text:
 31.8.2013
 SL
 Uradni list Evropske unije
 C 252/11
 Sodba Sodišča (prvi senat) z dne 6. junija 2013 (predlog za sprejetje predhodne odločbe Oberlandesgericht Wien – Avstrija) – Bundeswettbewerbsbehörde proti Donau Chemie AG, Donauchem GmbH, DC Druck-Chemie Süd GmbH & Co KG, Brenntag Austria Holding GmbH, Brenntag CEE GmbH, ASK Chemicals GmbH, nekdanja Ashland-Südchemie-Kernfest GmbH, ASK Chemicals Austria GmbH, nekdanja Ashland Südchemie Hantos GmbH
 (Zadeva C-536/11) (1)
 (Konkurenca - Vpogled v spis - Sodni postopek v zvezi z globami, naloženimi zaradi kršitve člena 101 PDEU - Tretja podjetja, ki želijo vložiti odškodninsko tožbo - Nacionalna ureditev, ki vpogled v spis pogojuje s soglasjem vseh strank postopka - Načelo učinkovitosti)
 2013/C 252/16
 Jezik postopka: nemščina
 Predložitveno sodišče
 Oberlandesgericht Wien
 Stranke v postopku v glavni stvari
 Tožeča stranka: Bundeswettbewerbsbehörde
 Tožene stranke: Donau Chemie AG, Donauchem GmbH, DC Druck-Chemie Süd GmbH & Co KG, Brenntag Austria Holding GmbH, Brenntag CEE GmbH, ASK Chemicals GmbH, nekdanja Ashland-Südchemie-Kernfest GmbH, ASK Chemicals AustriaGmbH, nekdanja Ashland Südchemie Hantos GmbH
 Ob udeležbi: Bundeskartellanwalt, Verband Druck & Medientechnik
 Predmet
 Predlog za sprejetje predhodne odločbe – Oberlandesgericht Wien – Razlaga določb prava Unije na področju omejevalnih sporazumov – Vpogled v spis – Nacionalna zakonodaja, ki v upravnem postopku na področju konkurence vpogled tretjih v spis pogojuje s soglasjem vseh strank postopka in izključuje tehtanje vseh zadevnih interesov, čeprav se tako tehtanje interesov za vpogled v spis opravi v primerljivih civilnih in kazenskih postopkih
 Izrek
 Pravo Unije, zlasti načelo učinkovitosti, nasprotuje določbi nacionalnega prava, v skladu s katero je vpogled tretjih oseb, ki niso stranke nacionalnega postopka v zvezi z uporabo člena 101 PDEU in ki nameravajo vložiti odškodninske tožbe zoper udeležence omejevalnega sporazuma, v dokumente v spisu v zvezi s tem postopkom, vključno z dokumenti, predloženimi v okviru programa prizanesljivosti, pogojen izključno s soglasjem vseh strank navedenega postopka, ne da bi imela nacionalna sodišča kakršno koli možnost tehtanja zadevnih interesov.
 (1) UL C 13, 14.1.2012.


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 28.7.2012
 PT
 Jornal Oficial da União Europeia
 C 227/4
 Acórdão do Tribunal de Justiça (Grande Secção) de 12 de junho de 2012 (pedido de decisão prejudicial do Bundesfinanzhof — Alemanha) — Waldemar Hudzinski/Agentur für Arbeit Wesel — Familienkasse (C-611/10), Jaroslaw Wawrzyniak/Agentur für Arbeit Mönchengladbach — Familienkasse (C-612/10)
 (Processos apensos C-611/10 e C-612/10) (1)
 (Segurança social dos trabalhadores migrantes - Regulamento (CEE) n.o 1408/71 - Artigos 14.o, n.o 1, alínea a), e 14.o-A, n.o 1, alínea a) - Artigos 45.o TFUE e 48.o TFUE - Trabalho temporário num Estado-Membro diferente daquele em cujo território a atividade é habitualmente exercida - Prestações familiares - Legislação aplicável - Possibilidade de concessão de prestações para filhos pelo Estado-Membro onde o trabalho temporário é efetuado, mas que não é o Estado competente - Aplicação de uma regra anticúmulo de direito nacional que exclui essa prestação caso seja recebida uma prestação comparável noutro Estado)
 2012/C 227/05
 Língua do processo: alemão
 Órgão jurisdicional de reenvio
 Bundesfinanzhof
 Partes no processo principal
 Recorrentes: Waldemar Hudzinski (C-611/10), Jaroslaw Wawrzyniak (C-612/10)
 Recorridas: Agentur für Arbeit Wesel — Familienkasse (C-611/10), Agentur für Arbeit Mönchengladbach — Familienkasse (C-612/10)
 Objeto
 Pedidos de decisão prejudicial — Bundesfinanzhof — Interpretação do artigo 14.o-A, n.o 1, alínea a), do Regulamento (CEE) n.o 1408/71 do Conselho, de 14 de junho de 1971, relativo à aplicação dos regimes de segurança social aos trabalhadores assalariados e aos membros da sua família que se deslocam no interior da Comunidade (JO L 149, p. 2; EE 05 F1 p. 98) — Determinação da legislação aplicável — Direito de um trabalhador migrante receber no Estado-Membro no qual trabalha prestações familiares para os seus filhos que residem no Estado-Membro de origem do trabalhador — Situação de uma pessoa que exerce no seu Estado-Membro de origem uma atividade não assalariada e efetua, durante um período de quatro meses, um trabalho assalariado noutro Estado-Membro
 Dispositivo
 1.
 Os artigos 14.o, n.o 1, alínea a), e 14.o-A, n.o 1, alínea a), do Regulamento (CEE) n.o 1408/71 do Conselho, de 14 de junho de 1971, relativo à aplicação dos regimes de segurança social aos trabalhadores assalariados, aos trabalhadores não assalariados e aos membros da sua família que se deslocam no interior da Comunidade, na sua versão alterada e atualizada pelo Regulamento (CE) n.o 118/97 do Conselho, de 2 de dezembro de 1996, conforme alterado pelo Regulamento (CE) n.o 647/2005 do Parlamento Europeu e do Conselho, de 13 de abril de 2005, devem ser interpretados no sentido de que não se opõem a que um Estado-Membro que não é designado, ao abrigo dessas disposições, como Estado competente conceda prestações para filhos, em conformidade com o seu direito nacional, a um trabalhador migrante que efetue um trabalho temporário no seu território, em circunstâncias como as que estão em causa nos processos principais, incluindo quando se verifique, em primeiro lugar, que o trabalhador em causa não sofreu nenhuma desvantagem, no plano jurídico, por ter exercido o seu direito à livre circulação, uma vez que conservou o seu direito a prestações familiares da mesma natureza no Estado-Membro competente, e, em segundo lugar, que nem esse trabalhador nem o filho para o qual essa prestação é reclamada residem habitualmente no território do Estado-Membro onde o trabalho temporário foi efetuado.
 2.
 As regras do Tratado FUE em matéria de livre circulação dos trabalhadores devem ser interpretadas no sentido de que se opõem à aplicação, numa situação como a que está em causa no processo principal, de uma regra de direito nacional como a que decorre do § 65 da Lei relativa ao imposto sobre o rendimento (Einkommensteuergesetz), na medida em que esta implica não uma diminuição do montante da prestação até ao limite do de uma prestação comparável recebida noutro Estado mas a exclusão dessa prestação.
 (1) JO C 103 de 2.4.2011.


type: wikipedia

text:
Dario Krešić est un footballeur international croate né le à Vukovar. Il évoluait au poste de gardien de but..
 Carrière
 2002-2006 : Eintracht Trier ()
 2006-2009 : Paniónios ()
 2009-2012 : PAOK Salonique ()
 2012-2013 : Lokomotiv Moscou ()
 2014 : 1. FSV Mayence 05 ()
 2014-201. : Bayer Leverkusen ()
 Liens externes
 Footballeur international croate
 Joueur du Panionios
 Joueur du PAOK Salonique
 Joueur du Lokomotiv Moscou
 Gardien de but du 1. FSV Mayence 05
 Gardien de but du Bayer Leverkusen
 Naissance en janvier 1984
 Naissance à Vukovar
 Naissance en RS de Croatie


text:
 8.9.2007
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 C 211/34
 Žaloba podaná 26. júna 2007 – Las Palmeras/Rada a Komisia
 (Vec T-217/07)
 (2007/C 211/67)
 Jazyk konania: španielčina
 Účastníci konania
 Žalobkyňa: Las Palmeras S. Coop. And. (Sevilla, Španielsko) (v zastúpení: L. Ortiz Blanco, abogado)
 Žalované: Rada Európskej únie a Komisia Európskych spoločenstiev
 Návrhy žalobkyne
 —
 vyhlásiť rozsudok, v ktorom bude vyhovené predmetnej žalobe o náhradu škody v zmysle článku 288 ES a určený nárok žalobkyne na finančnú náhradu v celkovej výške 288 238 EUR (dvestoosemdesiatosemtisíc dvestotridsaťosem eur), za ktorú solidárne zodpovedajú Rada a Komisia,
 —
 zaviazať žalované na náhradu trov konania.
 Žalobné dôvody a hlavné tvrdenia
 Žalobkyňa, španielsky podnik odzrňujúci bavlnu pred spracovaním, sa v tomto konaní usiluje dosiahnuť náhradu škody, ktorú údajne utrpela v hospodárskom roku 2006/2007 v dôsledku uplatnenia kapitoly 10a hlavy IV nariadenia (ES) č. 1782/2003 (1), ktorá bola zavedená článkom 1 bodom 20 nariadenia (ES) č. 864/2004 (2). V kapitole 10a hlavy IV nariadenia (ES) č. 1782/2003 sa stanovujú spoločné pravidlá režimov priamej podpory v rámci Spoločnej poľnohospodárskej politiky a zavádzajú sa niektoré režimy podpory pre poľnohospodárov.
 Je treba pripomenúť, že rozsudok Súdneho dvora zo 7. septembra 2006, C-310/04, Španielsko/Rada, zrušil predmetné sporné ustanovenia z dôvodu porušenia zásady proporcionality. Tento rozsudok však odložil účinky uvedeného zrušenia až do prijatia nového nariadenia, a preto sa predmetné ustanovenia naďalej uplatňovali počas hospodárskeho roka 2006/2007.
 Žaloba, ktorá sa opiera o dve štúdie vypracované ekonomickou konzultačnou firmou, sa zaoberá škodou, ktorú utrpelo dané odvetvie v dôsledku uplatňovania zrušených ustanovení počas predmetného obdobia, keď došlo k významnému zníženiu v objeme produkcie bavlny pred spracovaním, a následne aj odzrnenej bavlny spracovanej týmto odvetvím. Konkrétne systém pomoci zavedený predmetnými ustanoveniami mal za následok, že významná časť pomoci (približne 65 %) nie je viazaná na pestovanie bavlny, takže poľnohospodár túto pomoc naďalej poberá aj napriek tomu, že na svojich poliach pestuje alternatívne plodiny. Týmto spôsobom očakávaný výnos jedného hektára plochy určenej na pestovanie bavlny je nižší, ako keby táto plocha bola venovaná alternatívnym plodinám. Táto situácia mala za následok zníženie prevádzkových príjmov odvetvia, ktoré sa zaoberá odzrňovaním bavlny.
 Žalobkyňa sa nazdáva, že v tomto prípade sú splnené požiadavky na vznik mimozmluvnej zodpovednosti Spoločenstva, ktoré stanovuje judikatúra.
 (1) Nariadenie Rady (ES) č. 1782/2003 z 29. septembra 2003, ktorým sa stanovujú spoločné pravidlá režimov priamej podpory v rámci Spoločnej poľnohospodárskej politiky a ktorým sa zavádzajú niektoré režimy podpory pre poľnohospodárov a ktorým sa menia a dopĺňajú nariadenia (EHS) č. 2019/93, (ES) č. 1452/2001, (ES) č. 1453/2001, (ES) č. 1454/2001, (ES) č. 1868/94, (ES) č. 1251/1999, (ES) č. 1254/1999, (ES) č. 1673/2000, (EHS) č. 2358/71 a (ES) č. 2529/2001 (Ú. v. EÚ L 270, s. 1; Mim. vyd. 03/040, s. 269).
 (2) Nariadenie Rady (ES) č. 864/2004 z 29. apríla 2004, ktorým sa mení a dopĺňa nariadenie (ES) č. 1782/2003 ustanovujúce spoločné pravidlá pre schémy priamej podpory v rámci Spoločnej poľnohospodárskej politiky a určité podporné schémy pre poľnohospodárov a ktorým sa spomínané nariadenie upravuje z dôvodu pristúpenia Českej republiky, Estónska, Cypru, Lotyšska, Litvy, Maďarska, Malty, Poľska, Slovinska a Slovenska do Európskej únie (Ú. v. EÚ L 161, s. 48; Mim. vyd. 03/45, s. 136).


type: other

text:
8 maanden cel directeur basisschool/raadslid Alphen aan de Rijn voor misbruik minderjarig meisje(13) – HBP Media
 DEN HAAG – De 34-jarige Khalid.T. is in hoger beroep door het gerechtshof in Den Haag veroordeeld tot een celstraf van 8 maanden met aftrek van voorarrest en het betalen van een schadevergoeding aan een 13-jarig meisje die hij heeft misbruikt en aan de ouderlijke macht heeft ontrokken.
 Khalid T. ging in hoger beroep omdat zijn naam in de media bekend was geworden en daarvan gaf hij het Openbaar Ministerie de schuld. Het Gerechtshof wees dit af omdat volgens het Gerechtshof er geen enig vormverzuim door het Openbaar Ministerie is gedaan. Toen de naam van Khalid T. in de media bekend werd gemaakt werd hij uit zijn partij(PvdA) gezet, voor wie hij als raadslid in de gemeenteraad van Gouda zat, en als directeur van de school in Alphen aan de Rijn waar hij werkzaam was ontslagen.
 Ernstige misbruik minderjarig meisje
 Khalid T.. heeft van 15 op 16 augustus 2017 een 13-jarig meisje ernstig misbruikt en verkracht, iets dat het gerechtshof overtuigd vind bewezen. Khalid T. heeft het meisje via een website naar een hotel weten te praten waar hij seks met haar heeft gehad, het was Khalid T. zijn bedoeling om met het meisje een vaste seksuele relatie te beginnen waar zij dan 900 euro per maand voor zou krijgen, Khalid T. heeft dit toegegeven tijdens de inhoudelijke zitting.
 Het misbruik kwam aan het licht toen het meisje een paar dagen na het gebeuren aan haar moeder vroeg of je een SOA kon krijgen van orale seks, en gaf toen ook toe dat zij dacht dat ze misschien wel zwanger kon zijn omdat ze een paar dagen daarvoor onbeschermde seks met Khalid T. had gehad.
 Het meisje heeft nog een morning-afterpil aangeschaft bij het Kruidvat, zij betaalde dit van het geld dat zij van Khalid T. had gekregen om deze pil aan te schaffen. Een medewerkster van het Kruidvat ondersteunde haar verklaring.
 De advocaat van Khalid T. vroeg in haar pleidooi om vrijspraak van haar cliënt, omdat hij via een contactadvertentie op een sekswebsite had gereageerd waarin het meisje schreef dat ze 21 jaar was en haar voorkomen niet als een 13-jarig meisje is. Dit verweer werd door het gerechtshof ter zijde geschoven.
 Het gerechtshof zegt in haar onderbouwing van de straf dat Khalid T. ten tijde van met misdrijf 32 jaar was en het meisje 13 jaar, “meisjes van 13 jaar verdienen een grote mate van bescherming, ook als zij zich via een website aanbieden,” aldus het gerechtshof.
 Khalid T. heeft door zijn handelen het fysieke en psychische welzijn van het meisje dusdanig beschadigd door zijn eigen seksuele bevrediging boven haar welzijn te stellen. Dat het gebeuren een diepe litteken in het gezin van het meisje heeft achtergelaten bleek wel uit de slachtofferverklaring voorgelezen door haar vader.
 Het gerechtshof kwam dan ook tot een straf van 8 maanden met aftrek van voorarrest en het betalen van 1.500 euro schadevergoeding vermeerderd met de wettelijke rente, met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
 Tags: cel directeur meisje minderjarig misbruik raadslid
 Previous Drankrijder 24 maanden de cel in wegens veroorzaken dodelijk ongeval Luyksgestel
 Next Afperser Ahold Delhaize krijgt 2 jaar cel


text:
Spory cywilne i gospodarcze. Przykłady z praktyki [Jan Ciećwierz, Małgorzata Jaroń, Konrad Grotowski] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE
 Autor: Jan Ciećwierz, Małgorzata Jaroń, Konrad Grotowski Liczba stron: 434
 ISBN: 978-83-7806-003-1 Data wydania: 2014-06-25
 Prawo w praktyce Spory cywilne i gospodarcze Przykłady z praktyki Michał Barłowski, Jan Ciećwierz, Monika Hartung, Marcin Lemkowski, Agnieszka Lisiecka, Wiesław Szczepiński, Włodzimierz Szoszuk wydanie 1 Poszczególne części książki opracowali: Jan Ciećwierz, Michał Wons: rozdział 1 Małgorzata Jaroń, Leszek Zatyka: rozdział 2 Konrad Grotowski: rozdział 3 Monika Hartung, Zuzanna Rudzińska, Anna Zielińska: rozdział 4 Marcin Lemkowski: rozdział 5 Janusz Tomczak: rozdział 6 Adam Studziński: rozdział 7 Agnieszka Lisiecka, Magdalena Świtajska: rozdział 8 Wiesław Szczepiński, Jan Ciećwierz, Magdalena Pazgan, Leszek Zatyka: rozdział 9 Monika Hartung: rozdział 10 Magdalena Niziołek: rozdział 11 Eric Rheims, Włodzimierz Szoszuk: rozdział 12 Maciej Kiełbowski: rozdział 13 Michał Barłowski: rozdział 14 Opracowanie redakcyjne: Joanna Pastuszka Redakcja techniczna: Agnieszka Szeszko Projekt okładki i stron tytułowych: Agnieszka Tchórznicka © Copyright by LexisNexis Polska Sp. z o.o. and Wardyński Partners 2011 Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej książki nie może być powielana ani rozpowszechniana za pomocą urządzeń elektronicznych, mechanicznych, kopiujących, nagrywających i innych – bez pisemnej zgody Autorów i wydawcy. ISBN 978-83-7 806 001 7 - - LexisNexis Polska Sp. z o.o. Ochota Office Park 1, Al. Jerozolimskie 181, 02–222 Warszawa tel. 22 572 95 00, faks 22 572 95 68 Infolinia: 22 572 99 99 Redakcja: tel. 22 572 83 26, 22 572 83 28, 22 572 83 11, faks 22 572 83 92 www.LexisNexis.pl, e-mail: biuro@LexisNexis.pl Księgarnia Internetowa: dostępna ze strony www.LexisNexis.pl Wydanie pierwsze, Warszawa 2011 Skład i łamanie: Graffi, Olsztyn. Druk i oprawa: Opolgraf S.A.,Opole Druk ukończono we wrześniu 2011 roku CB_Wardyński_spory_kor2.indd 4 2011-08-31 11:34:19 Spis treści Wykaz skrótów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 13 Przedmowa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 15 Rozdział 1. Bezskuteczność zawarcia umowy sprzedaży nierucho- mości dokonanej z naruszeniem roszczeń wynikających z umo- wy powierniczego zlecenia nabycia nieruchomości (Jan Ciećwierz, Michał Wons) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 23 1. Niewierny powiernik – stan faktyczny sprawy przedstawiony przez klienta . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 23 2. Wniosek o zabezpieczenie roszczenia. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 28 3. Przygotowanie pozwu. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 32 4. Przebieg procesu. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 34 4.1. Powództwo o ustalenie bezskuteczności umowy sprzedaży nieru- chomości. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 34 4.2. Powództwo o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli . . . . . . 37 5. Kontynuacja sporu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 38 6. Ugoda sądowa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 43 7. Podsumowanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 47 Rozdział 2. Egzekucja z nieruchomości prowadzona na podstawie art. 777 § 1 pkt 4 k.p.c. – co wierzyciel powinien wziąć pod uwagę (Małgorzata Jaroń, Leszek Zatyka) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 51 1. Stan faktyczny sprawy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 51 2. Zaopatrzenie aktu notarialnego w klauzulę wykonalności . . . . . . . . . . 57 3. Wniosek o wszczęcie egzekucji. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 60 4. Pozbawienie tytułu wykonawczego klauzuli wykonalności. . . . . . . . . . 61 CB_Wardyński_spory_kor2.indd 5 2011-08-26 18:34:13 6 Spistreści 5. Zawieszenie postępowania egzekucyjnego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 67 5.1. Zawieszenie postępowania egzekucyjnego w celu zabezpieczenia powództwa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 68 5.2. Zawieszenie postępowania egzekucyjnego po złożeniu przez dłuż- ników skargi na opis i oszacowanie nieruchomości . . . . . . . . . . . . 70 5.3. Zawieszenie postępowania egzekucyjnego w następstwie śmierci dłużnika . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 71 6. Zajęcie nieruchomości . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 71 7. Opis i szacowanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 72 8. Licytacja i przybicie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 75 9. Śmierć dłużnika – działania konieczne do podjęcia przez wierzyciela . 80 10. Przysądzenie własności . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 82 11. Plan podziału . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 83 12. Zakończenie egzekucji . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 85 13. Podsumowanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 85 Rozdział 3. Automatyczne umorzenie (Konrad Grotowski) . . . . . . . . . . 89 1. Przedmiot sprawy. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 89 2. Uzasadnienie wniosku o wykreślenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 94 2.1. Niedopuszczalność postanowień o automatycznym umorzeniu udziałów ze względu na obowiązujące przepisy prawa . . . . . . . . . 94 2.1.1. Niedopuszczalność postanowień o automatycznym umorzeniu udziałów ze względu na sprzeczność z istotą spółki z ograni- czoną odpowiedzialnością i sprzeczność z przepisami Kodeksu spółek handlowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 94 2.1.2. Niedopuszczalność postanowień o automatycznym umorzeniu udziałów ze względu na sprzeczność z art. 40 ust. 1 p.u.n. oraz z art. 747 pkt 6 k.p.c. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 97 2.1.3. Postanowienia o automatycznym umorzeniu udziałów a otwar- cie postępowania układowego. Nieważność postanowień o au- tomatycznym umorzeniu udziałów na podstawie art. 83 p.u.n. 97 2.2. Bezwzględna nieważność ze względu na art. 58 k.c. uchwał zgro- madzeń wspólników, które wprowadziły do umów tych spółek po- stanowienia o automatycznym umorzeniu udziałów . . . . . . . . . . . 98 2.2.1. Nieważność postanowień o automatycznym umorzeniu udzia- łów na podstawie art. 58 k.c. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 98 2.2.2. Zmiana treści umów spółek zależnych spółki X jako czynność prawna . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 101 2.2.3. Sprzeczność postanowienia o automatycznym umorzeniu udziałów z przepisami prawa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 102 2.2.4. Obejście przez postanowienia o automatycznym umorzeniu udziałów przepisu art. 83 p.u.n. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 103 CB_Wardyński_spory_kor2.indd 6 2011-08-26 18:34:13 Spistreści 7 2.2.5. Sprzeczność postanowień o automatycznym umorzeniu udzia- łów z zasadami współżycia społecznego . . . . . . . . . . . . . . . . . . 105 3. Obowiązek zbadania przez sąd rejestrowy zgodności z prawem posta- nowień o automatycznym umorzeniu udziałów . . . . . . . . . . . . . . . . . . 106 4. Aspekty proceduralne zawiadomienia. Interes prawny i ekonomicz- ny klienta w wykreśleniu postanowień o automatycznym umorzeniu udziałów. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 109 5. Brak możliwości zaskarżenia uchwały, która wprowadziła postanowie- nie o automatycznym umorzeniu udziałów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 111 6. Orzeczenia w sprawie. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 112 6.1. Pierwsze postanowienie sądu rejonowego w W. . . . . . . . . . . . . . . . 112 6.2. Postanowienie sądu okręgowego w W. o ponownym rozpoznaniu sprawy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 113 6.3. Drugie postanowienie sądu rejonowego w W.. . . . . . . . . . . . . . . . . 114 6.4. Prawomocne postanowienie końcowe sądu okręgowego w W. . . . . 114 7. Wnioski innych wierzycieli i zarządcy spółki X o wykreślenie z KRS postanowień o automatycznym umorzeniu udziałów z umów spółek Y2 i Y3 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 115 8. Konkluzja . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 122 Rozdział 4. Jak nawarzyć sobie piwa, czyli jak ugody prowadzą do sporów (Monika Hartung, Zuzanna Rudzińska, Anna Zielińska) . . . 123 1. Wprowadzenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 123 2. Geneza sporu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 125 3. Pierwszy proces: Spółka A przeciwko Rozlewni i Producentowi Piwa – pozew o ustalenie nieważności ugód . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 126 4. Drugi proces: Rozlewnia Piwa przeciwko Producentowi Piwa o od- szkodowanie. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 129 5. Trzeci proces: Pan B. przeciwko Rozlewni i Producentowi Piwa – drugi pozew o ustalenie nieważności ugód . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 130 6. Czwarty proces: Rozlewnia Piwa przeciwko Producentowi Piwa – trze- ci pozew o ustalenie nieważności ugód . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 134 7. Drugi proces: Rozlewnia Piwa przeciwko Producentowi Piwa o od- szkodowanie – finał sporów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 136 8. Podsumowanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 142 Rozdział 5. Miarkowanie kary umownej (Marcin Lemkowski) . . . . . . . 145 1. Stan faktyczny sprawy przedstawiony przez klienta. . . . . . . . . . . . . . . 145 2. Przygotowanie pozwu. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 149 3. Treść pozwu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 160 3.1. Sąd, do którego pozew został złożony . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 160 CB_Wardyński_spory_kor2.indd 7 2011-08-26 18:34:13 8 Spistreści 3.2. Wartość przedmiotu sporu i odsetki . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 160 3.3. Stan faktyczny opisany w pozwie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 161 3.4. Stan prawny . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 163 4. Pierwsza decyzja sądu w sprawie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 166 5. Treść zarzutów i repliki na nie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 167 6. Przygotowanie i przebieg rozprawy w I instancji . . . . . . . . . . . . . . . . . 168 7. Wyrok w I instancji. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 170 8. Apelacja i odpowiedź na apelację . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 172 9. Rozprawa i wyrok w II instancji . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 173 10. Skarga kasacyjna i wyrok Sądu Najwyższego. . . . . . . . . . . . . . . . . . . 175 Rozdział 6. Możliwość dochodzenia zapłaty wynagrodzenia za usłu- gi wykonane na zlecenie organów prowadzących postępowanie karne w toku tego postępowania (Janusz Tomczak) . . . . . . . . . . . . . 179 1. Wprowadzenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 179 2. Stan faktyczny . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 181 3. Stan prawny . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 183 4. Postępowanie i podjęte działania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 196 5. Kroki podjęte w toczącym się postępowaniu karnym . . . . . . . . . . . . . . 198 6. Kroki podejmowane na drodze postępowania cywilnego . . . . . . . . . . . 199 7. Zakończenie sporu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 201 8. Wnioski. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 202 Rozdział 7. Skarga pauliańska jako metoda ochrony wierzycieli przed negatywnymi skutkami transferu biznesu dłużnika do inne- go podmiotu (Adam Studziński) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 205 1. Rys historyczny źródeł sporu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 205 2. Opracowanie strategii obrony interesów klienta. . . . . . . . . . . . . . . . . . 209 3. Działania przygotowujące wytoczenie powództwa . . . . . . . . . . . . . . . . 213 4. Istotna treść pozwu. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 219 5. Przebieg postępowań sądowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 224 6. Zakończenie sprawy i wnioski z niej płynące . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 228 Rozdział 8. Dochodzenie przed sądem pracy roszczeń związanych z mobbingiem (Agnieszka Lisiecka, Magdalena Świtajska). . . . . . . . . . 231 1. Wprowadzenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 231 2. Proces przeciwko pracodawcy o roszczenia związane z mobbingiem . . 234 2.1. Roszczenia zgłoszone przez pracownika . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 234 2.2. Kwestia właściwości rzeczowej sądu. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 235 2.3. Zarzut braku legitymacji procesowej biernej po stronie spółki . . . . 237 CB_Wardyński_spory_kor2.indd 8 2011-08-26 18:34:13 Spistreści 9 2.4. Kwestia dopuszczalności roszczeń pracownika zgłoszonych w pozwie . 239 2.5. Zarzuty dotyczące braków w żądaniach z zakresu ochrony dóbr osobistych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 241 2.6. Rozstrój zdrowia bez roszczenia o zadośćuczynienie z art. 943 § 3 k.p. 244 2.7. Pozostanie w zatrudnieniu a prawo do odszkodowania . . . . . . . . . 246 2.8. Szczegółowe zarzuty dotyczące stosowania mobbingu i obrona przed nimi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 247 2.9. Nietypowy zarzut – nakłanianie do zmiany umowy o pracę . . . . . . 250 2.10. Ciężar dowodu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 254 2.11. Niebezpieczny dowód z nagrań . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 255 3. Kolejny proces przeciwko pracodawcy w związku z odwołaniem się pracownika od wypowiedzenia warunków umowy o pracę . . . . . . . . . 256 4. Zakończenie sporów sądowych. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 259 4.1. Proces przeciwko pracodawcy w związku z odwołaniem się pra- cownika od wypowiedzenia warunków umowy o pracę . . . . . . . . . 259 4.2. Proces przeciwko pracodawcy o roszczenia związane z mobbin- giem . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 260 5. Wnioski. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 260 Rozdział 9. Odzyskanie nieruchomości przejętej z pogwałceniem prawa (Wiesław Szczepiński, Jan Ciećwierz, Magdalena Pazgan, Leszek Zatyka) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 263 1. Wprowadzenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 263 2. Postępowanie o ustalenie nieważności umowy zamiany. . . . . . . . . . . . 263 2.1. Wstępny zarys stanu faktycznego sprawy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 263 2.2. Wszczęcie postępowania sądowego i przebieg postępowania przed sądem I instancji . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 266 2.3. Postępowanie apelacyjne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 279 2.4. Postępowanie przed Sądem Najwyższym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 281 2.5. Ponowne rozpoznanie sprawy przez sąd apelacyjny . . . . . . . . . . . . 292 2.6. Ponowne postępowanie przed Sądem Najwyższym . . . . . . . . . . . . 295 3. Postępowania i działania zmierzające do wydania nieruchomości . . . . 299 3.1. Wstęp . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 299 3.2. Postępowanie o wydanie z powództwa Skarbu Państwa. . . . . . . . . 300 3.2.1. Przebieg postępowania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 300 3.2.2. Immunitet egzekucyjny państwa obcego. . . . . . . . . . . . . . . . . . 303 3.3. Postępowanie o wydanie z powództwa klienta . . . . . . . . . . . . . . . . 304 3.3.1. Legitymacja czynna w sprawie o wydanie z powództwa klien- ta . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 305 3.3.2. Legitymacja bierna w sprawie o wydanie z powództwa klienta 307 3.3.3. Przebieg postępowania przed sądem okręgowym . . . . . . . . . . . 310 3.3.4. Postępowanie po wydaniu wyroku i postępowanie przed są- dem apelacyjnym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 312 CB_Wardyński_spory_kor2.indd 9 2011-08-26 18:34:13 10 Spistreści 3.3.5. Ponowne rozpoznanie sprawy przez sąd okręgowy. . . . . . . . . . 318 4. Podsumowanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 319 Rozdział 10. Dochodzenie roszczeń ze skargi pauliańskiej przeciwko syndykowi masy upadłości (Monika Hartung) . . . . . . . . . . . . . . . . . . 321 1. Stan faktyczny, postępowanie arbitrażowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 321 2. Analiza sytuacji prawnej klienta i możliwości dochodzenia zwrotu kosztów procesu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 324 3. Postępowanie w przedmiocie stwierdzenia wykonalności wyroku za- granicznego sądu arbitrażowego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 326 4. Prace nad przygotowaniem pozwu ze skargi pauliańskiej . . . . . . . . . . 328 5. Postępowanie w przedmiocie udzielenia zabezpieczenia roszczenia. . . 330 6. Skarga pauliańska – przygotowanie pozwu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 332 7. Odpowiedź na pozew . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 334 8. Rozstrzygnięcie w I instancji. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 335 9. Zażalenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 336 10. Rozstrzygnięcie w II instancji . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 338 11. Zgłoszenie wierzytelności. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 339 12. Podsumowanie – najważniejsze prawne i faktyczne aspekty sprawy . 341 Rozdział 11. Cofnięcie zgody przez Ministra Sportu i Turystyki na funkcjonowanie związku sportowego (Magdalena Niziołek) . . . . 343 1. Okoliczności faktyczne zaistnienia sporu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 343 1.1. Historia powstania i działalność Polskiego Związku R.S. . . . . . . . . 343 1.2. Wszczęcie przez Ministra Sportu i Turystyki postępowania w spra- wie cofnięcia zgody na funkcjonowanie Polskiego Związku R.S. . . 345 1.3. Pierwsza decyzja Ministra Sportu i Turystyki . . . . . . . . . . . . . . . . . 346 1.4. Wniosek Polskiego Związku R.S. o ponowne rozpatrzenie sprawy 347 1.5. Druga decyzja Ministra Sportu i Turystyki . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 347 2. Skarga Polskiego Związku R.S. do Wojewódzkiego Sądu Administra- cyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Sportu i Turystyki . . . . . . . . 348 2.1. Zasady sporządzania skargi wynikające z ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . . . . . . . . 351 3. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. . . . . . . 353 4. Uwagi końcowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 357 Rozdział 12. Mineralna woda brzegi zdroju rwie (Eric Rheims, Włodzi- mierz Szoszuk) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 359 1. Wprowadzenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 359 2. Geneza sporu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 361 3. Pola bitwy. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 361 CB_Wardyński_spory_kor2.indd 10 2011-08-26 18:34:13 Spistreści 11 4. Pierwsza instancja . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 362 5. Apelacja . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 367 6. Skarga kasacyjna . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 367 7. Ponowne rozpoznanie sprawy przez sąd apelacyjny . . . . . . . . . . . . . . . 369 8. Prawo do firmy. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 370 9. Postępowanie przed Urzędem Patentowym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 371 10. Podsumowanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 372 Rozdział 13. Umowa nie doszła do skutku? Zaliczkę należy oddać (Maciej Kiełbowski) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 373 1. Stan faktyczny sprawy przedstawiony przez klienta i wynikający z przedstawionej dokumentacji . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 373 1.1. Przedmiot i strony sporu. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 376 1.2. Złożony pozew . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 381 1.3. Treść odpowiedzi na pozew i dalszych pism – główne problemy prawne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 382 1.4. Wyrok w I instancji . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 384 2. Apelacja pozwanej . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 387 3. Willa zmienia właściciela. Wszczęcie procesów o unieważnienie umów darowizny i sprzedaży . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 390 4. Odpowiedź na apelację. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 391 5. Rozprawa i wyrok w II instancji . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 394 6. Wznowienie postępowania o zapłatę . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 398 7. Wszczęcie egzekucji z majątku pozwanej . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 400 8. Odpowiedź na skargę o wznowienie. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 403 9. Sąd apelacyjny odmawia wznowienia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 405 10. Pozwana wnosi zażalenie do Sądu Najwyższego . . . . . . . . . . . . . . . . 406 11. Odpowiedź powódki na zażalenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 408 12. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 409 13. Zakończenie postępowania egzekucyjnego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 410 Rozdział 14. Klauzula porządku publicznego a jej zastosowanie na gruncie prawa upadłościowego (Michał Barłowski) . . . . . . . . . . . 411 1. Wprowadzenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 411 2. Podstawy prawne zastosowania klauzuli porządku publicznego w sprawach dotyczących niewypłacalności w prawie polskim . . . . . . . 414 3. Stan faktyczny i prawny sprawy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 417 4. Przebieg postępowania zakończony wyrokiem Sądu Najwyższego. . . . 418 4.1. Postępowanie przed sądem I instancji i argumentacja stron . . . . . . 418 4.2. Wyrok sądu I instancji. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 427 4.3. Apelacja Podwykonawcy i wyrok sądu II instancji . . . . . . . . . . . . . 429 CB_Wardyński_spory_kor2.indd 11 2011-08-26 18:34:13 12 Spistreści 4.4. Skarga kasacyjna do Sądu Najwyższego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 431 4.5. Wyrok Sądu Najwyższego. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 439 5. Podsumowanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 440 CB_Wardyński_spory_kor2.indd 12 2011-08-26 18:34:13 Wykaz skrótów Biul. SN k.c. – „Biuletyn Sądu Najwyższego” – ustawa z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) k.k. – ustawa z 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz.U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) Kodeks zobowiązań – rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z 27 paź- dziernika 1933 r. (Dz.U. Nr 82, poz. 598 ze zm.) – nieobowiązujące Konstytucja RP – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia k.p. k.p.a. k.p.c. k.p.k. k.s.h. Lex 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) – ustawa z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (tekst jedn. Dz.U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) – ustawa z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – ustawa z 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) – ustawa z 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz.U. Nr 89, poz. 555 ze zm.) – ustawa z 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlo- wych (Dz.U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.) – system informacji prawnej Wydawnictwa Wolters Kluwer LexPolonica MoP OSA – serwis prawniczy LexisNexis – „Monitor Prawniczy” – Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych CB_Wardyński_spory_kor2.indd 13 2011-08-26 18:34:13 14 Wykaz skrótów OSNC OSNCP OSNKW OSP p.p.s.a. p.u.n. SN u.g.n. u.k.w.h. u.s.k. ustawa o KRS u.z.n.k. – Orzecznictwo Sądu Najwyższego – Izba Cywilna (od 1995 r.) – Orzecznictwo Sądu Najwyższego – Izba Cywilna, Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (od 1964 r. do 1994 r.) – Orzecznictwo Sądu Najwyższego – Izba Karna – Orzecznictwo Sądów Polskich – ustawa z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowa- niu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – ustawa z 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i na- prawcze (tekst jedn. Dz.U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1361 ze zm.) – Sąd Najwyższy – ustawa z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nierucho- mościami (tekst jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) – ustawa z 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hi- potece (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361 ze zm.) – ustawa z 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym (Dz.U. Nr 155, poz. 1298 ze zm.) – nieobowiązująca – ustawa z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Są- dowym (tekst jedn. Dz.U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186 ze zm.) – ustawa z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczci- wej konkurencji (tekst jedn. Dz.U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.) WSA – wojewódzki sąd administracyjny CB_Wardyński_spory_kor2.indd 14 2011-08-26 18:34:14 Przedmowa Niniejszy zbiór opisów spraw prowadzonych przez prawników kance- larii Wardyński i Wspólnicy przeznaczony jest przede wszystkim dla adwokatów i radców prawnych. Zawiera ilustrację i komentarz do wy- branych problemów, istotnych z punktu widzenia metodyki rozwią- zywania sporów sądowych, w tym gospodarczych, oraz sporów ad- ministracyjnych. Zawód adwokata i radcy prawnego1 wymaga przede wszystkim umiejętności praktycznych, które nabywa się przez obser- wację kolegów i samodzielne wykonywanie funkcji pełnomocnika lub obrońcy. Pisząc niniejszy zbiór, chcieliśmy podzielić się z Czytelnikami doświadczeniem zdobytym w praktyce naszej kancelarii. Dzisiejsze re- alia rynkowe i prawne, zmuszające adwokatów do daleko posuniętej specjalizacji, nie ułatwiają zdobywania doświadczenia procesowego. Kondycja zawodu uniemożliwia przy tym powszechne i prawidłowe funkcjonowanie instytucji patronatu, który był zawsze podstawową gwarancją przyswajania przez adeptów zawodu umiejętności jego wy- konywania w sposób profesjonalny i etyczny. Kompetencja i uczciwość zawodowa – określana u Anglosasów terminem „professional integrity” – polega przede wszystkim na umiejętności podejmowania właściwych decyzji i działań w oparciu o rzetelną znajomość sprawy, w sposób instynktowny, od pierwszego do ostatniego spotkania z mocodawcą 1 W przekonaniu wspólników kancelarii – adwokatów i radców prawnych – zawody te są zawodami tożsamymi, spełniającymi tę samą, ważną funkcję w systemie rządów prawa. Znalazło to wyraz w wielokrotnie wyrażanym przez wspólników kancelarii po- glądzie o potrzebie połączenia tych zawodów. Dla zwięzłości wywodu używane w ni- niejszym opracowaniu określenie „adwokat” odnosi się do przedstawicieli obydwu za- wodów. CB_Wardyński_spory_kor2.indd 15 2011-08-26 18:34:14 16 Przedmowa i w czasie trwania procesu. Pełnomocnik procesowy nie pełni funkcji jedynie doradczej. Jego rola polega na podejmowaniu decyzji wspólnie z klientem. Decyzje te mają zawsze znaczenie doniosłe zarówno dla reprezentowanych przez nas osób, jak i dla nas samych, adwokatów. Są one również istotne z punktu widzenia wizerunku zawodu, jaki wy- konujemy, a w konsekwencji – publicznego interesu. Dynamika sprawy od pierwszego spotkania z klientem nie pozostawia wiele czasu do namysłu, a podejmowane decyzje i działania mają skut- ki dużo ważniejsze, niż nam się wydaje. Skutki te następują nie tylko w sferze prawa procesowego i materialnego. Kształtują one nasze rela- cje z klientem, determinują naszą zawodową niezależność i wpływają na istnienie lub nieistnienie tak zwanej zawodowej uczciwości. Sama tylko znajomość zasad etyki zawodowej nie jest wystarczająca. Wyko- nywanie zawodu to „etyka stosowana”, a tej możemy się nauczyć jedy- nie w działaniu. Uległość wynikająca z braku rzetelnie przemyślanej koncepcji prowadzenia sprawy oraz z komercjalizacji jako głównego motywu działania, dyskredytująca misję zawodu i instytucję usprawie- dliwionego honorarium to efekt nie jednego błędnego wyboru, ale wie- lu następujących po sobie decyzji, działań i zaniechań. Pierwsza z ta- kich decyzji, rozpoczynająca na podobieństwo efektu domina proces degrengolady zawodowej, najczęściej nie jest decyzją podejmowaną w złej wierze. Zapada głównie z powodu braku odpowiedniego warsz- tatu i zawodowego instynktu samozachowawczego. Negatywne skutki potęgują się przy każdym kolejnym wyborze będącym konsekwencją poprzednich. Pamiętać należy, że o ile możliwe jest ubezpieczenie od zawodowej odpowiedzialności za błąd w sztuce, o tyle nie jest moż- liwe ubezpieczenie szkody polegającej na utracie zawodowej reputacji. Zasady deontologii zawodu pełnomocnika procesowego wynikają z isto- ty i przyczyn powstawania sporów oraz z powodów, z których ich roz- wiązywanie wymaga ingerencji sądu. To, że do rozstrzygnięcia sporu zostaje zaangażowany sąd, oznacza tylko tyle, że strony mają trudności z obiektywną oceną własnej sytuacji oraz słuszności czy niesłuszności własnego postępowania lub stanowiska. Dotyczy to w równej mierze osób prawnych zarządzanych przecież przez ludzi, którzy po ludzku nie potrafią wyeliminować emocji z procesu podejmowania decyzji. Nie ma takiego sporu, który nie mógłby zostać rozwiązany przez same strony w sposób podobny do znanej z arytmetyki metody upraszczania ułamków – przez redukcję sporu do zagadnień rzeczywiście istotnych oraz poddanie ich racjonalnej i ekonomicznie uzasadnionej ocenie. Me- CB_Wardyński_spory_kor2.indd 16 2011-08-26 18:34:14 Przedmowa 17 toda ta bywa z powodzeniem stosowana, jeżeli na przeszkodzie nie sta- je brak dobrej woli, a więc zjawisko czysto psychologiczne. Deficyt ten może dotyczyć obydwu stron lub tylko jednej z nich albo przesuwać się między stronami sporu w trakcie negocjowania ugody czy postępowa- nia przed sądem. Nieufność, a więc nieumiejętność obdarzania drugiej strony kredytem zaufania, jest główną przyczyną eskalowania sporu. Zjawiskiem psychologicznym, tyle że zakrawającym już na patologię, jest też tzw. zła wiara. Ona również może być udziałem obydwu stron sporu lub nierównomiernie się między nimi rozkładać. Patologicznym zjawiskiem o podłożu psychologicznym jest także pieniactwo. Jego po- chodną jest liczba sporów przed sądami oraz brak możliwości ich pra- widłowego i szybkiego rozwiązywania. Pazerność, agresja, uległość, odporność na stres, empatia, ponuractwo, optymizm, wrażliwość spo- łeczna, przystosowanie społeczne, egoizm, altruizm – to cechy charak- teru rządzące zachowaniami ludzkimi, a więc także decyzjami proce- sowymi stron. W procesie sądowym na psychologię stron nakłada się psychologia sę- dziego i sądu. Sąd, aczkolwiek od stron oddalony, nie jest odizolowany od emocji ujawniających się w sporze. Oceny powstające w umysłach sędziów odpowiadają ich wrażliwości, temperamentowi, skłonności do irytacji, poczuciu sprawiedliwości, spostrzegawczości i stosunkowi do wykonywanej misji zawodowej. Zależą też od sposobu wychowania oraz wpływu kultury środowiska na wyobraźnię i sposób myślenia. Wszystko to dowodzi, że każdy proces sądowy rozgrywa się przede wszystkim w sferze psychologii człowieka. Prawo procesowe jest je- dynie programem, który mniej lub bardziej efektywnie kierunkuje i kanalizuje bieg wydarzeń, a prawo materialne – tłem warunkującym ostateczny kształt rozwiązania. Zastosowana przez sąd interpretacja prawa materialnego w odniesieniu do stanu faktycznego sprawy bę- dzie zależała od poczucia sprawiedliwości sędziów i ich wyobrażenia o tym, co słuszne, a co niesłuszne. To zaś wyobrażenie w konkretnej sprawie będzie w znacznym stopniu zależne od zachowania się stron procesu. Rzeczywistość procesowa to emocje ludzkie (również emocje sędziów), które zmieniają się w czasie procesu jak w kalejdoskopie. Nie można więc konstruować strategii procesowej na tej samej zasadzie, na jakiej planuje się rozgrywkę w tysiąca, brydża czy kanastę. Postę- pując zgodnie z uproszczonymi regułami podobnymi do tych rządzą- cych grami w karty, abstrahujemy od wszystkich niewiadomych, które grają rolę w równaniu procesowym. Niewiadomych tych jest tak wie- CB_Wardyński_spory_kor2.indd 17 2011-08-26 18:34:14 18 Przedmowa le, że rozwiązanie takiego równania przy użyciu reguł karcianych nie będzie możliwe. Ignorowanie podstawowych reguł psychologii, które rządzą stosunkami międzyludzkimi, zawsze doprowadzi do orzeczenia będącego w większym lub mniejszym stopniu funkcją przypadku. Decydując o udziale w postępowaniu sądowym, należy zakładać, że będziemy mieli do czynienia z sądem, który oczekuje od stron po- mocy w rozwiązaniu sporu i darzy je zaufaniem. Ten kredyt zaufania będzie istniał dopóty, dopóki strony przez własne zachowanie go nie utracą. Często sama treść pozwu może skompromitować wiarygodność powoda, choć obiektywnie jego prawa wymagać będą słusznej ochro- ny. Odbudowanie raz utraconej wiarygodności jest – nawet jeżeli nie niemożliwe – to na pewno trudne i długotrwałe. Budowanie zaufania sądu do strony jest podstawowym zadaniem peł- nomocnika procesowego – zarówno w stadium przedprocesowym, jak i podczas samego procesu. Adwokat jest pierwszym sędzią w sprawie swojego klienta i musi umieć ocenić słuszność i uczciwość jego intencji. Pełnomocnik procesowy nie będzie w stanie właściwie reprezentować strony, jeśli wcześniej nie uzgodni z nią, jakie żądania, jakie stanowi- sko i argumenty będą używane w postępowaniu, tak aby prowadzenie procesu było podporządkowane wskazanej wyżej naczelnej zasadzie budowania wiarygodności strony w oczach sądu. Podejmując się re- prezentacji strony i godząc się jednocześnie na to, by jej stanowisko prezentowane było w sposób niezgodny z dobrą wiarą, adwokat musi liczyć się z tym, że jego wiarygodność zawodowa dozna uszczerbku. W efekcie tracić on będzie zaufanie, jakim z reguły obdarza go sąd. Zaufanie to jest zaś wyznacznikiem pozycji zawodowej adwokata, wa- runkiem koniecznym prawidłowego wykonywania przez niego powie- rzonej mu funkcji oraz jego jedynym istotnym kapitałem. Ostateczna decyzja o przyjęciu sprawy musi być poprzedzona rozpo- znaniem wszystkich faktów mających znaczenie z punktu widzenia prawa oraz przedstawieniem klientowi własnej oceny tych faktów i możliwych do sformułowania na ich podstawie słusznych i prawnie uzasadnionych żądań. Warunkiem koniecznym zlecenia jest przy tym obustronne zaufanie: zarówno klienta do pełnomocnika, jak i pełno- mocnika do klienta. Podstawą tego zaufania jest uzgodnienie możli- wych do osiągnięcia celów i wyjaśnienie klientowi, które z jego oczeki- wań i żądań są zasadne. Przyjmując zlecenie, nie stajemy się najemni- kami klienta, lecz podejmujemy się ochrony jego usprawiedliwionych interesów. CB_Wardyński_spory_kor2.indd 18 2011-08-26 18:34:14 Przedmowa 19 W każdym sporze istnieje problem centralny, którego rozwiązanie umożliwia rozwiązanie wszystkich następnych. Jego natura i tożsa- mość nie od razu muszą być jasne. Analiza faktów mających zna- czenie z punktu widzenia przepisów, które mogą być zastosowane, wymaga przede wszystkim analizy pewności i wiarygodności dowo- dów. Nie bez znaczenia jest też ustalenie stopnia bezpośredniości i adekwatności związków przyczynowych między elementami stanu faktycznego a skutkami ekonomiczno-prawnymi będącymi przyczy- ną sporu. Niezbędna jest przy tym znajomość wszystkich faktów, ponieważ okoliczności, które początkowo wydają się nieważne, po wszechstronnej analizie sprawy mogą nabrać pierwszorzędnego znaczenia. To, co dla pełnomocnika jest pracą codzienną, dla klienta jest zawsze sytuacją nadzwyczajną, związaną z dużym stresem. Poczucie niespra- wiedliwości, groźba szkody uruchamiają emocje. Te z kolei uniemożli- wiają stronie rozpoznawanie tego, co w sprawie ma istotne znaczenie. Z tego względu wywiad z klientem, mający na celu ustalenie stanu faktycznego, jest trudny i czasochłonny, ale niezwykle istotny. Waż- nym problemem staje się ocena dowodów wskazywanych przez mo- codawcę. Często klient traktuje twierdzenia własne jako dowody nie do obalenia, nie dysponuje jednak odpowiednimi dokumentami i nie potrafi wskazać osób, których zeznania stanowiłyby wiarygodne po- twierdzenie jego tez. Ilość informacji, które pełna emocji strona nam ujawnia, jest ogromna, lecz prawie zawsze nieprzydatna. Doświadcze- nie zawodowe i znajomość prawa uczą oddzielać okoliczności istotne od nieistotnych. Nieumiejętna selekcja faktów przez pełnomocników, zarażonych emocjami klienta, bywa zmorą sądu i powoduje zniechę- cenie, które często przyczynia się do przewlekłości postępowania. Nie bez znaczenia jest tu też metoda pracy narzucona modelem procedury cywilnej oraz tradycja improwizacji w procesie połączona z tradycją braku przygotowania rozprawy, niechęci do koncentracji materiału dowodowego i przeprowadzenia rozpraw w czasie kolejnych, nastę- pujących po sobie dni. Wielu pełnomocników nadużywa tego mode- lu procedury, świadomie zaciemniając obraz sporu, zamiast dążyć do jego wyjaśnienia. Często tego typu nadużywanie praw proceso- wych mylnie utożsamia się z pojęciem „strategii procesowej”. Jeżeli jednak przyjmiemy, że naczelnym zadaniem jest utrzymanie własnej wiarygodności i walka z drugą stroną procesu o zaufanie sądu, to na- leży stwierdzić, że nadużywanie praw procesowych wyrządza klien- towi szkodę. CB_Wardyński_spory_kor2.indd 19 2011-08-26 18:34:14 20 Przedmowa Manipulacja stanem faktycznym zawsze powoduje nieufność sądu. Je- żeli w takiej manipulacji uczestniczy pełnomocnik, to on także traci zaufanie sędziego, trwoniąc w ten sposób swój największy atut. Po- mijanie faktów istotnych, których nie można nie zauważyć, oczywi- ste nadużywanie wykładni literalnej w celu wywodzenia korzystnych dla klienta skutków, przy jednoczesnym ignorowaniu celu gospodar- czego, jakiemu ma służyć norma prawna, to szybka i skuteczna droga do utraty wiarygodności w oczach sądu i kolegów adwokatów. Świat jest mały, zwłaszcza ten zawodowy. Utrata zaufania w środowisku na- stępuje szybko i skutecznie. Nie pozostawia wyboru i w efekcie zmusza do wykonywania zawodu w sposób pełen nadużyć i polegający na roz- siewaniu destrukcji. Żaden poważny i profesjonalny klient nie będzie współpracował z pełnomocnikiem o nadszarpniętej reputacji. Przesada i teatralne gesty w ustnych i pisemnych wystąpieniach peł- nomocnika są przy tym z reguły dowodem i ilustracją ignorancji. Ob- rażają inteligencję sądu, któremu winni jesteśmy szacunek. Sędziowie widzą więcej, niż nam się wydaje. Cenią profesjonalizm. Umiar, po- wściągliwość i rzeczowa polemika pozbawiona inwektyw i określeń świadczących o naszym osobistym stosunku do strony przeciwnej i jej pełnomocnika – to nasz obowiązek wynikający z zasad etyki zawo- dowej i służący bardziej naszym interesom i naszej zawodowej repu- tacji niż ochronie strony przeciwnej. Ulegając prowokacjom i wdając się w agresywny spór z prowokującym nas przeciwnikiem, używając określeń w rodzaju: „nonsens”, „absurd” czy „kłamstwo”, jako prawni- cy stajemy się podobni postaciom z karykatur Deaumiera. Jedynym sposobem umożliwiającym pełnomocnikowi zbudowanie wiarygodności i atmosfery zaufania jest wierne i obiektywne odtwo- rzenie pełnego stanu faktycznego, przygotowanie jak najkompletniej- szego materiału do procesu, właściwe określenie wszystkich kwestii spornych oraz kompletne i transparentne przygotowanie i zorganizo- wanie wszystkich dowodów. Dopiero na tak ułożonym fundamencie można skutecznie zbudować argumentację i przedstawić przekonujące stanowisko akcentujące słuszne prawa i interesy klienta. Taki sposób reprezentacji strony ułatwi zadanie sądowi, przyspieszy rozwiąza- nie sporu i niejednokrotnie doprowadzi do zawarcia ugody, również w trakcie toczącego się procesu. W wypadku braku ugody umożliwi zaś uczciwą polemikę co do istotnego charakteru udowodnionych fak- tów i ich skutków, zarówno w sferze stosunków gospodarczych, jak i prawnych. CB_Wardyński_spory_kor2.indd 20 2011-08-26 18:34:14 Przedmowa 21 Wykonywanie zawodu w sposób zapewniający adwokatowi zaufanie klienta, sądu i przeciwnika procesowego, oprócz uczciwości zawodowej, wymaga konkretnych praktycznych umiejętności i odpowiedniej meto- dy pracy. Obsługa prawna podmiotów gospodarczych zawsze wymaga poznania specyfiki działalności klienta oraz związanego z nią ryzyka. Klienci zgłaszają się do kancelarii na różnych etapach sporu, nierzadko już w trakcie procesu lub, co gorsza, po niekorzystnym wyroku w I in- stancji. Adwokat musi umieć sprawnie i rzetelnie określić wszystkie kluczowe okoliczności faktyczne sprawy oraz zidentyfikować i ocenić dostępne środki dowodowe. Pozwoli mu to w sposób obiektywny zwa- żyć stanowisko i żądania klienta w świetle podstawowych zasad prawa, dobrej wiary i współżycia społecznego oraz określić, które z jego inte- resów zasługiwać będą na ochronę w oczach sądu, a którym żądaniom sąd odmówi ochrony. To z kolei pozwoli na dobranie odpowiedniej stra- tegii procesowej, określenie najbardziej prawdopodobnego kalendarza procesu, szans na jego korzystne zakończenie oraz pozwoli klientowi podjąć racjonalną decyzję co do tego, czy w ogóle warto toczyć spór. Klarowne zaprezentowanie klientowi możliwości, szans i zagrożeń jest równie ważne jak pełne przedstawienie rzeczywistego stanu faktycz- nego przez klienta. Transparentna i stała komunikacja między moco- dawcą i jego pełnomocnikiem stanowi klucz do zwycięstwa. Innym kluczowym elementem bywa szybkość działania. Coraz częściej wa- runkiem skutecznego wykonania zapadłego orzeczenia jest zabezpie- czenie roszczenia przed procesem lub w trakcie procesu. Decydujące mogą być przy tym nie tylko dni, lecz nawet minuty, w których kance- laria podejmuje swoje działania (patrz rozdział 1 niniejszej publikacji). Pamiętać trzeba, że korzystny wyrok stanowi zaledwie pierwszy etap dochodzenia roszczenia; często jego egzekucja jest równie skompliko- wana i długotrwała (czego przykład można znaleźć w rozdziale 2 ni- niejszej publikacji). Nie wątpiąc w opinię genialnego stratega Carla von Clausevitza, któ- ry twierdził, że żaden plan nie przetrwa bitwy, jesteśmy jednocześnie przekonani, że rzetelne przygotowanie do procesu znacząco zwiększa szanse na końcowy sukces. Przygotowanie takie wymaga zrozumie- nia potrzeb klienta, specyfiki powstałego problemu oraz szans na jego rozwiązanie. Niezbędna jest także umiejętność przewidywania. Brak przemyślanego planu działania powoduje, że wyrok nierzadko staje się funkcją przypadku (o czym świadczy kazus naszego przeciwnika opi- sany w rozdziale 4 niniejszej publikacji). CB_Wardyński_spory_kor2.indd 21 2011-08-26 18:34:14 22 Przedmowa Niezależnie od fazy postępowania warto na początku współpracy z klientem sporządzić memorandum procesowe, w którym znajdą się: szczegółowy opis stanu faktycznego (sporządzony na podstawie doku- mentów i rozmów z klientem i przez niego zaakceptowany), analiza prawna wraz z rekomendowanym sposobem postępowania oraz wska- zanie okoliczności wymagających udowodnienia i środków dowodo- wych, którymi może dysponować strona. Ta swoista mapa postępowa- nia służy nam jako drogowskaz, wskazuje na podstawowe problemy i zagrożenia procesowe oraz cele, jakie chcemy zrealizować. Oczywi- ście dynamika procesu będzie wymuszała niezbędne korekty, ale jako punkt wyjścia mapa taka jest nieoceniona zarówno z punktu widzenia strategicznego, jak i dla prawidłowej komunikacji z klientem. Mamy nadzieję, że lektura przygotowanych przez nas opisów i komen- tarzy do spraw, z jakimi mieliśmy do czynienia w naszej praktyce, uka- że Państwu procesy w ich różnorodności i pozwoli lepiej zrozumieć, jak złożona jest rola prawnika w rozwiązywaniu sporów sądowych. Liczymy także na to, że niniejsza publikacja będzie stanowić wkład w rozwój wiedzy o praktycznych problemach i metodach znajdujących zastosowanie w pracy pełnomocnika procesowego i przyczyni się przez to do wzmacniania rządów prawa. Tomasz Wardyński CB_Wardyński_spory_kor2.indd 22 2011-08-26 18:34:14 Rozdział 1 Bezskuteczność zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości dokonanej z naruszeniem roszczeń wynikających z umowy powierniczego zlecenia nabycia nieruchomości 1. Niewierny powiernik – stan faktyczny sprawy przedstawiony przez klienta Inwestor z kapitałem hiszpańskim, działający w branży deweloper- skiej, poszukiwał w Polsce w latach 2005–2006 atrakcyjnych grun- tów pod zabudowę mieszkaniową. W okresie boomu nieruchomo- ściowego rynek należał do sprzedającego. Transakcje zawierane były bardzo szybko, deweloperzy często wręcz podbierali sobie grunty, np. oferując, że pokryją podwójną wartość zadatku z wcześniej- szej umowy przedwstępnej sprzedaży oraz zapłacą wyższą cenę za nieruchomość. Dwaj obywatele Królestwa Hiszpanii (wspólnicy) jeszcze przed za- rejestrowaniem spółki celowej w Polsce zawarli we własnym imieniu umowę zlecenia, na mocy której zaufana osoba zobowiązała się do na- bycia – za środki i na rzecz tychże wspólników, ale w imieniu własnym – prawa użytkowania wieczystego nieruchomości wraz z prawem włas- ności posadowionego na niej budynku (nieruchomość). Osobą tą był CB_Wardyński_spory_kor2.indd 23 2011-08-26 18:34:14
 Autor: Jan Ciećwierz, Małgorzata Jaroń, Konrad Grotowski
 <a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Spory_cywilne_i_gospodarcze__Przyklady_z_praktyki-ebookRO/p0205091i020" target="_blank" title="Spory cywilne i gospodarcze. Przykłady z praktyki [Jan Ciećwierz, Małgorzata Jaroń, Konrad Grotowski] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Spory cywilne i gospodarcze. Przykłady z praktyki [Jan Ciećwierz, Małgorzata Jaroń, Konrad Grotowski] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


type: legislation

text:
 26.6.2012
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 165/20
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY 2012/544/WPZiB
 z dnia 25 czerwca 2012 r.
 dotyczące wykonania art. 32 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 36/2012 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii
 RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 36/2012 z dnia 18 stycznia 2012 r. dotyczące środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii (1), w szczególności jego art. 32 ust. 1,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 W dniu 18 stycznia 2012 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) nr 36/2012.
 (2)
 Ze względu na powagę sytuacji panującej w Syrii oraz zgodnie z decyzją wykonawczą Rady 2012/335/WPZiB z dnia 25 czerwca 2012 r. zmieniającą decyzję Rady 2011/782/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii (2), do wykazu osób fizycznych i prawnych, podmiotów lub organów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonego w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 36/2012 należy dodać kolejną osobę i kolejne podmioty,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 Osobę i podmioty wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia dodaje się do wykazu zamieszczonego w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 36/2012.
 Artykuł 2
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2012 r.
 W imieniu Rady
 C. ASHTON
 Przewodniczący
 (1) Dz.U. L 16 z 19.1.2012, s. 1.
 (2) Patrz str. 00 Dz.U. 80.
 ZAŁĄCZNIK
 OSOBY I PODMIOTY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1
 Osoby
 Imię i nazwisko
 Informacje identyfikujące
 Powody umieszczenia w wykazie
 Data umieszczenia w wykazie
 1.
 Bouthaina Shaaban
 (vel Buthaina Shaaban)
 Ur. w 1953 w Homs, Syria
 Od lipca 2008 r. doradczyni prezydenta ds. polityki i mediów; powiązana zatem z brutalnymi rozprawami ze społeczeństwem.
 26.6.2012
 Podmioty
 Nazwa
 Informacje identyfikujące
 Powody umieszczenia w wykazie
 Data umieszczenia w wykazie
 1.
 Ministerstwo Obrony
 Adres: Umayyad Square, Damascus
 Tel.: +963-11-7770700
 Dział rządu syryjskiego bezpośrednio zaangażowany w represje.
 26.6.2012
 2.
 Ministerstwo Spraw Wewnętrznych
 Adres: Merjeh Square, Damascus
 Tel.: +963-11-2219400, +963-11-2219401, +963-11-2220220, +963-11-2210404
 Dział rządu syryjskiego bezpośrednio zaangażowany w represje.
 26.6.2012
 3.
 Syryjskie Biuro Bezpieczeństwa Narodowego
 Dział rządu syryjskiego i część partii Baas. Bezpośrednio zaangażowane w represje. Poleciło syryjskim służbom bezpieczeństwa zastosować daleko posunięte środki przeciwko demonstrantom.
 26.6.2012
 4.
 Syryjski Międzynarodowy Bank Islamski
 (vel Syrian International Islamic Bank; vel SIIB)
 Siedziba: Syria International Islamic Bank Building, Main Highway Road, Al Mazzeh Area, P.O. Box 35494, Damascus, Syria
 Filia: P.O. Box 35494, Mezza'h Vellat Sharqia'h, obok Konsulatu Arabii Saudyjskiej, Damaszek, Syria
 Działał jako przykrywka dla Banku Handlowego Syrii, co pozwoliło temu drugiemu na obejście sankcji nałożonych na niego przez UE. Od 2011 do 2012 r. SIIB w zakamuflowany sposób pośredniczył w udostępnieniu finansowania wartego prawie 150 mln USD w imieniu Banku Handlowego Syrii. Transakcje finansowe dokonane rzekomo przez SIIB zostały w rzeczywistości dokonane przez Bank Handlowy Syrii.
 Prócz współpracy z Bankiem Handlowym Syrii w obchodzeniu sankcji w 2012 r. SIIB umożliwił dokonanie wielu znacznych płatności na rzecz Syryjsko-Libańskiego Banku Handlowego, innego banku już umieszczonego przez UE w wykazie.
 W ten sposób SIIB przyczynił się do zapewniania reżimowi syryjskiemu wsparcia finansowego.
 26.6.2012
 5.
 Powszechna Organizacja Radiowo-Telewizyjna
 (vel Syrian Directorate General of Radio & Television Est; vel General Radio and Television Corporation; vel Radio and Television Corporation; vel GORT)
 Adres: Al Oumaween Square, P.O. Box 250, Damascus, Syria.
 Tel. (963 11) 223 4930
 Agencja państwowa podległa syryjskiemu Ministerstwu Informacji, jako taka wspiera i propaguje jego politykę informacyjną. Odpowiedzialna za działalność syryjskich publicznych kanałów telewizyjnych, dwóch naziemnych i jednego satelitarnego, oraz za rządowe rozgłośnie radiowe. GORT podżegała do przemocy wobec syryjskiej ludności cywilnej, działając jako narzędzie propagandowe reżimu Assada i dezinformując.
 26.6.2012
 6.
 Syryjskie Przedsiębiorstwo Transportu Paliw
 (vel Syrian Crude Oil Transportation Company; vel„SCOT”; vel„SCOTRACO”
 Banias Industrial Area, Latakia Entrance Way, P.O. Box 13, Banias, Syria; strona internetowa: www.scot-syria.com; e-mail: scot50@scn-net.org
 Publiczne przedsiębiorstwo paliwowe. Udziela reżimowi wsparcia finansowego.
 26.6.2012


text:
 ConnectTM konstrukcija
 Pradžia / ConnectTM konstrukcija
 Konstrukciją paprastai sudaro Connect pagrindiniai profiliai ir Connect skersiniai profiliai iš galvanizuoto plieno, padengti galvanizuotu plienu. Kiekvieno komponento keliomoji galia yra tiksliai nustatyta, todėl sistema atitinka griežčiausius reikalavimus.
 Connect Pagrindinis Profilis
 Tvirtas Connect Pagrindinis Profilis yra ypač atparus sukimui, stabilus, saugiai montuojamas ir gerai atlaiko apkrovas. Siaura V formos ketera palengvina plokščių montavimą, taip pat mažėja rizika plokštes sugadinti. Konstrukcija padidina fiksatorių, kabinimo detalių ir kitų tvirtinimo elementų efektyvumą ir saugumą.
 Connect Skersinis Profilis
 Connect Skersiniai Profiliai turi patentuotą lengvai veikiantį jungimą. Teisingai sujungus skersinį profilį su pagrindiniu, pasigirsta kliktelėjimas. Jungimas palengvina konstrukcijos montavimą ir išmontavimą. Profiliai greitai jungiami, jungimai yra tvirti, saugūs ir atsparūs sukimui.
 ConnectTM konstrukcija yra trijų pločių: 15 mm, 24 mm ir 35 mm, pavadinta atitinkamai T15, T24 ir T35. Galite pasirinkti vieną iš trijų standartinių spalvų: baltą, pilką arba juodą.
 Konstrukcija korozinėms aplinkoms
 Siūlome dviejų tipų ConnectTM konstrukciją, tinkamą patalpoms, kuriose yra aukštas drėgmės lygis:
 C3: Konstrukcija Connect T24 C3 yra pagaminta iš lakuoto galvanizuoto specialiai apdoroto labai atsparaus korozijai plieno. Tam tikros ConnectTM detalės ir profiliai atitinka C3 klasę. Atsisiųsti informacijos apie C3 gaminius (pdf).
 C4: Konstrukcija T24 C4 yra pagaminta iš specialiai apdoroto galvanizuoto plieno, labai atsparaus korozijai. Viršus dažytas itin matine balta spalva. Siūlome ConnectTM profilių ir tvirtinimo detalių, atitinkačių C4 klasę. Atsisiųsti informacijos apie C4 gaminius (pdf).
 Atsisiųsti ConnectTM konstrukcijos gaminių katalogą


text:
Jean le Rond d'Alembert (* 16. november 1717, Paríž, Francúzsko – † 29. október 1783, Paríž) bol francúzsky filozof, matematik, fyzik a astronóm, osvietenec, encyklopedista, napísal úvod Encyklopédie, v ktorom sa zamýšľal nad vznikom vied a významom technického pokroku.
 Spolu s Diderotom redigoval matematickú časť encyklopédie Encyclopédie ou Dictionnaire raisonné des sciences, des arts et des métiers (v preklade Encyklopédia alebo Racionálny slovník vied, umení a remesiel). Keď útoky na Encyklopédiu vrcholili, vzdal sa z opatrnosti spolupráce, ale nezostal mimo filozofického hnutia. Pokúsil sa opísať vznik a vývoj poznania a klasifikovať vedy, pričom sa opieral o Francisa Bacona. D'Alembert bol senzualistom a popieral poznateľnosť vecí. Dušu považoval za nezávislú od hmoty. Uznával existenciu boha ako tvoriacej substancie.
 Zaoberal sa teóriou gravitácie a pohybom nebeských telies. Vypracoval teóriu pohybu Mesiaca.
 Dielo
 1743 – Traité de dynamique (Rozprava o dynamike)
 1753 – Essai sur la Société de gens de lettres et des Grands (Rozprava o spoločnosti literátov a vznešených)
 1759 – Esej o základoch filozofie, čiže o princípoch ľudského poznania
 1753–1783 – Mélanges de philosophie, d'histoire et de littérature (Miscelaneá z filozofie, histórie a literatúry)
 1765 – Histoire de la destruction des Jésuites (Dejiny zničenia jezuitov)
 1779–1787 – Éloges des membres de l'Académie française (Chváloreči na členov Francúzskej akadémie)
 Zdroj
 Francúzski filozofi
 Filozofi 18. storočia
 Francúzski matematici
 Francúzski fyzici
 Francúzski astronómovia
 Absolventi Parížskej univerzity
 Francúzski slobodomurári
 Členovia Francúzskej akadémie
 Členovia Francúzskej akadémie vied
 Osobnosti z Paríža


text:
Elecciones 2020 | UNIÓN DEPORTIVA SAN LORENZO
 Las elecciones a la Presidencia de la U.D. San Lorenzo se regularán por los Estatutos del club, por el presente Reglamento Electoral, así como en la normativa sobre la materia vigente en la Comunidad de Madrid
 Artículo 2. Proceso Electoral.
 La duración del mandato de la Presidencia de la U.D. SAN LORENZO será de cuatro años, debiendo celebrarse elecciones a partir de la fecha de vencimiento del mandato y tras realizarse el correspondiente proceso electoral.
 La Junta Directiva convocará Elecciones a la Presidencia del Club.
 La convocatoria de Elecciones, el Reglamento electoral y el Calendario electoral se publicará en la web del club. Iniciándose desde ese momento el plazo de impugnación de los citados documentos.
 El calendario electoral ha sido realizado por la Junta Directiva, y figuran las fechas y plazos de:
 Solicitud de datos del censo electoral
 Resolución de las reclamaciones al censo electoral.
 Exposición en la web de las candidaturas presentadas.
 Proclamación de la candidatura electa.
 Celebración de Asamblea Extraordinaria de socios informando de la candidatura electa.
 La convocatoria junto con todo su contenido se publicará en la página web del club durante la totalidad del proceso electoral.
 Artículo 4. La Junta Electoral.
 La Junta Electoral se constituirá mediante voluntarios al iniciarse el proceso electoral y permanecerá hasta su finalización.
 Estará integrada por tres miembros, elegidos entre los socios voluntarios que no vayan a presentarse como candidatos, los cuales elegirán de entre ellos al presidente de la Junta Electoral.
 Actuará como secretario de la Junta Electoral el secretario de la Junta Directiva.
 Las reclamaciones en materia electoral se formularán ante la Junta Electoral en los plazos establecidos en el presente reglamento.
 Artículo 5. Censo Electoral. Electores y Elegibles.
 Serán electores todos los socios de la U.D. SAN LORENZO mayores de edad que se encuentren al corriente de la cuota en la fecha de convocatoria del proceso electoral.
 Serán elegibles a la Presidencia todos aquellos socios mayores de edad, con un mínimo de un año de pertenencia en la institución en la fecha de convocatoria del proceso electoral.
 Artículo 6. Presentación de Candidaturas a Presidente.
 Debido a la inexistencia de sede social del club, la candidatura deberá ponerse en contacto con el club mediante correo electrónico al e-mail del club sanlorenzouniondeportiva@gmail.com para citar al candidato y que los presente de manera física al Secretario de la Junta Electoral. Deberá indicarse la persona candidata a la presidencia e indicarse su DNI y número de socio. De la misma manera cualquier reclamación deberá dirigirse al citado e-mail.
 Transcurrido el plazo de presentación se publicarán las candidaturas provisionales previo estudio de la Junta Electoral de su validez, aceptando únicamente las que cumplan los requisitos exigidos.
 Si son varias las candidaturas válidas, se celebrarán las elecciones en la forma prevista. Resultará ganadora la candidatura que obtenga la mayoría simple de los votos.
 Artículo 7. Votaciones.
 La Junta Electoral resolverá las impugnaciones presentadas en el plazo de tres días, transcurridos los cuales publicará la proclamación de la candidatura que haya sido elegida.
 Artículo 8. Mesa Electoral.
 Artículo 9. Proclamación del Presidente.
 La Junta Electoral, una vez resueltas las reclamaciones que en su caso se hubieran interpuesto o transcurrido el plazo sin que se haya interpuesto alguna, proclamará el nombre de la candidatura ganadora como la persona destinada a ocupar la Presidencia del club, debiendo publicarlo en la página web. El nombramiento oficial del nuevo presidente quedara refrendado por Asamblea Extraordinaria a celebrarse la semana siguiente a la de la votación.
 LUNES 20 DE JULIO: PUBLICACIÓN DEL REGLAMENTO Y CALENDARIO ELECTORAL PROVISIONAL. INICIO DEL PLAZO DE RECLAMACIÓN DEL REGLAMENTO Y CALENDARIO
 MIÉRCOLES 22 DE JULIO: FIN PERIODO DE RECLAMACIÓN DEL REGLAMENTO Y CALENDARIO ELECTORAL PROVISIONAL (23:59 HORAS)
 SÁBADO 25 DE JULIO: PUBLICACIÓN DEL REGLAMENTO Y CALENDARIO ELECTORAL DEFINITIVO
 LUNES 27 DE JULIO: INICIO CONSULTAS Y RECLAMACIONES CENSO ELECTORAL
 MIÉRCOLES 29 DE JULIO: FIN RECLAMACIONES CENSO ELECTORAL
 VIERNES 31 DE JULIO: INICIO PLAZO DE PRESENTACIÓN CANDIDATURAS
 MARTES 4 DE AGOSTO: FIN DE PLAZO DE PRESENTACIÓN CANDIDATURAS (23:59)
 MIÉRCOLES 5 DE AGOSTO: PUBLICACIÓN CANDIDATURAS PROVISIONALES. INICIO PLAZO DE RECLAMACIONES CANDIDATURAS
 LUNES 10 DE AGOSTO: FIN DE RECLAMACIONES CANDIDATURAS (23:59 HORAS)
 VIERNES 14 DE AGOSTO: PUBLICACIÓN CANDIDATURAS DEFINITIVAS
 DOMINGO 23 DE AGOSTO: VOTACIÓN DE 12:00 A 17:00 HORAS
 JUEVES 23 DE JULIO: Al no haberse efectuado reclamaciones ni al Reglamento ni al Calendario Electoral Provisional, los mismos pasan a ser definitivos.
 JUEVES 30 DE JULIO: La Junta Electoral no ha recibido reclamaciones al Censo Electoral a la finalización del periodo de reclamaciones y consultas.
 MIÉRCOLES 5 DE AGOSTO: La Junta Electoral informa que habiendo concluido el plazo de presentación de candidaturas a la Presidencia de la UD San Lorenzo, la única candidatura recibida durante el plazo estipulado ha sido la de Antonio Herranz Benito, candidatura declarada como válida al cumplir con todos los requisitos establecidos en el Reglamento Electoral.


type: contracts

text:
 Anunţ juridic important
 |
 21996D0613(04)
 Jurnalul Oficial L 140 , 13/06/1996 p. 0036 - 0036 ediţie specială în limba cehă capitol 11 volum 02 p. 6 - 6 ediţie specială în limba estonă capitol 11 volum 02 p. 6 - 6 ediţie specială în limba maghiară capitol 11 volum 02 p. 6 - 6 ediţie specială în limba lituaniană capitol 11 volum 02 p. 6 - 6 LV.ES capitol 11 volum 02 p. 6 - 6 MT.ES capitol 11 volum 02 p. 6 - 6 PL.ES capitol 11 volum 02 p. 6 - 6 SK.ES capitol 11 volum 02 p. 6 - 6 ediţie specială în limba slovenă capitol 11 volum 02 p. 6 - 6
 Decizia nr. 40/95 a Comitetului mixt al SEEdin 22 iunie 1995de modificare a anexei II la Acordul SEE (Norme tehnice, standarde, încercări și certificare)COMITETUL MIXT AL SEE,având în vedere Acordul privind Spațiul Economic European, astfel cum a fost modificat prin Protocolul de adaptare a acordului, denumit în continuare "acordul", în special articolul 98,întrucât anexa II la acord a fost modificată prin Decizia nr. 17/95 a Comitetului Mixt al SEE [1];întrucât Directiva 94/68/CE a Comisiei din 16 decembrie 1994 de adaptare la progresul tehnic a Directivei 78/318/CEE a Consiliului de armonizare a legislațiilor statelor membre referitoare la dispozitivele de ștergere și de spălare a parbrizului la autovehicule [2] trebuie să fie încorporată în acord,DECIDE:Articolul 1La capitolul I punctul 36 (Directiva 78/318/CEE a Consiliului) din anexa II la acord se adaugă următorul text:"astfel cum a fost modificată prin- 394 L 0068: Directiva 94/68/CE a Comisiei din 16 decembrie 1994 (JO L 354, 31.12.1994, p. 1)."Articolul 2Textele Directivei 94/68/CE în limbile islandeză și norvegiană, anexate la versiunile în limbile respective ale prezentei decizii, sunt autentice.Articolul 3Prezenta decizie intră în vigoare la 1 iulie 1995 cu condiția transmiterii prealabile către Comitetul Mixt al SEE a tuturor notificărilor prevăzute la articolul 103 alineatul (1) din acord.Articolul 4Prezenta decizie se publică în Secțiunea SEE și în Suplimentul SEE ale Jurnalului Oficial al Comunităților Europene.Adoptată la Bruxelles, 22 iunie 1995.Pentru Comitetul mixt al SEEPreședinteleP. Benavides[1] JO L 83, 13.4.1995, p. 48.[2] JO L 354, 31.12.1994, p. 1.--------------------------------------------------


text:
Ciprian Porumbescu (născut ; ) a fost un compozitor român.
 Originea și numele
 Ciprian Porumbescu a fost fiul preotului ortodox Iraclie Porumbescu. Născut Ciprian Golembiowski (Golemb, Galamb=porumbei), acesta din urmă își schimbă numele de familie în Porumbescu în 1881.
 Studii
 A început studiul muzicii la Suceava și Cernăuți, apoi a continuat la „Konservatorium für Musik und darstellende Kunst” în Viena, cu Anton Bruckner și Franz Krenn. În această perioadă îl frecventează, la Viena, pe Eusebius Mandyczewski, compozitor bucovinean, cu care se perfecționează, în particular, la teoria muzicii. Între 1873 și 1877 a studiat teologia ortodoxă la Cernăuți, unde a și condus societatea studențească Arboroasa.
 A fost unul dintre cei mai faimoși compozitori pe vremea sa. Printre cele mai populare lucrări sunt: „Balada pentru vioară și orchestră” op. 29, opereta „Crai nou” pusă în scenă pentru prima dată în sala festivă a Gimnaziului Românesc din Brașov (astăzi Colegiul Național „Andrei Șaguna”), unde pentru scurtă vreme a fost profesor de muzică (1881-1883).
 În plus, a compus muzica pentru celebrul cântec patriotic „Pe-al nostru steag e scris Unire”, muzică ce este folosită astăzi și de către Albania pentru imnul național „Hymni i Flamurit”. De asemenea, a scris și melodia fostului imn al României din epoca Ceaușescu Trei culori.
 A murit la 29 de ani la Stupca, acum acest sat fiind numit în onoarea sa Ciprian Porumbescu.
 În 1972-1973, regizorul de film Gheorghe Vitanidis a realizat un foarte popular film artistic de lung metraj pentru ecran panoramic, în două serii, cu Vlad Rădescu debutând în rolul compozitorului.
 Biografie
 Ciprian Porumbescu s-a născut în data de 14 octombrie 1853, la Șipotele Sucevei, într-o casă modestă de țară, ca fiu al Emiliei și al preotului Iraclie Golembiovski. Viitorul compozitor a utilizat la început numele de Golembiovski, apoi, pentru o perioadă Golembiovski-Porumbescu și mai apoi, Porumbescu.
 Din cauza sărăciei, Ciprian Porumbescu nu s-a putut bucura de o formare muzicală continuă și completă. A început studiul muzicii la Suceava și Cernăuți, unde conducea corul Societății Culturale „Arboroasa”. În anul 1871, la aniversarea a 400 de ani de la zidirea Mănăstirii Putna, la festivități, alături de Mihai Eminescu, Ioan Slavici, A.D. Xenopol, Nicolae Teclu și alții, participă și Ciprian Porumbescu, uimind asistența cu minunatul său cântec de vioară.
 Apoi, cu ocazia unei burse, își continuă studiile la „Konservatorium fur Musik” din Viena, unde dirijează corul Societății Studențești „România Jună”. Aici a scos, în anul 1880, colecția de douăzeci de piese corale și cântece la unison, reunite în „Colecțiune de cântece sociale pentru studenții români” („Cântecul gintei latine”, „Cântecul tricolorului”, „Imnul unirii - Pe-al nostru steag”- actualul imn al Albaniei), prima lucrare de acest gen din literatura noastră.
 După acea perioadă, a urmat cea mai frumoasă etapă a vieții sale artistice. La 11 martie 1882 are loc premiera operei sale „Crai nou” (prima operetă românească, având premiera la Brașov, în Sala Festivă a Gimnaziului Românesc), piesă în două acte scrisă de Ciprian Porumbescu pe textul poeziei poetului Vasile Alecsandri. Succesul imens impune reluarea spectacolului în 12 și 23 martie, pe aceeași scenă. În același an, opereta este montată și la Oravița.
 Printre lucrările sale se numără: „Rapsodia română pentru orchestră”, „Serenadă”, „La malurile Prutului”, „Altarul Mănăstirii Putna”, „Inimă de român”, „Odă ostașilor români” și altele.
 Ciprian Porumbescu se stinge din viață în casa de la Stupca, sat numit azi Ciprian Porumbescu în onoarea marelui compozitor, sub ochii tatălui său și ai surorii sale, Mărioara, pe data de 6 iunie 1883, la 29 de ani, fiind bolnav de tuberculoză.
 Mormântul lui Ciprian Porumbescu se află în cimitirul satului Stupca, în apropiere de altarul Bisericii "Sfântul Dumitru". El a fost inclus pe Lista Monumentelor Istorice din județul Suceava din anul 2004, având codul .
 În 1950, principala instituție de învățământ de muzică din România primește numele său: Conservatorul "Ciprian Porumbescu" din București, și poartă acest nume până în anul 1990.
 Întreaga sa creație muzicală se încadrează în sfera curentului romantic; manifestând în totalitate elemente tehnice și de expresivitate ale acestui curent. În lucrările sale, Porumbescu inserează tematici patriotice, elemente de expresivitate ce-l definesc ca stil, de o muzicalitate aparte, în care afișează o serie de trăiri personale, gânduri și idei, ce doar în acest mod pot fi auzite.
 Imagini
 Note
 Vezi și
 Biserica "Sfântul Dumitru" de la Ciprian Porumbescu
 Casa memorială „Ciprian Porumbescu” (Stupca, jud. Suceava)
 Casa „Ciprian Porumbescu” (mun. Suceava)
 Ciprian Porumbescu - film biografic din 1973
 Legături externe
 Ciprian Porumbescu
 Ciprian Porumbescu - Fragment de Baladă
 Ciprian Porumbescu - Balada
 Valori ale culturii naționale: 156 de ani de la nașterea lui Ciprian Porumbescu, 14 octombrie 2009, Amos News
 Ciprian Porumbescu - teologul compozitor, înzestrat cu belșug de har, 5 iulie 2008, Arhim. Mihail Daniliuc, Ziarul Lumina
 Ciprian Porumbescu, in zbucium si in cantec , 6 iunie 2008, Adrian Bucurescu, România liberă
 130 de ani de la moartea lui Ciprian Porumbescu, 5 iunie 2013, Luminita Ciobanu, Jurnalul Național
 Ciprian Porumbescu: "Voi cânta Doina, să o audă și Mediterana", 17 iulie 2009, Monica Andronescu, Jurnalul Național
 De ce l-am uitat pe Ciprian Porumbescu?, 2 octombrie 2011, Roxana Roseti, Evenimentul zilei
 „Cealaltă iubire” a lui Ciprian Porumbescu, 15 mai 2010, Alis Lupu, Evenimentul zilei
 Ciprian Porumbescu - teologul compozitor, înzestrat cu belșug de har, 5 iulie 2008, Arhim. Mihail Daniliuc, Ziarul Lumina
 Ciprian Porumbescu, reinventat, 30 aprilie 2009, Iulia Barbu, Jurnalul Național
 Nașteri în 1853
 Nașteri pe 14 octombrie
 Decese în 1883
 Decese pe 6 iunie
 Români bucovineni
 Compozitori români
 Compozitori români de muzică cultă
 Decese cauzate de tuberculoză
 Români din secolul al XIX-lea
 Români pe monede și bancnote românești
 Români pe mărci poștale românești
 Eponime ale localităților din România
 Români pe mărci poștale din Republica Moldova


text:
 Ważna informacja prawna
 |
 21995D1116(07)
 Dziennik Urzędowy L 273 , 16/11/1995 P. 0053 - 0053
 Decyzja Wspólnego Komitetu EOGnr 34/95z dnia 19 maja 1995 r.zmieniająca Załącznik XIII (transport) do Porozumienia EOGWSPÓLNY KOMITET EOG,uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dostosowane Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwane dalej "Porozumieniem", w szczególności jego art. 98,a także mając na uwadze, co następuje:Załącznik XIII do Porozumienia zmieniono decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 7/94 z dnia 21 marca 1994 r. zmieniającą protokół 47 i niektóre załączniki do Porozumienia EOG [1];uchwałę Rady 94/C 379/02 z dnia 19 grudnia 1994 r. w sprawie europejskiego udziału w rozwoju Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS) [2] należy włączyć do Porozumienia,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Po pkt 77 (uchwała Rady z dnia 26 marca 1992 r.) załącznika XIII do Porozumienia dodaje się pkt 78 w brzmieniu:"78. 394 Y 1231(02): uchwała Rady 94/C 379/02 z dnia 19 grudnia 1994 r. w sprawie europejskiego udziału w rozwoju Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej (GNSS) (Dz.U. C 379 z 31.12.1994, str. 2)."Artykuł 2Teksty uchwały Rady 94/C 379/02 w językach islandzkim i norweskim, które są załączone do odpowiednich wersji językowych niniejszej decyzji, są na równi autentyczne.Artykuł 3Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 1995 r. pod warunkiem że wszystkie notyfikacje na mocy artykułu 103 ustęp 1 Porozumienia zostały dokonane wobec Wspólnego Komitetu EOG.Artykuł 4Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w dodatku EOG do Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 19 maja 1995 r.W imieniu Wspólnego Komitetu EOGP. BenavidesPrzewodniczący[1] Dz.U L 160 z 28.6.1994, str. 1.[2] Dz.U C 379 z 31.12.1994, str. 2.--------------------------------------------------


text:
 Avis juridique important
 |
 21975D1231(03)
 Decisione n. 1/75 del Comitato misto CEE-Finlandia del 2 dicembre 1975, che modifica l'articolo 23 del protocollo n. 3 relativo alla definizione della nozione di «prodotti originari» e ai metodi di cooperazione amministrativa
 Gazzetta ufficiale n. L 338 del 31/12/1975 pag. 0014
 DECISIONE N. 1/75 DEL COMITATO MISTO del 2 dicembre 1975 che modifica l'articolo 23 del protocollo n. 3 relativo alla definizione della nozione di «prodotti originari» e ai metodi di cooperazione amministrativaIL COMITATO MISTO,visto l'accordo tra la Comunità economica europea e la Repubblica di Finlandia, firmato a Bruxelles il 5 ottobre 1973,visto il protocollo n. 3 relativo alla definizione della nozione di «prodotti originari» e ai metodi di cooperazione amministrativa, qui di seguito denominato protocollo n.3, in particolare l'articolo 28,considerando che le attuali disposizioni dell'articolo 23, paragrafo 1, del protocollo n.3, la cui applicazione è stata sospesa fino al 31 dicembre 1975 con decisione n. 4/74 del Comitato misto del 2 dicembre 1974, stabiliscono che il divieto del beneficio di restituzione di dazi doganali o l'esenzione dai dazi stessi sotto qualsiasi forma, per i prodotti non originari messi in opera nella fabbricazione di prodotti originari, si applica a partire dalla data in cui il dazio applicabile ai prodotti originari della stessa specie dei prodotti messi in opera è stato portato nella Comunità o in Finlandia al 40 % del dazio di base; considerando che il riferimento ad un certo grado di smobilitazione tariffaria per determinare la data di applicazione di tali disposizioni potrebbe provocare difficoltà pratiche dovute principalmente alle differenze di regimi tariffari applicabili tanto ai prodotti finiti che ai prodotti originari della stessa specie dei prodotti messi in opera; considerando che è d'uopo in conseguenza prevedere una data d'applicazione uniforme per tutti i prodotti ai quali dette disposizioni si riferiscono; che tale data può essere quella dell'entrata in vigore della presente decisione; considerando, inoltre, che le attuali disposizioni dell'articolo 23, paragrafi 2 e 3 stabiliscono che per l'applicazione del regime tariffario in vigore in virtù dell'articolo 3, paragrafo 1, dell'accordo, negli scambi tra i vecchi paesi dell'Associazione europea di libero scambio, solamente i prodotti di cui all'articolo 25, paragrafo 1, del protocollo n.3 possono beneficiare di una restituzione di dazi doganali o di un'esenzione dei dazi stessi sotto qualsiasi forma; considerando che in pratica risulta da tali disposizioni che il beneficio della restituzione dei dazi doganali o dell'esenzione dei dazi stessi sotto qualsiasi forma è vietato per i prodotti originari della Comunità nella sua composizione originaria o dell'Irlanda, messi in opera nella fabbricazione di prodotti che possono beneficiare del regime tariffario previsto dall'articolo 3, paragrafo 1, dell'accordo; considerando che tale divieto deve sussistere finché il regime tariffario previsto all'articolo 3, paragrafo 1, dell'accordo non è identico a quello risultante del paragrafo 2 dello stesso articolo; considerando tuttavia che per la maggioranza dei prodotti oggetto delle dette disposizioni, tale divieto sarà in vigore fino al 30 giugno 1977; che è d'uopo ai fini di semplificazione, prevedere detta scadenza per tutti i prodotti in questione, DECIDE: Articolo 1 Il testo dell'articolo 23 del protocollo n.3 è sostituito dal testo seguente: «Articolo 23 1. Senza pregiudizio delle disposizioni dell'articolo del Protocollo n. 2, i prodotti della stessa specie di quelli ai quali si applica l'accordo, messi in opera per la fabbricazione di prodotti per i quali è rilasciato o compilato un certificato di circolazione delle merci EUR.1 o un formulario EUR.2, non possono fare oggetto di restituzione di dazi doganali, né beneficiare di un'esenzione dai dazi stessi sotto qualsiasi forma, salvo il caso in cui si tratti di prodotti originari della Comunità, della Finlandia, o di uno dei sei paesi di cui all'articolo 2 del presente protocollo. 2. Senza pregiudizio delle disposizioni dell'articolo 1 del protocollo n. 2,i prodotti originari della Comunità nella sua composizione originaria o dell'Irlanda, messi in opera per la fabbricazione di prodotti ottenuti conformemente alle condizioni di cui all'articolo 25, paragrafo 1, non possono fare oggetto di restituzione di dazi doganali né beneficiare di un'esenzione dai dazi stessi sotto qualsiasi forma nello Stato in cui detta fabbricazione viene effettuata fino al 30 giugno 1977. 3. L'espressione dazi doganali utilizzata nel presente articolo e negli articoli seguenti comprende anche le tasse di effetto equivalente a dazi doganali» Articolo 2 La presente decisione entra vigore il 1 gennaio 1976. Fatto a Bruxelles, addì 2 dicembre 1975. Per il Comitati mistoIl PresidenteR. de KERGORLAY


text:
 4.12.2010
 DE
 Amtsblatt der Europäischen Union
 C 328/9
 Urteil des Gerichtshofs (Fünfte Kammer) vom 7. Oktober 2010 — Europäische Kommission/Republik Slowenien
 (Rechtssache C-49/10) (1)
 (Vertragsverletzung eines Mitgliedstaats - Umwelt - Richtlinie 2008/1/EG - Integrierte Vermeidung und Verminderung der Umweltverschmutzung - Genehmigungsauflagen für bestehende Anlagen - Nicht fristgerechte Umsetzung)
 2010/C 328/13
 Verfahrenssprache: Slowenisch
 Parteien
 Klägerin: Europäische Kommission (Prozessbevollmächtigte: A. Alcover San Pedro)
 Beklagte: Republik Slowenien (Prozessbevollmächtigte: N. Pintar Gosenca)
 Gegenstand
 Vertragsverletzung eines Mitgliedstaats — Verstoß gegen Art. 5 Abs. 1 der Richtlinie 2008/1/EG des Europäischen Parlaments und des Rates vom 15. Januar 2008 über die integrierte Vermeidung und Verminderung der Umweltverschmutzung (ABl. L 24, S. 8) — Genehmigungsauflagen für bestehende Anlagen — Verpflichtung, sicherzustellen, dass solche Anlagen in Übereinstimmung mit den Anforderungen der Richtlinie betrieben werden
 Tenor
 1.
 Die Republik Slowenien hat dadurch gegen ihre Verpflichtungen aus der Richtlinie 2008/1/EG des Europäischen Parlaments und des Rates vom 15. Januar 2008 über die integrierte Vermeidung und Verminderung der Umweltverschmutzung verstoßen, dass sie innerhalb der vorgeschriebenen Frist nicht alle Maßnahmen, die im Bereich der Genehmigung von Industrieanlagen erforderlich sind, im Einklang mit Art. 5 Abs. 1 dieser Richtlinie getroffen hat.
 2.
 Die Republik Slowenien trägt die Kosten.
 (1) ABl. C 80 vom 27.3.2010.


text:
 25.8.2007
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 C 199/44
 Prasība, kas celta 2007. gada 29. jūnijā — ITT Manufacturing Enterprises/ITSB — ITT Trademark & Trade (“I.T.T.”)
 (Lieta T-231/07)
 (2007/C 199/83)
 Valoda, kādā sagatavots prasības pieteikums — angļu
 Lietas dalībnieki
 Prasītāja: ITT Manufacturing Enterprises Inc., Wilmington (Amerikas Savienotās Valstis) (pārstāvis — F. Delord, Solicitor)
 Atbildētājs: Iekšējā tirgus saskaņošanas birojs (preču zīmes, paraugi un modeļi)
 Otra procesa Apelāciju padomē dalībniece: ITT Trademark & Trade GmbH, Minhene (Vācija)
 Prasītājas prasījumi:
 Prasītāja lūdz Pirmās instances tiesu:
 —
 atcelt apstrīdēto lēmumu, apstiprināt lēmumu Nr. 565/2005 un piespriest atbildētājam atlīdzināt prasītājai šajā apelācijas procesā radušos tiesāšanās izdevumus;
 —
 pakārtoti grozīt apstrīdēto lēmumu, apstiprināt lēmumu Nr. 565/2005 un piespriest atbildētājam atlīdzināt prasītājai šajā apelācijas procesā radušos tiesāšanās izdevumus.
 Pamati un galvenie argumenti
 Kopienas preču zīmes reģistrācijas pieteikuma iesniedzēja: ITT Trademark & Trade GmbH
 Attiecīgā Kopienas preču zīme: Kopienas vārdiska preču zīme “ITT”, kas attiecas uz precēm un pakalpojumiem, kuri ietilpst 7., 9. un 11. klasē — reģistrācijas pieteikums Nr. 1 152 339
 Iebildumu procesā pretstatītās preču zīmes vai apzīmējuma īpašniece: ITT Manufacturing Enterprises Inc.
 Pretstatītā preču zīme vai apzīmējums: valsts grafiskas preču zīmes, kā arī nereģistrētas plaši pazīstamas preču zīmes, kuras izmanto komercdarījumos Kopienā, un kuras ietver vai kuras sastāv no vārdiska elementa “ITT”, kas attiecas uz precēm un pakalpojumiem, kuri ietilpst daudzās klasēs
 Iebildumu nodaļas lēmums: iebildumus apmierināt pilnībā
 Apelāciju padomes lēmums: iebildumus noraidīt
 Izvirzītie pamati: prasītāja apstrīd Apelāciju padomes atzinumu, saskaņā ar kuru Iebildumu nodaļa savu lēmumu balstīja uz nepareizu preču zīmi.