text:
Rol politie bij UHP - De website van kinderbescherming!
 Een onderzoek naar de rol van de politie en haar bevoegdheden inzake de tenuitvoerlegging van uithuisplaatsing bij kinderzaken.
 IN OPDRACHT VAN STRUYCKEN ADVOCATEN -- Geschreven door: Iman Adeel -- 28 oktober 2015
 Hierna OOK: "De Status van het Verplichte Proces-Verbaal van de Terechtzitting" en "Overheidsgeweld tegen kinderen" met Politiewet e.d. (onder).
 Dit onderzoek gaat over het aandeel van de politie en haar bevoegdheden inzake de tenuitvoerlegging van uithuisplaatsing bij kinderzaken. Normaal gesproken is de gerechtsdeurwaarder de enige die civiele vonnissen en beschikkingen van de rechter ten uitvoer mag leggen, met wanneer nodig assistentie van de sterke arm. Echter is de politie steeds vaker zonder gerechtsdeurwaarder betrokken bij de tenuitvoerlegging van de uithuisplaatsing. Op welke grond heeft de politie deze bevoegdheid toegekend gekregen? En waarom laat de politie niet net als de gerechtsdeurwaarders van te voren een beschikking betekenen? Je hoort ook vaak dat de uithuisplaatsing gepaard gaat met politiegeweld, een uiterst traumatisch middel is wat grote impact op kinderen heeft. Mag de politie bij de uithuisplaatsing wel gebruik maken van politiegeweld bij kinderzaken?
 1. Algemene procedure bij uithuisplaatsing
 In dit hoofdstuk wordt de algemene procedure van uithuisplaatsing van kinderen uiteengezet. In paragraaf 1.1 gaat het over de wetgeving waarop de uithuisplaatsing in grote lijnen rust en in paragraaf 2 wordt de algemene procedure inzake de tenuitvoerlegging van de uithuisplaatsing door de gerechtsdeurwaarder kort belicht.
 1.1 Wetgeving waarop de uithuisplaatsing in grote lijnen rust
 Ouders zijn hoofdverantwoordelijk voor de opvoeding van hun kinderen. Maar als het in het belang van het kind noodzakelijk is, kan de overheid (Raad voor de Kinderbescherming, Bureau Jeugdzorg of de Officier van Justitie) het kind een passend alternatief verblijf toewijzen. In het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind is een rangorde van alternatieven vastgelegd. Eerst moet gekeken worden naar familie in bredere zin, dan naar een ander gezin, pas als laatste naar residentiële plaatsing. Uit de Jeugdwet blijkt ook dat het inzetten van residentiële jeugdhulp voorbehouden is aan uiterste gevallen.
 Wanneer het in het belang van het kind is dat hij gescheiden moet worden van zijn ouders (artikel 9 IVRK) dan bestaat er een rangorde in de alternatieven van opvang. Zo moet eerst gekeken worden of de jongere terecht kan bij andere leden van de familie in ruimere zin (zie artikel 5 IVRK), dan of een vervangend gezin een mogelijkheid is en pas in laatste instantie, als het echt niet anders kan, een passende residentiële instelling (artikelen 23 en 24 IVRK). Deze rangorde blijkt ook uit de formulering van artikel 20 lid 3 IVRK waarin staat 'indien noodzakelijk plaatsing in geschikte instelling voor kinderzorg'.
 De verantwoordelijkheid voor de uitvoering van gesloten jeugdhulp (voorheen JeugdzorgPlus) is per 1 januari 2015 overgegaan van het Rijk naar de gemeenten. Er is voor gemeenten een 'leveringsplicht' zodra de rechter een machtiging heeft afgegeven. Gemeenten kunnen dan gesloten jeugdhulp inkopen bij hiertoe gecertificeerde instellingen.[noot 1 = http://www.nji.nl/Residentile-jeugdzorg-Beleid-Wet--en-regelgeving ].
 1.2 Algemene procedure machtiging tenuitvoerlegging uithuisplaatsing door de gerechtsdeurwaarder
 De overheid heeft de gerechtsdeurwaarder exclusief aangesteld om de civiele vonnissen en beschikkingen ten uitvoer te leggen [noot 2 = Artikel 2 Gerechtsdeurwaarderswet e.v.]. De gerechtsdeurwaarder heeft dus in beginsel als enige de bevoegdheid een vonnis of beschikking ten uitvoer te leggen. Het gaat hier om civiele vonnissen. [noot 3 = http://www.rechtsbehoud.nl/overig/de-deurwaarder ]. Als een vonnis/beschikking door de rechter is uitgebracht en dit vonnis/deze beschikking een executoriale titel heeft, en de persoon aan wie het vonnis/de beschikking is gericht niet voldoet aan het bevel van de gerechtsdeurwaarder, kan de gerechtsdeurwaarder deze persoon dwingen tot uitvoering van het vonnis/de beschikking. [noot 4 = Onderzoeksrapport Stichting Eropaf! 2012 Onderzoeksrapport Morele dilemma’s voor de gerechtsdeurwaarder]. Als het vonnis/de beschikking ten uitvoer moet worden gelegd, dan moet dat vooraf worden gegaan door een betekening [noot 5 = Artikel 430 lid 3 Rv]. Dat betekent dat een gerechtsdeurwaarder eerst langs moet gaan om het vonnis/de beschikking te betekenen en de tenuitvoerlegging van de uithuisplaatsing aan te kondigen. Mocht er niet vrijwillig worden meegewerkt aan de uithuisplaatsing dan kan desnoods de sterke arm (de politie) worden ingeschakeld [noot 6 = Artikel 812 Rv]. Het verlenen van de bijstand aan de gerechtsdeurwaarder is namelijk onderdeel van de politietaak [noot 7 = Artikel 3 Pw].
 2. De rol van de politie en haar bevoegdheden bij uithuisplaatsing
 In dit hoofdstuk gaat het over de rol van de politie en haar bevoegdheden bij de tenuitvoerlegging van de uithuisplaatsing. In paragraaf 2.1 worden de bevoegdheden van de politie bij uithuisplaatsing besproken, in paragraaf 2.2 de rol van de politie en in 2.3
 2.1 De bevoegdheden van de politie bij uithuisplaatsing:
 Het openbaar ministerie verleent zo nodig zijn medewerking in de volgende gevallen [noot 8 = Artikel 813 lid 1 Rv]:
 - tot de voorgeleiding van een minderjarige voor de rechter ingevolge artikel 809 Rv;
 - tot de overbrenging van een minderjarige in verband met een uithuisplaatsing ingevolge de artikelen 1:261 BW1, en 1:326 BW1;
 - tot de afgifte van minderjarigen, als bedoeld in artikel 812 Rv;
 - tot de tenuitvoerlegging der beschikkingen, bedoeld in artikel 1:278 lid 2 BW1.
 De ambtenaar, aangesteld voor de uitvoering van de politietaak (politie), die door het Openbaar Ministerie is aangewezen om de hierboven bedoelde medewerking te verlenen, heeft toegang tot elke plaats, voor zover dat redelijkerwijs voor de vervulling van zijn taak nodig is [noot 9 = Artikel 813 lid 2 Rv].
 De politie heeft dus onder andere de bevoegdheid als ‘sterke arm’ om een civiele beschikking van de kinderrechter ten uitvoer te leggen na opdracht daartoe door het Openbaar Ministerie, verleent bijstand/bescherming aan de gezinsvoogd/casemanager in situaties van (dreigend) gevaar voorafgaand aan, tijdens de overdracht aan DV&O en heeft bevoegdheid tot binnentreden van een woning. De Algemene wet op het binnentreden regelt de wijze van binnentreden. Bevoegdheden tot politiegeweld bij uithuisplaatsing
 Het komt (vaak) voor dat de tenuitvoerlegging van de uithuisplaatsing bij kinderen gepaard gaat met politiegeweld, met alle psychische gevolgen voor de kinderen van dien. [noot 10 = Rapport Nationale Ombudsman 2010/120 ]. Op welke grond is de politie bevoegd om gebruik te mogen maken van politiegeweld bij de tenuitvoerlegging van de uithuisplaatsing van kinderen?
 De ambtenaar van politie die is aangesteld voor de uitvoering van de politietaak, is bevoegd in de rechtmatige uitoefening van zijn bediening geweld te gebruiken, wanneer het daarmee beoogde doel dit, mede gelet op de aan het gebruik hiervan verbonden gevaren, rechtvaardigt en dat doel niet op een andere wijze kan worden bereikt. Aan het gebruik van geweld gaat zo mogelijk een waarschuwing vooraf. [noot 11 = Artikel 7 Politiewet 2012]. De Algemene Maatregel van Bestuur de Ambtsinstructie voor de politie, de Koninklijke marechaussee en andere opsporingsambtenaren [noot 12 = Artikelen 4 t/m 19 e.v. Ambtsinstructie voor de politie, de Koninklijke marechaussee en andere opsporingsambtenaren] geeft specifiekere invulling op de bevoegdheid tot politiegeweld.
 Bovenstaande betekent dat de politie, die op grond van artikel 812 Rv jo 813 Rv als politietaak de tenuitvoerlegging van de uithuisplaatsing toebedeeld heeft gekregen, bevoegd is in de rechtmatige uitoefening van zijn bediening geweld te gebruiken, wanneer het daarmee beoogde doel dit, mede gelet op de aan het gebruik hiervan verbonden gevaren, rechtvaardigt en dat doel niet op een andere wijze kan worden bereikt. Mocht er geen andere keuze zijn dan de toepassing van politiegeweld, dan moet dit geweld echter wel proportioneel zijn. De onaantastbaarheid van het lichaam moet voldoende worden gerespecteerd, anders is er sprake van inbreuk op grondrechten, namelijk artikel 11 van de Grondwet en artikel 8 EVRM ( eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer).
 2.2 De rol van de politie bij uithuisplaatsing
 De politie heeft bij uithuisplaatsing een ondersteunende rol en gaat als volgt te werk:
 Werkwijze door politie bij assistentie uithuisplaatsing
 • De gezinsvoogd/casemanager doet een verzoek om bijstand bij een uithuisplaatsing aan de Chef van Dienst – Politie op basis van de uitkomst van de risico-inschatting [noot 13] en deze regelt dit zo nodig via de officier van justitie. [noot 13 = o-- Middelmatig risico: de verwachting is dat er geen volledige medewerking zal zijn, de gezinsvoogd schakelt eventueel de politie in; o-- Hoog risico: de verwachting is dat er geen medewerking zal zijn, tevens gevaars- (gewelds)dreiging; op basis hiervan doet de gezinsvoogd een verzoek aan de politie voor ondersteuning met toelichting van de risico-inschatting].
 • De politie controleert de aanwezigheid en geldigheid van de noodzakelijke documenten die deel kunnen uitmaken van de beschikking van de Kinderrechter zoals:
 o- Ondertoezichtstelling (OTS)
 o- Machtiging Uithuisplaatsing (MUHP)
 • In geval van een Voorlopige Ondertoezichtstelling (VOTS) en bij spoedmachtigingen uithuisplaatsing gesloten jeugdzorg is er veelal sprake van een mondelinge machtiging van de kinderrechter . De politie kan dit eventueel nagaan bij de Kinderrechter.
 • De politie neemt contact op met het OM en vraagt toestemming voor de gevraagde ondersteuning.
 • Het OM wijst een politiefunctionaris aan voor de uitvoering van de ondersteuning en welke bevoegdheden toegepast mogen worden, met name het binnentreden in de woning tegen de wil van de bewoners. [noot 14 = ‘Protocollen (uit)huisplaatsing naar een gesloten jeugdzorg.’].
 De politie heeft dus een ondersteunende rol bij de uithuisplaatsing en komt in beeld bij een dreigende situatie of als mensen niet mee willen werken. Dit uithuisplaatsing kan echter ook geschieden zonder de aanwezigheid van een gerechtsdeurwaarder, waarbij de tenuitvoerlegging van civiele vonnissen/beschikkingen is neergelegd, maar ook bij de politie, omdat zij ook civiele beschikking van de kinderrechter ten uitvoer mogen leggen.
 3. De betekening van de beschikking bij uithuisplaatsing
 In dit hoofdstuk wordt de betekening van de beschikking behandeld bij de tenuitvoerlegging van de uithuisplaatsing. In paragraaf 3.1 gaat het over de wijze van betekening door de gerechtsdeurwaarder en paragraaf 3.2 gaat het over de betekening door de politie.
 3.1 Betekening door de gerechtsdeurwaarder
 Een beschikking heeft volgens de wet eerst gelding na bekendmaking aan de betrokkenen. Ook het voornemen tot het nemen van een beschikking moet worden bekend gemaakt met de mogelijkheid daarop te reageren. Oproeping en toezending van het inleidende verzoekschrift aan betrokkenen zijn wettelijke vereisten. Volgens art 430 lid 3 Rechtsvordering moet, voordat tot tenuitvoerlegging van de beschikking wordt overgegaan, de beschikking per gerechtsdeurwaardersexploot aan de betrokkenen worden betekend.
 Politieassistentie mag alleen worden ingezet, nadat is betekend en indien politie-ingrijpen noodzakelijk is. Na betekening moeten de betrokkenen in de gelegenheid gesteld worden eerst vrijwillig tot de uitvoering van de beschikking over te gaan alvorens er gebruik mag worden gemaakt van politiedwang.
 3.2 Betekening door de politie
 Opmerkelijk is dat de politie bij de tenuitvoerlegging van de uithuisplaatsing geen beschikking laat betekenen, terwijl dit voor de gerechtsdeurwaarders specifiek wettelijk vereist is. Het gevolg hiervan is dat gezinnen geen weet hebben van de tenuitvoerlegging van de uithuisplaatsing, terwijl artikel 430 lid 3 Rv ertoe dient om burgers op deze manier te beschermen. Een relevant vraagstuk is of de politie van dit artikel mag afwijken. Een rechter van de rechtbank Den-Haag heeft zich over dit vraagstuk in 2013 uitgelaten en als volgt geformuleerd: ‘Voor het doen afgeven van de minderjarigen op grond van artikel 812 Rv is geen betekening van beschikkingen ex art. 430 lid 3 Rv vereist, omdat op grond van het bepaalde in artikel 812 lid 1 Rv een beschikking waarbij aan Bureau Jeugdzorg een machtiging tot uithuisplaatsing is verleend, van rechtswege aan Bureau Jeugdzorg het recht geeft om de minderjarigen die ingevolge die beschikking aan haar zijn toevertrouwd aan haar te doen afgeven, zo nodig met behulp van de sterke arm’. [noot 15 = Rb. Den-Haag 20 maart 2013, ECLI:NL:RBDHA:2013:BZ7380 ]. Deze uitspraak is echter totaal ongemotiveerd en niet getoetst op de geldende wet- en regelgeving. Het niet betekenen van een beschikking is in strijd met artikel 430 lid 3 Rv en artikel 28 Brussel II Bis. Deze artikelen zien toe op de rechtsbescherming.
 4. Conclusie onderzoek
 In paragraaf 4.1 vermeld ik de conclusie van het onderzoek.
 Normaal gesproken is de gerechtsdeurwaarder exclusief bevoegd om civiele vonnissen/beschikkingen ten uitvoer te leggen, waarbij assistentie gevraagd kan worden van de sterke arm. Opmerkelijk is dat bij de tenuitvoerlegging van de uithuisplaatsing de politie zelfstandig opereert met Bureau Jeugdzorg en/of de Raad voor de Kinderbescherming, waarbij de gerechtsdeurwaarder geheel buiten beeld blijft en er geen beschikking betekend wordt.
 De politie heeft onder andere de bevoegdheid als ‘sterke arm’ om een civiele beschikking van de kinderrechter ten uitvoer te leggen na opdracht daartoe door het Openbaar Ministerie, verleent bijstand/bescherming aan de gezinsvoogd/casemanager in situaties van (dreigend) gevaar voorafgaand aan, tijdens de overdracht aan DV&O en heeft bevoegdheid tot binnentreden van een woning. De politie heeft tevens op grond van artikel 812 Rv jo 813 Rv onder andere de bevoegdheid tot afgifte van minderjarigen (bij UHP). De politie heeft dus de bevoegdheid om zelfstandig, zonder tussenkomst van een deurwaarder, te opereren.
 Echter komt het vaak voor dat de uithuisplaatsing van kinderzaken gepaard gaat met politiegeweld. De politie, die op grond van artikel 812 Rv jo 813 Rv als politietaak de tenuitvoerlegging van de uithuisplaatsing toebedeeld heeft gekregen, bevoegd is in de rechtmatige uitoefening van zijn bediening geweld te gebruiken, wanneer het daarmee beoogde doel dit, mede gelet op de aan het gebruik hiervan verbonden gevaren, rechtvaardigt en dat doel niet op een andere wijze kan worden bereikt. Mocht er geen andere keuze zijn dan de toepassing van politiegeweld, dan moet dit geweld echter wel proportioneel zijn. De onaantastbaarheid van het lichaam moet voldoende worden gerespecteerd, anders is er sprake van inbreuk op grondrechten, namelijk artikel 11 van de Grondwet en artikel 8 EVRM (eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer).
 Tot slot is het opmerkelijk dat de politie geen beschikking betekent bij de uithuisplaatsing, terwijl dit voor de gerechtsdeurwaarder bij de tenuitvoerlegging op grond van artikel 430 lid 3 Rv een strenge vereiste is. Een rechter van de rechtbank Den-Haag heeft zich over dit vraagstuk in 2013 uitgelaten en als volgt geformuleerd: ‘Voor het doen afgeven van de minderjarigen op grond van artikel 812 Rv is geen betekening van beschikkingen ex art. 430 lid 3 Rv vereist, omdat op grond van het bepaalde in artikel 812 lid 1 Rv een beschikking waarbij aan Bureau Jeugdzorg een machtiging tot uithuisplaatsing is verleend, van rechtswege aan Bureau Jeugdzorg het recht geeft om de minderjarigen die ingevolge die beschikking aan haar zijn toevertrouwd aan haar te doen afgeven, zo nodig met behulp van de sterke arm’. [noot 16 = Rb. Den-Haag 20 maart 2013, ECLI:NL:RBDHA:2013:BZ7380 ]. Deze uitspraak is echter totaal ongemotiveerd en niet getoetst op de geldende wet- en regelgeving. Het niet betekenen van een beschikking is in strijd met artikel 430 lid 3 Rv en artikel 28 Brussel II Bis.
 Helemaal onder nog wat van Struycken advocaten over "Overheidsgeweld tegen kinderen".
 September 2010. v-03 - Pagina 1 van 8 - Luctor et Vici
 Prof. dr.ir. A. F.P. van Putten, M. E. Van Putten- Veeken,
 PO Box 1200, 5602 BE, Eindhoven. - V 2011
 In onderstaand onderzoek wordt de status van het Proces-verbaal van de terechtzitting besproken aan de hand van de bestaande wettelijke voorschriften en jurisprudentie. Door de Hoge Raad wordt een Proces-verbaal van een terechtzitting beschouwd als de enige kenbron
 van hetgeen zich ter terechtzitting heeft voorgedaan. Het ontbreken van een Proces-verbaal leidt tot nietigheid van de rechterlijke beslissing. In de praktijk blijkt dat op grove wijze de hand gelicht wordt met het verplicht opmaken van een Proces-verbaal, waardoor veel rechterlijke
 beslissingen de vereiste wettelijke status missen. Niet alleen in kort geding procedures wordt herhaaldelijk het opmaken van het Proces-verbaal geweigerd, maar ook in andere procedures, met als argument “dat doen we pas als er appèl wordt ingesteld” {hoger beroep}. Ten onrechte, daar verifieerbaarheid en traceerbaarheid van het behandelde gemakkelijk verloren gaat. De ondertekening van het Proces-verbaal dient te allen tijde te geschieden door de behandelend voorzitter en de griffier van de desbetreffende zitting. Het Proces-verbaal is een authentieke akte en heeft een identieke status als kenbron, zowel in het civiel -, het bestuursrecht als ook binnen het strafrecht.
 Het structureel niet opmaken c.q. ontbreken van het verplichte proces-verbaal van de terechtzitting bij de verschillende rechtscolleges is een structureel verschijnsel. Herhaaldelijk blijkt, dat bij de verschillende rechtscolleges geen processen-verbaal van de terechtzittingen worden opgemaakt. Bij inzage van het procesdossier worden afschriften van eventueel wel opgemaakte Processen-verbaal geweigerd. Echter veelal blijkt dat er geen proces-verbaal is opgemaakt en dan ook in het procesdossier ontbreekt.
 Volgens de Hoge Raad is het proces-verbaal de enige kenbron van de terechtzitting en de behandeling ter raadkamer. Ontbreekt dit proces-verbaal, dan is het vonnis / arrest / beschikking niet traceerbaar noch verifieerbaar en lijdt het vonnis/ arrest/ beschikking aan nietigheid. In de van toepassing zijnde wettelijke voorschriften en jurisprudentie zijn overvloedige aanwijzingen te vinden, dat te allen tijde een proces-verbaal van de terechtzittingen en de beraadslagingen ter raadkamer dient te worden opgemaakt. Dit betreft zowel strafrechtzaken als civiele zaken.
 De geconstateerde gebreken betreffen gevoerde procedures bij diverse rechtscolleges, met name te 's- Hertogenbosch (1997 – 2003), te ’s-Gravenhage (1998-2009), Eindhoven (1999-2000), Utrecht (2002), Tilburg en Breda. (2002-2003).
 Indien geen proces-verbaal is opgemaakt kan op geen enkele wijze worden nagegaan of de bewijsmiddelen, de feiten, de standpunten, omstandigheden en grondslagen, welke in de procedure zijn ingebracht en bij de behandeling ter terechtzitting naar voren zijn gebracht, in
 de overwegingen en de beslissing van de rechter in zijn vonnis / arrest / beschikking, al of niet zijn meegenomen, zoals is neergelegd in het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, titel 1 Algemene bepalingen van bewijsrecht, NEGENDE AFDELING, alsmede zoals is neergelegd in
 titel 2, Akten en vonnissen.
 In het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering is dan ook op basis van de “Algemene bepalingen van bewijsrecht” te destilleren, dat de rechter zich traceerbaar en verifieerbaar dient te houden aan deze bepalingen en de van toepassing zijnde grondslagen. Door het niet opmaken van een proces-verbaal kan de rechter zich alle vrijheden voorbehouden in zijn vonnis / arrest / beschikking, daar niet kan worden nagegaan of er voldaan is aan de wettelijke (vorm)voorschriften en bepalingen dienaangaande. Verwezen wordt naar het Wetboek van
 Burgerlijke Rechtsvordering, Derde afdeling, Algemene voorschriften voor procedures, artt. 19 tot en met 30 Rv en de van toepassing zijnde jurisprudentie van de Hoge Raad.
 Voor het opmaken van een proces-verbaal in civiele zaken wordt verwezen naar het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv), met name de artikelen 84, 88, 91, 279 lid 4, 290 lid 2 Rv en 91 Rv voor dagvaardingszaken en verzoekschriften.
 Voor strafzaken wordt verwezen naar het Wetboek van Strafvordering, artt. 25, 152, 153, 172, 175, 176, 281, 326, 344 lid 2 en 3, 362 lid1 e.v., 378, 426d, 539f Sv. Deze opsomming is niet limitatief.
 Door het niet opmaken / ontbreken van een proces-verbaal, kunnen ingebrachte bewijsmiddelen en vormvoorschriften eenvoudig worden genegeerd. Geplaatst in dit perspectief is het niet opmaken, te laat opmaken, of ontbreken van een proces-verbaal, een laakbaar en verwijtbaar handelen, daar de traceerbaarheid en de verifieerbaarheid van een vonnis/ arrest/ beschikking, niet langer is gewaarborgd.
 In het onderstaande wordt de status en de van toepassing zijnde jurisprudentie vermeld, inzake het verplicht opmaken van een proces-verbaal. Daarna wordt een aantal gevoerde procedures, met hun schriftelijke bewijsmiddelen besproken, waaruit moge blijken, dat geheel
 ten onrechte, het rechtscollege / de rechter en de griffier nagelaten heeft een proces-verbaal door de griffier te laten opmaken en te overgeleggen, zoals de wettelijke bepalingen en voorschriften dat voorschrijven. Volstrekt ten onrechte menen sommige rechtscolleges te
 kunnen volstaan met een audiëntieblad.
 DE STATUS VAN HET PROCES-VERBAAL
 Het proces-verbaal is een door een ambtenaar / griffier opgesteld geschrift, waarin wordt weergegeven de zakelijke inhoud van wat door of ten overstaan van hem / haar is gezegd of door hem / haar is verricht of waargenomen ter terechtzitting en dat bestemd is om tot bewijs daarvan te dienen. Het is het enige bewijsmiddel van vormvoorschriften. Het proces-verbaal heeft de kracht van een authentieke akte ingevolge artt. 156 en 157 Rv en levert dwingend bewijs op.
 Opgemerkt wordt, dat uit het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering en uit het Wetboek van Strafvordering blijkt, dat ten aanzien van het verplicht opmaken van een proces-verbaal geen onderscheid wordt gemaakt naar de aard van de onderhavige procedure.
 Dat er altijd een proces-verbaal moet worden opgemaakt blijkt zowel uit het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering als wel uit het Wetboek van Strafvordering. Verwezen wordt naar onderstaande van toepassing zijnde wetsartikelen in het algemeen en in het bijzonder.
 Art. 279 Rv, lid 4 luidt: "Van het verhandelde en van de zakelijke inhoud van de afgelegde verklaringen wordt een proces-verbaal opgemaakt, dat door de rechter voor wie de mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden, en de griffier wordt ondertekend".
 Art. 290 Rv lid 2 luidt: "De griffier verstrekt zo spoedig mogelijk een afschrift van processenverbaal aan de verzoeker en aan de in de procedure verschenen belanghebbenden”.
 Inzake een kort geding vermeldt 'Wet tarieven in burgerlijke zaken” in art. 5 lid 1 c, het navolgende: "Aan elke partij worden, ongeacht of door haar het vaste recht verschuldigd is, kosteloos verstrekt: één afschrift van alle akten en processen-verbaal die met betrekking tot de behandeling ter terechtzitting zijn opgemaakt."
 Dat altijd een proces-verbaal moet worden opgemaakt blijkt verder ook uit de volgende wetsartikelen. Art. 91 Rv luidt: "De griffier verstrekt zo spoedig mogelijk een afschrift van processen-verbaal aan de eiser en aan de in het geding verschenen gedaagde". Zie ook herhaald art. 279 Rv lid 4 en art. 290 Rv lid 2.
 Voor wat betreft strafzaken wordt verwezen naar het Wetboek van Strafvordering.
 Art. 326 Sv lid 1 vermeldt dienaangaande: "De griffier houdt het proces-verbaal der terechtzitting waarin achtereenvolgens aanteekening geschiedt van de in acht genomen vormen en van al hetgeen met betrekking tot de zaak op de terechtzitting voorvalt”. Zie ook verder art.
 25 Sv e.v..
 Ook de volgende wetsartikelen verwijzen allen naar het doen opmaken van een procesverbaal: art. 84 derde lid Rv, art. 87, derde lid Rv, art. 88 derde lid Rv, artt. 180 Rv, art. 191, lid 2 Rv; voor een dagvaardingsprocedure wordt verwezen naar art. 201, derde en vierde lid Rv.
 Conclusie: ongeacht de aard van de onderhavige procedure, te allen tijde dient een procesverbaal van de terechtzitting en de beraadslagingen ter raadkamer te worden opgemaakt.
 HET AUDIËNTIEBLAD
 Geheel ten onrechte menen sommige rechtscolleges in casu de rechtbank ’s-Gravenhage, te kunnen volstaan met het opmaken van een audiëntieblad van de terechtzitting. Nadrukkelijk wordt gesteld, dat een audiëntieblad niet de status en de strekking heeft van een procesverbaal.
 Het audiëntieblad kan slechts dienen als een soort presentielijst welke een procesverbaal niet kan vervangen.
 GEEN VERSCHIL VAN RECHTSOPVATTING VAN HET PROCESSEN-VERBAAL IN BURGERLIJK - , STRAF - EN BESTUURSRECHT
 Vervolgens wordt opgemerkt, dat er geen verschil van rechtsopvatting bestaat bij het opmaken dan wel het ontbreken en de status tussen processen-verbaal in het Burgerlijk Recht en het Strafrecht. Zoals verderop is vermeld, wordt in de diverse arresten van de Hoge Raad, betreffende het niet opmaken / ontbreken van de processen-verbaal, dan ook geen onderscheid gemaakt tussen strafzaken en civiele zaken. In de wet is geen enkele rechtsgrond te vinden van een verschil in rechtsopvatting in de status van de voorgeschreven processenverbaal in de te onderscheiden procedures in civiele zaken, strafzaken en in het bestuursrecht.
 HET PROCES-VERBAAL IS DE ENIGE KENBRON VAN DE IN ACHT GENOMEN VORMEN
 De Hoge Raad stelt in vele uitspraken / arresten / beschikkingen dat het proces-verbaal de enige kenbron is. De volgende arresten van de Hoge Raad werpen een nader licht op de status en het belang van het proces-verbaal. In haar arresten HR 8 november 1926, NJ 1926, 1342; HR 17 januari 1950, NJ 1950, 345 stelt de Hoge Raad: "De feitelijke grondslag der middelen kan uitsluitend worden bewezen door het aangevallen arrest of vonnis en door het proces-verbaal der terechtzitting".
 In het arrest van HR 22 juni 1931, NJ 1932, 87, stelt de Hoge Raad ook: "Alleen het procesverbaal is kenbron voor de ter terechtzitting in acht genomen vormen. Alleen hieruit kan worden gekend". En vervolgens: "Het proces-verbaal der terechtzitting en het n.a.v. het onderzoek ter terechtzitting gewezen vonnis of arrest zijn de kenbronnen van gevoerde verweren"........................., aldus HR 28 juni 1983, NJ 1984, 98; HR 24 februari 1987, NJ 1988, 540.
 “Alleen het proces-verbaal heeft bewijskracht ten aanzien van de in achtgenomen vormen. Indien dit niet vermeldt dat op straffe van nietigheid voorgeschreven vormvoorschriften zijn nagekomen, moet het ervoor worden gehouden dat dit niet is geschied. Het vonnis wordt nietig verklaard”. Vaste rechtspraak”. Zie ook HR 15 juni 1976, NJ 1976, 562.
 De conclusie luidt dan ook, dat ongeacht de aard van de procedure alleen het proces-verbaal
 kenbron is voor de ter terechtzitting in acht genomen vormen. Alleen hieruit kan worden
 NIETIGHEID VAN VONNIS EN BERAADSLAGINGEN TER RAADKAMER BIJ NIET
 OPMAKEN / ONTBREKEN VAN HET PROCES-VERBAAL
 Vervolgens blijkt uit diverse arresten van de Hoge Raad dat, indien er geen proces-verbaal is opgemaakt of ontbreekt, dit leidt tot substantiële nietigheid van de uitspraak en de beraadslagingen ter raadkamer. De Hoge Raad stelt: "Niet opmaken van een proces-verbaal van het onderzoek ter raadkamer brengt (substantiële) nietigheid van dit onderzoek mede". HR 10 juni 1958, NJ 1959, 38; HR 10 juni 1969, NJ 1969, 416; HR 21 december 1982, NJ 1983, 469; HR 22 april 1986, NJ 1986, 783.
 Indien het proces-verbaal ontbreekt stelt de Hoge Raad het navolgende: “Daar bij de stukken een proces-verbaal van de terechtzitting waarop de uitspraak is gedaan ontbreekt, kan niet worden nagegaan of het bepaalde in Sv 362, eerste lid, is in achtgenomen zodat het ervoor gehouden moet worden dat zulks niet het geval is, waaruit volgt dat het bestreden vonnis / arrest niet in stand kan blijven en de voorgestelde middelen geen bespreking behoeven." HR 27 februari 1962, NJ 1964, 291; HR 26 oktober 1976, NJ 1977, 93.
 VERSCHIL TUSSEN PROCES-VERBAAL EN VONNIS
 De Hoge Raad stelt, dat er een wezenlijk verschil bestaat tussen een proces-verbaal en een vonnis. In onderstaande arresten wordt benadrukt, dat een vonnis geen proces-verbaal is en een proces-verbaal geen vonnis. Dit wordt ondersteund door de betreffende jurisprudentie: HR 30 november 1942, NJ 1943, 72; HR 1 maart 1943, NJ 1943, 378; HR 28 februari 1962, NJ 1964, 291, i.e.: "Het vonnis vermeldt wel dat het is uitgesproken ter terechtzitting van 12 januari 1942, maar bij de stukken ontbreekt een afschrift van het proces-verbaal van deze zitting. Alleen dit heeft bewijskracht t.a.v. de vormen. Er kan niet worden nagegaan of de uitspraak heeft plaatsgehad op de wijze van Sv 362. Het moet er voor worden gehouden dat dit niet het geval is".
 Conclusie: Indien geen proces-verbaal is opgemaakt / ontbreekt, lijdt het vonnis / arrest / beschikking aan substantiële nietigheid, zonder dat onderscheid gemaakt dient te worden tussen civiel of strafzaken. Bovendien wordt met nadruk gesteld dat het vonnis het proces-verbaal niet kan vervangen.
 TRACEERBAARHEID EN VERIFIEERBAARHEID
 Alleen de inhoud van het proces-verbaal van de terechtzitting maakt het verloop van het proces traceerbaar en verifieerbaar, met dien verstande dat dus uitsluitend en alleen op grond van het proces-verbaal kan worden nagegaan of het Proces-verbaal een getrouwe weergave is van hetgeen terechtzitting is behandeld en of alle (vorm)voorschriften, grondslagen en bepalingen in acht zijn genomen en of het rechtscollege niet in strijd heeft gehandeld met de goede procesorde.
 Onder verwijzing naar het opgemelde dringt de vraag zich zelfs op: "hoe zou hoger beroep of appèl kunnen worden ingesteld, als het niet kan worden gekend, doordat geen proces-verbaal is opgemaakt of ontbreekt?" Met andere woorden, als geen proces-verbaal is opgemaakt of
 ontbreekt dan is de traceerbaarheid en verifieerbaarheid van het vonnis / arrest / beschikking niet langer gewaarborgd, daar de kenbron ontbreekt omtrent de in acht genomen vormen, vormvoorschriften, grondslagen en van al hetgeen met betrekking tot de zaak op de terechtzitting is voorgevallen. Derhalve kan hoger beroep materieel niet worden ingesteld indien het Proces-verbaal ontbreekt.
 Conclusie: bij niet opmaken / ontbreken van een proces-verbaal wordt hoger beroep ten principale materieel onmogelijk gemaakt, daar de kenbron ontbreekt. Iedere belanghebbende heeft recht op een afschrift van het Proces-verbaal van de terechtzitting.
 DE ONDERTEKENING VAN HET PROCES-VERBAAL
 De ondertekening van het Proces-verbaal dient te geschieden door de voorzitter en de griffier van de desbetreffende terechtzitting. Indien dit niet is geschied mag gesproken worden van verzuim en zelfs van valselijk opmaken van het desbetreffende Proces-verbaal. Het Procesverbaal
 kan beschouwd worden als non-existent. In dit verband wordt verwezen naar de intrinsieke rechtskracht die aan handtekeningen moet kunnen worden toegekend. Zie ook het artikel “De Stevens- Schipper methode”, NJB, 17 juni 2005, nr. 24; p 1240-1242 met betrekking tot het valselijk opmaken van vonnissen, arresten en beschikkingen.
 Bij de ondertekening van het Proces-verbaal, dient altijd gecontroleerd te worden dat deze is ondertekend door de voorzitter en de griffier van desbetreffende terechtzitting. Indien dit niet het geval is en aan derden is overgedragen, die niets met de zaak te maken hebben gehad, dan leidt deze handelwijze impliciet tot valselijk opmaken, zoals dat in de van toepassing zijnde jurisprudentie van de Hoge Raad is vastgelegd. [noot 1 = HR, 14 december 1999, nr.111.872; HR 14 april 1913, NJ 1913, 923; HR, 15 juni 1931, NJ 1932, 1342. Zie ook NJB Nr 24, De Stevens - Schipper Methode, 17 juni 2005, p 1240-1242]. Opgemerkt wordt verder dat een rechtsgeldige ondertekening van een authentieke akte met ‘’w.g.’’ geen grondslag vindt in de wet.
 Gelet op de overvloedige wettelijke voorschriften en jurisprudentie mag geconcludeerd worden dat keer op keer de rechtscolleges, in rechterlijke procedures, zich niet houden aan de (vorm)voorschriften en bepalingen inzake het verplicht opmaken van een proces-verbaal. Ter adstructie hiervan worden in het onderstaande enkele procedures in het kort belicht, waaruit na onderzoek en navraag is gebleken, dat ter zake geen proces-verbaal is opgemaakt, dan wel het proces-verbaal ontbreekt.
 I. Het Gerechtshof te 's- Hertogenbosch
 In de uitspraak met betrekking tot de art. 12 Sv procedure van 4 september 2002 van het gerechtshof te 's- Hertogenbosch, zaaknummer Kl 02.0001, is uitgesproken dat de behandeling en de beschikking van 23 april 1998, zaaknummer Kl. 97.119, lijdt aan nietigheid wegens niet opmaken van het proces-verbaal. De beschikking is vernietigd.
 II. De Rechtbank te Utrecht
 De griffier van de Rechtbank te Utrecht stelt in haar schrijven van 29 november 2002 dat geen proces-verbaal is opgemaakt. Rechter Tj. Zuidema stelt in zijn antwoord van 3 februari 2003 op het schrijven van 30 december 2002 van de raadsman van Van Putten, mr. L. W. M. Hendriks, dat een proces-verbaal geen toegevoegde waarde heeft, daar het verhandelde tijdens de pleidooizitting doorgaans in essentie terug te vinden is in de overgelegde pleitnotities. Sic!. Rechter Tj. Zuidema stelt partij zelfs in de gelegenheid te bepalen welke aspecten achteraf nog in het proces-verbaal kunnen worden opgenomen. Dit is een volstrekt onjuiste rechtsopvatting daar het Procesverbaal dient te voldoen aam art 156 lid 2 Rv. Op 27 februari 2003 antwoordt de raadsman. 14 maart 2003 persisteert rechter Tj. Zuidema, zonder zijn standpunt verder
 nader toe te lichten. Het standpunt vindt geen grondslag in de wet.
 III. De Arrondissementsrechtbank te ’s-Gravenhage De Arrondissementsrechtbank te ’s-Gravenhage (uitspraak 15 juli 1998) en het Gerechtshof (arrest van 21 december 1999) te ’s-Gravenhage volstaat met het opmaken van audiëntiebladen. Vermelding van de desbetreffende rolnummer / zaaknummers op de audiëntiebladen ontbreken. Processen-verbaal zijn niet opgemaakt en derhalve ook niet beschikbaar. Het op 5 oktober 1999 in het audiëntieblad opgenomen door de rechtbank gedane verzoek aan partijen tot het niet opmaken van een proces-verbaal is onrechtmatig.
 IV. De Rechtbank te 's- Hertogenbosch (Kort Geding procedure)
 De Coördinerend vice-president sector civiel recht te 's- Hertogenbosch, Mr. R. B. M. Keurentjes vermeldt in zijn schrijven van 3 januari 2003 en 11 maart 2003 in de zaak KG ZA 625, dat het opmaken van een proces-verbaal achterwege kan blijven. Hoger beroep wordt materieel gezien, onmogelijk gemaakt, daar de kenbron ontbreekt. Dit standpunt vindt geen grondslag in de wet.
 V. De rechtbank te Breda, sector Kanton, locatie Tilburg
 Uit een afschrift van de rechtbank Breda, sector Kanton, locatie Tilburg van 11 april 2003, verklaart de griffier mr. J. Lousberg, namens Kantonrechter mr. C. Wallis, dat in de zaak 239000-CV-02/4259 geen proces-verbaal is opgemaakt. Hoger beroep wordt materieel gezien, ook hier onmogelijk gemaakt. Het standpunt mist elke wettelijke grondslag.
 VI. Kantongerecht Eindhoven en Gerechtshof te 's- Hertogenbosch
 Uit een schrijven van 5 februari 2003 kan worden opgemaakt dat van het vonnis van 28 januari 1999, zaaknummer 11002 te Eindhoven en het arrest van 6 oktober 2000 zaaknummer, 35269/HA-ZA 99-401 te 's- Hertogenbosch geen processen-verbaal zijn opgemaakt en derhalve ook niet beschikbaar. Geheel strijdig met een goede procesorde, worden na opvragen van de processen-verbaal, afschriften van beide vonnissen verstrekt. Deze vonnissen kunnen niet dienen als proces-verbaal. De bewijsmiddelen t.a.v. de vormen ontbreken. Het recht is geschonden.
 VII. Gerechtshof Amsterdam, zaaknummer 106.005.937/01.
 Van de in deze zaak gehouden comparitie is geen Proces-verbaal, opgemaakt. Van het arrest d.d. 17 februari 2009 is eerst op verzoek van rekwirant, eerst 4 maanden na de mondelinge behandeling d.d. 18 december 2008, Proces-verbaal opgemaakt, welke vanzelfsprekend geen getrouwe weergave meer kan zijn van hetgeen ter terechtzitting is behandeld. Het eerst op 16 april 2009 afgegeven Proces-verbaal is niet naar behoren ondertekend. Het recht is geschonden.
 1. Rechtscolleges maken structureel en systematisch inbreuk op de juiste procesorde, doordat zij ten onrechte van de terechtzitting en de beraadslagingen ter raadkamer geen proces-verbaal opmaken en dientengevolge geen proces-verbaal kunnen verstrekken;
 2. Gelet op bestaande wettelijke voorschriften en jurisprudentie leidt het niet opmaken / ontbreken van een proces-verbaal tot substantiële nietigheid van het vonnis, arrest of beschikking;
 3. Volgens de Hoge Raad heeft alleen het proces-verbaal bewijskracht t.a.v. de in acht genomen vormen en voorschriften. Alleen door het proces-verbaal is de traceerbaarheid en verifieerbaarheid van het vonnis, arrest of beschikking gewaarborgd;
 4. Indien het proces-verbaal ontbreekt, kan hoger beroep materieel niet worden ingesteld, daar een hoger Rechtscollege de feitelijke grondslag der middelen niet kan bewijzen, noch kan kennen, daar de kenbron ontbreekt;
 5. Het niet opmaken / ontbreken van het proces-verbaal tast het fundament van de rechtspraak in ernstige mate aan;
 6. Het weigeren een Proces-verbaal van een terechtzitting op te maken is in strijd met wettelijke voorschriften en het onthouden van een recht aan partijen, waardoor het recht is geschonden;
 7. Anonieme geplaatste handtekeningen of een ondertekening met “w.g.” maken het Proces-verbaal niet traceerbaar, noch verifieerbaar.
 8. Het Proces-verbaal dient ondertekend te zijn door de voorzitter en de griffier van de desbetreffende terechtzitting. Indien dit door anderen is opgemaakt en ondertekend is het Proces-verbaal, volgens bestaande jurisprudentie, valselijk opgemaakt.
 In November 2015 hield advocaat Struycken een toespraak op een congres van 'jeugdzorg':
 Het toepassen van geweld is voorbehouden aan de overheid en omdat uithuisplaatsingen een gewelddadige actie tegen kinderen is, is het van belang aandacht te besteden aan de wijze, waarop dat geweld wordt toegepast.
 De wettelijke grondslag voor overheidsgeweld berust op twee gescheiden pijlers enerzijds het wetboek van strafvordering in verband met strafbare feiten en de andere grondslag is de handhaving van de openbare orde ( artikel 3 van de Politie-wet:
 Artikel 3 Politiewet: De politie heeft tot taak in ondergeschiktheid aan het bevoegd gezag en in overeenstemming met de geldende rechtsregels te zorgen voor de daadwerkelijke handhaving van de rechtsorde en het verlenen van hulp aan hen die deze behoeven. ).
 Geen enkele beschikking mag ten uitvoer gelegd worden zonder de deurwaarder. In 430 lid 3 Rechtsvordering is voorgeschreven, dat alvorens tot tenuitvoerlegging wordt overgegaan de deurwaarder op straffe van nietigheid de beschikking aan de betrokkenen moet betekenen.
 {Rv 430: lid 1:
 lid 2: Zij moeten aan het hoofd voeren de woorden: In naam des Konings.
 lid 3: Zij kunnen niet worden ten uitvoer gelegd dan na betekening aan de partij tegen wie de executie zich zal richten.}
 De politie handelt bij de tenuitvoerlegging van de bevoegdheid tot uithuisplaatsing op aanwijzing van de officier van justitie (813 Rv: "Partijen zijn gehouden de bescheiden, waarop zij zich beroepen, elkander over en weer mede te delen in afschrift of door nederlegging van het oorspronkelijke ter griffie gedurende tenminste drie dagen." ).
 De officier van justitie moet de afweging maken of politiegeweld noodzakelijk is. De deurwaarder moet een proces-verbaal opmaken van de tenuitvoerlegging van de uithuisplaatsing en deze aan de ouders doen toekomen.
 Ongeoorloofd is dat jeugdzorg kinderen van het schoolplein weghaalt. Daar is geen wettelijke grondslag voor en zonder wettelijke grondslag is het weghalen van de kinderen, kinderontvoering.
 Een machtiging tot uithuisplaatsing is het verlenen is van een discretionaire bevoegdheid. Er moet dus een beslissing van de raad of jeugdzorg aan voorafgaan die moet voldoen aan de beginselen van behoorlijk bestuur . Bij verlengingen dienen de vervolgbeschikkingen voor de afloop van de vorige worden betekend. Mondelinge machtigingen zijn geen rechtsgeldige titels.
 De wet wordt structureel en al jaren niet nagekomen. Er wordt niet tevoren betekend.. De Stichting Jeugdzorg dealt rechtstreeks met de politie. De rechter controleert niet en dekt de onrechtmatigheden toe. Klachten en aangiften van de ouders worden niet in behandeling genomen. Ouders en kinderen zijn vogelvrij en worden noch strafrechtelijk noch civielrechtelijk beschermd tegen deze zeer ernstig vorm van (kinder)mishandeling.
 De tenuitvoerlegging van voorlopige machtiging uithuisplaatsing is strijdig met het EVRM omdat er gezien de schending van art 5 en 8 EVRM geen toetsing door een onafhankelijk rechter binnen 87 uur na de uithuisplaatsing plaats vindt. (zie EHRM Broganarrest) De toetsing vooraf stelt niets voor. Het verhoor ex art 800 Rv* binnen 14 dagen na de uithuisplaatsing wordt gecombineerd met een behandeling van de ondertoezichtstelling en een machtiging tot uithuisplaatsing. Er vindt door de rechter geen toetsing plaats of er gronden waren voor de uithuisplaatsing of die noodzakelijk was en of de uithuisplaatsing legitiem ten uitvoer is gelegd zoals in het kader van het EVRM verplicht. De rechter heeft aan de wijze, waarop de kinderen zijn weggehaald en of er wel gronden zijn, meestal geen boodschap. Veelal wordt de uithuisplaatsing en ondertoezichtstelling door de kinderrechter verleent alleen maar, omdat de Raad/jeugdzorg vindt dat er door haar “onderzoek” moet worden verricht,. Indien de ouders het niet eens zijn met jeugdzorg en als zij beroep instellen en de legitimiteit van de uithuisplaatsing aanvechten dan wordt het beschouwd als tegenwerking en afgestraft doordat je nog langer (of voorgoed) je kinderen kwijt bent . De ouders worden monddood gemaakt in plaats dat hun vertrouwen wordt gewonnen.
 Het is dringend noodzakelijk dat er een parlementair onderzoek komt naar de inzet van geweld en dwang tegen ouders en kinderen door de raad, jeugdzorg, rechters en officieren van justitie en het effectief toezicht daarop. Ik wil het congres vragen deze aanvraag te ondersteunen.
 Aan het door jeugdzorg en de autoriteiten gepleegde geweld tegen ouders en kinderen moet een einde komen. De wet moet worden nageleefd en de onafhankelijke rechter moet binnen korte tijd serieus erop toezien dat dwang geoorloofd is toegepast. De rechter en de officier van justitie moeten de ouders en kinderen tegen geweld beschermen ook als dat geweld afkomstig is van de Raad en/of jeugdzorg. (Straf)klachten van ouders moeten dienaangaande serieus worden genomen. Dat is essentieel in een rechtstaat.
 Rv 800: lid...
 Tenzij de rechter aanstonds een beschikking geeft waarbij hij zich onbevoegd verklaart of het verzoek toewijst, wordt aan de belanghebbenden, voor zover hun woonplaats bekend is, een afschrift van het verzoekschrift en van de daarbij behorende bescheiden toegezonden en worden de belanghebbenden opgeroepen voor de behandeling. Is de woonplaats niet bekend, dan wordt bij de oproeping het verzoek kort aangeduid.
 De beschikkingen tot voorlopige ondertoezichtstelling van een minderjarige en tot machtiging van de stichting, bedoeld in artikel 1, onder f, van de Wet op de jeugdzorg [c.q. Jeugdwet en BW1:265a en b e.v.] om een minderjarige uit huis te plaatsen alsmede een beschikking met betrekking tot de voorlopige voogdij kunnen alleen dan aanstonds worden gegeven, indien de behandeling niet kan worden afgewacht zonder onmiddellijk en ernstig gevaar voor de minderjarige. Deze beschikkingen verliezen haar kracht na verloop van twee weken, tenzij de belanghebbenden binnen deze termijn in de gelegenheid zijn gesteld hun mening kenbaar te maken.
 Artikel 265b BW1 lid 1: Indien dit noodzakelijk is in het belang van de verzorging en opvoeding van de minderjarige of tot onderzoek van diens geestelijke of lichamelijke gesteldheid, kan de kinderrechter de gecertificeerde instelling, bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet, die belast is met de uitvoering van de ondertoezichtstelling op haar verzoek machtigen de minderjarige gedurende dag en nacht uit huis te plaatsen. Lid ... ... ...


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 13.9.2012
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 248/9
 SKLEP SKUPNEGA ODBORA EGP
 št. 78/2012
 z dne 30. aprila 2012
 o spremembi Priloge I (Veterinarske in fitosanitarne zadeve) k Sporazumu EGP
 SKUPNI ODBOR EGP JE –
 ob upoštevanju Sporazuma o Evropskem gospodarskem prostoru, kakor je bil spremenjen s Protokolom o prilagoditvi Sporazuma o Evropskem gospodarskem prostoru (v nadaljnjem besedilu: Sporazum), in zlasti člena 98 Sporazuma,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 Priloga I k Sporazumu je bila spremenjena s Sklepom Skupnega odbora EGP št. 39/2012 z dne 30. marca 2012 (1).
 (2)
 Uredbo Komisije (EU) št. 169/2011 z dne 23. februarja 2011 o izdaji dovoljenja za diklazuril kot krmni dodatek za pegatke (imetnik dovoljenja Janssen Pharmaceutica N.V.) (2) je treba vključiti v Sporazum.
 (3)
 Izvedbeno uredbo Komisije (EU) št. 1190/2011 z dne 18. novembra 2011 o spremembi uredb (ES) št. 1730/2006 in (ES) št. 1138/2007 glede imena imetnika dovoljenja za krmni dodatek benzojska kislina (Vevo Vitall) (3) je treba vključiti v Sporazum.
 (4)
 Izvedbeno uredbo Komisije (EU) št. 1263/2011 z dne 5. decembra 2011 o izdaji dovoljenj za Lactobacillus buchneri (DSM 16774), Lactobacillus buchneri (DSM 12856), Lactobacillus paracasei (DSM 16245), Lactobacillus paracasei (DSM 16773), Lactobacillus plantarum (DSM 12836), Lactobacillus plantarum (DSM 12837), Lactobacillus brevis (DSM 12835), Lactobacillus rhamnosus (NCIMB 30121), Lactococcus lactis (DSM 11037), Lactococcus lactis (NCIMB 30160), Pediococcus acidilactici (DSM 16243) in Pediococcus pentosaceus (DSM 12834) kot krmne dodatke za vse živalske vrste (4) je treba vključiti v Sporazum.
 (5)
 Ta sklep se nanaša na zakonodajo v zvezi s krmili. Zakonodaja v zvezi s krmili se ne uporablja za Lihtenštajn, dokler se Sporazum med Evropsko skupnostjo in Švicarsko konfederacijo o trgovini s kmetijskimi proizvodi uporablja tudi za Lihtenštajn, kakor je podrobno določeno v sektorskih prilagoditvah Priloge I k Sporazumu. Ta sklep se zato ne uporablja za Lihtenštajn –
 SPREJEL NASLEDNJI SKLEP:
 Člen 1
 Poglavje II Priloge I k Sporazumu se spremeni:
 1.
 v točki 1zzzc (Uredba Komisije (ES) št. 1730/2006) se doda naslednje:
 „, kakor jo spreminja:
 —
 32011 R 1190: Izvedbena uredba Komisije (EU) št. 1190/2011 z dne 18. novembra 2011 (UL L 302, 19.11.2011, str. 28).“;
 2.
 v točki 1zzzz (Uredba Komisije (ES) št. 1138/2007) se doda naslednje:
 „, kakor jo spreminja:
 —
 32011 R 1190: Izvedbena uredba Komisije (EU) št. 1190/2011 z dne 18. novembra 2011 (UL L 302, 19.11.2011, str. 28).“;
 3.
 za točko 2zv (Izvedbena uredba Komisije (EU) št. 1111/2011) se vstavita naslednji točki:
 „2zw.
 32011 R 0169: Uredba Komisije (EU) št. 169/2011 z dne 23. februarja 2011 o izdaji dovoljenja za diklazuril kot krmni dodatek za pegatke (imetnik dovoljenja Janssen Pharmaceutica N.V.) (UL L 49, 24.2.2011, str. 6);
 2zx.
 32011 R 1263: Izvedbena uredba Komisije (EU) št. 1263/2011 z dne 5. decembra 2011 o izdaji dovoljenj za Lactobacillus buchneri (DSM 16774), Lactobacillus buchneri (DSM 12856), Lactobacillus paracasei (DSM 16245), Lactobacillus paracasei (DSM 16773), Lactobacillus plantarum (DSM 12836), Lactobacillus plantarum (DSM 12837), Lactobacillus brevis (DSM 12835), Lactobacillus rhamnosus (NCIMB 30121), Lactococcus lactis (DSM 11037), Lactococcus lactis (NCIMB 30160), Pediococcus acidilactici (DSM 16243) in Pediococcus pentosaceus (DSM 12834) kot krmne dodatke za vse živalske vrste (UL L 322, 6.12.2011, str. 3).“
 Člen 2
 Besedila uredbe (EU) št. 169/2011 ter izvedbenih uredb (EU) št. 1190/2011 in (EU) št. 1263/2011 v islandskem in norveškem jeziku, ki se objavijo v Dopolnilu EGP k Uradnemu listu Evropske unije, so verodostojna.
 Člen 3
 Ta sklep začne veljati 1. maja 2012 pod pogojem, da so bila Skupnemu odboru EGP predložena vsa uradna obvestila v skladu s členom 103(1) Sporazuma (5).
 Člen 4
 Ta sklep se objavi v sklopu EGP Uradnega lista Evropske unije in v Dopolnilu EGP k Uradnemu listu Evropske unije.
 V Bruslju, 30. aprila 2012
 Za Skupni odbor EGP
 Namestnik predsednika
 Gianluca GRIPPA
 (1) UL L 207, 2.8.2012, str. 13.
 (2) UL L 49, 24.2.2011, str. 6.
 (3) UL L 302, 19.11.2011, str. 28.
 (4) UL L 322, 6.12.2011, str. 3.
 (5) Navedena ni nobena ustavna zahteva.


type: other

text:
OUG 40 28/06/2016
 ORDONANŢĂ DE URGENŢĂ nr. 40 din 28 iunie 2016
 A. Programul de guvernare aprobat de Parlament stabileşte o serie de măsuri concrete în ceea ce priveşte eficientizarea funcţionării aparatului central de lucru al Guvernului, cu scopul creşterii performanţei administraţiei publice;
 B. în lipsa cadrului normativ de nivel primar, nu pot fi luate la nivelul Guvernului măsuri privind organizarea şi funcţionarea unor instituţii din aparatul de lucru al Guvernului, precum şi al altor instituţii aflate în subordinea Guvernului şi coordonarea prim-ministrului sau a secretarului general al Guvernului;
 C. asigurarea concordanţei cu Recomandarea Comisiei Europene din 14 iulie 2014 privind principiile pentru protecţia consumatorilor şi a utilizatorilor de servicii de jocuri de noroc online şi pentru împiedicarea accesului minorilor la jocurile de noroc online, precum şi cu Recomandarea din 23 septembrie 2015 impune măsuri imediate referitoare la stabilirea entităţii publice care să exercite drepturile şi obligaţiile la Compania Naţională "Loteria Română" - S.A. de către Ministerul Economiei, Comerţului şi Relaţiilor cu Mediul de Afaceri;
 D. într-un mediu concurenţial, dezvoltarea şi diversificarea schimburilor economice, culturale, ştiinţifice şi tehnologice ale României sunt vitale pentru progresul ţării noastre, context în care lipsa reglementării la nivel primar face imposibilă luarea unei decizii la nivelul Guvernului privind participarea ţării noastre la expoziţii internaţionale în perioada următoare; pentru acest motiv se impune crearea în regim de urgenţă a cadrului legal pentru plata unor contribuţii financiare voluntare ale ţării noastre la bugetul unor organizaţii internaţionale, întrucât această măsură vizează inclusiv plata unor contribuţii ce revin României pentru anul în curs;
 E. potrivit Legii nr. 8/2016 privind înfiinţarea mecanismelor prevăzute de Convenţia privind drepturile persoanelor cu dizabilităţi, Consiliul de monitorizare a implementării Convenţiei privind drepturile persoanelor cu dizabilităţi, autoritate administrativă autonomă cu personalitate juridică, sub control parlamentar, ar fi trebuit să funcţioneze la această dată; cu toate acestea, deşi înfiinţat, Consiliul de monitorizare nu îşi poate desfăşura activitatea întrucât Legea nr. 8/2016 este lacunară sau necorelată cu legislaţia în vigoare în ceea ce priveşte organizarea, funcţionarea şi bugetarea Consiliului de monitorizare, situaţie ce reclamă completarea normei primare în regim de urgenţă;
 F. în contextul înfiinţării Consiliului de monitorizare a implementării Convenţiei privind drepturile persoanelor cu dizabilităţi, pentru realizarea unui profil distinct al instituţiilor implicate în implementarea Convenţiei, care să răspundă unor noi cerinţe ridicate de necesitatea îndeplinirii în continuare, la un alt nivel calitativ, a unor atribuţii sau îndeplinirii unor noi atribuţii, de natură a asigura un serviciu public calitativ şi competent orientat către persoanele cu dizabilităţi şi nevoile acestora, se impune realizarea în regim de urgenţă a unor corelări normative la nivel primar în ceea ce priveşte atribuţiile mai multor instituţii/autorităţi publice cu responsabilităţi în domeniu;
 G. în vederea respectării angajamentelor asumate de România în contextul de securitate actual, nivelul ridicat al responsabilităţilor şi cerinţelor de ocupare a funcţiilor din cadrul structurilor de reprezentare naţională şi a structurilor NATO impune asigurarea unui sistem de motivare salarială adecvată şi nediscriminatorie menit să atragă candidaţi cu un înalt nivel de pregătire profesională; în acest context, neadoptarea unor măsuri de modificare şi completare a Legii-cadru nr. 284/2010 privind salarizarea unitară a personalului plătit din fonduri publice, cu modificările şi completările ulterioare, face imposibilă emiterea normelor juridice de rang inferior şi generează riscul netrimiterii în misiune permanentă în străinătate a personalului militar;
 H. necesitatea îmbunătăţirii reglementărilor actuale privind procesul de prioritizare a investiţiilor publice, în sensul consolidării legăturii dintre procesul de elaborare a propunerilor pentru proiectul de buget şi procesul de prioritizare, în scopul îmbunătăţirii managementului investiţiilor publice,
 - instituirea unor obligaţii în sarcina ordonatorilor principali de credite de a finanţa cu prioritate, în funcţie de necesarul de finanţare, acele proiecte de investiţii publice care obţin punctaje ridicate în urma aplicării principiilor şi criteriilor de prioritizare,
 - potrivit prevederilor art. 33 din Legea nr. 500/2002 privind finanţele publice, cu modificările şi completările ulterioare, Ministerul Finanţelor Publice transmite ordonatorilor principali de credite, până la data de 1 august a fiecărui an, o scrisoare-cadru care specifică contextul macroeconomic pe baza căruia vor fi întocmite proiectele de buget, metodologiile de elaborare a acestora, precum şi limitele de cheltuieli aprobate de Guvern,
 - neadoptarea măsurilor propuse ar conduce la elaborarea de către ordonatorii principali de credite a propunerilor pentru proiectul de buget fără a avea la bază rezultatele prioritizării proiectelor de investiţii publice semnificative, aşa cum sunt acestea aprobate de către Guvern, cu consecinţe negative asupra implementării proiectelor de investiţii publice respective,
 - este necesară reglementarea în regim de urgenţă a mecanismului pe care ordonatorii principali de credite să îl utilizeze în procesul de elaborare a propunerilor de buget pentru proiectele de investiţii publice semnificative, astfel încât prevederile să poată fi aplicate începând cu procesul de elaborare a proiectului Legii bugetului de stat pe anul 2017;
 I. consolidarea structurii organizaţionale a Agenţiei Naţionale de Administrare Fiscală şi optimizarea proceselor de activitate din cadrul instituţiei reprezintă cerinţe permanente în atingerea dezideratelor propuse;
 J. în ultimii ani, fenomenul sedentarismului în rândul populaţiei României, în special al tinerilor, a luat o amploare deosebită, fiind necesară monitorizarea acestui proces şi adoptarea unor măsuri imediate pentru îmbunătăţirea stării de sănătate a populaţiei, este necesară amendarea legislaţiei în vigoare, prin completarea atribuţiilor Ministerului Tineretului şi Sportului, în sensul creării unor programe şi platforme de cercetare în sport, în vederea dezvoltării aptitudinilor şi performanţelor motorii şi educaţionale în rândul populaţiei, mai ales al celor tineri,
 - neadoptarea în regim de urgenţă a măsurilor propuse în prezenta ordonanţă de urgenţă va genera blocaje, ineficienţă şi pierderi la nivelul aparatului de lucru al Guvernului, precum şi al instituţiilor/autorităţilor din administraţia publică centrală cu responsabilităţi în domeniu, precum şi afectarea în continuare a unei mari părţi a populaţiei României care se confruntă cu fenomenul birocraţiei excesive;
 - în aceste condiţii nu se poate asigura punerea în aplicare a Programului de guvernare şi îndeplinirea principalului rol al Guvernului de a realiza politica internă şi externă a ţării şi de a exercita conducerea generală a administraţiei publice, cu repercusiuni directe asupra cetăţenilor,
 Capitolul I Măsuri la nivelul administraţiei publice centrale
 Prim-ministrul, prin Cancelaria Prim-Ministrului, coordonează activitatea instituţiilor publice şi organelor de specialitate ale administraţiei publice centrale, prevăzute în anexa care face parte integrantă din prezenta ordonanţă de urgenţă.
 Structura organizatorică, numărul maxim de posturi, statul de funcţii şi statul de personal ale fiecărei structuri din cadrul aparatului de lucru al Guvernului, cu excepţia Cancelariei Prim-Ministrului, se aprobă prin ordin al secretarului general al Guvernului, la propunerea conducătorilor acestor structuri, cu încadrarea în numărul maxim de posturi stabilit pentru aparatul de lucru al Guvernului.
 (1) Începând cu data intrării în vigoare a prezentei ordonanţe de urgenţă, exercitarea drepturilor şi îndeplinirea obligaţiilor ce decurg din calitatea de acţionar unic al statului român la Compania Naţională "Loteria Română" - S.A., persoană juridică română, având forma juridică de societate comercială pe acţiuni cu capital integral de stat, se exercită de către Ministerul Economiei, Comerţului şi Relaţiilor cu Mediul de Afaceri. ...
 (2) Reprezentanţii statului în adunarea generală a acţionarilor se numesc prin ordin al ministrului economiei, comerţului şi relaţiilor cu mediul de afaceri. ...
 (3) Se autorizează Ministerul Economiei, Comerţului şi Relaţiilor cu Mediul de Afaceri să mandateze reprezentanţii în adunarea generală a acţionarilor Companiei Naţionale "Loteria Română" - S.A. să efectueze demersurile necesare pentru modificarea actului constitutiv al acesteia, în conformitate cu prevederile prezentei ordonanţe de urgenţă, precum şi să aprobe efectuarea formalităţilor de publicitate prevăzute de lege. ...
 (4) În litigiile aflate pe rolul instanţelor judecătoreşti sau arbitrale în care statul este chemat în judecată în calitate de acţionar la Compania Naţională "Loteria Română" - S.A., interesele statului vor fi reprezentate, în condiţiile legii, de către Ministerul Economiei, Comerţului şi Relaţiilor cu Mediul de Afaceri, începând cu data prevăzută la alin. (1). ...
 (1) Se desemnează Ministerul Afacerilor Externe în calitate de coordonator al procesului de participare a României la manifestările expoziţionale reglementate prin Convenţia privind Expoziţiile Internaţionale, semnată la Paris la 22 noiembrie 1928, ratificată de România prin Decretul nr. 2.581/1930. ...
 (2) La propunerea Ministerului Afacerilor Externe, prin hotărâre a Guvernului, se aprobă manifestările expoziţionale la care România participă, în condiţiile alin. (1), instituţiile publice implicate, precum şi măsurile organizatorice, administrative şi financiare necesare pe parcursul etapelor de pregătire, de desfăşurare efectivă şi de închidere a expoziţiilor, respectiv: ...
 a) stabilirea temelor, conceptelor şi programelor cu care România participă la manifestările expoziţionale; ...
 b) stabilirea mijloacelor şi metodelor de promovare a imaginii României în corelare cu temele generale definite de organizatorii expoziţiilor şi cu priorităţile de promovare naţionale, inclusiv cele privind participarea reprezentanţilor mass-mediei; ...
 c) elaborarea de propuneri privind bugetul necesar pentru asigurarea participării României la manifestările expoziţionale; ...
 d) gestionarea activităţilor curente pe durata desfăşurării expoziţiilor, inclusiv în perioadele de pregătire a deschiderii şi, respectiv, demolării sau dezafectării spaţiilor expoziţionale folosite pentru pavilioanele naţionale; ...
 e) dispunerea de măsuri privind bunurile achiziţionate pentru participarea la manifestările expoziţionale, cu respectarea legislaţiei în vigoare aplicabile bunurilor proprietate publică sau privată a statului, după caz; ...
 f) alte măsuri necesare pentru buna desfăşurare a organizării manifestărilor expoziţionale. ...
 (1) Prin hotărâre a Guvernului, la propunerea Ministerului Afacerilor Externe sau a Ministerului Finanţelor Publice, se aprobă plata contribuţiilor financiare voluntare ale părţii române la bugetul organizaţiilor internaţionale sau, ca urmare a angajamentelor internaţionale, la instrumente şi/sau fonduri administrate/gestionate de către instituţii financiare internaţionale, în funcţie de obligaţiile asumate de România prin statutul de membru în organizaţiile respective. ...
 (2) Guvernul României este autorizat să acceseze instrumentele financiare şi/sau fondurile administrate/gestionate de către instituţii financiare internaţionale la care România este membru. ...
 (3) Prin hotărâre a Guvernului se reglementează plata contribuţiilor părţii române necesare accesării instrumentelor financiare şi/sau a fondurilor prevăzute la alin. (2), plata serviciilor specifice acestora, inclusiv procedurile organizatorice, administrative şi financiare, după caz. ...
 Agenţia pentru Agenda Digitală a României, organ de specialitate al administraţiei publice centrale, cu personalitate juridică, înfiinţat potrivit prevederilor art. 10 alin. (2) din Ordonanţa de urgenţă a Guvernului nr. 96/2012 privind stabilirea unor măsuri de reorganizare în cadrul administraţiei publice centrale şi pentru modificarea unor acte normative, aprobată cu modificări şi completări prin Legea nr. 71/2013, cu modificările şi completările ulterioare, trece din subordinea Ministerului Comunicaţiilor şi pentru Societatea Informaţională în subordinea Guvernului şi coordonarea prim-ministrului, prin Cancelaria Prim-Ministrului.
 Pentru a asigura o bună administrare a operatorilor economici şi a filialelor acestora la care Ministerul Economiei, Comerţului şi Relaţiilor cu Mediul de Afaceri, prin Departamentul pentru Privatizare şi Administrarea Participaţiilor Statului, exercită calitatea de acţionar, în numele statului, numărul de 45 de posturi din aparatul propriu al Departamentului pentru Privatizare şi Administrarea Participaţiilor Statului, prevăzut la art. 3 alin. (6) din Ordonanţa de urgenţă a Guvernului nr. 20/2014 privind înfiinţarea Departamentului pentru Privatizare şi Administrarea Participaţiilor Statului, stabilirea unor măsuri de eficientizare a activităţii de privatizare pentru dezvoltarea în condiţii de profitabilitate a activităţii operatorilor economici cu capital de stat, pentru exercitarea drepturilor şi îndeplinirea obligaţiilor ce decurg din calitatea de acţionar a statului la anumiţi operatori economici, precum şi pentru modificarea şi completarea unor acte normative, aprobată cu modificări şi completări prin Legea nr. 123/2015, se suplimentează cu 10 posturi, finanţate integral din bugetul de stat, prin bugetul aprobat pentru cheltuieli de personal Ministerului Economiei, Comerţului şi Relaţiilor cu Mediul de Afaceri.
 La data intrării în vigoare a prezentei ordonanţe de urgenţă, următoarele acte normative se modifică şi se completează, după cum urmează:
 I. Ordonanţa de urgenţă a Guvernului nr. 159/1999 privind înfiinţarea Companiei Naţionale "Loteria Română" - S.A., publicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 515 din 25 octombrie 1999, aprobată cu modificări prin Legea nr. 288/2001, cu modificările şi completările ulterioare, se modifică după cum urmează:
 "(3) Drepturile şi obligaţiile decurgând din calitatea de acţionar unic al statului român se exercită de către Ministerul Economiei, Comerţului şi Relaţiilor cu Mediul de Afaceri."
 "(1^1) Preşedintele consiliului de administraţie prezintă semestrial sau ori de câte ori se solicită de către Ministerul Economiei, Comerţului şi Relaţiilor cu Mediul de Afaceri situaţia economico-financiară a Loteriei Române, stadiul realizării obiectivelor şi criteriilor de performanţă, precum şi alte documentaţii solicitate, care vor fi vizate şi certificate în condiţiile legii, după caz."
 "(3) Drepturile şi obligaţiile decurgând din calitatea de acţionar unic al statului român se exercită de către Ministerul Economiei, Comerţului şi Relaţiilor cu Mediul de Afaceri.
 (4) Reprezentanţii statului în adunarea generală a acţionarilor se numesc prin ordin al ministrului economiei, comerţului şi relaţiilor cu mediul de afaceri." ...
 "(1) Adunarea generală a acţionarilor este organul de conducere al Loteriei Române care decide asupra activităţii acesteia şi asupra politicii economice."
 "(3) Convocarea trebuie să cuprindă data, locul şi ora ţinerii adunării generale a acţionarilor, ordinea de zi, cu menţionarea explicită a tuturor problemelor care vor fi puse în discuţie, şi, dacă este cazul, textul integral al propunerilor referitoare la modificarea statutului. Convocarea va fi expediată pe adresa Ministerului Economiei, Comerţului şi Relaţiilor cu Mediul de Afaceri cu cel puţin 15 zile înainte de data prevăzută pentru desfăşurarea lucrărilor adunării generale a acţionarilor."
 "Art. 13. - (1) Loteria Română este condusă de consiliul de administraţie compus din 5 membri, persoane fizice de cetăţenie română, domiciliate în România, numite în condiţiile legii."
 "(3) Preşedintele consiliului de administraţie va prezenta semestrial sau ori de câte ori se solicită de către ministrul economiei, comerţului şi relaţiilor cu mediul de afaceri situaţia economico-financiară a Loteriei Române, stadiul realizării obiectivelor şi criteriilor de performanţă, precum şi alte documentaţii solicitate, vizate şi certificate în condiţiile legii."
 II. La alineatul (1) al articolului 18 din Legea nr. 69/2000 a educaţiei fizice şi sportului, publicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 200 din 9 mai 2000, cu modificările şi completările ulterioare, după litera ţ) se introduce o nouă literă, litera u), cu următorul cuprins:
 "u) colaborează cu alte organe ale administraţiei publice centrale sau locale, prin Institutul Naţional de Cercetare pentru Sport, în vederea implementării de programe sau platforme de cercetare privind sportul de masă pentru:
 (vi) creşterea calităţii selecţiei pentru profesii care implică efort şi rezistenţă fizică."
 III. Legea nr. 90/2001 privind organizarea şi funcţionarea Guvernului României şi a ministerelor, publicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 164 din 2 aprilie 2001, cu modificările şi completările ulterioare, se modifică după cum urmează:
 "Art. 21. - (1) Cancelaria Prim-Ministrului este structură fără personalitate juridică, în subordinea prim-ministrului, finanţată prin bugetul Secretariatului General al Guvernului, condusă de şeful Cancelariei Prim-Ministrului, membru al Guvernului.
 (2) În cadrul Cancelariei Prim-Ministrului îşi desfăşoară activitatea secretari de stat şi consilieri de stat, precum şi un director de cabinet, cu rang de secretar de stat, numiţi, respectiv eliberaţi din funcţie prin decizie a prim-ministrului. Numărul acestora este stabilit prin hotărâre a Guvernului. ...
 (3) În cadrul Cancelariei Prim-Ministrului funcţionează Consiliul ştiinţific independent, organism consultativ care emite propuneri şi opinii cu privire la studiile şi rapoartele elaborate în domenii de importanţă strategică. ...
 (4) Cancelaria Prim-Ministrului are următoarele atribuţii principale: ...
 a) coordonează la nivel interinstituţional procesul de formulare şi implementare a strategiilor şi politicilor publice în mod integrat şi în acord cu Programul de guvernare; ...
 b) contribuie, în domeniul strategiilor guvernamentale, la formularea de opţiuni prealabile de politici publice şi la fundamentarea strategiilor şi a direcţiilor de acţiune la nivel guvernamental; ...
 c) asigură, în domeniul coordonării interinstituţionale şi al politicilor publice, coordonarea elaborării şi implementării politicilor guvernamentale transpuse inclusiv prin acte normative, cu accent pe coerenţa şi cooperarea interministerială, în mod integrat şi în acord cu Programul de guvernare; ...
 d) menţine, în domeniul reprezentării, legături cu ambasadele străine în România şi cu organismele internaţionale reprezentate în ţară, în scopul informării acestora, împreună cu Ministerul Afacerilor Externe, asupra aspectelor care privesc domeniile de activitate ale Guvernului; ...
 e) asigură şi coordonează, în domeniul comunicării şi în cel al relaţiilor cu presa, producerea integrată şi unitară a mesajului public guvernamental; coordonează activitatea purtătorilor de cuvânt din ministere în ceea ce priveşte comunicarea priorităţilor guvernamentale; ...
 f) coordonează domeniul tehnologiei informaţiei la nivelul întregii administraţii publice centrale; ...
 g) coordonează realizarea şi implementarea Parteneriatului pentru o guvernare deschisă, împreună cu Ministerul pentru Consultare Publică şi Dialog Civic; ...
 h) iniţiază, alături de Secretariatul General al Guvernului, sau avizează, după caz, proiecte de acte normative în domeniul său de activitate. ...
 (5) Atribuţiile detaliate, organizarea, funcţionarea, structura organizatorică şi numărul maxim de posturi ale Cancelariei Prim-Ministrului se aprobă prin hotărâre a Guvernului." ...
 2. La articolul 33, alineatul (2) se modifică şi va avea următorul cuprins:
 "(2) Secretariatul General al Guvernului îndeplineşte atribuţiile de minister de resort faţă de Regia Autonomă «Administraţia Patrimoniului Protocolului de Stat» şi faţă de Regia Autonomă «Monitorul Oficial»."
 IV. Alineatul (1) al articolului 26 din Legea nr. 656/2002 pentru prevenirea şi sancţionarea spălării banilor, precum şi pentru instituirea unor măsuri de prevenire şi combatere a finanţării terorismului, republicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 702 din 12 octombrie 2012, cu modificările ulterioare, se modifică şi va avea următorul cuprins:
 "Art. 26. - (1) Oficiul funcţionează ca organ de specialitate cu personalitate juridică în subordinea Guvernului şi coordonarea prim-ministrului, prin Cancelaria Prim-Ministrului, cu sediul în municipiul Bucureşti."
 V. Articolul 54 din Legea minelor nr. 85/2003, publicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 197 din 27 martie 2003, cu modificările şi completările ulterioare, se modifică şi va avea următorul cuprins:
 "Art. 54. - Autoritatea competentă abilitată pentru aplicarea dispoziţiilor prezentei legi este Agenţia Naţională pentru Resurse Minerale, organ de specialitate al administraţiei publice centrale, cu personalitate juridică, în subordinea Guvernului şi coordonarea prim-ministrului, prin Cancelaria Prim-Ministrului."
 VI. Ordonanţa Guvernului nr. 86/2003 privind unele reglementări în domeniul financiar, publicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 624 din 31 august 2003, aprobată cu modificări şi completări prin Legea nr. 609/2003, cu modificările şi completările ulterioare, se modifică şi se completează după cum urmează:
 "(4) Agenţia este condusă de un preşedinte cu rang de secretar de stat, numit prin decizie a prim-ministrului. Preşedintele Agenţiei beneficiază de prevederile art. 2 din Ordonanţa Guvernului nr. 32/1998 privind organizarea cabinetului demnitarului din administraţia publică centrală, aprobată cu modificări prin Legea nr. 760/2001, cu modificările şi completările ulterioare, în sensul că în cadrul Agenţiei, în subordinea preşedintelui Agenţiei se organizează şi funcţionează cabinetul demnitarului."
 2. La articolul 18, după alineatul 4 se introduc trei noi alineate, alineatele (4^1)-(4^3), cu următorul cuprins:
 "(4^1) Preşedintele Agenţiei este ajutat în activitatea sa de 4 vicepreşedinţi cu rang de subsecretar de stat, numiţi prin decizie a prim-ministrului. Vicepreşedinţii exercită atribuţiile delegate de preşedintele Agenţiei. Răspunderile şi atribuţiile vicepreşedinţilor se stabilesc prin ordin al preşedintelui Agenţiei.
 (4^2) Prin derogare de la art. 2 din Ordonanţa Guvernului nr. 32/1998, aprobată cu modificări prin Legea nr. 760/2001, cu modificările şi completările ulterioare, în subordinea vicepreşedinţilor se organizează şi funcţionează cabinetul demnitarului.
 (4^3) Numărul maxim de posturi din cabinetul preşedintelui şi vicepreşedinţilor Agenţiei este cel prevăzut de Ordonanţa Guvernului nr. 32/1998, aprobată cu modificări prin Legea nr. 760/2001, cu modificările şi completările ulterioare, pentru funcţia de secretar de stat din cadrul ministerelor, în cazul preşedintelui, şi pentru conducătorii organelor de specialitate ale administraţiei publice centrale, cu rang de secretar de stat, în cazul vicepreşedinţilor."
 VII. Articolul 53 din Legea petrolului nr. 238/2004, publicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 535 din 15 iunie 2004, cu modificările şi completările ulterioare, se modifică şi va avea următorul cuprins:
 "Art. 53. - Autoritatea competentă abilitată pentru aplicarea dispoziţiilor prezentei legi este Agenţia Naţională pentru Resurse Minerale, organ de specialitate al administraţiei publice centrale, cu personalitate juridică, în subordinea Guvernului şi în coordonarea prim-ministrului, prin Cancelaria Prim-Ministrului."
 VIII. Alineatul (2) al articolului 1 din Ordonanţa de urgenţă a Guvernului nr. 78/2004 pentru înfiinţarea Agenţiei Naţionale pentru Romi, publicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 969 din 21 octombrie 2004, aprobată cu modificări prin Legea nr. 7/2005, se modifică şi va avea următorul cuprins:
 "(2) Agenţia Naţională pentru Romi este coordonată de prim-ministru, prin Cancelaria Prim-Ministrului."
 IX. Legea nr. 227/2006 privind prevenirea şi combaterea dopajului în sport, republicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 156 din 1 martie 2016, se modifică şi se completează după cum urmează:
 "Art. 4. - (1) În vederea combaterii fenomenului de dopaj în sport funcţionează Agenţia Naţională Anti-Doping, denumită în continuare Agenţia, instituţie publică cu personalitate juridică, cu autonomie decizională şi operaţională în activitatea antidoping şi de cercetare ştiinţifică în domeniu, în subordinea Guvernului, coordonată de prim-ministru, prin Cancelaria Prim-Ministrului, finanţată din venituri proprii şi subvenţii acordate de la bugetul de stat, prin bugetul Secretariatului General al Guvernului, cu sediul în municipiul Bucureşti, bd. Basarabia nr. 37-39, sectorul 2."
 "Art. 5. - (1) Laboratorul de control doping se organizează ca instituţie publică cu personalitate juridică, independentă din punct de vedere analitic, financiar, ştiinţific şi operaţional faţă de Agenţie şi orice structură sportivă, în subordinea Guvernului şi coordonarea prim-ministrului, prin Cancelaria Prim-Ministrului, finanţat din venituri proprii şi subvenţii acordate de la bugetul de stat, prin bugetul Secretariatului General al Guvernului, prin desfiinţarea Direcţiei cercetare şi laborator antidoping din cadrul Agenţiei Naţionale Anti-Doping şi preluarea activităţii acesteia.
 (4) Laboratorul de control doping preia de la Agenţia Naţională Anti-Doping, pe bază de protocol de predare-primire, patrimoniul aferent Direcţiei cercetare şi laborator antidoping, stabilit pe baza situaţiilor financiare întocmite potrivit prevederilor art. 28 alin. (1^1) din Legea contabilităţii nr. 82/1991, republicată, cu modificările şi completările ulterioare. ...
 (5) Mijloacele fixe şi obiectele de inventar aflate în spaţiile situate în sediul Agenţiei Naţionale Anti-Doping folosite de către Laboratorul de control doping se predau pe bază de protocol de predare-primire încheiat între directorul Laboratorului de control doping şi preşedintele Agenţiei Naţionale Anti-Doping." ...
 "Art. 5^1. - (1) Personalul Laboratorului de control doping este personal contractual şi este salarizat la nivelul prevăzut pentru aparatul de lucru al Guvernului.
 (3) Laboratorul se subrogă în toate drepturile şi obligaţiile ce decurg din activităţile preluate de la Agenţie, inclusiv în cele rezultate din contractele de muncă încheiate de Agenţie pentru personalul preluat potrivit alin. (2) cu respectarea dispoziţiilor din Codul muncii." ...
 X. Articolul 90^1 din Legea nr. 448/2006 privind protecţia şi promovarea drepturilor persoanelor cu handicap, republicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 1 din 3 ianuarie 2008, cu modificările şi completările ulterioare, se modifică şi va avea următorul cuprins:
 "Art. 90^1. - (1) În structura Autorităţii Naţionale pentru Persoanele cu Dizabilităţi funcţionează Comisia superioară de evaluare a persoanelor adulte cu handicap, denumită în continuare Comisia superioară, cu activitate decizională în soluţionarea contestaţiilor la certificatele de încadrare în grad şi tip de handicap, emise de comisiile de evaluare ale persoanelor adulte cu handicap judeţene sau ale sectoarelor municipiului Bucureşti.
 (5) Preşedintele şi membrii Comisiei superioare au dreptul la o indemnizaţie de şedinţă, echivalentă cu 1% din indemnizaţia preşedintelui Autorităţii Naţionale pentru Persoanele cu Dizabilităţi." ...
 XI. Ordonanţa de urgenţă a Guvernului nr. 25/2007 privind stabilirea unor măsuri pentru reorganizarea aparatului de lucru al Guvernului, publicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 270 din 23 aprilie 2007, aprobată cu modificări şi completări prin Legea nr. 99/2008, cu modificările şi completările ulterioare, se modifică după cum urmează:
 1. La articolul 1 alineatul (1), literele a) - c) şi h) se modifică şi vor avea următorul cuprins:
 "a) Cancelaria Prim-Ministrului, structură fără personalitate juridică, în subordinea prim-ministrului, finanţată prin bugetul Secretariatului General al Guvernului, condusă de şeful Cancelariei, membru al Guvernului; în cadrul Cancelariei Prim-Ministrului îşi desfăşoară activitatea secretari de stat şi consilieri de stat, numiţi, respectiv eliberaţi din funcţie prin decizie a prim-ministrului, al căror număr este stabilit prin hotărâre a Guvernului; în structura Cancelariei Prim-Ministrului funcţionează directorul de cabinet al prim-ministrului, cu rang de secretar de stat;
 b) Secretariatul General al Guvernului, instituţie publică cu personalitate juridică, în subordinea prim-ministrului, condusă de un secretar general cu rang de ministru, ajutat de doi secretari generali adjuncţi, înalţi funcţionari publici, numiţi în condiţiile legii; secretarul general al Guvernului este ordonatorul principal de credite pentru aparatul de lucru al Guvernului, precum şi pentru instituţiile publice şi organele de specialitate ale administraţiei publice centrale din subordinea Guvernului şi din subordinea, respectiv coordonarea prim-ministrului; ...
 h) Departamentul pentru Relaţii Interetnice, structură fără personalitate juridică, în subordinea prim-ministrului, condusă de un secretar de stat, ajutat de 2 subsecretari de stat, numiţi, respectiv eliberaţi din funcţie prin decizie a prim-ministrului, şi finanţată prin bugetul Secretariatului General al Guvernului; principala atribuţie a departamentului este de a pune în aplicare politica stabilită prin Programul de guvernare în domeniul relaţiilor interetnice;". ...
 2. La articolul 1 alineatul (1), literele d) şi j) se abrogă.
 "(3) Organizarea şi funcţionarea structurilor prevăzute la alin. (1) lit. a), b), c), g) şi h), inclusiv atribuţiile acestora, se aprobă prin hotărâre a Guvernului."
 "Art. 3. - (1) Numărul maxim de posturi pentru aparatul de lucru al Guvernului este de 881, inclusiv demnitarii şi posturile aferente cabinetelor acestora."
 XII. Alineatul (2) al articolului 14 din Legea organizării şi funcţionării statisticii oficiale în România nr. 226/2009, publicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 397 din 11 iunie 2009, cu modificările şi completările ulterioare, se modifică şi va avea următorul cuprins:
 "(2) Institutul Naţional de Statistică este organizat şi funcţionează ca organ de specialitate al administraţiei publice centrale, cu personalitate juridică, în subordinea Guvernului şi în coordonarea prim-ministrului, prin Cancelaria Prim-Ministrului."
 XIII. Capitolul V - Nomenclatorul funcţiilor şi coeficienţilor de ierarhizare pentru determinarea salariilor în valută pentru personalul trimis în misiune permanentă în străinătate din anexa nr. V - Familia ocupaţională de funcţii bugetare "Diplomaţie" la Legea-cadru nr. 284/2010 privind salarizarea unitară a personalului plătit din fonduri publice, publicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 877 din 28 decembrie 2010, cu modificările şi completările ulterioare, se modifică şi se completează după cum urmează:
 1. Punctele 4, 11, 14 şi 15 se modifică şi vor avea următorul cuprins:
 ┌────┬───────────────────────────────────────────────────────────────┬───────┬────────────┐
 │ "4.│Ministru consilier, reprezentant diplomatico-militar pe lângă │ │ │
 │ │organizaţiile internaţionale, director institut cultural, │ │ │
 │ │ataşat al apărării principal, militar aero şi naval │ S │ 5,50 │
 │ │Funcţii militare în structuri de reprezentare naţională şi în │ │ │
 │ │structuri NATO/UE/OSCE/ONU prevăzute cu gradul de general de │ │ │
 │ │brigadă │ │ │
 ├────┼───────────────────────────────────────────────────────────────┼───────┼────────────┤
 │... │.............................................................. │ ......│ ........ │
 │ 11.│Secretar III clasa I, secretar economic III clasa I, secretar │ │ │
 │ │militar I, şef serviciu administrativ clasa a II-a, consilier │ │ │
 │ │relaţii clasa I, referent principal relaţii clasa I, şef birou │ │ │
 │ │turism clasa a II-a, corespondent de presă clasa a II-a, ataşat│ │ │
 │ │comunicaţii II clasa I; │ │ │
 │ │documentarist în secţiunea apărare. │ S │ 3,30 │
 │....│.............................................................. │ ......│ ........ │
 │ 14.│Ataşat clasa a II-a, agent consular clasa a II-a, referent │ │ │
 │ │relaţii clasa a II-a, ataşat comunicaţii III clasa a II-a, │ │ │
 │ │ataşat pe probleme de muncă şi sociale adjunct clasa a II-a, │ │ │
 │ │referent principal protecţie clasa a II-a │ S │ 2,80 │
 │ │Funcţii în cadrul structurilor de reprezentare naţională sau a │ │ │
 │ │structurilor NATO/UE/OSCE/ONU prevăzute cu gradul de │ │ │
 │ │plutonier-major - plutonier adjutant principal/maistru militar │ │ │
 │ │clasa a II-a - maistru militar principal │ │ │
 │ 15.│Şef birou administrativ, referent principal de specialitate, │ │ │
 │ │secretar militar II │ │ │
 │ │plutonier-major-plutonier adjutant principal/maistru militar │ │ │
 │ │clasa a II-a - maistru militar principal │ M │ 2,70" │
 │ │Funcţii de personal civil contractual al Ministerului Apărării │ │ │
 │ │Naţionale în structuri de reprezentare naţională prevăzute cu │ │ │
 │ │studii medii │ │ │
 └────┴───────────────────────────────────────────────────────────────┴───────┴────────────┘
 2. După punctul nr. 14 se introduce un nou punct, punctul 14^1, cu următorul cuprins:
 ┌──────┬───────────────────────────────────────────────────────────────┬───────┬────────────┐
 │"14^1.│Funcţii în cadrul structurilor de reprezentare naţională sau a │ │ │
 │ │sergent-plutonier/maistru militar clasa a V-a - maistru militar│ │ │
 │ │clasa a III-a │ S │ 2,70" │
 └──────┴───────────────────────────────────────────────────────────────┴───────┴────────────┘
 XIV. Ordonanţa de urgenţă a Guvernului nr. 88/2013 privind adoptarea unor măsuri fiscal-bugetare pentru îndeplinirea unor angajamente convenite cu organismele internaţionale, precum şi pentru modificarea şi completarea unor acte normative, publicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 593 din 20 septembrie 2013, aprobată cu modificări prin Legea nr. 25/2014, cu modificările ulterioare, se completează după cum urmează:
 "h) gradul de acoperire a necesarului anual de finanţare - procentul calculat prin raportarea sumelor propuse de ordonatorii principali de credite cu titlul de credite bugetare la necesarul anual de finanţare, stabilit pe baza acţiunilor estimate a se derula în anul bugetar respectiv."
 2. La articolul 45, după alineatul (3) se introduc trei noi alineate, alineatele (4) - (6), cu următorul cuprins:
 "(4) Ordonatorii principali de credite au obligaţia de a respecta rezultatele prioritizării, aşa cum sunt acestea aprobate de către Guvern, în procesul de elaborare a proiectului de buget pentru anul următor şi de a repartiza resursele bugetare, disponibile la nivel de titlu de cheltuială, astfel încât gradul de acoperire a necesarului anual de finanţare pentru un proiect de investiţii publice să nu depăşească gradul de acoperire a necesarului anual de finanţare aferent oricărui altui proiect de investiţii publice care a obţinut un punctaj superior, în urma aplicării principiilor şi criteriilor de prioritizare.
 (6) Nerespectarea dispoziţiilor alin. (4) constituie contravenţie şi se sancţionează cu amendă de la 10.000 lei la 20.000 lei. Constatarea contravenţiei şi aplicarea sancţiunilor se fac de Ministerul Finanţelor Publice, prin persoanele împuternicite în acest scop." ...
 XV. Legea nr. 8/2016 privind înfiinţarea mecanismelor prevăzute de Convenţia privind drepturile persoanelor cu dizabilităţi, publicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 48 din 21 ianuarie 2016, se modifică şi se completează după cum urmează:
 "Art. 8. - (1) Numărul maxim de posturi, exclusiv demnitarii, este 21, respectiv 6 posturi de personal contractual şi 15 posturi de funcţionari publici, dintre care 10 de inspectori de monitorizare, şi se încadrează în condiţiile legii.
 (2) Funcţiile de inspector de monitorizare sunt funcţii publice cu statut special. Pentru ocuparea lor este necesar a fi îndeplinite condiţiile prevăzute la art. 6. ...
 (3) Structura organizatorică, statul de funcţii, structura posturilor pe compartimente, precum şi Regulamentul de organizare şi funcţionare al Consiliului de monitorizare se aprobă prin ordin al preşedintelui Consiliului de monitorizare. ...
 (4) Atribuţiile, sarcinile şi răspunderile individuale ale personalului Consiliului de monitorizare se stabilesc prin fişa postului, pe baza regulamentului de organizare şi funcţionare." ...
 2. La articolul 9, după alineatul (1) se introduc două noi alineate, alineatele (1^1) şi (1^2), cu următorul cuprins:
 "(1^1) Salarizarea personalului Consiliului de monitorizare se realizează corespunzător funcţiilor similare din aparatul celor două Camere ale Parlamentului, în condiţiile legii.
 (1^2) În situaţia în care există funcţii specifice care nu se regăsesc în anexele la Legea-cadru nr. 284/2010 privind salarizarea personalului plătit din fonduri publice, cu modificările şi completările ulterioare, se vor aplica prevederile art. 28 alin. (2) din acest act normativ."
 "Art. 12^1. - Consiliul de monitorizare dispune de un parc auto propriu format din patru autoturisme, dintre care cel puţin două autoturisme accesibilizate pentru persoane cu dizabilităţi fizice. Consumul de carburant şi modul de utilizare a parcului auto se stabilesc conform prevederilor legale în vigoare."
 4. La articolul 14, alineatele (1) şi (2 ) se modifică şi vor avea următorul cuprins:
 "Art. 14. - (1) Vizitele de monitorizare se desfăşoară de echipe de vizitare compuse din 3 membri, dintre care un inspector de monitorizare din cadrul Consiliului de monitorizare şi câte 2 experţi independenţi, în calitate de colaboratori externi. Deciziile echipei se iau prin consens sau prin votul majorităţii membrilor.
 (2) Experţii independenţi sunt selectaţi în urma unui anunţ publicat pe pagina de internet a Consiliului de monitorizare, de către o comisie formată din preşedintele, vicepreşedintele Consiliului de monitorizare şi 3 inspectori de monitorizare din cadrul acestuia, aleşi prin tragere la sorţi. Experţii independenţi selectaţi trebuie să aibă experienţă în domeniul drepturilor omului şi al drepturilor persoanelor cu dizabilităţi. În selectarea experţilor independenţi se va acorda atenţie reprezentării echilibrate pe criterii de gen şi participării persoanelor cu dizabilităţi." ...
 "Art. 15. - (1) În scopul îndeplinirii prevederilor art. 33 alin. (1) din Convenţie se desemnează Autoritatea Naţională pentru Persoanele cu Dizabilităţi în calitate de Mecanism de coordonare privind implementarea Convenţiei."
 Dispoziţiile alin. (6) al art. 45 din Ordonanţa de urgenţă a Guvernului nr. 88/2013 privind adoptarea unor măsuri fiscal-bugetare pentru îndeplinirea unor angajamente convenite cu organismele internaţionale, precum şi pentru modificarea şi completarea unor acte normative, aprobată cu modificări prin Legea nr. 25/2014, cu modificările ulterioare, aşa cum a fost completată prin prezenta ordonanţă de urgenţă, intră în vigoare în termen de 30 de zile de la intrarea în vigoare a prezentei ordonanţe de urgenţă.
 Ordonanţa de urgenţă a Guvernului nr. 292/2000 pentru stabilirea unor măsuri privind reorganizarea şi funcţionarea Secretariatului General al Guvernului, publicată în Monitorul Oficial al României, Partea I, nr. 706 din 29 decembrie 2000, aprobată cu modificări prin Legea nr. 255/2001, cu modificările ulterioare, se abrogă.
 În termen de 60 de zile de la data intrării în vigoare a prezentei ordonanţe de urgenţă, Legea nr. 448/2006 privind protecţia şi promovarea drepturilor persoanelor cu handicap, republicată, cu modificările şi completările ulterioare, precum şi cu cele aduse prin prezenta ordonanţă de urgenţă, se va republicată, dându-se textelor o nouă numerotare.
 Instituţiile publice şi organele de specialitate
 ale administraţiei publice centrale a căror
 1. Agenţia Naţională Anti-Doping, instituţie publică cu personalitate juridică, aflată în subordinea Guvernului, finanţată din venituri proprii şi subvenţii de la bugetul de stat, prin bugetul Secretariatului General al Guvernului
 9. Institutul Naţional pentru Studierea Holocaustului din România "Elie Wiesel", instituţie publică cu personalitate juridică, finanţată din venituri proprii şi din subvenţii acordate de la bugetul de stat, prin bugetul Secretariatului General al Guvernului


type: legislation

text:
 7.7.2012
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 177/23
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 609/2012
 z dnia 6 lipca 2012 r.
 ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),
 uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.
 (2)
 Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 2
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 6 lipca 2012 r.
 W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,
 José Manuel SILVA RODRÍGUEZ
 Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
 (1) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.
 (2) Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.
 ZAŁĄCZNIK
 Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
 (EUR/100 kg)
 Kod CN
 Kod państw trzecich (1)
 Standardowa wartość w przywozie
 0702 00 00
 TR
 50,2
 ZZ
 50,2
 0707 00 05
 TR
 104,1
 ZZ
 104,1
 0709 93 10
 TR
 111,7
 ZZ
 111,7
 0805 50 10
 AR
 90,1
 TR
 54,0
 UY
 78,0
 ZA
 87,5
 ZZ
 77,4
 0808 10 80
 AR
 188,8
 BR
 82,4
 CA
 169,1
 CL
 110,6
 CN
 123,6
 NZ
 132,4
 US
 130,2
 UY
 68,3
 ZA
 114,0
 ZZ
 124,4
 0808 30 90
 AR
 216,0
 CL
 123,4
 CN
 83,4
 NZ
 207,2
 ZA
 116,9
 ZZ
 149,4
 0809 10 00
 TR
 182,6
 ZZ
 182,6
 0809 29 00
 TR
 371,6
 ZZ
 371,6
 0809 30
 TR
 191,8
 ZZ
 191,8
 (1) Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


type: wikipedia

text:
Ordesa y Monte Perdido nationalpark är en nationalpark i provinsen Huesca, Spanien, omfattande omkring 55 000 hektar land. Parken omfattar bland annat Ordesadalen.
 Parken sattes åsido år 1918 efter kungligt påbud.
 Referenser
 Vandringsleden "Sendero de los Cazadores" i Ordesas dal
 Vandringsleden "Faja Canarellos" i Ordesas dal
 Vandringsleden "Faja Racon" i Ordesas dal
 Vandringsleden längs Larris högplatå i naturparken Ordesa y Monte Perdido
 https://web.archive.org/web/20050727015753/http://spainforvisitors.com/sections/ordesa.htm
 Externa länkar
 Nationalparker i Spanien
 Naturskyddsområden bildade 1918