type: wikipedia

text:
De vlaktaks of proportionele belasting is een vorm van inkomstenbelasting waarbij ieder inkomen met hetzelfde percentage wordt belast. De vlaktaks houdt het midden tussen de progressieve belasting, waarbij het tarief hoger wordt naarmate het inkomen stijgt en de degressieve belasting, waarbij het tarief lager wordt naarmate het inkomen stijgt.
 Theorie
 In de economische wetenschap is de vlaktaks veelvuldig bestudeerd, soms in combinatie met een negatieve inkomstenbelasting of basisinkomen. De vlaktaks is een liberaal principe en wordt door socialisten, die menen dat het de armsten schaadt, niet graag gezien. Liberalen werpen dan weer op dat een vlaktaks iedereen gelijk behandelt en dat het de economie stimuleert. Een budgetneutrale invoering van de vlaktaks kan door een relatief hoog tarief te kiezen of door een relatief lager tarief te combineren met het verbreden van de heffingsgrondslag, door aftrekposten geheel of gedeeltelijk te laten vervallen. Een bijkomend voordeel van een vlaktaks is dat het systeem eenvoudiger wordt, daarmee beter te controleren en uiteindelijk dus kostenbesparend werkt voor de overheid. In Rusland verdubbelden de belastinginkomsten na de invoering van een vlaktaks van 13%.
 In de jaren 70 legde de Amerikaanse econoom Arthur Laffer met de zogenaamde Laffercurve het verband tussen belastingopbrengsten en belastingtarieven vast. Hij stelde dat er een verband is tussen de hoogte van belastingopbrengsten en de hoogte van het belastingtarief. Bij een stijgend belastingtarief zal de belastingopbrengst minder dan evenredig stijgen of zelfs dalen. Belastingplichtigen zullen bij een hoger tarief minder geprikkeld worden om hard te werken, waardoor het hogere tarief wordt toegepast op een kleiner inkomen, met minder belastinginkomsten voor de overheid als gevolg.
 Het waren Robert Hall en Alvin Rabushka die de vlaktaks in hun boek The Flat Tax introduceerden. De vlaktaks ziet er volgens hun als volgt:
 Elke vorm van inkomsten wordt slechts één maal belast,
 Het belast de inkomsten uniform, volgens eenzelfde percentage,
 Er wordt een onderscheid gemaakt tussen vennootschappen en individuen en
 Individuen hebben een grote belastingvrije schijf.
 Benthamse progressie
 De belastingvrije schijf geeft aan de vlaktaks een progressief karakter. Zo kunnen sociale correcties uitgevoerd worden door de belastingvrije schijf aan te passen. De belasting die een individu moet betalen wordt dan als volgt berekend:
 inkomstenbelasting = vlaktakstarief X (inkomsten – belastingvrije schijf)
 Een voorbeeld werkt als volgt. Een vlaktaks kent een belastingvrije schijf van 20.000 en een tarief van 40%. Individu A verdient 20.000, individu B verdient 40.000, individu C verdient 50.000, individu D verdient 60.000, individu E verdient 100.000, en individu F verdient 150.000 euro. De afgeronde belastingdruk bedraagt dan:
 Er is hierdoor dus voor de individuen B en verder een milde progressie ontstaan, die ook wel bekendstaat als de Benthamse progressie, naar de filosoof Jeremy Bentham. De effectieve belastingdruk neemt met het stijgen van het inkomen toe tot vrijwel gelijk aan het tarief van de vlaktaks.
 Uitgavenbelasting
 Om productiviteit niet te ontmoedigen kan er ook voor worden gekozen om de belastingdruk van de inkomsten, op arbeid naar de uitgaven, naar de consumptie te verplaatsen. Aangezien mensen met een hoog inkomen meer uitgeven, betalen zij ook het merendeel van deze belasting. Dat is de veronderstelling.
 In de VS zet de 'FairTax'-beweging zich in voor een consumptiebelasting die alle bestaande belastingen vervangt.
 België
 In België was de groene partij Agalev in 1985 de eerste die de idee van een vlaktaks lanceerde (van 50%). Onder impuls van hoogleraar Philippe Van Parijs in Louvain-la-Neuve namen Agalev en Ecolo het basisinkomen in hun programma op, net als andere groene partijen in Europa. Het economisch programma van Mechelen (Agalev, 1985) bevatte een door Karel Anthonissen uitgerekend plan dat het basisinkomen koppelde aan een eenvormige belastingvoet van 50%. Wanneer een kwart van het nationaal inkomen aan een basisinkomen werd toegewezen, was er voor elke meerderjarige een bedrag van 10.000 BEF per maand, en 5.000 BEF voor elk kind. Critici noemden deze bedragen te weinig voor een echt basisinkomen. De Vlaamse groenen kozen dus voor een bescheiden, zeg rechts, basisinkomen, gekoppeld aan een tamelijk hoge, linkse, vlaktaks. Het hoge belastingtarief van 50% was evenwel nog een stuk lager dan het toen bestaande maximale tarief van 72% in de personenbelasting. Dat is intussen naar 50% teruggebracht. Deze eenvoudige groene fiscale zekerheid zou niet zozeer de economische groei stimuleren maar de mensen bij tijd en wijle de kans geven "uit de markteconomie en uit de staatseconomie" te stappen. Later gingen de Belgische groene partijen opnieuw over naar een meer klassiek links programma.
 VLD-Vivant heeft in 2005 op zijn economisch congres voorstellen gedaan om de vlaktaks in te voeren. Op korte termijn zouden de vijf belastingschijven herleid worden naar twee, zoals in Nieuw-Zeeland, vergelijk met FairTax, en zou op lange termijn een zuivere vlaktaks worden ingevoerd. De sp.a (Vooruit) heeft zich er tegen uitgesproken.
 Lijst Dedecker heeft van een vlaktaks, met belastingvrije schijf voor de laagste inkomens, een van zijn belangrijkste programmapunten gemaakt. Het Vlaams Belang maakt plannen om de vlaktaks als programmapunt op te nemen. De N-VA heeft het op dit moment nog niet in haar programma opgenomen.
 Nederland
 Voorstellen
 Voorstellen voor een basisinkomen zijn in de jaren 80 en in de jaren 90 van de 20e eeuw in Nederland meermalen gedaan, waaronder door de minister van economische zaken Wijers (D66). De VVD nam in 2005 de invoering van de vlaktaks op in haar partijprogramma. De PvdA vindt invoering van een vlaktaks onder voorwaarden bespreekbaar. Wel wil de partij een tweede belastingtarief voor de topinkomens. D66 staat er niet negatief tegenover, maar zegt wel dat de hypotheekrenteaftrek erbij betrokken moet worden.
 In september 2005 stelde de Raad voor Economische Adviseurs voor om een vlaktaks in te voeren ter hoogte van 40-44%. Dit zou moeten worden gefinancierd door minder aftrekposten toe te staan en 65-plussers meer belasting te laten betalen.
 Het verkiezingsprogramma van Trots op Nederland voor de Tweede Kamerverkiezingen van 2010 bevatte een voorstel om de inkomstenbelasting om te vormen naar een vlaktaks van 25%. Ook de SGP ziet wel wat in de vlaktaks en vindt net als D66 dat de hypotheekrenteaftrek hierbij betrokken moet worden. De PVV heeft haar mening herzien wat betreft de vlaktaks, en staat er nu negatief tegenover, aangezien het gepaard zou gaan met de afschaffing van de hypotheekrenteaftrek. Het Wetenschappelijk Instituut van het CDA schreef in 2009 een rapport waarin het voorstellen deed voor een sociale vlaktaks.
 Praktijk
 Bij de belastingherziening in 2001 werd voor inkomen uit sparen en beleggen (box 3) een vlaktaks ingesteld van 30% op de forfaitaire inkomsten, die toen gesteld werden op 4% van het vermogen. Sinds 2017 is het forfaitaire rendement progressief afhankelijk van het vermogen, en de belasting daarmee ook. Voor inkomen uit aanmerkelijk belang (box 2) werd een vlaktaks van 25% vastgesteld.
 Op 1 januari 2011 is op de eilanden van Caribisch Nederland een vlaktaks met een tarief van 30,4% voor de loonbelasting ingevoerd. Dat gebeurde inclusief premies AOV / AWW / werknemersdeel zorgverzekering Caribisch Nederland. De loon- en inkomstenbelasting kent (in 2013) een belastingvrije som van USD 11.387. De belastingvrije som wordt verhoogd als het huishouden ook minderjarige kinderen kent: 1.460 dollar extra bij een kind en 2.920 dollar extra bij twee of meer kinderen. Voor ouderen wordt de belastingvrije som verhoogd met 1.287 dollar. Aanvankelijk wilde de regering ook een vlaktaks voor de inkomstenbelasting van 30,4% invoeren, maar ze besloot toch tot het instellen van een tweede schijf van 35,4% voor een belastbaar inkomen van (in 2013) 263.250 dollar of meer, met als reden om "tegemoet te komen aan de gevoelens van rechtvaardigheid die leven op de BES-eilanden."
 Vanaf 2021 krijgt Nederland een sociale vlaktaks. Maar door de afbouw van diverse heffingskortingen zullen middeninkomens over extra inkomens nog steeds aanzienlijk meer belasting betalen dan het percentage van de sociale vlaktaks.
 Buiten België en Nederland
 Estland voerde als eerste land de vlaktaks in 1994 in, en legde die op 26%. Andere Midden- en Oost-Europese landen volgden het voorbeeld: Rusland, Litouwen, Letland, Oekraïne en Slowakije. Tsjechië en Polen hebben het ook op hun agenda geplaatst. Vanaf 2008 voert ook Bulgarije een vlaktaks van 10%. Per 2011 heeft Hongarije een feitelijke vlaktaks van 16%.
 Ook Nieuw-Zeeland paste het principe van belastingsvereenvoudiging toe, maar behield twee belastingstarieven: van 21,5% en van 33%, afhankelijk van het inkomen.
 In de Verenigde Staten wordt de vlaktaks niet toegepast, daar is een progressieve belastingheffing. De tarieven zijn echter aan de bovenkant sinds ca. 1980 ten tijde van de regering-Reagan drastisch verlaagd, de zogenaamde Reaganomics. Dit proces is ook in andere westerse landen zichtbaar.
 Inkomstenbelasting


text:
Aerchúrsaíocht ardluais chaol, a bhíonn in airde san atmaisféar ar roinnt pláinéad lena n-áirítear an domhan, is ea scairdsruth. Bíonn fáil ar na príomh scairdsruthanna in aice leis an trópastad , idirchrios idir an trópaisféar (ina laghdaíonn teocht le hairde) agus an strataisféar (ina mhéadaíonn teocht le hairde). Is ‘gaotha aniar’ iad príomh scairdsruthanna an domhain (a séideann aniar- soir ). Lúbann cruth a gconairí ; is féidir le scairdsruthanna tosú, stad, scoilt ina dhá chuid nó níos mó, comhcheangal le chéile in aon sruth amháin , nó imeacht i dtreonna éagsúla, lena n-áirítear i treo contrártha ó bpríomh threo na scairde. Is iad na scáirdeanna polacha na sruthanna is láidre, ag thart ar 7-12 km os cionn leibhéal na farraige, agus na scairdeanna fo-thrópaiceacha a bhíonn ábhairín níos airde agus níos laige ag thart ar 10-16 km. Bíonn scáird pholach agus scaird fho-thrópaiceach san leathsféar thuaidh agus san leathsféar theas. Sreabhann scáird pholach an leathsféir thuaidh ar lár leithead thuaidh Mheiriceá Thuaidh, na hEorpa, na hÁise agus a n-aigéan idir eatarthu, cé go sreabhann scáird pholach an leithead theas san Antartaice de ghnáth i gcaitheamh na bliana.
 Rothlú pláinéadach ar ais a rothlaithe maille le téamh an atmaisféir (trí radaíocht ghréine agus , ar phláinéid eile seachas an domhan, teas inmheánach) is cúis le scairdsruthanna. Déanann an iarmhairt Coriolis cur síos ar conas a rothlaíonn dromchla agus atmaisféar an phláinéid níos tapúla i gcoibhneas lena chéile ag meánchiorcal an phláinéid cé go mbíonn beagán rothlach ar na poil. Cé go ginearálta nach mbíonn mórán tionchair ag difríocht luais ar dhromchla an phláinéid, imríonn sé ról tábhachtach i sruthanna an aeir atmaisféirigh toisc go mbíonn ar an aer ag leibhéil níos aired an atmaisféir, go háirithe in aice leis an Mheánchiorcal, taisteal go han-tapa chun coimeád suas le rothlú an phláinéid. Dá bhrí sin, tá claonadh ag an aer ag leibhéil níos airde an atmaisféir a bheith" sleamhnaithe" agus titim taobh thiar de luas an aeir faoin a bhun. Mar thoradh ar seo tarlaíonn méadú ar an mbrú taobh thiar den aer " sleamhnaithe " , agus mar sin bíonn ar roinnt aeir breith suas trí ghluaiseacht sa treo ginearálta céanna le rothlú an phláinéid (siar go soir ar an Domhan) ach, ní leanann an t-aer seo patrún simplí ach ina ionad sin bíonn sé faoi thionchar a chuid teochta agus cion a chuid bogthaise i gcomparáid le réigiúin aeir mórthimpeall. Go bunúsach, seachas an t-atmaisféar ag bogadh go seasta i ndiaidh a chéile leis an phláinéad, taistilíonn codanna an atmaisféir níos ná a chéile trí scaird sruthanna.
 Múnlaítear scaird sruthanna in aice le teorainn mhaiseanna aeir ina mbíonn difríochtaí suntasacha teochta eatarthu, ar nós an réigiúin pholaigh agus an mheánchiorcail, áit ina mbíonn an t-aer níos teo.
 Baineann meitéareolaithe úsáid as láthair gheografach de chuid na scairdsruthanna mar chabhair i réamhaisnéisiú na haimsire.
 Aerthaisteal is ea an ábharthacht thráchtála is mó a bhaineann leis na scairdsruthanna, mar is féidir le heitilt leis an scairdsruth nó ina gcoinne tionchar mór a imirt ar thréimhse eitilte.
 Is minic a fhaightear suaiteacht ghlanspéire, guais ionchasach ar shábháilteacht aerárthaí phaisinéara, i scairdsruthanna nó in a gcomharsanacht.
 Sa todhchaí, d'fhéadfadh go mbeidh na scairdsruthanna cumhacht a ghiniúint i dtuirbíní gaoithe aerbheirthe.
 Meitéareolaíocht


text:
Als säkular (nach lat. saeculum für Jahrhundert) werden in der Astronomie sehr kleine, aber langfristige Änderungen der Bewegung (Bahnelemente, Rotation) von Himmelskörpern bezeichnet. Die wichtigsten dieser säkularen Trends sind:
 die Verlangsamung der Erdrotation und damit die Zunahme der Tageslänge (derzeit knapp 0,002 s pro Jahrhundert),
 langsame, meist monotone Änderungen der Bahnelemente von Erde, Planeten und deren Monden, vor allem bezüglich der Bahnebenen (Präzession) und der Apsidenlinien,
 ähnlich auch bei künstlichen Erdsatelliten (hier allerdings schon in Tagen bis Wochen deutlich merkbar),
 die Zunahme der Sonnenleuchtkraft (um einige Prozent in 500 Mio. Jahren) und die (schwächere) Abnahme ihrer Masse durch ihre Kernfusion,
 die Expansion des Universums um etwa 0,000 000 01 Prozent pro Jahr.
 Der größte – und bereits von antiken Astronomen entdeckte – Effekt ist die Präzession, eine langsame Verlagerung der Erdachse. Die anderen Phänomene wurden zwar schon im 18. oder 19. Jahrhundert vermutet, aber erst in den letzten 120 Jahren nachgewiesen.
 Ursachen
 Die wichtigsten Ursachen solcher Bahnstörungen und Veränderungen sind Abweichungen vom kugelsymmetrischen Schwerefeld der Sonne, das den Kepler-Gesetzen zugrunde liegt. Dadurch sind die Bahnelemente der Erde und aller anderen Planetenbahnen langsamen Änderungen unterworfen (siehe Dreikörperproblem).
 Die Symmetrie im solaren Schwerefeld, in dem sich die Erde bewegt, wird vor allem durch die Existenz des Mondes und der anderen Planeten „gestört“. Die größte Wirkung hat der Erdmond, aber auch die (relativ nahe) Venus und der Riesenplanet Jupiter. Außerdem weichen alle rotierenden Himmelskörper von der idealen Kugelgestalt ab (Abplattung der Erde 0,3 %, des Jupiters 15 %), wodurch sie ihr eigenes Schwerefeld verformen.
 Kleinere Einflüsse kommen von den unterschiedlichen Rotationsachsen der Planeten, von etwas unregelmäßiger Massenverteilung in ihrem Innern (als Zentralkörper ihrer Monde), von gegenseitigen Wechselwirkungen Planet-Mond, von leichter Bremsung durch interplanetare Materie, vom Lichtdruck der Sonne, der allmählichen Abnahme der Sonnenmasse und von durch die allgemeinen Relativitätstheorie erklärbaren Einflüssen.
 Hingegen verlangsamt sich die Erdrotation durch die vom Mond hervorgerufenen Gezeiten. Bremsend wirken sie aber nur unter Flachmeeren, insbesondere der Beringsee.
 Säkulare Trends im Erde-Mond-System
 Bei der Erde sind säkulare Trends der Art (1) und (2) für Astronomen und Geowissenschaftler besonders wichtig – und machen sich durch präzise Beobachtungen auch relativ rasch bemerkbar – weil
 die Erdrotation der natürliche Zeitgeber für alle Naturwissenschaften ist und auch die Erdfigur entscheidend beeinflusst,
 die Lage des Erdäquators zusammen mit der Erdbahnebene (Ekliptik) das wichtigste astronomische Koordinatensystem definiert,
 die Ekliptik ihrerseits das Bezugsystem für alle Planetenbahnen darstellt.
 Zusätzlich hat die Bewegung der Erde auch Einfluss auf die Mondbahn und umgekehrt.
 Präzession der Erdachse
 Das wichtigste säkulare Phänomen der Erde ist ihre Präzession, eine regelmäßige Richtungsänderung der Erdachse, die in rund 26.000 Jahren einen Kegelmantel mit einem Öffnungswinkel von derzeit 23,5° beschreibt. Die Präzession macht sich als laufende, monotone Änderung der Knotenlinie (Schnittgerade der Ebenen von Erdäquator und Erdbahn) bemerkbar, die als Koordinatenachse der Himmelskoordinaten dient. Dadurch verschieben sich z. B. alle Sternörter parallel zur Ekliptik um etwa 50′′ (0,014°) pro Jahr (siehe Epoche (Astronomie)).
 Änderung der Ekliptikschiefe und der Apsidenlinie
 Der Öffnungswinkel des o. a. Kegels ändert sich langsam, was sich als Änderung der Ekliptikschiefe äußert. Im Zeitrahmen von Jahrtausenden wirkt sie zwar säkular, ist aber großteils eine langperiodische Änderung von etwa 41.000 Jahren.
 Auch die Lage der Bahnellipse in der Erdbahnebene ändert sich säkular (bzw. sehr langperiodisch wie die Ekliptikschiefe). Dies zeigt sich in der Drehung der Apsiden-Linie (Gerade zwischen sonnennächstem und sonnenfernsten Punkt der Erdbahn).
 Beide Effekte zusammen waren vermutlich die Auslöser der Eiszeiten in den letzten Millionen Jahren.
 Mondbahn
 Durch die Erdabplattung (21 km auf 6370 km) ändert sich die Lage der Mondbahn und ihre Knotenlinie im Raum um etwa 20° bzw. 40° pro Jahr. Was kurzfristig als monoton erscheint, ist im Blickwinkel von Jahrzehnten bis Jahrhunderten aber periodisch. Die bekanntesten dieser Perioden sind der Saros-Zyklus (18,03 Jahre) und die knapp 19-jährige Nutationsperiode. Auch die Bahnneigung des Mondes ist etwas veränderlich.
 Dazu kommen langsame Driften einiger Parameter, die bei den Bahnachsen und der Umlaufzeit (Monatslänge) bereits messtechnisch nachweisbar sind. Die Verlangsamung der Erdrotation hat nämlich eine kleine Rückwirkung auf den Radius der Mondbahn, der jährlich um etwa 4 cm zunimmt.
 Bei künstlichen Erdsatelliten sind diese Auswirkungen der Erdabplattung wesentlich stärker und können bei niedrigen Umlaufbahnen bis zu 20° pro Tag betragen.
 Planetare Einflüsse
 Die oben genannten Variationen werden hauptsächlich von Asymmetrien im Erde-Mond-System verursacht. Es gibt jedoch auch Einflüsse der anderen Planeten, die heute trotz ihrer Kleinheit nachzuweisen sind:
 Exzentrizität der Erdbahn
 Die Bahnellipse der Erde variiert im Laufe vieler Jahrtausende von fast kreisförmig (Exzentrizität ) bis leicht elliptisch (). Einer sehr langfristigen Änderung von überlagern sich einige Perioden von etwa 100.000 Jahren (siehe Milanković-Zyklen), für die hauptsächlich die Riesenplaneten Jupiter und Saturn verantwortlich sind.
 Derzeit gilt und damit eine jahreszeitliche Variation der Sonneneinstrahlung von . In der Erdgeschichte konnten diese Einflüsse bis auf 20 % ansteigen, was durch ungleiche Strahlungsverteilung zwischen den Klimazonen und der Dauer der Jahreszeiten ebenfalls zum Aufschaukeln einiger Eiszeiten beitrug.
 Planetare Präzession
 Der Großteil der im Erde-Mond-System wirksamen Präzession der Erdachse wird von der Gravitationswirkung von Mond (2 Drittel) und Sonne (1 Drittel) auf die nicht kugelförmige Erdfigur verursacht und deshalb Lunisolarpräzession genannt. Ein kleiner Anteil (einige 0,1′′ von rund 50′′) stammt jedoch von den anderen Planeten, wobei sich zahlreiche Perioden zu einem Mittelwert überlagern.
 Literatur
 Manfred Schneider: Himmelsmechanik. Band 4 Theorie der Satellitenbewegung, Bahnbestimmung. Spektrum-Verlag Heidelberg 1999, ISBN 3-8274-0484-3.
 Karl Stumpff, H.-H. Vogt: Das Fischer-Lexikon Astronomie. Neubearbeitete 8. Auflage, Fischer Taschenbuch Verlag, Frankfurt/Main 1972.
 Himmelsmechanik
 Erde


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Avis juridique important
 |
 21973D0305(01)
 Beschluß des Assoziationsrats Nr. 4/72 über die Begriffsbestimmung für "Erzeugnisse mit Ursprung in ..." oder "Ursprungserzeugnisse" der Türkei zur Anwendung von Anhang Nr. 6 Kapitel I des Zusatzprotokolls zum Abkommen von Ankara
 Amtsblatt Nr. L 059 vom 05/03/1973 S. 0083 - 0084 Finnische Sonderausgabe: Kapitel 2 Band 2 S. 0004 Schwedische Sonderausgabe: Kapitel 2 Band 2 S. 0004 Spanische Sonderausgabe: Kapitel 02 Band 2 S. 0013 Portugiesische Sonderausgabe: Kapitel 02 Band 2 S. 0013
 BESCHLUSS DES ASSOZIATIONSRATS Nr. 4/72 über die Begriffsbestimmung für Erzeugnisse mit Ursprung in ..." oder Ursprungserzeugnisse" der Türkei zur Anwendung von Anhang Nr. 6 Kapitel I des Zusatzprotokolls zum Abkommen von AnkaraDER ASSOZIATIONSRAT - gestützt auf das Abkommen zur Gründung einer Assoziation zwischen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und der Türkei, gestützt auf das in Artikel 1 Absatz 1 des Vorläufigen Protokolls im Anhang zu diesem Abkommen genannten Zusatzprotokolls, insbesondere auf Anhang Nr. 6 Artikel 16, in Erwägung nachstehender Gründe : Im Hinblick auf die Artikel 31, 32 und 35 des Zusatzprotokolls kann auf landwirtschaftliche Erzeugnisse sowie auf Erzeugnisse, die bei der Einfuhr in die Gemeinschaft infolge der Durchführung der gemeinsamen Agrarpolitik besonderen Vorschriften unterliegen, nur dann die im Anhang Nr. 6 vorgesehene Präferenzregelung angewandt werden, wenn diese Erzeugnisse die in Artikel 2 und 3 des Zusatzprotokolls genannten Bedingungen erfuellen. Abgesehen von einigen Erzeugnissen, die vollständig in der Türkei erzeugt sein müssen, wird die Präferenzregelung nur dann angewandt, wenn die im vorstehenden Erwägungsgrund genannten Erzeugnisse ihren Ursprung in der Türkei haben. Da lediglich der Absatz von Erzeugnissen der türkischen Landwirtschaft begünstigt werden soll, erscheint es angebracht, diejenigen Erzeugnisse, die durch Be- oder Verarbeitung eingeführter Erzeugnisse hergestellt worden sind, nicht als Erzeugnisse mit Ursprung in der Türkei anzusehen; um die verarbeitende Industrie nicht zu behindern, muß dagegen vorgesehen werden, daß die Verwendung von anderen eingeführten Erzeugnissen, die bei der Be- oder Verarbeitung in unwesentlichem Umfang mitverarbeitet werden, die Zuerkennung des Ursprungs nicht ausschließt - BESCHLIESST : Artikel 1 Für die Anwendung von Anhang Nr. 6 Kapitel I des Zusatzprotokolls gelten als Erzeugnisse mit Ursprung in ..." oder Ursprungserzeugnisse" der Türkei: a) pflanzliche Erzeugnisse, die in der Türkei geerntet worden sind, b) lebende Tiere, die in der Türkei geboren worden oder ausgeschlüpft sind und dort aufgezogen wurden, c) Erzeugnisse, die von in der Türkei gehaltenen lebenden Tieren gewonnen worden sind, d) Erzeugnisse, die von der Jagd und vom Fischfang in der Türkei herrühren, e) Meereserzeugnisse, die von türkischen Schiffen aus der See gewonnen worden sind, f) Waren, die in der Türkei durch Be- oder Verarbeitung der unter a) bis e) genannten Erzeugnisse hergestellt worden sind, auch wenn bei ihrer Herstellung Erzeugnisse anderen Ursprungs in unwesentlichem Umfang mitverarbeitet worden sind. Artikel 2 Die Erläuterungen sind Bestandteil dieses Beschlusses. Geschehen zu Brüssel am 29. Dezember 1972. Im Namen des AssoziationsratsDer PräsidentE. M. J. A. SASSEN ERLÄUTERUNGEN Anmerkung 1 Der Begriff in der Türkei" umfasst auch die Hoheitswässer sowie die auf hoher See befindlichen Schiffe, einschließlich der Fabrikschiffe", auf denen die vom Fischfang herrührenden Erzeugnisse be- oder verarbeitet werden, wenn sie alle in Anmerkung 4 enthaltenen Voraussetzungen erfuellen. Anmerkung 2 Bei der Festellung, ob Waren Erzeugnisse mit Ursprung in der Türkei sind, wird nicht geprüft, ob Energiestoffe, Einrichtungen, Maschinen und Werkzeuge, die zur Herstellung dieser Waren in der Türkei verwendet werden, ihren Ursprung in dritten Staaten haben. Anmerkung 3 Bei der Bestimmung des Ursprungs von landwirtschaftlichen Erzeugnissen werden etwaige Umschließungen nicht berücksichtigt. Anmerkung 4 Der Begriff türkische Schiffe" gilt nur für Schiffe: - die in der Türkei im Schiffsregister eingetragen oder dort angemeldet sind, - die die Flagge der Türkei führen, - die mindestens zur Hälfte Eigentum von Staatsangehörigen der Türkei oder Eigentum einer Gesellschaft sind, deren Hauptniederlassung in der Türkei liegt und bei welcher der oder die Geschäftsführer, der Vorsitzende des Vorstands oder Aufsichtsrats und die Mehrzahl der Mitglieder dieser Organe Staatsangehörige der Türkei sind, wenn sich ausserdem bei Personalgesellschaften oder Gesellschaften mit beschränkter Haftung mindestens die Hälfte des Kapitals in der Hand der Türkei, von öffentlich-rechtlichen Körperschaften oder von Staatsangehörigen der Türkei befindet, - deren Schiffsführung ausschließlich aus Staatsangehörigen der Türkei besteht, - deren Besatzung zumindest zu 75% aus Staatsangehörigen der Türkei besteht. Anmerkung 5 Als in unwesentlichem Umfang mitverarbeitet" gelten Erzeugnisse, deren Menge 10% der in Artikel 1 Buchstaben a) bis e) des Beschlusses bezeichneten Erzeugnisse nicht überschreitet.


text:
 Svarīgs juridisks paziņojums
 |
 12006E/PRO/25
 Eiropas Kopienas dibināšanas Līguma (Konsolidētā versija) - D. Eiropas Kopienas dibināšanas līgumam pievienotie protokoli - Protokols (Nr.25) par dažiem noteikumiem attiecībā uz Lielbritānijas un Ziemeļīrijas Apvienoto Karalisti (1992)
 Oficiālais Vēstnesis C 321 E , 29/12/2006 Lpp. 0299 - 0301
 Protokols (Nr.25)par dažiem noteikumiem attiecībā uz Lielbritānijas un Ziemeļīrijas Apvienoto Karalisti (1992)AUGSTĀS LĪGUMSLĒDZĒJAS PUSES,ATZĪSTOT, ka Apvienotajai Karalistei nav saistību vai pienākumu pāriet uz ekonomiskās un monetārās savienības trešo posmu, kamēr tās valdība un parlaments par to nav pieņēmis īpašu lēmumu,IEVĒROJOT Apvienotās Karalistes valdības praksi atmaksāt aizņēmumus, pārdodot parādus privātajam sektoram,IR VIENOJUŠĀS par šādiem noteikumiem, ko tās pievieno Eiropas Kopienas dibināšanas līgumam.1. Apvienotā Karaliste dara zināmu Padomei, vai vēlas pāriet uz trešo posmu, pirms Padome ir devusi novērtējumu saskaņā ar šā Līguma 121. panta 2. punktu.Apvienotajai Karalistei nav jāpāriet uz trešo posmu, ja tā nav darījusi zināmu Padomei, ka vēlas to darīt.Ja nav nolikts trešā posma sākums, ko paredz šā Līguma 121. panta 3. punkts, Apvienotā Karaliste līdz 1998. gada 1. janvārim var darīt zināmu nodomu pāriet uz trešo posmu.2. Šā Protokola 3. līdz 9. punkts ir spēkā gadījumā, ja Apvienotā Karaliste dara zināmu Padomei, ka tā nevēlas sākt trešo posmu.3. Apvienotā Karaliste nav iekļauta to dalībvalstu vairākumā, kas atbilst vajadzīgajiem nosacījumiem, kuri minēti šā Līguma 121. panta 2.punkta otrajā ievilkumā un 121. panta 3. punkta pirmajā ievilkumā.4. Apvienotā Karaliste patur savas pilnvaras monetārās politikas jomā saskaņā ar savas valsts tiesībām.5. Šā Līguma 4 panta 2. punkts, 104. panta 1., 9. un 11. punkts, 105.panta 1. līdz 5. punkts, 106., 108., 109., 110. un 111. pants, 112. panta 1. punkts un 2.punkta b) apakšpunkts, kā arī 123. panta 4. un 5. punkts uz Apvienoto Karalisti neattiecas. Atsauces uz Kopienu vai dalībvalstīm šajos noteikumos neattiecas uz Apvienoto Karalisti, un atsauces uz valstu centrālām bankām neattiecas uz Anglijas Banku (Bank of England).6. Šā Līguma 116. panta 4. punkts un 119. pants, kā arī 120. pants joprojām attiecas uz Apvienoto Karalisti. 114. panta 4. punkts un 124. pants attiecas uz Apvienoto Karalisti tā, it kā tai būtu piešķirts izņēmuma statuss.7. Apvienotajai Karalistei ir uz laiku atņemtas tiesības balsot par Padomes tiesību aktiem, kas minēti 5. punktā uzskaitītajos pantos. Šajā nolūkā Apvienotās Karalistes vērtētās balsis neņem vērā, nosakot kvalificēto balsu vairākumu, ko paredz šā Līguma 122. panta 5. punkts.Apvienotajai Karalistei nav arī tiesību piedalīties priekšsēdētāja, priekšsēdētāja vietnieka un citu ECB Valdes locekļu iecelšanā atbilstīgi šā Līguma 112. panta 2. punkta b) apakšpunktam un 123. panta 1. punktam.8. Protokolā par Eiropas Centrālo banku sistēmas un Eiropas Centrālās bankas Statūtiem ("Statūti") 3., 4., 6., 7., 9.2., 10.1.,10.3. 11.2., 12.1., 14., 16. pants, 18. līdz 20. pants, 22., 23., 26., 27. pants, 30. līdz 34. pants, 50. un 52. pants neattiecas uz Apvienoto Karalisti.Atsauces uz Kopienu vai dalībvalstīm šajos pantos neattiecas uz Apvienoto Karalisti un norādes uz valstu centrālām bankām vai akcionāriem neattiecas uz Anglijas Banku (Bank of England).Statūtu 10.3. un 30.2. panta atsauces uz ECB parakstīto kapitālu neattiecas uz Anglijas Bankas (Bank of England) parakstīto kapitālu.9. Šā Līguma 123. panta 3. punkts un Statūtu 44. līdz 48. pants ir spēkā neatkarīgi no tā, vai ir kāda dalībvalsts ar izņēmuma statusu, ņemot vērā šādus grozījumus:a) atsauces uz ECB un EMI uzdevumiem 44. pantā attiecas arī uz tādiem uzdevumiem, kas trešajā posmā joprojām jāveic sakarā ar iespējamo Apvienotās Karalistes lēmumu nepāriet uz šo posmu;b) papildus 47. pantā minētajiem uzdevumiem ECB arī sniedz padomus un palīdz sagatavot visus Padomes lēmumus attiecībā uz Apvienoto Karalisti, kas jāpieņem saskaņā ar 10. panta a) un c) apakšpunktu;c) Anglijas Banka (Bank of England) iemaksā savu parakstītā kapitāla daļu ECB kapitālā kā ieguldījumu ECB darbības izmaksām pēc tādiem pašiem principiem kā to dalībvalstu centrālās bankas, kam piešķirts izņēmuma statuss.10. Ja Apvienotā Karaliste nesāk trešo posmu, tā var mainīt savu paziņojumu jebkurā laikā, kad sācies šis posms. Tādā gadījumā:a) Apvienotajai Karalistei ir tiesības pāriet uz trešo posmu tikai ar noteikumu, ka tā atbilst vajadzīgajiem nosacījumiem. Padome pēc Apvienotās Karalistes lūguma un saskaņā ar šā Līguma 122. panta 2. punkta nosacījumiem un tajā noteikto procedūru novērtē, vai tā atbilst vajadzīgajiem nosacījumiem;b) Anglijas Banka (Bank of England) iemaksā savu parakstītā kapitāla daļu, pārskaita ECB valūtas rezervju aktīvos un iemaksā tās rezervju fondā saskaņā ar tādiem pašiem principiem kā tādas dalībvalsts centrālā banka, kuras izņēmuma statuss ir atcelts;c) Padome, ievērojot šā Līguma 123. panta 5. punkta nosacījumus un saskaņā ar tajā noteikto procedūru, pieņem visus citus vajadzīgos lēmumus, lai Apvienotā Karaliste varētu pāriet uz trešo posmu.Ja Apvienotā Karaliste saskaņā ar šo Protokolu sāk trešo posmu, 3. līdz 9. punkts vairs nav spēkā.11. Atkāpjoties no šā Līguma 101. panta un 116. panta 3. punkta, kā arī Statūtu 21.1. panta, Apvienotās Karalistes valdība var paturēt tās kredītlīniju "Ways and Means" Anglijas Bankā (Bank of England) tikmēr, kamēr Apvienotā Karaliste nav pārgājusi uz trešo posmu.--------------------------------------------------


text:
 13.12.2007
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 L 328/29
 EEZ APVIENOTĀS KOMITEJAS LĒMUMS
 Nr. 85/2007
 (2007. gada 6. jūlijs),
 ar ko groza EEZ līguma VI pielikumu (Sociālais nodrošinājums)
 EEZ APVIENOTĀ KOMITEJA,
 ņemot vērā Eiropas Ekonomikas zonas līgumu, kurā grozījumi izdarīti ar Protokolu, ar ko pielāgo Eiropas Ekonomikas zonas līgumu, turpmāk tekstā “Līgums”, un jo īpaši tā 98. pantu,
 tā kā:
 (1)
 Līguma VI pielikums ir grozīts ar EEZ Apvienotās komitejas 2006. gada 22. septembra Lēmumu Nr. 118/2006 (1).
 (2)
 Eiropas Kopienu Migrējošo darba ņēmēju sociālās drošības administratīvās komisijas 2005. gada 6. oktobra Lēmums Nr. 204 par veidlapu paraugiem Padomes Regulas (EEK) Nr. 1408/71 un (EEK) Nr. 574/72 piemērošanai (E 200 sērija) (2) ir jāiekļauj Līgumā.
 (3)
 Eiropas Kopienu Migrējošo darba ņēmēju sociālās drošības administratīvās komisijas 2005. gada 15. decembra Lēmums Nr. 206 par Migrējošo darba ņēmēju sociālā nodrošinājuma administratīvās komisijas Revīzijas padomes darbības veidiem un sastāvu (3) ir jāiekļauj Līgumā.
 (4)
 Eiropas Kopienu Migrējošo darba ņēmēju sociālās drošības administratīvās komisijas Lēmumus Nr. 184 un Nr. 188, kas pašlaik ir iekļauti Līgumā, aizstāj ar Lēmumu Nr. 204.
 (5)
 Eiropas Kopienu Migrējošo darba ņēmēju sociālās drošības administratīvās komisijas Lēmumus Nr. 86 un Nr. 159, kas pašlaik ir iekļauti Līgumā, aizstāj ar Lēmumu Nr. 206,
 IR NOLĒMUSI ŠĀDI.
 1. pants
 Līguma VI pielikumu groza šādi.
 1.
 Minētā pielikuma 3.43. punkta (Lēmums Nr. 158), 3.64. punkta (Lēmums Nr. 188) un 3.8. punkta (Lēmums Nr. 86) tekstu svītro.
 2.
 Šādus punktus iekļauj aiz 3.78. punkta (Lēmums Nr. 202):
 “3.79.
 32006 D 0613: Eiropas Kopienu Migrējošo darba ņēmēju sociālās drošības administratīvās komisijas 2005. gada 6. oktobra Lēmums Nr. 204 par veidlapu paraugiem Padomes Regulas (EEK) Nr. 1408/71 un (EEK) Nr. 574/72 piemērošanai (E 200 sērija) (OV L 254, 16.9.2006., 1. lpp.).
 3.80.
 32006 D 0352: Eiropas Kopienu Migrējošo darba ņēmēju sociālās drošības administratīvās komisijas 2005. gada 15. decembra Lēmums Nr. 206 par Migrējošo darba ņēmēju sociālā nodrošinājuma administratīvās komisijas Revīzijas padomes darbības veidiem un sastāvu (OV L 130, 18.5.2006., 39. lpp.).”
 2. pants
 Lēmumu Nr. 204 un 206 teksti īslandiešu un norvēģu valodā, kas jāpublicē Eiropas Savienības Oficiālā Vēstneša EEZ pielikumā, ir autentiski.
 3. pants
 Šis lēmums stājas spēkā 2007. gada 7. jūlijā, ja EEZ Apvienotajai komitejai ir iesniegti visi paziņojumi saskaņā ar Līguma 103. panta 1. punktu (4).
 4. pants
 Šo lēmumu publicē Eiropas Savienības Oficiālā Vēstneša EEZ iedaļā tā EEZ pielikumā.
 Briselē, 2007. gada 6. jūlijā
 EEZ Apvienotās komitejas vārdā –
 priekšsēdētājs
 Stefán Haukur JÓHANNESSON
 (1) OV L 333, 30.11.2006., 42. lpp.
 (2) OV L 254, 16.9.2006., 1. lpp.
 (3) OV L 130, 18.5.2006., 39. lpp.
 (4) Nav norādītas konstitucionālās prasības.


type: caselaw

text:
22.3.2003 SV Europeiska unionens officiella tidning C 70/17
 Sökanden yrkar att domstolen skall b) ett senare beslut som fattats vid ett för Förenade
 kungariket okänt datum i december 2002 eller
 — fastställa att Republiken Italien har underlåtit att uppfylla januari 2002 att återta detta belopp,
 sina skyldigheter enligt artikel 2.1 i Europaparlamentets
 och rådets direktiv 2000/77/EG av den 14 december c) alla åtgärder som vidtagits enligt dessa beslut, inklu-
 2000 om ändring av rådets direktiv 95/53/EG om sive återtagandet av nämnda belopp,
 fastställande av principerna för organisationen av officiell
 kontroll på djurfoderområdet och enligt EG-fördraget,
 genom att inte införliva de lagar och andra författningar d) kommissionens beslut i skrivelse av den 22 novem-
 som är nödvändiga för att följa nämnda direktiv eller ber 2002 att återkräva ett belopp av 9 272 767 euro
 genom att inte ha underrättat kommissionen om sådana som redan utbetalats från ERUF till Förenade kunga-
 bestämmelser, riket avseende utgifter för MST 2, och
 — förplikta Republiken Italien att ersätta rättegångskostna- e) alla åtgärder som vidtagits enligt detta beslut,
 derna.
 2. förklara var och en av de nämnda rättsakterna ogiltig i
 enlighet med artikel 231 EG,
 Grunder och huvudargument
 3. för det fall kommissionens tolkning av artikel 52.5 i
 Artikel 249 EG, enligt vilken ett direktiv skall vara bindande förordning nr 1260/99 (1) och/eller av artikel 10 i bilagan
 med avseende på det resultat som skall uppnås, innefattar till kommissionens beslut K(92) 1358/8 är riktig, i
 en skyldighet för medlemsstaterna att iaktta de frister för enlighet med artikel 241 EG förklara att de nämnda
 införlivande som föreskrivs i direktiven. Den aktuella fristen rättsakterna inte skall tillämpas på Förenade kungariket,
 löpte ut den 29 december 2001, utan att Republiken Italien
 hade antagit de bestämmelser som var nödvändiga för att rätta 4. förplikta kommissionen att ersätta rättegångskostna-
 sig efter det direktiv som anges i samband med kommissionens derna.
 yrkanden.
 Grunder och huvudargument
 Talan mot Europeiska gemenskapernas kommission väckt
 den 7 februari 2003 av Förenade konungariket Storbritan- 1. Å t e r t a g a n d e t a v s t ö d f r å n E R U F t i l l e t t
 nien och Nordirland b e l op p av 1 1 63 2 6 0 0 e u ro
 (Mål C-46/03)
 Sökanden har gjort gällande att kommissionen gjorde sig
 skyldig till felaktig rättstillämpning och/eller felaktig tolkning
 (2003/C 70/27) och/eller en uppenbart oriktig bedömning då den fastslog
 att Förenade kungariket hade åsidosatt bestämmelserna i
 artikel 52.5 i förordning nr 1260/99 och då den fastställde
 följderna av ett sådant åsidosättande.
 Förenade konungariket Storbritannien och Nordirland har den
 7 februari 2003 väckt talan vid Europeiska gemenskapernas
 domstol mot Europeiska gemenskapernas kommission. Sökan- Sökanden har anfört att den sanktionsåtgärd som föreskrivs i
 den företräds av P. Ormond, i egenskap av ombud, biträdd av artikel 52.5 endast skall tillämpas om kommissionen den
 D. Lloyd Jones QC, barrister, och S. Lee, barrister, delgivnings- 31 mars 2001 inte har mottagit någon begäran om slutbetal-
 adress: Luxemburg. ning och att detta är det enda villkor som följer av förordnin-
 gen. Det finns inte i förordningen några särskilda formföre-
 skrifter avseende denna begäran.
 Sökanden yrkar att domstolen skall
 1. ogiltigförklara följande rättsakter i enlighet med artiklar- Det krävs nämligen inte enligt förordningen att begäran
 na 230 EG och 231 EG: om slutbetalning skall göras i ERUF:s standardformulär för
 attestering av utgifter, vilket vanligen används. Kommissionen
 a) kommissionens beslut i skrivelse av den 22 novem- gjorde sig således skyldig till felaktig rättstillämpning genom
 ber 2002 att återta ett belopp av 11 632 600 euro att anse att underlåtenheten att använda detta formulär vid
 avseende utgifter för det operationella programmet begäran om slutbetalning medförde den sanktionsåtgärd som
 Manchester/Salford/Trafford 2, nedan kallat MST 2, föreskrivs i artikel 52.5.
 ---pagebreak--- C 70/18 SV Europeiska unionens officiella tidning 22.3.2003
 Sökanden har hävdat att de handlingar den sänt till kommissio- Talan mot Republiken Portugal väckt den 10 februari
 nen utgjorde en begäran om slutbetalning enligt artikel 52.5 2003 av Europeiska gemenskapernas kommission
 och kommissionen gjorde sig skyldig till felaktig rättstillämp-
 ning och/eller en uppenbart oriktig bedömning genom att
 komma till en motsatt slutsats. (Mål C-48/03)
 (2003/C 70/28)
 Sökanden har även gjort gällande att kommissionens tolkning
 av förordningen innebär ett åsidosättande av rättssäkerhets-
 principen och proportionalitetsprincipen.
 Europeiska gemenskapernas kommission har den 10 februari
 2003 väckt talan vid Europeiska gemenskapernas domstol
 mot Republiken Portugal. Sökanden företräds av Ana Maria
 Om kommissionens tolkning av artikel 52.5 i förordningen Alves Vieira, i egenskap av ombud, med delgivningsadress i
 och/eller av bilagan till kommissionens beslut K(92) 1358/8 är Luxemburg.
 riktig strider den absoluta karaktären hos dessa bestämmelser
 mot proportionalitetsprincipen. Vidare står dessa bestämmel-
 ser i strid med rättssäkerhetsprincipen, eftersom deras lydelse Sökanden yrkar att domstolen skall
 inte är tillräckligt klar och precis och de skall därför, i enlighet
 med artikel 214 EG, inte tillämpas på Förenade kungariket.
 — fastställa att Republiken Portugal har underlåtit att uppfyl-
 la sina skyldigheter enligt Europaparlamentets och rådets
 direktiv 2000/16/EG (1) av den 10 april 2000 om ändring
 Sökanden har vidare anfört att det inte framgår av kommissio- av rådets direktiv 79/373/EEG om saluföring av foder-
 nens beslut i skrivelse av den 22 november 2002 vilka rättsliga blandningar och rådets direktiv 96/25/EG om avyttring
 och faktiska omständigheter som ligger till grund för detta och av foderråvaror, genom att inte anta lagar eller andra
 att det således skall ogiltigförklaras på grund av bristande författningar för att införliva nämnda direktiv,
 motivering.
 — förplikta Republiken Portugal att ersätta rättegångskost-
 naderna.
 2. Be s l ut e t a tt å t e r k r ä va s tö d fr å n E RU F t i ll
 e tt b e lo pp a v 9 27 2 7 6 7 e u r o Grunder och huvudargument
 Fristen för att införliva direktivet löpte ut den 2 maj 2001.
 Sökanden har gjort gällande att kommissionens beslut i
 skrivelse av den 22 november 2002 genom vilken Förenade
 kungariket underrättades om att kommissionen var skyldig att
 (1 ) EGT L 105, 6.5.2000, s. 36.
 återkräva 9 272 767 euro skall ogiltigförklaras på följande
 grunder:
 — Kommissionen gjorde sig skyldig till felaktig rättstillämp-
 ning och/eller tolkning och/eller en uppenbart oriktig
 bedömning.
 Begäran om förhandsavgörande enligt beslut av Cour
 — Beslutet stred mot principerna om god förvaltningssed, d’appel de Rennes, sjunde avdelningen, av den 5 februa-
 gemenskapssolidaritet, regionalt partnerskap och samar- ri 2003 i målet mellan Alain Rousseau och Association
 bete mellan gemenskapsinstitutionerna och medlemssta- Comité économique régional agricole fruits et légumes de
 terna (artikel 10 EG). Bretagne (CERAFEL)
 — Bristande motivering. (Mål C-49/03)
 (2003/C 70/29)
 ( 1) Rådets förordning (EG) nr 1260/1999 av den 21 juni 1999 om
 allmänna bestämmelser för strukturfonderna (EGT L 161, s. 1).
 Cour d’appel de Rennes, sjunde avdelningen, begär genom
 beslut av den 5 februari 2003, vilket inkom till domstolens
 kansli den 10 februari 2003, att Europeiska gemenskapernas


type: legislation

text:
 Avis juridique important
 |
 41994D0002
 Acquis de Schengen - Décision du Comité exécutif du 26 avril 1994 concernant la délivrance des visas uniformes à la frontière [SCH/Com-ex (94) 2]
 Journal officiel n° L 239 du 22/09/2000 p. 0163 - 0164
 DÉCISION DU COMITÉ EXÉCUTIFdu 26 avril 1994concernant la délivrance des visas uniformes à la frontière[SCH/Com-ex (94) 2]LE COMITÉ EXÉCUTIF,vu l'article 132 de la Convention d'application de l'Accord de Schengen,vu l'article 17, paragraphe 3, points c) et d), de la Convention susmentionnée,DÉCIDE:La délivrance de visas uniformes à la frontière s'effectue selon les principes communs définis dans le document joint en annexe.Bonn, le 26 avril 1994.Le PrésidentBernd SchmidbauerANNEXE RELATIVE À LA DELIVRANCE DE VISAS UNIFORMES À LA FRONTIÈRE1. L'article 12, paragraphe 1, de la Convention d'application prévoit que le visa uniforme est délivré par les autorités diplomatiques et consulaires des Parties contractantes et, le cas échéant, par les autorités désignées dans le cadre de l'article 17. Cet article prévoit notamment dans son paragraphe 3, point c), que le Comité exécutif prend les décisions relatives à la délivrance des visas à la frontière.Par ailleurs, le manuel commun (partie II, point 5) précise que si "par manque de temps et pour des motifs impérieux un étranger n'a pas été en mesure de demander un visa, les autorités compétentes peuvent, dans des cas exceptionnels, lui délivrer à la frontière un visa pour un séjour de courte durée". Le manuel soumet cette délivrance à une série de conditions:- l'étranger doit être titulaire d'un document valable permettant le franchissement de la frontière,- il remplit les conditions prévues à l'article 5, paragraphe 1, points a), c), d) et e), de la Convention,- il doit pouvoir faire valoir par une pièce justificative la réalité des motifs "imprévisibles et impérieux",- son retour vers son pays d'origine ou son transit vers un pays tiers doivent être garantis.2. Il en ressort clairement que le visa est normalement délivré par les postes diplomatiques et consulaires et que la délivrance de visa à la frontière revêt donc un caractère exceptionnel, dans des cas précis dûment justifiés.3. Le visa délivré à la frontière peut être selon les cas, en fonction des règles nationales, et sous réserve du respect des conditions rappelées ci-dessus:- un visa uniforme, sans limite de validité territoriale,- un visa à validité territoriale limitée au sens de l'article 10, paragraphe 3, de la Convention d'application.Dans l'un comme dans l'autre cas, le visa délivré ne doit pas comporter plus d'une entrée. Dans le cas d'un visa de court séjour, sa validité ne doit pas dépasser 15 jours.4. S'agissant des étrangers appartenant à des catégories de personnes soumises à la consultation des autorités centrales d'une ou de plusieurs autres Parties contractantes, le visa ne sera pas, en principe, délivré à la frontière compte tenu notamment de l'exigence d'un délai de réponse de 7 jours au minimum.Toutefois, à titre exceptionnel, un visa pourra être délivré à la frontière pour ces catégories de personnes. Ce visa ne pourra être alors qu'un visa à validité territoriale limitée à l'État de délivrance. Ce visa ne sera délivré que dans les cas prévus à l'article 5, paragraphe 2, de la Convention d'application, c'est-à-dire pour des motifs humanitaires, d'intérêt national ou en raison d'obligations internationales. Sa délivrance devra être notifiée sans délai aux autorités centrales des autres parties contractantes.5. La délivrance des visas à la frontière sera assurée par les autorités chargées des contrôles à la frontière, conformément aux dispositions nationales. Le visa peut être matérialisé soit par l'apposition de la vignette visa Schengen, soit par l'apposition d'un cachet spécial.6. Les visas délivrés à la frontière doivent être consignés sur une liste. Les Parties contractantes échangeront cette liste tous les mois par l'intermédiaire du Secrétariat Général.


text:
Itemirus é um gênero de dinossauro terópode da estagio Turoniano do período Cretáceo Superior do Uzbequistão.
 Itemirus é conhecido a partir de um único pequeno fóssil da caixa craniana, em 1958, encontrado perto da aldeia de Itemir na escarpa Dzharakuduk em camadas da Formação Bissekty. O número do holótipo é PIN 327/699. A espécie-tipo, Itemirus medullaris, foi nomeado e descrito por Sergei Kurzanov em 1976. O nome genérico refere-se a Itemir. O nome específico refere-se à medulla oblongata, a parte do cérebro envolto pela caixa craniana parcial.
 Kurzanov notou semelhanças anatômicas com o Tyrannosauridae e o Dromaeosauridae; ele atribuído Itemirus a um separado Itemiridae. Em 2004, Thomas Holtz sugeriu que era um membro da Tyrannosauroidea. Nicholas Longrich e Philip J. Currie em 2009 incluíram Itemirus em uma análise cladística de relações aos dromaeossaurídeos e o colocaram no Velociraptorinae.
 Nenhuma outra espécie têm sido permanentemente atribuída a este gênero. Uma vez que apenas a caixa craniana foi descoberta, as únicas certas estimativas referem ao tamanho do cérebro, e provas de que ele tinha uma boa visão e equilíbrio, com base nos grandes lobos do cérebro.
 Dromaeosauridae
 Dinossauros da Ásia
 Dinossauros do Cretáceo
 Espécies fósseis descritas em 1976