. ügyben hozott határozatát; és
 —
 az Elsőfokú Bíróság utasítsa el az 1 829 563. sz. közösségi védjegybejelentésre vonatkozó B 484 503. sz. felszólalást.
 Jogalapok és fontosabb érvek
 A közösségi védjegy bejelentője: a felperes.
 Az érintett közösségi védjegy: a „BECKER AVIONIC SYSTEMS” ábrás védjegy a 9. osztályba tartozó áruk tekintetében, 1 829 563. sz. védjegybejelentés.
 A felszólalási eljárásban hivatkozott védjegy vagy megjelölés jogosultja: a fellebbezési tanács előtti eljárásban részt vevő másik fél.
 A hivatkozott védjegy vagy megjelölés: Az Egyesült Királyságban az 1 258 929. számon lajstromozott „BECKER” szóvédjegy a 9. osztályba tartozó áruk tekintetében; az 1 039 843. számon lajstromozott „BECKER” német ábrás védjegy a 9. osztályba tartozó áruk tekintetében; az 1 016 927. számon lajstromozott „BECKER” német ábrás védjegy a 37. osztályba tartozó áruk tekintetében; a 116 880. számon lajstromozott finn „BECKER” szóvédjegy a 9. osztályba tartozó áruk tekintetében; a 82 339. számon lajstromozott „BECKER” görög szóvédjegy a 9. osztályba tartozó áruk tekintetében; a 473 178. számon lajstromozott „BECKER” nemzetközi szóvédjegy a 9. osztályba tartozó áruk tekintetében.
 A felszólalási osztály határozata: a felszólalási osztály a felszólalásnak valamennyi vitatott áru tekintetében helyt adott.
 A fellebbezési tanács határozata: a fellebbezési tanács a fellebbezést elutasította.
 Jogalapok: a 40/94 tanácsi rendelet 8. cikke (1) bekezdésének megsértése, mivel az ütköző védjegyek között nem áll fenn az összetévesztés veszélye.


type: wikipedia

text:
 Biografia
 Ingram nacque a Breslavia, in Bassa Slesia. Quando ebbe 14 anni, lui e la sua famiglia lasciarono la Germania nazista a causa della loro opposizione al nazismo (essendo ebrei) e si stabilirono in Inghilterra. Successivamente anglicizzò il suo nome in Vernon Ingram.
 Durante la seconda guerra mondiale, Ingram lavorò in una fabbrica chimica che produceva droga per lo sforzo bellico e di notte studiò al Birkbeck College presso l'Università di Londra. Conseguì la laurea in chimica nel 1945 e il dottorato in chimica organica nel 1949.
 Dopo conseguì il suo dottorato; Ingram lavorò alle lezioni post-dottorato presso il Rockefeller Institute e la Yale University. A Rockefeller, lavorò con Moses Kunitz sulle proteine cristallizzanti. Mentre era a Yale, studiò chimica del peptide con Joseph Fruton. Nel 1952, Ingram tornò in Inghilterra e iniziò a lavorare presso il Cavendish Laboratory dell'Università di Cambridge, studiando chimica delle proteine.
 Ingram ha utilizzato l'elettroforesi e la cromatografia per dimostrare che la sequenza di amminoacidi delle emoglobine dell'anemia umana e dell'anemia falciforme era diversa. Gran parte di questo lavoro è stato fatto con il supporto di Max Perutz e Francis Crick. Ingram ha vinto il William Allan Award dall'American Society of Human Genetics nel 1967.
 Pubblicazioni parziali
 Collegamenti esterni
 Vernon Ingram Playlist Appearance on WMBR's Dinnertime Sampler radio show 12 March 2003
 Key Participants: Vernon M. Ingram – It's in the Blood! A Documentary History of Linus Pauling, Hemoglobin, and Sickle Cell Anemia
 Membri della Royal Society
 Ebrei tedeschi
 Membri della National Academy of Sciences
 Emigranti dalla Germania nazista


type: other

text:
I denna proposition föreslås det ändringar i lagen om extra pension för idrottsutövare. Till lagen fogas enligt vad som föreslås en bestämmelse om att det när det är fråga om en särskilt meriterad vinnare vid olympiska eller paralympiska spel kan avvikas från den inkomstgräns som föreskrivs i lagen. Dessutom föreslås det att en redan beviljad delpension kan ändras till full pension på ansökan. I stället för att pensionsbeloppet ska fastställas i statsbudgeten föreslås att det är det totala antalet pensioner som ska fastställas. Det föreslås också att omnämnandet av att pensionerna finansieras genom vinstmedel av tippning och penninglotteri stryks i lagen.
 Lagen avses träda i kraft den 1 augusti 2019. Avsikten är att lagen ska tillämpas första gången på de idrottspensioner som beviljas 2020.
 Lagen om extra pension för idrottsutövare (1419/2014) trädde i kraft i februari 2015. Idrottspension är ett för finska idrottare inrättat premierande och inte förmånsbaserat pensionssystem. Pensionen är avsedd att beviljas de före detta framgångsrika idrottare vars pension har blivit mycket liten. Pensionen är beroende av prövning.
 Enligt 1 § i lagen om extra pension för idrottsutövare kan extra idrottspension beviljas en idrottsutövare som är eller har varit stadigvarande bosatt i Finland som erkänsla för en guldmedalj som han eller hon vunnit vid olympiska spel. Av särskilda skäl kan pensionen också beviljas för en betydelsefull internationell idrottskarriär.
 Lagen om extra pension för idrottsutövare har tillämpats så att alla idrottare är i en jämlik ställning som sökande. Internationella paralympiska kommittén inrättades 1994. Före det var de paralympiska spelens status och tävlingsgrenar mycket annorlunda än vad de för närvarande är i de paralympiska spel som ordnas av Internationella paralympiska kommittén. Detta har beaktats vid bedömningen av meriterna.
 I 2 § föreskrivs det om de möjligheter att försörja sig som idrottsutövaren har och som ska beaktas när pensionen beviljas. Enligt 3 § beviljar undervisnings- och kulturministeriet pensionen på ansökan efter att ha fått ett utlåtande av Finlands Olympiska Kommitté rf i ärendet. I 4 § finns det bestämmelser om att pensionsbeloppet årligen fastställs i statsbudgeten. Pensionsbeloppet är emellertid också bundet till det pensionsbelopp som fastställdes när lagen stiftades och till indexutvecklingen.
 I statsbudgeten fastställs årligen ett anslag för pensioner enligt lagen om extra pension för idrottsutövare. De senaste åren har anslaget varit högst 260 000 euro och fått användas för idrottspensioner som motsvarar högst 16 fulla pensioner. Sålunda har man årligen kunnat bevilja några få idrottspensioner. Vid dödsfall har pensioner frigjorts för beviljande. Största delen av idrottspensionerna har på grund av sökandenas inkomstnivå beviljats som delpension.
 När lagen om extra pension för idrottsutövare stiftades, angavs det i regeringens proposition att meningen är att beloppet inte ska höjas och att nya pensioner till andra än vinnare vid olympiska spel kommer att beviljas enbart om anslag för detta ändamål frigörs från vinnarna.
 Hittills har det nuvarande systemet för idrottspensioner fungerat väl och väl uppfyllt det behov för vilket det inrättades, dvs. för tryggande av pensionsnivån för mindre bemedlade vinnare vid olympiska spel.
 Lagen om extra pension för idrottsutövare och lagen om extra konstnärspensioner (194/2016) har samordnats i lagstiftningen. Lagen om extra konstnärspensioner trädde i kraft i april 2016. Före det beviljades konstnärspensioner med stöd av statsrådets beslut. Pensionsnivåerna är med stöd av lagarna desamma och i båda pensionsslagen tillämpas full pension och delpension, som är hälften av beloppet av full pension. För närvarande är nivån på full pension drygt 1 300 euro per månad. En idrotts- eller konstnärspension kan beviljas som full pension om sökandens vid beskattningen fastställda pensionsinkomster och andra permanenta inkomster, folkpensionsinkomster undantagna, är lägre än idrotts- eller konstnärspensionen. Delpension kan inte beviljas om inkomsterna överskrider beloppet av idrotts- eller konstnärspensionen multiplicerat med två.
 Det finns tre skillnader mellan idrottspensionen och konstnärspensionen. I lagen om extra konstnärspensioner anges på vilka villkor delpension kan höjas till full pension, men i lagen om extra pension för idrottsutövare anges inte detta separat. För det andra beviljas konstnärspensionerna ur budgetmedel och idrottspensionerna ur tippningsvinstmedel. Och för det tredje beviljas konstnärspensionerna av Centret för konstfrämjande, medan idrottspensionerna beviljas av undervisnings- och kulturministeriet.
 Det föreslås att till lagen fogas en bestämmelse, enligt vilken det kan avvikas från den lagstadgade inkomstgränsen när det är fråga om en särskilt meriterad vinnare vid olympiska eller paralympiska spel. Dessutom föreslås det att en redan beviljad delpension kan ändras till full pension på ansökan, om sökandens möjligheter att försörja sig är stadigvarande förändrade. Bestämmelsen om ändring av pensionen motsvarar bestämmelsen i lagen om extra konstnärspensioner. Det föreslås att fastställande av pensionsbeloppet i statsbudgeten ersätts av fastställande av det totala antalet beviljade pensioner. Det föreslås också att omnämnandet av att pensionerna i första hand finansieras genom vinstmedel av tippning och penninglotteri stryks i lagen.
 Propositionen bedöms få ekonomiska konsekvenser i det fall att betalningen av pensionerna överförs från att betalas ur tippningsvinstmedel till att omfattas av budgetfinansieringen. I princip är syftet med de föreslagna ändringarna dock att inom ramen för det anslag som årligen fastställs i statsbudgeten precisera kriterierna för beviljande av pension. De senaste åren har anslaget varit högst 260 000 euro och fått användas för idrottspensioner som motsvarar högst 16 fulla pensioner. Ett anslag på circa 370 000 ska beviljas i år 2019.
 Även konsekvenserna för myndighetsverksamheten bedöms som ringa. Möjligheten att lämna inkomstgränsen obeaktad när det gäller en särskilt meriterad idrottare kommer sannolikt att öka antalet ansökningar.
 Den 8 maj 2018 tillsatte undervisnings- och kulturministeriet en arbetsgrupp, som hade i uppgift att utreda alternativ för revidering av lagen om extra pension för idrottsutövare. Arbetsgruppen hade särskilt i uppgift att utreda alternativ som bidrar till att fler vinnare vid olympiska spel omfattas av idrottspensionen och som höjer inkomstgränserna. I sin slutrapport föreslog arbetsgruppen att det till lagen ska fogas en möjlighet att höja delpensionen till full pension när möjligheterna att försörja sig stadigvarande förändras. Dessutom föreslog arbetsgruppen att omnämnandet av finansiering av pensionerna ur tippningsvinstmedel ska strykas och att extra idrottspension även i fortsättningen ska beviljas av undervisnings- och kulturministeriet.
 Arbetsgruppen föreslog inte att de föreskrivna inkomstgränserna ska höjas, delpensionen slopas, det i enskilda fall ska avvikas från inkomstgränserna eller att möjlighet till familjepension ska fogas till lagen.
 Propositionen har utifrån arbetsgruppens förslag beretts vid undervisnings- och kulturministeriet.
 Yttranden om propositionen begärdes av justitieministeriet, finansministeriet, social- och hälsovårdsministeriet, statens idrottsråd, riksdagens justitieombudsmans kansli, justitiekanslern i statsrådet, Finlands Olympiska Kommitté rf, Finlands Paralympiska Kommitté rf, Suomen Olympiavoittajat ry, Keva samt kultur- och konstpolitiska avdelningen vid undervisnings- och kulturministeriet. Dessutom publicerades yttrandebegäran i statsrådets tjänst för projektinformation.
 Finansministeriet, social- och hälsovårdsministeriet, statens idrottsråd, kultur- och konstpolitiska avdelningen vid undervisnings- och kulturministeriet, Keva samt Finlands Olympiska Kommitté rf, Finlands Paralympiska Kommitté rf och Suomen Olympiavoittajat ry lämnade in yttranden. Riksdagens justitieombudsman och justitiekanslern i statsrådet meddelade att de yttrar sig inte om propositionen.
 Finansministeriet, social- och hälsovårdsministeriet, kultur- och konstavdelningen vid undervisnings- och kulturministeriet, statens idrottsråd och Keva stödde inte i sina yttranden förslaget till ändring av 1 § 3 mom., som ger möjlighet att avvika från inkomstgränserna när det gäller särskilt framgångsrika idrottare. Remissinstanserna ansåg att den föreslagna ändringen inte stämmer överens med lagens ursprungliga syfte, att den ställer sökandena i en ojämlik ställning och att den skapar ett tryck att ändra systemet för konstnärspension på motsvarande sätt. Finlands Olympiska Kommitté rf, Finlands Paralympiska Kommitté rf och Suomen Olympiavoittajat ry stödde i ett gemensamt yttrande att man avviker från inkomstgränserna.
 Finansministeriet motsatte sig att hänvisningen till att tippningsvinstmedel och penninglotteri är pensionernas finansieringsgrund stryks i 4 §, och social- och hälsovårdsministeriet hade en reserverad hållning till det förslaget. Statens idrottsråd och idrottsorganisationerna stödde denna proposition.
 När det gäller paralympiska idrottare, föreslog statens idrottsråd tydligare inskrivningar om att utöver vinnare vid olympiska spel kan också vinnare vid paralympiska spel och andra framgångsrika toppidrottare med internationell karriär få pensionen. Enligt idrottsorganisationerna bör det beaktas att paralympiska idrottare har en lägre pensionsålder än andra idrottare. Detta möjliggörs redan av den gällande lagen.
 Förslaget att om omständigheterna förändras ändra delpensionen till full pension och att i statsbudgeten fastställa det totala antalet pensioner i stället för storleken på pensionen var enligt remissinstanserna genomförbart. I motiveringarna föreslogs det dock att man ska precisera att antalen dimensioneras enligt det anslag och den ram som årligen fastställs i budgeten.
 Med stöd av remissvaren preciserades det i motiveringarna till lagen att även paralympiska vinnare kan få pensionen.
 1 §. Det föreslås att det till paragrafens 1 mom. fogas ett omnämnande av paralympiska spel. För närvarande har lagen tillämpats så att paralympiska idrottare har beaktats på ett jämlikt sätt vid bedömning av idrottsframgångar.
 Det föreslås att ett nytt 3 mom. fogas till paragrafen. Enligt momentet kan pension av särskilda skäl beviljas en särskilt meriterad vinnare vid olympiska eller paralympiska spel utan att inkomstgränsen enligt 2 § 1 mom. ska tillämpas. Det är fråga om en undantagsbestämmelse, som ska tillämpas endast av särskilda skäl och endast på cirka en ansökan om året. En förutsättning för att tillämpa undantaget är att idrottaren utöver till exempel ett personligt guld vid olympiska eller paralympiska spel har haft andra betydande idrottsframgångar.
 2 §. Det föreslås att 2 mom. ändras så att beloppet av idrottspension ändras till att motsvara 2018 års nivå. År 2019 ska beloppet av extra idrottspension efter indexhöjning vara 1 359,02 euro per månad, om riksdagen godkänner budgetpropositionen.
 Dessutom föreslås det att ett nytt 3 mom. fogas till paragrafen. Enligt momentet kan delpension höjas till full pension på ansökan av pensionstagaren, om pensionstagarens pensionsinkomster och andra inkomster, med undantag av folkpension, understiger beloppet av idrottspension enligt 2 mom. Motsvarande bestämmelse finns i lagen om extra konstnärspensioner. Syftet med ändringen är att ge möjlighet att beakta förändring av pensionstagarens inkomster när pensionsbeloppet sjunker.
 4 §. Det föreslås att paragrafen ändras så att det årliga fastställandet av pensionsbeloppet i statsbudgeten stryks. Däremot ska det högsta antal pensioner som beviljas årligen fastställas i statsbudgeten. Dessutom stryks hänvisningen till tippnings- och penninglotterivinstmedel i paragrafen. Ändringen motsvarar bestämmelsen i lagen om extra konstnärspensioner.
 Lagen föreslås träda i kraft den 1 augusti 2019. Lagen ska första gången tillämpas på de extra idrottspensioner som beviljas 2020.
 I 6 § i Finlands grundlag finns det bestämmelser om jämlikhet mellan människor. I paragrafens 1 mom. anger den allmänna jämlikhetsklausulen principen för jämlikhet och jämställdhet. Principen inbegriper förbud mot godtycke och ett krav på lika bemötande i likadana fall. Jämlikhetskravet är förpliktande också för lagstiftaren. Människor eller grupper av människor kan inte godtyckligt genom lag särbehandlas vare sig positivt eller negativt. Likabehandlingsbestämmelsen kräver ändå inte att alla människor i alla avseenden ska behandlas lika, om inte förhållandena är likadana (GrUU 31/2014 rd, s. 3/I, GrUU 24/2017 rd, s. 2).
 Bestämmelsen om diskrimineringsförbud i paragrafens 2 mom. kompletterar den allmänna jämlikhetsklausulen. Andra personliga skäl jämställs med de förbjudna grunder till särbehandling som särskilt nämns i bestämmelsen om diskrimineringsförbud. Sådana är t.ex. samhällelig position, förmögenhet, deltagande i föreningsverksamhet, familjeförhållanden, graviditet, äktenskaplig börd, sexuell läggning och boningsort (GrUU 31/2014 rd, s. 3/I, GrUU 24/2017 rd, s. 2).
 Enligt gällande lag kan en sökande beviljas extra idrottspension till fullt belopp, dvs. 1 339,57 euro i månaden, eller som delpension, som är hälften av det nämnda beloppet, när sökanden har vunnit en guldmedalj vid olympiska eller paralympiska spel. Enligt 2 § 1 mom. i lagen om extra pension för idrottsutövare är villkoret för full idrottspension att sökandens inkomster undantaget folkpensionsinkomster underskrider beloppet av idrottspension. När det gäller lagförslaget ska jämlikheten bedömas med utgångspunkt i förslaget att en ny kategori av idrottspension utan ovan föreslagna inkomstgräns ska införas. Enligt lagförslaget kan en särskilt meriterad vinnare vid olympiska eller paralympiska spel beviljas extra idrottspension av särskilda skäl, även om hans eller hennes inkomster överskrider den inkomstgräns som avses i 2 § 1 mom. i lagen.
 Enligt social- och hälsovårdsutskottets betänkande (ShUB 28/2014 rd) är extra pension för idrottsutövare en behovsprövad förmån som beviljas inom ramen för ett anslag som reserveras i statsbudgeten. Utskottet ansåg i sitt betänkande att de faktorer som påverkar beviljandet och beloppet av pensionen framgår av lagen. Dessutom framhävde utskottet att vid prövning av pensionsbeslut bör förutsättningarna för beviljande bedömas konsekvent för att de som får pension ska bli jämlikt bemötta och systemet med idrottspension ska upplevas som rättvist.
 Extra idrottspension är ett erkännande som bygger på tidigare idrottsframgångar. Genom extra idrottspension kan arbetspensionsskydd som saknas på grund av idrottskarriären kompletteras samtidigt som idrottarens framgångar visas uppskattning. Extra idrottspension är behovsprövad och ingen har subjektiv rätt till den. Extra idrottspension ska inte jämställas med det egentliga pensionssystemet där till exempel subjektiv rätt till folkpension, garantipension och arbetspension samt pensionsnivån bestäms i olika pensionskategorier utifrån grunder som är desamma för alla.
 Anslaget för extra idrottspension är cirka 260 000 euro per år. Det har fått användas för idrottspensioner som motsvarar högst 16 fulla pensioner. Detta har betytt att idrottspension har beviljats cirka två tidigare idrottare årligen. I år 2019 ska ett anslag på circa 370 000 euro biviljas. De föreslagna ändringarna av kriterierna för val av mottagare av extra idrottspension och den föreslagna ändringen av beloppet av behovsprövad och premierande extra idrottspension strider inte mot den jämlikhetsprincip som förutsätts enligt grundlagen, eftersom ingen har subjektiv rätt att få idrottspension. Ändringarna påverkar inte heller det nuvarande antalet av dem som får extra idrottspension.
 Enligt regeringens uppfattning strider inte lagförslaget i propositionen mot grundlagen och kan således behandlas i vanlig lagstiftningsordning.
 om ändring av lagen om extra idrottspension för idrottsutövare
 ändras i lagen om extra idrottspension för idrottsutövare (1419/2014) 1 § 1 mom., 2 § 2 mom. och 4 § och
 fogas till 1 § ett nytt 3 mom. samt till 2 § ett nytt 3 mom., varvid det nuvarande 3 mom. blir 4 mom., som följer:
 Extra idrottspension kan beviljas en idrottsutövare som är eller har varit stadigvarande bosatt i Finland som erkänsla för en guldmedalj som han eller hon vunnit vid olympiska eller paralympiska spel. Av särskilda skäl kan pension beviljas också för en betydelsefull internationell idrottskarriär.
 Pensionen får av särskilda skäl beviljas en särskilt meriterad vinnare vid olympiska eller paralympiska spel utan att inkomstgränsen enligt 2 § 1 mom. ska tillämpas.
 Den extra pensionen för idrottsutövare är 1 339,57 euro i månaden. Delpensionen är hälften av beloppet av den fulla pensionen.
 Delpensionen kan höjas till full pension på ansökan av pensionstagaren, om pensionstagarens pensionsinkomster och andra inkomster, folkpensionsinkomster undantagna, är lägre än beloppet av idrottspension enligt 2 mom.
 Det högsta antal pensioner som beviljas fastställs årligen i statsbudgeten. Pensionen betalas av Keva.
 På pensioner som beviljas före den 1 januari 2020 tillämpas de bestämmelser som gällde vid ikraftträdandet av denna lag.
 Senast publicerat 19.12.2018 14:45


text:
Siin on loetletud stratigraafia, geokronoloogia ning dateerimisega seotud mõisteid.
 A
 Aaleni lade –
 absoluutne ajaarvamine –
 absoluutne kronoloogia –
 absoluutne vanus –
 Adavere lade –
 aegkond –
 Afebium –
 Agueoon –
 ajaarvestuse meetod –
 ajajärk –
 ajastik –
 ajastu (geoloogia) –
 Akvitaania lade –
 alamlade –
 Albi lade –
 aluskord –
 aluspõhi –
 Amata lade –
 Apti lade –
 Arhaikum –
 Aruküla lade –
 Aseri lade –
 asoikum –
 avamusala –
 B
 biostratigraafia –
 Billingeni lade –
 Burtnieki lade –
 C
 Calymm –
 Chudovo alamlade –
 Cisural (geoloogia) –
 D
 Dapingi lade –
 Darriwili lade –
 dateerimine (geoloogia) –
 Daugava lade –
 dendrokronoloogia –
 Devon –
 diatomeeanalüüs –
 Dubniki lade
 E
 Ectas –
 Ediacara – kronostratigraafiline üksus (ladestu) ning geokronoloogilise skaala üksus (ajastu), mis vastavad ajavahemikule 600...542 miljonit aastat tagasi
 eelkambrium –
 Eoarhaikum –
 eoon (geoloogia) –
 Eotseen – kronostratigraafiline üksus (ladestik) ning geokronoloogilise skaala üksus (ajastik), mis vastavad ajavahemikule 55,8...33,9 miljonit aastat tagasi
 F
 Fanerosoikum –
 Flo lade –
 Furong (geoloogia) –
 G
 Gauja lade –
 geokronoloogia –
 geokronoloogiline skaala –
 geokronoloogiline üksus – ajavahemik geoloogilises ajas
 geokronomeetria – geokronoloogia haru, mis tegeleb geoloogilise aja mõõtmisega absoluutsetes ajaühikutes
 geokronomeetriline üksus – ajavahemik geoloogilises ajas, mis ei põhine stratigraafial
 geoloogiline aeg – ajavahemik Maa kui planetaarse keha moodustumise lõpust kuni ajaloolise aja alguseni
 geoloogiline korrelatsioon –
 geoloogiline läbilõige –
 geoloogiline profiil –
 giga-aasta –
 Guadalup (geoloogia) –
 H
 Hadaikum – mitteametlik kronostratigraafiline üksus, mis vastab ajavahemikule Maa tekkest kuni 3800 Ma
 Haljala lade –
 Hilis-Devon –
 Hilis-Juura –
 Hilis-Kriit –
 Hilis-Ordoviitsium –
 Hilis-Triias –
 Hirnanti lade –
 Holotseen – kronostratigraafiline üksus (ladestik) ning geokronoloogilise skaala üksus (ajastik), mis algas 10 000 radiosüsiniku aastat tagasi ning kestab praeguseni
 Hunnebergi lade –
 Härma kihistik –
 I
 Idavere lade –
 iga (geoloogia) –
 J
 Jaagarahu lade –
 Jaani lade –
 Juura (geoloogia) –
 Juuru lade –
 Jõhvi lade –
 K
 Kainosoikum –
 Kallavere kihistu –
 Kambrium –
 Karbon –
 Katy lade –
 Kaugatuma lade –
 Keila lade –
 Ķemeri lade –
 Kernavė alamlade –
 Keskaegkond –
 Kesk-Devon –
 Kesk-Juura –
 Kesk-Kambrium –
 Kesk-Ordoviitsium –
 Kesk-Triias –
 kihilisus – settekivimeile iseloomulik tekstuur, mis väljendub üksteisele järgnevais kihtides
 kihistik –
 kiht – selgelt eristuvate kihipindadega, litoloogiliselt ühtlane, suure lateraalse ulatusega kivimkeha
 kivisöeajastu –
 Kriit (ajastu) –
 kronostratigraafia –
 kronostratigraafiline üksus – stratigraafiline üksus, mis on tekkinud kindla ajavahemiku jooksul
 Krüogeen –
 Kukruse lade –
 Kunda lade –
 Kuressaare lade –
 Kvaternaar –
 Kõrgekalda kihistu –
 L
 lade –
 ladejärk –
 ladekond –
 ladestik –
 ladestu – ladekonnast järgmine väiksem kronostratigraafiline üksus, mis jaotatakse ladestikeks
 lamav kiht – kiht, mis on sellel lasuva kihi all
 Lasnamäe lade –
 lasuv kiht – kiht, mis on tema all oleva lamava kihi peal
 Latorpi lade – vananenud kronostratigraafiline üksus (Ordoviitsiumi lade), mis on asendatud Hunnebergi ja Billingeni lademetega.
 Leivu alamlade –
 liivakivipaljand –
 Llandovery (geoloogia) –
 Loping (geoloogia) –
 Ludlow (geoloogia) –
 lõikumissuhete printsiip – seaduspärasus, mille kohaselt on geoloogiline struktuur, mis lõikab teist struktuuri lõigatavast struktuurist noorem
 M
 Mesoarhaikum –
 Mesoproterosoikum –
 Mesosoikum –
 Miotseen – kronostratigraafiline üksus (ladestik) ning geokronoloogilise skaala üksus (ajastik), mis vastavad ajavahemikule 23,0...5,3 miljonit aastat tagasi
 Mississippi (geoloogia) –
 N
 Nabala lade –
 Narva lade –
 Neoarhaikum –
 Neogeen –
 Neoproterosoikum –
 O
 Oandu lade –
 Ohessaare lade –
 Oligotseen – kronostratigraafiline üksus (ladestik) ning geokronoloogilise skaala üksus (ajastik), mis vastavad ajavahemikule 33,9...23,0 miljonit aastat tagasi
 Ordoviitsium –
 Orosir –
 P
 Paadla lade –
 Pakerordi lade –
 Paleoarhaikum –
 Paleogeen –
 Paleoproterosoikum –
 Paleosoikum –
 Paleotseen – kronostratigraafiline üksus (ladestik) ning geokronoloogilise skaala üksus (ajastik), mis vastavad ajavahemikule 65,5...55,8 miljonit aastat tagasi
 Paljand
 Pennsylvania (geoloogia) –
 Perm (geoloogia) –
 Pihkva alamlade –
 Pinnakate –
 Pirgu lade –
 Pleistotseen – kronostratigraafiline üksus (ladestik) ning geokronoloogilise skaala üksus (ajastik), mis vastavad ajavahemikule 1,80...0,0115 miljonit aastat tagasi
 Pļaviņase lade –
 Pliotseen – kronostratigraafiline üksus (ladestik) ning geokronoloogilise skaala üksus (ajastik), mis vastavad ajavahemikule 5,33...1,80 miljonit aastat tagasi
 Porkuni lade –
 prekambrium –
 Přidoli (geoloogia) –
 Proterosoikum –
 põiksus – üksteisel lasuvate, kuid selgelt erineval ajal moodustunud kivimkehade vaheline piirpind
 pärastjääaeg –
 Pärnu lade
 R
 Raikküla lade –
 Rakvere lade –
 Rēzekne lade –
 Rhyac –
 Rootsiküla lade –
 rööplasumus – selliste kivimkehade lasumus, mille vahel ei ole põiksust
 S
 Salaspilsi lade –
 Sandby lade –
 settelünk – katkestus setete ladestumises või ajavahemik, mille jooksul settinud setted või neist moodustunud settekivimid pole säilinud
 Sider –
 Silur –
 Snetnaya Gora alamlade –
 Stather –
 Steno seadus –
 stratigraafia – geoloogia haru, mis uurib maakoort moodustavate kivimkehade ruumilist levikut ja neid kujundanud sündmuste ajalist järgnevust
 stratigraafiline järjestus –
 stratigraafiline korrelatsioon – läbilõigete rööbistamine sarnaste üksuste vastavusse seadmise kaudu
 stratigraafiline liigestamine – sarnaste omadustega lõikude eristamine üksikus läbilõikes
 stratigraafiline läbilõige –
 stratigraafiline lünk –
 stratotüüp –
 suhteline vanus –
 suletiste printsiip – geoloogiline seaduspärasus, mille kohaselt saavad kivimi koostises esineda vaid vanema kivimi fragmendid
 superpositsiooniprintsiip –
 T
 Tertsiaar –
 Tilžė lade –
 Ton –
 Tremadoci lade –
 Triias –
 Türisalu kihistu –
 U
 Uhaku lade –
 Uusaegkond –
 V
 Vadja alamlade –
 Vanaaegkond –
 Vara-Devon –
 Vara-Juura –
 Vara-Kambrium –
 Vara-Kriit –
 Varangu lade –
 Vara-Ordoviitsium –
 Vara-Triias –
 Varvokronoloogia –
 Vend (geoloogia) –
 Volhovi lade –
 Vormsi lade –
 W
 Wenlock (geoloogia) –
 Ö
 ökostratigraafia –
 Ü
 ülemladekond –
 ülemladestu –
 Ülgase kihistu –
 Ürgeoon –
 Mõistete loendid


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 15.1.2009
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 10/29
 TŁUMACZENIE
 UMOWA
 między Unią Europejską a Republiką Somalijską w sprawie statusu sił morskich dowodzonych przez Unię Europejską w Republice Somalijskiej w ramach operacji wojskowej UE Atalanta
 UNIA EUROPEJSKA (UE),
 z jednej strony, oraz
 REPUBLIKA SOMALIJSKA, zwana dalej „państwem przyjmującym”,
 z drugiej strony,
 razem zwane dalej „stronami”,
 UWZGLĘDNIAJĄC:
 rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ 1814 (2008), 1816 (2008) i 1838 (2008) oraz następne rezolucje,
 pismo z dnia 1 listopada 2008 r. od premiera tymczasowego rządu federalnego Republiki Somalijskiej do Sekretarza Generalnego Rady UE/Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa UE w odpowiedzi na przedstawioną przez UE ofertę współpracy oraz powiadomienie o tej ofercie wysłane przez tymczasowy rząd federalny Republiki Somalijskiej do Sekretarza Generalnego ONZ z dnia 14 listopada 2008 r.,
 wspólne działanie Rady UE 2008/851/WPZiB z dnia 10 listopada 2008 r. w sprawie operacji wojskowej Unii Europejskiej mającej na celu udział w powstrzymywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu aktów piractwa i rozboju u wybrzeży Somalii (operacja „Atalanta”),
 fakt, że umowa ta nie będzie miała wpływu na prawa ani obowiązki stron wynikające z umów międzynarodowych ani innych instrumentów ustanawiających międzynarodowe sądy i trybunały, w tym ze Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego,
 UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
 Artykuł 1
 Zakres stosowania i definicje
 1. Postanowienia niniejszej umowy stosuje się do sił dowodzonych przez Unię Europejską oraz do ich personelu.
 2. Niniejsza umowa ma zastosowanie wyłącznie na terytorium państwa przyjmującego, w tym na jego wodach wewnętrznych, morzu terytorialnym i przestrzeni powietrznej.
 3. Do celów niniejszej umowy:
 a)
 „siły morskie dowodzone przez Unię Europejską (EUNAVFOR)” oznaczają dowództwo wojskowe UE oraz kontyngenty narodowe biorące udział w operacji, ich okręty, statki powietrzne, wyposażenie oraz zasoby, a także środki transportu;
 b)
 „operacja” oznacza przygotowanie, ustanowienie, wykonanie i wspieranie misji wojskowej w ramach mandatu wynikającego z rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych 1814(2008) i 1816 (2008) oraz wszelkich kolejnych właściwych rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych i Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 1982 r.;
 c)
 „dowódca operacji UE” oznacza dowódcę operacji;
 d)
 „dowódca sił UE” oznacza dowódcę w teatrze działań;
 e)
 „dowództwo wojskowe UE” oznacza dowództwo wojskowe oraz jego oddziały, niezależnie od ich umiejscowienia, podlegające dowódcom wojskowym UE sprawującym dowództwo lub kontrolę nad operacją;
 f)
 „kontyngenty narodowe” oznaczają jednostki, okręty, statki powietrzne i oddziały należące do państw członkowskich Unii Europejskiej oraz do innych państw biorących udział w operacji, w tym oddziały ochrony okrętów i siły wojskowe zaokrętowane na pokładzie statków handlowych;
 g)
 „personel EUNAVFOR-u” oznacza personel cywilny i wojskowy przydzielony EUNAVFOR-owi, jak również personel rozlokowany w celu przygotowania operacji oraz personel pełniący misję z ramienia państwa wysyłającego lub instytucji UE w ramach operacji, który, o ile niniejsza umowa nie stanowi inaczej, znajduje się na terytorium państwa przyjmującego, z wyjątkiem personelu lokalnego oraz personelu zatrudnionego przez międzynarodowych dostawców sprzętu i usług;
 h)
 „państwo wysyłające” oznacza państwo włączające swój kontyngent narodowy do EUNAVFOR-u;
 i)
 „wody” oznaczają wody wewnętrzne i morze terytorialne państwa przyjmującego oraz przestrzeń powietrzną ponad tymi wodami.
 Artykuł 2
 Postanowienia ogólne
 1. EUNAVFOR i jego personel przestrzegają praw i przepisów państwa przyjmującego i powstrzymują się od wszelkich działań lub działalności niezgodnych z celami operacji.
 2. EUNAVFOR informuje rząd państwa przyjmującego o okrętach i statkach powietrznych działających na wodach państwach przyjmującego i o okrętach zawijających do portów państwa przyjmującego.
 Artykuł 3
 Identyfikacja
 1. Personel EUNAVFOR-u obecny na terytorium lądowym państwa przyjmującego musi zawsze mieć przy sobie paszport lub wojskowy dowód tożsamości.
 2. Statki powietrzne i okręty EUNAVFOR-u posiadają wyraźne oznaczenia identyfikacyjne EUNAVFOR-u, o których poinformowane są właściwe organy państwa przyjmującego.
 3. EUNAVFOR ma prawo umieszczać flagę Unii Europejskiej oraz oznaczenia takie jak insygnia wojskowe, tytuły i symbole oficjalne na swych statkach powietrznych i okrętach. Na terytorium lądowym państwa przyjmującego mundury personelu EUNAVFOR-u oznakowane są widocznym emblematem EUNAVFOR-u. Flagi narodowe lub oznaczenia poszczególnych kontyngentów narodowych biorących udział w operacji mogą być umieszczane na mundurach sił EUNAVFOR-u, zgodnie z decyzją dowódcy sił UE.
 Artykuł 4
 Przekraczanie granic i poruszanie się w obrębie terytorium państwa przyjmującego
 1. Personel EUNAVFOR-u ma wstęp na terytorium lądowe państwa przyjmującego wyłącznie po przedstawieniu dokumentów określonych w art. 3 ust. 1. Personel EUNAVFOR-u nie podlega przepisom paszportowym ani wizowym, kontroli imigracyjnej ani celnej podczas wjazdu, wyjazdu lub pobytu na terytorium państwa przyjmującego.
 2. Personel EUNAVFOR-u nie podlega przepisom państwa przyjmującego w zakresie rejestracji i kontroli cudzoziemców, jednak nie nabywa on żadnych praw do stałego pobytu lub zamieszkania na terytorium państwa przyjmującego.
 3. EUNAVFOR nie podlega obowiązkowi przedkładania wykazów ani innych dokumentów celnych dotyczących zasobów i środków transportu EUNAVFOR-u służących wsparciu operacji, gdy zasoby lub środki transportu wjeżdżają na terytorium państwa przyjmującego, przejeżdżają przez nie lub z niego wyjeżdżają; nie podlegają one również żadnym kontrolom.
 4. Personel EUNAVFOR-u może kierować pojazdami silnikowymi, okrętami i statkami powietrznymi na terytorium państwa przyjmującego pod warunkiem posiadania – odpowiednio – ważnych krajowych, międzynarodowych lub wojskowych praw jazdy, uprawnień kapitańskich lub licencji pilota.
 5. Do celów operacji państwo przyjmujące przyznaje EUNAVFOR-owi i personelowi EUNAVFOR-u swobodę poruszania się i podróżowania w obrębie swojego terytorium, w tym także swoich wód i przestrzeni powietrznej. Swoboda poruszania się w obrębie morza terytorialnego państwa przyjmującego obejmuje postój i kotwiczenie niezależnie od okoliczności.
 6. Do celów operacji EUNAVFOR może prowadzić w obrębie terytorium państwa przyjmującego, w tym na jego wodach oraz w przestrzeni powietrznej, wszelkie ćwiczenia lub szkolenia z użyciem broni, a także start, lądowanie lub przyjęcie na pokład jakiegokolwiek statku powietrznego, lub urządzenia wojskowego.
 7. Do celów operacji okręty podwodne EUNAVFOR-u nie mają obowiązku poruszania się po powierzchni wód ani uwidaczniania swojej flagi na morzu terytorialnym państwa przyjmującego.
 8. Do celów operacji EUNAVFOR oraz wszelkie wyczarterowane przez niego środki transportu mogą korzystać z dróg publicznych, mostów, promów, lotnisk i portów bez uiszczania ceł, opłat, opłat drogowych, podatków i podobnych należności. EUNAVFOR nie jest zwolniony z uzasadnionych opłat za usługi zamówione i wykonane na takich samych warunkach, jakie obowiązują w tym zakresie siły zbrojne państwa przyjmującego.
 Artykuł 5
 Przywileje i immunitety przyznane EUNAVFOR-owi przez państwo przyjmujące
 1. Okręty i statki powietrzne EUNAVFOR-u są nietykalne. Funkcjonariusze państwa przyjmującego nie mogą do nich wkraczać bez zgody dowódcy sił UE.
 2. Okręty i statki powietrzne EUNAVFOR-u, jak również jego środki transportu, nie podlegają rewizji, rekwizycji, zajęciu ani egzekucji.
 3. EUNAVFOR, jego okręty, statki powietrzne, mienie i zasoby objęte są immunitetem jurysdykcyjnym, niezależnie od tego, gdzie i w czyim posiadaniu się znajdują.
 4. Archiwa i dokumenty EUNAVFOR-u są nietykalne zawsze i niezależnie od tego, gdzie się znajdują.
 5. Korespondencja służbowa EUNAVFOR-u jest nietykalna. Korespondencja służbowa EUNAVFOR-u oznacza wszelką korespondencję związaną z operacją i jej funkcjami.
 6. W odniesieniu do zakupywanych i przywożonych towarów, świadczonych usług oraz obiektów wykorzystywanych przez EUNAVFOR do celów operacji siły EUNAVFOR-u oraz ich dostawcy lub kontrahenci zwolnieni są z wszelkich opłat krajowych, regionalnych i lokalnych, podatków i należności o podobnym charakterze. EUNAVFOR nie podlega zwolnieniu z opłat, podatków ani należności stanowiących zapłatę za świadczone usługi.
 7. Państwo przyjmujące zezwala na przywóz artykułów przeznaczonych dla operacji i zwalnia je z wszelkich ceł, opłat, opłat drogowych, podatków i podobnych należności innych niż należności za przechowywanie, przewóz i inne świadczone usługi.
 Artykuł 6
 Przywileje i immunitety przyznane personelowi EUNAVFOR-u przez państwo przyjmujące
 1. Personel EUNAVFOR-u nie podlega aresztowaniu ani zatrzymaniu w żadnej formie.
 2. Dokumenty, korespondencja i mienie personelu EUNAVFOR-u są nietykalne.
 3. Personel EUNAVFOR-u korzysta z immunitetu od jurysdykcji karnej, cywilnej i administracyjnej państwa przyjmującego niezależnie od okoliczności.
 Państwo wysyłające lub dana instytucja UE, w zależności od przypadku, mogą zrzec się immunitetu od jurysdykcji, z którego korzysta personel EUNAVFOR-u. Zrzeczenie takie powinno być zawsze pisemne.
 4. Wszczęcie postępowania przez personel EUNAVFOR-u uniemożliwia mu powoływanie się na immunitet jurysdykcyjny w stosunku do powództw wzajemnych powiązanych bezpośrednio z powództwem głównym.
 5. Personel EUNAVFOR-u nie jest zobowiązany do składania zeznań w charakterze świadka.
 6. W stosunku do personelu EUNAVFOR-u nie mogą być przedsięwzięte żadne środki egzekucyjne.
 7. Immunitet personelu EUNAVFOR-u od jurysdykcji państwa przyjmującego nie uchyla w stosunku do niego jurysdykcji odpowiedniego państwa wysyłającego.
 8. Członkowie EUNAVFOR-u zwolniony jest z wszelkich form opodatkowania dochodów i wynagrodzenia, wypłacanych mu przez EUNAVFOR lub państwa wysyłające, a także wszelkich innych dochodów pochodzących spoza państwa przyjmującego.
 9. Państwo przyjmujące, w zgodzie z ustawami i przepisami, które może wydać, zezwala na przywóz i udziela zwolnienia z wszelkich opłat celnych, podatków i innych należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem opłat za przechowywanie, przewóz i podobne usługi, w odniesieniu do przedmiotów przeznaczonych do osobistego użytku personelu EUNAVFOR-u.
 Osobisty bagaż personelu EUNAVFOR-u jest zwolniony z rewizji, chyba że istnieją uzasadnione podstawy do przypuszczenia, że zawiera on przedmioty, które nie są przeznaczone do osobistego użytku personelu EUNAVFOR-u, lub przedmioty, których przywóz lub wywóz jest zabroniony przez prawodawstwo państwa przyjmującego lub podlega przepisom tego państwa w zakresie kwarantanny. W takich wypadkach rewizję przeprowadza się jedynie w obecności członka personelu EUNAVFOR-u lub upoważnionego przedstawiciela EUNAVFOR-u.
 Artykuł 7
 Jurysdykcja karna
 Właściwe organy danego państwa wysyłającego mają prawo w pełni sprawować na terytorium państwa przyjmującego jurysdykcję karną oraz władzę dyscyplinarną przyznaną im przez prawodawstwo tego państwa wysyłającego w stosunku do każdego członka personelu EUNAVFOR-u podlegającego temu prawodawstwu.
 Artykuł 8
 Mundury i broń
 1. Noszenie mundurów podlega zasadom zatwierdzonym przez dowódcę sił UE.
 2. Personel wojskowy EUNAVFOR-u może nosić broń i amunicję, pod warunkiem że jest do tego upoważniony przez wydane mu rozkazy.
 Artykuł 9
 Wsparcie udzielane przez państwo przyjmujące i zawieranie umów
 1. W miarę dostępnych mu środków i możliwości państwo przyjmujące udziela pomocy w przygotowaniu, ustanowieniu, wykonaniu i wsparciu operacji.
 2. Prawo właściwe dla umów zawieranych przez EUNAVFOR w państwie przyjmującym jest określane w tych umowach.
 3. Państwo przyjmujące ułatwia wykonywanie umów zawartych przez EUNAVFOR z podmiotami gospodarczymi do celów operacji.
 Artykuł 10
 Zmarli członkowie personelu EUNAVFOR-u
 Dowódca sił UE ma prawo objąć nadzór nad odesłaniem zwłok zmarłych członków personelu EUNAVFOR-u oraz ich mienia osobistego do kraju pochodzenia i podjąć w tym celu stosowne kroki.
 Artykuł 11
 Bezpieczeństwo EUNAVFOR-u
 Na terytorium lądowym państwa przyjmującego oraz na jego wodach wewnętrznych EUNAVFOR jest upoważniony do podejmowania kroków niezbędnych do ochrony swoich okrętów, statków powietrznych i zasobów, jak również okrętów przez siebie chronionych, przed wszelkim atakiem lub wtargnięciem z zewnątrz.
 Artykuł 12
 Łączność
 EUNAVFOR korzysta z prawa do nieograniczonej łączności radiowej (włącznie z satelitarnymi, ruchomymi i przenośnymi aparatami radiowymi), telefonicznej, telegraficznej, faksowej i za pomocą innych środków. Państwo przyjmujące udostępnia spektrum częstotliwości bez pobierania opłat.
 Artykuł 13
 Roszczenia odszkodowawcze z tytułu śmierci, obrażeń ciała, szkód i strat
 1. EUNAVFOR ani jego personel nie ponoszą odpowiedzialności za szkody ani straty dotyczące mienia cywilnego lub państwowego, które związane są z wymogami operacyjnymi lub powstają w wyniku działań związanych z zakłóceniami porządku publicznego lub ochroną EUNAVFOR-u.
 2. Roszczenia odszkodowawcze z tytułu szkód lub strat dotyczących mienia cywilnego lub państwowego nieobjętych postanowieniami ust. 1 oraz roszczenia odszkodowawcze z tytułu śmierci lub obrażeń ciała osób oraz z tytułu szkód lub strat dotyczących mienia EUNAVFOR-u zaspokajane są na drodze dyplomatycznej.
 3. W przypadku postępowania sądowego wszczętego w związku ze szkodami poniesionymi przez strony trzecie Republika Somalijska występuje zamiast EUNAVFOR-u w trakcie postępowania. W każdym przypadku Republika Somalijska wypłaca wszelkie odszkodowania należne jako zadośćuczynienie za szkody – inne niż te, o których mowa w ust. 1 – poniesione przez strony trzecie. Jeżeli takie zadośćuczynienie jest związane z EUNAVFOR-em, kwota zadośćuczynienia jest całkowicie lub częściowo refundowana przez EUNAVFOR.
 Artykuł 14
 Współpraca i spory
 1. Wszelkie kwestie zaistniałe w związku ze stosowaniem niniejszej umowy są rozpatrywane wspólnie przez przedstawicieli EUNAVFOR-u oraz właściwe organy państwa przyjmującego.
 2. W przypadku braku wcześniejszego rozstrzygnięcia spory dotyczące wykładni lub stosowania niniejszej umowy rozstrzygane są wyłącznie na drodze dyplomatycznej przez przedstawicieli państwa przyjmującego i przedstawicieli UE.
 Artykuł 15
 Inne postanowienia
 1. W przypadkach gdy niniejsza umowa odnosi się do przywilejów, immunitetów i praw EUNAVFOR-u oraz jego personelu, rząd państwa przyjmującego odpowiada za ich wprowadzenie w życie i poszanowanie przez właściwe organy lokalne państwa przyjmującego.
 2. Żadne z postanowień niniejszej umowy nie ma na celu ustanowienia odstępstwa ani nie może być interpretowane jako ustanawiające odstępstwo od praw, które mogą przysługiwać na mocy innych umów państwu członkowskiemu UE lub jakiemukolwiek innemu państwu wnoszącemu wkład w EUNAVFOR.
 Artykuł 16
 Uzgodnienia wykonawcze
 Do celów niniejszej umowy kwestie operacyjne, administracyjne i techniczne mogą być przedmiotem osobnych uzgodnień pomiędzy dowódcą operacji UE i dowódcą sił UE, z jednej strony, a organami administracyjnymi państwa przyjmującego, z drugiej strony.
 Artykuł 17
 Wejście w życie i zakończenie
 1. Niniejsza umowa wchodzi w życie z dniem jej podpisania i pozostaje w mocy do dnia wyjazdu ostatniego oddziału EUNAVFOR-u oraz ostatniego członka personelu EUNAVFOR-u, zgodnie z informacją dostarczoną przez EUNAVFOR.
 2. Niezależnie od ust. 1 przepisy art. 4 ust. 8, art. 5 ust. 1–3, art. 5 ust. 6–7, art. 6 ust. 1, art. 6 ust. 3–4, art. 6 ust. 6, art. 6 ust. 8–9 i art. 13 uznaje się za obowiązujące od dnia rozmieszczenia pierwszego członka personelu EUNAVFOR, jeśli data ta jest wcześniejsza niż data wejścia w życie niniejszej umowy.
 3. Niniejsza umowa może być zmieniona w formie pisemnej za obopólną zgodą stron.
 4. Wygaśnięcie niniejszej umowy nie ma wpływu na prawa ani obowiązki wynikające z wykonywania niniejszej umowy przed jej wygaśnięciem.
 Sporządzono w Nairobi, dnia 31 grudnia 2008 r. w dwóch egzemplarzach w języku angielskim.
 W imieniu Unii Europejskiej
 W imieniu państwa przyjmującego


text:
Lado ili Lada naziv je za navodnog slavenskog boga, odnosno božicu.
 Riječ lado javlja se kao stalan pripjev (refren) u brojnim svadbenim i ljetnim obrednim pjesmama slavenskih i baltičkih naroda. Najstariji pisani tragovi tog pripjeva javljaju se u poljskim izvorima iz 15. stoljeća kod humanističkih povjesničara (uglavnom je riječ o rimokatoličkim svećenicima) koji su pokušali rekonstruirati panteon slavenske pretkršćanske religije na temelju nerazumljivih pripjeva. Poljska Statuta provincialia iz oko 1420. godine zabranjuje pljeskanje i pjesme koje zazivaju bogove među kojima je i lado. Imena ostalih bogova također su poznati pripjevi obrednih pjesama raznih slavenskih naroda.
 Kasnije boga zvanog Lado navodi poljski kroničar Jan Długosz (umro 1480.) te ga uspoređuje s Marsom, rimskim bogom rata. Maciej Miechowski je 1517./1521. zamislio Lada kao žensko božanstvo i to kao Ledu, majka Kastora i Poluksa iz grčke mitologije. Ostale riječi u tom pripjevu, Ileli (nominativ: Lela) i Poleli (nominativ: Polela) zamislio je kao božanstva koja odgovaraju Kastoru i Poluksu.
 Marcin Kromer je 1611. usporedio Lada s rimskim bogom Himenom i grčkim Bakom (Dionizom), bogovima vezanim za plodnost i svadbu.
 Izvori
 Literatura
 Slavenska mitologija


text:
Spanyolország: újabb ítélet a teherautó-gyártók kartelljének ügyében - Trans.INFO
 A spanyol Cáceres bírósága idén február 6-án ítéletet hozott a teherautó-gyártók által fizetendő kártérítés ügyében. A bírót meggyőzte a jogászok által bemutatott szakvélemény. A szállítmányozók komoly kártérítéseket kapnak.
 A CCS Abogados ügyvédi iroda olyan szállítmányozókat képvisel, akik a teherautó-gyártók áregyeztetésének ideje alatt összesen kb. 35.000 teherautót vásároltak. A bíróság Cáceresben, amely idén február 6-án hozott ítéletet, úgy látta, hogy a szállítmányozók a járművekért 16,35%-kal többet fizettek, mint hogyha nem lett volna áregyeztetés.
 A határozat az ügyvédi iroda által bemutatott szakvéleményre támaszkodva született meg:
 A felperes kimutatta a kárát. A szakértők által készített szakvéleményben bemutatásra és indoklásra került a közepes- és nehéz tehergépkocsik piacának (amelyre a kartell vonatkozott) összehasonlításával a könnyű tehergépjárművekével. Természetesen ezek nem ideálisan felcserélhető termékek, de elegendő hasonlóság létezik (ugyanott kerülnek értékesítésre, a vásárló választhat a könnyú- és közepes tehergépjárművek különböző változatai közül, stb.), hogy el lehessen őket ismerni hasonló terméknek és piacnak. Ez pedig igazolja az összehasonlító módszert, amely alapján a felperes szakvéleménye kiszámítja a kárt. Az összehasonlító módszert ilyen az esetekben ajánlják (ellentétben a tisztán statisztikai módszerrel)” – magyarázta a bíróság.
 A gyártók viszont azzal érveltek, hogy a károsultak csökkenthették volna a teherautók nagyobb költségeit úgy, hogy átruházzák azokat a megbízókra, a fuvarszervezőkre a fuvardíj formájában, vagy megemelve a tehergépjárművek értékesítési árát a másodlagos piacon néhány év használat után (ún. költségátruházás).
 A bíróság azonban nem értett egyet az alperesek védekezésével.
 Ki kell zárni azt a hipotézist, hogy a szállítmányozó átruházhatta a többletköltséget az ügyfeleire, ami szinten bemutatásra és indoklásra került a felperes jelentésében. Amikor a teherautó a másodlagos piacra kerül, az árára sok más tényező is hatással van. A szolgáltatás díjának megállapításakor (fuvardíj) a szállítmányozó és az ügyfél között pedig nagyon korlátozott az alkuképesség (a szállítmányozók kb. 75%-ának egy vagy két teherautója van); ezen kívül a szállítmányozási szolgáltatások díjára olyan tényezők, mint a járművezető javadalmazása, a napidíjak, az üzemanyag lényegesen nagyobb hatással vannak, mint a teherautó vételára. A teherautó megvásárlása alig kb. 11,9%-t teszi ki egy szállítmányozó cég működési költségeinek” – indokolja az ítéletet a bíróság Cáceresben.
 Az első jogerős ítélet
 Ez nem az első ítélet a szállítmányozók javára, amely a teherautó-gyártók ellen folytatott ügyben született Spanyolországban. Tavaly októberben a Pontevedrai Gazdasági Bíróság hozott ítéletet, amelyben kötelezte a gyártót majdnem 40.000 euró megfizetésére a Kartín SL szállítmányozó cég számára. A viguési Balms Abogados ügyvédi iroda beszámolója szerint, aki a szállítmányozót képviselte, ez volt „az első jogerős határozat Spanyolországban” a teherautó-gyártók kartelljének ügyében, és eddig Európában is.
 A bíróság kötelezte az Iveco gyártót, hogy három teherautó megvásárlása után 2003. és 2008. között fizessen kártérítést. Ennek értéke 20.000 euró a járművek árának magasan tartásáért (a fizetett ár 9%-a), valamint kb. 19,2% kamat.
 A legnagyobbat azonban a Murciai Gazdasági Bíróság ítélete szólt, amely 2018. végén kötelezte a Volvo Group Spaint, hogy 128.757 eurót plusz kamatokat fizessen ki öt teherautó megvásárlása után 2012. októberében (azaz egy évvel a kartell működésének vége után). A felperest képviselő ügyvédnek sikerült bebizonyítania, hogy 2012-ben a teherautók ára még mindig magasan volt tartva az áregyeztetés miatt, méghozzá 20,7%-kal. Ez majdnem 26.000 euró egy teherautó vásárlása esetén. Ez az összeg jelentősen felülmúlja a szakemberek becsléseit, amelyek a járművenkénti 10.000 euró középérték körül mozogtak.
 A határozat nagyon kedvező a szállítmányozók szemszögéből, mivel az Európai Bizottság számításai szerint az árak 1-10%-kal voltak magasabban tartva.
 A spanyol bíróságok azonban nem mindig ennyire kedvezők a szállítmányozási vállalkozók irányába. 2019. márciusában a Valenciai Gazdasági Bíróság a Llácer & Navarro spanyol szállítmányozó esetében, amely a kartell működésének ideje alatt 108 Volvo és Renault márkájú teherautót vásárolt, született ítélet. A valenciai bíróság kötelezte a Renault Trucks-t és a Volvo Trucks-t 360.000 euró kártérítés megfizetésére, azaz az akkori vételár összegének alig 5%-ára (kb. 3.300 euró teherautónként).
 Német perek
 A német bíróságok azonban úgy tűnik, óvatosabban közelítik meg a kártérítési ügyeket a gyártók esetében. Február első hetében a Müncheni Törvényszék elutasította a szállítmányozók kártérítési kérelmét, akiket a Financialright ügyvédi iroda képviselt. Gesa Lutz vezető bíró kijelentette, hogy a szállítmányozók pénzügyi vállalkozást bíztak meg a jogvita vezetésével, ami sérti a jogszolgáltatásokról szóló törvényt.
 A német jogászok azonban tudták már korábban, hogy nehéz feladat előtt álltak. Gesa Lutz bírónő, aki az első perben is ítélt fél millió eurónyi kártérítés ügyében, kijelentette, hogy „a hasraütésszerű követelések kevesek lesznek”, és a vádlóknak be kell bizonyítania, hogy a 110.000 euróért megvett tehertautó 100.000 euróba került volna, hogyha a gyártók nem egyeztetik az áraikat.
 #Kartell#kártérítés#Spanyolország#T&L#teherautó-gyártók


type: legislation

text:
 Fógra dlíthiúil tábhachtach
 |
 52007PC0776
 Togra le haghaidh Rialacháin ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle lena leasaítear Rialachán (CE) Uimh. 2223/96 ón gComhairle maidir leis an gCóras Eorpach um chuntais náisiúnta agus réigiúnacha sa Chomhphobal i ndáil le cumhachtaí cur chun feidhme arna dtabhairt don Choimisiún. - Oiriúnú don nós imeachta rialúcháin lena ngabhann grinnscrúdú /* COIM/2007/0776 leagan deireanach - COD 2007/0272 */
 [pic] | COIMISIÚN NA gCOMHPHOBAL EORPACH |An Bhruiséil6.12.2007COIM(2007) 776 leagan deireanach2007/0272 (COD)Oiriúnú don nós imeachta rialúcháin lena ngabhann grinnscrúdú Togra le haghaidhRIALACHÁIN Ó PHARLAIMINT NA hEORPA AGUS ÓN gCOMHAIRLElena leasaítear Rialachán (CE) Uimh. 2223/96 ón gComhairle maidir leis an gCóras Eorpach um chuntais náisiúnta agus réigiúnacha sa Chomhphobal i ndáil le cumhachtaí cur chun feidhme arna dtabhairt don Choimisiún.(arna thíolacadh ag an gCoimisiún)MEABHRÁN MÍNIÚCHÁIN1. COMHTHÉACS AN TOGRA1.1 Athchóiriú ar na nósanna imeachta coisteLeasaíodh Cinneadh 1999/468/CE ón gComhairle an 28 Meitheamh 1999 lena leagtar síos na nósanna imeachta maidir le feidhmiú na gcumhachtaí cur chun feidhme arna dtabhairt don Choimisiún[1] le Cinneadh 2006/512/CE ón gComhairle an 17 Iúil 2006[2].Tugtar isteach le hAirteagal 5a den Chinneadh 1999/468/CE leasaithe nós imeachta rialúcháin nua lena ngabhann grinnscrúdú maidir le bearta le raon feidhme ginearálta agus a ceapadh chun eilimintí neamhriachtanacha d’ionstraim bhunúsach a leasú, ar ionstraim í a glacadh i gcomhréir leis an nós imeachta dá dtagraítear in Airteagal 251 den Chonradh, lena n-áirítear cuid de na heilimintí sin a scriosadh nó tríd an ionstraim a fhorlíonadh trí eilimintí nua neamhriachtanacha a chur léi.1.2. Comhfhogasú tosaíochta agus comhfhogasú ginearáltaI nDearbhú Comhpháirteach[3], ghlac an Pharlaimint, an Chomhairle agus an Coimisiún liosta d'ionstraimí bunúsacha a raibh sé práinneach iad a oiriúnú don Chinneadh atá leasaithe d'fhonn an nós imeachta rialúcháin nua lena ngabhann grinnscrúdú a ionchorprú ann (comhfhogasú tosaíochta). Ionas go mbeidh an nós imeachta rialúcháin lena ngabhann grinnscrúdú infheidhme maidir leis na hionstraimí eile arna nglacadh faoin gcomhchinnteoireacht a bhí tagtha chun feidhme cheana ag an am ar cuireadh Cinneadh 2006/512/CE i bhfeidhm, éilíonn an Dearbhú Comhpháirteach chomh maith oiriúnú na n-ionstraimí sin, i gcomhréir leis na nósanna imeachta infheidhme (comhfhogasú ginearálta).Tá an Coimisiún tiomanta d'iniúchadh a dhéanamh ar na hionstraimí sin go léir, chun na forálacha reachtacha atá le hoiriúnú, a chur faoi réir an nós imeachta rialúcháin nua lena ngabhann grinnscrúdú[4], más gá, roimh dheireadh na bliana 2007.1.3. An Modh a úsáideadhMar a luadh sa Teachtaireacht ón gCoimisiún chuig Parlaimint na hEorpa agus chuig an gComhairle an (...), rinne an Coimisiún iniúchadh ar na hionstraimí go léir a glacadh faoin gcomhchinnteoireacht, chun go n-aithneofar na hionstraimí a chuirfidh ar chumas an Choimisiúin bearta le raon feidhme ginearálta a ghlacadh a bhfuil sé d'aidhm acu eilimintí neamhriachtanacha na hionstraime bunúsaí atá i gceist a leasú. Ar an gcuma sin d'aithin an Coimisiún níos mó ná 200 ionstraim ar gá iad a oiriúnú.I measc na n-ionstraimí sin tá ionstraimí áirithe i gClár Códaithe an Choimisiúin. Is amhlaidh atá i gcás Rialachán (CE) Uimh. 2223/96 ón gComhairle an 25 Meitheamh 1996 maidir leis an gcóras Eorpach um chuntais náisiúnta agus réigiúnacha sa Chomhphobal[5]. Ba chóir an t-oiriúnú don nós imeachta nua a chur i gcrích, ag brath ar an méid dul chun cinn atá déanta i bpróiseas an chódaithe, cibé de bharr athmhúnlú a dhéanamh ar an togra códaithe, nó le leasú reachtach mar a tharlaíonn sa chás i dtrácht.2. EILIMINTÍ DLÍTHIÚLA AN TOGRAIs é is aidhm don oiriúnú an nós imeachta rialúcháin lena ngabhann grinnscrúdú a thionscnamh, de réir mar atá sé eagraithe ag Airteagal 5a de Chinneadh 1999/468/CE atá leasaithe.Sa chás seo, forálann Rialachán (CE) Uimh. 2223/96, go dtabharfar dse chumhacht don Choimisiún modheolaíocht chóras Eorpach na gcuntas 1995 a leasú agus an fhaisnéis (táblaí nua, tíortha agus/nó réigiúin lena mbaineann) a iarrtar ar na Ballstáit a oiriúnú. Ó tharla go bhfuil raon feidhme ginearálta ag na bearta sin agus gur le haghaidh eilimintí neamhriachtanacha an Rialacháin seo a leasú a ceapadh iad nó le haghaidh an Rialachán seo a fhorlíonadh trí eilimintí nua neamhriachtanacha a chur leis, ba chóir iad a ghlacadh i gcomhréir leis an nós imeachta rialúcháin lena ngabhann grinnscrúdú a leagtar síos in Airteagal 5a de Chinneadh 1999/468/CE.Ar an ábhar gur rialachán an ionstraim bhunúsach ba chóir an t-oiriúnú a dhéanamh le doiciméad comhionann.2007/0272 (COD)Oiriúnú don nós imeachta rialúcháin lena ngabhann grinnscrúdú Togra le haghaidhRIALACHÁIN Ó PHARLAIMINT NA hEORPA AGUS ÓN gCOMHAIRLElena leasaítear Rialachán (CE) Uimh. 2223/96 ón gComhairle maidir leis an gCóras Eorpach um chuntais náisiúnta agus réigiúnacha sa Chomhphobal i ndáil le cumhachtaí cur chun feidhme arna dtabhairt don Choimisiún.TÁ PARLAIMINT NA hEORPA AGUS COMHAIRLE AN AONTAIS EORPAIGH,Ag féachaint don Chonradh ag bunú an Chomhphobail Eorpaigh, agus go háirithe Airteagal 285(1) de,Ag féachaint don togra ón gCoimisiún[6],Ag gníomhú dóibh i gcomhréir leis an nós imeachta a leagtar síos in Airteagal 251 den Chonradh[7],De bharr an méid seo a leanas:(1) Forálann Rialachán (CE) Uimh. 2223/96 an 25 Meitheamh 1996 maidir leis an gCóras um chuntais náisiúnta agus réigiúnacha sa Chomhphobal[8] go nglacfar bearta áirithe i gcomhréir le Cinneadh 1999/468/CE ón gComhairle an 28 Meitheamh 1999 lena leagtar síos na nósanna imeacha le haghaidh fheidhmiú na gcumhachtaí cur chun feidhme arna dtabhairt don Choimisiún[9].(2) Leasaítear Cinneadh 1999/468/CE le Cinneadh 2006/512/CE, lena dtugtar isteach nós imeachta rialúcháin lena ngabhann grinnscrúdú maidir le bearta a bhfuil raon feidhme ginearálta acu agus a ceapadh chun eilimintí neamhriachtanacha d’ionstraim bhunúsach a leasú, ar ionstraim í a glacadh i gcomhréir leis an nós imeachta dá dtagraítear in Airteagal 251 den Chonradh, lena n-áirítear trí chuid de na heilimintí sin a scriosadh nó tríd an ionstraim a fhorlíonadh trí eilimintí nua neamhriachtanacha a chur léi.(3) I gcomhréir leis an gcomhráiteas ó Pharlaimint na hEorpa, ón gComhairle agus ón gCoimisiún[10] maidir le Cinneadh 2006/512/CE, chun go mbeidh an nós imeachta nua seo infheidhme maidir le hionstraimí a ghlacfar de réir an nós imeachta atá leagtha síos in Airteagal 251 den Chonradh agus atá i bhfeidhm cheana féin, ní mór na hionstraimí sin a choigeartú de réir na nósanna imeachta is infheidhme.(4) Maidir le Rialachán (CE) Uimh. 2223/96, ba chóir, go háirithe, cumhachtaí a bhronnadh ar an gCoimisiún chun leasuithe a ghlacadh ar mhodheolaíocht Chóras Eorpach na gcuntas 1995 agus cinneadh a dhéanamh maidir leis na hathruithe ar shonraí a iarrtar ar na Ballstáit. Toisc gur bearta le raon feidhme ginearálta iad agus gur ceapadh iad chun eilimintí neamhriachtanacha de Rialachán (CE) Uimh. 2223/96 a leasú, ní mór iad a ghlacadh i gcomhréir leis an nós imeachta lena ngabhann grinnscrúdú dá bhforáiltear in Airteagal 5a de Chinneadh 1999/468/CE.(5) Ba cheart mar sin Rialachán (CE) Uimh. 2223/2002 a leasú dá réir sin,TAR ÉIS AN RIALACHÁN SEO A GHLACADHAirteagal 1Leasaítear Rialachán (CE) Uimh. 2223/96 mar a leanas:(1) Cuirtear an méid seo a leanas in ionad Airteagal 2(2):"2. Glacfaidh an Coimisiún leasuithe ar mhodheolaíocht chóras Eorpach na gCuntas (ESA 95) lena mbeartaítear a hinneachar a shoiléiriú agus a fheabhsú ar an gcoinníoll nach n-athraíonn siad a coincheapanna bunúsacha, nach n-éilítear acmhainní breise chun iad a chur chun feidhme agus nach gcuireann siad faoi deara méadú ar a hacmhainní féin. Déanfar aon bheart arna cheapadh d'fhonn eilimintí neamhriachtanacha den Rialachán seo a leasú, inter alia trína fhorlíonadh, a ghlacadh i gcomhréir leis an nós imeachta rialúcháin lena ngabhann grinnscrúdú dá dtagraítear in Airteagal 4(2)."(2) Cuirtear an méid seo a leanas in ionad an dara fomhír d'Airteagal 3(2):"Laistigh de na srianta arna leagan síos in Airteagal 2(2), glacfaidh an Coimisiún aon athruithe - táblaí nua, tíortha agus/nó réigiúin lena mbaineann - sna sonraí a iarrtar ar na Ballstáit. Déanfar aon bheart arna cheapadh d'fhonn eilimintí neamhriachtanacha den Rialachán seo a leasú, inter alia trína fhorlíonadh, a ghlacadh i gcomhréir leis an nós imeachta rialúcháin lena ngabhann grinnscrúdú dá dtagraítear in Airteagal 4(2)."(3) Cuirtear an méid seo a leanas in ionad Airteagal 4:“Airteagal 41. Beidh de chúnamh ag an gCoimisiún an Coiste um an gClár Staidrimh (dá ngairtear 'an Coiste' anseo feasta).2. I gcás ina ndéanfar tagairt don mhír seo, beidh feidhm ag Airteagal 5a(1), (2), (3) agus (4), agus Airteagal 7 de Chinneadh 1999/468/CE, ag féachaint d'fhorálacha Airteagal 8 de.Airteagal 2Tiocfaidh an Rialachán seo i bhfeidhm ar an bhfichiú lá tar éis a fhoilsithe in Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh.Beidh an Rialachán seo ina cheangal go huile agus go hiomlán agus infheidhme go díreach i ngach Ballstát.Arna dhéanamh sa Bhruiséil, an [...]Thar ceann Pharlaimint na hEorpa Thar ceann na ComhairleAn tUachtarán An tUachtarán[...] [...] [1] IO L 184, 17.7.1999, lch. 23. Cinneadh arna leasú le cinneadh 2006/512/CE (IO L 200, 22.7.2006, lch. 11).[2] IO L 200, 22.7.2006, lch. 11.[3] IO C 255, 21.10.2006, lch. 1.[4] PE 376.314v01-00 – A6-0236/2006 (Dearbhú ón gCoimisiún atá curtha i gceangal le tuarascáil ón bParlaimint)[5] IO L 310, 30.11.1996, lch. 1. Rialachán mar atá arna leasú go deireanach le Rialachán (CE) Uimh. 1267/2003 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle (IO L 180, 18.7.2003, lch. 1).[6] IO C [...], [...], lch. [...].[7] IO C [...], [...], lch. [...].[8] IO L 310, 30.11.1996, lch.1, Rialachán mar atá arna leasú go deireanach le Rialachán (CE) Uimh. 1267/2003 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle (IO L 180, 18.7.2003, lch. 1).[9] IO L 184, 17.7.1999, lch. 23. Cinneadh arna leasú le Cinneadh 2006/512/CE (IO L 200, 22.7.2006, lch. 11).[10] IO C 255, 21.10.2006, lch. 1.


jurisdiction: US

text:
 114 S198 IS: Stop Corporate Inversions Act of 2015
 U.S. Senate
 2015-01-20
 text/xml
 EN
 Pursuant to Title 17 Section 105 of the United States Code, this file is not subject to copyright protection and is in the public domain.
 II114th CONGRESS1st SessionS. 198IN THE SENATE OF THE UNITED STATESJanuary 20, 2015Mr. Durbin (for himself, Mr. Reed, Mr. Whitehouse, Ms. Warren, Ms. Hirono, Mr. Franken, Mrs. Feinstein, and Mrs. Boxer) introduced the following bill; which was read twice and referred to the Committee on FinanceA BILLTo amend the Internal Revenue Code of 1986 to modify the rules relating to inverted corporations.1.Short titleThis Act may be cited as the Stop Corporate Inversions Act of 2015.2.Modifications to rules relating to inverted corporations(a)In generalSubsection (b) of section 7874 of the Internal Revenue Code of 1986 is amended to read as follows:(b)Inverted corporations treated as domestic corporations(1)In generalNotwithstanding section 7701(a)(4), a foreign corporation shall be treated for purposes of this title as a domestic corporation if—(A)such corporation would be a surrogate foreign corporation if subsection (a)(2) were applied by substituting 80 percent for 60 percent, or(B)such corporation is an inverted domestic corporation.(2)Inverted domestic corporationFor purposes of this subsection, a foreign corporation shall be treated as an inverted domestic corporation if, pursuant to a plan (or a series of related transactions)—(A)the entity completes after May 8, 2014, the direct or indirect acquisition of—(i)substantially all of the properties held directly or indirectly by a domestic corporation, or(ii)substantially all of the assets of, or substantially all of the properties constituting a trade or business of, a domestic partnership, and(B)after the acquisition, either—(i)more than 50 percent of the stock (by vote or value) of the entity is held—(I)in the case of an acquisition with respect to a domestic corporation, by former shareholders of the domestic corporation by reason of holding stock in the domestic corporation, or(II)in the case of an acquisition with respect to a domestic partnership, by former partners of the domestic partnership by reason of holding a capital or profits interest in the domestic partnership, or(ii)the management and control of the expanded affiliated group which includes the entity occurs, directly or indirectly, primarily within the United States, and such expanded affiliated group has significant domestic business activities.(3)Exception for corporations with substantial business activities in foreign country of organizationA foreign corporation described in paragraph (2) shall not be treated as an inverted domestic corporation if after the acquisition the expanded affiliated group which includes the entity has substantial business activities in the foreign country in which or under the law of which the entity is created or organized when compared to the total business activities of such expanded affiliated group. For purposes of subsection (a)(2)(B)(iii) and the preceding sentence, the term substantial business activities shall have the meaning given such term under regulations in effect on May 8, 2014, except that the Secretary may issue regulations increasing the threshold percent in any of the tests under such regulations for determining if business activities constitute substantial business activities for purposes of this paragraph.(4)Management and controlFor purposes of paragraph (2)(B)(ii)—(A)In generalThe Secretary shall prescribe regulations for purposes of determining cases in which the management and control of an expanded affiliated group is to be treated as occurring, directly or indirectly, primarily within the United States. The regulations prescribed under the preceding sentence shall apply to periods after May 8, 2014.(B)Executive officers and senior managementSuch regulations shall provide that the management and control of an expanded affiliated group shall be treated as occurring, directly or indirectly, primarily within the United States if substantially all of the executive officers and senior management of the expanded affiliated group who exercise day-to-day responsibility for making decisions involving strategic, financial, and operational policies of the expanded affiliated group are based or primarily located within the United States. Individuals who in fact exercise such day-to-day responsibilities shall be treated as executive officers and senior management regardless of their title.(5)Significant domestic business activitiesFor purposes of paragraph (2)(B)(ii), an expanded affiliated group has significant domestic business activities if at least 25 percent of—(A)the employees of the group are based in the United States,(B)the employee compensation incurred by the group is incurred with respect to employees based in the United States,(C)the assets of the group are located in the United States, or(D)the income of the group is derived in the United States,determined in the same manner as such determinations are made for purposes of determining substantial business activities under regulations referred to in paragraph (3) as in effect on May 8, 2014, but applied by treating all references in such regulations to foreign country and relevant foreign country as references to the United States. The Secretary may issue regulations decreasing the threshold percent in any of the tests under such regulations for determining if business activities constitute significant domestic business activities for purposes of this paragraph..(b)Conforming amendments(1)Clause (i) of section 7874(a)(2)(B) of such Code is amended by striking after March 4, 2003, and inserting after March 4, 2003, and before May 9, 2014,.(2)Subsection (c) of section 7874 of such Code is amended—(A)in paragraph (2)—(i)by striking subsection (a)(2)(B)(ii) and inserting subsections (a)(2)(B)(ii) and (b)(2)(B)(i), and(ii)by inserting or (b)(2)(A) after (a)(2)(B)(i) in subparagraph (B),(B)in paragraph (3), by inserting or (b)(2)(B)(i), as the case may be, after (a)(2)(B)(ii),(C)in paragraph (5), by striking subsection (a)(2)(B)(ii) and inserting subsections (a)(2)(B)(ii) and (b)(2)(B)(i), and(D)in paragraph (6), by inserting or inverted domestic corporation, as the case may be, after surrogate foreign corporation.(c)Effective dateThe amendments made by this section shall apply to taxable years ending after May 8, 2014.


text:
 Avis juridique important
 |
 22000D0713(07)
 ETA:n sekakomitean päätös N:o 47/2000, tehty 22 päivänä toukokuuta 2000, yhteistyöstä muilla kuin neljän vapauden alaan kuuluvilla erityisalueilla tehdyn ETA-sopimuksen pöytäkirjan 31 muuttamisesta
 Virallinen lehti nro L 174 , 13/07/2000 s. 0059 - 0063
 ETA:n sekakomitean päätösN:o 47/2000,tehty 22 päivänä toukokuuta 2000,yhteistyöstä muilla kuin neljän vapauden alaan kuuluvilla erityisalueilla tehdyn ETA-sopimuksen pöytäkirjan 31 muuttamisestaETA:n SEKAKOMITEA, jokaottaa huomioon Euroopan talousalueesta tehdyn sopimuksen, sellaisena kuin se on mukautettuna mainitun sopimuksen mukauttamisesta tehdyllä pöytäkirjalla, jäljempänä "sopimus", ja erityisesti sen 86, 87, 98 ja 115 artiklan,sekä katsoo seuraavaa:(1) Sopimuksen pöytäkirja 31 muutettiin 19 päivänä toukokuuta 2000 tehdyllä ETA:n sekakomitean päätöksellä N:o 46/2000(1).(2) Sopimuspuolten yhteistyötä on aiheellista laajentaa tukemaan viiden vuoden ajan alueiden välisiä taloudellisia ja sosiaalisia eroja vähentämään tarkoitettuja toimenpiteitä sopimuspuolten välisten kauppa- ja taloussuhteiden jatkuvan ja tasapainoisen vahvistamisen edistämiseksi.(3) Sopimuspuolet ovat sopineet ETA:n EFTA-valtioiden rahoitusosuudesta vuosina 1999-2003 edellä mainittujen tavoitteiden saavuttamiseksi.(4) Tähän yhteistyöhön tarvitaan uusi väline sopimuksen VIII osaa koskevien neuvottelujen jälkeisten muutosten huomioon ottamiseksi. Tämän välineen on oltava erillinen samoihin tavoitteisiin tähtäävästä yhteisön toiminnasta mutta sovitettu yhteen sen kanssa, ja se on toteutettava sopimuksen 82 artiklan 1 kohdan c alakohdan perusteella.(5) Sopimuksen pöytäkirjaa 31 olisi muutettava niin, että tämä laajennettu yhteistyö olisi mahdollista toteuttaa 1 päivän tammikuuta 1999 ja 31 päivään joulukuuta 2003 välisenä aikana,ON PÄÄTTÄNYT SEURAAVAA:1 artiklaLisätään seuraava artikla sopimuksen pöytäkirjassa 31 olevan 18 artiklan jälkeen (kansallisten virkamiesten vaihto):" 19 artiklaTaloudellisten ja sosiaalisten erojen vähentäminen1. Sopimuspuolet vahvistavat yhteistyötään taloudellisten ja sosiaalisten erojen vähentämiseksi Euroopan talousalueella ETA:n ja EFTA-valtioiden rahoitusosuuden avulla. Tätä varten perustetaan rahoitusväline vuosiksi 1999-2003.2. Sopimuksen 82 artiklan 1 kohdan c alakohdan nojalla ja tämän pöytäkirjan lisäyksessä 4 esitettyjen yksityiskohtaisten säännösten mukaisesti ETA:n EFTA-valtiot osallistuvat edellä 1 kohdassa esitettyyn yhteistyöhön 119,6 miljoonalla eurolla. Tämä rahoitusosuus annetaan käyttöön viitenä yhtä suurena vuotuisena maksusitoumuksena.".2 artiklaLisätään tämän päätöksen liitteenä oleva teksti pöytäkirjaan 31 lisäyksenä 4.3 artiklaTämä päätös tulee voimaan 23 päivänä toukokuuta 2000, jos kaikki sopimuksen 103 artiklan 1 kohdan mukaiset ilmoitukset on tehty ETA:n sekakomitealle(2).Sitä sovelletaan 1 päivästä tammikuuta 1999 31 päivään joulukuuta 2003.4 artiklaTämä päätös julkaistaan Euroopan yhteisöjen virallisen lehden ETA-osastossa ja ETA-täydennysosassa.Tehty Brysselissä 22 päivänä toukokuuta 2000.ETA:n sekakomitean puolestaPuheenjohtajaF. Barbaso(1) Ks. tämän virallisen lehden sivu 58.(2) Ilmoitus valtiosäännön asettamista vaatimuksista tehty.LIITEETA:n sekakomitean päätös N:o 47/2000"LISÄYS 4ETA:N RAHOITUSVÄLINETäytäntöönpanon yksityiskohtaiset säännöt1. MääritelmätSeuraavassa:1. "Edunsaajavaltio" on valtio, joka saa rahoitusta ETA:n EFTA-valtioilta ETA:n sekakomitean 22 päivänä toukokuuta 2000 tehdyn päätöksen N:o 47/2000 mukaisesti. Edunsaajavaltiota edustaa nimitettävä viranomainen, joka vastaa ETA:n EFTA-rahoituksen hallinnoinnista maassa ja hankesopimusten tekemisestä komitean kanssa. Taloudellinen vastuu ETA:n EFTA-valtioille on edunsaajavaltioilla.2. "Hankevastaava" on hankkeen alkuun paneva elin. Avustukset maksetaan hankevastaavalle edunsaajavaltion välityksellä.3. "Komitea" on ETA:n EFTA-valtioiden kohdassa 7 esitettyjen tehtävien toteuttamiseksi asettama elin.4. "Valvoja" on riippumaton elin, joka seuraa edunsaajavaltion kanssa tehdyn sopimuksen perusteella hankkeen edistymistä ja raportoi siitä edunsaajavaltiolle ja komitealle. Edunsaajavaltio nimittää valvojan Euroopan investointipankin (EIP) ehdotuksen tai arvion ja suostumuksen perusteella sekä komitean suostumuksella.2. EdunsaajavaltiotEdunsaajavaltiot ja niiden osuudet varoista ovat seuraavan taulukon mukaiset:>TAULUKON PAIKKA>3. Tuen muodotTuki annetaan kokonaan avustuksina. Edunsaajavaltio voi kuitenkin ehdottaa komitealle sen osuuden osittaista käyttämistä pääasiallisesti lainoilla rahoitettujen hankkeiden korkokulujen vähentämiseen. Kaikki tällainen tuki annetaan myös avustuksina.ETA:n EFTA-valtioiden rahoitusosuus ei saa ylittää 50:tä prosenttia hankkeen kustannuksista paitsi hankkeissa, jotka muutoin rahoitetaan valtion tai alue- tai paikallishallinnon talousarviomäärärahoista, joissa rahoitusosuus ei saa ylittää 85:tä prosenttia kokonaiskuluista. Yhteisön yhteisrahoituksen kattoa ei saa missään tapauksessa ylittää.ETA:n EFTA-valtioiden vastuu hankkeista rajoittuu varojen toimittamiseen sovitun suunnitelman mukaisesti edellyttäen, että seurantaraporteissa vahvistetaan hankkeen toteutuvan hanke-ehdotuksen mukaisesti.4. Tukeen oikeutetut toimetRahoitusta voidaan käyttää seuraavien alojen hankkeisiin: ympäristö, mukaan luettuina kaupunkialueiden kunnostus, kaupunkisaasteiden vähentäminen ja eurooppalaisen kulttuuriperinnön säilyttäminen, liikenne, mukaan luettuina infrastruktuuri, sekä yleissivistävä ja ammatillinen koulutus, mukaan luettuna akateeminen tutkimus. Sopimuspuolet sopivat siitä, että ne pyrkivät myöntämään vähintään 2/3 hankkeiden kokonaisrahoituksesta ympäristöalan hankkeisiin edellä määritellyllä tavalla.5. HankkeetKokonaismäärästä, 119,6 miljoonaa euroa, on käytettävissä maksusitoumuksiin 20 prosenttia kutakin alkavaa vuotta kohden kumulatiivisesti vuodesta 1999. Suurten hankkeiden eri osia voidaan esittää erillisrahoitettaviksi, ja komitea harkitsee kutakin hanke-ehdotusta erikseen.6. SeurantavaatimuksetKutakin hanketta varten laaditaan seurantasuunnitelma hankesuunnitelman ja aikataulun, talousarvion ja maksusuunnitelman kanssa. Siinä määritellään hankkeen keskeiset kohdat. Valvoja raportoi laaditun suunnitelman mukaisesti yleensä vähintään kerran vuodessa hankkeen tärkeistä vaiheista edunsaajavaltiolle ja komitealle ja toimittaa muun muassa seuraavat tiedot:- tarjouksiin ja hankintoihin liittyvien lupien ja varmennusten muodollisten vaatimusten täyttäminen,- hankkeen edistyminen alkuperäiseen suunnitelmaan verrattuna,- mahdolliset poikkeukset muun muassa talousarvioista, maksuaikatauluista, sopimuksista, käytännön toteuttamisesta ja loppuunsaattamispäivämäärästä. Jälkivaikutukset hankkeen laajuuteen, siitä odotettuun hyötyyn ja loppuunsuorittamisaikaan. Toimenpiteet, joita tarvittaessa on tehty poikkeusten aiheuttamien seurausten lieventämiseksi,- hankkeen tilit,- tieto siitä, täyttääkö hankkeen edistyminen seuraavan maksuerän maksamiselle asetetut vaatimukset.Jos raportti ei vastaa sovittua suunnitelmaa, komitea voi pyytää edunsaajavaltiolta lisätietoja. Raportin tietojen selventämiseen rajoittuvat kysymykset tai siitä puuttuvia tietoja koskevat pyynnöt voidaan osoittaa valvojalle samalla, kun tästä ilmoitetaan asianmukaisesti edunsaajavaltiolle. Komitea voi päättää evätä lisämaksujen suorittamisen kunnes raportti vastaa sopimusta. ETA:n EFTA-valtiot voivat tarkastaa hankkeiden tilit kuten 10 kohdan 13 alakohdassa määritellään.7. OrganisaatiorakenneEFTA-valtiot perustavat komitean, joka- hyväksyy rahoitettavat hankkeet,- hyväksyy kunkin hankkeen seuranta- ja maksusuunnitelman,- valvoo tuen toimivuutta yleensä, erityisesti seurantaraporttien perusteella,- antaa luvan maksuihin edunsaajille maksusuunnitelman mukaisesti seurantaraporttien perusteella.EIP- arvioi hanke-ehdotukset ja raportoi edunsaajavaltiolle,- ehdottaa tai arvioi ja hyväksyy edunsaajavaltioiden valvojat komitean ja edunsaajavaltion hyväksyttäviksi.Edunsaajavaltiot- ottavat vastaan ja hyväksyvät rahoitettavat hankkeet,- esittävät hankkeet EIP:lle arvioitaviksi ja EIP:n hyväksynnän jälkeen komissiolle ja komitealle.KomissioTarkastaa ehdotettujen hankkeiden yhteensopivuuden yhteisön tavoitteiden ja erityisesti yhteisrahoitusta koskevien sääntöjen kanssa. Jälkimmäisessä tarkastelussa ETA:n EFTA-rahoitus rinnastetaan yhteisön rahoitukseen.Valvoja- seuraa hankkeita hyväksytyn hankesuunnitelman liitteenä olevan raportointisuunnitelman mukaisesti,- raportoi edunsaajavaltiolle ja komitealle.8. Kielten osalta noudatettava järjestelmäETA-sopimuksen virallisia kieliä voidaan käyttää. Edunsaajavaltion tai hankevastaavan on toimitettava englanninkieliset käännökset kaikista komitealle toimitetuista asiakirjoista.9. RahoitusjärjestelytETA:n EFTA-valtiot liittävät edunsaajavaltioille suoritettaviin maksuihin sovitun 119,6 miljoonan euron rahoitusmäärän lisäksi 0,5 prosentin arviointi- ja seurantaprovision. Kaikki osapuolet maksavat omat hallintokulunsa.Hankevastaavien ja edunsaajavaltioiden konsulttina toimiva EIP veloittaa palkkion toimeksiantajilleen suorittamistaan palveluksista.ETA:n EFTA-valtiot panevat täytäntöön asianmukaisen rahoitushallinnon. Maksut edunsaajavaltioille suoritetaan komitean antamien määräysten perusteella, joka myös varmistaa oikein ajoitetun suorituksen. Varoille ennen edunsaajille suoritettuja maksuja kertynyt korko kuuluu rahoituksen toimittajille.10. Lyhyt toiminnan kuvaus1. Hankevastaava ehdottaa hankesuunnitelmaa edunsaajavaltiolle.2. Edunsaajavaltio ehdottaa hankesuunnitelmaa komissiolle ja komitealle alustavissa neuvotteluissa idean hyväksymiseksi.3. Jos alustavat neuvottelut johtavat myönteiseen tulokseen, hankevastaava pyytää EIP:a arvioimaan hankkeen. Arvioinnin on katettava ehdotuksen tekniset, taloudelliset sekä rahoitukseen ja hallintaan liittyvät näkökohdat.4. Hankevastaava toimittaa hankesuunnitelman, mukaan luettuina talousarvion, aikataulun, maksusuunnitelman, seurantasuunnitelman ja EIP:n arviointiraportin edunsaajavaltiolle.5. Edunsaajavaltio toimittaa hankkeen 4 kohdassa mainittujen asiakirjojen kanssa komissiolle hankkeen kelpoisuuden selvittämiseksi.6. Edunsaajavaltio toimittaa hankkeen 4 kohdassa mainittujen asiakirjojen kanssa samanaikaisesti komitealle hyväksyttäväksi.7. Komitea voi pyytää lisätietoja tai ehdottaa hankesuunnitelman tarkistamista erityisesti sen seuranta- ja maksusuunnitelman osalta. Komitea hyväksyy (tarkistetun) hankkeen tai antaa perustellun kiellon. Jos hanke hyväksytään, edunsaajavaltiolle lähetetään sitoutumiskirje, jossa määritellään asianmukaiset ehdot.8. Valvoja ja edunsaajavaltio allekirjoittavat sopimuksen, joka perustuu seurantasuunnitelmaan.9. Hankevastaava ja edunsaajavaltio allekirjoittavat sopimuksen, ja edunsaajavaltio ja komitea allekirjoittavat avustussopimuksen.10. Ensimmäinen 10 prosentin maksusuoritus maksetaan edunsaajavaltiolle, kun hankevastaava on allekirjoittanut sopimuksen hankkeen toteuttajan kanssa. Myöhemmät maksusuoritukset tehdään maksusuunnitelman mukaisesti suhteutettuna hankkeen todelliseen toteutumiseen sen jälkeen, kun on esitetty tyydyttävä seurantaraportti ja komitea on antanut hyväksyntänsä.11. Hankevastaava toteuttaa hankkeen, ja valvoja raportoi edunsaajavaltiolle ja komitealle.12. Jos maksuja ei voida suorittaa suunnitelman mukaisesti, edunsaajavaltio ja komitea voivat käydä neuvotteluja.13. Jos komitea tai EFTA:n tilintarkastajat haluavat muita kuin seurantasuunnitelmassa olevia tietoja, ne voivat suorittaa oman tilintarkastuksensa tai palkata omalla kustannuksellaan ulkopuolisen tilintarkastajan tarkastamaan hankkeen tilit. Edunsaajavaltio voi seurata tilintarkastusta. Hankevastaavan ja kaikkien muiden sen puolesta hanketta hallinnoivien yksiköiden on annettava tilintarkastajalle samat tiedot, jotka ne tarvittaessa antaisivat kansallisille viranomaisilleen tai omille tilintarkastajilleen.14. Kun seurantasuunnitelma niin edellyttää, valvojan on toimitettava hankkeen toteutumisraportti tai arviointiraportti.11. LoppuhuomautuksetUuden rahoitusvälineen toimintaa ohjataan samojen linjojen mukaisesti, joita noudatettiin entisen rahoitusmekanismin hallinnossa, paitsi jos muuttuneet olosuhteet toisin edellyttävät. Tarvittaessa voidaan laatia täydentäviä asiakirjoja.".


text:
 7.3.2016
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 C 90/4
 Lūgums sniegt prejudiciālu nolēmumu, ko 2015. gada 17. novembrī iesniedza Naczelny Sąd Administracyjny (Polija) – Minister Finansów/Aviva Towarzystwo Ubezpieczeń na Życie S. A. w Warszawie
 (Lieta C-605/15)
 (2016/C 090/06)
 Tiesvedības valoda – poļu
 Iesniedzējtiesa
 Naczelny Sąd Administracyjny
 Pamatlietas puses
 Prasītājs: Minister Finansów
 Atbildētājs: Aviva Towarzystwo Ubezpieczeń na Życie S. A. w Warszawie
 Prejudiciālie jautājumi
 1)
 Vai tāds valsts tiesiskais regulējums par neatkarīgas personu grupas atbrīvojumu no PVN, kurā nav paredzēti nosacījumi vai procedūras attiecībā uz konkurences izkropļojuma kritērija izpildi, ir saderīgs ar Padomes 2006. gada 28. novembra Direktīvas 2006/112/EK par kopējo pievienotās vērtības nodokļa sistēmu (1) (OV L 347, 1. lpp., turpmāk tekstā – “PVN direktīva”) 132. panta 1. punkta f) apakšpunktu saistībā ar PVN direktīvas 131. pantu un atbilst efektivitātes, tiesiskās noteiktības un tiesiskās paļāvības principam?
 2)
 Kādi kritēriji jāpiemēro, novērtējot, vai ir izpildīts PVN direktīvas 132. panta 1. punkta f) apakšpunktā paredzētais konkurences izkropļojuma kritērijs?
 3)
 Vai, atbildot uz otro jautājumu, ir nozīme tam, ka neatkarīga personu grupa sniedz saviem dalībniekiem pakalpojumus, uz kuriem attiecas dažādu dalībvalstu tiesību sistēmas?
 (1) OV 2006, L 347, 1. lpp.