text:
 7.7.2007
 DE
 Amtsblatt der Europäischen Union
 C 155/16
 Klage, eingereicht am 8. Mai 2007 — Kommission der Europäischen Gemeinschaften/Königreich der Niederlande
 (Rechtssache C-230/07)
 (2007/C 155/30)
 Verfahrenssprache: Niederländisch
 Parteien
 Klägerin: Kommission der Europäischen Gemeinschaften (Bevollmächtigte: W. Wils und M. Shotter)
 Beklagter: Königreich der Niederlande
 Anträge
 Die Kommission beantragt,
 —
 festzustellen, dass das Königreich der Niederlande dadurch gegen seine Verpflichtungen aus Art. 26 Abs. 3 der Richtlinie 2002/22/EG (1) verstoßen hat, dass es nicht sichergestellt hat, dass bei unter der europäischen Notrufnummer „112“ durchgeführten Anrufen Informationen zum Anruferstandort übermittelt werden, soweit dies technisch möglich ist;
 —
 dem Königreich der Niederlande die Kosten aufzuerlegen.
 Klagegründe und wesentliche Argumente
 Die Frist für die Umsetzung der Richtlinie in nationales Recht sei am 24. Juli abgelaufen.
 (1) Richtlinie 2002/22/EG des Europäischen Parlaments und des Rates vom 7. März 2002 über den Universaldienst und Nutzerrechte bei elektronischen Kommunikationsnetzen und -diensten (Universaldienstrichtlinie) (ABl. L 108, S. 51).


type: wikipedia

text:
A Gyilkosság a csendes házban, eredeti címén Murder in the Mews Agatha Christie 1937-ben megjelent, négy kisregényt tartalmazó kötete, melyet az Egyesült Királyságban a William Collins Sons and Co. adott ki először. Az Amerikai Egyesült Államokban még abban az évben a Dodd, Mead and Co. publikálta, a kötet címadójául a brit kiadás harmadik történetét (Dead Man's Mirror) választva.
 Magyarországon először a Magyar Könyvklub kiadásában jelent meg 1996-ban; ugyanezt a fordítást jelentette meg 2006-ban az Aquila Könyvkiadó.
 A kötetben szereplő kisregények:
 Gyilkosság a csendes házban (Murder in the Mews)
 A hihetetlen betörés (The Incredible Theft)
 Halott ember tükre (Dead Man's Mirror)
 A rodoszi háromszög (Triangle at Rhodes)
 Mind a négy történetben Hercule Poirot a nyomozó, egyik esetben James Japp főfelügyelő, másikban Mr. Satterthwaite áll mellette.
 Magyarul
 Gyilkosság a csendes házban; ford. Kada Júlia; Magyar Könyvklub, Bp., 1996
 Hivatkozások
 Források
 John Cooper and B.A. Pyke: Detective Fiction - the collector's guide. Second Edition. Scholar Press. 1994.
 Hadnagy Róbert–Molnár Gabriella: Agatha Christie krimikalauz. Budapest: Európa. 2004.
 Agatha Christie-novelláskötetek
 1937 könyvei


type: other

text:
RIKSDAGEN NÄRINGSUTSKOTTET PROTOKOLL UTSKOTTSSAMMANTRÄDE 201 6 /1 7: 9 DATUM 2016–11–10 TID 10.00–10.45 NÄRVARANDE Se bilaga 1 § 1 Justering av protokoll Utskottet justerade protokoll 2016/17:8. § 2 Information från regeringen Statssekreterare Elisabeth Backteman,
 RIKSDAGEN NÄRINGSUTSKOTTET PROTOKOLL UTSKOTTSSAMMANTRÄDE 201 6 /1 7: 8 DATUM 2016–10–27 TID 10.00–11.00 NÄRVARANDE Se bilaga 1 § 1 Justering av protokoll Utskottet justerade protokoll 2016/17:7. § 2 Information från regeringen Statssekreterare Oscar Stenström,
 RIKSDAGEN NÄRINGSUTSKOTTET PROTOKOLL UTSKOTTSSAMMANTRÄDE 201 6 /1 7: 7 DATUM 2016–10–25 TID 11.00–12.10 NÄRVARANDE Se bilaga 1 § 1 Justering av protokoll Utskottet justerade protokoll 2016/17:6. § 2 Yttrande till finansutskottet (NU 2y ) Utskottet fortsatte
 RIKSDAGEN NÄRINGSUTSKOTTET PROTOKOLL UTSKOTTSSAMMANTRÄDE 201 6 /1 7: 6 DATUM 2016–10–20 TID 10.00–10.50 NÄRVARANDE Se bilaga 1 § 1 Justering av protokoll Utskottet justerade protokoll 2016/17:5. § 2 Konkurrensskadelag (NU6) Utskottet fortsatte behandlingen av proposition
 RIKSDAGEN NÄRINGSUTSKOTTET PROTOKOLL UTSKOTTSSAMMANTRÄDE 201 6 /1 7: 5 DATUM 2016–10–13 TID 10.00–11.05 NÄRVARANDE Se bilaga 1 § 1 Justering av protokoll Utskottet justerade protokoll 2016/17:4. § 2 Nytt regelverk för upphandling (NU 1y ) Utskottet fortsatte
 RIKSDAGEN NÄRINGSUTSKOTTET PROTOKOLL UTSKOTTSSAMMANTRÄDE 201 6 /1 7: 4 DATUM 2016–10–11 TID 11.00–12.10 NÄRVARANDE Se bilaga 1 § 1 Justering av protokoll Utskottet justerade protokoll 2016/17:3. § 2 En samlad torvprövning (NU7) Utskottet fortsatte behandlingen
 RIKSDAGEN NÄRINGSUTSKOTTET PROTOKOLL UTSKOTTSSAMMANTRÄDE 201 6 /1 7: 3 DATUM 2016–09–27 TID 11.00–11.50 NÄRVARANDE Se bilaga 1 § 1 Justering av protokoll Utskottet justerade protokoll 2016/17:2. § 2 Information från STIM och SAMI Ordförande Kjell-Åke Hamrén,
 RIKSDAGEN NÄRINGSUTSKOTTET PROTOKOLL UTSKOTTSSAMMANTRÄDE 201 6 /1 7: 2 DATUM 2016–09–22 TID 10.00–10.35 NÄRVARANDE Se bilaga 1 § 1 Justering av protokoll Utskottet justerade protokoll 2016/17:1. § 2 Information från regeringen Statssekreterare Eva Lindström, Näringsdepartementet,
 RIKSDAGEN NÄRINGSUTSKOTTET PROTOKOLL UTSKOTTSSAMMANTRÄDE 201 6 /1 7:1 DATUM 2016–09–20 TID 11.00–12.10 NÄRVARANDE Se bilaga 1 § 1 Information från regeringen Statssekreterare Oscar Stenström, Utrikesdepartementet, lämnade information om aktuella handelspolitiska frågor och
 RIKSDAGEN NÄRINGSUTSKOTTET PROTOKOLL UTSKOTTSSAMMANTRÄDE 201 6 /1 7: 1 3 DATUM 2016–12–08 TID 10.00–11.15 NÄRVARANDE Se bilaga 1 § 1 Justering av protokoll Utskottet justerade protokoll 2016/17:12. § 2 Handlingsplanen för kulturella och kreativa näringar Utredare
 RIKSDAGEN NÄRINGSUTSKOTTET PROTOKOLL UTSKOTTSSAMMANTRÄDE 201 6 /1 7: 1 1 DATUM 2016–11–24 TID 10.00–10.40 NÄRVARANDE Se bilaga 1 § 1 Justering av protokoll Utskottet justerade protokoll 2016/17:10. § 2 Utgiftsområde 21 Energi (NU 3 ) Utskottet
 RIKSDAGEN NÄRINGSUTSKOTTET PROTOKOLL UTSKOTTSSAMMANTRÄDE 201 6 /1 7: 10 DATUM 2016–11–17 TID 10.00–10.15 NÄRVARANDE Se bilaga 1 § 1 Justering av protokoll Utskottet justerade protokoll 2016/17:9. § 2 Statliga företag (NU4) Utskottet fortsatte behandlingen av


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 27.4.2015
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 138/37
 Преюдициално запитване от Bundesfinanzhof (Германия), постъпило на 12 февруари 2015 г. — BP Europa SE/Hauptzollamt Hamburg-Stadt
 (Дело C-64/15)
 (2015/C 138/50)
 Език на производството: немски
 Запитваща юрисдикция
 Bundesfinanzhof
 Страни в главното производство
 Жалбоподател: BP Europa SE
 Ответник: Hauptzollamt Hamburg-Stadt
 Преюдициални въпроси
 1)
 Следва ли член 10, параграф 4 от Директива 2008/118/ЕО (1) да се тълкува в смисъл, че предвидените в него условия са изпълнени само когато цялото количество стоки, движещи се под режим на отложено плащане на акциз, не е пристигнало на мястото на получаване или, като се има предвид член 10, параграф 6 от Директива 2008/118/ЕО, правилото може да се прилага и по отношение на случаи, в които само част от количеството акцизни стоки, движещи се под режим на отложено плащане на акциз, не пристига на мястото на получаване?
 2)
 Следва ли член 20, параграф 2 от Директива 2008/118/ЕО да се тълкува в смисъл, че движението на акцизни стоки под режим на отложено плащане на акциз приключва едва когато получателят изцяло е разтоварил пристигналото при него транспортно средство, поради което установяването на липси по време на операцията на разтоварване се осъществява все още по време на движението?
 3)
 Допуска ли член 10, параграф 2 във връзка с член 7, параграф 2, буква а) от Директива 2008/118/ЕО национална разпоредба, която поставя компетентността за събиране на данъка на държавата членка на получаване (наред с изключването на случаите, уредени в член 7, параграф 4 от Директива 2008/118/ЕО) единствено в зависимост от установяването на допусната нередовност и от невъзможността да се определи къде е допусната нередовността, или е необходимо допълнително да се установи, че в резултат на извеждането им от режим на отложено плащане на акциз акцизните стоки са освободени за потребление?
 4)
 Следва ли член 7, параграф 2, буква а) от Директива 2008/118/ЕО да се тълкува в смисъл, че при установяването на нередовност в съответствие с член 10, параграф 2 от Директива 2008/118/ЕО трябва да се приеме, че акцизните стоки, които се движат под режим на отложено плащане на акциз и не са пристигнали на мястото на получаване, се освобождават за потребление във всички случаи, в които не може да бъде представено предвиденото в член 7, параграф 4 от Директива 2008/118/ЕО доказателство за пълното унищожаване или безвъзвратната загуба на установените липси?
 (1) Директива 2008/118/ЕО на Съвета от 16 декември 2008 година относно общия режим на облагане с акциз и за отмяна на Директива 92/12/ЕИО) (ОВ L 9, 2009 г., стр. 12).


text:
Za napadení policisty dostala aktivistka Krejčová podmínku. Úctu si vynucují represí, komentuje rozsudek | iROZHLAS - spolehlivé zprávy
 Kde se nacházíte: iROZHLAS.cz / Zprávy z domova | Související témata: policie soud napadení aktivistka
 Obvodní soud pro Prahu 1 ve středu znovu potrestal levicovou aktivistku Kateřinu Krejčovou měsíční podmínkou s ročním odkladem, a to za to, že při demonstraci na podporu migrace v roce 2015 napadla policistu. Stejný trest dostala už loni, odvolací soud ji následně obžaloby zprostil. Proti pravomocnému rozsudku podal státní zástupce dovolání, kterému vyhověl Nejvyšší soud.
 11:26 15. února 2017 Sdílet na Facebooku Sdílet na Twitteru Sdílet na LinkedIn Tisknout Kopírovat url adresu Zkrácená adresa
 V rozhodnutí tehdy uvedl, že jednání aktivistky teoreticky nemuselo být trestným činem, nelze je ale bagatelizovat natolik, aby neskončilo ani přestupkovým řízením. Podle soudkyně Edity Beranové se ale čin z hlediska intenzity pohyboval těsně nad hranicí přestupku a přečinu. I proto zvolila nejnižší možný trest, řekla.
 'Nejde o mě, ale o vynucení autority'
 Krejčovou středeční rozhodnutí nepřekvapilo. „Pochopila jsem, že v téhle kauze vůbec nejde o mě, o moji osobu. Má to být exemplární potrestání a je to příklad toho, jakým způsobem se tady snaží moc, která autoritu a úctu nemá, tu úctu a autoritu formou represe vynutit," řekla po skončení jednání novinářům.
 Aktivistka podle obžaloby napadla policistu poté, co na zemi zaklekl jejího přítele. Krejčová policistovi údajně nalehla na záda a trhla mu ramenem, policista si později stěžoval na bolest. Kvůli pohmoždění kloubu prý musel být týden na neschopence.
 Ramenem zapáčila, tvrdí obžaloba
 Podle obhájce Pavla Uhla se Krejčová dotkla zasahujícího policisty až ve chvíli, kdy ji uchopil druhý policista. Tím ji prý vyvedl z rovnováhy, a proto žena na policistu nalehla. V závěrečné řeči také zopakoval, že zákrok policie proti demonstrantům nebyl přiměřený, a Krejčová se proto mohla domnívat, že je nezákonný.
 Státní zástupkyně však trvá na tom, že Krejčová policistu zranila. Na záběrech z incidentu je podle ní vidět, jak policistovi ramenem "zapáčila". Stejně jako při posledním projednávání případu navrhla, aby soud aktivistce uložil měsíční podmínku.
 Krejčová kvůli postupu policie při demonstraci podala správní žalobu na policii, soudy jí však za pravdu nedaly. Městský soud v Praze loni dospěl k závěru, že shromáždění nikdo nerozpustil, policie totiž zakročila jen proti několika lidem sedícím na zemi. Nejvyšší správní soud rozhodnutí potvrdil. Uhl pak ČTK řekl, že rozsudek je v rozporu s ústavním pořádkem a že Krejčová proti němu podá ústavní stížnost.
 Justice se bude znovu zabývat kauzou aktivistky Krejčové. Soud zrušil osvobozující verdikt
 Aktivistka Krejčová se žalobou neuspěla. Podle soudu policie demonstraci nerozpustila


text:
Ġurisprudenza tal-Istat Membru - Lussemburgu
 Din il-paġna tagħtik informazzjoni dwar il-ġurisprudenza tal-Lussemburgu.
 Il-ġurisprudenza aċċessibbli elettronikament
 Preżentazzjoni tad-deċiżjonijiet / Intestaturi
 Id-deċiżjonijiet ġudizzjarji onlajn huma mniżżlin skont id-data jew in-numru tagħhom.
 Il-ġurisprudenza hija aċċessibbli jew f'format Word jew PDF.
 Il-qrati kkonċernati
 Is-sit elettroniku tal-Ministeru tal-Ġustizzja għandhu sezzjoni ddedikata għall- Qorti Kostituzzjonali li minnha tista' tiġi aċċessata wkoll lista' ta' sentenzi tal-Qorti.
 Is-sit elettroniku tal- Qorti u t-Tribunal Amministrattivi tal-Lussemburgu għandu wkoll bażi tad-dejta bis-sentenzi u d-deċiżjonijiet ta' dawn iż-żewġ qrati.
 Is-sit elettroniku tal-amministrazzjoni ġudizzjarja tippermetti l-konsultazzjoni ta' deċiżjonijiet ġudizzjarji (anonimi) mogħtija mill-Qorti Kostituzzjonali, il-Qorti tal-Kassazzjoni u l-qrati amministrattivi.
 Proċeduri oħra
 Tista' tinkiseb ukoll informazzjoni dwar:
 il-proċeduri tal-appell;
 l-istadju ta' fejn tkun waslet kawża (pereż. kawża għaddejja);
 l-eżitu tal-proċeduri tal-appell;
 l-irrevokabbiltà tad-deċiżjonijiet mogħtija;
 proċeduri oħra quddiem il-Qorti kostituzzjonali kif ukoll il-Qorti u t-tribunali amministrattivi.
 Il-ġurisprudenza tal-Qorti Superjuri tal-Ġustizzja, tal-Qorti Kostituzzjonali kif ukoll tal-Qorti u t-tribunal Amministrattivi jiġu ppubblikati fuq il- portal tas-servizzi ġudizzjarji tal-Lussemburgu, fuq is-sit elettroniku tal- qrati fil-qasam amministrattiv.
 Ir-regoli tal-pubblikazzjoni
 Il-kawżi ta' natura kostituzzjonali jridu jiġu ppubblikati fil- Ġurnal Uffiċjali ("Mémorial").
 Il-qrati fil-qasam amministrattiv
 Il-Portal tas-servizzi ġudizzjarji tal-Lussemburgu
 L-aħħar aġġornament: 10/06/2016


text:
Limba rusă aparține grupului slav oriental al familiei de limbi indo-europene. Este vorbită de aproximativ 167 de milioane de oameni ca limbă maternă. Dintre aceștia 147 de milioane locuiesc în Rusia. Este limbă oficială a Federației Ruse și are statut oficial la ONU și în alte organizații internaționale.
 Limba rusă se mai vorbește în Ucraina, Belarus, Moldova, Kazahstan, Kârgâzstan, Tadjikistan, Turkmenistan, Uzbekistan, Armenia, Azerbaidjan, Georgia etc.
 Circa 7 % din cetățenii UE vorbesc rusa într-o anumită măsură.
 Rusa este scrisă în alfabetul chirilic. Codul de limbă este ru respectiv rus (după ISO 639).
 În România
 În perioada comunistă, limba rusă era una dintre principalele limbi învățate de elevi, alături de engleză și franceză.
 După Revoluție însă, limba rusă a dispărut aproape complet din România.
 În anul 2014, în afara etnicilor care o studiază ca limbă maternă, mai erau aproximativ 500 de elevi care studiau limba rusă în școlile din România, ca limbă modernă 2 sau 3.. Cu toate acestea în anii 1994 - 1999, la București, sub egida institutului de științe ale educației a apărut un curs de limbă rusă pentru licee, redactat de Cornelia Dumitriu.
 Expresii uzuale
 Да (da) - Da
 Нет (net) - Nu
 Я люблю вас (Ia liubliu vas) - Vă iubesc
 Я люблю тeбя (Ia liubliu tebia)- Te iubesc
 Спасибо (Spasiba) - Mulțumesc
 Добрый день (Dobrîi den') - Bună ziua
 До свидания (Da svidan'ia). - La revedere
 Я (ia) - Eu
 ты (tî) - Tu
 И (i) - Și
 Сколько стоит? (Skol'ko stoit?) - Cât costă?
 Как вас зовут? (Kak vas zavut?)- Cum vă numiți?
 Меня зовут... (Мenia zаvut...) - Mă numesc...
 Скажите.. (Skajît'e)... - Spuneți...
 Дерево (Dierievo) - Copac
 Россия (Rassiia) - Rusia
 Москва (Maskva) - Moscova
 Румыния (Rumîniia) - România
 Бухарест (Buharest) - București
 Украина (Ukraina) - Ucraina
 Киев (Kiev) - Kiev
 Город (gorod) - Oraș
 Кофе (kofe) - Cafea
 Вино (vino) - Vin (băutură)
 Вода (vada) - Apă
 Девять (deviat) - Nouă (număr)
 Солнце (sonțe) - Soare
 Язык (iazîk) - Limbă
 Бог (bog) - Dumnezeu
 Здравствуйте (Zdravstvuite) - Salutare
 Извините (Izvinite) - Scuzați-mă
 Ты говоришь по-русски/английски? (Tî gavariș po ruski/angliiski)? - Tu vorbești rusă /engleză?
 Родина (Rodina) - Patrie
 Папа (Papa) - Tata
 Мама (Mama) - Mama
 Брат (brat) - Frate
 Сестра (sestra) - Soră
 Доктор (Doctr) - Doctor
 Америка (Amerika) - America
 Африка (Afrika) - Africa
 Антарктика (Antarktika) - Antarctica
 Италия (Italia) - Italia
 Германия (Ghermania) - Germania
 Англия (Anglia) - Anglia
 Армия (Armia) - Armată
 Мир (Mir) - Lume, Pace (omonim)
 Война (Vaina) - Război
 Referințe
 Legături externe
 Wikipedia în rusă
 Site pentru studierea limbii ruse
 Transliterare între alfabetul latin și cel rus
 Virtual Russian Keyboard
 Glosar rus-român al limbajului vulgar
 Site multilingv pentru studierea limbii ruse
 Limba rusă în România
 Limba rusă e apusă, 10 august 2006, Evenimentul zilei


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 21996D1114(10)
 Décision du Comité mixte de l'EEE no 47/96 du 23 juillet 1996 modifiant l'annexe XX (environnement) de l'accord EEE
 Journal officiel n° L 291 du 14/11/1996 p. 0041 - 0041
 DÉCISION DU COMITÉ MIXTE DE L'EEE N° 47/96 du 23 juillet 1996 modifiant l'annexe XX (environnement) de l'accord EEELE COMITÉ MIXTE DE L'EEE,vu l'accord sur l'Espace économique européen, modifié par le protocole portant adaptation de cet accord, ci-après dénommé «l'accord», et notamment son article 98,considérant que l'annexe XX de l'accord a été modifiée par la décision du Comité mixte de l'EEE n° 37/96 du 5 juin 1996 (1);considérant que la décision 94/741/CE de la Commission, du 24 octobre 1994, relative aux questionnaires pour les rapports des États membres sur l'application de certaines directives du secteur des déchets (mise en oeuvre de la directive 91/692/CEE du Conseil) (2), doit être incorporée dans l'accord,DÉCIDE:Article premier Le point 2.A.A suivant est inséré après le point 2.A (directive 91/692/CEE du Conseil) du chapitre I de l'annexe XX de l'accord:«2.A.A. 394 D 0741: décision 94/741/CE de la Commission, du 24 octobre 1994, relative aux questionnaires pour les rapports des États membres sur l'application de certaines directives du secteur des déchets (mise en oeuvre de la directive 91/692/CEE du Conseil) (JO n° L 296 du 17. 11. 1994, p. 42).»Article 2 Les textes de la décision 94/741/CE en langues islandaise et norvégienne, qui sont annexés aux versions linguistiques respectives de la présente décision, font foi.Article 3 La présente décision entre en vigueur le 1er août 1996, à condition que toutes les notifications prévues à l'article 103 paragraphe 1 de l'accord aient été faites au Comité mixte de l'EEE.Article 4 La présente décision est publiée dans la section EEE et au Supplément EEE du Journal officiel des Communautés européennes.Fait à Bruxelles, le 23 juillet 1996.Par le Comité mixte de l'EEELe présidentH. HAFSTEIN(1) JO n° L 237 du 19. 9. 1996, p. 46.(2) JO n° L 296 du 17. 11. 1994, p. 42.


text:
De gewone garnaal of grijze garnaal (Crangon crangon) is een garnaal uit de familie Crangonidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd als Cancer crangon in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus. De lengte is ongeveer 50 tot 70, maximaal 90 millimeter en de kleur is grijs tot bruin met een onregelmatige vlekjestekening. De garnaal kan van kleur veranderen om zich aan te passen aan de ondergrond. Ook graaft hij zich daarin vaak in, en is dan nagenoeg onzichtbaar.
 De gewone garnaal komt veel voor in kustwateren met een zanderige tot slibbige ondergrond. De garnaal foerageert 's nachts over de bodem en graaft zich overdag in zodat alleen de ogen en voelsprieten uitsteken. Het is een alleseter die zowel plantaardig materiaal en aas, maar ook prooidieren als borstelwormen eet.
 Vangst en verwerking
 Noordzeegarnalen worden hoofdzakelijk door Nederlandse (45% in 2016) en Duitse (37%) vissers gevangen. Kleinere producenten zijn Denemarken (10%) en België (1%). Garnalen worden tegenwoordig vaak aan boord gekookt om aan de wal gepeld te worden.
 Het pellen gebeurt meestal met de hand door garnalenpellers in lagelonenlanden als Marokko, Thailand of Bangladesh. Om bederf te voorkomen worden deze garnalen bewerkt met conserveermiddelen zoals benzoëzuur.
 Bij garnaalkruien worden garnalen met een kruinet gevangen. De garnalenvisser gaat hiervoor ongeveer 1 uur voor laagwater tot op heuphoogte in zee en sleept het net voort tot de vloed inzet. September en oktober zijn de maanden waarin op deze wijze de meeste en de grootste garnalen gevangen worden. Garnaalkruierij te voet wordt aan de Belgische kust nog beoefend, maar het traditionele vissen van garnalen te paard is bijna verdwenen, de garnaalvissers te paard in Oostduinkerke zijn erkend door UNESCO als immaterieel cultureel erfgoed van de mensheid.
 Consumptie
 De grijze garnaal wordt in België gezien als een delicatesse, het land consumeert ongeveer de helft van de gevangen grijze noordzeegarnalen. Gekend zijn de garnaalkroket. Daarnaast zijn ook Duitsland en Nederland grote consumenten.
 Externe link
 SoortenBank.nl beschrijving en afbeeldingen
 Benthos
 Crangonidae


text:
 Důležité právní upozornění
 |
 22000D1214(14)
 Úřední věstník L 315 , 14/12/2000 S. 0030 - 0031
 Rozhodnutí Smíšeného výboru EHPč. 84/2000ze dne 2. října 2000,kterým se mění Protokol 31 k Dohodě o EHP o spolupráci v některých oblastech mimo čtyři svobodySMÍŠENÝ VÝBOR EHP,s ohledem na Dohodu o Evropském hospodářském prostoru ve znění Protokolu o úpravě Dohody o Evropském hospodářském prostoru (dále jen "Dohoda"), a zejména s ohledem na články 86 a 98 této dohody,vzhledem k těmto důvodům:(1) Protokol 31 k Dohodě byl změněn rozhodnutím Smíšeného výboru EHP č. 37/2000 ze dne 31. března 2000 [1].(2) Je vhodné rozšířit spolupráci smluvních stran Dohody, aby zahrnovala síť epidemiologického dozoru a kontroly přenosných nemocí ve Společenství (rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 2119/98/ES [2]).(3) Protokol 31 k Dohodě by proto měl být změněn tak, aby umožňoval tuto rozšířenou spolupráci od 1. ledna 2000,ROZHODL TAKTO:Článek 1Článek 16 protokolu 31 k Dohodě mění takto:1. V odstavci 1 se doplňuje nová odrážka, která zní:398 D 2119 : rozhodnutí Evropského parlamentu a Rady č. 2119/98/ES ze dne 24. září 1998 o zřízení sítě epidemiologického dozoru a kontroly přenosných nemocí ve Společenství (Úř. věst. L 268, 3.10.1998, s. 1)."2. Odstavec 2 se nahrazuje tímto:"Státy EFTA se účastní programů a akcí Společenství uvedených v odst. 1 prvních třech odrážkách od 1. ledna 1996, programu uvedeného v odst. 1 čtvrté odrážce od 1. ledna 1997, programu uvedeného v odst. 1 páté odrážce od 1. ledna 1998 a programů uvedených v odst. 1 šesté, sedmé, osmé a deváté odrážce od 1. ledna 2000."Článek 2Toto rozhodnutí vstupuje v platnost dnem 3. října 2000 za předpokladu, že Smíšenému výboru EHP jsou učiněna veškerá oznámení podle čl. 103 odst. 1 Dohody [3].Použije se ode dne 1. ledna 2000.Článek 3Toto rozhodnutí bude zveřejněno v oddíle EHP a v dodatku EHP Úředního věstníku Evropských společenství.V Bruselu dne 2. října 2000.Za Smíšený výbor EHPpředsedaG. S. Gunnarsson[1] Úř. věst. L 141, 15.6.2000, s. 65.[2] Úř. věst. L 268, 3.10.1998, s. 1.[3] Nebyly oznámeny žádné ústavní požadavky.--------------------------------------------------


text:
Le imposte indirette sugli immobili all'estero in caso di cessione - Fiscomania
 Home IVA Le imposte indirette sugli immobili all’estero in caso di cessione
 Quali sono le imposte indirette applicabili in Italia sulla cessione di immobili all’estero? Scopriamolo in questo articolo.
 La detenzione di un bene immobile estero comporta, per il soggetto titolare del diritto reale, residente in Italia, alcuni obblighi fiscali.
 Del monitoraggio fiscale di attività patrimoniali estere. Solo in caso di titolare privato, società di persone o ente non commerciale;
 Della determinazione dell’eventuale plusvalenza da cessione tassabile in Italia;
 Delle eventuali imposte indirette sulla cessione dell’immobile, dovute in Italia.
 In questo contributo voglio concentrarmi sul terzo aspetto, ovvero le imposte indirette (IVA o imposta di registro) dovute al momento della vendita di immobili esteri.
 La questione è importante, in quanto, in alcuni casi, anche se si tratta di immobile posto fuori dai confini nazionali, in caso di cessione può verificarsi il presupposto di applicazione di alcune imposte indirette: IVA o imposta di registro.
 Vediamo, quindi, di seguito le casistiche che possiamo avere.
 Cessione di immobili esteri ed IVA italiana
 Cessione di immobili esteri ed imposta di registro
 Cessione di immobili esteri ed imposte ipotecaria e catastale
 Tabella: cessione di immobili esteri ed imposte indirette
 Immobili esteri: trasferimento a titolo gratuito
 Trasferimento per donazione
 Tabella: immobile estero trasferito per donazione ed imposte indirette
 Il trasferimento a titolo oneroso dell’immobile estero operato da un soggetto IVA risulta fuori campo IVA ex art. 7-bis del DPR n 633/72.
 Sul punto occorre anche considerare che, ai sensi dell’art. 40 del DPR n 131/86, si considerano “soggette” ad IVA anche le cessioni per le quali l’imposta non è dovuta a norma dell’art. 7 del DPR n 633/72. Questo significa che il trasferimento di un immobile estero operato da un soggetto IVA, ma fuori campo IVA, è soggetto ad imposta di registro fissa in applicazione del principio di alternatività IVA/registro.
 L’atto di trasferimento di un immobile estero operato da un soggetto non IVA risulta fuori campo IVA e soggetto ad imposta di registro, secondo le disposizioni del DPR n 131/86.
 Se l’atto di cessione dell’immobile estero è formato in Italia, si configura il presupposto territoriale per l’applicazione dell’imposta di registro e l’atto risulta:
 Soggetto a registrazione in termine fisso. Questo a norma dell’art. 1 della Tariffa, Parte I, allegata al DPR n 131/86;
 Soggetto ad imposta di registro con le aliquote di cui all’art. 1 della Tariffa, Parte I, allegata al DPR n 131/86 come qualsiasi altra cessione di immobili siti in Italia. L’art. 10 del DLgs. n 23/2011 ha abrogato l’ottavo periodo dell’art. 1 della Tariffa, che prevedeva l’applicazione dell’imposta di registro fissa per il trasferimento di immobili situati all’estero.
 Nel caso in cui l’atto di cessione di immobili esteri sia formato all’estero, l’atto è soggetto a registrazione in caso d’uso. Questo a norma dell’art. 11 della Tariffa, Parte II, allegata al DPR n 131/86.
 Ove si verifichi il caso d’uso e l’atto venga presentato per la registrazione, è dovuta l’imposta di registro in misura ordinaria a norma dell’art. 11 co. 1 lett. b) della Tariffa, Parte II, allegata al DPR n 131/86, che rinvia alla misura dell’imposta ordinaria dovuta ove l’atto fosse stato stipulato in Italia.
 Che cosa si intende per “registrazione in caso d’uso”?
 Nell’imposta di registro si intende per uso l’utilizzazione del documento in sede amministrativa, ovvero nel momento in cui l’atto è utilizzato per il deposito in cancelleria giudiziaria o presso le Amministrazioni dello Stato o gli enti pubblici territoriali e i rispettivi organi di controllo, purché tale deposito non sia obbligatorio per legge o regolamento.
 Le imposte ipotecaria e catastale non sono dovute per i trasferimenti di immobili esteri. Questo, in quanto essi non configurano il presupposto per l’effettuazione di formalità di trascrizione nei pubblici registri immobiliari, né di volture catastali (Circ. 29.5.2013 n. 18, § 3.8 e 3.13).
 Le due tabelle seguenti illustrano la tassazione applicabile agli atti di cessione a titolo oneroso di immobili esteri.
 Cessione di immobili esteri: Imposte dovute in caso di cedente soggetto IVA
 Imposta dovuta Misura dell’imposta
 IVA Fuori Campo
 Imposta di registro € 200 (alternatività IVA/Registro).
 Registrazione in caso d’uso se atto formato all’estero o se scrittura privata non autenticata.
 Imposta ipotecaria Non dovuta
 Imposta catastale Non dovuta
 Cessione di immobili esteri: Imposte dovuto in caso di cedente privato
 Imposta di registro Imposta ordinaria sui trasferimenti (2%, 9%, 15%) se l’atto è formato in Italia
 Registrazione in caso d’uso e imposta fissa se formato all’estero.
 Nel caso in cui l’immobile estero sia oggetto di trasferimento a titolo gratuito, potrebbe trovare applicazione l’imposta sulle successioni e donazioni.
 A norma dell’art. 2 co. 49 del DL n 262/2006 (come conv. dalla L. n 286/2006), ove dovuta, l’imposta sulle successioni e donazioni si applica con le aliquote e le franchigie indicate nella tabella sottostante.
 Le franchigie sono parametrate sulla base della linea e del grado di parentela intercorrente tra il de cuius/donante ed il beneficiario del trasferimento (donatario/erede).
 Tabella: imposta sulle successioni e donazioni di immobili esteri
 Beneficiario Coniuge
 affini in linea retta;
 affini in linea collaterale fino
 al 3° grado
 Portatori di handicap ai sensi della
 Aliquota 4% 6% 6% 4%, 6% o 8% a seconda del grado di parentela o affinità 8%
 Franchigia 1 milione di euro 100.000,00 euro nessuna 1,5 milioni di euro nessuna
 Gli immobili esteri sono soggetti ad imposta sulle successioni (con le aliquote e le franchigie riportate ordinarie) se il defunto era residente in Italia al momento della morte. Questo è quanto previsto dall’art. 2 co. 1 del DLgs. n 346/90.
 Invece, se il defunto, al momento della morte, era residente all’estero, l’immobile estero trasferito per successione non è soggetto ad imposta sulle successioni italiana (art. 2 co. 2 del DLgs. n 346/90).
 L’imposta sulle donazioni è dovuta in relazione a tutti i beni e diritti trasferiti, anche se esistenti all’estero (art. 2 del DLgs. n 346/90).
 Se alla data della donazione il donante non è residente in Italia, l’imposta è dovuta limitatamente ai beni donati che si trovino in Italia.
 Ne deriva che la donazione di immobili esteri, formata in Italia:
 Se operata da un donante residente in Italia, è soggetta ad imposta sulle successioni e donazioni. Questo con le aliquote e le franchigie riportate nella tabella soprastante;
 Se operata da un donante residente all’estero, non va soggetta ad imposta sulle successioni e donazioni Italiana.
 Registrazione in termine fisso di donazioni dirette ed indirette
 L’art. 55 co. 1-bis del DLgs. n 346/90, impone l’obbligo di registrazione in termine fisso per le donazioni dirette o indirette formate all’estero nei confronti di beneficiari residenti in Italia.
 Non è chiaro se tale ultima norma deroghi al principio di territorialità di cui all’art. 2, ovvero in che rapporti stia con questa ultima norma: un’applicazione “congiunta” di entrambe le disposizioni comporterebbe una tassazione delle donazioni estremamente ampia, collegata alla sola residenza in Italia (alternativamente) del donante o del donatario.
 Per questo motivo, la dottrina ha rilevato come la norma recata dall’art. 55 sia una mera norma sulla registrazione, ma non deroghi al principio di territorialità. Principio che rimane fissato dall’art. 2 del DLgs. n 346/90. Confermano questa impostazione anche la risposta ad interpello Agenzia delle Entrate 24.7.2019 n. 310 e la DRE Lombardia n. 904-3/2015.
 Questa ultima tesi è stata confermata dalla giurisprudenza di merito: la C.T. Reg. Ancona, nella sentenza 20.9.2016 n. 594/3/2016, ha precisato che la donazione operata da un soggetto non residente in Italia, a favore di un residente, va soggetta ad imposta di donazione limitatamente ai beni esistenti in Italia. Questo, atteso che è necessario fare applicazione dei principi sanciti dall’art. 2 del DLgs. 346/90, mentre l’art. 55 co. 1-bis è norma che concerne la registrazione delle donazioni estere e non la loro imposizione.
 Luogo donazione Donante Donatario Bene donato Imposizione Registrazione
 Italia Residente in Italia Residente in Italia
 Esistente in Italia Tassazione ordinaria Sì
 Italia Residente in Italia
 Estero Tassazione ordinaria
 Esistente in Italia
 Italia Non residente in Italia Residente in Italia
 Tassazione limitata a beni in Italia
 Italia Non residente in Italia
 Estero Non imponibile
 Tassazione limitata ai beni esistenti in Italia
 Estero Residente in Italia Residente in Italia
 Estero Residente in Italia
 Estero Imposizione ordinaria
 Imposizione ordinaria Limitatamente ai beni esistenti in Italia
 Estero Imposizione ordinaria Sì anche se oggetto di donazione sono beni diversi da immobili e aziende siti in Italia
 Estero Non residente in Italia
 Estero Non imponibile No
 Tassazione limitata a beni in Italia Sì se si tratta di beni immobili o aziende siti in Italia
 Articolo precedenteHolding in Olanda: vantaggi e pianificazione fiscale
 Prossimo ArticoloCreare un business: i 7 consigli che devi applicare


text:
 Biografia
 Gli anni giovanili
 Howard Carter nacque a Kensington il 9 maggio 1874. Il padre Samuel Paul Carter, pittore ed illustratore di grande talento, lavorava dipingendo ritratti di famiglia per l'Illustrated London News. Il figlio imparò a sua volta a disegnare ad acquerello, senza però dimostrare un particolare talento.
 Il padre ebbe la possibilità di conoscere il barone William Amhurst Tyssen-Amherst, uno dei più grandi collezionisti di antichità egizie dell'Inghilterra, che abitava in un paese vicino; fu qui che il giovane Howard iniziò ad amare la civiltà egizia. Il barone lo presentò all'egittologo Percy Newberry, che lo prese in simpatia e lo consigliò per una spedizione in Egitto finanziata dal British Museum come disegnatore con il compito di riprodurre ad acquerello le pitture tombali ed altri reperti archeologici.
 La carriera in Egitto
 Giunto al Cairo Carter conobbe sir William Matthew Flinders Petrie che lo accettò nella spedizione. Quest'ultima durò sei lunghi anni durante i quali Howard apprese le tecniche e i metodi di uno scavo archeologico accurato. Poi partecipò ad alcuni altri scavi in importanti siti quali Beni Hassan (sito del Medio Regno), ad Hatnub con Newberry, a Tell el-Amarna nuovamente con Petrie ed infine al tempio funerario di Hatshepsut a Tebe.
 Nel 1899 a soli 25 anni fu nominato ispettore capo del sud dell'Egitto e divenne quindi responsabile di siti come Karnak, Luxor, Tebe e la Valle dei Re. Fu questo il suo periodo di massima attività, durante il quale scavò le tombe di Seti I e Nefertari, e altri siti importanti come, fra i molti, Abu Simbel e Aswan.
 Gli anni difficili
 Questo periodo felice finì quando l'incontro fra una comitiva di francesi e delle guardie egiziane degenerò in rissa. La Francia pretese scuse formali e Carter, in qualità di responsabile, rifiutò. Fu licenziato dal suo incarico e gli venne stroncata la carriera nel 1905; l'archeologo decise comunque di continuare a vivere in Egitto, mantenendosi grazie alla vendita dei suoi acquerelli.
 La rinascita
 Proprio in quegli anni lord George Herbert, quinto conte di Carnarvon, si appassionò di antichità egizie. Giunto a Luxor nel 1908 e ottenutavi una concessione di scavo, capì immediatamente la necessità di avere sul campo una persona esperta e aggiornata sulle difficoltà della ricerca. Chiese allora un parere a Gaston Maspero, direttore generale delle antichità egizie che nel 1899 aveva nominato Howard ispettore capo del sud dell'Egitto, che gli consigliò di ingaggiare Carter, non avendo perso la stima nello studioso nonostante l'episodio del 1905. L'intesa fra i due fu immediata e per quindici anni scavarono in numerosi siti egiziani arricchendo sempre più la collezione privata di Lord Carnarvon.
 La più grande scoperta archeologica del XX secolo
 Il sogno dell'archeologo era l'ambizioso progetto di scavare nella Valle dei Re alla ricerca delle tombe dei due faraoni della XVIII dinastia non ancora scoperte: Amenothep IV/Akhenaton, il faraone eretico, e il suo successore e figlio Tutankhamon. La concessione di scavo nella Valle era ancora in mano a Theodore Davis, ma grazie alle sue abilità Lord Carnarvon riuscì a ottenerne un'altra permettendo così al progetto di muovere i primi passi.
 Il progetto di Carter prevedeva uno scavo sistematico dell'intera Valle accuratamente suddivisa in settori da esplorare in successione e iniziò nell'autunno del 1917. Gli insuccessi e le gravose spese sostenute in cinque lunghi anni fecero scemare l'entusiasmo di Lord Carnarvon che nell'estate del 1922 giunse all'idea di concludere l'operazione. Comunque Carter ancora credeva alla sua scommessa e riuscì a convincere il proprio finanziatore a concedergli ancora una stagione, il tempo necessario per scavare l'ultimo settore da esplorare.
 Il 3 novembre ripresero gli scavi in quest'ultimo settore di fronte alla tomba di Ramesse VI. Grande fu la gioia quando dalla sabbia, già il secondo giorno di scavo, riaffiorò un gradino che presto si trasformò in una scala che giungeva a una porta con ancora intatti i sigilli della necropoli, segno che non era mai stata violata nelle migliaia di anni dalla sua chiusura.
 Lord Carnarvon venne immediatamente richiamato in Egitto per presenziare all'apertura della porta e giunse ad Alessandria d'Egitto il 20 novembre. Il 26 novembre Howard Carter e Lord Carnarvon erano di fronte alla porta rimasta inviolata dal XIV secolo a.C., venne fatto un foro per ispezionare l'interno e si poté appurare che il corredo funerario era intatto. Il giorno seguente venne finalmente aperta la porta rivelando così tutta la grandiosità del corredo compresi il sarcofago e i vasi canopi.
 Così come da accordi per la concessione di scavo, si iniziò la catalogazione di tutti i reperti del corredo prima di inviarli al museo del Cairo dove sarebbero stati esposti al pubblico. L'operazione richiese molti anni nei quali giornalisti di tutto il mondo giunsero a testimoniare quella che è considerata a tutti gli effetti la più grande scoperta archeologica del XX secolo non tanto per la ricchezza del suo corredo, accumulato utilizzando anche corredi di altre tombe per effettuare una rapida sepoltura del defunto, bensì per la scoperta di una tomba faraonica ancora inviolata.
 Il 16 febbraio del 1924, alla presenza di Howard Carter (ma non di Lord Carnarvon, morto l'anno precedente), venne aperto il sarcofago che rivelò all'interno la mummia intatta del faraone bambino. La mummia era contenuta in un sarcofago d'oro massiccio del peso di circa 110 kg, con il volto coperto da una maschera d'oro massiccio riproducente le sembianze del defunto.
 Molti degli anni seguenti furono impiegati da Carter nella catalogazione degli oltre 2000 reperti rinvenuti e tuttora in mostra al Museo Egizio del Cairo con la stessa inventariazione assegnata loro dall'archeologo.
 In seguito Howard Carter si ritirò dall'archeologia e divenne un collezionista. Morì a Londra nel 1939, all'età di 65 anni, senza aver mai avuto la possibilità di esporre alla famiglia reale la sua sensazionale scoperta. Oggi riposa nel Cimitero di Putney Vale, a Londra.
 Pubblicazioni
 (con P.E. Newberry), The tomb of Thoutmosis IV with an essay on the king's life and monuments by Gaston Maspero, and a paper on the physical characters of the mummy of Thoutmosis IV by G. Elliot Smith, Westminster, 1904
 The Tomb of Tutankhamen, Sphere, Londra, 1972
 (con Lord Carnarvon), Five Years' Explorations at Thebes - A Record of Work Done 1907-1911, Kegan Paul, 2004, ISBN 0-7103-0835-3
 Bibliografia
 T.G.H James, Howard Carter – The Path to Tutankhamun, Tauris Parke, 2001, Londra, ISBN 977-424-613-6
 N. Reeves, J.H. Taylor, Howard Carter: Before Tutankhamun, British Museum Press, Londra, 1992, ISBN 0-7141-0952-5
 Philipp Vanderberg, Il re di Luxor, Piemme, 2001, ISBN 88-384-7788-4
 Altri progetti
 Collegamenti esterni


text:
Το επιβατηγό - οχηματαγωγό (Ε/Γ-Ο/Γ) Ηράκλειον ήταν πλοίο (φέρι-μποτ κλειστού τύπου) που εκτελούσε την ακτοπλοϊκή συγκοινωνία Πειραιάς-Χανιά και Πειραιάς - Ηράκλειο (Κρήτη) την περίοδο 1965-1966, η κατάληξη του οποίου συνδέθηκε με μία από τις μεγαλύτερες ναυτικές τραγωδίες στην Ελλάδα.
 Στοιχεία του πλοίου
 Ναυπηγήθηκε το 1949 στη Γλασκόβη της Σκοτίας στα ναυπηγεία Fairfield Co Ltd για λογαριασμό αγγλικής εταιρείας ως δεξαμενόπλοιο. Είχε χωρητικότητα 8.922 κόρων, μήκος 498 πόδια, πλάτος 60 πόδια, και βύθισμα 36 πόδια ενώ έφερε μηχανή ατμοστροβίλων που του έδινε ταχύτητα 17 κόμβων. Εξυπηρετούσε τη γραμμή Αγγλίας-Βιρμανίας. Το αρχικό του όνομα ήταν "Leicestershire" (Λέστερσαϊρ).
 Το 1964, μετά από μετασκευή σε φέρι-μποτ, περιήλθε στην εταιρεία των Αδελφών Τυπάλδου και υψώνοντας την Ελληνική σημαία νηολογήθηκε στον Πειραιά με αριθμό Ν.Π. 2562. Τον Ιούνιο του επόμενου έτους (1965) δρομολογήθηκε στις ακτοπλοϊκές γραμμές Πειραιά - Κρήτης.
 Το μοιραίο ταξίδι
 Την Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 1966 και ώρα 7:30 μ.μ., το Ηράκλειον απέπλευσε από το λιμάνι της Σούδας με μισή ώρα καθυστέρηση, μεταφέροντας 206 επιβάτες, 70 μέλη του πληρώματος και 17 φορτηγά στον Πειραιά. Πλοίαρχος του πλοίου ήταν ο Εμμανουήλ Βερνίκος. Η κακοκαιρία που υπήρχε στο Κρητικό πέλαγος ανάγκασε το Λιμεναρχείο να απαγορεύσει τον απόπλου των μικρών σκαφών, αλλά τα αναμενόμενα, στο ανοιχτό πέλαγος, 5 ή 6 μποφόρ, δεν θεωρήθηκαν επικίνδυνα για το 19.000 τόννων πλοίο. Το ίδιο βράδυ, πολλοί αθηναϊκοί κινηματογράφοι πρόβαλαν ένα διαφημιστικό φιλμ για τα σκάφη της "Εταιρίας Τυπάλδου", τα οποία παρουσιάζονταν ως "τα πολυτελέστερα, τα ανετότερα και, φυσικά, τα ασφαλέστερα", με πρώτο και καλύτερο το καύχημα της εταιρίας, "το ασυναγώνιστον φέρι-μποτ Ηράκλειον, ταχύτητος 19 μιλλίων".
 Μετά τα μεσάνυχτα, το Ηράκλειον έπλεε στο Μυρτώο Πέλαγος μέσα σε υψηλό κυματισμό με συνεχείς διατοιχισμούς (πλευρικές ταλαντώσεις, "μποτζαρίσματα") καθώς η ένταση των ανέμων αυξήθηκε σε 8 μποφόρ. Οι επιβάτες άρχισαν να ξυπνάνε στις καμπίνες τους και τα παιδιά να κλαίνε. Τα αυτοκίνητα μετακινήθηκαν και στο γκαράζ άρχισαν να μπαίνουν νερά.
 Στις δύο μετά τα μεσάνυχτα, καθώς το πλοίο έπλεε 6 μίλια βορειοανατολικά της Φαλκονέρας, ένα μεγάλο φορτηγό-ψυγείο 5 τόνων με φορτίο πορτοκάλια, που φορτώθηκε κάθετα προς το διάμηκες επίπεδο συμμετρίας του πλοίου, απασφαλίστηκε από τους διαρκείς κλυδωνισμούς και χτύπησε με φόρα στην μπουκαπόρτα. Κάποιος ναύτης έτρεξε να ειδοποιήσει τον οδηγό να πάει να το ασφαλίσει. Δεν πρόλαβε. Κατά μαρτυρίες, ο καταπέλτης άνοιξε σταδιακά από τις παλινδρομικές προσκρούσεις του φορτηγού-ψυγείου, γεγονός που επιβεβαιώνει τις υποθέσεις ότι δεν είχε ασφαλισθεί σταθερά με τους 6 πείρους που διέθετε. Από τον πλευρικό καταπέλτη που υποχώρησε κι άνοιξε, το φορτηγό-ψυγείο έπεσε στη θάλασσα η οποία και κατέκλυσε στη συνέχεια όλο το χώρο των οχημάτων. Οι άνεμοι στη θαλάσσια περιοχή την ώρα του ναυαγίου υπολογίστηκαν σε 10, τουλάχιστον, μποφόρ.
 Μετά την πτώση του φορτηγού ψυγείου στη θάλασσα, το πλοίο ήλθε πάλι στη θέση του και επέπλεε στην επιφάνεια της θάλασσας με μόνο τις ηλεκτρογεννήτριες ασφαλείας σε ενέργεια και κατόπιν, λόγω της μεγάλης πλέον ελεύθερης επιφάνειας υδάτων που είχαν κατακλύσει το γκαράζ, το πλοίο άρχισε να παίρνει πολύ μεγάλες κλίσεις.
 Στις 02.06' ο ασυρματιστής εξέπεμψε το πρώτο αγωνιώδες SOS "Πορθμείον Ηράκλειον. Αυτήν την στιγμήν ανηρπάγη η πόρτα της δεξιάς πλευράς. Θέσις πλοίου επικίνδυνος" ενώ παράλληλα η κλίση αυξανόταν με επιταχυνόμενο ρυθμό και το πλοίο ανέκοπτε την ταχύτητά του. Στη γέφυρα οι αξιωματικοί έκαναν απελπισμένες προσπάθειες, όμως το πλοίο έγερνε κι άλλο κι άρχισε να βυθίζεται. Στις 02:07 σήμανε συναγερμός. Μοιράστηκαν όπως-όπως σωσίβια και ρίχτηκαν οι βάρκες στη θάλασσα. Στις 2.13', μόλις 8 λεπτά από το πρώτο σήμα κινδύνου, ο ασύρματος του Ηράκλειον εξέπεμψε για τελευταία φορά: "SOS! Πορθμείον Ηράκλειον SOS, βυθιζόμεθα! Στίγμα 36.52 βόρειον και 24,8 ανατολικόν! SOS βυθιζόμεθα!" και ακολούθησε σιγή.
 Χρονικό διάσωσης
 Το υποτυπώδες τότε τμήμα επικοινωνιών του Υπουργείου Ναυτιλίας εις μάτην προσπαθούσε να αναζητήσει πλοία στη γύρω περιοχή του ναυαγίου. Τα Λιμεναρχεία Πειραιώς, Σύρου και Κρήτης ανέφεραν αδυναμία αποστολής μέσων για παροχή βοήθειας, αφού ούτε και ρυμουλκά για τέτοιες ανάγκες υπήρχαν. Δυστυχώς ούτε το Ε/Γ-Ο/Γ "Μίνως", που έπλεε 15 μίλια βορειότερα, "άκουσε" το σήμα κινδύνου.
 Στις 02:30 ενημερώθηκε ο τότε αρχηγός του Λιμενικού Σώματος για το τραγικό συμβάν και βεβαίως για όλες τις δυσχέρειες που το συνόδευαν. Ακολούθως ενημερώθηκε ο υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας και εκείνος με τη σειρά του ενημέρωσε τον υπουργό Εθνικής Αμύνης.
 Το τότε Αρχηγείο Ναυτικού (Πλατεία Κλαυθμώνος) ανέφερε ότι πολεμικό πλοίο που βρίσκεται στη Σύρο με σβηστές μηχανές θα χρειασθεί τουλάχιστον 3-4 ώρες για απόπλου συν τις ώρες που θα χρειαζόταν για να φτάσει στον τόπο του ναυαγίου. Οι ώρες περνούσαν και η αγωνία άρχισε να κορυφώνεται, κάποια πλοία που έλαβαν το σήμα δήλωσαν αλλαγή πορείας τους προς το στίγμα του Ηράκλειον, απείχαν όμως πολύ, κάποια ανατολικά των Κυκλάδων, άλλο δυτικά της Καλαμάτας, και δύο αγγλικά πολεμικά ΒΑ της Κρήτης.
 Στις 04:30 εμπλεκόμενοι αρχηγοί και υπουργοί βρέθηκαν στις υπηρεσίες για άμεση ενημέρωση, ενώ δόθηκε εντολή απόπλου στο Α/Γ "Σύρος" του τότε βασιλικού Ναυτικού. Γύρω στις 05:30 αποφασίστηκε η γνωστοποίηση του συμβάντος στον τότε πρωθυπουργό με όλες τις εξελίξεις και τις επιμέρους αδυναμίες. Μετά από κάποιες ενημερώσεις για τον μεγάλο χρόνο προσέγγισης των πλοίων που ήδη προσέτρεχαν, γύρω στις 06:00-06:30 ο πρωθυπουργός ενημέρωσε τον βασιλιά Κωνσταντίνο στο Τατόι. Τότε ενημερώθηκε και το αρχηγείο Αεροπορίας. Στις 07:20 ένα Douglas C-47 Skytrain απογειώθηκε από το στρατιωτικό αεροδρόμιο της Ελευσίνας και λίγα λεπτά μετά το ακολούθησαν άλλα δύο.
 Τα πρώτα μηνύματα από τα καράβια που κατέπλευσαν στον τόπο της τραγωδίας, στις 8.30' το πρωί, ήταν αποκαρδιωτικά: ούτε ένα συντρίμμι από το ναυάγιο και πολύ περισσότερο ούτε ίχνος επιζώντων. Οι πρώτες εκδόσεις των εφημερίδων ανέφεραν ότι το Ηράκλειον βυθίστηκε αύτανδρο. Η κυβέρνηση Στεφανόπουλου κήρυξε εθνικό πένθος διάρκειας μίας εβδομάδας. Τα ελαφρά τραγούδια σταμάτησαν στους ραδιοσταθμούς, που μετέδιδαν συνεχώς ειδήσεις για την τραγωδία και πένθιμη κλασική μουσική.
 Στις 09.45-10.00 το πρώτο Douglas C-47 Skytrain έφτασε κοντά στο στίγμα, όπου και εντόπισε το φορτηγό-ψυγείο να επιπλέει, συνάμα στον ορίζοντα φαινόταν καθαρά το αγγλικό ναρκαλιευτικό Ashton που έσπευδε ολοταχώς. Τότε το αεροπλάνο άρχισε τους "κύκλους έρευνας-διάσωσης" σε συνεχώς μικρότερο ύψος, όταν ακούσθηκε ο πιλότος του δεύτερου αεροπλάνου σχεδόν να προστάζει: "Μεγαλειότατε η πτήση σας είναι επικίνδυνη, πάρτε γρήγορα ύψος!". Ο κυβερνήτης του Ashton, αντιλαμβανόμενος ότι στην αποστολή συμμετείχε και ο βασιλιάς Κωνσταντίνος, ακούστηκε να λέει: "Μεγαλειότατε η Ashton στις διαταγές σας" και η απάντηση «Ευχαριστώ, ακολούθα με...», αρχίζοντας τις ρίψεις καπνογόνων και σωσιβίων, όπου, από αέρος, εντοπίστηκαν ναυαγοί.
 Στις 12.00 το τραγικό συμβάν είχε μαθευτεί σχεδόν σε όλο τον Πειραιά, με πρώτους τους συγγενείς που περίμεναν το πρωί το πλοίο να έχουν συγκεντρωθεί μπροστά στο κτήριο των πλοικτητών αδελφών Τυπάλδου στην ακτή Τζελέπη.
 Ως τις 17.00, που έπεσε το σκοτάδι, είχαν περισυλλεγεί 45 διασωθέντες. 10-12 ασθενοφόρα από την Αθήνα κατήλθαν μέσω της οδού Πειραιώς τις οδούς Γούναρη και Εθνικής Αντιστάσεως, ενώ άλλα 7-8 ασθενοφόρα από την Τερψιθέα Πειραιά, όπου βρισκόταν ο σταθμός Πρώτων Βοηθειών του Πειραιά, κινήθηκαν προς τον Άγιο Νικόλαο, όπου θα προσέγγιζε το πλοίο.
 Σκηνές αλλοφροσύνης, με τα ξεφωνητά χαράς να εναλλάσσονται με τους σπαρακτικούς θρήνους, εκτυλίχθηκαν για ώρες, μέχρι να μεταφερθούν όλοι οι επιζώντες στο Τζάνειο. Την ίδια ώρα τα Χανιά βυθίστηκαν στο πένθος. Τα μαγαζιά έκλεισαν, οι σημαίες ανέμιζαν μεσίστιες σε σπίτια και δημόσια κτίρια, μοιρολόγια ακούγονταν σε κάθε δρομάκι κι έξω από το πρακτορείο των Τυπάλδων υπήρχαν μαυροντυμένες γυναίκες, σοβαρές και αμίλητες
 Η κυκλοφορία μπροστά στο Τελωνείο Πειραιά και γύρω από την εκκλησία του Αγ. Νικολάου είχε διακοπεί. Ώρα 19.00 και είχε πια νυχτώσει, όταν το Ν/Κ "Ashton" εισήλθε αργά στο λιμένα του Πειραιά που μετέφερε 2 διασωθέντες ναύτες, τους Αντώνιο Καμπούρη και Δημήτριο Οικονόμου από την Σητεία Κρήτης, καθώς και νεκρούς. Το ίδιο βράδυ παρασημοφορήθηκε ο κυβερνήτης του Ν\Κ "Ashton" από τον βασιλιά.
 Την επόμενη μέρα το βασιλικό ζεύγος συνοδευόμενο από τον πρωθυπουργό και από 2-3 υπουργούς επισκέφθηκαν ναυαγούς στο Τζάνειο Νοσοκομείο, στον Ευαγγελισμό και στον Ερυθρό Σταυρό, όπου είχαν επίσης εισαχθεί.
 Τα πλοία που προσέτρεξαν τότε στο ναυάγιο ήταν το Ε/Γ-Ο/Γ Μίνως της εταιρείας Ευθυμιάδη, που ακολουθούσε το Ηράκλειον: είχε αποπλεύσει από τον λιμένα Ηρακλείου μετά τον απόπλου του Ηράκλειον από τα Χανιά. Επίσης το Χανιά, πλοίο της ίδιας εταιρείας με του Ηράκλειον, το φινλανδικό Nula, το Δ/Ξ Aldebaran (ελληνικό), το ρωσικό Φ/Γ Ουρίσκ, το πολωνικό Φ/Γ Vako, το αγγλικό ναρκαλιευτικό Ashton, το αγγλικό αντιτορπιλλικό Levertog και το ελληνικό αρματαγωγό Σύρος του Β.Ν.
 Ο αριθμός των θυμάτων του ναυαγίου
 Επώνυμες πηγές ανεβάζουν τον αριθμό των θυμάτων σε 247 ή 273 ή 277 (ίσως και πλέον).
 Σε άρθρο της εφημερίδας "Ρεθεμνιώτικα Νέα" αναφέρεται: "Μόλις στις 15 Δεκεμβρίου του 1975 ανακοινώθηκε ο ακριβής αριθμός των θυμάτων του ναυαγίου: 247 νεκροί"... "Το πλοίο του Τυπάλδου «Ηράκλειον», ταξιδεύοντας με σφοδρή θαλασσοταραχή, βυθίστηκε ανοικτά της Φαλκονέρας, παρασύροντας στο θάνατο 247 επιβάτες. Από την παγωμένη θάλασσα ανασύρθηκαν (ζωντανά) μόνο 47 άτομα, κάτω από απερίγραπτες συνθήκες".
 Ο Δήμαρχος Χανίων Κρήτης σε γραπτό δημοσιευθέν μήνυμά του για την επετειακή ημέρα 8-12-2013, αναφέρει: "Σαράντα επτά χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την αποφράδα ημέρα της 8ης Δεκεμβρίου του 1966 όταν στη θαλάσσια περιοχή της Φαλκονέρας σημειώθηκε το ναυάγιο του επιβατηγού/οχηματαγωγού πλοίου "Ηράκλειον", στο υγρό τάφο του οποίου παρασύρθηκαν 273 ψυχές". Την 8-12-2013 επίσης στο Εθνικό Ίδρυμα Μελετών «Ελευθέριος Βενιζέλος» στα Χανιά παρουσιάστηκε το βιβλίο του Γιώργου Τρανταλίδη με τίτλο: «Το ναυάγιο της Φαλκονέρας - Ηράκλειον». ‘Όπως υποστήριξε ο συγγραφέας, τα θύματα του « Ηράκλειον» όπως προκύπτει από δικά του στοιχεία ήταν 277 χωρίς σε αυτούς να συμπεριλαμβάνονται φυλακισμένοι και αθίγγανοι που βρισκόταν στο πλοίο. Στο βιβλίο υπάρχουν αφηγήσεις διασωθέντων, τα ονόματα των διασωθέντων και των επιβατών που έχασαν τη ζωή τους, καθώς και οι αποφάσεις των δικαστηρίων για τους υπαιτίους της ναυτικής τραγωδίας.
 Οι βιβλιογραφικές και διαδικτυακές πηγές, γενικά συμφωνούν στον αριθμό όσων ναυαγών διασώθηκαν (47) και στον αριθμό των σορών που βρέθηκαν και κηδεύτηκαν (μόλις 25 σοροί περισυνελέγησαν και κηδεύτηκαν) αναφέρουν όμως ενίοτε διαφορετικό αριθμό θυμάτων του τραγικού ναυαγίου, διαφορετικό μεταξύ τους, διαφορετικό κάποτε στο ίδιο άρθρο.
 Ο πλοίαρχος Εμμανουήλ Βερνίκος, αν και ήταν ο πρώτος που έπεσε στη θάλασσα φέροντας σωσίβιο, όπως είπαν οι διασωθέντες αξιωματικοί, ποτέ δεν βρέθηκε (επιζών ή η σορός του).
 Εκτός από τα στοιχεία που αναφέρονται ανωτέρω, δημοσιεύονται κι αναδημοσιεύονται αρκετές άλλες εκδοχές για τα θύματα του τραγικού ναυαγίου του Ε/Γ - Ο/Γ "Ηράκλειον" στην Φαλκονέρα, την 8-12-1966.
 Μια εκδοχή: Από τους 73 ναυτικούς (πλήρωμα) του πλοίου και τους 191 επιβάτες σώθηκαν μόνο 46, (16 από το πλήρωμα και 30 επιβάτες): Οι υπόλοιποι 217 πνίγηκαν. Στο ίδιο όμως άρθρο, αρχικά αναφέρεται ότι ο αριθμός των θυμάτων είναι 273. Άλλες πηγές αναφέρουν ότι θα θύματα του ναυαγίου είναι 224.,. Με βάση άλλο δημοσίευμα οι νεκροί κατά τα επίσημα στοιχεία είναι 240. Πρόσφατη πτυχιακή εργασία σχετική με τα αίτια του ναυαγίου του Ε/Γ - Ο/Γ "Ηράκλειον" αναγράφει: "205 ταξιδιώτες και 65 μέλη του πληρώματος πέφτουν στα κρύα νερά του Αιγαίου, ανοικτά της Φαλκονέρας. 223 άτομα χάνουν τη ζωή τους ενώ μόλις 47 κατορθώνουν να επιβιώσουν (σελ. 9) ενώ στη σελ. 4 της ίδιας εργασίας αναγράφεται ο αριθμός θυμάτων σε 224: "Ήταν τις πρώτες πρωινές ώρες της 8ης Δεκεμβρίου 1966, κοντά στην βραχονησίδα Φαλκονέρα (23 ν.μ. βορειοδυτικά της νήσου Μήλου), όταν το επιβατηγό - οχηματαγωγό πλοίο «Ηράκλειον», που εκτελούσε το δρομολόγιο Χανιά - Πειραιάς, βυθίστηκε, λόγω ανοίγματος στη γάστρα άνωθεν του καταστρώματος στεγανών φρακτών και προοδευτικής κατάκλυσης του καταστρώματος οχημάτων, με αποτέλεσμα να βρουν το θάνατο 224 άνθρωποι (σελ. 4). Στο ίδιο πόνημα όμως στην σελ. 14 παρατίθεται πίνακας, με αναφορά σε 217 θύματα! Αλλά στη σελ. 45 ο αριθμός υπολογίζεται σε 236, όπως συνάγεται από την φράση "Μέχρι το τέλος της επιχείρησης διάσωσης περισυλλέγησαν 47 ναυαγοί από τους 283 επιβαίνοντες" (μάλιστα σημειώνεται ότι τα στοιχεία είναι επίσημα από το πόρισμα της ΑΕΕΝΑ). Το ότι δεν υπάρχει στα δημοσιεύματα, έντυπα και διαδικτυακά ένας ενιαία αποδεκτός αριθμός των θυμάτων, εξηγείται από μαρτυρία στην ίδια έρευνα και στην Εφημ. "Πατρίς" Χανίων: "Πολλά τα θύματα και ανεξακρίβωτος ο αριθμός τους, καθώς οι περισσότεροι έκοβαν εισιτήριο κατά τη διάρκεια του ταξιδιού κι έτσι δεν αναφέρονταν στις λίστες των επιβατών.,. Επίσης εξηγείται από την μαρτυρία ενός άλλου αυτόπτη μάρτυρα, ναυαγού που επέζησε: "(μετά το ναυάγιο) Λιμενάρχης, μου λέει κάποια ονόματα και με ρωτάει αν τους ξέρω, του λέω εγώ πως δεν ήξερα κανέναν τους. «Ξέρεις γιατί σε ρωτάω; Το λιμενικό έχει δικαίωμα να δίνει 3-4 δωρεάν εισιτήρια σε κάθε καράβι. Σε ερωτώ λοιπόν γιατί είχα δώσει σε αυτούς τα ελευθέρας... Σας το λέω όλο αυτό γιατί ούτε ξέρει κανείς πόσα ακριβώς ήταν τελικά τα θύματα από το ναυάγιο. Είχε μέσα Ατσιγγάννους και άλλους, Χανιώτες Ρεθεμνιώτες, πιο πολλοί ήταν Χανιώτες... Δεν είναι επακριβές το νούμερο, αλλά σας λέω ότι δε θα ήταν 500......46 γλιτώσαμε...". Στο προαναφερθέν βιβλίο του δικηγόρου συγγραφέα κ. Γιώργου Τρανταλίδη "στο προλογικό σημείωμά του, ο συγγραφέας... χρειάστηκε πολύχρονη έρευνα σε εφημερίδες και αρχεία, ώστε να συγκεντρωθούν όλες οι καταγεγραμμένες μαρτυρίες και ονόματα.
 Από αυτή την έρευνα ανέκυψαν ορισμένα νεότερα συγκλονιστικά στοιχεία, όπως για παράδειγμα ότι μέχρι σήμερα ο αριθμός των θυμάτων ναυαγίου παραμένει απροσδιόριστος, με σοβαρές ενδείξεις ότι ήταν πολύ μεγαλύτερος από τους 276, που αναφέρει ο συγγραφέας ή τους 215 σύμφωνα με άλλους μελετητές.
 Αυτό το συγκλονιστικό στοιχείο προκύπτει από το γεγονός ότι μέσα στο πλοίο κανένας επιβάτης δεν ήταν καταγεγραμμένος και ανάμεσά τους υπήρχαν πολλοί Ρομά και κρατούμενοι, που χάθηκαν και είναι αμφίβολο εάν αναζητήθηκαν ποτέ και από κανέναν.
 «Εκατοντάδες άνθρωποι χάθηκαν άδικα εκείνη την ημέρα. Πολύ περισσότεροι απ’ όσοι δηλώθηκαν τότες στα επίσημα κιτάπια», είχε πει ο Δημήτρης Γεωργακάκης, από τον Πλατανιά Κυδωνίας Χανίων. Και συνέχισε λέγοντας «Ντα μόνο οι γύφτοι που ήταν στο γκαράζ του πλοίου ξεπερνούσαν τους 150».
 Λίγο παρακάτω, ο ίδιος, που ήταν οδηγός και γι’ αυτό βρισκόταν κοντά στο γκαράζ λέει: «Με το που ανοίγει η πόρτα φεύγουν στην θάλασσα όλοι οι γύφτοι (πάνω από 150) που ήταν στο γκαράζ και εμείς απού μπορεί κι απάνω του».
 Νωρίτερα, επίσης είχε αποκαλύψει ότι «θυμάμαι ότι οι αστυνομικοί ήταν αλυσοδεμένοι με τους κρατούμενους, όμως, δεν έλυσαν ούτε έναν, γιατί δεν πίστευαν ότι θα βουλιάξει το καράβι».
 Οι υπεύθυνοι
 Ο καθ' ύλην αρμόδιος υπουργός Ισίδωρος Μαυριδόγλου δεν παραιτήθηκε. Παρέμεινε στη θέση του ως την πτώση της κυβέρνησης Στεφανόπουλου και εμφανίστηκε ευδιάθετος, χαμογελαστός και "άνετος" με τους δημοσιογράφους στη Βουλή, που συνήλθε εκτάκτως για να διερευνήσει τα αίτια της τραγωδίας. Οι αδελφοί Τυπάλδοι δεν έβγαλαν καμία ανακοίνωση για να εκφράσουν τη "συντριβή" τους και τη συμπαράστασή τους στις οικογένειες των νεκρών. Η υπό τον Στρατή Ανδρεάδη ηγεσία της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών αποφάσισε να διαθέσει στις οικογένειες των θυμάτων το ποσό των 100.000 δραχμών συνολικά -ούτε καν 500 δραχμές για την κάθε οικογένεια θύματος. Η πανελλήνια κατακραυγή γι' αυτήν την "κοστολόγηση" της ανθρώπινης ζωής οδήγησε πολλούς εφοπλιστές να διαχωρίσουν δημόσια τη θέση τους. Μεταξύ αυτών και ο Γιάννης Λάτσης, ο οποίος, στην επιστολή παραίτησής του από την Ένωση, τόνισε μεταξύ άλλων τα εξής:
 "Εξεθέσατε απαραδέκτως τους Έλληνες εφοπλιστές, τους οποίους ούτε καν εσυμβουλευθήκατα, ως συνήθως, με το γελοίον ποσόν που είχατε την επιπολαιότητα να μετάσχετε εις τον έρανον της εθνικής τραγωδίας, δια την οποίαν τουλάχιστον ηθικήν ευθύνην υπέχομεν άπαντες".
 Πραγματικά, δεν ήταν μόνο η "κακιά ώρα" που έστειλε στον υγρό τάφο 226 ζωές. Στη Φαλκονέρα παίχτηκε η τελευταία, δραματική πράξη ενός "χρονικού προαναγγελθέντων θανάτων" που άρχισε το 1964, όταν οι Τυπάλδοι αγόρασαν το ηλικίας 15 ετών αγγλικό φορτηγό Λέστερσαϊρ, το βάφτισαν Ηράκλειον και το μετασκεύασαν όπως-όπως σε φέρι-μποτ. Από την πρώτη κιόλας στιγμή, η Επιθεώρηση Εμπορικών Πλοίων εξέφρασε τις ανησυχίες της: το πλοίο δεν ήταν έτοιμο να μπει στις ατμοπλοϊκές μεταφορές. Ενώ όλα τα ομοειδή σκάφη είχαν έρμα της τάξης των 6.000 τόννων, το Ηράκλειον δεν ξεπερνούσε τους 800 τόννους, χώρια τα άλλα προβλήματα της βιαστικής μετασκευής. Παρόλα αυτά, οι Τυπάλδοι πήραν προσωρινή άδεια δρομολογήσεως, μιας και ήταν ήδη καλοκαίρι και δεν προβλέπονταν φουρτούνες, με τη δέσμευση ότι ως το φθινόπωρο θα έχουν γίνει οι αναγκαίες μετατροπές. Κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ, αλλά η εταιρία κατάφερνε να παίρνει παρατάσεις. Στο μεταξύ τα θλιβερά προμηνύματα δεν έπαυαν να συσσωρεύονται: τον Δεκέμβριο του 1965 το Ηράκλειον συγκρούστηκε με το Φαιστός στο λιμάνι του Πειραιά και έπαθε σοβαρές ζημιές, ενώ λίγες μέρες αργότερα, σε νέο ατύχημα, έπαθε ζημιές η μοιραία μπουκαπόρτα. Ακολούθησαν νέες προειδοποιήσεις της Επιθεώρησης, νέα μπαλώματα και παρατάσεις. Ώσπου, το Νοέμβριο του 1966, οι τεχνικοί της Επιθεώρησης αρνήθηκαν να υπογράψουν το πρωτόκολλο δρομολογήσεως. Το πλοίο έπρεπε να "δέσει" και να επισκευαστεί επειγόντως. Ωστόσο, το πλοίο ξαναβρέθηκε στα πελάγη χωρίς να επισκευαστεί. Οι εφημερίδες έκαναν λόγο για ιδιόχειρο, παράτυπο σημείωμα που γράφτηκε καθ' υπόδειξιν του ίδιου του υπουργού Ναυτιλίας Ι. Μαυριδόγλου, κάτι που ο ίδιος αρνήθηκε πεισματικά, αλλά όχι πειστικά, καθώς δεν έδωσε οποιεσδήποτε διευκρινίσεις για τις συνθήκες του μοιραίου απόπλου, προφασιζόμενος τη "μυστικότητα των ανακρίσεων".
 Μετά το τραγικό αυτό ναυάγιο καθορίστηκαν μελέτες για δημιουργία επί τούτου θαλάμων επιχειρήσεων έρευνας διάσωσης τόσο στο ΥΕΝ όσο και στη Ναυτική Διοίκηση Αιγαίου, επίσης τότε καθορίστηκε ο θεσμός του "σκοπούντος πλοίου" (ένα πολεμικό πλοίο από κάθε κατηγορία κάνει επιφυλακή 24ωρης ετοιμότητας στο ναύσταθμο), καθώς και ο καθορισμός άδειας απόπλου σύμφωνα με τις υφιστάμενες κάθε φορά καιρικές συνθήκες και όχι "κατά κρίσιν πλοιάρχου".
 Ενδιαφέροντα στοιχεία
 Ένα από τα διεθνή ναυτικά έθιμα είναι η μη ενόχληση ναυαγίων τα οποία έχουν γίνει «υγροί τάφοι».
 Την ημέρα που συμπληρώνονταν ακριβώς 3 χρόνια από το ναυάγιο, στις 8 Δεκεμβρίου 1969, συνέβη αεροπορικό δυστύχημα της Ολυμπιακής Αεροπορίας στην Κερατέα με 90 νεκρούς, σε πτήση από τα Χανιά προς την Αθήνα. Το γεγονός αυτό ώθησε την επόμενη μέρα το Δημοτικό Συμβούλιο Χανίων με ομόφωνη απόφασή του να κηρύξει την 8η Δεκεμβρίου, ως αποφράδα ημέρα για τα Χανιά. Κάθε χρόνο τελείται στην πόλη μνημόσυνο για την ανάπαυση των ψυχών των θυμάτων και από τις δύο αυτές τραγωδίες.
 Το ναυάγιο έγινε η αφορμή για την σύσταση της ANEK.
 Παραπομπές
 Πηγές
 Χρήστος Ε. Ντούνης, Τα ναυάγια στις Ελληνικές θάλασσες 1951-2000, εκδ.Finatec, Αθήνα 2001, σελ.220-224
 Ημερήσιος αθηναϊκός τύπος - έκτακτα παραρτήματα 8ης Δεκεμβρίου 1966
 Γιώργος Εμμ Τρανταλίδης «Το ναυάγιο της Φαλκονέρας - Ηράκλειον» Τόμος 1ος - Σχεδιασμός- Εκτύπωση- Βιβλιοδεσία: «ΕΝ ΤΥΠΩ» Πειραιάς 2013 ISBN 978- 960-93-5581-0
 Αλέξανδρος Σκλαβενίτης «ΕΡΕΥΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΟΥ Ε/Γ – Ο/Γ «ΗΡΑΚΛΕΙΟ» ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ. ΔΙΠΛΩΜ. ΕΡΓΑΣΙΑ Ε.Μ.Π. ΤΜ. ΝΑΥΠΗΓΩΝ ΜΗΧΑΝΟΛ. ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΑΘΗΝΑ 2012 https://dspace.lib.ntua.gr/xmlui/handle/123456789/7796
 Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ναυάγια
 Ναυτικά ατυχήματα στην Ελλάδα
 Επιβατηγά πλοία της Ελλάδας


text:
C 234/28 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti 25.7.98
 kotipaikka Glostrup (Tanska), Plunkett Foundation, koti- ilmaan noususta laskeutumiseen saakka suorittaen kaikki
 paikka Long Hanborough (Yhdistynyt kuningaskunta), monimutkaiset koneen ohjausta ja lentoa koskevat laskel-
 Irish Agri-Food Development Ltd, kotipaikka Dublin, mat, jotka miehistön olisi muutoin tehtävä.
 edustajinaan asianajajat Mia Declercq-Devisch ja Kurt
 Haegeman, Bryssel, prosessiosoite Luxemburgissa asian-
 ajotoimisto Marc Loesch, 11 rue Goethe, vastaan Euroo- Riidanalaisella päätöksellä komissio hyväksyi tuen, jonka
 pan yhteisöjen komissio (asiamiehenään Marie-JoseÂe Ranskan viranomaiset myönsivät ranskalaiselle yhtiölle
 Jonczy), jossa kantaja vaatii välitoimia sen komission Sextantille, joka johtaa Airbus-koneille sovelletun uuden
 17.3.1998 tekemän päätöksen osalta, jolla komissio hyl- lennonjohtojärjestelmän tutkimus- ja kehittämishanketta.
 käsi kantajien tekemän tarjouksen Euroopan komission Sextant on Thomson CSF:n ja Aerospatialen tytäryhtiö.
 järjestämässä tarjouskilpailussa, joka koskee TACIS-
 varoista rahoitettavaa FDRUS 9701: oRussia: Promoting Kantajan mukaan komissio on rikkonut EY:n perustamis-
 Co-operative Ventures by Independent Farmerso -nimistä sopimuksen 92 artiklan 3 kohtaa arvioimalla väärin kysei-
 hanketta, Euroopan yhteisöjen ensimmäisen oikeusasteen sen hankkeen luonnetta (precompetitive nature) ja tuen
 tuomioistuimen presidentti on 26.5.1998 antanut mää- kannustavaa vaikutusta. Päinvastoin kuin mitä komissio
 räyksen, jonka määräysosa on seuraava: väittää, kantaja katsoo, että tukea ei olisi saanut hyväksyä
 tutkimus- ja kehitystyöhön myönnettävää valtiontukea
 1) Välitoimihakemus hylätään. koskevien yhteisön säännösten puitteissa.
 2) Oikeudenkäyntikuluista päätetään myöhemmin. Kantaja toteaa lisäksi, että komission olisi markkinoilla
 vallitsevan tilanteen monitahoisuuden vuoksi pitänyt toi-
 mia EY:n perustamissopimuksen 93 artiklan 2 kohdan
 mukaisesti. Laiminlyömällä tämän komissio on rikkonut
 olennaisia menettelymääräyksiä ja vienyt kantajalta mah-
 dollisuuden esittää huomautuksensa suunnitellusta tuesta.
 Jos 93 artiklan 2 kohdan mukainen menettely olisi aloi-
 Honeywell Inc:in 6.4.1998 Euroopan yhteisöjen komis- tettu, kantaja olisi esittänyt huomautuksensa. Kantaja väit-
 siota vastaan nostama kanne tää, että komissio ei olisi pitänyt tukea perustamissopi-
 (Asia T-59/98) muksen mukaisena, jos se olisi saanut 93 artiklan 2 kohdan
 mukaisessa menettelyssä tiedon kaikista asiaankuuluvista
 (98/C 234/56)
 seikoista.
 (Oikeudenkäyntikieli: englanti)
 Lopuksi kantaja toteaa, että EY:n perustamissopimuksen
 190 artiklaa on rikottu, koska komissio on perustellut rii-
 Honeywell Inc. on nostanut 6.4.1998 Euroopan yhteisöjen danalaisen päätöksen riittämättömästi.
 ensimmäisen oikeusasteen tuomioistuimessa kanteen
 Euroopan yhteisöjen komissiota vastaan. Kantajan edusta-
 jana on Bernard van de Walle de Chelcke, prosessiosoite
 Luxemburgissa asianajotoimisto Loesch & Wolter, 11 rue
 Goethe.
 Van den Bergh Foods Limitedin 21.4.1998 Euroopan
 Kantaja vaatii, että ensimmäisen oikeusasteen tuomiois-
 yhteisöjen komissiota vastaan nostama kanne
 tuin
 (Asia T-65/98)
 Ð kumoaa komission päätöksen N:o N584/97, joka kos- (98/C 234/57)
 kee Sextant Avioniquelle Airbus-koneita varten sovelle-
 tun uuden lennonjohtojärjestelmän kehittämistä varten
 (Oikeudenkäyntikieli: englanti)
 myönnettyä tukea ja joka annettiin kantajalle tiedoksi
 5.2.1998 päivätyllä kirjeellä D/50515
 Van den Bergh Foods Limited on nostanut 21.4.1998
 Ð velvoittaa komission korvaamaan oikeudenkäyntiku- Euroopan yhteisöjen ensimmäisen oikeusasteen tuomiois-
 lut. tuimessa kanteen Euroopan yhteisöjen komissiota vastaan.
 Kantajan edustajat ovat Malcolm Nicholson ja Michael
 Rowe ja prosessiosoite Luxemburgissa on asianajotoimisto
 Oikeudelliset perusteet ja pääasialliset perustelut Elvinger, Hoss & Prussen, 2 place Winston Churchill.
 Kantaja on Amerikan yhdysvaltojen lainsäädännön Kantaja vaatii, että ensimmäisen oikeusasteen tuomiois-
 mukaan perustettu yhtiö, joka on lentokone-elektroniikan tuin
 järjestelmien ja tuotteiden johtava toimittaja kaupallista
 lentoliikennettä, puolustusvoimia ja avaruusteollisuutta
 koskevilla markkinoilla ja joka kehitti markkinoiden Ð kumoaa EY:n perustamissopimuksen 85 ja 86 artiklan
 ensimmäisen lennonjohtojärjestelmän (FMS). FMS on len- soveltamista koskevaa menettelyä koskevan 11.3.1998
 tokoneen ohjaamon keskus, joka voi valvoa lentoa koneen tehdyn komission päätöksen kokonaan;
 ---pagebreak--- 25.7.98 FI Euroopan yhteisöjen virallinen lehti C 234/29
 Ð vaihtoehtoisesti kumoaa päätöksen siltä osin kuin Ð Oikeudelliset virheet 85 artiklan 3 kohtaa koskevassa
 ensimmäisen oikeusasteen tuomioistuin toteaa sen vir- arvioinnissa.
 heelliseksi tai perusteettomaksi;
 Ð Oikeudelliset virheet 86 artiklan soveltamisessa, koska
 Ð velvoittaa komission korvaamaan kantajan oikeuden- pakastinten lainaaminen vastikkeetta on tällä tuotan-
 käyntikulut. nonalalla välittömään kulutukseen tarkoitetun jäätelön
 tuottajien tavanomainen kilpailukeino ja sen tulisi olla
 Oikeudelliset perusteet ja pääasialliset perustelut objektiivisesti perusteltu.
 Kanne koskee kantajan Van den Bergh Foods Ltd:n (aiem- Ð Oikeudelliset virheet, jotka johtuvat siitä, että omai-
 min nimeltään ja jäljempänä HB), joka on Unilever N.V./ suudensuojaa ei ole kunnioitettu yleisten oikeusperi-
 PLC -konsernin tytäryhtiö, yksittäisinä annoksina pakattu- aatteiden ja EY:n perustamissopimuksen 222 artiklan
 jen, välittömään kulutukseen tarkoitettujen jäätelöiden edellyttämällä tavalla. HB toteaa tältä osin, että riitau-
 markkinoilla soveltamaa, pakastimia koskevaa yksinoi- tetulla päätöksellä pyritään riistämään siltä joko koko-
 keutta Irlannin tasavallassa. Tähän pakastimia koskevaan naan tai olennaisilta osin sen pakastimiin tekemän
 yksinoikeuteen kuuluu, että tavarantoimittaja antaa vähit- sijoituksen arvo ja mahdollisuus hyötyä sijoituksesta,
 täismyyjien käyttöön tavarantoimittajan kustantamia ja jolla ei ole muuta tarkoitusta kuin edistää HB:n jääte-
 huoltamia pakastimia, jotka on tarkoitettu käytettäviksi löiden varastointia ja myyntiä myyntipaikoissa, minkä
 yksinomaan tämän tavarantoimittajan välittömään kulu- vuoksi yksinoikeuslausekkeen kieltäminen merkitsee
 tukseen tarkoitettujen jäätelötuotteiden myynnissä. sitä, että kantajalta riistetään pakastinten omistuksesta
 normaalisti johtuvat oikeudet.
 Päätöksessä todettiin, että kun kantaja toimittaa vähittäis-
 myyjälle yhden tai useampia HB:n omistamia ja huoltamia Lopuksi kantaja toteaa, että riitautettu päätös on tehty
 pakastimia välittömään kulutukseen tarkoitetun jäätelön EY:n perustamissopimuksen 190 artiklan ja useiden
 varastointia varten, eikä vähittäismyyjällä ole omaa tai yhteisön oikeuden perusperiaatteiden Ð kuten luottamuk-
 kolmannen jäätelönvalmistajan toimittamaa pakastinta, sen suojan periaatteen, subsidiariteettiperiaatteen, oikeus-
 sopimuksen pakastimen toimittamista koskeva yksinoi- varmuuden periaatteen, suhteellisuusperiaatteen ja yhden-
 keuslauseke on vastoin 85 artiklan 1 kohtaa, ja edelleen, vertaisen kohtelun periaatteen Ð vastaisesti.
 että vähittäismyyjän houkutteleminen ottamaan vastaan
 HB:n toimittama pakastin (yksinoikeusehdoin) ja sen
 huolto ilman välittömiä kustannuksia on vastoin 86 artik-
 laa. Lisäksi 85 artiklan 3 kohtaan perustuva vaatimus
 yksinoikeusehdosta poikkeamiseen hylättiin.
 Luc Verheydenin 29.4.1998 Euroopan yhteisöjen komis-
 Kantajan oikeudelliset perusteet ja pääasialliset perustelut siota vastaan nostama kanne
 ovat seuraavat:
 (Asia T-71/98)
 Ð Ilmeiset tosiseikkojen arviointivirheet, jotka johtavat (98/C 234/58)
 oikeudellisiin virheisiin. Tältä osin todetaan, että
 komissio on virheellisesti katsonut, että milloin (Oikeudenkäyntikieli: ranska)
 tahansa tahdonvaraisesti irtisanottavissa olevilla sopi-
 muksilla on markkinat sulkeva vaikutus todetessaan, Luc Verheyden, kotipaikka Angera (Italia), on nostanut
 että sopimukset luovat sidonnaisuuden de facto, ja 29.4.1998 Euroopan yhteisöjen ensimmäisen oikeusasteen
 päätellessään HB:n nauttimasta suosiosta välittömään tuomioistuimessa kanteen Euroopan yhteisöjen komissiota
 kulutukseen tarkoitetun jäätelön toimittajana, että vastaan. Kantajan edustajana on asianajaja Eric Boigelot,
 vähittäismyyntiliikkeiltä viedään tämän johdosta mah- Bryssel, prosessiosoite Luxemburgissa asianajotoimisto
 dollisuus korvata HB:n pakastin jollakin toisella Louis Schiltz, 2 rue du Fort Rheinsheim.
 pakastimella tai asentaa muita pakastimia HB:n pakas-
 timien rinnalle. Päinvastoin, sellaisten vähittäismyynti-
 Kantaja vaatii, että ensimmäisen oikeusasteen tuomiois-
 liikkeiden (myös kaikkein pienimpien) lukumäärä,
 tuin
 joissa on kaksi tai useampia pakastimia, on huomat-
 tava ja on kasvanut ajan mittaan.
 Ð kumoaa 10.7.1997 tehdyn, Holtbeckerin allekirjoitta-
 Ð Oikeudelliset virheet 85 artiklan 1 kohdan soveltami- man päätöksen, jolla häneltä evättiin kaikilta osin
 sessa. Kantajan mukaan pakastinsopimuksen perus- oikeus korvaukseen oman ajoneuvonsa käytöstä hänen
 muoto ei sisällä kilpailun rajoittamista, eikä oyksinoi- hoitaessaan tehtäviään tai niiden vuoksi;
 keuttao koskeva lausekekaan kuulu tämän määräyksen
 alaan. Edelleen 85 artiklan 1 kohta soveltuu HB- Ð kumoaa kantajan tästä päätöksestä 29.9.1997 tekemän
 pakastimia koskeviin sopimuksiin vain, jos sopimuk- ja samana päivänä saapuneeksi kirjatun valituksen
 silla estetään pääsy markkinoille uusilta tulokkailta tai implisiittisesti hylänneen päätöksen;
 niiltä, jotka pyrkivät luomaan tasoltaan ja laajuudel-
 taan sellaisen markkinaosuuden, joka ei ole yhteenso- Ð velvoittaa vastaajan suorittamaan vahingonkorvauk-
 veltuva 85 artiklan 1 kohdassa tarkoitetun kiellon sena 74 254 000 Italian liiraa 8 prosentin vuotuisine
 soveltamatta jättämisen kanssa, mistä ei pitäisi olla viivästyskorkoineen 24.3. lukien siihen saakka, kunnes
 kysymys. korvaus on kokonaisuudessaan maksettu;