type: other

text:
Voorwaardelijke ontbinding na ontslag op staande voet - Bres advocaten
 Home > Blog > Voorwaardelijke ontbinding na ontslag op staande voet
 Voorwaardelijke ontbinding na ontslag op staande voet
 Door Jan Erik van der Wolf op vrijdag 20 januari 2017
 De situatie voor invoering van de WWZ
 Voor de invoering op 1 juli 2015 van de Wet Werk en Zekerheid (WWZ) was het gebruikelijk om een ontslag op staande voet vergezeld te doen gaan van een voorwaardelijk verzoek aan de kantonrechter tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst. De voorwaarde voor de ontbinding was dat zou blijken dat het ontslag op staande voet om wat voor reden ook niet rechtsgeldig was.
 Het doel van de voorwaardelijke ontbinding was om de loonvordering van de op staande voet ontslagen werknemer te beperken. Bij toewijzing van de ontbinding werd de loonvordering beperkt tot de periode gelegen tussen de datum van het ontslag op staande voet en de ontbindingsdatum. Die beperking was definitief omdat er geen hoger beroep mogelijk was tegen de ontbinding.
 Er liepen dus meestal gelijktijdig twee procedures, namelijk een loonvorderingsprocedure van de werknemer en een voorwaardelijk ontbindingsverzoek van de arbeidsovereenkomst van de werkgever.
 Het verzoek tot ontbinding kon zowel zijn gebaseerd op dezelfde gronden als waarvoor het ontslag op staande voet was gegeven, als op andere gronden, bijvoorbeeld een verstoorde arbeidsrelatie.
 Als een voorwaardelijk ontbinding werd afgewezen, vormde dat een belangrijk signaal aan de werkgever om zich af te vragen of hij het ontslag op staande voet wel wilde handhaven. Dat was zeker zo als de ontbinding was verzocht op dezelfde gronden als waarop het ontslag op staande voet was gegeven.
 De situatie na invoering van de WWZ
 Sinds de invoering van de WWZ is er hoger beroep mogelijk tegen een beslissing van de kantonrechter tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst. Daardoor ontstond de vraag of voorwaardelijke ontbinding nog mogelijk was. Daarover heeft de Hoge Raad op 23 december 2016 een uitspraak gedaan.
 De Hoge Raad heeft beslist dat voorwaardelijke ontbinding ook na invoering van de WWZ mogelijk is. Wel gelden daarvoor een aantal voorwaarden die het nut van een voorwaardelijk verzoek tot ontbinding behoorlijk verminderen.
 De beperking van de loonvordering kan door middel van de voorwaardelijke ontbinding door de kantonrechter nog maar ten dele worden bereikt. Dat was voor invoering van de WWZ de belangrijkste reden voor een voorwaardelijk verzoek tot ontbinding.
 Als de kantonrechter de arbeidsovereenkomst ontbindt, kan de werknemer daartegen bij het gerechtshof in hoger beroep gaan. Als het gerechtshof de uitspraak van de kantonrechter vernietigt, kan het gerechtshof de werkgever veroordelen om de arbeidsovereenkomst met de werknemer te herstellen. Het gerechtshof is daarbij vrij om te bepalen met ingang van welke toekomstige datum zij de overeenkomst herstelt. Het gerechtshof zal daarbij ook voorzieningen treffen voor de tussenliggende periode. Dat zal er in de praktijk waarschijnlijk op neerkomen dat de werkgever een bedrag gelijk aan het loon over die periode aan de werknemer moet betalen. Met de voorwaardelijke ontbinding door de kantonrechter is dan geen enkele besparing behaald.
 Het omgekeerde geval is ook denkbaar, namelijk dat de kantonrechter de voorwaardelijke ontbinding afwijst en dat de werkgever in hoger beroep gaat en daarin alsnog gelijk krijgt. De datum waarop de arbeidsovereenkomst dan eindigt, ligt evenwel altijd na de uitspraak van het gerechtshof omdat een ontbinding met terugwerkende kracht niet is toegestaan.
 Ook na invoering van de WWZ is bij een voorwaardelijke ontbinding sprake van twee procedures, namelijk een verzoek van de werknemer om het loon door te betalen en een voorwaardelijk verzoek van de werkgever om de arbeidsovereenkomst te ontbinden.
 Stel nu dat de kantonrechter het ontslag op staande voet heeft vernietigd en de voorwaardelijke ontbinding heeft afgewezen zodat de werkgever het loon moet doorbetalen. Tegen beide beslissingen kan de werkgever in hoger beroep gaan. Zoals wij al zagen helpt het hoger beroep van de afwijzing van het voorwaardelijke ontbindingsverzoek de werkgever niet. Maar ook als het hoger beroep tegen de vernietiging van het ontslag op staande voet wel slaagt, is de werkgever daarmee niet geholpen. Het is namelijk niet toegestaan om in hoger beroep een beslissing van de kantonrechter tot vernietiging van het ontslag op staande voet te vernietigen. Dat zou neerkomen op een einddatum van de arbeidsovereenkomst in het verleden en dat mag niet onder de WWZ.
 Het belang van de voorwaardelijke ontbinding
 Wat kan dan nu nog het belang zijn van de voorwaardelijke ontbinding? Een werkgever heeft nog belang bij een voorwaardelijk verzoek tot ontbinding in die gevallen waarin het ontslag op staande voet door de rechter niet gerechtvaardigd wordt geacht maar een ontbinding wel. Dat kan bijvoorbeeld het geval zijn als er voor het voorwaardelijke verzoek tot ontbinding meer of andere gronden zijn aangevoerd dan voor het ontslag op staande voet. De kantonrechter of het gerechtshof in hoger beroep vernietigt dan weliswaar het ontslag op staande voet maar ontbindt wel de arbeidsovereenkomst waardoor vanaf de datum van de ontbinding de loonvordering eindigt. Het effect daarvan zal het grootst zijn als de kantonrechter ontbindt en het gerechtshof deze ontbinding in stand laat. De loonvordering is dan net als onder het oude recht beperkt tot de periode tussen de datum van het ontslag op staande voet en de ontbinding door de kantonrechter. Als het gerechtshof pas als eerste de arbeidsovereenkomst ontbindt loopt de loonvordering tenminste door gedurende de gehele termijn van het hoger beroep.
 Als de arbeidsovereenkomst voorwaardelijk wordt ontbonden, heeft de werkgever geen belang meer bij hoger beroep tegen de vernietiging van het ontslag op staande voet. Zelfs als de rechter in hoger beroep namelijk zou oordelen dat het ontslag op staande voet ten onrechte door de kantonrechter is vernietigd, kan dat niet leiden tot een beëindiging van de arbeidsovereenkomst tegen een eerdere datum dan waarop deze is ontbonden.
 De termijn waarop in het hoger beroep uitspraak kan worden gedaan in de ontbindingsprocedure kan behoorlijk oplopen. De Hoge Raad heeft namelijk bepaald dat de rechter beide procedures – de loonvordering en de voorwaardelijke ontbinding – zoveel mogelijk gelijktijdig moet behandelen en beslissen. Weliswaar is het zo dat de rechter de beide procedures kan splitsen en in de ontbindingsprocedure eerder een uitspraak kan doen dan in de loonvorderingsprocedure, maar alleen als gezamenlijke behandeling en beslissing leidt tot een “onevenredige vertraging” van de ontbindingsprocedure. De Hoge Raad heeft aangegeven dat de enkele omstandigheid dat in de loonvorderingsprocedure een tussenuitspraak wordt gedaan – met bijvoorbeeld een bewijsopdracht – nog niet meebrengt dat een daarmee samenhangende aanhouding van de ontbindingsprocedure als een onevenredige vertraging dient te worden aangemerkt.
 De conclusie is dat weliswaar een voorwaardelijke ontbinding nog mogelijk is, maar dat daarmee het risico van loondoorbetaling bij een onterecht gegeven ontslag op staande voet veel minder kan worden beperkt dan onder het oude recht. Ook als de werkgever in hoger beroep gelijk krijgt met ofwel de juistheid van het ontslag op staande voet of met de voorwaardelijke ontbinding kan de loonvordering over de duur van de procedures bij zowel de kantonrechter als het gerechtshof zijn opgelopen. Alleen als de kantonrechter de arbeidsovereenkomst ontbindt en het gerechtshof dat in stand laat is de besparing gelijk aan die onder het oude recht.
 Lees dan ook onze andere artikelen over: ontslag op staande voet, voorwaardelijke ontbinding, WWZ
 Meerderjarigen bewind en de huurovereenkomst
 Zonwering, zonnepanelen, inbouwapparatuur: mag de verhuurder de investering doorberekenen via de servicekosten?
 Burgemeesterssluiting huurwoning


type: wikipedia

text:
Ivan Kolář (ur. 22 maja 1936 w Brnie, zm. 15 grudnia 2020) – czeski matematyk, profesor na Uniwersytecie Masaryka w Brnie. Zajmował się geometrią, topologią oraz analizą globalną.
 Życiorys
 W latach 1969–1991 pracował w brneńskim oddziale Instytutu Matematyki Czechosłowackiej Akademii Nauk. Od 1991 profesor na Uniwersytecie Masaryka w Brnie. Autor monografii Natural operations in differential geometry napisanej wspólnie z Peterem Michorem i Janem Slovákiem, tłumaczonej także na rosyjski.
 W 1980 zainicjował trwającą do dziś serię konferencji Differential Geometry and its Applications.
 Przypisy
 Bibliografia
 Miroslav Doupovec, Josef Janyška, Ivan Kolář pětasedmdesátiletý w: Zprávy a oznámení, Pokroky matematiky, fyziky a astronomie, 56 (2011), No. 1, 74–86.
 Czescy matematycy XX wieku
 Ludzie urodzeni w Brnie
 Urodzeni w 1936
 Zmarli w 2020


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 18.11.2006
 FI
 Euroopan unionin virallinen lehti
 C 281/1
 Yhteisöjen tuomioistuimen tuomio (suuri jaosto) 12.9.2006 (Oberlandesgericht Oldenburgin (Saksa) esittämät ennakkoratkaisupyynnöt) — Industrias Nucleares do Brasil SA ja Siemens AG v. UBS AG (C-123/04) ja Texas Utilities Electric Corporation (C-124/04)
 (Yhdistetyt asiat C-123/04 ja C-124/04) (1)
 (Euratomin perustamissopimus - Hankinta - Omistusoikeus - Kolmannen maan kansalaisen suorittama uraanin rikastaminen yhteisön alueella)
 (2006/C 281/02)
 Oikeudenkäyntikieli: saksa
 Ennakkoratkaisua pyytänyt tuomioistuin
 Oberlandesgericht Oldenburg
 Pääasian asianosaiset
 Kantajat: Industrias Nucleares do Brasil SA ja Siemens AG
 Vastaajat: UBS AG (C-123/04) ja Texas Utilities Electric Corporation (C-124/04)
 Oikeudenkäynnin kohde
 Ennakkoratkaisupyyntö — Oberlandesgericht Oldenburg — EA 57, 73, 75, 86, 87, 196 ja 197 artiklan tulkinta — Lainasopimus, jonka vakuutena on pantti, joka koskee kolmannen valtion yritykselle kuuluvaa uraania, joka on rikastettu yhteisössä ja varastoitu sinne
 Tuomiolauselma
 1)
 EA 75 artiklan ensimmäistä kohtaa on tulkittava siten, että kyseisessä määräyksessä käytetyillä käsitteillä ”käsittely”, ”muuntaminen” ja ”muokkaaminen” tarkoitetaan myös uraanin rikastamista.
 2)
 EA 196 artiklan b alakohtaa on tulkittava siten, että yritys, jonka kotipaikka ei ole jäsenvaltioiden alueella, ei harjoita toimintaansa tai osaa siitä mainitussa määräyksessä tarkoitetulla tavalla mainitulla alueella, jos sillä on sellaisen yrityksen kanssa, jonka kotipaikka on näiden samojen jäsenvaltioiden alueella, liikesuhteita, jotka koskevat joko raaka-aineen toimittamista rikastetun uraanin valmistukseen ja rikastetun uraanin hankkimista tai mainitun rikastetun uraanin varastointia.
 3)
 EA 75 artiklan ensimmäisen kohdan c alakohtaa on tulkittava siten, että käsiteltäväksi, muuntamiseksi tai muokkaamiseksi toimitettavien aineiden ja sen jälkeen palautettavien aineiden ei täydy olla samoja vaan riittää, että aineiden laatu ja määrä ovat toimitettaessa ja käsittelyn jälkeen vastaavat, vaikka palautettujen aineiden ja toimitettujen aineiden välillä ei voitaisi osoittaa olevan yhteyttä. Lisäksi kyseistä määräystä on tulkittava siten, että se, että raaka-aineiden omistusoikeus siirtyy toimitettaessa käsittelystä vastaavalle yritykselle ja sen on siirrettävä rikastetun uraanin omistusoikeus sen vuoksi käsittelyn jälkeen toiselle sopimuspuolelle, ei estä EA 75 artiklan ensimmäisen kohdan c alakohdan soveltamista.
 4)
 EA 196 artiklan b alakohtaa on tulkittava siten, että yritys ei harjoita toimintaansa osittain jäsenvaltioiden alueella mainitussa määräyksessä tarkoitetulla tavalla, jos se myy tai hankkii jäsenvaltioiden alueelle varastoitua rikastettua uraania.
 5)
 EA 73 artiklaa on tulkittava siten, että sitä ei sovelleta sopimuksiin, jotka koskevat Euroopan atomienergiayhteisön alueelle varastoitua rikastettua uraania ja joiden sopimuspuolina on yksinomaan kolmansien maiden kansalaisia.
 (1) EUVL C 106, 30.4.2004.


type: contracts

text:
 26.11.2015
 ES
 Diario Oficial de la Unión Europea
 L 311/8
 DECISIÓN DEL COMITÉ MIXTO DEL EEE
 No 259/2014
 de 12 de diciembre de 2014
 por la que se modifica el anexo II (Reglamentaciones técnicas, normas, ensayos y certificación) del Acuerdo EEE [2015/2126]
 EL COMITÉ MIXTO DEL EEE,
 Visto el Acuerdo sobre el Espacio Económico Europeo, en lo sucesivo denominado «el Acuerdo EEE», y, en particular, su artículo 98,
 Considerando lo siguiente:
 (1)
 Debe incorporarse al Acuerdo EEE el Reglamento (UE) no 519/2014 de la Comisión, de 16 de mayo de 2014, que modifica el Reglamento (CE) no 401/2006 en lo relativo a los métodos de muestreo de los lotes de gran tamaño, las especias y los complementos alimenticios; las normas de referencia para las toxinas T-2 y HT-2 y para la citrinina, y los métodos analíticos de cribado (1).
 (2)
 La presente Decisión se refiere a legislación relativa a productos alimenticios. Dicha legislación no se aplicará a Liechtenstein mientras la aplicación del Acuerdo entre la Comunidad Europea y la Confederación Suiza sobre el comercio de productos agrícolas se extienda a dicho país, tal y como recoge la introducción del capítulo XII del anexo II del Acuerdo EEE. La presente Decisión no es, por tanto, aplicable a Liechtenstein.
 (3)
 Procede, por tanto, modificar en consecuencia el anexo II del Acuerdo EEE.
 HA ADOPTADO LA PRESENTE DECISIÓN:
 Artículo 1
 En el punto 54zzzl [Reglamento (CE) no 401/2006 de la Comisión] del capítulo XII del anexo II del Acuerdo EEE, se añade el guionsiguiente:
 «—
 32014 R 0519: Reglamento (UE) no 519/2014 de la Comisión, de 16 de mayo de 2014 (DO L 147 de 17.5.2014, p. 29).».
 Artículo 2
 Los textos del Reglamento (UE) no 519/2014 en lenguas islandesa y noruega, que se publicarán en el Suplemento EEE del Diario Oficial de la Unión Europea, son auténticos.
 Artículo 3
 La presente Decisión entrará en vigor el 13 de diciembre de 2014, siempre que se hayan transmitidotodas las notificaciones previstas en el artículo 103, apartado 1, del Acuerdo EEE (2).
 Artículo 4
 La presente Decisión se publicará en la sección EEE y en el Suplemento EEE del Diario Oficial de la Unión Europea.
 Hecho en Bruselas, el 12 de diciembre de 2014.
 Por el Comité Mixto del EEE
 El Presidente
 Kurt JÄGER
 (1) DO L 147 de 17.5.2014, p. 29.
 (2) No se han indicado preceptos constitucionales.


text:
Všeobecné obchodné podmienky | Villa Irene
 17. novembra 3, 914 51 Trenčianske Teplice
 1.1. Tieto obchodné podmienky upravujú práva a povinnosti ubytovateľa, ktorým je obchodná spoločnosť WIRTSCHAFT, s.r.o., so sídlom Ul. 29. augusta 1646/6, 924 01 Galanta, IČO 44 306 423, zapísaná v obchodnom registri Okresného súdu Trnava, oddiel Sro, vložka č. 22293/T(ďalej len "Ubytovateľ") a Ubytovaného, vyplývajúce zo zmluvy o ubytovaní uzatvorenej medzi Ubytovateľom a Ubytovaným (ďalej len "zmluva o ubytovaní"), za účelom poskytovania a využívania ubytovacích služieb na rekreačné účely (ďalej len "ubytovacie služby"), v priestoroch budovy Villa Irene, na adrese 17. novembra 3, 914 51 Trenčianske Teplice (ďalej len "Budova").
 1.2. Tieto obchodné podmienky sa vzťahujú na zmluvu o ubytovaní uzatvorenú podľa bodu 1.1obchodných podmienok formou online rezervácie, využívanie online rezervačného systému Ubytovateľa, platobné a storno podmienky online rezervácií uskutočnených Ubytovaným prostredníctvom internetovej stránky Ubytovateľa www.villairene.sk, ako aj na všetky ostatné práva a povinnosti vyplývajúce z právneho vzťahu vzniknutého pri online rezervácii.
 Identifikačné a kontaktné údaje Ubytovateľa:
 Obchodné meno: WIRTSCHAFT, s.r.o.
 Sídlo: Ul. 29.augusta 1646/6, 924 01 Galanta, Slovenská republika
 IČO: 44 306 423
 Zapísaný: v obchodnom registri Okresného súdu Trnava, oddiel Sro, vložka č. 22293/T
 DIČ: 2022657406
 IČ DPH: SK 2022657406
 Kontaktné údaje Ubytovateľa:
 Mail: recepcia@villairene.sk
 Telefón: +421 915 059 536
 Korešpondenčná adresa: WIRTSCHAFT, s.r.o., Ul. 29.augusta 1646/6, 924 01 Galanta, Slovenská republika
 Adresa pre uplatnenie reklamácií: WIRTSCHAFT, s.r.o., Ul. 29.augusta 1646/6, 924 01 Galanta, Slovenská republika
 Osobne o Ubytovateľa na adrese 17. novembra 3, 914 51 Trenčianske Teplice
 Bankové spojenie pre bezhotovostné platby Ubytovateľovi:
 Názov banky: VÚB a. s.
 IBAN: SK66 0200 0000 0024 9601 2556
 1.3. Ubytovaný odoslaním online rezervácie Ubytovateľovi prostredníctvom internetovej stránky Ubytovateľa (www.villairene.sk) vyjadruje svoj súhlas s tým, aby sa týmito obchodnými podmienkami spravovala zmluva o ubytovaní medzi Ubytovaným a Ubytovateľom, ako aj vzťah vzniknutý pri alebo v súvislosti s uzatváraním zmluvy o ubytovaní, alebo pri reklamácii ubytovacích služieb poskytovaných Ubytovateľom.
 1.4. Tieto obchodné podmienky sú neoddeliteľnou súčasťou zmluvy o ubytovaní. Ak si Ubytovateľ a Ubytovaný písomne dohodnú iné podmienky, ako sú podmienky stanovené týmito obchodnými podmienkami, tak ustanovenia takejto písomnej dohody majú prednosť pred týmito obchodnými podmienkami.
 1.5. Ubytovateľ a Ubytovaný sa dohodli, že ak záväzkový vzťah založený medzi nimi uzatvorením zmluvy o ubytovaní alebo vzniknutý medzi nimi v súvislosti s uzatváraním zmluvy o ubytovaní obsahuje cudzí prvok (napr. Ubytovaný je občanom iného štátu ako Slovenskej republiky), tak sa takýto vzťah spravuje právnym poriadkom Slovenskej republiky.
 1.6. Ubytovateľ a Ubytovaný sa dohodli, že na prerokovanie a rozhodnutie sporov vzniknutých medzi nimi v súvislosti so záväzkovým vzťahom založeným medzi nimi uzatvorením zmluvy o ubytovaní alebo v súvislosti so záväzkovým vzťahom vzniknutým medzi nimi v súvislosti s uzatváraním zmluvy o ubytovaní, ak takýto vzťah obsahuje cudzí prvok, sú príslušné a právomocné súdy Slovenskej republiky.
 1.7. Tieto obchodné podmienky sa vzťahujú na Ubytovaného, ktorý je spotrebiteľom v súlade s ustanovením § 2 písm. a) zákona č. 250/2007 Z.z. o ochrane spotrebiteľa v znení neskorších predpisov. Právne vzťahy medzi Ubytovateľom a Ubytovaným, ktorý je spotrebiteľom, neupravené týmito obchodnými podmienkami sa riadia príslušnými právnymi predpismi, a to najmä ustanoveniami Občianskeho zákonníka, zákona č. 22/2004 Z.z. o elektronickom obchode a o zmene a doplnení zákona č. 128/2002 Z.z. o štátnej kontrole vnútorného trhu vo veciach ochrany spotrebiteľa a o zmene a doplnení niektorých zákonov v znení zákona č. 284/2002 Z.z. v znení neskorších predpisov, zákona č. 250/2007 Z.z. o ochrane spotrebiteľa a o zmene zákona Slovenskej národnej rady č. 372/1990 Zb. o priestupkoch v znení neskorších predpisov a zákona č. 102/2014 Z.z. o ochrane spotrebiteľa pri predaji tovaru alebo poskytovaní služieb na základe zmluvy uzavretej na diaľku alebo zmluvy uzavretej mimo prevádzkových priestorov Ubytovateľa a o zmene a doplnení niektorých zákonov v znení neskorších predpisov a zákona 391/2015 Z.z. o alternatívnom riešení spotrebiteľských sporov a o zmene a o zmene a doplnení niektorých zákonov.
 1.8. Tieto obchodné podmienky sa primerane vzťahujú aj na Ubytovaného, ktorý nie je spotrebiteľom.
 1.9. Ak Ubytovaný uvedie v objednávke IČO, má sa za to, že nie je spotrebiteľom a pri uzatváraní zmluvy o ubytovaní nekoná ako spotrebiteľ.
 2. Online rezervácia
 2.1. Ubytovaný je oprávnený využívať online rezervácie len v prípade, že súhlasí s týmito obchodnými podmienkami. Ubytovaný je povinný oboznámiť sa s týmito obchodnými podmienkami pred ukončením rezervácie. Pri opakovanom využívaní online rezervácie je Ubytovaný povinný vždy sa oboznámiť s aktuálnym znením obchodných podmienok. Ubytovateľ si vyhradzuje právo jednostranne tieto obchodné podmienky zmeniť, pričom zmena obchodných podmienok je účinná odo dňa ich zverejnenia na internetovej stránke Ubytovateľa. Potvrdením rezervácie Ubytovaný vyslovuje bezvýhradný súhlas s týmito obchodnými podmienkami.
 2.2. Používaním online rezervačného systému Ubytovaný vyhlasuje, že dosiahol vek minimálne 18 rokov a je spôsobilý vo vlastnom mene nadobúdať práva a preberať na seba povinnosti.
 2.3. Zaslaním rezervácie potvrdzuje Ubytovaný, že ho Ubytovateľ pred konečným zaslaním objednávky oboznámil so všetkými informáciami podľa § 3 ods. 1 zákona č. 102/2014 Z.z. o ochrane spotrebiteľa pri predaji tovaru alebo poskytovaní služieb na základe zmluvy uzavretej na diaľku alebo zmluvy uzavretej mimo prevádzkových priestorov Ubytovateľa a o zmene a doplnení niektorých zákonov v znení neskorších predpisov.
 2.4. Ubytovaný pri uzatváraní zmluvy o ubytovaní postupuje tak, že si na internetovej stránke Ubytovateľa www.villairene.sk, kliknutím na záložku REZERVÁCIA otvorí formulár rezervácie - Vaša rezervácia, v ktorom si zakliknutím príslušných dátumov v kalendári (vyznačených zelenou farbou - voľné termíny) vyberie rozsah dní, počas ktorých má záujem o poskytnutie ubytovacích služieb na rekreačné účely, a počet dospelých osôb a počet detí, pre ktoré rezervuje ubytovacie služby. Ubytovaný v prípade záujmu o ubytovacie služby podľa ním uvedených kritérií pokračuje v online rezervácií zakliknutím políčka OVERIŤ UBYTOVANIE, na základe čoho bude presmerovaný do ďalšej časti rezervačného formuláru - Výber ubytovacej jednotky. Výber dátumov a počet osôb je možné zmeniť zakliknutím políčka UPRAVIŤ REZERVÁCIU a následným postupom podľa prvej vety tohto bodu.
 2.5. V časti rezervačného formuláru – Výber ubytovacej jednotky je Ubytovanému poskytnutá možnosť výberu z ubytovacích jednotiek, ktoré sú voľné pre jeho výber dátumov a ním zvolený počet ubytovaných osôb. Ponuka každej ubytovacej jednotky obsahuje informáciu o type, rozlohe ubytovacej jednotky, počte izieb, počte osôb, či k danej ubytovacej jednotke prislúcha terasa, a informáciu o počte nocí a cene za celkový počet nocí ako aj priemernej cene za jednu noc. Pri kliknutí na políčko DETAILY alebo pri kliknutí na fotografiu jednotlivej ubytovacej jednotky sú Ubytovanému poskytnuté ďalšie doplňujúce informácie o dispozícii a vybavení ubytovacej jednotky spolu s fotogalériou. V prípade záujmu o konkrétnu ubytovaciu jednotku Ubytovaný zaklikne políčko VYBRAŤ a bude presmerovaný do ďalšej časti rezervačného formuláru – Odoslanie rezervácie. Výber ubytovacej jednotky je možné zmeniť zakliknutím políčka UPRAVIŤ REZERVÁCIU, zrušením pôvodne vybratej ubytovacej jednotky zakliknutím políčka ZRUŠIŤ a zopakovaním výberu podľa prvej vety tohto bodu.
 2.6. V časti formuláru Odoslanie rezervácie vyplní Ubytovaný svoje identifikačné údaje, telefónne číslo, mailovú adresu, adresu bydliska a predpokladaný čas príchodu, prípadne iné potrebné informácie do políčka Poznámky. Ubytovaný zároveň vyberie spôsob úhrady platobnou kartou cez internet alebo bankovým prevodom. Ubytovaný tiež uvedie výšku úhrady, pričom má možnosť uhradiť celú sumu za ubytovanie vopred alebo polovicu sumy za ubytovanie ako zálohu (ďalej len "rezervačný poplatok") a zvyšnú sumu po príchode (tieto sumy nezahŕňajú daň za ubytovanie podľa aktuálne platného VZN mesta Trenčianske Teplice, ktorá sa hradí na mieste). V tejto časti rezervačného formuláru Ubytovateľ poskytuje Ubytovanému opätovnú možnosť oboznámiť sa s obchodnými podmienkami Ubytovateľa po kliknutí na slovné spojenie "obchodné podmienky". Pred potvrdením samotnej rezervácie Ubytovaný potvrdí, že si obchodné podmienky prečítal, a že s nimi súhlasí zakliknutím príslušného vyhlásenia týkajúceho sa obchodných podmienok vo formulári. Pre pokračovanie vo rezervácii Ubytovaný zaklikne políčko REZERVOVAŤ S POVINNOSŤOU PLATBY a bude presmerovaný do poslednej časti rezervačného formuláru - Potvrdenie rezervácie .
 2.7. Pred definitívnym potvrdením rezervácie (zakliknutím políčka REZERVOVAŤ S POVINNOSŤOU PLATBY) má Ubytovaný možnosť obsah rezervácie kedykoľvek zrušiť alebo zmeniť. Prostredníctvom políčka UPRAVIŤ REZERVÁCIU sa môže vždy vrátiť na predchádzajúce kroky vytvárania rezervácie. Obsah rezervácie sa počas jej priebehu zobrazuje vedľa samotného formulára.
 2.8. V časti formuláru Potvrdenie rezervácie Ubytovaný kliknutím na políčko ZAPLATIŤ prejde k vykonaniu platby zvoleným spôsobom. Odoslanie platby Ubytovaný potvrdí na ďalšej obrazovke zakliknutím políčka POTVRDIŤ PLATBU.
 2.9. Rezervácia zaslaná Ubytovateľovi je návrhom na uzatvorenie zmluvy o ubytovaní za zmluvných podmienok podľa týchto obchodných podmienok. Rezervácia je určená pre Ubytovateľa na prijatie Ubytovateľom v lehote 3 dní od jej doručenia Ubytovateľovi.
 2.10. Ubytovateľ je povinný potvrdiť Ubytovanému doručenie rezervácie bezodkladne po jej doručení Ubytovateľovi. Takéto potvrdenie doručenia rezervácie nie je potvrdením o záväznej akceptácii rezervácie podľa bodu 2.11 týchto obchodných podmienok a jeho prijatím Ubytovaným sa zmluva o ubytovaní ešte nepovažuje za uzatvorenú. Potvrdenie podľa tohto bodu má len informatívny charakter za účelom potvrdenia prijatia formuláru rezervácie Ubytovateľom, obsahom potvrdenia budú identifikačné údaje Ubytovateľa a Ubytovaného, označenie ubytovacej jednotky, počet nocí, osôb, príchod a odchod, cena za ubytovanie, zvolený spôsob platby. Ak však potvrdenie podľa tohto bodu obsahuje aj text “Potvrdenie o záväznej akceptácii rezervácie“ alebo iný text z ktorého vyplýva, že potvrdenie podľa tohto bodu je súčasne potvrdením o záväznej akceptácii rezervácie, považuje sa toto potvrdenie súčasne za Potvrdenie o záväznej akceptácii rezervácie podľa bodu 2.11 obchodných podmienok; potvrdenie v takom prípade obsahuje aj náležitosti podľa druhej vety nasledujúceho bodu obchodných podmienok.
 2.11. Zmluva o ubytovaní medzi Ubytovateľom a Ubytovaným vzniká záväzným akceptovaním rezervácie Ubytovaného Ubytovateľom, ktoré Ubytovateľ uskutoční zaslaním e-mailovej správy na adresu Ubytovaného, pričom takáto správa bude označená ako “Potvrdenie o záväznej akceptácii rezervácie“. Okamihom doručenia záväznej akceptácia nadobúda zmluva o ubytovaní uzatvorená na diaľku účinnosť. V tele správy budú uvedené identifikačné údaje Ubytovateľa a Ubytovaného, označenie ubytovacej jednotky, počet nocí, osôb, príchod a odchod, cena za ubytovanie, zvolený spôsob platby, prílohou e-mailovej správy budú tieto obchodné podmienky. Na e-mailovú adresu Ubytovaného mu budú v prípade potreby zasielané všetky aj ďalšie informácie súvisiace s jeho rezerváciou. Ubytovateľ nie je povinný akceptovať rezerváciu pred prijatím platby za rezerváciu.
 2.12. Pred záväzným akceptovaním rezervácie Ubytovaného Ubytovateľom, je Ubytovateľ podľa vlastného uváženia oprávnený požiadať Ubytovaného o dodatočné potvrdenie rezervácie, resp. Ubytovaného v súvislosti s vybavovaním objednávky kontaktovať (napr. telefonicky alebo e.mailom).
 2.13. Ubytovateľ je oprávnený rezerváciu odmietnuť, ak Ubytovaný uviedol pri vytváraní objednávky nesprávne alebo zavádzajúce údaje alebo ak z kapacitných alebo iných závažných dôvodov nie je schopný poskytnúť Ubytovanému ubytovanie za podmienok uvedených Ubytovaným v rezervácii, ak sa s Ubytovaným nedohodne na zmene týchto podmienok.
 2.14. Ubytovateľ je oprávnený rezerváciu odmietnuť, ak Ubytovaný v minulosti porušil podmienky inej zmluvy o ubytovaní s Ubytovateľom.
 2.15. O odmietnutí rezervácie bude Ubytovaný informovaný e-mailom. Cena za ubytovanie, prípadne rezervačný poplatok uhradený Ubytovaným pred odmietnutím rezervácie mu Ubytovateľ vráti v lehote do 7 dní na ním určený účet, pokiaľ sa s Ubytovaným nedohodne inak.
 2.16. Ubytovateľ je oprávnený od zmluvy o ubytovaní odstúpiť, ak po akceptácii rezervácie zistí, že Ubytovaný uviedol pri vytvárané rezervácie nesprávne alebo zavádzajúce údaje alebo ak zo závažných dôvodov nie je schopný poskytnúť Ubytovanému ubytovanie za podmienok uvedených Ubytovaným v rezervácii, a ak od Ubytovateľa nemožno poskytnutie ubytovacích služieb spravodlivo požadovať. V prípade odstúpenia od zmluvy o ubytovaní Ubytovateľom z uvedeného dôvodu, vráti Ubytovateľ Ubytovanému všetky platby prijaté v súvislosti so zmluvou o ubytovaní do 7 dní od odstúpenia od zmluvy o ubytovaní.
 2.17. Uzavretú zmluvu o ubytovaní Ubytovateľ archivuje prostredníctvom trvanlivého nosiča po dobu 5 rokov a Ubytovanému je prístupná na požiadanie.
 3. Zrušenie online rezervácie, storno poplatky
 3.1. V zmysle § 7 ods. 6 psím. k) zákona č. 102/2014 Z.z. o ochrane spotrebiteľa pri predaji tovaru alebo poskytovaní služieb na základe zmluvy uzavretej na diaľku alebo zmluvy uzavretej mimo prevádzkových priestorov Ubytovateľa a o zmene a doplnení niektorých zákonov v znení neskorších predpisov sa na poskytovanie ubytovacích služieb na rekreačné účely nevzťahujú ustanovenia o odstúpení od zmluvy uzatvorenej na diaľku v zmysle § 7 ods. 1 a nasl. zákona č. 102/2014 Z. z. o ochrane spotrebiteľa pri predaji tovaru alebo poskytovaní služieb na základe zmluvy uzavretej na diaľku alebo zmluvy uzavretej mimo prevádzkových priestorov Ubytovateľa a o zmene a doplnení niektorých zákonov v znení neskorších predpisov.
 3.2. Ubytovaný má právo stornovať online rezerváciu pobytu prostredníctvom e-mailu alebo písomne poštou. Stornovanie rezervácie je účinné voči Ubytovateľovi dňom doručenia oznámenia o stornovaní rezervácie.
 3.3. V prípade stornovania rezervácie pobytu rezervovaného hoci z časti na obdobie top sezóny 60 dní alebo viac dní pred nástupom na pobyt, nebude Ubytovateľ účtovať Ubytovanému storno poplatok. V prípade stornovania rezervácie pobytu rezervovaného na obdobie bežnej sezóny 14 dní alebo viac dní pred nástupom na pobyt, nebude Ubytovateľ účtovať Ubytovanému storno poplatok. Za top sezónu sa rozumie (i) obdobie od 23. decembra príslušného kalendárneho roka do 06. januára nasledujúceho kalendárneho roka a (ii) obdobie od Zeleného štvrtka (štvrtok bezprostredne prechádzajúci Veľkonočnému piatku) do utorka bezprostredne nasledujúceho po Veľkonočnom pondelku; za bežnú sezónu sa rozumie obdobie kalendárneho roka mimo obdobia top sezóny.
 3.4. V prípade stornovania rezervácie pobytu rezervovaného hoci z časti na obdobie top sezóny Ubytovaným menej ako 60 dní pred nástupom na pobyt a v deň nástupu na pobyt, ako aj v prípade stornovania rezervácie pobytu rezervovaného na obdobie bežnej sezóny Ubytovaným menej 14 dní pred nástupom na pobyt a v deň nástupu na pobyt, má Ubytovateľ nárok účtovať si storno poplatok vo výške 50% z ceny ubytovania. Na úhradu storno poplatku je Ubytovateľ oprávnený si započítať sumu zaplateného rezervačného poplatku.
 3.5. V prípade závažných dôvodov stornovania rezervácie pobytu na strane Ubytovaného, na základe oznámenia a predloženia dôveryhodných dôkazov o príčine závažných dôvodov Ubytovateľovi, je možné storno poplatok znížiť, prípadne odpustiť. Odpustenie, resp. zníženie, poplatku však nie je právne nárokovateľné.
 4.1. Všetky ceny za ubytovacie služby a všetky ďalšie poplatky uvedené v týchto obchodných podmienkach sú uvádzané v mene Euro (EUR) a sú uvádzané vrátane DPH.
 4.2. Ubytovaný je povinný zaplatiť za ubytovacie služby cenu podľa akceptovanej objednávky. Spolu s cenou ubytovania je Ubytovaný povinný zaplatiť poplatky v zmysle týchto obchodných podmienok, na ktoré Ubytovateľovi vznikol nárok za podmienok uvedených v týchto obchodných podmienkach.
 4.3. V cene a poplatkoch podľa predchádzajúceho bodu nie sú zahrnuté poplatky banky Ubytovaného za vykonanie ich úhrady ani náklady na použitie elektronických prostriedkov na komunikáciu Ubytovaným. Tieto poplatky a náklady je povinný zaplatiť Ubytovaný na základe vzťahu Ubytovaného s bankou a na základe vzťahu Ubytovaného s poskytovateľom pripojenia na internet.
 4.4. V prípade online rezervácie pobytu môže rezervačný poplatok (predstavujúci 50% ceny za ubytovanie) alebo celú sumu ceny za ubytovanie Ubytovaný uhradiť Ubytovateľovi nasledujúcimi spôsobmi:
 bezhotovostným prevodom na účet Ubytovateľa IBAN: SK66 0200 0000 0024 9601 2556, BIC: SUBASKBX (bez poplatku, Ubytovaný ale platí poplatky svojej banky);
 bezhotovostne prostredníctvom platobnej karty (podporované typy kariet VISA, VISA ELECTRON, MASTERCARD, MASTERCARD ELECTRON) počas procesu uskutočňovania rezervácie resp. bezprostredne po odoslaní objednávky, (bez poplatku, Ubytovaný ale platí poplatky svojej banky).
 4.5. Druhú polovicu ceny za ubytovanie, v prípade výberu možnosti uhradenia rezervačného poplatku, pri online rezervácii môže Ubytovaný uhradiť pri nástupe na pobyt na mieste nasledovným spôsobom:
 bezhotovostne prostredníctvom platobnej karty
 4.6. Ďalšie poplatky v zmysle Ubytovacieho poriadku môže Ubytovaný uhradiť na mieste nasledovným spôsobom:
 5.1. Tento reklamačný poriadok sa vzťahuje na ubytovacie služby objednané a zakúpené Ubytovaným u Ubytovateľa prostredníctvom internetovej stránky Ubytovateľa ako aj prostredníctvom uzatvorenia zmluvy o ubytovaní na mieste.
 5.2. Reklamáciou sa rozumie uplatnenie zodpovednosti za vady ubytovacích služieb u Ubytovateľa Ubytovaným.
 5.3. Na vybavovanie reklamácií sa vzťahuje platný Reklamačný poriadok zverejnený na internetovej stránke Ubytovateľa. Ubytovaný odoslaním online rezervácie Ubytovateľovi ako aj podpisom zmluvy o ubytovaní na mieste Ubytovateľovi potvrdzuje, že si Reklamačný poriadok prečítal a v celom rozsahu s ním súhlasí a zároveň potvrdzuje, že bol riadne informovaný o podmienkach a spôsobe reklamácie ubytovacích služieb vrátane údajov o tom, kde možno reklamáciu uplatniť..
 5.4. Ak sú Ubytovanému poskytnuté ubytovacie služby nižšej kvality alebo nižšieho rozsahu, ako bolo dohodnuté, alebo ako je to obvyklé, vzniká Ubytovanému právo na reklamáciu. Ubytovaný je povinný reklamáciu uplatniť bezodkladne po vyskytnutí sa vady, na mieste u Ubytovateľa alebo ním určenej osoby podľa platného reklamačného poriadku, inak mu toto právo zaniká. Reklamáciu tovaru je Ubytovaný povinný zaslať Ubytovateľovi na niektorú z nasledovných adries:
 recepcia@villairene.sk
 WIRTSCHAFT, s.r.o., Ul. 29.augusta 1646/6, 924 01 Galanta, Slovenská republika
 5.5. Ubytovateľ alebo určená osoba vydá Ubytovanému potvrdenie o uplatnení reklamácie v písomnej podobe, v ktorej je povinný presne označiť dôvody reklamácie uvádzané Ubytovaným a poučiť Ubytovaného o jeho právach, ktoré mu vyplývajú z ustanovení zákona č. 250/2007 Z.z. o ochrane spotrebiteľa a primerane z ustanovení § 622 a 623 Občianskeho zákonníka.
 5.6. Ubytovateľ alebo určená osoba je povinná určiť spôsob vybavenia reklamácie v zmysle § 2 písm. m) zákona č. 250/2007 Z.z. o ochrane spotrebiteľa ihneď a bezodkladne po určení spôsobu vybavenia reklamácie reklamáciu vybaviť. O výsledku reklamácie vydá Ubytovateľ Ubytovanému bezodkladne potvrdenie v písomnej forme.
 5.7. Ubytovateľ vybaví reklamáciu a ukončí reklamačné konanie jedným z ním určených spôsobov:
 bezodkladne vykonaním potrebnej opravy/úpravy v ubytovacej jednotke, ak je takýmto spôsobom možné odstrániť dôvod reklamácie
 výmenou ubytovacej jednotky za ubytovaciu jednotku rovnakej alebo vyššej kvality
 vyplatením primeranej zľavy z ceny ubytovania
 5.8. Ak Ubytovaný nie je spokojný so spôsobom, ktorým Ubytovateľ vybavil jeho reklamáciu alebo ak sa domnieva, že Ubytovateľ porušil jeho práva, má možnosť obrátiť sa na Ubytovateľa so žiadosťou o nápravu. Ak Ubytovateľ na žiadosť o nápravu odpovie zamietavo alebo na ňu neodpovie do 30 dní, má právo podať návrh na začatie alternatívneho riešenia svojho sporu podľa ustanovenia § 12 zákona č. 391/2015 Z. z. o alternatívnom riešení spotrebiteľských sporov a o zmene a doplnení niektorých zákonov. Príslušným subjektom na alternatívne riešenie spotrebiteľských sporov s Ubytovateľom je Slovenská obchodná inšpekcia Prievozská 32, 827 99 Bratislava 27, www.soi.sk alebo iná príslušná oprávnená právnická osoba zapísaná v zozname subjektov alternatívneho riešenia sporov vedenom Ministerstvom hospodárstva Slovenskej republiky (zoznam takýchto subjektov je možné získať na stránke http://www.mhsr.sk); Ubytovaný má právo voľby, na ktorý z uvedených subjektov alternatívneho riešenia spotrebiteľských sporov sa obráti.
 5.9. Ubytovaný je oprávnený použiť platformu riešenia sporov online (ďalej len ako „RSO“) na riešenie svojich sporov, v jazyku, ktorí si zvolí. Ubytovaný môže na alternatívne riešenie svojho sporu využiť platformu RSO, ktorá je dostupná na webovej stránke http://ec.europa.eu/consumers/odr/ . Ubytovaný pri predkladaní podania platforme RSO vyplní elektronický formulár sťažnosti. Informácie, ktoré predloží, musia byť dostatočné na určenie príslušného subjektu alternatívneho riešenia sporov online. Ubytovaný môže priložiť dokumenty na podporu svojej sťažnosti.
 6. Ubytovací poriadok
 6.1. Práva a povinnosti uvedené v Ubytovacom poriadku sa vzťahujú primerane na Ubytovaného ako aj na spoluubytované osoby (spoločne len „ubytovaní” ).
 6.2. Ubytovateľ je oprávnený pri rezervácii pobytu žiadať od ubytovaného zaplatenie rezervačného poplatku vo výške 50 % z ceny za ubytovanie a služby s ním spojené v ostatnom texte len „rezervačný poplatok”). V prípade zrušenia rezervácie má Ubytovateľ právo požadovať od ubytovaného storno poplatok vo výške určenej podľa ustanovení článku 3 obchodných podmienok (ďalej len „storno poplatok”).
 6.3. Ubytovateľ môže ubytovať v Budove len osoby, ktoré sú na pobyt riadne prihlásené.
 6.4. Ubytovaní sú pri nástupe na pobyt povinní preukázať sa personálu Budovy dokladom preukazujúcim totožnosť v zmysle zákona č. 253/1998 Z.z. o hlásení pobytu občanov Slovenskej republiky v registri obyvateľov Slovenskej republiky v platnom znení, na základe ktorého vykoná personál Budovy zápis do knihy ubytovaných.
 6.5. Ak Ubytovaný nie je štátnym občanom Slovenskej republika, je povinný predložiť personálu Budovy svoju identifikačnú kartu, pas, alebo iný rovnocenný doklad totožnosti a vyplniť a odovzdať personálu Budovy vykonávajúcemu registráciu ubytovaných úradné tlačivo o hlásení pobytu, ktoré mu bolo predložené pri príchode v zmysle § 113 zákona č. 404/2011 Z.z. o pobyte cudzincov v znení neskorších predpisov, pričom údaje musí uviesť pravdivo a úplne.
 6.6. Nástup ubytovaných na pobyt je v deň nástupu na pobyt určený v rezervácii medzi 14.00 hod a 20.00 hod. V prípade nedostavenia sa na pobyt v čase uvedenom v predchádzajúcej vete má Ubytovateľ právo odmietnuť neskorší nástup ubytovaných na pobyt a žiadať od Ubytovaného zaplatenie storno poplatku a ubytovaciu jednotku obsadiť inými záujemcami o ubytovanie. To neplatí v prípade, ak boli Ubytovaný a Ubytovateľ výslovne dohodnutí na neskoršom nástupe na pobyt. V prípade dohody podľa predchádzajúcej vety sa Ubytovaný zaväzuje uhradiť Ubytovateľovi poplatok za neskorý nástup na pobyt vo výške 5,00 EUR a to platbou pri nástupe na ubytovanie v hotovosti alebo platbou prostredníctvom platobnej karty v okamihu ukončenia pobytu.
 6.7. Ubytovaní sú povinní ukončiť pobyt najneskôr do 11.00 hodiny v deň ukončenia pobytu. V opačnom prípade je Ubytovateľ oprávnený účtovať si k cene ubytovania poplatok za oneskorené ukončenie pobytu vo výške 10.00 EUR za každú začatú hodinu po určenom čase ukončenia pobytu. Ubytovaný je povinný poplatok za oneskorené ukončenie pobytu zaplatiť Ubytovateľovi v hotovosti alebo platbou prostredníctvom platobnej karty v okamihu ukončenia pobytu.
 6.8. Ak Ubytovateľ z dôvodov na svojej strane nemôže poskytnúť Ubytovanému ubytovaciu jednotku podľa Zmluvy od začiatku pobytu alebo sa z dôvodov na strane Ubytovateľ počas pobytu vyskytne skutočnosť, ktorá bráni pokračovaniu pobytu v dohodnutej ubytovacej jednotke, je Ubytovateľ oprávnený poskytnúť Ubytovanému inú ubytovaciu jednotku rovnakej alebo vyššej kvality bez príplatku.
 6.9. Ak Ubytovaný požiada o predĺženie ubytovania, môže mu Ubytovateľ ponúknuť aj inú ubytovaciu jednotku, v inej cenovej relácii, než tá, v ktorej bol pôvodne ubytovaný. V takomto prípade nemá Ubytovaný nárok na ubytovanie v ubytovacej jednotke, v ktorej bol pôvodne ubytovaný a ani na ubytovanie v inej ubytovacej jednotke Budovy, ak to z kapacitných alebo prevádzkových dôvodov nie je možné.
 6.10. Pri odovzdaní ubytovacej jednotky preberá Ubytovaný inventár ubytovacej jednotke, ktorý je povinný si pri odovzdaní ubytovacej jednotke skontrolovať a nezrovnalosti je povinný hlásiť okamžite personálu Budovy; v prípade, že tieto nenahlási, bude za ne zodpovedať akoby ich spôsobil sám. Ubytovaný preberá vstupom do ubytovacej jednotky zodpovednosť za poškodenie, zničenie a stratu jeho inventáru.
 6.11. Ubytovaný je povinný zložiť v hotovosti alebo platbou prostredníctvom platobnej karty pri nástupe na pobyt vratnú zálohu vo výške 100,00 EUR/ubytovacia jednotka (ďalej len „vratná záloha”), ktorá slúži na pokrytie prípadných škôd a nákladov, ktoré vznikli v dôsledku, zničenia a/alebo straty inventáru (podľa jeho hodnoty uvedenej v inventárnom zozname), ako aj straty kľúčov od ubytovacej jednotky, silného znečistenia Budovy ako aj na krytie iných finančných nárokov Ubytovateľa voči Ubytovanému, s uvedeným použitím vratnej zálohy týmto Ubytovaný vyslovuje svoj súhlas.
 6.12. Vratnú zálohu vráti Ubytovateľ Ubytovanému v hotovosti alebo na ním určený účet pri ukončení pobytu v prípade, že nebude použitá na krytie finančných nárokov Ubytovateľa voči Ubytovanému. V prípade ak dôjde k škodám uvedeným v predchádzajúcom bode, ktorých výška nedosahuje 100,00 EUR, po odpočítaní spôsobenej škody a nákladov vráti Ubytovateľ Ubytovanému zvyšnú časť vratnej zálohy hotovosti alebo na ním určený účet pri ukončení pobytu. Spôsob vrátenia vratnej zálohy si dohodnú Ubytovateľ a Ubytovaný pri jej zložení. V prípade, ak sa Ubytovateľ a Ubytovaný dohodnú na vrátení vratnej zálohy, príp. jej časti, formou prevodu na ubytovaným určený účet, zaväzuje sa Ubytovateľ sumu vratnej zálohy, príp. jej časti, previesť na takto určený účet najneskôr do 3 dní odo dňa ukončenia pobytu.
 6.13. Ak dôjde k predčasnému ukončeniu pobytu z dôvodu na strane Ubytovaného, tento nemá nárok na vrátenie časti ceny ubytovania za dni, ktoré mal pobyt trvať a v dôsledku predčasného ukončenia pobytu netrval.
 6.14. Ubytovaní nesmú vynášať inventár ubytovacej jednotky do exteriérov Budovy alebo mimo areálu Budovy.
 6.15. Premiestňovanie zariadenia ubytovacej jednotky, úpravy, opravy ubytovacej jednotky a spoločných priestorov Budovy, zásahy do sietí a inštalácie ubytovanými sú zakázané.
 6.16. V celom objekte Budovy platí prísny zákaz prijímania návštev a prenocovania neubytovaných osôb bez súhlasu Ubytovateľa. Ubytovaní nesmú vpúšťať do ubytovacej jednotky ani Budovy neznáme osoby.
 6.17. Ubytovanie domácich zvierat je prísne zakázané.
 6.18. Ubytovaný nie je oprávnený kdekoľvek v areáli Budovy nosiť zbraň a strelivo alebo zbraň a strelivo inak prechovávať v stave umožňujúcom ich okamžité použitie.
 6.19. Používanie vlastných elektrospotrebičov v Budove s výnimkou spotrebičov bežného použitia (holiace strojčeky, sušiče vlasov, nabíjačky, notebooky, ...) je prísne zakázané.
 6.20. V celom areáli Budovy je prísne zakázané fajčiť alebo manipulovať s otvoreným ohňom s výnimkou miest na to vyhradených, ktoré sú za týmto účelom označené.
 6.21. Ubytovaní sú povinní v celom areáli Budovy a jeho blízkom okolí dodržiavať nočný kľud v čase od 22:00 do 07:00 hodiny.
 6.22. Ubytovaní sú povinní udržiavať v ubytovacej jednotke a spoločných priestoroch primeraný poriadok a čistotu. Ubytovaní nesmú vstupovať do vnútorných priestorov Budovy v špinavej obuvi, túto sú povinní si očistiť pred vstupom do vnútorných priestorov.
 6.23. Ubytovaní sú povinní udržiavať primeranú čistotu tiež v exteriéri Budovy a neznehodnocovať vybavenie exteriéru. V exteriéri Budovy je zakázané umývať motorové vozidlá.
 6.24. Ku každej ubytovacej jednotke prislúcha jedno parkovacie miesto v areály Budovy. Ubytovaní sú oprávnení použiť výlučne parkovacie miesto prislúchajúce k ním užívanej ubytovacej jednotke.
 6.25. Ubytovaní sú povinní neplytvať elektrickou energiou, za nadmernú spotrebu si môže Ubytovateľ vyúčtovať doplatok za nadmernú spotrebu energie podľa aktuálneho cenníka dodávateľa elektrickej energie. Na vykrytie tejto úhrady má Ubytovateľ právo použiť zodpovedajúcu časť vratnej zálohy.
 6.26. Za ubytované maloleté deti zodpovedá ich zástupca. Deti do 6 rokov sa nemôžu v areáli Budovy pohybovať bez dozoru dospelej osoby. Pri vzniku úrazu, prípadne nepredvídateľných okolností zodpovedá za dieťa osoba, s ktorou bolo prihlásené na pobyt. Táto osoba rovnako zodpovedá za škody spôsobené maloletým dieťaťom.
 6.27. Ubytovaní súhlasia s tým, že počas pobytu má právo Ubytovateľ alebo ním poverené osoby vstupovať do ubytovacej jednotky za účelom vykonania povinností vyplývajúcich z povinnosti zabezpečenia riadneho chodu Budovy a prevádzkového poriadku. V prípade pobytov trvajúcich viac ako sedem dní, Ubytovateľ raz týždenne ubytovaciu jednotku uprace a vymení posteľnú bielizeň a uteráky.
 6.28. Pri ukončení pobytu je ubytovaný povinný:
 vrátiť celý inventár ubytovacej jednotky,
 vrátiť všetky prevzaté kľúče;
 vyprázdniť chladničku;
 umyť použitý riad
 V prípade nesplnenia vyššie uvedených povinností má Ubytovateľ právo účtovať si voči Ubytovanému nasledovný sankčný poplatok:
 v prípade porušenia povinnosti podľa písm. a) vo výške vzniknutej škody v zmysle hodnoty podľa inventárneho zoznamu
 v prípade porušenia povinnosti podľa písm. b) vo výške 50,00 EUR
 v prípade porušenia povinnosti podľa písm. c) vo výške 10,00 EUR
 v prípade porušenia povinnosti podľa písm. d) vo výške 10,00 EUR
 Takto určený sankčný poplatok je splatný okamihom ukončenia pobytu a bude odpočítaný od vratnej zálohy. V prípade, ak celková suma sankčného poplatku presiahne výšku vratnej zálohy je Ubytovaný povinný tento rozdiel Ubytovateľovi zaplatiť v hotovosti alebo platbou prostredníctvom platobnej karty v okamihu ukončenia pobytu.
 7.1 Zmluvné strany sa dohodli, že Ubytovaný v prípade, že je fyzickou osobou, oznámi Ubytovateľovi svoje meno a priezvisko, adresu trvalého bydliska vrátane PSČ, číslo telefónu, mailovú adresu. V prípade ak Ubytovateľ spracúva aj iné osobné údaje Ubytovaného, spracúva ich v rozsahu potrebnom na splnenie povinností vyplývajúcich zo zmluvy o ubytovaní. Ubytovaný poskytuje osobné údaje Ubytovateľovi dobrovoľne za účelom splnenia jeho povinností vyplývajúcich zo zmluvy a ďalšej komunikácie s ním. Bez ich poskytnutia Ubytovateľ nemôže riadne plniť zmluvu s Ubytovaným a preto ju nebude možné s Ubytovaným ani uzavrieť. Účelom spracúvania týchto osobných údajov je vystavenie daňového dokladu, predzmluvné vzťahy, identifikácia Ubytovaného, potvrdenie rezervácie a to telefonicky alebo prostredníctvom elektronickej pošty, poskytnutie služby, uzavretie zmluvy, evidencia uzavretej zmluvy, riadne plnenie záväzkov zo zmluvy, ako aj ohlasovanie pobytu ubytovaných v zmysle zákona č. 253/1998 Z. z. o hlásení pobytu občanov Slovenskej republiky v registri obyvateľov Slovenskej republiky v platnom znení a zákona č. 404/2011 Z. z. o pobyte cudzincov v znení neskorších predpisov,. Ubytovaný prehlasuje, že všetky ním uvedené údaje poskytol dobrovoľne a že tieto údaje sú pravdivé. Ubytovaný prehlasuje, že si je vedomý dôsledkov uvedenia nepravdivých údajov, obzvlášť skutočnosti, že by takéto konanie mohlo byť klasifikované ako trestný čin.
 7.2 Účelom spracúvania osobných údajov je aj realizovanie marketingových aktivít, informovanie o akciách, novinkách a zľavách (marketingové účely). Ubytovateľ spracúva osobné údaje dotknutých osôb na marketingové účely so súhlasom dotknutej osoby v súlade s § 11 zák. č. 122/2013 Z. z. o ochrane osobných údajov v znení neskorších právnych predpisov. Dotknutá osoba prejaví svoj súhlas so spracúvaním osobných údajov pri objednaní si ubytovania prostredníctvom internetovej stránky www.villairene.sk zaškrtnutím príslušného tlačítka/políčka.
 7.3 Ubytovaný zaslaním rezervácie Ubytovateľovi čestne prehlasuje, že dáva súhlas v zmysle ust. § 11 ods. 1 zákona č. 122/2013 Z.z. o ochrane osobných údajov v znení neskorších predpisov (ďalej len „ZOOÚ“), aby Ubytovateľ spracúval a uschovával jeho osobné údaje, najmä tie, ktoré sú uvedené vyššie a/alebo ktoré sú potrebné pri činnosti Ubytovateľa a spracúval ich vo všetkých svojich informačných systémoch, najmä v informačnom systéme Prémio – rezervačný systém a v informačnom systéme MRP – ekonomický software. Tieto osobné údaje Ubytovateľ spracúva po dobu 24 mesiacov, pokiaľ zákon neustanovuje inak. Ubytovateľ je oprávnený poskytnúť osobné údaje spracúvane so súhlasom dotknutej osoby na vyššie uvedené účely v záujme zvýšenia kvality poskytovaných služieb a zvýšenia spokojnosti zákazníkov. Ubytovateľ sa zaväzuje, že bude s osobnými údajmi Ubytovaného zaobchádzať a nakladať v súlade s platnými právnymi predpismi Slovenskej republiky. Ubytovateľ spracúva osobné údaje Ubytovaného len po dobu nevyhnutnú na splnenie si svojich povinností vyplývajúcich zo zmluvy a zo všeobecne záväzných právnych predpisov. Ubytovateľ po splnení účelu spracúvania zabezpečí bezodkladne likvidáciu osobných údajov Ubytovaného v súlade s ust. § 17 ods. 1 ZOOÚ. Súhlas so spracúvaním osobných údajov môže Ubytovaný odvolať kedykoľvek písomnou formou. Súhlas zanikne v lehote 1 mesiaca od doručenia odvolania súhlasu Ubytovaného Ubytovateľovi a údaje budú následne vymazané. Ubytovateľ nesprístupňuje osobné údaje žiadnej tretej osobe okrem prípadov, keď je to nevyhnutné na splnenie povinností vyplývajúcich zo zmluvy.
 7.4 Ubytovateľ vyhlasuje, že v súlade s ust. § 6 ods. 2 písm. c) ZOOÚ osobné údaje bude získavať výlučne na účel uvedené v bode 7.1 až 7.3 obchodných podmienok.
 7.5 Ubytovateľ vyhlasuje, že v súlade s ust. § 6 ods. 2 písm. e) ZOOÚ zabezpečí, aby sa osobné údaje spracúvali a využívali výlučne spôsobom, ktorý zodpovedá účelu, na ktorý boli zhromaždené.
 7.6 Ubytovateľ vyhlasuje, že v súlade s ust § 6 ods. 2 písm. i) ZOOÚ bude spracúvať osobné údaje v súlade s dobrými mravmi a bude konať spôsobom, ktorý neodporuje ZOOÚ ani iným všeobecne záväzným právnym predpisom a ani ich nebude obchádzať.
 7.7 Ubytovaný má právo na základe písomnej žiadosti od Ubytovateľa vyžadovať:
 identifikačné údaje Ubytovateľa a zástupcu Ubytovateľa, ak bol vymenovaný,
 identifikačné údaje sprostredkovateľa; to neplatí, ak Ubytovateľ pri získavaní osobných údajov nepostupuje podľa § 8 ZOOÚ,
 zoznam osobných údajov alebo rozsah osobných údajov podľa § 10 ods. 4 prvej vety ZOOÚ a
 doplňujúce informácie, ktoré sú s ohľadom na všetky okolnosti a podmienky spracúvania osobných údajov potrebné pre Ubytovaného na zaručenie jej práv a právom chránených záujmov v rozsahu najmä
 poučenie o dobrovoľnosti alebo povinnosti poskytnúť požadované osobné údaje; ak Ubytovateľ získava osobné údaje Ubytovaného na základe súhlasu Ubytovaného podľa § 11 ZOOÚ, oznámi jej aj čas platnosti súhlasu, a ak Ubytovaný povinnosť poskytnúť osobné údaje vyplýva z priamo vykonateľného právne záväzného aktu Európskej únie, medzinárodnej zmluvy, ktorou je Slovenská republika viazaná, alebo zákona, Ubytovateľ oznámi Ubytovanému právny základ, ktorý jej túto povinnosť ukladá, a upovedomí ju o následkoch odmietnutia poskytnúť osobné údaje,
 blokovanie jej osobných údajov z dôvodu odvolania súhlasu pred uplynutím času jeho platnosti, ak Ubytovateľ spracúva osobné údaje na základe súhlasu Ubytovaného.
 7.8 Právo Ubytovaného podľa bodu 7.7 bodu 5 a 6 týchto obchodných podmienok možno obmedziť, len ak takéto obmedzenie vyplýva z osobitného zákona alebo jeho uplatnením by bola porušená ochrana Ubytovaného, alebo by boli porušené práva a slobody iných osôb.
 7.9 Ubytovaný na základe bezplatnej písomnej žiadosti má právo u Ubytovateľa namietať voči
 využívaniu titulu, mena, priezviska a adresy Ubytovaného na účely priameho marketingu v poštovom styku, alebo
 poskytovaniu titulu, mena, priezviska a adresy Ubytovaného na účely priameho marketingu.
 7.10 Ubytovaný na základe písomnej žiadosti alebo osobne, ak vec neznesie odklad, má právo u Ubytovateľa kedykoľvek namietať voči spracúvaniu osobných údajov v prípadoch podľa § 10 ods. 3 písm. a), e), f) alebo g) ZOOÚ vyslovením oprávnených dôvodov alebo predložením dôkazov o neoprávnenom zasahovaní do jej práv a právom chránených záujmov, ktoré sú alebo môžu byť v konkrétnom prípade takýmto spracúvaním osobných údajov poškodené; ak tomu nebránia zákonné dôvody a preukáže sa, že námietka Ubytovaného je oprávnená, Ubytovateľ je povinný osobné údaje, ktorých spracúvanie Ubytovateľ namietal, bez zbytočného odkladu blokovať a zlikvidovať ihneď, ako to okolnosti dovolia.
 7.11 Ubytovaný na základe písomnej žiadosti alebo osobne, ak vec neznesie odklad, ďalej má právo u Ubytovateľa kedykoľvek namietať a nepodrobiť sa rozhodnutiu Ubytovateľa, ktoré by malo pre ňu právne účinky alebo významný dosah, ak sa také rozhodnutie vydá výlučne na základe úkonov automatizovaného spracúvania jej osobných údajov. Ubytovaný má právo žiadať Ubytovateľa o preskúmanie vydaného rozhodnutia metódou odlišnou od automatizovanej formy spracúvania, pričom Ubytovateľ je povinný žiadosti Ubytovaného vyhovieť, a to tak, že rozhodujúcu úlohu pri preskúmaní rozhodnutia bude mať oprávnená osoba; o spôsobe preskúmania a výsledku zistenia Ubytovateľ informuje Ubytovaného v lehote podľa ods. 7.17. týchto obchodných podmienok. Ubytovaný nemá toto právo iba v prípade, ak to ustanovuje osobitný zákon, v ktorom sú upravené opatrenia na zabezpečenie oprávnených záujmov Ubytovaného, alebo ak v rámci predzmluvných vzťahov alebo počas existencie zmluvných vzťahov Ubytovateľ vydal rozhodnutie, ktorým vyhovel požiadavke Ubytovaného, alebo ak Ubytovateľ na základe zmluvy prijal iné primerané opatrenia na zabezpečenie oprávnených záujmov Ubytovaného.
 7.12 Ubytovaný pri podozrení, že jej osobné údaje sa neoprávnene spracúvajú, môže podať Úradu na ochranu osobných údajov Slovenskej republiky návrh na začatie konania o ochrane osobných údajov.
 7.13 Ak Ubytovaný nežije, jej práva, ktoré mala podľa tohto zákona, môže uplatniť blízka osoba.
 7.14 Žiadosť Ubytovaného podľa ods. 7.7 bodu 1 až 3, 5 až 8 týchto obchodných podmienok a ods. 7.10 až 7.12 týchto obchodných podmienok vybaví Ubytovateľ bezplatne.
 7.15 Žiadosť Ubytovaného podľa ods. 7.7 bodu 4 týchto obchodných podmienok vybaví Ubytovateľ bezplatne okrem úhrady vo výške, ktorá nemôže prekročiť výšku účelne vynaložených vecných nákladov spojených so zhotovením kópií, so zadovážením technických nosičov a s odoslaním informácie Ubytovanému, ak osobitný zákon neustanovuje inak.
 7.16 Ubytovateľ je povinný písomne vybaviť žiadosť Ubytovaného podľa odsekov 7.14 a 7.15 týchto obchodných podmienok najneskôr do 30 dní odo dňa doručenia žiadosti
 7.17 Obmedzenie práv Ubytovaného podľa ods. 7.9 týchto obchodných podmienok Ubytovateľ bez zbytočného odkladu písomne oznámi Ubytovanému a Úradu na ochranu osobných údajov Slovenskej republiky.
 7.18 Súhlas so spracúvaním osobných údajov – Ubytovaný. Týmto ako Ubytovaný udeľujem súhlas podľa § 11 zákona č. 122/2013 Z. z. o ochrane osobných údajov v znení neskorších právnych predpisov so spracúvaním mojich osobných údajov v rozsahu podľa bodu 7.1 až 7.3 obchodných podmienok spoločnosťou WIRTSCHAFT, s.r.o., Ul. 29.augusta 1646/6, 924 01 Galanta, Slovenská republika, IČO: 44 306 423. Ako Ubytovaný som si vedomý skutočnosti, že vyššie uvedené súhlasy som oprávnený kedykoľvek odvolať písomnou formou. Ako Ubytovaný prehlasujem, že som bol/a v súlade s § 15 ods. 1 informovaný/á o podmienkach spracúvania osobných údajov prevádzkovateľom ktoré sú zverejnené na internetovej stránke www.villairene.sk .
 7.19 Súhlas so spracúvaním osobných údajov – marketing. V súlade s bodom 7.2 obchodných podmienok týmto udeľujem súhlas podľa § 11 zákona č. 122/2013 Z. z. o ochrane osobných údajov v znení neskorších právnych predpisov so spracúvaním mojich osobných údajov v rozsahu emailová adresa spoločnosťou WIRTSCHAFT, s.r.o., Ul. 29.augusta 1646/6, 924 01 Galanta, Slovenská republika, IČO: 44 306 423 na marketingové účely. Zároveň súhlasím s tým, aby boli moje osobné údaje poskytnuté tretím stranám. Prehlasujem, že som bol/a v súlade s § 15 ods. 1 informovaný/á o podmienkach spracúvania osobných údajov prevádzkovateľom.
 8.1 Tieto obchodné podmienky nadobúdajú platnosť dňa 01.06.2016.
 8.2 Tieto obchodné podmienky nadobúdajú účinnosť voči Ubytovanému odoslaním online rezervácie Ubytovaného Ubytovateľovi.
 8.3 Ubytovateľ si vyhradzuje právo na zmenu týchto obchodných podmienok. Povinnosť písomného oznámenia zmeny v týchto obchodných podmienkach sa považuje za splnenú umiestnením nového znenia obchodných podmienok na internetovej stránke Ubytovateľa.
 8.4 Zmluvné strany sa dohodli, že medzi sebou budú komunikovať najmä prostredníctvom e-mailových správ, resp. prostredníctvom listových zásielok. V prípade, ak je zmluva o ubytovaní uzatvorená v písomnej forme, akákoľvek jej zmena musí mať písomnú formu.
 8.5 Zmluva o ubytovaní uzatvorená medzi Ubytovateľom a Ubytovaným je zmluvou uzatvorenou na dobu určitú, a to do splnenia všetkých povinností zmluvných strán z nej vyplývajúcich. Záväzky Ubytovaného zo zmluvy o ubytovaní trvajú počas platnosti zmluvy o ubytovaní, najdlhšie však do ich splnenia.


text:
C-932 de 2005
 200Corte ConstitucionalCorte Constitucional20020044486CC-SENTENCIAC932200506/09/2005CC-SENTENCIA_C_932__2005_06/09/2005200444862005Sentencia C-932/05 COSA JUZGADA CONSTITUCIONAL -Configuración/ COSA JUZGADA CONSTITUCIONAL -Pago multa como requisito para otorgar condena de ejecución condicional INHIBICION DE LA CORTE CONSTITUCIONAL -Ineptitud sustantiva de la demanda por ausencia de cargos Referencia: expediente D-5644
 Edgard Peña VelásquezCONSTITUCIONALIDADÁlvaro Tafur GalvisDemanda de inconstitucionalidad contra las expresiones "Si se ha impuesto pena accesoria de multa, su pago es requisito imprescindible para poder otorgar la libertad condicional, salvo las excepciones de ley" contenida en el inciso 2o del artículo 474 de la Ley 906 de 2004 "por la cual se expide el Código de Procedimiento Penal"D5644Identificadores20020044487true65907Versión original20044487Identificadores
 Norma demandada: Demanda de inconstitucionalidad contra las expresiones "Si se ha impuesto pena accesoria de multa, su pago es requisito imprescindible para poder otorgar la libertad condicional, salvo las excepciones de ley" contenida en el inciso 2o del artículo 474 de la Ley 906 de 2004 "por la cual se expide el Código de Procedimiento Penal"
 Demanda de inconstitucionalidad contra las expresiones "Si se ha impuesto pena accesoria de multa, su pago es requisito imprescindible para poder otorgar la libertad condicional, salvo las excepciones de ley" contenida en el inciso 2o del artículo 474 de la Ley 906 de 2004 "por la cual se expide el Código de Procedimiento Penal"
 En ejercicio de la acción pública de inconstitucionalidad, el ciudadano Edgard Peña Velásquez presentó demanda contra las expresiones "Si se ha impuesto pena accesoria de multa, su pago es requisito imprescindible para poder otorgar la condena de ejecución condicional, salvo las excepciones de ley" contenida en el inciso 2o del artículo 474 de la Ley 906 de 2004 "por la cual se expide el Código de Procedimiento Penal".
 Mediante auto del 9 de febrero de 2005, el Magistrado Sustanciador admitió la demanda contra las expresiones "Si se ha impuesto pena accesoria de multa, su pago es requisito imprescindible para poder otorgar la libertad condicional, salvo las excepciones de ley" contenida en el inciso 2o del artículo 474 de la Ley 906 de 2004 "por la cual se expide el Código de Procedimiento Penal", y dispuso correr traslado de la misma al Procurador General de la Nación para que rindiera el concepto de rigor, ordenó fijar en lista la norma acusada para asegurar la intervención ciudadana y comunicar la iniciación del proceso al señor Presidente de la República y al Presidente del Congreso de la República, así como al Ministro del Interior y de Justicia, al Fiscal General de la Nación y al Defensor del Pueblo a fin de que, de estimarlo oportuno, conceptúen sobre la constitucionalidad de la norma acusada.
 A través de oficio No. DP-0139 del 21 de febrero de 2005, el Procurador General de la Nación manifestó a la Corte que tanto él como el Viceprocurador General de la Nación se encontraban impedidos para conceptuar sobre la constitucionalidad de la norma acusada, toda vez que, en su condición de Procurador General participó en la comisión redactora y el Viceprocurador General participó en la subcomisión redactora del proyecto que dio origen al nuevo Código de Procedimiento Penal -Ley 906 de 2004- objeto de revisión. En consecuencia, solicitó a esta Corporación que de aceptar el impedimento manifestado, dispusiera que el Procurador General en cumplimiento de la función que le atribuye el numeral 33 del artículo 7o del Decreto Ley 262 de 2000 designara al funcionario que debe rendir el correspondiente concepto.
 "LEY 906 DE 2004"
 Si se ha impuesto pena accesoria de multa, su pago es requisito imprescindible para poder otorgar la condena de ejecución condicional, salvo las excepciones de ley."
 Para el actor los preceptos normativos acusados someten a una condición de tipo económico la concesión del beneficio de la condena de ejecución condicional, pues éste no podrá otorgarse mientras no se haya pagado la multa, en los casos en que ésta se haya impuesto como una pena accesoria, situación que a todas luces es inconstitucional, especialmente si se considera que: "...en Derecho lo accesorio sigue la suerte de lo principal y si la pena principal no va a ejecutarse por cumplimiento de requisitos preestablecidos y satisfechos, no se entiende por qué la sanción accesoria -que guarda unidad monolítica en la parte resolutiva con la pena principal- sí puede aplicarse...".
 El interviniente recuerda que a través de la imposición de la pena accesoria de multa se pretende que ante el incumplimiento en el pago de una condena se repare a la sociedad a través de otra medida restrictiva, dirigida a que se cumpla con uno de los fundamentos de la pena como es la retribución, toda vez que: "...la respuesta a una ofensa al orden social no puede ser por parte del Estado la inactividad de los medios coercitivos con que cuenta para restablecer el orden y la paz social que se ven afectados por el actuar delictivo que, no conforme con transgredir las prohibiciones establecidas en los diferentes tipos penales, pretenden así mismo burlas las sanciones establecidas, bien como principales, bien como suplementarias, pero las unas como las otras dirigidas a controlar la impunidad...".
 Precisa que: "... igual sucede cuando el condenado no ha reparado los daños ocasionados con el delito, caso en el cual tampoco podrá hacerse acreedor al beneficio de la suspensión condicional de la pena, que como su nombre lo indica está condicionada al cumplimiento de los requisitos previstos por el Legislador, entre ellos, en el caso previsto en el inciso segundo del artículo 474, al pago total de la multa...".
 En ese orden de ideas, advierte que los preceptos normativos acusados al exigir el cumplimiento de las condiciones impuestas en la ley para suspender la ejecución de una pena no vulneran la Constitución Nacional, puesto que, la denominación del subrogado responde al significado de su contenido "suspensión condicional", término que en sí mismo designa un hecho futuro incierto que de ocurrir da lugar al nacimiento de un derecho u obligación siempre que ocurra el hecho que se espera, en el caso bajo estudio el lleno de los requisitos señalados por el Legislador, entre ellos el pago total de la multa.
 Así mismo, considera que las expresiones acusadas no vulneran instrumentos internacionales sobre Derechos Humanos, pues dichas normas prevén igualmente que la concesión de la libertad puede estar subordinada al cumplimiento de las garantías que aseguren la comparecencia del sindicado, tal es el caso del Pacto Internacional de Derechos Civiles y Políticos (art. 9o, numeral 3o) y la Convención Americana sobre Derechos Humanos "Pacto de San José de Costa Rica" (art. 7o, numeral 5o).
 Advierte que el Pacto Internacional de Derechos Civiles y Políticos hace alusión a la limitación establecida a los Estados Partes: "de prohibir que el legislador nacional tipifique como conducta sancionable penalmente mediante cárcel, el 'hecho de no cumplir una obligación contractual', Esto, sin duda, es muy distinto a lo que acontece en el caso bajo análisis, donde la obligación pecuniaria del infractor de la ley penal no surge de la esfera del ejercicio de su autonomía y libertad patrimonial, sino como consecuencia del juicio adelantado, con la ritualidad procesal necesaria para la protección de sus derechos fundamentales de defensa y debido proceso, es decir, que la obligación de pagar la multa es el resultado jurídico de la conducta punible...".
 De otra parte, precisa que la Ley 599 de 2000 introdujo una modificación importante en lo relativo a la sustitución de la pena de prisión por pena pecuniaria en los tipos penales en los que el bien jurídico tutelado y las funciones de la penas, así como los principios de necesidad, proporcionalidad y razonabilidad de la multa lo aconsejan dentro del marco de la política criminal del Estado, de forma tal que: "...en algunos casos la multa es pena principal única conforme lo prevén los artículos 34 y 35 del Código Penal, y en otros es acompañante de la pena de prisión, para eventos de mayor gravedad que los anteriores donde las dos sanciones son penas principales, y la sanción de la privación de la libertad no es pena suficiente para reprimir la conducta punible y, finalmente, donde la multa es pena principal y se acompaña de otra sanción accesoria, como en el caso de la multa y pérdida del empleo o cargo público que establece el artículo 190...".
 En esos términos, considera que: "...la sanción pecuniaria derivada del poder punitivo estatal por infracción del ordenamiento penal, no es comparable con la cláusula penal pecuniaria que los particulares acuerdan en tráfico de sus negocios (...). Es decir, de ninguna manera se puede confundir la sanción pecuniaria de carácter civil con la de carácter penal...", tampoco se puede confundir la multa en materia penal con otro tipo de multas imponibles por el Estado como las que se aplican en ejercicio del poder de policía o administrativo, pues dichas sanciones obedecen a actuaciones administrativas sujetas al control de legalidad en la jurisdicción contencioso administrativa.
 En ese orden de ideas, considera que las expresiones acusadas no vulneran lo previsto en el artículo 28 constitucional, toda vez que cuando la Constitución Nacional prohíbe la detención, prisión o arresto por deudas se refiere concreta y particularmente a aquellas originadas en relaciones de origen civil, sin que en éstas medien situaciones o hechos punibles, circunstancia diferente a la prevista en el inciso 2o del artículo 474, pues en ese caso concreto la privación de la libertad de la persona obedece al cumplimientote una pena de prisión y no es fruto de una deuda privada del Estado, especialmente si se considera que: "...cuando el legislador prevé, dentro de su órbita de competencia de desarrollo del ius puniendi estatal, unos requisitos para acceder a los subrogados penales como es el pago de la multa impuesta por el operador judicial respectivo, lo que busca es materializar el cumplimiento de las sanciones penales con el objetivo plausible de mantener la vigencia de orden justo...".
 Finalmente, señala que los preceptos normativos acusados no vulneran el derecho a la igualdad, toda vez que el pago obligatorio de la multa allí previsto se efectúa en consideración a la capacidad económica de pago del condenado deducida de su patrimonio, ingresos, obligaciones y cargas familiares, adicionalmente, el principio de igualdad en el caso de imposición de las multas por infracción al ordenamiento penal: "...opera en el sentido que la determinación previa de aquellas efectuada por el legislador, es una forma preventiva para disuadir el delito y que tal sanción le será aplicable a todos los que estén en el supuesto fáctico del tipo penal...".
 En esos términos, la Vista Fiscal considera que lo señalado por la Corte en la sentencia C-194 de 2005: "... es aplicable al precepto acusado por el ciudadano Edgard Peña Velásquez, el que si bien hace parte de otra normatividad comparte el mismo contenido normativo: supeditar al pago de la multa la condena de ejecución condicional...", de forma tal que ha operado el fenómeno de la cosa juzgada material en relación con el inciso 2o del artículo 474 de la Ley 906 de 2004.
 2. Existencia de cosa juzgada constitucional absoluta en relación con las expresiones"Si se ha impuesto pena accesoria de multa, su pago es requisito imprescindible para poder otorgar la condena de ejecución condicional" contenidas en el inciso 2° del artículo 474 de la Ley 906 de 2004 frente a lo decidido en las Sentencias C-665 de 2005 y C-823 de 2005
 En el caso sometido a revisión encuentra la Corte que para la fecha en que fue admitida la demanda -mediante auto del nueve (9) de febrero de 2005-, se encontraba en curso el proceso D-5441, en el que se demandaron las expresiones " su pago es requisito imprescindible para poder otorgar la libertad condicional" contenidas en el inciso 2° del artículo 474 de la Ley 906 de 2004", por los mismos cargos que en el presente proceso se formulan contra las expresiones referidas, las cuales finalmente fueron declaradas exequibles en la sentencia C-665 del 28 de junio de 2005, M.P. Rodrigo Escobar Gil.
 En la sentencia C-665 de 2005 la Corte decidió en efecto:"Declararexequibles por el cargo analizado, las expresiones "su pago es requisito imprescindible para poder otorgar la libertad condicional" contenida en el inciso segundo del artículo 471 de la Ley 906 de 2004 y "su pago es requisito imprescindible para poder otorgar la condena de ejecución condicional", contenida en el inciso segundo del artículo 474 de La ley 906 de 2004".
 " Las normas ahora demandadas, aunque incluidas en un cuerpo normativo diferente, el Código de Procedimiento Penal, y con una redacción distinta, son expresión del mismo contenido normativo. En efecto, mientras que en la sentencia C-194 de 2005 se demandaron las frases que supeditaban la concesión de los subrogados penales contenidas en la Ley 890 de 2004 que adicionó y modificó el Código Penal, en el presente proceso se demandaron unas expresiones similares pero contenidas en el Código de Procedimiento Penal. Confrontados los textos que han sido sometidos en el pasado al control constitucional y los que lo son ahora en la demanda de la referencia, la Sala Plena encuentra que regulan la misma situación jurídico-procesal, pues hacen referencia a la exigencia de pagar la pena accesoria de multa impuesta por el juez penal por la comisión de un delito como condición necesaria para el otorgamiento de los subrogados penales de libertad condicional y suspensión condicional de la ejecución de la pena.
 (...)Destaca la Corte que el análisis sobre la constitucionalidad de los artículos 4o y 5o de la Ley 890 de 2004 anteriormente señalados se realizó bajo el marco del nuevo sistema penal acusatorio introducido en la Carta Política por el Acto Legislativo 03 de 2002, y que el examen de constitucionalidad que ahora debe hacer la Corte en relación con los artículos 471 y 474 de la Ley 906 de 2004 se desenvuelve en el mismo contexto constitucional, sin que, desde ese punto de vista, exista circunstancia alguna que de lugar a una aproximación diferente a la expresada por la Corte en la Sentencia C-194 de 2005, razón por la cual se reiterará la posición jurídica allí contenida. "[2]
 Adicionalmente, la Corte en sentencia C-823 de 2005 (Exp. D-5503) M.P. Alvaro Tafur Galvis, se pronunció igualmente sobre la exequibilidad de las expresiones "Si se ha impuesto pena accesoria de multa, su pago es requisito imprescindible para poder otorgar la condena de ejecución condicional," contenidas en el inciso 2° del artículo 474 de la Ley 906 de 2004", y decidió estarse a lo resuelto en la sentencia C-665 de 2005[3].
 "En efecto dado que como se desprende de la demanda[4] los actores estructuran su cargo acerca de la supuesta vulneración del Preámbulo y de los artículos 1, 2, 4 5 y 93 superiores -y específicamente de los principios que en su criterio en ellos se establecen, en particular los de justicia y dignidad humana, así como la obligación para el Estado según las normas internacionales de respetar el principio de igualdad-, a partir de la crítica que hacen al supuesto tratamiento discriminatorio que las normas acusadas darían a las personas de menores recursos que estarían en imposibilidad de acceder a los subrogados penales regulados por ellas frente a aquellos que si tienen recursos y por tanto podrían acceder a los referidos subrogados simplemente por el hecho de tener recursos para el efecto, es decir que lo que plantean es una acusación que tiene como supuesto y fundamento la violación del principio de igualdad por las normas acusadas, y que ese fue precisamente uno de los cargos específicamente analizados en las sentencias C-194 y C-665 de 2005, no cabe a la Corte pronunciarse nuevamente sobre el mismo punto resuelto en las referidas sentencias que hicieron tránsito a cosa juzgada constitucional.
 En ese orden de ideas frente a la acusación formulada en la demanda por la supuesta vulneración del Preámbulo y de los artículos 1, 2, 4 5 y 93 superiores a partir del supuesto de la vulneración del principio de igualdaden contra de las expresiones "su concesión estará supeditada al pago total de la multa" contenidas artículo 63 del Código Penal tal como quedó modificado por el 4o de la Ley 890 de 2004; ii) "En todo caso su concesión estará supeditada al pago total de la multa" contenidas en el artículo 64 del Código Penal tal como quedó modificado por el artículo 5o de la Ley 890 de 2004 ; iii) "si se ha impuesto pena accesoria de multa, su pago es requisito imprescindible para poder otorgar la libertad condicional" contenidas en el segundo inciso del artículo 471 de la Ley 906 de 2004, y iv) "Si se ha impuesto pena accesoria de multa, su pago es requisito imprescindible para poder otorgar la condena de ejecución condicional" contenidas en el segundo inciso del artículo 474 de la Ley 906 de 2004, lo que procede es estarse a lo resuelto en las sentencias C-194 y C-665 de 2005".
 3. Inhibición en relación con la acusación por la supuesta vulneración de los artículos 13 y 28 constitucionales- planteada en contra de las expresiones "salvo las excepciones de ley" contenidas en el segundo inciso del artículo 474 de la Ley 906 de 2004,
 La Corte constata que en la fundamentación de la acusación formulada por la supuesta vulneración de los artículos 13 y 28 constitucionales en contra de las expresiones "Si se ha impuesto pena accesoria de multa, su pago es requisito imprescindible para poder otorgar la condena de ejecución condicional, salvo las excepciones de ley" contenidas en el segundo inciso del artículo 474 de la Ley 906 de 2004, los demandantes se limitaron a exponer argumentos en relación con las expresiones "Si se ha impuesto pena accesoria de multa, su pago es requisito imprescindible para poder otorgar la condena de ejecución condicional", pero nada dijeron en contra de las expresiones "salvo las excepciones de ley".
 Es decir que si bien el actor incluyó las expresiones"salvo las excepciones de ley" dentro de las normas acusadas por los motivo aludidos -es decir la supuesta vulneración de los artículos 13 y 28 superiores-, no fundamentó concretamente en relación con ellas dicha acusación y por tanto no cumplieron respecto de las mismas con los presupuestos señalados en el artículo 2° del Decreto 2067 de 1991 para poder dar curso al juicio de constitucionalidad.
 Primero.- ESTARSE A LO RESUELTO en las sentencias C-665 de 2005, M.P. Rodrigo Escobar Gil, donde se declaró la exequibilidad de las expresiones "su pago es requisito imprescindible para poder otorgar la libertad condicional, contenidas en el inciso 2° del artículo 474 de la Ley 906 de 2004, así como en la sentencia C- 823 de 2005 M.P. Álvaro Tafur Galvis donde se decidió estarse a lo resuelto en la sentencia C-665 de 2005 en relación con la acusación formulada en contra de las expresiones "Si se ha impuesto pena accesoria de multa su pago es requisito imprescindible para poder otorgar la libertad condicional contenidas en el inciso 2° del artículo 474 de la Ley 906.
 Segundo.-INHIBIRSE para emitir pronunciamiento de fondo en relación con la acusación formulada en contra de las expresiones "salvo las excepciones de ley" contenidas en el inciso 2° del artículo 474 de la Ley 906 de 2004, por ineptitud sustantiva de la demanda.
 Estarse a lo resuelto ... (inciso 2. ) Artículo 474 LEY_906_2004_31/08/2004
 Inhibida por ineptitud sustantiva de la demanda (inciso 2. en contra de las expresiones... ) Artículo 474 LEY_906_2004_31/08/2004
 [2]Sentencia C-665/05 M.P. Rodrigo Escobar Gil.
 [3]En lo pertinente la parte resolutiva de dicha sentencia señaló: Quinto.- ESTARSE A LO RESUELTO en la Sentencia C-665 de 2005 en relación con la acusación formulada en el presente proceso por la presunta vulneración del artículo 28 superior, así como del artículo 13 y consecuentemente del preámbulo y de los artículos 1, 2, 4, 5 y 93 constitucionales en contra de las expresiones "Si se ha impuesto pena accesoria de multa su pago es requisito imprescindible para poder otorgar la condena de ejecución condicional" contenidas en el segundo inciso del artículo 474 de la Ley 906 de 2004
 [4]Señalan los demandantes: "Resulta claro que el preámbulo de la Carta Política contiene los valores superiores a los cuales aspira el pueblo colombiano y los cuales están llamados a iluminar el resto de las normas constitucionales. Por tanto, el legislador, dentro de su órbita de competencia puede regular distintas materias, pero siempre guiado por el hilo conductor de la Carta Política cuyo valor no puede desconocer. Consideramos que las normas acusadas parcialmente no contribuyen, no están orientadas a desarrollar los valores superiores de justicia y vigencia de un orden justo consagrados en la Carta Política, y más bien introducen criterios de desigualdad e inequidad, por lo cual deben ser retirados del ordenamiento jurídico".
 "(...) Normas como las acusadas, en las cuales se privilegia el interés del Estado por encima del interés de las víctimas, se niega el derecho de los condenados a poder redimir las penas y se impone prisión por deudas, constituyen claras muestras de un Estado arbitrario u (sic) totalitario en el que no cuenta para nada la dignidad humana.
 "Las normas demandadas crean criterios de discriminación en cuanto permite (sic) que los condenados que poseen recursos para pagar la multa y los perjuicios a la víctima, puedan acceder a los subrogados penales, logrando evadir la cárcel, mientras aquellos que constituyen la gran población carcelaria carecen de recursos económicos, se les exige el cumplimiento de una obligación perentoria que es imposible de efectuarse y pagarán con su cuerpo tal incumplimiento".


text:
 11.7.2016
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 251/3
 Skarga wniesiona w dniu 18 marca 2016 r. – Komisja Europejska/Republika Grecka
 (Sprawa C-160/16)
 (2016/C 251/04)
 Język postępowania: grecki
 Strony
 Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: G. Zavvos i K. Talabér-Ritz)
 Strona pozwana: Republika Grecka
 Żądania strony skarżącej
 —
 Stwierdzenie, że Republika Grecka, nie przedkładając sprawozdania dotyczącego optymalnego pod względów kosztów poziomu przewidzianego w art. 5 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE (1) z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, uzupełnionej rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 244/2012 (2) z dnia 16 stycznia 2012 r., które ustanawia ramy metodologii porównawczej do celów obliczania optymalnego pod względem kosztów poziomu wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej budynków i elementów budynków, uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na podstawie tego przepisu;
 —
 obciążenie Republiki Greckiej kosztami postępowania.
 Zarzuty i główne argumenty
 1.
 W dniu 18 marca 2016 r. Komisja Europejska wniosła skargę przeciwko Republice Greckiej, wnosząc do Trybunału o stwierdzenie, że Republika Grecka, nie przedkładając sprawozdania dotyczącego optymalnego pod względów kosztów poziomu przewidzianego w art. 5 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, uzupełnionej rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 244/2012 z dnia 16 stycznia 2012 r., które ustanawia ramy metodologii porównawczej do celów obliczania optymalnego pod względem kosztów poziomu wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej budynków i elementów budynków, uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na podstawie tego przepisu.
 2.
 W swojej skardze Komisja utrzymuje, że mimo powtarzających się wezwań z jej strony władze greckie nie przedłożyły jeszcze ostatecznego sprawozdania dotyczącego optymalnego pod względów kosztów poziomu wymagań minimalnych dotyczących charakterystyki energetycznej budynków i elementów budynków z zastosowaniem ram metodologii porównawczej ustalonych w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) nr 244/2012 oraz że w związku z tym zachodzi naruszenie art. 5 ust. 2 dyrektywy 2010/31/UE.
 (1) Dz.U. L 153 z 18.6. 2010, s. 13.
 (2) Dz.U. L 81 z 21.3.2012, s. 18.


text:
 14.1.2006
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 10/20
 Διάταξη του Πρωτοδικείου της 17ης Οκτωβρίου 2005 — First Data κ.λπ. κατά Επιτροπής
 (Υπόθεση T-28/02) (1)
 («Ανταγωνισμός - Άρθρο 81 EΚ - Σύστημα πληρωμών με κάρτες Visa - Κανόνας “προϋπόθεση για την προσέλκυση εμπόρων η έκδοση καρτών” - Αρνητική πιστοποίηση - Κανόνας καταργηθείς κατά την εκδίκαση της υποθέσεως - Έννομο συμφέρον - Κατάργηση της δίκης»)
 (2006/C 10/40)
 Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσες: First Data Corp. (Wilmington, Delaware, ΗΠΑ), FDR Ltd (Dover, Delaware, ΗΠΑ) και First Data Merchant Services Corp. (Sunrise, Φλόριντα, ΗΠΑ) [εκπρόσωποι: αρχικώς P. Bos και M. Nissen, στη συνέχεια P. Bos, avocats]
 Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [εκπρόσωποι: αρχικώς R. Wainwright, W. Wils και V. Superti, στη συνέχεια R. Wainwright και Θ. Χριστοφόρου]
 Αντικείμενο της υποθέσεως
 Αίτημα ακυρώσεως του άρθρου 1, πέμπτη περίπτωση, της αποφάσεως 2001/782/EΚ της Επιτροπής, της 9ης Αυγούστου 2001, σχετικά με διαδικασία βάσει του άρθρου 81 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/Δ1/29.373 — Visa International) (ΕΕ L 293, σ. 24)
 Διατακτικό της διατάξεως
 1)
 Καταργείται η δίκη.
 2)
 Οι προσφεύγουσες και η Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
 (1) ΕΕ C 109 της 4.5.2002